Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Νοε 2013



Ένα σενάριο που είναι δυνατόν να υλοποιηθεί στο κοντινό μέλλον και να ανατρέψει άρδην την Ελληνική άμυνα στο Αιγαίο

Η "πολιορκία" της Σκύρου από την τουρκική φρεγάτα κλάσης ΜΕΚΟ-200ΤΝ, της "Ορούκ Ρέϊς" χθες το βράδυ, κρίνεται ως "Πολύ σοβαρή" από το ΓΕΕΘΑ, "πολύ σοβαρότερη από τις κρουαζιέρες στην Αττική. Γιατί και η πορεία ήταν προκλητική και ο στόχος προφανής και επιθετικός".

Το περιστατικό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Η Σκύρος δεσπόζει στο κέντρο του Αρχιπελάγους, σε απόσταση 130 χλμ. από το μητροπολιτικό κέντρο της Αθήνας και 160 χλμ. από την Τένεδο. Αποτελεί τον κεντρικό πυλώνα του ελληνικού συστήματος άμυνας απέναντι στην Ανατολή και έχει συγκεντρώσει στις αεροπορικές και ναυτικές εγκαταστάσεις της την «αφρόκρεμα» των πλέον προηγμένων συστημάτων μάχης Ναυτικού και Αεροπορίας.

Συστοιχίες ΜΜ-40 Βlock II Exocet εδάφους-επιφανείας, A/A συστήματα MIM-104 Patriot PAC-3, SHORADS «Βέλος», έδρα της 135 Σμηναρχίας Μάχης με Mirage 2000-5 Mk2 και 2000EGM/BGM και F-4E Peace Ιcarus 2000 της 339Μ και δεκάδες άλλα συστήματα είναι συσσωρευμένα σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα γης.

Με τα τακτικά δεδομένα που ίσχυαν μέχρι πριν λίγα χρόνια, η Σκύρος θεωρείτο απρόσβλητη από επίγειες δυνάμεις, λόγω της απόστασης που τη χωρίζει από τις μικρασιατικές ακτές. Σήμερα αυτό δεν ισχύει.

Η εκλαμβανόμενη ως «στρατηγική ασφάλεια» της Σκύρου καταδεικνύεται από το γεγονός ότι στο νησί δεν εδρεύει ούτε μία (!) μονάδα του Ελληνικού Στρατού, παρά το γεγονός ότι το Ναυτικό και η Αεροπορία έχουν συγκεντρώσει τεράστιο όγκο οπλικών συστημάτων και έχουν αναλάβει το ρόλο του «συνδετικού κρίκου» μεταξύ του βόρειου τομέα, στον οποίο δεσπόζει η Λήμνος και του απομακρυσμένου νότιου τομέα, της Κρήτης.
Επίσης, η Σκύρος αποτελεί την αντιαεροπορική «ασπίδα» της Αττικής, αλλά και του κύριου ναύσταθμου του ΠΝ στη Σαλαμίνα.

Επιπλέον, αποτελεί την κύρια επίγεια βάση ανάσχεσης σε αεροπορικές προσβολές από την Ανατολή, των αεροπορικών βάσεων Αγχιάλου και Λάρισας!

Καθίσταται λοιπόν ευνόητο ότι αν για οποιονδήποτε λόγο πάψει να υφίσταται ο ρόλος της Σκύρου ως προκεχωρημένου αεροδρομίου, αντιαεροπορικού πυλώνα και βάσης προσβολής στόχων επιφανείας, το όλο σύστημα ασφάλειας του Αρχιπελάγους θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Η μη ύπαρξη στρατιωτικών μονάδων και μέσων έγκαιρης προειδοποίησης πολύ χαμηλά ιπτάμενων εναέριων μέσων, που θα μπορούσαν να μεταφέρουν καταδρομικά τμήματα του εχθρού, μπορεί να αποβούν καταστροφικά για μία αμυντική σχεδίαση που έχει τις ρίζες της σε συστήματα και δόγματα των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.

Με απλά λόγια, αν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις τολμήσουν να επιτεθούν και να καταλάβουν προσωρινά με αεροκίνητη επιχείρηση τη νήσο Σκύρο και τις εκεί βρισκόμενες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, σε συνδυασμό με μία παράλληλη επιχείρηση κατάληψης νήσου ή νήσων στο Αν. Αιγαίο που θεωρούν αμφισβητήσιμα, με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να αντιδράσουν η ελληνική κυβέρνηση και φυσικά οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις;

Διαβάστε το ακόλουθο προφητικο σενάριο που είχε δημοσιευθεί στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ για το πως θα μπορούσε με σχετική ευκολία να καταληφθεί η σκύρος στο πλαίσιο ενός σεναρίου συνολικής διαρπαγμάτευσης του starus qvo στο Αιγαίο και ειδικότερα στα Δωδεκάνησα:

"Η επιδρομή αποφασίστηκε μετά από ενδελεχή μελέτη από την τουρκική πλευρά των αδυναμιών του ελληνικού πολιτικού και στρατιωτικού συστήματος. Ο στόχος των Τούρκων Επιτελών θα μπορούσε να περιγραφεί με λίγες λέξεις: εξαπόλυση τεσσάρων καταδρομικών ομάδων με ελικόπτερα προς τη Σκύρο, η καθεμία προς τον προεπιλεγμένο στόχο της. Προετοιμασία του χώρου προσγείωσης των Τούρκων καταδρομών στη Σκύρο από Τούρκους υποβρύχιους καταστροφείς που θα αποβιβαστούν από υποβρύχια στο νησί. Παράλληλη κατάληψη ενός ή και περισσοτέρων παραμεθόριων νησιών του Αν. Αιγαίου, των οποίων κατά τους Τούρκους το status quo είναι αδιευκρίνιστο.

Τα νησιά αυτά αποτελούν και το βασικό στόχο των διπλωματών του τουρκικού ΥΠΕΞ, το οποίο θα επιδιώξει τη συλλογική διαπραγμάτευση του καθεστώτος των νησιών αυτών, χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης την προσωρινή κατάληψη της Σκύρου, την ομηρία των εκεί στρατιωτικών δυνάμεων, την εξουδετέρωση ουσιαστικά ενός από τους πυλώνες της ελληνικής Άμυνας και την δημιουργία του νέου status quo στα καταληφθέντα ακριτικά νησιά. 

Μετά από περίοδο συνεχόμενων προκλήσεων που όπως και τους προηγούμενους μήνες έμειναν αναπάντητες από την ελληνική κυβέρνηση, οι Τούρκοι Επιτελείς εκτιμούν ότι ήρθε η ώρα για το τολμηρό χτύπημα.

Η χώρα τους βρίσκεται στο απόγειο της στρατιωτικής της ισχύος. Βρισκόμαστε στις αρχές του 2016, όπου τα νέα συστήματα που είχαν παραγγελθεί τα προηγούμενα χρόνια, έχουν παραδοθεί και δοκιμαστεί πολλές φορές κατά τη διάρκεια ασκήσεων και προκλήσεων των Τούρκων στο Αιγαίο. Αντίθετα, η οικονομική κρίση και οι περιορισμοί στους εξοπλισμούς που είχε επιβάλει η Ε.Ε.στην Ελλάδα, είχαν προκαλέσει ουσιαστικό αφοπλισμό στη χώρα.
Οι Τούρκοι Επιτελείς γνωρίζουν κάθε σπιθαμή της Σκύρου χάρη στους τουρίστες που επισκέφτηκαν το νησί πέρσι το καλοκαίρι, μέσω των πτήσεων τσάρτερ που προσγειώνονται κάθε καλοκαίρι για 3 μήνες στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του νησιού αλλά και χάρη στις εικόνες που έχουν λάβει από τους κατασκοπευτικούς δορυφόρους που διαθέτει η χώρα.

Η μελέτη του χώρου έχει συμπληρωθεί από τις λήψεις που έχουν κάνει τα τουρκικά αναγνωριστικά και από τις επιχειρήσεις χαρτογράφησης της ακτογραμμής του νησιού, από τα τουρκικά ψαροκάϊκα και ταχύπλοα του τουρκικού λιμενικού (την άνοιξη του 2009 είχαν εντοπιστεί 3 αγνώστων στοιχείων σκάφη που έμοιαζαν με τα σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής πλησίον των ακτών της ανατολικής Εύβοιας).

Τέλος, αθώοι τουρίστες και λάτρεις των θαλάσσιων σπορ, όχι απαραίτητα τουρκικής καταγωγής, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν στην Θράκη, διενεργούν την τελευταία επιτόπια έρευνα στο νησί, εξετάζοντας το οδικό δίκτυο, τις συμβατικές τηλεπικοινωνίες, τις νυκτερινές ασκήσεις των αεροσκαφών της ΠΑ προς το νησί, την ετοιμότητα του πληθυσμού στο νησί σε περίπτωση που υπάρξει στρατιωτική κινητοποίηση, τις συνήθειες των ψαράδων της περιοχής, τα δρομολόγια των πλοίων. 

Ανάλογη έρευνα και μελέτη των δεδομένων έχει γίνει και για την κατάσταση στα νησιά της παραμεθορίου και τον εναέριο χώρο από τον οποίο θα περάσουν τα ελικόπτερα.
Ξεκινώντας από τις ακτές της Τουρκίας, οι τέσσερις ομάδες θα ξεκινήσουν από δύο διαφορετικές τοποθεσίες των τουρκικών ακτών.

