Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Νοε 2011

Όταν στη Γερμανία τη περίοδο του Μεσοπολέμου αναρριχήθηκε με ταχείς ρυθμούς στην Εξουσία, ένα πρόσωπο που έμελλε να μείνει χαραγμένο στη μνήμη εκατομμυρίων ανθρώπων, αφού εξελέγη με Εκλογές έβαλε ανθρώπους του να κάψουν το Ράιχσταγκ (Γερμανικό Κοινοβούλιο).

Κατόπιν τούτου, και υπό την απειλή εξωτερικής επέμβασης στα εσωτερικά της Γερμανίας(κάτι το οποίο ήταν ψευδές) ενεργοποιήθηκε το άρθρο του Γερμανικού Συντάγματος από τη Βουλή που προέβλεπε υπερεξουσίες στο πρόσωπο του Καγκελάριου… Η αλυσιδωτή αντίδραση μετά την εξόντωση των αντίθετων φωνών ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος…

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας….Τι δουλειά έχει ένα μη εκλεγμένο πρόσωπο στη διακυβέρνηση της χώρας…;

Άνθρωπο που έλεγε ΝΑΙ στις Βρυξέλλες είχαμε… Προς τι όλη αυτή η ανωμαλία…;

Σίγουρα για να υποταχθεί στο Διεθνές Κεφάλαιο η χώρα μας συναινετικά με πλειοψηφία μεγάλη, χωρίς την έγκριση του ελληνικού Λαού…

Αυτή η πράξη συνιστά συνταγματικό Πραξικόπημα άνευ προηγουμένου και απαιτείται η ενεργοποίηση του Άρθρου 120 του Συντάγματος…

Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το πρόσωπο που θα επιλεγεί είναι το καταλληλότερο για αυτή τη θέση γιατί δεν απευθύνονται στο Λαό…; Παρά μόνο χρησιμοποιούν το σύντομο των Εκλογών ως ελατήριο για να αποφευχθούν οι κραδασμοί...;

Kαι ποιος από αυτούς ξέρει τι συσχετισμοί δύνανται να σχηματιστούν εκλογικά και με ποιο δικαίωμα θα «δέσουν» αυτοί οι κύριοι τα «χέρια» της επόμενης Κυβέρνησης…;
Εκτός αν θεωρούν τσιφλίκι τους την Εξουσία…

Οπότε αλλάζει το πράγμα... Αλλά ας μας μιλήσουν καθαρά για Πραξικόπημα Εξωθεσμικό, για να μην αναλάβουν τα δύο κόμματα την Πτώχευση («κούρεμα χρέους») και για να εκχωρήσουν με ευρεία πλειοψηφία την Εθνική Κυριαρχία (η οποία έχει υπογραφεί στην πρώτη δανειακή Σύμβαση αλλά ποτέ δεν είχε επικυρωθεί στο Κοινοβούλιο).

Αυτό συνιστά αυτομάτως εσχάτη προδοσία…

Τώρα που αντιλαμβανόμαστε ότι άλλοι κάνουν κουμάντο που βρίσκονται ΕΚΤΟΣ συνόρων και αποφασίζουν για το ποιος θα ηγηθεί της κουρελούς που λέγεται «Ελλάδα» μένει να μας επιβάλλουν και τη λίστα των βουλευτών που θα νομίζουμε ότι συμμετέχουν στην ψηφοφορία των μέτρων και των νόμων.

Άνθρωποι των Τραπεζών για Πρωθυπουργοί και Υπουργοί και μένει να περάσει μία κομματική λίστα με «μιλημένους» βουλευτές προς ψήφιση νομοσχεδίων για να ολοκληρωθεί ο απόλυτος έλεγχος της χώρας πριν προχωρήσει σε μία αλλαγή συντάγματος. Σύνταγμα το οποίο οι μελλοντικές γενιές θα βρουν έτοιμο και θα το υπερασπίζονται ως κόρη οφθαλμού.

Γιατί αυτό κάνουμε κι εμείς. Αναφερόμαστε σε ένα Σύνταγμα που συνέταξαν ξένοι τοκογλύφοι και υπερασπίστηκαν Ελληνόφωνοι προδότες φροντίζοντας να μην αλλάξουν επαχθείς διατάξεις που αφορούν τα πιο σημαντικά θέματα όπως αυτά των οικονομικών του τόπου. Και δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι που ονομάζουν την παραπάνω φαρσοκωμωδία … ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Δημοκρατία έχουμε όταν αυξάνονται οι δικοί μας εκπρόσωποι στα κέντρα αποφάσεων ή ακόμα καλύτερα όταν ΕΜΕΙΣ οι ίδιοι αποφασίζουμε για κάθε ευρώ που ξοδεύεται και μας ζητούν να το καταβάλλουμε.

Ενδιαφερόμαστε με πάθος και θέλουμε να αποφασίζουμε προσωπικά εάν θα ξοδευτούν 3 ευρώ για μία λάμπα στα κοινόχρηστα της οικοδομής μας και για τη σύναψη δανείων και συμφωνιών που χρεώνουν ακόμα και τα τρισέγγονά μας με χιλιάδες ευρώ… εμπιστευόμαστε τους κλόουν της Ελληνικής πολιτικής σκηνής τους οποίους τώρα θέλουν να μειώσουν.

Λιγότεροι βουλευτές και μάλιστα από λίστα που θα ορίζουν εξωθεσμικά κέντρα είναι ο ορισμός της χούντας. Μακάρι λοιπόν να ΑΥΞΗΘΟΥΝ οι εκπρόσωποί μας κι ας παίρνουν 1000 ευρώ τον μήνα. Είναι ψεύτικη η δικαιολογία ότι η μείωση των βουλευτών γίνεται για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων. Σκοπός τους είναι η απομάκρυνση από τον λαό όσων λαμβάνουν αποφάσεις. Άλλωστε οι βουλευτές είναι προς κατάργηση για να αντικατασταθούν από «μαριονέτες» Ευρωπαϊκών Θεσμών των οποίων δεν θα μπορούμε να διαπιστώσουμε καν την ύπαρξή τους ως φυσικά πρόσωπα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχεται επίθεση ακριβώς γι’ αυτό το «ολίσθημά» του. Τόλμησε να κινηθεί ενάντια στο ρεύμα της Παγκοσμιοποίησης που επιβάλει την απομάκρυνση των κέντρων αποφάσεων από την επιρροή του λαού και μίλησε για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ …λέξη που πρέπει να ΞΕΧΑΣΤΕΙ για πάντα. Εκτός των άλλων θα έβαζε κακές ιδέες και στους άλλους λαούς που οδεύουν για χρεοκοπία και που κατάλαβαν τη μεγάλη απάτη που λέγεται ΕΥΡΩ και ΚΟΙΝΟ ΝΟΜΙΣΜΑ μέσω του οποίου επιταχύνθηκαν οι προσχεδιασμένες χρεοκοπίες των κρατών της Ε.Ε. Γι’ αυτό και ξαφνικά ο Γιωργάκης ρίχτηκε στην πυρά από τα ΜΜΕ που ελέγχουν οι γνωστοί επικυρίαρχοι της Παγκόσμιας Οικονομίας.

Και ας έχουμε πάντα στο νου μας μία ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ. Η κατεύθυνση που μας υποδεικνύουν τα μεγάλα ΜΜΕ είναι αυτή που πρέπει να αποφύγουμε. Αυτή η κατεύθυνση οδηγεί στη δική τους επιβίωση, στον δικό τους πλουτισμό και στη δική μας ταχύτερη πτώχευση γιατί στα δικά μας λεφτά προσβλέπουν. Εμείς ιδρώνουμε εμείς ματώνουμε και αυτοί ως βρικόλακες ζουν από το αίμα μας .

Αν δεν τους άρεσε το Δημοψήφισμα ήταν γιατί ΔΕΝ τους συνέφερε. Ήταν γιατί δεν συνέφερε στους χρηματοδότες τους και τους δανειστές τους. Είναι όλοι τους υποχείρια Τραπεζών και Τοκογλύφων και λέξεις όπως ΆΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ σημαίνει ότι κινδυνεύει η «παρτίδα» που είναι στημένη για να κερδίζουν πάντα αυτοί και να χάνουμε πάντα εμείς. Δεν τους ενδιαφέρει ΟΥΤΕ το δίκαιο , ΟΥΤΕ η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Τους ενδιαφέρει να έχουν τον πλήρη έλεγχο και αναμενόμενα αποτελέσματα. Δημοψήφισμα σημαίνει να παραδόσεις τον έλεγχο , να αγνοείς το αποτέλεσμα κι αυτό το μισούν οι κερδοσκόποι που συνέστησαν αυτό το κράτος.

Πως όμως θα αντισταθεί ένας λαός που αρνείται να κατανοήσει ότι ακόμα και τα ηλεκτρονικά «τυχερά» παιχνίδια όπως τα φρουτάκια είναι στημένα και προγραμματισμένα ώστε να τον κλέβουν συνεχώς; Ένας λαός που δεν υποπτεύεται ότι η εμμονή των ξένων τοκογλύφων να στηρίζουν συγκεκριμένα πολιτικά «τζάκια» στην ηγεσία της χώρας για πολλές δεκαετίες είναι γιατί στην πραγματικότητα αυτά τα «τζάκια» υπηρετούν πιστά τα συμφέροντα των επικυρίαρχων.

Γι αυτό λοιπόν, αν αυτοί προωθούν ΜΕΙΩΣΗ των εκπροσώπων μας … εμείς να απαιτήσουμε ΑΥΞΗΣΗ του αριθμού των βουλευτών και μείωση των αμοιβών τους... και γιατί όχι ένα ΜΗΝΙΑΙΟ δημοψήφισμα.

Όλα αυτά βέβαια μπορούν να συμβούν ΜΟΝΟ στον φανταστικό κόσμο … αν δεν καταφέρουμε να δούμε τις αλυσίδες που φοράμε ώστε να τις σπάσουμε και να απελευθερωθούμε.

Βιάζονται να περάσουν ειδικούς νόμους καταστολής ώστε μόλις θελήσουμε να ελευθερωθούμε από τα αόρατα δεσμά να βρεθούμε δέσμιοι με πραγματικές αλυσίδες και σε πραγματικά κλουβιά.

Πρόβλημα της τελευταίας στιγμής με τον Παπαδήμο. Τον θέλει και η Μπαρτσελόνα…!

Τον διεκδικεί βέβαια και ο Σίλβιο. Για τη Μίλαν, όχι για την Ιταλία.

Πάντως στη χώρα του “κάνε με μια μέρα πρωθυπουργό και θα δεις” κάνεις δεν ρισκάρει να είναι πρωθυπουργός για… 3 μηνες!!!

Σε τέτοιο σημείο έχει φτάσει τη χώρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Ο Πρωθυπουργός -είναι ακόμα;- Γ. Παπανδρέου, οφείλει να πάρει για χρόνια πολλά σήμερα την… Άγκελα… Μέρκελ (των Ταξιαρχών θυμίζω). Δώρο μόνο να μη κάνει. Δεν είναι μέρες για να χάσουμε καμιά… Ακρόπολη..

Από την άλλη η επίτροπος Μαρία Δαμανάκη..δήλωσε από τις εργατο-συνοικίες των Βρυξελλών: “H παραμονή στο ευρώ θα έχει τίμημα, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την εύκολη ζωή“. Έκλεισε το τηλέφωνο και συνέχισε τον αστακό και τα μύδια της…

Σύμφωνα με πληροφορίες του antinews η πρώτη φράση του Παπαδήμου μόλις κατέβει από το αεροπλάνο θα είναι: “Η μόνη λύση είναι το δημοψήφισμα“….

Σε κάθε περίπτωση οι εκλογές παραμένουν ως μία από τις επιλογές σε μια δημοκρατική χώρα... Αυτό για όσους το ξεχνούν… και επιμένουν να μας θυμίζουν πως το ξεχνούν.

Από στρατηγική δε πάμε καλά. Από φτηνούς τακτικισμούς όμως η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ… δανείζει και στην Μπούντεσμπαγκ.

Τελειώνετε με τον πρωθυπουργό κοινής αποδοχής γιατί πλησιάζει η μέρα του ΟΣΦΠ-ΠΑΟ και πρέπει να βρούμε και διαιτητή κοινής αποδοχής.

Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς… κανώ;

Θ.


Ήταν η πιθανότητα που όλοι φοβούνταν αλλά κανείς δεν τολμούσε να ξεστομίσει –μέχρι την περασμένη εβδομάδα. Ξαφνικά, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, τέθηκε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. «Θα μείνετε ή θα φύγετε;» Πολλοί Ευρωπαίοι δεν ενδιαφέρονται πια. Θα έπρεπε όμως. Οι ηγέτες τους ενδιαφέρονται.

Και να γιατί:

Η Ελλάδα θα κάνει αναδιάρθρωση χρέους. Μπορεί να την κάνει «εντός του ευρώ» και μπορεί να την κάνει «εκτός του ευρώ». Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι κρίσιμη. Αν αντιλαμβάνεστε ήδη την διαφορά, σταματήστε να διαβάζετε. Αν όχι, σύντομα θα εύχεστε να την είχατε αντιληφθεί.

Γιατί; Διαβάστε τώρα τη συνέχεια, για να αντιληφθείτε τι θα σημαίνει έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη:

1. Το υπουργικό συμβούλιο της Ελλάδας αποφασίζει έξοδο. Αρχίζουν να κυκλοφορουν φήμες. Οι Έλληνες πολίτες σηκώνουν τις καταθέσεις τους σε ευρώ, όσο έχουν ακόμη το ευρώ και όχι την δραχμή. Η προσφορά τραπεζογραμματίων στερεύει. Οι επιχειρήσεις μεταφέρουν τα ρευστοποιήσιμα πλεονάσματά τους στο εξωτερικό. Οι ξένοι πιστωτές σταματούν τον δανεισμό των ελληνικών επιχειρήσεων. Οι τράπεζες κλείνουν τις πόρτες.

2. Κατόπιν έκτακτου υπουργικού συμβουλίου, η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την εισαγωγή της νέας δραχμής. Επιβάλλονται έλεγχοι κεφαλαίου καθώς και έλεγχοι στα σύνορα ώστε να εφαρμοστούν. Ο δημόσιος τομέας «γυρνάει» σε εγχώριο νόμισμα. Η αξία της δραχμής βουλιάζει. Ο ελληνικός πληθωρισμός εκτινάσσεται.

