Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Ιαν 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Φίλης
Διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδώσει τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς αποτελεί ζήτημα κύρους αλλά και ουσίας για τον Ερντογάν. Ετσι η Αγκυρα αρχίζει να ξεδιπλώνει τη δυσφορία της με εμφαντικό τρόπο. Απώτερος στόχος της είναι να τονίσει πως οποιαδήποτε απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη τα τουρκικά συμφέροντα πυροδοτεί επιζήμιες ενέργειες εκ μέρους της. Αυτό συνέβη με την απαγόρευση εισόδου σε Γερμανούς βουλευτές στη βάση του Ιντσιρλίκ, λόγω της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αντίποινα υπήρξαν σε βάρος των αμερικανικών δυνάμεων που κατοικοεδρεύουν στην ίδια βάση, στον απόηχο του αποτυχημένου πραξικοπήματος κ.λπ.

Πολύ περισσότερο, λοιπόν, στην περίπτωση της Ελλάδας, ο Τούρκος πρόεδρος υψώνει το ανάστημά του τόσο ως ένδειξη ισχύος στην ευρύτερη περιφέρεια -στην οποία εσχάτως δεν έχει να επιδείξει ιδιαίτερες επιτυχίες- όσο και για να υπογραμμιστούν -επί τη ευκαιρία της μη έκδοσης των αξιωματικών- οι πάγιες θέσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο. Ασφαλώς η αναδίπλωση σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο της γείτονος στο μέτωπο της Συρίας και του Ιράκ και το επικείμενο δημοψήφισμα για την τροποποίηση του Συντάγματος (με τον Ερντογάν να απέχει, βάσει μετρήσεων, από το πολυπόθητο 50+%) δημιουργούν συνθήκες αναγκαστικής πόλωσης και στοχοποίησης ενός ακόμη εξωτερικού «εχθρού».

Από την άλλη, τα πολλά ανοιχτά μέτωπα της Τουρκίας, μεταξύ άλλων και με ΕΕ και ΗΠΑ, παρότι κατά την εκτίμηση Ερντογάν τού προσφέρουν μεγαλύτερα περιθώρια διαπραγματευτικών κινήσεων, στην πραγματικότητα συρρικνώνουν σημαντικά τις επιλογές του. Συνεπώς η πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα δεν (πρέπει να) βρίσκεται στις προτεραιότητές του. Ο Τούρκος πρόεδρος, αν σκεφτεί ορθολογικά, θα προτιμήσει τη διατήρηση των υψηλών τόνων, συνοδευόμενων από κινήσεις χαμηλού ρίσκου, αλλά επικοινωνιακά και συμβολικά ισχυρών, όπως η χθεσινή παρουσία του Τούρκου Α/ΓΕΕΘΑ στα Ιμια, χωρίς να διακινδυνεύσει εξελίξεις που θα κλονίσουν περαιτέρω την εικόνα της ασταθούς και αντιπαραγωγικής Τουρκίας.

Εκεί ακριβώς (ενίοτε και αντιπαραβολικά) οφείλει η ελληνική πλευρά να ρίξει το βάρος των από εδώ και πέρα ενεργειών της.

Πηγή "Εθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Δεν θα είναι, φυσικά, το «σκοτώσαμε την τρόικα» του Βαρουφάκη, αλλά το «έρχεται ανάπτυξη που θα τρίβετε τα μάτια σας» του Φλαμπουράρη

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Μεγάλη επέτειος σήμερα. Οχι, δεν εννοούμε την επέτειο των Ιμίων, αυτήν πρόλαβαν και την γιόρτασαν πρώτοι οι Τούρκοι. Σήμερα είναι η επέτειος του «ουάου» (εδώ).

Ήταν τότε που ο αλήστου μνήμης Γιάνη Βαρουφάκης «σκότωσε την τρόικα», με την πιστοποίηση του δαίμονα-τότε, γιατί σήμερα θεωρείται φίλος μας- Γερούν Νταϊσελμπλουμ. Βεβαίως, ο «δολοφόνος» Βαρουφάκης είναι σήμερα στο σπίτι του, ο Νταϊσελμπλουμ στη θέση του και η «νεκρή» τρόικα τραβολογάει τον δυστυχή Ευκλείδη Τσακαλώτο στο «Χίλτον».

Αν και το «ουάου» του Βαρουφάκη είναι ανεπανάληπτο, φαίνεται ότι ετοιμάζεται κάτι παρόμοιο. Φυσικά, η νέα εκδοχή του δεν θα είναι «(ξανα)σκοτώσαμε την τρόικα», αλλά «θα τρίβετε τα μάτια σας με την ανάπτυξη που έρχεται». Κι όποιος δεν το πιστεύει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Ξέρει, όμως, ο γίγαντας της οικονομικής ανάλυσης Αλέκος Φλαμπουράρης, ο οποίος την ξεδίπλωσε ενώπιον του Γιώργου Αυτιά (εδώ).

Και μην πει κανείς «και ποιος είναι ο Φλαμπουράρης;». Το εξήγησε ο μαλαγάνας Αυτιάς: «Είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να μας πει τι ακριβώς συμβαίνει», αφού είναι (ο Φλαμπουράρης ντε!) «η ανάσα του Τσίπρα»!

Χωρίς πλάκα τώρα. Ο Φλαμπουράρης περιέγραψε ένα «αφήγημα» που σχεδιάζουν ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ, το οποίο πιθανότατα θα ξεδιπλωθεί τις επόμενες εβδομάδες, αν εν τω μεταξύ δεν συμβούν άλλα, απρόβλεπτα, γεγονότα.

Τι λέει αυτό το «αφήγημα», όπως το προσδιόρισε ο Φλαμπουράρης; Τα εξής με πολύ απλά λόγια:

Πρώτον, στο δεύτερο εξάμηνο του 2017 και ολόκληρο το 2018 έρχεται ανάπτυξη «που θα τρίβετε τα μάτια σας».

Δεύτερον, αφού θα έχουμε τέτοια ανάπτυξη, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα μετά το 2018, όπως ζητούν σύσσωμοι οι δανειστές (Ευρωπαίοι και ΔΝΤ). Αλλά δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι δεν θα ληφθούν κιόλας. Θα βρεθεί ένας τρόπος (πάντα υπάρχουν τρόποι) να ληφθούν τώρα για να κλείσει η αξιολόγηση, γιατί κάθε άλλη εξέλιξη δεν βολεύει τον Πρωθυπουργό και τους συν αυτώ. Αν χρειαστεί να ψηφιστούν κιόλας από τη Βουλή δεν γνωρίζουμε σήμερα, θα εξαρτηθεί από το αν (εκτιμούν ότι) υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θα αρνηθούν. Όμως, μέχρι τώρα φάνηκε ότι έχουμε μόνο «αντάρτες ήταν της πορδής με της Βουλής τα λεφτά».

Τρίτον, ποιες εκλογές; Εκλογές σημαίνει αντίο εξουσία, αντίο καρέκλες, επιβεβαίωση της θεωρίας της «αριστερής παρένθεσης». Η απόλυτη καταστροφή για Τσίπρα και Καμμένο. Αλλωστε, όλοι αυτοί συνυπολογίζουν και το εξής: αν η σημερινή κυβέρνηση δεν πάρει τα μέτρα (γίνουν εκλογές και ηττηθεί), θα τα πάρει η επόμενη, πιθανότατα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Νέα κυβέρνηση θα είναι, θα φορτώσει στους Τσίπρα-Καμμένο την «καμένη γη» που θα έχει παραλάβει, θα κλείσει αμέσως την αξιολόγηση και θα πάμε παρακάτω.

Οπότε η βασική σκέψη που επικρατεί στους περισσότερους και ισχυρότερους του κυβερνητικού επιτελείου είναι η εξής: γιατί να παραδώσουμε την εξουσία στον Μητσοτάκη, να μην πάρουμε εμείς όποια μέτρα χρειαστούν και να περιμένουμε τα λεφτά του Ντράγκι και την ανάπτυξη που θα μας βγάλει τα μάτια, όπως λέει ο κυρ-Αλέκος;

Κάπως έτσι διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή η κατάσταση, αν και με το σημερινό κυβερνητικό συνονθύλευμα όλα μπορούν να συμβούν. Γι’ αυτό, το μοναδικό που μπορούμε να ευχόμαστε είναι το –διαχρονικής αξίας, αλλά χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρυσμα– «ο Θεός να βάλει το χέρι του». Αν του έχει απομείνει κανένα…

Πηγή Protagon



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Και ποιος δεν είχε στην ζωή του έναν κακό γείτονα; Ποιος δεν βλαστήμησε την ώρα και την στιγμή που αυτός ο θρασύς γείτονας έβρισκε κάθε τόσο και μία αφορμή για στρέφει την προσοχή πάνω του είτε με τα παράπονά του, είτε με τις διεκδικήσεις του. Ε, αυτό είναι η Τουρκία, ένας κακός, πολύ κακός γείτονας.

Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης

Αυτές οι μέρες, τα τέλη Ιανουαρίου, είναι κάθε χρόνο για την ελληνική κοινή γνώμη διχαστικές. Τρεις ήρωες, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός χάνουν την ζωή τους στο αποκορύφωμα της κρίσης των Υμίων το 1996 όταν και το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν κατέπεσε στην περιοχή την ώρα που οι Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονταν κυριολεκτικά μία ανάσα από τον πόλεμο.

Ενώ λοιπόν την επέτειο του τραγικού συμβάντος έχει καπηλευτεί η Χρυσή Αυγή και στα ελληνικά social media καυγαδίζουμε για το εάν πρέπει να θυμόμαστε ή όχι μία ημέρα σαν και αυτήν, οι Τούρκοι προκαλούν για άλλη μία φορά και μάλιστα σε ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο, αφού την Κυριακή, ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Χουλουσί Ακάρ μαζί με τους τρεις αρχηγούς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θέλησαν να… επισκεφτούν τα Ύμια.

Οι γείτονες σε μία κίνηση εντυπωσιασμού δημοσίευσαν και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την προκλητικότατη ενέργεια σε μία προσπάθεια να αναμοχλεύσουν τα ανθελληνικά αντανακλαστικά της τουρκικής κοινωνίας. Δεν χωρά αμφιβολία. Η πρόκληση αυτή έρχεται ως απάντηση στην ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου, να μην εκδώσει τους 8 Τούρκους αξιωματικούς οι οποίοι διέφυγαν στην χώρα μας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ταγίπ Ερντογάν.

Η τουρκική κυβέρνηση με δηλώσεις υπουργών στηλίτευσε την χώρα μας και κάλεσε την Ελλάδα να αγνοήσει την απόφαση της Δικαιοσύνης και να παραδώσει τους στρατιωτικούς, ως πρόβατα στην σφαγή. Εντάξει, δεν χρειάζεται καμμία περισπούδαστη ανάλυση για να δούμε πως όποια δημοκρατικά στεγανά είχε -προσπαθήσει να- δημιουργήσει ο κεμαλισμός τα τελευταία 100 χρόνια εξαφανίστηκαν στα χρόνια που έκανε την εμφάνισή του ο Ταγίπ Ερντογάν.

Στην Τουρκία είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτός ο όρος Κράτος Δικαίου αφού εκεί, καμμία Αρχή δεν είναι ανώτερη από αυτήν του Ερντογάν. Στην Ελλάδα όποιες προσπάθειες κι αν έχουν γίνει για τον έλεγχο των Αρχών ευτυχώς προσκρούουν στο Σύνταγμα και τους νόμους. Η Ελλάδα απέδειξε με την μη έκδοση πως παραμένει μία Πολιτεία που σέβεται την νομοθεσία και έχει πρόσημο ανθρωποκεντρικό.

Από εκεί και έπειτα το χθεσινό επεισόδιο με τους Τούρκους στα Ύμια ήταν μόνο η αρχή. Θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα αφού όπως ήδη έχουμε γράψει οι διμερείς σχέσεις θα είναι μόλις ο ένας από τους τρεις άξονες πάνω στους οποίους η Άγκυρα θα κινηθεί προκειμένου να κάνει αντίποινα για την μη έκδοση των 8.

Ο δεύτερος είναι φυσικά το προσφυγικό για το οποίο μας έχουν ήδη απειλήσει και ο τρίτος το Κυπριακό το οποίο μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται πως δεν θα λυθεί ούτε και αυτήν την φορά. Η Ελλάδα δυστυχώς βάζει απέναντί της την Τουρκία σε μία πολύ δύσκολη στιγμή.

Η κυβέρνηση φυλλορροεί δημοσκοπικά, η διαπραγματευτική της ικανότητα έχει μειωθεί στο ελάχιστο αφού σε οικονομικό επίπεδο μετά από καιρό Ευρωπαίοι και ΔΝΤ έχουν φτιάξει μέτωπο εναντίον μας και ζητούν την νομοθέτηση μέτρων που επεκτείνονται και μετά το 2018 και ο Αλέξης Τσίπρας ψάχνει τρόπο διαφυγής έχοντας όμως ήδη δημιουργήσει ένα θετικό αφήγημα για να βασιστεί.

Περνάμε μία πολύ δύσκολη περίοδο από την οποία πρέπει να βγούμε αλώβητοι. Η Τουρκία θα συνεχίζει να προκαλεί και εμείς θα βρισκόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο για να αποδείξουμε πως εμείς κάνουμε κουμάντο στα εδάφη, τον αέρα και την θάλασσά μας. Χρειάζεται νηφαλιότητα και κυρίως στρατηγικός σχεδιασμός γιατί οι Τούρκοι δεν πρόκειται να σταματήσουν.

Το περισπούδαστο σενάριο της ελληνοτουρκικής φιλίας έχει εφαρμογή μόνο στις διαπροσωπικές σχέσεις των απλών ανθρώπων. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τον τουρκικό λαό. Με το τουρκικό κράτος όμως μας χωρίζει άβυσσος. Είναι στο χέρι της Τουρκίας είτε να αποδεχθεί την πραγματικότητα, είτε να συνεχίσει να βαδίσει στον δρόμο που σταδικά την καθιστά από έναν πολύ κακό γείτονα σε έναν εχθρικό γείτονα.

ΕλεύθεροςΤύπος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Παραβλέπουμε το γεγονός ότι έχουμε υπουργό Άμυνας τον Πάνο Καμμένο, κι αυτό από μόνο του μας προκαλεί ανησυχία για το τι μπορεί να συμβεί στη χώρα. Είτε λόγω ανικανότητας είτε επειδή οι τζάμπα μάγκες που δεν έχουν δει όπλο ούτε από τα 10 μέτρα (εκτός από εκείνο που έχουν μαζί τους για δήθεν προστασία).

