Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Μαρ 2016

Το πρωτοσέλιδο των Νέων το Σάββατο 22 Αυγούστου 2015
Του Γιώργου Καραμπελιά     
Τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται μια ιλαροτραγωδία που πέραν του ότι  εκφράζει και το επίπεδο της πολιτικής ζωής και του διαλόγου στη χώρα, αποδεικνύει την περαιτέρω διάβρωση των στηριγμάτων του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ: Ο εκδότης Σταύρος Ψυχάρης «αποκαλύπτει» τις κρυφές επαφές του με τον Τσίπρα που πραγματοποιήθηκαν τέσσερις φορές στη διάρκεια του 2014 και οι οποίες επισφράγισαν τη στροφή του συγκροτήματός του προς τον Σύριζα και τον Τσίπρα προσωπικά.
Το Μέγαρο Μαξίμου εξέδωσε ανακοίνωση η οποία όχι μόνο αναγνωρίζει την ύπαρξη αυτών των συναντήσεων, διότι προφανώς φοβάται πως έχουν ηχογραφηθεί, αλλά και παρακάμπτει εντελώς τις αναφορές για τη στήριξη των Αμερικανών στον Τσίπρα.
Το χρονικό ενός έρωτα
Εν τούτοις η στροφή  του ΔΟΛ υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ στη διάρκεια του 2014 διαπιστώνεται από την ανοικτή υποστήριξη  που απολαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαιτέρως ο Τσίπρας  από τις εφημερίδες του –αρχικά  από ταΝέα και εν συνεχεία από το Βήμα–, αλλά σε μεγάλο βαθμό και του τηλεοπτικού σταθμού Mega, υπέρ του Τσίπρα. Για να ξαναθυμηθούμε τους σταθμούς αυτής της διαδρομής, διαβάζουμε σε μερικά από τα περισπούδαστα(sic) άρθρα του κυρ Σταύρου μετά το Φθινόπωρο του 2014:
«Ο κ. Αντ. Σαμαράς βαδίζοντας στη δεξιά όχθη του ποταμού, προσπαθεί να συγκλίνει προς το Κέντρο, αλλά τον φρενάρει το φάντασμα της Ακροδεξιάς. Στην άλλη όχθη, την Αριστερά, βαδίζει ο κ. Αλ. Τσίπρας µε βήματα ασυντόνιστα µεν, αλλά σταθερά ως προς την τελική τους κατεύθυνση, το Κέντρο.» («Η αποστρατεία του καραγκιόζη», Το Βήμα 09/11/2014). Απόλυτα αντικειμενικός, όπως πάντα, ο «κυρ Σταύρος» έβρισκε τον Σαμαρά «να φρενάρεται» από την «Ακροδεξιά» και τον Αλέξη να είναι «φερέγγυος», ως κατευθυνόμενος προς το «Κέντρο» που εκπροσωπεί διαχρονικά το Συγκρότημα.
Ένα μήνα μετά, σε άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο «Εκλογές-εκλογές», καθησυχάζει τους αναγνώστες του, μια και οι «ξένοι», δεδομένου ότι δείχνουν να υπονομεύουν τον Σαμαρά, τον Τσίπρα δείχνουν να έχουν επιλέξει: «Αν οι ξένοι βοηθήσουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στον αγώνα του για επίσπευση των εκλογών θα το κάνουν επειδή θα έχουν εξασφαλισμένο το μέλλον.» (Το Βήμα, 07/12/2014). Επειδή δε διάφοροι «κινδυνολόγοι», ανάμεσά τους και ο υποφαινόμενος, θεωρούσαμε καταστροφική την επιλογή της επίσπευσης των εκλογών για τον Ιανουάριο του 2015, η «γάτα» της δημοσιογραφίας μας λοιδορούσε ανοικτά και καθησύχαζε τους αναγνώστες-θύματα της οξυδέρκειας του: «Τις τελευταίες ηµέρες παριστάµεθα µάρτυρες µιας νέας από σκηνής διδασκαλίας της πολιτικής κωµωδίας: Κινδυνεύει η Ελλάς! [ ] Καθώς όλοι γνωρίζουµε τα όριά µας, λογικό είναι να περιµένει κανείς ότι µετά τις εκλογές, ψήφω και αποφάσει του Λαού, όλα θα πάνε καλύτερα…» («Κινδυνεύει η Ελλάς», Το Βήμα, 28/12/2014), στον καλύτερο δυνατό κόσμο βεβαίως!
 Προέβλεπε μάλιστα ότι στις επερχόμενες εκλογές ο Σύριζα θα χτυπήσει «σαρανταπεντάρια», ενώ το ΠΑΣΟΚ θα εξαφανιστεί, θέλοντας να στείλει και τους τελευταίους ΠΑΣΟΚους στην αγκαλιά του Τσίπρα: «Ο εκλογικός σχηματισμός της Αριστεράς εκτιμάται ότι θα φθάσει σε ποσοστά άλλων εποχών του ΠαΣόΚ, ενώ το κόμμα του Α. Παπανδρέου πέφτει στα βράχια.» («Εδώ σε θέλω κάβουρα», Το Βήμα 11/01/2015).
Ακόμα και μια μέρα πριν τις εκλογές, θα συνεχίσει τον προεκλογικό αγώνα υπέρ του Τσίπρα, ώστε να επισφραγίσει και να διευρύνει ει δυνατόν το προβάδισμα του Σύριζα, μια και η εκλογή του «συμφέρει τη χώρα»: «Όταν το ΠαΣοΚ ξύπνησε, αυτοί που συγκροτούσαν την Κεντροαριστερά είχαν ήδη ανοίξει φτερά και προφανώς αποφάσισαν το πρόδηλο: Ότι η Κεντροαριστερά είναι χώρος ελεύθερης σκέψης και ψηφίζει συνειδητά αυτό που προφανώς συμφέρει τη χώρα… η Κεντροαριστερά δεν τεμαχίζεται, δεν χαρίζεται και ασφαλώς δεν κληρονομείται». («Πώς το 3% γίνεται 20, 30, 40…», Το Βήμα, 24/01/2015.) Το μήνυμα ήταν σαφές, ο ΓΑΠ δεν είναι κληρονόμος του Ανδρέα, αλλά το όνομα αυτού Αλέξης.
Και το ειδύλλιο δεν έμεινε απλά προεκλογικό. Μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2015, παρά την ρήξη στη διάρκεια του Δημοψηφίσματος και τις πρώτες αψιμαχίες ο Ψυχάρης παραμένει «συνεπής». Έτσι τον Απρίλιο όχι μόνο επιχαίρει που νίκησε η «αριστερά», αλλά προσπαθεί και να μπαλώσει τις καταστροφικές της επιλογές, μια και μαθαίνει στου… κασίδη το κεφάλι: «Ευτυχώς που νίκησε στις εκλογές η Αριστερά!… Όχι μόνο διότι κάποτε θα ερχόταν και η σειρά της, αλλά και διότι η κυβέρνηση Τσίπρα μπορεί να αξιοποιήσει την απειρία της περί το κυβερνάν και να λύσει δομικά προβλήματα της χώρας.» («Πολυμορφικά και αχόρταγα συμφέροντα», Το Βήμα, 04/10/2015 ).
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, χρησιμοποιώντας το προηγούμενο του Μιτεράν, καλεί τους αναγνώστες του να «Κλείστε τη μύτη και ψηφίστε τους!». («Ψήφος και προσδοκίες», Το Βήμα, 06/09/2015), ενώ τον Οκτώβριο βρίσκει πως ο Αλέξης είναι ο νέος Ανδρέας οι δε ψηφοφόροι «είναι προφανώς ευχαριστημένοι γιατί το κόμμα που πλειοψηφεί κινείται ήδη στους δρόμους που οδηγούν στην Κεντροαριστερά». («Τι Ανδρέας, τι Αλέξης», Το Βήμα, 11/10/2015). Ακόμα και τον Δεκέμβριο κάνει εκκλήσεις να τον «αφήσουν» να κυβερνήσει μια και «Η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι απλώς χρήσιμη: είναι απαραίτητη.»  και «Το έργο που επιτελεί είναι βαρύ, πολύπλοκο, ακόμη και, ορισμένες φορές, αλλοπρόσαλλο.»  «Γι’ αυτό αφήστε τον κ. Τσίπρα να κάνει τη δουλειά του.»  («Αφήστε τον» Το Βήμα, 13/12/2015 )
Το διαζύγιο
Η περίοδος της συμπόρευσης θα λάβει τέλος στις αρχές του ενεστώτος έτους, για πολλούς και διάφορους λόγους. Αρχικώς, διότι η κυβέρνηση Τσίπρα μοιάζει να χάνει την πλειοψηφία και την ανοχή που της προσέφεραν οι πολίτες, οι αγρότες παίρνουν στο κυνήγι τους Συριζαίους βουλευτές και η Νέα Δημοκρατία με την εκλογή Μητσοτάκη εμφανίζεται ως πλειοψηφική εναλλακτική λύση. Κυρίως όμως, διότι το καλοκαίρι του 2015 με την απειλή του Grexit, το δημοψήφισμα και το κλείσιμο των τραπεζών η σχέση των παραδοσιακών ΜΜΕ με τον Τσίπρα διερράγη. Αφού δεν τον στήριξαν τότε, όταν διέθετε ακόμα τη λαϊκή υποστήριξη, θα τον στηρίξουν τώρα που την έχει απολέσει; Έτσι, στην προοπτική διατήρησης της εξουσίας όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά και για να ικανοποιήσουν τους «εταίρους», –που με μεγάλη χαρά αντιμετωπίζουν τη διάλυση των όποιων  ισχυρών πόλων εξουσίας στην Ελλάδα, μετά τη διάλυση των τραπεζών– ο Τσίπρας και η συμμορία του Μαξίμου, με ενορχηστρωτή τον Παππά, άρχισαν τον «ανένδοτο» κατά των ΜΜΕ και κατ’ εξοχήν κατά του Ψυχάρη. Εξάλλου μια και δεν μπορούν ούτε καν στους οπαδούς τους να προσφέρουν άρτον, μπορούν να προσφέρουν το θέαμα της επίθεσης ενάντια στους «νταβατζήδες».
Και ο Σταύρος, που θεωρούσε πως μπορούσε να επιβιώνει και να επιπλέει με οποιαδήποτε εξουσία βρέθηκε στριμωγμένος στα σκοινιά του ριγκ. Ακόμα και ο σύντροφος Μπόμπολας δείχνει να μην ταυτίζεται μαζί του θέλοντας να σώσει το δικό του τομάρι, και, γιατί όχι, ακόμα και να τον ξεφορτωθεί.
Έτσι είναι υποχρεωμένος πλέον «να παίξει τα ρέστα του». Στις επτά Φεβρουαρίου υπενθυμίζει στον Τσίπρα πως και ο Καραμανλής έφυγε «με αεροπλάνο της γραμμής», («Με αεροπλάνο της γραμμής», Το Βήμα 07/02/2016) ενώ στις 28 Φεβρουαρίου, ξιφουλκεί πλέον ανοικτά εναντίον του. Αποκαλύπτει τις μυστικές συναντήσεις που είχαν το 2014. Αρχικά υποστηρίζει ότι έκλεισαν κάποια «αμοιβαία επωφελή» συμφωνία μεταξύ τους. Ισχυρίζεται λοιπόν πως ο Τσίπρας του υποσχέθηκε πως: «όταν κερδίσουμε την εξουσία θα του χαρίσω τα δάνεια της εκδοτικής επιχείρησής του, και επίσης θα δώσω στον ίδιο ολόκληρο το κανάλι στο οποίο συμμετέχει.» Ο Ψυχάρης, «αδέκαστος»(!) ισχυρίζεται πως ο ίδιος «εξακολουθεί να μη (τον) υποστηρίζει, ούτε με τις εφημερίδες ούτε με το κανάλι του». Παραθέσαμε πριν αρκετά πειστήρια αυτής της προφανούς έλλειψης στήριξης!
Εκτός από όλα τα άλλα, παραθέτει πολλά στοιχεία και υπονοούμενα για τους Αμερικανούς και την πανθομολογούμενη πλέον σχέση του Τσίπρα μαζί τους:
«Η μυστική συνάντηση έγινε στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας αυτής, σε ένα διαμέρισμα που βρίσκεται πολύ κοντά στην αμερικανική πρεσβεία. Άραγε μπορεί το διαμέρισμα αυτό να είχε ποτέ παγιδευτεί και να παρακολουθούνταν ως… γόνιμη εστία παραγωγής απόρρητων πολιτικών πληροφοριών; Ο εκδότης αναλογίστηκε το ενδεχόμενο, αλλά δεν τον προβλημάτισε.» (sic) Όσο για την ημέρα που έγινε η συνάντηση, ήταν η 4η Ιουλίου εθνική γιορτή των ΗΠΑ, όταν «οι πρεσβείες σε ολόκληρο τον κόσμο διοργανώνουν δεξιώσεις στις οποίες προσκαλούν τους επιφανείς της πολιτικής, της οικονομίας, του Στρατού, της Εκκλησίας, της Δικαιοσύνης και των Τεχνών» και παρ’ όλα αυτά «ο δρόμος, παρά τη γειτνίασή του με την αμερικανική πρεσβεία και ορισμένα σημαίνοντα δημόσια κτίρια, ήταν σχεδόν άδειος εκείνη την ώρα. Μόνο τρεις εργάτες μαστόρευαν σε ένα κτίσμα, λίγα μέτρα διαγώνια απέναντι, αλλά μάλλον δεν είχαν δώσει σημασία (ή έτσι άφηναν να φαίνεται…)»  Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτές τις μπηχτές συνεχίζει: «Ο πολιτικός ηγέτης ανέλυσε στον εκδότη την άποψή του ότι η κυβέρνηση δεν θα κατόρθωνε να ανακάμψει και ότι πλέον οι ξένοι σύμμαχοι της χώρας, ανάμεσα στους οποίους και οι ΗΠΑ, διάκεινται φιλικάπρος το κόμμα του.»
Ο Ψυχάρης αποκαλεί τον Τσίπρα ανοικτά, «φίλο», και συγκεκαλυμμένα ενεργούμενο των Αμερικανών, αλλά το λαλίστατο Μαξίμου δεν έχει τίποτε να απαντήσει επί του θέματος.
Παράλληλα σε ενυπόγραφο άρθρο του την ίδια ημέρα, Κυριακή 28 Φεβρουαρίου γράφει και εμμέσως απειλεί τους «αγνώμονες»: «Αυτή η χώρα δεν ανήκει σε κανέναν κύριο Τσίπρα. [ ]. Οι πλείστοι των πρώην πρωθυπουργών μένουν ξεχασμένοι στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Οι κανόνες της Δημοκρατίας είναι διαχρονικοί ως προς την εφαρμογή και αναντικατάστατοι και αυστηροί. Ιδίως ως προς το προσωρινό της ηγεσίας. Εν ολίγοις, επειδή πάμε και στην εκκλησία, ουαί σ’ εκείνους που ‘εκίνησαν την πτέρναν κατά του ευεργέτου’». («Sic transit gloria mundi», Το Βήμα, 28/02/2016). Ο Σταύρος θυμίζει στον αγνώμονα νεαρό ότι οι πολιτικές εξουσίες είναι προσωρινές, ενώ τα συγκροτήματα Τύπου και μάλιστα ο ΔΟΛ είναι τουλάχιστον αιωνόβια και πως θα πληρώσει ακριβά για την αχαριστία του.
Προφανώς αν μπορούσε να μιλήσει και ο καημένος ο…  Μπόμπολας, πολλά θα είχαν να μας πουν τα χειλάκια του, αλλά αυτός συνεχίζει να κλείνει δουλειές με το Δημόσιο, πράγμα που αντανακλάται στη στάση τουΈθνους και του ποσοστού που διαθέτει στο Μέγκα μέχρι και σήμερα, – όπου ο ΣΥΡΙΖΑ παρότι διαμαρτύρεται, εξακολουθεί να κατέχει το κεντρικό στασίδι… Όσο για την Αμερικανική πρεσβεία και άλλα ανάλογα ιδρύματα, τηρούν πάντα την αρχή της μυστικότητας.
Την πάτησε ο «εκδότης». Ο κύριος «Σταύρος» που κληρονόμησε το περιώνυμο συγκρότημα το πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ακριβώς γιατί είναι κοντόφθαλμος. Στήριξε αδίκως έναν τυχάρπαστο, τον Τσίπρα, και αυτός αντί του μάννα του προσέφερε χολή, δικαστικές διώξεις και απειλεί να του κλείσει και το κανάλι. Ο κος Σταύρος εξανέστη, διότι το μειράκιο τον έπιασε κορόιδο. Τόσο κορόιδο αποδείχθηκε ο πονηρός Ψυχάρης ώστε για να ανοίξει τον δρόμο στον Τσίπρα θυσίασε ακόμη και τον γιο του που παραιτήθηκε από τη βουλευτική του έδρα με τη Νέα Δημοκρατία στις 14 Νοεμβρίου 2014.
Αλλά ο Αλέξης έχει αποδειχτεί «γάτα» στο άθλημα της εξαπάτησης, παριστάνοντας το «καλό παιδί», που δέχεται δήθεν συμβουλές και τους «ακούει» όλους, ενώ είναι απόλυτα ανενδοίαστος, κυνικός και αμοραλιστής. Το κατέδειξε με τον Αλαβάνο, με τον Κουβέλη, τον Αβραμόπουλο, τον Καραμανλή, τονΛαλιώτη, και τόσους άλλους που χρησιμοποίησε για να ανέβει.
Επιπλέον, οι αποκαλύψεις του Ψυχάρη δεν συνάντησαν την απήχηση που περίμενε. Δεν υπήρξε κανένα σασπένς,  διότι δεν υπάρχει κανένας Έλληνας που να αμφιβάλει ότι ο Τσίπρας έχει κάνει μυστικές συναντήσεις και συμφωνίες  με όλους όσους μοιράζουν τα χαρτιά στην ελληνική πολιτική σκηνή και προπαντός με τους εντολείς τους. Και ο ίδιος ο κυρ Σταύρος εμπνέει λιγότερη εμπιστοσύνη και από τον Τσίπρα. Μεταξύ κατεργαραίων…
Το ερώτημα που πρέπει να θέσει ο Ψυχάρης στον εαυτό του είναι το πώς και γιατί, ενώ υποτίθεται πως εκφράζει τη δημοσιογραφική παράδοση της βενιζελικής παράταξης (του Ελευθερίου Βενιζέλου προφανώς) κατάντησε να τρέχει από πίσω και να εξαπατάται από τον τελευταίο Τσίπρα των τριόδων. Μήπως γιατί ο τελευταίος του θύμισε και κάτι από τον εαυτό του στα νιάτα του;  Απαίδευτο, σαλταδόρο και αμοραλιστή.
Τα καινούργια τζάκια
Ο Νίκος Χατζηνικολάου, που θέλει να γίνει Ψυχάρης στη θέση του Ψυχάρη, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Αυτός, από την αρχή της κρίσης, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να υποκαταστήσει τα παλιά τζάκια: έφτασε να “παρουσιάζει” με ποικίλους τρόπους ακόμα και τους υπερασπιστές της δραχμής, «από δημοσιογραφική δεοντολογία» προφανώς, ενώ έχει συνάψει στρατηγική συμμαχία (!) με τον Κουρή και άλλα αστέρια της δημοσιογραφίας, και έχει αποδειχτεί εξαιρετικά ευέλικτος στις στροφές. Περισσότερο και από κυρ-Σταύρο. Γι’ αυτό και στα δημοσιογραφικά του όργανα, χρησιμοποιεί ανθρώπους από όλες τις κατευθύνσεις και τις απόψεις, και, ανάλογα με τη στιγμή προβάλει την κατάλληλη γωνία από τις πολλές που διαθέτει το μαγαζί του. Μέσα λοιπόν από την «πολυφωνία» την οποία δήθεν εφαρμόζει στις εφημερίδες και το ραδιόφωνό του (το όποιο μεταδίδει και κάποιες ειδήσεις για να διανθίζει τις διαφημίσεις του), έχει ταχθεί από τον Νοέμβριο του 2015, όταν είδε προς τα πού στρέφεται το ρεύμα ανοιχτά υπέρ του Σύριζα – μέχρι και τον συνεργάτη του, Γ. Τράγκα επιστράτευσε σε αυτό το θεάρεστο έργο.
 Επειδή λοιπόν θεωρεί πως ο στόχος του περιπόθητου καναλιού και της ανατροπής των ανταγωνιστών του είναι όλο και πιο κοντά, η δε μακροημέρευση της κυβέρνησης εξαιρετικά αμφίβολη, στηρίζει όλο και πιο ανοιχτά τον Τσίπρα, διατηρώντας πάντα ένα προσωπείο αντικειμενικότητας. Και θα πρέπει να του αναγνωρίσει κανείς πως τα καταφέρνει πολύ καλύτερα από άλλους να θολώνει τα νερά, με το δήθεν ατσαλάκωτο και αντικειμενικό στυλ του. Ποιος όμως δεν θυμάται στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, το βρώμικο κτύπημα εναντίον του Μεϊμαράκη με την «έκτακτη» μετάδοση συνέντευξης του Τσίπρα, την ημέρα που η Ν.Δ. πραγματοποιούσε την κεντρική προεκλογική της εκδήλωση στην Αθήνα;!  Έτσι και τώρα, τη στιγμή που οι αγρότες σχίζουν τις αφίσες του Τσίπρα σ’ ολόκληρη την επικράτεια και καταδιώκουν τους βουλευτές του, ενώ εξελίσσεται η προσπάθεια του Μαξίμου να φιμώσει και να ελέγξει την τηλεόραση, μία μόλις μέρα μετά τις αποκαλύψεις Ψυχάρη, παρουσιάζει σε «συνέντευξη» και αγιογραφεί χωρίς καμία ουσιαστική ερώτηση τον σε ελεύθερη πτώση πρωθυπουργό. Έναν πρωθυπουργό, που βρίσκεται στο τέλος της σύντομης διαδρομής του, γι αυτό και βιάζεται ο «Νίκος» και αρχίζει να καρφώνεται. Λίγο περισσότερο προσοχή, διότι η αιδώς…
Στο ναδίρ
Το πόσο κοντά βρίσκεται η πτώση μπορεί να το καταλάβει κανείς από τη διαδρομή των δύο τελευταίων χρόνων. Αρκεί να θυμηθούμε πως, δύο χρόνια πριν ο Τσίπρας ήταν υποψήφιος της ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν και σε ολόκληρη την Ευρώπη Ζίζεκ και Ολιβερ Στόουν εκθείαζαν τον νέο αστέρα και ελπίδα της Αριστεράς στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Αρκεί να θυμηθεί κανείς, πως στις ευρωεκλογές του 2014, σε μία μεγάλη χώρα της Ευρώπης, την Ιταλία, η ριζοσπαστική Αριστερά κατέβηκε στις εκλογές με τον τίτλο «Λίστα Τσίπρα», για να προσμετρήσει όχι μόνο την προφανή αποβλάκωση αυτής της ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά και την πτώση ενός «ειδώλου». Τον Ιανουάριο του 2015 ανέβηκε ακόμα πιο ψηλά, με την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, και τα κόκκινα χαλιά που του έστρωνε η Μέρκελ. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, από τα μεγάλα σαλόνια αγωνίζεται να βρει στηρίγματα στον Χατζηνικολάου, τον Κουρή και τον… Μαυρίκο, μια και νιώθει πλέον –έστω και αν ακόμα ελπίζει ότι θα κοροϊδέψει για άλλη μια φορά τους Έλληνες– πως εξαντλείται το λάδι στο καντήλι του.
Ένα κοινό χαρακτηριστικό έχουν όλοι αυτοί οι ήρωες που διαφεντεύουν τις τύχες του δύσμοιρου έθνους στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του: Αδιαφορούν παντελώς για το τι πρόκειται να συμβεί στην χώρα, αρκεί οι ίδιοι να επιπλεύσουν μέσα σε ένα τοπίο απόλυτης παρακμής και καταστροφής. Όταν ένα έθνος και ένας λαός μοιάζει σχεδόν νεκρός, οι ύαινες προσπαθούν να αποσπάσουν τα μέλη του. Ωστόσο δεν είμαστε ακόμα νεκροί για να μας διαμελίσουν τα πτωματοφάγα σαρκοβόρα. Και αν κάποτε, ιδίως τα τελευταία χρόνια, η συμπεριφορά μας θυμίζει όντως νεκροφάνεια, πιστεύω πως είμαστε έτοιμοι να εκπλήξουμε και πάλι όσους επιτίθενται μονάχα σε νεκρούς. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, μια νεκροφάνεια είναι…
Πηγή Άρδην