3. Ξεσπούν διαμάχες όσον αφορά τα χρέη του ιδιωτικού τομέα (για παράδειγμα όσον αφορά ένα δάνειο γερμανικής τράπεζας σε ελληνική θυγατρικής μιας πολυεθνικής όπως η BMW). Η υποχρέωση παραμένει δάνειο σε ευρώ ή μετατρέπεται σε δάνειο σε δραχμή; Αν είναι δάνειο σε δραχμές, τότε η γερμανική τράπεζα έχει πρόβλημα, καθώς ένα ενεργητικό σε δραχμές αξίζει ελάχιστα σε σχέση με την λογιστική αξία σε ευρώ. Αν, από την άλλη πλευρά, η υποχρέωση παραμένει σε ευρώ, τότε έχει πρόβλημα και η τράπεζα και η επιχείρηση, καθώς ο οφειλέτης έχει ένα δάνειο σε ευρώ που πρέπει να εξυπηρετήσει με, υποτιμημένα σε δραχμές, έσοδα.

4. Αρχίζει η μετάσταση. Οι Πορτογάλοι φοβούνται ότι μπορεί να συμβεί και σε αυτούς. Οι Πορτογάλοι πολίτες αρχίζουν να αποσύρουν τα ευρώ τους από τις τράπεζες, με τον φόβο ότι θα τους τα μετατρέψουν σε εσκούδα. Οι πορτογαλικές εταιρείες μεταφέρουν κεφάλαια στο εξωτερικό για να προφυλαχθούν. Κλείνουν τράπεζες. Σύντομα εμφανίζονται ανάλογα σκηνικά στην Ιρλανδία, καθώς και στην υπόλοιπη Μεσόγειο. Οι υπόλοιπες τράπεζες σταματούν τις δοσοληψίες με τις τράπεζες των περιφερειακών κρατών.

5. Διογκώνεται η σύγχυση όσον αφορά την εμβέλεια του ανοίγματος των ευρωπαϊκών τραπεζών στον ιδιωτικό τομέα της περιφέρειας. Οι συναλλαγές με τις ευρωπαϊκές τράπεζες και μεταξύ τους, σταματούν. Οι τραπεζικές μετοχές μηδενίζονται και τα επενδυτικά καταφύγια εκτινάσσονται. Αντιδρώντας στις εισροές κεφαλαίων, η Ελβετία επιβάλλει τιμωρητικά αρνητικά επιτόκια στις καταθέσεις μη Ελβετών πολιτών.

6. Ο τραπεζικός δανεισμός σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση σταματά. Η οικονομική δραστηριότητα μένει στάσιμη.
Θα συνέχιζα, αλλά πιστεύω ότι πιάσατε το νόημα. Δεν θα είναι ωραία εικόνα. Να προσθέσω μόνο το γεγονός ότι το άνοιγμα των ευρωπαϊκών τραπεζών προς τον ιδιωτικό τομέα (εταιρείες και νοικοκυριά) της περιφέρειας, είναι πολλαπλάσιο του ανοίγματος προς τον δημόσιο τομέα (κρατικό χρέος.)

Οι συνεπαγόμενοι κίνδυνοι είναι αυτό που κάποτε ονομάζαμε «δια-κρατικό κίνδυνο». Ενας όρος που έμαθαν καλά οι Αμερικανοί τραπεζίτες μιας κάποιας ηλικίας, οι οποίοι κάποτε δάνειζαν ασύστολα δολάρια και πέσο στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα του Μεξικό, για να ανακαλύψουν κάποια στιγμή ότι ο εθνικός κίνδυνος δεν περιλαμβάνει μόνο τον κίνδυνο να μην πληρώσει μια χώρα, αλλά και τον κίνδυνο να απαγορευτεί και στον ιδιωτικό τομέα να μην αποπληρώσει δια νόμου ή μέσω συναλλαγματικών μεταβολών.

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες μπορούσαν κάλλιστα να κάνουν το ίδιο λάθος. Το νόημα της δημιουργίας της ευρωζώνης ήταν να καταργηθεί η έννοια του διακρατικού κινδύνου n’est-ce pas; Το να δανείζει μια τράπεζα του Μονάχου την BMW Αθηνών, θα ήταν σαν να δανείζει μια τράπεζα της Νέας Υόρκης στην General Motors της Μοντάνα. Και έτσι θα ήταν, αν μείνει η ευρωζώνη ενωμένη.

Ορισμένοι κορυφαίοι αξιωματούχοι το αντιλήφθηκαν αυτό αρκετά νωρίς. Αλλοι χρειάστηκαν χρόνο για να αντιληφθούν το πραγματικό μέγεθος. Τόσο επικεντρωμένη ήταν η προσοχή όλων στα ανοίγματα σε κρατικά ομόλογα. Κι αυτό εξηγεί την αργή αλλά προβλέψιμη αλλαγή φρασεολογίας: Από την χρεοκοπία στην «τακτική χρεοκοπία», από την χρεοκοπία στην «χρεοκοπία εντός του ευρώ» και τελευταία στην δήλωση: «Θα υπερασπιστούμε το ευρώ με κάθε κόστος».

Ναι, η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει καταπιεί τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Τώρα πρέπει να τις μοιραστεί με τους ψηφοφόρους. Οι πολίτες της βορείου Ευρώπης πρέπει να καταλάβουν ότι το συμφέρον τους δεν είναι να διώξουν τους Έλληνες, αλλά να τους κρατήσουν.

Και, δημοψήφισμα ή όχι, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει τις επιπτώσεις που θα έχει μια ελληνική έξοδος από το ευρώ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Γιατί μια ελληνική χρεοκοπία εντός του ευρώ είναι διαχειρίσιμη και θα γίνει η διαχείρισή της. Η χρεοκοπία εκτός ευρώ εμπεριέχει κινδύνους με πολύ διαφορετικό βάρος και εμβέλεια.

Το ζήτημα είναι αυτό που λέμε «ο ελέφαντας στο δωμάτιο»: Όσοι ήθελαν να τον δουν, μπορούσαν να τον δουν. Για μεγάλο διάστημα, κανένας δεν ενδιαφερόταν, ούτε ήθελε να τον δει. Τώρα δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Πηγή


Γράφει ο Μακρυγιάννης Χρήστος
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Είχα την τύχη να υπηρετήσω επί πολλά χρόνια με τον σημερινό Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κωσταράκο.

Ο Στρατηγός Κωσταράκος είναι από τα στρατιωτικά μυαλά που σπάνια είχαμε την τύχη να έχουμε στην Πατρίδα μας ανώτατου και υψηλού επιπέδου στρατιωτικός ,μάχιμος, άριστος γνώστης των Νατοϊκών πραγμάτων, σκέψεων, αποφάσεων, ενεργειών.

Το θυμάμαι στο Fort Bliss του Texas να συναγωνίζεται ως νεαρός υπολοχαγός και να κοντράρεται στα ίσα με άλλους αξιωματικούς των συμμαχικών δυνάμεων και πάντα να διακρίνεται.

Τον ξανασυνάντησα ως Ταγματάρχη Διοικητή της Μονάδος ΧΩΚ όπου έγραψε Ιστορία.

Απαίτησε και είχε πολύ μεγάλη υψηλή κατάρτιση από τα στελέχη του και δεν δίστασε να τοποθετήσει μικρούς αξιωματικούς σε βαθμό ως στρατοπεδάρχες και ως αξιωματικούς ελέγχου πυρός.

Άριστος γνώστης της ψυχολογίας του μαχητή κατόρθωσε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα η Μονάδα να είναι μια από τις καλύτερες μονάδες σε συμμαχικό επίπεδο!

Τοποθετώντας τότε απλά, αλλά ουσιώδη για τον μαχητή πράγματα όπως η τιμητική τοποθέτηση της Ελληνικής Σημαίας στην στολή των μαχητών που έπαιρναν μέρος στην πολεμική εκπαίδευση της Μονάδος στο Πεδίο Βολής Κρήτης πέτυχε θαύματα

Δημιούργησε έτσι μια σειρά αξιωματικών που έπιναν νερό στο όνομα του. Άριστος, δίκαιος και αγαπητός οι αξιωματικοί του, είχαν να το λένε μεταξύ τους.

Οργανωτικός αλλά και αυστηρός κριτής είχε το κάτι που τον ξεχώριζε και φεύγοντας από την μονάδα άφησε άριστη υποδομή η οποία φάνηκε τον χειμώνα του 96 στα ΙΜΙΑ.

Στα χρόνια που πέρασαν πάντα τον παρακολουθούσαμε και τον καμαρώναμε...

Η ξαφνική και απότομη τοποθέτηση σε Αρχηγό ΓΕΕΘΑ μας γέμισε χαρά και υπηρηφάνεια αλλά μετά από τις πρώτες ώρες άρχισαν τα πρώτα ερωτηματικά!

Είναι έτοιμος ο Στρατηγός Κωσταράκος στην ηλικία των 55 χρονών να ηγηθεί στο πόστο του Α/ΓΕΕΘΑ ; Που δεν είναι καθαρά στρατιωτικό πόστο;

Είναι έτοιμος να διατάξει αν χρειαστεί το κάτι παραπάνω; είναι έτοιμος να συγκρουστεί με την πολιτική εξουσία;

Θα μου πείτε μα πώς να συγκρουστεί μετά από την άμεση επιλογή του σε A/ΓΕΕΘΑ και τη προαγωγή του σε λιγότερο από χρόνο σε Στρατηγό;

Απλά αναρωτιέμαι γιατί δεν βλέπω το Στρατιωτικό συμβούλιο να έχει το κάτι παραπάνω.

Πάμε στον ΥΕΘΑ! Ο υπουργός Μπεγλίτης απέδειξε ότι δεν μπορεί να σταθεί στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας...

Ένας Υπουργός Αμύνης είναι περίπου ίσος με τον Πρωθυπουργό ο κ.Μπεγλίτης δεν έχει ούτε την πολιτική πυγμή ούτε το σθένος να είναι ίσος μεταξύ ίσων είναι δε πολύ χαμηλά στην ιεραρχία του πολιτικού κόσμου, ενώ η σύγκριση για το σεβασμό μεταξύ των Αξιωματικών είναι άστα να πάνε.

Ο Μπεγλίτης χωρίς να μπορεί να πείσει, καταδιωκόμενος από το σύνδρομο του ΑΝΥΕΘΑ και μη έχοντας τον ανάλογο σεβασμό από τους Αρχηγούς προσπάθησε με μια σειρά άστοχων ενεργειών να πείσει για το αντίθετο!

Είναι το ίδιο που στις μάχιμες μονάδες όταν τυχαίνει ο Υποδιοικητής να γίνεται Διοικητής. Τον βλέπεις πάντα Υποδιοικητή!

Σε όλες τις ενέργειές του φάνηκε ο εκνευρισμός του και νταηλίκι του και όχι η ψυχραιμία του!

Μόνο που Αξιωματικοί δεν είναι κομματάρχες και δεν καταλαβαίνουν από αυτά και εδώ αναφερόμαστε σε αξιωματικούς χαμηλών βαθμών και καθημερινών μαχητών, όχι χαρτογιακάδων!

Εδώ είναι ή ώρα του Στρατηγού Γράψα είναι η στιγμή που θα δώσει στο Στράτευμα το ηθικό και το τσαμπουκά που του λείπει!

Είναι η ώρα της δικαίωσης του Στρατηγού που απαλλαγμένος από τα πολιτικά τερτίπια της κ.Μπακογιάννη τον Αύγουστο του τότε. Που πιστεύοντας ότι έγινε χαλίφης στην θέση του χαλίφη παραίτησαν ένα πανάξιο Αξιωματικό για να μην στενοχωρήσουν τα Αμερικανάκια!

Είναι αυτός που αυτήν την στιγμή θα ενώσει το Στρατό με τον λαό και τον πολιτικό κόσμο!

Θα δώσει όραμα στους Αξιωματικούς και έχοντας μαζί του τον αγωνιστή Α/ΓΕΣ Ζαζιά που θα οργώσει τον Έβρο και τα νησιά, έχοντας δε τον Α/ΓΕΕΘΑ Κωσταράκο να ενώσει με τις γνώσεις του και το μυαλό του την Αεροπορία και το Ναυτικό θα πετύχουμε θαύματα!

Ο ΓΡΑΨΑΣ δεν είναι Χηνοφώτης να αφήσει τον Τούρκο πιλότο που σκότωσε το σμηναγό Ηλιάκη να ζήσει. Θα τον έπνιγε στο Πέλαγος και αυτό θα φτάσει στον πυροβολητή στην Σάμο!

Αν οι Πολιτικοί θέλουν να ξεφύγουν από την μιζέρια που αυτήν την δύσκολη χρονικά και ιστορικά στιγμή έχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και όχι με υψηλό ηθικό που λέει ο άσχετος Μπεγλίτης τώρα είναι η ώρα της Πατρίδος.

Η επιλογή του Γράψα ως Υπουργού Εθνικής Αμύνης θα απογειώσει το Στράτευμα χωρίς ο Στρατηγός να έχει πολιτικούς στόχους και ρόλους, αλλά απλά θα του δώσει ηθικό και τσαμπουκά που τόσο λείπει αυτήν την ώρα από τον Στρατό μας!

Είναι από αυτά τα μικρά πράγματα που κάνουν τους Στρατιωτικούς να ξεχωρίζουν από του άλλους δημοσίους υπαλλήλους κ Υπουργέ των οικονομικών Βενιζέλο, είναι οι άνθρωποι που για ένα τσίγκινο Μετάλλιο έστω και μετά Θάνατο σκοτώνονται στα Βράχια, στα Πελάγη στον Αέρα.

Ωραία λοιπόν. Ο Γιώργος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, ο Αντώνης συναίνεσε και η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας έρχεται. Το πότε βέβαια, άγνωστο με βάση τις τελευταίες εξελίξεις. Τώρα μπορούμε όλοι να κοιμηθούμε ήσυχοι. Τα spreads θα υποχωρήσουν, νέα μέτρα δε θα ληφθούν, η φορολογία θα μειωθεί, οι δουλειές θα ανοίξουν, θα καταλάβουμε την Κωνσταντινούπολη και ξανά προς τη δόξα τραβά!

Και μετά ξυπνήσαμε…

Ειλικρινά πρέπει να είναι κανείς πολύ αγαθής προαίρεσης άνθρωπος ώστε να μην αναγνωρίσει το «αξιοπερίεργο» της υπόθεσης. Ξαφνικά εδώ και λίγες ημέρες παρακολουθούμε μια προσπάθεια να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι πρέπει να πάμε σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας! Μια κοινή γνώμη που μέχρι προσφάτως ζητούσε επίμονα εκλογές. Έπρεπε λοιπόν να πεισθεί ότι αυτό θα ήταν καταστροφικό. Ήρθε λοιπόν η συνολική προπαγάνδα για την εθνική μας σωτηρία συνοδευόμενη από θεωρίες τρόμου και μάλιστα είδαμε τις …πρώτες μετρήσεις όπου –ώ του θαύματος- οι Έλληνες τάσσονται πλέον υπέρ αυτής της επιλογής!

Και έχω ένα ερώτημα να θέσω: Κοροϊδευόμαστε;

Καταρχήν για ποια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας μιλάμε; Εθνική σωτηρία από αυτούς που είτε άμεσα είτε έμμεσα με όσους ορίσουν, μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού; Μήπως είναι πιο ρεαλιστικό να κάνουμε λόγο για κυβέρνηση Εθνικής Καταστροφής;

Η οποία κυβέρνηση θα λάβει μια σειρά νέων σκληρών μέτρων που θα αποτελειώσει τη νεοελληνική κοινωνία.

Και εν τέλει, τι αποτελεί αυτή η κυβέρνηση; Τίποτε περισσότερο από αυτό που τόσους μήνες ακούγαμε με αρνητικό περιεχόμενο, συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ., μόνο που την καλύψαμε με ένα πατριωτικό πέπλο. Τα δύο κόμματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα, με το πρώτο τέρμα γκάζι και το δεύτερο με κάποιο χαλινάρι είναι γεγονός, κάνουν αυτό που πολλοί προέλεγαν υποστηρίζοντας πως οι αναμεταξύ τους διαφορές είναι ελάχιστες. Άλλωστε ας δούμε λίγο τα ονόματα που ακούστηκαν.

Στο κάτω κάτω, ποιοι επιλέχθηκαν να ηγηθούν; Αρχικά ο Λουκάς Παπαδήμος! Μα καλά πώς γίνεται αποδεκτός από όλους; Δεν ήταν στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη τα χρόνια της υποτίμησης της δραχμής, του μαγειρέματος των στοιχείων προς εξαπάτηση των κουτόφραγκων (λες και δεν ήξεραν!) και των swaps της Goldman; Ή ο κος Ρουμελιώτης που μας θυμίζει την εποχή Κοσκωτά; Γιατί το δέχεται ο πατριώτης Σαμαράς ή οι αυστηροί ευρωπαίοι; Τυχαίο;

Άλλωστε ποιος ήθελε τις εκλογές πέρα από την αριστερά; Κανείς. Κι αυτή διότι καταγράφει σημαντική αύξηση της δύναμής της. Ο Γιώργος Παπανδρέου λοιπόν τις αποφεύγει καθώς δεν μπορεί να αποχωριστεί την εξουσία, στην οποία παραμένει έστω και έμμεσα. Ο Αντώνης Σαμαράς στον αντίποδα δεν ήθελε την καυτή πατάτα. Τις ζητούσε μεν διότι έτσι όφειλε να πράξει αλλά τελικά τόσο τα περί έξι εβδομάδων ζωής της συγκυβέρνησης όσο και η κατάπτυστη νέα γερμανική κατοχή πήγαν περίπατο και τελικά το 2021 θα γιορτάσουμε σκλαβωμένοι τα 200 χρόνια ελευθερίας παρά τα όσα ακούγαμε στη ΔΕΘ.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό.

Το μεν ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκτιμά ότι μέχρι το Φεβρουάριο που θα γίνουν οι εκλογές θα έχει καταφέρει να ανασυγκροτηθεί με ένα νέο αρχηγό πιθανώς στο τιμόνι. Η δε Ν.Δ. ευελπιστεί ότι θα χρεωθεί η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας τον αρνητικό λογαριασμό των νέων μέτρων, ενώ αυτή θα μπορέσει να πιάσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Είναι όμως έτσι; Διότι στη Ν.Δ. που ποτέ στη διετία αυτή δε μας έπεισε, βρήκαν καταφύγιο πολλές δυνάμεις της κοινωνίας με αρνητική στάση απέναντι στο μνημόνιο.

Κι αλήθεια τι θα επιτύχει αυτή η συγκυβέρνηση; Το να δέχεται ο λαός την αφαίμαξη αδιαμαρτύρητα επειδή γίνεται για…τη σωτηρία του; Μήπως θα σταματήσουν οι διαδηλώσεις; Μήπως θα σταματήσουν οι αποδοκιμασίες του πολιτικού κόσμου; Μήπως θα σταματήσουν τα παιδιά να λιποθυμούν από την ασιτία στα σχολεία και οι οικογενειάρχες να αυτοκτονούν;

Ας μη γελιόμαστε. Ο μόνος τρόπος να επιτύχει αυτή η κυβέρνηση είναι από αύριο να αρχίσει να περιορίζει το κράτος (Ο.Σ.Ε., Ο.Ε.Δ.Β. κτλ) αλλά και αυτό πλέον είναι αμφίβολο αν θα αποφέρει τα αποτελέσματα τα οποία σίγουρα θα είχαμε αν εφαρμοζόταν εξαρχής. Αλλά και πάλι, ποιος πιστεύει πως θα το πράξει όταν θα στηρίζεται / ελέγχεται από τα δύο κόμματα που κατέστρεψαν τη χώρα; Από πότε οι διορισμένοι καθίστανται ανεξάρτητοι και δε λογοδοτούν; Η επιλογή το αποδεικνύει!

Οι μάσκες λοιπόν έπεσαν!

Άραγε τι θα συμβεί σε 4-6 μήνες όταν πάμε σε εκλογές; Θα δικαιωθούν έτι μια φορά τα κόμματα από τους αμνήμονες Έλληνες ή ο ελληνικός λαός ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα τους τιμωρήσει παραδειγματικά αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι;

Άρα λοιπόν το πιθανότερο είναι η βαλίτσα να πάει λίγο παρακάτω δίνοντας χρόνο στις τράπεζες, τους εταίρους και τα κεφάλαια να καλυφθούν ακόμη περισσότερο από το μπαμ της χρεοκοπίας.

Η κατάληξη στη δραχμή εκτιμώ πως είναι αναπόφευκτη. Και τότε όλοι θα μας υπενθυμίσουν πόσο δίκιο είχαν όταν υποστήριζαν ότι δραχμή ίσον καταστροφή ώστε να αποδείξουν πως δικαιώθηκαν.

Υπάρχει όμως μια διαφορά. Άλλο καταλήγω στη δραχμή κι άλλο επιλέγω τη δραχμή. Χαώδης διαφορά. Άλλο να καταλήγω κάπου επειδή με πέταξαν εκεί και άλλο να έχω φτάσει με το χάρτη και όλη την απαραίτητη προεργασία-σχέδιο. Είναι διαφορετικό να είμαι σε κάποιο καλό μαγαζί και να με πετούν κουρελή στο δρόμο μη έχοντας πλέον που να στραφώ και εντελώς άλλο το να επιλέγω μόνος μου εγκαίρως να σηκωθώ, να τινάξω το πέτο μου, να τους χαιρετίσω και να φύγω έχοντας τόσο που να πάω όσο και που να στραφώ. Καμία σχέση ανάμεσα στο φεύγω και πέρνα έξω.

Η αλήθεια είναι μια και φοβάμαι πολύ σκληρή.

Όση εθνική σωτηρία κι αν μας πουλάνε, τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε.

Πηγή



  • Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης
Η ανάγκη δημιουργίας “Αντικαθεστωτικού Μετώπου”, γίνεται ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ, μετά τη δημιουργία του “Μνημονιακού Μετώπου” που, ήδη, σήμερα, δημιούργησαν οι εντόπιες δυνάμεις κατοχής μας, με τις πιέσεις και ευλογίες των ξένων πατρώνων τους/“δανειστών” μας.

Μετά από αυτή τη διαπίστωση, καλούνται όλες οι δημοκρατικές / πατριωτικές δυνάμεις (πολίτες και κινήματα) να συσπειρωθούν στη δημιουργία του “Αντικαθεστωτικού Μετώπου”, για τη δημιουργία του οποίου, εδώ και καιρό, ο Μίκης Θεοδωράκης συνεισφέρει την (πληρωμένη με αίμα) αγάπη προς την Πατρίδα,την (κατακτημένη με χρόνια εκτοπισμών και εξοριών) πείρα του, το παγκόσμια αναγνωρισμένο Δημοκρατικό/Απελευθερωτικό ανάστημά του και την (για όλα αυτά) απόλυτη ΕΜΠΙΣΤΟΣΎΝΗ ΤΟΎ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΛΑΟΎ ΣΤΟ ΠΡΌΣΩΠΌ ΤΟΥ.

Τον βαθμό αυτόν ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ, που είναι το κυρίαρχο συστατικό για τη σύσταση αυτού του Μετώπου, δεν διαθέτει κανένας άλλος Έλληνας, σήμερα.

Η σύσταση αυτού του Μετώπου, παύει πλέον να αποτελεί μία επιλογή, μεταξύ άλλων.

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ, για την αξιόμαχη αντίσταση στο συσπειρωμένο καθεστώς πολιτικό σύστημα που , φανερά πλέον, αποτελεί την “5η φάλλαγγα” της διεθνούς οικονομικής Ολιγαρχίας που ετοιμάζεται να επιτεθεί σε όλο τον πλανήτη, μόλις “πατήσει” την Ελληνική αντίσταση και αποκτήσει πλήρη κυριαρχία επί της περιουσίας και του λαού της πατρίδας μας.

Έξω από το Μέτωπο αυτό, θα μείνουν μόνον αυτοί που δεν μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος του κινδύνου που απειλεί την Ελληνική κοινωνία ή στερούνται του “γνώθι σ' αυτόν” για το ύψος του αναστήματός τους, σε σχέση με το εγχείρημα..

Αυτοί, ούτως ή άλλως, δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι στο Μέτωπο αυτό.
_____________________

Σημείωση: Εννοιολογικά, το Μέτωπο, είναι ορθότερο να αποκαλείται “Αντικαθεστωτικό” αντί “Αντιμνημονιακό”, καθώς ο υπαίτιος της ζοφερής κατάστασης είναι το καθεστώς πολιτικό σύστημα που έχει δημιουργήσει (όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης) τις κατάλληλες συνθήκες αυτής της ζοφερής κατάστασης και όχι το “Μνημόνιο”, το οποίο απλώς είναι ο βρόγχος που μας πνίγει, και τον οποίο αυτό το εγκληματικό “καθεστώς” έχει περάσει στο λαιμό μας.
Όταν βάζουμε απέναντί μας το “Μνημόνιο”, απομακρύνουμε (αν δεν αθωώνουμε, εμμέσως) τον πραγματικό ένοχο της καταστροφής μας.
Με αυτόν απέναντί μας θα δώσουμε τη μάχη και όχι με το “Μνημόνιο”.
Αυτόν πρέπει να πετάξουμε στον Καιάδα της Ιστορίας.

Για όσους έχουν ακόμα αμφιβολίες ότι η Ελλάδα είναι ένα κανονικό, σύμφωνα με όλους τους ορισμούς, προτεκτοράτο.

1. Η πρωτοβουλία του ΓΑΠ για δημοψήφισμα ακυρώνεται πάραυτα από τους Μerkozy.

2. Το περιεχόμενο του δημοψηφίσματος, σε περίπτωση της σπάνιας περίπτωσης εκδήλωσης ανυπακοής, υπαγορεύεται απ' ευθείας από τους Merkozy.

3. Ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού, όπως επιχειρείται τώρα αποτελεί πάγιο αίτημα και μοχλός πίεσης εδώ και ένα τουλάχιστον χρόνο από τους Merkozy.

4. Το ποιος θα είναι ο νέος πρωθυπουργός εγκρίνεται από τους δανειστές. Ο Παπαδήμος φεύγει απ' το τραπέζι μετά από πίεση του ΔΝΤ.

5. Το νέο χαρτί που πέφτει στο τραπέζι, ο Ρουμελιώτης είναι άνθρωπος του ΔΝΤ, άρα εγκεκριμένος.

6. Η διεξαγωγή των εκλογών επαφίεται στην καλοσύνη των δανειστών μας.

7. Η ημερομηνία διεξαγωγής τους θα αποφασιστεί από τους δανειστές μας επίσης.

8. Οι νέοι υπουργοί της νέας, όποτε σχηματιστεί κυβέρνησης, θα είναι τύποις υπουργοί. Οι καρέκλες τους είναι ήδη κατειλημμένες από το ασκέρι των Γερμανών επιτρόπων-τεχνοκρατών.

9. Ο νέος πρωθυπουργός θα βρει κι αυτός την καρέκλα του κατειλημμένη από τον ήδη εν ενεργεία πρωθυπουργό, ονόματι Reichenbach.


Αν όμως ο κόσμος βρίσκεται τη στιγμή αυτή σε μια κατάσταση άκρως επισφαλή, εκτός ισορροπίας και εντελώς χαοτικός, τι λέει η θεωρία γιαυτό; Ότι αρκεί το κούνημα των φτερών μιας μικρής και αθώας πεταλούδας για να τον γονατίσει.

Και πώς ονομάζεται όλο αυτό;

Πολύ απλά: "Η εκδίκηση της πεταλούδας!"

Και ποια είναι η πεταλούδα;

Ε! βρείτε το...


Ο Πόντιος Πιλάτος αφού απήλθε «ιδών ότι ουδέν ωφελεί, αλλά μόνο θόρυβος γίνεται», ένιψε τας χείρας του και θεώρησε ότι είναι αθώος του αίματος του δικαίου τούτου.«Σείς όψεσθε

Όμως οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι ήθελαν οπωσδήποτε συνένοχο και εγγυητή της ανομίας. Δασκάλεψαν κατάλληλα τον όχλο και με την απειλή εκθέσεως στον Καίσαρα ο «δύσκολος» Πιλάτος «φραγγελώσας τον Ιησούν παρέδωσεν αυτόν ίνα σταυρωθεί».

Εκ πρώτης όψεως, μικρή η σχέση των τότε τεκταινόμενων, με την σημερινή κατάσταση στην χώρα μας. Όμως, η συμμετοχή Σαμαρά στο πολυπόθητο συναινετικό σχήμα φοβούμεθα πολύ εύκολα θα μας θυμίσει το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο. Και πολύ σύντομα…

Σε λίγες ημέρες θα έχουμε την “επέτειο”, “γιορτή”, όπως θέλετε πες τε το, του “Πολυτεχνείου”. Όπως και με την Εθνική επέτειο του ΟΧΙ, η Αριστερά αλλά και πολλοί απλώς αγανακτισμένοι πολίτες θα ταυτίσουν το μυθικό «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» με την αντίσταση στην τρόικα, τους ξένους εκβιαστές, την εξαθλίωση και τους ντόπιους εφαρμοστές και εκτελεστές…

“Η σπίθα που θα βάλει φωτιά στον κάμπο” θα είναι θέμα δευτερολέπτων.

Ποια θα είναι τότε η αντίδραση του κράτους, που από όσα αντιλαμβανόμεθα μέχρι στιγμής θα αποτελείται από τις κύριες πολιτικές δυνάμεις, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ;

Θα είναι αμείλικτη, όπως θα προτείνουν ασφαλώς κάποιοι από το ΠΑΣΟΚ (κατά το παράδειγμα των τελευταίων εμπειριών) για να δώσει η συναινετική πλέον κυβέρνηση εξετάσεις στους γκαουλάιτερ της Ευρώπης ότι αποκαταστάθηκε το κράτος των νοικοκυραίων, που υπερασπίζεται το Ευρώ και την «Δυτική Ελλάδα» κόντρα στους τριτοκοσμικούς, καθυστερημένους σύγχρονους «συμμορίτες»;

Θα είναι μια ήπια αντιμετώπιση, ή καθόλου αντιμετώπιση, που θα προτείνει ασφαλώς η ΝΔ, δεδομένης της δήλωσης Σαμαρά μετά τις μεγαλειώδεις λαϊκές κινητοποιήσεις της 28ης Οκτώβρη; “Η τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια από τα μέτρα της κυβέρνησης, η κόπωση του λαού από τη μάταιη αναμονή για να δει κάποια έστω «χαραμάδα» προοπτικής για καλύτερες μέρες που δεν έρχονται, μας, έχουν οδηγήσει σε μιαν άνευ προηγουμένου διαμαρτυρία των Ελλήνων, εναντίον ολόκληρου του σημερινού πολιτικού συστήματος….”

Και τι θα γίνει όταν θα ξεχυθούν στο Σύνταγμα οι γνωστοί κουκουλοφόροι;

Ποιός θα ελέγχει εκείνη ημέρα τους μηχανισμούς των Σωμάτων Ασφαλείας; Η ΝΔ, ή το γνωστό ΠΑΣΟΚ;

Φοβούμεθα ότι αυτήν την φορά, δεν θα φταίνε για όσα γίνουν “οι μισθοφόροι του Παπουτσή”, τα «πράσινα SA», οι “Ταγματασφαλίτες του «ΜΠΑΤΣΟΚ»” και τα γνωστά.

Αλλά θα ρίξουν την ευθύνη στην “παλινόρθωση της αμετανόητης Δεξιάς”, την «λευκή τρομοκρατία», τους «Σουρλάδες» και τους «Μπουραντάδες» που θα “δείχνουν απειλητικά τα δόντια τους στον λαό”!

Πρέπει να προσέξουν λοιπόν πολύ στη ΝΔ πριν προχωρήσουν και να υπολογίσουν όλους τους παράγοντες. Η συγκυβέρνηση με σκληρούς μνημονιακούς, αμετανόητους καθεστωτικούς και πολιτικούς τυχοδιώκτες είναι αχαρτογράφητη περιοχή και περικλείει πολλούς κινδύνους.

Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί “δωράκια αυτοϋπονόμευσης σε πολιτικούς αντιπάλους δεν δίνονται ποτέ…”

Πηγή



Ετσι απλά, ήσυχα, και προ πάντων δημοκρατικά, στο εξής θα κυβερνούν απευθείας οι Τραπεζίτες χωρίς ενδιάμεσους πολιτικούς, μέντιουμ και ιεροφάντες. Ενα προτεκτοράτο λοιπόν. Με πρωθυπουργό έναν δοτό Τραπεζίτη. Οντινα ουδείς εξέλεξε και εις ουδένα θα λογοδοτήσει. Ο δικομματισμός σε όλο του το «μεγαλείο», τώρα στα πατερημά του, με το συνολικό του ποσοστό μικρότερο παρά ποτέ, προσφέρει τη χώρα βορά στους λύκους με την ελπίδα να σώσει ο ίδιος το τομάρι του, να ανακάμψει και να επανέλθει διαχειριστής των ερειπίων... Ετσι, χωρίς λαϊκή εντολή, χωρίς εκλογές με τον τσαμπουκά του εκβιασμού και τον εκφοβισμό του βιασμού, σπιτώνουν την Ελλάδα στων Τραπεζιτών τα (Κατ)εργα.

Πανηγυρίζουν μιντιάρχες, «νταβατζήδες» και διαπλεκόμενοι - φόρεσε ο κ. Σαμαράς τη μάσκα του Παπανδρέου κι ο Παπανδρέου τη μάσκα του κ. Σαμαρά, για να αρχίσει ξανά το έργο απ' την αρχή, τριάντα χρόνια η ίδια παράσταση στην ίδια σκηνή - μας βαρέθηκε κι ο Θεός...
Μιλούν για ελεύθερη οικονομία της αγοράς! Ανοησίες! Σχεδιασμένη είναι η οικονομία, και τη σχεδιάζουν οι Τράπεζες.

Κι ακριβώς αυτόν τον σχεδιασμό των Τραπεζών υπηρετεί και διεκπεραιώνει η (σχεδόν σοβιετικού τύπου) γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Με την κρίση στέγης στις ΗΠΑ ο προσπορισμός πλούτου μέσω της (υπερ)χρέωσης των νοικοκυριών έφθασε στο όριό του. Το καταναλωτικό μοντέλο «χρεώνομαι-καταναλώνω-χρωστάω» εξέπνευσε.

Ο νέος σχεδιασμός λοιπόν για την οικειοποίηση του πλούτου επιστρέφει εκεί που αυτός παράγεται - στις πηγές του. Οι πρώην καταναλωτές το νυν πάλι προλετάριοι πρέπει να ληστεύονται πριν να πάνε τα λεφτά στο σπίτι. Πώς; με μικρότερα μεροκάματα που αφήνουν περιθώριο στα αφεντικά να νέμονται μεγαλύτερες υπεραξίες.

Ετσι, ενώ οι εργαζόμενοι της Ευρώπης θα επιστρέφουν στην εποχή του Ντίκενς, τα προϊόντα θα αναζητούν την κατανάλωσή τους όχι απ' τους ίδιους (πέραν των στοιχειωδών) αλλά στις απέραντες αγορές του αναδυόμενου (πρώην δεύτερου και τρίτου) κόσμου. Ωσπου το μοντέλο «χρεώνομαι-καταναλώνω-χρωστάω» να κορεσθεί κι εκεί, έχει ο θεός, μακροπρόθεσμα ποιος ζει, ποιος πεθαίνει...

Οτι η ελεύθερη οικονομία είναι σχεδιασμένη φαίνεται και από την (σχεδιασμένη) πορεία της μεσαίας τάξης πρώτα προς τον μικρομεσαίο πλουτισμό (και ταυτοχρόνως τον πολιτικό της αφοπλισμό) διά του λαϊκού καπιταλισμού κι ύστερα προς τη λεηλασία της διά της πίστωσης και συνακολούθως της υπερχρέωσης.

Αίφνης το «ιερό πρόσωπο» του Θατσερισμού, ο (μικρο)μέτοχος, ξανάγινε του κλώτσου και του μπάτσου, ενώ οι νεοφιλελεύθεροι (εχθροί του κράτους) έχουν εξελιχθεί στους μεγαλύτερους φορομπήχτες όλων των εποχών (υπέρ των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, τραπεζιτών και λαμόγιων).

Οι εργαζόμενοι σήμερα αρμέγονται εις τριπλούν: α) βγάζοντας τόσο μεγαλύτερες υπεραξίες, όσο μικρότεροι γίνονται οι μισθοί τους. β) Με την (υπερ)φορολόγηση που (μάλιστα) δεν επιφέρει κοινωνικά αντίδωρα για τους ίδιους και γ) με τα αιώνια, διά βίου χρέη...

Τουλάχιστον η σχεδιασμένη οικονομία στις σοσιαλιστικές χώρες χαρασσόταν με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, ώσπου να εκφυλιστεί ο σχεδιασμός της από ένα κόμμα που δεν αντιμετώπιζε κανενός είδους αντιπολίτευση σε μια αντιπαραγωγική (αυτ)απάτη.

Οπως έγραψε προσφάτως με αφορμή το ελληνικό ζήτημα ο Κρούγκμαν, «στην οικονομία έννοιες όπως η "τεμπελιά" είναι για τους ηλίθιους», έτσι και έννοιες όπως η «ελεύθερη οικονομία» κι ο «ανταγωνισμός», τριακόσια χρόνια μετά τον Ανταμ Σμιθ είναι για τα κορόιδα.

Η «ελεύθερη οικονομία» είναι ο ευφημισμός της διεθνούς οικονομικής χούντας των Τραπεζών, ενώ ο «ανταγωνισμός» δεν είναι παρά ο (μονο)δρομος προς τη μονοπώληση.

Τώρα μας λέει ο κυρ Ολυ Ρεν, τον παχυλό μισθό του οποίου εμείς πληρώνουμε, ό,τι θα μας έλεγε ένας Ανθύπατος (εκ φεδεράτων, της εποχής του Αλάριχου, άξεστος), αν του πηγαίναμε λειψή τη δεκάτη: φέρτε μου, ρε, τις κόρες σας να τις μάθω σταυροβελονιά..!

Σοκαριστικό ε; Γιατί; Οταν χρεωκοπούμε εμείς λόγω ελλειμμάτων, ενώ πάνε σε χρεωκοπία την Ιταλία λόγω... πρωτογενών πλεονασμάτων, το σοκ πρέπει νά 'ναι μικρότερο;

Οι μπαρούφες της ρητορικής περί την οικονομική κρίση στην Ενωση και τον κόσμο, είναι τόσο γιγάντιες όσον οι φούσκες που την ταλανίζουν...

Κι ακόμα πιο γιγάντιο είναι το κόλπο της κρίσης ως εργαλείο ή μάλλον ως όπλο για την καταστροφή λαϊκών κατακτήσεων γενιών και γενιών. Ανθρώπων και ανθρώπων...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

Σήμερα η ένωση των Ελλήνων πολιτών είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Η χώρα βρίσκεται σε ουσιαστική ακυβερνησία τη στιγμή που οι απειλές εναντίον της αυξάνονται. Οι πρωτομάστορες του προβλήματος προσπαθούν να συναινέσουν σε συνεργασία με ημερομηνία λήξης και παραβλέπουν πως η προσωπική τους ματαιοδοξία γίνεται κόλαφος για την πατρίδα μας.

Τα γεγονότα είναι πλέον αδιάψευστοι μάρτυρες του οργανωμένου σχεδίου επιβολής ενός κλίματος τρομοκράτησης των Ελλήνων πολιτών, προκειμένου να γίνει αποδεκτή η νομιμοποίηση των μέχρι και σήμερα παράνομων συναποφάσεων που μεταβάλουν την Ελλάδα σε ένα τεράστιο στρατόπεδο – κάτεργο.

Το τι συζητούν οι «ταγοί» δεν γνωστοποιείται στους Έλληνες πολίτες. Συμφωνούν και διαφωνούν πίσω από κλειστές πόρτες και παραγκωνίζουν συνειδητά τον κυρίαρχο λαό από την απαιτητή -σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας- παρέμβαση και γνωμοδότησή του σε αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον της χώρας σε βάθος δεκαετιών.

Οι «δημοκράτες» πολιτικοί της χώρας έχουν ρίξει τις μάσκες τους και λειτουργούν ως μικροί δικτάτορες – λοχαγοί που μαλώνουν για την εξουσία που τους παραδίδουν τα διεθνή αρπακτικά. Ποσώς τους ενδιαφέρει εάν η Ελλάδα κατακερματίζεται, εάν η χώρα και το πολίτευμά της εκβιάζονται και διασύρονται.

Αυτοί οι άνθρωποι, που περιφρονούν την ύπαρξη του λαού, απαιτείται να τοποθετηθούν στην λήθη και να αντικατασταθούν άμεσα από υγιείς πολίτες που θα εργαστούν με μοναδική μέριμνα το συμφέρον της πατρίδας και των Ελλήνων πολιτών.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι τράπεζές τους.

- Μας ενδιαφέρει η πατρίδα μας και η οικογένειά μας.

- Μας ενδιαφέρει η ελευθερία και η ανεξαρτησία μας.

- Μας ενδιαφέρει η αυτοκυριαρχία μας.

Και γι αυτά παλεύουμε και θα αγωνιστούμε, παρά τον πόλεμο που έχει κηρύξει το υπάρχον πολιτικό καθεστωτικό κατεστημένο στους Έλληνες πολίτες.

Η Νέα Ελλάδα καλεί όλους τους Έλληνες να συμπορευτούν μαζί της στον αγώνα τον καλό, τον έντιμο, τον δίκαιο. Στον αγώνα για την ανεξαρτησία και την ελευθερία. Στον αγώνα κατά του φθαρμένου και αποτυχημένου πολιτικού καθεστώτος που οδηγεί την πατρίδα μας στο χειρότερο δυνατό σημείο. Ας ενωθούμε, λοιπόν, προκειμένου να αποτύχει το πείραμα που κάνουν στην πατρίδα μας, στις ζωές μας.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας


Που κατάντησε αυτή η χώρα που υποτίθεται ότι είχε κερδίσει τη χαμένη της αξιοπιστία με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Εδώ και τρείς ημέρες, αμέσως μετά το “σκάσιμο” της Ιταλίας, φίλος του site είναι αδύνατον να υπογράψει οποιοδήποτε συμβόλαιο με το εξωτερικό. Όλοι είναι βέβαιοι ότι επίκειται έξοδος της Ελλάδας και έχουν παγώσει τα πάντα.

Οι μεγάλοι tour operators που κλείνουν συμβόλαια για το καλοκαίρι του 2012, ζητούν από τα ελληνικά ξενοδοχεία να υπογράψουν συμφωνίες που θα έχουν και ρήτρα δραχμής. Επειδή φοβούνται ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ, ζητούν να πληρωθούν ακόμη και σε δραχμές και με ισοτιμία στερλίνας/ευρώ κι όχι δραχμής ευρώ. Έχουν στείλει σχετικές επιστολές, κάποιοι απελπισμένοι ξενοδόχοι έχουν υπογράψει ενώ ο υπουργός Τουρισμού, Π. Γερουλάνος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Σε μεγάλη τουριστική έκθεση στο Λονδίνο οι ξένοι τουριστικοί πράκτορες δεν δίνουν προκαταβολή στους Έλληνες για «πακέτα» διότι φοβούνται ότι θα χρεοκοπήσουμε και θα χάσουν τα λεφτά τους.

Απειλείται η τουριστική περίοδος του 2012 κι εμείς ακόμη ψάχνουμε για κυβέρνηση.

Πρόσφατα κάποιος ταξίδεψε στη Γερμανία και πήρε ταξί. Μόλις ο ταξιτζής κατάλαβε ότι είναι Έλληνας μεταξύ σοβαρού κι αστείου του ζήτησε προκαταβολικά τα χρήματα της κούρσας.

Επιχειρηματίες που κάνουν εισαγωγές προϊόντων και αυτοκινήτων καταγγέλλουν ότι ξένοι συνεργάτες τους επί χρόνια απαιτούν να πληρωθούν «κασαδούρα» και δε δέχονται τραπεζικές επιταγές και εγγυήσεις από ελληνικές τράπεζες. Ακόμη και από την Εθνική τράπεζα.

Αυτή είναι η πραγματική κατάντια. Δύο χρόνια θυσιών πήγαν χαμένα και τώρα φτάσαμε στο σημείο να είμαστε οι παρίες της Ευρώπης.

Πηγή


Η χώρα μπαίνει σε μια από τις κρισιμότερες (ίσως την πιο κρίσιμη) στιγμές της Ιστορίας της.

Εισέρχεται σε μια μακρά προεκλογική περίοδο, στη διάρκεια της οποίας τα δύο μεγάλα κόμματα θα έχουν παραχωρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, όσον αφορά στην επαφή και την εκπροσώπηση του λαού στα μικρότερα, με τα οποία η χειμαζόμενη από τα μέτρα κοινή γνώμη θα ταυτιστεί.

Όλοι γνωρίζουν ότι η μακρά προεκλογική περίοδος αποβαίνει σε βάρος της ομαλότητας και δημιουργεί «την φρενίτιδα της προεκλογικής προσδοκίας», στην οποία ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε κατά την ομιλία του την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή και την οποία δήθεν ήθελε να εξορκίσει.

Φυσικά, όπως πάντα, έπραξε το αντίθετο. Αποφασισμένος να μην πέσει αμαχητί, αποφάσισε να πάρει μαζί του το κόμμα του, το κόμμα του αντιπάλου του και φυσικά ολόκληρη τη χώρα.

Ο τελευταίος (ελπίζουμε και έσχατος, αν και ποτέ δεν ξέρεις, στην Ελλάδα ζούμε) γόνος της οικογένειας Παπανδρέου, έλαβε την άδεια να εκτελέσει μέχρι τέλους το σχέδιό του.

Μεθοδικά ροκάνισε τον χρόνο, δεν εφάρμοσε ποτέ την Συμφωνία της 21ης Ιουλίου, δυναμίτισε με τα περί δημοψηφίσματος τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου, έφαγε ένα τριήμερο με την Σοσιαλιστική Διεθνή στην Κρήτη – κάτι για το οποίο δεν έχει ακόμη κατηγορηθεί από κανέναν – έφαγε ένα διήμερο στο G20 όταν εκλήθηεπειγόντως για να πάρει πίσω την παραφροσύνη του δημοσψηφίσματος, έφαγε άλλο ένα τριήμερο με την συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που δεν θα υπήρχε την επομένη, πήγε έτσι χαμένο ένα ολόκληρο δεκαήμερο και κατέληξε να εκβιάζει (μέσω Ευρώπης) για κυβέρνηση συνεργασίας της τελευταίας στιγμής.

Όλα έγιναν όπως τα προανήγγειλαν στη Βουλή. Μια εκβιασμένη συνεργασία, μια προσωρινή κυβέρνηση τεσσάρων μηνών (αυτό προέκυψε από τους «υπολογισμούς» του κ. Βενιζέλου που ήδη από την προηγούμενη Παρασκευή μίλησε για εκλογές στα τέλη Φεβρουαρίου ή αρχές Μαρτίου) και καμιά λαϊκή νομιμοποίηση.

Επί δύο χρόνια κάθισαν ακίνητοι, δεν εφάρμοσαν τίποτε, δεν ζήτησαν την γνώμη κανενός, δεν άκουσαν τίποτε, οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία και ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ, συκοφάντησαν την Ελλάδα στα πέρατα της Οικουμένης, συκοφάντησαν την αξιωματική αντιπολίτευση, περνώντας την άποψη – ακόμη και στους συντηρητικούς της Ευρώπης – πως αυτή φταίει για την μη εφαρμογή των μέτρων (και όχι το γεγονός ότι δεν άγγιξαν τον κομματικό τους στρατό) και οδήγησαν τα πράγματα εκεί που ήθελαν.

Στο παραπέντε, με εκβιασμούς και με την αντιπολίτευση να κινδυνεύει να κατηγορηθεί για ενδεχόμενη μεγάλη καταστροφή.

Επί δύο χρόνια μπορούσαν να αποφασίζουν τα πάντα. Μπορούσε να αποφασίζει μόνος του ένας άνθρωπος – ο Γ. Παπακωνσταντίνου.

Ψήφισαν τροπολογία με την οποία αρκούσε η υπογραφή του υπουργού των Οικονομικών για να υπογραφεί οποιαδήποτε σύμβαση - εκμεταλλευόμενοι ένα πολιτικό προσωπικό ασχέτων και κατώτερο των περιστάσεων.

Μετέτρεψαν το δικό τους προεκλογικό σύνθημα (επαναδιαπραγμάτευση με την ΕΕ) σε κατηγορία κατά της αξιωματικής αντιπολίτευσης – αν και τότε, τον Σεπτέμβριο του 2009, οι αξιωματούχοι της ΕΕ διακήρυσσαν πως δεν υπήρχαν περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης.

Και τέλος, απέφυγαν αυτό που φοβόνταν όπως ο διάολος το λιβάνι: Εκλογές για να αποκατασταθεί η ομαλότητα και να υπάρξει λαϊκή εντολή με βάση συγκεκριμένα προγράμματα.

Ουσιαστικά, ο κ. Παπανδρέου κατάφερε να μην καταγραφεί η κατακρήμνιση του κόμματός του, που θα τον οδηγούσε αμέσως στην έξοδο.

Ακόμη και η πρόταση που έκανε ο κ. Παπανδρέου την Κυριακή και ανακοίνωσε στο υπουργικό συμβούλιο (ζήτησα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μας καλέσει μαζί με τον κ. Σαμαρά), εντάσσεται στο γενικότερο σχέδιο δημιουργίας διαλυτικού μετώπου.

Διαφορετικά, θα είχε ζητήσει από την αρχή σύγκληση των πολιτικών αρχηγών.

Ύφανε τον ιστό του προσεκτικά και ήδη βρίσκεται στην τελική φάση του σχεδίου «θα σας πάρω όλους μαζί μου».

Αν ο Θεός της Ελλάδας βρίσκεται κάπου εδώ γύρω, ας βάλει το χέρι του…

Εδώ και αρκετά χρόνια έχω σταματήσει να δίνω το benefit of the doubt στην ελληνική πολιτική ηγεσία (δικαίωμα της αμφισβήτησης). Νομίζω ότι ο τελευταίας πρωθυπουργός που είχα δώσει το δικαίωμα της αμφισβήτησης ήταν η κυβέρνηση Σημίτη.

Έκτοτε έχω πάρει απόφαση ότι όποια κυβέρνηση και να εκλεγεί και όποιος και να είναι ο πρωθυπουργός, απλά θα κάνει τα πράγματα χειρότερα, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, να μείνουν τα πράγματα όπως είναι. Σε καμία περίπτωση όμως δεν ποντάρω σε καλυτέρευση.

Όταν πάω στην κάλπη, προσπαθώ να ψηφίσω αυτόν που νομίζω ότι θα κάνει τη λιγότερη ζημιά και όχι αυτόν που νομίζω ότι έχει λύσεις.

Από την πρώτη μέρα της τωρινής κυβέρνησης, δεν έχω ακούσει τίποτα από τον κύριο πρωθυπουργό που να είχε κάποιο νόημα, που θα μπορούσε να δώσει αναπτυξιακές προοπτικές σύμφωνα με τη δική μου τη λογική. Τελικά δεν έπεσα και πολύ έξω, διότι τίποτα από όσα έκανε αυτή η κυβέρνηση δεν είχε αποτέλεσμα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν έχω ακούσει τίποτα και από την τωρινή αντιπολίτευση (αυριανή κυβέρνηση), που επίσης να έχει κάποιο νόημα που θα φέρει αποτελέσματα.

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος θέλει να ξεκινήσει να φτιάξει μια επιχείρηση. Το πρώτο που θα πρέπει να κάνει είναι μια μελέτη βιωσιμότητας της ιδέας με μερικούς υπολογισμούς. Η λογική λέει ότι θα φτιάξεις ένα μεγάλο excel sheet, θα βάλεις όλα τα δεδομένα μέσα και θα δεις τι πιθανότητες επιτυχίας έχεις, τηρούμενων των μεταβλητών στο φύλλο.

Αν δεν μπορείς να φτιάξεις μια επιχείρηση κερδοφόρα στο χαρτί, ούτε να σκεφτείς να αποπειραθείς να επενδύσεις λεφτά στην όλη ιδέα... είναι δεδομένο ότι θα χάσεις λεφτά.

Το να λέει απλά κάποιος ότι "θέλω ανάπτυξη" χωρίς να διευκρινίζει συγκεκριμένα τι έχει στο μυαλό του, δεν διαφέρει πολύ από το να θέλει κάποιος να ανοίξει μια επιχείρηση χωρίς να κάνει κάποια μελέτη στο excel.

Ναι ναι ξέρω, η ΝΔ έχει σχέδια, προγράμματα και έχει μελετήσει κάθε λεπτομέρεια για το τι θα κάνει την επόμενη μέρα. Το πρόβλημα είναι ότι ένα τέτοιο σχέδιο είχε και και το ΠΑΣΟΚ... ακόμα και το ΚΚΕ έχει ένα τέτοιο σχέδιο!

Και το πρόβλημα με το σχέδιο της ΝΔ, όπως και με αυτό του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι δεν βασίζονται στη λογική της αγοράς, αλλά σε αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος. Και τα λέω αυτό διότι έχω διαβάσει πολλά από αυτά τα σχέδια και δεν έχουν κανένα νόημα, παρά μόνο αν έχεις ένα πολύ χαμηλό IQ και ανήκεις στον κομματικό τους στρατό και έχεις συμφέρον να τα πιστεύεις, διότι νομίζεις ότι θα επωφεληθείς προσωπικά.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνει ότι μην περιμένετε να δούμε προκοπή από τη νέα κυβέρνηση (την επόμενη δηλαδή της μεταβατικής). Όχι διότι είναι πουλημένοι σε ξένα συμφέροντα (που θα ήθελαν πολλοί να μας κάνουν να πιστέψουμε), αλλά διότι είναι ανεπαρκείς -διότι είναι προϊόν ενός ανεπαρκούς πολιτικού συστήματος και ενός κράτους όπου δεν μπορεί να επιβληθεί η πυγμή του νόμου (rule of law).

Πιστέψτε με που σας το λέω, διότι έχω κάνει κουβέντα με πολλούς πολιτικούς και η ανεπάρκεια είναι όσο δεν φαντάζεστε. Η ανεπάρκεια είναι στο άπειρο και ακόμα πάρα πέρα. Είμαι κατηγορηματικός.

Συνήθως όταν απευθύνομαι σε πολιτικούς είναι της κυβέρνησης, διότι η κυβέρνηση παίρνει τις αποφάσεις και αυτή κατηγορώ. Σπάνια κάνω αναφορά σε κόμματα ή στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Το επόμενο διάστημα λοιπόν η χώρα μας ετοιμάζεται να κάνει σκάντζα αυτού που θα κάνει κουμάντο και η λογική λέει ότι θα είναι ο κ. Σαμαράς. Άρα η κριτική πλέον θα κατευθύνεται προς αυτόν.

Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτά που λέει σήμερα το ΠΑΣΟΚ θα τα λέει αύριο η ΝΔ και αυτά που λέει σήμερα η ΝΔ θα τα λέει αύριο το ΠΑΣΟΚ σαν αντιπολίτευση. Είμαι επίσης σίγουρος ότι η νέα κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει το ίδιο αναποτελεσματικά τα ίδια προβλήματα και αδιέξοδα που έχει η σημερινή κυβέρνηση.

Το καλό είναι ότι όσο το συντομότερο εξαντληθεί η υπομονή του κόσμου και όσο το συντομότερο αντιληφθεί ο μέσος πολίτης ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα αποτελεί παρελθόν, τόσο το συντομότερο θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες να το αλλάξουμε και να φτιάξουμε κάτι άλλο.

Ενα όμως έχω να πω... no more Mr. nice guy από μένα αγαπητέ αναγνώστη. Δεν θα δώσω κανένα δικαίωμα αμφισβήτησης και κανένα περιθώριο επιείκειας στη νέα κυβέρνηση και προ πάντων, δεν θα αφήσω κανέναν λαϊκισμό αχαρακτήριστο (χαρακτηριστικό γνώρισμα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας).

Η νέα κυβέρνηση δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου στο να μην κάνει αλλαγές και δεν έχει την πολυτέλεια της απόκλισης από τον οποιοδήποτε στόχο. Η κριτική μου από δω και πέρα θα είναι χωρίς οίκτο και επιείκεια απέναντι στο σύνολο του ελληνικού πολιτικού συμπλέγματος.

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης,
Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Ακούμε τον τελευταίο καιρό τους υποστηρικτές της νέας τάξης πραγμάτων να ομιλούν μέσα και έξω από τη Βουλή για το συμφέρον της χώρας, που το ταυτίζουν με την λήψη της επόμενης δόσης του δανείου για να καλύψουμε βραχυπρόθεσμες οικονομικές ανάγκες της χώρας και εκβιάζουν το λαό να αποδεχθεί την ταπεινωτική και καταστροφική, για το μακροπρόθεσμο συμφέρον της χώρας και του έθνους μας, δανειακή σύμβαση.

Δεν μας λένε ότι η αποδοχή της δανειακής σύμβασης σημαίνει την παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας σε ξένα κέντρα εξουσίας, με την αποδοχή δικών τους επιτηρητών που ουσιαστικά θα κυβερνούν τη χώρα και την εκχώρηση στους δανειστές περιουσιακών στοιχείων του κράτους μας.

Προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το λαό για έναν τρόπο διαβίωσης υπεράνω της παραγωγικής του ικανότητας όταν αυτοί του τον υπέδειξαν εκχωρώντας του κάθε είδους ανεξέλεγκτες επιδοτήσεις, για να τους κρατά στην εξουσία και ενώ αποβιομηχανοποιούσαν τη χώρα, στήριζαν την ψευδή ευδαιμονία και την παμφάγο φαυλοκρατία τους σε υψηλότοκα δάνεια τα οποία καλούν τώρα τον λαό να αποπληρώσει στο πολλαπλάσιο.

Επιπλέον ενέταξαν το κράτος στη ζώνη του ευρώ που είναι το νόμισμα μίας Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης κρατών χωρίς κοινό προϋπολογισμό και χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική. Το ενέταξαν δηλαδή σε μία αρένα ανήλεου οικονομικού ανταγωνισμού χωρίς τη δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής που αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση ελέγχου της αναπτυξιακής αλλά και της δημοσιονομικής πολιτικής ενός κυρίαρχου κράτους που προσπαθεί να επιβιώσει σε συνθήκες ανταγωνισμού.

Θεωρούν ιστορικής σημασίας ανάγκη την αποδοχή της δανειακής σύμβασης, που κατοχυρώνει την μακροπρόθεσμη παράδοση της χώρας στους ξένους, για να καλύψουν όχι τόσο βραχυπρόθεσμες δημοσιονομικές υποχρεώσεις αλλά κυρίως για να αποπληρώσουν τοκοχρεολύσια προς τους ίδιους τους δανειστές μας. Μας απειλούν μάλιστα με έξοδο από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μία ανίερη συμμαχία υποτέλειας των αδυνάτων στους ισχυροτέρους.

Η πραγματικότητα είναι ότι, είτε μέσα είτε έξω από το ευρώ με εθνικό νόμισμα, το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει σε εκείνο της παραγωγικότητας μας. Η διαφορά είναι ότι εάν επιμένουμε να ζούμε με δάνεια πάνω από την παραγωγικότητα μας αυτό θα σημάνει την τελειωτική μας κατάρρευση ενώ αντιθέτως με δικό μας νόμισμα θα μπορούμε να χειριστούμε τόσο την αναπτυξιακή όσο και την δημοσιονομική μας πολιτική. Τώρα δανειζόμαστε χρήματα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις.

Σε μία μόνο περίπτωση θα μας συνέφερε να μείνουμε στο ευρώ και αυτό θα συμβεί μόνο όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνει ομοσπονδιακό κράτος με κοινό προϋπολογισμό και κοινή δημοσιονομική πολιτική.

Ας μην προσπαθούν λοιπόν να μας πείσουν ότι αποτελεί ιστορική ευκαιρία το να υποταχθούμε αποδεχόμενοι τη δανειακή σύμβαση για να πάρουμε χρήματα που τα παιδιά μας θα κληθούν να αποπληρώσουν ακριβά για να ζήσουμε εμείς καλύτερα. Το έθνος μας έχει ιστορία χιλιετιών και ότι κατόρθωνε πάντα ήταν ο καρπός μόχθου, δημιουργικής σκέψης και κυρίως αποδοχής ενός συνόλου αρχών και αξιών που καθόριζαν τον τρόπο διαβίωσης και σχέσης των πολιτών μεταξύ τους.

Σήμερα προβάλουν τον ευδαιμονισμό, τον ατομοκεντρισμό και τον αμοραλισμό σαν πρότυπα ζωής και δεν διστάζουν να υπονομεύουν ακόμη και το μέλλον των επόμενων γενεών χάρη της σημερινής τους πολιτικής επικράτησης. Είναι ολοφάνερο πλέον πως οι νεοταξικές δυνάμεις, παρά τις φαινομενικές τους αντιπαραθέσεις για το ποίος θα έχει το πάνω χέρι, συμφωνούν στην αποδοχή της δανειακής σύμβασης εξαπατούν το λαό και υποκλέπτουν την σημαντική αυτή απόφαση από τον ίδιο το λαό.

Η αποδοχή της δανειακής σύμβασης ταυτοχρόνως σημαίνει και παραμονή στο ευρώ και όποιος αποδέχεται το ένα αυτομάτως αποδέχεται και το άλλο, παρά τις φαινομενικές του αντιρρήσεις. Άρα οι νεοταξικές δυνάμεις περιλαμβάνουν ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ν.Δ., ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Μόνο το Κ.Κ.Ε. έχει προβάλλει θέσεις για την έξοδο από το ευρώ αλλά το κάνει αδιακρίτως από την ομοσπονδιακή ή όχι μορφή της Ευρώπης, την οποία εμείς θέσαμε σαν προϋπόθεση παραμονής στο ευρώ, γι'αυτό και ο λαός δεν την ακολουθεί διότι δεν εμπιστεύεται το μέλλον του σε αυτούς που δουλεύουν για μία διεθνή διακυβέρνηση του προλεταριάτου, συμπράττοντας σε αυτό με το διεθνές κεφάλαιο που τόσο αντιμάχονται, αδιαφορώντας για την εθνική ιδιαιτερότητα του λαού μας,

Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή τι θα μπορούσε λοιπόν να αποτελέσει ελπίδα σωτηρίας για το λαό παρά η εθνική του συνείδηση, ενισχυμένη από την ιστορική και καταγωγική του συνέχεια, την γλωσσική του ιδιαιτερότητα, κυρίως δε την ιδιαιτερότητα της κλασσικής του παιδείας και της χριστιανικής του πίστης. Όλα αυτά δηλαδή που συκοφαντούν και από τα οποία πολεμούν με λύσσα να τον αποκόψουν.

Ο λαός αναζητεί μία ηγεσία που να εκφράσει αυτά τα ιδανικά και τότε αλλοίμονο τους όταν ο λαός αυτός θα αφυπνιστεί.



  • Σήμερα η δανειακή, αύριο τα Σκόπια, μετά το Αιγαίο. Που θα σταματήσουμε;
Που θα σταματήσει αυτή η κατάσταση; Αυτή η ταπείνωση; Αυτή η κατρακύλα του ελληνισμού; Μέχρι πρόσφατα είχαμε από την κ. Μέρκελ, τους γνωστούς εκβιασμούς πριν από κάθε δόση του δανείου της πρώτης δανειακής σύμβασης. Στη συνέχεια και αφού πέρασε ως απόφαση της Συνόδου Κορυφής, την απόφαση της Γερμανικής Βουλής, την οποία είχε λάβει το ίδιο πρωϊ, εκβίασε και πάλι με την 6η δόση για να την αποδεχτεί ο κ. Παπανδρέου. Αμέσως μετά, βρίσκοντας ευκαιρία από την αψυχολόγητη μπλόφα Παπανδρέου περί δημοψηφίσματος, απέσυρε την εγκριθείσα 6η δόση και απείλησε με έξοδο από το ΕΥΡΩ. Αφού υποχώρησε άτακτα ο κ. Παπανδρέου, η κ. Μέρκελ και πάλι με τον εκβιασμό της 6ης δόσης, ζήτησε την παραίτησή του και τον σχηματισμό συγκυβέρνησης με την ΝΔ. Στη συνέχεια και αφού έβαλε και τον Α. Σαμαρά στο κάδρο του μνημονίου να τρέχει, καθόρισε το περιεχόμενο και το χρόνο της συγκυβέρνησης. Αφού είδε ότι γίνεται και αυτό δεκτό, προχώρησε στο να ζητάει σήμερα, γραπτή δέσμευση από…. Παπανδρέου και Σαμαρά σε ένα συμβόλαιο που θα εκχωρεί για πάντα τον ελληνισμό στην Γερμανία.

«Δώσε θάρρος στο χωριάτη…» λένε στο χωριό μας. Πιστεύει άραγε κανείς, πιστεύεις άραγε εσύ Αντώνη Σαμαρά, ότι η Γερμανία θα σταματήσει να εκβιάζει; Στο μέλλον, δεν θα έχει στα χέρια της μόνο την 6η δόση, για την οποία ξερογλείφονται τώρα οι ντόπιοι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες, αλλά πολύ ισχυρότερα όπλα.

Τότε, αμφιβάλει κανείς ότι η Γερμανία θα ζητήσει την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας και την αναγνώριση των αλυτρωτικών βλέψεων των Σκοπιανών;

Αμφιβάλει κανείς ότι θα ζητήσει την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, απειλώντας ακόμα και με πόλεμο από την πλευρά της Τουρκίας, την οποία θα υποκινήσει;.

Αμφιβάλει κανείς ότι θα ζητήσει την πλούσια σε υπέδαφος Θράκη, ώστε να μπει ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα και να το παίζει ρυθμιστής της ακεραιότητας της Ελλάδας και του ελληνισμού;

Σε ότι αφορά την πολιτική περίπτωση Σαρκοζί, δυστυχώς ο πολιτικός αυτός άνδρας, ο οποίος βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις στην Γαλλία, προσπαθεί να παραστήσει ότι είναι πιο σκληρός από την Μέρκελ και ρυθμιστής στην ΕΕ, για να κερδίσει καμία ψήφο παραπάνω. Όμως το πρόβλημα δεν είναι ο Σαρκοζί και η Γαλλία, που είναι πάντα σταθεροί σύμμαχοί μας, το πρόβλημα είναι η κ. Μέρκελ και η Γερμανία.

Θα αφήσεις Αντώνη Σαμαρά, να μας εκβιάζουν συνέχεια;

Αν τώρα δεν πατήσουμε πόδι, αυτός ο κατήφορος δεν θα έχει σταματημό.

Αντώνη Σαμαρά, καλύτερα να πτωχεύσουμε τώρα και να προσπαθήσουμε ξανά όρθιοι, υπερήφανοι και ελεύθεροι. Παρά να μείνουμε υποτελείς για πάντα. Κανένα χρονοδιάγραμμα δεν βγαίνει και το ξέρεις. Μόνο ξεπούλημα θα γίνει.

  • Μπορούν να ταξιδέψουν στη χώρα τους και να επιστρέψουν στην Ελλάδα
Με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρήστου Παπουτσή, που στοχεύει στη διευκόλυνση των μεταναστών που μένουν νόμιμα στην Ελλάδα, επιτρέπεται για το χρονικό διάστημα από 3-11-2011 μέχρι 31-12-2012, η έξοδος και επανείσοδος τους στην Ελλάδα, προκειμένου να επισκεφθούν τη χώρα τους.

Οι αλλοδαποί μπορούν να επισκεφθούν τη χώρα τους και να επιστρέψουν στην Ελλάδα περισσότερες από μία φορές την περίοδο από 2-11-2011 έως και 31/12/2012.

Οι αλλοδαποί που δικαιούνται την επανείσοδό τους στη χώρα μας θα πρέπει να είναι κάτοχοι:

α) Διαβατηρίου ή άλλου ταξιδιωτικού εγγράφου, αναγνωρισμένου από τη χώρα μας, σε ισχύ,
β) Βεβαίωσης τύπου Α΄ (μπλε χρώματος) ότι έχουν καταθέσει όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για αρχική χορήγηση ή ανανέωση άδειας διαμονής, βάσει των σχετικών διατάξεων του ν. 3386/2005 και ν. 3536/2007 (άρθρο 18 παρ. 4), καθώς και της υπ’ αρίθμ. 11702/2006 Κ.Υ. Απόφασης (Φ.Ε.Κ. 892 Β΄), ή ειδικής βεβαίωσης νόμιμης διαμονής, βάσει των διατάξεων της υπ’ αρίθμ. 22037/01-10-2010 Κ.Υ. Απόφασης (Φ.Ε.Κ. 1629).

Σημειώνεται ότι η δυνατότητα εξόδου και επανεισόδου δεν παρέχεται στους κατόχους ειδικής βεβαίωσης νόμιμης διαμονής, η οποία τους χορηγήθηκε σύμφωνα με την παρ. 5 της υπ’ αρίθμ. 22037/01-10-2010 Κ.Υ.Α., ή αυτούς που αποφυλακίσθηκαν με περιοριστικούς όρους μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

Σχόλιο - απορία ιστολογίου: Πώς, από ποιούς και γιατί έγιναν νόμιμοι οι λαθρομετανάστες; Μήπως ο κύριος Παπουτσής μπορεί να απαντήσει;

Το πάθος της εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης, οι λοιδορίες για τις θεαματικές κωλοτούμπες των κομμάτων και των ηγετών τους, η μέριμνα για την κατά το δυνατόν απόκρυψη και ελαχιστοποίηση των εκλογικών συνεπειών της αναίρεσης των πολιτικών τους θέσεων, το ενδιαφέρον για την εκκολαπτόμενη κυβερνητική συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τόσα άλλα θέματα της κυριολεκτικά ζέουσας πολιτικής επικαιρότητας έχουν κάνει τους Ελληνες να μην εστιάσουν την προσοχή τους σε ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα: την εξοργιστική και απαράδεκτη στάση των ηγετών της ΕΕ απέναντι στη χώρα μας.

Δικαίως επικρίνεται ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ότι με την άκρως ενδοτική στάση του μετέτρεψε σε "σκουπίδι" το διεθνές κύρος της Ελλάδας και τη διέσυρε ανά την υφήλιο.

Δεν βλέπουμε όμως κανέναν λαλίστατο Ελληνα πολιτικό να κατακεραυνώνει την επαίσχυντη συμπεριφορά των Ευρωπαίων ηγετών, οι οποίοι ποδοπατούν ανερυθρίαστα όλες τις συνθήκες της ΕΕ και της Ευρωζώνης για να πιέσουν τη χώρα μας να υποκύψει στις απαιτήσεις τους.

Εχει επικρατήσει ντε φάκτο η αρχή ότι "νόμος στην ΕΕ είναι ό,τι θέλει αυτός που μας δανείζει". Αυτό δεν ισχύει ούτε καν για τον απλό πολίτη που παίρνει δάνειο από κάποια τράπεζα, πόσω μάλλον για ένα κράτος που αποτελεί μέλος μιας υποτιθέμενα ευνομούμενης δημοκρατικής κοινότητας νομικά ισότιμων κρατών, όπως προβάλλεται ότι είναι η ΕΕ.

Ακόμη και ο απλός πολίτης προστατεύεται από τις αυθαιρεσίες των τραπεζών μέσω νόμων και δικαστηρίων.

Μόνο οι τοκογλύφοι δανείζουν με όσο αυθαίρετους όρους θέλουν, τους αλλάζουν ανά πάσα στιγμή και διεκδικούν δικαίωμα ζωής και θανάτου επί του ατόμου που δάνεισαν.

Από πού κι ως πού τολμούν να απειλούν την Ελλάδα με αποβολή από την Ευρωζώνη, από τη στιγμή που οι συνθήκες που καθορίζουν το πλαίσιο του κοινού νομίσματος δεν δίνουν απολύτως κανένα τέτοιο δικαίωμα σε κανέναν και δεν συμπεριλαμβάνουν απολύτως καμία διαδικασία αποβολής;

Ποιοι είναι αυτοί οι δικτάτορες ή οι δικτατορίσκοι που καταργούν πραξικοπηματικά τις συνθήκες της Ευρωζώνης επειδή έτσι τους γουστάρει; Γιατί κανείς δεν ανακαλεί στην τάξη όποιον κάνει τέτοιες πραξικοπηματικές διακηρύξεις για να εκβιάσει τους Ελληνες;

Από πού αντλούν το θράσος να απειλούν την Ελλάδα με αποβολή από την ΕΕ, δεδομένου ότι οι συνθήκες της ΕΕ δεν προβλέπουν απολύτως καμιά διαδικασία απομάκρυνσης ενός ανεπιθύμητου μέλους;

Πώς είναι δυνατόν να περνάει απαρατήρητη από το δουλόφρον ελληνικό πολιτικό σύστημα μια τόσο ωμή πραξικοπηματική στάση; Αυτή είναι η "δημοκρατική Ευρώπη", η οποία δεν σέβεται ούτε καν τις θεμελιώδεις συνθήκες της;

Η κρίση έχει επιτείνει στο έπακρο τα αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά της ΕΕ και έχει οδηγήσει τους ηγέτες και τους ηγετίσκους της σε παροξυσμό αυθαιρεσίας και σε ολοκληρωτικές συμπεριφορές.

Από τη στιγμή που η σύνοδος κορυφής των ηγετών της Ευρωζώνης της 26ης - 27ης Οκτωβρίου ενέκρινε την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου (σημείο 9 της απόφασης των ηγετών), με ποιο δημοκρατικό δικαίωμα ο κάθε Ολι Ρεν, ο κάθε Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ή ακόμη και ο κάθε Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αποφάσισαν και διέταξαν την αναστολή της εκταμίευσης επειδή δεν τους άρεσε το δημοψήφισμα του Γιώργου Παπανδρέου; Βάσει ποιας διάταξης των συνθηκών της Ευρωζώνης ή της ΕΕ διακηρύσσουν ότι δεν δίνουν τη δόση του δανείου αν δεν υπογράψει... η ΝΔ ή αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας;

Τρελαθήκαμε εντελώς;

Μόνο στα πιο μαύρα χρόνια της μετεμφυλιακής Αμερικανοκρατίας έχει βρεθεί η Ελλάδα σε τέτοιο καθεστώς υποτέλειας όσο σήμερα με την ΕΕ - και η κατάσταση θα γίνει πολύ χειρότερη με την πλήρη λειτουργία της ομάδας διακυβέρνησης της χώρας μας υπό τον Γερμανό "γκαουλάιτερ" Χορστ Ράιχενμπαχ.

Πρόκληση - Υπαγόρευση όρων από τον Ολι Ρεν

Θράσος απίστευτο επέδειξε ο Φινλανδός κομισάριος Ολι Ρεν, ο οποίος αισθάνεται ότι κι αυτός πλέον μπορεί να κυβερνά την Ελλάδα. Εκανε μάλιστα και... προγραμματικές δηλώσεις! "Ζητήσαμε τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας" δήλωσε στο Ρόιτερς και συνέχισε: "Ολα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα (σ.σ. της Ελλάδας) ... να επικυρώσουν στο Κοινοβούλιο το νέο πρόγραμμα, αλλά και τα συγκεκριμένα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του"! Θέλει και μέτρα ο κομισάριος! Ακούει άραγε ο Αντώνης Σαμαράς; Και σαν να μην έφταναν αυτά, κατέληξε και στο συμπέρασμα ότι "η Ελλάδα πήρε από μόνη της έναν δρόμο που θα μπορούσε να την οδηγήσει εκτός Ευρωζώνης"! Να τον χαίρονται οι μουγγοί πολιτικοί μας...

  • New York Times: Τα οικονομικά συνέθλιψαν το γόνο μιας ελληνικής πολιτικής δυναστείας

Στο χείλος της χρεοκοπίας και με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ να φαντάζει πιο ρεαλιστικό σενάριο παρά ποτέ «ούτε το επώνυμο του Παπανδρέου δεν μπορούσε να τον σώσει», γράφει για τον Γιώργο Παπανδρέου η αμερικανική εφημερίδα New York Times.

Σε άρθρο της η εφημερίδα επισημαίνει το «βάρος» και το «παρελθόν» του ονόματος του Έλληνα Πρωθυπουργού, τονίζεται, ωστόσο, ότι «ο κύριος Παπανδρέου στερείται της άσβεστης πολιτικής δύναμης του πατέρα και του παππού του».

Η αμερικανική εφημερίδα παραθέτει και ασπάζεται την άποψη του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γ. Μπουτάρη, ότι το «ασυγχώρητο λάθος» του Παπανδρέου ήταν το δημοψήφισμα.

Times του Los Angeles: Κουρασμένος και κατεστραμμένος ο Παπανδρέου, θέλει να φύγει

Άρθρο για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα.
Κορυφαίος υπουργός του ΠΑΣΟΚ που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε στην εφημερίδα ότι:
“Δεν είναι και το ποιό χαριτωμένο τέλος για τον πρωθυπουργό… Ήταν όμως πολιτικά κατεστραμμένος, ήταν κουρασμένος, ήθελε να φύγει”!!

Και το Αγγλικό κείμενο (κάντε κλικ για να διαβάσετε το πρωτότυπο):
“It’s not the most graceful of ends,” said a Cabinet minister who requested anonymity. “But he was politically shattered. He had grown tired. He wanted to leave.”

Η υπό σχηματισμό νέα κυβέρνηση, πολύ περισσότερο αν είναι κυβέρνηση Παπαδήμου, θα ονομασθεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα είναι όμως κυβέρνηση αντεθνικής ενότητας. Δεν θα είναι κυβέρνηση σωτηρίας, θα είναι κυβέρνηση πολλαπλών καταστροφών για την ελληνική δημοκρατία, για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Δεν θα σώσει την Ελλάδα από τη χρεωκοπία και την έξοδο από την ευρωζώνη, θα τις προκαλέσει. Δεν θα κάνει εκλογές τον Φεβρουάριο, θα προετοιμάσει κανονική εκτροπή. Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει η πρώτη χώρα της Ευρώπης που θα μπει στον αναπόφευκτο σε μια τέτοια οικονομική κρίση «κύκλο του αίματος». Κάποιας μορφής μεγάλη προβοκάτσια, εσωτερική ή εξωτερική, πρέπει να αναμένεται.

Αυτά όλα κινδυνεύουν να συμβούν, αν δεν τα σταματήσει ο ελληνικός λαός, γιατί είναι εγγεγραμμένα ως δυνατότητα στην ίδια την οικονομική, κοινωνική και εθνική εν τέλει λογική του Μνημονίου, ανεξαρτήτως και των τυχόν προθέσεων ενός εκάστου των πρωταγωνιστών. Πρόκειται για πρόγραμμα γενοκτονίας του ελληνικού λαού, καταστροφής του ελληνικού κράτους και αποσταθεροποίησης της κοινωνίας. Για να βγει σε πέρας χρειάζεται εγγενώς και οδηγεί στην δικτατορία. Αν στη Χιλή του Πινοτσέτ άρχισαν με τα τανκς και τελείωσαν στην οικονομική βία, η πορεία στην Ελλάδα θα είναι ανάποδη.

Η υπό σχηματισμό κυβέρνηση θα δεσμεύσει πολύ χειρότερα τη χώρα, υπάγοντας το σύνολο του ελληνικού χρέους στο βρετανικό δίκαιο, αποδίδοντας στη δανειακή σύμβαση την αυξημένη τυπική ισχύ των 180 βουλευτών, κάτι που θα συνιστά εκτροπή και για το γράμμα του Συντάγματος, εισάγοντας ξένη εποπτεία στη χώρα και εμπράγματες εγγυήσεις για τα χρέη, οδηγώντας στη λεηλασία της Ελλάδας. Η άρνηση της μόνης δημοκρατικής διεξόδου, της άμεσης προσφυγής στην κάλπη και ο σχηματισμός της, παρά την προφανή και κραυγαλέα αντίθεση λαϊκής βούλησης και κυβερνητικής πολιτικής, συνιστά πολιτική εκτροπή που θα οδηγήσει τελικά, αν δεν συναντήσει την αντίσταση του ελληνικού λαού, στην ανοιχτή δικτατορία.

Ανεπαρκώς προετοιμασμένος για να πει το μεγάλο όχι, υπό ισχυρότατη πίεση, ο Αντώνης Σαμαράς δεν την άντεξε και έχασε την ευκαιρία να γίνει ο ‘Ελληνας Ντε Γκωλ. Με τη συναίνεσή του στο Μνημόνιο και την ένταξη όλων των «καθεστωτικών δυνάμεων» στην κυβέρνηση, οδηγεί το ίδιο το «καθεστώς» σε κατάρρευση, μόνο που η κατάρρευση αυτή απειλεί να συμπαρασύρει και τη χώρα.

‘Όπως και το 1941, η ελληνική άρχουσα τάξη δεν μπορεί συνήθως να παράγει τέτοιες λύσεις, διασπάται σε Τσολάκογλου και άθλιες κυβερνήσεις Καΐρου, ωθώντας τον ελληνικό λαό σε λύσεις τύπου ‘Αρη και ΕΑΜ. Είναι εθνική ανάγκη επιβίωσης του ελληνικού λαού η μεγαλύτερη δυνατή ενότητα στη δράση όλων ανεξαιρέτως των δυνάμεων που τάσσονται κατά του Μνημονίου. Η πολιτική του ΚΚΕ στο ζήτημα αυτό είναι εγκληματική στις σημερινές συνθήκες.

Η Ελλάδα χρησιμοποιείται από ισχυρές δυνάμεις του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου και των ΗΠΑ για να διαλύσουν την ευρωζώνη και την ΕΕ και να επιβάλλουν τελικά σε όλη την ήπειρο νεοφασιστικές λύσεις που δεν είναι σήμερα, ακόμα, πολιτικά δυνατές. Με τον τρόπο που διαχειρίζονται την κρίση της ΕΕ, το Βερολίνο και το Παρίσι δεν σώζουν την Ευρώπη από τις αγορές, οργανώνουν την υποταγή και τη διάλυσή της. Η ανάγκη συντονισμού του αγώνα των ευρωπαϊκών λαών είναι όρος για την επιβίωσή τους.
  • Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου εφόσον υπογραφεί δίνει το δικαίωμα κατάσχεσης και εκμετάλλευσης της δημόσιας περιουσίας από τους δανειστές μας

Το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ, το οποίο αποφασίστηκε στη Σύνοδο της 26ης Οκτωβρίου και υποτίθεται ότι συμφωνήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του ανεξόφλητου υπολοίπου του χρέους την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο δεν επαρκεί, αλλά σχεδιάζεται να συναφθεί με όρους εξαιρετικά επαχθείς.

Δεσμεύσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε πλήρη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας για πολλά έτη και σε μόνιμη υποδούλωσή της στις διαθέσεις των ξένων πιστωτών της θα κληθεί να αναλάβει η νέα κυβέρνηση εάν αποδεχθεί να προχωρήσει στην επικύρωση του συνόλου των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011, όπως την πιέζει ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή! Κι όλα αυτά, τη στιγμή που με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής δεν διασφαλίζεται η κάλυψη του συνόλου των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου για την περίοδο 2012-2014, αλλά μόνο ένα μέρος!

Το κομβικό σημείο της όλης διαδικασίας επικύρωσης των συμφωνηθέντων στη Σύνοδο Κορυφής αποτελεί η σύμβαση που θα κληθεί να υπογράψει η χώρα μας με τα οικονομικώς υγιή κράτη-μέλη της ευρωζώνης και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τη λήψη ενός νέου δανείου συνολικού ύψους 130 δισ. ευρώ. Οπως αποκαλύπτει σήμερα ο «Ε.Τ.», το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ, το οποίο υποτίθεται ότι συμφωνήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο δεν επαρκεί για το σκοπό αυτό, αλλά σχεδιάζεται να συναφθεί με όρους εξαιρετικά επαχθείς για το ελληνικό κράτος!

Ειδικότερα:

Η συμφωνία ρύθμισης του ελληνικού χρέους της 26ης Οκτωβρίου 2011 η οποία επετεύχθη μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων μας και του ΔΝΤ -ερήμην της ελληνικής πλευράς- αυξάνει σημαντικά το τμήμα του ελληνικού χρέους που θα έχει τη μορφή των απευθείας διακρατικών δανείων από τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης και των δανείων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ηδη, με την πρώτη δανειακή σύμβαση που συνήφθη τον Μάιο του 2010 μεταξύ της Ελλάδος, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, το τμήμα του ελληνικού χρέους που παύει σταδιακά να αποτελείται από ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και αρχίζει πλέον να καταλαμβάνεται από διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ φθάνει τα 110 δισ. ευρώ. Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, που αποφασίστηκε να υπογράψει η Ελλάδα, στη Σύνοδο Κορυφής της 26ης-10-2011, το συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο του ελληνικού χρέους που θα καλύπτεται πλέον με διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ θα φθάσει τα 240 δισ. ευρώ. Αυτό που θα συμβεί ουσιαστικά θα είναι η μετατροπή μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους από ομολογιακό χρέος που εκδόθηκε με βάση το ελληνικό δίκαιο σε διακρατικό χρέος, αποτελούμενο από δάνεια χορηγηθέντα με όρους που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο εξασφαλίζει τους δανειστές έναντι του ελληνικού κράτους-οφειλέτη!

Η αλλαγή του νομικού καθεστώτος από το οποίο διέπονται πλέον αυτά τα νέα δάνεια συνιστά μια εξέλιξη άκρως επιζήμια για τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, για τους τρεις παρακάτω λόγους.

Δέσμευση της δημόσιας περιουσίας

1) Το μεγαλύτερο τμήμα του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους, δηλαδή ένα ποσό συνολικού ύψους άνω των 240 δισ. ευρώ, θα μετατραπεί από μη εγγυημένο σε εγγυημένο με την αξία περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου! Δηλαδή, με τη συμφωνία για το αρχικό δάνειο των 110 δισ. ευρώ και με τη νέα συμφωνία για το καινούργιο δάνειο-μαμούθ των 130 δισ. ευρώ, η χώρα μας θα υποχρεωθεί να δεσμεύσει σημαντική αξία ακίνητης και κινητής περιουσίας της προκειμένου να εγγυηθεί ότι θα είναι συνεπής με την αποπληρωμή των τοκοχρεωλυτικών δόσεων! Σημαντικά δικαιώματα της χώρας που απορρέουν από την εθνική κυριαρχία θα εκχωρηθούν πλήρως στους δανειστές, οι οποίοι θα αποκτήσουν δυνατότητες κατάσχεσης, εκποίησης ή ακόμη και εκμετάλλευσης περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου με σκοπό να «συμμορφώσουν» την Ελλάδα όταν θα φθάσει και πάλι σε ένα σημείο αδυναμίας να αποπληρώσει το ήδη συναφθέν και το νέο επαχθές δάνειο! Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, το Δημόσιο θα αποδεχτεί την παραίτησή του από την ασυλία των περιουσιακών του δικαιωμάτων λόγω εθνικής κυριαρχίας, όπως ήδη έπραξε και με την προηγούμενη δανειακή σύμβαση των 110 δισ. ευρώ!

Τέλος στη δυνατότητα μονομερούς ρύθμισης

2) Το γεγονός ότι το Δίκαιο που διέπει το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χρέους αλλάζει σταδιακά από ελληνικό σε αγγλικό σημαίνει επίσης ότι το Ελληνικό Δημόσιο χάνει πλέον το δικαίωμά του να προχωρήσει μονομερώς σε αναδιάρθρωση του χρέους αυτού με «κούρεμα» της αξίας του κατά όποιο ποσοστό θέλει! Το ελληνικό δίκαιο άφηνε ακάλυπτους τους δανειστές, επέτρεπε δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο να τροποποιήσει μονομερώς, προς όφελός του, τους όρους αποπληρωμής των ομολόγων του. Βάσει του ελληνικού δικαίου, η χώρα μας θα μπορούσε να αποφασίσει όποτε ήθελε την απομείωση, το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων που οφείλει να εξοφλήσει! Είχε δηλαδή το δικαίωμα από μόνο του το ελληνικό κράτος να επιβάλει στους πιστωτές του το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων του κατά ποσοστό της δικής του επιλογής, εφαρμόζοντας ρυθμίσεις με αποκλειστικό γνώμονα τα δικά του συμφέροντα. Τώρα όμως που τα περισσότερα ομολογιακά δάνεια του Ελληνικού Δημοσίου αντικαθίστανται σταδιακά με δάνεια που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το Δημόσιο χάνει το δικαίωμα να ρυθμίσει ελεύθερα προς όφελός του την αποπληρωμή του μεγαλύτερου τμήματος του χρέους του. Δεν μπορεί δηλαδή πλέον το ελληνικό κράτος, για το τμήμα των 240 δισ. ευρώ του χρέους του, να προβεί μελλοντικά σε οποιαδήποτε μονομερή ρύθμιση, αλλά είναι υποχρεωμένο να εξοφλήσει στο ακέραιο τις οφειλές του κι αν δεν μπορέσει θα απολέσει σημαντικής αξίας περιουσιακά στοιχεία και δικαιώματα!

Η δυνατότητα που είχε το Ελληνικό Δημόσιο να προχωρήσει μονομερώς σε αναδιάρθρωση του χρέους του με όρους επωφελείς για το μέλλον του ελληνικού λαού είναι κάτι για το οποίο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου δεν είχε πει κουβέντα στον ελληνικό λαό. Το απέκρυψε σκόπιμα, επειδή προφανώς το κύριο μέλημά της ήταν να διασφαλίσει τα συμφέροντα των δανειστών, δηλαδή των τραπεζών και των λοιπών επενδυτικών εταιριών που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χρέους!

Τοποτηρητές στη χώρα

3) Η ασκούμενη οικονομική πολιτική θα ελέγχεται αυστηρά, θα υπαγορεύεται και θα καθοδηγείται καθημερινά από μόνιμα εγκατεστημένους στην Αθήνα επιθεωρητές-τοποτηρητές της Τρόικας του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς επίσης και από εμπειρογνώμονες άλλων κυβερνήσεων της ευρωζώνης! Κι αυτό διότι οι δανειστές για να διασφαλίσουν πλήρως την αποπληρωμή των δανείων θα επιδιώκουν να επιβάλουν με κάθε μέσο στη χώρα μας την οικονομική πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗΣ στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ


Ποιος νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα; Μόνο ένας! Αυτός σχετικά με την Παιδεία… Κανένας άλλος…! Κι αυτό, επειδή οι νόμοι που ψηφίζονται με τη μορφή πολυνομοσχεδίων, καταπατούν βασική αρχή του Συντάγματος η οποία αναφέρει πως μία κυβέρνηση δεν μπορεί να νομοθετεί επί κρίσιμων εθνικών θεμάτων, επηρεάζοντας την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας πέραν του διαστήματος της διακυβέρνησής της, παρά μόνο εάν εξασφαλίζει κατ΄ ελάχιστο 180 ψήφους στην Βουλή.

Επειδή, λοιπόν, η παρούσα κυβέρνηση μονίμως νομοθετεί επηρεάζοντας καταλυτικά χρονικές περιόδους πολύ μακρύτερα της θητείας της (υπάρχει η επίσημη αποδοχή των 10 χρόνων αλλά ήδη γίνονται αναφορές για 30 και πλέον χρόνια), όλα τα νομοσχέδιά της είναι αντισυνταγματικά, δηλαδή παράνομα. Η κυβέρνηση που παρανομεί εκβιάζει και απαιτεί από τον Ελληνικό λαό να αποδέχεται τις παράνομες αποφάσεις της…!

Και για όσους δεν το έχουν μέχρι στιγμής καταλάβει, στην Ελλάδα υπάρχει μία πολιτική χούντα. Μία πολιτική χούντα που ελίσσεται, εξελίσσεται, μεταμορφώνεται και απειλεί σε μόνιμη βάση τους Έλληνες πολίτες. Η τελευταία μεταμόρφωση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ονομάζεται «συγκυβέρνηση» και ουσιαστικά αποτελεί ένα ακόμη βήμα να κερδίσει χρόνο. Μόνο που σε αυτό το βήμα θα αναλάβει επισήμως υπάλληλος του ΔΝΤ για να κυβερνήσει την Ελλάδα (αποτελεί πάγια τακτική του ΔΝΤ να τοποθετεί υπαλλήλους του ως πρωθυπουργούς σε χώρες που «καταλαμβάνει»). Σε αυτό το νέο «σχήμα», η κατοχική κυβέρνηση μεταλλάσσεται σε πολιτική χούντα, παραγκωνίζοντας την γνώμη του λαού και επικυρώνει με την μέγιστη Συνταγματική άνεση όλες τις παρανομίες της προηγούμενης κυβέρνησης.

Και αυτό θα είναι μόνο η αρχή… Αφού πέρα από τον κόλαφο των νέων μέτρων, ενδέχεται μετά το πολιτικό πραξικόπημα (που έχει ήδη συμβεί από την κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου), να ενεργοποιηθούν «φαντάσματα» του παρελθόντος και να έχουμε διαφόρων μορφών «πραξικοπήματα»…

Το πραγματικό μαρτύριο για τους πολίτες και την Δημοκρατία μόλις τώρα αρχίζει…


Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή

Ρήγας

Tου Δαμιανού Βασιλειάδη εκπαιδευτικού, συγγραφέα Αθήνα, 6.11.2011

Ποιος θα μας έλεγε ότι φτάνουμε στο σημείο να χρειάζεται να επικαλούμαστε τον Ρήγα για ένα πρόβλημα που αναλογικά συμβαίνει και τώρα;

Δεν είμαστε ακόμη σε σκλαβιά και φυλακή, αλλά στα πρόθυρα. Η κατάσταση μοιάζει με αυτή του 1941, όταν επήλθε η κατάκτηση από τους Γερμανούς. Και όπως τότε που υπήρχε ο άξονας, έτσι και τώρα υπάρχει ο Γαλλογερμανικός άξονας και οι κολαούζοι τους με αιχμή του δόρατος τη Γερμανία.

Και τότε υπήρχαν τα ίδια επιχειρήματα, ότι δηλαδή το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε στους Ιταλούς και Γερμανούς φασίστες είναι να σκύψουμε το κεφάλι και να παραδοθούμε αμαχητί, γιατί θα καταστραφούμε. Το ίδιο και τώρα.

Η κυβέρνηση Τσολάκογλου απαιτεί να γίνουμε υποτελείς, για να υπηρετούμε ως άλλοι Νεο-Ραγιάδες τους εκβιαστές δανειστές μας.

Όπως και τότε, έτσι και τώρα: Μία λύση υπάρχει για το λαό, αν δεν θέλει να γίνει σκλάβος. Να πει ένα ηχηρό «ΌΧΙ».

Έπεσαν όλοι οι τοκογλύφοι του κόσμου και οι γνωστοί και άγνωστοι πράκτορές τους, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, να μας τρομοκρατήσουν ότι δεν έχουμε άλλη λύση, εκτός από την υποταγή.

Αυτός είναι ο στόχος τους και προς αυτή την κατεύθυνση εφαρμόζουν ότι νόμιμο και παράνομο μέσο έχουν.

Θέλουν να σπάσουν το φρόνημα του ελληνικού λαού, για να τον υποτάξουν και τον μεταβάλουν σε « δούλο». Γιατί το μόνο όπλο αντίστασης είναι το φρόνημα, κι’ ας φαίνεται παράδοξο. Αυτό πάντως μας δίδαξε η ιστορία.

Όμως οι εκβιασμοί πιάνουν μόνο σ’ εκείνους που είναι πρόθυμοι να σκύψουν το κεφάλι.
Ξέρουν πολύ καλά ότι, αν μας οδηγήσουν στο χείλος του γκρεμού, θα παρασυρθούν και οι ίδιοι στον όλεθρο. Αυτό είναι ίσως το μόνο θετικό της παγκοσμιοποίησης.

Εάν χρεοκοπήσει η Ελλάδα τότε θα δημιουργηθεί το γνωστό ντόμινο. και τότε θα πρέπει να ξεγράψουμε και Ευρώπη, ίσως και όλη την υφήλιο.

Γι’ αυτό πιέζουν ασφυκτικά, ώστε να μην προλάβει να αντιδράσει ο ελληνικός λαός, όσο ακόμη παραμένει αυτή η κυβέρνηση και όσο ο ελληνικός λαός τους περιβάλει ακόμη, λόγω διαφθοράς, με κάποια εμπιστοσύνη, φοβούμενος τα χειρότερα.

Αλλά ποια είναι τα χειρότερα, αν δεν αντιδράσουμε τώρα που μας δίνεται μοναδική ευκαιρία, να πούμε ένα σθεναρό «ΌΧΙ».

Τα χειρότερα είναι ότι θα είμαστε σε μια παρατεταμένη χρεοκοπία, για να δουλεύουμε εμείς και τα παιδιά μας για τους ξένους και τους Έλληνες δωσίλογους εσαεί.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα αντίστασης και στους συμπατριώτες μας, αλλά και στους άλλους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου όλου.

Αφού θα έχουμε χάσει τα πάντα, τότε τι άλλο θα χάσουμε, εκτός από τα δεσμά μας, αν εξεγερθούμε και αρνηθούμε την υποταγή μας, χωρίς αντίσταση; Το μόνο που μας απομένει είναι να κερδίσουμε.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε λοιπόν είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να αντιστρέψουμε τους όρους. Πώς;

Ναι, να παραδεχτούμε ότι θα πληρώσουμε το χρέος ως Ελλάδα, όμως για να γίνει αυτό και να είναι εφικτό πρέπει:

1. Να διατηρήσουμε την εθνική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

2. Να διατηρήσουμε τα περιουσιακά μας στοιχεία, πάνω στα οποία θα στηρίξουμε την ανάπτυξή μας και όχι να τα ξεπουλήσουμε, οπότε ότι και να κάνουμε δεν πρόκειται να ανακάμψουμε.

3. Να σχηματίσουμε Διεθνή Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, για να εξακριβωθεί ακριβώς ποιο είναι το πραγματικό μας χρέος.

4. Να αποβάλουμε το επαχθές χρέος.

5. Να απαιτήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις.

6. Να υπάρξει ένας επαρκής χρόνος χάριτος, χωρίς να αρνηθούμε να πληρώσουμε το χρέος, ώστε να επανακάμψει η οικονομία σε ρυθμούς, που θα μας επιτρέψουν να εκπληρώσουμε τις διεθνείς μας υποχρεώσεις. Αυτός ο τόπος είναι πλούσιος και ευνοημένος από τη φύση. Έχει τις δυνατότητες.

7. Να γκρεμοτσακίσουμε τους υποτελείς εθνοκάπηλους στις κυβερνήσεις και στα κόμματα, που διαρρηγνύουν τάχα τα ιμάτιά τους για την πατρίδα και να αδρανοποιήσουμε τους ομοϊδεάτες τους, αν δεν καταφέρουμε να τους μεταπείσουμε.

8. Να αναδείξουμε επιτέλους πατριωτικές κυβερνήσεις. - και αυτό και μόνο αποτελεί σωτηρία, αν μιλάμε για σωτηρία -
Χωρίς το τελευταίο, όλα τα άλλα δεν έχουν ισχύ.

Αυτοί θα είναι οι δικοί μας όροι, που πρέπει να θέσουμε ενώπιον των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας».

Αν δεν αποδεχτούν αυτούς τους όρους το μόνο που μας μένει είναι να φάμε πέτρες και χόρτα στην πατρίδα μας, αντί να την ξεπουλήσουμε, Γιατί αν συμβεί το τελευταίο τότε, ούτε πέτρες θα μας απομείνουν, μα ούτε χόρτα. Θα τα έχουν πάρει όλα οι δανειστές μας.

Και μη πει κάποιος ότι αυτά δε γίνονται.

Γίνονται όταν υπάρχει ένα πραγματικό πατριωτικό φρόνημα. Με υποτελείς, όπως οι κυβερνήσεις μας, τα κόμματα και τους Έλληνες πολίτες, που προτιμούν τη ραγιαδοσύνη από την ελευθερία, ένας τέτοιος αγώνας δε γίνεται.

Εδώ ισχύει αυτό που τόνιζε ο Κάλβος: «Αρετήν και τόλμην θέλει η ελευθερία», που ανταποκρίνεται σ’ αυτό που είπε ο Περικλής στον επιτάφιο: «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον...»

Τι εννοεί ο Περικλής, για να το κάνουμε πιο κατανοητό; Απλούστατα. Χωρίς φρόνημα (εύψυχον), δεν υπάρχει ελευθερία και χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει ευδαιμονία.

Γι’ αυτό αντί να μας τρομοκρατούν αυτοί, για να χάσουμε το φρόνημά μας, ας τους τρομοκρατήσουμε εμείς.

Τότε και τότε μόνο θα κερδίσουμε.

Σε μας εναπόκειται να πράξουμε αυτά που μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας για τις «πανανθρώπινες αξίες και την πανανθρώπινη ελευθεριά».

Δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Υπάρχουν μόνο ελεύθεροι ή δούλοι.

Δεν φοβόμαστε τους τυράννους. Τους γκρεμίζουμε, είτε εδώ, στην πατρίδα μας, είτε οπουδήποτε αλλού.

Ο γιατρός Βάσος Λυσσαρίδης είπε: «Αν εθελούσια δε γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν»!