Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Αυγ 2011

Μετά τη ΔΕΘ και με την προσ­δοκία ότι θα έχει μπει τάξη στην εσωτερική διαχείριση, ο κ. Γ. Παπανδρέου θα επιδοθεί εκ νέου στη διπλωματία κορυφής. θα ξεκινήσει με επαφές υψη­λού επιπέδου στη Γενική Συνέ­λευση του Ο Η Ε στη Νέα Υόρκη (τρίτο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου) και επίσκεψη στην Αγκυρα αμέσως μετά, εν μέσω ραγδαίων εξελίξεων στο Κυπριακό.

Θα είναι η πρώτη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τούρκο ομόλογο του, μετά τον πρόσφατο εκλογικό του θρίαμβο (τρίτη νίκη με περίπου 50%). Και αυτή τη φορά, όπως εκτιμούν διπλωματικές πηγές, δεν θα προσφερθεί στον κ. Ρ.Τ.Ερντογάν το άλλοθι ότι δεν μπορεί να αναθεωρήσει τη στάση του στα ελληνοτουρκικά λόγω της ασφυκτικής πίεσης που δέχεται από το στράτευμα. Η δεύτερη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ανώτατης Στρατηγικής Συνεργασίας, στο οποίο μετέχουν τα σημαντικότερα μέλη των δυο κυβερνήσεων, είχε προγραμματιστεί για τον Ιούλιο και αναβλήθηκε λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην Ευρωζώνη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, προετοιμάζεται ήδη για τον Οκτώβριο και αυτή τη φορά θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα, αφού προηγήθηκε συνεδρίαση στην Αθήνα στη διάρκεια επίσκεψης του ΡΤ.Ερντογάν το Μάιο του 2010.

Αντιφατικά μηνύματα

Για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια, το φετινό καλοκαίρι το moratorium τηρείται (μέχρι στιγμής τουλάχιστον). Και αυτό θεωρείται καλός οιωνός από την ελληνική πλευρά. Παρόλο που δεν έχει καταγραφεί αλλαγή θέσεων (στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών) ως προς την τουρκική αμφισβήτηση του status quo στο Αιγαίο, υπάρχει σχετική αισιοδοξία στην Αθήνα ότι η κυβέρνηση Ερντογάν θα επενδύσει στην ύφεση, γνωρίζοντας πόσο επιβαρύνουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς οι αμυντικές δαπάνες. Η πρόσφατη παραίτηση της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, σε ένδειξη οργής για τις διώξεις στρατιωτικών, επιβεβαίωσε το χάσμα μεταξύ του κεμαλικού κατεστημένου και της φιλοισλαμικής κυβέρνησης. Και κατέδειξε τις κατακτήσεις της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας σε σχέση με τον έλεγχο του βαθέος κράτους.

Σήμερα περίπου 250 στρατιωτικοί (173 εν υπηρεσία και 77 απόστρατοι), βρίσκονται στη φυλακή κατηγορούμενοι για τη σκευωρία του 2003, γνωστή με την επωνυμία «Βαριοπούλα». Άλλοι 400, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ακα­δημαϊκοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και στρατιώτες, δικάζονται για την υπόθεση «Εργκενεκον».

Η κυβέρνηοη Ερντογάν έχει την απόλυτη κυριαρχία στην εσωτερική ζωή της Τουρκίας και την πλήρη δυνατότητα να ξεδιπλώσει τη δική της στρατηγική στα εσωτερικά και στα εξωτερικά. Δι­πλωματικοί κύκλοι εκτιμούν ότι οι πρόσφατες σκληρές δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού για το Κυπριακό, απευθύνονταν κυρίως στο κεμαλικό ακροατήριο. Ήταν, δηλαδή, μια επίδειξη νομιμοφροσύνης στα εθνικά θέματα ενόψει νέων συγκρούσεων με τους στρα­τηγούς, οι οποίοι ενδεχομένως θα επι­χειρήσουν να τον πλήξουν καταγγέλλοντας μαλθακότητα στη διαχείριση των εθνικών θεμάτων.

Για το τουρκικό στράτευμα, το Κυπριακό είναι -μετά το Κουρδικό- το μείζον ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Για τον λόγο αυτό, οι ένστολοι αντιμετωπίζουν με κακεντρεχή ικανοποίηση την πολιτική και οικονομική κρίση στην Κύπρο. Η ισραηλινή εφημερίδα JERUSALEM POST έγραψε, πολύ πρόσφατα, ότι το Τελ Αβίβ εξετάζει το ενδεχόμενο να υποστηρίξει τους Κούρδους στους αγώνες τους για αυτονομία. Και ένα τέτοιο σενάριο αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για την Άγκυρα που βλέπει την κυβέρνηση Νετανιάχου να συνάπτει σχέση στρατηγικής συνεργασίας με τη Λευκωσία στα ενεργειακά και με την Αθήνα σε όλο το πλέγμα των διμερών σχέσεων.

Το Κυπριακό επιστρέφει στο επίκεντρο των εξελίξεων

ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΟ για το φθινόπωρο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Τουρκία θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα καθώς το Σεπτέμβριο, στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, θα έχουν γίνει σοβαρές διεργασίες σε σχέση με το Κυπριακό. Ενώ τον επόμενο μήνα, ο Κύπριος πρόεδρος Χριστόφιας και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Έρογλου θα συναντώνται με τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, ο οποίος επιδιώκει λύση το αργότερο ως την άνοιξη του 2012.

Η Άγκυρα έχει θέσει ως προθεσμία για ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων την έναρξη της κυπριακής προεδρίας της Ε.Ε. (Ιούνιος 2012). Και στο χρονοδιάγραμμα αυτό συμφωνούν Ευρωπαίοι, Αμερικανοί και Βρετανοί. Όλα δείχνουν ότι στήνεται μια νέα Λουκέρνη, υπό την απειλή της κατάθεσης της εντολής του γ.γ. του ΟΗΕ που διαμηνύει σε κάθε ευκαιρία ότι ήρθε η ώρα για το τέλος του παιχνιδιού – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Η κυβέρνηση Χριστόφια είναι εξαιρετικά αποδυναμωμένη, λόγω των οικονομικών και κοινωνικών παρενεργειών από την πολύνεκρη έκρηξη στη βάση της Εθνικής Φρουράς, ενώ οι επιθέσεις των αγορών εντείνονται. Για επερχόμενη καταιγίδα στην Κύπρο έγραψαν οι Financial Times περιγράφοντας την οικονομική και πολιτική κατάσταση στο νησί. Στο αναλυτικό ρεπορτάζ από τη Λευκωσία (Storm gathers over Cyprus) ο Joshua Chaffin ανατρέχει στην πρόσφατη ιστορία της Κύπρου κάνοντας λόγο για «δεκαετίες ευημερίας», αποτέλεσμα της offshore τραπεζικής βιομηχανίας στη χώρα, που συ­γκέντρωσε δισεκατομμύρια δολάρια από Ρώσους ολιγάρχες και Άραβες δικτάτορες χωρίς πολλές, πολλές ερωτήσεις. Και προσθέτει ότι αυξάνεται συνεχώς η ανησυχία ότι η Κύπρος ενδέχεται να ακολουθήσει την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία στην προσφυγή της στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης.

Αμφίβολη είναι η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη νέα δανειακή σύμβαση για την Ελλάδα, όπως αποκάλυψε στο χθεσινό δελτίο ειδήσεων του Mega o Μιχάλης Ιγνατίου αλλά γράφει σήμερα και η εφημερίδα Realnews.

Το ΔΣ του ΔΝΤ υποστηρίζει πως ο ελληνικό χρέος συνεχίζει να μην είναι βιώσιμο.

Οπως σημειώνει το δημοσίευμα, πρότειναν την «κλασική συνταγή» παρέμβασης του Ταμείου: αναδιάρθρωση, υποτίμηση και λιτότητα. Ζητούν να συμφωνηθεί μεγαλύτερο «κούρεμα» του χρέους, προτού ο διεθνής οικονομικός οργανισμός ανάψει το «πράσινο φως» για να προχωρήσει η συμφωνία των Βρυξελλών.

Στην Αθήνα, επικρατεί μεγάλος προβληματισμός για τη νέα κρίση, που πλήττει την Ευρωζώνη και είναι πιθανόν να έχει επιπτώσεις στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση ανησυχεί για τον τρόπο με τον οποίο θα εξειδικευτούν οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων στην Ευρώπη ενώ είναι πολύ πιθανό η χρηματοδότηση της 15ης Σεπτεμβρίου των 8 δισ.ευρώ από την τρόικα να καταβληθεί ως η έκτη δόση του Μνημονίου και όχι ως η πρώτη της νέας συμφωνίας.

Αν η δόση καταβληθεί ως έκτη του Μνημονίου το επιτόκιο θα είναι μεγαλύτερο κατά 1% ενώ ο χρόνος αποπληρωμής της μικρότερος.

Πηγή



Τη θεαματική αύξηση των παρακολουθήσεων τηλεφωνικών συνδιαλέξεων πολιτών από την ΕΥΠ και την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και το ενδεχόμενο αυτές να εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες θίγει με ερώτησή του προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Προστασίας του Πολίτη ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης.
«Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου, οι παρακολουθήσεις γνωρίζουν θεαματική αύξηση το τελευταίο διάστημα. Τόσο η ΕΥΠ, όσο και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία βρίσκουν αφορμή από ορισμένες “επιτυχίες” στις οποίες υποτίθεται ότι συνέβαλαν τα “μεγάλα αυτιά” των υπηρεσιών και ο σύγχρονος εξοπλισμός που διαθέτουν, για να πολλαπλασιάσουν σε εντυπωσιακό ρυθμό τις συνακροάσεις, σε βαθμό που έχουν καταστεί, σχεδόν, γενικευμένη ρουτίνα»
τονίζει ο κ. Λαφαζάνης.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τον προβληματισμό του, καθώς όπως επισημαίνει
«ο τόπος έχει πικρή εμπειρία από τη χρήση των μηχανισμών της ΕΥΠ και της Ασφάλειας από παρακυβερνητικά, παρακομματικά και παρακρατικά κέντρα»
και ρωτά τους αρμόδιους υπουργούς για το εάν ελέγχουν πλήρως και με την πρέπουσα επάρκεια τις λειτουργίες της ΕΥΠ και κρίσιμων υπηρεσιών ασφαλείας για την τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας και την προάσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, όπως επίσης για τον εάν έχουν εξετάσει και αν μπορούν να διαβεβαιώσουν για τη σχολαστική τήρηση της νομιμότητας ως προς τις παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.


«Η Λέσχη Bilderberg είναι μια συνωμοτικά οργανωμένη κλίκα των πλουσιότερων ατόμων, με τη μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική ισχύ και επίδραση στη Δύση, που συναντιούνται τακτικά υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας και σχεδιάζουν τις εξελίξεις που, αργότερα, διαπιστώνεται ότι συμβαίνουν»
(The Times, London, 12/7/1977).

Το 1954, ο βρετανός οικονομολόγος και πολιτικός, Ντένις Χήλυ, (μετέπειτα Λόρδος), ο Τζόζεφ Ρέτινγκερ, (βοηθός του στρατηγού Βλαντισλάβ Σικόρσκι, επικεφαλής της εξόριστης στο Λονδίνο τον καιρό του πολέμου κυβέρνησης της Πολωνίας), ο Ντέιβιντ Ροκφέλλερ, (γνωστός μεγιστάνας του πλούτου) κι ο πρίγκηπας Βερνάρδος της Ολλανδίας, (ο οποίος είχε υπηρετήσει στα SS), μαζί με κάποιες άλλες αυστηρά επιλεγμένες ισχυρές προσωπικότητες, πραγματοποίησαν σύσκεψη στο ξενοδοχείο Bilderberg, στο Oosterbeek της Ολλανδίας, με προεδρεύοντα τον Πρίγκηπα.

Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε η πασίγνωστη πλέον Λέσχη, που οφείλει το όνομά της στο ξενοδοχείο της πρώτης αυτής συνάντησής της.

Από το σημείο αυτό και μετά, το όνομα Bilderberg αρχίζει να «τρέχει» σε κάθε γωνιά του πλανήτη, καλυμμένο με πέπλο μυστηρίου, δίνοντας τροφή σε κάθε είδους σχόλια συνωμοσιολογίας, που συχνά παίρνουν τερατώδεις διαστάσεις και καλλιεργούν την αντίληψη ότι οι εκατόν τριάντα περίπου αυτοί άνθρωποι (σήμερα) κρατούν στα χέρια τους τις τύχες όλου του κόσμου, ανεβοκατεβάζοντας κυβερνήσεις και εξυπηρετώντας σατανικά συμφέροντα, καθοδηγούμενοι από Μασόνους ή Εβραίους!

Στην πραγματικότητα η Λέσχη Bilderberg ούτε μυστική, ούτε σατανική είναι, τουλάχιστον με τη μορφή που φαντάζεται ο κόσμος. Θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία συνάντηση των πιο ισχυρών οικονομικών και πολιτικών παραγόντων της Γης, αφού είναι πλέον γνωστό ότι Πολιτική και Οικονομία πορεύονται χέρι – χέρι και η μία στηρίζει την άλλη.

Η δύναμή της Οργάνωσης ωστόσο είναι τεράστια, αφού άτομα μάλλον άγνωστα που συχνά καλούνται στις διασκέψεις της, πολύ σύντομα βρίσκονται να καταλαμβάνουν καίρια αξιώματα.

Ο Jonathan Duffy, γράφοντας για το BBC, αναφέρει: «Κανένας ρεπόρτερ δεν προσκαλείται εντός των συνεδριάσεων της λέσχης και παρόλο που καταγράφονται πρακτικά, δεν σημειώνονται ονόματα… Το κενό που δημιουργείται από αυτή την απόμακρη μυστικότητα, έρχεται να το καλύψει μια θεωρία συνωμοσίας που χτίστηκε γύρω από την Λέσχη, σύμφωνα με την οποία η μοίρα του κόσμου αποφασίζεται κατά κύριο λόγο από την Λέσχη Bilderberg».

Τα πρακτικά ωστόσο και η ατζέντα της κάθε διάσκεψης κοινοποιούνται στον Τύπο.
Περί μυστικότητας απαντά ο ίδιος ο Λόρδος Χήλυ:
«Κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει ανοικτά κι ελεύθερα αν ξέρει ότι τον παρακολουθούν δημοσιογράφοι».

Σύμφωνα με το «Πληροφοριακό Δελτίο» της Bilderberg του 2002 (που διατίθεται από το Γραφείο της στο Leiden της Ολλανδίας), η «Λέσχη» είναι οργανωμένη πυραμιδικά σε τρία επίπεδα, με τρόπο ώστε όλη η εξουσία να εκπορεύεται από και να επικεντρώνεται στην κορυφή της πυραμίδας.

Συγκεκριμένα:

Στο πρώτο επίπεδο, δηλαδή στην κορυφή της οργανωτικής πυραμίδας βρίσκεται η Συμβουλευτική Επιτροπή ή «Εσωτερικός Κύκλος». Αποτελείται από τους αυτοδιορισμένους εκπροσώπους ορισμένων οικονομικών αυτοκρατοριών.

Στο δεύτερο επίπεδο, βρίσκεται η Διοικητική ή Διαχειριστική Επιτροπή ή «Εξωτερικός Κύκλος».Τα μέλη της επιλέγονται από τον «Εσωτερικό Κύκλο».

Στο τρίτο επίπεδο, δηλαδή στη βάση της οργανωτικής κλίμακας βρίσκονται οι «Προσκαλεσμένοι» στις ετήσιες συνόδους της Λέσχης, οι οποίοι επιλέγονται από την «Διαχειριστική Επιτροπή».

Tα μέλη

Τα περισσότερα μέλη της Οργάνωσης εξ άλλου, είναι άτομα επιρροής στους τομείς της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Η συμμετοχή γίνεται μόνο κατόπιν πρόσκλησης. Το ένα τρίτο των προσκεκλημένων είναι πολιτικοί, ενώ τα δύο τρίτα προέρχονται από το χώρο της Οικονομίας, της βιομηχανίας, της εργασίας, της εκπαίδευσης και των τηλεπικοινωνιών. Κάθε χώρα που έχει υπάρξει μέλος του ΝΑΤΟ εκπροσωπείται με δύο μέλη στην επιτροπή.

Αυτή η ελίτ ομάδα συνεδριάζει κάθε χρόνο επί ένα τετραήμερο σε πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε όλο τον κόσμο – συνήθως στην Ευρώπη – και μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τον Καναδά. Φέτος συνεδρίασε στον Σαν Μόριτς της Ελβετίας.

Επί πλέον, πρόκειται για έναν δυναμικό σχηματισμό, υπό την έννοια ότι αλλάζει με τον χρόνο, απορροφώντας και δημιουργώντας νέα μέλη, ενώ αποβάλλει αυτά τα οποία δεν χρειάζεται πλέον.

Χαρακτηριστικό είναι ότι. η χρηματοδότηση των συνεδρίων γίνεται από φίλα προσκείμενες προς τη Λέσχη πολυεθνικές επιχειρήσεις – κολοσσούς, όπως οι Xerox, Heinz, Fiat, Nokia κλπ, ενώ δεν γίνονται δεκτές χρηματοδοτήσεις από λοιπές οργανώσεις, αποκλειομένης έτσι της εξαγοράς της συμμετοχής.

Ας δούμε όμως τι απαντά ο Λόρδος Χήλυ σε όλες αυτές τις ευρείας πλέον κλίμακας – και συχνά όχι άδικα – αντιλήψεις του κόσμου περί της Λέσχης.

«Η Λέσχη είναι ένας τρόπος να φέρουμε κοντά πολιτικούς, βιομήχανους, τραπεζίτες, δημοσιογράφους. Η πολιτική οφείλει να αφορά και όσους δεν είναι πολιτικοί. Τονίζουμε τις προθέσεις μας φέρνοντας κοντά νέους, εμφανώς ανερχόμενους πολιτικούς, με τραπεζίτες και βιομήχανους που μπορούν να τους βοηθήσουν με τη σοφία τους. Αυξάνονται έτσι οι πιθανότητες μιας ευαισθητοποιημένης παγκόσμιας πολιτικής». Και συνεχίζει, τονίζοντας το σεβασμό της Οργάνωσης στις αρχές της δημοκρατίας, απορρίπτοντας κάθετα τα περί συνωμοσίας: «Δεν είναι συνωμοσία. Αυτός είναι ο κόσμος. Έτσι γίνονται τα πράγματα. Και δικαιολογημένα», καταλήγει.

Όπως όμως επισήμανε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο πρώην Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟ Willy Claes, οι συμμετέχοντες στις μυστικές συγκεντρώσεις, είναι υποχρεωμένοι να επιβάλλουν τη συμφωνηθείσα πολιτική της Bilderberg, στο περιβάλλον που δραστηριοποιούνται και όπου έχουν επιρροή.

Οι Ελληνες

Πολλοί είναι οι Έλληνες που έχουν συμμετάσχει σε συσκέψεις της διαβόητης Λέσχης τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ενδεικτικά εντελώς αναφέρουμε κάποια βαρύγδουπα ονόματα της πολιτικής, όπως: Γιώργος Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Ντόρα Μπακογιάννη, Γιώργος Αλογοσκούφης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Αντώνης Σαμαράς, Άννα Διαμαντοπούλου, Θεόδωρος Πάγκαλος. Στην τελευταία σύσκεψη μάλιστα, συμμετείχε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Ο Φιντέλ Κάστρο πάντως σε άρθρο του προειδοποίησε ότι

«… η κλίκα αυτή έχει μετατραπεί σε ένα είδος παγκόσμιας κυβέρνησης, που ελέγχει όχι μόνο τη διεθνή πολιτική και οικονομία, αλλά ακόμη και τον πολιτισμό…».

Αφ’ ετέρου, ο Λόρδος Χήλυ διευκρινίζει:

«Είναι υπερβολικό, αλλά όχι τελείως άδικο να λένε ότι η Λέσχη μοχθεί για μια παγκόσμια κυβέρνηση. Εμείς στη Bilderberg πιστέψαμε ότι δεν πρέπει να προχωρήσουμε στο μέλλον πολεμώντας χωρίς λόγο ο ένας τον άλλο, σκοτώνοντας κόσμο κι οδηγώντας εκατομμύρια στην προσφυγιά. Πιστέψαμε ότι μία κοινότητα σε ολόκληρο τον κόσμο θα ήταν καλό πράγμα».

Ενημερωτικά τέλος, ας σημειωθεί εδώ, ότι υπάρχουν δύο ταινίες που υποστηρίζουν τον σκοτεινό ρόλο της Λέσχης. Πρόκειται για τις Endgame και The Obama Deception, του Alex Jones. Η δεύτερη μάλιστα καταρρίπτει το μύθο ότι ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν ένας δημοφιλής άνθρωπος του λαού, που θα έφερνε την αλλαγή. Σύμφωνα με την ταινία, ο αμερικανός πρόεδρος είχε επιλεγεί από την ίδια τη Χίλαρυ Κλίντον, στη διάρκεια συνάντησης της Bilderberg το 2008.

Παγκόσμια διακυβέρνηση ή όχι; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Τα λόγια πάντως του δημοσιογράφου του BBC, Jonathan Duffy, νομίζω πως συνοψίζουν μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια:

«Οι μεγάλες Οργανώσεις κατά το παρελθόν θεωρούσαν δεδομένη την καλοπιστία μας. Τώρα πλέον είναι ένοχες μέχρι της αποδείξεως του εναντίου».

Πρώτη δημοσίευση: 2011-07-20 07:45

Πηγή: Greek News New York

Με ένα δημοσίευμα που περιγράφει το χάος, την απόγνωση και την ανησυχία των αγορών η οικονομική εφημερίδα Wall Street Journal σε πρόσφατο άρθρο της παρομοιάζει την Ελλάδα με τον "Τιτανικό" και με δόση χιούμορ υποστηρίζει πως απλά οι ξαπλώστρες άλλαξαν θέση στο κατάστρωμα... (για να είμαστε και σε καλοκαιρινό κλίμα). Η WSJ μάλιστα εκτιμά πως με αυτόν τον τρόπο, αδίκησε το πλήρωμά της....το οποίο ναυαγεί...

"Αυτό που έκανε η ΕΕ, είναι να φορτώσει με περισσότερο νεκρό βάρος, το ελληνικό πλοίο που ήδη βουλιάζει. Αν αυτός είναι ο τρόπος που η ΕΕ θεωρεί ότι σώζει την Ελλάδα, τότε πολύ καλά κάνουν η Ιταλία και η Ισπανία που τρέμουν απ το φόβο τους" τονίζει το δημοσίευμα.

Χαρές και πανηγύρια

Η WSJ αναφέρει πως όταν ανακοινώθηκε το νέο σχέδιο βοήθειας προς την Ελλάδα, συνοδεύτηκε με πανηγύρια και χαρές.

Υπενθυμίζει μάλιστα το εν λόγω σχέδιο διάσωσης της χώρας μας, που προέβλεπε επαναγορά του χρέους, τέσσερις διαφορετικές προτάσεις ανταλλαγής ομολόγων, μια επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, και περίπου €100 δισ. σε νέα δάνεια.

Η αρχική ευφορία έγινε εφιάλτης

Ο αρθρογράφος συνεχίζει γράφοντας πως δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να χαθεί η αρχική ευφορία και να γίνει εφιάλτης.

Κάνει λόγο για τα νέα ρεκόρ των ισπανικών και ιταλικών σπρεντς και τον φόβο των επενδυτών. Θυμίζει την ακύρωση των καλοκαιρινών διακοπών του Ισπανού πρωθυπουργού αλλά και τον πανικό των Ιταλών που συνεδρίασαν εκτάκτως μετά την απόφαση να ακυρωθεί η δημοπρασία ομολόγων.

Οσον αφορά στα ελληνικά ομόλογα, η WSJ, υπογραμμίζει πως η αξία τους συνέχισε να παίρνει την κατηφόρα. Και

Μάλιστα, εκτιμά, πως το συμπέρασμα ήταν να συνειδητοποιήσουν οι αγορές πως το πρόσφατο πακέτο στήριξης της Ελλάδας δεν την βοηθά καθόλου.

Δεν είναι έκπληξη! γράφει ο συντάκτης του άρθρου.

" Αν το ψάξει κανείς, αντιλαμβάνεται δυο βασικά στοιχεία: Πρώτον, ότι αν προχωρήσει το σχέδιο, η Αθήνα θα χρωστά στους δανειστές της περισσότερα από το σημερινό 160% του ΑΕΠ της. Και δεύτερο, αυτό το νέο χρέος θα είναι πολύ πιο ακριβό από ποτέ, για να μπορέσει η Ελλάδα να το εξυπηρετήσει. Οι τράπεζες που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις του περασμένου μήνα, ανακοίνωσαν, μετά τη συμφωνία, ότι θα υποστούν πλήγμα ύψους 21% στην αξία των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν. Κάποιοι θεώρησαν πως αυτό σήμαινε ότι το ελληνικό χρέος θα μειώνονταν αντίστοιχα. Όπως όμως αποδεικνύεται, αυτό ήταν μια λογιστική «μαϊμουνιά». Μπορεί η αξία των ομολόγων να πέσει, όμως το ποσό που θα χρωστά η Ελλάδα θα ανέβει".

Εξηγεί μάλιστα, πως η πραγματικότητα έχει ώς εξής:

" Αν προχωρήσει η ανταλλαγή ομολόγων αξίας €135 δισ. όπως συμφωνήθηκε, η ονομαστική αξία του χρέους θα μειωθεί κατά 10%, ή €13.5 δισ. Οι επαναγορές ομολόγων υποτίθεται πως θα μειώσουν το χρέος κατά €12.5 δισ. επιπλέον. Για να το πετύχει όμως αυτό η Ελλάδα, θα πρέπει να δανειστεί άλλα €40 δισ ως εγγύηση έναντι των νέων ομολόγων, και άλλα €20 δισ για να χρηματοδοτήσεις τις επαναγορές. Στη συνέχεια θα πρέπει να δανειστεί άλλα €15 δισ για να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες που θα πληγούν από τα κρατικά τους ομόλογα. Ένα συνολικό ποσό δηλαδή ύψους €75 δισ. που θα πρέπει να το βρει από την ΕΕ και το ΔΝΤ, αφού κανένας άλλος δεν δανείζει σήμερα την Αθήνα. Τουλάχιστον τα επιτόκια θα είναι φτηνά, αφού η ΕΕ ανακοίνωσε πως θα χρεώσει 3.5% ετήσιο τόκο στην Ελλάδα, τόσο για το νέο αυτό δάνειο, όσο και για τα προηγούμενα δάνεια της διάσωσης που της έχουν ήδη δοθεί".

Οι τράπεζες με τα ελληνικά ομόλογα

"Οι τράπεζες όμως που ανταλλάσσουν τα ομόλογά τους δεν θα είναι τόσο γενναιόδωρες. Σύμφωνα με τους όρους που συμφωνήθηκαν, τα επιτόκια της Ελλάδας στα εκκρεμούντα χρέη της θα αυξηθούν κατά μέσο όρο 12%. Τα νέα ομόλογα θα έχουν επιτόκιο 6.8%, σε σύγκριση με το σημερινό 5%. Αυτή η αύξηση του επιτοκίου θα καλύψει την οποιαδήποτε μείωση του αρχικού κεφαλαίου, που θα προέκυπτε από τα κουρέματα κατά 20% σε κάποιες από τις ανταλλαγές".

Πηγή

Σκληρή επίθεση στους ηγέτες της ΕΕ εξαπολύουν στο κύριο άρθρο τους οι New York Times, με τον τίτλο «η αβάστακτη ελαφρότητα των ηγετών».

Στο δημοσίευμα, η εφημερίδα καταγγέλλει τόσο τις ηγεσίες της Ευρώπης όσο και αυτή των ΗΠΑ για αναποφασιστικότητα, και τις καλεί να ορθώσουν το ανάστημά τους στις αγορές

Το τελευταίο διάστημα, η φωτιά που έχει προκαλέσει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους απειλεί ευθέως τον πυρήνα της ευρωζώνης. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αναφέρει το άρθρο, θα πρέπει να ενισχυθεί άμεσα ο προσωρινός μηχανισμός διάσωσης.

«Στον πόλεμο και στην πολιτική, η απώλεια ενός ηγέτη μπορεί να υπονομεύσει το σύνολο: αν δεν υπάρχει κάποιος να κατευθύνει και να τεθεί επικεφαλής, οι στρατιώτες, χωρίς ηθικό, πέφτουν θύματα του πανικού και του αποπροσανατολισμού» επισημαίνει η εφημερίδα.

Το παραπάνω αξίωμα έχει αποδειχθεί πλήρως τις δύο τελευταίες εβδομάδες ότι εφαρμόζεται και στις χρηματαγορές. Οι επενδυτές σπεύδουν τις τοποθετήσεις τους σε ασφαλείς παραδείσους κάτι που δεν αντικατοπτρίζει τίποτε άλλο από τον αυτοαποκεφαλισμό των ασκούντων οικονομική πολιτική στις ανεπτυγμένες χώρες.

Την ίδια ώρα που οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μεγάλη επιβράδυνση στην ανάπτυξη και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, οι απαντήσεις που δίνουν οι πολιτικοί στις άσχημες οικονομικές ειδήσεις είναι ανακόλουθες.

«Τι πρότειναν οι εκλεγμένοι ηγέτες; Στις ΗΠΑ, έναν καβγά για το ύψος του χρέους. Στην Ευρώπη, πρότειναν μία επίμονη διαμάχη για το μέγεθος που θα έχει το… νεροπίστολο που θα χρησιμοποιήσουν για να σβήσουν την πυρκαγιά στις αγορές χρέους».

Η έλλειψη των κατάλληλων χειρισμών από τις πολιτικές ηγεσίες δεν είναι καινούρια. Ήδη από τις αρχές του 2009, οι ηγέτες δεν έχουν δείξει το είδος της συντονισμένης σταθερότητας που απαιτείται για να διαβεβαιώσουν τις αγορές ότι ακολουθούνται πολιτικές που θα βγάλουν την παγκόσμια οικονομία από την κρίση.

Πάντως, από τον πανικό που προκλήθηκε στις αγορές την περασμένη εβδομάδα, μπορεί να υπάρξει ένα καλό σημείο. Το σοκ μπορεί να ήταν ικανό ώστε να βγουν οι πολιτική από την παρωχημένη αυτοϊκανοποίηση στην οποία έσπευσαν για καταφύγιο πριν λήξει ο συναγερμός.

Βέβαια τα πράγματα δεν είναι το ίδιο άσχημα με το 2008. «Αλλά οι σεισμοί στην ιταλική αγορά κρατικών ομολόγων θα μπορούσε να προκαλέσουν ένα φαινόμενο παρόμοιο με την κατάρρευση της Lehman Brothers. Η ευρωζώνη πρέπει να σταματήσει την επίθεση στο ιταλικό χρέος. Πρέπει να καλέσει τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και να του ζητήσει να επανεκτιμήσει το μέγεθος του προσωρινού μηχανισμού σταθερότητας. Και γρήγορα μάλιστα. Όταν οι αγορές φοβούνται το χειρότερο, οι πολιτικοί πρέπει να ασκούν εξουσία και να τις ηρεμούν», καταλήγουν οι Financial Times.


Όταν, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Παπανδρέου, ξεκίνησε η κρίση χρέους η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζαπροκειμένου να καταστείλει τις επιθέσεις των αγορών στα ελληνικά ομόλογα μείωσε την προσφορά χρήματος για να κρατήσει ψηλά την αξία του ευρώ και άρχισε να αγοράζει ελληνικό χρέος προκαλώντας έτσιεπιπτώσεις στις πραγματικές μεταβλητές της οικονομίας.


Την ίδια ώρα η γραφειοκρατική πατρωνία των Βρυξελών πρότεινε
ανακατανομή πλούτου από κάτω προς τα πάνω, μέσω των σκληρών μέτρων λιτότητας, τα οποία η ελληνική κυβέρνηση υιοθέτησε αδιαμαρτύρητα δημιουργώντας με την στάση της προηγούμενο το οποίο στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για να επεκταθεί η πολιτική λιτότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Από τότε, τόσο ο τρόπος δράσης των αγορών που έχουν φτάσει σε σημείο να
ελέγχουν έμμεσα τις οικονομικές αποφάσεις σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις χώρες, όσο και η πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν τύχει έντονης κριτικής από ένα ευρύ φάσμα απόψεων, καθώς ηλειτουργική σχέση των οικονομιών της ευρωζώνης από τις αποφάσεις των οίκων αξιολόγησης και από την άλλη πλευρά η αδυναμία της εε να δώσει πολιτική λύση στο πρόβλημα της κρίσης χρέους την αναπαράγει και τηνεπεκτείνει με τρόπο καταστροφικό για τις κοινωνίες των κρατών μελλών.

Χαρακτηριστικό που επιβεβαιώνει τον καταλυτικό ρόλο των οίκων αξιολόγησης στην διαμόρφωση της Οικονομικής και Νομισματικής πολιτικής της ζώνης του ευρώ είναι ο πανικός που έχει προκληθεί τις τελευταίες μέρες από τις αρνητικές αξιολογήσεις για την Ιταλία και την Ισπανία. Οι αποφάσειςσυμβάλουν στην διατήρηση ενός επικίνδυνα ασταθούς οικονομικού κλίματος και αναδεικνύουν την σκόπιμη ατολμία της ΕΕ, καθώς τόσο η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, όσο και οι ευρωπαίοι πολιτικοί αγνοώντας τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα αναπαράγουν τα αντιφατικά πρότυπα που ακολούθησαν στην αρχή της κρίσης, δλδη υιοθετούν τα προαναφερόμενα μέσα αντιμετώπισης πουέφτασαν την κατάσταση στο σημερινό αδιέξοδο. Συνιστά λοιπόν η ευρωπαϊκή οικονομία ιδιότυπη αλληλεπίδραση μεταξύ οίκων αξιολόγησης -γραφειοκρατικής πατρωνίας των Βρυξελών, όπου η ευρωπαϊκή κοινωνία έχειυποβιβασθεί πλήρως στο ρόλο του παθητικού αντικειμένου.


Ως επακόλουθο,
οι αντιφατικές ρυθμίσεις κεντρικού επιπέδου, παράγωγα των οποίων είναι όλες οι υπόλοιπες πολιτικές που εφαρμόζονται, σε πολλές περιπτώσεις ανατρέπονται πριν καλά καλά τεθούν σε εφαρμογή δημιουργώνταςένα ομιχλώδες κανονιστικό πλέγμα το οποίο δείχνει ότι υπολογίζουν λάθος, ίσωςσκόπιμα και παράλληλα καλύπτει την αδυναμία της εε να ενισχύσει την ανθεκτικότητα της ευρωπαϊκής κοινωνίας.


Η τάση αυτή
αφήνει υποψίες για αδιαφανές και εξαρτημένο πλαίσιο λειτουργίας που παραπέμπει άμεσα, εξαιτίας της περίπλοκης διαδικασίας που ακολουθείται, στον κατευθυντήριο προσανατολισμό που δεν είναι άλλος από την εξυπηρέτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος με την τσέπη της κοινωνίας.

Με απλά λόγια, βλέπουμε ότι με αφετηρία το 2007, όταν έσκασε η χρηματιστική φούσκα, το χρηματοπιστωτικό σύστημα προσπαθεί να ανανεώσει τα χρήματα που δεν υπήρχαν με πραγματικά χρήματα της κοινωνίας, σκοπός πουεπιτυγχάνεται μέσω των ενέσεων ρευστότητας προς τις τράπεζες και των γνωστών πακέτων δανεισμού από τότε που ξεκίνησε η κρίση χρέους. [Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε το μέγεθος της φούσκας, πριν την κατάρρευση-καταλύτη της λίμαν μπραδερς το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν κοντά στα 67,5 τρις δολάρια, όταν η χρηματιστική φούσκα ξεπερνούσε τα 2.000 τρισεκατομμύρια δολάρια . Σήμερα, εξαιτίας της κρίσης που άρχισε με την κατάρρευση της λιμαν μπραδερς και συνεχίστηκε με την κρίση χρέους οι τιμές άρχισαν σταδιακά να παρουσιάζουν πτώση, με χαρακτηριστικό εσωτερικό παράδειγμα την τρέχουσαχρηματιστηριακή αξία των ελληνικών τραπεζών
].

Το κρίσιμο ζήτημα επομένως είναι τι θα συμβεί από δω και στο εξής.


Δεδομένου ότι η ύφεση έχει αποσαρθρώσει σε πολλές χώρες τα θεμέλια των οικονομιών είναι πολύ πιθανό
ο διεθνής χρηματιστηριακό -τραπεζικός κλάδος να οδηγηθεί σε κραχ επικών διαστάσεων με αποτέλεσμα η χρηματιστηριακή, τραπεζική αγορά να καταρρεύσει.

Σε μια τέτοια περίπτωση δύσκολα μπορούν να προβλεφθούν οι συνέπειες καθώς αποτελεί μεγάλο ερώτημα, τόσο η αντίδραση των κοινωνιών, όσο και η αντίδραση των περιφερειακών οικονομιών τύπου Τουρκίας που μπορεί να θελήσουν να εξάγουν τα προβλήματα που θα δημιουργήσει μια τέτοιου μεγέθους κρίση.


Αν λοιπόν οι κυβερνήσεις συνεχίσουν να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς μέλλον πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα που όχι μόνο θα διαλύσουν ή θα
μετεξελίξουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αλλά θα αλλάξουν εκ των πραγμάτων ριζικά τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικοοικονομικού συστήματος σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ιδιαίτερα
σημαντικός παράγων μεταβολής στο περιφερειακό status quo είναικαι η αραβική άνοιξη.

Συνεπώς, η ελληνική κοινωνία είναι απαραίτητο, για να μην αλλάξουν σε βάρος μας οι συσχετισμοί , να δημιουργήσει με την στάση της προϋποθέσεις που θα εγγυώνται τα συμφέροντα της χώρας, κάτι που δεν μπορεί να κάνει η κυβέρνηση που
περιθωριοποίησε εντελώς το ρόλο της Ελλάδας.



Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι η σημερινή κατάσταση θυμίζει τοπίο στην ομίχλη. Είναι φανερό ότι δεν βγαίνουν τα νούμερα, όπως είναι επίσης «ηλίου φαεινότερο» ότι με σταθερά βήματα οδεύουμε, κάθε ημέρα που περνάει, όλο και πιο κοντά στη χρεοκοπία.

Εξάλλου, πολλοί οικονομικοί αναλυτές ισχυρίζονται ότι ήδη έχουμε χρεοκοπήσει. Ούτως ή άλλως, κανένας δεν υιοθετεί τον ανόητο εκβιασμό: ή δέχεστε το μνημόνιο ή χρεοκοπούμε και συνεπώς ξεχάστε μισθούς και συντάξεις! Αυτό το ανούσιο επιχείρημα δεν πιάνει πια!

Είναι δεδομένο άλλωστε ότι αυτός που το επικαλείται είναι ο ίδιος που ισοπεδώνει την οικονομική ευμάρεια «εξαϋλώνοντας» μισθούς και συντάξεις. Συνεπώς, τι θα γίνει αν απορρίψουμε το μνημόνιο; θα μας στερήσουν όλο το μισθό και θα απολυθούμε όλοι μαζί;

Τελικά σιγά- σιγά εκεί δεν μας οδηγούν; Αν συμβεί όμως, κάτι τέτοιο, μετά με ποιον τρόπο θα πάρει πίσω τα λεφτά της η Μέρκελ; Είναι δυνατόν να μας εμπαίζουν με τέτοιου είδους απειλές και να προσπαθούν να μας τρομάξουν λες και είμαστε μικρά παιδιά;

Η οικονομική δίνη που κάποιοι με μαεστρία δημιούργησαν προσπαθεί να συμπαρασύρει τους πάντες στο διάβα της και κυρίως εκείνους που δεν τη δημιούργησαν δηλαδή ο απλός φορολογούμενος πολίτης!

Πάντως οφείλω να ομολογήσω πως και η «ευρεσιτεχνία» με τις απολύσεις, δηλαδή οι δέκα φεύγουν και ο ένας μένει, είναι πολύ έξυπνη: στο τέλος θα μείνει μόνο ένας ή κανένας για να δουλέψει… τελικά ποιος δουλεύει ποιον; Αλήθεια πότε προβλέπεται άραγε να κλείσουν και το μαγαζί του δημοσίου;

Είναι άραγε τυχαίο που ο καθηγητής Μαριάς, αγανακτισμένος πασόκος , λέει πως η Ελλάδα με τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε, έχει παραιτηθεί από όλα τα κυριαρχικά της δικαιώματα πάνω στη δημόσια περιουσία; Ένα - ένα τα βγάζουν στη φόρα έτσι για να μας εξοικειώνουν με ότι ίσως έχουν στο μυαλό τους. Ευχή όλων μας, να μην προλάβουν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα.

Επιπλέον, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θα σώσει τη χώρα, αναγγέλλοντας
Έτοιμες προτάσεις και λύσεις προσπαθώντας να αντιγράψει πρόχειρα το Ζάππειο2. Για να πάει μπροστά αυτό ο τόπος, πρέπει εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που κυβερνούν αυτό τον τόπο και κινούν τα νήματα της εξουσίας να σταματήσουν να λειτουργούν με εγωισμό να παραδεχτούν ότι ο Αντώνης Σαμαράς όταν έλεγε ότι το μνημόνιο είναι βασισμένο σε λανθασμένη συνταγή κ καταδικασμένο να αποτύχει είχε δίκιο. Επίσης, ο Αντώνης Σαμαράς πήγε κόντρα σε ολόκληρη την Ε.Ε και δεν υποχώρησε ούτε σε απαιτήσεις των δανειστών, ούτε σε παράλογες συμφωνίες που βλάπτουν τη χώρα μας, σε αντίθεση με την κυβέρνηση που «παραδόθηκε άνευ όρων.

«Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είμαστε εμείς η συνέχεια του χθες, θα είμαστε η ρήξη με το χθες», έχει δηλώσει ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτά τα απλά λόγια, μας κάνουν να μην εγκαταλείψουμε τις ελπίδες μας, να μην παίξουμε το παιχνίδι της «κακής ψυχολογίας» και της «καταστροφολογίας». Και άλλες χώρες είναι στη δική μας μοίρα, δεν θα γίνουμε εμείς το πείραμα! Η συνταγή του ΠΑΣΟΚ είναι δηλητηριώδης. Υπάρχουν λύσεις και προτάσεις που ο Αντώνης Σαμαράς είναι έτοιμος να υλοποιήσει. Εξάλλου, δεν αργεί αυτή η ώρα!

Σοφία Λουκέρη
Υποψήφια Βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης

Ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός δεν είναι πολιτεύματα, είναι οικονομικές “διαρρυθμίσεις”

Να τι λέει η ελληνική wikipedia στο λήμμα πολίτευμα

“Με το όρο πολίτευμα ή πολιτικό σύστημα εννοείται το σύνολο των θεσμών, σύμφωνα με τους οποίους κυβερνάται ένα κράτος ή μια πολιτεία. Σε ό,τι αφορά το συνταγματικό δίκαιο είναι η ιδιάζουσα τάξη, σύμφωνα με την οποία η εκάστοτε πολιτεία ρυθμίζει την οργάνωση της εξουσίας και η θέση των πολιτών μέσα σε αυτή την τάξη. Ένας κάπως διαφορετικός -αλλά ισχύων- ορισμός για το πολίτευμα είναι το σύνολο των κανόνων που καθορίζουν ποια είναι τα άμεσα όργανα της πολιτείας, τον τρόπο εκλογής τους, τις μεταξύ τους σχέσεις και τον κύκλο αρμοδιότητάς τους, όπως επίσης και τη σχέση των ατόμων προς την πολιτική εξουσία“.

Ουσιαστικά τα πολιτεύματα είναι δύο: Η ολιγαρχία και η δημοκρατία.

Το κριτήριο είναι ο αριθμός αυτών που παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις. Αν τις παίρνουν ΟΛΟΙ οι πολίτες είναι δημοκρατία. Αν τις παίρνουν λιγώτεροι είναι ολιγαρχία. Και η μοναρχία, η βασιλεία δηλαδή, μια παραλλαγή της ολιγαρχίας είναι.

Γίνεται ένας μεγάλος αγώνας, εδώ και πάρα πολύ καιρό, ώστε να μας πείσουν πως ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός είναι πολιτεύματα. ΔΕΝ είναι πολιτεύματα. Είναι απλώς “οικονομικές διαρρυθμίσεις“.

Και ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός όποτε και όπου εφαρμόστηκαν χρησιμοποίησαν μια παραλλαγή της ολιγαρχίας: τον κοινοβουλευτισμό. Ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός χρησιμοποιούν το ίδιο πολίτευμα αποκλειστικά: τον κοινοβουλευτισμό.

Κοινοβουλευτισμός σημαίνει: επαγγελματίες αντιπρόσωποι-βουλευτές ΜΑΚΡΑΣ θητείας που επιτρέπεται να επανεκλέγονται συνεχόμενα και που σχηματίζουν μία επαγγελματική νομοθετική ομάδα-διμοιρία πεζοναυτών που υπακούει τυφλά στον απόλυτο αρχηγό-αυτοκράτορα, δηλαδή τον αρχηγό του κόμματος-πρωθυπουργό, ο οποίος ΔΙΟΡΙΖΕΙ και την κεφαλή της δικαστικής εξουσίας (την ηγεσία των τριών ανώτατων δικαστηρίων στην χώρα μας). Για να ολοκληρωθεί ο ολιγαρχικός εφιάλτης.

Αμα αυτό δεν είναι ολιγαρχία, ε τότε να καταργήσουμε την λέξη.

Με κοινοβουλευτισμό (δηλ. αντιπρόσωποι με μακρές θητείες κλπ κλπ) λειτουργούν: η βουλή, οι δήμοι, τα σωματεία, τα δεκαπενταμελή των σχολείων (να μαθαίνουν από μικρά), και κάθε σύλλογος ή όμιλος φυσιολατρικός, πολιτιστικός ή μοτοσυκλετιστικός.

“Δημοκρατία” παντού και πουθενά δημοκρατία. Ούτε που υποψιάζεται ο μέσος πολίτης ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Κι ενώ ΔΕΝ το υποψιάζεται τι είναι η δημοκρατία, βλέποντας αυτό το χάλι που του παρουσιάζουν για δημοκρατία, έχει αρχίσει και πείθεται, αυτός ο μέσος πολίτης, πως αυτό που ζει δεν είναι δημοκρατία. Γι’ αυτό βγαίνει στις πλατείες αγανακτισμένος και ζητάει: “Πραγματική Δημοκρατία Τώρα”.

Οι ολιγαρχικοί θα αντεπιτεθούν. Να είστε σίγουροι πως θα το κάνουν. Ο μεγάλος κίνδυνος για τους ολιγαρχικούς ΔΕΝ είναι κάποια ιστολόγια που βρίζουν και κάνουν διάφορες ασχήμιες. Και μην ακούτε τον υπουργό της ολιγαρχίας και τις προφάσεις του για τον νέο νόμο φίμωσης των ιστολογίων που ετοιμάζει (δείτε και με ποιους κιόλας ως νομο-παρασκευαστές, αυτούς που οι ίδιοι ο ολιγαρχικοί διόρισαν στις θέσεις εξουσίας που κατέχουν).

Ο μεγάλος κίνδυνος για τους ολιγαρχικούς είναι τα ιστολόγια που διαδίδουν την δημοκρατία. Αυτά είναι ο θανάσιμος κίνδυνος για την ολιγαρχία του κοινοβουλευτισμού. Και αυτά θα προσπαθήσουν να φιμώσουν. Να τα εξοντωσουν. Και φυσικά, άμα τα πράγματα παραζορίσουν, θα τους (μας) μαζέψουν όλους μέσα, και θα βρουν και μια ωραία δικαιολογία. Καμμία αμφιβολία. Ετσι γίνεται πάντα. Διότι το να διαδίδεις στον λαό τι είναι και τι ΔΕΝ είναι δημοκρατία, είναι έγκλημα.

Το να κάνεις κόμμα επιτρέπεται. Το να διαδώσεις την δημοκρατία απαγορεύεται.

Πριν όμως οι ολιγαρχικοί περάσουν στο τελικό στάδιο, της κατά μέτωπον επίθεσης, θα πάρουν πολλά άλλα μέτρα. Ενα από αυτά θα είναι αυτό το νομοσχέδιο που ετοιμάζει αυτός ο υπουργός που οι ολιγαρχικοί ανέσυραν από την ναφθαλίνη.

Αλλά θα εξαπολύσουν και ιδεολογική επίθεση. Θεωρητική. Καμμία αμφιβολία και γι’ αυτό. Θα βάλουν τα παπαγαλάκια τους, μορφωμένους, δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς, ειδικούς και πολιτειολόγους, να κάνουν εκπομπές, να γράφουν κείμενα, να κάνουν ομιλίες και συνέδρια όπου θα ισχυρίζονται χίλια δυο εναντίον της δημοκρατίας και υπέρ της ολιγαρχίας του κοινοβουλευτισμού. Ηδη άρχισαν.

Ενα επιχείρημά τους που διάβασα τελευταία είναι πως “η συνέλευση των πολιτών, είναι προφανώς ανέφικτη στα σημερινά εθνικά κράτη, πρώτιστα για γεωγραφικούς και πληθυσμιακούς λόγους”. Μη γελάτε!

Και τα λένε αυτό ειδικοί πολιτειολόγοι που θα έπρεπε, λόγω και συνάφειας επιστημονικής, να ξέρουν τουλάχιστον τι είναι το Δίκτυο Περικλής, και που στο κάτω κάτω υπάρχει εδώ και 20 ολόκληρα χρόνια. Και το κρύβουν. Και καμώνονται πως δεν βλέπουν πως η κοινωνία είναι ΗΔΗ δικτυωμένη γενικώς. Καλωδιωμένη. Με 10 gadgets ο καθένας στην τσέπη κυκλοφορεί. Και στο μόνο που ΔΕΝ είναι δικτυωμένη είναι στην λήψη, εφαρμογή και επιτήρηση των πολιτικών αποφάσεων. Στο μόνο…

Ο καπιταλισμός μέσω των ΑΤΜ των τραπεζών δίνει πρόσβαση στο φετίχ του, το χρήμα, μέσω μιας απλής πλαστικής κάρτας. Στα προπατζίδικα οι τζογαδόροι παίζουν καθημερινά on-line ΚΙΝΟ και χίλια δυο σε όλη την ελλάδα και την Κύπρο. On-line.

Στο τέλος θα μείνει το μόνο πράγμα που θα το κάνουμε χειρόγραφα να είναι οι εκλογές. Και πάντα ανά 4 χρόνια. Ολα τα άλλα θα έχουν μηχανογραφηθεί. Και οι ειδικοί τους, οι άνθρωποί τους, οι επιστήμονές τους, οι δημοσιογράφοι τους, θα κάνουν οτι δεν τα βλέπουν και δεν τα ξέρουν.

Ενα άλλο που ισχυρίζονται είναι η “τεχνική αναρμοδιότητα” του απλού πολίτη, η οποία λένε δεν θα του επιτρέπει να πάρει τις σωστές αποφάσεις για διάφορα τεχνικά ζητήματα και άρα χρειάζονται επαγγελματίες πολιτικοί.

Δηλαδή θέλουνε να πειστούμε πως η διακυβέρνηση, η νομοθεσία και η απονομή δικαιοσύνης είναι ΤΕΧΝΙΚΟ ζήτημα. Και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα. Και άρα απαιτούνται επαγγελματίες. Γι’ αυτό και σιγά σιγά μεταφέρουν και τμήματα της εξουσίας στον ιδιωτικό τομέα. Σε λίγο θα ισχυριστούν πως ως κοινωνίες χρειαζόμαστε ειδικούς της εξουσίας, όπως ο δικαστής Ντρεντ.

Λεφτά έχουν. Μέσα έχουν. Ανθρώπους έχουν. Εξουσία έχουν.

Και νομίζουν οτι στο τέλος θα βγουν νικητές. Αλλά κάνουν λάθος.

Οτι κάνουν το κάνουν για να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία. Στην ολιγαρχική τους εξουσία που μας πίνει το αίμα αιώνες. Και για να μην περάσει ποτέ η εξουσία στον λαό. Τον μόνο φυσικό ιδιοκτήτη της εξουσίας.

Θραξ o Αναρμόδιος

ΥΓ. Αλλά η αγωνία για το τέλος τους που πλησιάζει έχει ήδη αρχίσει…


Τα βήματα

Σ’ εβένινο κρεββάτι στολισμένο
με κοραλλένιους αετούς, βαθυά κοιμάται
ο Νέρων — ασυνείδητος, ήσυχος, κ’ ευτυχής·
ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός,
και στης νεότητος τ’ ωραίο σφρίγος.

Αλλά στην αίθουσα την αλαβάστρινη που κλείνει
των Αηνοβάρβων το αρχαίο λαράριο
τι ανήσυχοι που είν’ οι Λάρητές του.
Τρέμουν οι σπιτικοί μικροί θεοί,
και προσπαθούν τ’ ασήμαντά των σώματα να κρύψουν.
Γιατί άκουσαν μια απαίσια βοή,
θανάσιμη βοή την σκάλα ν’ ανεβαίνει,
βήματα σιδερένια που τραντάζουν τα σκαλιά.
Και λιγοθυμισμένοι τώρα οι άθλιοι Λάρητες,
μέσα στο βάθος του λαράριου χώνονται,
ο ένας τον άλλονα σκουντά και σκουντουφλά,
ο ένας μικρός θεός πάνω στον άλλο πέφτει
γιατί κατάλαβαν τι είδος βοή είναι τούτη,
τάνοιωσαν πια τα βήματα των Εριννύων.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης





Κανένας από τους 300 δεν είναι ικανός να δημιουργήσει ΖΥΜΩΣΗ σκέψης.

Είναι όλοι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ και το Σύστημα τους έχει διαβρώσει ως προσωπικότητες!

Όταν διεκδικείς το αλάθητο… έχεις πολύ σοβαρό θέμα!

Εάν τους πιάσει έναν προς έναν μια ομάδα Ψυχολόγων και Ψυχιάτρων, θα γραφτούν βιβλία και Διατριβές Παγκοσμίου Εμβέλειας. Τα αποτελέσματα δε, ΣΙΓΟΥΡΑ θα ρίξουν πολύ κόσμο για άλλη μια φορά απ τα σύννεφα.

Έχει περάσει ΕΝΑΣ τους από ένα Ψυχομετρικό τεστ; Έστω ένας;!!! Μήπως πέρασε έστω και ένας τους από τεστ ευφυΐας; Μήπως από τεστ Συναισθηματικής ευφυΐας;

Αν το προτείνει κάποιος, θα πέσουν τον φάνε! Θα προσβληθούν επί προσωπικού και θα τον πλακώσουν θρασύτατα στις μηνύσεις!!!

Τι λες ρε ρεμάλι…; Και που ξέρω εγώ τι χαρακτήρας είσαι πίσω απ την κουρτίνα των ΜΜΕ; ¨Πού και πως μπορώ να γνωρίζω τι κρύβεται πίσω από το επικοινωνιακό σου φτιασίδι και την κουρτίνα των εκπλήξεων;

Όταν αποφασίζεις για ΖΩΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ πρέπει να σε τσεκάρει μια ομάδα Ειδικών Γιατρών 2 φορές το χρόνο! Μέχρι και Οφθαλμίατρος θα πρέπει να σας εξετάζει!!

Αλήθεια, Αγγλικά (με πτυχίο) πόσοι από τους βολευτάδες γνωρίζουν;

Τους έρχεται μια ντιρεκτίβα από ΕΕ, από ΔΝΤ (ή από οπουδήποτε) και περιμένουν την μετάφραση!

Βρε ρεμάλια ΑΔΙΑΒΑΣΤΑ… εγώ ως πολίτης (και ο κάθε πολίτης) ΑΠΑΙΤΩ να κατανοείτε την Πρωτότυπη Έκδοση!! Το ΑΠΑΙΤΩ και το ΑΠΑΙΤΟΥΝ οι καταστάσεις!

Να τους “ψηφίσουμε” να βγουν ΟΛΟΙ εκτός της βόλεψής τους λοιπόν.

Να βάλουμε προϋποθέσεις, και όχι να μου έρχεται ο κάθε άεργος ή συνδικαλιστής ή βολεμένος ή ο κάθε σαπρόφυτος γόνος πολιτικής οικογένειας… να μου ορίσει τη ζωή ΝΤΑΒΑΤΖΙΛΙΚΙ!!!

Πρέπει επιτέλους να τους γίνει κατανοητό (και στους 300 βολεμένους) πως ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!

Να έρθει κόσμος ο οποίος ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ και να με ψήσει ότι αξίζει να με κυβερνήσει, αλλά και να με ΨΗΣΕΙ ότι δεν έχω (κανένα απολύτως) ρίσκο με αυτόν στην καρέκλα!

ΠΟΣΟΙ από εμάς αισθάνονται ΑΣΦΑΛΕΙΣ με τους 300; Τόσο σε προσωπικό όσο και σε επίπεδο Πατρίδας… Τους εμπιστευόμαστε τις ζωές των παιδιών μας; Θα τους αφήναμε να διαχειριστούν τις προσωπικές μας περιουσίες; Θα του δίναμε ένα όπλο να σταθούν δίπλα μας ως συμπολεμιστές σε έναν πόλεμο;

Όλα αυτά, ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ! Ή μετά την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μετά θα τα βρούμε.

Έρχεται η υπερκυβέρνηση

Οι ξένοι αποκτούν για μία ακόμα φορά στην ιστορία μας την διακυβέρνησης της χώρας. Η κυβέρνηση αδυνατώντας να συγκρουστεί με την πραγματικότητα και με τις ανάγκες, παραδίδει τον έλεγχο και την υλοποίηση των νέων όρων στην τρόικα, στις Βρυξέλλες στο ΔΝΤ και τελικώς στο κλαμπ των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών του πλανήτη. Η νέα αυτή πραγματικότητα έχει προετοιμαστεί και προαναγγελθεί, δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κακής οικονομικής κατάστασης.Tον πρώτο λόγο σ αυτή την πολυεθνική υπερκυβέρνηση έχουν οι Γερμανοί, εκπροσωπούμενοι από τον Χορστ Ράιχενμπαχ (που στα ελληνικά σημαίνει πλούσιο ρυάκι). Για ποιόν θα είναι πλούσιο το ρυάκι δεν χρειάζεται να στοιχηματίσουμε.

Η απαίτηση των δανειστών είναι πασιφανής, ο κ. Τρισέ, ο κ. Σόιμπλε, η κα «ΔΝΤ» Κριστίν Λαγκάρντ αλλα και ο πορτογάλος φίλος Μπαρόζο, το δηλώνουν χωρίς περιστροφές: Η Ελλάδα που χρωστάει χάνει μέρος της κυριαρχίας της.

Γνωρίζουν όμως ότι το δικαίωμα τους το εκχωρεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση,

Το Μνημόνιο και η τρόικα αποτελούν πλέον μικρότερο κακό

Στο Μέγαρο Μαξίμου εγκαθίσταται «επίτροπος διοικητής» ο οποίος σε συνεργασία με τον σύμβουλο του Γ. Παπανδρέου, Γιώργο Γλυνό, θα «συντονίζουν το αναπτυξιακό πακέτο». Τα περί τεχνικής βοήθειας, που θα παρέχουν οι υπερυπουργοί επίτροποι όχι μόνο δεν μπορούν να γίνουν πιστευτά, αλλά αποτελούν ειρωνεία.

Σε όλα τα υπουργεία θα εγκατασταθούν συνεργάτες του Ραιχενμπαχ, οι οποίοι επίσης θα ελέγχουν τις αποφάσεις και την εκτέλεση τους.

Για να καλυφθεί κάπως η κατοχικού τύπου διακυβέρνηση της χώρας, η «συνεργασία» της ελληνικής κυβέρνησης με την διεθνή υπερκυβέρνηση μπαίνει κάτω από την ομπρέλα της Κομισιόν των Μπαρόζο και Ολι Ρέν. Το πραγματικό αφεντικό είναι ο Ραιχενμπαχ, ο οποίος θα έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Ο Ραιχενμπαχ είναι στέλεχος της ΕΕ επι 30 χρόνια και μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος της ευρωπαϊκής τράπεζας ανοικοδόμησης και ανάπτυξης.

Σκοπός της επιτροπείας υποτίθεται ότι είναι ο έλεγχος της αναπτυξιακής βοήθειας που θα δοθεί στην Ελλάδα, στην πραγματικότητα είναι η διακυβέρνηση της χώρας.

Οι δηλώσεις των Σοιμπλε, Τρισέ και Λαγκάρντ, περί της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, είναι η απόδειξη.

Συνεργάτης της υπερκυβέρνησης θα είναι Γ. Γλυνός πρώην αξιωματούχος της Κομισιόν και της ΕΕ (1989-2006) ο οποίος επίσης θα κινείται ανεξάρτητα από τους υπουργούς και την κυβέρνηση.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσης παράδοσης

Η παράδοση της διακυβέρνησης στους επιτρόπους των δανειστών, είναι μια απόφαση προειλημμένη, απλώς τώρα ήρθε η ώρα της εφαρμογής.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε συνομιλίες με το ΔΝΤ πριν ληφθεί απόφαση για την δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης. Ο ίδιος είχε αναφερθεί σ αυτές τον Δεκέμβριο του 2009.
Τον Ιανουάριο του 2010 έφτασε στην Αθήνα κλιμάκιο του ΔΝΤ που συναντήθηκε με τον Γ. Παπακωνσταντίνου για βοήθεια σε θέματα Φορολογικής Πολιτικής και Φορολογικής Διοίκησης, στην κατάρτιση του προϋπολογισμού και στα συστήματα ελέγχου και αξιολόγησης δημοσίων δαπανών.

Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη το Μνημόνιο και αρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την παράδοση της διακυβέρνησης της χώρας στους δανειστές μας.

Ένα χρόνο αργότερα τον Μάιο του 2010, ο φερετζές έπεσε.

Στις 28 Μαίου η τρόικα στην Αθήνα και ο Γ. Παπανδρέου παρουσία του Ζ. Κ. Γιούνκερ στο Λουξεμβούργο ανακοίνωσαν τους όρους της υποταγής. Προσοχή: οι όροι δεν έχουν καμία σχέση με τους όρους του Μνημονίου, πρόκειται πλέον για πολιτικό έλεγχο.

Επίτροποι, επιμελητές, ελεγκτές, τεχνοκράτες ή όπως αλλιώς ονομαστούν, το αποτέλεσμα είναι ότι ξένοι θα διοικούν και θα επιβάλλουν. Η Βουλή καλείται μόνο να επικυρώνει τις αποφάσεις τους.

Στην ανακοίνωση της τρόικα αναγράφονταν, με όσο το δυνατόν ηπιότερο τρόπο, οι όροι της παράδοσης της διακυβέρνησης της χώρας:
1. «Η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να επιταχύνει αισθητά το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας. Προς το σκοπό αυτό θα συστήσει φορέα ιδιωτικοποίησης με επαγγελματική και ανεξάρτητη διαχείριση. Η κυβέρνηση έχει ήδη συντάξει εκτεταμένο κατάλογο περιουσιακών στοιχείων προς αποκρατικοποίηση με στόχο έσοδα 50 δις ευρώ μέχρι τα τέλη του 2015. Η κυβέρνηση θα αξιολογεί την πρόοδο που έχει σημειωθεί βάσει ενδιάμεσων στόχων, τριμηνιαίων και ετησίων».
2. «Η νομοθεσία για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, τη μεταρρύθμιση της υγείας, τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας, την εξάλειψη των εμποδίων για τη σύσταση και λειτουργία επιχειρήσεων και την απελευθέρωση των μεταφορών και της ενέργειας έχει ψηφιστεί είτε πρόκειται να ψηφιστεί… Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το νέο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων θα είναι αποτελεσματικό το ταχύτερο δυνατό, οι ελληνικές αρχές θα ενισχύσουν τη διαδικασία υλοποίησης, μεταξύ άλλων μέσω τεχνικής συνδρομής από το ΔΝΤ, από κράτη μέλη της ΕΕ και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και μέσω δημιουργίας μηχανισμών παρακολούθησης».
Η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου ένα μήνα αργότερα στα τέλη Ιουνίου, ήταν ένα ακόμα βήμα προς την παράδοση.

Ο Γ. Παπανδρέου αμέσως μετά την Σύνοδο Κορυφής της 23ης Ιουνίου ξαναθύμησε την έλευση των «τεχνικών συμβούλων».
Δεν μένει τίποτα άλλο παρά να δούμε πλέον και τις τελετές παράδοσης –παραλαβής στα διάφορα υπουργεία.
Στις 5 Ιουλίου ο κ. Παπανδρέου ενημέρωσε τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ.Μ. Μπαρόζο πως ο άνθρωπος - σύνδεσμος θα είναι ο σύμβουλός του επί ευρωπαϊκών θεμάτων και πρώην ανώτερο στέλεχος της Κομισιόν, Γιώργος Γλυνός, ο οποίος και θα έχει αυτονομία κινήσεων σε σχέση με υπουργούς ή άλλες κυβερνητικές αντιπροσωπείες. Η πρώτη συνάντηση του κ. Γλυνού με την αντιπροσωπεία του κ. Μπαρόζο έγινε μια βδομάδα αργότερα.
Ο Γιώργος Γλυνός σπούδασε οικονομικά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ), μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο Paris I Pantheon-Sorbonne. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, (1976-1983) και στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1983-1988). Από το 1989 μέχρι το 2006 εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε γραφεία Επιτρόπων ως μέλος και ως Διευθυντής και στις Γενικές Διευθύνσεις, Περιφερειακής Πολιτικής και Διεύρυνσης.
Είναι συνεργάτης και ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ.

υποδεχόμενοι τους τεχνοκράτες συμβούλους, στην ουσία τους επιτρόπους οι οποίοι θα αναλάβουν την διαχείριση, την καθημερινότητα, τις αποφάσεις και όχι απλώς τον έλεγχο της τήρησης των συμφωνηθέντων. Οι δηλώσεις

ΖΑΝ ΚΛΟΝΤ ΤΡΙΣΕ
«Η Ελλάδα δεσμεύεται να κάνει τα πάντα και οφείλει να κάνει τα πάντα με αυτή την αυστηρή επίβλεψη της Ευρώπης την οποία πάντοτε επιθυμούσαμε, προκειμένου να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, να ανακτήσει τη σταθερότητα και να αποπληρώσει τα δάνεια της Ευρώπης. Οι Ευρωπαίοι δεν επιχορηγούν την Ελλάδα χωρίς να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Επενδύουν στην αναδιάταξή της. Όπως είναι φυσικό, οφείλουν να επιτηρούν από κοντά την επένδυσή τους».

ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΣΟΪΜΠΛΕ
«Κράτη με προβλήματα που λαμβάνουν βοήθεια θα πρέπει σε αντάλλαγμα να παραχωρούν μέρος της κυριαρχίας τους», αναφέρει προσθέτοντας ότι η «επιλογή αυτή είναι σε κάθε περίπτωση καλύτερη από το να εκδιωχθούν τα υπερχρεωμένα κράτη από την ευρωζώνη».

ΚΡΙΣΤΙΝ ΛΑΓΚΑΡΝΤ
«Τι νόημα έχει να ψηφίζει νόμους η ελληνική Βουλή, οι οποίοι μετά αλλοιώνονται ή προσαρμόζονται στην υπάρχουσα κατάσταση; Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί».



Με σύστημα Αλέφαντου αγωνίζεται η γελοία κυβέρνηση.

Ξαφνικά μπουκάρει για ν ανοίξει τα κλειστά επαγγέλματα η να ιδιωτικοποιήσει τους παρακρατικούς οργανισμούς και στα πρώτα μπινελίκια των Φωτόπουλων, των Λυμπερόπουλων, των Τζωρτζάτων, βάζει την ουρά στα σκέλια και παίζει κατενάτσιο.

Με μπούκες, γιόμες και κατενάτσιο.

Πήρε λέει απόφαση να συγχωνεύσει Οργανισμούς και να διώξει 7000 αχρείαστους δημοσίους υπαλλήλους και τσουπ ένας πασόκος βουλευτής εμφανίσθηκε να προτάσσει τα στήθη του για να...
μην πειράξουν την τρίχα κανενός από τους αχρείαστους. Πάνω από 500.000 είναι οι αχρείαστοι δημόσιοι υπάλληλοι-κηφήνες που αποτελούν κομματικούς στρατούς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Ο ΟΠΑΠ έπαιζε για μερικούς μήνες σαν κότα λιράτη των αποκρατικοποιήσεων. Χαλασμός, κουρνιαχτός, οχλοβοή.

Ο ΟΠΑΠ μας λένε τώρα ότι δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί. Φυσικό τα βρίσκουμε μια και ο ΟΠΑΠ είναι δεκαετίες τώρα ιδιωτικοποιημένος.

Τον μοιράζονται στα τρία ο Σωκράτης, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ γεμίζουν τα κομματικά τους ταμεία με λεφτά από τα πρεζάκια του τζόγου-άσε που δεκαετίες τώρα βουλώνουν και τα στόματα των παρακμιακών ΜΜΕ.
Άρα ξεχάστε την κότα τη λιράτη των αποκρατικοποιήσεων. Πάπαλα.

Κάθε τόσο ψηφίζονται μεσοπρόθεσμα και στο τέλος της μέρας δεν εφαρμόζεται τίποτε εκτός από τα χαράτσια στους πολίτες.

Το σύστημα εξακολουθεί να είναι βουτηγμένο στη διαφθορά.

Εκτός από την προκλητικά ατιμωρησία των Νονών της Μίζενς, που σπεύδει αγχωμένος να τους απαλλάξει και με τη βούλα ο Βαλυράκης, δείτε τι σοι υπόκοσμος, που υποδύεται τους μεγαλοεπιχειρηματίες, «επενδύει» τα τελευταία χρόνια στα ΜΜΕ.

Ξαφνικά πετάγονται οι σκελετοί που κρύβουν στις ντουλάπες τους.

Ο καλύτερος έχει σκοτώσει τη μάνα του, αφού πρώτα την λήστεψε, ενώ ετοιμάζεται να πουλήσει τον Παρθενώνα.

Αυτός ο συρφετός μεγαλοκαθαρμάτων ανακάλυψε πως αγοράζοντας ΜΜΕ αποκτά ασυλία.

Μάλλον έτσι θα είναι αν σκεφθείς πόσα αδικήματα βαρύνουν τον καθένα από τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ της χώρας-με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Και ποια είναι η τιμωρία τους;

Δάνεια, περισσότερα δάνεια, κανόνια στο ΙΚΑ, στην Εφορία αλλά και απόλυτη ανοχή από την ξιπασμένη εξουσία.

Ακόμη κι ο Μάκαρος τους κρατάει.

Τόσο ξεφτιλισμένοι είναι οι κυβερνώντες.

Άλλο τόσο και οι της αντιπολίτευσης, αν δεις τις απίστευτες κωλοτούμπες του Σαμαρά η την αφωνία του σε «κρίσιμα» θέματα για τους νταβατζήδες με τους οποίους ο αρχηγός της ΝΔ διατηρεί ανοιχτή γραμμή από το παρελθόν.

Η χώρα δεν σώζεται με τίποτε.

Εκτός κι αν για κάποιους σωτηρία είναι η επιστροφή στα δραχμή και η εκτύπωση πληθωριστικού χρήματος από το Νομισματοκοπείο της Μεσογείων για να το μοιράζουν οι μελλοντικές κυβερνήσεις στους μελλοντικούς νταβατζήδες.

Άντε γα...νωθείτε καθάρματα…


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
6/8/1945. Πριν από 66 χρόνια, τέτοιες ώρες, η Ιαπωνία «έβλεπε» στην Χιροσίμα τις συνέπειες της ραδιενέργειας, των ραδιενεργών κατάλοιπων, τον πυρηνικό όλεθρο. Εν μέρει και καθ’ ολοκληρία.

Τρεις μέρες αργότερα, τα ίδια στο Ναγκασάκι.

Όλα αυτά με την συνδρομή της επιστήμης, η οποία δια της πυρηνικής φυσικής, διέσπασε το άτομο, λίγες μόνο εβδομάδες ενωρίτερα.

Οι συμμαχικές δυνάμεις των ΗΠΑ πρόλαβαν τον Χίτλερ και τις δυνάμεις του άξονα που προετοιμάζονταν για κάτι ανάλογο στη Νορβηγία.

Έληξε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη συνέχεια, με άνευ όρων υποταγή των δυνάμεων του άξονα.

«Άτομο» για τους Έλληνες κλασσικούς, προεξάρχοντος του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ, όπως και για την ελληνική γλώσσα, είναι το μή τεμνόμενο. Α(στερητικό) + τέμνω. Αυτό δηλαδή που θα έπρεπε να διαφυλαχθεί σαν κάτι το ιερό και απαραβίαστο, χωρίς ποτέ να κατακερματιστεί.

Ο αείμνηστος εθνικός μας συγγραφέας μεταπολεμικά, Αντώνης Σαμαράκης, πρότεινε το 1945 να αποτελέσει αφετηρία ημερολογιακή για το ανθρώπινο γένος. Όπως λέμε δηλαδή προ Χριστού και μετά Χριστόν, να λέμε μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα ή πριν από αυτό.

Δεν νομίζω ό,τι τα συμβάντα εκείνα, μπορούν να περιγραφούν ή αποδοθούν.

Πράγματι αποτελούν ανεξίτηλη κηλίδα στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους.

Κάποια άλλα πράγματα θα πρέπει να μας συνεγείρουν και προβληματίζουν.

Οι νικητές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έστησαν κάποια χρόνια αργότερα, στην έδρα της Συμμαχίας, τις Βρυξέλλες, ένα κακέκτυπο της σχηματικής παράστασης του ατόμου. Το απεκάλεσαν ΑΤΟΜΙΟΥΜ. Λειτουργεί σαν καφετερία για τους επισκέπτες των Βρυξελλών.

Στα Αρχαία Άβδηρα, την γενέτειρα του Δημόκριτου, οι σύμμαχοι έκριναν ό,τι δεν θα έπρεπε να γίνει καμία αναφορά…

Τα ελληνικά κόμματα (τα οποία με βάση το καταστατικό της ίδρυσής τους είναι φορείς πολιτισμού) γιατί από τότε που ιδρύθηκαν και λειτουργούν δεν παίρνουν τέτοιες μέρες θέση;

Σε λίγες ώρες όλη η Ιαπωνία και μαζί της σύμπαν το ανθρώπινο γένος, στις 8.16 π.μ. της 6-8-2011 θα προσεύχονται για τους νεκρούς του πυρηνικού ολοκαυτώματος, σε μια τελετή που μεταδίδεται ζωντανά σε όλο τον κόσμο.

Μέχρι και ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ιαπωνία παραβρέθηκε τα τελευταία χρόνια σε παρόμοιες στιγμές.

Ο Έλληνας πρέσβης, μα πολύ πριν από αυτόν ο Δήμαρχος των Αβδήρων τί θα κάνει άραγε;

Να ρωτήσω τον πρύτανη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου;

Τριανταεπτά χρόνια λειτουργεί το Δημοκρίτειο.

Πέρασε άραγε από το μυαλό κάποιου από τις πρυτανικές αρχές ό,τι ο ρόλος της πανεπιστημιακής κοινότητας είναι πολύ ευρύτερος από την απονομή των πτυχίων;
Τί θα σας έβλαπτε δηλαδή κύριοι της πρυτανείας να βγαίνατε ζωντανά σε μία σύνδεση με το πρώτο κανάλι της Ιαπωνικής τηλεόρασης που δίνει εικόνα σε όλο τον πλανήτη μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων, υπερθεματίζοντας τον γίγαντα του στοχασμού ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ;

Λέμε και μιλάμε για κρίση οικονομική.

Ναι, έχουμε.

Η κρίση και το έλλειμμα στη διανόηση είναι απείρως μεγαλύτερα.

Δεν είναι δυνατόν τέτοιες μέρες, τέτοιες στιγμές, να απουσιάζει η Ελλάδα από την παγκόσμια σκηνή.

Ο πρώτος άνθρωπος που θα πρέπει να έχει δίπλα του κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ο Δήμαρχος της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, είναι ο Δήμαρχος των Αβδήρων.

Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Και όσο για τα κόμματα;

Είναι με βάση τα καταστατικά της ίδρυσής τους, φορείς πολιτισμού.

Φέξε μου και γλίστρησα.

‘Ετοιμη να κλιμακώσει τις αντιδράσεις της εμφανίζεται η Αγκυρα,αν η Λευκωσία προχωρήσει στην πραγματοποίηση γεωτρήσεων για πετρέλαιο και φυσικό αέριο το προσεχές φθινόπωρο. Συνδέει μάλιστα το θέμα των γεωτρήσεων με τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

Ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου προειδοποίησε, με απειλητική γλώσσα, το απόγευμα, ότι «αν τεθεί θέμα περισσότερων προωθημένων βημάτων, θα επιδείξουμε την απαιτούμενη αντίδραση».

Στο παρελθόν, οι Τούρκοι δεν είχαν διστάσει να στείλουν ακόμη και πολεμικά πλοία στη θαλάσσια περιοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας για να παρενοχλήσουν ερευνητικά σκάφη και να εμποδίσουν τη διενέργεια ερευνών.

Κατασχέθηκε φορτίο όπλων που πήγαινε στη Συρία

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου επιβεβαίωσε χθες ότι οι αρχές αναχαίτισαν ένα φορτίο όπλων από το Ιράν με προορισμό τη Συρία, μετέδωσε το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολή.

Ερωτηθείς σχετικά με ένα δημοσίευμα ότι ένα φορτηγό που μετέφερε όπλα αναχαιτίσθηκε από τις τουρκικές αρχές, ο Νταβούτογλου είπε: "Έχουμε αυτή την πληροφορία και οι απαραίτητες έρευνες είναι σε εξέλιξη. . . θα δώσω πιο λεπτομερή στοιχεία όταν είναι αναγκαίο".

Δημοσίευμα σε γερμανική εφημερίδα την Πέμπτη, που επικαλείτο "δυτικές διπλωματικές πηγές", ανέφερε ότι η Τουρκία απέτρεψε την παράδοση φορτίου όπλων.

Τον Μάρτιο η Τουρκία είχε αναφέρει σε μια επιτροπή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι κατέσχεσε φορτίο όπλων που το Ιράν αποπειράθηκε να εξαγάγει στη Συρία κατά παραβίαση του εμπάργκο όπλων του διεθνούς οργανισμού.

Οι Τούρκοι Ισλαμιστές, που ελέγχουν τη χώρα τους μέσω δημοκρατικών εκλογών από το 2002, πλησιάζουν στην ολοκλήρωση μιας επανάστασης που θα αλλάξει οριστικά την ισορροπία δυνάμεων στη Μ. Ανατολή, και ίσως αλλάξει και τη παγκόσμια ισορροπία (Δύση εναντίον ισλαμικής Ανατολής), χωρίς καμία αντίσταση.

Πρόσφατα πέτυχαν μια ακόμη νίκη εναντίον του κοσμικού κράτους, με τη μαζική παραίτηση της ηγεσίας του στρατεύματος και την αντικατάστασή της από φιλο-ισλαμιστές στρατηγούς.

Οι παραιτήσεις οφείλονταν στις διώξεις και συλλήψεις 200 περίπου αξιωματικών, που κατηγορούνται για απόπειρα πραξικοπήματος, και που πολλοί θεωρούν τις κατηγορίες εναντίον τους στημένες. Ο σκοπός τους όμως ήταν να τρομάξει ο στρατός, καθώς και η κοσμική, μορφωμένη, μεσαία τάξη της χώρας. Με τις δίκες, ξεδοντιάστηκαν οι ένοπλες δυνάμεις.

Οι τελευταίες εξελίξεις συμπληρώνουν μια σειρά από προσπάθειες να φθαρεί το κοσμικό καθεστώς που ίδρυσε ο Mustafa Kemal (Ataturk) το 1923. Τώρα, με τον στρατό στην άκρη, μπορούμε εύκολα να φανταστούμε μια σταδιακή διολίσθηση προς τη πλήρη ισλαμοποίηση της χώρας, και την επιβολή του νόμου της Σαρίας, παρά τον μεγάλο αριθμό μορφωμένων Τούρκων.

Η ούτως ή άλλως ψευτοδημοκρατία της Τουρκίας, με τις γενικευμένες διώξεις των διανοουμένων, μπορεί σύντομα να αντικατασταθεί από μια μορφή καθεστώτος που θα θυμίζει Τεχεράνη.

Ακόμη και πριν ολοκληρωθεί αυτή η μεταμόρφωση, που μπορεί να διαρκέσει μια δεκαετία, σίγουρα η Τουρκία θα αποστασιοποιηθεί περαιτέρω από τη Δύση, σφυρηλατώντας τις σχέσεις της με τον μουσουλμανικό κόσμο, κυρίως το γειτονικό Ιράν, και τα πιο ακραία στοιχεία του. Η οποιαδήποτε ελπίδα ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ έσβησε, όχι τόσο εξαιτίας των δυτικών προκαταλήψεων, αλλά μάλλον εξαιτίας της τουρκικής πορείας.

Η κυβέρνηση του Recep Erdogan προειδοποίησε την Δύση το 2003, λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας. Απαγόρευσε στην Αμερική και στους συμμάχους της, παρά τη τουρκική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, να περάσουν στρατό από τα σύνορα της προς το Ιράκ, στα πλαίσια τους πολέμου εναντίον του Σαντάμ.

‘Ένα δεύτερο μήνυμα δόθηκε στα τέλη της περασμένης δεκαετίας με την πλήρη κατάρρευση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, με αποκορύφωμα τον στολίσκο της ειρήνης προς τη Γάζα, που εμποδίστηκε από τους Ισραηλινούς κομάντος με χρήση βίας.

Οι Τούρκοι αντέδρασαν θεαματικά, καταδικάζοντας τη σφαγή εννέα πολιτών τους, την ίδια ώρα που αδιαφορούν πλήρως για το πόσους Έλληνες, Άραβες, Κύπριους, και Κούρδους έχουν δολοφονήσει οι ίδιοι. Μάλιστα ανακάλεσαν και τον πρέσβη τους από το Τελ Αβίβ. Στην συνέχεια απαίτησαν τη δημόσια συγγνώμη των Ισραηλινών, προκειμένου να τον στείλουν πίσω.

Όλα αυτά όμως δεν έχουν καμία σχέση με το Ισραήλ. Έχουν σχέση με το αργό αλλά σταθερό διαζύγιο της Τουρκίας από τη Δύση.

Έχουν σχέση με τη ταύτιση των Τούρκων με τους Ισλαμιστές όλου του κόσμου. Και η παραίτηση των στρατηγών είναι ένα μόνο βήμα σε αυτή τη σταθερή πορεία.

Και τέλος, βλέπουμε κάτι ανάλογο να διαδραματίζεται και στην Αίγυπτο. Και εκεί, οι Ισλαμιστές κέρδισαν την εξουσία νομίμως. Προβλέπεται μάλιστα πως στις επόμενες εκλογές, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, και άλλα ισλαμικά κόμματα, θα κερδίσουν με ευκολία, και θα ακολουθήσουν το «απαλό» τουρκικό παράδειγμα, της ήπιας και σταδιακής ισλαμοποίησης μιας χώρας, και της απομάκρυνσής της από τη Δύση.

Μια διαδικασία που γίνεται αργά αργά, στη διάρκεια δεκαετιών, ώστε η Δύση να μην την αντιληφτεί, μέχρι να είναι πολύ αργά, οπότε να μην μπορεί και να την αντιμετωπίσει.

S.A. - The National Interest


Με ένα άρθρο γύρω από τη γνωστή στους Έλληνες κατάσταση του συστήματος υγείας, η Guardian κάνει λόγο για την εξαθλίωσή του λόγω της οικονομικής κρίσης, αναφέροντας μάλιστα και αρκετά παραδείγματα της οδύσσειας που ζούν στα νοσοκομεία συμπολίτες μας.

Με συνεντεύξεις από ασθενείς αλλά και γιατρούς η βρετανική Guardian περιγράφει τον πραγματικό ''εφιάλτη της γραφειοκρατίας'' που επικρατεί στα νοσοκομεία, την έλλειψη προσωπικού, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού, καθώς και τα ''ατέλειωτα έντυπα τα οποία πρέπει να συμπληρώσει κανείς'', όπως αναφέρει το ρεπορτάζ χαρακτηριστικά.

Στον χώρο που έχουν δημιουργήσει οι Γιατροί του Κόσμου στο Πέραμα για να υποδέχονται ξένους μετανάστες, ο νεαρός Έλληνας γιατρός Γιώργος Παπαδάκης λέει στην εφημερίδα:

''Όταν ήρθα εδώ δεν πίστευα ότι θα είχα Έλληνες ασθενείς. Νόμιζα ότι θα εργαζόμουν κυρίως με ξένους λαθρομετανάστες''.
Αρκετοί όμως είναι τελικά οι ανασφάλιστοι συμπολίτες μας οι οποίοι δεν έχουν χρήματα για να πληρώσουν για νοσηλεία και φάρμακα. Η κρίση στην Ελλάδα τους έχει στερήσει και αυτό το βασικό δικαίωμα. Ένας 72χρονος Έλληνας ασθενής περιγράφει την κατάσταση:
''παλιότερα είχα ασφάλεια, όταν ήμουν νέος, αλλά τώρα δεν έχω τα κατάλληλα χαρτιά. Προσπαθώ να βγάλω τα χαρτιά για να έχω δωρεάν νοσηλεία σε δημόσια νοσοκομεία αλλά αργούν''.

''Ακόμα και τα ιδιωτικά νοσοκομεία χρειάστηκε να κάνουν μειώσεις στο budget'', τονίζει η Guardian στο ρεπορτάζ το οποίο καταλήγει ότι ήδη το ελληνικό σύστημα υγείας είναι υπό διάλυση...

Πηγή


Τελικά στη παιδική χαρά της Ευρωζώνης κανείς δε γελάει πιά…Οι χειραψίες μετά τις Συμφωνίες όχι απλά δεν «έπεισαν» κανένα, αλλά ήταν τόσο ανίσχυρες που πλέον φαίνεται ποιός κυβερνάει αυτό το κόσμο…

Και λέγεται... ΧΡΕΟΣ…

Όσο λοιπόν εδώ θα γράφονται βιβλία και θα γίνονται συζητήσεις για το ποιός φταίει περισσότερο, τα γενεσιουργά αίτια θα αγνοούνται επίτηδες σε μια προσπάθεια συντήρησης του ίδιου συστήματος…

Έχουμε ξαναπεί ότι οι οικονομικοί νόμοι δεν είναι φυσικοί αλλά ανθρώπινοι οπότε μπορούν να παρακαμφθούν και να εναρμονιστούν στις δεδομένες συνθήκες…

Φυσικά αυτοί που οφείλουν να το κάνουν είναι πολιτικοί και Επίτροποι αλλά εκ των πραγμάτων είναι οι πρώτοι που δήλωσαν υποταγή στο Διεθνές Κεφάλαιο το οποίο τους συντηρούσε στην Εξουσία, αρκεί να το υπηρετούσαν και να το εξυπηρετούσαν…

Το Διεθνές Κεφάλαιο ξέρει πολύ καλά τη δουλειά του… Το έκανε το 1907 και το 1929…Δεν ήθελε μαθήματα και υποδείξεις… Ήθελε απλά ανθρώπους που θα ήταν πρόθυμοι να ενστερνιστούν την αόρατη αγάπη του για κρυφή εξουσία… Πλέον όμως δείχνει τα «δόντια» του στους λαούς… Και τα δείχνει με το πιο άγριο τρόπο…

Και αν ζήτούσε η παιδική χαρά ενέχυρο την Ακρόπολη, ας ετοιμαστούν, γιατί κάποιοι άλλοι θα ζητήσουν τη Πύλη του Βραδεμβούργου, τα Ηλύσια Πεδία ακόμη ίσως και το Λευκό Οίκο…

Το παιγχνίδι δεν τελείωσε εδώ… Αντίθετα μόλις αρχίζει… Όταν η εξαθλίωση και οι εξεγέρσεις θα χτυπήσουν τη καρδιά της Ευρώπης οι πανικόβλητοι πανηγυρίζοντες επίτροποι και πολιτικοί θα τρέξουν στους Μεγαλοεπενδυτές... Να τους ρωτήσουν τι θα κάνουν…

Αυτή είναι η μικρή ιστορία του κοντινού μέλλοντος… Αν φυσικά δεν ξεσπάσει κάτι μεγαλύτερο…Και αυτό φυσικά δε θα είναι τόσο «αθώο»…

Όχι ότι γνωρίζω κάτι… Απλά η Ιστορία, το αδιάκοπο αυτό ποτάμι λέει:

Κρίση στις Η.Π.Α 1907 - Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος 1914
Κραχ στις Η.Π.Α. 1929 - Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 1939


Ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος…

Διοικητής των δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα

Έρχεται στην Αθήνα για να αναλάβει τα καθήκοντά του Ανωτάτου Διοικητή της (κατακτημένης) χώρας, ο Χόρστ Ράϊχενμπαχ, του 4ου Ράϊχ.

Τα ανδρείκελα που παίζουν το ρόλο της Ελληνικής κυβέρνησης θα αποκτήσουν, επί τέλους, τον φυσικό τους προϊστάμενο.

Το καθεστώς του Ψεύδους που έχει φωλιάσει στην Ελληνική κοινωνία εδώ και χρόνια, με κάθετη έξαρση τα τελευταία, συνεχίζει (με μεγάλη επιτυχία) να παρουσιάζει τη νύχτα για μέρα.

Έτσι, η πτώχευση σερβίρεται ως «πιστωτικό γεγονός» (για το οποίο και θριαμβολογεί η κυβέρνηση), ο αφελληνισμός της κοινωνίας προτείνεται ως «πολυπολιτισμικότητα», ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός επιβάλλεται ως «πατριωτισμός» («για να σωθεί η πατρίδα»), η παράδοση του πλέον σημαντικού ζωτικού εθνικού χώρου προβάλλεται ως «σωτήρια λύση» και η καταδυνάστευση της κοινωνίας από μία, πολιτική και οικονομική ολιγαρχία, περνά ως το ιδεώδες της «Δημοκρατικής διαδικασίας».

Μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό των μεγάλων ψεμμάτων, που έχουν σκοτεινιάσει τον ορίζοντα της κοινωνίας, ο Χόρστ Ράϊχενμπαχ, του 4ου Ράϊχ, Διοικητής των δυνάμεων κατοχής, θα εγκατασταθεί στο στρατηγεό του με κάποιον παραπειστικό τίτλο, που θα προσθέσει ακόμα ένα ψέμμα, στα τόσα άλλα.

Όσο προχωρεί η διαδικασία της κατοχής μας από τους δυνάστες μας, τόσο αρχίζει να φαίνεται καθαρά πως το μόνο που έχουμε να κάνουμε για να γλυτωσουμε το Αύριο, (το Σήμερα είναι οριστικά χαμένο), είναι η σθεναρή Αντίσταση.

Αδέρφια, οργανωθείτε.

Όθων Ιακωβίδης
  • Δεύτερη ερώτηση κόλαφος του Πάνου Καμμένου, σχετικά με την μη απάντηση του υπουργείου Οικονομικών για τα περιβόητα CDS και τα παιχνίδια που στήθηκαν για να καταρρεύσει οικονομικά η Ελλάδα

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ

Σύμφωνα με την παραγραφο 2 του άρθρου 134

Προς τον Υπουργό Οικονομικών

ΘΕΜΑ: Τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των brokers με στοίχημα την κατάρρευση της χώρας

Επανέρχομαι σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγραφου 2 του άρθρου 134 , διότι στην Ερώτηση – Αίτηση Κατάθεσης εγγράφων με ΑΠ 16972/800 , της 26/5/2011 δεν έλαβα απάντηση

Το 2009 το ταχυδρομικό ταμιευτήριο αγοράζει τα επίμαχα CDS , τα οποία στη συνέχεια ακολουθούν μια πορεία γεμάτη από πλήθος ερωτηματικών που ταυτίζονται με τις αποκαλύψεις για την προσχεδιασμένη είσοδο της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Τρόικα.

Την ώρα που ο Έλληνας Πρωθυπουργός εξύφαινε εν κρυπτω με το Διοικητή του ΔΝΤ , Ντομινίκ Στρος Καν – όπως ο ίδιος παραδέχτηκε- το σχέδιο παράδοσης και υποταγής της χώρας ,η διοίκηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου προχώρησε στην πώληση των CDS, ενώ η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών γνώριζε το τί θα επακολουθούσε.

Είναι προφανές ότι κάποιοι κύκλοι κερδοσκοπικοί γνωρίζουν τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης και έτρεξαν να τοποθετηθούν έγκαιρα πριν

τη δημοσιοποίηση των κυβερνητικών επιλογών , οι οποίες εκτίναξαν τα spreads και κατά συνέπεια δημιούργησαν τεράστια υπερκέρδη σε αυτούς που αγόρασαν τα CDS. Σήμερα οι κερδοσκόποι και οι Brokers τους επιχειρούν να παρουσιάσουν το μεγαλύτερο σκάνδαλο της ιστορίας του τόπου ως σενάριο συνομωσίας και επιστημονικής φαντασίας.

Η παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας με τα ενυπόθηκα δάνεια είναι υπαρκτή και η αναζήτηση και αποκάλυψη της αλήθειας αποτελεί εθνική υπόθεση και εθνικό καθήκον.

Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο κύριος Υπουργός των Οικονομικών :

Επειδή για το θέμα αυτό εκκρεμεί και δικαστική έρευνα μετά από μηνυτήρια αναφορά πολιτών ζητάμε να κατατεθούν στη Βουλή των Ελλήνων τα κάτωθι :

1. Αντίγραφα Συμβάσεων με το Ελληνικό Δημόσιο και Ατομικά Στοιχεία ταυτοποίησης των εκπροσώπων και των εκτελεστικών διευθυντικών στελεχών τους, στην Ελλάδα και στις χώρες όπου έχουν την έδρα τους, των Βασικών Διαπραγματευτών (Prime Dealers) των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, από Ιανουάριο 2009 μέχρι και σήμερα.

2. Αντίγραφα όλων των συμβάσεων CDSπου έχουν συναφθεί από Ελληνικές Τράπεζες, αρχής γενομένης από το ΤΤ, Επενδυτικά Κεφάλαια και επιχειρήσεις του ευρύτερου χρηματοοικονομικού χώρου, με ειδική αναφορά στα στοιχεία των εκπροσώπων και των εκτελεστικών διευθυντικών στελεχών των αντισυμβαλλομένων σε πράξεις αγοράς και πώλησης, με ειδική μνεία στις συναλλαγές που αφορούν ΓυμνάCDS.

3. Αντίγραφα Συμβάσεων CDSπου έχουν διαπραγματευθεί με τη διαμεσολάβηση Τραπεζικών Ιδρυμάτων και εταιρειών του ευρύτερου χρηματοοικονομικού χώρου που λειτουργούν στην Ελλάδα, με ειδική αναφορά των στοιχείων ταυτοποίησης των πελατών των ανωτέρω, φυσικών και νομικών προσώπων, καθώς και αυτών των αντισυμβαλλομένων, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής τους ή τη νομική τους μορφή.

Οι ανωτέρω φορείς έχουν υποχρέωση να ελέγχουν και να τηρούν αρχείο με τα στοιχεία ταυτοποίησης πελατών και αντισυμβαλλομένων, φυσικών και νομικών προσώπων, στα πλαίσια των διατάξεων περί ελέγχου νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

4. Στοιχεία αλλοδαπών Τραπεζών και εταιρειών του ευρύτερου χρηματοοικονομικού χώρου στις οποίες συμμετέχουν Ελληνικές Τράπεζες, Επενδυτικά Κεφάλαια, Χρηματιστηριακές Εταιρείες κλπ., με ειδική αναφορά σε αυτές που έχουν ως εταιρικό σκοπό τους την έκδοση, διαπραγμάτευση κα διαμεσολάβηση στην αγορά παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων, με ειδική αναφορά στα CDS.

5. Στοιχεία συμβάσεων καλυμμένων και γυμνών CDS επί ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που διαπραγματεύτηκαν στο εξωτερικό, με ειδική αναφορά στα στοιχεία εκκαθάρισης των αντιστοίχων συναλλαγών.

6. Επίσημα στοιχεία ερευνών Αλλοδαπών & Κοινοτικών Αρχών, σχετικά με την υποτιμητική κερδοσκοπία κατά των Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, που πραγματοποιήθηκε με τις ύποπτες συναλλαγές CDS.

7. Επίσημα στοιχεία της ειδικής αντιμονοπωλιακής έρευνας που πραγματοποίησε πρόσφατα η Κομισιόν, σχετικά με την αγορά τωνCDS, ως προς την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, ελέγχου και χειραγώγησης της αγοράς, με ειδική αναφορά στα στοιχεία που αφορούν καλυμμένα και γυμνά CDS επί Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, στις Τράπεζες JPMORGAN, BANKOF AMERICA,MERILL LYNCH,CITIGROUP,COMMERZBANK,CREDIT SUISSE,DEUTSCHEBANK, GOLDMANSACHS, HSBC,MORGANSTANLEY, RBS,UBS, CREDITAGRICOLE καιSOCIETEGENERALE καθώς στην εταιρεία MARKIT ΛΟΝΔΙΝΟΥ, τον κορυφαίο πάροχο εμπιστευτικών πληροφοριών στην αγορά CDS, στην οποία συμμετέχουν οι περισσότερες από τις ανωτέρω Τράπεζες.

8. Αντίγραφα όλων των συμβάσεων, συναλλαγών και εκκαθαρίσεων θέσεων Καλυμμένων και Ακάλυπτων Ανοικτών Πωλήσεων Ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, από το μήνα Οκτώβριο 2009 μέχρι το μήνα Απρίλιο 2010, με ειδική αναφορά στις συναλλαγές αγοράς και πώλησης οι οποίες εκκαθαρίστηκαν εκπρόθεσμα, με τη διαδικασία της ανακύκλωσης (recycling), μετά την παρέλευση της 1ηςημέρας του διαστήματος Τ+3, καθώς και στα στοιχεία των αντισυμβαλλομένων, φυσικών και νομικών προσώπων, των εκπροσώπων και των εκτελεστικών διευθυντικών στελεχών τους.

Ο Ερωτών Βουλευτής

5 /8/ 2011 ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