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Σερένα Νομικού
Εάν η διεθνής κοινή γνώμη αντιμετώπιζε τη Σουηδία όπως την Ελλάδα, θα την είχε ήδη καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον. Ειδικά τα ιδιωτικά άσυλα προσφύγων που είναι ένας από τους πιο προσοδοφόρους επιχειρηματικούς κλάδους της

Έχω αναφερθεί αρκετές φορές στη Σουηδία, σε σχέση με το θέμα του μεταναστευτικού, επειδή θεωρείται ως μία χώρα πρότυπο στον τομέα του κοινωνικού κράτους. Επί πλέον, λόγω του ότι λέγεται πως δεν έχει ρατσιστικές προκαταλήψεις, ενώ χαρακτηρίζεται σαν μία ανθρωπιστική υπερδύναμη. Επομένως, θα έπρεπε να παραδειγματιστούν τα άλλα κράτη από τη συμπεριφορά της απέναντι στους ξένους, οπότε είναι σκόπιμο να την ερευνάει κανείς.

Μία από τις πρώτες διαπιστώσεις όμως, όταν διαβάζει κανείς άρθρα που αφορούν τη Σουηδία, είναι η ύπαρξη μίας πολύ προσοδοφόρας μεταναστευτικής βιομηχανίας. Ένας από τους κερδισμένους είναι η ICA Bank, η οποία εφοδιάζει τους ξένους που ζητούν άσυλο με προπληρωμένες τραπεζικές κάρτες. Ο λογαριασμός πληρώνεται από τις σουηδικές αρχές μετανάστευσης, φτάνοντας στα 7 εκ. € το Νοέμβρη του 2015.

Η τράπεζα χρεώνει κάθε ανάληψη χρημάτων με σχεδόν δύο ευρώ, ενώ εισπράττει επί πλέον 19 € για την ενεργοποίηση της προπληρωμένης κάρτας. Όσον αφορά τη διεκδίκηση του έργου αυτού εκ μέρους της, δεν προηγήθηκε δημόσιος διαγωνισμός και η σύμβαση της με τις Αρχές ισχύει έως το Μάρτη του 2017 (πηγή). Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, η κυβέρνηση θα κατηγορούταν για διαπλοκή, διαφθορά και όλα τα υπόλοιπα.

Η επόμενη μεγάλη βιομηχανία είναι οι ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούν τους χώρους διαμονής μεταναστών. Μόνο για το 2015, οι τριάντα μεγαλύτερες χρέωσαν το δημόσιο με 109 εκ. € για τις υπηρεσίες τους στους ξένους. Συνολικά το κράτος πλήρωσε 150 εκ. € τους πρώτους έντεκα μήνες του 2015 σε ιδιώτες που διαχειρίζονται τα κέντρα προσφύγων (πηγή), τα ποσοστά κέρδους των οποίων είναι πάνω από 50%. Για παράδειγμα, το περιθώριο κέρδους της Defakon Renting AB ήταν 68%, ενώ της Nordic Humanitarian ΑΒ 58%. Κάτι τέτοιο στην Ελλάδα θα χαρακτηριζόταν ως σκάνδαλο, ενώ οι επιχειρηματίες θα κατηγορούνταν για αισχροκέρδεια.

Η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρία κέντρων προσφύγων ανήκει σε έναν πρώην πολιτικό, ιδρυτή και αρχηγό ενός σουηδικού κόμματος (Νέα Δημοκρατία) που ήταν στη Βουλή από το 1991 έως το 1994. Εκείνη την εποχή τασσόταν υπέρ του περιορισμού των ξένων, ενώ το 2015 η εταιρία του εισέπραξε περίπου 21 εκ. € από το δημόσιο, για τις υπηρεσίες της στους μετανάστες.

Μία από τις μεθόδους του, με στόχο την αύξηση των κερδών του, είναι η απαίτηση του να αγοράζουν οι πρόσφυγες το χαρτί τουαλέτας, καθώς επίσης πολλά άλλα είδη πρώτης ανάγκης, παρά το ότι πληρώνεται ο ίδιος για την αγορά τους, από το δημόσιο. Όλοι καταλαβαίνουμε πώς θα αντιμετωπιζόταν κάτι τέτοιο, εάν συνέβαινε στην Ελλάδα. Κάτι που προξενεί επίσης ενδιαφέρον είναι το ότι, σε πολλά ιδιωτικά κέντρα προσφύγων δεν μιλάει κανείς σουηδικά, ούτε οι εργαζόμενοι! (πηγή). Ο λόγος που εργάζονται ξένοι στα άσυλα προσφύγων είναι φανερός: οι μισθοί πείνας και η απέχθεια των Σουηδών.

Όσον αφορά τους βιασμούς ανηλίκων σε αυτά τα κέντρα, κανένας δεν γνωρίζει τον αριθμό τους, αν και ορισμένες περιπτώσεις αναφέρονται από τα ΜΜΕ (πηγή). Σύμφωνα τώρα με το σουηδικό νόμο, τα ασυνόδευτα παιδιά που έρχονται στη χώρα (338 το 2004, 7.049 το 2014) πρέπει να έχουν έναν νόμιμο εκπρόσωπο, υπεύθυνο για την προσωπική τους ζωή. Όπως όμως ανέφεραν οι εφημερίδες, υπάρχει ένας «κηδεμόνας» ανά 29 ασυνόδευτα παιδιά, με μισθό πάνω από 6.000 € μηνιαία (πηγή). Φυσικά δεν μπορεί να τα καταφέρει, ενώ εξαφανίζονται χιλιάδες παιδιά από τα άσυλα, χωρίς να ξέρει κανείς που έχουν πάει.

Ένας επόμενος προσοδοφόρος κλάδος της σουηδικής βιομηχανίας μετανάστευσης που αναπτύχθηκε πρόσφατα, είναι τα ειδικά άσυλα για ασυνόδευτα παιδιά. Χρεώνουν 233 $ ανά παιδί και ημέρα, έχοντας έναν συνολικό τζίρο ύψους 595 εκ. $ το 2015. Μία από αυτές τις επιχειρήσεις ανήκει σε μία υψηλόβαθμη υπάλληλο των μεταναστευτικών Αρχών, γεγονός που αν διαπιστωνόταν στην Ελλάδα θα χαρακτηριζόταν ως το σκάνδαλο των σκανδάλων.

Ο μεγάλος χαμένος είναι φυσικά η αστυνομία της χώρας, η οποία δεν μπορεί να τα καταφέρει με τους συνεχείς βιασμούς γυναικών που αναφέρονται ή με τις συμμορίες μαροκινών και άλλων αφρικανών που έχουν δημιουργηθεί. Λογικά λοιπόν προβλέπεται πως το αποτέλεσμα θα είναι το χάος, οι συγκρούσεις και η διαφθορά, οπότε η Σουηδία πολύ δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ως υπόδειγμα μίας αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής.

Κλείνοντας, αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι φυσικά να κρίνω τους Σουηδούς, τις συμπεριφορές και το κράτος τους. Σκοπός μου είναι να καταλάβουμε πως σε άλλες χώρες συμβαίνουν πολύ χειρότερα, από αυτά που κατηγορούμε συνεχώς την Ελλάδα.

Ότι εάν η Σουηδία αναγκαζόταν να υποδεχτεί σχεδόν 200.000 ξένους μέσα σε ένα μήνα, όπως η Ελλάδα τον Οκτώβρη του 2015, θα είχαν δημιουργηθεί ομάδες προστασίας των πολιτών της, πολύ χειρότερες από τους στρατιώτες του Odin. Πως εάν η διεθνής κοινή γνώμη έβλεπε να συμβαίνουν στην Ελλάδα τα παραπάνω, θα την είχε ήδη καταδικάσει, με πρώτους τους ίδιους τους Έλληνες. Αυτό άλλωστε συμπεραίνεται από τις ανταποκρίσεις των γερμανικών ΜΜΕ, σχετικά με το χάος που έχει δημιουργηθεί στην πλατεία Βικτωρίας.

Όλοι αυτοί λοιπόν, αντί να βοηθήσουν την Ελλάδα να ανταπεξέλθει με ένα τεράστιο πρόβλημα που δεν δημιούργησε η ίδια, αλλά οι βομβαρδισμοί των ευρωπαίων και των αμερικανών, δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να μας κατακρίνουν. Είναι μεγάλη ντροπή για την Ευρώπη βέβαια, αλλά και εμείς θα πρέπει να πάψουμε να κατηγορούμε την Ελλάδα, καθώς επίσης τις κυβερνήσεις της για τα πάντα.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα Σκόπια μιλούν για σενάρια σύγκρουσης 
και οι Τούρκοι ακάθεκτοι ξεφορτώνουν στο Αιγαίο 
 
  • Παρά το τελεσίγραφο της ΕΕ, εξακολουθεί να στέλνει εκατοντάδες λαθρομετανάστες η Τουρκία. Δραματική η κατάσταση στα νησιά
  • Πάνω από 1000 άτομα έφτασαν μέσα σε λίγες ώρες μόνο στη Λέσβο. - Περισσότεροι από 3.000 στον Πειραιά
  • "Η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη", επιμένουν Κοτζιάς και Μουζάλας
Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Όλα δείχνουν ότι το πρόβλημα της άφιξης λαθρομεταναστών και προσφύγων θα επιταθεί, καθώς σήμερα στα νησιά φτάνουν κατά εκατοντάδες οι λαθρομετανάστες από τα τουρκικά παράλια, αφού ο καιρός βελτιώθηκε και οι βάρκες προσεγγίζουν κατά δεκάδες.

Ήδη σκάφη του Λιμενικού Σώματος και της Frontex από το ξημέρωμα και μέχρι τις 12 το μεσημέρι μετέφεραν στον εμπορευματικό λιμένα της Μυτιλήνης περί τα 900 άτομα. Στο σύνολο τους μεταφέρθηκαν στο hot spot της Μόριας προκειμένου να καταγραφούν και να πιστοποιηθούν.

Περίπου 5.100 μετανάστες και πρόσφυγες βρίσκονται σήμερα στα νησιά του βορείου Αιγαίου. Σύμφωνα με τις Αστυνομικές αρχές, οι ροές μέχρι χθες ήταν μειωμένες λόγω των ισχυρών νότιων ανέμων που είχαν επικρατήσει στην περιοχή. Σήμερα όμως οι αποβάσεις συνεχίστηκαν.

Ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που παραμένει εγκλωβισμένος στη Λέσβο αν και έχει πιστοποιηθεί, σήμερα στις 9 το πρωί ανερχόταν στους 3.062. Όλο το προηγούμενο 24ωρο και μέχρι σήμερα το πρωί ο αριθμός των όσων πιστοποιήθηκαν στο hot spot της Μόριας έφτασε μόλις στους 84.

Σήμερα, Τετάρτη, αναχώρησαν το πρωί με το πλοίο «Νήσος Μύκονος» για την Καβάλα περίπου 900 πρόσφυγες και μετανάστες. Ενώ το απόγευμα με το πλοίο «Blue Star 1» της γραμμής για Πειραιά από τη Μυτιλήνη θα αναχωρήσουν 328 άτομα. Στο ίδιο πλοίο από τη Χίο θα επιβιβασθούν 150 πρόσφυγες και μετανάστες. Στο σύνολο τους τα εισιτήρια τους έχουν ήδη εκδοθεί.

Στη Χίο μέχρι όλο το περασμένο 24ωρο δεν πιστοποιήθηκε ούτε ένας πρόσφυγας ή μετανάστης αφού οι ροές ήταν πραγματικά μηδενικές. Στο νησί έτοιμοι να αναχωρήσουν βρίσκονται αυτή τη στιγμή 971 άτομα. Τέλος, στη Σάμο το τελευταίο 24ωρο πιστοποιήθηκαν 125 νεοεισερχόμενοι πρόσφυγες και μετανάστες ενώ στο νησί βρίσκονται 853 άτομα έτοιμα να αναχωρήσουν.

«Βουλιάζει» και ο Πειραιάς

Περίπου 3.000 πρόσφυγες φιλοξενούνται προσωρινά στους τρεις επιβατικούς σταθμούς του ΟΛΠ και στην Πέτρινη Αποθήκη στο Λιμάνι του Πειραιά μετά τον κατάπλου, το μεσημέρι της Τρίτης, δύο επιβατηγών οχηματαγωγών πλοίων από νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με 1.046 πρόσφυγες. Στο λιμάνι του Πειραιά αναμένεται να καταπλεύσει τις πρωινές ώρες της Τετάρτης το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο "Αριάδνη", μεταφέροντας 829 μετανάστες και πρόσφυγες από Χίο και Μυτιλήνη.

Το πλοίο παρέλαβε 519 άτομα από τη Μυτιλήνη και 310 από τη Χίο. Eπίσης το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο "Blue star 2" παρέλαβε από την Κω 62 μετανάστες και πρόσφυγες. 

Ιατρείο στο λιμάνι του Πειραιά για πρόσφυγες - μετανάστες

Τη λειτουργία ιατρείου στο χώρο του ΟΛΠ προκειμένου να υπάρξει ιατρική φροντίδα στους μετανάστες και πρόσφυγες, ξεκινά από σήμερα Τετάρτη ο Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά. Η λειτουργία του ιατρείου θα είναι σε σταθερή βάση και ωράριο από τις 8 το πρωί ως τις 8 το βράδυ και έχει ήδη στελεχωθεί με γενικούς ιατρούς, παθολόγους, παιδιάτρους, καθώς και νοσηλευτικό προσωπικό.

«Στόχος μας είναι να καταγράψουμε σε πρώτη φάση τους πρόσφυγες-μετανάστες με χρόνια προβλήματα υγείας, ώστε να τους παράσχουμε άμεσα, τόσο την ιατρική περίθαλψη, όσο και την φαρμακευτική αγωγή που έχουν ανάγκη, καθώς και η αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών» τονίζει ο ιατρικός σύλλογος Πειραιά, σε ανακοίνωσή του με αφορμή την λειτουργία του ιατρείου στο χώρο του ΟΛΠ.

Τα Σκόπια απειλούν με σενάρια σύγκρουσης

Η ΠΓΔΜ ενισχύει τις δυνάμεις ασφαλείας στην ουδέτερη ζώνη, μετατρέποντάς την σε φρούριο, και ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ βρίσκει την ευκαιρία να κινδυνολογήσει, κάνοντας λόγο για σενάρια σύγκρουσης μεταξύ γειτόνων. Σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Handelsblatt, ο κ. Πόποσκι δήλωσε ότι «μια σοβαρή κατάσταση σύγκρουσης στα Βαλκάνια» είναι ένα σενάριο που θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα, εφόσον οι προσφυγικές ροές συνεχιστούν αμείωτες.

«Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί διότι αυτό δεν θα οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ γειτόνων. Η Σλοβενία στέλνει παράνομους μετανάστες πίσω στην Κροατία, η Κροατία στη Σερβία, η Σερβία στην ΠΓΔΜ κλπ», τόνισε ο Σκοπιανός ΥΠΕΞ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. «Φοβάμαι ότι ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα με έναν μεγάλο αριθμό προσφύγων. Αν επιπρόσθετα ενισχυθεί η πίεση από τα νότια της "Βαλκανικής οδού", τότε θα μπορούσε να υπάρξει μια σοβαρή κατάσταση σύγκρουσης στα Βαλκάνια», υπογράμμισε ο Σκοπιανός αξιωματούχος, που σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του υπεραμύνθηκε της απόφασης της χώρας του να απωθεί βίαια τους πρόσφυγες που επιχειρούν να εισέλθουν σε αυτήν.

Κοτζιάς: "Τα Σκόπια ενθουσιάστηκαν με τον ρόλο που ανέλαβαν"...

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς σε χθεσινή του συνέντευξη, λίγη ώρα μετά από τις προκλητικές δηλώσεις του Πόποσκι, ανέφερε πως η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ «ενθουσιάστηκε» με τον ρόλο που της έδιναν η Αυστρία, η Ουγγαρία κλπ και θεώρησε ότι θα λύσει το πρόβλημά της. «Η εκτίμηση που τώρα κάνουμε είναι ότι έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν ότι τους χρησιμοποιούν» είπε και πρόσθεσε: «Αυτό που έχουμε να κάνουμε με την ΠΓΔΜ είναι να καταλάβουν ότι θα έχουν κόστος αν συνεχίσουν- και το καταλαβαίνουν σιγά σιγά- και δεύτερον ότι τους χρησιμοποιούν και δεν είναι προς το δικό τους συμφέρον». 
Κατά τον Έλληνα ΥΠΕΞ, οι προσφυγικές ροές στη χώρα είναι «διαχειρίσιμες». «Η Ελλάδα μπορεί να αντέξει μέχρι 150.000 πρόσφυγες», τόνισε χαρακτηριστικά στην χθεσινή του συνέντευξη ο κ. Κοτζιάς, επισημαίνοντας ότι για την αντιμετώπιση του προβλήματος δεν χρειάζεται πανικός αλλά νηφαλιότητα. 

Ωστόσο, η εικόνα που μεταδίδουν κάθε μέρα τα ελληνικά και διεθνή μέσα τόσο από τα νησιά του Αιγαίου, όσο και από τον Πειραιά και την Ειδομένη δεν μοιάζει να είναι και τόσο «διαχειρίσιμη», παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Κοτζιά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών συγκαλείται την Παρασκευή σε συνθήκες πολύ διαφορετικές των ιστορικών συσκέψεων του 1992 για το όνομα της ΠΓΔΜ, του 1993 για την πολεμική κλιμάκωση στη Γιουγκοσλαβία, του 2011-12 για την οικονομική κρίση ή ακόμα και του Ιουλίου 2015, την επομένη του δημοψηφίσματος.

Σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις, τα κόμματα ουσιαστικά καλούνταν, υπό το συντονισμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, να προσφέρουν την πρόσθετη εγγύηση της κοινής εθνικής γραμμής σε λίγο πολύ ειλημμένες κυβερνητικές αποφάσεις επί συγκεκριμένου θέματος και επί γνωστών δεδομένων στο εξωτερικό. Αντίθετα, το συμβούλιο για το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό συγκαλείται υπό τις ανησυχητικές συνθήκες της ασαφούς κυβερνητικής στρατηγικής και της κατάρρευσης του διεθνούς θεσμικού πλαισίου που, το τελευταίο διάστημα, προστάτευε τη χώρα. Αφενός γιατί κλονίζεται η συμφωνία Ε.Ε. - Αγκυρας, της 29ης Νοεμβρίου 2015, για τη μείωση των μεταναστευτικών ροών, την καταπολέμηση των διακινητών και την ανταλλαγή πληροφοριών σε αντάλλαγμα της φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος βίζας για Τούρκους πολίτες. Αφετέρου γιατί αμφισβητείται η συμφωνία Ελλάδας - Γερμανίας - Τουρκίας, της 11ης Φεβρουαρίου, για την επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Επομένως, η συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για το Μεταναστευτικό και τις μεθόδους διαχείρισης των εγκλωβισμένων προσφύγων (και των περισσότερων χιλιάδων που θα έρθουν) αφορά και την εξωτερική πολιτική υπό τα εξής δεδομένα:

Πρώτον, το ενδεχόμενο αποφασιστικής παρέμβασης των ΗΠΑ, όπως «ψιθυρίζεται» τελευταία, είναι από μηδαμινό ως ανύπαρκτο. Πέραν του δημόσιου σχολίου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι «κάθε έθνος έχει δικαίωμα να ελέγχει το έδαφός του», το παρασκηνιακό μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι, όσο η Ε.Ε. δεν υιοθετεί ενιαία στάση στο Μεταναστευτικό, οι ΗΠΑ δεν έχουν δυνατότητα συμβολής στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Δεύτερον, οι ευσεβείς πόθοι Ελλήνων πολιτικών και πλήθους τηλεμαϊντανών για «συμμόρφωση» της Τουρκίας από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ είναι εκτός πραγματικότητας. Σήμερα, προτεραιότητα των περισσοτέρων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι μόνον η διασφάλιση των εσωτερικών συνόρων τους και η λήψη πρόσθετων μέτρων κατά της τρομοκρατίας (ιδίως για τους τζιχαντιστές με διαβατήρια χωρών της Ε.Ε.). Ταυτόχρονα, η άσκηση αμερικανικής πίεσης προς τον Ρ. Ερντογάν είναι απίθανη, καθώς η Ουάσινγκτον αναζητεί λύση στο δικό της πρόβλημα. Πώς, δηλαδή, θα ισορροπήσει μεταξύ των (επικίνδυνων για την παγκόσμια ειρήνη και απορριπτέων) τουρκικών απαιτήσεων για βαθιά εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη μεθόριο με τη Συρία και της -κάποιας μορφής- συνδρομής, που, για ευνόητους λόγους, πρέπει να παράσχουν οι ΗΠΑ σε μια σύμμαχό τους. Ενδεικτικά των κακών σχέσεων είναι τα τουρκικά σχόλια προς αξιωματούχο της Ε.Ε., που επισκέφθηκε πρόσφατα την Αγκυρα, ότι «υποπτευόμαστε τους Αμερικανούς ότι συνεχίζουν να υποστηρίζουν τους Κούρδους του PYD εναντίον μας».

Τρίτον, η σύνοδος Ε.Ε. - Τουρκίας, στις 7 Μαρτίου, ισοδυναμεί με τελευταία (;) απόπειρα υλοποίησης του κοινού σχεδίου δράσης της 29ης Νοεμβρίου. Εκτοτε η Αγκυρα ενίσχυσε κάπως τις δυνάμεις της ακτοφυλακής της και εξέδωσε ταυτότητες σε πολλούς από τους 2.500.000 Σύρους πρόσφυγες στο έδαφός της, ώστε -θεωρητικά- να μην κινούνται εκτός ορισμένων περιοχών. Αντίθετα, δεν πράττει το παραμικρό (ούτε καν υπόσχεται κάτι) για τους Αφγανούς, τους Μαροκινούς και τους Αλγερινούς μετανάστες, που, μέσω Τουρκίας, φτάνουν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Δίνεται μόνον η αόριστη διαβεβαίωση ότι το θέμα «συζητείται» με την ευκαιρία της επίσκεψης Ερντογάν σε Μαρόκο και Αλγερία και «εξετάζεται» με την Τεχεράνη, καθώς πολλοί Αφγανοί βρίσκονται σε ιρανικό έδαφος. Επίσης, δεν παρέχονται συγκεκριμένα στοιχεία προς την Ε.Ε. ως προς το αν και πώς περιορίζονται τα κυκλώματα διακινητών, ενώ η Αγκυρα αξιώνει οριστικό χρονοδιάγραμμα για τις βίζες.

Το μεθαυριανό συμβούλιο αρχηγών δεν θα είναι το τελευταίο για το Μεταναστευτικό, καθώς βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της κρίσης. Αλλωστε δεν πρέπει να λησμονείται ότι η Αγκυρα, εκτός του τριμερούς μηχανισμού Ελλάδας - Γερμανίας - Τουρκίας, έχει υπαινιχθεί την ανάγκη λειτουργίας παρόμοιου μηχανισμού και με τη Βουλγαρία. Με ό,τι σημαίνει αυτό για το λεγόμενο «τριεθνές» στη Θράκη.

Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αλήθεια, θα μας πει ποτέ κανείς, ποιος ήταν ο ακριβής αριθμός παράνομων διασυνοριακών διελεύσεων για το 2015;

Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ ενός εκατομμυρίου και δύο...

Ρεπορτάζ: Sputnik News 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο δήλωσε την Τρίτη ότι η χώρα του δεν πρόκειται να συμμορφωθεί με την εντολή της ΕΕ για μετεγκατάσταση προσφύγων στο έδαφός της, βάσει του συστήματος ποσοστώσεων για ίση κατανομή των προσφύγων.

Τον Σεπτέμβριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε ένα σύστημα ποσοστώσεων των προσφύγων, το οποίο προέβλεπε την μεταφορά 160.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία και την κατανομή τους μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ εντός δύο ετών.

Η Σλοβακία είναι ένα από τα τέσσερα μέλη της Ομάδας V4 (Visegrad Group), μαζί με την Πολωνία, την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία, που αντιτίθενται στην εφαρμογή αυτού του καθεστώτος.

“Έχουμε δείξει αρκετή αλληλεγγύη. Διαθέτουμε ανθρώπινο δυναμικό, χρηματικά κονδύλια και πρόκειται να συμμετάσχουμε στο σχέδιο για την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να μας αναγκάσει να δεχθούμε μετανάστες στη Σλοβακία”, δήλωσε ο Σλοβάκος προθυπουργός, μιλώντας σε συνέντευξή του σε κανάλι της Τσεχίας.

Ο Φίκο υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση της Σλοβακίας έχει εκφράσει επίσημα τη διαφωνία της με την υποχρεωτική εισαγωγή του συστήματος της ΕΕ για την μετεγκατάσταση προσφύγων σε άλλες χώρες και κατέθεσε την αντίστοιχη αίτηση στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα τέλη του περασμένου έτους.

Τους τελευταίους μήνες, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια τεράστια εισροή παράνομων μεταναστών και προσφύγων, που εγκαταλείπουν τις εστίες τους κατά εκατοντάδες χιλιάδες. Η διασυνοριακή υπηρεσία της ΕΕ, Frontex, έχει καταγράψει πάνω από 1.830.000 παράνομες διασυνοριακές διελεύσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2015, κυρίως μέσω των ελληνοτουρκικών συνόρων.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα σενάριο που απασχολεί τους τούρκους που αντιτίθενται στον Ερντογάν και που σκέφτονται πολύ σοβαρά την πιθανότητα να ζητήσουν καταφύγιο στην Ελλάδα...

Το σενάριο μπορεί να είναι εφιαλτικό αλλά ακούγεται και πολύ πιθανό. Η Τουρκία μπορεί να μετατραπεί από χώρα διέλευσης προσφύγων,σε χώρα που κάτοικοί της θα αναγκαστούν να γίνουν πρόσφυγες!

Το ΑΠΕ σε ανάλυσή του επισημαίνει:

“Σε μια τέτοια περίπτωση, ο «εφιάλτης» που περιέγραψε χτες ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε συνέντευξή του σε ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι, «να ξεσπάσει μεγαλύτερη κρίση στη Μέση Ανατολή και να έχουμε να κάνουμε με δεκάδες εκατομμύρια πρόσφυγες» θα περιλαμβάνει και την Τουρκία.

Προτού αναφερθούν οι πηγές έντασης στο εσωτερικό της Τουρκίας που θα μπορούσαν να ανοίξουν μια τέτοια προοπτική, πρέπει να σημειωθούν τα εξής:

1. Οι συζητήσεις, οι σχεδιασμοί και η αναζήτηση λύσεων στο πλαίσιο της ΕΕ ή σε επίπεδο κρατών της ΕΕ, λαμβάνουν μήπως υπόψη το ενδεχόμενο να μετατραπεί η Τουρκία σε πρωτογενή πηγή προσφυγικού προβλήματος;

2. Παρά τη ρητορική της πολιτικής εξουσίας στην Τουρκία, για ένα σημαντικό τμήμα των Τούρκων πολιτών που θα μπορούσαν να αναπτύξουν τάση φυγής, η Ελλάδα είναι αρκετά έως άκρως ελκυστικός τελικός προορισμός.

Τα δύο καυτά σημεία που παράγουν αυτή την περίοδο της ανησυχητικές ενδείξεις στην Τουρκία είναι οι πτυχές του κουρδικού και όλα όσα σχετίζονται με την πρακτική του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επιβάλει στην πράξη εξουσίες και συμπεριφορά που δεν προβλέπονται από το σύνταγμα. Η αντιπολίτευση στη χώρα, το ονομάζει αυτό «δικτατορία».

Ως προς το κουρδικό, παρά την εκεχειρία στη Συρία, ο πόλεμος μαίνεται. Η στάση της ‘Αγκυρας εναντίον των Κούρδων της Συρίας είναι εχθρική. Το σημαντικότερο τμήμα των κούρδων της Συρίας, ελέγχεται από οργάνωση συγγενική προς το ΡΚΚ. Παράλληλα, συνεχίζονται οι επιχειρήσεις των τουρκικών δυνάμεων στη Νοτιοανατολική Τουρκία. Τρίτο σημείο είναι το γεγονός ότι η μεγαλύτερη δύναμη του ΡΚΚ βρίσκεται και πολεμά αυτή τη στιγμή στη Συρία. Τη στιγμή που τα πράγματα εξελιχθούν για λογαριασμό των Κούρδων θετικά, όπως έχει αρχίσει να διαφαίνεται, οι δυνάμεις του ΡΚΚ θα μετατοπιστούν προς την Τουρκία.

Εδώ και καιρό γίνεται λόγος για «θερμή άνοιξη», τούτη τη φορά όχι μόνο στο Νοτιοανατολικό τμήμα, αλλά και σε μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες άκρως εχθρικό είναι το περιβάλλον και για την πολιτική εκπροσώπηση των Κούρδων, το Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών. Δεν αποκλείεται, η εθνοσυνέλευση να αποφασίσει την άρση της ασυλίας πολλών από τους 80 βουλευτές του κόμματος. Το ζήτησε ο ίδιος ο Ερντογάν πριν από μερικές μέρες.

Το δεύτερο σημείο, εκτός από τους Κούρδους, αφορά και όλους τους αντιφρονούντες. Είναι πλέον κλασσική η ρήση του Ερντογάν «οι ουδέτεροι εξουδετερώνονται».

Προχτές το τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι η προφυλάκιση του διευθυντή και ενός συντάκτη της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ», στη δίκη που ξεκίνησε με την κατηγορία της «κατασκοπείας», και με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας όπου παρουσιάζονταν φωτογραφίες από τη μεταφορά όπλων στη Συρία, συνιστά παραβίαση δικαιωμάτων. Οι δημοσιογράφοι αποφυλακίστηκαν, αλλά ο Ερντογάν δήλωσε «δε συμμορφώνομαι με την απόφαση και δεν τη σέβομαι». Έτσι κορυφώνεται η συζήτηση περί αντισυνταγματικότητας της στάσης του Ερντογάν.

Επιπρόσθετα ο Ερντογάν επιμένει μέχρι τέλους στη μετάβαση σε προεδρικό σύστημα, ενώ στην προσπάθειά του αυτή παραμερίζει ακόμη και την κυβέρνηση ή παρουσιάζεται ως αρχηγός της.

Αυτό που έχει αλλάξει στην Τουρκία σε σχέση με το παρελθόν είναι το γεγονός ότι η εθνικιστική ρητορική που ανέπτυσσαν παραδοσιακά, οι αυταρχικές εξουσίες, δεν πείθει πλέον ολόκληρο τον πληθυσμό. Υπάρχει ένα τμήμα που δυσανασχετεί όχι μόνο λόγω πολιτικής καταπίεσης, αλλά και εξαιτίας της σχεδόν καθημερινής επέμβασης της εξουσίας στην καθημερινή ζωή.

Φυσικά η πολιτική ένταση και πολύ περισσότερο οι θερμές καταστάσεις, ο κύκλος του αίματος που υπάρχει και προοπτικά μπορεί να πάρει διαστάσεις, καθιστά τον κλοιό πολύ πιο ασφυκτικό γι΄ αυτό το τμήμα της Τουρκικής κοινωνίας.

Πως εκφράζεται αριθμητικά αυτό το τμήμα, είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Πάντως σε κύκλους Τούρκων ακαδημαϊκών, φοιτητών και νέων ανθρώπων, η ιδέα περί μετανάστευσης στην Ελλάδα είναι πολύ προσφιλές θέμα συζήτησης αυτή την εποχή”.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κυνική ομολογία αποτυχίας από τον υπουργό, που αποδέχεται πως για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα γίνει χώρα εγκατάστασης λαθρομεταναστών και προσφύγων!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Η Ελλάδα για τα επόμενα δύο με τρία χρόνια, από χώρα τράνζιτ για τους πρόσφυγες θα μετατραπεί σε χώρα εγκατάστασης, παραδέχθηκε ο αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για μεταναστευτική πολιτική, Γιάννης Μουζάλας στη σύσκεψη που είχε το μεσημέρι της Τετάρτης με δημάρχους και περιφερειάρχες, σύμφωνα με το skai.gr.

Ερωτηθείς σχετικά από δημοσιογράφους, ο κ. Μουζάλας χαρακτήρισε την κατάσταση «οξεία» και υπογράμμισε πως η Ελλάδα θα αναγκαστεί να φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών (χωρίς όμως να αναφερθεί σε ακριβείς αριθμούς) σύμφωνα με όσα προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες.

«Δεν είμαστε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση. Σε λίγο διάστημα οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα καταλάβουν ότι δεν μπορούν να πάνε στις χώρες που θέλουν» πρόσθεσε.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Μουζάλας εκτίμησε ότι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα τα σύνορα στην Ειδομένη δεν θα ξανανοίξουν σύντομα, υπολογίζοντας, κεκλεισμένων των θυρών, ότι στην χώρα θα εγκλωβιστούν περισσότεροι από 100.000 πρόσφυγες και μετανάστες, χωρίς και πάλι να διευκρινήσει το διάστημα που θα συμβεί αυτό (π.χ. έως τα τέλη του πρώτου εξαμήνου του 2016 ή έως τα τέλη του καλοκαιριού του 2016).

Ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός γνωστοποίησε επίσης πως ο κυβερνητικός σχεδιασμός φιλοξενίας των μεταναστών, περιλαμβάνει δημιουργία hot spot ακόμη και στην Ήπειρο, δικαιώνοντας τους φόβους όλων εκείνων που τις προηγούμενες ημέρες αναφέρονταν σε μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε hotspot.

Φυσικά, με την στυγνή αποδοχή του αρμόδιου υπουργού Μετανάστευσης, πως η χώρα μας μετατρέπεται από χώρα τράνζιτ σε χώρα εγκατάστασης για τα επόμενα δύο με τρία χρόνια (ουδέν μονιμότερον εκ του προσωρινού), με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται οι ανακοινώσεις της κυβέρνησης για τον τρόπο διαχείρισης του συνόλου των προβλημάτων που θα προκύψουν. Και τα προβλήματα αυτά δεν θα είναι σχετικά μόνο με τους "πρόσφυγες" και την ό,ποια σχέση τους με το ριζοσπαστικό Ισλάμ ή την παραβατικότητα που θα επιδείξουν, αλλά, κυρίως, με την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και το βιοτικό τους επίπεδο που θα κατακρημνιστεί εξαιτίας των πολιτικών λαθών - εγκλημάτων, των ιδεοληπτικών αγκυλώσεων και της λανθάνουσας κυβερνητικής αντίληψης όσον αφορά τη διαχείριση των προσφυγικών - λαθρομεταναστευτικών ροών.

Είναι, πλέον, ηλίου φαεινότερον πως όλες οι χώρες έχουν σχέδια αντιμετώπισης - αποφυγής μίας πρωτοφανούς ανθρωπιστικής -και όχι μόνο- κρίσης. Είναι γνωστό πως ακόμη και οι λαθρομετανάστες - πρόσφυγες έχουν σχέδια για τις μετακινήσεις τους και την μετέπειτα ζωή τους. Δυστυχώς, όμως, η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν διαθέτει σχέδιο, αλλά δεν έχει καν την διάθεση αντιμετώπισης μίας κρίσης που επιφέρει πλήθος κινδύνων για την Ελλάδα και τους γηγενείς κατοίκους, έλληνες πολίτες.
Εκτός και εάν η συγκυβερνώντες Τσίπρας - Καμμένος, σχεδιάζουν να μειώσουν περαιτέρω τα πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών με την έλευση εξωχώριων δυνάμεων αντιμετώπισης κρίσεων (βλ. Eurogendfor και ΝΑΤΟ).

Εάν το κυβερνητικό δίδυμο σκοπεύει να κινηθεί σε αυτό το "μήκος κύματος", ίσως θα έπρεπε να επιλέξει την παραίτηση, γιατί τέτοιου είδους επιλογές εξασφαλίζουν μία μόνο εξέλίξη: τον έως θανάτου εγκλεισμό τους σε ειδικό σωφρονιστικό ίδρυμα.
Ας το έχουν υπόψη τους εκείνοι που εμπορεύτηκαν την ελπίδα και την πατρίδα για να καταλάβουν καρέκλες μίας νόθας, δοτής και επικίνδυνης για τη χώρα εξουσίας τους...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Ο πρωθυπουργός ομολόγησε ότι φοβήθηκε πραξικόπημα από τον Τζήμερο!
  • Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για την Ελλάδα, περισσότερο από όσο δείχνουν
  • Το ψέμα και η λάσπη έχουν γίνει πρώτη φύση του Τσίπρα
Γράφει ο Πάνος Αμυράς

Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε τη συνέντευξή του στο Star με το Νίκο Χατζηνικολάου με μία βόμβα για το προσφυγικό σε βάρος της προηγούμενης κυβέρνησης και των λιμενικών αρχών. Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός είπε ότι η προηγούμενη διοίκηση της ακτοφυλακής ασκούσε διαφορετική τακτική και είχε θαλάσσια ατυχήματα. Όταν εύλογα ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο για το τι εννοεί, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στο ναυάγιο που είχε γίνει στο Φαρμακονήσι, προσθέτοντας ότι ο φάκελος έχει ερευνηθεί από εξεταστική επιτροπή στη Βουλή και η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.

Ο υπαινιγμός του πρωθυπουργού ότι το Λιμενικό είχε εμπλοκή στο ναυάγιο στο Φαρμακονήσι ήταν βαρύτατος και εξέθετε ευθέως τις δυνάμεις του Σώματος που έχουν δώσει και την ψυχή τους στις επιχειρήσεις διάσωσης μεταναστών.

Όταν αργότερα κατά τη διάρκεια της εκπομπής παρενέβη με SMS ο πρώην υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και ενημέρωνε ότι με αποφάσεις της στρατιωτικής και αστικής Δικαιοσύνης καταδικάστηκε ο τούρκος διακινητής, ενώ όχι μόνο δεν υπήρχε κάτι εις βάρος του Λιμενικού αλλά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που διεσώθησαν στο Φαρμακονήσι δήλωσαν ότι ζουν χάρη στις προσπάθειες της ακτοφυλακής, ο κ. Τσίπρας απάντησε με ένα ξερό «ευτυχώς».

Είναι απίστευτο ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας πέταξε λάσπη χωρίς καμία απολύτως ντροπή και λίγη ώρα αργότερα προσπάθησε να τη μαζέψει σαν να μην είχε συμβεί τίποτε.

Είναι ο ίδιος ο οποίος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, προκειμένου να δικαιολογήσει την κυβίστησή του στο δημοψήφισμα, «αποκάλυψε» ότι εκείνες τις ημέρες κάποιοι ετοιμάζονταν να έρθουν στο Μαξίμου κα να το καταλάβουν. Μάλιστα, ονομάτισε ως επίδοξο πραξικοπηματία τον Τζήμερο, ο οποίος “με τα tweets του έλεγε να πάμε την επόμενη ημέρα στο Μαξίμου».

Αυτός είναι ο πρωθυπουργός που διαπραγματεύεται τις τύχες της Ελλάδας στο προσφυγικό και την οικονομία. Είναι ο ίδιος πολιτικός που είχε αναθέσει τα ηνία της διαπραγμάτευσης του 2015 στον Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος από asset της κυβέρνησης, όπως τον είχε αποκαλέσει πέρυσι ο κ. Τσίπρας, τελικά χαρακτηρίστηκε από τον σημερινό πρωθυπουργό ως «πολιτικά ανόητος».

Δυστυχώς, η εικόνα του κ. Τσίπρα είναι λυπηρή. Περιφέρει την πολιτική του ρηχότητα, η οποία πλέον δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από τις αντιμνημονιακές υψωμένες γροθιές του 2015, αλλά ούτε και από την οργανωμένη προσπάθεια της παρέας του στο Μαξίμου να δημιουργήσουν το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ ελέγχοντας το κράτος, τις ανεξάρτητες αρχές και τις υπόλοιπες μορφές εξουσίας.

Πηγή εφημ. «Ελεύθερος Τύπος»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο τρελός "σουλτάνος" Ερντογάν επιδιώκει έναν 
γενικευμένο πόλεμο και προκαλεί την μοίρα του

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η Τουρκία συνεχίζει να παίζει επικίνδυνα με την φωτιά χωρίς όπως φαίνεται να υπολογίζει τις συνέπειες των πράξεων της.

Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Anadolu Ajansı, η Τουρκία έσπασε την εκεχειρία της Συρίας σήμερα τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες.

Όπως αναφέρεται το τουρκικό πυροβολικό μετά τις 2 μ.μ. άρχισε να βάλλει κατά της περιοχής βόρεια του Χαλεπού, όπου έχει συγκεντρωθεί ο κύριος όγκος των συριακών δυνάμεων ενώ από τα δυτικά βρίσκονται οι δυνάμεις των Κούρδων.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρεται, στο διάστημα μόνο μιας ώρας τα τουρκικά ολμοβόλα έριξαν 50 με 60 βολές προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση στην περιοχή όπου υποτίθεται ότι εδώ και τέσσερις μέρες επικρατεί επίσημα εκεχειρία μετά την συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών και την αποδοχή της από τον Σύριο πρόεδρο, Μπασέρ Άσαντ.

Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η συνέχεια αυτής της άλογης τουρκικής συμπεριφοράς και το κατά πόσο θα υπάρξει άμεση αντίδραση, αλλά ήδη η εκεχειρία φαίνεται πως έχει τιναχτεί στον αέρα με αυτή την προκλητική τουρκική επιθετικότητα.

Ίδωμεν!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Παιχνίδια με τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα

Ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής, με σημερινή του παρέμβαση στη συζήτηση της ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχετικά με την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τόνισε μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ, είναι από κάθε άποψη, απαράδεκτη και ιδιαίτερα επικίνδυνη, όχι μόνο για τα ελληνικά συμφέρονται, αλλά και για τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής.

Το ΝΑΤΟ, με την ιμπεριαλιστική του πολιτική, είναι κατ’ εξοχήν υπεύθυνο για τις προσφυγικές ροές. Επομένως, είναι βέβαιο ότι, όχι μόνο δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντιθέτως θα περιπλέξει και θα εντείνει την προσφυγική τραγωδία. Με δεδομένες μάλιστα τις κατά καιρούς θέσεις του για το Αιγαίο, η παρουσία του φοβάμαι ότι θα έχει αρνητικές έως επικίνδυνες συνέπειες για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η εμπλοκή του αυξάνει τους κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης στην περιοχή, “δυναμιτίζοντας” ακόμα και τις διαπραγματεύσεις για την πολιτική λύση στο πρόβλημα της Συρίας.

Για την Ελλάδα, και όχι μόνο, η κατάσταση τείνει να μετατραπεί και σε απειλή για το στάτους κβο στο Αιγαίο, με την έγερση αξιώσεων από την Άγκυρα, που θέλει να χρησιμοποιήσει το προσφυγικό προς όφελος των δικών της επιδιώξεων. Συγχρόνως, επιδεικνύει την απροθυμία της να συνεργαστεί για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Οι τελευταίες εξελίξεις, με τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης και τις απαιτήσεις της, δυστυχώς δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το τι πραγματικά συμβαίνει και σχεδιάζεται, με αφορμή την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
  • Ο μονομερής σχεδιασμός χαρτών από την Τουρκία,
  • οι δηλώσεις περί «κοινής θάλασσας» στο Αιγαίο,
  • το αδιευκρίνιστο της εμπλοκής της στο Αιγαίο,
  • η απροθυμία της να δέχεται στα παράλιά της τους διασωθέντες,
  • και η χθεσινή άρνησή της στη Γερμανίδα Υπουργό Άμυνας να προσγειωθεί στη Μυτιλήνη, με το αιτιολογικό ότι πρόκειται για αποστρατικοποιημένη ζώνη,
αποδεικνύουν περίτρανα την πάγια προσπάθεια της Τουρκίας να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο, δημιουργώντας “γκρίζες ζώνες” και τετελεσμένα, με “όχημα” το προσφυγικό.

Αποδεικνύουν την αδιαφορία της Τουρκίας για το Διεθνές Δίκαιο και όλα αυτά, με αφορμή την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και, δυστυχώς, τη συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης και λοιπών μνημονιακών, και μόνιμα “πρόθυμων” πολιτικών δυνάμεων.

Πάνος Καμμένος και Αλέξης Τσίπρας, φαίνεται πως είτε έχουν χάσει επαφή με την πραγματικότητα είτε προσπαθούν να διαφύγουν των τεραστίων ευθυνών τους από την ευτελή την διαχείριση των εθνικών θεμάτων και δη των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πραγματικός στόχος η Συρία

Του Χρήστου Καπούτση 

Σε πρωτοφανές «φιάσκο» εξελίσσεται η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο,  που όπως υποστήριζε η Γερμανίδα Καγκελάριος Α. Μάρκελ και ο Έλληνας πρωθυπουργούς Α. Τσίπρας,  θα είχε ως  αποστολή την εξάρθρωση του κυκλώματος των διακινητών και τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά και τις χώρες της Ε.Ε. 