Παραβλέπουμε επίσης το γεγονός ότι οι Έλληνες έχουν αποχαυνωθεί και τα 21 χρόνια που πέρασαν από το θάνατο των τριών αξιωματικών στα Ίμια δεν έχουν ξυπνήσει εθνικές συνειδήσεις. Αντιθέτως, αν τολμάς να μιλήσεις για τη ντροπή εκείνης της νύχτας του Γενάρη του 1996 σε θεωρούν εθνικιστή.
Αυτό που ξενίζει περισσότερο και μας κάνει να ανησυχούμε για τα μελλούμενα είναι η αίσθηση ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Και δεν εννοούμε την επιχειρησιακή ικανότητα του ελληνικού στρατού, αλλά το ποιοι θα πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις στην κρίσιμη στιγμή.

Διαβάστε τις δύο ανακοινώσεις των Επιτελείων των δύο χωρών για το χθεσινό περιστατικό στα Ίμια και θα καταλάβετε από το ύφος.

Λένε οι Τούρκοι:

«Ο ΑΓΕΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ, μαζί με τους αρχηγούς Στρατού Ξηράς, Ναυτικού και Αεροπορίας επιθεώρησαν την ναυτική βάση Aksaz στις 29 Ιανουαρίου 2017.
Κατά την διάρκεια της επίσκεψης, δύο σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού τους μετέφεραν στην περιοχή των βραχονησίδων Καρντάκ.
Ο Στρατηγός Ακάρ, δήλωσε ότι ως Τουρκικός Στρατός, δρούμε πάντα με βάση την φιλία και την ειρήνη για την προστασία των θαλασσών και των συμφερόντων μας στο Αιγαίο.
Επιπλέον τόνισε ότι η επιμονή, η αποφασιστικότητα και οι προσπάθειες του Τουρκικού Στρατού για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της χώρας μας και του έθνους μας στην ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα αυξάνονται».

H τουρκική πυραυλάκατος απέπλευσε από την Αλικαρνασσό, προσέγγισε την περιοχή των Ιμίων και παρέμεινε στην περιοχή για περίπου 20 λεπτά, ενώ δεν έγινε καμία απόπειρα απόβασης στη βραχονησίδα, σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας.

Η Άγκυρα, με ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας, ισχυρίζεται ότι ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, αμέσως μετά, πέταξε πάνω από τα Ίμια με ελικόπτερο.


Η ανακοίνωση του ελληνικού ΓΕΕΘΑ:

«Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017, μία πυραυλάκατος του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, και δύο λέμβοι μεταφοράς ειδικών δυνάμεων οι οποίες την συνόδευαν, προσέγγισαν περί ώρας 11.00 το συγκρότημα των ν. Ιμίων, όπου και παρέμειναν επί περίπου 7 λεπτά στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή, παραβιάζοντας κατά την κίνησή τους τα ελληνικά χωρικά ύδατα (ΕΧΥ).
Από ελληνικής πλευράς, στην ως άνω θαλάσσια περιοχή, υπήρχαν σκάφη του Λιμενικού Σώματος καθώς και Κανονιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού, τα οποία και παρακολουθούσαν συνεχώς την κίνηση των τουρκικών σκαφών.
Με την είσοδο των τουρκικών σκαφών στα ΕΧΥ αναλήφθηκαν άμεσα όλες οι προβλεπόμενες ενέργειες ειδοποίησης απομάκρυνσής τους.
Τα τουρκικά σκάφη, ακολούθως, απομακρύνθηκαν με προορισμό το λιμάνι της Αλικαρνασσού».

Πρώτα – πρώτα βλέπουμε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στο τι έγινε. Άλλος μιλά για 20 λεπτά, άλλος για 7, άλλος λέει ότι έγινε και πτήση πάνω από τα… Καρντάκ, άλλος δεν το αναφέρει καν.

Όμως, το ένα ανακοινωθέν, το ελληνικό, δείχνει δειλία, φόβο απέναντι στον αντίπαλο, μια αίσθηση κατωτερότητας και μια αποδοχή του μπούλινγκ που μας κάνουν οι Τούρκοι. Ενώ οι γείτονες δείχνουν άμεσα τις προθέσεις τους και το κυριότερο. Επέλεξαν μια ημέρα πένθους και μνήμης για την Ελλάδα προκειμένου να εκδηλώσουν τις απαιτήσεις τους για το Αιγαίο και να υπενθυμίσουν ότι θέλουν ελληνικό έδαφος.

Κι όμως, έχοντας λησμονήσει ότι εμείς έχουμε τρεις νεκρούς εκεί, δείχνουμε μια δουλοπρέπεια και έναν ενδοτισμό που δεν βοηθά καθόλου. Δεν είπαμε να αρχίσουμε να πυροβολούμε ή να βυθίσουμε κανένα τουρκικό σκάφος. Αν και όταν ο κλέφτης μπαίνει στο σπίτι μας και απειλεί να πάρει τη γυναίκα και τα παιδιά μας με κάποιο τρόπο πρέπει να αντιδράσουμε για να μην ξαναμπεί.

Πρέπει, όμως, να είμαστε έτοιμοι να δείξουμε ότι… είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Κι όχι να κλείνουμε τα μάτια για να φύγει ο εφιάλτης. Έτσι έχουν αποθρασυνθεί και οι Αλβανοί και παίζουν με τον αλβανικό αετό μέσα στον ελληνικό στρατό. Γι’ αυτό Αλβανός υπουργός κάνει βόλτα στην Ήπειρο και στη συνέχεια γράφει ότι πήγε σε… αλβανικές πόλεις και χωριά και είδε Τσάμηδες να είναι υπό διωγμό.

Γι’ αυτό και οι Τούρκοι θα προκαλούν όποτε γουστάρουν και οι γυφτοσκοπιανοί θα θεωρούν δικαίωμά τους να είναι ό,τι νομίζουν ότι είναι. Στην ειρήνη προετοιμάζεσαι κάθε μέρα για πόλεμο. Οι Έλληνες δεν είναι πολεμοχαρείς, ούτε διεκδικούν τα εδάφη κανενός γείτονα. Πρέπει όμως, να δείχνουν τα δόντια τους όταν ο γείτονας εισβάλλει στη χώρα τους. Πρέπει να τολμά να δείξει ότι το «αμύνεσθαι περί πάτρης» δεν είναι απλά ένα σύνθημα σε μαρμάρινα μνημεία αλλά εθνική υπόθεση.
Αλλιώς χαθήκαμε.
Οι Έλληνες πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να μην εμπιστευόμαστε άχρηστους και δειλούς που κυβερνούν.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η συναίνεση είναι σπάνια στην κατακερματισμένη κοινωνία της Τουρκίας. Αλλά όταν ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, οι Τούρκοι σε όλο το πολιτικό φάσμα συμφώνησαν: ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος και ο ηγέτης της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα τα πάνε μια χαρά.

Αυτό δεν κράτησε πολύ. Ο Ερντογάν και οι υποστηρικτές του έχουν περάσει από την εμπιστοσύνη και την αισιοδοξία σχετικά με τις προοπτικές των τουρκικών-αμερικανικών σχέσεων, στην απογοήτευση, μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, υποστηρικτές της κυβέρνησης επεσήμαναν με ικανοποίηση ότι ο Τραμπ είχε νικήσει τις παλιές ελίτ της χώρας του στην κάλπη, όπως ακριβώς έκανε και ο Ερντογάν 15 χρόνια νωρίτερα. Οι επικριτές της κυβέρνησης όμως είδαν τις ομοιότητες μεταξύ των δύο, κατά την άποψή τους, ευέξαπτων λαϊκιστών, που έχουν την τάση για αγωγές και ήταν πιθανό να συμφωνούν. Ο Ερντογάν συνεχάρη τον Τραμπ για την εκλογική νίκη του, επιμένοντας ότι ο πρόεδρος θα πρέπει να επισκεφθεί την Τουρκία "το συντομότερο δυνατόν". Υπουργοί εξέφρασαν την ελπίδα για στενότερες σχέσεις. Οι σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον είχαν ενταθεί υπό την κυβέρνηση Ομπάμα. Εν τω μεταξύ, η ισλαμοφοβική ρητορική του Τραμπ διεγράφη, ως προεκλογική ρητορική.

Καθώς ο Τραμπ εκπληρώνει τις υποσχέσεις του, το ταξίδι του μέλιτος φτάνει σε ένα πρώιμο τέλος. "Περιμένουμε να δούμε τι θα πει ο Τραμπ για τη Μέση Ανατολή", δήλωσε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους την περασμένη εβδομάδα. "Αυτή τη στιγμή, κάποια λόγια για τη Μέση Ανατολή φθάνουν στα αυτιά μας, και είναι ειλικρινά ενοχλητικά".

Ενώ ο Ερντογάν δεν επεκτάθηκε, δεν ήταν ο μόνος που εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του με τη νέα κυβέρνηση. Όταν ο Τραμπ προχώρησε με την "μουσουλμανική απαγόρευση", αναστέλλοντας τη βίζα για εκείνους που γεννήθηκαν σε επτά χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία, Τούρκοι υπουργοί έσπευσαν να επικρίνουν το διάταγμα. "Περιφερειακά θέματα δεν μπορούν να λυθούν με το κλείσιμο των θυρών για τους ανθρώπους", δήλωσε ο Μπινάλι Γιλντιρίμ, πρωθυπουργός της Τουρκίας, σε συνέντευξη Τύπου με την Βρετανίδα ομόλογό του Τερέζα Μέι το Σάββατο. "Μπορείτε να χτίσετε ένα τείχος. Αλλά δεν είναι λύση. Αυτό το τείχος θα γκρεμιστεί όπως και το Τείχος του Βερολίνου".

Σύντομος μήνα του μέλιτος

Η διαφωνία ήταν μάλλον αναπόφευκτη. Το κυβερνών κόμμα της Τουρκίας έχει τις ρίζες του στον Ισλαμισμό και υπερηφανεύεται ότι δίνει φωνή στους θρησκευτικά συντηρητικούς. Ο Ερντογάν θέλει να παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος και προστάτης των σουνιτών μουσουλμάνων σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η Άγκυρα φιλοξενεί εξόριστα μέλη της συριακής αντιπολίτευσης και των διαφόρων επαναστατικών ομάδων, καθώς και της Χαμάς και της Αιγυπτιακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ο Τραμπ, από την άλλη πλευρά, επιτέθηκε στους μουσουλμάνους και το Ισλάμ σε όλη την εκστρατεία του, προτείνοντας όχι μόνο μια "μουσουλμανική απαγόρευση", αλλά και ένα "μουσουλμανικό μητρώο". Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο Ερντογάν ζήτησε το όνομα του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου να αφαιρεθεί από τους Πύργους Τραμπ της Κωνσταντινούπολης. Πέρα από αυτό, μόλις και μετά βίας ακούστηκε κάποια κριτική στους διαδρόμους εξουσίας της Άγκυρας.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η τουρκική κυβέρνηση ήταν λιγότερο υποστηρικτική στον Τραμπ και περισσότερο αντίθετη στην Χίλαρι Κλίντον, η οποία θεωρήθηκε ως απειλή για τα συμφέροντα της Τουρκίας. Η σταθερή υποστήριξη της υποψήφιας των Δημοκρατικών στην συριακή κουρδική πολιτοφυλακή YPG προκάλεσε την αντίθεση με την Άγκυρα. Το YPG, που θεωρείται ευρέως ως η πιο αποτελεσματική δύναμη στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, έχει δεσμούς με την μαχητική οργάνωση Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), η οποία εδώ και τρεις δεκαετίες εξεγείρεται εναντίον του τουρκικού κράτους.

Επιπλέον, η εκστρατεία της Κλίντον έλαβε δωρεές από δήθεν υποστηρικτές του Φετουλάχ Γκιουλέν που κατηγορείται ότι σχεδίασε την προσπάθεια για την ανατροπή της κυβέρνησης το περασμένο καλοκαίρι. Οι οπαδοί του Γκιουλέν είναι ο στόχος μιας σαρωτικής εκκαθάρισης στην Τουρκία, με δεκάδες χιλιάδες να κρατούνται μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Ο Γκιουλέν και η υποστήριξη των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας είχαν ήδη κλονίσει τις σχέσεις υπό τη διοίκηση Ομπάμα. Ο εκκλήσεις των Τούρκων Υπουργών για την έκδοση του Γκιουλέν έπεσαν στο κενό στην Ουάσιγκτον, τροφοδοτώντας την απογοήτευση στην Άγκυρα. Η Τουρκία, επίσης, επανειλημμένα έχει καταδικάσει αυτό που θεωρεί ως "υποστήριξη της τρομοκρατίας", θεωρώντας ότι η αναγνώριση του YPG από τη διεθνή κοινότητα θα ενισχύσει τις απαιτήσεις του ΡΚΚ για αυτονομία στην κουρδική πλειοψηφία νοτιοανατολικά της Τουρκίας.

"Η αισιοδοξία για τον Τραμπ ήταν μια αντίδραση στην προσέγγιση της κυβέρνησης Ομπάμα κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα της θητείας του", δήλωσε ο Οζγκιουρ Ονλουχισαρσίκλι, ο οποίος είναι επικεφαλής του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ στην Άγκυρα, μια δεξαμενή σκέψης με έδρα την Ουάσιγκτον. "Νόμιζαν ότι η διοίκηση Κλίντον θα ήταν μια άμεση συνέχεια της κυβέρνησης Ομπάμα. Ήλπιζαν ότι οι σχέσεις θα βελτιωθούν με τον Τραμπ.

Χαιρεκακία

Τα πρώτα σημάδια ήταν ενθαρρυντικά. Τούρκοι υπουργοί επικρότησαν τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος ήταν γεμάτος επαίνους για τον Τραμπ. Υπήρχε μια απτή αίσθηση ικανοποίησης για την επικράτηση του Ρεπουμπλικάνου υποψήφιου. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Μπεκίρ Μποζντάγκ, δήλωσε: "Ο αμερικανικός λαός είπε όχι σε όσους ήθελαν να τον χειραγωγήσουν".

Αμέσως μετά τις εκλογές, ο Ερντογάν χαρακτήρισε τις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ "έλλειψη σεβασμού προς τη δημοκρατία". Ο Τραμπ, με τη σειρά του, φέρεται να είπε στον Ερντογάν ότι η κόρη του Ιβάνκα τον θαύμαζε. Ο Τούρκος πρόεδρος επαίνεσε επίσης την προσέγγιση του Τραμπ προς τους δημοσιογράφους: Όταν ο Τραμπ επιτέθηκε σε έναν δημοσιογράφο του CNN κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, λέγοντας ότι το δίκτυο βγάζει "ψεύτικες ειδήσεις," ο Ερντογάν τον επαίνεσε που έβαλε τον δημοσιογράφο "στη θέση του" (η Τουρκία σήμερα έχει περισσότερους δημοσιογράφους στη φυλακή από κάθε άλλο έθνος).

Προς στιγμήν, ο Τραμπ φάνηκε ακόμα και να υποστηρίζει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο που υποστήριζε και η Άγκυρα, για τη δημιουργία "ασφαλών ζωνών" για τους πρόσφυγες στο εσωτερικό της Συρίας. "Η αρχική αισιοδοξία της Άγκυρας δίνει τώρα τη θέση της στον κυνισμό", δήλωσε ο Ονλουχισαρσίκλι. "Η Τουρκία είναι μπερδεμένη - εντάξει, μια ζώνη ασφαλείας, αλλά τι είδους ζώνη ασφαλείας; Η Άγκυρα ανησυχεί ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί σε κουρδικές περιοχές, στηρίζοντας το επιχείρημα των Κούρδων για αυτονομία". Ο Ονλουχισαρσίκλι προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να απογοητευθεί. Οι ελπίδες της Άγκυρας ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να επιταχύνει την έκδοση του Γκιουλέν πιθανώς δεν έχουν βάση, δεδομένου ότι η υπόθεση του ιμάμη είναι ένα θέμα που αφορά το δικαστικό σώμα των ΗΠΑ.

Το αν ο Τραμπ θα συνεχίσει να στηρίζει το YPG όπως ο Ομπάμα είναι αβέβαιο. Ο Γιλντιρίμ και άλλοι υπουργοί εξέφρασαν την ελπίδα ότι η νέα κυβέρνηση "θα δώσει ένα τέλος σε αυτή την ντροπή", τροφοδότησης του YPG με όπλα. Ωστόσο, κατά τις ακροάσεις επιβεβαίωσης του, η επιλογή του Τραμπ για υπουργός Εξωτερικών, Ρεξ Τίλερσον, χαρακτήρισε την κουρδική πολιτοφυλακή ως τον καλύτερο σύμμαχο της Δύσης στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. (Το 2011, όταν ήταν επικεφαλής της Exxon Mobil, η εταιρεία υπέγραψε σύμβαση για την εξόρυξη πετρελαίου στο ιρακινό Κουρδιστάν, όχι με την κεντρική ιρακινή κυβέρνηση στη Βαγδάτη, αλλά με τους Κούρδους).

Και άλλοι αξιωματούχοι του Τραμπ μπορεί επίσης να σημάνουν πρόβλημα για τη σχέση της Ουάσιγκτον με την Τουρκία. Ο Μάικ Πομπέο, ο νέος διευθυντής της CIA, δήλωσε ότι η Τουρκία είναι μια "ολοκληρωτική ισλαμική δικτατορία" σε ένα tweet που τώρα έχει διαγραφεί. Ο Μάικλ Φλιν, σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Τραμπ, χαρακτήρισε την Τουρκία "πηγή σταθερότητας" - αλλά ένα βίντεο που γυρίστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας της απόπειρας πραξικοπήματος του Ιουλίου τον δείχνει να ζητωκραυγάζει υπέρ των πραξικοπηματιών που προσπαθούν να ανατρέψουν Ερντογάν.

Καθώς ο αρχικός ενθουσιασμός για την εκλογή του Τραμπ υποχωρεί, η Άγκυρα έχει αρχίσει να κατανοεί τι επιφυλάσσει η νέα κυβέρνηση για τη Μέση Ανατολή. Συντηρητικοί αρθρογράφοι εξοργίστηκαν με την πρόταση να μεταφέρουν την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ισραήλ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, μια διαταγή που θα μπορούσε να προκαλέσει αναταραχή στην περιοχή. Αναφορές ότι ο Τραμπ σκοπεύει να χαρακτηρίσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα τρομοκρατική ομάδα, μάλλον δεν θα γίνουν αποδεκτές θετικά στην Άγκυρα.

Ούτε έχει περάσει απαρατήρητη η ρητορική του Τραμπ που συνδέει το Ισλάμ με την τρομοκρατία. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Τραμπ δεσμεύθηκε να "εξαλείψει" αυτό που η Άγκυρα θεωρεί "ριζοσπαστική ισλαμική τρομοκρατία". "Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της νέας κυβέρνησης είναι ότι έχει αναπτύξει μια γενικού περιεχομένου και προκατειλημμένη προσέγγιση για τον ισλαμικό κόσμο", έγραψε ο αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Yeni Şafak.

Ο Ομπάμα αρνήθηκε να μιλήσει για "ισλαμική τρομοκρατία" για να αποφευχθεί η σύνδεση της θρησκείας με τη βία - κάτι που Ερντογάν, ο οποίος είναι γνωστό ότι περιφρονεί αυτή τη φράση, μπορεί να είχε εκτιμήσει. "Ο Ομπάμα ήταν πολύ ευαίσθητος ως προς τα συναισθήματα των μουσουλμάνων. Ο Τραμπ δεν είναι έτσι. Έχει εξισώσει το Ισλάμ με την τρομοκρατία", δήλωσε ο Κεμάλ Κιριτσκί, ένας εμπειρογνώμονας σε θέματα Τουρκίας στο Brookings Institution στην Ουάσιγκτον. "Εκ των υστέρων", πρόσθεσε, "μπορεί η Τουρκία να επιθυμήσει τον Ομπάμα".

politico.eu
AntiNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Συριακή πόλη al-Bab, οι οίκοι αξιολόγησης, οι 8 Τούρκοι στρατιωτικοί που κατέφυγαν στην Ελλάδα και ο Κύπριος μουσουλμάνος Σενέρ Λεβέντ

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Η Τουρκία οδεύει σταθερά τον κατήφορο στον οποίο την οδηγεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η «Ασπίδα του Ευφράτη» που ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2016 με την Τουρκική εισβολή στην Συρία, σημείωσε «επιτυχία» μόνο στην Τζαραμπλούς την οποία όμως εγκατέλειψε «από μόνο του» το Ισλαμικό Κράτος. Ο υπερόπτης Ερντογάν από τις 23 Δεκεμβρίου 2016 είχε ανακοινώσει πως η Συριακή πόλη al-Bab πέφτει, αλλά τέλος Γενάρη του 2017 μετράει περισσότερους από 50 Τούρκους στρατιώτες νεκρούς, άγνωστο αριθμό τραυματιών και ολοκληρωτική καταστροφή περισσοτέρων από δέκα αρμάτων LEO2. Επί πλέον, ο εξ ίσου υπερόπτης αντιπρόεδρος της Τουρκικής κυβέρνησης Numan Kurtulmus προεξοφλούσε (23/1/2017) πως «Η Τουρκία θα αρνηθεί να πάει η al-Bab στη Συρία γιατί η al-Bab ανήκει στους κατοίκους του», χωρίς καν η Τουρκία να έχει ήδη θέσει την πόλη υπό τον έλεγχό της!

Η αιτία της «εμπλοκής» είναι ότι για πρώτη φορά η «Ασπίδα του Ευφράτη» βρήκε πραγματική αντίσταση από μια χούφτα μη ελεγχόμενων από την Τουρκία Ισλαμιστών που αρνήθηκαν να αποχωρήσουν «οικειοθελώς» και παραμένουν στην Συριακή πόλη, δικαιώνοντας όσους υποστήριζαν ότι Ρώσοι και Αμερικανοί δέχτηκαν την Τουρκική εισβολή για να την εγκλωβίσουν στον βάλτο της Συρίας.

Την ίδια ώρα περίπου (24/1/2017), ο κυβερνητικός βουλευτής Şamil Tayyar (ΑΚΡ), σύμφωνα με την Χουριέτ, δήλωνε πως η Βορειοατλαντική συμμαχία είναι «μια τρομοκρατική οργάνωση» και αποτελεί μια δομή που «απειλεί την Τουρκία» εκφράζοντας αυθεντικά τις απόψεις που επικρατούν στην Τουρκία για τους «συμμάχους» της.

Μέσα στο κλίμα αυτό, ο Άρειος Πάγος στην Ελλάδα αποφάσισε, οριστικά και αμετάκλητα (26/1/2017), την μη έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου στηρίχτηκε στο σκεπτικό ότι «τυχόν έκδοσή τους στην Τουρκία θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τους, θα τους εξέθετε σε βασανιστήρια και ταπεινωτικούς εξευτελισμούς» και ότι «η προτεραιότητα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα που επιβάλλουν η ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία αποτέλεσαν τη βάση της απόφασης».

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Τούρκοι επίσημοι επιδόθηκαν σε ένα επιθετικό κρεσέντο: Ο Ερντογάν ισχυρίστηκε ότι πως ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας του «υποσχέθηκε να λύση το θέμα μέσα σε 15-20 μέρες», προσθέτοντας πως η απόφαση θα επηρεάσει την (ούτως ή άλλως ανύπαρκτη) «εμπιστοσύνη ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα». Ο Υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαούσογλου, με ανάρτηση του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης απείλησε ότι «η Άγκυρα προσανατολίζεται στο να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ακόμα και ακύρωση της διμερούς συμφωνίας με την Ελλάδα, στο ζήτημα επανεισδοχής». Τέλος, ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Φακρί Ισίκ ισχυρίστηκε πως «Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ελλάδας είναι μία απόλυτη απογοήτευση. Μιλώ ξεκάθαρα, δεν ήταν δικαστική απόφαση, αλλά πολιτική», καλώντας την Ελλάδα «να την διορθώσει το ταχύτερο δυνατό και να επιστρέψει τους 8 στην Τουρκία».

Η «πληρωμένη» απάντηση της Ελλάδος ήρθε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο: «Οι απειλές του Ταγίπ Ερντογάν να απευθυνθούν προς εκείνους με τους οποίους έχει συμφωνήσει εκτός από την Ελλάδα, δηλαδή την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Τέτοιου είδους απειλές έχουμε δει και στο παρελθόν. Δεν μπορείς να ζητάς από μια δημοκρατική κυβέρνηση να παρέμβει στη Δικαιοσύνη. Η ελληνική Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη. Η απόφαση του Αρείου Πάγου ήταν ομόφωνη και στηρίχτηκε στις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν μπορεί η Τουρκία που έχει αιτηθεί να γίνει μέλος της ΕΕ να μιλά για επαναφορά της θανατικής ποινής. Η Τουρκία πρέπει να καταλάβει ότι στις δημοκρατικές χώρες, που θέλει να συμμετέχει, η Δικαιοσύνη δεν παίρνει γραμμή από την εκάστοτε κυβέρνηση».

Ο «πόλεμος των δηλώσεων» συνεχίστηκε από την Τουρκία, εμφανώς συγκρατημένα, με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (28/1/2016):

«Καταδικάζουμε με σθεναρό τρόπο τον υπουργό Άμυνας της Ελλάδας για τις νέες του δηλώσεις που στερούνται ευγένειας, αντίληψης και υπευθυνότητας και του επιστρέφουμε τους χαρακτηρισμούς σε βάρος της χώρας μας. Σε μια περίοδο κατά την οποία προσπαθούμε να κάνουμε εποικοδομητική συνεργασία σε αρκετά διμερή και περιφερειακά θέματα, οι ανεύθυνες δηλώσεις του προαναφερθέντα σχετικά με την χώρα μας, έχουν χαρακτήρα προβοκάτσιας και έχουν στόχο να καταστρέψουν τις εν λόγω προσπάθειες. Εμείς περιμένουμε από την Ελλάδα, αντί για τέτοιες ανεύθυνες δηλώσεις, να κάνει συγκεκριμένα βήματα που θα ενισχύσουν την συνεργασία και την κοινή αντίληψη».

Στις 28 Ιανουαρίου 2017 μια ακόμα αρνητική εξέλιξη σημειώθηκε για την Τουρκία: Οι οίκοι αξιολόγησης Fitch και Standard & Poor’s ευθυγραμμίστηκαν στην υποβάθμιση των Τουρκικών κρατικών ομολόγων στην κατηγορία των «σκουπιδιών», ενώ η δεύτερη υποβάθμισε την προοπτική της οικονομίας της Τουρκίας σε «αρνητική» από «σταθερή» λόγω της πολιτικής αστάθειας, αποθαρρύνοντας τους διεθνείς επενδυτές να στηρίξουν την Τουρκική οικονομία και το νόμισμά της το οποίο υποχώρησε, μόνο μέσα στο 2017, κατά 8%.

Στο εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας, ο Ρ. Τ. Ερντογάν αφού συμμάχησε με τους πιο ακραίους εξτρεμιστές (Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος – ΜΗΡ) κατάφερε να εξασφαλίσει την «έγκριση» του Τουρκικού Κοινοβουλίου (22/1/2016) με τρομοκρατία και φυλακίσεις βουλευτών, ώστε τον Απρίλιο του 2017 να εξασφαλίσει επίσημα όλες τις εξουσίες που θέλει με «δημοψήφισμα» στο οποίο οι Τούρκοι θα μπορούν να ψηφίσουν μόνο ΝΑΙ.

Την άποψη αυτή διατυπώνει ο Κύπριος μουσουλμάνος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος ήδη μετράει δύο απόπειρες δολοφονίας του από τους ανθρώπους της ΜΙΤ στην κατεχόμενη Κύπρο, σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στον «Πολίτη» στις 27/1/2016. Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε:

«Οι άνθρωποι του Ταγίπ Ερντογάν δεν μιλούν με υπεκφυγές. Μιλούν ανοικτά. Πολύ ανοικτά. «Ε λαέ», λένε, «είτε θα πείτε ναι σε αυτό το σύνταγμα στο δημοψήφισμα, είτε θα πεθάνετε. Θα φάτε βόμβες, θα φάτε σφαίρες. Δεν μπορούμε να τα εμποδίσουμε αυτά, αλλά μπορεί να τα εμποδίσει ο Πρόεδρος». Γιατί μόνο ο Πρόεδρος μπορεί να τα εμποδίσει; Να, αυτή η ερώτηση είναι κρίσιμη. Μήπως είναι ο Ερντογάν που εξουσιάζει τους τρομοκράτες; Μόνο ο δικός του λόγος περνάει σε αυτούς;

Το είδαμε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Χαλεπίου. Οι τζιχαντιστές κοιτάνε τι θα πει ο Ερντογάν. Κάνουν αυτό που λέει. «Αποσυρθείτε από το Χαλέπι», τους είπε. Και αποσύρθηκαν. Πρώτη φορά τότε φάνηκε ξεκάθαρα πόσο εξουσιάζει ο Ερντογάν αυτούς τους τζιχαντιστές. Συμπεριφέρεται ως Πρόεδρός τους. Τις προάλλες κατέφυγαν στην Τουρκία χιλιάδες τζιχαντιστές που διέφυγαν από το Ιράκ. Πού εγκαταστάθηκαν; Τι κάνουν; Εγώ είμαι περίεργος γι’ αυτό. Εσείς δεν είστε;

Κάτι έμαθα από τους ανθρώπους του Ερντογάν, οι οποίοι λένε ότι δεν θα τελειώσει η τρομοκρατία αν δεν ψηφίσει «ναι» ο λαός στο δημοψήφισμα. Ο στρατός των τζιχαντιστών είναι ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Μπορεί να τους κινητοποιήσει όποια στιγμή θέλει και σε όποιο μέρος θέλει. Το μήνυμα που δίδεται είναι αυτό. Εμείς δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε, αλλά ο Πρόεδρος μπορεί. Αυτό είναι που λένε. Μοιάζει με βιασμό, έτσι δεν είναι; Είτε θα δεχτείς είτε θα φας τη μαχαιριά!

Σίγουρα δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στην Τουρκία ο Μουσταφά Ακιντζί. Αν γνώριζε, δεν θα μπορούσε να έλεγε τόσο αδιανόητα πράγματα. Προτείνει μια νέα συμμαχία στο θέμα των εγγυήσεων. Τι συμμαχία; Ελληνοτουρκική συμμαχία! Είναι δυνατόν; Η Τουρκία βρίσκεται στο κατώφλι ενός μοναρχικού ισλαμικού κράτους. Η δε Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα. Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά το 1974 δεν είδε ποτέ ξανά φασισμό. Τιμώρησε τη φασιστική χούντα και έβαλε τους ηγέτες της στη φυλακή. Η δικαστική της εξουσία, τα ΜΜΕ της είναι ανεξάρτητα. Όσο δρόμο διένυσε η Ελλάδα στον δρόμο της δημοκρατίας μέσα σε σαράντα χρόνια, άλλο τόσο πίσω πήγε η Τουρκία μέσα στο σκοτάδι. Δεν συνήλθε ξανά μετά το φασιστικό πραξικόπημα του 1980. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, δεν δίκασε και δεν τιμώρησε τους πραξικοπηματίες της. Και με τον καιρό αποκόπηκε για τα καλά από τη Δύση και κατευθύνθηκε προς την Ανατολή. Τώρα ζει τη χειρότερή της περίοδο. Μετά τις δικτατορίες τριάντα χρόνων που γκρεμίστηκαν στη Μέση Ανατολή, στην Τουρκία κτίζεται μια δικτατορία που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από αυτές. Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που εμπέδωσε τη δημοκρατία. Στη δε Τουρκία, ο λαός ζητάει σουλτάνο. Σε μια τέτοια κατάσταση τι είδους συμμαχία μπορεί να κάνουν η Ελλάδα και η Τουρκία στην Κύπρο; Μήπως μπορεί να γίνει συμμαχία με ένα κράτος στο οποίο ισοπεδώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Η Τουρκία έδωσε στον Ακιντζί το δικαίωμα να συνομιλεί, αλλά όχι να συμφωνήσει. Φυσικά, δεν περιμένουμε από τον Ακιντζί να το παραδεχθεί αυτό. Κάποτε ούτε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ το παραδεχόταν. Έλεγε και καυχιόταν ότι η Άγκυρα δεν παρενέβαινε καθόλου προς τον ίδιο κατά τις συνομιλίες. Από όλους τους ηγέτες μας που πέρασαν μόνο ο Ντενκτάς το παραδέχθηκε αυτό. Τι είχε πει; «Εγώ εφαρμόζω τις αποφάσεις της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης». Δεν αποτελούσε ντροπή για τον ίδιο να ενεργεί με οδηγίες της Άγκυρας. Οι διάδοχοί του δεν μπορούσαν να το πουν αυτό διότι ντρέπονταν.

Εκείνοι που επιχειρούν να βγάλουν «ναι» από την κάλπη κατά το δημοψήφισμα στην Τουρκία απειλώντας τον λαό, μπορεί να κάνουν παρόμοια πράγματα και στην Κύπρο. Γι’ αυτό έριξαν την ιδέα της προσάρτησης. Αλλά μπορεί να κάνουν και άλλα πράγματα. Δεν είναι γνωστό τι θα κάνει ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Αυτός ο στρατός έπνιξε στο αίμα τη Μέση Ανατολή. Σκεφτείτε το. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε ξεκινήσει δήθεν για να ανατρέψει το καταπιεστικό καθεστώς Άσαντ. Και τώρα ο ίδιος έγινε πολύ χειρότερος από τον Άσαντ. Μήπως αυτή είναι η Τουρκία με την οποία θα συνάψει συμμαχία η Ελλάδα;»

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Νίκου Ε. Σκουλά

Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξή μας ως έθνος και ως λαός και ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ: ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ!!!

Απλά, κατανοητά, χωρίς περισπούδαστες αναλύσεις και αφηρημένες έννοιες, αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι η κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τοπίο αλλά και στην Ελλάδα:

1. Μετά την εκλογή του Donald Trump, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιστρέφουν στο δόγμα Monroe, σε νέα όμως εκδοχή εθνικιστικού απομονωτισμού και ξενοφοβίας, με ισχυρή δόση επίδειξης δύναμης και έντονες ρατσιστικές αποχρώσεις.

2. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) που χρηματοδοτείται και άρα ελέγχεται από τις ΗΠΑ είναι απίθανο να αλλάξει στάση διορθώνοντας τα λάθη του περί σκληρής λιτότητας για την Ελλάδα.

3. Η Γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση (και όχι πια η Ευρωπαϊκή Γερμανία), στη γραμμή Wolfgang Schauble, εμμένει με πείσμα στην αυστηρή επιβολή καταστροφικών μέτρων λιτότητας για τη χώρα μας χωρίς να λαμβάνει υπόψη της ότι αυτή η τακτική δεν προσφέρει καμιά πιθανότητα ανάκαμψης, ανάπτυξης και αποπληρωμής του χρέους μας και άρα εξόδου από τα μνημόνια.

4. Η Τουρκία του «Σουλτάνου» Erdogan, με τις επεκτατικές βλέψεις του και τις αλόγιστους ακροβατισμούς του, θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και αποτελεί σοβαρή απειλή για την Ελλάδα. Μετά μάλιστα την ορθή και δίκαιη άρνηση του Αρείου Πάγου να δεχτεί την έκδοση των οχτώ Τούρκων αξιωματικών, εκτός από την κλιμάκωση των παραβιάσεων του εναέριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων , προειδοποιούμαστε για αύξηση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών με επιδείνωση της ήδη οριακής κατάστασης. Eίναι δε προφανές ότι οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν να μας προσφέρουν συμπάθεια, «χωρίς τσάι», ενώ τα σύνορά τους θα παραμένουν κλειστά.

5. Η Ελλάδα, πτωχευμένη οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, αναλώνεται σε ατέρμονες συζητήσεις στη Βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα, παραπαίοντας με αιτιάσεις για το «τις πταίει» (πάντα βέβαια οι άλλοι), χωρίς εθνική συνεννόηση, χωρίς εθνικό σχέδιο, χωρίς ενιαία φωνή. Προφανώς δεν έχουμε κατανοήσει ότι, στις παρούσες γεωπολιτικές συνθήκες, Διεθνές Δίκαιο είναι το δίκαιο των ισχυρών, και η ισχύς μιας χώρας βρίσκεται στην εθνική ομοψυχία, στην ακμάζουσα οικονομία της και στις αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις της. Όπως έλεγε ο παππούς μου «αλλοίμονο σ’ αυτόν που δεν έχει νύχια να ξυστεί». Αυτή είναι η πικρή αλήθεια χωρίς δόση λαϊκισμού.

6. Κρίσιμης σημασίας είναι η επιχειρούμενη ανασυγκρότηση της «κεντροαριστεράς». Θετικά στοιχεία είναι ο ηγέτης του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών Γιώργος Παπανδρέου που, εδώ και καιρό, με συνέπεια και ανιδιοτέλεια, προτείνει τη σύμπραξη των δυνάμεων του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου και πρόσφατα η επί κεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Φώφη Γεννηματά, παρά τα βαρίδια που κουβαλάει..
Βάση της σύμπραξης είναι η επιδίωξη μιας προγραμματικής δημόσιας συνδέσμευσης με πολιτικά κριτήρια, χωρίς αντιπαλότητες και με κυρίαρχο στόχο την έξοδο από την κρίση και την προοδευτική πορεία της χώρας.

Δυστυχώς, η προσπάθεια αυτή φαίνεται να αντιμετωπίζει εμπόδια.
Προφανώς αρκετά συντηρητικά στελέχη του μεταλλαγμένου πλέον ΠΑΣΟΚ, βλέπουν τη συμπόρευση αυτή ως έναν μηχανισμό που θα τους εξασφαλίσει μια θέση στο Κοινοβούλιο και επιδίδονται σε παζάρια, στην πλάτη του λαού, αδιαφορώντας για την κρισιμότητα της κατάστασης. Δεν αντιλαμβάνονται ότι οι ταλαιπωρημένοι Έλληνες δεν εμπιστεύονται πλέον το πολιτικό προσωπικό της χώρας και απαιτούν δημόσιες και διαφανείς πολιτικές δεσμεύσεις. Συμπαράταξη με συγκολλήσεις προσώπων και ομάδων χωρίς όραμα, δεν μπορεί να ευδοκιμήσει..

Σ’ αυτή την κρισιμότατη ιστορική συγκυρία, είναι ανάγκη να κατανοήσουν οι πολιτικές ηγεσίες αλλά και εμείς οι πολίτες, ότι η προτεραιότητα δεν μπορεί πια να είναι το κομματικό ή το προσωπικό συμφέρον και η κατάκτηση και νομή της εξουσίας αλλά η Σωτηρία της Πατρίδας και το μέλλον του ελληνικού λαού.


Νίκος Σκουλάς)
e-mail: nskoulas@nsa.gr  
 www.nsa.grhttp://nskoulas.blogspot.gr/

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Από τη στιγμή που διαφάνηκε πως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε τροχιά ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας, ένας ιστορικός ηγέτης της Αριστεράς που με τιμά με τη φιλία του, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, μου έκανε «φροντιστήριο» προσπαθώντας να με κάνει να καταλάβω την «αριστερή λογική» και να με προετοιμάσει να περιμένω αδιανόητα πράγματα. Οπότε σε όλο το διάστημα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, μπορώ να πω ότι δεν «έπεσα από τα σύννεφα». Μπορεί να μη συμφωνώ με την κυβερνητική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχω μάθει τουλάχιστον να τη «διαβάζω».

Αντίστοιχο «φροντιστήριο» μου έκαναν και φίλοι μου Ρεπουμπλικάνοι όταν βρέθηκα το περασμένο φθινόπωρο στην Ουάσινγκτον και διαφαινόταν το «υπόγειο ρεύμα» επικράτησης του Τραμπ. Οπότε πάλι δεν νιώθω καμία έκπληξη για το γεγονός πως πριν καλά καλά συμπληρώσει ένα δεκαήμερο στο «Οβάλ Γραφείο» ο Ντόναλντ Τραμπ έχει καταφέρει να κάνει ολόκληρο τον κόσμο άνω – κάτω.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός για κάθε διακυβέρνηση. Ειδικά μάλιστα στις περιπτώσεις που η εκλογική επικράτηση έχει προκύψει μέσα από μια «αντισυστημική ατζέντα» και υπάρχει η εύλογη αναμονή της κοινωνίας να διαπιστώσει αν ο ηγέτης που ψήφισε εννοεί αυτά που λέει ή θα αποδειχθεί «μία από τα ίδια».

Οι Ευρωπαίοι, και ειδικά εμείς οι Έλληνες, πρέπει να καταλάβουμε και να αποδεχθούμε πως το παιχνίδι δεν αλλάζει, άλλαξε! Όταν ο Τραμπ απειλεί με δασμούς χώρες της NAFTA περιμένει κανείς πως θα λυπηθεί την Ε.Ε; 

Ανεξάρτητα λοιπόν από την τύχη που θα έχει η απόφασή του να κλείσει τα σύνορα της Αμερικής για πολίτες επτά μουσουλμανικών χωρών για λόγους εθνικής ασφάλειας, ο Τραμπ περνάει το πολιτικό μήνυμα πως δεν θα είναι «άλλος ένας» Πρόεδρος αλλά «ένας άλλος» Πρόεδρος. Η πολιτική διαφορά είναι ουσιαστική. Ασφαλώς, το πόσο μακριά μπορεί «να κλωτσήσει το τενεκαδάκι του», πριν βρει μπροστά του το «αμερικανικό κατεστημένο», θα το δούμε. Σίγουρα πάντως δεν ανήκει στους πολιτικούς που πυροβολούν οι ίδιοι τα πόδια τους με την αναποφασιστικότητά τους και την αμηχανία τους.

Η πολιτική στην Ευρώπη έχει γίνει εδώ και χρόνια βαρετή και αναποτελεσματική. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τους αποδέχθηκαν το ρόλο του «assistant manager» των Γερμανών και το μόνο που ήξεραν να λένε ήταν «όχι, τέτοια πράγματα δεν γίνονται». Έτσι η διαχείριση θεμελιωδών ζητημάτων για τις τύχες των ευρωπαϊκών λαών έμοιαζε κι εξακολουθεί να μοιάζει με … υπνωτισμό!

Το πρώτο «καμπανάκι» για την Ευρώπη ήταν το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός πως κατάφεραν να το «σιγάσουν» με όλα όσα έγιναν τον Ιούλιο του 2015, έκανε την Ευρώπη να επιστρέψει στη… νιρβάνα της. Όμως ο Τραμπ δεν είναι …Τσίπρας. Όταν σε συνέντευξή του στο BBC ο Τεντ Μάλοχ, ο επικρατέστερος νέος πρέσβης των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βγαίνει και κάνει την αδιανόητη – με όρους πολιτικής ορθότητας – δήλωση «το ευρώ ενδέχεται να καταρρεύσει μέσα στους επόμενους 18 μήνες», θα έπρεπε σήμερα οι Ευρωπαίοι να τρέχουν και να μη φθάνουν, διότι αυτή τη φορά δεν έχουν να κάνουν με τα «Ουάου» του Βαρουφάκη.

Εν πάση περιπτώσει η Ε.Ε είναι αυτή που είναι και θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον εαυτό της. Αναρωτιέμαι ωστόσο, εμείς ως Ελλάδα που έχει την πικρή εμπειρία των αποτελεσμάτων της ευρωπαϊκής «νιρβάνα», δεν θα έπρεπε να προετοιμαστούμε, έστω και στοιχειωδώς, για τη μέρα μετά το ευρώ; Δεν είναι ώρα το Plan B να βγει από την παρανομία που το έχει καταδικάσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα και να υπάρξει ως ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής επιβίωσης μέσα στα ευρωπαϊκά συντρίμμια; Απλά αναρωτιέμαι…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το χρονικό ορόσημο που θα κρίνει το μέλλον της συγκυβέρνησης και κατ’ επέκταση την πορεία της χώρας

Οι εκτιμήσεις όλων των σοβαρών πηγών, είτε προέρχονται από το κυβερνητικό στρατόπεδο είτε από τον ευρύτερο συντηρητικό χώρο, με την εξαίρεση, βεβαίως, της σημερινής Νέας Δημοκρατίας που χαριεντίζεται αμέριμνη στα θολά νερά των περιθωριακών της «μεταγραφών», συντείνουν σε ένα βασικό συμπέρασμα: Οτι ο ερχόμενος Μάρτιος θα είναι ο μήνας που θα κρίνει το μέλλον της σημερινής κυβέρνησης και κατ’ επέκταση την πορεία της χώρας. Εως τότε ο πρωθυπουργός θα έχει κληθεί να λάβει τις αποφάσεις του για το αν θα επιχειρήσει να συνεχίσει τη θητεία του ή θα προσφύγει αυτοβούλως στις κάλπες, προκειμένου να περισώσει ό,τι μπορεί από το πολιτικό κεφάλαιό του και να παραδώσει την καυτή πατάτα στους «προθύμους» της αντιπολίτευσης.

Η κρίσιμη αυτή «ζαριά» δεν εξαρτάται από τα κέφια και τις διαθέσεις του Τσίπρα, που έχει ήδη θορυβηθεί από τη δημοσκοπική βουτιά του. Εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από το πόσο ψηλά σκοπεύει το Βερολίνο να θέσει τον πήχη της διαπραγμάτευσης, ώστε να κλείσει η «καταραμένη» δεύτερη αξιολόγηση και να ανοίξει ο δρόμος για την παράταση του κυβερνητικού βίου. Αν η αξιολόγηση των θεσμών μείνει «παγωμένη» και στο επόμενο Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, τα περιθώρια στενεύουν απελπιστικά για τον κ. Τσίπρα, ο οποίος θα αναγκαστεί να ρίξει στο τραπέζι το σενάριο των πρόωρων εκλογών.

Οριακά προλαβαίνει το 18μηνο για να τις κάνει με λίστα, κρατώντας την κοινοβουλευτική ομάδα του συμπαγή και φορτώνοντας πονοκεφάλους στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που θα πρέπει να δει πώς θα βολέψει τα καινούργια του... αποκτήματα. Ομως αυτό δεν είναι μείζον. Στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα θα μετρήσει περισσότερο η πιθανή αναβίωση ενός θρίλερ όπως εκείνο του 2015, με τον ίδιο κολλημένο στον τοίχο και τους δανειστές να τον απειλούν με το φάσμα του οικονομικού στραγγαλισμού και ενός αμετάκλητου Grexit. «Aς το πάθει κάποιος άλλος» φαίνεται ότι εισηγούνται οι πιο μακιαβελικές φωνές στο στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού.

Ομως υπάρχει η πλειονότητα των υπουργών και των βουλευτών, που έχουν ζεστάνει για τα καλά την καρέκλα τους και δεν εννοούν να την εγκαταλείψουν όσο υπάρχει -έστω μαθηματική- πιθανότητα επανεκκίνησης της αξιολόγησης «στο παρά πέντε» των άδειων ταμείων.
Το μοναδικό όπλο που φαίνεται να διαθέτει στη φαρέτρα του ο Τσίπρας είναι αυτό των διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, με αποκορύφωμα τις γερμανικές κάλπες, που όπως όλα δείχνουν θα στηθούν στις 24 Σεπτεμβρίου. Κανείς δεν θα ήθελε μια νέα ελληνική κρίση να αποτελέσει αφορμή προεκλογικών αντιπαραθέσεων.

Υπάρχει, όμως, και η ανάποδη όψη του νομίσματος. Νιώθοντας καυτή την ανάσα των πολιτικών αντιπάλων της, κυρίως από τα δεξιά, η καγκελάριος Μέρκελ δεν θα διακινδυνεύσει σε καμία περίπτωση να φανεί «μπόσικη» προς την Ελλάδα. Τι σημαίνει αυτό; Οτι αξιολόγηση δεν κλείνει χωρίς να ψηφιστούν από την ελληνική Βουλή πρόσθετα μέτρα κάλυψης του διαφαινόμενου δημοσιονομικού κενού 4,5 δισ. που δημιουργείται από τη δέσμευση για εξωπραγματικά πλεονάσματα.

Αντέχει ο κυβερνητικός συνασπισμός με την εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία να φέρει προς ψήφιση έναν νέο γύρο μνημονιακών μέτρων που θα θίξουν το αφορολόγητο αλλά και τις συντάξεις; Είναι βέβαιο ότι ο κ. Τσίπρας θα επιχειρήσει να το αποφύγει, προτάσσοντας «μελλοντικούς κόφτες» σε συντάξεις και αφορολόγητο που θα ενεργοποιηθούν σε περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Οι έως τώρα ενδείξεις μαρτυρούν ότι το Βερολίνο απαιτεί τα μέτρα να νομοθετηθούν προκαταβολικά, ώστε να διευκολυνθεί και η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά και η σύνταξη μιας ευνοϊκής έκθεσης βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους από την ΕΚΤ (σ.σ.: που θα μπορούσε με τη σειρά της να ανοίξει τον δρόμο για να μπουν τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης τον ερχόμενο Απρίλιο).

Αν τελικά ο Αλέξης Τσίπρας αναγκαστεί να φέρει νέο πακέτο μέτρων στη Βουλή μέσα στον Φεβρουάριο, κάποιοι λένε ότι θα απαιτήσει διευρυμένη πλειοψηφία, εκβιάζοντας με τη σειρά του τη Νέα Δημοκρατία, τα στελέχη της οποίας δηλώνουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ότι η αξιολόγηση «έπρεπε να είχε κλείσει χθες». Λες και αυτό εξαρτάται μόνο από τη μία πλευρά.
Σύντομα θα ξέρουμε αν ο Μάρτιος φέρει τα πρώτα σημάδια της άνοιξης ή αν σφραγίσει τον παρατεταμένο χειμώνα της ελληνικής οικονομίας...

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Καθώς ο Πρόεδρος Τραμπ υπέγραφε το σαρωτικό εκτελεστικό διάταγμα την Παρασκευή, κλείνοντας τα σύνορα σε πρόσφυγες και άλλους από επτά κυρίως μουσουλμανικές χώρες, υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας ήταν σε συνάντηση στον Λευκό Οίκο, όπου ενημερώθηκε για πλήρως για την παγκόσμια αλλαγή στην πολιτική. Ο στρατηγός Τζον Κέλι, υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, έλαβε μια κλήση σε ένα αεροπλάνο, ενώ επέστρεφε στην Ουάσιγκτον από το Μαϊάμι. Μαζί με άλλους κορυφαίους αξιωματούχους, χρειαζόταν καθοδήγηση από τον Λευκό Οίκο, ο οποίος δεν είχε ζητήσει τη γνώμη του νομικού τμήματος για το διάταγμα. Στα μισά του δρόμου προς την ενημέρωση, κάποιος κοίταξε μια τηλεόραση στο γραφείο του. "Ο πρόεδρος υπογράφει το εκτελεστικό διάταγμα που συζητάμε," είπε ο αξιωματούχος, ζαλισμένος.

Η παγκόσμια σύγχυση που έχει από τότε που ξεσπάσει είναι η ιστορία ενός Λευκού Οίκου που έσπευσε να θεσπίσει, με ελάχιστη προσοχή στη βασική διακυβέρνηση, μια βασική προεκλογική υπόσχεση που έκανε ο Τραμπ στους πιο ένθερμους υποστηρικτές του. Στην πρώτη εβδομάδα της θητείας του, ο Τραμπ υπέγραψε και άλλα διατάγματα με ελάχιστη ή καμία νομική αναθεώρηση, αλλά η εντολή για παρεμπόδιση των προσφύγων είχε τις πιο εκρηκτικές συνέπειες.

Επιβάτες αποκλείστηκαν από πτήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι τελωνειακοί και οι υπάλληλοι ελέγχου των συνόρων πήραν οδηγίες στις τρεις το πρωί του Σαββάτου και κάποιοι έφθασαν στις θέσεις τους αργότερα εκείνο το πρωί χωρίς ακόμα να γνωρίζουν πώς να εκτελούν τις διαταγές του προέδρου. "Οι λεπτομέρειες δεν έχουν μελετηθεί" δήλωσε ο Στίβεν Χέιφερτζ, ο οποίος υπηρέτησε στα Τμήματα Δικαιοσύνης και Εσωτερικής Ασφάλειας, καθώς και στη CIA, υπό τρεις προηγούμενους προέδρους. "Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υπήρξε μαζική σύγχυση και περιμένω ότι η σύγχυση και το χάος θα συνεχιστούν για κάποιο χρονικό διάστημα".

Ο Στίβεν Μπάνον, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής του Λευκού Οίκου, επέβλεψε τη συγγραφή του διατάγματος, η οποία έγινε από μια μικρή ομάδα του Λευκού Οίκου, συμπεριλαμβανομένου και του Στίβεν Μίλερ, επικεφαλής της πολιτικής του Τραμπ. Αλλά η σύλληψή του έγινε για πρώτη φορά σχεδόν πριν από ένα χρόνο, όταν ο Τραμπ, τότε υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, αντέδρασε στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Σαν Μπερναντίνο, στην Καλιφόρνια, ζητώντας μια "συνολική και πλήρη απαγόρευση να εισέρχονται οι μουσουλμάνοι στις Ηνωμένες Πολιτείες". Στους μήνες που ακολούθησαν, η εκστρατεία του Τραμπ προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από την πρόταση, η οποία θεωρήθηκε από Δημοκρατικούς ως υπερβολική ρητορική της εκστρατείας που ποτέ δεν θα γίνει πραγματικότητα. Ο Τραμπ δεν έδωσε λεπτομέρειες καθώς η εκστρατεία προχωρούσε και ως εκλεγμένος πρόεδρος υποσχέθηκε να προστατεύσει τη χώρα από τους τρομοκράτες με μόνο αόριστες υποσχέσεις.

Αλλά ο Μπάνον, ο οποίος πιστεύει στις εξαιρετικά περιοριστικές πολιτικές μετανάστευσης και θεωρεί την απαγόρευση των προσφύγων ως ζωτικής σημασίας για την στήριξη από την πολιτική βάση του Τραμπ, ήταν αποφασισμένος να το κάνει να συμβεί. Ο ίδιος και μια μικρή ομάδα που αποτελείται από τους στενότερους συμβούλους του προέδρου άρχισαν να εργάζονται για το διάταγμα κατά τη διάρκεια της μετάβασης, έτσι ώστε ο Τραμπ να μπορεί να το υπογράψει αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης δήλωσε ότι η απόφαση συντάχθηκε σε συνεργασία με ορισμένους εμπειρογνώμονες της μετανάστευσης στο Καπιτώλιο και τα μέλη των "ομάδων προγεφυρώματος" - μικρές ομάδες των εντεταλμένων στελεχών που αποστέλλονται από το νέο Λευκό Οίκο για να είναι σύνδεσμοι και να αρχίσουν τις εργασίες στους οργανισμούς. Ο Τζέιμς Τζέι Καραφάνο, αντιπρόεδρος του συντηρητικού Ιδρύματος Κληρονομιάς και μέλος της ομάδας μετάβασης του Τραμπ, είπε ότι ελάχιστα από όσα έγιναν τα γνώριζαν οι αξιωματούχοι στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή άλλους φορείς. Υπήρχε "ένα τείχος ανάμεσα στην παλιά κυβέρνηση και τη νέα", είπε. Ένας λόγος, υποστηρίζει, είναι ότι όταν η ομάδα μετάβασης του Τραμπ έκανε εύστοχες ερωτήσεις προτείνοντας νέες πολιτικές στους αξιωματούχους, τα ερωτήματα αυτά διέρρευσαν γρήγορα στον Τύπο, δημιουργώντας αρνητικές ιστορίες. Έτσι, η ομάδα του Τραμπ άρχισε να περιορίζει τις πληροφορίες που συζητούσε με αξιωματούχους από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου στο μεταξύ επέμειναν στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια συνέντευξης, ότι οι σύμβουλοι του Τραμπ είχαν έρθει σε επαφή με αξιωματούχους του υπουργείο Εσωτερικών και της Εσωτερικής Ασφάλειας εδώ και "πολλές εβδομάδες." Ένας επίσημος πρόσθεσε: "Όποιος έπρεπε να γνωρίζει, είχε ενημερωθεί". Αλλά αυτό προφανώς δεν περιλαμβάνει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου του προέδρου. Ο Τζιμ Μάτις, ο νέος υπουργός Άμυνας, δεν είδε μια τελική έκδοση του διατάγματος μέχρι την Παρασκευή το πρωί, λίγες ώρες πριν ο Τραμπ το υπογράψει στο Πεντάγωνο. Ο Μάτις, σύμφωνα με αξιωματούχους της κυβέρνησης που γνωρίζουν τις συζητήσεις, δεν είχε κληθεί από το Λευκό Οίκο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του διατάγματος και δεν του δόθηκε η ευκαιρία να συνεισφέρει. Το περασμένο καλοκαίρι, ο Ματις επέκρινε έντονα την προτεινόμενη απαγόρευση του Τραμπ για τη μουσουλμανική μετανάστευση, ως μια κίνηση που "μας προκαλεί μεγάλη ζημιά αυτή τη στιγμή, και κλονίζει το διεθνές σύστημα".

Αξιωματούχοι των Τμημάτων Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων επίσης το αγνοούσαν. Ήλθαν σε επαφή με πολλές αεροπορικές εταιρείες αργά την Παρασκευή, που ήταν πιθανό να μεταφέρουν επιβάτες από τις επτά χώρες και "έδωσαν εντολή στις αεροπορικές εταιρείες να απαλλαγούν από τυχόν κατόχους διαβατηρίων από αυτές τις χώρες", δήλωσε κάποιος κυβερνητικός αξιωματούχος, ο οποίος είχε ενημερωθεί για τις δράσεις του οργανισμού. Μόνο στις τρεις το πρωί του Σαββάτου οι τελωνειακοί και συνοριακοί υπάλληλοι έλαβαν γραπτές οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουνε στα αεροδρόμια και στα σημεία διέλευσης των συνόρων. Επίσης, προσπάθησαν να καταλάβουν πώς θα εφαρμόσουν το σημείο το οποίο ανέφερε ότι μπορούν να επιτρέψουν κάποια άτομα κατά περίπτωση.

Στις Υπηρεσίες Ιθαγένειας και Μετανάστευσης, είπαν στα μέλη του προσωπικού ότι ο οργανισμός θα πρέπει να σταματήσει να επεξεργάζεται οποιαδήποτε αίτηση κατατίθεται από πρόσωπο, από οποιαδήποτε από τις χώρες που αναφέρονται στην απαγόρευση. Οι εργαζόμενοι είπαν ότι οι υποψήφιοι θα πρέπει να κληθούν σε συνέντευξη, αλλά ότι οι υποθέσεις τους για την ιδιότητα του πολίτη, τις πράσινες κάρτες, ή άλλα έγγραφα θα πρέπει να σταματήσουν, εν αναμονή περαιτέρω οδηγιών. Η χρονική στιγμή της εκτελεστικής τάξης και η έλλειψη προειδοποίησης έκαναν τους αξιωματούχους της ασφάλειας να προσπαθούν σκληρά να εφαρμόσουν τις πολιτικές. Μέχρι το Σάββατο, όταν οι οδηγίες έγινα πιο σαφείς σε όλο τον κόσμο, ο Ράινς Πρίμπους, ο επικεφαλής του προσωπικού, αναστατώθηκε ιδιαίτερα από τον τρόπο που το πρόγραμμα παρουσιάστηκε κει γνωστοποιήθηκε στο κοινό. Ως το πρωί της Κυριακής, ο Πρίμπους έπρεπε να υπερασπιστεί την απαγόρευση της μετανάστευσης στο "Meet the Press" του NBC, όπου ο ίδιος επέμεινε ότι η εκτελεστική διαταγή είχε παρουσιαστεί ομαλά. Επίσης είπε ότι οι περιορισμοί του διατάγματος για την είσοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα ισχύει για τους νόμιμους μόνιμους κατοίκους.

Ενώ οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου επέμειναν την Κυριακή ότι το διάταγμα είχε περάσει από τη συνήθη διαδικασία ελέγχου και έγκρισης από το Γραφείο του Νομικού Συμβούλου, η συνεχιζόμενη σύγχυση ανάγκασε τον Κέλι να αποσαφηνίσει την κατάσταση. Εξέδωσε μια δήλωση που καθιστά σαφές ότι οι νόμιμοι, μόνιμοι κάτοικοι - όσοι κατέχουν έγκυρη πράσινη κάρτα - θα πρέπει να επιτρέπεται να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτός και εάν πληροφορίες δείχνουν ότι αποτελούν απειλή για την ασφάλεια.

Αλλά ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου επέμειναν την Κυριακή το βράδυ ότι το εκτελεστικό διάταγμα θα παραμείνει σε ισχύ, παρά την αλλαγή, και ότι ήταν περήφανοι για τη λήψη μέτρων που όπως είπαν θα βοηθήσουν στην προστασία των Αμερικανών από τις απειλές από πιθανούς τρομοκράτες. Ο ισχυρισμός αυτός είναι πιθανό να κάνει ελάχιστα για να ηρεμήσει το δημόσιο σάλο, που δεν έδειξε σημάδια εξασθένησης στην αρχή της δεύτερης εβδομάδα του Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο.

Ο Καραφάνο είπε ότι πίστευε πως η ουσία του διατάγματος δεν ήταν ούτε ριζοσπαστική ούτε παράλογη. Αλλά είπε ότι η ομάδα του Τραμπ θα μπορούσε να καθυστερήσει την υπογραφή της, έως ότου ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι για να το πραγματοποιήσουν.

Ανέφερε επίσης ότι ο πρόεδρος και η ομάδα του δεν είχε κάνει επικοινωνήσει σωστά το διάταγμα στον λαό. "Αν υπάρχει κάτι μεμπτό στην κυβέρνηση, και νομίζω ότι υπάρχει, νομίζω ότι δεν έκαναν καλή δουλειά στο να πουν την ιστορία τους", είπε. "Δεν είναι ότι δεν ήξεραν ότι επρόκειτο να το κάνουν. Το να μην έχουν ένα μόνιμο προσωπικό ανθρώπων εκεί έξω για την υπεράσπιση της κυβέρνησης - εννοώ, πραγματικά παιδιά, θα έπρεπε να είχαν"…

nytimes.com
AntiNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στην τόνωση του φρονήματος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και στην αποστολή σαφούς μηνύματος προς την Ελλάδα, ότι η ένταση στο Αιγαίο και το προσφυγικό παραμένουν μοχλοί πίεσης με στόχο τη δορυφοροποίηση της χώρας μας, αποσκοπεί η με θεατρικά χαρακτηριστικά και ανέξοδη επίδειξη δύναμης που έκανε στα Ίμια η Άγκυρα.

Όσοι με λανθασμένο τρόπο, θέλοντας να εξωραΐσουν το προφίλ του Tayyip Erdogan, επικαλούνται διαρκώς το γεγονός ότι δεν έχει συμβεί επί της θητείας του θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο (με την εξαίρεση φυσικά του επεισοδίου που είχε αποτέλεσμα τη θυσία του Κώστα Ηλιάκη), διαπιστώνουν σήμερα ότι η Άγκυρα, κάθε άλλο παρά έχει εγκαταλείψει την πολιτική της έμπρακτης αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Η συγκυρία της πρόκλησης με την μετάβαση στα ελληνικά χωρικά ύδατα στην περιοχή των Ιμίων της τουρκικής πυραυλακάτου, στην οποία επέβαινε ο ΑΓΓΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ και οι αρχηγοί των τριών Όπλων, με την συνοδεία των δυο φουσκωτών με τούρκους καταδρομείς, δεν είναι άσχετη ούτε με την απόφαση του Αρείου Πάγου για τους οκτώ τούρκους στρατιωτικούς, ούτε με την πρόσφατη αντίδραση της Τουρκίας στις... εξαγγελίες του υφυπουργού Ναυτιλίας κ. Σαντορινιού, περί εποικισμού βραχονησίδων στο Αιγαίο.

Η επέτειος της συμπλήρωσης 21 χρόνων από το επεισόδιο των Ιμίων, προσέφερε μια πρώτης τάξης ευκαιρία στην ηγεσία των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων να στείλουν μήνυμα προς την Ελλάδα αλλά και προς το εσωτερικό, όπου είναι κυρίως οι αξιωματικοί και των τριών Όπλων και των Σωμάτων Ασφαλείας που έχουν υποστεί τις σημαντικότερες και πιο άγριες διώξεις από το καθεστώς Erdogan, με την κατηγορία της συνεργασίας με τον Gulen. Οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχοντας στερηθεί, ειδικά το Ναυτικό και η Αεροπορία, χιλιάδες έμπειρα στελέχη, επιχειρούν να ανασυγκροτηθούν, καθώς οι απειλές είναι άμεσες τόσο με τον ανοικτό πόλεμο εναντίον των κούρδων ανταρτών, αλλά και λόγω των απρόβλεπτων εξελίξεων στην Συρία, όπου καθημερινά στο Ελ-Μπαμπ οι τουρκικές δυνάμεις σημειώνουν απώλειες και αυτό πριν καν ξεκινήσουν κανονικής κλίμακας επιχειρήσεις.

Οι τούρκοι επιτελείς επίσης θέλησαν να ανταποδώσουν την «επίσκεψη» που είχε πραγματοποιήσει πέρυσι στην επέτειο του επεισοδίου στα Ίμια, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Π. Καμμένος, ο οποίος βεβαίως είχε προτιμήσει την πτήση με ελικόπτερο, από το οποίο έριξε στη θαλάσσια περιοχή των βραχονησίδων, στεφάνι στη μνήμη των τριών νεκρών αξιωματικών...

Η τουρκική πρόκληση συμπίπτει με την απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την απαίτηση και όχι απλό αίτημα του Tayyip Erdogan για παράδοσή τους στην Τουρκία.

Ένα αίτημα που είχε περισσότερο τη μορφή διαταγής σε υποτελείς, με πλήρη παράκαμψη κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και δικονομικής τάξης ενός ανεξάρτητου και μάλιστα ευρωπαϊκού κράτους.

Πιθανότατα, λανθασμένοι χειρισμοί από την αμηχανία της αρχικής στιγμής της εισόδου των οκτώ στον ελληνικό εναέριο χώρο και του γνωστού μπιζιμποντισμού που θεωρεί ότι η παρούσα κυβέρνηση μπορεί να χειρίζεται κατά το δοκούν την παγκόσμια κοινότητα, έδωσαν την εντύπωση στον Tayyip Erdogan ότι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη είναι τυπική διαδικασία πριν του παραδοθούν οι οκτώ.

Το χθεσινό σοβαρότατο επεισόδιο στα Ίμια, φέρνει στην επιφάνεια τη σκληρή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών, την οποία οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας, προτιμούν να θάβουν κάτω από το χαλί, παρά να εξετάσουν τη συνολική και σε στρατηγικό βάθος αντιμετώπισή της, καθώς το «χαρτί» σχετικά με την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας δεν φαίνεται πλέον να είναι αποτελεσματικό, ενώ φυσικά δεν αποτελεί λύση και η στρατιωτικοποίηση των εντάσεων, όπως επιδιώκει παγίως η Τουρκία για να σύρει την Ελλάδα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης...

Ο Tayyip Erdogan, πάρα τις κουμπαριές με τον Κ. Καραμανλή, τις φιλίες με τον Γ. Παπανδρέου και με τον Αλ. Τσίπρα, ουδέποτε εγκατέλειψε την πάγια αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο, η οποία μάλιστα με το νέο ισλαμοεθνικισιτκο ιδεολόγημα που ο ίδιος προωθεί στη χώρα του, αποκτά νέο περιεχόμενο καθώς η αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης αποτελεί το κομβικό συστατικό στοιχείο της ταυτότητας της νέας Τουρκίας που θέλει να θεμελιώσει ο Τ. Erdogan.

Η πλήρης ανατροπή της ισορροπίας των δυνάμεων στο Αιγαίο και το πλήγμα που έχει δεχθεί η αποτρεπτική ισχύς της χώρας λόγω και των Μνημονίων, ανοίγει την όρεξη στο νέο τουρκικό καθεστώς, που παρά τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει λόγω των εκκαθαρίσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις, παραμένει ένας εξαιρετικά δύσκολος και επικίνδυνος αντίπαλος...

Τα περιστατικά των τελευταίων μηνών αλλά και το χθεσινό επεισόδιο στα Ίμια αποδεικνύουν κάτι ακόμη: όσο η Ελλάδα αποδέχεται τα τετελεσμένα που επιβάλλει το casus belli, μην επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα, όσο αποδέχεται το τετελεσμένο των «γκρίζων ζωνών» αποδεχόμενη στην πράξη ότι για τα Ίμια ισχύει το «no ships, no flags, no troops», όσο αποτελεί τον πιο θερμό συνήγορο της Τουρκίας στην Ευρώπη, όσο δεν αποτολμά έρευνες για υδρογονάνθρακες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα ακόμη και στο μέσο του Αιγαίου αποδεχόμενη την ισχύ του πρωτοκόλλου της Βέρνης και της Δήλωσης της Μαδρίτης, όταν δεν αντιδρά στις καθημερινές υπερ-πτήσεις επάνω ακόμη και από κατοικημένα νησιά, τότε πράγματι δεν έχει να αντιμετωπίσει, ούτε θερμά επεισόδια, ούτε τη δυσφορία του... Σουλτάνου.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι που επιδιώκει η Τουρκία: τη δορυφοριοποίηση της Ελλάδας, την αδρανοποίηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της και όλα αυτά, χωρίς να ανοίξει μύτη... Μόνο με την επίκληση της «οργής» του Tayyip...

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι οπαδοί της παρακμής και οι πρωταγωνιστές της καμπάνιας αποδόμησης των αξιών πρώτα επιτίθενται στο περιεχόμενο των λέξεων κι έπειτα στα ίδια τα πράγματα, στις καταστάσεις, στα πρόσωπα, στα έθνη. Η καταδίκη της αμαρτίας και η προσπάθεια για αποφυγή κάθε πτωτικής, αντικοινωνικής συμπεριφοράς αποδοκιμάζονται από τη νεοταξική, παγκοσμιοποιητική παράταξη. Η αποδοκιμασία αυτή γίνεται έκδηλη με την αδιάκοπη επανάληψη μερικών σύνθετων λέξεων που καταλήγουν σε «-φοβία».

Οποιος δεν θέλει η χώρα του να γίνει χαλιφάτο πάσχει από «ισλαμοφοβία». Οποιος δεν επιθυμεί τα παιδιά του να γίνουν ομοφυλόφιλα είναι «ομοφοβικός». Οσοι δεν συμφωνούν με την προβολή των τρανσέξουαλ «προτύπων» είναι «τρανσφοβικοί». Με λίγα λόγια, οι κλειδοκράτορες του δημόσιου λόγου χαρακτηρίζουν τους φυσιολογικούς, ενάρετους ανθρώπους και τους πιστούς χριστιανούς φοβικούς!

Τώρα, το υπουργείο Παιδείας θέλει να προβάλει ως πρότυπο βίου που οφείλουν να ακολουθήσουν οι νέοι μαθητές γυμνασίου, ηλικίας 13-15 ετών, την ομοφυλοφιλία και τον τρανσεξουαλισμό. Γι’ αυτό έστειλε και την απαράδεκτη εγκύκλιο στους εκπαιδευτικούς για να οργανώσουν μια θεματική εβδομάδα, όπου θα γίνουν αντικείμενο διδασκαλίας με «βιωματικές προσεγγίσεις» και «βιωματικά εργαστήρια» (!!!) και οι «έμφυλες ταυτότητες», η «ομοφοβία», η «τρανσφοβία» κ.λπ.

Μάλιστα, για να μην ξεφύγει κάποιος νέος από τη μέγκενη του παγκοσμιοποιητικού εκφυλισμού, η συμμετοχή σε αυτή τη θεματική εβδομάδα «θα υλοποιηθεί στον διδακτικό χρόνο του σχολικού ωρολόγιου προγράμματος». Δηλαδή, θα είναι υποχρεωτική! Κι αυτό γίνεται σε πείσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παιδιών των χριστιανών, αλλά και άλλων πιστών, των οποίων οι θρησκευτικές πεποιθήσεις έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την αποδοχή και την προβολή της ομοφυλοφιλίας.

Φυσικά, δεν εκπλήσσει κάποιον η εμμονή του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου να εξοικειώσει τους νέους με την ομοφυλοφιλία και τον τρανσεξουαλισμό. Οι αντιλήψεις του και οι ιδεολογικές εμμονές του χώρου του είναι γνωστές τοις πάσι. Ομως εντυπωσιάζει η εκκωφαντική σιωπή προσώπων και κομμάτων για το ζήτημα - κάτι το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά σιωπηρή συμφωνία με την παρακμή. Το ζήτημα επιβάλλει ευθείες και σταράτες τοποθετήσεις από όλους!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η νύχτα της 30ής προς την 31η Ιανουαρίου του 1996 στην Αγκυρα ήταν διπλά παγερή. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα χτύπησε το τηλέφωνο. Ηταν μια φίλη, διπλωματική συντάκτις μεγάλης τουρκικής εφημερίδας, που μου ζήτησε να αναβάλουμε το ραντεβού στο γραφείο μου το πρωί της επομένης επειδή, παρά το προχωρημένο της ώρας, είχαν ειδοποιηθεί τα ΜΜΕ ότι θα υπάρξουν δηλώσεις μετά το πέρας της συνεχιζόμενης μακράς έκτακτης σύσκεψης στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών –με τη συμμετοχή και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων– για την κρίση στα Ιμια.

Στήθηκα στην τηλεόραση κι η ώρα περνούσε δύσκολα με κάποια μεταμεσονύκτια επανάληψη σίριαλ. Τελικά, στη 01.40΄ και χωρίς να διακοπεί το τρέχον πρόγραμμα, εμφανίστηκε «αθόρυβα» σε ζώνη στο κάτω μέρος της οθόνης του ιδιωτικού Interstar η είδηση ότι «Στρατιώτες μας αποβιβάστηκαν στο Καρντάκ» (η τουρκική ονομασία των Ιμίων). Μη πιστεύοντας στα μάτια μου, κι αφού ζήτησα τηλεφωνικά επιβεβαίωση από τη συνάδελφο Α. Μερσενιέ, ειδοποίησα τον πρέσβη μου Δ. Νεζερίτη και στη συνέχεια τον υπουργό Τύπου και κυβερνητικό εκπρόσωπο Δ. Ρέππα. Η αντίδραση του τελευταίου ήταν εύλογα δύσπιστη: «Είσθε σίγουρος;». «Διαβάζω τώρα στην οθόνη τη συμπληρωματική πληροφορία ότι σε λίγο ο ίδιος ο Τούρκος αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών Ντενίζ Μπαϊκάλ θα προβεί σε δηλώσεις. Θα σας ξαναπάρω, επομένως, σε λίγο», του απάντησα.

Πράγματι, γύρω στη 01.50΄, αμέσως μετά το πέρας της μακράς σύσκεψης, εμφανίσθηκε ο κ. Μπαϊκάλ, συνοδευόμενος από τον εκπρόσωπο Τύπου του υπουργείου, Ομέρ Ακμπέλ. Και οι δύο επιβεβαίωσαν ότι «η Τουρκία αποβίβασε στρατιώτες της σε βραχονησίδα, όπου δεν υπήρχαν Ελληνες στρατιώτες και ανήρτησε τη σημαία της»· κι ακόμη, ότι «αναμένουμε, με καλή θέληση, να αποσυρθούν οι Ελληνες στρατιώτες, οπότε και εμείς θα πράξουμε το ίδιο, ώστε να αποκατασταθεί το status quo ante».

Με δεύτερη τηλεφωνική επικοινωνία, μετέφερα τις δηλώσεις στον υπουργό Τύπου κι αυτός, με τη σειρά του, στη «μικρή κυβερνητική σύσκεψη», που είχε αρχίσει στο πολιτικό γραφείο του πρωθυπουργού στις 00.30΄. Αργότερα, μου διηγήθηκε ότι η πληροφορία έπεσε σαν κεραυνός και αντιμετωπίσθηκε με περισσή δυσπιστία, ακόμη και ως προς το πρόσωπό του, ως κομιστή της είδησης.

Αποτέλεσμα της δυσπιστίας αυτής: το ΓΕΕΘΑ κατάφερε μόλις στις... 05.05΄ να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Δηλαδή, επί περίπου 4 κρίσιμες ώρες από τη στιγμή της κατάληψης, γύρω στη 01.00΄, και πάνω από 3 ώρες μετά τα δύο τηλεφωνήματά μου, η ελληνική πολιτική ηγεσία συνέχιζε να διαπραγματεύεται μέσω των ΗΠΑ με βάση λανθασμένα δεδομένα και με, ως εκ τούτου, καθοριστικά αποδυναμωμένα επιχειρήματα· κι αυτό επειδή η αρμόδια στρατιωτική ηγεσία ούτε είχε μεριμνήσει για την αποτροπή, ούτε αντελήφθη την επέμβαση αλλά και ούτε ήταν σε θέση να την εξακριβώσει σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Η εξήγηση

Οκτώ μήνες αργότερα, στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωση στην Αγκυρα –λόγω της μετάθεσής μου στη Βόννη– βρήκα την ευκαιρία να μιλήσω κατ΄ ιδίαν με τον βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών, πρέσβη Ινάλ Μπατού, αρμόδιο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό:

«Τελικά, πώς φτάσαμε σε εκείνη τη νύχτα;», τον ρώτησα. «Να σας πω», απάντησε, «τα πράγματα ήταν αρκετά απλά: Από τη στιγμή που επιμένατε στην παραμονή των κομάντος σας στη βραχονησίδα, έπρεπε να αντιδράσουμε. Οι στρατιωτικοί πρότειναν αυτό που καλά γνωρίζουν· να αποβιβαστούν, δηλαδή, δυνάμεις μας στη βραχονησίδα που είχατε καταλάβει και να απωθήσουν ή και να αιχμαλωτίσουν τους εκεί κομάντος. Γι’ αυτό, λοιπόν, υπάρχουμε εμείς οι πολιτικοί· ώστε να αναζητούμε και άλλες, λιγότερο επώδυνες λύσεις. Ρώτησα το Ναυτικό μας αν τα γύρω νησάκια έχουν επίσης καταληφθεί από ελληνικές δυνάμεις. Η απάντηση ήταν αρνητική. Πώς θα ήταν, άλλωστε, δυνατόν να καλύψετε όλες τις πέριξ νησίδες; Κάνατε όμως ένα βασικό σφάλμα: δεν επανδρώσατε τουλάχιστον και την άλλη βραχονησίδα των διαμφισβητούμενων Ιμίων. Πιθανώς, επειδή ήταν η μικρότερη και η δυτικότερη. Τι ευκολότερο, λοιπόν, από το να αποβιβαστούν σε μια κατασκότεινη νύχτα με έντονη θαλασσοταραχή βατραχάνθρωποί μας από την παραπλέουσα φρεγάτα στην αφύλακτη βραχονησίδα; Και για να σας το εξηγήσω με ποδοσφαιρικούς όρους: χάναμε 1-0 και ισοφαρίσαμε 1-1».

Ο συνομιλητής μου παρέπεμπε στο ότι η απόφαση είχε ήδη δρομολογηθεί τη Δευτέρα 29.1, σε έκτακτη σύσκεψη, όπου και ο ίδιος συμμετείχε. Πράγματι, η εφημερίδα «Χουριέτ» στις 30.1. –την προηγουμένη δηλαδή της επέμβασης– είχε γράψει: «Σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες, κατά τη χθεσινή έκτακτη σύσκεψη ασφαλείας», καθορίστηκε η τουρκική στάση: Αν η Ελλάδα δεν δεχθεί να αποσύρει τους στρατιώτες της, η Τουρκία θα αποκλείσει τις βραχονησίδες ή θα αποβιβάσει κομάντος σε άλλο τμήμα των Ιμίων ή και σε γειτονικό νησί». Το καυτό δημοσίευμα έστειλα το πρωί της ίδιας ημέρας, ως «Αμέσου Επιδόσεως» (241/30.1.1996) στην Κεντρική μου Υπηρεσία με κοινοποίηση στο υπουργείο Αμυνας! Αναρωτιέμαι, τι παραπάνω άραγε χρειαζόταν από αυτή την έγκαιρη και σαφή προειδοποίηση, ώστε να προστατευθεί και η δυτική βραχονησίδα;

Περί ελληνικών λαθών και η συνομιλία μου, δύο μήνες μετά τα γεγονότα, με τον γνωστό δημοσιογράφο Μεχμέτ Αλί Μπιράντ: «Το μεγάλο λάθος σας ήταν η αποστολή αγήματος στα Ιμια. Θα αρκούσε απλά να αφαιρεθεί η εκεί τουρκική σημαία. Η στρατιωτική αυτή ενέργεια προκάλεσε την Αγκυρα να αντιδράσει για λόγους όχι μόνο εντυπώσεων αλλά και εσωτερικής στήριξης, που τόσο είχε ανάγκη τότε η Τσιλέρ· ακόμη κι αν είχε αμφιβολίες για την ορθότητα των τουρκικών επιχειρημάτων».

Επίσημος χάρτης

Η άσκηση κυριαρχίας επί των Ιμίων από την Ελλάδα αδιαλείπτως από το 1947 υπήρξε έμπρακτη και ειρηνική, χωρίς η Τουρκία να την αμφισβητήσει μέχρι την κρίση του 1996. Προς επίρρωσιν δε, δύο μήνες μετά τα γεγονότα, εντοπίσαμε (χάρις στον συνάδελφο στο Γραφείο Τύπου Ε. Κοσμά) και ένα νεώτερο, εντελώς πρόσφατο ντοκουμέντο. Επρόκειτο για μια έκδοση της Γενικής Διοίκησης Χαρτογράφησης του τουρκικού υπουργείου Αμυνας σε συνεργασία με τον γερμανικό χαρτογραφικό οίκο R. Ryborsch. Είχε εκδοθεί μόλις το 1994 και ήταν ο αναλυτικότερος χάρτης της αγοράς (κλίμακα 1:500.000!)· πράγμα που παρείχε τη δυνατότητα αναγραφής ονομάτων ακόμη και βραχονησίδων. Στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή, στις μεν τουρκικές βραχονησίδες προσετίθετο στην (με λατινική γραφή) ονομασία τους η συντομογραφία «Ad» (Ada=Νήσος), στις δε ελληνικές: «N» (=Νήσος). Με έκπληξη, διαπιστώσαμε ότι τα Ιμια αναγράφονταν ως «N. Limnia» (που είναι και η ορθή, μη παρεφθαρμένη φωνητικά, ελληνική ονομασία)! Κι αυτό, σε έναν επίσημο τουρκικό χάρτη, που κυκλοφόρησε δύο μόλις χρόνια πριν από την κρίση στα Ιμια…


Ενημέρωσα τον πρέσβη και το υπουργείο Τύπου, στο οποίο και απέστειλα 30 από τα αντίτυπα του χάρτη, που σπεύσαμε να εξασφαλίσουμε στην ελεύθερη αγορά. Επίσης, προμηθεύσαμε με αντίτυπα τόσο τους ξένους ανταποκριτές όσο και 5 τουρκικές εφημερίδες. Ο διπλωματικός συντάκτης της «Γκιουναϊντίν», Ιμπραχήμ Γκιουντούζ, με αναζήτησε για μια εκτενέστερη ενημέρωση, στη συνέχεια δε η προσκείμενη στις ένοπλες δυνάμεις εφημερίδα του εκυκλοφόρησε (13.6.96) με τον κύριο πρωτοσέλιδο πηχυαίο τίτλο: «Παράλειψη του Καρντάκ σε χάρτη» και υπότιτλο: «Χάρτης που εκπόνησε η Χαρτογραφική Υπηρεσία του Υπουργείου Αμυνας εμφανίζει τις βραχονησίδες Καρντάκ να ανήκουν στην Ελλάδα». Στην πρώτη σελίδα προβλήθηκε και το επίμαχο απόσπασμα του χάρτη-μπούμερανγκ, ενώ και στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαινόταν ότι «...η Τουρκία δίνει φοβερά ατού στον αντίπαλο. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο συνεργασίας με τον γερμανικό χαρτογραφικό οίκο, η Χαρτογραφική μας Υπηρεσία ήταν αυτή που καθόρισε τα τοπωνύμια».

Η αλλοίωση

Αμέσως μετά, αρχές του 1997, ο χάρτης επανεκδόθηκε(!) με μοναδική αλλαγή την αντικατάσταση του «N. Limnia» σε «Kardak Ad.». Η απόπειρα αλλοίωσης των ασύμφορων δεδομένων ενός χάρτη που είχε βασιστεί σε ενυπόγραφο δοκίμιό τους (όπως με διαβεβαίωσε ο γερμανικός οίκος αργότερα), προσέλαβε και ευτράπελη διάσταση μια και αφαίρεσαν επιπλέον και την ονομασία «N. Zouka» μιας άλλης μικρής βραχονησίδας, η οποία μάλιστα, κείμενη ΝΑ των Ιμίων, απέχει ακόμη λιγότερο από την τουρκική ακτή. Επειδή όμως δεν βρέθηκε κάποια τουρκική ονομασία, την άφησαν... αβάπτιστη (τουλάχιστον, δεν την εξαφάνισαν)!

Ο χάρτης λοιπόν του 1994 –σε αντιπαραβολή πλέον με την εκ των υστέρων αλλοίωσή του– τεκμηριώνει, ως νεώτερο επίσημο τουρκικό ντοκουμέντο, την από το 1947 μέχρι και το 1995 αποδοχή από την Aγκυρα όσων υπαγόρευαν τα ήδη γνωστά παλαιά ντοκουμέντα για το καθεστώς των Δωδεκανήσων και προδίδει το όψιμο και καινοφανές των τουρκικών διεκδικήσεων.

Σοβαρές άλλωστε επιφυλάξεις για το δίκιο της Αγκυρας στο ζήτημα των Ιμίων δεν δίστασαν να διατυπώσουν τότε όχι μόνο κορυφαίοι Τούρκοι αρθρογράφοι (Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, Ερτουγρούλ Οζκιόκ, Γιαλτσίν Ντογάν, Γκιουνερί Τζιβάογλου) αλλά και τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και το σημαντικότερο, ο ίδιος ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ισμαήλ Χακί Καρανταγί, που μίλησε για «μέγα στρατηγικό λάθος». Απόλυτα συμβατός, δηλαδή, και με τη στρατιωτική υπηρεσία που είχε εγκρίνει τον χάρτη του 1994.

Αναφέρθηκα εκτενέστερα στο παραπάνω θέμα, επειδή περιέργως η χώρα μας δεν έχει ακόμη διεθνώς αξιοποιήσει επαρκώς το νέο σημαντικό αυτό τεκμήριο. Ομως, ποτέ δεν είναι αργά· προπάντων δε στις μέρες μας (3 αντίτυπα του χάρτη, που έχω ακόμη στο αρχείο μου, θέτω ευχαρίστως στη διάθεση αρμοδίων φορέων).

* Ο κ. Στ. Σταθουλόπουλος διετέλεσε, μεταξύ άλλων, επί μακρόν, σύμβουλος και εκπρόσωπος Τύπου στις ελληνικές πρεσβείες Αγκυρας, Βόννης και Βερολίνου.
Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τις απανταχού αποτυχίες του ο σουλτάνος Ερντογάν θα τις εξισορροπεί επιτιθέμενος στους πλέον βολικούς και πρόθυμους γείτονες

Παρά την επιθυμία μου να μη γράψω το παραμικρό για την θλιβερή επέτειο των γεγονότων των Ιμίων του 1996, οι Τούρκοι φρόντισαν να το υπενθυμίσουν.

Και δεν είχα σκοπό να αναφερθώ, για δύο σοβαρούς λόγους. Ο πρώτος είναι η απέραντη θλίψη συνδυασμένη και με θυμό για την ουσιαστική απώλεια των Ιμίων, αλλά και την απώλεια τριών εκλεκτών στρατιωτικών που τους έστειλαν σε αποστολή αυτοκτονίας. Η αχαρακτήριστη ενέργεια των πολιτικών της εποχής, αποτελεί στίγμα γι’ αυτούς, επειδή δεν είχαν την τόλμη να πουν «όχι» στην απαίτηση τη αμερικανικής κυβέρνησης να ντροπιαστούμε εμείς αντί να υποστεί ανυπολόγιστη ζημία ο τουρκικός στρατός.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το πώς συνέβησαν τα γεγονότα, κι ας επιχειρεί η επίσημη ιστοριογραφία να τα διαστρεβλώνει. Οι πρωταγωνιστές ζουν, έχουμε κάνει ατέλειωτες ώρες συζητήσεων με πολλούς και το συμπέρασμα είναι ένα. Η τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τσιλέρ, δεν είχε εμάς στόχο, αλλά τους Τούρκους στρατηγούς. Η επιχείρηση δεν οργανώθηκε από τα στρατιωτικά επιτελεία, αλλά εναντίον αυτών, για να τους ντροπιάσει και να περιορίσει την ισχύ τους επιβάλλοντας τις απόψεις τους επί των κυβερνήσεων (και την εκδικήθηκαν, λίγο αργότερα, όταν βρέθηκε νεκρός συνεργάτης της με το αυτοκίνητο γεμάτο ναρκωτικά, και τελείωσε η πολιτική της καριέρα).

Ένα μόνο στοιχείο θα παραθέσω: Το 2001 κυκλοφόρησε στην Τουρκία το αποκαλυπτικό βιβλίο του τότε αρχηγού του Επιτελείου Ναυτικού της Τουρκίας, ναυάρχου Γκιουβέν Έρκαγια (που πέθανε αιφνιδίως τον Μάιο του 2000, όπως και οι περισσότεροι εκ των πρωταγωνιστών). Ο Γκιουβέν Έρκαγια εξιστορεί τα γεγονότα που δημιούργησαν την κρίση από τον Δεκέμβριο του 1995 και όπως τονίζει, την περίοδο εκείνη βρίσκονταν σε επίσημη επίσκεψη στο Πακιστάν όπου και έλαβε μήνυμα να επιστρέψει αμέσως στην βάση του γιατί υπήρχαν ραγδαίες εξελίξεις στο Αιγαίο.

Δηλαδή, ο αρχηγός του Ναυτικού, που υποτίθεται οργάνωσε την επιχείρηση, απουσίαζε και τον ειδοποίησαν να επιστρέψει ενώ η κρίση βρισκόταν στο απόγειο.

Προσέξτε τώρα, τι γράφει: Αφού επέστρεψε προσπάθησε να καταλάβει που βρίσκονταν τα Ίμια, (!), και μάλιστα είχε ζητήσει και κατάλληλους χάρτες για να δει το μέρος όπου εξελισσόταν η κρίση και πού βρίσκονταν ακριβώς αυτές οι βραχονησίδες.

Τα αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του. Ποιος τότε οργάνωσε την επιχείρηση του Ναυτικού; Και γιατί επέλεξε νύχτα, με δεδομένο ότι τότε (και τώρα, σπάνια) οι Τούρκοι αεροπόροι δεν πετούν το βράδυ;

Δεν θα προχωρήσω. Θα αναφέρω τον δεύτερο λόγο, που συναισθηματικά δεν θέλω να σκέπτομαι τα Ίμια. Την αδιαφορία των πολιτικών για απόδοση τιμών στους τρεις ήρωες που έστειλαν στον θάνατο. Είχαμε την επέτειο των θανάτων τους. Άκουσα άπειρες ομιλίες και μηνύματα για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, για το κακό ΔΝΤ ή τον Σόιμπλε, και για χίλια δυο άλλα, αλλά δεν άκουσα κάτι που να απαλύνει τον πόνο των συγγενών των νεκρών, αλλά και να στέλνει μήνυμα στους νέους για την αυτοθυσία των ενόπλων μας υπηρετώντας την ελληνική σημαία (πλην του κόμματος της Χρυσής Αυγής που οργάνωσε εκδήλωση).

Ως προς τα χθεσινά γεγονότα, το κρατικό τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων TRT μετέδωσε την ανακοίνωση του Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, σύμφωνα με την οποία «Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Χουλούσι Ακάρ περιηγήθηκε με ταχύπλοα φουσκωτά σκάφη γύρο από τις βραχονησίδες Καρντάκ (Ίμια). Ο στρατηγός Ακάρ που πήγε στο Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) της Μούγλα, στη συνέχεια ανοίχθηκε προς το Καρντάκ με φουσκωτό ταχύπλοο σκάφος υπό τη συνοδεία φουσκωτών της Ακτοφυλακής. Αφού έκανε τον γύρο των βραχονησίδων επέστρεψε από την ίδια διαδρομή».

Και προσθέτει μια γλοιώδη αναφορά του Τούρκου Αρχηγού, ότι «Στις ενέργειές μας ως Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Θάλασσα του Αιγαίου, για την υπεράσπιση των θέσεων και των συμφερόντων μας στην θάλασσα εστιάζουμε πάντα στην φιλία και στην ειρήνη».

Από ελληνικής πλευράς υποστηρίζεται, ότι η ευρισκόμενη στην περιοχή κανονιοφόρος «Κραταιός», κάλεσε την τουρκική πυραυλάκατο να αποχωρήσει, επειδή βρίσκεται σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Πιστεύω ότι η αποχώρηση των τουρκικών πλοίων δεν συντελέστηκε επειδή τους το ζητήσαμε εμείς, αλλ’ επειδή ολοκλήρωσαν την αποστολή τους. Προφανώς και δεν θα πατούσαν πόδι επί των νησιών, αφού συμφωνήσαμε ότι δεν θα πατήσουμε ούτε κι εμείς. Το λησμονήσαμε αυτό; Δεν ήταν αποτέλεσμα της επονείδιστης συμφωνίας Σημίτη-Πάγκαλου με τις ΗΠΑ (με τον Σημίτη μάλιστα να ευχαριστεί και τους Αμερικανούς μέσα στην ελληνική Βουλή;).

Οι Τούρκοι προέβησαν σ’ αυτήν την ενέργεια, αφ’ ενός ως αντίποινα για την μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών, αφετέρου για να συνεχίσουν το αφήγημα της διεκδίκησης πότε 16, πότε 28, άλλοτε 100 νησίδων στο Αιγαίο.

Παραλλήλως όμως και για να ανορθώσουν το ηθικό των Τούρκων, μετά την αποτυχία τους στην εκστρατεία στη Συρία και Ιράκ, όπου είχαν διαβεβαιώσει πως η αποστολή τους θα έληγε νικηφόρα εντός ολίγων ημερών, και έχουν περάσει δύο μήνες με βαριές απώλειες σε έμψυχο και άψυχο υλικό.
Το έχουμε γράψει πολλές φορές, ότι τις απανταχού αποτυχίες του ο Ερντογάν θα τις εξισορροπεί επιτιθέμενος στους πλέον βολικούς και πρόθυμους γείτονες. Και δεν θα μείνει μόνον στο χθεσινό περιστατικό.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε άσχημη στιγμή για την Ελλάδα η προκλητικότητα της Τουρκίας

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Η χθεσινή βόλτα της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας στα Ίμια και η δημοσιοποίηση φωτογραφιών είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να κάνει, όσους έχουν δράμι μυαλό στο κεφάλι τους, να χάσουν τον ύπνο τους στην Αθήνα. Και ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι γίνεται σε μια πολύ δύσκολη διεθνή συγκυρία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική αντίδραση ήταν ψύχραιμη και ακριβώς αυτή που έπρεπε. Παρόλα αυτά, και μακάρι να μην γίνει, ο Ερντογάν δεν πρόκειται να σταματήσει. Μια ακόμη πιο παράτολμη πρόκληση είναι από πολύ πιθανή έως βέβαιη.

Η απόλυτα σωστή απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης αναφορικά με την έκδοση των οκτώ τούρκων στρατιωτικών, αποτελεί ευθεία πρόκληση και αμφισβήτηση για την εικόνα την οποία προωθεί ο Σουλτάνος της Άγκυρας. Και ας μην ξεχνάμε ότι δεν έχει καταπιεί καλά και την εξέλιξη που είχαν οι συζητήσεις για το Κυπριακό στη Γενεύη. Συνολικά η παρτίδα τις τελευταίες εβδομάδες δεν του βγαίνει, με αποτέλεσμα η γνωστός αυταρχισμός και η παρορμητικότητα που τον διακρίνει να δημιουργεί ανησυχητικά δεδομένα.

Ουάσιγκτον…

Οι πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, δείχνουν ότι η κυβέρνηση Τράμπ δεν πρόκειται αυτή τη στιγμή να ασχοληθεί με το ζήτημα και ακόμη δεν έχει ανοίξει καν διάλογο με το καθεστώς Ερντογάν στην Άγκυρα.

Στο Στέητ Ντιπάρτμεντ ο Ρέξ Τίλλερσον, αν και πέρασε τον κάβο της ψηφοφορίας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, δεν έχει ακόμη επικυρωθεί από την ολομέλεια, με αποτέλεσμα να υπάρχει κενό, το οποίο επιβαρύνεται και από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν και βοηθοί Υπουργοί, όπως για Θέματα Ευρώπης (η Νιούλαντ αποχώρησε και ευτυχώς στην περίπτωσή της). Είναι βέβαιο ότι όσο γρήγορα και να κινηθεί ο κ. Τίλλερσον, που θα επικυρωθεί μέσα στην εβδομάδα, θα περάσει αρκετό διάστημα για να αρχίσει να λειτουργεί η ομάδα.

Το μόνο παρήγορο είναι ότι βρίσκεται στη θέση του και ήδη έχει αρχίσει να κινείται δραστήρια, ο Υπουργός Άμυνας, Στρατηγός, Τζέημς “Mad Dog” Μάτις. Γνωρίζει την περιοχή και τους κινδύνους. Αλλά όπως ήδη ανέφερα κανάλι με Άγκυρα δεν έχει ακόμη, δραστήρια, ανοίξει.

ΝΑΤΟ…

Η Βορειοατλαντική Συμμαχία βρίσκεται σε αναζήτηση ρόλου και καλό είναι να τα δουν αυτά, οι κατήγοροι του Τράμπ, που μόνο να γκρινιάζουν ξέρουν όταν ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ. Είναι ιδιαίτερα αμφίβολο πόσο σημασία θα σώσει ο Ερντογάν, στο ΝΑΤΟ. Το ίδιο, σε αντίθεση με το παρελθόν, ισχύει και για τους Τούρκους, στρατιωτικούς, οι οποίοι δεν θα διακινδυνέψουν να βρεθούν ξηλωμένοι και στη φυλακή από το Σουλτάνο.

Ευρωπαϊκή Ένωση…

Όσο για την τραγωδία των Βρυξελλών, εδώ είναι να γελάς και να κλαις ταυτόχρονα. Εάν μιλήσουμε για Τούσκ, Γιούνκερ, Ταγιάνι και Μογκερίνι, γελάνε και οι πέτρες και ο Ερντογάν σπάει πλάκα.

Αλλά ακόμα και το πραγματικό αφεντικό η Καγκελάριος της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, το μόνο που κάνει είναι να τρέξει για τέταρτη φορά μέσα σε πολύ λίγο για τα διεθνή δεδομένα διάστημα να γλείψει και να κατευνάσει το Σουλτάνο. Ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη της Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, Τερέζα Μέϊ.

Λονδίνο…

Και ερχόμαστε στο ζουμί. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, μόνο το Λονδίνο θα μπορέσει να δώσει τη λύση. Η επίσκεψη Μέϊ, και οι δουλειές πολλών εκατομμυρίων που έκλεισε δίνουν στη Μεγάλη Βρετανία ανοικτό και σεβαστό κανάλι στο καθεστώς Ερντογάν.

Επίσης, το Λονδίνο σε αυτή τη φάση, μετά την επίσκεψη της Βρετανίδας Πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο, μπορεί να μιλά σε τέτοιου είδους περιφερειακά θέματα και εκ μέρους της Ουάσιγκτον. Και αυτό δεν είναι κάτι που βγάζω από το κεφάλι μου.

Μια παρασκηνιακή παρέμβαση του Λονδίνου, θα μπορούσε να ρίξει λίγο πυροσβεστικό αφρό στην πιθανή παραφροσύνη του Ερντογάν.

Ελλάδα…

Επαναλαμβάνω. Η αντίδραση της Αθήνας στο επεισόδιο ήταν σωστή και ψύχραιμη. Παρόλα αυτά η χώρα είναι σε άσχημη κατάσταση και ο Σουλτάνος έχει ξεσαλώσει. Καλό είναι να μην το πάρει αψήφιστα το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει ο Ερντογάν, η κυβέρνηση και όλος ο πολιτικός κόσμος. Και βέβαια, καλό θα είναι να μην αρχίσουν να ακούγονται ανοησίες και να δίνεται σημασία στην ΕΕ, διότι τότε πάμε για ντράβαλα. Η τράπουλα έχει αλλάξει και το μαγαζάκι τον Βρυξελλών παίζει στις ακαδημίες.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου