Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Νοε 2013

Στην εικονική πραγματικότητα που ζούμε δεν έχουμε ούτε ακίνητα, ούτε καταθέσεις...

Η ζωή μας είναι άμεσα εξαρτημένη από δύο κύριους παράγοντες. Την πληροφόρηση και το χρήμα. Εκείνος που κατέχει αυτούς τους δύο παράγοντες, ασκεί άμεση εξουσία πάνω μας και κατευθύνει τις ζωές μας. Σε ότι αφορά τον πρώτο παράγοντα, την πληροφόρηση από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, και την υπνωτική εξάρτησή μας από αυτά, το βιώνουμε όλοι στον καναπέ μας, όταν πιστεύουμε ότι μας ψεκάζουν ενώ στην πραγματικότητα έχουμε αδρανοποιηθεί εγκεφαλικά. Ας δούμε όμως, τι συμβαίνει με τον άλλο παράγοντα, το χρήμα, και πως είμαστε όλοι αιχμάλωτοι ιδιωτών εξουσιαστών.

Είναι γνωστό ότι σήμερα, σε όλο το δυτικό κόσμο (και όχι μόνο), το χρήμα το εκδίδουν ιδιωτικές τράπεζες. Αυτή είναι βασική αρχή της παγκοσμιοποίησης. Το δημιουργούν δε από το τίποτα, όπως θα φανεί πιο κάτω. Είναι ένα δώρο που έκαναν οι ίδιοι οι λαοί (ή μάλλον οι κυβερνήσεις της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας τους και κυρίως οι σοσιαλιστικές) σε κάποιους ιδιώτες, για να σκλαβωθούν στη συνέχεια από μόνοι τους οι λαοί στα ίδια αυτά συμφέροντα. Ακόμα και οι κεντρικές τράπεζες των εθνικών κρατών είναι πλέον ιδιωτικές. Για να γίνει κατανοητό τι συμβαίνει, θα ακολουθηθεί ένα εντελώς απλοποιημένο παράδειγμα, απλά και μόνο για λόγους διδακτικούς.

Υποθέτουμε πως έχουμε μόνο μία ιδιωτική τράπεζα, ένα κράτος και μερικούς πολίτες αυτού του κράτους. Έστω ότι το κράτος δανείζεται από την ιδιωτική αυτή τράπεζα 100.000 ευρώ και συμφωνείται να επιστρέψει σε ένα χρόνο το ποσόν αυτό συν τόκο 5%. Το ποσό των 100.000 ευρώ κατασκευάστηκε ενδοτραπεζιτικά με έναν τρόπο που ξεφεύγει από το παρόν. Ακολούθως το κράτος πληρώνει με τα χρήματα αυτά μια υποχρέωσή του, π.χ. έναν εργολάβο Χ που κατασκεύασε ένα έργο. Ο τελευταίος πηγαίνει και καταθέτει τα χρήματα αυτά στην τράπεζα. Η τράπεζα μπορεί (με την διεθνή νόμιμη πρακτική των κλασματικών αποθεμάτων) να διαθέσει π.χ. το 90% των καταθέσεων του Χ για δανεισμό. Δανείζει λοιπόν τον Α 90.000 ευρώ, με 5% επιτόκιο, υποθηκεύοντας ακίνητό του. Με τα χρήματα αυτά ο Α πληρώνει τον Ψ για κάποια υπηρεσία ή προϊόν που του παρείχε ο τελευταίος. Στη συνέχει ο Ψ καταθέτει τις 90.000 ευρώ που πήρε στην τράπεζα. Η τράπεζα μπορεί να δώσει πάλι δάνειο στον Β το ποσό των 81.000 ευρώ (90.000 Χ 90%), με 5% επιτόκιο, υποθηκεύοντας επίσης ακίνητο του Β. Ο Β πληρώνει με το ποσό αυτό τον Ζ, ο οποίος καταθέτει κι αυτός το ίδιο ποσόν στην τράπεζα. Η τράπεζα τώρα μπορεί να δώσει νέο δάνειο στον Γ ίσον με 72.900 ευρώ (81.000 Χ 90%), με 5% επιτόκιο, υποθηκεύοντας ακίνητο και του Γ. Η κατάσταση αυτή μπορεί να συνεχιστεί μέχρι να εξαντληθεί (με τα κλασματικά αποθέματα) ολόκληρο το επανακατατιθέμενο κάθε φορά ποσό. Μαθηματικά αυτό θα δώσει στο τέλος 900.000 ευρώ χορηγηθέντα δάνεια από ένα αρχικά κατατεθέν ποσό 100.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, ενώ η τράπεζα χορήγησε αέρα κοπανιστό, στην πράξη έχει να λάβει υπερόγκους τόκους και επιπλέον έχει στα χέρια της πραγματικές περιουσίες των δανειοληπτών, τα υποθηκευμένα ακίνητά τους.

Έτσι η τράπεζα, στο τέλος της χρονιάς θα έχει απαιτήσεις, α) από το κράτος 105.000 ευρώ (100.000 δάνειο + 5.000 τόκους) και β) από τους Α,Β,Γ κ.λ.π. 900.000 ευρώ συν τους τόκους αυτών 45.000 ευρώ (δηλαδή συνολικά 1.050.000) και ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι έτοιμη να αποδώσει στους καταθέτες Χ,Ψ,Ζ κ.λ.π. τις καταθέσεις τους. Που θα βρεθούν όμως όλα αυτά τα χρήματα, αφού μόνο 100.000 ευρώ υπάρχουν στην «πραγματικότητα» μέσα στην αγορά;

Που θα βρει λοιπόν το κράτος τα 105.000 ευρώ να επιστρέψει στην ιδιωτική τράπεζα; Μόνο με έναν τρόπο. Θα φορολογήσει. Τι θα φορολογήσει; Θα φορολογήσει τους Χ, Ψ, Ζ κ.λ.π. διότι αυτοί υποτίθεται ότι εισέπραξαν ως εισόδημα τον αέρα που έδινε κάθε φορά η τράπεζα στο κράτος και στους Α,Β,Γ κ.λ.π. Θα φορολογήσει ακόμα και τους τυχόν τόκους καταθέσεων των Χ,Ψ,Ζ κ.λ.π. ως υποτιθέμενο εισόδημα. Με αυτή όμως τη φορολογία, δεν μπορεί να συγκεντρώσει στα χέρια του 105.000 ευρώ, ακόμα και αν μαζέψει όλο το αρχικό ποσόν, αφού μόνο 100.000 ευρώ είναι το αρχικό ποσό που μπήκε στην κυκλοφορία. Επιπλέον, οι υπόλοιποι δανειολήπτες, που θα βρουν άραγε τα 900.000 ευρώ συν τους τόκους για να τα επιστρέψουν κι αυτοί; Δεν συζητάμε φυσικά το τι θα γίνει αν πάνε όλοι μαζί οι καταθέτες Χ,Ψ,Ζ κ.λ.π. και ζητήσουν κι αυτοί τα χρήματά τους. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Εδώ πρέπει να παρέμβει το κράτος με έναν τρόπο. Να δανειστεί ξανά, έτσι ώστε να ρίξει νέο χρήμα στην κυκλοφορία. Αν όμως το κράτος είναι αφερέγγυο και η τράπεζα δεν το ξαναδανείζει, τότε τι θα γίνει; Τότε το κράτος θα αυξήσει τη φορολογία στους Χ, Ψ, Ζ κ.λ.π. και αν δεν έχουν να πληρώσουν (γιατί η τράπεζα εξάντλησε τα κλασματικά αποθέματα και δεν μπορεί να χορηγήσει άλλα δάνεια) θα απαλλοτριώσει άμεσα ή έμμεσα (μέσω της περαιτέρω αύξησης της φορολογίας) μέρος των καταθέσεών τους. Επιπλέον θα φορολογήσει και τα ακίνητα των Α,Β,Γ κ.λ.π., κάτι που θα πιέσει τις τιμές τους προς τα κάτω και θα επιταχύνει την απώλειά τους. Δηλαδή στην πραγματικότητα θα ξεφουσκώσει ένα μέρος της φούσκας που δημιουργήθηκε. Ταυτόχρονα, θα δώσει ενδεχομένως το δικαίωμα στην τράπεζα να «κουρέψει» και αυτή ένα μέρος των υπολοίπων καταθέσεων, για να ξεφουσκώσει κι άλλο η φούσκα, ενώ η τράπεζα θα προχωρήσει και σε πλειστηριασμό των ακινήτων που έχουν υποθηκευτεί από τους Α,Β,Γ κ.λ.π., τα οποία θα αγοράσουν οι Χ,Ψ,Ζ κ.λ.π. με τις εναπομείνασες εικονικές τους καταθέσεις, για να μειώσει κι άλλο το άνοιγμα μεταξύ καταθέσεων – απαιτήσεων. Ακόμα όμως και μετά τους πλειστηριασμούς των ακινήτων και πάλι οι Α, Β, Γ κ.λ.π. θα εξακολουθούν να οφείλουν τους τόκους και λοιπές διαφορές.

Βλέπουμε λοιπόν πως, τόσο οι Α,Β,Γ κ.λ.π. που νόμισαν ότι απέκτησαν περιουσίες με τα δάνεια που πήραν είναι εντελώς στο αέρα, όσο και οι Χ,Ψ,Ζ κ.λ.π. που νόμισαν ότι έχουν καταθέσεις στην τράπεζα, στην ουσία έχουν αέρα κοπανιστό και τζάπμα έχει πάει η δουλειά τους για να παράξουν τα πράγματα που αγόρασαν με τα δανεικά το κράτος και οι Α, Β, Γ κ.λ.π. Όλοι μας στην ουσία δεν έχουμε τίποτα και απλά είμαστε φυλακισμένοι σε μια εικονική οικονομική πραγματικότητα.

Σε ότι αφορά το κράτος, εννοείται ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να βρει ζωντανά στα χέρια του τα 105.000 ευρώ που πρέπει να δώσει στην τράπεζα, αφού δυστυχώς στην αγορά υπάρχουν μόνο 100.000 ευρώ. Εκείνο που, όπως είπαμε, θέλει να επιτύχει είναι να ξεφουσκώσει κάπως με όλα αυτά το σύστημα από τη φούσκα που δημιουργήθηκε για να θεωρηθεί το χρέος του βιώσιμο (εξυπηρετίσιμο), ώστε η τράπεζα να ξαναχορηγήσει δάνειο στο κράτος, και να αρχίσει νέος κύκλος.

Αν το κράτος είχε (από κάποια πηγή) τα 105.000 ευρώ να επιστρέψει, αλλά δεν είχαν οι ιδιώτες δανειολήπτες Α,Β,Γ κ.λ.π. τα δικά τους οφειλόμενα 900.000 ευρώ να επιστρέψουν, τότε θα λέγαμε ότι καταρρέει το τραπεζικό σύστημα και όχι το κράτος. Όμως όταν το κράτος, μέσω των δανείων που παίρνει, είναι ο κύριος τροφοδότης της αγοράς με ρευστό και δεν μπορεί αυτό να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, τότε χρεοκοπεί το κράτος. Εννοείται φυσικά ότι εφόσον χρεοκοπεί το κράτος, δεν θα μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και οι εξαρτημένοι από το κράτος, πολίτες οφειλέτες.

Το πιο πάνω παράδειγμα, είναι πέρα για πέρα απλουστευτικό, καθόσον στην πραγματικότητα στο σύστημα εμπλέκεται ολόκληρη η παγκοσμιοποίηση, με όλες τις τράπεζες και funds (αγορές) και όλα τα κράτη. Όμως, επί της ουσίας και σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, μπορούμε να πούμε σχηματικά ότι έχουμε μια τράπεζα, ένα κράτος, κάποιους δανειολήπτες και κάποιους καταθέτες. Δηλαδή έχουμε το ίδιο παράδειγμα σε μεγέθυνση, που λόγω της πολυπλοκότητας και των μεγεθών αργεί να καταρρεύσει ή να ξεφουσκώσει.

Αν δεν ξεφουσκώσει η φούσκα με τους πιο πάνω τρόπους, τότε πιέζονται οι πολίτες να γίνουν ανταγωνιστικοί και παραγωγικοί, ώστε να αυξηθεί έτσι το ΑΕΠ για να βρεθούν οι φόροι και να ξεπληρώσει το κράτος. Πως όμως θα γίνει αυτό όταν το σύστημα φράκαρε και οι πολίτες δεν μπορούν να συναλλαχθούν μεταξύ τους με άνετη ρευστότητα; Εδώ ακολουθούνται δύο λύσεις. Αφενός θα υπάρξει περιορισμός των αμοιβών και διαρθρωτικές αλλαγές, έτσι ώστε οι πολίτες να παράξουν ΑΕΠ, στην ουσία δωρεάν ως είλωτες. Αφετέρου, το κράτος θα ξεπουλήσει την περιουσία του σε τρίτους, έτσι ώστε και μαζί με τους πλειστηριασμούς των ακινήτων των οφειλετών, να καλυφθούν τα ανοίγματα της τράπεζας, για να συνεχίσει το σύστημα να δουλεύει. Μέχρις ότου όμως να αποδώσουν αυτά τα μέτρα, το κράτος θα αναγκαστεί να πάρει δανεικά όσα του λείπουν από το ΔΝΤ (του οποίου τα κεφάλαια προέρχονται πάλι από ιδιωτικές τράπεζες), υπογράφοντας ένα μνημόνιο λήψης των πιο πάνω μέτρων, για να μπορέσει να επιστρέψει τα 105.000 ευρώ, ώστε να να αρχίσει νέος κύκλος δανείων.

Ο μόνος τρόπος για να μπορέσει ένας λαός να ξεφύγει από αυτή τη εικονική οικονομική μέγγενη που τον εξαθλιώνει και τον κρατά αιχμάλωτο είναι να εκδίδει μόνος του ο λαός με δική του τράπεζα το νόμισμά του. Αυτό όμως το απαγορεύει η παγκοσμιοποίηση, η οποία στην ουσία έχει καταργήσει την εθνική κυριαρχία των κρατών και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αλλάξουμε, αλλάζοντας κατεύθυνση στην ίδια την παγκοσμιοποίηση, αν θέλουμε να βάλουμε στο κέντρο της παγκοσμιοποίησης τον άνθρωπο και όχι ιδιωτικά συμφέροντα. Το πουλόβερ από κάπου πρέπει να αρχίσει να ξηλώνεται. Ποιος όμως θα το τολμήσει πρώτος, αν δεν θέλει να αυτοκτονήσει, μέσα σε συνθήκες παγκόσμιας κυριαρχίας των αγορών;

Αυτό μόνο ένα ευρύτερο κοινωνικό κίνημα πολλών κοινωνιών μαζί μπορεί πλέον να το επιτύχει.

Πέτρος Χασάπης


Kαι πώς να μην μυρίζει;

Όταν στην χώρα που ο καινούργιος Ενιαίος Φόρος Ακινήτων απειλεί με δήμευση της ακίνητης περιουσίας πριν από την κατάσχεση που θα επιχειρηθεί αργότερα...

Όταν εκεί που το πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας ΕΟΠΥΥ, διαλύεται και ενδεχομένως καταργείται μέσα σε μιά νύχτα όπως η ΕΡΤ...

Όταν εδώ που τα νέα μέτρα βαφτίζονται, με την Πασοκικού τύπου συνηθισμένη τακτική, ως ''στοχευμένες παρεμβάσεις''(!)...

Όταν στην χώρα που οι ορισμένοι, με απόλυτη ευθύνη του ''πρωθυπουργού'', υπουργοί, θεωρούν ''δόξα'' την απόλυση εργαζομένων...

Όταν παραμονές της επετείου του Πολυτεχνείου, το υπουργείο Καταδυνάστευσης του Πολίτη απειλεί να ξανα-εισβάλει στον ίδιο χώρο αν τολμήσει και εκπεμφθεί από κει μέσα ελεύθερο σήμα οποιουδήποτε σταθμού...
Όταν ο επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου επί επτά χρόνια νομικός σύμβουλος των πρώτων κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ (τότε βέβαια τους ήταν αρεστός και τον είχαν ως ''ευαγγέλιο'') κύριος Γ. Κασιμάτης αναφέρει σαφώς: ''Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα''!...

Όταν εκεί που συμβαίνουν όλα αυτά, και άλλα τόσα, βρίσκεται ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ πολιτικός (ενώ είναι οι περισσότεροι), που να λέει ότι με μισθό δύο χιλιάδων ευρώ τον μήνα δεν τον συμφέρει να είναι πολιτικός!...

Και ισχυρίζεται ότι οι βουλευτές με 5.800 ευρώ τον μήνα καθαρά, αποσιωπώντας τα επιδόματα γραφείου, μετακίνησης, ενοικίου, τηλεφώνων, με βουλευτικά αυτοκίνητα, με αμοιβές από συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές (βλέπε Βρωμήλο!), κάνουν το ''σκ@τό τους παξιμάδι'', για να τα βγάλουν πέρα...

Τότε ΝΑΙ! ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ!
Και η έκρηξη είναι πολύ κοντά!

Πολύ κοντά στο να εξωτερικευτεί...
Γιατί μέσα στην ψυχή του λαού, έχει ήδη γίνει!...

Του Χρήστου Γιανναρά

Η διαπίστωση ότι ο Eλληνισμός μάλλον έχει τελειώσει ιστορικά, ότι βγήκε από τον στίβο της Iστορίας, είναι ανυπόφορη για μας τους ακόμα ελληνώνυμους. Mας πονάει. Oφείλουμε ωστόσο να ελέγξουμε τον ρεαλισμό της.

Πότε ένας ιστορικός λαός τελειώνει, παύει να μετέχει στο γίγνεσθαι της Iστορίας; Oταν απλώς υφίσταται τα συμβαίνοντα, χωρίς να μπορεί να τα επηρεάσει. Oταν παύει να σαρκώνει στοιχεία ενεργούμενης ετερότητας, μοναδικότητες που ενδιαφέρουν ευρύτερα, αφορούν σε καθολικές ανθρώπινες ανάγκες.

Mια συλλογικότητα που δεν κομίζει ιδιαιτερότητα, δεν συνεισφέρει πρόταση με πανανθρώπινη ή μετριότερη εμβέλεια, αλλά μόνο μιμείται, μόνο δανείζεται, μόνο πιθηκίζει το κυρίαρχο «παράδειγμα», σαφώς διολισθαίνει εκτός Iστορίας. Συνεχίζει να υπάρχει, αλλά παθητικά, στο περιθώριο ή ουραγός. Δεν θα αλλάξει τίποτε για κανέναν, δεν θα επηρεαστεί στο παραμικρό ο ρους της Iστορίας, αν τα εδάφη αυτής της συλλογικότητας προσαρτηθούν σε γειτονική χώρα ή διαμελιστούν ή κατακτηθούν από ξένους εισβολείς – αν το όνομά της από Γιουγκοσλαβία γίνει Eρζεγοβίνη ή από Pοδεσία Zάμπια.

Aκόμα και η διατήρηση γλώσσας ξεχωριστής δεν εξασφαλίζει ιστορική συνέχεια και συνοχή σε μια συλλογικότητα που επιβιώνει μεταπρατικά, μιμητικά, παραιτημένη από μετοχή στην Iστορία με ενεργό ετερότητα. Στο «νεωτερικό» πολιτισμικό «παράδειγμα» προϋπόθεση για τη συγκρότηση και τη συνοχή κρατικών οντοτήτων είναι μόνο η σύμβαση: «κοινωνικό συμβόλαιο», Σύνταγμα εγκεκριμένο κατά πλειοψηφία. Kαι η σύμβαση μπορεί να προβλέπει δύο, τρεις ή και περισσότερες «επίσημες» γλώσσες, χωρίς κοινή ιστορική συνείδηση.

Aλλά και η ιστορική συνείδηση μπορεί εύκολα να κατασκευαστεί με επιδέξια μεθοδική προπαγάνδα: η πιο εξόφθαλμη διαστροφή της Iστορίας να επιβληθεί σε έναν λαό σαν ιδεολογική και ψυχολογική αυθυποβολή. Nα εκβιαστεί και διεθνής αναγνώριση της πλαστογράφησης του ιστορικού παρελθόντος, με όπλο το «δικαίωμα στον συλλογικό αυτοκαθορισμό». Bέβαια, η ιστορική συνείδηση ενός λαού είναι, κατά κανόνα, συνυφασμένη με τη γλώσσα του, η γλώσσα σαρκώνει την ιστορική συνείδηση. Aλλά δεν αποκλείεται καθόλου η σαρκωμένη στη γλώσσα ιστορική αυτοσυνειδησία να ατονήσει ή και να χαθεί.

Πώς χάνεται η ιστορική αυτογνωσία και ταυτότητα η αποτυπωμένη στη γλώσσα ενός λαού; Oι Eλληνώνυμοι σήμερα συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε λέξεις που ζουν τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια στη ζωντανή ελληνική λαλιά: μιλάμε για «κοινωνία», «δημοκρατία», «αλήθεια», «λόγο». Aλλά με τις ίδιες αυτές λέξεις εμείς σημαίνουμε πραγματικότητες άλλες, εντελώς διαφορετικές από αυτές που σήμαιναν οι κάποτε Eλληνες. Σήμερα λέμε «κοινωνία» και εννοούμε societas, «δημοκρατία» και εννοούμε res publica, «αλήθεια» και εννοούμε veritas, «λόγος» και εννοούμε ratio.

Συντηρούμε ακόμα, κουτσά-στραβά, τα σημαίνοντα. Aλλά έχουμε χάσει τα σημαινόμενα, τη γνώση του «τρόπου» των Eλλήνων. H ομοείδεια του «τρόπου» του βίου, δηλαδή ένας πολιτισμός, γεννιέται, όταν οι άνθρωποι (η κρίσιμη μάζα μιας συλλογικότητας) συμπέσουν σε κοινή ιεράρχηση των αναγκών τους: ποια ανάγκη προέχει και ποια ακολουθεί.

Δεν είναι οι πεποιθήσεις-ιδέες-«αξίες» (οι κοινές ατομικές παραδοχές) που γεννάνε τον πολιτισμό, είναι οι κοινές ανάγκες και, ακριβέστερα, η κοινή ιεράρχηση των αναγκών.

Oι Eλληνες σημάδεψαν την ανθρώπινη Iστορία, επειδή αυτοί, για πρώτη (μάλλον και μοναδική) φορά, έδωσαν προτεραιότητα στην ανάγκη τους για την αλήθεια πριν από κάθε αναζήτηση χρησιμότητας. Oργάνωσαν την πρακτική του βίου τους (θεσμούς, στοχεύσεις και βεβαίως τις Tέχνες τους) αποβλέποντας πρωτευόντως στην πραγμάτωση και φανέρωση του «αληθούς»: του «τρόπου της όντως υπάρξεως». Kαι «όντως ύπαρξη», «κατ’ αλήθειαν» ύπαρξη, είναι αυτή που δεν μεταβάλλεται, δεν αλλοιώνεται, δεν φθείρεται, δεν πεθαίνει.

Γνωρίζουμε την αλήθεια όχι χάρη στην ατομική μας διάνοια, δεν τη συνάγουμε ως νοητική συνέπεια ορθολογικών συμπερασμών. Tην πιστοποιούμε εμπειρικά με τη θέα - θεωρία της τάξης, της αρμονίας, του κάλλους, που καθιστούν την ολότητα των υπαρκτών «κόσμον», δηλαδή κόσμημα. Tα επιμέρους υπαρκτά είναι φθαρτά, εφήμερα, θνητά.

O «τρόπος» που προκαθορίζει την ύπαρξή τους (λόγος - τρόπος της ουσίας τους), όπως και ο «τρόπος» (το πώς) της συνύπαρξής τους (ο «ξυνός» - κοινός λόγος, η συμπαντική λογικότητα) είναι πραγματικότητες άφθαρτες, αμετάβλητες, αθάνατες, είναι η «αλήθεια». Για τον Eλληνα «αλήθεια» είναι ο εμπειρικά προσιτός και πιστοποιούμενος «τρόπος της του παντός διοικήσεως» (Hράκλειτος). Eτσι,

– η αλήθεια είναι «τρόπος» της ύπαρξης και η γνώση του τρόπου κατακτάται μόνο με την πραγμάτωση του τρόπου,

– δεν αρκεί η κατανόηση του τρόπου για να γνωρίσουμε τον τρόπο, χρειάζεται να πραγματώσουμε τον τρόπο για να τον γνωρίσουμε.

Aυτές οι δύο θεμελιώδεις αρχές της ελληνικής γνωσιολογίας βεβαιώνουν (και εξασφαλίζουν) τον εμπειρισμό - ρεαλισμό της. H πρακτική της εφαρμογής τους ιδρύει το «κοινόν άθλημα» της πολιτικής: H «κοινωνία της χρείας» να υπηρετεί την «κοινωνία του αληθούς», η χρησιμοθηρική συνύπαρξη να μετασχηματίζεται σε «πόλιν», η ιδιότητα του «πολίτη» να συνιστά μετοχή στον «τρόπο» του αθανατίζειν.

Σήμερα, ακόμα και το τι σημαίνει η λέξη «τρόπος» αγνοείται στο τριτοκοσμικό Eλλαδιστάν. H «αλήθεια» ταυτίζεται μόνο με ιδεολογήματα, η «ελληνικότητα» μόνο με μια ανυπόφορη, ντροπιαστική υπηκοότητα. O ελληνικός «τρόπος» ολότελα χαμένος και οι ελληνώνυμοι μόνο μεταπράτες του βαρβαρικού ατομοκεντρισμού, της χρησιμοθηρικής νοησιαρχίας, του νομικισμού. Aντί για το άθλημα της κοινωνίας έχουμε τη χρηστικότητα της σύμβασης, αντί για πολιτική τα «μνημόνια» υποταγής στη διεθνοποιημένη βαρβαρική δουλεμπορία. Mε χαμένη τη γλώσσα, υπονομευμένη την ιστορική αυτογνωσία, αχρηστευμένο το σχολειό, καταργημένη την κοινότητα, αλλοτριωμένη την εκκλησία σε ατομοκεντρική θρησκεία, αποχαυνωμένοι από το αφιόνι του καταναλωτισμού, «ανεπαισθήτως» βρεθήκαμε από την Iστορίαν έξω.

Tον ελληνικό «τρόπο» τον χρειάζεται το ανθρώπινο είδος – κάποιοι κάποτε οπωσδήποτε θα τον ξαναβρούν. Oσοι αφυπνιστούν στην ανάγκη για προτεραιότητα της αλήθειας απέναντι στη χρησιμότητα, της «σχέσης» απέναντι στη σύμβαση, της «μετοχής» απέναντι στο δικαίωμα. Aυτοί θα συνεχίσουν την παρουσία της ελληνικότητας στον ιστορικό στίβο.

Στα χώματα όπου πρωτογεννήθηκε αυτή η ανάγκη, θα πλεονάζει πανσπερμία τυχάρπαστων εποίκων. Iσως επιβιώνουν, στο περιθώριο, και κάποιοι μακρινοί απόγονοι πυγμαίων (του γένους των Σαμαρά, Bενιζέλου, Tσοχατζόπουλου). Mε κώδικα συνεννόησης κάποια χρηστική εσπεράντο – συνταγή Pεπούση. Eίναι πολύ πιθανό να γράφουν ακόμα συνθήματα στους τοίχους.


Ένα βήμα πριν το casus belli σταμάτησε – ή μήπως όχι; – στις δηλώσεις του ο μετριοπαθής υποτίθεται πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ, εκτοξεύοντας ευθείες απειλές σε βάρος των Κούρδων της Συρίας, ίσως σε μια προσπάθεια να δώσει «εθνικιστικά διαπιστευτήρια» ενόψει της σύγκρουσής του με τον Ερντογάν στο εσωτερικό του AKP…

Από τη Νοτιοανατολική Τουρκία, την περιοχή που ο ίδιος ο Ερντογάν αποκάλεσε «Κουρδιστάν», σπάζοντας ένα ταμπού δεκαετιών στη γειτονική χώρα, έχοντας μάλιστα καλέσει τον Μασούντ Μπαρζανί, Κούρδο ηγέτη του Βορείου Ιράκ να διατυπώσει την υποστήριξή του στην ειρηνευτική διαδικασία, έκανε την ακόλουθη «ειρηνική» δήλωση αναφερόμενος στην πρόθεση των Κούρδων να αυτονομηθούν και να αυτοκυβερνηθούν:

«Η Τουρκία δεν μπορεί να επιτρέψει ένα τετελεσμένο (fait accompli) αποδεχόμενη κάτι τέτοιο στη Συρία… δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η Συρία που αντιμετωπίζει χάος να διαιρεθεί»! Ούτε λέξη φυσικά, ότι το χάος το δημιούργησε με την πολιτική της η δική του χώρα, ούτε λέξη για τις ορδές των παρανοϊκών ισλαμιστών εξτρεμιστών κάθε λογής που κόβουν κεφάλια τους οποίους η Τουρκία εξόπλισε και υποστηρίζει με κάθε τρόπο, ακριβώς για να καταπνίξουν κάθε κουρδική ενέργεια στο αίμα.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα www.defence-point.gr, η Τουρκία διαπίστωσε ότι ο σχεδιασμός για την περιοχή που περνούσε μέσω της απόλυτης αποσταθεροποίησης της Συρίας δεν της βγήκε και πλέον κινείται για να περιορίσει τη ζημιά που προκαλείται από τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Το πώς είναι δυνατόν κάτι που προβλέπαμε και καταγράφαμε όλοι να μην μπορούσε να δει η χώρα του Ερντογάν, μάλλον θα πρέπει να ερωτηθεί ο υπερεκτιμημένος υπουργός Εξωτερικών, ο Αχμέτ Νταβούτογλου.

Σίγουρα ένα ερώτημα θα έπρεπε να τεθεί και στην Ουάσιγκτον, αφού η κυβέρνηση Ομπάμα, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, αποδεικνύεται ως ό,τι πιο χαοτικό και ασυνάρτητο έχει περάσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και πολλές δεκαετίες. Η δε εμμονή της με την υποστήριξη μιας τέτοιας Τουρκίας, είναι ακόμα περισσότερο ακατανόητη.

Αυτό που επίσης προκαλεί εντύπωση είναι η στάση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ. Από τη μία είναι αυτοί που έχουν εκπαιδεύσει τους ομοεθνείς τους της Συρίας και έχουν δεσμευθεί να επέμβουν στρατιωτικά εάν οι ισλαμιστές θα τους απειλούσαν. Από την άλλη συνεχίζουν να χαριεντίζονται με τους Τούρκους. Ποια θα είναι η στάση τους άραγε, εάν οι απειλές του Γκιουλ σημαίνουν στρατιωτική επέμβαση;

Του Ιωάννη Μιχαλέτου 

Η 18σέλιδη "τρομοκρατική" προκήρυξη της 16ης Νοεμβρίου του 2013 σχετικά με τη δολοφονία των δύο μελών της Χρυσής Αυγής, έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Καταρχάς, είναι η πρώτη περίπτωση που σε τρομοκρατική προκήρυξη δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά για την επιχειρησιακή δράση της δολοφονικής επίθεσης ή/και την προετοιμασία της, ή ακόμα και δευτερεύοντες λεπτομέρειες οι οποίες δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό, ούτως ώστε να μπορούν οι Αστυνομικές Αρχές να πιστοποιήσουν πλήρως την γνησιότητα ή όχι της προκήρυξης. Με απλά λόγια δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο το οποίοι να επικυρώνει ότι ο συντάκτης της προκήρυξης γνωρίζει οτιδήποτε για τη δολοφονική επίθεση παραπάνω από ότι είναι γνωστό στον οποιοδήποτε πολίτη που παρακολουθεί το θέμα.

Επιπροσθέτως, όπως ανέφερε ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης, η υφή και η δομή γραφής της προκήρυξης είναι καθαρά "δημοσιογραφικού τύπου" γεγονός που περιπλέκει την όλη ανάλυση επί της καταστάσεως σε σύνθεση με την ανωτέρω παρατήρηση για την έλλειψη οποιουδήποτε στοιχείου που να ταυτοποιεί τον συντάκτη με την τρομοκρατική ομάδα και τη δράση της.

Τέλος εάν και σαφέστατα ο συντάκτης του κειμένου υπονοεί ότι η δολοφονία των μελών της Χ.Α έγινε ως αντεκδίκηση για τη δολοφονία του Φύσσα, δεν υπάρχει δικαιολόγηση για την προετοιμασία της ενέργειας που έγινε πριν από αυτήν δολοφονία, καθότι η μηχανή που χρησιμοποιήθηκε στο Νέο Ηράκλειο είχε κλαπεί μήνες πριν και σε φαινομενικά ανύποπτο πολιτικά χρόνο.

Σχόλια περί "επαγγελματία εκτελεστή"

Ο γράφων σε σχετικούς σχολιασμούς σε ΜΜΕ αναφέρθηκε σε "επαγγελματία εκτελεστή". Παρότι σε ορισμένες παρεμβάσεις διευκρινίστηκε ευκρινώς τι σημαίνει ο όρος "επαγγελματίας" θα επιχειρηθεί εν συντομία μια ακόμη παρατήρηση επί τούτου για διασαφήνιση.

Επαγγελματίας-τρομοκράτης-εκτελεστής, είναι αυτός που έχει ως πλήρη οικονομική δραστηριότητα την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων . Χρηματοδοτείται από τη δράση της τρομοκρατικής ομάδας και εκπαιδεύεται να σκοτώνει.

Σε ότι αφορά την καθαρή επιχειρησιακή δράση ακολουθεί ένα απόσπασμα από ένα εξειδικευμένο και αξιόπιστο σάιτ Έλληνα ερευνητή επί του θέματος.
"Αν παραβλέπουμε το καθαρά ηθικό και ανθρωπιστικό κομμάτι της εκτέλεσης-δολοφονίας και σταθούμε στο τεχνικό τμήμα αυτής, μπορούμε να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις οι όποιες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ανταποκρίνονται στην πραγματική διάθεση της στιγμής του δράστη, αφού θα πρέπει να τον γνωρίζουμε.
Από την σκοπιά λοιπόν του τρίτου, του συμβατικού θεατή, οι διαπιστώσεις αλλά και ερωτηματικά που προκύπτουν είναι μεταξύ άλλων και τα παρακάτω:
Ο δράστης ξεκίνησε να πυροβολεί από μια απόσταση περίπου 10 μέτρων.
- Απόσταση απολύτως φυσιολογική και ικανή να χρησιμοποιηθεί με το όπλο το όποιο είχε στην διάθεσή του.
- Ο δράστης κινείται κρατώντας το όπλο προτεταμένο και με τα δυο χέρια (αυτό είναι εμφανέστατο στο βίντεο).
Το κράτημα του όπλου με ένα ή δυο χέρια δεν είναι ζήτημα προς συζήτηση - διερεύνηση αυτή την στιγμή, αφού κανείς δεν γνωρίζει ποιο ήταν το σχέδιο πυρών του.
Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί σημείο παραδοχής ικανότητος-ανικανότητος, αφού η αστυνομική εκπαίδευση δεν μπορεί να έχει την ίδια μορφή και υπόβαθρο που έχει η εκπαίδευση ενός αντάρτη.
Ο αστυνομικός πρώτα νοιάζεται για τον περίγυρο της σκηνής, και μετά για την απειλή, κάτι που δεν μπορεί να ισχύει για έναν τρομοκράτη.
- Η απόσταση που ξεκινά τα πυρά είναι απολύτως δικαιολογημένη αφού είναι πιστή εφαρμογή του κανόνα ασφαλείας γνωστού ως ο... λοχίας Τίλερ.
Ουσιαστικά ο δράστης προκαλεί την αντίδραση της ομάδος έτσι ώστε να αποφύγει τυχόν αντεπίθεση εναντίον του από την οποία δεν θα μπορούσε να ξεφύγει.
Είναι η γνωστή ως αντίδραση των 7.5 μέτρων.
Ο δράστης γνωρίζει από συμπεριφοάα του ανθρώπινου σώματος... Αν υπάρχει ένα σκοτεινό σημείο και αυτό καλύπτεται από το... δένδρο, είναι σε ποιό τμήμα του τομέα διαφυγής έριξε ο δράστης και δεν πέτυχε τον μόνο διασωθέντα.
Αυτό είναι ένα σημείο προς συζήτηση, αλλά παραμένει επτασφράγιστο μυστικό του δράστη μέχρι να συλληφθεί και να φωτίσει αυτή την σκηνή και φυσικά ολόκληρη την ενέργειά του".
Επιπλέον οι βασικές αρχές του "Close Quarters Combat assault" είναι:
- Πληροφορίες πριν την επιχείρηση
- Αιφνιδιασμός
- Ταχύτητα
- Θανάσιμη βία
- Ασφαλής Διαφυγή

Όλες οι παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν στην εντέλεια από τους δράστες.

Στο εγχειρίδιο του "αστικού ανταρτοπολέμου του Μαριγκέλα", αναφέρεται ρητώς ότι "Το βασικό όπλο του αντάρτη πόλεως πρέπει να είναι το ελαφρύ ημιαυτόματο όπλο... ο αντάρτης θα πρέπει να το χειρίζεται το όπλο αυτό άριστα προσαρμοσμένο στη δική του ιδιοσυγκρασία...ο αντάρτης πρέπει να κάνει οικονομία πυρός και να βάλει για να σκοτώσει από πολύ κοντινή απόσταση".

Σε γενικές γραμμές σε ότι αφορά την προκήρυξη είναι νωρίς για να διαπιστωθεί ή όχι η γνησιότητα της, με ενδεχόμενο βεβαίως ο συντάκτης να συμμετέχει σε ένα εντελώς αποκλεισμένο πυρήνα του τρομοκρατικού δικτύου. Σε ότι αφορά την "επαγγελματικότητα ή όχι" του δράστη οι πράξεις του μιλούν από μόνες τους, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να συντελεστούν δίχως επιτυχία εάν δεν είχε προβεί ο ίδιος σε αλλεπάλληλες οργανωμένες εγκληματικές και δολοφονικές ενέργειες στο παρελθόν.

Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελληνική Αστυνομία από το τέλος του 2009 έως και τη σήμερον έχει σημειώσει πολλές επιτυχίες εις βάρος τρομοκρατικών δικτύων και πιο συγκεκριμένα ενάντια σε "επιχειρησιακά στελέχη " αυτών, με συνέπεια την σημερινή εποχή ελάχιστοι εξ'αυτών να μην βρίσκονται έγκλειστοι σε σωφρονιστικά ιδρύματα. Εκτιμάται και βάση τη κοινή λογική ότι οι υπόλοιποι είναι υπό την επιτήρηση είτε άμεση είτε έμμεση των Αρχών.

Σ.Σ. R.I.M.S.E.
Ο παρόν ιστοχώρος δεν αποτελείται από "αυτόκλητους ειδήμονες" ούτε "σεναριογράφους".
Ο γράφων εμφανίζεται μόνο όταν τον καλούν και διευκρινίζει σε κάθε περίπτωση ότι πρόκειται για προσωπικές εικασίες και σκέψεις με βάση τα ελάχιστα διαθέσιμα στοιχεία που υπάρχουν, όπως στην περίπτωση των πρόσφατων γεγονότων της τρομοκρατικής επίθεσης.
Οι αναλύσεις περιορίζονται σε συγκεκριμένους και εξειδικευμένους τομείς και δεν "απλώνονται" κατά το είθισται αρθρογράφων Κυριακάτικων εκδόσεων (Λόγου χάρη) σε θέματα εσωτερικής-διεθνούς πολιτικής, ασφάλειας, οικονομίας, τραπεζικής, Ευρωπαικής Ένωσης, μάνατζμέντ, τέχνης, επικοινωνίας, λογοτεχνίας, λόμπινγκ, παραπολιτικών δραστηριοτήτων, κτλ. κτλ.
Προσέτι, η αξία αυτή καθαυτή, των κατά καιρούς αναλύσεων έχει αναγνωριστεί τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο από διεθνείς φορείς, οργανισμούς και κέντρα ερευνών. Παρότι η περιαυτολογία είναι κάτι που δεν αρμόζει σε καμία περίπτωση, είναι χρήσιμο να εκφράζονται κατά καιρούς τέτοιες διευκρινίσεις ούτως ώστε να αποτρέπονται ανούσια σχόλια.

Πηγή RIMSE


Του Σενέρ Λεβέντ

Νομίζω ότι τα γεγονότα που θα σας διηγηθώ σήμερα δεν γράφτηκαν πουθενά προηγουμένως. Και εγώ πρόσφατα τα έμαθα. Και σάστισα γιατί έμειναν κρυφά τόσο καιρό. Μήπως είναι πράγματα για να αποκρύπτονται αυτά;

Πέρασαν 17 χρόνια από το 1996. Και μόλις σήμερα αποκαλύπτονται με τη μαρτυρία ενός αυτόπτη μάρτυρα. Ας το πω χωρίς να πολυλογώ περισσότερο. Μετά την ίδρυση της επιτροπής αγνοουμένων εδώ προκλήθηκε, λέει, πανικός και ανησυχία στην Τουρκία. Αποφάσισαν να καταστρέψουν τους ομαδικούς τάφους του 1974. Και έστειλαν γι’ αυτό μιαν ειδική ομάδα στο νησί. Για να βρει και να καταστρέψει τους τάφους εκείνους.

Το ξέρετε και εσείς ότι το 1996 ήταν μια πολύ κρίσιμη χρονιά με πολλά γεγονότα. Το 1996 πυροβολήθηκε ο Σολωμού στη Δερύνεια πάνω στον ιστό της σημαίας. Το 1996 λιντσαρίστηκε ο Ισαάκ πάλι στην ίδια περιοχή. Το 1996 διεξήχθη η επιδρομή στον Απόστολο Βαρνάβα. Το 1996 δολοφονήθηκε ο Κουτλού Ανταλί. Ειδικά τα δύο τελευταία γεγονότα είναι στενά συνδεδεμένα με το συμβάν που θα διηγηθώ.

Άρχισε αμέσως δουλειά η ομάδα που ήρθε στο νησί από την Τουρκία για να βρει και να αφανίσει τους ομαδικούς τάφους των Ελληνοκυπρίων. Πρώτα απ’ όλα, βάλθηκαν να ψάχνουν ανθρώπους που γνώριζαν τα μέρη όπου βρίσκονταν οι τάφοι αυτοί. Ήταν μια επιχείρηση που διεξήχθη με πολλή μυστικότητα. Οι ομαδικές σφαγές Ελληνοκυπρίων διενεργήθηκαν ειδικά μετά το μεγάλο έγκλημα στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη.

