Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Ιουν 2014

Λαθρομετανάστες στη δημόσια αγορά της Μόσχας κατά τη διάρκεια αστυνομικών ελέγχων των εργαζομένων, προκειμένου να διαπιστωθεί η συμμόρφωση με τους νόμους για τη μετανάστευση, στα πλαίσια της επιχείρησης "Barrier-2". (RIA Novosti / Φωτό: Andrey Stenin)
Russia Today
5 Ιουνίου 2014
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Μια ομάδα Ρώσων βουλευτών επιχειρεί την τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας για τη μετανάστευση, προκειμένου να απελαθούν όλοι οι αλλοδαποί που έχουν καταδικαστεί για οποιοδήποτε έγκλημα εκ προμελέτης, με επακόλουθη απαγόρευση της εισόδου τους σε ρωσικό έδαφος.

Οι δύο δέσμες τροπολογιών έχουν συνταχθεί χωριστά από τον βουλευτή Ρόμαν Χουντιάκοφ του εθνικιστικού κόμματος LDPR αφ’ ενός και από το νομοθετικό σώμα της κεντρικής Ρωσικής Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν αφ’ ετέρου, καθώς και από τον βουλευτή του του κεντρώου συντηρητικού κόμματος «Ενωμένη Ρωσία», τον Ραφαήλ Μαρντάνσιν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Nezavisimaya Gazeta, το νομοσχέδιο που εισηγήθηκε ο Χουντιάκοφ προβλέπει την επιβολή επιπλέον προστίμου ύψους 50.000 ρουβλίων (περίπου 1.400 δολαρίων ΗΠΑ) σε όλους τους λαθρομετανάστες που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα εκ προμελέτης. Τα δε κατά συρροή εγκλήματα εκ προμελέτης θα τιμωρούνται με απέλαση και 15ετή απαγόρευση της εισόδου σε ρωσικό έδαφος. Ο βουλευτής δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι θα υποβάλει το νομοσχέδιο στη Δούμα (Ρωσικό Κοινοβούλιο) πριν από το τέλος του Ιουνίου.

Το νομοσχέδιο, το οποίο εισηγήθηκε το νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν και ο Μαρντάνσιν, το οποίο ήδη μελετάται από εμπειρογνώμονες της Δούμα, προτείνει επίσης την απέλαση όλων των αλλοδαπών που έχουν καταδικαστεί για προμελετημένα εγκλήματα, αλλά διευκρινίζει ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται μετά την έκτιση της ποινής τους στη Ρωσία.

Στην αρχή της τρέχουσας εβδομάδας, ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μετανάστευσης, Κονσταντίν Ρομοντανόφσκι, δήλωσε ότι από την υπηρεσία του έχουν ήδη εκδοθεί απαγορεύσεις εισόδου για τρία χρόνια σε 802.000 αλλοδαπούς, λόγω των εγκληματικών δραστηριοτήτων τους, καθώς επίσης και για την υπέρβαση του μέγιστου ορίου διαμονής στη χώρα.

Ο αξιωματούχος υπογράμμισε πως η πλειονότητα αυτών των αλλοδαπών είναι πολίτες των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών, οι οποίοι δικαιούνται είσοδο στη χώρα χωρίς θεώρηση εισόδου, επειδή οι χώρες τους παραμένουν στο πολιτικό συνασπισμό της ΚΑΚ (CIS). Την περασμένη εβδομάδα ο επικεφαλής του Υφυπουργείου για την Πάταξη της Διαφθοράς στην πόλη της Μόσχας δήλωσε στον Τύπο ότι κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2014, απελάθηκαν ήδη, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, 40.000 αλλοδαποί από τη Ρωσία και απαγορεύθηκε η είσοδος άλλων 45.000 στη χώρα.

Η Ρωσία κατέχει τη δεύτερη θέση μεταξύ των χωρών του κόσμου ως προς τον αριθμό μεταναστών που κατοικούν στο έδαφός της, σύμφωνα με τη μελέτη του ΟΗΕ που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013. Ο συνολικός αριθμός των μεταναστών στη Ρωσία εκτιμάται σε περίπου 2 εκατομμύρια.

Πολλοί Ρώσοι πολιτικοί έχουν θέσει επίσημα το ζήτημα, τόσο λόγω των προβλημάτων που ανακύπτουν, όσο και για προσωπική σκοπιμότητα, με πρόθεση λαϊκισμού. Οι πιο δημοφιλείς πρωτοβουλίες μέχρι στιγμής τάσσονται υπέρ του περιορισμού εισόδου σε άτομα με εγκληματικές διασυνδέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένα νομοσχέδιο που συντάχθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, στα πλαίσια του οποίου ο βουλευτής Ίγκορ Ιγκόσιν του κόμματος «Ενωμένη Ρωσία» πρότεινε την διακοπή χορήγησης αδειών εργασίας σε αλλοδαπούς οι οποίοι έχουν ποινικό μητρώο οποιουδήποτε είδους.

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.
 
Οι προσπάθειες της Δύσης να κόψουν κάθε γέφυρα διαλόγου με τη Μόσχα για το σοβαρό θέμα της αμερικανο-ΝΑΤΟϊκής αντιπυραυλικής “ασπίδας” κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, είναι κινήσεις που υπονομεύουν τη διεθνή σταθερότητα, και δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Οι οργανωτές της ετήσιας -10ης κατά σειρά- συνδιάσκεψης για την αντιπυραυλική άμυνα, η οποία θα διεξαχθεί από 17 ως 20 Ιουνίου στο Μάιντς της Γερμανίας, απέρριψαν τη συμμετοχή σε αυτή των ρώσων εκπροσώπων. Η παραίτηση της Δύσης από το διάλογο με τη Ρωσία για το θέμα, θα οξύνει την αντιπαράθεση, και θα επιφέρει πλήγμα στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. 

«Το βήμα αυτό εντάσσεται στη συνολική τακτική περιστολής του διαλόγου με τη Ρωσία για τα θέματα της αντιπυραυλικής άμυνας, στην οποία προβαίνουν το τελευταίο διάστημα οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους», αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας, προσθέτοντας ότι «μια τέτοια συμπεριφορά στρουθοκαμηλισμού δεν μπορεί να μην προκαλεί ανησυχία, καθώς στην Ευρώπη συνεχίζεται η χωρίς περιορισμούς ανάπτυξη των στοιχείων της αμερικανο-ΝΑΤΟϊκής αντιπυραυλικής ασπίδας, γεγονός που εγκυμονεί τον κίνδυνο ανατροπής της στρατηγικής ισορροπίας και της υπονόμευσης της διεθνούς σταθερότητας».

Με πρόσχημα την Ουκρανία
Από πλευράς ρωσικού ΥΠΕΞ, επισημάνθηκε ότι οι οργανωτές της συνδιάσκεψης επικαλέστηκαν τις «πρόσφατα εμφανισθείσες επιπλοκές», οι οποίες δεν επιτρέπουν τη δημιουργία «των κατάλληλων συνθηκών για να γίνουν δεκτοί οι αντιπρόσωποι της Ρωσίας». Ωστόσο, η πραγματική αιτία ήταν η επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσία, την οποία στη Δύση θεωρούν «βίαιη προσάρτηση». Οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες επέβαλλαν κυρώσεις και ελάττωσαν στον μέγιστο βαθμό τη στρατιωτικοτεχνική συνεργασία με τη Ρωσία. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ελπίδα για συνέχιση του διαλόγου όσον αφορά την αντιπυραυλική άμυνα. 

Στην ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται ότι η ρωσική πλευρά «είχε προτείνει επανειλημμένα στους ξένους εταίρους της την καθιέρωση συνεργασίας για την αντιμετώπιση πιθανών πυραυλικών απειλών και προκλήσεων» και ότι «οι προτάσεις αυτές εξακολουθούν να ισχύουν. Ωστόσο, είναι απίθανο να υλοποιηθούν όταν η μια εκ των πλευρών απορρίπτει εντελώς τον διάλογο. Διαμορφώνεται μια κατάσταση -αναφέρεται στην ανακοίνωση- η οποία, αν μη τι άλλο, ενισχύει τα συμπεράσματά μας για τον πραγματικό σκοπό του αντιπυραυλικού δυναμικού που δημιουργούν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους».