Η αποστολή της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, θα είναι κυρίως υποστηριχτική προς τις ελληνικές και τούρκικες αρχές και τη η Frontex και θα εξαντλείται σε επίπεδο ενημέρωσης και επιτήρησης.  Επειδή όμως, δεν έχει ακόμη εγκριθεί  το επιχειρησιακό σχέδιο,  τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ, προς το παρόν, κάνουν «κρουαζιέρες» είτε στα ελληνικά, είτε στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου.

Η υποβάθμιση της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, από «επιχείρηση» σε «υποστηριχτική δράση», αποκαλύπτει ότι το ΝΑΤΟ, μάλλον δεν θα έχει ενεργό συμμετοχή, ούτε στην εξουδετέρωση του χρυσοφόρου κυκλώματος των διακινητών, ούτε φυσικά στον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών,  από την Τουρκία προς τα ελληνικά νησιά και την  Ευρώπη. Η παρουσία του ΝΑΤΟ σχετίζεται περισσότερο, με τον εποπτικό έλεγχο των συνόρων της Συρίας με την  Τουρκίας, όπως απαίτησε και επέτυχε η Τουρκία.

Και για να μην έχουμε καμιά αμφιβολία, ο Γ.Γ.  του ΝΑΤΟ    Γ.  Στόλτενμπεργκ  δήλωσε: “Το καθήκον του NATO δεν είναι να αναγκάζει πλεούμενα να γυρίζουν πίσω. Θα διαβιβάζουμε πληροφορίες κρίσιμης σημασίας, ώστε να διευκολύνουμε τις ακτοφυλακές της Ελλάδας και της Τουρκίας, όπως και τη FRONTEX, να εκτελούν την αποστολή τους  πιο αποτελεσματικά».  Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ  διευκρίνισε ότι εάν πλοία της συμμαχίας διασώζουν ανθρώπους από πλοία που κινδυνεύουν στη θάλασσα και έχουν αποπλεύσει από την Τουρκία, θα τους μεταφέρουν στο έδαφος της Τουρκίας.

Φυσικά,  ούτε λόγος για επαναπροώθηση μεταναστών στην Τουρκία ή έλεγχος των μεταναστευτικών ροών στα παράλια της Μικράς  Ασίας».
Το ΝΑΤΟ δεν θα παρεμποδίζει με κανέναν τρόπο την πλεύση βαρκών με μετανάστες / πρόσφυγες που κατευθύνονται στα Ελληνικά νησιά.

Αρχικά η δύναμη του ΝΑΤΟ θα αποτελείται από 5 Φρεγάτες (Γερμανική, Ελληνική, Τουρκική, Ιταλική και Καναδική), ενώ τις επόμενες μέρες θα προστεθούν δυο ακόμη, μια ακόμη από την Ολλανδία και η άλλη από την Γαλλία. Επίσης  θα υποστηρίζεται και από εναέρια μέσα επιτήρησης, όπως κατασκοπευτικά αεροσκάφη, πυραυλάκατους και άλλα.

Στο  κείμενο του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου (NAC), που καθορίζει την αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο,  δεν υπάρχουν ρητές αναφορές σε γεωγραφικές περιοχές δράσης της Ναυτικής της δύναμης. Η Τουρκία θεωρεί ότι το Καστελόριζο  δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην περιοχή επιτήρησης της Ναυτικής δύναμης, διότι δεν ανήκει στο Αιγαίο. Αντίθετα το Ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας  υποστηρίζει, η περιοχή δράσης της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ  είναι, από τη Λήμνο μέχρι και το Καστελόριζο. Δεν είναι γνωστή η «θέση» του ΝΑΤΟ, αν το Καστελόριζο είναι στα σχέδιά του.

Ακόμη, δεν είναι σαφές τι θα γίνεται στην περίπτωση που το ΝΑΤΟ εντοπίζει μα βάρκα με μετανάστες/ πρόσφυγες, είτε στα ελληνικά, είτε στα τουρκικά χωρικά ύδατα. Θα γίνουν διαβουλεύσεις μεταξύ  ΝΑΤΟ-Τουρκία-Frontex, για  να μπορούν να επιστρέφουν οι μετανάστες/πρόσφυγες στην τουρκικά παράλια; Με ποιο τρόπο;   Όμως, στο κείμενο της συμφωνίας δεν υπάρχει  ρητή αναφορά στην εφαρμογή του  Πρωτόκολλου Επανεισδοχής Ελλάδος – Τουρκίας ή της αντίστοιχης συμφωνίας Τουρκίας – Ε.Ε. ενώ απουσιάζει και η έννοια της επαναπροώθησης!  Το βέβαιο είναι ότι, η Τουρκία δέχτηκε ότι, όσοι πρόσφυγες ή μετανάστες θα διασώζονται ως ναυαγοί στο Αιγαίο από τη Δύναμη του ΝΑΤΟ, αυτοί θα  επιστρέφουν στην Τουρκία. Για να δεχτεί όμως αυτή την πρόταση η Τουρκία απαίτησε και επέτυχε, το ΝΑΤΟ να επιτηρεί και τα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία, όπως δήλωσε ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ. 

Σύμφωνα με τον ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένο, η δύναμη του ΝΑΤΟ θα ειδοποιεί τις ελληνικές και τουρκικές δυνάμεις της ακτοφυλακής και του Λιμενικού, καθώς επίσης και της FRONTEX, ότι μια βάρκα με μετανάστες/ πρόσφυγες απέπλευσε από τα τουρκικά παράλια.  Στην περίπτωση που περάσουν στα Ελληνικά χωρικά ύδατα, τότε η Frontex και το Λιμενικό Σώμα, υποστηρίζει ο Π. Καμμένος  «έχουν υποχρέωση να απαγορεύσουν τη διέλευση, να σταματήσουν τους πρόσφυγες, να τους περάσουν στην απέναντι πλευρά και να τους παραδώσουν στις τουρκικές αρχές».   
Ωστόσο, προκύπτουν κάποια ερωτηματικά σχετικά με τον τρόπο επιστροφής τους στην Τουρκία, αφού ούτε η Frontex ούτε πολύ περισσότερο το ελληνικό Λιμενικό Σώμα έχει δικαίωμα να μπουν στα τουρκικά χωρικά ύδατα.  Πάντως, ο Γ.Γ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργ, σε δηλώσεις του επισήμανε ότι,  καμία επαναπροώθηση δεν θα γίνεται στην Τουρκία παρά μόνο σε περίπτωση που βουλιάζει κάποιο σκάφος που μεταφέρει μετανάστες και πρόσφυγες. Άρα;

Επίσης ο ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένος, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο, τι θα  συμβεί αν μια βάρκα με μετανάστες προσεγγίζει ή ναυαγήσει κοντά στο Ίμια, η Ελλάδα η Τουρκία θα αναλάβει το έργο της διάσωσης, ο Π. Καμμένος ήταν κατηγορηματικός: «Τα Ίμια είναι ελληνικά και μόνο οι ελληνικές δυνάμεις έρευνας και διάσωσης έχουν δικαίωμα να επιχειρούν εκεί». Όμως, διαμετρικά αντίθετη είναι η άποψη της Τουρκίας για τα Ίμια, πιθανόν και του ΝΑΤΟ… Παρεμπιπτόντως, να επισημάνω ότι, ο ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένος, ο ΑΝΥΠΕΘΑ Δ. Βίτσας και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Ευ. Αποστολάκης, κάνουν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, για την βέλτιστη αντιμετώπιση του προσφυγικού, αλλά και για την κατοχύρωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στα πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αλλά αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα και «παγίδες».

Καταλήγοντας,  από πλευράς ΝΑΤΟ, προβάλλεται μια πολύ σημαντική παράμετρος. Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γ. Στόλτενμπεργκ, σε δηλώσεις του, αποκαλύπτοντας ίσως τον βασικό λόγο της παρουσίας  του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, ανέφερε πως «το NATO θα εντείνει την επιτήρηση των συνόρων Τουρκίας-Συρίας για να βοηθήσει την Άγκυρα στη διαχείριση της κρίσης των προσφύγων».  Δηλαδή «εμπλοκή» της Συμμαχίας, στην κρίση στη Συρία. 
Και τι άλλο θα κάνει, πιθανότατα,  το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο;   
Θα ελέγχει τα Δαρδανέλια, από όπου περνούν τα πολεμικά πλοία της Ρωσίας που κατευθύνονται στα λιμάνια της Συρίας.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προκαλούν στα κλειστά σύνορα η Αυστρία και οι σύμμαχοί της

Ξεπερνούν τα όρια οι προκλήσεις των Σκοπιανών και των νέων «συμμάχων» τους (με πρώτη την Αυστρία) για το Προσφυγικό. Η ηγεσία της ΠΓΔΜ προκειμένου να εκμεταλλευτεί την κρίση απειλεί ακόμα και με πόλεμο(!) την Ελλάδα στέλνοντας το μήνυμα στην Ευρώπη ότι, αν δεν περάσουν οι απαιτήσεις της (σε όλα τα επίπεδα ακόμα και ως προς το όνομα), θα βάλει μπουρλότο στα Βαλκάνια!

Χθες στη δεύτερη συνάντηση που είχαν οι αρχηγοί της αστυνομίας τεσσάρων χωρών των δυτικών Βαλκανίων (Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, ΠΓΔΜ) καθώς και της Αυστρίας στο Βελιγράδι αποφάσισαν να κλείσουν ακόμη περισσότερο τα σύνορα στέλνοντας ειδικές δυνάμεις και ετοιμάζοντας τον στρατό.

Ενίσχυση

Η συνάντηση ήταν συνέχεια εκείνης που έγινε στο Ζάγκρεμπ στις 18 Φεβρουαρίου, όταν είχε συμφωνηθεί ο κοινός έλεγχος των προσφύγων στη Γευγελή (στα σύνορα Ελλάδας - ΠΓΔΜ). Οπως ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου ο αρχηγός της σερβικής αστυνομίας Βλάντιμιρ Ρέμπιτς, έχουν ενισχυθεί οι δυνάμεις που διασφαλίζουν τη συνοριογραμμή με την ΠΓΔΜ και τη Βουλγαρία, με την αποστολή μονάδων των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας - και εάν υπάρξει ανάγκη θα σταλούν και στρατιωτικές δυνάμεις. Από τη μεριά του ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Νίκολα Ποπόσκι μιλά ακόμα και για σενάρια πολέμου μεταξύ γειτόνων (!) εάν συνεχιστούν οι προσφυγικές ροές!

Τορπίλη Μέρκελ: Kαλεί τους πρόσφυγες να βρουν καταλύματα στην Ελλάδα!

Προκλητικά σκληρές απαντήσεις έδωσε χθες η Ανγκελα Μέρκελ σε ερωτήσεις του περιοδικού «Der Spiegel» σχετικά με το πρόβλημα της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Η καγκελάριος, ενώ το νωρίτερα χθες εμφανιζόταν ιδιαίτερα δεκτική στο θέμα του Προσφυγικού, το απόγευμα μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό της Κροατίας στο Βερολίνο φαίνεται ότι άλλαξε στάση, διαπιστώνοντας πως το πρόβλημα στα... «ελληνομακεδονικά (!!!)», όπως τα χαρακτήρισε, σύνορα έχει επιδεινωθεί δραματικά μετά το κλείσιμο των διόδων της βαλκανικής οδού.

Πρόκληση

Ζήτησε μάλιστα από τους πρόσφυγες να αναζητήσουν καταλύματα στην Ελλάδα (!), αφού, όπως τόνισε σε δηλώσεις της μετά τις συνομιλίες με τον Τίχομιρ Ορέσκοβιτς στην Καγκελαρία, «υπάρχουν δυνατότητες παραμονής και διαμονής στη χώρα».Λίγες μέρες πριν από την κρίσιμη σύνοδο της Ε.Ε. με την Τουρκία για το Προσφυγικό στις 7 Μαρτίου, η Μέρκελ, πάντα σύμφωνα με το «Der Spiegel», υποστηρίζει ότι τα 28 κράτη-μέλη της Ε.Ε. πρέπει να ενεργήσουν από κοινού και όχι να λαμβάνουν αποφάσεις μονομερώς, ενώ κατά το Bloomberg απέστειλε προειδοποίηση στις χώρες της Ε.Ε. να μην επιτρέψουν να υπάρξει «χάος» σε μία χώρα που ήδη «έχει πολλά προβλήματα».

Ωστόσο, πιέζει για τη λύση της κρίσης επιτόπου, με τους πρόσφυγες να είναι εγκλωβισμένοι «στα σύνορα μεταξύ Μακεδονίας και Ελλάδας», προειδοποιώντας για περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής των Βαλκανίων από τη μετατόπιση και επιμήκυνση των προσφυγικών οδών, αποκλείοντας έμμεσα το ενδεχόμενο να δεχτεί νέους μετανάστες άμεσα. Γίνεται, τέλος, εξαιρετικά δηκτική απέναντι στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι όχι μόνο η Μακεδονία (!!!), αλλά και η Ελλάδα, ως χώρα- έδαφος της Συνθήκης Σένγκεν, οφείλει να προστατεύει τα σύνορά της.

Τσίπρας: Yποχρεωτική κατανομή μεταναστών

Να γίνει «υποχρεωτική» η κατανομή των μεταναστών στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. με αποκλειστικό κριτήριο τον πληθυσμό και την οικονομική δύναμη κάθε χώρας» ζήτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στο γερμανικό δίκτυο ZDF. Με αυτόν τον τρόπο θα σταματήσουν οι «εθελοντικές λύσεις», αλλά και οι «μονομερείς ενέργειες» είπε.
«Οι συμφωνίες πρέπει να τηρηθούν» τόνισε ο Αλ. Τσίπρας για τη στάση των Ευρωπαίων επαναλαμβάνοντας το αυτονόητο: Δέσμευση όλων των κρατών-μελών της Ε.Ε. ως προς την κατανομή των προσφύγων.
Μιλώντας στο δεύτερο κανάλι της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης, ο Αλέξης Τσίπρας επέμεινε ως προς την υποχρεωτική τήρηση όσων συμφωνηθούν από όλους, προειδοποιώντας ότι, αν δεν βρεθεί κοινή ευρωπαϊκή λύση, θα τεθεί σε κίνδυνο το κοινό μέλλον της Ευρώπης.
«Στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνήσαμε να μην προχωρήσει καμία χώρα κατά μήκος της "Βαλκανικής Οδού" σε μονομερείς, μη συντονισμένες δράσεις που δεν είναι συμφωνημένες», είπε ο πρωθυπουργός, «όμως κάποιες χώρες πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν κοινοί κανόνες ή ότι έχουμε συμφωνίες, αλλά δεν τις εφαρμόζουμε».

Διαμάχη για το βέτο πριν τη σύσκεψη αρχηγών

Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο το κλίμα αρχίζει και οξύνεται και πάλι με επίκεντρο το θέμα της άσκησης ή μη βέτο για το Προσφυγικό. Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η συζήτηση στο Προεδρικό Mέγαρο την Παρασκευή δεν θα είναι «άσπρο μαύρο» και τόνισε ότι την Πέμπτη θα συνεδριάσει το υπουργικό συμβούλιο, το οποίο θα αποφασίσει τη γραμμή της κυβέρνησης εν όψει της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής.
Η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου θα παρουσιαστεί στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών και εκεί «ελπίζω σε κοινό ανακοινωθέν» είπε ο πρωθυπουργός.

Από τη μεριά του ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης αναφερόμενος εμμέσως στο βέτο με το οποίο απειλεί ο πρωθυπουργός εν όψει της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής είπε ότι «βεβιασμένες και μονομερείς ενέργειες βαθαίνουν την απομόνωση της χώρας και τραυματίζουν περισσότερο την αξιοπιστία της». Η κυβέρνηση, σημείωσε, «πρέπει να σοβαρευτεί». Ο ίδιος -όπως τόνισε- θα προσπαθήσει να συμβάλει στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για να υπάρξει συμφωνία σε ένα επαρκές σχέδιο δράσης. «Εύχομαι η συναίνεση που ζητά ο Τσίπρας να μην είναι προσχηματική». Κατά της χρήσης βέτο τάχθηκε και ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης.

«WSJ»: 700.000.000 η ανθρωπιστική βοήθεια έως το 2018

Σε 700.000.000 ευρώ υπολογίζει η «Wall Street Journal» το ύψος της ανθρωπιστικής βοήθειας που εκτιμά ότι θα διαθέσει την επόμενη τριετία η Ε.Ε. κυρίως στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της προσφυγικής κρίσης, έναντι 500.000.000 ευρώ που είχε υποσχεθεί ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στον Ελληνα πρωθυπουργό. Για τον υπολογισμό του ποσού, η εφημερίδα λαμβάνει υπόψη τις μέχρι σήμερα κατανομές πόρων σε περιοχές συγκρούσεων -Μέση Ανατολή, Αφρική-, όμως σύμφωνα με Ελληνες αξιωματούχους (που επίσης επικαλείται) το κόστος αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης, μόνο για τη χώρα μας, θα αγγίξει το 1 δισ. ευρώ. Σήμερα αναμένεται να υποβληθεί επισήμως από την Κομισιόν το σχέδιο δράσεων με την αντίστοιχη κατανομή πόρων εντός της Ε.Ε.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία κρατά ψηλά τις “θερμοκρασίες” στο Αιγαίο. Αυτό προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία και τις ανακοινώσεις της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού (www.shodb.gov.tr).

Εντός του 2016 έχουν προγραμματιστεί έρευνες από ερευνητικά πλοία, οι οποίες περιλαμβάνουν τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και των χωρικών μας υδάτων . Αλλά και σε περιοχές όπου η Τουρκία αμφισβητεί ανοικτά την ελληνική κυριαρχία.

Η Τουρκία δεν έχει ζητήσει καμία άδεια από τις ελληνικές αρχές.

Σύμφωνα με όσα έχει ανακοινώσει η Τουρκία, θα πραγματοποιηθούν δειγματοληψίες για την καταγραφή θερμότητας, αλατότητας, διεύθυνσης-ταχύτητας ρευμάτων, σε 2 μεγάλες περιοχές του Αιγαίου, από το σκάφος KOCA PIRI REIS από τη 1η ως τις 10 Μαρτίου 2016, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ερευνών που διαρκεί από 1 Νοεμβρίου 2015 έως 30 Απριλίου 2018.

Τις έρευνες χρηματοδοτεί το τουρκικό Ινστιτούτο Θάλασσας & Τεχνολογίας (DEU), ενώ το κόστος 10ήμερης έρευνας ανέρχεται στο ποσό των 200.000 τουρκικών λιρών.

Οι περιοχές των ερευνών φαίνονται στους παρακάτω χάρτες:


H διεξαγωγή ερευνών από το πλοίο TUBITAK MARMARA βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη (ολοκληρώνεται στις 4 Μαρτίου 2016) και περιλαμβάνει περιοχές χωρικών μας υδάτων στις περιοχές Βορειανατολικά, Ανατολικά και Νοτιοανατολικά ΛΕΣΒΟΥ, Ανατολικά ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ, Βορειοανατολικά και Ανατολικά ΣΑΜΟΥ, Ανατολικά ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ, Ανατολικά ΚΩ και Βόρεια ΣΥΜΗΣ (Σχετική NAVTEX 114/16).

Oι περιοχές ερευνών του συγκεκριμένου πλοίου φαίνονται στους παρακάτω χάρτες:


Σύμφωνα με τον ισχύοντα προγραμματισμό της τουρκικής Υδρογραφικής Υπηρεσίας του τουρκικού ναυτικού, δεν θα εκτελεστούν έρευνες από τα υδρογραφικά και ωκεανογραφικά σκάφη του παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς εκδίδονται NAVTEX (όπως η πρόσφατη που αφορούσε έρευνες του πλοίου CESME από 16-28 Φεβ 16, η οποία δεν εκτελέστηκε αφού το πλοίο βγήκε στο Αιγαίο) οι οποίες βασικό σκοπό έχουν την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και όχι την διεξαγωγή ερευνών, τις οποίες εκτελούν τα πλοία των Πανεπιστημίων, δίδοντας τα στοιχεία στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Mark Fleming-Williams
Stratfor

Το ευρωπαϊκό εγχείρημα πάντα ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος που διαιρείται από γεωγραφικά εμπόδια.

Για δύο χιλιετίες, όχι μόνο αντιμετώπιζε μαζικούς και συνεχείς εσωτερικούς πολέμους, αλλά τηρούσε και αρχεία των πολέμων αυτών, πληροφορώντας την κάθε γενιά για όλες εκείνες τις περιπτώσεις που οι πρόγονοί τους αδικήθηκαν.

Με την πάροδο των αιώνων, μεγάλες αυτοκρατορίες ήκμασαν και κατέρρευσαν, αφήνοντας πίσω τους ομάδες ανθρώπων με διαφορετικές ιστορίες, γλώσσες και κουλτούρες.

Το οποιοδήποτε πρόγραμμα που θα προσπαθούσε να συγχωνεύσει αυτές τις ανόμοιες κουλτούρες σε ένα μονολιθικό κράτος σε διάστημα μόλις 70 ετών, από τη φύση του ήταν καταδικασμένο. Αναπόφευκτα θα αντιμετώπιζε ανυπέρβλητα επίπεδα εθνικιστικής αντίστασης και τελικά θα έμπαινε σε τέλμα. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε τώρα.

Οι κρίσεις αφθονούν και αν και έχουν διαφορετικές όψεις, η καθεμία πηγάζει από το ίδιο ζήτημα: τους πολίτες, που τελικά εκτιμούν πολύ περισσότερο τις εθνικές και περιφερειακές ταυτότητές τους από το υπερεθνικό όνειρο.

Η κρίση χρέους και οι επαναλαμβανόμενοι φόβοι για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, που «γεννήθηκαν» από την εισαγωγή του ευρώ το 1999, εξέθεσαν την απροθυμία της Βόρειας Ευρώπης να «επιδοτήσει» τον Νότο. Το δημοψήφισμα για το Brexit, που έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο, μπορεί να έχει τις ρίζες του στην διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2004 και στο κύμα των Πολωνών μεταναστών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Εν τω μεταξύ, εν μέσω της συνεχιζόμενης προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης, οι εθνικοί ηγέτες καθησυχάζουν τους λαούς τους παρακάμπτοντας τους ευρωπαϊκούς κανόνες και επαναφέροντας τους συνοριακούς ελέγχους, προκειμένου να αποτρέψουν τη ροή των μεταναστών από το έδαφός τους. Σε όλες αυτές τις καταστάσεις, ο κοινός παρονομαστής είναι πως οι κινητήριες δυνάμεις εντός της Ευρώπης είναι εθνικές στη φύση τους και οι χώρες τελικά θα βάλουν πρώτα τα δικά τους συμφέροντα.

Τα σημερινά προβλήματα ήταν προβλέψιμα. Το επόμενο βήμα, ωστόσο, είναι πιο δύσκολο να προβλεφθεί. Έχοντας αναγνωρίσει το έμφυτο ελάττωμα του συστήματος, θα μπορούσε κάποιος να πει πως δεν είναι βιώσιμο, ωστόσο δυστυχώς το ελάττωμα δεν δίνει και κάποια «κατεύθυνση» ως προς τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες θα τελειώσει το σύστημα. Υπάρχουν ακόμα πολλοί διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε να συντελεστεί ο τερματισμός της τρέχουσας μορφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για παράδειγμα, το project θα μπορούσε να διαλυθεί μέσω των δυνάμεων της αγοράς, όπως παρά λίγο να γίνει το 2012, όταν οι επενδυτές «δοκίμασαν» τη δέσμευση των χωρών του πυρήνα της Ευρώπης να σώσουν τις χώρες της περιφέρειας, και βρήκαν πως ο πυρήνας ήταν (μετά βίας) πρόθυμος να το πράξει αυτό. Ή θα μπορούσε ένας λαός να εκλέξει ένα εθνικιστικό κόμμα, όπως το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, που θα μπορούσε είτε να οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε να κάνει το μπλοκ τόσο μη διαχειρίσιμο, που θα σταματήσει να λειτουργεί. Ίσως το πιθανότερο σενάριο σ' αυτή τη φάση θα ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβιώσει ως ένα φάντασμα του πρώην εαυτού της, με τους νόμους της να αγνοούνται και την ίδια να χάνει τις εξουσίες της.

Πού θα συνεχιστεί η ενοποίηση

Οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες θα τελειώσει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δεν είναι ξεκάθαρες, όμως υπάρχουν ορισμένες σταθερές, υποβόσκουσες αλήθειες που είναι σίγουρο ότι θα επιβιώσουν και πέραν της τρέχουσας μορφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με αυτές, μπορεί να γίνει κάποια πρόβλεψη ως προς τη μορφή που θα πάρουν τα πράγματα μελλοντικά. Αυτές οι θεμελιώδεις πραγματικότητες πηγάζουν από βαθύτερες, μη μεταβαλλόμενες δυνάμεις, που εξακολουθούν να φέρνουν κοντά τις χώρες, ανάλογα με τους πιο βασικούς στόχους τους: είναι οι ίδιες δυνάμεις που περιόρισαν τη «διάρκεια ζωής» του ευρωπαϊκού προγράμματος. Κοιτάζοντας αυτούς τους υποβόσκοντες παράγοντες, μπορεί κάποιος να προβλέψει ποιες χώρες θα αναδυθούν από την αποδυναμωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση -ή την ΕΕ που θα έχει καταρρεύσει- με στενούς δεσμούς, και ποιες είναι πιθανό απομακρυνθούν, επιδιώκοντας τα δικά τους συμφέροντα, όταν απελευθερωθούν από τη δεσμευτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ενοποιητικών της ιδεωδών.

Το καλύτερο μέρος για να «ξεκινήσει» κανείς είναι η Μπενελούξ. Το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο από καιρό έπαιζαν ρόλο-κλειδί στην ευρωπαϊκή γεωπολιτική, καθώς βρίσκονται σε μια επίπεδη και βατή περιοχή ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις της ευρωπαϊκής ηπείρου, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Πράγματι, στην περιοχή Μπενελούξ ξεκίνησε το όλο ευρωπαϊκό πρόγραμμα.

Το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο σχημάτισαν μια οικονομική ένωση το 1921 και ξεκίνησαν συζητήσεις για μια τελωνειακή ένωση με την Ολλανδία το 1944, πριν το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πόλεμου. Όμως, ήταν ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος αυτός που στην πραγματικότητα «γέννησε» την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς οι χώρες της Μπενελούξ ενώθηκαν με τους δύο γίγαντες και την Ιταλία, για να δημιουργήσουν ένα μπλοκ που θα απέτρεπε το ενδεχόμενο να ξανασυμβεί μια τέτοια καταστροφική σύγκρουση.

Στα 70 χρόνια που μεσολάβησαν από τη γερμανική ενοποίηση, η Γαλλία έχει υπομείνει τρεις εισβολές, και όλα τα μέλη της νεοσύστατης -τότε- ένωσης υπέφεραν ως αποτέλεσμα. Σήμερα, 70 χρόνια μετά και χωρίς την επανεμφάνιση μιας καταστροφικής σύγκρουσης, η στρατηγική τους φαίνεται πως ήταν αποτελεσματική.

Έτσι, οι Μπενελούξ, η Γαλλία και η Γερμανία θα έχουν κίνητρο να συνεχίσουν τις προσπάθειες ενοποίησής τους. Καθώς βρίσκεται ανάμεσα σε δύο οικονομικές δυνάμεις, η περιοχή της Μπενελούξ θα θέλει να εξασφαλίσει τη φιλία τους. Εν τω μεταξύ, η αντιπαλότητα Γαλλίας και Γερμανίας θα φέρει αυτές τις χώρες κοντά. Ωστόσο, το μοιραίο γεγονός εδώ είναι ότι η γαλλο-γερμανική σχέση υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα «ρήγματα» της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που σημαίνει ότι μια μικρότερη εκδοχή του μπλοκ θα είναι εξίσου ελαττωματική.