Άρχισαν δολοφονίες Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων – παιδιών, ηλικιωμένων- χωρίς διακρίσεις, από οργισμένους Τούρκους στρατιώτες και μερικούς Τουρκοκύπριους. Όσοι γνώριζαν έδειξαν τους τάφους που ήξεραν στην ειδική ομάδα που ήρθε από την Τουρκία. Στην Αφάνεια, στην Άσσια, στο Μπέκιοϊ, στο Τζιάος και όπου υπήρχαν. Πήγαν και στο Βαρώσι που είναι κλειστό για χρόνια. Στο Βαρώσι υπήρχαν, λέει, κάποιοι που δολοφονήθηκαν και θάφτηκαν μέσα σε χαβούζες για να αποφευχθεί ο κόπος του σκαψίματος τάφων. Και στοιβάχτηκε χώμα από πάνω τους.

Έγινε εκταφή όσων βρίσκονταν σε ομαδικούς τάφους. Φορτώθηκαν σε καμιόνια. Μεταφέρθηκαν και ρίχτηκαν στη θάλασσα. Και να που μας το ψιθυρίζουν στο αφτί μετά από τόσα χρόνια. Αν όλα αυτά αληθεύουν, σημαίνει ότι άδικα ψάχνουν όσοι τους αναζητούν. Δεν μπορούν να τους βρουν. Ας έρθουμε στην ιστορία του Αποστόλου Βαρνάβα. Όλοι νομίζουν ότι εκεί υπάρχει θαμμένος ένας θησαυρός στην αυλή του μοναστηριού και ότι γι’ αυτό σκάφτηκε με μια επιδρομή, έτσι δεν είναι; Τελικά, δεν είναι αυτή η αλήθεια, λέει. Υπήρχε και εκεί, λέει, ένας ομαδικός τάφος. Και πήγαν και εκεί μαζί με την ειδική ομάδα που ήρθε από την Τουρκία.

Ουσιαστικά, εκείνοι που θάφτηκαν εκεί δεν είχαν δολοφονηθεί εκεί. Τους σκότωσαν αλλού, όμως τους μετέφεραν και τους έθαψαν εκεί, λέει. Καλά, ο Κουτλού Ανταλί; Λένε ότι ο Κουτλού γνώριζε για την απόφαση που λήφθηκε στην Τουρκία και για την επιχείρηση που διεξαγόταν. Γι’ αυτό άρχισε να ανασκαλίζει την επιδρομή στον Απόστολο Βαρνάβα. Ασχολήθηκε με το θέμα αυτό στα άρθρα που έγραψε στην εφημερίδα. Λέγεται και ότι τον κάλεσε η στρατιωτική διοίκηση στο επιτελείο και τον προειδοποίησε για το θέμα. Δεν έδωσε σημασία στις απειλές ο Κουτλού. Άλλωστε δεν ήταν άνθρωπος που τον φόβιζαν τέτοια πράγματα.

Έτσι, πήραν την τελική απόφαση γι’ αυτόν. Τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν μπροστά στο σπίτι του. Δεν του έδωσαν την ευκαιρία να αποκαλύψει το μυστικό του Αποστόλου Βαρνάβα. Όπως δεν είχαν δώσει κάποτε την ευκαιρία στους Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν να αποκαλύψουν ποιοι έβαλαν τη βόμβα στα τεμένη Μπαϊρακτάρ και Ομεριγιέ. Δεν ήταν θησαυρός και παρόμοια πράγματα που αναζητούνταν στον Απόστολο Βαρνάβα, αλλά ομαδικός τάφος.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε τα λείψανα πόσων αγνοουμένων έχουν ριχθεί στη θάλασσα κατά τις επιχειρήσεις αυτές. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι αυτοί δεν θα καταστεί δυνατόν να βρεθούν ξανά. Για να τους θυμόμαστε αιώνια μπορούμε μόνο να στήσουμε ένα μνημείο του «αγνώστου θύματος». Να κοιτάμε αυτό το μνημείο καθημερινά και να ντρεπόμαστε. Αφού ούτε αυτό θα είναι αρκετό για να συγχωρεθούμε.

Δημοσιεύθηκε στις 15 Νομβρίου 2013 στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ: www.politis-news.com

Η υπόθεση Καρχιμάκη, η παπανδρεϊκή «γιάφκα» της ΕΥΠ και οι παρακολουθήσεις του Καραμανλή
Υπάλληλος της ΕΥΠ καταγγέλλει ευθέως «προδοσίες που έβλαψαν τη χώρα» σε αναφορά της με διαλόγους και κάνει λόγο για δύο αντίπαλα στρατόπεδα
"Πάγωσε" ένα σύστημα παρακολούθησης των συνόρων, επειδή Χρυσοχοΐδης και Μπίκας "έβλεπαν" πως δεν "ταίριαζε" στον ρόλο της ΕΥΠ

Ειδικού συνεργάτη
newspaper@parapolitika.gr

Την άμεση εμπλοκή του Γιώργου Παπανδρέου στην διακίνηση απόρρητων πληροφοριών σε καθημερινή βάση, επί σειράς ετών, αναδεικνύει ο πόλεμος κατασκόπων της ΕΥΠ που βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία τετραετία και πλέον λαμβάνει δημόσιες διαστάσεις, μετά την έρευνα στο σπίτι του Μιχάλη Καρχιμάκη και την κλήση του σε απολογία με κακουργηματικό κατηγορητήριο.

Δύο ομάδες στελεχών που εισήλθαν στις μυστικές υπηρεσίες την περίοδο 1981 – 1989, καταλαμβάνοντας επί δύο δεκαετίες τις καίριες Διευθύνσεις κατασκοπείας και αντικατασκοπείας και διαχείρισης των μυστικών κονδυλίων, συγκρούονται ανηλεώς με μηνύσεις και βαριές κατηγορίες για «σκευωρία, κομματική θρασύτητα, εκβιασμούς και συνδικαλιστική αλητεία».
Τούτο προκύπτει από το εξώδικο που έχουμε στη διάθεσή μας και το οποίο απέστειλε στις 4 του μηνός η υπάλληλος της ΕΥΠ Ε.Λ. προς την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Ήδη αυτό βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, των υπουργών Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, της εισαγγελέως Πρωτοδικών, του διοικητή της ΕΥΠ Θ. Δραβίλλα, καθώς και του 3ου τακτικού ανακριτή Δημήτρη Φούκα, ο οποίος διερευνά τις υποθέσεις των υποκλοπών και του σχεδίου δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή.

Οι προδοσίες

Όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, συγκεκριμένη υπάλληλος της ΕΥΠ, που τυγχάνει να είναι και η αρχαιότερη της υπηρεσίας, μιλά ευθέως για «προδοσίες που έβλαψαν τη χώρα μας», αναφερόμενη, εκτός των άλλων, στη συνάντηση του Μ. Καρχιμάκη με συνδικαλιστές της ΕΥΠ τον Δεκέμβριο του 2005 στο εστιατόριο «Πρυτανείο» του Κολωνακίου. Στους διαλόγους, αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«Δεν μου έχετε φέρει τελευταία από εκείνα τα ωραία χαρτιά», φαίνεται να λέει ο Μ. Καρχιμάκης, απευθυνόμενος στους συνδικαλιστές της υπηρεσίας.
«Να του πηγαίνουμε με τον Θόδωρα το ενημερωτικό δελτίο που στέλνουμε στον πρωθυπουργό», απαντά η κυρία Α.Π.
«Ρε, είστε τρελοί; Τι το περάσατε το μαγαζί; ΙΚΑ; Αλλά και πέρα απ’ αυτό, αν σας πιάσουν σε έναν έλεγχο στην πύλη, τότε πάτε όλοι χαμένοι… Τέρμα, εδώ σταματάει αυτό…», παρεμβαίνει ο πρόεδρος των συνδικαλιστών.
«Μα, το θέλει ο πρόεδρος (σ.σ. ο Γ. Παπανδρέου), απαντά ο Καρχιμάκης.
«Να… κι εσύ κι αυτός, είπα τέρμα…»

Η Ε.Λ. σε παλαιότερη αναφορά της προς τη διοίκηση της ΕΥΠ (13.4.2013) ονοματίζει ορισμένους από όσους βρίσκονταν σε εκείνη τη συνάντηση (Α.Κ., Θ.Σ., Μ.Σ., Φ.Δ., Γ.Π., Β.Γ., Α.Π. κ.α.), η οποία κατά τον Καρχιμάκη και ακόμη μία υπάλληλο που φέρεται να συμμετείχε, έγινε, αλλά μόνο για συνδικαλιστικούς λόγους. Σε κάθε περίπτωση, προκύπτουν έντονες ενδείξεις ότι την περίοδο Καραμανλή το απόρρητο δελτίο της ΕΥΠ δεν διαβιβαζόταν μόνον στον τότε πρωθυπουργό, αλλά και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος, μη έχοντας θεσμική αρμοδιότητα σε ζητήματα διαχείρισης τέτοιων πληροφοριών, μπορούσε κάλλιστα να τις αξιοποιήσει και να τις κοινοποιήσει κατά το δοκούν.

Τα στρατόπεδα

Η Ε.Λ. που υπηρετεί στο Δημόσιο από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στην ΕΥΠ από το 1981, έχοντας θητεύσει στο ιδιαίτερο γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου στο ΥΕΘΑ, αλλά και ως ιδιαιτέρα των τότε διοικητών της Υπηρεσίας Γ. Πολίτη και Κ. Τσίμα, και κατόπιν στην Α’ Διεύθυνση Συλλογής Πληροφοριών (κατασκοπεία), βρίσκεται μαζί με τον πρόεδρο του παλαιότερου συνδικαλιστικού οργάνου της υπηρεσίας (ΠΟΣΕΥΠ) Κ.Α., στο ένα «στρατόπεδο».
Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται ο πρόεδρος της νέας ομοσπονδίας που δημιουργήθηκε το 2011 στην υπηρεσία (ΟΜΕ-ΕΥΠ), Θ.Σ. –ο οποίος ελέγχεται πειθαρχικά μετά από καταγγελίες στελεχών που ανήκουν στην πλευρά Κ.Α.-, καθώς και άτομα που αντικατέστησαν την προηγούμενη ομάδα στις διευθυντικές θέσεις.

Τόσο ο Κ.Α. όσο και ο Θ.Σ. προέρχονται από τον χώρο της ΠΑΣΚΕ και στα χρόνια των… παχιών αγελάδων συνεργαζόταν αρμονικά μεταξύ τους. Τα πράγματα, όμως, γρήγορα χάλασαν, με την πλευρά Κ.Α. να υποστηρίζει ότι δεν δέχθηκε να στηρίξει τις πολιτικές της κυβέρνησης ΓΑΠ και της διοίκησης Μπίκα. Το πρώτο σημάδι του πολέμου ήταν το φωτογραφικό στιγμιότυπο του κ. Κ.Α. από νυχτερινή έξοδο στα μπουζούκια, το οποίο δημοσιεύθηκε σε Κυριακάτικη εφημερίδα (σημ. - απορία ιστολογίου: Η αποκάλυψη πρακτόρων μυστικών υπηρεσιών τιμωρείται παραδειγματικά -και με συνοπτικές διαδικασίες- σε όλες τις χώρες αλλά όχι στην Ελλάδα!!! Γιατί άραγε;)

Τριβές

Οι πρώτες τριβές σημειώθηκαν την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, με την ανάθεση του διάτρητου συστήματος παρακολουθήσεων C4I (2003), στο οποίο είχε ενεργή συμμετοχή ο κύκλος των συνεργατώ ν του τότε υπουργού Εξωτερικών, Γ. Παπανδρέου. Συνεχίστηκαν με τις υποθέσεις των υποκλοπών (2005) και των «Πακιστανών», εντάθηκαν με την αποκάλυψη του σχεδίου δολοφονίας του Κ. Καραμανλή και κορυφώθηκαν μετά την κυβερνητική αλλαγή του 2009.
Ο νέος διοικητής, πρέσβης σήμερα της Ελλάδας στη Μ. Βρετανία, Κ. Μπίκας, ανακάτεψε την τράπουλα, τοποθετώντας στις νευραλγικές θέσεις πρόσωπα της εμπιστοσύνης του κ. Παπανδρέου.
Σύντομα οι αντεγκλήσεις έλαβαν μορφή χιονοστιβάδας και μάλιστα στις 2 Φεβρουαρίου 2001 η Ε.Λ. κοινοποίησε ακόμη και στον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ, Σπύρο Παπασπύρο(!), διαμαρτυρία της άκρως απόρρητου περιεχομένου προς τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης και τον διοικητή της ΕΥΠ, Κ. Μπίκα, στην οποία μεταξύ άλλων έγραφε τα εξής: «Τι ακριβώς εννοούσε ο κ. υποδιοικητής (Χρ. Τσαντρίζος) αναφέροντας ότι υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα από συναντήσεις μας με δημοσιογράφους; Είμαι υπό παρακολούθηση και, αν ναι, για ποιόν λόγο; Ή είναι υπό παρακολούθηση συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι, τους οποίους υποτίθεται ότι συναντούμε εμείς;»

Ο κ. Κ.Α., επικεφαλής επί 20 έτη της Α’ Διεύθυνσης, έχει τεθεί σε αργία από το 2010, αντιμετωπίζοντας αρχικώς την κακουργηματική κατηγορία της κατασκοπείας και πλέον, μετά το πέρας της κύριας ανάκρισης, την πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορία της κατοχής απορρήτων εγγράφων.

Στον «πόλεμο» των δύο «στρατοπέδων» είχε αποδοθεί και στο πρόσφατο παρελθόν –πριν από τις εκλογές του 2012- και η διαρροή «αποδείξεων πληρωμών» στα ονόματα των δημοσιογράφων Β. Χήτου –τότε υποψήφιος με τους ΑΝΕΛ- και στη συνέχεια του Κ. Βαξεβάνη, του Β. Λαμπρόπουλου κ.α. Μάλιστα, τον Μάιο του 2012, ανώνυμος αποστολέας είχε ταχυδρομήσει τα ίδια παραστατικά με ονόματα δημοσιογράφων σε διαφορετικούς παραλήπτες, ενώ ένας φάκελος με αντίγραφα των παραστατικών είχε παραλήπτη τον τότε πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, Δ. Τρίμη.
Στον ίδιο «πόλεμο» ως θύματα εμφανίστηκαν ακόμα και στελέχη της ΕΥΠ, οι οποίοι είδαν τα αποτελέσματα των ψυχομετρικών τους τεστ, δηλαδή την πλήρη «ακρινογραφία» τους, να δημοσιεύονται σε blog.

Δίκες για το «Γεωγραφικό Σύστημα»

Οι Έλληνες κατάσκοποι δεν είναι επιρρεπείς μόνο στα μυστικά κονδύλια, αλλά και στις διαρροές, όπως αποκαλύφθηκε το καλοκαίρι του 2011 από το αμερικανικό Wikileaks, σύμφωνα με το οποίο κομματάρχες του ΠΑΣΟΚ που υπηρετούν στις μυστικές υπηρεσίες μιλούν τουλάχιστον από το 2006 δεξιά κι αριστερά για εθνικές υποθέσεις, ενώ κάποιοι δίνουν καθημερινά ραπόρτο σε πρέσβεις ξένων κρατών.

«Περιέργως, δεν έχει διεξαχθεί καμία έρευνα από κανέναν για τα όσα εξωφρενικά αναφέρουν τα τηλεγραφήματα των αμερικανών πρέσβεων και για συναδέλφους προσκείμενους στο ΠΑΣΟΚ, που είναι επιρρεπείς στις διαρροές», επισημαίνει στην επιστολή της προς τον νυν διοικητή της ΕΥΠ, Θ. Δραβίλλα, η παλαιά ιδιαιτέρα του Ανδρέα Παπανδρέου, που σήμερα νοσηλεύεται με σοβαρή ασθένεια σε κρατικό νοσοκομείο.
Συνδέει, επίσης, τις διαρροές από την ΕΥΠ την τριετία 2006 – 2009 με το τηλεγράφημα του Αμερικανού τότε πρέσβη, Τσ. Ρις ότι «θα κάνει το παν για να ακυρώσει τη συμφωνία Ελλάδας – Ρωσίας».
Παραλλήλως, περιλαμβάνει και το μεγάλο έργο, κόστους 1,5 εκατ. Ευρώ, του «Γεωγραφικού Συστήματος Παρακολούθησης των Συνόρων», για το οποίο έχουν παραπεμφθεί σε δίκες στελέχη και από τις δύο συγκρουόμενες ομάδες της Υπηρεσίας.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε επί των ημερών του κ. Ι. Κοραντή στην ΕΥΠ και του Γ. Βουλγαράκη στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Όταν άλλαξε η κυβέρνηση, το έργο θεωρήθηκε ότι δεν ανήκε στις αρμοδιότητες της ΕΥΠ και απεντάχθηκε δύο φορές από τον Μ. Χρυσοχοΐδη από την Κοινωνία της Πληροφορίας.
Η μία πλευρά (Κοραντή, Κ.Α.) έλεγε ότι επρόκειτο για «Φργο Φεράρι σε σχέση με τα Φιατάκια που κυκλοφορούσαν».
Η άλλη (Χρυσοχοΐδης, Μπίκας) ότι το πρόγραμμα, σε συνεργασία με την υποψήφια ανάδοχο ρωσική εταιρεία, ήταν και προβληματικό και εκτός του πλαισίου της αποστολής της υπηρεσίας.

Αμέσως μετά τις εκλογές η υπόθεση ανατέθηκε προς έρευνα στον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λ. Ρακιντζή και ακολούθως η εισαγγελέας Πρωτοδικών, Ε. Κυβέλου, άσκησε διώξεις για τις σοβαρές παρατυπίες που διαπίστωσε.
Η κοινοπραξία που ανέλαβε ως διάδοχος τη σύμβαση του έργου τον Μάιο του 2012 κέρδισε την προσφυγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου.
Στο δικόγραφο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο τότε διοικητής, Κ. Μπίκας (σημερινός πρέσβης της Ελλάδας στη Μεγάλη Βρετανία), «παράνομα απένταξε το έργο».
Ωστόσο, ο εισαγγελέας Εφετών, Π. Πούλιος, ακόμη εξετάζει σχολαστικά την υπόθεση, αφού δεν έχει διαπιστώσει αξιόποινες συμπεριφορές από την πλευρά των εμπλεκομένων. Άλλωστε, κάτι τέτοιο λογικά θα έπεφτε στην αντίληψή του όταν επόπτευε την ΕΥΠ την περίοδο της διεξαγωγής του διαγωνισμού του έργου.

Σε δήλωσή του ο δικηγόρος της υπαλλήλου Ε.Λ. και Κ.Α., Γιώργος Παπατσιώρης, αναφέρει σχετικά με τη δικαστική διαμάχη των στελεχών της ΕΥΠ:
«Η πολιτική, θεσμική και εξωθεσμική συνωμοσία και σκευωρία που στήθηκε εις βάρος όχι μόνο άξιων στελεχών της ΕΥΠ, αλλά προπάντων της χώρας μας, οδηγείται πλέον στο φως της αλήθειας και της Δικαιοσύνης.
Οι στημένες κατηγορίες εναντίον αφοσιωμένων πατριωτών στελεχών, που αρνήθηκαν να υποταχθούν σε μικροκομματικές λογικές, καταρρέουν, παράλληλα, δε, αποκαλύπτεται πλέον η δράση όσων δολίως ενήργησαν αντεθνικά.
Δυστυχώς, απορία προκαλεί η μέχρι σήμερα αδράνεια(;) της νυν διοίκησης της ΕΥΠ να αποκαταστήσει το κύρος της Υπηρεσίας, αλλά και των στελεχών της, των οποίων αδίκως σπίλωσαν την τιμή και υπόληψη.
Ευτυχώς, όμως, που υπάρχουν δικαστικοί λειτουργοί, που πιστοί στο καθήκον τους ενεργούν αμερόληπτα προς αποκατάσταση της αλήθειας».

Πηγή εφημ. «Παραπολιτικά»

Σχόλιο ιστολογίου: Τα στοιχεία των εμπλεκομένων πρακτόρων τα δημοσιεύουμε με τα αρχικά τους, προκειμένου να μην υπάρξουν τυχόν προβλήματα με πιθανή αναγνώρισή τους σε μελλοντικές επιχειρησιακές τους δραστηριότητες


«Eγώ όχι μόνο δεν συνερ­γά­ζομαι, αλλά ούτε καλη­μέ­ρα δεν λέω με τους Ανεξάρ­τητους Ελληνες» δήλωσε ο... βομβιστής της εβδο­μάδας Π. Τατσόπουλος 

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Απερίγραπτο αλαλούμ επικρατεί στην πολιτική ζωή της χώρας. Ολοι οι βουλευτές έχουν αντιληφθεί ότι το Μνημόνιο έχει κυριολεκτικά τινάξει στον αέρα το πολιτικό σκηνικό. Αλλοι συνειδητοποιούν και άλλοι ψυχανεμίζονται ότι τίποτα δεν θα μείνει όρθιο από τους παλιούς συσχετισμούς στις βουλευτικές εκλογές. Η κατάσταση αυτή αποσταθεροποιεί ακόμη περισσότερο το πολιτικό σκηνικό, καθώς ο κάθε βουλευτής συμπεριφέρεται περίπου σαν... αρχηγός κόμματος. Λέει δημόσια ό,τι του κατέβει στο κεφάλι! «Ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να αναλάβει μια πολιτική πρωτοβουλία καλώντας τον Φ. Κουβέλη σε μια συζήτηση για τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση» δήλωσε π.χ. η Ντόρα Μπακογιάννη, αιφνιδιάζοντας ίσως τον Αντώνη Σαμαρά.

Η Ντόρα προειδοποίησε: «Οταν ο αριθμός (σ.σ. των κυβερνητικών βουλευτών) είναι 153, ο κάθε συνάδελφος μπορεί να κάνει τον Ταρζάν. Δεν είναι η ώρα για τέτοια πράγματα» υπογράμμισε. Ταραχή στην κυβέρνηση: «Δεν έδιωξε κανείς τη ΔΗΜΑΡ, μόνη της έφυγε» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απορρίπτοντας την πρόταση. Οργή στο ΠΑΣΟΚ: «Να ψηφίσουμε εμείς όλα τα μέτρα και έπειτα να έρθουν αυτοί της ΔΗΜΑΡ να μπουν στην κυβέρνηση;» τόνιζαν έξω φρενών οι βουλευτές του.

Κατηγορημα­τική απόρριψη της πρότασης της Ντόρας από τον Φώτη Κουβέλη: «Με δεδομένη την ασκη­θεί­σα πολιτική, με δεδομένη τη διαφωνία μας προς εκείνη την πολιτική, αλλά και την πολιτική που σήμερα ασκείται από την κυβέρνηση, δεν είναι δυνατόν, δεν έχει καμία λογική να επανέλθει η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση» δήλωσε ο πρόεδρος του κόμματος αυτού σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στην Καβάλα. Αμέσως όμως εκφράστηκαν και πάλι δημοσίως οι τρεις γραμμές που συνυπάρχουν για την ώρα στους κόλπους της ΔΗΜΑΡ. «Οσοι νόμιζαν ότι η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ ήταν μια ευγενική συμμετοχή, έκαναν λάθος. Τώρα είναι αργά» δήλωσε ο Θόδωρος Μαργαρί­της, εκφράζοντας την επίσημη θέση του κόμματος.

Υπέρ της επιστροφής τάχθηκε όμως ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Βασίλης Οικονό­μου: «Μπορεί να υπάρξει προγραμματική συμφωνία των τριών που θα οδηγήσει στην επιστροφή του κόμματος στην κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, αν υπάρξει σύγκλιση στις θέσεις» δήλωσε. «Η κ. Μπακο­γιάννη έχει απόλυτο δίκιο» υπερθεμάτισε ο επίσης βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Γρ. Ψαριανός. Εντελώς αντίθετη η θέση του επίσης βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γ. Πανού­ση: «Το μομέντουμ της Κεντρο­αριστε­ράς έχει τελειώσει. Πρέπει να ξεκινήσει τώρα η συζήτηση μεταξύ των κομμάτων της Αριστεράς. Κυβερνώσα Αριστερά χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ δεν υπάρχει» διακήρυξε.

Απειλή - βόμβα από τον Β. Οικονό­μου: «Ολα δείχνουν πως η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται σε τόσο μεγάλη κρίση που δεν αποκλείεται να οδηγηθεί και στη διάσπασή της στο συνέδριο του κόμματος!» δήλωσε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη. Χαμηλότερης ισχύος πολιτική βόμβα και από την πρώην υπουργό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ επί Γιώρ­γου Παπανδρέου, Κατερίνα Μπατζελή. Εκανε λόγο για «διάσπαση» της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ και προέβλεψε ανακατατάξεις στο ΠΑΣΟΚ! Η Κ. Μπατζελή σήμερα δεν είναι ούτε βουλευτής! Ισως όμως να ξέρει κάτι.

Πολιτικός... βομβιστής της εβδομάδας πάντως ανακηρύσσεται πανηγυρικά ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Τατσόπουλος. Δήλωσε ότι με τους Ανεξάρτητους Ελληνες «εγώ όχι μόνο δεν συνεργάζομαι, αλλά ούτε καλημέρα δεν λέω». Αυτό ήταν το λιγότερο. «Ακόμα και με την αριστερή πτέρυγα του Λαφαζάνη (σ.σ. η οποία ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, ως γνωστόν) δεν έχω τίποτα κοινό!» πρόσθεσε. Προβλέπεται σύντομα απόπλους!


Του Θύμιου Παπανικολάου 

«Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν». Κοιλοπονούσαν οι κορυφές των μυστικών υπηρεσιών και γέννησαν ένα ποντικό έκτρωμα: Την προκήρυξη της νέας «οργάνωσης»!!!

Το όνομά της: «Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις»…

Το σήμα, στο κέντρο του τίτλου: Αυτό της «17Ν», δηλαδή το αστέρι, αλλά μαύρου χρώματος, αυτό του Αναρχισμού…

Μια νέα, λοιπόν, «17Ν» μας προέκυψε, αλλά απαλλαγμένη από το «μαρξισμό» και χρωματισμένη με έναν από τους «εχθρούς» του, τον «Αναρχισμό»…

Από την «εθνικιστική» «17Ν» περάσαμε στην «αντιρατσιστική»…

ΤΩΡΑ το πώς επέλεξαν οι «Αναρχικοί» το αστέρι της «μαρξιστικής» «17Ν», αυτό μόνο οι μυστικές υπηρεσίες το γνωρίζουν…
Βλέπετε οι μυστικές υπηρεσίες δεν ασχολούνται με τόσο «λεπτές» πολιτικές αποχρώσεις, αφομοιώνουν μόνο τα χοντρά…

Πάμε παρακάτω.

Όποιος αντέξει και διαβάσει προσεκτικά την προκήρυξη θα διαπιστώσει αβίαστα τούτο: Ότι είναι ένα μακροσκελές κείμενο χωρίς στέρεο και αποκρυσταλλωμένο σκελετό ιδεολογικό και πολιτικό, χωρίς σαφές «νευρικό σύστημα», αλλά ένα κείμενο πολλών ασαφειών, με πολλά μπαλώματα και αποκόμματα από το ΟΛΟΝ ετερογενές και αντιφατικό φάσμα της Αριστεράς και του Αναρχισμού. Ένα κουρκούτι για όλα τα γούστα…

Την προκήρυξη μπορεί να τη διαβάσετε ΕΔΩ:

Ένα κείμενο ΕΚΤΡΩΜΑ που οι συγγραφείς του για να επικαλύψουν και αποκρύψουν τις ασάφειες, τα «μπαλώματα» και τις καραμπινάτες αντιφάσεις, φλυαρούν ακατάσχετα και επιδίδονται σε λεπτομέρειες πρακτορικών φακελωμάτων…

Η ακατάσχετη φλυαρία, τα γιγάντια σεντόνια, το ανακάτεμα λεπτομερών «στοιχείων» κ.λπ, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ την «επιστημονική» πρακτική των μυστικών υπηρεσιών και των προβοκατόρων, ακριβώς γιατί έτσι διασπάται η συνοχή της σκέψης και σκεπάζονται οι ατέλειες και οι «ακαθαρσίες»…

Οι προβοκάτορες σπερμολογούν από παντού και δημιουργούν «κουβάρια» αξεδιάλυτα για να χάνεις τον μπούσουλα…

Αυτό όμως που δεν μπορούν να κρύψουν οι συντάχτες του κειμένου (οι μελετητές και γραφιάδες των μυστικών υπηρεσιών) είναι τούτο: Η μεγάλη αγωνία τους να δομήσουν ένα κείμενο που να ενοχοποιεί και να προβοκάρει το ΣΥΝΟΛΟ της Αριστεράς, εμφανίζοντας αυτή τη νέα «οργάνωση» και το δολοφονικό της έργο, σαν «οργάνωση» Αριστερής και Αναρχικής προέλευσης, που έχει τις ρίζες της, τράφηκε και γιγαντώθηκε μέσα στο μωσαϊκό της σημερινής «αριστεράς».

Ο στρατηγικός στόχος αυτού του εκτρώματος είναι ακριβώς ο ίδιος που διατυμπανίζει ο πλανητικός φασισμός και τα εγχώρια πολιτικά του παραρτήματα, οι μυστικές υπηρεσίες και η Αντιτρομοκρατική, ο Δένδιας: Ότι δηλαδή η Αριστερά υποθάλπει και τρέφει την «τρομοκρατία», ότι οι «τρομοκράτες» (δηλαδή τα κατασκευάσματα των μυστικών υπηρεσιών) έχουν αριστερές ρίζες και λειτουργούν μέσα και στη σημερινή «αριστερά»…

Τις «προφητείες» του Δένδια από την εποχή της εκκένωσης της Βίλας Αμαλίας «τεκμηριώνει» το κείμενο της φλύαρης και εκτρωματικής προκήρυξης…

Ακόμα πιο συγκεκριμένα: Η ραχοκοκαλιά του κειμένου στηρίζεται πάνω στους «κλέφτες και αστυνόμους», ανάμεσα στους επαγγελματίες «αντιρατσιστές» και στη Χρυσή Αυγή: ΟΛΑ τα ιδεολογήματα των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών» αναπαράγει το κείμενο, δίνοντας σ’ αυτά τα ιδεολογήματα των εστιών του Σόρος, τη στρατιωτική, συνωμοτική και δολοφονική τους ΕΚΦΡΑΣΗ, σαν «αντίπαλο δέος», στην άλλη δομή της «τρομοκρατίας» των μυστικών υπηρεσιών, αυτή της παρακρατικής Χρυσής Αυγής…

Το να αναλύσουμε όλο αυτό το εκτρωματικό κουβάρι της προκήρυξης το θεωρούμε χάσιμο χρόνου. Είναι τόσο κακοφτιαγμένη και αυτή η νέα τρομοκρατική συνταγή των μυστικών υπηρεσιών και τόσο ΟΡΑΤΟΙ οι στόχοι της προκήρυξης που και το νέο αυτό μαγείρεμα δεν εξαπατά κανένα πλέον.

ΕΚΤΟΣ από αυτούς που θέλουν να συνεχίζουν ζούνε μέσα στις αυταπάτες περί «αριστερής τρομοκρατίας»…

Υ.Γ. Ακόμα και ο χρόνος επιλογής της προκήρυξης, στην επέτειο του Πολυτεχνείου σηματοδοτεί τον προβοκατόρικο χαρακτήρα του εγχειρήματος…
Το είπαμε: Οι μυστικές υπηρεσίες τα μπερδεύουν στις λεπτομέρειες και στις πολιτικές αποχρώσεις, αν και απ’ ότι φαίνεται τα μπερδεύουν, μέσα στην πίεσή τους, και στα χοντρά…

Πηγή Ρεσάλτο

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος 
«Ένα έθνος που έχει τη δύναμη να επιβιώνει και να ξεπερνά μια τέτοιας έκτασης καταστροφή, ακόμα και να αποκομίσει οφέλη και περαιτέρω ισχύ από αυτήν, είναι ανίκητο. [...] Τώρα δεν είναι η ώρα να αναρωτιόμαστε πώς συνέβησαν όλα. [...] Όταν προσπερνώ το παρελθόν και κοιτάζω μπροστά, το κάνω σκόπιμα. Δεν υπάρχει χρόνος για άσκοπες διενέξεις. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα, διεξοδικά και αποφασιστικά. [...] Σας ρωτώ: Θέλετε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο; Αν κριθεί απαραίτητο θέλετε έναν πόλεμο πιο ολοκληρωτικό και ακραίο απ’ ό,τι έχουμε φανταστεί μέχρι σήμερα;»
Αποσπάσματα από την ομιλία του Γιόζεφ Γκαίμπελς στο κλειστό γυμναστήριο του Βερολίνου, 18 Φεβρουαρίου 1943
Ο μετρ της χιτλερικής προπαγάνδας και ο -κατά πολλούς- «πατέρας» των τρικ της σύγχρονης «επικοινωνίας» και της διαφήμισης, πραγματοποίησε αυτή την εκρηκτική ομιλία όταν όλα είχαν κριθεί για τη μηχανή του θανάτου του 3ου Ράιχ. Η ήττα στο Στάλινγκραντ είχε αφαιρέσει και τα τελευταία ίχνη ελπίδας από τα γερμανικά επιτελεία για την επίτευξη νίκης.
Η αρχή του τέλους σήμανε στις 23 Αυγούστου του 1942 και η αυλαία των φιλοδοξιών του ναζισμού έπεσε στις 2 Φεβρουαρίου 1943. Επί πέντε μήνες, μία εβδομάδα και τρεις ημέρες διεξήχθη μια ασύλληπτης έκτασης μάχη, όπου οι βασικοί αντίπαλοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ και ο Στάλιν, έπαιζαν -στην κυριολεξία- τη μοίρα του πλανήτη στους πεσσούς του θανάτου και του αίματος.
Οι Γερμανοί έχασαν, οι Ρώσοι κέρδισαν. Η συντριβή των τεθωρακισμένων στρατιών του Μανστάιν και του φον Πάουλους (συνελήφθη ατιμωτικά από τους Ρώσους) ήταν η βασική αιτία της έκλυσης, σε όλο της το αποτρόπαιο «μεγαλείο», της προπαγανδιστικής ενέργειας του Γκαίμπελς στο αλλόφρον πλήθος που κατέκλυσε το «Σπορτ Παλάστ» του Βερολίνου.
Η απελπισία ενός καθεστώτος που κατάλαβε το ανεπίστροφο της καταδικαστικής απόφασης της Ιστορίας εκδηλώθηκε μ’ ένα ρεσιτάλ παραπλάνησης. Ενώ ήταν δεδομένο ότι ο εθνικοσοσιαλισμός θα χρησιμοποιούσε ως ασπίδα των αρχιτεκτόνων του όλους τους Γερμανούς, ο Γκαίμπελς τους ρωτούσε αν ήθελαν να το πράξουν…

Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ερμηνεία και την ανάλυσή του είναι το πάγιον της συμπεριφοράς αυτού του είδους των καθεστώτων. Όλοι οι ανελεύθεροι μηχανισμοί εξουσίας, οι οποίοι αισθάνονται καυτή την ανάσα της Νεμέσεως στον τράχηλό τους εμπλέκουν το σύνολο της κοινωνίας στα σχέδιά τους. Οι άμαχοι, τα γυναικόπαιδα, οι απόμαχοι της ζωής, οι έγκλειστοι σε φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι ασθενείς, θέλοντας και μη συμμετέχουν στην υπεράσπιση προσώπων και θεσμών, οι οποίοι αφενός είναι φαύλοι και αφετέρου βρίσκονται σε… αποδρομή. Οι εκάστοτε Γκαίμπελς προβάλλουν τις προσωπικές ανάγκες, ανησυχίες, εμμονές και συμπλέγματα που τους κατατρύχουν σε εκατομμύρια ανθρώπους – με τα γνωστά αποτελέσματα.

Αλλαγή λέξεων

Αν κάποιος πάρει το κείμενο της ομιλίας του Γκαίμπελς και αντικαταστήσει τις λέξεις «Εβραίοι, μπολσεβικισμός, Άγγλοι» με «χρέος, έλλειμμα, δημόσιο» θα διαπιστώσει πως ο νοηματικός «σκελετός» που δόμησε ο αρχιπροπαγανδιστής του Χίτλερ παραμένει ίδιος διαχρονικά.
Οι στοχοθεσίες αλλάζουν αλλά η βασική συνταγή δεν έχει πειραχτεί. Οι χιτλερικοί δεν ήθελαν να αναλυθούν στο κοινό τα αίτια που οδήγησαν στην ήττα του Στάλινγκραντ, για λόγους που άπαντες αντιλαμβανόμαστε.
«Δεν υπάρχει χρόνος. Δεν είναι τώρα η ώρα. Προέχει η μάχη. Η παρελθοντολογία βλάπτει, αργότερα θα εξεταστούν τα αίτια». 
Όλα τα παραπάνω θυμίζουν κάπως αχνά και την υπαγωγή της πατρίδας μας στο Μνημόνιο και το δόλιο… πρόταγμα για παραπομπή των υπευθύνων στις ελληνικές καλένδες.
Παρόμοια σοφιστεία είναι και η ρητορική ερώτηση (αν θέλει ο λαός να εμπλακεί σε κάτι εξ ορισμού ολέθριο) καθώς και η απάντηση που πάντα δίνει μόνος του ο ομιλητής. Σχεδόν ταυτόσημα είναι και τα αποτελέσματα του επιθανάτιου ρόγχου των απολυταρχικών καθεστώτων. Εκατόμβες!
Όλες οι φαύλες δομές, όταν καταρρέουν γίνονται εξαιρετικά επικίνδυνες και διπλά εκδικητικές. Αναζητούν ένα θαύμα που δεν έρχεται και ανακαλύπτουν εχθρούς που δεν υπάρχουν.
Στα στερνά του ναζισμού πύκνωσαν οι εκτελέσεις και άρχισαν οι πορείες θανάτου των Εβραίων, που μετακινούσαν οι Γερμανοί από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που εκκένωναν προς την ενδοχώρα της επικράτειάς τους.

Ας ελπίσουμε στην πατρίδα μας το καθεστώς της ξενοκρατίας, στο οποίο πάλι κυριαρχεί ο γερμανικός παράγοντας, να λήξει πολύ πιο ανώδυνα σε σχέση με τον ιστορικό προκάτοχό του.

Πηγή "Δημοκρατία"

Με τα χρόνια, γυρίσαμε την πλάτη στην επέτειο του Πολυτεχνείου.
Και μ' όλο μας το δίκιο, αφού είδαμε μεσ' απ' την ίδια την γενιά του πολλούς από τους τότε αγωνιστές να μεταμορφώνονται σε "επώνυμους" γυρολόγους, εξαργυρώνοντας προς όφελός τους και χωρίς ίχνος τσίπας και ηθικής την επιταγή που υπέγραψε έστω και σιωπηρά ένας ολόκληρος λαός…

Θέλοντας να απομυθοποιήσουμε και να δείξουμε την αηδία μας προς αυτούς τους πολιτικούς πλιατσικολόγους, απομυθοποιήσαμε ολόκληρο το "Πολυτεχνείο"…

Απομυθοποιήσαμε αυτούς που άνοιξαν τις πόρτες στις γύρω πολυκατοικίες για να κρύψουν τους κυνηγημένους.

Απομυθοποιήσαμε όλους όσους δεν κοιμήθηκαν δυό βράδια, κολλημένοι στα ραδιοφωνάκια τους, σιχτιρίζοντας ίσως την δική τους ατολμία και νοιώθοντας υπερηφάνεια για τα παιδιά τους…

Απομυθοποιήσαμε την νεανική επαναστατικότητα…

Λάθος μας!

Το "Πολυτεχνείο" δεν είναι ένα γεγονός που συνέβη…
Δεν είναι οι άνθρωποι που δημιούργησαν το γεγονός.
Είναι ένα σύμβολο.
Ένα σύμβολο της αγάπης του ανθρώπου στην ελευθερία και στην ανεξαρτησία…
Ένα σύμβολο της νεανικής ορμής και επαναστατικότητας…
Είναι ένα σύμβολο της ανάγκης για δικαιοσύνη και ισοπολιτεία…
Και ένα σύμβολο της διαχρονικότητας μιάς ράτσας, σε μιά γωνιά του πλανήτη…
ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΕΜΠΝΕΟΥΝ, ΟΔΗΓΟΥΝ, ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΟΥΝ.

Με αυτή την έννοια το "Πολυτεχνείο" δεν πρέπει να πεθάνει ποτέ.
Έστω κι αν χρειαστούν νέα ''Πολυτεχνεία''!

Πηγή Ουδέν Σχόλιον



Μην περιμένεις από ένα εθνοκτόνο κράτος να σε υπερασπίσει. Όταν ο Έλληνας αντισταθεί, δεν υπάρχει δύναμη για να τον γονατίσει. Μην επιτρέψεις πάλι στο κράτος να σε κοιμήσει όπως το 1974′
«Αν πειράξουν την πατρίδα μου και την θρησκεία μου, θα ΜΙΛΗΣΩ θα ΦΩΝΑΞΩ και ότι θέλουν ας μου κάνουν». (Στρ. Ιωάννης Μακρυγιάννης)
Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος 

Αν τον Ιούνιο του 1974, δηλαδή μερικές μέρες πρίν από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, είχε δημοσιευθεί κάτι παρόμοιο, που ενημέρωνε τους Ελληνοκυπρίους για την προδοσία και την επικείμενη Τουρκική εισβολή, ΟΛΑ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ.

Αυτό που επιχειρείται σήμερα στην Ελλάδα από την Κυβέρνηση, από την αντιπολίτευση και σύσσωμα από τα μέσα «ενημέρωσης», είναι ο εφησυχασμός και η κοίμηση των Ελλήνων, σε μία χρονική περίοδο που η Ελλάς διανύει αναμφισβήτητα, τις πιο ΚΡΙΣΙΜΕΣ και πιο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ στιγμές της ιστορίας της.

Συζητήσεις επί συζητήσεων σε όλα τα κανάλια από το πρωί μεχρι το βράδυ, με τους ίδιους και τους ίδιους, εδώ και τέσσερα χρόνια να μιλούν για τα ίδια και τα ίδια. Για μεταρυθμίσεις, εξυγίανση, ελλείματα, πρωτογενές πλεόνασμα, αποκρατικοποιήσεις, ύφεση, ανάκαμψη. Αλλά το μόνο γεγονός που αλλάζει την ζωή κάποιων Ελλήνων, κάθε μέρα που περνάει, είναι ο θάνατος.

Ο θάνατος ενός προσφιλούς και αγαπημένου προσώπου. Είτε από τροχαίο, είτε από αιφνίδιο έμφραγμα ή εγκεφαλικό, είτε από αυτοκτονία, είτε από δολοφονία. Και μόνο τότε αντιλαμβανόμαστε ότι σε αυτή τη ζωή, τίποτα μα τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη αξία, από την ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ.

Και ενώ, όλοι και όλα γύρω μας, προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν και να μας κοιμήσουν, με φόρους, χαράτσια, περικοπές και εξυγίανση, με απότερο σκοπό και στόχο, να μας πάρουν την πολύτιμη ζωή μας, αυτά που θα πω, αν τα λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν, θα μας βοηθήσουν να σώσουμε την πολύτιμη ζωή μας.

Εγώ δεν πρόκειται να σας εφησυχάσω. Δεν πρόκειται να σας κοιμήσω. Δεν θα σας πω ότι έρχεται ανάκαμψη. Δεν θα σας πω ότι θα βγούμε στις «αγορές» το 2014. Δεν θα σας παίξω κοινοβουλευτικό «θέατρο» ούτε θα σας ωραιοποιήσω την αισχρή και τραγική πραγματικότητα.

Θα σας πω την αλήθεια με όσο πιο κυνικό τρόπο γίνεται, ελπίζοντας ότι θα τρομάξουμε και θα συνέλθουμε, γιατί αν δεν συνέλθουμε ΤΩΡΑ, το 2014 δεν θα ψάχνουμε για «αγορές». Όσοι θα ζούμε, θα ψάχνουμε για πατρίδα.

Θα σας πω ότι αν δεν ξυπνήσετε ΤΩΡΑ και δεν πετάξετε τα ΥΠΝΩΤΙΚΑ «ΧΑΠΙΑ» που σας ποτίζουν από παντού, σε λίγο καιρό το δικό σας το κεφάλι θα «ποζάρει» σε ιστοσελίδες της Ευρώπης, στο χέρι κάποιου ισλαμιστή. Και κανένας δεν θα ξέρει και δεν θα νοιάζεται, αν χρωστάγατε στην τράπεζα ή αν είχατε πληρώσει το «χαράτσι».

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;

Γιατί ΤΩΡΑ κατά το σχέδιο τους αρχίζει η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ της Ελλάδος, «προς χάριν της ειρήνης και της ευημερίας των λαών» όπως είχε ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΙΛΕΙ η Άννα-Ψαρούδα-Μπενάκη στον Κάρολο Παπούλια. Και όταν λέω ΤΩΡΑ εννοώ ΤΩΡΑ. Τα Τουρκικά στρατεύματα περιμένουν εντολή επίθεσης από μέρα σε μέρα. Γιατί δεν έχουν συγκεντρωθεί απέναντι από τα νησιά μας, για να περιμένουν εκεί 8 μήνες ακόμα. Και αν η Ελλάδα αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. τόσο θα περιμένουν.

ΜΑΚΑΡΙ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ.

Όλα ήταν σχεδιασμένα για τον αφανισμό της Ελλάδος και εμείς που θα μπορούσαμε να το αποτρέψουμε, ΚΟΙΜΗΘΗΚΑΜΕ. Μας κοίμησαν αριστοτεχνικά και μας έβαλαν να κυνηγάμε το «καρότο» της ευημερίας. Ακόμα και τα «ένδοξα» Ελληνικά στρατά όταν κατέβηκαν σε διαμαρτυρία, δεν ήταν για την υποβάθμιση των ενόπλων δυνάμεων και την μείωση της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ, που τους χάλαγε την «ευημερία».

ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΑ ; ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ; ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΕΥΡΩ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΑΝΕ;

Σε αυτήν την παγίδα των ΕΥΡΩ μας έχουν εγκλωβίσει και θα μας μιλούν για φόρους, για χαράτσια, για περικοπές και για «ανάκαμψη», ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ, μέχρι και την τελευταία στιγμή που θα ΕΙΣΒΑΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ. Γιατί η Τουρκία έχει αρχίσει πολεμικές προετοιμασίες και έχει συγκεντρώσει τα στρατεύματα της στον Έβρο και απέναντι από τα νησιά μας και ενώ ΑΠΟ ΜΕΡΑ ΣΕ ΜΕΡΑ περιμένουν εντολή να μας επιτεθούν, ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΝΑΛΙ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ, ή ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΞΕΛΙΣΕΤΑΙ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;

Γιατί νομίζετε ότι δεν λένε τίποτα,από κανένα κανάλι για τις στρατιωτικές προετοιμασίες των Τούρκων, στον Έβρο και στα παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι από τα νησιά μας; Μήπως θυμάστε τις δηλώσεις εκείνου του «Αρταξέρξη», προέδρου των ισλαμιστών μεταναστών, που είχε πεί: «Δεν έχουμε έρθει εδώ για δουλειά. Έχουμε έρθει να πάρουμε τα νησιά σας». Σας είπα, αν δεν ξυπνήσετε ΤΩΡΑ, σε λίγο καιρό θα «ποζάρει» το κεφάλι σας στο χέρι κάποιου ισλαμιστή.

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ λοιπόν να βγούμε από την παγίδα, και να δούμε τον ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ που ΕΡΧΕΤΑΙ. Γιατί όπως φαίνεται, «χάριν της ειρήνης και της ευημερίας» των άλλων λαών, ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να συρρικνωθεί, να πολεμηθεί και να σφαγιαστεί, για να ΧΑΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ.

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΕΛΛΗΝΕΣ γιατί ξεκίνησαν και έρχονται για μας. Έρχονται οι βάρβαροι και οι ισλαμιστές, για να μας κάνουν ότι κάνουν στους Χριστιανούς στην Συρία και στην Αίγυπτο.
Όποιος αντιλαμβάνεται τι λέω, να προετοιμαστεί για να υπερασπιστεί την ζωή του και την οικογένεια του.
Δεν είναι μόνο οι Τούρκοι, που έχουν παρατάξει τα στρατεύματα τους από τον Έβρο μέχρι την Ρόδο, αλλά ειναι και ΟΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ που βρίσκονται ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ και τώρα θα καταλάβουν όλοι, ποιοί και γιατί ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ 7000 ευρώ για τον καθένα, για να τους φέρουν στην Ελλάδα. Αυτοί που τους πλήρωσαν και τους έφεραν, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΦΕΡΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ.

Οι Τούρκοι μπορεί να παρατάσουν στρατεύματα στον Έβρο, αλλά θα επιτεθούν σε πρώτη φάση ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ στην Ρόδο και στο Καστελόριζο ή στην Κώ, γιατί υπάρχει σχέδιο παράδοσης των νησιών στους Τούρκους, όπως της Κύπρου το 1974.

Οι Τούρκοι είναι ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ. Δεν θα τα έβαζαν ΠΟΤΕ με τους ΕΛΛΗΝΕΣ, αν ήξεραν ότι θα ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ. Όταν όμως ΞΕΡΟΥΝ ότι ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, τότε γίνονται «άντρες».

Η προδοσία της Κύπρου το1974 είχε σχεδιαστεί από την αρχή μέχρι το τέλος. Η αρχή έγινε με την απόσυρση της Ελληνικής μεραρχίας από την Μεγαλόνησο, που αποδυνάμωσε τελείως την άμυνα της Κύπρου. Μετά ακολούθησε η παράταξη των Τουρκικών στρατευμάτων απέναντι από την Κύπρο, όπως και ΤΩΡΑ ΠΑΡΑΤΑΣΟΝΤΑΙ απέναντι από τα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ.

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΕΦΗΣΥΧΑΖΑΝ και ΚΟΙΜΙΖΑΝ ΤΟΝ ΛΑΟ Όπως κάνουν και τώρα. Μετά ακολούθησε η εισβολή των Τούρκων, με τα αίσχη τους βιασμούς και τις δολοφονίες των Ελληνοκυπρίων και η ταφόπλακα στην προδοσία, μπήκε με την υπογραφή των Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου, και Γεώργιου Μαύρου, (το 1974 πρίν από τις εκλογές της μεταπολίτευσης) που συνυπέγραψαν και οι τρις, σε έγγραφο της Αμερικάνικης πρεσβείας που βρίσκεται μέσα στον ΦΑΚΕΛΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ότι δεν θα εμπλακεί στρατιωτικά η Ελλάδα για να απελευθερώσει την Κύπρο.
Τα αδέλφια μας οι Ελληνοκύπριοι περίμεναν την μητέρα Ελλάδα να τους βοηθήσει και οι «σωτήρες» της Ελλάδος, είχαν υπογράψει την παράδοση του νησιού.

Γι’ αυτό οι Τούρκοι επιτέθηκαν.
Ήξεραν ότι οι Έλληνες δεν θα ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΟΥΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ της ΚΥΠΡΟΥ.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΟΔΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ, ή την ΚΩ. Η Ρόδος και η Κώς, επίσημα δεν έχουν στο έδαφος τους Ελληνικό στρατό και τα τάγματα της εθνοφρουράς, έχουν αποδυναμωθεί τον τελευταίο χρόνο. Γι’ αυτό και αποτελούν τον πιο εύκολο στόχο. Αλλά γνωρίζω και κάτι ακόμα.
Οι ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ Τούρκοι δεν θα επιχειρούσαν τίποτα, αν δεν ήξεραν ότι οι Έλληνες ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΟΥΝ στρατιωτική ανακατάληψη των νησιών.

Έχουν λάβει δηλαδή ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ, (για να μην πω υπογραφή) ότι δεν θα επιχειρήσει η Ελλάδα στρατιωτική ανακατάληψη των νησιών, μετά από Τουρκική εισβολή.(ότι έγινε με την Κύπρο).

Και το μεγάλο ερώτημα είναι: ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ αυτήν την διαβεβαίωση; Μήπως την έχουν πάρει από αυτόν, που κατά περίεργη «σύμπτωση», το ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ως υπουργός Άμυνας;
Μήπως είναι ο ΙΔΙΟΣ άνθρωπος που ΤΟ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕ ως υπουργός εξωτερικών;
ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος;

Αν ο υπουργός αισθάνεται ότι προσβάλεται η «τιμή» και ο «πατριωτισμός» του, να ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΑΜΕΣΑ ότι υπάρχει τέτοια συμφωνία μεταξύ του ιδίου και του Αχμέτ Νταβούτογλου, σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών, και να ενισχύση την στρατιωτική άμυνα της ΡΟΔΟΥ, ΤΩΡΑ.

4 – Φεβρουαρίου – 2013
O Τούρκος υπ. Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, σε ομιλία του στο Κάϊρο έθεσε θέμα «Τουρκικής μειονότητας» στα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ. newsit.gr

14 – Φεβρουαρίου – 2013
Μετά από αυτό και χωρίς να υπάρξει καμία επίσημη Ελληνική αντίδραση, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, τότε υπ. Εξωτερικών μεταβαίνει στην Άγκυρα για «συνομιλίες» με τον Νταβούτογλου, που 10 ημέρες πρίν είχε εκφράσει διεκδικήσεις για τα Δωδεκάνησα. Αντί ο «πατριώτης» υπουργός μας, να κάνει διάβημα προς την Τουρκική κυβέρνηση και να τους αγνοήσει, πήγε να «συνομιλήσουν» για τις Τουρκικές διεκδικήσεις στα Δωδεκάνησα και να «προετοιμάσει» την επίσκεψη και την «υπογραφή» του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. newsit.gr

Η επίσκεψη Σαμαρά πραγματοποήθηκε την Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013, ένα μήνα μετά τις δηλώσεις, μαζί με όλο το υπουργικό συμβούλιο, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση για τις δηλώσεις Νταβούτογλου, που δεν είναι απλές δηλώσεις, αλλά δηλώσεις που ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΔΡΟΜΟΥΣ εδαφικών διεκδικήσεων.Οι συζητήσεις όπως βλέπουμε σήμερα, ήταν «πολύ επικοδομητικές» για τις ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ.
Το μαρτυράει άλλωστε η συγκέντρωση και οι ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ των τουρκικών στρατευμάτων, απέναντι από τα Δωδεκάνησα.
Αλλά το μαρτυράνε και οι ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ της «Ελληνικής» Κυβέρνησης, που ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΥΝ τους Τούρκους με την ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ των νησιών.
ΤΟΤΕ, ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ και στις 6 Μαρτίου (δύο ημέρες μετά) δημοσίευσα αυτές τις ερωτήσεις προς τον «Ιούδα» Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. zougla.gr

Σήμερα γνωρίζω ότι δεν παρέδωσαν μόνο το Καστελόριζο, αλλά ΌΛΑ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ. Θα εισβάλουν στην Ρόδο, γιατί εκεί ανήκουν διοικητικά ΟΛΑ τα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ και σε άλλο ένα, στην Κώ ή στο Καστελόριζο. Έτσι για να μην έχει κανένα πρόβλημα η Τουρκία σε όλη την Νότιοδυτική της ΑΟΖ.

Όπως είπα όλες οι προδοσίες έχουν και αρχή και τέλος. Η αρχή έχει γίνει και οι Τούρκοι ετοιμάζουν εισβολή στα Δωδεκανησα. Η Τουρκοπροσκηνημένη κυβέρνηση, έχει συμφωνήσει να παραδώσει τα Ελληνικά νησιά και να μην επιχειρήσει ανακατάληψη ο Ελληνικός στρατός. Και όπως είπα, κατά περίεργη «σύμπτωση», ΑΥΤΟ το ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ο τότε υπουργός εξωτερικών και σημερινός υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Οι Έλληνες στην Ρόδο, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΝ και να σχεδιάσουν την άμυνα του νησιού σε συνεργασία με την εθνοφρουρά ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ. Να ενισχύσουν ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ την άμυνα του νησιού και να μην περιμένουν καμία σοβαρή βοήθεια από τον Ελληνικό στρατό, όσο θα παραμένει αυτή η Κυβέρνηση και ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΑΣ, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Ελπίζω και εύχομαι οι Έλληνες αξιωματικοί του στρατού μας, να μην υπακούσουν σε ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.

Ζητείται όμως και ένας Ελληνόψυχος ΠΑΤΡΙΏΤΗΣ βουλευτής, για να καταθέσει επερώτηση στη Βουλή, για την ανησυχητική συγκέντρωση των Τουρκικών στρατευμάτων απέναντι από τα νησιά μας και ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙ γιατί δεν γίνονται ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ από Ελληνικής πλευράς;

Δυστυχώς η απάντηση είναι σκληρή. Γιατί κάνουν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ που έκαναν στην ΚΥΠΡΟ το 1974, πρίν από την εισβολή. ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ την ΑΜΥΝΑ των νησιών καιΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΝ και ΚΟΙΜΊΖΟΥΝ τον λαό.

Ο Υφ. Εθνικής Άμυνας που τους μίλησε στην Βουλή για τον πιθανό κίνδυνο Τουρκικής εισβολής, του είπαν οι προδότες να «ΑΝΑΚΑΛΕΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΕΙ». Και αυτός, ΑΝΑΚΑΛΕΣΕ. Και έτσι…… ο κίνδυνος «πέρασε».

ΕΛΛΗΝΕΣ. ΟΛΟΙ ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ.
Όλα είναι σχεδιασμένα να γίνουν ΤΩΡΑ, μέσα στις επόμενες μέρες αυτού του χρόνου.
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑΝ ΠΡΟΔΟΘΗΚΑΝ ΟΠΩΣ Η ΚΥΠΡΟΣ. ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΟΥΝ και να το παίξουν «άντρες», αφού ξέρουν ότι δεν θα αντεπιτεθούμε.

Οι προδότες δεν έχουν φύγει ακόμα. Είναι μέσα στην Βουλή. Αυτό είναι κάτι που ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ και αλλάζει τους κανόνες αυτού του βρώμικου «παιχνιδιού».

Τώρα έχουν μόνο ΔΥΟ επιλογές .
Ή να θωρακίσουν τα νησιά για να σπάσουν οι Τούρκοι τα μούτρα τους, ή να προσπαθήσουν να ΔΙΑΦΥΓΟΥΝ και ο μόνος τρόπος για να διαφύγουν είναι ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Ανεξάρτητα όμως από το τί θα κάνουν οι προδότες, πρέπει ο στρατός και οι Έλληνες πολίτες να οργανώσουν και να ετοιμάσουν την άμυνα των νησιών, ειδικά στην ΡΟΔΟ και την ΚΩ.

Αν το 1974, είχε δημοσιευθεί κάτι παρόμοιο,που αποκάλυπτε την προδοσία και προειδοποιούσε για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και το γνώριζε ο λαός πρίν γίνει η εισβολή, ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ.

Ευελπιστώ λοιπόν, η αποκάλυψη της νέας επιχειρούμενης προδοσίας, που θέλει ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, να θέσει ΣΕ ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ και ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ, τους Έλληνες πατριώτες πολιτικούς (αν υπάρχουν) και τους «καρυδάτους» αξιωματικούς του Ελληνικού στρατού, για να αποτρέψουμε τους κινδύνους και να αποσοβήσουμε τα χειρότερα για την ΠΑΤΡΙΔΑ και το ΕΘΝΟΣ.

Ο Τριαδικός Θεός και οι Άγιοι προστάτες του Ελληνικού στρατού, να χαρίζουν σε όλους τους Ορθόδοξους Έλληνες, πνευματική δύναμη, ψυχραιμία, υπομονή και ΠΙΣΤΗ.
Και στην χιλιοπροδομένη μας πατρίδα, να φέρουν την ΑΝΑΣΤΑΣΗ και την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
«Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει την γή.
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά
και σαν πρώτα ανδρειωμένη χαίρε ω χαίρε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.»
Ιωάννης Λαμπρόπουλος
Συγγραφέας-ερευνητής



Του Μάριου Ευρυβιάδη 

Ο Ερντογάν ξαναχτύπησε. «Δεν υπάρχει χώρα που να ονομάζεται Κύπρος», πληροφόρησε με το γνωστό πλέον σουλτανικό του ύφος (efendi edasi) ολόκληρο τον κόσμο, από την Πολωνία την οποία επισκέπτετο για να προωθήσει μεταξύ άλλων και την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το έχω ξαναγράψει και δεν είμαι ο μόνος. Ο Ερντογάν και το σινάφι του συνεχίζουν να παραμένουν οι καλύτεροι σύμμαχοι της Κύπρου. Και όπως χαρακτηριστικά και εύστοχα παρατήρησε ο Καθηγητής Γιάννης Μάζης, «ας αφαιρεί λεπτά από τη ζωή μου ο Αλλάχ και να τα προσθέτει ως χρόνια στον Ερντογάν, inshallah.”

Είναι βέβαια τη νομική υπόσταση του κυπριακού κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας, που αρνείται επίμονα και για νιοστή φορά να αναγνωρίσει ο Ερντογάν με τους εξυπνακισμούς τους. Αντίστοιχους εξυπνακισμούς ακούμε σε τακτά χρονικά διαστήματα από τον γραφικό Μπαγίς, τον παρολίγον “Κλαούσεβιτς και Σουν-Τσου” σε ένα, τον επίδοξο στρατηγιστή του 21ου αιώνα Νταβούτογλου και απο τον μειλίχιο Γκιούλ, τους πιο γνωστούς μας από την ισλαμο-παρέα του Ερντογάν. Και οι οποίοι εξυπνακισμοί δεν χαρακτηρίζουν μόνο τους Ισλαμιστές αλλά και τους Τούρκους γενικά. Είναι δε ενδεικτικοί της αντίληψης, της καταφρόνησης αλλά και της κακοπιστίας των Τούρκων για τους Έλληνες και τον ελληνισμό της Κύπρου.

Ωστόσο, το ανομολόγητο νόημα του εξυπνακισμού του Ερντογάν είναι ότι όχι μόνο δεν υπάρχει «χώρα» που να ονομάζεται Κύπρος αλλά δεν υπάρχουν καν Έλληνες στην χώρα αυτή . «Ρωμιοί» (Rum) , αποκαλούνται οι μη-μουσουλμάνοι κάτοικοι της Κύπρου από το επίσημο τουρκικό κράτος, συνεχίζοντας ετσι την παράδοση των Οθωμανών. Και σήμερα υπάρχουν μεν Τούρκοι (μουσουλμάνοι) στην Κύπρο, αλλά δεν υπάρχουν Έλληνες. Υπάρχουν μόνο χριστιανοί-«Ρωμιοί». Δεν πρέπει να μας παρασύρουν οι χαρακτηρισμοί σε ξένες γλώσσες, όπως στα αγγλικά, περί Ελληνοκυπρίων (Greek Cypriots) και Τουρκοκυπρίων (Turkish Cypriots). Στα τούρκικα δεν υπάρχει τέτοια ορολογία.

Στην Κύπρο υπάρχουν μόνο οι Τούρκοι και οι άλλοι – οι Ρωμιοί. Τα κατάλοιπα, οι υπήκοοι δηλαδή των Οθωμανών. Οι ραγιάδες. Που υπήρχαν και επιβίωναν λόγω και μόνο της «μεγαλοψυχίας» και “ανεκτικότητας” των Οθωμανών μουσουλμάνων. Αλλά που έπρεπε να πληρώνουν κεφαλικό φόρο για να διατηρούν το κεφάλι τους στον ώμο τους. Και με τον μόχθο τους ως πηγή “ακτσέδων”(νομισμάτων) για το όλο παρασιτικό και ληστρικό οθωμανικό σύστημα. Αυτοί που δεν είχαν τότε και δεν μπορούν να έχουν σήμερα δικαιώματα. Πόσω δε μάλλον πολιτικά δικαιώματα και δη κράτος, αναγνωρισμένο, με κυριαρχία, με διεθνή προσωπικότητα και κρατική υπόσταση. Και μάλιστα κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που δεν πέφτει προύμυτα σε κάθε νόημα της Άγκυρας. Αυτή ήταν και παραμένει η Οθωμανο-τουρκό-ισλαμική ιστορική θεώρηση. Αυτό είναι που είπε ο σουλτανιζόμενος Έρτογαν στη Πολωνία.

Διαχρονικά, είναι η παραπάνω νοοτροπία που χαρακτηρίζει την «εθνική» πολιτική και στρατηγική των Τούρκων έναντι ειδικά της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων της Κύπρου, των Ελλήνων. Δεν υπάρχουν και δεν υφίστανται Έλληνες στη Κύπρo, υποστηρίζεται. Ελάχιστοι είναι οι μελετητές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που έχουν κάνει τη διαπίστωση ως προς την τουρκική αυτή νοοτροπία και αντίληψη. Την έχουν κάνει οι αείμνηστοι Κώστας Κύρρης, ο Κωνσταντινουπολίτης Νεοκλής Σαρρής. Και ο επίσης αείμνηστος Κωνσταντινουπολίτης Χρ. Χρηστίδης, που έγραφε και με το ψευδώνυμο «Δαμωνίδης». Ο τελευταίος ήταν γνωστός επίσης και με το προσωνύμιο «Πουλί της Καταιγίδας» για την εντυπωσιακή πολιτική του διορατικότητα αναφορικά με την εξέλιξη του Κυπριακού (έγραφε για παράδειγμα το 1959 -60 ότι τελικά η Κύπρος θα μοιραστεί 60:40!).

Οι διορατικοί αυτοί άνθρωποι χλευάσθηκαν όσο ζούσαν και περιθωριοποιήθηκαν μετά το θάνατό τους από τη πολιτική και αεί “προοδευτικά εκσυγχρονιζόμενη» νομενκλατούρα σε Λευκωσία και Αθήνα. Και όμως αυτοί γνώριζαν και εξήγησαν τι εννοούσε ο Νιχάτ Ερίμ όταν έλεγε το 1954 ότι δεν έχει σημασία η πλειοψηφία και η μειοψηφία στην Κύπρο-ότι αυτή αλλάζει και η Τουρκία θα την αλλάξει. Και την άλλαξε με τη βία το 1974. Μας εξήγησαν τι εννοούσε ο Υπουργός Εξωτερικών Ζορλού το 1955 στην Τριμερή του Λονδίνου, ότι δηλαδή η Κύπρος ανήκει στην Τουρκία έστω και εάν κανένας Τούρκος δέν υπήρχε στο νησί. Κάτι που μας υπενθύμισε ο Νταβούτογλου πρόσφατα με το βιβλίο του Στρατηγικό Βάθος. Στο βιβλίο του ο ισλαμιστής Νταβούτογλου επαναλαμβάνει τη θέση των κεμαλιστών Ερίμ και Ζορλού. Ότι οι Τούρκοι έχουν πάντα δίκαιο . Και οτι μόνο αυτοί έχουν δικαιώματα στη Κύπρο.

Ευτυχώς που οι σημερινοί αφεντάδες της Τουρκίας, οι ισλαμιστές του Ερντογάν έχουν ξεσαλώσει. Έχουν, στη δεκαετία που κυβερνούν, αφαιρέσει την πολιτική και διπλωματική επίφαση και το προσωπείο του «δυτικόστροφου» δήθεν, κεμαλισμού με την αυθάδεια και προπέτεια που τους χαρακτηρίζει. Και λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Δέν κρύβονται ούτε και υποκρίνονται.

Αφελείς, και αυτό με μεγάλη επιείκεια, μπορούν να χαρακτηρισθούν οι επίσημες αντιδράσεις Αθήνας και Λευκωσίας στη δήλωση Ερντογάν. «Επιτέλους» λέει ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, πρέπει να «αφυπνισθεί» η “Διεθνής Κοινότητα” ως προς τις «πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας». Αυτοί όμως που πρέπει να αφυπνισθούν δεν είναι η «Διεθνής Κοινότητα» αλλά το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών του οποίου η ηγεσία «χαριεντίζεται» σε κάθε ευκαιρία με τον Νταβούτογλου και που οσονούπω Σαμαράς και Ερντογάν θα συνπροεδρεύσουν σε κοινό Υπουργικό Συμβούλιο Ελλάδας – Τουρκίας. Ως εάν όλα εινα μέλι- γάλα. Ως εάν δεν υφίσταται casus belli κατά της Ελλάδας, ως εάν ένα μεγάλο μέρος της Κύπρου δεν βρίσκεται υπό κατοχή και εξισλαμίζεται.

Κάθε άλλο παρά κοιμάται η “Διεθνής Κοινότητα”, η γνωστή μας “International Community” ή αλλιώς “INTCOM”. Kαι θα δούμε σύντομα ποιος πραγματικά κοιμάται και ποιος έξυπνα διαχείζεται τα συμφέροντα του στη διεθνή σκηνή. Οταν έλθει η στιγμή που η INTCOM θα ζητήσει απο την Ελλάδα να συμβάλει στη “διεθνή ειρήνη και ασφάλεια”, επαναβεβαιώνοτας και διευρύνοντας το αναχρονιστικό και αποικιακό σύστημα “εγγυήσεων” επι της Κύπρου. Τότε είναι που θα δούν στο ελληνικό ΥΠΕΞ πόσα αππίδια χωρά ο σάκος. Και ποιοί ειναι που κοιμούνται με τα μάτια ορθάνοιχτα. Διότι θα είναι με τη δική τους και ενεργή συναίνεση που θά μετατραπεί η Κύπρος σε τουρκική σατραπεία . Με ένα ελλαδικό στρατιωτικό φύλλο συκής.

Ως προς τον Κύπριο Κυβερνητικό Εκπρόσωπο «διαπίστωσε» και αυτός ότι η τουρκική πλευρά δεν «επιδεικνύει» καλή θέληση με τέτοιες δηλώσεις, όταν μάλιστα βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια για επανέναρξη συνομιλιών. Διαπίστωσε δηλαδή ο Κύπριος αξιωματούχος και το επιτελείο του στο προεδρικό και ελπίζεται και ο Ανώτατος Άρχοντας, οτι υπάρχει κακοπιστία από πλευράς Τουρκίας. Στήν περίπτωση τους, έστω και αυτό αποτελεί κάποια πρόοδο. Αλλά και πάλι τα εύσημα και οι ευχαριστίες πρέπει να αποδοθούν σε αυτόν που τα δικαιούται: στον νέο-σουλτάνο της Άγκυρας.