Προφάσεις εν αμαρτίαις
Ο ισχυρισμός της Ουάσιγκτον ότι το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας στην Ευρώπη προορίζεται για την προστασία της περιοχής από την πλευρά του Ιράν και της Βόρειας Κορέας ελάχιστα ευσταθεί. Την Πιονγκγιάνγκ χωρίζουν από την ευρωπαϊκή ήπειρο χιλιάδες χιλιόμετρα, τα οποία οι βορειοκορεατικοί πύραυλοι δεν είναι σε θέση να καλύψουν. Πολλώ δε μάλλον, το καθεστώς της Βόρειας Κορέας δεν είχε ποτέ εχθρούς στην Ευρώπη. Ανάλογη περίπου είναι η κατάσταση και με τις ιρανικές απειλές. Το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, το οποίο η Ουάσιγκτον αναπτύσσει στην Ευρώπη, στην πραγματικότητα δεν στρέφεται κατά της Τεχεράνης ή της Πιονγκγιάνγκ, αλλά εναντίον της Μόσχας. Αυτόν τον ισχυρισμό απηχεί και η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Η Μόσχα έχει προτείνει πολλές φορές στη Δύση συνεργασία στον τομέα της αντιπυραυλικής άμυνας, ανταποκρινόμενη στην εκπεφρασμένη από τις ΗΠΑ και από το ΝΑΤΟ ανησυχία σχετικά με τις πυραυλικές απειλές από την πλευρά του Ιράν και της Β. Κορέας. Το 2010 στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας, Ρωσία και ΝΑΤΟ συμφώνησαν για μια συνεργασία στο πρόγραμμα της ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής άμυνας. Ωστόσο, οι συνομιλίες έφτασαν σε αδιέξοδο επειδή η Μόσχα απαίτησε να κατατεθούν νομικές εγγυήσεις ότι το σύστημα δεν στρέφεται κατά της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ διαβεβαίωσαν ότι η αντιπυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει μελλοντικές απειλές μόνο από την πλευρά του Ιράν και της Β. Κορέας, αλλά αυτό αρνήθηκαν να το τεκμηριώσουν εγγράφως. 

Τον Οκτώβριο του 2013, μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ρωσίας και ΝΑΤΟ σε επίπεδο υπουργών Άμυνας, ο ρώσος υπουργός Αμύνης, Σεργκέι Σοϊγκού, δήλωσε ότι συνεργασία με το ΝΑΤΟ στον τομέα της αντιπυραυλικής άμυνας δεν προκύπτει, διότι η Δύση δεν συμμερίζεται τις ρωσικές ανησυχίες. «Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τα αμερικανικά και ΝΑΤΟϊκά σχέδια γύρω από την αντιπυραυλική άμυνα», είχε τονίσει ο Σοϊγκού.

Σε Βαλκάνια, Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα
Στη Ρουμανία, στη βάση Ντεβεσελού, έχει ήδη αρχίσει η κατασκευή εγκαταστάσεων της αντιπυραυλικής άμυνας με το σύστημα διαχείρισης μάχης Aegis και πυραύλους SM-3. Η έναρξη λειτουργίας της έχει προγραμματιστεί μέσα στο 2015. Το 2017 μια τέτοια βάση με το σύστημα Aegis σχεδιάζεται να εμφανιστεί στην Πολωνία, στην τοποθεσία Ρεντζίκοβο.
Στο μεταξύ, στη βάση στο ισπανικό λιμάνι Ρότα έχουν ήδη αφιχθεί αμερικανικά πλοία τα οποία φέρουν και αυτά το σύστημα Aegis και τους πυραύλους αναχαίτισης SM-3. Στο εξής, αυτά θα σταθμεύουν μόνιμα εκεί και από καιρό σε καιρό θα αποστέλλονται στη Μαύρη θάλασσα. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έστειλαν στη Ρουμανία και στην Πολωνία αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης AWACS. Όλα αυτά δεν μπορούν να μην προκαλούν την ανησυχία της Μόσχας, ωθώντας τη στο να λαμβάνει μέτρα τα οποία αντισταθμίζουν τις αρνητικές επιπτώσεις του ευρωπαϊκού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας για την ασφάλεια της Ρωσίας.

Απαντήσεις
Μια από τις επιλογές αξιόπιστης «απάντησης» της Ρωσίας στην ανάπτυξη του συστήματος της ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής άμυνας είναι η εγκατάσταση στην περιοχή του Καλινινγκράντ του τακτικού βαλλιστικού συστήματος Ιskander-M, οι πύραυλοι του οποίου διαθέτουν βεληνεκές 480 χλμ. και μπορούν να φτάσουν ως την αμερικανική βάση στο Ρεντζίκοβο. Συν τοις άλλοις, πρόκειται για ένα σύστημα υψηλής ακρίβειας, το οποίο είναι αδύνατο να αναχαιτιστεί από οποιαδήποτε αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα, καθώς ο πύραυλος πετά με απρόβλεπτη τροχιά. 

Ένα άλλο μέσο αποτροπής, είναι η κατασκευή στη Ρωσία του ογκωδέστατου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου υγρών καυσίμων Sarmat, ο οποίος προγραμματίζεται να ενταχθεί στο οπλοστάσιο το 2018. Αυτός μπορεί να φέρει δέκα πυρηνικές κεφαλές και δύναται να πλήξει στόχους όχι μόνο μέσω του Βορείου, αλλά και του Νοτίου Πόλου. Ενώ ο πύραυλος, ο οποίος αναμένεται να αναπτυχθεί στη Σιβηρία, θα είναι αδύνατο να αναχαιτιστεί από οποιοδήποτε αντιπυραυλικό σύστημα, ούτε από το σύστημα Aegis με τα βλήματα SM-3, από επίγειες είτε ναυτικές βάσεις εκτόξευσης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Αμετανόητοι οι Τούρκοι, σταθεροί σε επιλογές γενοκτονιών, επαναλαμβάνονται και δικαιώνουν το απόφθεγμα: «όλες οι χώρες έχουν ιστορία, η Τουρκία έχει ποινικό μητρώο»

Του Ευαγόρα Κωνσταντίνου

Εξακολουθεί να προβληματίζει η ελληνική απάθεια και αφασία της Αθήνας (Μαξίμου και ΥΠΕΞ) απέναντι στις δραματικές εξελίξεις ,όχι μόνο σε Ουκρανία αλλά και σε Συρία. Αντί οι «φωστήρες» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να σύρονται πίσω από τις εντολές των δυτικών ιεράκων, θα έπρεπε να προσπαθούν για πρωτοβουλίες, που έστω και συμβολικά, θα έδειχναν στον έξω κόσμο μία άλλη Ελλάδα, δύναμη ήπιας πολιτικής σταθερότητας.

Αναρωτιούνται όσοι χαράζουν την πολιτική της χώρας, αν επόμενος στόχος των σκληροπυρηνικών της Δύσης θα είμαστε ενδεχομένως εμείς;
Γίναμε, ήδη, στόχος ανηλεούς οικονομικής επίθεσης. Τι θα τους εμποδίσει να μας σύρουν σε εθνικές τραγωδίες;

Βλέπουμε πόσο απροκάλυπτα επιθετικά κατά της Συρίας γίνεται η Τουρκία. Και αυτό αφορά όλη την περίμετρο, όλα τα γύρω κράτη. Ας κάνει τον κόπο ο αναγνώστης να δει πως ακόμη και μέσα στις ΗΠΑ αντιμετωπίζουν διάφορα κέντρα την άκρως αναθεωρητική συμπεριφορά της Τουρκίας.
Ο Ερντογάν, που ως γνωστόν υποκινεί κα εκτελεί «προσευχές» στις 29 Μαΐου «μέσα» στην Αγία Σοφία, θα εκμεταλλευτεί την πρόσφατη εκλογική του νίκη για ακόμη πιο σκληρή στάση κατά της Συρίας αλλά και ημών.
Είναι παραπάνω από σίγουρο πα, μετά από όλα όσα έγιναν, πως οι Τούρκοι ψάχνουν ανοιχτά προκατασκευασμένη αφορμή, προβοκάτσια, για να εισβάλλουν ανοιχτά στη σπαρασσόμενη Συρία.

Έφτασαν στο σημείο σε τουρκικά στρατόπεδα προσφύγων να σκοτώνουν μικρά παιδιά, προσφυγόπουλα, από την άτυχη χώρα και να κάνουν εμπόριο οργάνων! Μεγάλος είναι ο αριθμός των θυμάτων, που μπορεί και να μην μάθουμε ποτέ σε πόσες χιλιάδες θα ανέλθει.

Από την άλλη, οι τούρκοι ηγέτες και ο Ερντογάν προσωπικά, δεν δίνουν καμία προσοχή στις φωνές εντός της ΕΕ που τους ζητούν στοιχειώδη αυτοσυγκράτηση. Απεναντίας, συνεχίζουν να ενισχύουν με κάθε τρόπο τους ισλαμιστές τζιχαντιστές, με όπλα, περίθαλψη τραυματιών κ.α.
Αυτή η τουρκική επίθεση δεν αφορά μόνο τη Συρία, που στοχοποιήθηκε από τα γνωστά κέντρα. Είναι επίθεση και κατά των συμφερόντων της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Είναι και επίθεση κατά του χριστιανικού κόσμου και της Ορθοδοξίας ειδικότερα.

Κανείς δεν μας λέει, αν και όταν τελειώσουν με την Συρία, τι θα γίνει με την επιστροφή κάποιων χιλιάδων τζιχαντιστών στην Ευρώπη, από όπου ξεκίνησαν και πήγαν στην Συρία για να σφάζουν χριστιανούς και να γκρεμίζουν ναούς.30.000 τζιχαντιστές έχουν ευρωπαϊκές υπηκοότητες (Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία, Μ. Βρετανία κ.α.). Αυτοί είναι κινούμενες βόμβες, θα προβούν σε τρομοκρατικές ενέργειες όταν γυρίσουν πίσω. Δημοσίευμα της “Washington Post” έρχεται και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την πρακτική και εμπλοκή των ΗΠΑ στην αιματοχυσία στη Συρία.

Το ότι ισλαμιστές που πολεμούν στη Συρία, ενταγμένοι σε ομάδες που είναι προσκείμενες στην Αλ Κάιντα, αποτελούν άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ομολογεί τώρα, και βάσει στοιχείων, το ίδιο το FBI…

Άκρως επικίνδυνη παραμένει η συμπεριφορά λοιπόν της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, με τις ΗΠΑ πάντα από πίσω. Όμως αρχίζουν να διατυπώνονται επιφυλάξεις. Ήδη, το Βερολίνο αρχίζει και αντιδρά, και δεν θέλει παρατεταμένες εμπλοκές στη Συρία και νέα μέτωπα εκεί.

Τα μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να κινηθούν προς κατεύθυνση επηρεασμού της Τουρκίας, να ηρεμήσει και να καθίσει ήσυχα. Καμία υποστήριξη των συμμαχικών χωρών προς την Τουρκία, δεν επιτρέπεται να ενισχύσει τους τυχοδιωκτισμούς της Άγκυρας στη Συρία. Ο τουρκικός επεκτατισμός στάζει αίμα στα όσα τραγικά γίνονται στην Ανατολή, και πρέπει το πράγμα να σταματήσει και να τελειώσει εκεί, πριν γίνουμε εμείς ή όποιος άλλος λαός οι επόμενοι…

Πηγή εφημ. «Ελεύθερη Ώρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με «non paper» ενημερώνει η Κουμουνδούρου για συνέντευξη του αρχηγού του κόμματος, Αλέξη Τσίπρα, στη γαλλική εφημερίδα «Le Monde».

Σε αυτήν, σύμφωνα με την άτυπη ενημέρωση, οι ερωτήσεις και απαντήσεις έχουν ως εξής:

- Ποια είναι η γνώμη σας για την εντυπωσιακή άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στις ευρωπαϊκές εκλογές; 

Το αποτέλεσμα είναι ένα αρνητικό σοκ σε όλη την Ευρώπη, κυρίως το γαλλικό αποτέλεσμα, καθώς η Γαλλία είναι μια χώρα με ειδικό οικονομικό και δημοκρατικό βάρος. Αυτά τα τερατουργήματα είναι αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, που καταστρέφουν τις μεσαίες τάξεις και τα πιο αδύναμα στρώματα, πετώντας τα στην αγκαλιά των νεοναζί. Αυτά τα αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι πρέπει να σταματήσουμε την πολιτική της λιτότητας άμεσα.

- Εντούτοις, αν πιστέψουμε την κυβέρνησή σας, η Ελλάδα πάει καλύτερα, έχει επιστρέψει στις αγορές, και έχει αρχίσει να ξαναβρίσκει το μονοπάτι της ανάπτυξης μετά από επτά χρόνια ύφεσης. 

Κατ’ αρχήν πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο στόχος της λιτότητας δεν ήταν να βγει η Ελλάδα από την κρίση, αλλά το να δημιουργήσει μια εσωτερική υποτίμηση, η οποία υποτίθεται θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Το ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα πρόγραμμα που οδηγεί στην ύφεση δεν ήταν τυχαίο! 
Η κυρία Μέρκελ και ο κύριος Σόιμπλε έχουν ένα στρατηγικό σχέδιο, που ονομάζεται γερμανοποίηση της Ευρώπης και εποικισμός της Νότιας Ευρώπης. Θέλουν να δημιουργήσουν μια ειδική οικονομική ζώνη στην περιφέρεια της Ευρώπης με χαμηλούς μισθούς, μια ζώνη απελευθερωμένη από τους περιορισμούς της εργατικής νομοθεσίας συνδυασμένη με την άνοδο της διαρθρωτικής ανεργίας. Θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο η ευρωπαϊκή οικονομία θα είναι ανταγωνιστική. 
Αλλά η ανταγωνιστικότητα δε βασίζεται στη μείωση του κόστους εργασίας, κυρίως σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Γιατί με αυτή τη λογική θα έπρεπε τώρα το Μπαγκλαντές να είναι η πιο ανταγωνιστική χώρα στον κόσμο. Αυτή η στρατηγική είναι λάθος, γιατί μια Ευρώπη χωρισμένη σε Βορρά και Νότο με μια περιφέρεια στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, είναι μια Ευρώπη αποδυναμωμένη. 
Το μέλλον της Γερμανίας και των Γερμανών είναι αυτό μιας Γερμανίας ισορροπημένης και δυνατής και όχι μιας Γερμανίας ηγεμονικής με πήλινα πόδια.

- Ήσασταν υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι σε έναν σκληρό αντίπαλο, τον κύριο Jean Claude Junker, αλλά σήμερα υποστηρίζετε την υποψηφιότητά του…

Έχω ήδη πει ότι, αν και αντιτίθεμαι έντονα στην πολιτική του, αναγνωρίζω το δικαίωμά του να λάβει πρώτος από τους πέντε μας εντολή διερεύνησης πλειοψηφίας για την προεδρία του Κοινοβουλίου, καθώς το κόμμα του κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στις εκλογές. Αν αυτό δεν συμβεί, τότε η Ευρώπη δεν έχει μέλλον. 
Αναλάβαμε μια διαδικασία -έστω κι αν ήταν απλώς ένα πρώτο βήμα- προς τον εκδημοκρατισμό, να τεθούν στην ψήφο των λαών τα ευρωπαϊκά κόμματα μέσω των υποψηφίων που αντιπροσώπευαν το κάθε κόμμα. Κάναμε μια καμπάνια, αγωνιστήκαμε και τώρα μας λένε ότι όλα αυτά έγιναν για το τίποτε! Απλώς για να ακούνε πέντε παράξενους τύπους να συζητούν για ευρωπαϊκά θέματα;

- Γιατί η Ευρώπη θα σας έκανε τη χάρη μιας νέας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους;

Γιατί το χρέος δεν είναι βιώσιμο και αυτό απειλεί τη σταθερότητα όλης της Ευρώπης. Και είναι αυτός ακριβώς ο συστημικός κίνδυνος που υποκίνησε το ενδιαφέρον της Ευρώπης για το ελληνικό πρόβλημα το 2010. Η απειλή μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ήταν ένας εκβιασμός, γιατί όλοι ήξεραν πολύ καλά πως αυτό θα οδηγούσε στη διάλυση της Ευρωζώνης.
Βλέπουμε, λοιπόν, πως η Ελλάδα δεν χρησιμοποίησε όλα τα διαπραγματευτικά όπλα της. Και οι ευρωπαϊκοί ηγέτες διάλεξαν τους Έλληνες πολιτικούς που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν -Σαμαρά και Βενιζέλο- και επέβαλαν τον Στουρνάρα στη θέση του υπουργού Οικονομίας.
Και σήμερα οι ίδιοι ηγέτες ζητούν να γίνει ο Στουρνάρας διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο Στουρνάρας από την αρχή ήταν μια επιλογή του Βερολίνου. Δέχεται τις διαταγές του Σόιμπλε. Τοποθετώντας τον στη θέση του διευθύνοντος της ελληνικής τράπεζας, προσπαθούν να βραχυκυκλώσουν και να μειώσουν τις διαπραγματευτικές ικανότητες της επόμενης ελληνικής κυβέρνησης. Γιατί ο κ. Σόιμπλε έχει ένα στρατηγικό σχέδιο: να μονιμοποιήσει για τα επόμενα 20 χρόνια τη λιτότητα στην Ελλάδα. Αυτό ακριβώς το σχέδιο θέλουμε να εμποδίσουμε με μια λαϊκή εντολή. Στην Ευρώπη του Νότου μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει ένα παράδειγμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών 

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ινστιτούτου Aspen Institute - Huffington Post, καταγράφεται σε άρθρο, περί μιας πιθανής σύγκρουσης των δύο υπερδυνάμεων, όπως είναι οι ΗΠΑ και η Κίνα, σχετικά με το ποιος θα κυριαρχήσει στην περιοχή της Ασίας.

Το άρθρο αναφέρει ότι, πολλοί άνθρωποι θεωρούν σήμερα ότι στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, γιατί η Κίνα ενεργεί με τον τρόπο που ενεργεί στην Ανατολή και Νότια θάλασσα της Κίνας. Μήπως το Πεκίνο ελπίζει και επιδιώκει να επιτύχει την αποξένωση των γειτόνων του υπονομεύοντας την περιφερειακή σταθερότητα;

Η Κίνα προσπαθεί να «χτίσει» ό, τι ο Πρόεδρος Xi Jinping αποκαλεί ως «ένα νέο μακρόπνοο μοντέλο σχέσεων εξουσίας». Για να καταλάβουμε πώς αυτό θα μπορούσε να γίνει εφικτό και ποιος θα είναι ο στόχος των δράσεων του Πεκίνου, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι, σύμφωνα με αυτό το «νέο μοντέλο», που ο Xi επιθυμεί, «η Κίνα να ασκήσει πολύ περισσότερη δύναμη και επιρροή στην Ασία, από ότι ασκεί τον τελευταίο αιώνα». Αυτά τα πράγματα όμως είναι εγγενώς μηδενικού αθροίσματος, τόσο για την Κίνα, που επιθυμεί να διαθέτει μεγαλύτερη δύναμη και επιρροή, όσο και για την Αμερική να διαθέτει όσο γίνεται λιγότερη επιρροή. Αυτός αποτελεί τον αντικειμενικό σκοπό που επιδιώκει ο Xi και οι συνεργάτες του.

Η επιχειρηματολογία τους είναι αρκετά απλή. Γνωρίζουν ότι η θέση της Αμερικής στην Ασία βασίζεται σε ένα δίκτυο ευρέων συμμαχιών και συνεργασιών με πολλούς από τους «γείτονές» της Κίνας. Οι κινέζοι πιστεύουν ότι η αποδυνάμωση αυτών των σχέσεων, αποτελεί τον καλύτερο και ευκολότερο τρόπο για να αποδυναμώσουν τις ΗΠΑ από περιφερειακή δύναμη. Και ξέρουν ότι, κάτω από τις «διανθισμένες διπλωματικές φράσεις», το θεμέλιο αυτών των συμμαχιών και συνεργασιών είναι στην ουσία η «εμπιστοσύνη» των «Ασιατών φίλων» προς την Αμερική.
Οι χώρες αυτές γνωρίζουν συγχρόνως ότι οι ΗΠΑ είναι ικανές και πρόθυμες, να τους προστατεύσει από την εξουσία της Κίνας.

Έτσι, ο πιο εύκολος τρόπος για το Πεκίνο είναι να αποδυναμώσει την εξουσία της Ουάσινγκτον στην Ασία, και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη αυτή. Και ο καλύτερος τρόπος για να το πράξει αυτό το Πεκίνο είναι απλά, να πιέσει τους «φίλους» και συμμάχους των ΗΠΑ, σε σημαντικά ζητήματα, στα οποία δεν εμπλέκονται άμεσα τα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπως μια σειρά από θαλάσσιες διαφορές.

Με την απειλή χρήσης, άμεσης ή έμμεσης ένοπλης βίας και κάτω από συνεχή πίεση πάνω σε αυτές τις διαφορές, η Κίνα θα μεταβάλλει άρδην τους γείτονές της, σε πιο «πρόθυμούς» προς την στρατιωτική «υποστήριξη της», ενώ την ίδια στιγμή θα κάνει την Αμερική λιγότερο πρόθυμη να δώσει μια τέτοιου τύπου βοήθεια, λόγω του σαφούς κινδύνου, μιας άμεσης σύγκρουσης ΗΠΑ-Κίνας.

Με άλλα λόγια, με αυτού του τύπου την « αντιμετώπιση» των «φίλων χωρών» των ΗΠΑ, η Κίνα αντιμετωπίζει την Αμερική, δίνοντας της τις επιλογές, ή να εγκαταλείψει τις φιλικές χώρες ή να έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με την ίδια την Κίνα.

Το Πεκίνο «παίζει « αυτό το χαρτί» με αυτή την επιλογή, πιστεύοντας ότι η Αμερική θα κάνει πίσω και θα αφήσει τους συμμάχους και «φίλους της», χωρίς έμπρακτη στρατιωτική υποστήριξη. Αυτό θα αποδυναμώσει τις συμμαχίες και τις συνεργασίες της Αμερικής, υπονομεύοντας συγχρόνως την ισχύ των ΗΠΑ στην Ασία, ενώ θα ενισχύσει τα μέγιστα την εξουσία της Κίνας.

Η άποψη των κινήτρων της Κίνας εξηγεί πρόσφατη συμπεριφορά της.
Από τότε που ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε τον «άξονα» των χωρών φίλων των ΗΠΑ στην Ασία, η Κίνα έχει «δοκιμάσει» παντοιοτρόπως την αμερικανική προθυμία υποστήριξης των συμμάχων της, όπως π.χ. κατά τη διάρκεια της διαμάχης των νησιών Σενκάκου / Daioyu( Κίνα-Ιαπωνία) και της δημιουργία κινεζικής θαλάσσιας ζώνης απαγόρευσης.

Μέχρι που το ταξίδι τον περασμένο μήνα από τον αμερικανό πρόεδρο, κατέδειξε ότι ο Μ. Ομπάμα, φάνηκε για μια στιγμή ότι είναι διατεθειμένος να κάνει «ένα βήμα πίσω», από τις δεσμεύσεις της Αμερικής, αλλά στην συνέχεια και βάση των ομιλιών του σε Τόκιο και Μανίλα, «κράτησε» με αποφασιστικότητα σταθερή πολιτική γραμμή.

Τώρα μπορούμε να περιμένουμε την Κίνα, να δοκιμάσει αυτήν την πρόσφατη ανακτηθείσα αμερικανική «αποφασιστικότητα» εφαρμόζοντας μια σαφώς μεγαλύτερη πίεση στα ίδια «σημεία» ή «αλλού». Και αυτό ακριβώς είναι που πράττει το Πεκίνο σήμερα στα διεθνή ύδατα, ανοικτά του Βιετνάμ,, υλοποιώντας ένα σχέδιο τύπου «μπλόφας» κατά του Ομπάμα. Αναμένεται επίσης μεγαλύτερη πίεση κατά της Μανίλα και του Τόκιο πολύ σύντομα.

Φυσικά αυτό ενέχει και πολλούς κινδύνους για την Κίνα. Διότι το Πεκίνο δεν επιθυμεί σαφώς ένα πόλεμο με την Αμερική και έτσι η κινεζική πολιτική ηγεσία, πρέπει να είναι «απολύτως σίγουρη» περί «υποχώρησης» των ΗΠΑ, που θα αφήσει εκτεθειμένους τους «φίλους» της Αμερικής, αντί του να εμπλακεί ή ίδια σε σύγκρουση με την Κίνα, ακόμη και αν αποδυναμωθεί σοβαρά η θέση της στην Ασία. 

Αυτή η εμπιστοσύνη αντανακλάται σε δύο σημαντικές αποφάσεις από τους ηγέτες της Κίνας.

Πρώτον, οι κινέζοι θεωρούν ότι σύμφωνα με τις νέες στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας τους, μπορούν να «αρνηθούν» στην Αμερική μια γρήγορη και εύκολη νίκη σε περίπτωση μίας θαλάσσιας σύγκρουσης στην Ανατολική Ασία και τα παράκτια ύδατα. Σύμφωνα με το αμερικανικό δόγμα «Air - Sea Battle» οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι δεν δύνανται να υπερισχύσουν στα ύδατα αυτά, χωρίς να ξεκινήσει μια ευρείας κλίμακας επίθεση, εναντίον της κινεζικής επικράτειας. Αυτές οι επιθέσεις προφανώς θα διακινδυνεύσουν μια γενικότερη κλιμάκωση, που δεν μπορεί να σταματήσει παρά μόνο στον «πυρηνικό όλεθρο». Έτσι, οι ηγέτες της Κίνας πιστεύουν οι αμερικανοί ομόλογοί τους, έχουν κατανοήσει βαθειά ότι ένας πόλεμος με την Κίνα του σήμερα, είναι αυτό που η Αμερική δεν θα μπορούσε σίγουρα, είτε να κερδίσει ή είτε να περιορίσει.

Δεύτερον, το Πεκίνο θεωρεί ότι η αποφασιστικότητα βρίσκεται από την πλευρά της Κίνας. Η Ουάσινγκτον θέλει σαφώς να διατηρήσει τον ρόλο της στην Ασία, αλλά το Πεκίνο είναι ακόμα πιο αποφασισμένο να περιορίσει την δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή. Η συμπεριφορά της Κίνας δείχνει ότι το Πεκίνο πιστεύει η Ουάσιγκτον κατανοεί αυτή την ανισορροπία της αποφασιστικότητας. Αυτό αυξάνει την κινεζική πεποίθηση ότι οι ηγέτες των ΗΠΑ «γνωρίζουν», ότι η Κίνα δεν πρόκειται να υποχωρήσει πρώτη σε μια πιθανή ενδεχόμενη κρίση.

Η ιδέα ότι η Κίνα θα μπορούσε να πραγματοποιήσει όλα αυτά τα πράγματα, έρχεται ως έκπληξη για πολλούς που βρίσκονται εκτός της Κίνας, συμπεριλαμβανομένων, και πολλών στην Ουάσιγκτον.

Η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Κίνας, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του άξονα χωρών «φίλων», βασίζεται σε αντίθετες παραδοχές. Η συναίνεση για τις ΗΠΑ, λέει « ότι το Πεκίνο δεν είναι πραγματικά «σοβαρός παίκτης» για να αμφισβητήσει την ηγεμονία των ΗΠΑ στην Ασία, επειδή δεν είναι απλά διατεθειμένο να διακινδυνεύσει μια σύγκρουση με την Αμερική, γεγονός που οι ηγέτες της Κίνας γνωρίζουν εκ των προτέρων και δεν επιθυμούν να χάσουν, αλλά και δεν ενδιαφέρονται αρκετά για την επέκταση του ρόλου της Κίνας στην Ασία, κάτι που προμηνύει όμως πολλούς κινδύνους ως άποψη για την κινεζικής γεωστρατηγική πολιτική.

Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η συμπεριφορά της Κίνας είναι τουλάχιστον «ανόητη». Αλλά πριν από αυτήν την παραδοχή ότι οι Κινέζοι ηγέτες είναι «ανόητοι», θα ήταν σοφό να αναρωτηθούμε αν πραγματικά πιστεύουν ό, τι αυτό ακριβώς υποθέτει η Ουάσιγκτον, ότι πιστεύουν οι ίδιοι. Αυτό σίγουρα δεν πρόκειται να το κάνουν.

Στην Ασία σήμερα έχουν «εμφυτευτεί», οι σπόροι μιας πραγματικά καταστροφικής αμοιβαίας παρεξήγησης. Τόσο η Ουάσιγκτον, όσο και η Κίνα ευρίσκονται σε μια αυξανόμενη αντιπαλότητα, με τις προκλήσεις της Κίνας και των συμμάχων των ΗΠΑ να γίνονται συνεχώς και πιο κατάφωρες, καθώς και τις δεσμεύσεις της Αμερικής για να τους υποστηρίξει να γίνονται πιο κατηγορηματικές.

Και οι δύο (ΗΠΑ-Κίνα) πιστεύουν ότι μπορούν να το κάνουν αυτό που επιθυμούν ο καθένας για λογαριασμό του, έχοντας εσαεί ατιμωρησία, επειδή και οι δύο πιστεύουν, ότι πρώτα ο «άλλος» θα υποχωρήσει για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Υπάρχει μια ανησυχητικά μεγάλη πιθανότητα ότι και οι δύο σκέπτονται εντελώς λανθασμένα.

Κάποιος πρέπει να αλλάξει τη φύση του παιχνιδιού για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας καταστροφής, καταλήγει το άρθρο.


Είναι κατάντια. Μέσα σε μια νύχτα, ή έστω μέσα σε ελάχιστες από κείνες τις κατάμαυρες νύχτες που «ανέτειλαν» για τη χώρα με το που παραδόθηκε η κυβερνητική εξουσία στον ολετήρα του Ελληνισμού, όλοι εμείς (και θα εξηγήσω ποιοί «εμείς») βαφτιστήκαμε ξαφνικά ακροδεξιοί, από έναν συρφετό ελεεινών που αυτοπροσδιορίζονται ως «δημοκράτες»...


Το "αμάρτημά" μας, ήταν πως τολμήσαμε να σηκώσουμε εθνική φωνή, όταν ακόμη  η παρέα των νεοναζί ήταν γκρουπούσκουλο του παρασκηνίου. Το κάναμε γιατί θελήσαμε να αφυπνίσουμε στο μέτρο του δικού μας μεγέθους, την κοινωνία αλλά και το πολιτικό προσωπικό, προκειμένου να ορθωθεί φωνή αντίστασης που θα ανέκοπτε την πεμπτοφαλαγγίτικη δράση της πολιτικής συμμορίας του ΓΑΠ, η οποία οργάνωνε την κατευθυνόμενη καθολική της επίθεση σε βάρος της πατρίδας μας και του εθνισμού των πολιτών της.

Αυτό ακριβώς επιχειρούσαμε όταν αντισταθήκαμε στη νεοταξίτικη λαθρολαγνεία, ξεβρακώνοντας το ύπουλο σχέδιο του παπανδρελληνισμού, βγάζοντας από τους υποκριτές τη μάσκα του δήθεν ουμανισμού τους.

Αυτό ακριβώς επιδιώκαμε όταν αποκαθηλώναμε τη μάσκα της υποκρισίας του δηλητηριώδους Ρεπουσισμού, της εθνομειοδοτικής γιάφκας της Παντείου, των Δραγωνοειδών και της Διαμαντοπουλιάδας, που αποδομούσε την εκπαίδευση ξέροντας καλά πως με αυτό το δόλιο τρόπο στην ουσία αποδομεί τις αυριανές συνειδήσεις των πολιτών.

Σ αυτό ακριβώς προσβλέπαμε όταν ξεβρακώναμε το κουφάρι της μυστικής διπλωματίας του ΓΑΠ αλλά και πολύ νωρίτερα της ερμαφρόδιτης πολιτικής Μπακογιάννη, συνειδητοποιώντας πως όλα αυτά, αργά ή γρήγορα βάζουν τη χώρα σε μια ολέθρια περιδίνηση με οδυνηρές εξελίξεις.

Αυτό δηλαδή που στην ουσία επιδιώκαμε, ήταν να μην εγκαταλείψουμε την πραγματικά πατριωτική ατζέντα στην ακροδεξιά για να την κακοποιεί και να ασελγεί στο άδολο περιεχόμενό της.

Τι έκαναν όμως τότε όλοι αυτοί που σήμερα επιχειρούν αρθρογραφώντας να ερμηνεύσουν την άνοδο του νεοναζισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη; Να τι έκαναν…

Επιστράτευσαν και το τελευταίο απόθεμα καιροσκοπισμού και επιπολαιότητας, λοιδορώντας κάθε αγνή και άδολη πατριωτική φωνή, απαξιώνοντάς την ως εθνικιστική κιαι ακραία.

Ταμπουρώθηκαν πίσω από ιδεολογήματα και δήθεν ουμανισμούς για να μας κρίνουν.

Δεν τόλμησαν να καταλάβουν πως η αξία του ουμανισμού στα χέρια των χορογράφων της νέας τάξης, μετασχηματίζεται σε επικίνδυνο προσχηματικό εργαλείο για την προώθηση επικίνδυνων και εν τέλει άκρως αντιουμανιστικών πολιτικών.

Δε θέλησαν να συνειδητοποιήσουν πως τα φαινόμενα, ερμηνεύονται ημιτελώς και ενίοτε λαθεμένα, απ όποιους ερμηνεύουν μόνο το «φαίνεσθαι», ακόμη και από εκείνους που δεν αρκούνται στο «φαίνεσθαι» αλλά ανιχνεύουν σοβαρά και τις αιτίες που τα προκαλούν.

Κι αυτό διότι και οι μεν και οι δε, έχουν προσπεράσει το κύριο. Και το κύριο είναι πως το κυρίαρχο σύστημα έχει τη μαεστρία να διατηρεί αμετάβλητες τις αιτίες που τα προκαλούν, ενώ το ίδιο το «φαίνεσθαι» δηλαδή τα αποτελέσματα της πολιτικής του, έχει την ετοιμότητα, τους μηχανισμούς και την ικανότητα, να τα επαναχρησιμοποιεί ως εργαλείο προώθησης συγκεκριμένων στρατηγικών που έχουν μετατραπεί σε καθεστώς μέχρι να πεις «κύμινο».

Όσο λοιπόν οι αφελείς ερωτοτροπούσαν με τον ουμανισμό της λαθρολαγνείας, οι χορογράφοι είχαν τα μέσα και μετέτρεπαν την κατευθυνόμενη λαθρομετανάστευση σε Δούρειο ίππο πολιτισμικής και εθνικής αποδόμησης των κοινωνιών…

Όσο οι αφελείς δεν τολμούσαν να αντιληφθούν πως ο εθνισμός είναι συστατικό της δημοκρατικής συνείδησης της κοινωνίας, και πως μόνο αν τον αναδείξεις ως τέτοιο, μπορείς να στριμώξεις στο καναβάτσο το δηλητήριο του αρρωστημένου εθνικισμού,  τόσο το σαράκι του εθνομηδενισμού γιγάντωνε και διέβρωνε συνειδήσεις…

Όσο οι πολιτικοί ρεμπεσκέδες εγκωμίαζαν τις "καθαρτήριες" παρεμβάσεις των Διαμαντοπούλου, Δραγώνα και λοιπών αστέρων της παγκοσμιοποίησης, στο περιεχόμενο της διδακτικής ύλης, που αντικαθιστούσε με γαστρονομικές παρεμβάσεις την πατριδογνωσία, τη λογοτεχνία της αφύπνισης, και τα έπη αυτού του λαού, πετώντας στα αζήτητα τις ηρωικές φιγούρες τους, τόσο πολλαπλασιαζόταν το επικίνδυνο σαράκι στις καρδιές των ανθρώπων…

Αυτό λοιπόν κάναμε όλοι εμείς. Αυτό που δεν κάνατε όλοι εσείς. Αρνηθήκαμε να παραδώσουμε την πατριωτική ατζέντα στην ακροδεξιά, επιμένοντας πως αυτή η ατζέντα μας ανήκει και δεν ανήκει στην επικίνδυνη φατρία που γέννησε δωσίλογους και ταγματασφαλίτες.

Με τις μικρές μας δυνάμεις και με προσωπικό κόστος όσοι από μας επιμείναμε, προσπαθήσαμε να αντισταθούμε στο νεοταξίτικο τέρας που θέριευε ανενόχλητο και στην πατρίδα μας και στην Ευρώπη. Τι κάνατε τότε όλοι εσείς εκτός από το να αμπελοφιλοσοφείτε και να αφορίζετε;

Τι προσπαθείτε λοιπόν να ερμηνεύσετε σήμερα, μόνο γράφοντας και φλυαρώντας για το αυγό του φιδιού που έσπασε, χωρίς να τολμάτε να δείτε όλα όσα δεν κάνατε για να του τσακίσετε τη φωλιά;

Εκείνο βγήκε στη ζωή και δρα. ενώ όλοι εσείς συνεχίζετε να φλυαρείτε, προσπερνώντας υποκριτικά τις ευθύνες σας. Φύτρωσε στο οικόπεδο που του παραχωρήσατε. Τόσο απλή είναι η αλήθεια.

Είναι η αλήθεια που δεν τολμάτε να δείτε, γιατί τριγυρνάτε γύρω από την επικεφαλίδα και όχι στην ουσία του προβλήματος, όπως οι ανώνυμοι σαχλαμαρίζοντες σχολιαστές του διαδικτύου, που όσο θεωρούν ότι έχουν γνώμη επί παντός επιστητού, τόσο διαπρέπουν σε ηλιθιότητα κι ας μη το ξέρουν.

Αυτή λοιπόν είναι η αλήθεια που συνεχίζετε να μη βλέπετε όσο επιμένετε να αφορίζετε τις Σαμπιχάδες για να χαϊδολογάτε Χριστόπουλους και τις λογικές που τους επέβαλαν.

Αυτή είναι η αλήθεια που συνεχίζετε να μη βλέπετε, όσο συνεχίζετε να μπερδεύετε την ανθρώπινη διάσταση της κάθε Κούνεβα, με την ανάγκη του εθνικού – πατριωτικού στίγματος στα ψηφοδέλτια της «δημοκρατίας».
Αυτή είναι η αλήθεια που συνεχίζεται να αρνείστε να κοιτάξετε κατάματα, όσο επιμένετε πως ο νεοναζισμός αντιμετωπίζεται μόνο με πολιτική κατήχηση, χωρίς να του αφαιρείτε παράλληλα με αυτήν και το οπλοστάσιο της δράσης.

Συνεχίστε λοιπόν να μην αντιλαμβάνεστε ότι κανείς από κείνους που τους ακολούθησε, δεν πρόκειται να διαβάσει την πολιτική κατήχηση που του σερβίρετε και να μεταπειστεί.
Συνεχίστε λοιπόν να ερωτοτροπείτε με νεοταξίτικα ιδεολογήματα…
Συνεχίστε να χαριεντίζεστε με Ρεπούσηδες, με Χριστόπουλους, και πράκτορες της τουρκογιάφκας στη Θράκη…
Συνεχίστε να ανέχεστε την τσογλαναρία του Γκρούεφσκι να προκαλεί μέσα στην ίδια τη Γη μας…
Συνεχίστε να βλέπετε μονάχα τη «χριστιανική» πλευρά της πιο βρώμικης επιχείρησης σωματεμπορίας με ξεκάθαρη γεωπολιτική δυναμική που στήθηκε ποτέ στον πλανήτη… Συνεχίστε τέλος να μην τολμάτε να εντάξετε στο λεξιλόγιό σας πολιτικές εκτιμήσεις ή λέξεις όπως: "εθνική προδοσία" "εθνική μειοδοσία", "πατρίδα", "εθνισμός". "εθνική ταπείνωση", "εθνική αξιοπρέπεια", κλπ... Συνεχίστε να υποβαθμίζετε την πεμπτουσία ενός εθνικού εγκλήματος, περιοριζόμενοι μονάχα στις κοινωνικές του επιπτώσεις...

Και τότε ίσως δε θ αργήσει η στιγμή που θα αναφωνείτε τρισχαριτωμένα: «Ποιος έφερε τους νεοναζί στην εξουσία ΟΕΟ;».

Η απάντηση όμως είναι απλή. Η ξεροκεφαλιά και οι εμμονές σας τους έφεραν. αυτές τους χάρισαν ένα πολύ ζωντανό κομμάτι της νεολαίας μας που η ξεροκεφαλία δεν ενέπνευσε ούτε και πρόκειται να εμπνεύσει.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Ειδικου Συνεργάτη

Ένα άρθρο με υπονοούμενα, ερωτήματα και ασαφείς αιχμές με τίτλο “Το ανησυχητικό ρήγμα του ΣΥΡΙΖΑ” δημοσιεύτηκε στον περιοδικό Unfollow. Τα ερωτήματα που θέτει το εν λόγω δημοσίευμα εστιάζουν στο “Πως λαμβάνονται οι αποφάσεις στο κόμμα που θέλει να οδηγήσει "πρώτη φορά Αριστερά" και στοχοποιεί στελέχη που σε αυτές τις εκλογές δούλεψαν δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα και είχαν την ευθύνη της εκστρατείας του κόμματος.

Ένα από αυτά είναι ο πολιτικός επιστήμονας Αλέξανδρος Μπίστης, συντονιστής της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ο Α. Μπίστης   είχε την  επιμέλεια της προεκλογικής εκστρατείας, καθημερινή επαφή και επικοινωνία με τα site left.gr, syriza.eu, και neaellada.gr και ενημέρωνε συστηματικά τα όργανα του κόμματος.

Εντύπωση προκαλεί ότι το δημοσίευμα εμφανίζεται κριτικό, ακόμα και στην ιδιαίτερα πετυχημένη απόφαση να αποτραπεί η κλοπή του συνθήματος «Νέα Ελλάδα» από τη ΝΔ, απόφαση η οποία υλοποιήθηκε όχι μόνο με την κατοχύρωση του σχετικού domain name, αλλά και με αρθρογραφία στελεχών καθώς και τις ομιλίες του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα.

Ευθείες βολές γίνονται και προς την εταιρεία του Δ. Τζιώτη, Cleverbank, βολές τις οποίες οι γνωρίζοντες  αποδίδουν σε ανταγωνίστριες εταιρείες οι οποίες απέτυχαν να «πάρουν τη δουλειά» της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ. Από τα βέλη του δημοσιεύματος δεν ξεφεύγει και ο Ανδρέας Καρίτζης ο οποίος έκανε μαζί με το Νίκο Παππά την πρώτη επαφή με το Δ. Τζιώτη, στα γραφεία της εταιρείας του στο Κολωνάκι.

Στο Ν. Παππά,  διευθυντή του γραφείου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, το δημοσίευμα χρεώνει, τις συναντήσεις που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας πριν ένα χρόνο με τις διευθύνσεις των μεγάλων εφημερίδων αλλά και τις παρουσίες στελεχών στα κανάλια, παρόλο που όπως είναι γνωστό την ευθύνη για αυτές έχει το γραφείο τύπου.

Από τα ερωτήματα δεν ξεφεύγει και η τυχαία συνάντηση που είχαν ο Ανδρέας Καρίτζης και η Ρένα Δούρου με τον επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη, την οποία το δημοσίευμα αποδίδει σε «στρατηγική απόφαση». Βολές δέχεται και ο Ν. Κοτζιάς ο οποίος συνόδευσε τον Αλέξη Τσίπρα στο τελευταίο ταξίδι στη Μόσχα.

Σοβαρά ερωτηματικά για τα κίνητρα του συγγραφέα προκαλεί το κομμάτι του δημοσιεύματος που διατυπώνει την εκτίμηση ότι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης δεν στηρίχτηκε από το κόμμα και τον Αλέξη Τσίπρα αρκετά, ενώ ο Σακελλαρίδης αλλά και η Δούρου ήταν στο πλευρό του Τσίπρα στην τελική συγκέντρωση της πλατείας Κοτζιά πριν από τον πρώτο γύρο. Και οι δύο συνδυασμοί υποστηρίχθηκαν  από το κόμμα, την εφημερίδα και το ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην Κουμουνδούρου σχολίαζαν ότι η εξαιρετική καμπάνια των δύο συνδυασμών και η ικανότητα των υποψηφίων έφεραν τα ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα, αφού για λίγες χιλιάδες ψήφους θα είχε επικρατήσει και ο Γ. Σακελλαρίδης. Έλεγαν επίσης ότι το δημοσίευμα είναι υποβολιμαίο, έρχεται σε μια στιγμή που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν τα δικά τους σοβαρά θέματα απόδοσης ευθυνών για την ήττα, διατυπώνοντας το ερώτημα: «Πως είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κλίμα εσωστρέφειας μετά από μια ιστορικών διαστάσεων νίκη»,

Περίεργα πράγματα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Έβαλαν πρόστιμο στην Πειραιώς και μετά το πήραν πίσω (έγγραφα)
Πλήρωνε εσύ και την κλήση σου Κορόϊδο! (έγγραφα)
 
Του Βαγγέλη Τριάντη

Πολλά ερωτηματικά αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας της εγείρουν δύο αποφάσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αναφορικά με την Τράπεζα Πειραιώς. Στις 22/05/2014 το ΔΣ της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (ΕΚ) συνεδρίασε προκειμένου να αποφασίσει την επιβολή ή όχι προστίμων σε συγκεκριμένες εταιρείες. 
Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση το ΔΣ της ΕΚ αποφάσισε μεταξύ άλλων την επιβολή προστίμου ύψους 10.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς.

Η Τράπεζα Κύπρου, φέρεται να είχε διαπράξει παραβάσεις σε βάρος πελατών της και για το λόγο αυτό έπρεπε να της επιβληθεί πρόστιμο. Με το σκεπτικό της ΕΚ ότι η Τράπεζα Πειραιώς ήταν καθολικός διάδοχος της Τράπεζας Κύπρου, έπρεπε να πληρώσει και το σχετικό πρόστιμο.
«Την επιβολή προστίμου € 10.000 στην «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», ως καθολικής διαδόχου της «CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD» η οποία ενεργώντας ως αντιπρόσωπος θυγατρικής ΑΕΔΑΚ, δεν τήρησε τη διαδικασία διάθεσης μεριδίων αλλοδαπών αμοιβαίων κεφαλαίων πελατών της, κατά παράβαση του ν. 3283/2004», όπως αναφέρεται στο σχετικό δελτίο τύπου.

Ωστόσο λίγες μέρες μετά τα πράγματα αλλάξαν. Με συμπληρωματικό δελτίο τύπου στις 04/06/2014 η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς όχι μόνο παρέλειψε τελείως το πρόστιμο στην Τράπεζα Πειραιώς, αλλά επέβαλλε και πρόστιμο στην Τράπεζα Κύπρου.  

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς κατά την 682/22/05/2014 συνεδρίασή του αποφάσισε: Την επιβολή προστίμου 10.000 ευρώ στην «CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC LTD», η οποία ενεργώντας ως αντιπρόσωπος διάθεσης μεριδίων κεφαλαίων στην Ελλάδα δεν τήρησε τη διαδικασία διάθεσης των εν λόγω μεριδίων σε πελάτες της κατά παράβαση του ν.3283/2004», αναφέρεται στο συμπληρωματικό δελτίο τύπου στις 04/06/2014. 

e-reportaz.gr
συμπληρωματικο ΔΕΛΤΙΟ

 Με τη μόνη διαφορά ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν είναι αρμόδια για να επιβάλλει πρόστιμο στην Τράπεζα Κύπρου. Αρμόδια για να επιβάλλει πρόστιμο στην Τράπεζα Κύπρου είναι η κυπριακή Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και όχι η Ελληνική. Ωστόσο η συγκεκριμένη στάση της Επιτροπής Κεφαλαιαγορά εγείρει πολλά ερωτηματικά. Καταρχήν για ποιο λόγο το πρόστιμο που αρχικά επιβλήθηκε στην Τράπεζα Πειραιώς αναιρέθηκε;

Οι νομικοί σύμβουλοι της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς που εξέτασαν το νομικό σκέλος της «καθολικότητας» προφανώς έκριναν ότι υπάρχει νομική βάση. Γι αυτό και στη συνέχεια επιβλήθηκε το πρόστιμο. Φαίνεται όμως ότι στους διαδρόμους της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς επικρατήσαν δεύτερες σκέψεις. 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ δελτιοσυνεχεια    
 

Του Κίμωνα Γεωργακάκη
Πολιτικός Επιστήμων

Αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο έκανε η Άγκυρα κατά συνάντηση των υπουργών Άμυνας Ελλάδας και Τουρκίας με κύριο θέμα το Αιγαίο.
Ωστόσο ο τούρκος αξιωματούχος, Ισμέτ Γιλμάζ, τόνισε πως παράλληλα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα και των δύο χωρών.

Και ποια είναι τα συμφέροντα των Τούρκων;

Το Καστελόριζο να θεωρηθεί επέκταση των τουρκικών ακτογραμμών και άρα η Ελλάδα να μην έχει δικαίωμα ανακήρυξης και εν συνεχεία ορισμού κοινής Α.Ο.Ζ. με την Κύπρο με βάση εκείνο το σημείο. Στην Θράκη να αναγνωρισθούν όλοι οι μουσουλμάνοι ως Τούρκοι προς αύξηση της τουρκικής επιρροής και σταδιακά να φύγει ο έλεγχος από τα ελληνικά χέρια. Τέλος μέσω του σχεδίου «έρευνα και διάσωση» να αποκτήσει δικαιώματα χωροφύλακα η Άγκυρα στο μισό Αιγαίο, το οποίο οι Τούρκοι διατυμπανίζουν ότι ευαγγελίζονται να μετατραπεί σε «θάλασσα ειρήνης», αφού περάσουν προφανώς οι δικές τους επιδιώξεις εις βάρος των ελληνικών δικαίων.

Πίσω από όλα αυτά βέβαια βρίσκεται το σχέδιο των παγκοσμιοποιητών της Ουάσινγκτον, οι οποίοι προωθούν συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και διαμελισμό της ευρύτερης περιοχή σε μικρά κρατίδια (π.χ. κράτος Θράκης με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη). Παρόμοια δρουν και στην Κύπρο μέσω της δημιουργίας δύο κοινοτήτων πλήρως ελεγχόμενων με μοναδικό πλέον εμπόδιο την τουρκική αδιαλλαξία, καθώς η κυβέρνηση Αναστασιάδη δείχνει πλήρως συνεργάσιμη. Αυτά είναι τα σχέδια, το τι θα γίνει αποδεικνύεται πάντα στην πράξη, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκυρίες και τους εμπλεκόμενους παράγοντες. Στην Άγκυρα βέβαια τους έχουν παραμυθιάσει με το όραμα της ανασύστασης της πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Όταν μιλάμε τώρα για παγκοσμιοποιητές δεν εννοούμε τις Η.Π.Α. αυτές καθαυτές, αλλά τις πολυεθνικές του παγκοσμιοποιητικού λόμπι που χρηματοδοτούν (αυτές και όχι το υπερχρεωμένο κράτος της «υπερδύναμης») τον αμερικανικό μισθοφορικό στρατό και καρπώνονται τα οφέλη μετά από κάθε επιτυχή εφαρμογή των σχεδίων τους, με ή χωρίς πόλεμο. Εκείνες σχεδιάζουν την εξωτερική πολιτική Η.Π.Α. και συμμάχων σε κάθε περιοχή ανάμειξής τους και συνεννοούνται με τους περιφερειακούς ηγέτες. Όποιοι σηκώνουν τον αμανέ, «χτυπιούνται» με διάφορα μέσα (βλ. τώρα Ερντογάν, πολιτική κρίση στην Τουρκία κτλ.).

Παρά την τουρκική κρίση, η οποία οδηγεί στον διαμελισμό της γείτονας, οι παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων συνεχίζονται για να μας θυμίζουν πως δεν είμαστε μόνοι μας, έτσι ώστε να σηκώσουμε κεφάλι σε διάφορα ζητήματα.

Το μοναδικό αγκάθι των μισθοφόρων και υπαλλήλων της παγκοσμιοποίησης, είναι η Ρωσία του Πούτιν, η οποία προτιμά σαφώς το Αιγαίο να παραμείνει ελληνική θάλασσα και αποκλείει γεωπολιτικά την οποιαδήποτε εφαρμογή παγκοσμιοποιητικών σχεδίων εκεί. Γιατί; Επειδή μπορεί και μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία είναι η μόνη χώρα που είναι σε θέση να απειλήσει εξ αποστάσεως την έδρα των παγκοσμιοποιητών, που τόσο καιρό θεωρούσαν ότι έχοντας τον Ειρηνικό από την μία και τον Ατλαντικό από την άλλη, θα μπορούν εσαεί να αναμειγνύονται εκ του ασφαλούς μακριά από το σπίτι τους.

Πάντως, ταυτόχρονα βλέπουμε ότι στον άξονα από την Μαύρη Θάλασσα έως την Μέση Ανατολή, ακούγονται στην επικαιρότητα περισσότερα από ένα μέτωπα, μέχρι στιγμής τρία: 1. Ουκρανία (πρόθεση δημιουργίας στρατιωτικών βάσεων κοντά στην Ρωσία), 2. Αυξημένες παραβιάσεις των Τούρκων στο Αιγαίο (υποχώρηση για χάρη της… «ειρήνης» θα θεωρηθεί μια ειρηνική συνεκμετάλλευση;), 3. Συρία (Ανατροπή Άσαντ, έλεγχος Μέσης Ανατολής από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ μετά και από λύση του Παλαιστινιακού).

Συνήθως ΜΜΕ είτε εκφοβίζουν είτε προετοιμάζουν καταστάσεις. Άλλωστε όπως είχα γράψει: «αυτό που ξεκίνησε με ευθύνη των παγκοσμιοποιητικών δυνάμεων της Δύσης στην Κριμαία θα επεκταθεί (άγνωστο πότε αλλά σχετικά σύντομα) προς τον Νότο (Μαύρη Θάλασσα – Στενά – Αιγαίο – Κύπρος – Μέση Ανατολή)», καθώς, συμπληρώνω, το ΝΑΤΟ, ακόμα και αν χρεοκοπήσουν οι Η.Π.Α., είναι σε θέση, αν χρειαστεί, να διεξάγει ταυτόχρονους πολέμους κατά τόπους. Σκοπός να στραφούν τα βλέμματα των Ρώσων, τουλάχιστον εν αρχή διπλωματικά, σε πολλά μέτωπα, μήπως και γίνουν πιο αντιμετωπίσιμοι. Απ’ όσο γνωρίζω όμως οι Ρώσοι δεν βασίζονται μόνο στην διπλωματία και αρέσκονται στους αιφνιδιασμούς…

Πηγή Πυγμή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου