Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Δεκ 2015

Το τίμημα της απόφασης Ερντογάν-Νταβούτογλου να καταρρίψουν το ρωσικό αεροσκάφος ενδέχεται να είναι πολύ βαρύ. Μπορεί οι φωτογραφίες του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αγκαλιά με τον Νταβουτογλου να “σκέπασαν” για λίγο την πραγματικά δύσκολη κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει η Τουρκία, αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά. Εξάλλου φωτογραφίες χαριτωμένες με τον Γιούνκερ, όλος ο κόσμος βγάζει. Μοιάζει να ΄ναι αυτή η πραγματική δουλειά του…

Τα όσα γράφονται αυτές τις ώρeς για την Τουρκία πριν από μερικά 24ωρα θα ήταν αδιανόητα! “Πετάξτε έξω από το NATO την Τουρκία”, είναι η πρόταση που ακούγεται όλο και συχνότερα από δυτικούς κι όχι από Ρώσους! Τα άρθρα που αναφέρουν ότι η Τουρκία έκανε την επιλογή της με την κατάρριψη του SU-24 και αυτή είναι ότι στέκεται στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους κι όχι της Δύσης.

Ενδεικτικό το άρθρο του Doug Bandow, για το Forbes. Τα όσα γράφει είναι ενδεικτικά του κλίματος που επικρατεί:

”Η απόφαση της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό αεροσκάφος για δήθεν παραβίαση του εναέριου χώρου της, δεν είναι πιθανό να προκαλέσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, η Άγκυρα έδειξε που θέλει να βρίσκεται. Με το Ισλαμικό Κράτος και ενάντια στη Δύση... Ανεύθυνες ενέργειες της Τουρκίας αποδεικνύουνότι δεν είναι σύμμαχος των ΗΠΑ.

”Ενώ η είσοδος της Ρωσίας τον Σεπτέμβριο στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους εξόργισε την Ουάσιγκτον, η Μόσχα έδειξε σαφήνεια και ρεαλισμό. Ρωσία απλά προσπαθεί να στηρίξει τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ κατά των ανταρτών στους οποίους κυριαρχούν οι ριζοσπάστες ισλαμιστές...

”Οι στόχοι της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους από τους Τούρκους έχει στόχο να παρέμβει στις δραστηριότητες της Μόσχας εναντίον των ισλαμιστών ριζοσπαστών ή και να αποθαρρύνει τις μελλοντικές ρωσικές επιθέσεις.

Η δράση προφανώς ήταν αντίθετη προς το συμφέρον της Ουάσιγκτον… Ωστόσο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg δήλωσε ότι "είμαστε αλληλέγγυοι με την Τουρκία και υποστηρίζουμε την εδαφική ακεραιότητα της".

”Η Τουρκία είναι μια αυξανόμενη απειλή για τα δυτικά συμφέροντα και αξίες. Η Άγκυρα δεν υπήρξε ποτέ ένας αληθινός φίλος της Δύσης. Η Τουρκία ήταν ένας χρήσιμος σύμμαχος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αν και πάντα φαινόταν πιο έτοιμη για να πάει σε πόλεμο με την Ελλάδα παρά με τη Σοβιετική Ένωση (το 1974 η Άγκυρα κατέλαβε 37 τοις εκατό της Κύπρου Εκείνα τα χρόνια η Τουρκία ήταν μόνο στα λόγια δημοκρατική).

”Ο Πρόεδρος Ερντογάν του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του (ΑΚΡ) ανήλθε στην εξουσία το 2002, παρασύροντας έναν συνασπισμό ανίσχυρων αλλά και διεφθαρμένων και αναξιόπιστων μαζών. Αρχικά ο τότε Πρωθυπουργός Ερντογάν εμφανίστηκε ως ελευθερωτής. Αλλά από τη στιγμή που έσπρωξε τους στρατιωτικούς πίσω στους στρατώνες του και κέρδισε τη τρίτη εκλογή του έριξε το φιλελεύθερo προσωπείο.

”Ο Πρόεδρος Ερντογάν κατευθύνει τη Τουρκία σε μια πιο ισλαμιστική κατεύθυνση. Αν και κανείς δεν περιμένει να γίνει η χώρα του Ιράν ή Σαουδική Αραβία, που θα σήμαινε τον τερματισμό του κεμαλικού κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Ακόμη χειρότερα, η κυβέρνησή του έχει βοηθήσει το Ισλαμικό Κράτος, επιτρέποντας σχετικά ελεύθερη διέλευση προσωπικού και υλικού για την πιο επικίνδυνη και αποσταθεροποιητική δύναμη στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις για περισσότερη βοήθεια, με παροχή εξοπλισμού, διαβατηρίων, εκπαίδευσης, ιατρικήςς περίθαλψης. Ενώ αρνούνται να αναλάβουν στρατιωτική δράση κατά του αυτοαποκαλούμενου χαλιφάτου, η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να χειραγωγήσουν τις ΗΠΑ στην εκδίωξη του Άσαντ. Παρά την πρόσφατη συμφωνία για να βοηθήσει την Ουάσινγκτον εναντίον του ισλαμικού κράτους, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να “παίζει” με τις ΗΠΑ.

”Η κατάρριψη ρωσικού αεροπλάνου ήταν ανεύθυνη. Όποιες και αν ήταν οι συνθήκες της υποτιθέμενης εισβολής, η Άγκυρα γνώριζε ότι δεν υπήρχε καμία επίθεση κατά των τουρκικών δυνάμεων. Η κατάρριψη του αεροσκάφους ήταν μια άμεση επίθεση στην Μόσχα… Είτε για να τιμωρήσει τη Ρωσία ή για να αποτρέψει τη Μόσχα από τη λήψη περαιτέρω μέτρων.

”Η Τουρκία αποδεικνύει ότι το ΝΑΤΟ είναι μια κακή συμφωνία για την Αμερική. Οι στρατιωτικές συμμαχίες θα πρέπει να βασίζονται σε πραγματικά περιστατικά. Κάθε πιθανή υπαρξιακή απειλή εναντίον της Τουρκίας τελείωσε μαζί με τον Ψυχρό Πόλεμο. Η Άγκυρα και η Ρωσία δεν έχουν αντικρουόμενα ζητήματα που είναι πιθανό να οδηγήσει σε πόλεμο.

Την ίδια στιγμή, τα κοινά συμφέροντα μεταξύ της Τουρκίας και της Δύσης διαχωρίζονται. Η κυβέρνηση Ερντογάν έχει οδηγήσει τη Τουρκία σε μια πολύ πιο ανεξάρτητη, ακόμη και εχθρική κατεύθυνση. Κάτι τέτοιο είναι προνόμιο της Άγκυρας, αλλά εξαλείφει οποιαδήποτε παρατεταμένη αιτιολόγηση για τη Δύση να εγγυηθεί την ασφάλεια της Τουρκίας. Η συμμαχία δεν θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την υπεράσπιση της Άγκυρας…

Πράγματι, η Τουρκία είναι απλώς το πιο πρόσφατο παράδειγμα των μελών της συμμαχίας που επιδιώκουν να σύρουν τις ΗΠΑ σε συγκρούσεις χωρίς κανένα ενδιαφέρον για την Αμερική. Βρετανία και η Γαλλία ενορχήστρωσαν σε μεγάλο βαθμό τον πόλεμο της Λιβύης, στον οποία η Ουάσιγκτον βοήθησε να αποδομήσουν ακόμα μια μουσουλμανική χώρα χωρίς σκοπό. Μέλη του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, και κυρίως οι χώρες της Βαλτικής, θέλουν αμερικανικές φρουρές. Γεωργία και Ουκρανία δεν είναι μέλη της συμμαχίας, αλλά, επίσης, θέλουν την Αμερική να αντιμετωπίσει τη Ρωσία. Η Τουρκία είναι πιο ισχυρή από ό, τι τους γείτονές της και η Ευρώπη είναι πιο ισχυρή από τη Ρωσία.

”Η τουρκική απόφαση να καταρρίψουν το ρωσικό τζετ οδηγεί τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή σε μια επικίνδυνη νέα φάση. Το μάθημα για την Ουάσιγκτον είναι ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε ξεπερασμένες συμμαχίες και να σταματήσουμε να καλύπτουμε “συνεργούς τρομοκρατών“. Η Ρωσία δεν μπορεί να είναι σύμμαχος, αλλά τουλάχιστον είναι πιο φιλική και λιγότερο επικίνδυνη από την Άγκυρα σήμερα”.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Πάνου Μητρονίκα  

Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία έδωσε την αφορμή για μια μεγάλη σειρά γεωπολιτικών αναλύσεων σχετικών με τα συμφέροντα και τους στόχους που οδήγησαν την Τουρκία σε αυτήν την κίνηση. Η συντριπτική πλειονότητα των αναλύσεων επικεντρώνεται στη σχέση της Τουρκίας με τους Κούρδους, την ανάγκη αποφυγής της σύνδεσης των κουρδικών καντονιών και στην πρόθεση της Τουρκίας να προβάλει τη θέση της σαν περιφερειακή υπερδύναμη που καθορίζει τους όρους στην περιοχή της.

Θα ήθελα πολύ να συμφωνήσω με αυτές τις προσεγγίσεις, και θα συμφωνούσα, αν όλα είχαν ξεκινήσει χθες. Η ιστορία όμως των τελευταίων δύο ετών δεν με αφήνει. 

Η τρελή στάση της Τουρκίας… 

Αν ο στόχος της Τουρκίας ήταν η αποδυνάμωση των Κούρδων και η ανάδειξη της σε κυρίαρχο παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή, τότε θα μπορούσε, χωρίς κανένα ρίσκο ή κόστος, να έχει κάνει εδώ και δύο χρόνια τα παρακάτω:
α) Να ταχθεί ανεπιφύλακτα με τις δυνάμεις κατά του Ισλαμικού Κράτους παρέχοντας στους δυτικούς συμμάχους και τις ΗΠΑ κάθε διευκόλυνση στον αγώνα που διεξάγουν (βάσεις, αεροπορικές δυνάμεις, κ.λ.π.)
β) Να μη διαταράξει την ήδη αρκετά σταθερή ειρήνη που είχε με τους Κούρδους και εντός αλλά και στο βόρειο Ιράκ.
γ) Να σφραγίσει τα σύνορά της με τη Συρία και το Ισλαμικό Κράτος.

Αν η Τουρκία είχε ακολουθήσει αυτήν την τακτική, τότε θα ήταν από τη μια το αγαπημένο παιδί της δύσης και ένας αξιόπιστος σύμμαχος και από την άλλη οι Κούρδοι δεν θα έπαιζαν κανένα ρόλο στην όλη κατάσταση. Παράλληλα, θα μπορούσε να απαιτήσει (και να λάβει) σειρά διευκολύνσεων, καθώς και οικονομικά οφέλη για τον ρόλο της. Δεν θα υπήρχε και ρωσική ανάμιξη πιθανότατα.

Η Τουρκία όμως δεν έκανε τίποτε από τα παραπάνω. Αντιθέτως επέλεξε να μην πάρει ξεκάθαρη θέση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, να διαταράξει την ειρήνη που είχε με τους Κούρδους εντός και εκτός των συνόρων της, να εμποδίσει κάθε συμμαχική προσπάθεια και να σφραγίσει τα σύνορα της μόνο για τους Κούρδους κατά τη δραματική πολιορκία του Κομπάνι. Τέλος, επέλεξε να ακολουθήσει μια δική της πολιτική σχετικά με το τι πρέπει να γίνει στη Συρία, απαιτώντας ανατροπή του Άσαντ και δημιουργία μιας ζώνης στα σύνορα της με τη Συρία. Αμφότεροι, στόχοι μερικώς, αν όχι ολικώς, ακατανόητοι, ως προς το σε τι ωφελούν την ίδια ή την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους και τη σταθερότητα στη Συρία.

Αμφότεροι στόχοι όμως (όπως και η όλη στάση της) πολύ βολικοί για το ίδιο το Ισλαμικό Κράτος, την εδραίωση του, και την επιβίωση του στην περιοχή.

Με δεδομένα τα παραπάνω, θα πρέπει να δεχθούμε ότι είτε η τουρκική εξωτερική πολιτική είναι Γ.Τ.Π.Κ. (τεχνικός όρος που αφορά το ανδρικό μόριο και το ευγενές άθλημα της ιππασίας), είτε ότι η τουρκική πολιτική ηγεσία έχει τρελαθεί τελείως. Δεν νομίζω όμως ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. 

Από τη Γεωπολιτική στη Θεό-«πολιτική» 

Παλαιότερα λέγαμε ότι «εκεί που ξεκινάει ο στρατός, σταματάει η λογική». Αναλόγως λοιπόν, εκεί που ξεκινάει η θρησκευτική πίστη, σταματάει και η γεωπολιτική… Σε αυτό το σημείο αρχίζει η Θεό-«πολιτική» της κυβέρνησης Ερντογάν και όλα αυτά τα «παράλογα» που βλέπουμε σήμερα.

Αν αρχίσουμε να εξετάζουμε τη στάση της Τουρκίας, όχι με εθνικά-πολιτικά κριτήρια, αλλά με βάση την πίστη της ηγεσίας της στο Ισλάμ, τότε αναδύεται μια τελείως διαφορετική εικόνα.

Από την αρχή της ανάληψης της ηγεσίας της Τουρκίας από τον Ερντογάν, ήταν γνωστή η προσήλωσή του στο Ισλάμ. Πριν ακόμα γίνει πρωθυπουργός, είχε φυλακιστεί το 1998 για ισλαμική προπαγάνδα και απόπειρα κατάλυσης της κοσμικότητας, μετά από την απαγγελία ενός ποιήματος στο οποίο πρόσθεσε ο ίδιος στοίχους περί κατάκτησης του κόσμου από το Ισλάμ («τα τζαμιά θα είναι τα στρατόπεδα μας, οι τρούλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι λόγχες μας..»).

Για να επιτύχει το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου, έπρεπε αρχικά να κρατήσει τις ισορροπίες στη μέχρι τότε κοσμική Τουρκία (είχαν και το παράδειγμα της ανατροπής Ερμπακάν). Γι’ αυτόν τον λόγο, εμφάνισαν δύο πολύ ιδιαίτερα δόγματα για το εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. 

Μηδενικά προβλήματα και Νέο-Οθωμανισμός… 

Στο εξωτερικό είχαμε το δόγμα των «μηδενικών προβλημάτων», που είχε σαν στόχο να δείξει ένα καλό κοσμικό πρόσωπο προς τα έξω. Το δόγμα αυτό, με το που σταθεροποιήθηκε το δίδυμο στην εξουσία, έγινε το γνωστό δόγμα «προβλημάτων παντού» που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια.

Στο εσωτερικό είχαμε το δόγμα του «Νέο-Οθωμανισμού», που είχε τον διπλό στόχο, του να επαναφέρει τον ισλαμικό χαρακτήρα της χώρας, όμως κάτω από τον «εθνικιστικό» Οθωμανικό μανδύα της «Αυτοκρατορίας», έτσι ώστε να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στον Ισλαμικά φιλικό πληθυσμό και τον κοσμικά φιλικό πληθυσμό της χώρας.

Βάσει αυτού του δόγματος, η Τουρκία άρχισε σταδιακά να επιστρέφει στον ισλαμικό κόσμο, κρατώντας παράλληλα ήσυχο τον στρατό και το κεμαλικό κατεστημένο μέσω της προβολής της χώρας ως οικονομικής και στρατιωτικής ηγετικής δύναμης, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Ό,τι καλύτερο για τους Τούρκους εθνικιστές.

Όπως όμως το δόγμα των «μηδενικών προβλημάτων» είχε ημερομηνία λήξης, έτσι και ο «Νέο-Οθωμανισμός» ήταν κι αυτός ένα «όχημα» για τη μετάβαση προς το Ισλάμ, που θα έληγε όταν θα είχε εξυπηρετήσει τον σκοπό του. Κάτι όμως φαίνεται να άλλαξε τα δύο τελευταία χρόνια και επίσπευσε τις εξελίξεις.

Ο αρχικός στόχος του Ερντογάν, πιθανότατα, ήταν η συνέχιση του δόγματος του «Νέο-Οθωμανισμού» μέχρι τη στιγμή που θα απολάμβανε ο ίδιος την απόλυτη εξουσία και η Τουρκία θα ήταν πολύ πιο έτοιμη τεχνολογικά και στρατιωτικά για να αλλάξει φάση. Το πρώτο το έχει σχεδόν καταφέρει, αλλά για το δεύτερο πιθανότατα ο ορίζοντας ήταν μέχρι το 2023 και τα 100 χρόνια της Τουρκίας. Το πλάνο αυτό όμως φαίνεται να το ανατρέπουν οι εξελίξεις, και κυρίως το Χαλιφάτο, που τον οδηγούν στο να πάρει θέση νωρίτερα. 

Το «χαλιφάτο»… μέγα δίλημμα του Ερντογάν 

Είναι καλό να επισημάνουμε εδώ ότι η ανακήρυξη του Ισλαμικού Κράτους σε Χαλιφάτο το καλοκαίρι του 2014 είναι ένα γεγονός κοσμογονικής σημασίας για τον ισλαμικό κόσμο και τους απανταχού πιστούς μουσουλμάνους. Και αυτό γιατί για τον ισλαμικό κόσμο τα πραγματικά Χαλιφάτα χάθηκαν πριν από 1.000 σχεδόν χρόνια, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν θεωρείται κανονικό Χαλιφάτο, καθότι δεν τηρούσε πιστά τους κανόνες (όσο βάρβαρη κι αν ήταν και αυτή) και φυσικά οι Οθωμανοί δεν είχαν καταγωγή από τη φυλή του «Προφήτη» (όπως έχει ο σημερινός Χαλίφης, «Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι», ο οποίος μάλιστα φέρει και το όνομα «Αμπού Μπακρ», του πρώτου μετά τον Μωάμεθ Χαλίφη, πεθερού του Προφήτη, και καλύτερου συντρόφου του).

Αν, λοιπόν, ο ίδιος ο Ερντογάν είναι πραγματικά πιστός μουσουλμάνος, τότε δεν έχει άλλη επιλογή από το να το αποδεχθεί και να ταχθεί υπέρ του νέου Χαλιφάτου με όλες του τις δυνάμεις. Ουσιαστικά θα πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που του επέτρεψε ο Αλλάχ να δει Χαλιφάτο και να πεθάνει δηλώνοντας πίστη σε έναν πραγματικό Χαλίφη και όχι σαν «αγνώμων» μουσουλμάνος που δεν γνώρισε ποτέ την αληθινή πίστη, όπως όλοι τόσους αιώνες.

Το ίδιο ισχύει φυσικά και για κάθε πιστό μουσουλμάνο ανά τον κόσμο, πράγμα που από μόνο του δημιουργεί μια τεράστια αναταραχή στα σουνιτικά μουσουλμανικά κράτη, και ακόμα μεγαλύτερη στις ηγεσίες τους. Κοσμικές και μη. Πιθανότατα δε, στις μη κοσμικές η σύγχυση και ο διχασμός να είναι ακόμα μεγαλύτερος, κάτι που θα αποτελέσει το αντικείμενο επόμενου άρθρου μας, όπως και η σημασία του ίδιου του Χαλιφάτου και το γιατί η Δύση δεν πρέπει να το αντιμετωπίζει σαν άλλη μια τρομοκρατική οργάνωση, αλλά σαν κάτι πολύ διαφορετικό και πολύ πιο επικίνδυνο. 

Οσάμα μπιν Λάντεν, το κλασικό παράδειγμα 

Μπορεί αυτά να μην βγάζουν πολύ νόημα σε εμάς του δυτικούς και τον τρόπο σκέψης μας, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο «Σεΐχης» Οσάμα μπιν Λάντεν, παρότι ήταν από μια από τις πιο εύπορες αριστοκρατικές οικογένειες της Σαουδικής Αραβίας, με όλα τα πλούτη του κόσμου στα πόδια του, ο ίδιος επέλεξε τον ασκητικό δρόμο του Προφήτη και τις σπηλιές του Αφγανιστάν με το Καλάσνικοφ στο χέρι, αντί για τα παλάτια της οικογένειας του. Και όλα αυτά γιατί ήθελε να δει ξανά κάποτε Χαλιφάτο (και μάλιστα ενάντια στα συμφέροντα της ίδιας του της χώρας και της οικογένειας του). Τόσο δυνατή είναι η πίστη, και σε τέτοιες αποφάσεις μπορεί να οδηγήσει.

Υπό το πρίσμα λοιπόν των παραπάνω λεπτομερειών, βλέπουμε μια ολική ανατροπή στη στρατηγική της Τουρκίας, με κύριο στόχο την, έστω και ανεπίσημη, υποστήριξη του Χαλιφάτου πάνω και πρώτα από οτιδήποτε άλλο.

Μπορούμε να κατανοήσουμε και την αρνητική της στάση απέναντι στις επιχειρήσεις κατά του ΙΚ, και την έμμεση υποστήριξη σε αυτό με τις δικές της επιχειρήσεις κατά των Κούρδων, και την επιμονή της στον αποπροσανατολισμό των επιχειρήσεων εναντίον του Άσαντ, και τη σημερινή σύγκρουση με τη Ρωσία. Η δε «ουδέτερη ζώνη» είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται το ΙΚ για να «αναπνεύσει» και η ίδια η Τουρκία για να του παρέχει κάθε βοήθεια χωρίς κανένα έλεγχο.

Ο Ερντογάν προσπαθεί πιθανότατα να ισορροπήσει σε ένα λεπτό σχοινί ανάμεσα στην πίστη του και την ανάγκη να ενισχυθεί η Τουρκία περισσότερο πριν αλλάξει και φανερά στρατόπεδο. Όταν όμως το Χαλιφάτο κινδυνεύει, τότε η πίστη θα υπερισχύει κάθε άλλης προτεραιότητας, και αυτό είναι το αδύναμο σημείο που μπορεί, και πρέπει, να εκμεταλλευτεί η Δύση για να αναγκάσει την Τουρκία να πάρει ξεκάθαρη θέση και να μην πατάει σε δύο βάρκες κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο και για την ίδια, αλλά πολύ περισσότερο για το Χαλιφάτο.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα κατασκοπευτικό θρίλερ με πρωταγωνιστές Αμερικάνους πράκτορες που εμφανίστηκαν να λειτουργούν εκ μέρους μελών του Ισλαμικού Χαλιφάτου, έναν 42χρονο ήδη κρατούμενο για πλαστογραφίες και 4 πλαστά διαβατήρια εκτυλίχθηκε το πρωί στον Άρειο Πάγο.
Ο 42χρονος Σύρος αντέτεινε στο αίτημα των ΗΠΑ να εκδοθεί και να δικαστεί σε δικαστήριο της Κολουμπια για τα αδικήματα της «συνωμοσίας για τη διάπραξη πλαστογραφίας και απομίμησης διαβατηρίου», «διακεκριμένης υποκλοπής ταυτότητας» και «εξαπάτησης του κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών». Κι αυτό γιατί οι Αμερικανοί που του πρότειναν αντί 10.000 ευρώ να φτιάξει διαβατήρια για τζιχαντιστές, τον βιντεοσκοπούσαν και τώρα ζητούν την έκδοσή του.

Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως μεν έφταιξε τα διαβατήρια αλλά δεν έχει ουδεμία σχέση με την τρομοκρατία αλλά δεν έπεισε τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ν. Παντελή, ο οποίος πρότεινε στο Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου να γίνει δεκτό το αίτημα του περιφερειακού δικαστηρίου της Κολούμπια .
Ο Η.Κ. υποστήριξε ότι σε περίπτωση που εκδοθεί στις ΗΠΑ δεν θα έχει δίκαιη δίκη και ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες τον παγίδεψαν, οδηγώντας τον στη διάπραξη εγκληματικής ενέργειας στην οποία δεν θα είχε οδηγηθεί μόνος του.
Από την πλευρά του ο συνήγορος του Σύριου, ανέφερε ότι δεν μπορεί να εκδοθεί στις ΗΠΑ για πράξεις που κατηγορείται ότι τέλεσε στην Ελλάδα και οι οποίες δεν προβλέπονται από την ελληνική νομοθεσία(!!!).

Ο 42χρονος Σύρος είναι κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς τον περασμένο Ιούλιο συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές για πλαστογραφία, μετά τον εντοπισμό δύο διαμερισμάτων με πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα.

Η απόφαση του δικαστηρίου θα εκδοθεί την ερχόμενη βδομάδα.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτή η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να καταστραφεί!

Δεν υπάρχει κανένας Διεθνής νόμος, που δεν έχει παραβεί, καμία Συνθήκη, που έχει ψηφιστεί και δεν έχει καταργηθεί με το "έτσι θέλω"!

Η χθεσινή Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, για τους πρόσφυγες, είναι και πολιτικά και ηθικά αμφιλεγόμενη.

Καμία επαρκής προστασία δεν υπάρχει στην Τουρκία, για τους πρόσφυγες!

Σύμφωνα με τον Τουρκικό νόμο της "προσωρινής προστασίας", που εισήγαγε το καθεστώς της Αγκυρας, δεν παρέχεται ασφαλές νομικό καθεστώς και επαρκής προστασία, στους πρόσφυγες, πολύ δε περισσότερο στους πολιτικούς πρόσφυγες, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης.

Μόλις πριν ένα μήνα ακριβώς, δύο Σύριοι δημοσιογράφοι, που κατήγγειλαν τις κτηνωδίες του Ισλαμικού Κράτους, βρέθηκαν αποκεφαλισμένοι στην Τουρκία.

Επιπλέον, είναι γνωστές οι διασυνδέσεις Τουρκίας και Ισλαμικού κράτους, γεγονός, που δεν δείχνει να ενοχλεί τους Ευρωπαίους ηγέτες, όταν συμφωνούν για την ελεύθερη μετακίνηση Τούρκων πολιτών στην Ευρώπη!

Ο δικός μας "άρχοντας" υπέφερε και πάλι από το σύνδρομο της μουγκοθοδωραμάρας!!!

Τι πρωτότυπο!

Ιωάννα

Οι Τούρκοι κέρδισαν τα πάντα!

Οι 28 της Ε.Ε. υποδέχθηκαν μετα Βαΐων και Κλάδων τον Αχμέτ Νταβούτογλου που πανηγύρισε μια σπουδαία επιτυχία, την θριαμβευτική «επανέναρξη» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, και απέσπασε μια σειρά ανταλλαγμάτων έναντι της ασαφούς δέσμευσης για συγκράτηση των προσφυγικών ροών…

Η Ευρώπη, με τις κυβερνήσεις χωρών όπως η Γερμανία, η Ολλανδία η Σουηδία, το Βέλγιο, να δέχονται ισχυρή πίεση από την κοινή γνώμη, λόγω της ραγδαίας αύξησης των προσφύγων και μεταναστών που συρρέουν στις χώρες τους, έσπευσε να κάνει σημαντικές παραχωρήσεις στον κ.Νταβουτογλου με την προσδοκία ότι η Τουρκία θα «ανέβει στο τρένο» θέτοντας υπό έλεγχο τις προσφυγικές ροές.

Οι δυο πλευρές συμφωνήσαν στην υλοποίηση του Σχεδίου Δράσης για το μεταναστευτικό, στο όποιο προβλέπονται και τα Hot Spots αλλά και η ανοικτή σε ερμηνείες αναφορά για «συνεργασία των Λιμενικών της Ελλάδας και της Τουρκίας» καθώς και ειδικές αναφορές στην «φύλαξη των συνόρων».

Ο ίδιος ο κ. Νταβούτογλου είχε κάθε λόγο να μιλά για ιστορική ημέρα, καθώς η Κοινή Δήλωση Ε.Ε.-Τουρκίας, αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της στις σχέσεις της Ε.Ε. με την Τουρκία και στην επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει διευκρινίσεις για το τι ακριβώς συμφωνήθηκε στην κλειστή συνάντηση των ηγετών 6 κεντροευρωπαϊκών και βορειοευρωπαικών χωρών, υπό την Α. Μεέκελ στην οποία προσκάλεσαν και τον Αλ. Τσίπρα. Ούτε βεβαίως διαψεύστηκε η είδηση που μετέδωσαν τα Γερμανικά ΜΜΕ, ότι οι χώρες αυτές αποδέχθηκαν την υποδοχή έως 400.000 προσφύγων εφόσον η Τουρκία ελέγξει τις ροές, ώστε πλέον να είναι ελεγχόμενη η άφιξη και απορρόφηση τους.

Εφόσον επιβεβαιωθεί αυτή η είδηση, τότε η Ελλάδα θα αναλάβει τον πολύ ευαίσθητο ρόλο της ενδιάμεσης δεξαμενής μεταξύ της Τουρκίας που θα ανοίγει την βαλβίδα των προσφυγικών ροών και των ευρωπαϊκών χωρών που θα υποδέχονται τους προσφυγές. Η οποιαδήποτε δυσλειτουργία του συστήματος είναι προφανές ότι θα επιβαρύνει την Ελλάδα με τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στο ελληνικό έδαφος.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ο κ.Τσίπρας θεώρησε υποχρέωσή του να βγει και να υποστηρίξει την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, λέγοντας ότι πρόκειται περί στρατηγικής επιλογής «προκειμένου να ενθαρρυνθεί η Τουρκία να προχωρήσει σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για τη διευθέτηση των Ελληνοτουρκικών διαφορών και να επιλυθεί το Κυπριακό». Προσθέτοντας ότι με αυτή την λογική «ξεκλειδώσαμε την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, τώρα, ξεκλειδώνουμε την αναθέρμανσή της».

Αν και ο κ. Τσίπρας πρόσθεσε ότι «προϋπόθεση για να προχωρήσει η ενταξιακή διαδικασία είναι η επίλυση του Κυπριακού» με την θέση αυτή ουσιαστικά αδειάζει την Λευκωσία, που με το βέτο που έχει θέσει από το 2009 έχει συνδέσει όχι απλώς την πρόοδο των ενταξιακών συνομιλιών, αλλά και το «άνοιγμα» των Ενταξιακών Κεφαλαίων με την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Τουρκία έναντι της Κύπρου.

Όσον αφορά στο Αιγαίο ο κ.Τσιπρας για μια ακόμη φορά κάνει αναφορά σε «ελληνοτουρκικές διαφορές», διατύπωση που σηματοδοτεί εγκατάλειψη της πάγιας ελληνικής θέσης για μια και μοναδική διάφορα, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Όμως οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας έχουν συνδεθεί με την γενική αρχή του σεβασμού του ευρωπαϊκού κεκτημένου και κυρίως σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά και με το Κυπριακό. Υπάρχει μάλιστα σε ισχύ η απόφαση του Συμβούλιου Υπουργών της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 που συνδέει τις Ενταξιακές Διαπραγματεύσεις με την αναγνώριση ουσιαστικά της Κύπρου, μέσω του ανοίγματος των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων σε πλοία και αεροπλάνα με κυπριακή σημαία.

Η Τουρκία απαίτησε, και μέχρι την τελευταία στιγμή υπήρχε στο Σχέδιο Απόφασης, ονομαστική αναφορά στα Κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων τα οποία έχει μπλοκάρει η Λευκωσία, με την δέσμευση ότι θα γίνει η προπαρασκευή για το άνοιγμα τους.

Οι παρεμβάσεις της Λευκωσίας το μόνο που κατόρθωσαν τελικά ήταν να υπάρξει γενική αναφορά σε άνοιγμα «αριθμού Κεφαλαίων», μέχρι τον Μάρτιο, κάτι που φυσικά απλώς μεταθέτει την πίεση προς την Άνοιξη όταν όλοι στην Ε.Ε. και στην Άγκυρα ελπίζουν ότι θα έχει διαφανεί η λύση του Κυπριακού.

Ως δώρο πάντως αποφασίσθηκε η Σύγκληση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου για το πανηγυρικό άνοιγμα του Κεφαλαίου 17 το οποίο κρατούσε παγωμένο η Γαλλία.

Η Ε.Ε. δέχθηκε να υπάρχει η αναφορά «αρχική» στην χρηματοδότηση των 3 δισ. ευρώ που θα δοθούν στην Τουρκία, η οποία απαιτούσε να προβλεφθεί από τώρα διάθεση 3 δισ. ευρώ ανά έτος.

Η Ε.Ε. αποφάσισε επίσης να προσφέρει στην Τουρκία ένα θεσμοθετημένο πλαίσιο Υψηλού Επιπέδου συνεργασίας με την σύγκληση δυο Συνόδων Κορυφής ανά έτος, απόφαση που ουσιαστικά οδηγεί στην καθιέρωση ειδικής στρατηγικής σχέσης με την Τουρκία.

Όσο για την διεκδίκηση της Τουρκίας για απελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων για τους τούρκους πολίτες στην Ζώνη Σενγκεν, οι 28 οι οποίοι αντιλαμβάνονται το πόσο δύσκολο θα είναι να εξηγήσουν στην κοινή γνώμη τους ότι ανοίγουν την πόρτα της Ευρώπης σε 75 εκατομμύρια Τούρκους, παρέτειναν την εξέταση της οριστικής απόφασης για το επόμενο φθινόπωρο.

Όμως έχοντας συνδέσει το θέμα της απελευθέρωσης των θεωρήσεων με εκείνο της υλοποίησης της Συμφωνίας που είχε ήδη υπογράψει η Τουρκία με την Ε.Ε., ουσιαστικά αυτή η συμφωνία μένει παγωμένη μέχρι τουλάχιστον τον Ιούνιο.

Η Ε.Ε. επίσης αποδέχθηκε την απαίτηση της Τουρκίας για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης με στόχο η διαπραγμάτευση να ξεκινήσει στο τέλος του 2016, μια προβληματική αναφορά καθώς η Τουρκία δεν έχει εφαρμόσει ούτε το υπάρχον Πρωτόκολλο Τελωνειακής Ένωσης προς την Κύπρο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο αιμοσταγής Αλβανός τζιχαντιστής μέλος στο Ισλαμικό Κράτος, Λαβντρίμ Μουχατζέρι, και άλλοι έξι Αλβανοί τζιχαντιστές κρύβονται σε χωριά κοντά στα Σκόπια, αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδα Koha του Κοσόβου, επικαλούμενη πηγές από την κοσοβαρική υπηρεσία πληροφοριών.

Ο Λαβντρίμ Μουχατζέρι Μουχατζέρι είναι από τους πρώτους Κοσοβάρους Αλβανούς που εντάχθηκε στον στρατό του Ισλαμικού Κράτους και έγινε γνωστός όταν ανάρτησε στο Διαδίκτυο φωτογραφία που απεικονίζει τη στιγμή που έσφαζε νεαρό Σύρο στρατιώτη.

Θεωρείται αρχηγός της ομάδας των Αλβανών που μάχονται στη Συρία.

Η πηγή την οποία επικαλείται η εφημερίδα αναφέρει ότι πιθανότατα ο Μουχατζέρι και η ομάδα του εισήλθαν στα Σκόπια με τα κύματα των προσφύγων και δεν αποκλείεται να προετοιμάζουν κάποια τρομοκρατική επίθεση στην περιοχή.

Η εφημερίδα εννοεί ξεκάθαρα ότι ο Λαβντρίμ Μουχατζερί εισήλθε μέσω Ελλάδας στα Σκόπια.

Η αστυνομία του Κοσόβου, ντε φάκτο αποσχισθείσας αυτόνομης επαρχίας της Σερβίας, εξάλλου, συνέλαβε ένα άτομο ως ύποπτο για σχέσεις με ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις.

Όπως αναφέρεται στο ανακοινωθέν της Αστυνομίας, σε χωριό κοντά στα σύνορα με τα Σκόπια συνελήφθη ο Σ.Ι. και στην κατοχή του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δύο πιστόλια, μία καραμπίνα και ηλεκτρονικό υλικό, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τη στοιχειοθέτηση των κατηγοριών για τρομοκρατία.

Στα τέλη του Αυγούστου του 2014 είχε μεταδοθεί η είδηση ότι ο Λαβντρίμ Μουχατζερί είχε σκοτωθεί από τους Κούρδους. Ωστόσο, κάποιοι φαίνεται ότι έχουν πληροφορίες ότι είναι ζωντανός, οπλισμένος και κυκλοφορεί λίγα χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορα της Ελλάδας.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με μια προσχεδιασμένη ενέργεια τεσσάρων υπερπτήσεων μαχητικών F-16 της Τουρκικής Αεροπορίας η Άγκυρα προχώρησε σε μια ακόμη μείζονα πρόκληση κατά της εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, απαντώντας δυναμικά στον ατυχέστατο επικοινωνιακό χειρισμό του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Γράφει ο Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής


Μία μόλις εβδομάδα μετά από την κατάρριψη του ρωσικού Su-24M και απολαμβάνοντας την προβολή ισχύος την οποία προσχεδιασμένα δημιούργησε, ήλθε η σειρά της Ελλάδας. Έξι τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από Φούρνους, Μικρονήσι, Αγαθονήσι και Ανθρωποφάγοι, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση χωρίς να χρησιμοποιήσουν twitter…

Η ελληνική πλευρά βρίσκεται ενώπιον της τουρκικής αναθεωρητικής νέο-οθωμανικής πολιτικής η οποία χρησιμοποιεί τις ΕΔ ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Όλα αυτά συμβαίνουν την επαύριον της συνόδου για την επίλυση του προσφυγικού ζητήματος, όπου καταγράφηκε η ελληνική υποχώρηση υπέρ των τουρκικών απαιτήσεων για άνοιγμα παγιωμένων ενταξιακών κεφαλαίων και την επανέναρξη των συνομιλιών για την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον την ελληνική απάντηση σε αυτήν την ωμή επίδειξη ισχύος, καθώς και τους χειρισμούς των συναρμόδιων υπουργείων καθώς η Άγκυρα συνεχίζει να ενεργεί βάση σχεδίου με στόχο την εμπέδωση κλίματος υποχωρητικότητας στην Αθήνα, η οποία φινλανδοποιείται με ασυνήθιστα γρήγορους ρυθμούς.

Ελπίζουμε στο εγγύς μέλλον η κυβέρνηση να μελετήσει προσεκτικότερα τους τουρκικούς χειρισμούς καθώς η Αθήνα δείχνει να αγνοεί τον τρόπο σκέψης και δράσης των παραϊσλαμιστών Ερντογάν και Νταβούτογλου, εμμένοντας στην νοοτροπία των δικαιωματιστών και αγνοώντας – πέραν των ιστορικών και γεωγραφικών παραμέτρων – την ουσιαστική διάσταση της νέο-οθωμανικής γεωστρατηγικής.

Η Τουρκία αισθάνεται γεωπολιτική αυτοπεποίθηση παράλληλα με την τάση της ηγεσίας της να αυτοπροσδιορίζεται ως το κράτος που οφείλουν να σέβονται άπαντες, καθώς έχει να φέρει σε πέρας ένα ιστορικό-θρησκευτικό καθήκον, μια θεόσταλτη εντολή ή ένα τάμα (νιζάμ ι αλέμ) στον κόσμο. Τα χειρότερα έπονται…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Dmitry Medvedev ενέκρινε σήμερα μια σειρά οικονομικών κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας σε αντίποινα για την κατάρριψη ενός βομβαρδιστικού της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας στα συροτουρκικά σύνορα, πάντως τα μέτρα αυτά είχαν ήδη γίνει γνωστά από τη Μόσχα και έχουν αξιοσημείωτες παραλείψεις.

Ο κατάλογος των κυρώσεων, ο οποίος δημοσιοποιήθηκε σήμερα μέσω του επίσημου ιστοτόπου της κυβέρνησης, περιέχει αγροτικά προϊόντα που η Ρωσία θα πάψει να εισάγει από την Τουρκία από 1ης Ιανουαρίου 2016, ενώ επισημοποιεί επίσης την απαγόρευση των πτήσεων τσάρτερ από 1ης Δεκεμβρίου.

Το συγκεκριμένο κείμενο όμως δεν αναφέρεται σε σημαντικά ενεργειακά έργα, όπως ο αγωγός μεταφοράς αερίου Turkish Stream, ούτε σε σημαντικά διατροφικά είδη (όπως είναι τα λεμόνια και τα φιστίκια π.χ.) τα οποία η Ρωσία εισάγει κατά κύριο λόγο από την Τουρκία.

Οι διμερείς σχέσεις δεν παύουν να επιδεινώνονται μετά την κατάρριψη του αεροσκάφους Σουχόι στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας την 24η Νοεμβρίου.

Η απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης συμπεριλαμβάνει ακόμη την αναστολή κάθε δραστηριότητας μιας διακυβερνητικής επιτροπής εμπορίου, καθώς και την επιβολή περιορισμών στις τουρκικές εταιρείες μεταφορών.

Στον κατάλογο των αγροτοδιατροφικών προϊόντων στα οποία επιβάλλεται απαγόρευση εισαγωγών από 1ης Ιανουαρίου 2016 περιλαμβάνονται φρούτα και λαχανικά (τομάτες, κρεμμύδια, αγγούρια, σταφύλια, βερίκοκα και μήλα), αλλά και τα προϊόντα κρέατος από κοτόπουλο, αλάτι κ.ά.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin είχε ανακοινώσει ότι θα επιβάλονταν οι κυρώσεις το Σάββατο. Ρώσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν διαμηνύσει ότι οι κυρώσεις θα επεκταθούν εάν είναι αναγκαίο.

Δύο πηγές στον ρωσικό κολοσσό του τομέα της ενέργειας Gazprom δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς ότι δεν αποκλείεται να παγώσουν για χρόνια οι εργασίες για την κατασκευή του Turkish Stream στο πλαίσιο των αντιποίνων που αποφάσισε να επιβάλει η ρωσική κυβέρνηση.

Το πάγωμα των εργασιών για την κατασκευή του αγωγού —ο οποίος έχει στόχο τη μεταφορά ρωσικού αερίου μέσω της Τουρκίας στη νοτιοανατολική Ευρώπη παρακάμπτοντας την Ουκρανία— θα έχει αποτέλεσμα περισσότερο στο επίπεδο του συμβολισμού. Ούτως ή άλλως, το έργο αντιμετωπίζει μεγάλες καθυστερήσεις και υπήρχαν ούτως ή άλλως αμφιβολίες για τη βιωσιμότητά του.

Η Γκαζπρόμ πάντως συνεχίζει παράλληλα τις προσπάθειές της να επεκτείνει τον αγωγό Nord Stream προς τη Γερμανία, παρά την αντίσταση που προβάλλουν ανατολικοευρωπαϊκές χώρες.

«Περιμένουμε ότι ο αρχηγός του κράτους πιθανότατα θα ανακοινώσει το πάγωμα του Turkish Stream, ή τουλάχιστον κάποιου είδους διακοπή» των εργασιών, είπε η μια πηγή στον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό. Μια δεύτερη πηγή στη Γκαζπρόμ επισήμανε πως «ελπίζουμε πάντως ότι ο Turkish Stream θα ανασταλεί κατά λίγα χρόνια μάλλον, παρά ότι θα ακυρωθεί εντελώς».

Ο Αλεξέι Ουλιουκάεφ, ο υπουργός Οικονομίας της Ρωσίας, είχε προειδοποιήσει τον Νοέμβριο πως ο Turkish Stream θα μπορούσε να επηρεαστεί χωρίς να διευκρινίσει το πώς.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έκρηξη σημειώθηκε στη στάση Μπαϊράμπασα στο μετρό της Κωνσταντινούπολης λίγο νωρίτερα. Πληροφορίες από ξένα πρακτορεία αναφέρουν πως οφείλεται σε τεχνική βλάβη ενός μετασχηματιστή και όχι σε τρομοκρατική ενέργεια.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ, τουλάχιστον ένας άνθρωπος σκοτώθηκε με βάση τις πρώτες πληροφορίες και ενδείξεις, ενώ αναφέρθηκαν και έξι τραυματίες.

Ένας αξιωματούχος της δημοτικής αρχής είπε στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς ότι τα δρομολόγια των τρένων και του τραμ έχουν ανασταλεί στο σταθμό Μπαϊράμπασα αφού ακούστηκε ένας ισχυρός κρότος.

Πολλοί χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης αναφέρουν πως η έκρηξη ακούστηκε μέχρι την ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, στο Καντικόι.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία εμποδίζει τη διέλευση ρωσικών πλοίων από τα Στενά του Βοσπόρου με διάφορες δικαιολογίες.
Δεκάδες πλοία περιμένουν για ώρες κοντά στα Στενά του Βοσπόρου, για το πράσινο φως από την Τουρκία προκειμένου να διέλθουν από εκεί.


Σύμφωνα με δημοσιεύματα από τη Ρωσία, οι τουρκικές αρχές φέρνουν εμπόδια στα ρωσικά πλοία που διέρχονται από τα Στενά, με αποτέλεσμα δεκάδες από αυτά να βρίσκονται εν αναμονή.

Ο πρώην επικεφαλής του προσωπικού του ρωσικού ναυτικού Βίκτορ Κραβσένκο, ανέφερε στο ΡIA Novosti, ότι μια ενδεχόμενη μονομερής ενέργεια της Τουρκίας να επιβάλει στα ρωσικά πλοία παύση διέλευσης από τα Στενά του Βοσπόρου, θα ήταν δυσανάλογη σε σχέση με το διεθνές δίκαιο.

«Η Τουρκία», τόνισε ο κ. Κραβσένκο, «δεν θα κλείσει τα Στενά για τα ρωσικά σκάφη εν πλω προς τη Συρία, γιατί αυτό θα αποτελούσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου και της Σύμβασης του Μοντρέ, ειδικότερα, – ένα έγγραφο που υπεγράφη εκείνη την εποχή από τις περισσότερες χώρες..»

Η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 σχετικά με το καθεστώς των Στενών, ρυθμίζει τη διέλευση των στρατιωτικών και πολεμικών πλοίων από τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων.

Οι Οροι της Συμφωνιας:

Τα συμβαλλόμενα Μέρη της συνθήκης (Συμβαλλόμενα Μέρη: Κράτη Μαύρης Θάλασσας : Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία) αναγνωρίζουν και επιβεβαιώνουν την αρχή της ελεύθερης διέλευσης και ναυσιπλοΐας δια θαλάσσης στα Στενά: «εν καιρώ ειρήνης, τα εμπορικά πλοία θα απολαμβάνουν πλήρη ελευθερία διέλευσης και ναυσιπλοΐας στα Στενά, με τη μέρα και τη νύχτα, κάτω από οποιαδήποτε σημαία με οποιοδήποτε είδος φορτίου.» Η σύμβαση δίνει στην Τουρκία τον πλήρη έλεγχο των Στενών και εγγυάται την ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα μη στρατιωτικά πλοία σε καιρό ειρήνης. Επιτρέπει στην Τουρκία την στρατιωτικοποίηση των Στενών. Επιτρέπει τη διέλευση πολεμικών πλοίων των παρευξείνιων χωρών με ειδοποίηση μιας εβδομάδας και υπό κάποιους όρους εκτοπίσματος, μεγέθους, οπλισμού. Περιορίζει σημαντικά το πέρασμα των πολεμικών πλοίων που δεν ανήκουν σε κράτη της Μαύρης Θάλασσας (προειδοποίηση διέλευσης, όριο εκτοπίσματος πλοίων, περιορισμός οπλισμού, μη διέλευση αεροπλανοφόρων κλπ).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος 

Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που το Μαξίμου έχει εικόνα «παιδικής χαράς». Έχει συμβεί και με άλλες κυβερνήσεις, δυστυχώς συμβαίνει και με αυτή σε μια εξαιρετικά δύσκολη κι απαιτητική συγκυρία που απαιτεί τα αντανακλαστικά να βρίσκονται σε εγρήγορση. Αναφέρομαι στην υπόθεση των tweets του Τσίπρα που ανέβηκαν και κατέβηκαν…

Είναι τόσο σημαντικό; Ναι είναι. Όταν εκφράζεται ο πρωθυπουργός της χώρας έστω και μέσα από το tweeter, είναι δημόσια θέση της χώρας και δεν είναι ούτε πλακίτσα, ούτε αστειάκι για να περάσει η ώρα.

Με άλλη ευκαιρία έχω γράψει για το γεγονός πως δεν έχουμε απάντηση απέναντι στο «ανατολίτικο παζάρι» της Τουρκίας και πως η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι ένας διαρκής αυτοσχεδιασμός, χωρίς σαφείς στόχους και χωρίς δομημένη στρατηγική που θα τους υπηρετεί.

Στην προχθεσινή Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό αυτό αποδείχθηκε περίτρανα. Η Τουρκία τα πήρε όλα, όπως αναλυτικά έγραψε χθες το RP. Η Τουρκία παίρνει και ζεστό χρήμα και «πράσινο φως» για τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων καθώς η Ευρώπη πάνω στον πανικό της να πετάξει από πάνω της το ζήτημα των προσφύγων έδωσε γη και ύδωρ στον Νταβούτογλου, υπό την πλήρη πολιτική καθοδήγηση της Μέρκελ και χωρίς η Ελλάδα να επιτύχει το παραμικρό για τον εαυτό της. Η Τουρκία πήρε όσα πήρε αλλά οι πρόσφυγες – εδώ θα είμαστε και θα το δείτε – οι πρόσφυγες θα συνεχίσουν να καταφθάνουν στα ελληνικά σύνορα, θαλάσσια ή χερσαία.

Το γεγονός πως η Ελλάδα έμεινε με «άδεια χέρια» και δεν κατάφερε να κερδίσει το παραμικρό σε σχέση με τα προαπαιτούμενα του προγράμματος έναντι των συνθηκών που διαμόρφωσε η προσφυγική κρίση, δείχνει ανάγλυφα και το μέγεθος του ελλείμματος που έχει η χώρα στην εξωτερική πολιτική της. Το κενό αυτό – κατά την προσφιλή τακτική του ελληνικού πολιτικού συστήματος – γίνεται κάθε φορά προσπάθεια να καλυφθεί «επικοινωνιακά». Δηλαδή με λόγια άνευ αντικρίσματος.

Βλέποντας λοιπόν ο Τσίπρας την αδυναμία του να κερδίσει κάτι περισσότερο από το να βγάζει φωτογραφίες με τον Σουλτς, θέλησε να κάνει τον αυστηρό απέναντι στον Νταβούτογλου με την ατάκα που είπε μέσα στη Σύνοδο: «Ευτυχώς οι πιλότοι μας δεν είναι τόσο νευρικοί όσοι οι δικοί σας απέναντι στους Ρώσους. Είναι ανόητο και αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στο Αιγαίο. Ξοδεύουμε δισ. για εξοπλισμούς. Εσείς για να παραβιάζετε, εμείς για να σας αναχαιτίζουμε. Έχουμε τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα στον αέρα και από κάτω δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τους διακινητές που πνίγουν αθώους ανθρώπους στο Αιγαίο».

Εντός της Συνόδου προφανώς κανένας δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία αφού όλοι ήθελαν να τα βρουν με την Τουρκία και να καθησυχάσουν την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ως προς τις προσφυγικές ροές στα κράτη – μέλη. Η δημοσιοποίηση της ατάκας στα ελληνικά και στα αγγλικά ήταν συνειδητή επιλογή του πρωθυπουργού προκειμένου να δείξει τουλάχιστον επικοινωνιακά πολιτικό «σθένος», αλλά κατέληξε σε Βατερλώ! Διότι απάντησε και ο Νταβούτογλου στο tweeter λέγοντας “Τα σχόλια για τους πιλότους δεν συνάδουν με το πνεύμα της ημέρας. Αλέξη, ας εστιάσουμε στη θετική μας ατζέντα». Κι αμέσως μετά τα tweets του Τσίπρα, κατέβηκαν. Οι Τούρκοι δεν επικράτησαν μόνον πολιτικά αλλά και επικοινωνιακά, με ένα βλακώδη χειρισμό που τώρα χρεώνεται σε κάποιον… συνεργάτη!

Αν δεν επρόκειτο για ζητήματα τόσο σοβαρά όσο η εξωτερική πολιτική της χώρας, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και εν τέλει η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας μέσα στην Ε.Ε, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια επικοινωνιακή γκάφα και να μην δώσουμε συνέχεια. Όμως εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά και αυτή η αβάσταχτη προχειρότητα καθίσταται εκ των πραγμάτων επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Από κει και πέρα, το γεγονός πως έμειναν αναρτημένα τα σχετικά tweets μόνον στα ελληνικά, κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Διότι προδίδει την πρόθεση του Μαξίμου για «εσωτερική κατανάλωση» από τους «ιθαγενείς». Μόνο που δεν έχει μείνει πλέον κανένας για να ξεγελιέται με «χάντρες και καθρεπτάκια» όπως άλλωστε έχουν αρχίσει να δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις.

Με «φωστήρες» τύπου Κοτζιά και με έναν πρωθυπουργό πελαγωμένο μέσα στον κυκεώνα των κρίσεων που καλείται να διαχειριστεί, είναι εύλογο γιατί ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας δίνει μεγαλύτερη σημασία στις «προφητείες του Παίσιου», παρά στις κυβερνητικές δηλώσεις.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Της Κύρας Αδάμ

Πέντε μόλις ώρες μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους SU-24, η τουρκική κυβέρνηση απέστειλε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν σχετική επιστολή – έγγραφο και χάρτη απεικόνισης των αεροπορικών ιχνών των τουρκικών F-16 και του ρωσικού SU-24.

Εξασφαλίσαμε και παρουσιάζουμε την σχετική τουρκική επιστολή και τον χάρτη. Παραλλήλως έθεσε τα στοιχεία αυτά υπόψη ελλήνων επιτελικών αξιωματικών και εμπειρογνωμόνων.

Σύμφωνα με αυτούς, η κατάρριψη του ρωσικού SU-24 ήταν προσχεδιασμένη και προαποφασισμένη, καθώς η τουρκική κυβέρνηση είχε δώσει την σχετική διαταγή σε τέσσερεις τούρκους πιλότους F-16 για να καταρρίψουν άνευ εταίρας και όχι κατόπιν εντολής. Για τον λόγο αυτό και προκειμένου να μην υπάρξει αστοχία στην κατάρριψη, λόγω τεχνικής βλάβης ή άλλων παραγόντων, η Άγκυρα είχε στείλει στην περιοχή δύο ζεύγη F-16.

Αυτά τα F- 16 έφεραν βλήματα ABRAM για την σίγουρη επιτυχία της βολής και για την προστασία των F-16, διότι με τα βλήματα αυτά η πυροδότηση γίνεται από μεγάλη απόσταση χωρίς τα F-16 να προσεγγίσουν τα σύνορα Τουρκίας- Συρίας και να τεθούν στην εμβέλεια της συριακής αντιαεροπορικής άμυνας.

Σύμφωνα με το τουρκικό έγγραφο στον ΟΗΕ η Άγκυρα είχε ενημερώσει τον οργανισμό όταν άρχισε ο εμφύλιος στη Συρία, δηλαδή από τις 24 Ιουλίου 2012, ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προασπίσει τους τούρκους πολίτες στα σύνορα της με τη Συρία και να διασφαλίσει την τουρκική κυριαρχία στην περιοχή από αεροπορικές κι εδαφικές συριακές παραβιάσεις στα τουρκο-συριακά σύνορα.

Για το λόγο αυτό στις 26 Ιουνίου 2012 καθόρισε νέους στρατιωτικούς κανόνες εμπλοκής αποκλειστικά και μόνον για τη Συρία. Στη συνέχεια απέστειλε αντίστοιχες επιστολές στον ΟΗΕ στις 12 Νοεμβρίου 2012, 16 Σεπτεμβρίου 2013, 23 Μαρτίου 2014, 18 Μάιου 2015 και 16 Οκτωβρίου 2015.

‘Όπως προκύπτει από τη συνέχεια του τουρκικού εγγράφου και του χάρτη απεικόνισης αεροπορικών ιχνών, η κατάρριψη του ρωσικού SU-24 ήταν δεδομένη, ανεξάρτητα αν αυτό παραβίαζε ή όχι τον τουρκικό εναέριο χώρο:

- «…Το πρωί 24 Νοεμβρίου 2015, δύο SU-24 αγνώστου εθνικότητας αεροσκάφη προσέγγιζαν τον τουρκικό εναέριο χώρο στην περιοχή HATAY(..ήταν 40νμ μακριά από τον τουρκικό εναέριο χώρο). Το δύο SU-24 προειδοποιήθηκαν 10 φορές μέσω της ασύρματης συχνότητας κινδύνου να αλλάξουν αμέσως πορεία προς Νότο..»)


Στο σημείο αυτό οι ειδικοί επισημαίνουν ότι όλη η οικουμένη γνώριζε ότι τα αεροσκάφη SU-24 που επιχειρούν στη Συρία είναι αποκλειστικώς και μόνον ρωσικά , δεδομένου ότι η συριακή αεροπορία είχε καθηλωθεί στο έδαφος από τον Μάρτιο του 2015. Μόνον η Τουρκία δεν το γνώριζε και τα χαρακτηρίζει άγνωστα.

Η Τουρκία φάσκει και αντιφάσκει. Διότι πως γνώριζε ότι είναι αεροσκάφη SU-24 χωρίς να τους κάνει οπτική αναγνώριση;

Αφού λοιπόν για την Τουρκία το αεροσκάφος ήταν « άγνωστο» όφειλε να εφαρμόσει τους διεθνείς κανόνες ICAO.

Όφειλε δηλαδή η Τουρκία , τα δύο F-16 να προσεγγιζόσουν το κατά τα άλλα άγνωστο ίχνος που θα εισέρχονταν στον τουρκικό εναέριο χώρο και να το αναγνωρίσουν και στη συνέχεια να ληφθεί η απόφαση για την κατάρριψη.

Ωστόσο η Τουρκία δεν εφάρμοσε την διεθνή νομιμότητα για άγνωστο αεροπορικό ίχνος, αλλά εκ του ασφαλούς και σε απόσταση πέραν των 6νμ (σύμφωνα με τον χάρτη) τα τουρκικά F-16 πυροδότησαν το βλήμα κατάρριψης του ρωσικού SU-24.

Επιπροσθέτως, αφού τα δύο SU-24 ήταν 40νμ μακριά από τον τουρκικό εναέριο χώρο, πως ήξεραν οι τούρκοι ότι θα κάνουν παραβίαση και τα προειδοποιούσαν;

- Αναφέρει το τουρκικό έγγραφο:

« …Παρά τις προειδοποιήσεις, τα SU-24 στα 19.000 πόδια ύψος παραβίασαν τον τουρκικό εναέριο χώρο, σε βάθος 1,36νμ και μήκος 1,15νμ για 17 δευτερόλεπτα στις 09:24:05 όπως φαίνεται στον χάρτη»

Ο χάρτης της Τουρκίας που δείχνει με κόκκινο το ίχνος των SU-24 και με πορτοκαλι βέλος το σημείο παραβίασης καθώς επίσης και με άσπρες τελείες το ίχνος των F-16 φαίνεται να είναι από τουρκικό ραντάρ. Αν όμως τα στοιχεία του εγγράφου και του ραντάρ είναι πράγματι τουρκικά, τότε υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να είναι ψευδή. Και τούτο γιατί όλα τα ραντάρ της Τουρκίας , ακόμα και τα πλέον εξελιγμένα έχουν RESOLUTION ERROR (σφάλμα) τουλάχιστον 2νμ. Έτσι το SU-24 που καταρρίφθηκε μπορεί να ήταν 0,64νμ και 0,85νμ εντός του συριακού εναερίου χώρου. (Για παράδειγμα στις τουρκικές παραβιάσεις των ελληνικών νήσων στο Αιγαίο που στέλνει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι δεν προέβη σε παραβίαση των νήσων αλλά πρόκειται για σφάλμα του ελληνικού ραντάρ- για τη συγκριμένη περίπτωση τα ελληνικά και τουρκικά ραντάρ είναι τα ίδια.)

Μια μόνον περίπτωση υπάρχει ώστε αυτά τα στοιχεία να μην είναι ψευδή. Να έχουν δοθεί στην Τουρκία από αμερικανικό στρατιωτικό δορυφόρο ακριβείας 30 εκατοστών.

Σύμφωνα με τα τουρκικά στοιχεία, η απόσταση των δύο τουρκικών F-16 και του SU-24, κατά την πυροδότηση του βλήματος κατάρριψης υπολογίζεται σε περίπου 8νμ. Αυτό υποδεικνύει ότι η πυροδότηση του τουρκικού βλήματος έγινε ενώ το ρωσικό SU-24 ήταν τουλάχιστον 10νμ έξω από τον τουρκικό εναέριο χώρο πριν από την είσοδο του σ αυτόν, ή 8νμ περίπου μετά την έξοδο του . Και τούτο διότι από τα 8νμ απόσταση πυροδότησης, το βλήμα ΑΒΡΑΜ θέλει 21 δευτερόλεπτα για να χτυπήσει τον στόχο SU-24. Αν στα 21 δευτερόλεπτα προστεθεί και η ταχύτητα πτήσης του ρωσικού αεροσκάφους ( 8νμ ανά λεπτό), και μάλιστα με πορεία απομάκρυνσης, τότε ούτε ο Αλλάχ δεν μπορεί να πείσει ότι η κατάρριψη δεν ήταν εγκληματική προσχεδιασμένη ενέργεια.

- Ακόμα στον χάρτη με το πράσινη στίγμα απεικονίζονται 2 ακόμα τουρκικά F-16, βόρεια των τουρκοσιυριακών συνόρων σε απόσταση περιπολίας, ως εφεδρικά, στην περίπτωση αστοχίας των δύο άλλων F-16 που κατέρριψαν το SU-24. Αυτό δείχνει ότι η Άγκυρα είχε δώσει εντολή στα 4 F-16 να πάνε να καταρρίψουν τα ρωσικά SU-25.

- Το τουρκικό έγγραφο αναφέρει ακόμα: «…Το ένα SU-24 εγκατέλειψε τον τουρκικό εναέριο χώρο. Το δεύτερο SU-24 πυροδοτήθηκε από τα τουρκικά F-16 ενώ βρισκόταν στον τουρκικό εναέριο χώρο, σύμφωνα με τους κανόνες εμπλοκής και κατέπεσε στο συριακό έδαφος..»

Κάτι τέτοιο όμως ανατρέπεται από το γεγονός ότι είναι αδύνατον, θεωρητικά, επιχειρησιακά και πρακτικά , μέσα σε 17 δευτερόλεπτα να γίνουν τόσες ενέργειες, ( διακόπτες Ον- πτήση βλήματος- κατάρριψη). Το απλούστερο είναι ότι είχαν εγκλωβίσει το αδύναμο Νο 2 SU-24, 40νμ πριν από τν είσοδο του στον τουρκικό εναέριο χώρο και πυροδότησαν το τουρκικό βλήμα.

Τέλος, η επιβεβαίωση ότι υπήρξε προμελετημένη και προαποφασισμένη τουρκική ενέργεια είναι το γεγονός ότι το τουρκικό βλήμα ABRAM χτύπησε μόνον τον κινητήρα του ρωσικού αεροσκάφους, δηλαδή το πίσω μέρος του, (όπως φαίνεται και από το Video της τηλεοπτικής φιέστας της Τουρκίας). Αυτό δηλώνει ότι το ρωσικό αεροσκάφος – που δεν είχε εκδηλώσει εχθρική επιθετική ενέργεια- βρισκόταν ήδη στον συριακό εναέριο χώρο. Διαφορετικά η σύγκρουση βλήματος – αεροσκάφους θα ήταν στο μπροστινό μέρος , δηλαδή μούρη με μούρη και όχι στο πίσω μέρος.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει η Μαρία Αδαμίδου 

Τη στιγμή που η Δύση προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι και δυσκολεύεται να συστήσει κοινό μέτωπο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, υπό το βάρος της ρωσοτουρκικής κόντρας, ο πρώην επικεφαλής των αμερικανικών στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών (DIA), Μάικλ Φλιν, τονίζει την ανάγκη να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος.Μιλώντας στο περιοδικό «Spiegel», ο Αμερικανός απόστρατος που υπηρέτησε στο Αφγανιστάν και το Ιράκ παραδέχεται ότι η λάθος στρατηγική που ακολούθησε η Δύση ήταν εκείνη που «γέννησε» το Ισλαμικό Κράτος. «Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήμασταν ανόητοι. Η συναισθηματική μας αντίδραση ήταν να πούμε ότι θα σκοτώσουμε τους δράστες», εξηγεί. «Αντί να αναρωτηθούμε γιατί υπάρχει αυτό το φαινόμενο, εμείς ψάχναμε για σημεία επίθεσης. Μετανιώνω απόλυτα για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ηταν τεράστιο λάθος.
Oσο βάναυσος κι αν ήταν ο Σαντάμ Χουσεΐν, ήταν λάθος να τον εξοντώσουμε. Το ίδιο ισχύει και για τον Καντάφι στη Λιβύη, που σήμερα είναι αποτυχημένο κράτος. Η Ιστορία θα μας κρίνει πολύ σκληρά γι” αυτό».

Ο Φλιν τάσσεται υπέρ της αποστολής στρατευμάτων στο έδαφος, με διαφορετικούς όρους, όμως αυτήν τη φορά. «Δεν μπορούμε να νικήσουμε από αέρος. Πρώτα πρέπει να στερήσουμε τον ζωτικό χώρο του Ισλαμικού Κράτους και μετά να διασφαλίσουμε την ηρεμία και την ασφάλεια», λέει και προσθέτει:
«Πρέπει να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με τη Ρωσία. Η Ρωσία αποφάσισε να δράσει στρατιωτικά στη Συρία και αυτό άλλαξε δραματικά την κατάσταση. Δεν μπορούμε πλέον να λέμε ότι η Ρωσία είναι κακή και πρέπει να αποσυρθεί».
Από την άλλη, όμως, θεωρεί επιτακτική ανάγκη τη συμμετοχή του αραβικού κόσμου. «Χρειαζόμαστε και τους Αραβες ως εταίρους, να είναι το πρόσωπο της επιχείρησης. Δεν θέλουμε να κατακτήσουμε τη Συρία. Το μήνυμά μας πρέπει να είναι ότι θέλουμε να βοηθήσουμε και θα ξαναφύγουμε μόλις λυθούν τα προβλήματα», υπογραμμίζει.

Επιπλέον, θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος σκέψης της Δύσης, όπως άλλαξαν και οι τρομοκράτες. «Ο Αμπου Μπακρ αλ Μπαγκντάτι είναι πολύ διαφορετικός από τον Μπιν Λάντεν ή τον Αλ Ζαουάχρι.

«Εκείνοι εμφανιζόταν ως πολεμιστές. Ο Μπαγκντάτι εμφανίζεται σαν Πάπας. Με τη μαύρη του ρόμπα, ως διανοούμενος, ανακήρυξε την ίδρυση του χαλιφάτου. Ηταν μια εμφάνιση γεμάτη συμβολισμούς, που ανέβασε τον πόλεμο σε νέο επίπεδο, από στρατιωτικό και τοπικό, σε έναν παγκόσμιο θρησκευτικό πόλεμο».

Προειδοποιήσεις

Οσο για τον σπόρο των αποκεντρωμένων χτυπημάτων στο εξωτερικό, ο Φλιν λέει πως υπήρχαν προειδοποιήσεις. «Ηδη ο Οσάμα μπιν Λάντεν μιλούσε για διαφοροποίηση, για μια ευρεία αποκέντρωση.

Οι μικρές, αποκεντρωμένες μονάδες ενεργούν πιο εύκολα και εντοπίζονται πιο δύσκολα. Δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος, να εμμένουμε στον δυτικό τρόπο σκέψης. Το θεωρώ πολύ πιθανό ένας 30χρονος, ύστερα από συζητήσεις με την ηγεσία και εκπαίδευση, να αναλάβει την αποστολή να κάνει κάτι στο όνομα της θρησκείας του. Τους στόχους θα τους αναζητήσει μόνος του και θα οργανώσει τη δική του ομάδα», καταλήγει.

Πηγή εφημ. "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Ελλάδα, η οποία σχεδόν στραγγαλίζεται από τα ευρωπαϊκά μέτρα λιτότητας πρέπει τώρα να σηκώσει ακόμη και το κόστος της προσφυγικής κρίσης, επισήμανε ο Αμερικανός κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ για την Οικονομία, Τζόζεφ Στίγκλιτς, σε συνομιλία του με δημοσιογράφους στη Βιέννη, όπου βρίσκεται ως κεντρικός ομιλητής στη Διάσκεψη της UNIDO.

Ταυτόχρονα ζήτησε μια δικαιότερη κατανομή του πλούτου σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ εξέφρασε ανησυχίες ότι οι πρόσφυγες συνιστούν έναν κίνδυνο για τους φτωχούς, καθώς στο μέλλον θα είναι ανταγωνιστές τους για τις φθηνές εργασίες και αυτό ισχύει, όπως είπε, και για την ίδια τη Γερμανία, όπου οι άνθρωποι στο τέλος της αλυσίδας του εισοδήματος δεν έχουν επωφεληθεί τίποτε από τον πλούτο της χώρας.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι μια αποδοχή προσφύγων σε χώρες με μεγάλη ανεργία, όπως η Ισπανία ή η Πορτογαλία, θα αύξανε ακόμη περισσότερο την ανεργία, ενώ παρέπεμψε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου, όπως σημείωσε, υπάρχει «πολύ κρυφή ανεργία» με το «ρεαλιστικό» ποσοστό της να βρίσκεται σχεδόν στο 12% , ενώ το μέσο εισόδημα είναι χαμηλότερο από ό, τι πριν από 20 χρόνια

Οι φτωχοί μπορεί μεν να εργάζονται, αλλά το εισόδημά τους είναι πολύ χαμηλό, ενώ σε εκείνους με χαμηλή κατάρτιση το προσδόκιμο ζωής βρίσκεται στο μεταξύ σε πτώση, τόνισε ο Αμερικανός νομπελίστας, ο οποίος αναμένει μια παρόμοια εξέλιξη και στην Ευρώπη.

Ο ίδιος σημείωσε, πως, για παράδειγμα, μπορεί η Ισπανία προφανώς να ανακάμπτει, ωστόσο πληρώνει για αυτό ένα μεγάλο τίμημα, καθώς τα μέσα εισοδήματα βρίσκονται στο μεταξύ πολύ χαμηλότερα απ΄ότι πριν την έναρξη της κρίσης.

Μιλώντας, εξάλλου, στη Διάσκεψη της UNIDO στη Βιέννη, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς τόνισε πως η πολιτική της Αμερικάνικης Κεντρικής Τράπεζας Fed όπως επίσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκονται σε λάθος κατεύθυνση, καθώς αποδείχθηκαν ως μη βιώσιμες και διότι έχουν δημιουργήσει ανισότητα και προβλήματα σε άλλες χώρες.

Παράγουν κεφάλαιο, το οποίο, για παράδειγμα δεν φθάνει στις περιφερειακές τράπεζες, οι οποίες στηρίζουν το σύστημα αλλά υποτιμούνται και αυτό πάλι πλήττει τον απλό κόσμο, τόνισε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός νομπελίστας.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την έντονη οργή του Ρώσου πρόεδρου, Βλαδιμήρ Πούτιν, έχουν προκαλέσει πληροφορίες ότι ο γνωστός μεγιστάνας και αρχιτέκτονας της Νέας τάξης, Τζωρτζ Σόρος, προσπαθεί ξανά με κάθε μέσο να υπονομεύσει το ρωσικό καθεστώς ενώ ενισχύει με διάφορα μέσα όλες τις κινήσεις στην Ρωσία που αντιμάχονται τον Ρώσο πρόεδρο. Οι τελευταίες πληροφορείς αναφέρουν ότι ο Σόρος στηρίζει απόλυτα την Τουρκία στην διαμάχη της με την Ρωσία.

Όπως αναφέρει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων, RIA Novosti, αλλά και τα τουρκικά ΜΜΕ, με απόφαση της Γενικής Εισαγγελίας Μόσχας το κεκαλυμμένο ινστιτούτο του Σόρος, «Ινστιτούτο Ανοιχτής Κοινωνίας», καθώς και όλες οι παραφυάδες του που είχαν ξεφυτρώσει τα τελευταία χρόνια στην Ρωσία, κατηγορηθήκαν για υπονομευτική δράση και απαγορεύτηκε η λειτουργία τους. Παράλληλα απαγορεύτηκε κάθε επαφή Ρώσων πολιτών με οτιδήποτε έχει σχέση με τις δραστηριότητα του μεγαστάνα της Νέας Τάξης.

Ο Ρώσος πρόεδρος κατάλαβε τον ύπουλο και υπονομευτικό ρόλο του αρχιτέκτονα της Νέας Τάξης, που τώρα βρήκε ευκαιρία στην κρίση Ρωσίας Τουρκίας να αναλάβει ξανά υπονομευτικό ρόλο προκαλώντας τεχνητή εξέγερση του ρωσικού λαού κατά του Πούτιν.

Αυτό είναι ένα παλιό σχέδιο ανατροπής του ρώσικου καθεστώτος το οποίο όμως δεν μπόρεσε ποτέ να εφαρμοστεί, καθώς η δημοτικότητα του Ρώσου προέδρου είναι σε πολύ υψηλή επίπεδα και ανέρχεται συνεχώς.

Όπως φαίνεται και ο Σόρος παίρνει μαθήματα από τον Πούτιν

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου