Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Φεβ 2013


  • HΠΑ και ΕΕ προχωρούν σε έναν (όχι και τόσο ξαφνικό) "γάμο"
  • Tο θέμα είναι ποιος θα έχει το άνω χέρι"... και ποιος θα είναι ο απώτατος στόχος
Του Richard Palmer 
The Trumpet
20 Φεβρουαρίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Στα πλαίσια διαγγέλματός του προς τον αμερικανικό λαό στις 12 Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος Obama ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να διαπραγματευτούν μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Ευρωπαϊκή Ένωση

Την επόμενη αμέσως ημέρα, οι ηγέτες της ΕΕ δημοσίευσαν μια δήλωση από κοινού με τον κ. Οbama, σύμφωνα με την οποία το κάθε ένα από τα δύο μπλοκ (ΕΕ και ΗΠΑ) «πρόκειται να ξεκινήσει τις εσωτερικές εκείνες διαδικασίες που απαιτούνται για την έναρξη διαπραγματεύσεων που θα οδηγήσουν στην ίδρυση μιας «Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Σύμπραξης» («Transatlantic Trade and Investment Partnership»).

Πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώσει το Κογκρέσο, και η ΕΕ θα χρειαστεί έγκριση από τα κράτη μέλη της. Ο καθένας από τους δύο εταίρους σχεδιάζει να ολοκληρώσει αυτή την προαπαιτούμενη διαδικασία το αργότερο μέχρι τα τέλη Ιουνίου.

Τα πιθανά οικονομικά οφέλη από μια τέτοια συμφωνία είναι τεράστια. Θα συμβάλει σε αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης της ΕΕ, η οποία υπολογίζεται να φθάσει μέχρι και 0,5 % το 2027 – γεγονός που μεταφράζεται σε επιπλέον 86 δισεκατομμύρια ευρώ (ή 115 δισεκατομμύρια δολάρια) το χρόνο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που δημοσιοποίησε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τις ΗΠΑ, το όφελος θα είναι μια αύξηση της τάξεως του 0,4 % ή 87 δισεκατομμύρια δολάρια (65 δισ. ευρώ).

Όμως, η συμφωνία την οποία οραματίζονται οι ΗΠΑ και η ΕΕ περιλαμβάνει πολύ περισσότερα πράγματα από την κατάργηση των δασμών επί των διακινούμενων αγαθών μεταξύ των δύο κρατών. Οι δύο εταίροι σκοπεύουν να εναρμονίσουν τις νομοθεσίες τους, καταργώντας τις υπάρχουσες διαφορές όσον αφορά στους νόμους που διέπουν την πνευματική ιδιοκτησία, αλλά και τα εργασιακά δικαιώματα.

Συνέπεια αυτής της διεργασίας θα είναι, για παράδειγμα, ένα αυτοκίνητο που παράγεται στις ΗΠΑ να μην χρειαστεί να υποβληθεί σε σημαντικές τροποποιήσεις προκειμένου να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές ασφάλειας της ΕΕ, και το αντίστροφο. Αυτό θα μειώσει σημαντικά το κόστος της πώλησης αγαθών στο έτερο εμπορικό μπλοκ.

Η εν λόγω συμφωνία θα έχει τόσο ευρείες προεκτάσεις που αρκετοί την έχουν περιγράψει ως ένα είδος «οικονομικού ΝΑΤΟ». Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, José Manuel Barroso, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στις 13 Φεβρουαρίου ότι:


«Οι διαπραγματεύσεις αυτές θα καθορίσουν το πρότυπο, όχι μόνο για τις μελλοντικές διμερείς εμπορικές συναλλαγές και τις επενδύσεις μας, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών θεμάτων, αλλά και για την διαμόρφωση των κανόνων που θα διέπουν το παγκόσμιο εμπόριο».

Εάν η ΕΕ και οι ΗΠΑ υιοθετήσουν τους απαραίτητους κοινούς κανόνες, θα έχουν διαμορφώσει ένα πρότυπο για ολόκληρο τον κόσμο. Εφόσον ένα τόσο τεράστιο τμήμα της παγκόσμιας οικονομίας θα υπαχθεί στο πρότυπο αυτό, θα είναι δύσκολο ή ακόμη και αδιανόητο να μην ακολουθήσει ο υπόλοιπος κόσμος. Και εάν η Ευρώπη καταφέρει να κερδίσει το «πάνω χέρι» στις διαπραγματεύσεις της αυτές με τις ΗΠΑ, τότε εκείνη θα καθορίσει το πρότυπο για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ωστόσο, η επίτευξη της συμφωνίας αυτής δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η εναρμόνιση των ρυθμίσεων προϋποθέτει μήνες επίπονων διαπραγματεύσεων, την ίδια στιγμή που περιχαρακωμένες ομάδες συνδικαλιστών των αγροτών, δικηγόροι και επιχειρήσεις θα προσπαθούν να επιτύχουν τροποποιήσεις των κανόνων προς όφελός τους.

Αλλά ακόμη και αν αποτύχουν τα δύο αυτά μπλοκ, η νέα αυτή πρωτοβουλία για μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών δεν παύει να μαρτυρεί μια καταφανή αλλαγή πλεύσης στην εξωτερική πολιτική της Αμερικής, η οποία φανερά πλέον θα έχει επενδύσει ένα μεγάλο μέρος των φιλοδοξιών της και της εμπιστοσύνης της στην Ευρώπη. 
Οικο
Τόσο ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Joseph Biden, όσο και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Anders Fogh Rasmussen, έχουν κάνει έκκληση στις χώρες της Ευρώπης να βελτιώσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους και να διαδραματίσουν έναν πιο ενεργό ρόλο στον κόσμο, αναλαμβάνοντας μεγαλύτερο μέρος του ρόλου που έπαιζαν μέχρι σήμερα οι ΗΠΑ. Η Αμερική προσβλέπει στην Ευρώπη για την επίλυση των προβλημάτων της στον αμυντικό τομέα. Και από τώρα και στο εξής, θα προσβλέπει στην Ευρώπη και για την επίλυση των οικονομικών της προβλημάτων.

Είναι πλέον σαφές για την ίδια την Αμερική ότι η παγκόσμια ηγεμονία της φθίνει. Και είναι εξίσου σαφές ότι η λύση την οποία αναζητά είναι η συμβολή και στήριξη της Ευρώπης. ▪ 



Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.
Η Ελλάδα έχει δικαίωμα να διεξάγει έρευνες για ενέργεια στα χωρικά της ύδατα, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος δεσμεύτηκε να βρει μια φιλική λύση με την Τουρκία για το θέμα αυτό, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη γειτονική χώρα στις αρχές Μαρτίου, μεταδίδει το Bloomberg.

Τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο μπορούν να καλύψουν μέρος των ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης, ανέφερε ο κ. Σαμαράς. Ο ίδιος, όπως σημειώνει το Bloomberg, θέλει όλα τα κράτη να υπογράψουν τη Συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, που επιτρέπει στα ναυτικά κράτη να οριοθετούν περιοχές, γνωστές ως Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, που εκτείνονται από τον βυθό έως την επιφάνεια και έως και 200 ναυτικά μίλια από τα όρια των χωρικών υδάτων.

«Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, να κηρύξει ΑΟΖ όποτε θέλει», δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο κ. Σαμαράς, μετά τη συνάντησή του με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ. «Μαζί με την Κύπρο, μπορούμε να παίξουμε έναν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στην παραγωγή υδρογονανθράκων για την προμήθεια της Ευρώπης από ευρωπαϊκούς πόρους».

Η όποια κίνηση από την πλευρά της Ελλάδας για τη δημιουργία ΑΟΖ στο Αιγαίο μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις από την Τουρκία, η οποία αρνείται να υπογράψει τη συνθήκη του ΟΗΕ. Οι δύο κυβερνήσεις δεν έχουν ακόμα συμφωνήσει στο μέγεθος των χωρικών υδάτων τους ή στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, σημειώνει το Bloomberg.


Σχόλιο ιστολογίου: Αφού θέλει, τι τον εμποδίζει από το να λύσει -επιτέλους- το θέμα του Αιγαίου; Τι τον εμποδίζει από το να θέσει Casus Belli σε οποιαδήποτε "παρασπονδία", παρενόχληση ή πρόκληση από την πλευρά της Άγκυρας; Είναι προφανές πως αυτό που εμποδίζει τον Αντώνη Σαμαρά από την λήψη καίριων εθνικών αποφάσεων, είναι οι προσωπικές του δεσμεύσεις και η φοβικότητά του (κύριο γνώρισμα των ελληνόφωνων κυβερνώντων). Ας αφήσει, λοιπόν, τα λόγια και τις διαρροές και ας περάσει στην πράξη. Αν μπορεί. Ειδάλλως, ας σωπάσει...

Μόλις λίγες ώρες μετά από την επίσκεψη Ολάντ στην Αθήνα, τις ανακοινώσεις στήριξης για την ΑΟΖ και τις πληροφορίες για προμήθεια φρεγατών Fremm και αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας από τη Γαλλία, οι Τούρκοι έδειξαν τις διαθέσεις τους. Μία κορβέτα του ναυτικού τους έκανε "βόλτα" στο Αιγαίο.

Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ:

Η τουρκική κορβέτα "BOZCAADA", προερχόμενη από το λιμάνι της Σμύρνης, εισήλθε την 20η Φεβρουαρίου (11:00) σε Ελληνικά Xωρικά Ύδατα μεταξύ Μυκόνου και Νάξου. Στη συνέχεια με Δυτική πορεία κινήθηκε Βόρεια της νήσου Πάρου και κατόπιν με Νότια πορεία μεταξύ Σίφνου – Αντίπαρου. Εξήλθε από τα Ελληνικά Xωρικά Ύδατα στις 14:30 μεταξύ Μήλου και  Φολέγανδρου.

Πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού παρακολούθησαν το τουρκικό σκάφος, καθόλη τη διάρκεια του πλου του.

Πηγή: On Alert


Καταγγελίες για αδιαφανείς διαδικασίες ενόψει του συνεδρίου
  • Μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ επιτέθηκαν σε γραμματείας Νομαρχιακών Επιτροπών
  • Ο Γρηγόρης Φελώνης αποκάλεσε τους Μιχάλη Καρχιμάκη και Γιώργο Παναγιωτακόπουλο "αλήτες"
  • Παρενέβη ο Γιάννης Σουλαδάκης και ηρέμησαν τα πνεύματα
Στα χέρια ήρθαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ σήμερα στα κεντρικά γραφεία του κόμματος με αφορμή τις ενστάσεις που υπάρχουν για την πορεία του κόμματος προς το Συνέδριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κορυφαία στελέχη μέλη της ΚΟΕΣ και συγκεκριμένα οι: Πάρις Κουκουλόπουλος, Κώστας Πανταζής και Γρηγόρης Φελώνης και ιδίως ο τελευταίος, επιτέθηκαν αρχικά φραστικά στους γραμματείς των Νομαρχιακών Επιτροπών Πειραιά και Β1 κ. Αξαρλή και Σωτηρόπουλο επειδή υποστήριζαν ότι δρομολογούνται αδιαφανείς διαδικασίες ενόψει της Κυριακής οπότε θα στηθούν οι εσωκομματικές κάλπες για την ανάδειξη περίπου 2.000 συνέδρων.

Όταν μάλιστα ο κ.Φελώνης αποκάλεσε τον Μιχάλη Καρχιμάκη και τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο "αλήτες" τα πνεύματα άναψαν για τα καλά και σύμφωνα με μαρτυρίες αντηλλάγησαν καρεκλιές ακόμη και μπουνιές!!!

Παρενέβη ωστόσο ο γραμματέας της νεοσυσταθείσας ΕΚΑΠ (Επιτροπή Τήρησης Καταστατικού και Πιστοποίησης) Γιάννης Σουλαδάκης και το "θερμό επεισόδιο" έληξε.

Να σημειωθεί ότι οι κ. Αξαρλής και Σωτηρόπουλος ήταν μεταξύ των 75 στελεχών που είχαν υπογράψει το κείμενο του Μιχάλη Καρχιμάκη.

Τις διαδικασίες παρακολουθούν πάντως από κοντά και οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες η πρωτοβουλία των 10 πρώην βουλευτών και υπουργών υπό τον Μιχάλη Καρχιμάκη θα παρουσιάσει κείμενο θέσεων ενόψει του Συνεδρίου, ενώ η κίνηση των "υφυπουργών" λέγεται ότι δεν θα προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση αλλά θα εκφραστεί συντεταγμένα στο Συνέδριο.



Του επιτέθηκαν επειδή είχε Ελληνική σημαία!

Το κράτος αποδομείται. Και αποδομείται συστηματικά. Ο,τιδήποτε θυμίζει έθνος, ο,τιδήποτε θυμίζει πατρίδα, ο,τιδήποτε θυμίζει την ιστορία αυτής της μικρής αλλά τόσο ένδοξης χώρας, πρέπει να ισοπεδωθεί, πρέπει να διαπομπευθεί, πρέπει να σπιλωθεί με τον χειρότερο δυνατό τρόπο…

Το περιστατικό ξυλοδαρμού Έλληνα πολίτη, επειδή είχε την Ελληνική σημαία (η Ελληνική σημαία δεν είναι κομματικό λάβαρο και ούτε πρόκειται ποτέ να γίνει), αποτελεί την μέγιστη απόδειξη της αποδόμησης που συντελείται σήμερα. Της αποδόμησης που ανέλαβαν συντονισμένα να ολοκληρώσουν νεοπατριώτες, αριστεριστές, μηδενιστές, τουρκολάγνοι, πολυπολιτισμικοί και άλλα φληναφήματα και ιδεοληπτικά εξαμβλώματα που περιφέρουν τους κενούς εγκεφάλους τους διαλαλώντας την πραμάτεια του διεθνισμού και του ισοπεδωτισμού, στο όνομα ενός κόσμου στον οποίο η εθνική ταυτότητα θα θεωρείται πανάκεια, η ιστορία ελαστικό αντικείμενο που θα αναδεικνύεται κατά το δοκούν και η θρησκεία έγκλημα…

Τα σύμβολα απαιτείται να παυθούν, αφού είναι σε θέση να θυμίζουν πως υπάρχουν ανώτερες αξίες από το ευρώ στο οποίο προσέτρεξαν να πουλήσουν την ψυχή τους όλοι εκείνοι που εργάζονται νυχθημερόν για την αποδόμηση του έθνους. 

Όλοι αυτοί οι μηδενιστές, οι ανθρωπιστές όπως αυτοπροσδιορίζονται, αναγνωρίζουν δικαιώματα σε όλους πλην των Ελλήνων! Ρίχνουν ποταμούς δακρύων, πραγματοποιούν πορείες και «επιτίθενται» κατά πάντων, επειδή τα παιδιά στην Ρουάντα πεθαίνουν… αλλά ξεχνούν πως στην Ελλάδα (όπου δρουν οι ίδιοι) έχει καταλυθεί η Δημοκρατία, έχουν καταπατηθεί τα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν υφίσταται υγεία, η Παιδεία διαλύεται, τα παιδιά λιποθυμούν από την πείνα…

Η επίθεση που έγινε στον φέροντα την Ελληνική σημαία, με το πρόσχημα πως «θεωρήθηκε οπαδός της Χρυσής Αυγής», όχι μόνο αποδεικνύει πως οι χρήσιμοι ηλίθιοι υπάρχουν, αλλά και πως πολλαπλασιάζονται όσο η εξαθλίωση εισχωρεί σε περισσότερα σπίτια, όσο ο φόβος της πείνας απλώνει το πεδίο δράσης του, όσο τα μίσθαρνα δουλικά της νέας τάξης συνεχίζουν την διάσωση της οικονομίας αυξάνοντας το χρέος της και υπογράφοντας παραχωρητήρια Ελληνικής γης στα αφεντικά τους…

Ταινία φρίκης, αυτό που σήμερα ζούμε, την κορύφωση της οποίας ακόμη δεν έχουμε δει. Δεν είναι η πείνα το χειρότερο που ετοιμάζουν γι αυτό τον λαό. Είναι ο τρόμος που επιθυμούν να βάλουν στην ψυχή του και η ήττα που προσπαθούν να επιβάλουν στο μυαλό του…

Απέναντι σε αυτά τα πολλαπλά διαλυτικά φαινόμενα, που ολίγον απέχουν από τον γόρδιο δεσμό, η προσφερόμενη λύση είναι μία: να παραδειγματιστούμε από τον Μακεδόνα στρατηλάτη και ως άξιοι Έλληνες να κόψουμε τους δεσμούς μας, να απαλλαγούμε από τα δεσμά εκείνα που μας κρατάνε καθηλωμένους στην σύγχρονη φυλακή μας…

Το ζητούμενο δεν είναι αν μπορούμε να κάνουμε επιτέλους κάτι. 

Το ζητούμενο δεν είναι αν αποφασίσουμε να κάνουμε αυτό που πρέπει. 

Είναι δεδομένο πως το ένστικτο επιβίωσης θα μας οδηγήσει νομοτελειακά στην σύγκρουση με τους υπάνθρωπους δεσμώτες μας. 

Το ζητούμενο είναι πως αυτό το κάτι πρέπει να γίνει γρήγορα, συντονισμένα και με πνεύμα ομόνοιας μεταξύ μας… 

Αν δεν μπορούμε, αν επικρατήσει επάνω μας ο φόβος που μας επιβάλλουν, τότε δεν είμαστε άξιοι να είμαστε ελεύθεροι. 

Γιατί η ελευθερία κερδίζεται και δεν χαρίζεται.


ΥΓ: Και προς όλους εκείνους που επιτίθενται στην Ελληνική σημαία (ακόμη και καίγοντάς την), θα πρέπει να ξέρουν πως όταν καίγονται σύμβολα, τότε πυρώνονται καρδιές...



    • Το καζάνι βράζει επικίνδυνα και τα αδιάφορα ή και προκλητικά σφυρίγματα σύντομα θα τινάξουν με απίστευτη μανία το καπάκι με ανυπολόγιστες συνέπειες

    Ας υποθέσουμε ότι αναζητούμε εργασία σε ένα οποιοδήποτε «τριτοσκοσμικό» μέρος του πλανήτη μας. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε ως «τριτοκοσμικοί» είναι να φτιάξουμε ένα βιογραφικό με τις σπουδές μας, τις δεξιότητές μας, τα ενδιαφέροντά μας, τα μέχρι τούδε επαγγελματικά μας βήματα.

    Το δεύτερο πράγμα είναι να επισκεφτούμε μια ιστοσελίδα που αναρτά αγγελίες εργασίας. Εξετάζουμε προσεκτικά όλες τις πιθανές επιλογές και στέλνουμε το βιογραφικό μας σε εταιρείες που αναζητούν εργαζόμενους. Ξαναλέμε ότι όλα αυτά δε γίνονται στην Ελλάδα αλλά σε μια «τριτοκοσμική» χώρα με «τριτοκοσμικούς» κατοίκους. Το τρίτο βήμα δεν ανήκει σε εμάς αλλά στον υποτιθέμενο εργοδότη που νομίζει ότι βρήκε στο δικό μας βιογραφικό όλα εκείνα τα θετικά στοιχεία που τον κάνουν να θέλει να μας δει από κοντά για μια συνέντευξη.


    Παίρνουμε μια πρώτη ικανοποίηση. Θεωρούμε ότι η μέχρι τώρα πορεία μας στον επιστημονικό και κοινωνικό στίβο τυγχάνει κάποιας θεωρητικής σε πρώτη φάση αναγνώρισης των κόπων μας αλλά και της παρουσίασής μας στα μάτια των άλλων. Μένει η εκ του σύνεγγυς επαφή για να διαπιστωθεί και από κοντά, δια ζώσης που λένε και οι μορφωμένοι ότι τα δύο μέρη που μέχρι τώρα επικοινωνούν ηλεκτρονικά είναι υπαρκτά πρόσωπα και δεν κρύβονται πίσω από κάποια άψυχα, άνευρα χαρτιά και ηλεκτρονικά μηνύματα. Μέχρι εδώ όλα φαίνονται μια χαρά. Είναι όμως έτσι; Ας αφήσουμε λίγο πίσω μας τις «τριτοκοσμικές» χώρες και κατοίκους και ας πάμε σε μια αναπτυγμένη χώρα σαν τη δική μας. Τι έχει μια τέτοια χώρα; Να ξεκινήσουμε από τα βασικά.


    Έχει τρία χρόνια Μνημόνια και ετοιμάζεται για το τέταρτο. Έχει γύρω στο ενάμιση εκατομμύριο άνεργους πολίτες στα επίσημα κιτάπια της. Φήμες (λέμε τώρα) αναφέρουν ότι είναι κοντά στα δύο εκατομμύρια. Άλλοι 500.000 ανήκουν στην κατηγορία των εργαζόμενων που δουλεύουν αλλά δε πληρώνονται. Άλλοι τόσοι περίπου ανήκουν σε μια άλλη κατηγορία που δουλεύουν αλλά παίρνουν μια πολύ μικρή αμοιβή. Σχεδόν συμβολική. Άλλοι τόσοι ανήκουν σε μια άλλη κατηγορία που λέγεται και κατηγορία της κινητικότητας. 

     
    Είναι μια ειδική «επαγγελματική» τάξη που είναι γνωστοί και ως γυρολόγοι. Αλλάζουν μέχρι και τρεις δουλειές σε διάστημα ενός μήνα γιατί καταλαβαίνουν ότι ο εργοδότης τους είναι παιδί «διαμάντι». Καλεί αρκετές δεκάδες εργαζομένων μέσα από το Τμήμα Ανθρώπινων Πόρων (H.R. λέγεται για τους μορφωμένους) κάθε μέρα.


    Χρησιμοποιώντας ως βάση δεδομένων του την στατιστική υπολογίζει πως από αυτούς τους δεκάδες που θα πάνε καθημερινά στα γραφεία του μερικοί θα «τσιμπήσουν» το δόλωμα και θα «πιστέψουν» τα λεγόμενα και τις υποσχέσεις του εργοδότη τους ότι «ξεκινάμε δοκιμαστικά» ή το άλλο το πετυχημένο «και τι έχεις να χάσεις;» ή το ακόμα καλύτερο «αν δείξεις πίστη και αφοσίωση θα πας μπροστά κάποια μέρα». Κάποια μέρα ναι. Ίσως εκείνη τη μέρα που θα βγάλει ο ήλιος κέρατα. Μάλλον για αυτή τη μέρα μιλάμε.

    Μιλάμε βέβαια και για μια χώρα που έχουν καταργηθεί οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, έχει γίνει παρελθόν το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, συζητείται η κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας. Με λίγα λόγια και για να μη μακρηγορούμε δεν υπάρχει τίποτε όρθιο σε ότι αφορά τα εργασιακά και ανθρώπινα δικαιώματα.
    Κάποιος μας ανέφερε αρκετά πρόσφατα ότι πήγε σε μια από αυτές τις καινούριες τις συνεντεύξεις που έχουν κάνει την εμφάνισή τους τα τελευταία δύο κυρίως χρόνια. Ειδοποιήθηκε, λοιπόν, να παραστεί σε μια τέτοια συνέντευξη. Το ραντεβού κλείστηκε για πρωινή ώρα. Αυτός ο κάποιος συνεπής στο ραντεβού του πήγε δεκαπέντε λεπτά νωρίτερα. Όπως πάντα.


    Η ώρα περνούσε και περίμενε έστω μια ειδοποίηση. Μάταιο. Κάποια στιγμή και ενώ η ώρα συνέχισε να περνά η πηγή άρχισε να χάνει την υπομονή της. Κόσμος πήγαινε και ερχόταν αλλά κανείς δε μιλούσε. Μια φωνή ακουγόταν μόνο. «Ο επόμενος». 

    Εκεί άρχισε να εκνευρίζεται. Σηκώνει το χεράκι του και λέει με στεντόρεια φωνή, ευγενικά πάντα: 

    «Συγγνώμη, εδώ δεν υπάρχουν ραντεβού για συνέντευξη; Τι σημαίνει επόμενος;». 

    «Με συγχωρείτε» απάντησε η φωνή από το βάθος «έχετε δίκιο αλλά βλέπετε τι γίνεται». «Τι γίνεται;» ρώτησε ο άνθρωπός μας. «Ανοίξατε και μας περιμένετε;». 


    Δίπλα του καθόταν μια πολύ όμορφη ύπαρξη και λέει στην πηγή : 

    «
    Τι να πεις; Εγώ περιμένω μια ώρα νωρίτερα από εσάς». Ο άνθρωπός μας ζήτησε να "συνεντευξιαστεί" άμεσα η πολύ όμορφη ύπαρξη και αμέσως μετά να πάρει σειρά. Όπερ και εγένετο. Ο άνθρωπός μας λόγω του πλήθους δέχτηκε να "συνεντευξιαστεί" μαζί με άλλον έναν ταλαίπωρο που νόμιζε πως επρόκειτο για κάτι σοβαρό. 

    Το αποτέλεσμα; Άνθρακες ο θησαυρός. Telemarketing που λένε και οι μορφωμένοι. Πωλήσεις μέσω τηλεφώνου όπως λένε και στο χωριό μου. Ναι, καλά καταλάβατε από αυτές τις γνωστές που αν μείνει κάποιος στο σπίτι το πρωί θα τον πάρουν τουλάχιστον 20 φορές τηλέφωνο μέχρι το μεσημέρι και θα του πουλάνε τηγάνια, κατσαρόλες, ντιβάνια, καναπέδες, συνδέσεις, καλσόν, ζαρτιέρες, στηθόδεσμους και άλλα χαριτωμένα
    .

    Καμιά συζήτηση για σύμβαση ή για κάποια έστω αξιοπρεπή αμοιβή ή έστω για κάτι που να καλύπτει τα έξοδα των εισιτηρίων μετακίνησης. Καμιά δέσμευση για ωράριο. Μόνο ένα ψέλλισμα πως αν πουλάμε τότε μπορεί σε βάθος εικοσαετίας να αποκτήσουμε ένα φοβερό και τρομερό προνόμιο. Να γίνουμε οκτάωροι με το αμύθητο ποσό των 500 μεικτών ευρώ μηνιαίως. Τα λόγια είναι περιττά.

    Ο άνθρωπός μας αντέδρασε και άρχισε να κάνει ερωτήσεις. Εις μάτην. Ο σχεδόν αμούστακος και άπειρος συνεντευξιάζων άρχισε να ψελλίζει κάτι περί μιας αρχής. Να γίνει η αρχή και μετά όλα θα φτιάξουν. Ο άνθρωπός μας το είχε ξαναδεί το έργο βέβαια. Δύο χρόνια το βλέπει. Δεν «τσιμπάει» πια. Ίσως να έχει αρχίσει να διασκεδάζει πια τη δυστυχία της και να συνειδητοποιεί όχι για το τι κακοί εργοδότες κυκλοφορούν γύρω του αλλά για το πόσο χρήσιμοι ηλίθιοι είναι κάποιοι εργαζόμενοι που περιστοιχίζουν τον εργοδότη αυτόν και εκμεταλλεύονται έναντι πινακίου φακής άλλους συνανθρώπους τους προκειμένου να έχουν την εύνοιά του ή και να νομίζουν πως ασκούν παρόμοια εξουσία με αυτή του εργοδότη τους.

    Το παραπάνω περιστατικό και τα πρόσωπα είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Δε θα μπορούσαν να συμβαίνουν σε μια χώρα με τέτοιους ρυθμούς ανάπτυξης όπως η δική μας. Σε μια χώρα όπου όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις φεύγουν, τα εργασιακά και ανθρώπινα δικαιώματα τσακίζονται. Υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα (πώς να μην υπάρχει όταν υπάρχει εσωτερική στάση πληρωμών), οι επενδυτές από τις αραβικές χώρες ετοιμάζονται να έρθουν να κάνουν συγκλονιστικές επενδύσεις χωρίς κεφάλαια βέβαια (τι χρειάζονται τα κεφάλαια στον καπιταλισμό;).

    Όλα αυτά είναι η ανάπτυξη που έρχεται σύμφωνα με την κυβέρνηση, τους υπουργούς της, την σάπια και παρηκμασμένη επιχειρηματική ελίτ, τη διαπλεκόμενη μιντιοκρατία και τους ολίγους πια απατεωνίσκους που έχουν ρευστό (αγνώστου προέλευσης και νομιμότητας) και κάνουν τις τελευταίες αρπαχτές έτσι για να περνά ευχάριστα η ώρα τους. Έτσι και αλλιώς οι εργαζόμενοι σύμφωνα και με τον νόμο δεν πληρώνονται και ούτε υπάρχει και κάποια νομική συνέπεια για αυτό. Όλα αυτά στα πλαίσια ενός «δημοκρατικού» πολιτεύματος με «ξεκάθαρους» και «δίκαιους» όρους και κανόνες.


    Καλά θα κάνουν οι «κυβερνώντες» και οι «γνωρίζοντες να αλλάξουν γρήγορα ρότα και να σοβαρευτούν άμεσα γιατί ο λαός θα στείλει γρήγορα και αυτούς αλλά και τις εταιρείες τους εκεί που τους αρμόζει.
    Το καζάνι βράζει επικίνδυνα και τα αδιάφορα ή και προκλητικά σφυρίγματα σύντομα θα τινάξουν με απίστευτη μανία το καπάκι με ανυπολόγιστες συνέπειες.
    Ας μη ξεχνάμε τα λόγια του ποιητή:
    «Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων που τον πλανήτη τον κρεμάνε σα μπρελόκ.
    Θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα,
    θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα…
    Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι
    και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξύδι…
    Δημοκρατία κι αξιοκρατία πλέον πωλούνται σε πανέρια σε ευκαιρία…
    Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα…
    Θέλω τον ήλιο και οξυγόνο κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ανταμώνω.
    Θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ!»…



    Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

    Διαβάζουμε στα πρωτοσέλιδα του ημερήσιου τύπου την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου, τα εφιαλτικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην πατρίδα μας με το τέλος του 2012. «Η ανεργία βουλιάζει την Ελλάδα. Στο 27% για όλη τη χώρα και εφιαλτική εκτίμηση για 30% το 2013. Στο 61,7% στους νέους έως 24 ετών. Μια γενιά γίνεται θυσία στο μνημόνιο. Ανατροπή Σοκ. Απασχολούμενοι 3.642.102 και άνεργοι 4.690.163 πολίτες».

    Λιγότερο από τρία χρόνια, λοιπόν, χρειάστηκαν οι κυβερνήσεις των μνημονίων για να διαλύσουν τελείως την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που πλέον, βρίσκεται στα οικονομικά επίπεδα του Τζιμπουτί και της Ρουάντα. Μια χώρα που λιμοκτονεί καθημερινά από τις προδοτικές αποφάσεις των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά.

    Ο Γιώργος Παπανδρέου από το Νοέμβριο του 2009, συζητούσε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ Στρος Καν (όπως ο ίδιος δημόσια είχε αποκαλύψει) την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, παρότι τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως δήλωνε: «Ιδιαίτερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν έχει την φήμη, ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη, ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά του. Το να πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και να τους λέει, επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι από την παιδεία π.χ., αυτές είναι επίσημες πράξεις, που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα-δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα, λοιπόν, δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας». Αυτός ο πολιτικός καταστροφέας της πατρίδας, λίγο πριν τη συνειδητή προδοτική υπαγωγή της χώρας στο επαίσχυντο μνημόνιο του ΔΝΤ, απεμπολούσε δάνειο με πρώτη δόση 25 δις € και χαμηλό επιτόκιο που του προτάθηκε από τη Ρωσία στη συνάντηση που έγινε στη Μόσχα το Φεβρουάριο του 2010 μεταξύ Πούτιν και Παπανδρέου. Ένα δάνειο το οποίο θα αποπληρωνόταν με κρατικές δεσμεύσεις και δια μέσω πώλησης γεωργικών προϊόντων που θα τόνωναν ιδιαίτερα τις εξαγωγές μας (συνεχείς δημόσιες δηλώσεις του ομογενή βουλευτή της Ρωσικής Κρατικής Δούμας κ. Ιβάν Σαββίδη). Αποδεικνύεται, δηλαδή, πως εάν τότε είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή του στη συμφωνία του προσφερόμενου δανείου από τη Ρωσία δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων.

    Ταυτόχρονα, όμως, αυτός o ολετήρας, τορπίλιζε ως αντιπολίτευση και ακύρωνε αργότερα ως κυβέρνηση τη συμφωνία Ρωσίας, Ελλάδος και Βουλγαρίας για την κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Όπως, επίσης, ακύρωνε την συμφωνηθείσα στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των Πρωθυπουργών της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) την κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream.

    Αυτή την ατιμωτική πράξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της πατρίδας και του λαού της διά μέσω της υπαγωγής της πατρίδας μας στο ΔΝΤ, αφού πρώτα την καταξευτίλισε διεθνώς με τις προσβλητικές έως αντεθνικές δηλώσεις του, επιβεβαίωσε ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, σε συνέντευξή που είχε δώσει στην παγκόσμιου κύρους Αμερικάνικη εφημερίδα New York Times και τις οποίες δηλώσεις ήδη διερευνά η δικαιοσύνη: «Ξέραμε στο Ταμείο από την αρχή ότι το πρόγραμμα αυτό ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί, επειδή δεν είχαμε κανένα, μα κανένα, επιτυχημένο παράδειγμα… η τρόικα υποτίμησε τις αρνητικές επιδράσεις που θα είχε το φάρμακό της στην ελληνική οικονομία… το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι μεγάλες περικοπές συνέβαλαν στο καθοδικό σπιράλ αποδεκατίζοντας την οικονομική ζήτηση εντός της Ελλάδας… το επιχείρημα που συνήθως χρησιμοποιείται από την τρόικα για να ασκήσει κριτική στην Ελλάδα -και για να αγνοήσει τα δικά της λάθη- είναι πως η βαθιά ύφεση οφείλεται στη μη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».

    Άλλωστε, αυτή την προδοτική πολιτική των μνημονίων επιβεβαιώνουν σήμερα ο Πολ Τόμσεν, διευθυντής του επιτελείου της τρόικα στην Ελλάδα και ο επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ, οι οποίοι πρόσφατα δήλωσαν πως «δώσαμε στον Ελληνικό λαό λάθος φάρμακο» και πως «Έχουμε κάνει λάθος εφ' όλης της ύλης».

    Την παραπάνω πολιτική της υπαγωγής της χώρας στο μνημόνιο, κατηγορούσε ως αντιπολίτευση και ο «πολύς» Αντώνης Σαμαράς και διατυμπάνιζε πως όταν γίνει κυβέρνηση θα σύστηνε μια και μόνη εξεταστική επιτροπή, η οποία θα εξέταζε για το πώς οδηγήθηκε η χώρα στο μνημόνιο. Μας βομβάρδιζε με παχιά λόγια μέσω των φλουδών εξαγγελιών του, στο Ζάππειο I, II και III και των 18 αναπτυξιακών του σημείων. Απέκλειε σε συνέντευξή του στις 22 Οκτωβρίου 2011 στην «Καθημερινή» κυβερνητικό συνασπισμό με τεχνοκράτες, ισχυριζόμενος: «Οι τεχνοκράτες είναι χρήσιμοι να λένε τη γνώμη τους, αλλά δεν έχουν όλοι την ίδια γνώμη και κάποιος πρέπει να κάνει τη σύνθεση. Και κάποιος πρέπει να παίρνει την ευθύνη. Αυτό είναι δουλειά του πολιτικού». Ωστόσο, τελικά, αυτός ο χαμηλοϋψής πολιτικός και τεχνοκράτη Πρωθυπουργό έκανε (Παπαδήμο), αλλά και στο σημερινό καταστροφικό κυβερνητικό συνασπισμό (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), το κλειδί της οικονομίας το παρέδωσε σε διορισμένο τεχνοκράτη (Στουρνάρας).

    Έτσι, μετά από περίπου τρία χρόνια μνημονίων διαπιστώνουμε πως είναι επιτακτική ανάγκη η αποδέσμευσή μας από τα επαχθή μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, που καθορίζουν πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο και γι΄ αυτό αναμένεται νέο επώδυνο «κούρεμα». Η συνεχιζόμενη ύφεση είναι πλέον, χαρακτηριστικό γνώρισμα, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η ευαγγελιζόμενη και πολυθρυλούμενη ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί σε ένα δυσμενές κλίμα οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών. Μέσα σ΄ αυτή τη ζοφερή κατάσταση, η κυβέρνηση Σαμαρά είναι απόλυτα προσδεμένη στο άρμα πολιτικής της Γερμανίας, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Τα αναπτυξιακά ανοίγματα, τύπου Κατάρ, είναι για να γελάει ο κόσμος με την ανεπάρκεια της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά.

    Συνεπώς, είναι ιστορική ανάγκη, ένα γενναίο πολιτικό άνοιγμα προς την ομόδοξη και ομόθρησκη φίλη Ρωσία, εξ΄ ίσου γενναίο με το άνοιγμα προς το Κατάρ, τη Γαλλία και τον Αμερικανικό παράγοντα. Η προσέγγιση με τη Ρωσία, η οποία διαθέτει υπερεπάρκεια κεφαλαίων, είναι όχι μόνο επιβεβλημένη αλλά έπρεπε να είχε γίνει μόλις ξέσπασε η κρίση δανεισμού της Ελλάδος, όταν και μας προτάθηκε η βοήθεια αλλά ο ολετήρας Γιώργος Παπανδρέου συνειδητά εξυπηρετώντας άλλων σχέδια, απεμπόλησε. Η προσέγγιση εξασφάλισης κεφαλαίων από τη Ρωσία φαντάζει ως η μόνη σημερινή λύση για πραγματική ανάπτυξη της χώρας, χωρίς ταυτόχρονη απεμπόληση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

    Επικοινωνία με τον συντάκτη



    Με τρόπο αυθαίρετο σε πολλές περιπτώσεις, εξαιρούνται υποχρεώσεων ή παρέχονται δικαιώματα σε άτομα ή φορείς, αποκλειστικά για μικροκομματικούς λόγους

    Γράφει ο Μακεδών

    Ένας από τους λόγους της κακοδαιμονίας μας είναι ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα, χωρίς να καταβάλλεται ούτε καν ο κόπος αιτιολόγησης της πράξης. Με τρόπο αυθαίρετο σε πολλές περιπτώσεις, εξαιρούνται υποχρεώσεων ή παρέχονται δικαιώματα σε άτομα ή φορείς, αποκλειστικά για μικροκομματικούς λόγους.

    Οι εξαιρέσεις, προφανώς και επιβάλλεται να υπάρχουν, όπου όμως αποδεδειγμένα τούτο επιβάλλεται. Όταν είναι ολοφάνερη η αιτία της καταστρατήγησης της ισονομίας, τότε είναι προφανές πως δημιουργείται σ’ όσους δεν μετέχουν της εξαίρεσης, ένα αίσθημα αδικίας, που με τη σειρά του οδηγεί σε έλλειψη εμπιστοσύνης προς το κράτος.

    Και φυσικά, αυτά όλα για τις περιβεβλημένες με νομιμότητα εξαιρέσεις. Διότι αν μιλήσουμε για όσες συμβαίνουν «κάτω από το τραπέζι» τότε τα πράγματα δεν θα μπορεί να περιγραφούν. Όλα αυτά, με αφορμή τη συνεχιζόμενη ανθελληνική πολιτική τουρκοφρόνων κύκλων στη Θράκη, που υπό την καθοδήγηση του τουρκικού Προξενείου, όχι μόνον αποκτούν οι μουσουλμάνοι -νομίμως- περισσότερα δικαιώματα από τους χριστιανούς, αλλά απαιτούν και περισσότερα.

    Όταν ήταν υπουργός επί των Εξωτερικών η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, κατά την επίσκεψή της στη Θράκη, είχε δηλώσει μεταξύ άλλων: «Για την κυβέρνηση, η ισονομία και η ισοπολιτεία είναι απόλυτη αρχή και μη διαπραγματεύσιμη». Η τραγική ειρωνεία είναι ότι εννοούσε πως δεν αδικούνται οι μουσουλμάνοι.

    Ότι για την περιφέρεια της Θράκης οφείλει η πολιτεία να επιδείξει το ίδιο ενδιαφέρον με τις άλλες περιφέρειες, ουδείς το αμφισβητεί. Και φυσικά δεν πρέπει να διακρίνει τους πολίτες ανάλογα με το θρήσκευμά του. Και τούτο διότι ισονομία (και ισοπολιτεία) σημαίνει, ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι έναντι του νόμου, έχουν τα αυτά δικαιώματα και τις αυτές υποχρεώσεις.

    Κι ενώ έλεγε αυτά η κ. υπουργός, εξαγγέλθηκαν μέτρα διάκρισης των πολιτών, σε βάρος των χριστιανών. Έχουν οι μουσουλμάνοι το -αντισυνταγματικό- δικαίωμα να εισέρχονται κατά παρέκκλιση πέντε τοις χιλίοις στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας. Εκείνο που είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό, είναι πως αυτά τα μέτρα δεν ισχύουν για όλους τους μουσουλμάνους, αλλά μόνον γι’ αυτούς της Θράκης.

    Δηλαδή έχουμε δύο αντισυνταγματικές διακρίσεις. Μία υπέρ των μουσουλμάνων σε βάρος των χριστιανών, και μία των μουσουλμάνων της Θράκης σε βάρος των μουσουλμάνων της άλλης Ελλάδας. Τα ευνοϊκά μέτρα αποκλειστικά στην περιοχή επιρροής του Τουρκικού Προξενείου, δείχνουν και το κίνητρο της προτίμησης. Αν ληφθεί δε υπόψη, ότι ευνοϊκή μεταχείριση τυγχάνουν και οι Έλληνες πολίτες ιουδαϊκού θρησκεύματος -στις κληρονομικές δοσοληψίες- τότε συνάγεται το συμπέρασμα, ότι το να είσαι Έλληνας και Χριστιανός στον τόπο σου, είναι μειονέκτημα.

    Η παροχή αυτών των πλεονεκτημάτων, προκειμένου να ξεπερασθεί το εμπόδιο της αντισυνταγματικότητας, θα καλυφθεί από ερμηνεία ότι πρόκειται περί προσωρινών μέτρων προς ευπαθείς περιοχές ή πολίτες που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας (όπως συνέβη με τους ομογενείς νεοπρόσφυγες).

    Μέτρα για τον περιορισμό των ανθελληνικών δραστηριοτήτων του τουρκικού Προξενείου, θα εξαγγελθούν; 

    Τους Πομάκους και τους Αθίγγανους θα τους προστατεύσουμε, όταν φοβούνται να δηλώσουν πως δεν είναι Τούρκοι; 

    Και πότε σκέπτεται η Πολιτεία, να αποσπάσει τη Θράκη από την αρμοδιότητα του ΥΠΕΞ; Σε άλλο κράτος ανήκει, ώστε να υπάγεται στον υπουργό Εξωτερικών;


    Πηγή: Βόρεια 

    Ένα διαδραστικό αφιέρωμα στα σχέδια λιτότητας για την Ελλάδα που διαδέχονται το ένα μετά το άλλο, παρουσιάζει σήμερα η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

    Οπως επισημαίνεται στο άρθρο, «παρά τις δυο αλλαγές κυβερνήσεων, η Ελλάδα συνεχίζει τα σχέδια λιτότητας και τα διεθνή σχέδια διάσωσης από τον φθινόπωρο του 2009».

    Ανεβαίνοντας στην εξουσία, ο νέος σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου συνειδητοποιεί το εύρος του ελλείμματος που συσσωρεύτηκε από την δεξιά. 
    Ενώ η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας υποβαθμίζεται από τους οίκους αξιολόγησης, εγκαταλείπει το σχέδιο ανάκαμψης 2,5 δις. ευρώ και παρουσιάζει πακέτο λιτότητας που θα μείωνε το ελληνικό έλλειμμα από το 12,7% στο 3% του ΑΠΕ πριν το 2013 με αύξηση της φορολογίας, πάγωμα των προσλήψεων και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. «Πρέπει να πάρουμε σε τρείς μήνες αποφάσεις που δεν ελήφθησαν επί 10 χρόνια» υποστήριξε ο Παπανδρέου.

    3 Μαρτίου 2010 - Πρώτο πλάνο λιτότητας: 4,8 δισ. ευρώ- Υπό την πίεση των αγορών και των ευρωπαίων εταίρων, η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει ένα νέο κύμα μέτρων λιτότητας.
    2 Μαΐου 2010 - Δεύτερο πλάνο λιτότητας : 30 δισ. ευρώ
    9 Ιουνίου 2011 - Τρίτο πλάνο λιτότητας: 28,4 δισ. ευρώ και αποκρατικοποιήσεις
    21 Σεπτεμβρίου 2011 - Τέταρτο πλάνο λιτότητας: 7,5 δισ. ευρώ
    13 Φεβρουαρίου 2012 - Πέμπτο πλάνο λιτότητας: 350 εκατομμύρια και διαγραφή χρέους
    8 Νοεμβρίου 2012 - Έκτο πλάνο λιτότητας: 18 δισ. ευρώ
    4 Ιανουαρίου 2013 - Έβδομο πλάνο λιτότητας: 2,5 δισ. ευρώ.

    Του Θύμιου Παπανικολάου

    Στις 29.6.2007, την ίδια εκείνη μέρα που καιγόταν η Πάρνηθα, «ΤΟ ΒΗΜΑ», σηματοδοτούσε με το πρωτοσέλιδό του, την αμερικάνικη «δυσφορία» και «απειλή», για το ρωσικό αγωγό αερίου:

    ΒΗΜΑ – 29.6.07 = Πρώτη σελίδα, κάτω δεξιά
     
    ΠΡΟΣΟΧΗ
    Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα μας μικρή. Η βιασύνη του Πούτιν και οι αντιδράσεις των Αμερικανών, δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει εμπλακεί σε μια σκληρή αναμέτρηση. Αυτονόητο είναι ότι χρειάζονται προσεκτικές αποφάσεις και ευέλικτες κινήσεις. Η Ελλάδα πρέπει να βγει κερδισμένη και να μη γίνει στόχος εκδικητικής μανίας. Διότι όλοι γνωρίζουμε πλέον πώς αντιδρούν οι μεγάλες δυνάμεις. (ΤΟ ΒΗΜΑ)

    Σήμερα ΟΛΟΙ γνωρίζουμε: Η μεθοδευμένη πτώση και εξόντωση του Καραμανλή οφείλεται σε αυτές τις συμφωνίες με τον Πούτιν. Μετά το ταξίδι τού τότε Πρωθυπουργού στη Μόσχα, άρχισαν να κτυπούν όλα τα όργανα της τρομοκρατικής αμερικάνικης ορχήστρας… Είχαμε αναλύσει σε πολλά κείμενά μας, ΤΟΤΕ, τα γεγονότα. Παραπέμπουμε μόνο σε ένα άρθρο μας, γραμμένο το Δεκέμβριο του 2007, με τίτλο: «ΟΛΟΙ «εναντίον του Καραμανλή. Σε νέα φάση ο πόλεμος Ρωσίας-Αμερικής».

    Τον Απρίλιο του 2008, ο Νίκος Καρατουλιώτης, στο άρθρο του, «Ο ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ… ΖΗΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ, επισημαίνει: «Τον Μάιο του 1997 ανακοινώνεται το νέο «γεωπολιτικό μανιφέστο» των ΗΠΑ, με το οποίο χαράσσεται η νέα Εθνική Στρατηγική προκειμένου η Αμερική να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία της μέσα στο νέο μεταψυχροπολεμικό Διεθνές Σύστημα όπου μέσα από ιστορικές συγκυρίες ανεδείχθη σε ηγεμονική δύναμη παγκόσμιας κλίμακας.

    Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της πολιτικής είναι:

    α. αποδυνάμωση της Ρωσίας στον ιστορικό της χώρο
    β. αποτροπή «οιασδήποτε μορφής συμμαχίας» Ρωσίας –Ευρώπης
    γ. αποτροπή μετεξέλιξης της ΕΕ σε ανεξάρτητη δύναμη

    Βασικό εργαλείο για την επίτευξη των στόχων της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής το ΝΑΤΟ, το οποίο από αμυντικός οργανισμός αντί να καταργηθεί μιας και δεν υπήρχε λόγος ύπαρξης του (δημιουργήθηκε για την ανάσχεση του Συμφώνου της Βαρσοβίας), μεταλλάσσεται σε επιθετικό εργαλείο.

    Το ΝΑΤΟ, είναι το εργαλείο εκείνο που επιτρέπει στους Αμερικανούς να κρατούν τη Γερμανία «κάτω», τη Ρωσία «έξω», και τους εαυτούς τους «μέσα « στην Ευρώπη».

    Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

    Σήμερα διαβάζουμε:
    Φρένο για ΔΕΠΑ και ΑΟΖ από ΗΠΑ
    «Σε άτυπη ενεργειακή ομηρία με σοβαρές γεωπολιτικές προεκτάσεις οδηγείται η Ελλάδα εφόσον πωληθεί η ΔΕΠΑ στη Gazprom» διαμήνυσε η Ουάσιγκτον μέσω υψηλόβαθμου στελέχους του Στέητ Ντιπάρτμεντ που επισκέφθηκε ατύπως την Αθήνα…
    …Το γεγονός ότι η αμερικανική πλευρά, σε αντίθεση με το Βερολίνο, δε θα έβλεπε με καλό μάτι την απόκτηση της ελληνικής εταιρείας από το ρωσικό γίγαντα του αερίου, δεν αποτελεί είδηση. Ωστόσο, κατά τις επαφές που είχε στην Αθήνα, το υψηλόβαθμο στέλεχος του Στέητ Ντιπάρτμεντ, ανέλυσε μια σειρά από λόγους ευρύτερου γεωπολιτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος, που καθιστούν ανεπιθύμητη μια τέτοια εξέλιξη…».
    Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ από το Κεφάλαιο ΕΔΩ:

    Μπαίνουμε, λοιπόν, σε μία νέα φάση της σύγκρουσης Ρωσίας-Αμερικής;

    Σε νέες τρομοκρατικές πολιτικές καταιγίδες (των μυστικών υπηρεσιών του ΗΠΑ), σε νέες πολιτικές πτώσεις και ανατροπές, σε νέες ταπεινώσεις;

    Βεβαίως, σήμερα ο πόλεμος αυτός ΤΕΜΝΕΤΑΙ και από τη σύγκρουση Αμερικής-Γερμανίας, καθόσον η Γερμανία, όπως λέει το ρεπορτάζ, μάλλον ευνοεί την «κάθοδο» του Πούτιν…

    Το σκηνικό, συνεπώς, γίνεται πιο περίπλοκο μια και η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ΑΠΟΙΚΙΑ των Γερμανών…


    Πηγή: Ρεσάλτο


    Αλλά εσύ, βουβέ, υπάκουε Έλληνα φορολογούμενε, συνέχισε να τους πληρώνεις χαράτσια...


    Νέες σαρωτικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολικών μονάδων (περίπου το 10% των σχολείων, σύμφωνα με τον Αρβανιτόπουλο, που θα προστεθούν στα ήδη «κομμένα» 1.100 σχολεία της περσινής χρονιάς) ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας.

    Οι διευθυντές των σχολείων καλούνται να συμπληρώσουν στο Survey (Σύστημα καταγραφής της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο οι διευθυντές και οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων καλούνται να ενημερώνουν υποχρεωτικά την 1η και 15η κάθε μήνα, μπας και ξεφύγει κάποια λεπτομέρεια στη μετακίνηση κυρίως του μαθητικού και εκπαιδευτικού προσωπικού, που οι υπηρεσίες του υπουργείου δε θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν στην κατεύθυνση της συγχώνευσης-κατάργησης τμημάτων ακόμη και στη μέση της σχολικής χρονιάς και του «εξορθολογισμού» του εκπαιδευτικού προσωπικού) ένα επιπλέον πεδίο για κάθε τμήμα της σχολικής τους μονάδας στη σχετική Φόρμα Γ1. Στο πεδίο αυτό, ο διευθυντής πρέπει να καταχωρίσει «τη μέγιστη χωρητικότητα της αίθουσας (σε μαθητές) κατά την εκτίμησή του».

    Η σχετική εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας που στάλθηκε στα σχολεία επικαλείται «προδιαγραφές του ΟΣΚ» (1,5 τ.μ. ανά μαθητή) για τον υπολογισμό της «μέγιστης χωρητικότητας». Τονίζει δε ότι η συμπλήρωση του πεδίου αυτού είναι υποχρεωτική, καθόσον σε αντίθετη περίπτωση δεν είναι δυνατή η διαδικασία Επιβεβαίωσης Δεδομένων.

    Παράλληλα, καλούνται από τους Διευθυντές Διευθύνσεων Εκπαίδευσης οι διευθυντές των σχολικών μονάδων και οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων για «μασάζ» και εκ του σύνεγγυς. Οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων οφείλουν να έχουν μαζί τους τον αριθμό των φοιτούντων νηπίων-προνηπίων της περσινής και της φετινής χρονιάς, καθώς και σκαρίφημα των αιθουσών του σχολείου τους (!) (οι «προδιαγραφές» του ΟΣΚ για τα νηπιαγωγεία είναι 2 τ.μ. ανά νήπιο).

    Είναι φανερό, ότι το υπουργείο Παιδείας θέλει να στοιβάξει κυριολεκτικά τους μαθητές στις αίθουσες, οι οποίες πρέπει να θυμίζουν στρατώνες. Πάει περίπατο κάθε έννοια ελεύθερου σχετικά χώρου για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων, στο πλαίσιο της μαθησιακής διαδικασίας, που ξεφεύγουν από την εικόνα που έχουμε συνηθίσει από τα προπολεμικά σχολεία (μαθητές-στρατιωτάκια ακούνητα-αμίλητα-αγέλαστα, τοποθετημένοι σε αυστηρές γραμμές θρανίων).

    Με τη σαρδελοποίηση των μαθητών και την κατάργηση τμημάτων, θα «περισσέψουν» και δάσκαλοι για ν’ αποτελέσουν τον περιοδεύοντα θίασο ανά την επικράτεια, προκειμένου να κουκουλωθούν τα κενά. Τα οποία, εξακολουθούν να είναι μεγάλα, ενώ βρισκόμαστε ήδη στο μέσον της σχολικής χρονιάς.

    Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει μόνον η ΟΛΜΕ, σε 36 από τις 58 Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τα πλήρη κενά φτάνουν τα 1.140 και οι αντίστοιχες χαμένες διδακτικές ώρες ξεπερνούν τις 20.000.

    Από την άλλη, στην πρωτοβάθμια, πάνω από 11.000 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί σταλίζουν στην ουρά της ανεργίας, ενώ το μέλλον προοιωνίζεται δυσοίωνο, με προβλέψεις για μηδενικούς διορισμούς μόνιμων και ελαχιστοποίηση των διορισμών αναπληρωτών.


    Πηγή: Αlfavita.gr

    Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας 

    Όταν τα σύννεφα πυκνώνουν στον ουρανό ξέρεις ότι έρχεται η βροχή. Όταν υπάρχει περίοδος ξηρασίας ξέρεις ότι η σοδιά δεν θα είναι καλή. Όταν σε ένα σπίτι γίνεται αλόγιστη σπατάλη ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα διαλυθεί. Σε πολλές άσχημες καταστάσεις υπάρχουν ενδείξεις-σημάδια που καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

    Τα σημάδια αυτά στην περίπτωση της Ελλάδας άρχισαν να φαίνονται την δεκαετία του 80’ και πολύ πιο καθαρά στην δεκαετία του 90’.
    Υπερδανεισμός-δανειολατρεία και από το κράτος και από τους πολίτες. Δανεισμός που δεν επενδύονταν τουλάχιστον σε επικερδείς ή καινοτόμες δραστηριότητες.
    Διόγκωση του δημόσιου τομέα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους
    με αποτέλεσμα την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος μόνο και μόνο για τους κομματικούς στρατούς.

    Σε μια από τις πρώτες μαζώξεις ενός πρώην μεγάλου κόμματος είχε λεχθεί το περίφημο
    «πρόεδρε το χρέος είναι σε χαμηλά επίπεδα και αυτό μπορούμε να το εκμεταλευτούμε».
    Δημόσια έργα στα δικά τους παιδιά, δημόσιους διαγωνισμούς στα δικά τους παιδιά, υπερκοστολογημένο ιατροφαρμακευτικό υλικό στα δικά τους παιδιά
    κλπ κλπ κλπ.

    Σε μια ζωτικής σημασίας υπηρεσία του υπουργείου υγείας συμμετέχοντας σε μια φιλολογική συζήτηση ερωτήθηκα για το πως θα μπορούσαν να γίνουν γόνιμες περικοπές στα κονδύλια των μονάδων υγείας. Απαντώντας είπα πως μια καλή αρχή θα ήταν
    να μπούμε στο σύστημα προμηθειών των ιδιωτικών νοσοκομείων και να δούμε σε τι τιμές «ψωνίζουν» αναλώσιμα και όχι μόνο υλικά και να τις υιοθετήσουμε και στον δημόσιο τομέα. Κοιτώντας με, με έκπληξη και με τρόμο ταυτόχρονα ο προϊστάμενος της υπηρεσίας είπε πως αν γινόταν αυτό την άλλη μέρα θα δολοφονούνταν πολύς κόσμος.

    Για να περνούν απαρατήρητες οι ημέρες και τα έργα των κυβερνήσεων
    κατέστρεψαν την παιδεία και την μετέτρεψαν σε εκπαίδευση επαγγελματιών . Που και αυτή η εκπαίδευση ήταν θλιβερή όταν ο λεγόμενος επαγγελματικός προσανατολισμός ήταν η ώρα του παιδιού και τα προγράμματα σπουδών σε πανεπιστημιακά αλλά και τεχνολογικά ιδρύματα ήταν για κλάματα.
    Θυμάμαι πως στο δεύτερο εξάμηνο της σχολής μου είχαμε κινητοποιήσεις διότι οι κυβερνήσεις έφτιαχναν τμήματα σχολών χωρίς πρώτα να έχουν κατοχυρώσει επαγγελματικά δικαιώματα. Με λίγα λόγια ήθελαν άνεργους με πτυχίο και χωρίς να καθορίζεται το αντικείμενο της εργασίας τους. Και αυτό βέβαια για ψηφοθηρικούς λόγους σε εκλογικές περιφέρειες όπου στοιβάζονταν σπουδαστές όχι λόγω μελέτης για την ίδρυση τμήματος ΤΕΙ αλλά για ψηφαλάκια.

    Σειρά είχαν
    τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή εξημέρωσης αν θέλετε όπου στα τέλη του 80’ και αρχές του 90’ ξεπετάχτηκαν και έκαναν πάταγο. Και εκεί έγιναν μεγάλα γλέντια και η διαπλοκή έσπασε όλα τα κοντέρ. Η διαπλοκή αυτή συνεχίζει μέχρι σήμερα παρά τις διαβεβαιώσεις των μνημονιακών ότι τα πράγματα θα αλλάξουν και θα μπουν κανόνες. Μεγάλοι επιχειρηματίες κατασκευαστικών εταιρειών αγοράζουν τηλεοπτικά κανάλια, άλλοι ποδοσφαιρικές ομάδες και όλα ήταν κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους για να «διαπρέψουν».

    Τελευταίες στην σειρά
    οι τράπεζες.
    Ήθελες αυτοκίνητο; Έπαιρνες δάνειο.
    Ήθελες διακοπές καλοκαρινές, χριστουγεννιάτικες, πασχαλινές ; Έπαιρνες δάνειο.
    Ήθελες να πας για καφέ που λέει ο λόγος; Έπαιρνες δάνειο.
    Ένα σύστημα χωρίς κανόνες και περιορισμούς. Και αυτά για να ωφεληθεί ποιος; Οι τράπεζες λέω εγώ που σε παρακαλούσαν να πάρεις ένα δάνειο και σου έστελναν στο σπίτι τις πιστωτικές λες και ήταν διαφημιστικό υλικό. Ποια ήταν τότε τα κέρδη των τραπεζών απο τα χοντρά και τα ψιλά γράμματα των δανειακών συμβάσεων; Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι μεγάλο μέρος των δόσεων που παίρνουμε τώρα από την Ευρώπη και τους δανειστές πηγαίνουν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών χωρίς καμία επιστροφή και χωρίς κανένα ώφελος των πολιτών. Ο πολίτης δηλαδή μέσω της κυβέρνησης δανείζεται για να τα δώσει στις τράπεζες.


    Αν κάτι από τα παραπάνω είναι αναληθές
    ας επιτρέψει η κυβέρνηση έναν λογιστικό έλεγχο στα οικονομικά περπαγμένα όλων των κυβερνήσεων μετά το 74’ τουλάχιστον. Γιατί δεν το δέχεται; Έχουν κάτι να φοβηθούν; Με αυτό τον τρόπο θα έδιωχναν την ρετσινιά από πάνω τους και η λαϊκή οργή θα κατακάθονταν. Με αυτό τον τρόπο οι πολιτικοί τους αντίπαλοι δεν θα είχαν τίποτε να πουν για το θλιβερό παρελθόν και το δωσιλογικό παρόν.

    Όλα τα παραπάνω συνέβησαν κατα την διάρκεια των κυβερνήσεων της νέας δημοκρατίας και του πα.σο.κ.

    Κυβενώντες οι οποίοι νοιάζονταν για το μέλλον του κόμματος και την καλοπέραση των δικών τους εκατέρωθεν παιδιών.
    Κυβερνώντες οι οποίοι δεν έβαλαν ποτέ κανόνες, δεν λειτούργησαν για το συμφέρον της πατρίδας και του πολίτη.
    Κυβερνώντες που ότι ξεκινούσαν το έκαναν στο πόδι γιατί σκοπός τους δεν ήταν η ισονομία, η ποιότητα και το εθνικό συμφέρον.
    Κυβερνώντες που την μόνη καλή δουλειά που έκαναν ήταν ο σχεδιασμός μηχανισμών κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, των κομματικών στρατών και η εξυπηρέτηση των φίλων τους.

    Τα ίδια κόμματα τώρα, με στελέχη που υπήρχαν τότε έρχονται να σου κουνήσουν το δάκτυλο, να σου αφαιρέσουν την αξιοπρέπεια, να βάλουν τις κατασταλτικές δυνάμεις να σε δείρουν, να σου πάρουν το σπίτι και ότι έχτισες με κόπο στον βωμό των φόρων που και αυτοί προς τους φίλους τους πάλι διοχετεύονται.


    Σου λένε ότι
    θα πληρώνεις φόρους αλλά νοσοκομεία δεν θα υπάρχουν. Θα πληρώνεις φόρους και σχολεία δεν θα υπάρχουν. Θα πληρώνεις φόρους και θα σε χτυπάνε. Θα πληρώνεις φόρους και ο πατέρας σου που πλήρωνε το ΙΚΑ χρόνια ολόκληρα θα παίρνει σύνταξη πεντακόσια ευρώ και θα τον βλέπεις με το βλέμμα θλιμμένο γιατί δεν μπορεί να αγοράσει τα φάρμακά του. Θα πληρώνεις φόρους και τους δημόσιους οργανισμούς που αυτοί κακοδιαχειρίστηκαν και κατάκλεψαν και ανήκουν στους πολίτες θα τους πουλήσουν τώρα και πάλι στους φίλους τους.
    Που τα είδατε αυτά γραμμένα; Αντί να ζητήσετε συγνώμη από τον λαό και να παραδοθείτε στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα τολμάτε να τον δέρνετε και να του κουνάτε το δάχτυλο; Αυτό είναι το ήθος ενός άνδρα ή το ήθος ενός αδυσώπητου εγκληματία, το ήθος ενός τιποτένιου προδότη που πρόδωσε την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο λαός;
    Όταν εξουσιοδοτείς κάποιον να επιβάλλει κανόνες, να τηρεί κανόνες, να προστατεύει το κράτος, το σύνταγμα και τον λαό και δεν μπορεί να το κάνει απλά τον στέλνεις στο σπίτι του. Και έναν βοσκό αν βάλεις στα πρόβατά σου και δεν μπορεί να τα φυλάξει τον στέλνεις σπίτι του. Πόσο μάλλον αυτούς τους εγκληματίες που μεχρι τώρα διαχειρίζονται την τύχη της πατρίδας σου και την τύχη εκατομυρίων ανθρώπων.

    Από την άλλη ο πολίτης
    . Ο πολίτης που έβλεπε επαγγελματίες ψεύτες, μιζαδόρους, διαπλεκόμενους, ηγέτες της δεκάρας να τον κυβερνούν. Καθόταν σε μια άκρη κάτω από το τραπέζι που τρωγόπιναν οι κυβερνώντες με όλο το σκυλολόι της διαπλοκής και κάπου κάπου του πέταγαν ένα κόκαλο. Γιατί κόκαλο; Κόκαλο γιατί ποτέ δεν είχε υγεία, ποτέ δεν είχε παιδεία, ποτέ δεν είχε δρόμους, ποτέ δεν είχε δημόσιες υπηρεσίες. Και εκεί που έπαιρνε το κόκαλο σώπαινε και άφηνε τους αφέντες να συνεχίζουν το φαγοπότι.

    Ο εγκέφαλος του ανθρώπου λένε, είναι σαν ένα εργαστάσιο όπου ότι πρώτες ύλες του δώσεις θα σου βγάλει και το ανάλογο προϊόν. Έτσι
    μας αφαίρεσαν την παιδεία, γιατί παιδεία δεν είναι να μαθαίνεις μαθηματικά για να δώσεις πανελλήνιες. Παιδεία είναι κάτι άλλο που μέχρι στιγμής δεν είχαμε την χαρά να το έχουμε. Η παιδεία δημιουργεί χαρακτήρες, δημιουργεί κριτική σκέψη, δημιουργεί εγκεφαλικά φίλτρα που δεν πάνε την τροφή αμάσητη στο στομάχι. Γιατί αν είχαμε αυτή την παιδεία αυτοί οι κύριοι που τώρα μας κουνάνε το δάκτυλο θα ήταν εδώ και πολλά χρόνια ένα θλιβερό παρελθόν. Σου πέταξαν μπροστά στα μάτια σου την χυδαία ιδωτική τηλεόραση, σου έτρεχαν τα σάλια βλέποντας την χλιδη της Ελληνικής showbiz, σου έδωσαν δάνεια για να περνάς καλά, σου αφαίρεσαν την παιδεία, σε επέστρεψαν στην παλαιολιθική εποχή όπου ο καθένας ήταν μόνος του και έψαχνε για το θήραμά του, σε αποξένωσαν από τον συμπολίτη σου και τον γείτονά σου και σου έβαλαν ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές, σε έβαλαν να κυνηγάς ένα αμερικάνικο όνειρο και ξέχασες τι θα πει ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ζωή. Και στο τέλος κάθε τετραετίας πήγαινες και τους έδινες την ψήφο εμπιστοσύνης σου.

    Αυτό όμως που δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτε τώρα είναι το
    τι σε χωρίζει από τον γείτονα και τον συμπολίτη σου. Τι το διαφορετικό ζητάς εσύ από την ζωή σου απο το τι ζητάει αυτός; Εδώ τώρα που έφτασες που σε έχουν καθηλώσει, τι σε χωρίζει από τον διπλανό σου; Η αξιοπρέπεια δεν έχει χρώμα, δεν έχει κόμμα. Γιατί ακόμα και τώρα φέρεσαι σαν άνθρωπος της παλαιολιθικής εποχής.

    Ο πολιτσμός έχει προχωρήσει και έδειξε ότι
    μόνο η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα έχει αποτέλεσμα σε τέτοιες περιστάσεις. Αυτό που ζητάς είναι μια εργασία, μια αξιοπρεπή διαβίωση, υγεία, παιδεία και ισονομία, ένα κράτος που να παρέχει ίσες ευκαιρίες προς τους πολίτες, ένα κράτος που θα σέβεται την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Τώρα την ύστατη στιγμή που όλα όσα ήξερες σωριάζονται το μόνο που έχεις δικαίωμα και υποχρέωση να κάνεις είναι να τους διώξεις. Να τους κουνήσεις εσύ το δάκτυλο για ότι εγκληματικό τόσα χρόνια έχουν πράξει. Να τους στείλεις σπίτι τους και να χτίσεις ένα καινούριο και δυνατό οικοδόμημα που θα επιτρέπει στα παιδιά σου να ζούνε ως άνθρωποι.


    Πηγή
    • Η χειρότερη εξάρτηση που μπορεί να υπάρξει για ένα κράτος, είναι η τροφική. Εάν το κράτος δεν μπορεί να είναι αυτόνομο στον τομέα της τροφής, τότε δεν μπορεί να είναι αυτοκυρίαρχο, αυτόνομο και ανεξάρτητο σε οτιδήποτε. Τί γίνεται όμως εάν το κράτος οδηγηθεί εντέχνως από τους κυβερνώντες του στην τροφική εξάρτησή του από ξένες χώρες;

    1) Το 1980, η Ελλάδα είχε πλεόνασμα στο γεωργικό της ισοζύγιο. Η δραματική επιδείνωση στο ισοζύγιο των γεωργικών προϊόντων, συνέπεια της ένταξης στην ΕΟΚ και της αντιαγροτικής πολιτικής των κυβερνήσεων στην εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, φάνηκε από την πρώτη στιγμή:
    Το 1980 η Ελλάδα είχε πλεόνασμα 763 εκατ. δολαρίων στο γεωργικό εμπορικό ισοζύγιο, αλλά το 1981, πρώτη χρονιά της ένταξης, παρουσιάστηκε έλλειμμα ύψους 377 εκατ. δολαρίων. Με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα, η εικόνα καταγράφεται πλέον παραπάνω από δραματική:
    Το έλλειμμα του γεωργικού ισοζυγίου έφτασε το 2008 στα 3 δισ. ευρώ, το 2009 στα 2,4 δισ. ευρώ, το 2010 και 2011 στα 2 δισ. ευρώ.
    Δηλαδή: Από το 1981 το έλλειμμα στο αγροτικό ισοζύγιο αυξήθηκε μέχρι και πάνω από 900%!
    Ενα ακόμα στοιχείο ως προς το γεωργικό ισοζύγιο: Μόνο μέσα στον πρώτο χρόνο εισαγωγής του ευρώ, η Ελλάδα παρουσίασε αύξηση του ελλείμματος του γεωργικού της ισοζυγίου με όλες τις χώρες του κόσμου (κοινοτικές και μη) της τάξης του 74%.

    2) Σύμφωνα με την έκθεση του 2002 της Γιούροστατ για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, την πρώτη 20ετία της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ εξαφανίστηκαν από το «χάρτη» 185 χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά στην Ελλάδα. Εκτοτε υπολογίζεται σταθερά ότι στην Ελλάδα ξεκληρίζονται ετησίως περί τα 20.000 αγροτικά νοικοκυριά.
    Την ίδια περίοδο, οι αγρότες με γη κάτω των 50 στρεμμάτων λιγόστεψαν κατά 21%, αντίθετα οι εκμεταλλεύσεις από 200 έως 500 στρέμματα αυξήθηκαν κατά 93% και οι εκμεταλλεύσεις από 1.000 έως 1.400 στρέμματα αυξήθηκαν κατά 135%. Η ΕΕ είναι προφανές ότι ευνοεί τους «νεοτσιφλικάδες»...
    Επίσης: Το 1981 - χρονιά ένταξης στην ΕΟΚ - υπήρχαν στην Ελλάδα 998.876 αγροτικά νοικοκυριά και απασχολούνταν στον αγροτικό τομέα 1.083.000 Ελληνες. Το 1997 έμειναν 821.390 αγροτικά νοικοκυριά και 765.000 απασχολούμενοι. Σύμφωνα με νεότερη κλαδική μελέτη της Τράπεζας Πειραιώς (Σεπτέμβρης 2008), το ποσοστό συμμετοχής των απασχολουμένων στον πρωτογενή τομέα στο σύνολο των απασχολουμένων στην οικονομία μειώνεται συνεχώς. Ετσι, από 39,8% το 1971 έφτασε σε μόλις 11,5% το 2008.
    Οσο για τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, από το 2000 και μετά επίσης προκύπτει δραματική μείωση του αριθμού των απασχολουμένων στον αγροτικό τομέα. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, στις αρχές του 2000 ο αριθμός των απασχολουμένων σε γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία ήταν 730.000 και στο τέλος του 2011 ήταν 496.000. Δηλαδή, μειώθηκαν κατά 234.000 μέσα σε έντεκα χρόνια. Με άλλα λόγια διατηρείται η ίδια κατάσταση, δηλαδή να βγαίνουν από τη μέση κάθε χρόνο περίπου 20 - 21 χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά.

    3) Οπως προκύπτει από τα ίδια τα στοιχεία της Κομισιόν, το 80% από τα 55 δισ. ευρώ των επιδοτήσεων που διατίθενται κάθε χρόνο συνολικά στα κράτη - μέλη της ΕΕ, στο πλαίσιο της περιβόητης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), εισπράττεται από τους μεγαλογαιοκτήμονες, δηλαδή από το μεγάλο κεφάλαιο.
    Το φαινόμενο δεν είναι μόνο «ελληνικό». Στην Αγγλία, για παράδειγμα, όπως αποκαλύφθηκε το 2007, τις μεγαλύτερες αγροτικές επιδοτήσεις τις μοιράζονται η ...βασιλική οικογένεια και διάφοροι άλλοι πάμπλουτοι «ευγενείς». Οπως προέκυψε, η βασίλισσα Ελισάβετ εισέπραττε από (...αγροτικές) επιδοτήσεις 544.000 στερλίνες ετησίως, ο διάδοχος Κάρολος 225.000 στερλίνες, ο δούκας του Μάρλμπορο 370.000 στερλίνες, ο δούκας του Ουεστμίνστερ 325.000, ο δούκας του Μπρέντφορντ 380.000, ο κόμης του Λέστερ 250.000 στερλίνες.

    4) Σύμφωνα με τη μελέτη για τη «Διαχρονική Εξέλιξη των Μεγεθών του Εξωτερικού Εμπορίου Αγροτικών Προϊόντων στην Ελλάδα την Περίοδο 1994 - 2008» (Πετρόπουλος, Φατούρος, Κυριαζόπουλος, Πασχαλίδης):
    α) Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου των γεωργικών προϊόντων της Ελλάδας με όλες τις χώρες του κόσμου μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ και συγκεκριμένα για την δεκαπενταετία 1994 - 2008 έχει αυξηθεί κατά 529,12%.
    β) Σε ό,τι αφορά στην ανάλυση των εξαγωγών και εισαγωγών γεωργικών προϊόντων της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, η αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου των γεωργικών προϊόντων ήταν της τάξης του 213,71%. Συγκεκριμένα, το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων από -800 εκατ. ευρώ έλλειμμα το 1994, διαμορφώθηκε στα -2,512 δισ. ευρώ έλλειμμα το 2008.

    Αυτή είναι η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στον αγροτικό κόσμο.
    Αυτός είναι ο «παράδεισος της ΕΕ» για τους αγρότες και συνολικά για τον ελληνικό λαό.