Η Ιταλία, από την πλευρά της, δεν θα προσκληθεί στο «πάρτι» αυτή τη φορά. Πρώτον, της λείπουν οι ίδιες γεωπολιτικές συνθήκες, καθώς βρίσκεται προφυλαγμένη πίσω από το Αλπικό «τείχος». Επιπλέον, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης βρέθηκε στο επίκεντρο τόσο της κρίσης κρατικού χρέους όσο και της προσφυγικής κρίσης, και η Γερμανία ιδιαίτερα θα είναι τόσο επιφυλακτική ως προς τη συνέχιση της ένωσής της με τη χρεωμένη Ιταλία, όσο και ως προς τις σχέσεις της με την Ισπανία.

Το μπλοκ Γαλλίας-Γερμανίας-Μπενελούξ είναι ο πιθανός «κληρονόμος» του ευρώ -εάν φυσικά συνεχίσει να υφίσταται το νόμισμα- και θα διατηρήσει το ενοποιητικό ήθος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα υιοθετήσει μια πιο θετική στάση προς το ελεύθερο εμπόριο απ' όσο ο προκάτοχός της, με την Ολλανδία και τη Γερμανία να υπερακοντίζουν τις τάσεις προστατευτισμού του Βελγίου και με μια Γαλλία που θα έχει χάσει τους παραδοσιακούς μεσογειακούς συμμάχους της.

Αυτό το μπλοκ του «πυρήνα» θα είναι το κέντρο βάρους της Ευρωπαϊκής Ηπείρου στο μέλλον. Τις χρονικές περιόδους που ήταν ολόκληρη, μετά την ενοποίησή της το 1871, η Γερμανία κυριαρχούσε στην Ήπειρο, και φαίνεται πως θα συνεχίσει να το κάνει για τουλάχιστον τα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια.

Η επιρροή της Γερμανίας στην Ευρώπη δεν είναι μόνο γεωπολιτική. Ένα μεγάλο μέρος της επιρροής της βασίζεται στο εμπόριο. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες ιδιαίτερα, η Γερμανία δημιούργησε ένα ισχυρό διεθνές «εργοστάσιο» αγαθών. Παίρνει τα ακατέργαστα προϊόντα από τους γείτονές της (οι οκτώ εκ των οποίων στέλνουν στη Γερμανία πάνω από το 20% των εξαγωγών τους) και τα μετατρέπει σε εξελιγμένα προϊόντα προτού τα εξάγει.

Το 2014, η Γερμανία ήταν ο Νο 1 εξαγωγικός προορισμός για τις 14 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η βασική πηγή εισαγωγών για τις 15 από αυτές. Η πρόσβαση στη μηχανή αυτή έχει ωφελήσει ιδιαίτερα τα πρώην κομμουνιστικά κράτη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, που έχουν εκμεταλλευτεί τα υψηλά επίπεδα επενδύσεων από τη Γερμανία (όπως και από την Ολλανδία και την Αυστρία) και τις εισροές κεφαλαίων προκειμένου να πετύχουν εντυπωσιακή ανάπτυξη του ΑΕΠ τους. Είτε υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση είτε όχι, οι παίκτες στο δίκτυο αυτό θα έχουν μεγάλα κίνητρα να φροντίσουν ώστε να συνεχίσει να κινείται αυτή η μηχανή.

Απόκλιση των συμφερόντων Ανατολής και Δύσης

Ωστόσο, υπάρχουν δύο «παγίδες». Η πρώτη είναι η μετανάστευση. Το θέμα βαραίνει τις σχέσεις αυτές τουλάχιστον από τη διεύρυνση του 2004, όταν η Γερμανία ήταν μία από τις πολλές χώρες που επέβαλαν περιορισμούς στην ελευθερία κίνησης για τα νέα ανατολικά μέλη. Η εισροή προσφύγων στην Ευρώπη πρόσφατα αναζωπύρωσε τις τριβές αυτές, με την ομάδα Βίσεγκραντ (Ουγγαρία, Σλοβακία, Τσεχία και Πολωνία) να ενώνονται ενάντια στις προσπάθειες της Γερμανίας για κατανομή με ποσοστώσεις των νεοαφιχθέντων προσφύγων/μεταναστών.

Η σχέση που αναδύεται στα ανατολικά και νοτιοανατολικά της Γερμανίας είναι τέτοια ώστε η ελεύθερη διακίνηση αγαθών και κεφαλαίων ενθαρρύνεται, όμως η ελεύθερη κίνηση ανθρώπων περιορίζεται.

Η δεύτερη «παγίδα» είναι η Ρωσία. Μέσα στην επόμενη δεκαετία, η Ρωσία θα βιώσει κάποιες σημαντικές αλλαγές τόσο στις εξωτερικές της σχέσεις όσο και στα εσωτερικά της συστήματα. Το πρώτο ήμισυ αυτής της πρόβλεψης έχει ήδη συμβεί, και η Ρωσία έχει γίνει όλο και πιο εχθρική στην περιφέρειά της. Το Stratfor εκτιμά πως αυτό θα γίνει πιο έντονο, μέχρις ότου το σύστημα που σχεδιάστηκε από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν προσαρμοστεί ή καταρρεύσει. Αυτό είναι ξεκάθαρο πως θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στους Ευρωπαίους γείτονες της Ρωσίας, αν και σε διαφορετικούς βαθμούς. Και έτσι, η γεωγραφία θα μπει και πάλι στο παιχνίδι.

Έχουμε ήδη δει τον ρωσικό στρατό να χρησιμοποιείται αποτελεσματικά στην Ουκρανία, όμως η ικανότητά του να προωθηθεί περαιτέρω στη Ρουμανία περιορίζεται κάπως λόγω των βουνών των Καρπαθίων, ενός φυσικού φράγματος στα βόρεια και δυτικά της χώρας, που προστατεύει επίσης την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Η Πολωνία, αντιθέτως, είναι απόλυτα εκτεθειμένη στη Λευκορωσία, έναν στενό σύμμαχο της Ρωσίας, χωρίς κάποια οροσειρά να την προστατεύει.
Πιο βόρεια, οι ομοίως απροστάτευτες χώρες της Βαλτικής δεν διαθέτουν τον όγκο της Πολωνίας και ως εκ τούτου έχουν μικρότερη προστασία. Μια μεγαλύτερη χώρα, όπως η Πολωνία, θα μπορούσε τουλάχιστον να αγοράσει χρόνο για να οργανώσει κάποια άμυνα.

Η γεωγραφική διαφοροποίηση θα χωρίσει την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη σε δύο ομάδες, με τη μία να επικεντρώνεται στο εμπόριο και την άλλη στην ασφάλεια. Οι Κεντροευρωπαίοι (Τσέχοι, Ούγγροι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Σλοβάκοι) θα βλέπουν με επιφύλαξη τη Ρωσία.

Τα Καρπάθια Όρη, αν και αποτελούν εμπόδιο, ωστόσο δεν είναι ανυπέρβλητα. Οι χώρες αυτές, πάντως, που προστατεύονται από τα βουνά, θα είναι επίσης ελεύθερες να επικεντρώσουν μεγάλο μέρος της ενέργειάς τους στην επιδίωξη της συνεχιζόμενης ευημερίας τους μέσω του εμπορίου με τον «πυρήνα».

Ένα κοινό συμφέρον για τη διατήρηση του εμπορίου με τη Γερμανία δεν είναι το θεμέλιο ενός ορισμένου μπλοκ, αλλά η αρχή μιας χαλαρής ομαδοποίησης που αποδυναμώνεται τόσο λόγω της απόστασής της από τη Γερμανία όσο και λόγω του χρόνου, καθώς η δύναμη της Γερμανίας αρχίζει να φθίνει.

Η Πολωνία και η Βαλτική, αντιθέτως, δεν θα έχουν την πολυτέλεια να επικεντρωθούν πρωτίστως στην ευημερία τους. Με την παρουσία της Ρωσίας πάνω από το κεφάλι τους, οι χώρες αυτές θα δεθούν στενά, επικεντρώνοντας τις ενέργειές τους σε αμυντικές συμφωνίες και συμμαχίες -και ιδιαίτερα στην καλλιέργεια ισχυρών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το εμπόριο, φυσικά, θα συνεχιστεί, όμως η ταυτότητα αυτού του μπλοκ θα επικεντρώνεται στην αντίσταση κατά της ρωσικής απειλής. Αν και όταν οι εσωτερικές προκλήσεις αναγκάσουν τη Ρωσία να στρέψει το ενδιαφέρον της προς το εσωτερικό, η Πολωνία θα έχει μια σπάνια ευκαιρία να διευρύνει την επιρροή της προς τα ανατολικά και νότια, στα πρώην εδάφη της παλαιάς Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στη Λευκορωσία και στην Ουκρανία.

Στα βόρεια, η Σκανδιναβία θα σχηματίσει το δικό της μπλοκ. Τα μέλη της έχουν προϊστορία κοινών αυτοκρατοριών, ελεύθερου εμπορίου, συμφωνιών ελεύθερης κίνησης και μια (αποτυχημένη) νομισματική ένωση. Είναι φυσικοί σύμμαχοι. Πράγματι, ένας θεσμός που από την άνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε σχετική ύπνωση, το Σκανδιναβικό Συμβούλιο, υπάρχει ήδη για βοηθήσει τις χώρες αυτές στην εσωτερική τους διακυβέρνηση. Το μπλοκ αυτό πιθανότατα θα είναι σχεδόν ή εξίσου ενοποιημένο όσο ο ευρωπαϊκός «πυρήνας» του οποίου ηγούνται η Γαλλία και η Γερμανία, με τον οποίον θα έχει στενές εμπορικές και διπλωματικές σχέσεις.

Κερδισμένοι και χαμένοι της Νέας Τάξης

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα είναι μια από τις χώρες που θα βγουν περισσότερο κερδισμένες από τη νέα τάξη πραγμάτων, εφόσον καταφέρει να παραμείνει ενωμένο για να την εκμεταλλευτεί. Έχοντας αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας χιλιετίας για να κρατήσει την ήπειρο διαιρεμένη και να φέρει σε σύγκρουση τους αντιπάλους του, το Ηνωμένο Βασίλειο αναγκάστηκε να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις ήταν πλέον αδύνατο να αμφισβητηθεί η ενότητα του μπλοκ.

Με την ήπειρο να είναι για μια ακόμα φορά διαιρεμένη, το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει στην αγαπημένη μακροχρόνια στρατηγική του, διατηρώντας μια ισορροπία δυνάμεων την ώρα που θα προσπαθεί να αναπτύξει ένα εμπορικό δίκτυο που θα συνδυάζει το τοπικό με το παγκόσμιο.

Στον αντίποδα, η Ισπανία και η Ιταλία θα μείνουν πιθανότατα πίσω. Και οι δύο θα δυσκολευτούν να κρατήσουν την ενότητά τους, με την Ισπανία να διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο διάσπασης λόγω των εσωτερικών συγκρούσεων μεταξύ των περιφερειών της.

Θα προσπαθήσουν να μείνουν όσο το δυνατόν πιο κοντά στον πυρήνα, αν και οι τάσεις προστατευτισμού στις χώρες του Νότου μπορεί να περιορίσουν αυτές τις εμπορικές σχέσεις. Η Ισπανία και η Ιταλία θα εκμεταλλευτούν και οι δύο την ανάκτηση της ελευθερίας να μπορούν να προχωρήσουν σε υποτίμηση του νομίσματός τους για αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Από τη σκοπιά του πυρήνα, οι δύο χώρες πιθανότατα θα αντιμετωπίζονται ως μια μόνιμη πηγή εντάσεων, με την Γαλλία να πιέζει για τη συμπερίληψή τους και τη Γερμανία και την Ολλανδία να αντιστέκονται. Αλλά ο χρόνος θα είναι με το μέρος της Γαλλίας στο ζήτημα αυτό, γιατί τα πιο ευνοϊκά δημογραφικά στοιχεία σε σχέση με τη Γερμανία δείχνουν ότι θα έχει μεγαλύτερη επιρροή στο μπλοκ καθώς θα περνούν τα χρόνια.

Η εικόνα που παρουσιάσαμε δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια ακριβής αναπαράσταση της Ευρώπης σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή στο μέλλον. Ακόμα και αν η Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγηθεί σε απότομη διάλυση, όπως παραλίγο να συμβεί το 2012, είναι απίθανο οι χώρες να κινηθούν και να υιοθετήσουν τόσο αρμονικά τους νέους τους ρόλους. Τα γεγονότα θα προχωρήσουν με διαφορετική ταχύτητα το καθένα και ίσως να υπάρξουν σοβαρές συγκρούσεις κατά την πορεία μετάβασης.

Με χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία να δίνουν μάχη για να αποφύγουν την απομόνωση, η Γαλλία θα βρεθεί στη δύσκολη θέση να πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο να παραμείνει κοντά στη Γερμανία ή να ταχθεί στο πλευρό των συμμάχων της στη Μεσόγειο. Στοιχεία του υφιστάμενου συστήματος μπορεί να διασωθούν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν σύνδεσμοι μεταξύ των μπλοκ.

Για παράδειγμα, αν το ευρώ επιβιώσει στον πυρήνα, μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται σε ορισμένες από τις σημερινές χώρες της ερωζώνης που θεωρούνται δημοσιονομικά υπεύθυνες, όπως η Φινλανδία.

Oι άγνωστες πτυχές παραμένουν πολλές. Ωστόσο, η πρόθεση είναι να αποτυπώσουμε τη βασική εικόνα. Αυτό που θα περιλαμβάνει, θα βασιστεί στο πού και πόση πίεση θα ασκηθεί τα επόμενα χρόνια.

Stratfor
Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου