Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Δεκ 2012


Διαβάζοντας τον ιστότοπο της zougla.gr, με μεγάλη μας χαρά είδαμε πως ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος σε «απολογητικού τύπου» δημοσίευμα, έσπευσε να ξεκαθαρίσει απαντώντας στα διάφορα ερωτήματα που προέκυψαν, στα διάφορα ιστολόγια με μάλλον ειρωνικό τόνο. Η αλήθεια είναι πως πολλοί έθεσαν «εύλογα» δημοσιεύματα για το κατά τα άλλα συγκλονιστικό περιστατικό που του συνέβη κι όπως κι ο ίδιος σωστά αναφέρει έληξε χωρίς γρατζουνιά. Θα του έχρηζαν δημοσίως τα θερμά συγχαρητήρια και η όποια συγνώμη του οφείλεται αν δεν απαντούσε επιλεκτικά και μόνο όπου μπορούσε να δικαιωθεί αποκρύπτοντας όμως την διαρκούσα ερώτηση περί οπλοφορίας του. Η οποία μένει αναπάντητη για σχεδόν δεκαετία(ες) στην μοναδική περίπτωση του που θα επεξηγήσουμε παρακάτω και χρήζει ουσιαστικής νομικά καλυμμένης απάντησης από τον ίδιο.

Ας επαληθεύσουμε τι χρειάζεται βάση του νόμου 2168/93 περί όπλων και εκρηκτικών τι Δικαιολογητικά χρειάζεται να προσκομίσει ο αιτών άδειας κατοχής οποιοδήποτε όπλου (κυνηγετικού, σκοπευτικού, προσωπικής άδειας οπλοφορίας).
  1. Φωτογραφίες – Φ/Α ταυτότητας
  2. Υπεύθυνη Δήλωση πως δεν είναι φυγόδικος – φυγόποινος ή καταδικασμένος σε συγκεκριμένες κατηγορίες νομικών παραβάσεων, καθώς και δεν επιχειρεί σε συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες (security).
  3. Ιατρικό πιστοποιητικό γιατρού ειδικότητας παθολόγου ή νευρολόγου-ψυχίατρου, (όχι μόνο νευρολόγου), από το οποίο να προκύπτει ότι είναι Ψυχικά Υγιής και Σωματικά ικανός να οπλοφορεί!!!
  4. Για την προσωπική άδεια οπλοφορίας φυσικά αναγράφει και τους λόγους που ζητά την χορήγησή της.
Επιστρέφοντας στην περίπτωση του κύριου Τριανταφυλλόπουλου, μέχρι στιγμής είναι γνωστό πως δεν έχει υπηρετήσει την κανονική θητεία στο στρατό, παίρνοντας απαλλαγή Ι5 για ψυχοσωματικές διαταραχές, το γνωστό και «πολύτιμο» τρελόχαρτο. Ο κ. Τριανταφυλλόπουλος έχει ήδη απαντήσει πως είχε προβεί στην κίνηση αυτή εκείνη την περίοδο «χούντα» λόγω πολιτικών διώξεων που υπέστη οικογενειακώς. Καθόλα σεβαστή και ουχί κατακριτέα μιας κι η περίοδος εκείνη μόνο καλές αναμνήσεις δεν έχει αφήσει λόγω διωγμών και διχασμού. 
Στην πορεία όμως και στην μετάβαση σε δημοκρατικό πολίτευμα δεν αποφάσισε να υπηρετήσει την θητεία ώστε να αλλάξει την κατηγορία από Ι5 σε Ι1, δηλαδή φυσιολογικός. Ίσως οι συγκυρίες να ήταν τέτοιες που το Ι5 να βόλευε καταστάσεις, αλλά δεν είναι κάτι που μας αφορά. 
Επίσης συνηγορούμε πως λόγω των πολλαπλών αποκαλύψεων σε βάθος χρόνου δύναται να απέκτησε «θανάσιμους» εχθρούς κι ίσως να αποτελεί στόχο τρομοκρατικής επίθεσης ως «τρόπαιο». Αναμφισβήτητα λοιπόν ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος πρέπει να προστατεύει την προσωπική και οικογενειακή του ζωή καθώς και των όποιων άλλων συμφερόντων του καθημερινά. 
Πληροί ξεκάθαρα όλους τους όρους ώστε να του αποσπαστούν αστυνομικοί για την φύλαξή του, αλλά κι είναι οικονομικά ισχυρός (με το σπαθί του) να πληρώνει και ιδιωτική φύλαξη, ώστε να του παρέχεται το μάξιμουμ ασφαλείας, εάν κι εφόσον το επιθυμεί.

Αυτό που δεν μπορεί είναι να είναι νόμιμος κάτοχος οποιουδήποτε όπλου σύμφωνα με τον νόμο. Και προκύπτουν σαφέστατα διαχρονικός αναπάντητα ερωτήματα:

1. Εφόσον δεν πληροί την προϋπόθεση #3 (αρίθμηση του γράφοντα) «Ψυχικά Υγιής» σαν κάτοχος Ι5, η προσκόμιση τέτοιου εγγράφου δεν είναι ψευδής;

2. Ο υπογράφων γιατρός για την πιστοποίηση του δημοσιογράφου, είναι γνώστης του Ι5 απολυτηρίου ή όχι; Διότι αν είναι γνώστης ο γιατρός τότε έχουμε παράβαση του νόμου και από αυτόν, όχι μόνο από τον δημοσιογράφο που το προσκομίζει. Εάν δεν είναι γνώστης ο γιατρός, τότε «παραπλανάται» από τον δημοσιογράφο. Κι εφόσον η άδεια χρήζει ανανέωσης κάθε τριετία άραγε πόσες φορές έχει ήδη συμβεί αυτό; Η κατηγορία λοιπόν περιγράφεται με Πρόθεση, με Δόλο, κατ’ Εξακολούθηση… 

3. Στο τμήμα όπλων της Γ.Α.Δ.Α αρμόδιο για την έγκριση των ανωτέρω αδειών, τι ακριβώς συμβαίνει; Πως παρακάμπτεται ο «τυχόν» έλεγχος των υπεύθυνων αξιωματικών έκδοσης; Δεν γνωρίζουν για το Ι5 (είναι δημοσιευμένο στο διαδίκτυο πολλάκις), κι αν γνωρίζουν ποιος ανώτατος δάκτυλος παρεμβαίνει; Είναι γνωστό της πάση, κι ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος αποκάλυψε εκτενέστερα τέλη της δεκαετίας του 90, πως η έγκριση άδειας οπλοφορίας δεν είναι προσβάσιμη στον απλό πολίτη. Ξαναδιατυπώνεται με Πρόθεση, με Δόλο, κατ’ Εξακολούθηση…

4. Συνεχίζοντας ερχόμαστε στο καίριο ζήτημα της κλοπής όπλου, δηλαδή της ποινικής παράβασης του ιδιοκτήτη για μη ασφαλή φύλαξη. Δεν ενθυμούμαι ακριβώς πόσες φορές έχει χαθεί το πιστόλι του κυρίου Τριανταφυλλόπουλου. Αν δεν μ απατά η μνήμη μου είναι 2-3 φορές στην Ευελπίδων, κατά την διάρρηξη του τότε αυτοκινήτου του, του γνωστού πράσινου(;) Grand Cherokee με τις κεραίες. Να συμπράξω με τον δημοσιογράφο και να δεχτώ πως κλάπηκε για διάφορους λόγους έως και για συνωμοτικούς εναντίον του, καθώς κι ότι τηρούσε τον νόμο να μην εισέρχεται στα Δικαστήρια με όπλο. Προ 2 μηνών όμως ξανακλάπηκε, κατά την διάρκεια μνημόσυνου, μπροστά στα μάτια του αλλά και στα μάτια των ανδρών της προσωπικής του ασφάλειας (ο Θεός να τους κάνει…). Εύλογα ερωτήματα είναι τα εξής:
α) Ποιες οι νομικές κυρώσεις εναντίον του δημοσιογράφου, εφόσον δεν υπήρξε εγκληματική ενέργεια απλά αμέλεια εκ μέρους του να το τοποθετήσει σε μέρος που το παρατηρεί.
β) Νομικές κυρώσεις στην φρουρά, επιφορτισμένη με την ασφάλεια; Δηλαδή σε κλέβουν και δεν τρέχει τίποτα; Κατά το σινεφίλ « Δεν είδα, Δεν ξέρω…»
γ) Με ποιο αθωωτικό σκεπτικό βγήκε με συνοπτικές διαδικασίες και σε πολύ μικρό χρόνο (πραγματικό ρεκόρ) η άδεια αντικατάστασης του κλεμμένου όπλου; Δεν υπήρξε καμία έρευνα υπαιτιότητας; Υπενθυμίζω πως μέσος χρόνος για έκδοση άδειας οπλοφορίας είναι 2-3 μήνες το λιγότερο…

5. Και φτάνουμε στο προχθεσινό γεγονός όπου δηλώνεται ΞΑΝΑ κλοπή και απώλεια όπλου. Οπότε τα νέα ερωτήματα είναι τα εξής:
α) Θα σας αντικατασταθεί το κλεμμένο όπλο αν δεν το έχετε κάνει ήδη με ταχύτατες διαδικασίες;
β) Διώκεστε νομικά για απώλεια οπλισμού βάση νόμου μετά τον σχετικό σάλο που δημιουργήθηκε λόγω των προσφάτων απωλειών;

Για να μην χαρακτηριστούμε ως άσπονδοι εχθροί και διώκτες του δημοφιλούς δημοσιογράφου που έζησε πραγματικά μια δύσκολη εμπειρία ας μεταφέρουμε και αυτούσια τα λόγια του δικηγόρου Γιώργου Μαρή όπως γράφτηκαν σε μίνι άρθρο του σε άλλο ιστολόγιο αστυνομικού ενδιαφέροντος (bloko.gr). Με την υποσημείωση πως ο συγκεκριμένος δικηγόρος κι αν δεν απατώμαι μέλος νομοθετικής επιτροπής του Υ.ΠΡΟ.ΠΟ, δεν φαίνεται να γνωρίζει τις προηγούμενες απώλειες όπλων κι απαριθμεί τις πρόσφατες δύο.

«Πρέπει να καταλάβουμε ότι όποιος βγάζει άδεια οπλοφορίας την βγάζει -σύμφωνα με τον νόμο 2168 και με την λογική- για να ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ (: φέρει όπλο ) και όχι απλώς για να το κατέχει. Όταν την μια φορά του το κλέβουν επειδή το είχε σε τσάντα και την άλλη γιατί το είχε στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου (= 2 φορές κλεμμένα όπλα) αυτό υποχρεώνει την αστυνομία να μην του ανανεώσει την άδεια οπλοφορίας.
Όχι μόνο γιατί τελικά δείχνει ότι δεν την χρειάζεται, αλλά και γιατί δεν πληροί τις προϋποθέσεις της ασφαλούς φύλαξης που αποτελούν προϋπόθεση ακόμα και για την απλή ανανέωση μιας άδειας.
Και το βασικότερο; Γιατί δεν οφείλουν οι έλληνες πολίτες να ανέχονται τον εξοπλισμό κακοποιών με υπερσύγχρονα πιστόλια ενός απρόσεκτου ανθρώπου. Ανυπομονώ να δω αν η αστυνομία θα βγάλει πάλι άδεια για τρίτο όπλο στο ίδιο άτομο και με ποια κριτήρια».
του δικηγόρου Γιώργου Μαρή

Εν τέλει αγαπητέ μας Μάκη. Δύναται για μια φορά να πάρουμε της απαντήσεις μας με την σειρά, μια προς μια, με τον ίδιο τρόπο και τόνο που σε αγαπήσαμε μέσα από τις εκπομπές σου, να κρίνουμε και να κριθούμε μαζί, ως Έλληνες πολίτες, ως ίσο προς ίσο, με εσένα τον Μάκη που μπήκε στα σπίτια μας και ηρωοποιήθηκε για την αδέκαστη φιλοσοφία ζωής; Άλλωστε κανένας που ξενύχτησε μαζί σου στην τηλεόραση όταν αποκάλυπτες σκάνδαλα και ταυτίστηκε μαζί σου δεν θα περίμενε τίποτα λιγότερο… Διότι αν μείνουν επιμελώς ατημέλητα και σχολαστικά αναπάντητα τα ερωτήματα, θα πρέπει να πούμε βάση των προαναφερθέντων παραβιασμένων νόμων, πως εφόσον εξακολουθεί να είναι σε ισχύ το Ι5 και εφόσον οπλοφορείς ξανά Προσοχή, κυκλοφορεί ελεύθερος…

Οι δανειστές μας άργησαν αλλά το κατάλαβαν επιτέλους:Αυτό που οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία είναι οι ολιγάρχες της εγχώριας διαπλοκής. Όταν ο Βόλφαγκ Σόιμπλε κάνει λόγο για τις ευθύνες της  ελληνικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ γνωρίζει πολύ καλά τι λέει. Και πως να μην το γνωρίζει άλλωστε αφού αρκούσε η πληροφόρηση από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες για να γίνει κάτοχος και των πιο αποσιωπημένων μυστικών των Ελλήνων ολιγαρχών.

Του Βασίλη Μπόνιου


Υπάρχει σοβαρός Έλληνας που να πιστεύει ότι τα Αρχεία της Στάζι για παράδειγμα, δεν αποτέλεσαν πλούσιο υλικό για την χαρτογράφηση της ελληνικής διαπλοκής, μια και κορυφαίοι Έλληνες νταβατζήδες υπήρξαν πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών με τις γερμανικές και τις ρωσικές να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Υπάρχει σοβαρός Έλληνας που πιστεύει ότι ο Χριστοφοράκος κυκλοφορεί ελεύθερος χωρίς να έχει ξεράσει στις γερμανικές υπηρεσίες απόκρυφα μυστικά και ντοκουμέντα της εγχώριας διαπλοκής με το πολιτικό προσωπικό;

Και δεν ήταν μόνο ο Χριστοφοράκος που ξέρασε αλλά και ο περίφημος Γιουγκ που υπήρξε κορυφαίο στέλεχος τόσο της Siemens όσο και της Intracom.

Για να μην αναφερθούμε στο πρόσωπο-φάντασμα, τον φυγά (;) Καραβέλα.

Ο Σόιμπλε λοιπόν γνωρίζει πολύ καλά ότι οι νταβατζήδες αφού κατασπάραξαν τα σωθικά της Ελλάδας έβαλαν στην συνέχεια τον Πάγκαλο να δηλώσει το περίφημο «μαζί τα φάγαμε», για να θολώσουν τα νερά και να ενοχοποιήσουν συλλήβδην όλους μας. Ο Πάγκαλος παρότι εφυής, στη προκειμένη περίπτωση ήταν δασκαλεμένος και την ατάκα στην κυριολεξία κάποιοι την βάλανε στο στόμα του.

Η διαπλοκή των σεσημασμένων νταβατζήδων με την πολιτική εξουσία, πέρα από το ότι αποτέλεσε πρότυπο προς μίμηση, έχτισε συστηματικά ένα συγκεκριμένο lifestyle και κρύφτηκε πίσω από αυτό για να συνεχίσει ανενόχλητη το ροκάνισμα δημοσίου χρήματος, ευρωπαικών κονδυλίων και πάει λέγοντας.

Η εγχώρια χούντα των ολιγαρχών μάλιστα χρησιμοποίησε το μηντιακό lifestyle και το ποδόσφαιρο για βιτρίνα, ώστε απερίσπαστη να επιδοθεί στις μίζες πάσης φύσεως εκμαυλίζονταςτο πολιτικό προσωπικό. Όσους αντιστάθηκαν στην λαίλαπα της διαπλοκής ανέλαβαν να τους εξοντώσουν τα κουμπούρια της ΙΧ τρομοκρατίας.

Ο Σόιπλε, αλλά και μέρος του αμερικανικού κατεστημένου, γνωρίζουν σαν την τσέπη τους τι εστί διαπλοκή στην Ελλάδα. Γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα μια και όταν χρειάσθηκε συνεργάσθηκαν μαζί τους, όπως για παράδειγμα συνέβη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004-τότε που μας συνεπήρε ως έθνος η ντόπα της εθνικής υπερηφάνιας- αλλά και στις Υποκλοπές.

Ο Σόιμπλε λοιπόν διαπιστώνει πως για να μην πηγαίνουν τα λεφτά των Γερμανών φορολογουμένων σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο στη βάση του οποίου έχουν απλώσει δίχτυα οι Έλληνες νταβατζήδες και μαζεύουν το χρήμα, θα πρέπει να αναμετρηθεί μαζί τους αλλά και να ξεκάνει το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Στην ουσία οι δανειστές μας ανέλαβαν να ξεβρωμίσουν την χώρα μια και διαπίστωσαν πως τα δις που μας έχουν δώσει, από την εποχή των περίφημων ΜΟΠ έως σήμερα, καταλήγουν σε μια συγκεκριμένη ολιγαρχία διαπλοκής.

Η απόφαση των δανειστών μας να σηκώσουν τα μανίκια και να βάλουν τα χέρια τους στο πηγάδι με τα σκατά έχει θορυβήσει τους Έλληνες νταβατζήδες, οι οποίοι επιχειρούν να περάσουν στην αντεπίθεση τόσο εναντίον της Τρόικας, όσο και των αντιπάλων νταβατζήδων.

Αυτό ακριβώς ζούμε σ΄ αυτή την υπέροχη συγκυρία: Tους νταβατζήδες να έχουν τραβήξει τα κουμπούρια και να ρίχνουν διαρκώς προς πάσα κατεύθυνση-μιλάμε για τρελές σφαίρες-ενώ στο μεταξύ δέχονται επίθεση και από τους δανειστές μας καθώς το ΔΝΤ έχει αναλάβει να αντικαταστάσει τον ΣΔΟΕ του μπάρμπα- Στασινόπουλου και οι άνδρες του μπουκάρουν στις εγχώριες επιχειρήσεις όπως το FBI όταν κυνηγούσε τον Αλ Καπόνε.

Αυτό γίνεται γιατί οι δανειστές μας, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, είναι αποφασισμένοι να πάρουν πίσω τα λεφτά τους και γνωρίζουν πως όσο η Ελλάδα βρίσκεται υπό την κατοχή των εγχώριων νταβατζήδων δεν πρόκειται να πάρουν μία.

Δεν περιμένει ο Γερμανός φορολογούμενος να πάρει πίσω τα λεφτά του από το ατιμωτικό χαράτσι της ΔΕΗ που επέβαλλαν ο Βενιζέλος, ο Παπαδρέου, ο Σαμαράς και ο Στουρνάρας.

Οι δανειστές γνωρίζουν πως έφτασε η ώρα να αρπάξουν την λεία των Ελλήνων φοροφυγάδων που φυλάσσεται σε τράπεζες της Ελβετίας, της Σιγκαπούρης, του Βερολίνου, του Λονδίνου, της Κύπρου και πάει λέγοντας. Ο ΣΔΟΕ δεν πρόκειται να βρει ευρώ τσακιστό στους λογαριασμούς των όποιων φοροφυγάδων της λίστας Λαγάρντ για έναν απλούστατο λόγο: Tα λεφτά των Ελλήνων φοροφυγάδων έχουν αρχίσει να τα κατάσχουν ήδη το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι δανειστές μας, με ειδικές ομάδες κομμάντο που έχουν κάνει φύλλο και φτερό τις τράπεζες- προορισμούς του μαύρου «ελληνικού» χρήματος.

Το κλάμα που έχουν να ρίξουν οι Έλληνες φοροφυγάδες δεν λέγεται. Δεν θα υπάρχουν πλέονεπίγειοι παράδεισοι για τους Έλληνες φοροφυγάδες. Καθημερινά ανοίγονται σιωπηλάεκατοντάδες χιλιάδες λογαριασμοί Ελλήνων φοροφυγάδων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Οι δανειστές μας σηκώνουν στην κυριολεξία τα δις, μέσα από μια συντονισμένη επιχείρηση η οποία φέρνει τον κωδικό «Greek Mafia»!

Δεν θα τους αφήσουν σάλιο και αφού τους πάρουν τα λεφτά, θα τους κλείσουν στη συνέχεια στη φυλακή. Όπως έχουμε ξαναγράψει στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι», ο Σόιμπλε κατά βάθος πιστεύει πως πιο φθηνά θα του κόστιζε να βομβάρδιζε την Ελλάδα παρά να την δανείζει.Επέλεξε την μέση λύση που δεν είναι άλλη από το να καθαρίσει τους νταβατζήδες και το πολιτικό προσωπικό της μεταπολίτευσης και όπως όλα δείχνουν το σχέδιο του αρχίζει να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας.

(Ο Γιουνκέρ που μας συμπαθεί επειδή δεν θέλει να βουτήξει τα χέρια του στο ελληνικό αίμααποφάσισε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από το πλατώ.)

Όσο για τους Έλληνες πολιτικούς που ως τώρα συμμετείχαν και απολάμβαναν σαδιστικά τις ανθρωποθυσίες των Ελλήνων πολιτών, ήγγικεν η ώρα τους.

Οι δανειστές μας έχουν αρχίσει να τους διαπομπεύουν έναν μετά τον άλλον. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή-σύντομα θα απαιτούν από την ελληνική Δικαιοσύνη να τους οδηγήσει στη φυλακή κι αν εκείνη δεν το πράξει, θα το κάνουν οι ίδιοι.

Τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι Αμερικάνοι, θα μπορούσαν να συλλάβουν τους μισούς Έλληνες πολιτικούς για φοροδιαφυγή και άλλα πιο σοβαρά εγκλήματα με το που πατάνε τα πόδια τους σε γερμανικό και αμερικανικό έδαφος.

Φυσικά όπως προείπαμε οι εγχώριοι νταβατζήδες θα επιχειρήσουν να αντισταθούν, αυτό κάνουν το τελευταίο διάστημα μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχουν.

Μόνο που δεν αργεί η στιγμή που όλο και κάποιος κορυφαίος Έλληνας νταβατζής θα συλληφθεί με βίαιο τρόπο και οι υπόλοιποι θα τρέχουν να κρυφτούν σαν κατσαρίδες που φλιτάρει η Φιλιππινέζα.

Πάντως για την ώρα απολαμβάνουμε τον πόλεμο των εγχώριων συμμοριών της διαπλοκής οι οποίες συγκρούονται δίχως έλεος. Όσοι την βγάλουν καθαρή ας ετοιμασθούν για τα "λευκά κελιά" του Βόλφαγκ Σόιμπλε...




παξιώνεις την Άμυνα με εντολή της τρόϊκας"!


Σφοδρή επίθεση κατά του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα εξαπέλυσε η Ανεξάρτητη Κίνηση Στρατιωτικών η οποία τον κατηγορεί ότι “παίζει” το παιχνίδι της τρόϊκας που στόχο έχει την απόλυτη απαξίωση της Άμυνας.

Η ΑΚΙΣ σε ανακοίνωσή της με αφορμή δηλώσεις που έκανε ο κ.Στουρνάρας στο Real Fm, εξαπολύει κεραυνούς εναντίον του και καλεί τον πρωθυπουργό να πάρει θέση.

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, σε ερώτηση εάν σε περίπτωση αποτυχίας των εισπρακτικών στόχων του μνημονίου θα ληφθούν νέα μέτρα εντός του 2013, απάντησε ότι εάν και είναι αισιόδοξος ότι οι στόχοι θα επιτευχθούν, εν τούτοις σε περίπτωση αποτυχίας θα ληφθούν επί πλέον μέτρα, όχι από περικοπές μισθών και συντάξεων αλλά από περικοπές περιττών δαπανών, στις οποίες συμπεριέλαβε, ως προτεραιότητα, τις περικοπές στις αμυντικές δαπάνες.

Με βάση αυτή τη δήλωση η ΑΚΙΣ υποστηρίζει ότι συνάγονται τα εξής συμπεράσματα:

α. “Η εθνική άμυνα της χώρας απετέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της τρόικα, τις εντολές της οποίας ως φαίνεται εκτελεί σε υπερθετικό βαθμό ο κ. Στουρνάρας. Αν δε ο ίδιος δεν αφαιρέσει από τα παιχνίδια της τρόικα και του ΔΝΤ την εθνική μας άμυνα, τότε αποδεικνύεται ότι με την πολιτική του επιλογή υιοθετεί πρακτικές, που στο βωμό της οικονομικής ανάκαμψης, θυσιάζουν την εθνική ανεξαρτησία και ακεραιότητα της χώρας μας, ανοίγοντας έτσι την όρεξη σε κάθε επίδοξο επιβουλέα.

β. Με δεδομένο ότι η τρόικα δεν θα αποδεχθεί αναστολή ή ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, αφού τέτοια ενέργεια θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις και στην αμυντική βιομηχανία, όπου πολλοί εκ των δανειστών μας έχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα, είναι βέβαιο πλέον ότι οποιαδήποτε μελλοντική περικοπή στην άμυνα θα γίνει είτε από τις αποδοχές του προσωπικού είτε με δραστική μείωση της οροφής των ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι γνωστό ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις θεωρούνται από την τρόικα και το ΔΝΤ κυρίως, «αντιπαραγωγικές» και πολυέξοδες και ως εκ τούτου αποτελούν τον πρώτο στόχο. Έτσι σε όποια χώρα επεμβαίνει το ΔΝΤ, ο πρώτος τομέας που πλήττεται είναι η Άμυνα.

Υπάρχουν παραδείγματα που επιβεβαιώνουν αυτή τη θέση:

α. Στη Βουλγαρία το ΔΝΤ επέβαλε τη δραστική μείωση του προσωπικού των ΕΔ και το κλείσιμο μεγάλων κρατικών αμυντικών βιομηχανιών. Έτσι η οροφή του βουλγαρικού στρατού μειώθηκε από 120.000 σε 30.000, έκλεισαν μονάδες και στρατόπεδα και αποστρατεύθηκαν στελέχη, κυρίως μικρών βαθμών, που βρέθηκαν στην κυριολεξία στο δρόμο, καταφεύγοντας σε ευκαιριακές χειρωνακτικές και αγροτικές εργασίες. Το κλείσιμο μεγάλων εργοστασίων αμυντικής παραγωγής γιγάντωσε την ήδη μεγάλη ανεργία και εργοστάσια, που κατασκεύαζαν τεθωρακισμένα οχήματα, βρέθηκαν να κατασκευάζουν καφετιέρες και σεσουάρ!

β. Το ίδιο στη Ρωσία, όπου μετά από τις περικοπές που επέβαλε το ΔΝΤ, ήταν συνηθισμένη καθημερινή εικόνα, πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας, εν στολή, να εργάζονται ως φορτοεκφορτωτές στη κεντρική λαχαναγορά.

Μήπως τελικά αυτό επιφυλάσσουν και σε μας και διά στόματος Στουρνάρα το σερβίρουν, ώστε να μετρήσουν αντιδράσεις; Μήπως τελικά μια τέτοια πολιτική θα οδηγήσει τη χώρα γονυπετή να αποδεχθεί όσα έχουν σχεδιάσει εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο, στην ανακήρυξη της ΑΟΖ, στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, στο Σκοπιανό και στη Θράκη;

Κατόπιν των παραπάνω,

Καταγγέλλουμε

α. Ως άστοχη και απαράδεκτη, την αναφορά του υπουργού οικονομικών κ. Στουρνάρα, που ως πηγή εξοικονόμησης πόρων έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα την εθνική άμυνα.

β. Ως εθνικά επικίνδυνη, οποιαδήποτε μείωση της οροφής των ΕΔ καθώς επίσης και οποιαδήποτε περικοπή που έχει σχέση με την εκπαίδευση, συντήρηση και ετοιμότητα των μονάδων μας.

Καλούμε

α. Τον πρωθυπουργό και τον ΥΕΘΑ, να πάρουν θέση στις δηλώσεις Στουρνάρα, άλλως αποδέχονται την επικίνδυνη αυτή πρόταση, αποδεικνύοντας έτσι ότι θα αποτελέσει και την πολιτική που θα ακολουθήσουν στον τομέα της άμυνας.

β. Τον Α/ΓΕΕΘΑ, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να απαγορεύσει οποιαδήποτε πρόθεση της τρόικα και του ΔΝΤ στην απομείωση των ΕΔ της χώρας.

γ. Τα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου, να λάβουν ξεκάθαρη και σαφή θέση έναντι των δηλώσεων Στουρνάρα, για ενδεχόμενη μείωση του έμψυχου δυναμικού των ΕΔ και μείωση δαπανών που έχουν σχέση με την προς πόλεμο προπαρασκευή και ετοιμότητά τους.

δ. Τους απανταχού Έλληνες πατριώτες και κυρίως τους οικονομικά ισχυρούς, να αναλάβουν πρωτοβουλίες για σύσταση ταμείου στήριξης και ενίσχυσης της εθνικής άμυνας”.


Tου Καλλίνικου Κ. Νικολακόπουλου

Στην διεθνή θεωρία και πρακτική υπάρχουν τρεις κύριες προσεγγίσεις, εξετάζοντας τη νομική φύση του δημόσιου χρέους και την αδυναμία αποπληρωμής του:  

Η πρώτη προσέγγιση, που υιοθετείται από το ΔΝΤ και την πλειοψηφία των αγγλόφωνων θεωρητικών, αντιμετωπίζει το χρέος ως μία συνηθισμένη εμπορική σχέση, που σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του εφαρμόζεται το πτωχευτικό δίκαιο. Πρωταρχικός της στόχος, είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών-δανειστών. Συνεπώς, τα κράτη υποχρεούνται να λάβουν όλα τα αναγκαία και απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλισθεί η αποπληρωμή του χρέους.  

Η δεύτερη προσέγγιση, θεωρούμενη ως επικρατούσα, δέχεται ότι τα κράτη έχουν το δικαίωμα άρνησης ή αναστολής πληρωμής του χρέους, αν επικαλεσθούν την ‘κατάσταση ανάγκης’. Αυτή η θέση, υιοθετήθηκε και από την ‘Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου’ του ΟΗΕ (1980 και 1983) και από το ‘Διεθνές Δικαστήριο’ της Χάγης. Δηλαδή  τα κράτη, μέσα στα πλαίσια άσκησης της κρατικής τους κυριαρχίας, μπορούν  να αρνηθούν την αποπληρωμή δανείων, εφόσον είναι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουν την εξασφάλιση των ζωτικών τους συμφερόντων έναντι άμεσων και επικείμενων κινδύνων. Π.χ. με βάση αυτό το νομικό–πολιτικό πλαίσιο, η Αργεντινή κήρυξε την κατάσταση ‘έκτακτης ανάγκης στην κοινωνική, διοικητική, οικονομική και συναλλαγματική πολιτική’ αναστέλοντας την πληρωμή του εξωτερικού χρέους και επιτυγχάνοντας την επαναδιαπραγμάτευσή του που οδήγησε στην διαγραφή του 70% της αξίας του. Οι πράξεις αυτές της Αργεντινής, παρά τις αντιδράσεις ορισμένων θεωρητικών των ΗΠΑ, κρίθηκαν ως σύννομες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο από εθνικά και διεθνή δικαστήρια.  

Η τρίτη προσέγγιση, θεωρούμενη ως η ριζοσπαστικότερη, ανατρέχει στο ιστορικό παράδειγμα της διαγραφής όλων των τσαρικών χρεών από την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης το 1921. Αιτιολογήθηκε από τον Β.Ι.Λένιν με το σκεπτικό ότι ‘κανένας λαός δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει  την αξία αυτών των αλυσίδων που ο ίδιος ο λαός φορούσε στη διάρκεια των αιώνων’. Κατά την μεταπολεμική περίοδο, αναδείχθηκε το αίτημα των χωρών του τρίτου κόσμου για διαγραφή των χρεών τους, κινούμενο στο πλαίσιο του κινήματος για δικαιότερη διεθνή οικονομική τάξη. Αυτό,  υιοθετήθηκε από την Καθολική Εκκλησία (1980) και από την ‘Αρμοστεία για τα ανθρώπινα δικαιώματα’ του ΟΗΕ (1998). Το βασικότερο επιχείρημα αυτής της προσέγγισης, είναι ότι δεν πρέπει να αποπληρώνεται το ‘απεχθές’ χρέος.

Παρότι στον προσδιορισμό της έννοιας του ‘απεχθούς’ χρέους δεν υπάρχει ομοφωνία, είναι ευρύτερα δεκτός ο ορισμός πού έδωσε ο Ρώσος διεθνολόγος Alexander Shack (1927) που εισήγαγε την έννοια στο διεθνές δίκαιο. Συγκεκριμένα, ως ‘απεχθές’ ορίζεται εκείνο το χρέος που είναι σε βάρος του λαού μιας χώρας, στο οποίο δεν υπήρξε συναίνεση του λαού και ήταν σε γνώση των πιστωτών. Η έμπρακτη εφαρμογή του στις διεθνείς σχέσεις, ως συγκεκριμένη περίπτωση σύνδεσης θεωρίας και πράξης, δικαιώθηκε στην περίπτωση επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους του Ισημερινού (2008). Βέβαια η ‘ντε φάκτο’ εφαρμογή του είχε προηγηθεί σε διενέξεις από τον 19ο αιώνα μέχρι  το τέλος του 20ου.

Στην διευρυμένη έννοια του ‘απεχθούς’ χρέους, εντάσσονται όλα τα δάνεια που παραβιάζουν αρχές του διεθνούς δικαίου (άδικος πλουτισμός, κατάχρηση δικαιώματος, δόλος, τοκογλυφία, βλάβη, υπερβολικό κόστος δανεισμού, χρήσης ή απειλής χρήσης βίας κλπ) και όχι απαραίτητα, όπως διατείνονται κάποιοι, τα δάνεια προς δικτατορικά καθεστώτα μόνο. Αυτό απορρέει από την χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, την Διεθνή Σύμβαση για τα Πολιτικά Δικαιώματα, την Σύμβαση για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, την Διακήρυξη για το Δικαίωμα στην Ανάπτυξη, την Συνθήκη της Βιέννης που διέπει το δίκαιο των διεθνών συμβάσεων κλπ.

Είναι απαραίτητο όμως, να αποδειχθεί ότι ο δανεισμός δεν ήταν σε όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού και συνεπώς δεν είχε τη συναίνεσή του. Κατά την διαδικασία ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου, η κυβέρνηση της οφειλέτριας χώρας πρέπει να προβεί σε απόδειξη του γεγονότος ότι πολλά από τα δημιουργηθέντα, από προηγούμενες κυβερνήσεις, χρέη ανήκουν στην κατηγορία του ‘απεχθούς’ χρέους. Οι πιστωτές αντίθετα, πρέπει να αποδείξουν αφενός ότι οι απαιτήσεις τους δεν εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία και αφετέρου ότι έλαβαν υπόψη την πιστοληπτική ικανότητα του κράτους-οφειλέτη. Αυτό έχει κυρίαρχη σημασία, επειδή στο εθνικό δίκαιο των περισσότερων ευρωπαικών κρατών υπάρχουν διατάξεις που προσδιορίζουν τις ευθύνες των πιστωτών στους όρους και στα όρια του δανεισμού.

Η προσφυγή μιας χώρας σε διαδικασία διερεύνησης του ‘απεχθούς’ χρέους, εκτός του αποτελέσματος της αμφισβήτησης, έχει άμεσες θετικές επιπτώσεις και στην δυναμική της αναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει βέβαια, το εγχώριο ή διεθνές καθεστώς δικαίου επίλυσης των διαφορών. Οι πολίτες μίας χώρας, μπορούν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην έναρξη της διαδικασίας διερεύνησης και στην ανάδειξη των δυνατοτήτων αμφισβήτησης αποπληρωμής του χρέους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.  
Για την επίτευξη αυτού του σκοπού υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης παρεμβάσεων στη Επιτροπή Οικονομικών, Κοινωνικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, διευκολύνοντας τη νομική αμφισβήτηση αποπληρωμής του ‘απεχθούς’ χρέους. Κυρίαρχος είναι ο ρόλος, στη διαπίστωση ύπαρξης ‘απεχθούς’ χρέους, του συνολικού ελέγχου του δημόσιου χρέους,  ανακαλύπτοντας τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς δημιουργίας του. Αποκαλύπτεται έτσι, το συνολικό ποσό των δανείων, ο σκοπός τους, οι όροι τους, η χρήση τους, το ποσό αποπληρωμής τους, η προμήθεια τους, το ποσό –μέγεθος  μετατροπής ιδιωτικών χρεών σε δημόσια κλπ. 
Με αυτό τον τρόπο, θα προσδιορισθεί το άνομο χρέος και θα διαχωρισθεί από το νόμιμο χρέος. Το άνομο χρέος, θα αμφισβητηθεί και θα ακυρωθεί με νομικές και διαφανείς διαδικασίες και θα μπορέσει να υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση της αποπληρωμής μέρους ή όλου  του νόμιμου χρέους με ευνοϊκούς όρους (μη συντρέχουσας ‘κατάστασης ανάγκης’).

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η πράξη της άρνησης πληρωμής του χρέους αποτελεί έννομη πράξη. Αρκετές χώρες, κατά την διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, έχουν προσφύγει  σε αυτή, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας που έχει κηρύξει ήδη τέσσερις επίσημες πτωχεύσεις. Οι πιστωτές βέβαια, έχουν το δικαίωμα προσφυγής στα διεθνή ή εσωτερικά δικαστήρια των χωρών, διεκδικώντας την αποπληρωμή του χρέους. 
Από την εξέταση της σχετικής διεθνούς εμπειρίας και των πολιτικών αντιμετώπισης χρέους, είτε μέσω αναδιαρθρώσεων  είτε μέσω στάσης πληρωμών, εξάγονται πολύτιμα συμπεράσματα για την χάραξη και καθορισμό συγκεκριμένης πολιτικής. 
Μία ειδική μελέτη της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας (2008), συμπεραίνει ότι τα κράτη που προχώρησαν σε προληπτική αναδιάρθρωση χρέους είχαν μικρότερη μείωση του ΑΕΠ με σχετικά μικρό ‘κούρεμα’ του χρέους, επιτυγχάνοντας όμως σημαντική επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησής του. 
Σε αντίθεση, χώρες που προέβησαν σε στάση πληρωμών και κατόπιν σε αναδιάρθρωση, επέτυχαν μεγαλύτερο ‘κούρεμα’ του χρέους. Αποδεικνύεται στατιστικά, ότι οι χώρες που πραγματοποίησαν στάση πληρωμών επέτυχαν μείωση του χρέους μεσοσταθμικά κατά 41,8%, ενώ οι χώρες που προέβησαν σε προληπτική αναδιάρθρωση χρέους επέτυχαν αντίστοιχη μεσοσταθμική μείωσή του κατά μόλις 19,2%.  
Ακόμη οι χώρες με στάση πληρωμών, είχαν μεγαλύτερη μείωση του ΑΕΠ της τάξης του 7,5%, αλλά και θεαματική ανάκαμψη το επόμενο έτος της τάξης του 6%, ενώ αντίθετα οι χώρες που προέβησαν σε προληπτική αναδιάρθρωση είχαν μικρότερη πτώση του ΑΕΠ 3,6%, αλλά και μικρότερη ανάκαμψη κατά μόλις 1%. Τα κράτη όμως που έκαναν προληπτική αναδιάρθρωση του χρέους, εξήλθαν γρηγορότερα στις αγορές σε σχέση με αυτά που προχώρησαν σε στάση πληρωμών κ.λ.π.

(Το άρθρο αυτό γράφηκε την 14/5/2012, αλλά θεωρούμε ότι είναι διαχρονικά επίκαιρο)

* Οικονομολόγος (πτυχιούχος οικονομικών επιστημών, 2ετές μεταπτυχιακό διοίκησης επιχειρήσεων  στην τραπεζική-χρηματοοικονομική) – Αναλυτής Πληροφοριακών Συστημάτων, email : nikokal02@yahoo.gr, site : www.kallinikosnikolakopoulos.blogspot.com
Ο Πολ Γκλάστρις, πρώην λογογράφος του προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και νυν διευθυντής του «Washington Monthly» εξέφρασε σε συνέντευξή του στο Βήμα την εκτίμησή του ότι ο Μπαράκ Ομπάμα πρόκειται να ζητήσει από την Γερμανία την προώθηση της διαγραφής (μέρους;) του ελληνικού χρέους, διότι «είναι η μόνη λύση»:

Μπορεί η Αμερική να έχει οποιαδήποτε επιρροή για να μεταβληθεί η γερμανική πολιτική έναντι της Ελλάδας;

«Η εκτίμησή μου είναι ότι ο πρόεδρος Ομπάμα θα προσπαθήσει περισσότερο συστηματικά να πείσει τη Γερμανία ότι η σωστή αντιμετώπιση μιας κρίσης χρέους είναι η διαγραφή χρέους».

Θεωρείτε τη διαγραφή χρέους ως την καλύτερη λύση;

«Είναι η μόνη λύση. Οι διαρθρωτικές αλλαγές, που είναι αναγκαίες, δεν εξασφαλίζουν επανεκκίνηση της οικονομίας χωρίς διαγραφή χρέους. Η ίδια η Γερμανία είναι ζωντανό παράδειγμα».

Τι εννοείτε;

«Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία αναγκάστηκε να εξυπηρετήσει δυσθεώρητα χρέη με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή και την άνοδο του ναζισμού. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ταυτόχρονα με το Σχέδιο Μάρσαλ οι ΗΠΑ πρόσφεραν στη Γερμανία αναδιάρθρωση και διαγραφή χρέους, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει το γερμανικό οικονομικό θαύμα. Οι Γερμανοί πρέπει να πάρουν παράδειγμα από την ίδια την ιστορία τους και να τροποποιήσουν αντιστοίχως την πολιτική που υποστηρίζουν για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου».
Η ιστορία κάνει κύκλους χορεύοντας συχνά καντρίλιες πάνω σε ένα διαλεκτικό σπιράλ.

Το Σχέδιο Ανάν ήταν για την Κύπρο σχέδιο διαμελισμού του κράτους, υποταγής του λαού και διάλυσης του έθνους.

Το Μνημόνιο είναι για την Ελλάδα ό, τι ήταν το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο.

Το Σχέδιο Ανάν αποκρούσθηκε απ’ τον Κυπριακό λαό και δεν πέρασε.

Το Μνημόνιο στην Ελλάδα επιβλήθηκε από τη μεταπρατική αστική τάξη και πέρασε. Ο διαμελισμός του ελληνικού κράτους είναι ante portas, ενώ η υποταγή του λαού και η διάλυση του έθνους βρίσκονται καθ’ οδόν, στη βάση ενός προδιαγεγραμμένου «οδικού χάρτη».

Αυτό που στην Κύπρο δεν πέτυχε το Σχέδιο Ανάν θα επιχειρηθεί τώρα να επιτευχθεί και εκεί με το Μνημόνιο. Υπό καθεστώς Μνημονίου στην Ελλάδα ο ελληνισμός και των δύο κρατών βρίσκεται υπό τη σπάθη ενός Σχεδίου Ανάν. Δημιουργούνται δηλαδή στην Ελλάδα και την Κύπρο  δύο υπό κράτη υπό αίρεσιν αναλόγως της προαίρεσης άλλων Δυνάμεων. Ένα κράτος και στην Ελλάδα και στην Κύπρο που, εκτός απ’ τη νομική του υπόσταση, το ίδιο του το νομικό σύστημα θα λειτουργεί με βάση την υπεροχή των Εντολέων. Υπό την επίβλεψή τους και τη συμμόρφωσή μας.

Η αυθεντία του ελληνικού κράτους, η κυριαρχία του ως προς όλα: πολίτες, έδαφος, πλούτος, τίθεται υπό καθεστώς επίβλεψης και υπό καθεστώς κατοχής. Με τη συνεργασία ενός μέρους της εγχώριας μεταπρατικής αστικής τάξης, ο ελληνικός λαός χάνει το δικαίωμά του στο αυτεξούσιο, οι σχέσεις εργασίας υποτάσσονται σε ένα κανονιστικό καθεστώς που επιβάλλουν ξένες δυνάμεις στη χώρα.

Το ενιαίο νομικό σύστημα της χώρας στο εσωτερικό της διαμελίζεται με άλλους και διαφορετικούς κανόνες να ισχύουν εντός κι εκτός των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών που πρόκειται να δημιουργηθούν - ήδη δημιουργούνται.

Ο πλούτος της χώρας – πόροι και άνθρωποι – διαμερίζονται και διαμοιράζονται ανεξαρτήτως της θέλησης του λαού, έτσι όπως η έως τώρα ιστορική του διαδρομή προτάσσει.

Ένα υβρίδιο κράτους δημιουργείται και μια Ύβρις κατά του λαού και του έθνους θεμελιώνεται. Μπαίνουμε σε έναν «θαυμαστό γενναίο κόσμο» από καιρό προσχεδιασμένο ως το πείραμαπρόπλασμα μιας Ευρώπης των περιοχών, πριν από τα αστικά κράτη, πριν από τον διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση.

Μια νεοφεουδαλική Ευρώπη των Τραπεζών και των Πολυεθνικών, που θα χρησιμοποιεί υπερκρατικές δομές για να χειραγωγεί χώρες – χώρους και λαούς – πληθυσμούς.

Το παράδειγμα στην Ελλάδα και στην Κύπρο (όπου και τα νέα κοιτάσματα υδρογονανθράκων) είναι χαρακτηριστικό. Η αποδυνάμωση του κράτους σε τέτοιο βαθμό, που ούτε ΑΟΖ να μπορεί να ανακηρύξει (Ελλάδα) ή αν έχει ανακυρήξει (Κύπρος) να μπορεί να εκμεταλλευθεί κυρίως χάριν των πιστωτών της, μόνον με ΜνημόνιαΣχέδιαΑνάν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.

Η Ελλάδα οπισθοδρομεί. Ακόμα και βασικά χαρακτηριστικά του εθνικού αστικού κράτους αμβλύνονται και χάνονται. Όπως η διάκριση των εξουσιών. Η κυβέρνηση κυβερνά με Προεδρικά Διατάγματα και κυβερνάται με Ευρωπαϊκά Έδικτα. Το Σύνταγμα κουρελιάζεται. Η Βουλή υπολειτουργεί. Η Δικαιοσύνη είναι πιο εξαρτημένη, σχεδόν εξαρτημένη στην κυβέρνηση. Ένα υβρίδιο υπό καθεστώς Εντολής ξένων Δυνάμεων δημιουργείται στη θέση του ελληνικού κράτους – ένα υβρίδιο που θεσμοποιεί τις υποτέλειες που έως τώρα καθόριζαν αυτό το κράτος ατύπως.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, άρχισε να ετοιμάζεται μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, δοκιμάσθηκε με την κρίση στη Γιουγκοσλαβία και θα ολοκληρωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές περιοχές μέσα κι έξω από κρατικά σύνορα.

Με έναν λόγο η καπιταλιστική κρίση (ο καπιταλισμός είναι οι κρίσεις του) μπαίνει σε ένα νέο ανώτερο και πιο πολεμικό στάδιο που εξασφαλίζει περισσότερο πλούτο στους πλούσιους και περισσότερη φτώχεια στους φτωχούς.

Η κρίση χρέους είναι εργαλείο θανάτου κρατών, λαών και εθνών, καθώς νέα σύνορα χαράσσονται (απ’ αυτούς που έλεγαν ότι θα τα καταργήσουν), δημιουργώντας έτσι έναν νέο χάρτη υποταγής, γεωγραφικό και πολιτικό, αναλόγως του ταξικού συσχετισμού δυνάμεων.

Η εργατική τάξη («ανύπαρκτη» στη ρητορική και την προπαγάνδα του συστήματος επί τριακονταετία) πιο υπαρκτή παρά ποτέ και πιο διευρυνόμενη (με την πτώση των μεσαίων στρωμάτων) παρά ποτέ, για την ώρα υποχωρεί και ηττάται.
  
Το «παράδοξο» της Ελλάδας, η τυχόν αναστροφή αυτής της φοράς στην περίπτωση που ο λαός δημιουργήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ του, συνιστά κίνδυνοθάνατο για την «παγκοσμιοποίηση» - διότι αυτό είναι ή παγκοσμιοποίηση: η επί μακρόν εξουδετέρωση της ταξικής πάλης με αποτέλεσμα το σκλάβωμα της εργασίας για μακρόν επίσης διάστημα.

Το στοίχημα του 21ου αιώνα για την αστική τάξη είναι ακριβώς αυτό, να θεμελιώσει ένα μετασοσιαλιστικό καθεστώς «Σιδερένιας Φτέρνας», που θα αποκλείει κάθε κοινωνική διεκδίκηση, ένα καθεστώς συνεπώς (και) πολιτικής τυραννίδας. Το παιχνίδι παίζεται στο όριό του.

Θα ήταν μέγα ατύχημα για τη διαδικασία αυτή, αν στην Ελλάδα ή κάποια άλλη χώρα της Ένωσης το δημοκρατικό καρκατσουλιό έπαιρνε το πάνω χέρι και προκαλούσε ρωγμές στον γενικό σχεδιασμό. Πόσω μάλλον αν ο λαός δημιουργούσε λαϊκή κυβέρνηση. Τα πάνω κάτω. Όχι μόνον θα εσώζετο το γάλα των παιδιών, αλλά θα ήταν πιθανόν στη συνέχεια αυτά τα ατίθασα να έστηναν και κανέναν σοσιαλισμό της προκοπής.

Τα πάνω κάτω!

Και τα ύστερα του κόσμου (ή μάλλον αυτού του καπιταλιστικού βίαιου, άδικου και γελοίου κόσμου, αν με εννοείς φίλε μου)...


Του Στάθη από enikos
 Άνοδο 1% σημείωσε ο πληθωρισμός τον Νοέμβριο εφέτος, σε ετήσια βάση. Παρά την επιβράδυνση στον ρυθμό ανόδου του πληθωρισμού, η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) κατέγραψε σημαντικές ανατιμήσεις σε υπηρεσίες και αγαθά που περιορίζουν περαιτέρω το ήδη συρρικνωμένο εισόδημα των πολιτών. Οι εν λόγω ανατιμήσεις οφείλονται είτε στην αύξηση της φορολογίας (πετρέλαιο θέρμανσης +39,4%, ηλεκτρικό ρεύμα +16,3%, φυσικό αέριο +14,5%, βενζίνη +3,8%), είτε στους περιορισμένους ελέγχους της αγοράς (κρέατα +1,6%, ψάρια +1,4%, γαλακτοκομικά και αυγά +1,4%, νωπές πατάτες +12,3%). Στον αντίποδα, πολλοί επιχειρηματικοί κλάδοι προσάρμοσαν τις τιμές των προσφερομένων υπηρεσιών και προϊόντων στις νέες συνθήκες στην ελληνική οικονομία (π.χ. έξοδα ξενοδοχείων -11,1%, κουρεία και κομμωτήρια -3,6%, δίδακτρα -3,6%, τηλεφωνικές υπηρεσίες -1,9%, αυτοκίνητα -2,8%, οικιακές υπηρεσίες -8%, έπιπλα -4,5%, κλπ).

   
Ειδικότερα, από την ΕΛΣΤΑΤ δημοσιοποιήθηκαν τα εξής: 
   
Από τη σύγκριση του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Νοεμβρίου 2012 προς τον αντίστοιχο δείκτη του Νοεμβρίου 2011, προκύπτει αύξηση 1% έναντι αύξησης 2,9% που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση το 2011 προς το 2010.
   
Ο Γενικός Δείκτης, τον Νοέμβριο 2012 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο 2012, παρουσίασε μείωση 0,5% έναντι αύξησης 0,2% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του προηγούμενου έτους.
   
Η αύξηση κατά 1% τον Νοέμβριο, προήλθε από τις ακόλουθες μεταβολές:
  
 1. Από τις αυξήσεις των δεικτών:
    α) Κατά 2,4% της ομάδας «Ένδυση και υπόδηση», λόγω αύξησης των τιμών στα είδη ένδυσης και υπόδησης.
    β) Κατά 11,7% της ομάδας «Στέγαση», λόγω αύξησης των τιμών, κυρίως, του πετρελαίου θέρμανσης, του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση των τιμών στα ενοίκια κατοικιών και στις υπηρεσίες επισκευής και συντήρησης κατοικίας.
    γ) Κατά 1,6% της ομάδας «Μεταφορές», λόγω αύξησης, κυρίως, των τιμών στα είδη: καύσιμα αυτοκινήτου (βενζίνη), τέλη κυκλοφορίας, εισιτήρια αεροπλάνων. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση των τιμών στα αυτοκίνητα.
   
2. Από τις μειώσεις των δεικτών:
    α) Κατά 1,4% της ομάδας «Αλκοολούχα ποτά και καπνός».
    β) Κατά 3,5% της ομάδας «Διαρκή αγαθά- Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες», λόγω μείωσης, κυρίως, των τιμών στα έπιπλα- καλύμματα δαπέδου, είδη κλινοστρωμνής- λευκά είδη, οικιακές συσκευές και οικιακές υπηρεσίες.
    γ) Κατά 2,9% της ομάδας «Υγεία», λόγω μείωσης, κυρίως, των τιμών των φαρμάκων και των ιατρικών, οδοντιατρικών και παραϊατρικών υπηρεσιών. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση των τιμών των νοσοκομείων και κλινικών.
    δ) Κατά 1,9% της ομάδας «Επικοινωνίες», λόγω μείωσης, κυρίως, των τιμών των τηλεφωνικών υπηρεσιών.
    ε) Κατά 2,6% της ομάδας «Αναψυχή- Πολιτιστικές δραστηριότητες», λόγω μείωσης των τιμών του οπτικοακουστικού εξοπλισμού- υπολογιστών και των υπηρεσιών αναψυχής.
    στ) Κατά 3,6% της ομάδας «Εκπαίδευση», λόγω μείωσης, κυρίως, των τιμών στα δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, ξένων γλωσσών, φροντιστηρίων και ΙΕΚ.
    ζ) Κατά 1,6% της ομάδας «Άλλα αγαθά και υπηρεσίες», λόγω μείωσης, κυρίως, των τιμών των κουρείων- κομμωτηρίων- ειδών ατομικής φροντίδας.
   
Εξάλλου, ο εναρμονισμένος πληθωρισμός αυξήθηκε τον Νοέμβριο κατά 0,4% έναντι αύξησης 0,9% τον Οκτώβριο και αύξησης 2,8 τον Νοέμβριο 2011. Ενώ, τον Νοέμβριο 2012 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο 2012, παρουσίασε μείωση 0,3%, έναντι αύξησης 0,2% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση το 2011.

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης 
του Πανεπιστημίου Αθηνών 

Στο «αναμορφωτήριο» του 4ου Ράιχ υποχρεώνεται, από εδώ και πέρα, να ενταχθεί και το σύστημα της διαπλοκής των εγχώριων μνημονιακών - συστημικών συμφερόντων, προκειμένου να διασφαλίσει την επιβίωσή του… Ο κ. Σόιμπλε υπέδειξε ευθέως ότι το «λόμπι» (η ελίτ, επί το "ευγενέστερον") των οικονομικών - βιομηχανικών συμφερόντων της χώρας μας είναι ανίκανο και υπεύθυνο και αυτό για την κρίση. 

Ήδη εδώ και λίγες εβδομάδες όλος αυτός ο «εσμός συμφερόντων» -μεταπράτες / προμηθευτές, τραπεζίτες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, μεγαλοεργολάβοι- νιώθει να κλονίζεται η «αυτοκρατορία» του, το σταθερό έδαφος της αναπαραγωγής του. 

Το ακλόνητο θεμέλιο της δικομματικής / κυβερνητικής εξουσίας, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε το πανίσχυρο σύστημα της διαπλοκής, έχει εκχωρήσει πλέον την εξουσία του στο 4ο Ράιχ, στο ΔΝΤ, στους εκπροσώπους της χρηματοπιστωτικής δικτατορίας. Ο κρατικός μηχανισμός, το πιο αποδοτικό «εργαλείο» που το λόμπι των συμφερόντων διαχειριζόταν για να παίρνει έργα και εργολαβίες, για να «προμηθεύει» το Δημόσιο, να εισπράττει δισεκατομμύρια δανεικά και αγύριστα από τις τράπεζες, εξαγοράζοντας μέσω της «μίζας» κρίσιμους πυρήνες αποφάσεων στο επίπεδο της εκτελεστικής εξουσίας, πέρασε πια σε «άλλα χέρια»… ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ. 

Τώρα η κρατική εξουσία μέσω των επιτρόπων και του πλήρους ελέγχου που επιβάλλεται στις οικονομικές και λειτουργικές διαδικασίες του κρατικού μηχανισμού, των τραπεζών, των επιχειρήσεων του Δημοσίου εξειδικεύει και διαμορφώνει -στις λεπτομέρειές της- τη δομή εξουσίας της ξένης κατοχής. 

Η διαπλοκή, το σύστημα συμφερόντων, πρέπει τώρα να «επαναπροσανατολισθεί», να ενταχθεί στη δομή συμφερόντων της νέας κατοχικής εξουσίας. Πρέπει να υπηρετήσει τους οικονομικούς και πολιτικούς στόχους της γερμανικής οικονομίας, τις κερδοσκοπικές επιλογές της τραπεζικής δικτατορίας. 

Πρέπει, συνεπώς, το σύστημα των εγχώριων μνημονιακών / διαπλεκόμενων συμφερόντων να μετατραπεί από ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΕ ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΟ ΤΟΥ 4ου ΡΑΪΧ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑΣ. Αυτήν τη «μεταρρύθμιση» η «διαπλοκή» δεν θέλει να την υποστεί… δεν την αντέχει… 

Όσο καιρό ισοπεδώνεται η ελληνική κοινωνία, διαλύονται οι κοινωνικοί θεσμοί, καταργούνται τα εργασιακά δικαιώματα, βουλιάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, διαλύεται ο κρατικός μηχανισμός και η ανεργία προσλαμβάνει διαστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης, τα μνημονιακά συμφέροντα δεν σταμάτησαν να χειροκροτούν τις κυβερνήσεις των Μνημονίων και χρησιμοποιούν επί 24ώρου βάσης τους προπαγανδιστικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να υλοποιήσουν τη στρατηγική της τρομοκράτησης του ελληνικού λαού, να διχάσουν την κοινωνία, να διαμορφώσουν κλίμα «κοινωνικού εμφυλίου», οδηγώντας τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, σ' έναν πόλεμο «όλων εναντίον όλων» (omnium contra omnes, κατά τον Τ. Hobbes)… Ως και σεμινάρια μνημονιακής προπαγάνδας είχαν παρακολουθήσει επιλεγμένοι τηλεοπτικοί ινστρούκτορες, προκειμένου να γίνουν «πειστικοί»… 

Τώρα οι ίδιοι αυτοί προπαγανδιστές, μαζί με φανατικούς οπαδούς των Μνημονίων, μαζί με τους εισαγγελικούς κατήγορους και υβριστές, που στρέφονταν εναντίον κάθε φωνής και σκέψης που τολμούσε να διατυπώσει κάποια ένσταση ή αντίρρηση προς την καταστροφική πολιτική των Μνημονίων, άλλαξαν ξαφνικά «τροπάριο» και άρχισαν να καταφέρονται κατά του Β. Σόιμπλε, της Ά. Μέρκελ, να επικρίνουν τη δομή της «εποπτείας», να ανακαλύπτουν τώρα τη φτώχεια και την εξαθλίωση, να διαπιστώνουν με «φρίκη» ότι το χρέος δεν μπορεί να εξοφληθεί ποτέ, ότι τα Μνημόνια οδηγούν στην καταστροφή. 

Όλα αυτά βεβαίως είναι υποκριτικά. Η «Ύπατη Αρμοστεία», το 4ο Ράιχ, θα διαμορφώσει με βάση τα δικά του συμφέροντα το νέο λόμπι των μεταπρατών - προμηθευτών, των εργολάβων, των φορέων των ΜΜΕ. Αυτήν την «ενδιάμεση» δομή τη χρειάζεται το σύστημα της ξένης κατοχής και θα την αξιοποιήσει στον ρόλο του «διαμεσολαβητή», του «υπεργολάβου» των δικών της συμφερόντων. Ανοίγουν, βλέπετε, νέες δουλειές… Όποιοι από το εγχώριο «λόμπι» μπορούν να προσαρμοσθούν θα επιβιώσουν και θα εξακολουθήσουν να κερδοσκοπούν… οι υπόλοιποι θα ενταχθούν στη γερμανική «εφεδρεία»… Η νέα τάξη πραγμάτων θα διαμορφώσει το νέο σύστημα «διαπλοκής» σύμφωνα με τα δικά της πρότυπα, όπως σαφώς υπονόησε ο κ. Σόιμπλε. 

Ο πανικός του λόμπι των μνημονιακών συμφερόντων και της διαπλοκής, η αγωνιώδης αναζήτηση νέων «ερεισμάτων» για την επιβίωσή τους (κάποια από τα συμφέροντα αυτά θα αναζητήσουν ακόμα και στον ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο «καταφύγιο») θυμίζουν σκηνές από τα «Κόκκινα Φανάρια» του Β. Γεωργιάδη, όπου οι «επαγγελματίες» αλλάζουν εξ ανάγκης συνοικία και αφεντικά, όχι όμως «επάγγελμα». 

Πηγή: Το Παρόν
Η Θράκη δεν είναι πολιτικό εμπόρευμα, αλλά εθνικό κεφάλαιο ύψιστης γεωπολιτικής σημασίας

Η Θράκη είναι γνωστό πως έχει γίνει στόχος της Άγκυρας, η οποία έχει στήσει ένα παρακράτος (με όλους τους απαραίτητους μηχανισμούς) το οποίο με τη σειρά του εξαγοράζει συνειδήσεις, τρομοκρατεί όπου βρει αντιστάσεις και έχοντας στρογγυλοκαθίσει στην περιοχή, επιδίδεται σε ένα όργιο ανθελληνικών και μέγιστης προκλητικότητας ενεργειών που απειλούν την εσωτερική ασφάλεια και την ειρηνική συμβίωση των Ελλήνων (χριστιανών και μουσουλμάνων).

Οι αντιστάσεις που προβάλλονται από τα επίσημα όργανα της Ελληνικής πολιτείας είναι σχεδόν μηδενικές, ενώ οι κινήσεις κομματαρχών γίνονται με μοναδικό γνώμονα το κομματικό συμφέρον, εις βάρος –πάντα- του εθνικού συμφέροντος. Εκείνοι που τολμούν με ίδια μέσα να αντιμετωπίσουν τους παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς μηχανισμούς που λειτουργούν ανεξέλεγκτα στην Θράκη, έχουν στοχοποιηθεί από την Άγκυρα, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζονται με εχθρότητα από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφοριών!

Οι ευθύνες του πολιτικού μορφώματος που κυβερνά (και κυβερνούσε) την χώρα, είναι υπερκομματικές και καλύπτουν ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό φάσμα. Με μηδενικό στρατηγικό σχεδιασμό, με υπουργούς και πρωθυπουργούς που λειτουργούν ιδεοληπτικά, με φοβικότητα, με μηδενική γνώση του προβλήματος ή με θετική αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας – διεισδυτικότητας, το πρόβλημα της Θράκης γιγαντώνεται και πολύ σύντομα θα δημιουργηθούν όλοι οι εκείνοι οι παράγοντες που θα λειτουργήσουν ως πραγματική εθνική απειλή για την ακεραιότητα της Ελλάδας και την Ελληνικότητα της Θράκης.

Στους ανεύθυνους πολιτικούς του παρελθόντος, όμως, ήρθαν να προστεθούν και οι επίσης ανεύθυνοι πατριδοκάπηλοι του πατριωτισμού του παρόντος, οι οποίοι ευελπιστώντας στην εύρεση ψηφοφόρων και οπαδών, παρουσιάζονται στην Θράκη με υψηλούς «πατριωτικούς» τόνους και –ηθελημένα ή άθελα- δυναμιτίζουν το κλίμα στην περιοχή, εκθέτουν το σύνολο των κατοίκων σε εμφυλιοπολεμικές συνθήκες μέσω απειλών προς τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης και διαταράσσουν την ήδη επιβαρυμένη υπάρχουσα κατάσταση, ρίχνοντας νερό στον μύλο των τουρκόφρονων εξτρεμιστών του προξενείου της Κομοτηνής, ενισχύοντας την ύπαρξη, την δράση και τον ρόλο των Γκρίζων Λύκων που δρουν στην περιοχή και αυξάνοντας με τις άκρως επικίνδυνες παρεμβάσεις τους την πιθανότητα δημιουργίας προβοκατόρικων ενεργειών, όπως ακριβώς συνέβη στην Κύπρο, όπως ακριβώς συνέβη στο Κόσοβο και ό,που αλλού η Τουρκία είχε εκδηλώσει το «πολιτικό» της ενδιαφέρον.

Καλό θα ήταν, λοιπόν, οι όψιμοι ενδιαφερόμενοι για τα όσα συμβαίνουν στην Θράκη, να φροντίσουν να καταγγέλλουν –ακόμη και σε καθημερινή βάση- τις πράξεις ή τις παραλείψεις της κυβέρνησης, να κατακεραυνώνουν την ανυπαρξία της Πολιτείας και να φροντίζουν μέσα από το Κοινοβούλιο να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προσθήκες – ενισχύσεις (πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές, κοινωνικές) της περιοχής, εάν πραγματικά επιθυμούν να δράσουν κατά των μεθοδεύσεων της Τουρκίας. Οι λεονταρισμοί και οι επικίνδυνοι ακροβατισμοί τους εντός της Θράκης, λειτουργούν ως «εργαλεία» στα χέρια των εμπειρότατων τούρκων διπλωματών και των ειδικών πρακτόρων τους που έχουν επιφορτιστεί με την δημιουργία ανώμαλων καταστάσεων στην Θράκη.

Οι κάτοικοι της Θράκης δέχονται πολλές επιθέσεις και γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τους υπαίτιους για τα όσα συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στην ακριτική αυτή περιοχή. Δεν δέχονται, όμως, επουδενί λόγο την μέσω απειλών στοχοποίηση των μουσουλμάνων της Θράκης, οι οποίοι έχουν βιώσει και αυτοί την αδιαφορία του κράτους των Αθηνών, αλλά βιώνουν επιπλέον και την άσκηση υπερβολικής πίεσης –έως και τρομοκράτησής τους- από τα όργανα του τουρκικού προξενείου και των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας που –επαναλαμβάνουμε- κινούνται ανεξέλεγκτα στην Θράκη. 
Η Θράκη δεν έχει ανάγκη από τσαμπουκάδες ερασιτεχνών της πολιτικής. 
Η Θράκη, όπως και η υπόλοιπη χώρα, χρειάζεται ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο, το οποίο θα λειτουργεί ως κανόνας για τον οποιονδήποτε κυβερνά ή πρόκειται να κυβερνήσει στην Ελλάδα.
Η Θράκη χρειάζεται συντονισμένες πολιτικές και οικονομικές παρεμβάσεις, οι οποίες θα γίνουν χωρίς να λειτουργήσουν σαν ωρολογιακές βόμβες για το σύνολο των κατοίκων της περιοχής.
Η Θράκη απαιτεί να την ακούσουν, να την κατανοήσουν και να λειτουργήσουν σύμφωνα με όσα ορίζει το Σύνταγμα της χώρας, αλλά και οι διεθνείς κανόνες διπλωματίας ορίζουν.
Η Θράκη απαιτεί τον σεβασμό των πολιτικών και ελπίζει στην εκκίνηση ενεργειών που θα ανατρέψουν την σημερινή -και άκρως δυσάρεστη για τον Ελληνισμό- κατάσταση.
Η Θράκη δεν χρειάζεται εξτρεμιστές, ούτε μπράβους που θα κυκλοφορούν απειλώντας τους μουσουλμάνους κατοίκους και ταυτόχρονα θα δίνουν άλλοθι για δολοφονικές επιθέσεις των Γκρίζων Λύκων κατά των χριστιανών κατοίκων της.

Η Θράκη δεν είναι πολιτικό εμπόρευμα υφαρπαγής ψήφων (αρκετά το ζήσαμε και βιώνουμε σήμερα τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής προσέγγισής της), ούτε χώρος επίδειξης επικίνδυνης για τους κατοίκους της ισχύος.
Η Θράκη δεν είναι ούτε θα γίνει ποτέ το άλλοθι ύπαρξης και λειτουργίας εξτρεμιστικών οργανώσεων ή άλλων φορέων που λειτουργούν εντός ή εκτός της Ελλάδας.
Η Θράκη δεν επιθυμεί να έχει προστάτες – νταβάδες, αλλά να συνυπολογίζεται και να αντιμετωπίζεται ως μείζονος εθνικής σημασίας γεωγραφική περιοχή της χώρας, η οποία τελεί υπό την πολύπλευρη επίθεση (πολιτική, οικονομική, πολιτιστική κ.α.) της Άγκυρας και ως εκ τούτου επιθυμεί πολιτικά στηρίγματα και όχι εκρηκτικές πολιτικές διακηρύξεις που δύνανται να δώσουν άλλοθι στα σημερινά παρανόμως ενεργούμενα όργανα της Τουρκίας στην περιοχή.

Όποιος θέλει να βοηθήσει την Θράκη σήμερα, μπορεί να το κάνει σιωπηλά και χωρίς να υπολογίζει σε οποιαδήποτε ανταποδοτικότητα. Αν δεν είναι διατεθειμένος κάποιος να συνεισφέρει με αυτόν τον τρόπο, τότε μπορεί απλά να σιωπήσει, γιατί έτσι δεν θα προσφέρει στην δημιουργία οποιουδήποτε άλλοθι των παρακρατικών και παραστρατιωτικών οργάνων της Τουρκίας στην περιοχή.
Η Θράκη σήμερα ζητά την ύπαρξη μέτρων και σταθμών. Οι κάτοικοί της κραυγάζουν επιζητώντας την κρατική παρέμβαση και την ισχύ των νόμων που θα οδηγήσουν στην παύση των επιθετικών -εναντίον της περιοχής- ενεργειών. 
Η Θράκη ζητά την ύπαρξη και την λειτουργία της Δικαιοσύνης και των νόμων. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Οι λοιποί όψιμοι πατριώτες ας φροντίσουν να λειτουργήσουν προς την κατεύθυνση ύπαρξης και λειτουργίας των αυτονόητων, ειδάλλως θα πρέπει να γνωρίζουν πως εργάζονται ανόητα και επικίνδυνα για την Θράκη, για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Αρκετοί ανόητοι και επικίνδυνοι πολιτικοί ακροβατισμοί έγιναν στο παρελθόν εις βάρος της περιοχής. Ας μην προστεθούν και άλλου τέτοιου είδους «σκευάσματα» πατριδοκαπηλείας των οποίων οι παρεμβάσεις σπρώχνουν τους Έλληνες μουσουλμάνους στα δίχτυα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής…
Η Θράκη είναι το σταυροδρόμι των πολιτισμών και των λαών. Είναι ένα πολύχρωμο μοτίβο ειρηνικής συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων και κανείς δεν πρέπει να διαννοηθεί πως για πολιτικό όφελος θα την μεταβάλει σε "αρένα" συγκρούσεων, αδιαλλαξίας και μίσους μεταξύ των κατοίκων της.


GREEK F.I.R. ΕΛΛΗΝΙΚΟ
Αυτή είναι η μυστική έκθεση για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κρήτης που παραδόθηκε τον Ιούλιο 2012 στους Λαζαρίδη – Σαμαρά.
Η έκθεση έχει συνταχθεί από τον Μάρτιο 2012 και, πριν τους Λαζαρίδη – Σαμαρά, είχε παραδοθεί στην Deutsche Bank.
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ.
Η έκθεση είναι εδώ, για να τη διαβάσουμε όλοι οι Έλληνες και να καταλάβουμε τι ρόλο παίζουν, ένας προς έναν, όλοι εκείνοι που συνεχίζουν να επιμένουν ότι πετρέλαιο και αέριο δεν υπάρχουν στην Ελλάδα.

Και για να εκτιμήσουμε το έργο και τον ρόλο της κυβέρνησης που, ενώ γνωρίζει την αλήθεια, συνεχίζει την υποθήκευση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών
Στην τελευταία σελίδα υπάρχει και περίληψη στα Ελληνικά.

twitter @netakias

Ένα κεφαλαιώδους σημασίας πολιτικό συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί από τη στάση της Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, όπου παράλληλα με την παγκόσμια οικονομική κρίση μαίνεται και ο κλυδωνισμός της Ευρωζώνης και του ευρώ: Η ηγεσία των ΗΠΑ τάσσεται πλέον κατά του ευρώ με τη σημερινή του μορφή και με τους υφιστάμενους κανόνες λειτουργίας της Ευρωζώνης!...

Μελετώντας τα αποτελέσματα της δεκαετούς ύπαρξης του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος της Γηραιάς Ηπείρου σε υλική και όχι απλώς σε λογιστική μορφή, οι Αμερικανοί ηγέτες συνειδητοποίησαν ότι είχαν διαπράξει σοβαρότατο σφάλμα στις αρχές του 21ου αιώνα. 


Υποτίμησαν τις συνέπειες που θα είχε η κυκλοφορία του ευρώ αναφορικά με την επέκταση της οικονομικής, επομένως και πολιτικής ηγεμονίας της Γερμανίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Νόμισαν ότι το ευρώ θα διευκόλυνε την περαιτέρω διείσδυση των αμερικανικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη, καθώς αντικειμενικά περιόριζε δραστικά τους πολλαπλούς συναλλαγματικούς κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένες οι εταιρείες των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Η ζωή απέδειξε, όμως, ότι μέσα στη δεκαετία αυτή το ευρώ υποχρέωσε όλες τις χώρες που το χρησιμοποιούν ως εθνικό τους νόμισμα να υπαχθούν σε πρωτοφανή βαθμό στη γερμανική επικυριαρχία.

Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατο στην αμερικανική ηγεσία να αντιληφθεί τι επρόκειτο να γίνει με το ευρώ, το οποίο βρισκόταν στην τελική φάση πριν τεθεί σε κυκλοφορία. Υπενθυμίζουμε ότι το ευρώ τέθηκε σε κυκλοφορία την 1η Ιανουαρίου του 2002. Μόλις έντεκα μήνες νωρίτερα, την 21η Ιανουαρίου του 2001, είχε αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ ο υιός Τζορτζ Μπους, μετά τη νοθεία στις εκλογές της Φλόριντα τον Νοέμβριο του 2000.

Στην εξουσία δηλαδή αναρριχήθηκαν οι νεοσυντηρητικοί, η αμερικανική ακροδεξιά φασίζουσας νοοτροπίας, η οποία θεωρούσε ότι με τους αλλεπάλληλους κατακτητικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή που σχεδίαζε θα διασφάλιζε την πλανητική ηγεμονία των ΗΠΑ μέσω του ενεργειακού εκβιασμού όλων των μεγάλων βιομηχανικών δυνάμεων και... συμμάχων της Ουάσιγκτον - της Ευρώπης, της Ιαπωνίας, της Κίνας... Μόλις τρεισήμισι μήνες πριν από την επίσημη έναρξη κυκλοφορίας του ευρώ είχαμε την τόσο καλυμμένη με μυστήριο και υποψίες 11η Σεπτέμβρη του 2001 με τις επιθέσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες επέτρεψαν στους νεοσυντηρητικούς της κυβέρνησης Μπους να αρχίζουν τους κατακτητικούς πολέμους τους αρχικά στο Αφγανιστάν και πολύ σύντομα στο Ιράκ, όπου τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά από όπως περίμεναν.

Κατά την οκταετία της νεοσυντηρητικής ακροδεξιάς παράνοιας στην ηγεσία των ΗΠΑ κανένας προβληματισμός για το ευρώ δεν ήταν δυνατόν να αναπτυχθεί εκ μέρους των Αμερικανών ηγετών. Η άνοδος στην εξουσία του Μπαράκ Ομπάμα με τις προεδρικές εκλογές του 2008 συνέπεσε με το ξέσπασμα ακριβώς από τις ΗΠΑ της χρηματοπιστωτικής κρίσης, οπότε υπήρχαν πολύ σοβαρότερα καθήκοντα για την αμερικανική ηγεσία από τους προβληματισμούς περί ευρώ.

Μόλις όμως τα πράγματα κάπως ηρέμησαν, έστω και αν η κρίση κάθε άλλο παρά ξεπεράστηκε, η Ουάσιγκτον εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να έρθει σε επαφή με το πρόβλημα του ευρώ και της μέσω του ευρώ γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Μέσω της άμεσης και διαρκούς ανάμειξης του ΔΝΤ, το οποίο ελέγχουν πλήρως, οι Αμερικανοί σταδιακά συνειδητοποίησαν ότι τα Μνημόνια που επιβλήθηκαν από τους Γερμανούς στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Κύπρο και απειλούν να επεκταθούν στην Ισπανία, ίσως και στην Ιταλία και ποιος ξέρει σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αποτελούν στην ουσία σύμφωνα παράδοσης πολιτικής και οικονομικής των αντίστοιχων χωρών στη γερμανική επικυριαρχία! Η αρχική αντίδραση της Ουάσιγκτον ήταν να χρησιμοποιήσει το ΔΝΤ ως μοχλό εκβιασμού ώστε να αυξήσει κατακόρυφα για το Βερολίνο το οικονομικό κόστος της καθυπόταξης αυτών των χωρών της Ευρωζώνης.

Το πρόσχημα για τις ΗΠΑ ήταν η προβολή μέσω του ΔΝΤ της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους κάθε «μνημονιακής» χώρας, αρχής γενομένης από την Ελλάδα. Στην ουσία, δηλαδή, οι Αμερικανοί επιδιώκουν να κατοχυρώσουν θεσμικά ότι οι Γερμανοί θα πληρώνουν ακόμη και εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για κάθε χώρα της Ευρωζώνης που το δημόσιο χρέος της θα καθίσταται μη βιώσιμο, υπονομεύοντας έτσι τα κέρδη του Βερολίνου, οικονομικά και πολιτικά, από τη λειτουργία της Ευρωζώνης, ώστε τελικά να οδηγήσουν σε αποσύνθεση το ευρώ.

Μόνο αλγεινές εντυπώσεις μπορεί να προκαλέσει η είδηση ότι η Μαρίνα Φλοίσβου περνάει στην ιδιοκτησία του τουρκικού ομίλου Dogus. Η συγκεκριμένη επιχειρηματική αλυσίδα έχει στόχο την εξαγορά κι άλλων μαρινών στην ελληνική επικράτεια και με τα ΜΜΕ, τα οποία διαθέτει, προσφέρει ισχυρή στήριξη στον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν. 
Η πολιτική που ασκεί εντός του τουρκικού εδάφους τώρα αναμένεται να επεκταθεί και εντός της ελληνικής επικράτειας. Η δυναμική της οικονομικής κρίσης ευνοεί τους σχεδιασμούς των Τούρκων για σταδιακή υπαγωγή της Ελλάδας στη δικαιοδοσία της Αγκυρας. 
Η οικονομία και ο έλεγχος επιχειρήσεων και περιοχών της πατρίδας μας είναι επικουρικά εργαλεία για την εμπέδωση των στόχων της νεοοθωμανικής ελίτ. 
Το μεγάλο ατού του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας και η αδιάκοπη, έμπρακτη αμφισβήτηση της δυνατότητας άσκησης κυριαρχίας από τους Ελληνες - μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Τελευταίο κρούσμα αμφισβήτησης της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας είναι οι... βόλτες που έκανε εντός των χωρικών υδάτων μας η τουρκική κορβέτα Beykoz, η οποία έφτασε ανενόχλητη εγγύς της Κύθνου και αποχώρησε με την ησυχία της.

Τα Ιμια παραμένουν απροσπέλαστα για τους Ελληνες. Η προδοτική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη τα γκρίζαρε και από τότε ουδείς τολμά να τα αντιμετωπίσει ως τμήμα των ελληνικών εδαφών.

Στη Θράκη, το τουρκικό προξενείο τρομοκρατεί τους ορθοδόξους, τους μουσουλμάνους και τους Πομάκους - χωρίς καμία συνέπεια για τους πράκτορες της Αγκυρας. Η άμυνά μας είναι αντικείμενο περικοπών και πειραματισμών της τρόικας, ενώ οι γείτονες εξοπλίζονται έως τα δόντια.

Ο,τι έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία και το επιχειρηματικό τοπίο της Ελλάδας διαβρώνεται από τα τουρκικά κεφάλαια. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί πρακτορεύουν κανονικά τις τουρκικές επιδιώξεις πολιτισμικής επέκτασης και εξοικείωσης του λαού μας με την ιδέα της φινλανδοποίησης της χώρας.

Η κατάσταση μέρα με την μέρα επιδεινώνεται δραματικά και η δυσκόλως αποκτηθείσα ανεξαρτησία μας έχει τεθεί εν εμφιβόλω. Οσα φάνταζαν αδιανόητα θεωρούνται πλέον πιθανά!