Έτσι, η ομάδα που έχει αποστολή την κατάληψη του αεροδρομίου της 135 ΣΜ και της 22ης Μοίρας των πυραύλων Patriot PAC3, θα ξεκινήσει από τη βάση του Μπαλικεσίρ με κατεύθυνση τη νήσο Τένεδο, στα πλαίσια μίας άσκησης που έχει πραγματοποιηθεί πολλές φορές στο παρελθόν και θεωρείται πια ρουτίνα από τους Έλληνες ελεγκτές αεράμυνας.
Η απόσταση μεταξύ της βάσης του Μπαλικεσίρ και της Τενέδου είναι 162 χλμ και τα ελικόπτερα μπορούν να πετάξουν χωρίς περιορισμούς για την απόκρυψη του ίχνους τους, με οικονομική ταχύτητα και με χαμηλή κατανάλωση καυσίμου.

Στο νησί, μόλις τα ελικόπτερα προσγειωθούν, επιβιβάζονται άμεσα οι καταδρομείς που έχουν μεταφερθεί ημέρες πριν στο νησί μυστικά, ντυμένοι σαν πολίτες. Άλλωστε, ο αριθμός τους δεν είναι μεγάλος.
Για την αποστολή αυτή χωρίζονται σε δύο υποομάδες και θα εμπλακούν 2 ελικόπτερα S-70A28Y Blackhawk/YARASA, τα οποία θα λειτουργούν ως καθοδηγητές της ομάδας των ελικοπτέρων που ακολουθούν χάρη στο Radar και τα ηλεκτροπτικά συστήματα με τα οποία είναι εξοπλισμένοι.

Η ομάδα ελικοπτέρων που ακολουθεί αποτελείται από 9 AS-532 U2 Cougar Mk2 και 5 AS-532 Α2 Cougar Mk2. Συνολικά, η δύναμη αυτή κρούσης αποτελείται από 300 άνδρες πλήρως εξοπλισμένους και άρτια εκπαιδευμένους χάρη στις επιχειρήσεις που διεξάγει ο τουρκικός Στρατός στην νοτιοανατολική Τουρκία τα τελευταία 25 χρόνια.

Για την προστασία και την υποστήριξη της ομάδας αυτής, η Τούρκοι επιτελείς έχουν επιλέξει 4 από τα νεοπαραληφθέντα επιθετικά αναγνωριστικά ελικόπτερα Τ-129, τα οποία με το συνδυασμό του φορτίου τους, που αποτελείται από τα αντιαρματικά βλήματα UMTAS, τις κατευθυνόμενες με Laser ρουκέτες Cirit και τα βλήματα αέρος-αέρος Stinger, μπορούν να παρέχουν την απαραίτητη κάλυψη στους καταδρομείς τόσο κατά τη φάση της πτήσης προς το στόχο, όσο και κατά την προσέγγιση και αποβίβαση τους. 

Η δεύτερη ομάδα έχει ως στόχο της το Radar της 7ης ΜΣΕΠ και τη βάση του Πολεμικού Ναυτικού στα νότια του νησιού, με τους πυραύλους επιφανείας-επιφανείας MM-40 Exocet που βρίσκονται σε αυτή.

Η δύναμη αυτή αποτελείται από 2 ελικόπτερα S-70A28Y Blackhawk/YARASA, 9 AS-532 U2 Cougar Mk2 και 1 AS-532 Α2 Cougar Mk2 και 4 επιθετικά ελικόπτερα Τ-129. Σε περίπτωση που υπάρξει πρόβλημα με τη διαθεσιμότητα των ελικοπτέρων, οι Τούρκοι επιτελείς έχουν προβλέψει να υπάρχουν 3 και 3 ελικόπτερα τύπου AS-532 U2 Cougar Mk2 σε ετοιμότητα για άμεση αντικατάσταση για κάθε ομάδα.

Όμοια και για την περίπτωση των Τ-129 υπάρχει πρόβλεψη για 2 ακόμα ελικόπτερα έτοιμα να δράσουν ανά πάσα στιγμή. Το δεύτερο κύμα, όπως έχει αναφερθεί παραπάνω, θα αποτελείται από τα 10 S-70A28D ASAM, S-70A28 Blackhawk CSAR και S-70D28 Blackhawk CSAR.

Το δεύτερο κύμα θα ακολουθήσει την ίδια πορεία των δύο προηγούμενων ομάδων με χρονική καθυστέρηση μίας ώρας, μοιρασμένα σε 8 ελικόπτερα για την 135 ΣΜ και την 22η Μοίρα Patriot PAC3 και τα υπόλοιπα 2 για τη βάση Radar και τη βάση του Πολεμικού Ναυτικού με τους πυραύλους επιφανείας-επιφανείας MM-40 Exocet. Ενώ τα υπόλοιπα 6 ελικόπτερα AS-532 U2 Cougar Mk2 που ανήκουν στην εφεδρεία θα αξιοποιηθούν κατάλληλα από το επιτελείο που συντονίζει την επιχείρηση ανάλογα με την πορεία αυτής. Η πορεία που θα ακολουθήσουν τα ελικόπτερα αυτής της ομάδας θα είναι σαφώς πιο δύσκολη και πιο επικίνδυνη. Ξεκινώντας από την περιοχή απέναντι από την Χίο, η ομάδα αυτή θα πρέπει να ακολουθήσει μία πορεία μεταξύ των νήσων Χίου και Λέσβου.

Και οι δύο ομάδες θα πρέπει να έχουν τον απόλυτο συγχρονισμό, ενώ οι πληροφορίες που οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών και η ΜΙΤ έχουν συλλέξει έχουν αξιοποιηθεί κατάλληλα. Με βάση τις πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί για τη Σκύρο και τις αντίστοιχες για τα παρατηρητήρια της Χίου και της Λέσβου, οι Τούρκοι σχεδιαστές της επιχείρησης γνωρίζουν ποιά παρατηρητήρια υπολειτουργούν, λόγω τεχνικών προβλημάτων ποιά δεν λειτουργούν διότι δεν υπάρχουν τα ανταλλακτικά που θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα άμεσα, τί δυνατότητες έχουν αυτά που δουλεύουν, ποιά είναι τα τυφλά σημεία και τέλος, ποιοί είναι οι χρόνοι αντίδρασης των παρατηρητηρίων μόλις εντοπίσουν κάποιο στόχο.

Η χρονομέτρηση των αντανακλαστικών του ελληνικού συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης είναι βασικός παράγοντας στο σχεδιασμό τους. Η αντίληψη της κατάστασης από τους Έλληνες Επιτελείς είναι επίσης ένας παράγοντας που θα επηρεάσει τον τελικό σχεδιασμό. Η πορεία και η συχνότητα των περιπολιών των ελληνικών σκαφών είναι ακόμα μια σημαντική παράμετρος, αφού τα τουρκικά ελικόπτερα θα πρέπει να πετούν χαμηλά. Όλα αυτά συγκεντρώνονται και αξιολογούνται σε συνδυασμό με τον φάκελο των ελληνικών ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών που τον έχουν ετοιμάσει πολύ καιρό νωρίτερα. Όσον αφορά τις συνεχόμενες ασκήσεις στο Αιγαίο, αυτές δεν ήταν τίποτα άλλο από πρόβες της επιχείρησης. 

Το μόνο που λείπει είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή, η οποία εξαρτάται από τον καιρό αλλά και από την κατάσταση των ελληνικών δυνάμεων πάνω στα τρία νησιά. Η χρονική περίοδος είναι συγκεκριμένη, από τις αρχές Δεκεμβρίου μέχρι τα τέλη Μαρτίου και αυτό γιατί τότε δεν υπάρχει στην περιοχή η δύναμη της Frontex που περιπολεί συνεχώς με πτητικά και θαλάσσια μέσα. Παράλληλα την περίοδο αυτή, οι καιρικές συνθήκες είναι σε γενικές γραμμές δυσμενείς, γεγονός που διευκολύνει τις πτήσεις ελικοπτέρων σε χαμηλό ύψος πάνω από τη θάλασσα, χωρίς να μπορούν να γίνουν αντιληπτά λόγω του περιορισμού της απόδοσης των εχθρικών συστημάτων Radar. 
Ο λόγος είναι απλός: ο υψηλός κυματισμός της θάλασσας και το θαλάσσιο σπρέι που προκαλείται από τον ισχυρό άνεμο, αυξάνει το θόρυβο υποβάθρου του Radar και περιορίζει δραστικά την πιθανότητα ανίχνευσης του ελικοπτέρου από τον αισθητήρα, ειδικά όταν αυτό πετά χαμηλά κάτω από το επίπεδο των 100 μέτρων. Αν σε αυτό προσθέσουμε και την χαλάρωση που υπάρχει κατά τη διάρκεια της νύκτας, ιδιαίτερα εν μέσω κακοκαιρίας, τότε οι πιθανότητες να περάσουν τα ελικόπτερα απαρατήρητα αυξάνονται. Μία τελευταία παράμετρος που οι Τούρκοι σχεδιαστές έλαβαν υπόψη τους είναι το γενικότερο κλίμα χαλάρωσης που υπάρχει στις ελληνικές μονάδες τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες, δηλαδή, η παραπλάνηση με τις επαναλαμβανόμενες τουρκικές ασκήσεις στην Τένεδο, τα τεχνικά προβλήματα και οι παραλείψεις στα ελληνικά παρατηρητήρια, η γνώση των τυφλών σημείων αυτών, η γνώση των ρυθμών αντίδρασης του ελληνικού μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης, οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες και οι επιπτώσεις αυτών στους αισθητήρες, αλλά πάνω από όλα η αντίληψη που υπάρχει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί ποτέ, εγγυώνται το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα, αν δεν γίνουν λάθη από τουρκικής πλευράς.

Αργά το βράδυ ενός Σαββάτου του Ιανουαρίου, οι δύο ομάδες ελικοπτέρων ξεκινούν από τις βάσεις εξορμήσεώς τους με δύσκολες καιρικές συνθήκες. Τα εξοπλισμένα με ηλεκτροπτικά συστήματα και κατάλληλα για χαμηλές πτήσεις κατά τη διάρκεια της νύκτας ελικόπτερα S-70A28Y Blackhawk/YARASA, πετούν μπροστά οδηγώντας τα υπόλοιπα ελικόπτερα του σχηματισμού που ακολουθούν.

Η πτήση γίνεται στα 50 με 70 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα ελληνικά Radar δυσκολεύονται να εντοπίσουν με ακρίβεια τα ίχνη των ελικοπτέρων, αφού λόγω του καιρού και των κυμάτων που φτάνουν μέχρι και τα 4+ μέτρα οι ψευδοσυναγερμοί είναι συνεχείς.
Άλλωστε, οι Τούρκοι χειριστές των συστημάτων ECM από την τουρκική ακτή παρεμβάλουν με ηλεκτρονικό θόρυβο τα ελληνικά Radar δημιουργώντας κάποιο προβληματισμό στους Έλληνες χειριστές, αλλά τίποτα παραπάνω. Άλλωστε, τέτοια περιστατικά έχουν ξαναγίνει στο παρελθόν.

Το προσωπικό των παρατηρητηρίων έχουν λουφάξει λόγω του κρύου και του ανέμου. Οι ομάδες των ελικοπτέρων ξέρουν από πού να περάσουν, αφού οι υπηρεσίες πληροφοριών έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους.

Είναι Σάββατο βράδυ, Ιανουάριος με άσχημο καιρό και όσοι έχουν έξοδο διασκεδάζουν στα μαγαζιά των νησιών. Όσοι έχουν υπηρεσία απλά περιμένουν να περάσει η ώρα για να πάνε να ξεκουραστούν.

Η κούραση της εβδομάδας αρχίζει σιγά-σιγά να βαραίνει τα μάτια των ατόμων που έχουν βάρδια εκείνη τη νύκτα. Τα σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού περιμένουν την επόμενη μέρα για να συνεχίσουν τις περιπολίες τους. Άλλωστε ποιό τουρκικό σκάφος ή δουλέμπορος θα τολμούσε να βγει στην θάλασσα με αυτό τον καιρό. Όσον αφορά τα μεγάλα εμπορικά
πλοία, το ηλεκτροπτικό σύστημα των ελικοπτέρων Yarasa μπορεί να τα εντοπίσει με μεγάλη ευκολία από μεγάλη σχετικά απόσταση και να τα αποφύγουν.

Όλα τα ελικόπτερα πετούν με σιγή ασυρμάτου αξιοποιώντας τις διόπτρες νυκτερινής όρασης AN/AVS-6 και φυσικά ακολουθώντας το πρωτοπόρο S-70A28Y Blackhawk/YARASA, το οποίο είναι και το πλέον κατάλληλο για αυτή την αποστολή, για αυτό άλλωστε ονομάζεται και YARASA, που σημαίνει νυχτερίδα στα τουρκικά.
Μετά από 50 λεπτά πτήσης, η πρώτη ομάδα ελικοπτέρων που ξεκίνησε από την Τένεδο θα βρίσκεται πλησίον του στόχου της.

Τα λιγοστά φώτα της 135 ΣΜ αρχίζουν να λαμπιρίζουν στα AN/AVS-6. Η δεύτερη ομάδα ελικοπτέρων χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να φτάσει στο στόχο της, επειδή ξεκίνησε από τη βάση των πεζοναυτών στην Φώκεα.

Ουσιαστικά, η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων είναι πολύ μικρή, μόλις 10 λεπτά περισσότερο χρόνο πτήσης για τη δεύτερη ομάδα για αυτό και αναχώρησε από την βάση των πεζοναυτών λίγο νωρίτερα. Πετώντας χαμηλά στα 50 μέτρα τα ελικόπτερα διασχίζουν το 46 χλμ πλάτους πέρασμα μεταξύ της Λέσβου και της Χίου κατευθυνόμενη προς τη Σκύρο.

Μετά από μία πτήση χωρίς εκπλήξεις, μόλις οι δύο ομάδες ελικοπτέρων έφτασαν στους στόχους τους, αντιμετώπισαν αυτό που περίμεναν. Πλήρη ησυχία, όπως αρμόζει σε ένα Σαββατόβραδο στις στρατιωτικές μονάδες.

Στην 135 ΣΜ τα ελικόπτερα προσεγγίζουν την περιοχή πλησίον των καταλυμάτων και προσγειώνονται στα χωράφια που βρίσκονται μεταξύ του Διοικητηρίου και της θάλασσας. Τούρκοι βατραχάνθρωποι που έχουν μεταφερθεί στην περιοχή με υποβρύχιο έχουν εξοντώσει τις φρουρές που βλέπουν προς τη θάλασσα, καθαρίζοντας το χώρο για την προσγείωση των ελικοπτέρων.

Άλλα ελικόπτερα προσγειώνονται πλησίον των εγκαταστάσεων της ΜΑΦ και καταλαμβάνουν τα αντιαεροπορικά στοιχεία. Μία άλλη ομάδα προσγειώνεται πλησίον του Κέντρου Επιχειρήσεων εξουδετερώνοντας τις τηλεπικοινωνίες.

Μία άλλη ομάδα προσγειώνεται κοντά στην είσοδο της μονάδας για να αποκόψει την μονάδα από τον υπόλοιπο νησί. Συνολικά, 9 ελικόπτερα AS-532 U2 Cougar Mk2, ένα AS-532 Α2 Cougar Mk2 και ένα ελικόπτερο S-70A28Y Blackhawk/YARASA θα προσγειωθούν εντός του χώρου της βάσης, ενώ τα υπόλοιπα ελικόπτερα, ένα S-70A28Y Blackhawk/YARASΑ

και 3 ελικόπτερα AS-532 Α2 Cougar Mk2 θα προσγειωθούν στο χώρο της 22ης Μοίρας Patriot. Τέλος, ένα ακόμα ελικόπτερο AS-532 Α2 Cougar Mk2 προσγειώνεται στο χώρο πλησίον του πύργου ελέγχου κοντά στην 22η Μοίρα, ολοκληρώνοντας την κατάληψη του αεροδρομίου.

Συνολικά, 300 άνδρες τρέχουν με ενθουσιασμό να αιφνιδιάσουν το ανήμπορο να αντιδράσει προσωπικό της μονάδας.
Η αντίσταση στο έδαφος ελάχιστη.

Οι φρουροί εξουδετερώνονται εύκολα από τους Τούρκους βατραχανθρώπους που έχουν ξεκινήσει από νωρίς τη διείσδυση στο νησί. Κάποιες αψιμαχίες από σκοπούς που δεν εξουδετερώθηκαν θα καμφθούν εντός ολίγων λεπτών από υπέρτερα εξοπλισμένους και εκπαιδευμένους άντρες. Έτσι ή αλλιώς στο νησί δεν υπάρχει στρατιωτική φρουρά.
Ναύτες και σμηνίτες που απλώς περίμεναν να πάρουν το απολυτήριο της εξάμηνης θητείας τους...
Εγκαταστάσεις ανατινάσσονται. Άλλωστε, τα Τ-129 επιτηρούν την περιοχή της επιχείρησης...

Ο αιφνιδιασμός είναι τέλειος. Τα συστήματα αεράμυνας της μονάδας δεν αντέδρασαν γιατί πολύ απλά για κάτι τέτοιο χρειάζεται χρόνος και προειδοποίηση και δεν υπάρχει κανένα από τα δύο.
Λίγα χιλίομετρα πιο νότια, η 7η ΜΣΕΠ θα έχει την ίδια μοίρα, αφού το S-70A28Y Blackhawk/YARASA και τα 5 AS-532 U2 Cougar Mk2 έχουν αποβιβάσει τους καταδρομείς που μετέφεραν.

Οι 110 άνδρες της δεύτερης υποομάδας θα αντιμετωπίσουν μία σαφώς μικρότερη δύναμη ανδρών στη βάση του Radar, οι οποίοι θα προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς έχει συμβεί.

Ούτε αντιαεροπορικά πυροβόλα, ούτε πύραυλοι Stinger έχουν βγει από τις αποθήκες για να αντιμετωπίσουν τον εισβολέα, γιατί πολύ απλά κανείς δεν θα μπορεί να πιστέψει ότι Σάββατο βράδυ ένας λόχος καταδρομών διέσχισε το Αιγαίο και βρέθηκε στην αυλή της Αθήνας, μόλις 130 χλμ από την Ομόνοια!
Βέβαια, ποτέ δεν έβγαιναν τα συστήματα κατά την διάρκεια της νύκτας από τις αποθήκες. Λιγότερη φθορά, λιγότερος φόβος για ατυχήματα.

Ανάλογη έκπληξη θα νοιώσουν και οι ναύτες της βάσης του Πολεμικού Ναυτικού, οι οποίοι βλέπουν τα ελικόπτερα το ένα μετά το άλλο, να προσγειώνονται σε αυτή την απόμερη περιοχή του νησιού.

Άλλοι 110 άνδρες από τα S-70A28Y Blackhawk/YARASA, 4 AS-532 U2 Cougar Mk2 και το μοναδικό AS-532 Α2 Cougar Mk2 εξορμούν προς τους κοιτώνες και τα υπόστεγα που φυλάσσονται οι πολύτιμοι πύραυλοι επιφανείας-επιφανείας MM-40 Exocet. Οι Τούρκοι κομάντος βάλλουν με μικρές ριπές και εξουτερερώνουν όσους δεν είχαν εξοντώσει οι ομάδες αναγνώρισης.
Με εκρηκτικά ανοίγουν τις θύρες των εγκαταστάσεων που έχουν προλάβει να κλειδωθούν και εισέρχονται στο εσωτερικό τους.

Την ίδια στιγμή, μία άλλη δύναμη με 7 ελικόπτερα S-70A28 CSAR και 1 ελικόπτερο S-70A28D ASAM και με την υποστήριξη 4 AH-1W, καταλαμβάνει δύο μικρά κατοικημένα νησιά στην περιοχή της Δωδεκανήσου, στα οποία συναντά σχετική αντίσταση από τις τοπικές φρουρές.

Οι 88 άνδρες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων με την υποστήριξη των 4 AH-1W καταστέλλουν όποια αντίσταση βρίσκουν μπροστά τους, χάρη πρωτίστως στον αιφνιδιασμό και δευτερευόντως στην ανώτερη ισχύ πυρός που παρέχουν τα επιθετικά ελικόπτερα.

Ο πανικός που κυριεύει τους κατοίκους της περιοχής θα είναι ο καλύτερος σύμμαχος για την επιτυχία του τουρκικού εγχειρήματος στα Δωδεκάνησα. Οι σκηνές των πρώτων Ελλήνων προσφύγων από το 1964, θα σοκάρουν την ελληνική κοινωνία, η οποία μουδιασμένη, όπως και τη νύχτα των Ιμίων, θα ζητά απαντήσεις. 

Ο κύβος ερρίφθη. Τρία ελληνικά νησιά έχουν καταληφθεί, μαζί με το στρατιωτικό υλικό και το προσωπικό που επάνδρωνε τις βάσεις και τις φρουρές των νησιών. Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, η κοινωνία έχει παγώσει, οι Ένοπλες Δυνάμεις ακόμα να συνέλθουν από το σοκ.

Όλοι αναζητούν μία λύση άμεσα, αλλά το ζήτημα είναι λύση για πού, για ποιο νησί. Για τη Σκύρο ή για τα δύο άλλα νησάκια στα Δωδεκάνησα που έχουν καταληφθεί από τους Τούρκους κομάντος". 



Πλήρης διάλυση του κράτους, σε βαθμό που «επαναστατική πολιτοφυλακή» του προέδρου της βουλής απήγαγε προ μηνός τον... πρωθυπουργό!


Κόλαση ήταν για πολλές ώρες το βράδυ της περασμένης Πέμπτης η Τρίπολη, η πρωτεύουσα της Λιβύης. Αντιαεροπορικά, ρουκέτες, χειροβομβίδες, μυριάδες πυροβολισμοί με αυτόματα όπλα έκαναν τη νύχτα μέρα και σκόρπισαν πανικό στους κατοίκους. Ολμοι χτύπησαν το πολυτελές ξενοδοχείο πέντε αστέρων «Ράντισον Μπλου» και προκάλεσαν μικρή πυρκαγιά. Ξένοι διπλωμάτες, ξένοι επιχειρηματίες και ξένοι δημοσιογράφοι που αποτελούν τους συνήθεις ενοίκους του έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν.

Οι μάχες συνεχίστηκαν και την Παρασκευή. Συγκρούονταν δύο συμμορίες «πολιτοφυλακής» - η μία από την Τρίπολη, με την ονομασία Κοινή Δύναμη Ταχείας Επέμβασης, στην οποία έχει ανατεθεί η προστασία της λιβυκής πρωτεύουσας, και η άλλη από τη Μιζουράτα, την τρίτη πόλη της χώρας, με την ονομασία Ταξιαρχία Νοσούρ.

Το κωμικοτραγικό είναι ότι και οι δύο αλληλοσπαρασσόμενες «πολιτοφυλακές» -στην πραγματικότητα συμμορίες «κατσαπλιάδων» από τις κυριολεκτικά εκατοντάδες παρόμοιες ομάδες που λυμαίνονται τη χώρα- όχι απλώς υποτίθεται ότι είναι με τη λιβυκή κυβέρνηση, αλλά και οι δύο... χρηματοδοτούνται από αυτήν! Εδώ που τα λέμε πάντως, αυτή η σύγκρουση είναι συγκριτικά ασήμαντη με αυτό που έγινε στη Λιβύη πριν από έναν μήνα, τα χαράματα της 10ης Οκτωβρίου. Στις 2 μετά τα μεσάνυχτα, ένα τσούρμο ένοπλοι πολιτοφύλακες όρμησαν σε κεντρικό ξενοδοχείο στην καρδιά της Τρίπολης και απήγαγαν τον... πρωθυπουργό (!!!) της χώρας, παίρνοντάς τον από το κρεβάτι του με τις πιτζάμες. Αυτό όμως είναι το λιγότερο.

Γιατί όπως αποκάλυψαν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», η άγνωστη συμμορία «πολιτοφυλακής» που απήγαγε τον Λίβυο πρωθυπουργό Αλί Ζεϊντάν, ένα ανδρείκελο των Αμερικανών, η οποία έχει το βαρύγδουπο όσο και γελοίο όνομα... «Επιχειρησιακός Θάλαμος των Επαναστατών της Λιβύης», ιδρύθηκε λίγες μέρες πριν από την απαγωγή του πρωθυπουργού από τον... πρόεδρο του κοινοβουλίου (!!!) Νουρί Αμπουσαχμέν, ο οποίος βρισκόταν στην αίθουσα, μεταξύ των πανηγυριζόντων, όπου έκανε δηλώσεις ο πρωθυπουργός όταν αφέθηκε ελεύθερος!

Χαρακτηριστικό δε του απερίγραπτου χάους είναι ότι την απελευθέρωση του Λίβυου πρωθυπουργού πέτυχε μια άλλη συμμορία «κατσαπλιάδων», η Λιβυκή Ισλαμική Μάχιμη Ομάδα του νυν υφυπουργού Αμυνας Χαλίντ Σαρίφ, ο οποίος είχε πολεμήσει μέσα από τις γραμμές των ισλαμιστών στο Αφγανιστάν και τον οποίον οι Αμερικανοί είχαν... συλλάβει μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ως συνεργάτη της Αλ Κάιντα! Απερίγραπτο πολιτικό τσίρκο.

Η λιβυκή κυβέρνηση είναι πολιτικά ανύπαρκτη και δεν ελέγχει απολύτως τίποτα στη χώρα. Αυτός ο Ζεϊντάν έχει τοποθετηθεί απλώς για να υποκρίνονται οι Αμερικανοί ότι η Λιβύη έχει πρωθυπουργό. Το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί να εξαγοράσει όλες τις ένοπλες συμμορίες για να τις μετατρέψει σε... «εθνικό στρατό» και σε «εθνική αστυνομία» και γι' αυτό τις χρηματοδοτεί τακτικότατα, κάθε μήνα, όλες ανεξαιρέτως! Το να έχει κάποιος τακτικό μισθό κάθε μήνα σε μια πλήρως διαλυμένη χώρα όπως η σημερινή Λιβύη είναι τεράστιο πλεονέκτημα. Ως εκ τούτου οι «επαναστατικές πολιτοφυλακές» των δήθεν «αγωνιστών κατά του Καντάφι» συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, αν και έχουν περάσει δύο χρόνια από τον θάνατο του Καντάφι και την ανατροπή του καθεστώτος του!

Αγανάκτησαν ως και οι Αμερικανοί, καθώς βλέπουν ότι οι Λίβυοι εντάσσονται κατά δεκάδες χιλιάδες στις «επαναστατικές πολιτοφυλακές», πράγμα που κάνει τους αρχισυμμορίτες και τους φυλάρχους να παίρνουν μεν τα λεφτά της μισθοδοσίας από την κυβέρνηση κάθε μήνα, αλλά να αρνούνται να εντάξουν στον ανύπαρκτο «εθνικό στρατό» τις πολιτοφυλακές τους, γιατί έτσι θα πάψουν να εισπράττουν τα τεράστια ποσά από την κυβέρνηση που τους επιτρέπουν να πλουτίζουν ταχύτατα. «Οι αρχικές δυνάμεις που πολέμησαν εναντίον του συνταγματάρχη Καντάφι αριθμούσαν περίπου 20.000 και τώρα υπάρχουν 200.000 ένοπλοι που αυτοαποκαλούνται επαναστάτες» έγραφαν προ μηνός οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», αποκαλύπτοντας το μέγεθος της απάτης. Η «ελεύθερη» Λιβύη γύρισε σε μια σύγχρονη εκδοχή των φυλάρχων της ερήμου και των οάσεων του 19ου αιώνα.

Γράφει ο Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Κύριε Τσίπρα,
Θα έγραφα και κύριε Σαμαρά αλλά περιττεύει, γιατί ο κ. Σαμαράς έχει από καιρό διαβεί τον αντεθνικό νεοταξικό Ρουβίκωνα.

· Ηγέτης κύριε Τσίπρα μπορεί να γίνει μόνον όποιος αγαπά την πατρίδα του και το έθνος του.
Ηγέτης δεν μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε παγκοσμιοποιημένος ψευτοαριστερός μαϊντανός τύπου Ολλαντρέου.
Είναι πράκτορας εναντίον του έθνους του.

· Ούτε μπορεί να γίνει Έλληνας ηγέτης όποιος ασπάζεται τις νεοταξικές αντεθνικές δοξασίες τύπου Μηλιού του κόμματος σας για το Ελληνικό έθνος ως «ιμπεριαλιστικό» όργανο που πρέπει να καταστραφεί.

· Ούτε μπορεί να είναι εθνικός ηγέτης όποιος ασπάζεται όλα τα άλλα τα ψευτοφιλανθρωπικά σας λαθρομεταναστευτικά.
Ή τα αντεθνικά παγκοσμιοποιημένα σας «σκοπιανά» ή «Θρακικά» ή «Κυπριακά» ή του Αιγαίου μας...

· Ούτε μπορεί να είναι Έλληνας ηγέτης όποιος αποδέχεται τις διανοουμενίστικες εμετικές αντεθνικές βλακείες τύπου Τατσόπουλου που σας τον επέβαλαν ή τον πήρατε.

· Δεν είναι ανάγκη να πω τι μπορεί μόνον να είναι. Μόνον του συμπεραίνεται.

Ή γίνε κύριε Τσίπρα πραγματικός Έλληνας ηγέτης και αποκήρυξε δημοσίως τα ανωτέρω ή φύγε.

Το παιδιάστικο, «από ανάγκη θα έρθουν σε μένα», ξέχνα το.

E, αφού οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ φέρονται να είναι σύμφωνοι πάνω στο νέο σχέδιο για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, εμείς πρέπει ν’ αρχίσουμε να ανησυχούμε πολύ σοβαρά για το τι μας περιμένει.
 
Δεν είναι ότι δεν λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις αντιδράσεις των δύο κοινοβουλευτικών ομάδων. Πολλοί υποστηρίζουν ότι όλο αυτό το αντάρτικο των βουλευτών είναι ένα στημένο παιχνίδι, μια θεατρική παράσταση που όφειλαν να δώσουν ώστε να είναι μετά σε θέση να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους και να μπορούν στοιχειωδώς να κυκλοφορήσουν στους δρόμους με το επιχείρημα ότι εκείνοι εξάντλησαν όλα τα περιθώρια αντίδρασης που διέθεταν, για χάρη της εκλογικής τους πελατείας. Κι από την άλλη, ότι η κυβέρνηση όφειλε από την πλευρά της να τους προσφέρει την ικανοποίηση ότι άλλαξε τα κριτήρια του φόρου ακινήτων κατόπιν των ενεργειών τους, ώστε το κολπάκι να γίνει πιο πειστικό.
Και βέβαια για θεατρική παράσταση πρόκειται. Υπάρχει ωστόσο μια υγεία σε όλο αυτό, με την έννοια ότι ο λαϊκός παράγοντας υπεισέρχεται έστω και με οριακό τρόπο στο παιχνίδι. Κι έπειτα, αυτή η διαδικασία, όσο ανώδυνη κι αν φαντάζει για την κυβέρνηση και την τρόικα, κλωνίζει κατά κάποιον τρόπο τις ισορροπίες του συστήματος, δείχνει ότι υπάρχει περιθώριο αντιδράσεων και εντείνει τις ρωγμές στην ούτως ή άλλως εύθραυστη πλειοψηφία.
Ο λόγος που κρατάω παρόλα αυτά μικρό καλάθι είναι ότι απορρίπτω το συνολικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνεται η δημόσια συζήτηση. Αμφισβητώ τα κριτήρια, τις προβαλλόμενες ενστάσεις, τις εκδηλούμενες ευαισθησίες.
Όλη η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται στο πλήγμα που θα υποστεί η μεσαία τάξη επειδή θα αναγκαστεί να ΠΛΗΡΩΣΕΙ τον φόρο ακίνητης περιουσίας. Αλλά το αληθινό δράμα θα εκτυλιχθεί ακριβώς παραδίπλα: σ’ εκείνους που ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ.
Παράδοξο, ε; Εξηγούμαι αμέσως: Από την αρχή της συζήτησης περί του ενιαίου φόρου ακινήτων έγινε δεκτή ως φυσιολογική η ιδέα της εισπραξιμότητας. Σύμφωνα μ’ αυτή την καινοφανή προσέγγιση, για να εξασφαλίσει το κράτος τους φόρους που απαιτεί, και επειδή εκ των προτέρων γνωρίζει ότι κάποιοι δεν θα έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, επιβάλλει περισσότερους φόρους ώστε να καλύψει τη διαφορά. Στην περίπτωσή μας η μπίλια φαίνεται να κάθεται τελικά στην επιβολή φόρων ύψους 3,24 δισ. ευρώ, με στόχο να εισπραχθούν 2,65 δισ. Κρατείστε παρακαλώ αυτή τη διαφορά των 590 εκατομμυρίων γιατί θα μας χρειαστεί παρακάτω.
Δεν θα σταθώ εδώ στο γεγονός ότι για να εξωραϊστεί ο ενιαίος φόρος ακινήτων και να μπορούν να πάνε οι βουλευτές ασπροπρόσωποι στις περιφέρειές τους, προκύπτει κενό 250 εκατομμυρίων ευρώ. Και όλοι ξέρουμε ότι το κενό αυτό σημαίνει νέα μέτρα, προς δόξαν της προγραμματικής συμφωνίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά και των αλλεπάλληλων σχετικών διαβεβαιώσεων του πρωθυπουργού.
Προτιμώ να επιστρέψω σ’ εκείνα τα 590 εκατομμύρια που κρατήσαμε στην άκρη. Τι αντιπροσωπεύουν, λοιπόν, αυτά τα 590 εκατομμύρια; Αντιστοιχούν σε εκείνους εκ των συμπολιτών μας που δεν θα έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν για το ακίνητό τους – άνεργοι, συνταξιούχοι, ευπαθείς ομάδες, υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Εκείνοι ακριβώς που δεν έχουν φωνή, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Και τι θα γίνει μ’ αυτούς; Σε μια στοιχειωδώς ευνομούμενη κοινωνία, θα εξαιρούνταν από τη φορολογία και θα πλήρωναν όλοι οι υπόλοιποι. Διότι δεν έχει νόημα να φορολογείς τον άφραγκο λέγοντας ότι τάχα διευρύνεις τη φορολογική βάση, φορολογείς αυτόν που -έστω και με δυσκολία- μπορεί να πληρώσει. Ε, λοιπόν, αυτοί δεν έχουν και δεν μπορούν να πληρώσουν.
Αλλά όχι, η δική μας μη ευνοούμενη πολιτεία δεν πρόκειται να τους εξαιρέσει. Θα τους έχει εσαεί όμηρους, καθώς θα εξακολουθούν να χρωστάνε. Θα τους πιέζει, θα τους απειλεί, θα τους διασύρει, θα τους χτυπάει κάτω σαν χταπόδια, θα τους στέλνει σημειώματα στο σπίτι και αργότερα εισπρακτικές εταιρείες, θα τους θυροκολλάει εξώδικα, διαταγές πληρωμής και εντολές πλειστηριασμού. Θα τους κρατάει στο χέρι για πάντα, με τον πέλεκυ της κατάσχεσης να επικρέμαται πάνω απ’ τα κεφάλια τους. Θα τους προτείνει διακανονισμούς για να τους ξεζουμίσει και να τους στύψει όσο μπορεί, καθώς εκείνοι θα δίνουν την ύστατη μάχη μήπως και σώσουν το σπιτάκι τους. Και στο τέλος, αν τους αφήσουμε, θα τους το πάρει κιόλας.
Αυτή είναι η παράπλευρη τραγωδία που στήνεται αυτές τις μέρες και μ’ αυτές τις μεθόδους - και δεν μιλάει κανείς. Όχι λοιπόν κλάματα γι’ αυτούς που θα δυσκολευτούν να πληρώσουν. Τα δικά μου κλάματα τα κρατάω για τους φτωχοδιάβολους που δεν θα μπορέσουν.

Χριστόφορος Κάσδαγλης
από ThePressProject


Παρακολουθώντας την κυριακάτικη συνεδρίαση της Βουλής που ασχολήθηκε με την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της δικομμα­τικής κυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με κυρίευσε απογοήτευση -θα έλεγα στα όρια της κατάθλιψης- και σας ομιλώ με όση ειλικρίνεια διαθέτω. Τούτος ο τό­πος δεν έχει καμία ελπίδα να προοδεύσει. Η κακομοιριά των πολιτικών μας και η απουσία κάθε σχεδιασμού για την Ελλά­δα και τους πολίτες της -ιδιαιτέρως τη νεολαία, που μαραζώνει- προδιαθέτουν προς μια μεγάλη τραγωδία…

Για τρεις μέρες «σκοτώνονταν» από τα έδρανα της Βουλής ως να μην είχαν τι άλλο να κάνουν, ως να μην είχαν άλλες υποχρεώσεις. Καθηλωμένοι μέσα και γύρω από τη Βουλή, οι τριακόσιοι εκλεγ­μένοι αντιπρόσωποι του λαού δεν προσέ­φεραν την παραμικρή υπηρεσία στη χώρα και στους πολίτες. Διότι η μοναδική τους έγνοια ήταν τα κομματικά οφέλη από την αψυχολόγητη ενέργεια του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρότασης μομφής. Τείνω να πι­στέψω ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας στόχευε να μαζέψει στο μαντρί τους δικούς του βου­λευτές, αρκετοί εκ των οποίων δείχνουν τάσεις ανεξαρτητοποίησης αυτονόμησης και… επανάστασης. Τι άλλο να φανταστώ και να υποθέσω; Οι λογικοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να εκμεταλλευτούν το τριή­μερο με τις οικογένειές τους…

Έχω γράψει πολλές φορές ότι, ενώ εμείς τρωγόμαστε μεταξύ μας αντί να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να ξεφύ­γουμε από τη μέγκενη του Μνημονίου, στην ευρύτερη γειτονιά μας συμβαίνουν κοσμοϊστορικά γεγονότα που θα βάλουν τη σφραγίδα τους στο μέλλον των χωρών της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Οι Κούρδοι της Συρίας σημείωσαν σημαντικές νίκες εναντίον των ομάδων της Αλ Κάιντα, τις οποίες ενισχύει η Τουρκία, και κέρδι­σαν το θαυμασμό στην Ουάσιγκτον. Αυτό σημαίνει ότι κέρδισαν και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης; Πολύ πιθανό…

Στο Ισραήλ επανήλθε ο σκληρός ακροδεξιός και φανατικός αντι-τούρκος Αβίγκνορ Λίμπερμαν. Η ανακοίνωση ότι θα αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών, από το οποίο αποχώρησε όταν του απαγγέλθηκαν κατηγορίες στις 14 του περασμένου Δεκεμ­βρίου, δεν χαιρετίστηκε ούτε στην Ουάσι­γκτον, η οποία ανησυχεί για το μέλλον των ειρηνευτικών συνομιλιών με τους Παλαιστί­νιους, και πολύ περισσότερο δεν χαροποίησε την Άγκυρα. Ο Λίμπερμαν θεωρεί τους Τούρκους μεγάλους εχθρούς όσο και τους μισητούς του αντιπάλους της Χαμάς.

Οι συνομιλίες της Δύσης με το Ιράν μπορεί να κατέληξαν σε αποτυχία στη Γενεύη, αλλά θα επαναληφθούν. Αυτός ο διάλογος από μόνος του είναι ανάθεμα για τον Νετανιάχου, ο οποίος με την επιστροφή του Λίμπερμαν νιώθει πιο δυνατός στη μάχη που δίνει για να εκτροχιάσει την αμερικανι­κή προσέγγιση με την Τεχεράνη. Σε απρό­σμενο σύμμαχό του αναδεικνύεται η απο­λυταρχική Σαουδική Αραβία η οποία είναι έτοιμη να συγκρουστεί διπλωματικά και με την Τουρκία, ο αρχηγός των μυστικών υπη­ρεσιών της οποίας διατηρεί στενότατη σχέ­ση με το Ιράν. Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε τον αδυσώπητο εμφύλιο στη Συρία και τη διαμάχη της Αιγύπτου με τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος παραμένει πιστός σύμμαχος του Μοχάμεντ Μόρσι. Η στάση του πρωθυπουργού της Τουρκίας βοήθησε σημαντικά στην αναθέρμανση των σχέσεων του Καΐρου με την Αθήνα και τη Λευκωσία. Η Συρία, εν τω μεταξύ, αποτε­λεί πηγή μεγάλων προβλημάτων για τον ισλαμιστή πρωθυπουργό της Τουρκίας.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο είναι καζάνι που κοχλάζει. Οι αγεφύρωτες διαφορές των πρωταγωνιστών και οι νέες συμμαχίες θα μπορούσαν να εξελιχθούν πολύ υποβοη­θητικά για την Αθήνα και τη Λευκωσία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην Τουρκία σε πολιτικό επίπεδο και στο Ισραήλ στο παι­χνίδι της ενέργειας που απαιτεί σκληρούς παίκτες όχι δουλοπρεπείς.

Μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση, η Λευκωσία δεν έχει κανένα λόγο να αποδεχτεί μεσοβέζικες διαπραγματεύσεις διότι η διεξαγωγή τους και μόνο εξυπηρετεί την Τουρκία και δεν ωφελεί καθόλου την κυπριακή υπόθεση. Άλλωστε, η κυβέρ­νηση του Ισραήλ τοποθετήθηκε επί του θέματος και έχει υπογραμμίσει πως τυχόν ανάμειξη της Άγκυρας στις κυπριακές υποθέσεις μετά τη λύση αποτελεί μέγα πρόβλημα στη συνεργασία του εβραϊκού κράτους με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η ελληνική κυβέρνηση, από τη μεριά της πρέπει να επιδιώξει τη συνεννόηση στο εσωτερικό για να έχουν κέρδη η χώρα και ο λαός. Αποδείχτηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το κονταροχτύπημα της Κυριακής μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ αφορά μόνο στους αρχηγούς και τους πο­λιτικούς των τριών κομμάτων. Η συντριπτι­κή πλειοψηφία του λαού και λυπάται για το κατάντημα στο οποίο οδήγησαν την Ελλά­δα και οργίζεται αλλά και φοβάται τις συ­νέπειες του πολιτικού μίσους που αναδεί­χθηκε από την κυριακάτικη συνεδρίαση της Βουλής. Ας συνετιστούν, λοιπόν, διότι οι πολίτες θα έχουν την ευκαιρία να μιλή­σουν -ελπίζω και εύχομαι αυστηρά- και στα τρία κόμματα τον ερχόμενο Μάιο.



Εάν δεν αφαιρέσει κανείς αποφασιστικά και βίαια την τεράστια βδέλλα, η οποία έχει κολλήσει στο σώμα του, απορροφώντας σταδιακά κάθε σταγόνα του αίματος του, κάποια στιγμή θα αντιληφθεί ότι, είναι πλέον πολύ αδύναμος και εξαθλιωμένος για να τα καταφέρει.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 


Μία από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις τον τελευταίο καιρό, κυρίως λόγω των αισιόδοξων ανακοινώσεων εκ μέρους της κυβέρνησης, με βάση τις οποίες η Ελλάδα θα εισέλθει σε πορεία ανάπτυξης το επόμενο έτος, είναι εάν υπάρχει πράγματι ελπίδα – γεγονός που θα σήμαινε μεταξύ άλλων ότι, η πατρίδα μας έχει φθάσει στο ναδίρ, οπότε είναι μάλλον νομοτελειακή η αντιστροφή της τάσης.
Η ερώτηση διατυπώνεται από τα εκατομμύρια ανέργους, οι οποίοι θέλουν να ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να εργασθούν ξανά, από τους εργαζομένους, οι οποίοι αγωνιούν νοιώθοντας τη «δαμόκλειο σπάθη» της ανεργίας να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους, από το 60% των νέων, οι οποίοι δεν μπορούν να βρουν θέσεις εργασίας, από τους χιλιάδες χρεοκοπημένους επιχειρηματίες, από τις εταιρείες που ζημιώνουν καθημερινά, από τις πολλές εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη της πτώχευσης κοκ.
Στα πλαίσια αυτά, εάν θέλει κανείς να είναι υπεύθυνος, οφείλει να εξετάσει εν πρώτοις όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της χώρας του – ξεκινώντας από το ότι, με μία ύφεση (μείωση του ΑΕΠ) της τάξης του -4% το 2013, σε συνδυασμό με έναν αποπληθωρισμό (μείωση του επιπέδου των τιμών) ύψους -2%, ο οποίος έχει αυξητική πορεία, είναι πολύ δύσκολο να κάνει αισιόδοξες προβλέψεις.
Ειδικότερα, ο αποπληθωρισμός εντείνει την ύφεση, αφενός μεν λόγω της πτώσης του επιπέδου των τιμών (το ΑΕΠ είναι ουσιαστικά το γινόμενο των ποσοτήτων επί των τιμών), αφετέρου επειδή περιορίζονται τόσο η κατανάλωση, όσο και οι επενδύσεις – αφού τα νοικοκυριά, καθώς επίσης οι επιχειρήσεις, αντιλαμβανόμενοι την πτώση των τιμών, αναβάλλουν τις αγορές τους για αργότερα, όταν θα είναι χαμηλότερες.
Η ύφεση με τη σειρά της προκαλεί ανεργία, επειδή κάθε πτώση του ΑΕΠ κατά 52 χιλ. € στην Ελλάδα, έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια μίας θέσης εργασίας (ανάλυση), ενώ η ανεργία μειώνει περαιτέρω την κατανάλωση – με αποτέλεσμα να εγκλωβίζεται η οικονομία στον θανατηφόρο καθοδικό σπειροειδή κύκλο του διαβόλου, ο οποίος οδηγεί στη χρεοκοπία κράτη, τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Ειδικά όσον αφορά την ανεργία των νέων, η παραπάνω κατάσταση, σε συνδυασμό με την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης (η οποία έχει ως αποτέλεσμα να διατηρούν περισσότερο τις θέσεις εργασίας τους οι ηλικιωμένοι, προφανώς εις βάρος των νέων), δεν επιτρέπει πολλές ελπίδες. Στο διάγραμμα που ακολουθεί φαίνεται η εξέλιξη της ανεργίας των νέων – η οποία είναι καταστροφική για την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία, καθώς επίσης για όλες τις άλλες χώρες, με εξαίρεση τη Γερμανία.
.
Η εξέλιξη της ανεργίας των νέων. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Η εξέλιξη της ανεργίας των νέων.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Συνεχίζοντας, εάν επιβληθούν νέα μέτρα εκ μέρους της κυβέρνησης, παράλληλα με την κατάργηση του νόμου περί μη κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας από τις τράπεζες, ο οποίος θα προκαλέσει την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων, είναι μάλλον ανόητο να ισχυρισθεί κανείς ότι, η χώρα ευρίσκεται στο ναδίρ – αφού συνεχίζουν να προκαλούνται «ρήγματα» στα αδύναμα θεμέλια της οικονομίας της.
Βέβαια, μετά από σχεδόν έξι χρόνια ύφεσης, η οποία μείωσε το ΑΕΠ σωρευτικά κατά περίπου 25%, είναι εύλογο να περιμένει κανείς ανάπτυξη το 2014, έστω κάτω από το 1% – οπότε δεν πρέπει να είμαστε εντελώς απαισιόδοξοι, παρά το ότι δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε την όποια αισιοδοξία μας.
Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένας «χρυσός κανόνας», ένα αξίωμα καλύτερα της οικονομίας, σύμφωνα με το οποίο «εκείνες οι χώρες, οι οποίες «γλιστρούν» στον αποπληθωρισμό, πόσο μάλλον αυτές που βυθίζονται εντός του, πρέπει να υπολογίζουν τουλάχιστον με μία χαμένη δεκαετία» – γεγονός που ελπίζουμε να μην αποδειχθεί στην Ελλάδα, η οποία θα αποτελούσε τότε μία από τις λίγες εξαιρέσεις του κανόνα.
Ολοκληρώνοντας, είναι σωστό να συμπληρώσουμε εδώ ότι, ο αποπληθωρισμός ευνοεί την αγορά ομολόγων του δημοσίου, επειδή οι εγγυημένες αποδόσεις τους είναι πάντοτε θετικές, ευρισκόμενες πάω από το μηδέν – οπότε διευκολύνει το δανεισμό των κρατών (ειδικά της Ιταλίας και της Ισπανίας στην Ευρώπη, λόγω των υψηλών επιτοκίων, οπότε δεν είναι απίθανο να ακολουθήσει ανάλογο «ράλι»).
Είναι δε αρνητικός για τις μετοχές, με αποτέλεσμα να ακολουθεί συνήθως πτώση των δεικτών των χρηματιστηρίων - οι οποίοι όμως ευνοούνται από τα διάφορα πακέτα «ποσοτικής διευκόλυνσης» των κεντρικών τραπεζών (εκτύπωση νέων χρημάτων).
 .
Η Ευρωζώνη και η υπόλοιπη Ευρώπη
Περαιτέρω, οφείλουμε να εξετάσουμε τι συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης επειδή, εάν είναι σε αυτές οι συνθήκες καλύτερες, ίσως βοηθηθεί η οικονομία της πατρίδας μας – αν και η τερατώδης επιμονή της Γερμανίας (άρθρο) στην πολιτική λιτότητας, δεν επιτρέπει θετικές προσδοκίες.
Εξετάζοντας την Ισπανία, διακρίνουμε αμέσως αφενός μεν τα τεράστια προβλήματα της στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπου παραποιείται το ύψος των τραπεζικών επισφαλειών, αφετέρου στον προϋπολογισμό – όπου η Eurostat, σε μία από τις λιγότερο ίσως δημοσιοποιημένες ανακοινώσεις της προηγούμενης εβδομάδας, «ενοχοποιεί» την ισπανική κυβέρνηση για «πλαστογραφία».
Η έκθεση της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας παραδόξως αφαιρέθηκε από την επίσημη ιστοσελίδα της (ο σύνδεσμος εδώ) – γεγονός που ανάγκασε πολλούς να υποψιασθούν ένα μεγάλο σκάνδαλο, κατηγορώντας την Κομισιόν για «γκεμπελικές τακτικές». Ας μην ξεχνάμε δε ότι, ο υπουργός οικονομικών της Ισπανίας (Luis de Guindos), ήταν πρώην διευθυντής της τοπικής Lehmann Brothers.
Στην Ιταλία η κατάσταση, ειδικά αυτή των τραπεζών, είναι εξαιρετικά κρίσιμη – ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που κατηγορούν τον Ιταλό διοικητή της ΕΚΤ, ισχυριζόμενοι ότι ενισχύει κρυφά τόσο τις τράπεζες (επιτρέποντας τους να δανείζονται τεράστια ποσά από την κεντρική, χωρίς τις απαιτούμενες εγγυήσεις), όσο και το κράτος – επειδή οι ιταλικές τράπεζες αγοράζουν ομόλογα του δημοσίου, με τα ποσά που δανείζονται από την ΕΚΤ.


Τέλος, ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης της Ιταλίας από το 2009 έως και το πρώτο τρίμηνο του 2012, συγκριτικά με της υπόλοιπες χώρες του G7, όπως φαίνεται από το διάγραμμα που ακολουθεί, είναι απογοητευτικός – όπως επίσης της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας.
.
Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης των G7, από το 2009. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης των G7, από το 2009.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Συνεχίζοντας, η Αυστρία έχει επίσης τραπεζικό πρόβλημα, κυρίως λόγω της επέκτασης των τραπεζών της στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης – στις οποίες τόσο τα νοικοκυριά, όσο και οι επιχειρήσεις αδυνατούν να εξοφλήσουν τα δάνεια τους. Εν τούτοις, καταφέρνει μέχρι στιγμής να διατηρεί κρυφές τις μεγάλες αδυναμίες της – όπως επίσης η Ολλανδία, η οποία υποφέρει από τη φούσκα των ακινήτων, σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα προβλήματα των τραπεζών της.
Πάντως, οι εταιρείες αξιολόγησης S&P και Moody’s προειδοποίησαν την Αυστρία με μείωση της πιστοληπτικής της ικανότητας, εάν το χρέος της ξεπεράσει το 80% του ΑΕΠ – κάτι που θα μπορούσε να συμβεί, εάν δεν επιλυθούν τα προβλήματα της Hypo Alpe Adria Bank. Η τράπεζα αντιμετωπίζει κινδύνους ύψους 18 δις €, τους οποίους θα υποχρεωθεί πιθανότατα να αναλάβει το δημόσιο – το οποίο βοήθησε ήδη την HAAB πριν από 5 χρόνια, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού.
Περαιτέρω, αν και εμείς πιστεύουμε ότι, το μέλλον της Ευρωζώνης θα κριθεί στην Ιταλία, οι περισσότεροι θεωρούν ότι η Γαλλία θα αποτελέσει την αρχή του τέλους – αφού η σοσιαλιστική κυβέρνηση της «πνέει τα λοίσθια», η αντιευρωπαϊκή ακροδεξιά αυξάνει συνεχώς την εκλογική της δύναμη, δεν προωθούνται οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία της, η πιστοληπτική της αξιολόγηση μειώνεται διαρκώς (γεγονός που επιδεινώνει την αντίστοιχη του ESM), ενώ η ανταγωνιστικότητα της καταρρέει.
Όσο για τη Μάλτα, η οποία προσπαθεί να αυξήσει τα έσοδα της πουλώντας διαβατήρια σε μετανάστες, έναντι 650.000 €, μετατρέποντας δηλαδή την παροχή υπηκοότητας σε εμπόρευμα, με στόχο την είσπραξη 30 εκ. € το πρώτο έτος (2014), δεν είναι καθόλου δύσκολο να κρίνει κανείς εξ αυτού το μέγεθος των προβλημάτων της.
Οι υπόλοιπες προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης (Βέλγιο, Πορτογαλία, Ιρλανδία), δεν φαίνεται να καλυτερεύουν τις προοπτικές τους – ειδικά η Πορτογαλία, το μέλλον της οποίας κρέμεται από μία πολύ λεπτή κλωστή. Εκτός Ευρωζώνης δε, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη – ούτε για τη Σουηδία, ούτε, κυρίως, για τη Μ. Βρετανία, η οποία προσπαθεί να επιβιώσει με την εκτύπωση νέων χρημάτων.
 .
Ο υπόλοιπος πλανήτης
Στις Η.Π.Α. τώρα, η κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με την ημέρα – ενώ αρκετοί αναλυτές, συγκρίνοντας τα σημερινά οικονομικά δεδομένα της υπερδύναμης, με αυτά του 1930, αναρωτιούνται εάν θα ακολουθήσει ξανά ένας παγκόσμιος πόλεμος. Ειδικότερα, στο διάγραμμα που ακολουθεί, φαίνεται καθαρά η «παρόμοια» εξέλιξη των δεικτών S&P και Dow Jones μεταξύ των ετών 2007-2013, συγκριτικά με τον Dow Jones 1930-1942:
.
Η «παρόμοια» εξέλιξη των δεικτών S&P και Dow Jones μεταξύ των ετών 2007-2013, συγκριτικά με τον Dow Jones 1930-1942.
Η «παρόμοια» εξέλιξη των δεικτών S&P και Dow Jones μεταξύ των ετών 2007-2013, συγκριτικά με τον Dow Jones 1930-1942.
.
Αντίστοιχα συγκρίνονται οι αποδόσεις των βραχυπρόθεσμων ομολόγων (Treasury Bills), οι οποίες, όπως φαίνεται στο διάγραμμα που ακολουθεί, δεν έχουν καμία διαφορά με την τότε εποχή – γεγονός που σίγουρα δεν είναι θετικό για την αμερικανική οικονομία, ενώ υποδηλώνει ξαφνική κατάρρευση των χρηματιστηρίων.
Έχοντας τώρα αναφερθεί πάρα πολλές φορές στα τεράστια προβλήματα των Η.Π.Α., κυρίως στα δίδυμα ελλείμματα και στο δημόσιο χρέος, όπου δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς το πρόσφατα χρεοκοπημένο Ντιτρόιτ, καθώς επίσης τις υπόλοιπες αμερικανικές πόλεις-υποψηφίους, θεωρούμε ότι οι συγκρίσεις αυτές δεν είναι καθόλου υπερβολικές.
Πόσο μάλλον όταν όλες οι κεντρικές τράπεζες του πλανήτη προσπαθούν να υποτιμήσουν την ίδια χρονική περίοδο (συνέβη κάτι ανάλογο το 1930) τα νομίσματα τους – με αποτέλεσμα να πλέει ολόκληρη σχεδόν η υφήλιος σε μία τεχνητή θάλασσα ρευστότητας η οποία, εάν τυχόν στεγνώσει, θα προκαλέσει τεράστιες καταστροφές.
.
Σύγκριση της πορείας των αποδόσεων των βραχυπρόθεσμων ομολόγων (Treasury Bills) της Αμερικής, μεταξύ του σήμερα και της περιόδου 1927-1942. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Σύγκριση της πορείας των αποδόσεων των βραχυπρόθεσμων ομολόγων (Treasury Bills) της Αμερικής, μεταξύ του σήμερα και της περιόδου 1927-1942.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Στον υπόλοιπο πλανήτη, όπου η Ιαπωνία ουσιαστικά ψυχορραγεί, ενώ η Κίνα αντιμετωπίζει το φόβο της έκρηξης της φούσκας ακινήτων, με τεράστια προβλήματα στον τραπεζικό της τομέα, η κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή – ούτε φυσικά στις αναπτυσσόμενες οικονομίες (Βραζιλία, Ρωσία κλπ.), στις οποίες ο ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνεται επικίνδυνα.
 .
Συμπέρασμα
Με κριτήριο όλα τα παραπάνω, δεν είναι καθόλου εύκολο να ισχυρισθεί κανείς ότι, υπάρχει πραγματικά ελπίδα καλυτέρευσης του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων το 2014 – πόσο μάλλον να διαβεβαιώσει τους εργαζομένους πως δεν θα χάσουν τη δουλειά τους, τους ανέργους ότι θα βρουν μία θέση εργασίας, τους επιχειρηματίες ότι δεν θα χρεοκοπήσουν, τους ιδιοκτήτες κεφαλαίων ότι αξίζει να επενδύσουν κοκ.
Βέβαια, για μία πάμπλουτη χώρα, όπως η Ελλάδα, υπάρχουν λύσεις – οι οποίες είναι συνδεδεμένες με ορισμένες προϋποθέσεις, όπως έχει τεκμηριωθεί στην ανάλυση «Η Τρόικα, η δραχμή και το ευρώ». Η σημαντικότερη όλων των προϋποθέσεων είναι ασφαλώς η εκδίωξη της Τρόικας, καθώς επίσης η σωστή αντιμετώπιση της Γερμανίας – όπου όμως, η κάθε ημέρα που περνάει ανεκμετάλλευτη, δυσχεραίνει κατά πολύ τις προοπτικές επιτυχίας.
Σε κάθε περίπτωση, εάν δεν αφαιρέσει κανείς αποφασιστικά και βίαια την τεράστια βδέλλα, η οποία έχει κολλήσει στο σώμα του, απορροφώντας σταδιακά κάθε σταγόνα του αίματος του, κάποια στιγμή θα αντιληφθεί ότι, είναι πλέον πολύ αδύναμος και εξαθλιωμένος για να τα καταφέρει.

Black-Strip
V.V.
 Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις.
Έχει γράψει το βιβλίο “Υπέρβαση Εξουσίας”, το οποίο αναφέρεται στο φορολογικό μηχανισμό της Γερμανίας, ενώ έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, με τον  τίτλο “Η κρίση των κρίσεων”.
Έχει ασχοληθεί με σημαντικές έρευνες και αναλύσεις επί του αντικειμένου του (μακροοικονομία), επί διεθνούς επιπέδου, οι οποίες φιλοξενούνται τακτικά σε ημερήσιες εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες.


Πηγή Analyst

Πληροφορηθήκαμε τη δημοσίευση της έκθεσης του ΟΟΣΑ με τίτλο «Government at a glance», εν ολίγοις, παρέχει στατιστικά στοιχεία που αφορούν σε διάφορα μεγέθη για το εργατικό δυναμικό, για τις δαπάνες κ.λπ. 
Το ασφαλέστερο συμπέρασμα που συνάγεται, θεωρούμε εμείς, είναι ότι θεωρούμε απορίας άξιον το πόσο χάλια τα είχαμε κάνει στη χώρα μας, ώστε με τέτοιες περικοπές η χώρα να μην μπορεί να ορθοποδήσει… 
Όποιος θέλει να το δει, το βλέπει…

Σύμφωνα με το «skai.gr» για την Ελλάδα τονίζονται στην εισαγωγή τρία βασικά σημεία:
  • Μεταξύ 2009 – 2012, η Ελλάδα μείωσε το έλλειμμά της από το 15,6% στο 9,6% του ΑΕΠ, που είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.
  • Με μικρότερο από 8% του εργατικού δυναμικού να απασχολείται στην δημόσια διοίκηση, η Ελλάδα έχει το μικρότερο ποσοστό από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ.
  • Μεταξύ 2007 – 2012 η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση μειώθηκε από 38% στο 13%.
Συγκριτικά με τους διάφορους δείκτες και στοιχεία που αφορούν στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα τοποθετείται ως εξής:
  • Στην Παιδεία, το ποσοστό των δαπανών είναι 7,9% ενώ ο μέσος όρος στις χώρες ΟΟΣΑ φθάνει το 12,5%.
  • Στην Υγεία είναι 11,6% έναντι 14,5% του μέσου όρου ΟΟΣΑ.
  • Ο δείκτης για την αποτελεσματικότητα των δαπανών της κεντρικής διοίκησης είναι 0,27 στην Ελλάδα και 0,38 στον ΟΟΣΑ.
  • Στο 6,5% του δυνητικού ΑΕΠ θα πρέπει να φθάσει το σύνολο των απαιτήσεων εξυγίανσης μεταξύ 2012 και 2030, προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στο 60% του ΑΕΠ ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος για τις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 3%.
  • Οι κρατικές δαπάνες απορροφούν στην Ελλάδα το 52% του ΑΕΠ, έναντι 45,4 % στον ΟΟΣΑ.
  • Οι απασχολούμενοι στη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα αντιπροσωπεύουν το 7,9% του εργατικού δυναμικού της χώρας, έναντι του 15,5 % του μέσου όρου ΟΟΣΑ.
  • Η συμμετοχή των γυναικών στη γενική κυβέρνηση είναι 36,2 % έναντι του μέσου όρου ΟΟΣΑ 56,8 %, το δε ποσοστό γυναικών υπουργών είναι 5,6% έναντι 24,9% στον ΟΟΣΑ.
  • Το ποσοστό των Ελλήνων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για την επικοινωνία με τις δημόσιες αρχές είναι 34% έναντι 50% του μέσου όρου στον ΟΟΣΑ.
Σχετικά με την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες συγκριτικά πάντα με το μέσον όρο στις χώρες ΟΟΣΑ, η έκθεση αναφέρει:
  • Για το σύστημα Υγείας μόνο το 29% των Ελλήνων έχουν εμπιστοσύνη, έναντι 71% στις χώρες ΟΟΣΑ.
  • Αντίθετα η Αστυνομία έχει πείσει το 63% των Ελλήνων που συμπίπτει με τον μέσον όρο στις χώρες ΟΟΣΑ.
  • Η εμπιστοσύνη στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι 46% στην Ελλάδα έναντι 66% στον ΟΟΣΑ, για δε την κυβέρνηση η εμπιστοσύνη των Ελλήνων έχει πέσει στο 13% έναντι 66% στον ΟΟΣΑ.
Πηγή Defence-Point