Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Φεβ 2013


  • Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει το φαινόμενο της ανεργίας στην Ελλάδα, όπου για πρώτη φορά στα χρονικά καταγράφεται δείκτης ο οποίος είναι διπλάσιος του μέσου όρου των υπόλοιπων χωρών της Ευρωζώνης
  • Ξεπέρασε το 60% η ανεργία στους νέους
Russia Today 
15 Φεβρουαρίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Τα πνεύματα οξύνονται όλο και περισσότερο στην Ελλάδα, καθώς οι πολίτες της χώρας μαστίζονται από την ανεργία, ο δείκτης της οποίας είναι πλέον διπλάσιος από τον μέσο όρο των υπόλοιπων χωρών της Ευρωζώνης. Το δε ποσοστό ανεργίας στους νέους έχει ξεπεράσει το 60 %, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. 


Η πρόσφατη αυτή μελέτη, την οποία δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή, αποκαλύπτει ότι το ποσοστό ανεργίας της χώρας, αυξήθηκε μέσα σε ένα μόνο μήνα, από 26,6 % τον περασμένο Οκτώβριο σε 27 % το Νοέμβριο. Αντίθετα, στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης ο μέσος όρος ήταν μόλις 11,7 % το Νοέμβριο.

Ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα έχει σχεδόν διπλασιαστεί από τις αρχές του 2010. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι πάνω από 300.000 Έλληνες έχασαν τη δουλειά τους μέσα σε ένα χρόνο: μεταξύ Νοεμβρίου και 2011 και Νοεμβρίου 2012.

Οι νέοι της Ελλάδας υφίστανται τις χειρότερες συνέπειες, αφού το ποσοστό ανεργίας στους πολίτες μεταξύ 18 και 24 ετών έχει φθάσει στο πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα ποσοστό του 61,7 %. Η ηλικιακή ομάδα 25 έως 34 ετών έρχεται στη δεύτερη θέση, με το 36,2 % των νέων αυτών να είναι άνεργοι.

Στο διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου 2011 και Νοεμβρίου 2012, και πάντα σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα των ελληνικών αρχών, 323.808 πολίτες οδηγήθηκαν στην ανεργία, αριθμός που αντιστοιχεί σε 887 άτομα την ημέρα!


«Αγγίζουμε τα όρια μιας ανθρωπιστικής κρίσης, φαινομένου που κανείς δεν περίμενε να δει ποτέ στην Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε στο Russia Today το πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, Εύα Καϊλή. 

Ανθρωπιστική κρίση

Όπως είναι γνωστό, στην Ελλάδα εφαρμόζονται εδώ και πάνω από δύο χρόνια αυστηρά μέτρα λιτότητας, κατ’ απαίτηση της ΕΕ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και σε αντάλλαγμα για τα τεράστια δάνεια τα οποία έχει λάβει η χώρα. 

Αλλά οι επιπτώσεις των μέτρων αυτών είναι πλέον διάχυτες στην ελληνική κοινωνία και κυρίως στους χαμηλόμισθους εργαζόμενους.


«Έχουμε πλέον φθάσει στο σημείο να υπάρχουν σήμερα 250.000 άνθρωποι, οι οποίοι σε καθημερινή βάση προσέρχονται σε συσσίτια που οργανώνει η Εκκλησία για να εξασφαλίσουν μια μερίδα φαγητό. Μιλάμε για νέους που αδύνατο να βρουν δουλειά στην Ελλάδα και προσπαθούν, αν είναι δυνατό, να εγκαταλείψουν τη χώρα. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν πια πρόσβαση στις στοιχειώδεις υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης», υπογράμμισε η πρώην βουλευτής.

Παρ’ όλα αυτά, ελληνικό υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ανελλιπώς ότι υπάρχει ελπίδα και υπόσχεται ότι το νέο σχέδιο προϋπολογισμού του θα δώσει νέες προοπτικές στη χώρα, προβλέποντας αύξηση των οικονομικών δεικτών μέσα στο 2014, για πρώτη φορά από τότε που η χώρα εισήλθε σε ύφεση πριν από έξι χρόνια.

Ωστόσο, οι ειδικοί δεν πείθονται τόσο εύκολα από τις αισιόδοξες οικονομικές προβλέψεις της κυβέρνησης.

«Κάπου κάποιοι μεθόδευσαν μια πορεία που δεν εξηγείται με την κοινή λογική» 

Η Margaret Bogenrief, διοικητικό στέλεχος της εταιρείας χρηματοπιστωτικού συνδυασμού ACM Partners, δήλωσε στο RT: 

«Η Ευρωζώνη οδεύει προς μια βαθύτερη, εντονότερη και μη αντιμετωπίσιμη κρίση μέσα στο 2013. Και δεν διαφαίνονται πουθενά λύσεις στο πρόβλημά της. Δεν υπάρχει τρόπος να επανέλθει η Ευρωζώνη σε αυτό που όλοι είχαμε συνηθίσει. Κάπου κάποιοι μεθόδευσαν μια πορεία που δεν εξηγείται με την κοινή λογική». 

Η Ελλάδα πρόκειται να εισπράξει άλλα 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ τον επόμενο μήνα, αλλά για ποιο σκοπό; Η Ελληνίδα βουλευτής πιστεύει ότι ούτε το τεράστιο αυτό ποσό θα έχει κάποιο αποτέλεσμα:


«Κανονικά θα έπρεπε να αποπληρώνουμε το χρέος μας, αλλά όλα τα ποσά που εισπράττει η Ελλάδα επιστρέφουν εκεί από όπου προήλθαν: στο εξωτερικό».

Τον Ιανουάριο, έγιναν και νέες περικοπές στις αποδοχές των συνταξιούχων και των υπαλλήλων, για να μην αναφέρουμε την συνεχιζόμενη επιβολή φόρων και τις διαδοχικές αυξήσεις στο ρεύμα, το νερό και άλλα.

Τα κύματα αυξήσεων και φοροεπιδρομών προκαλούν όλο και νέα μαζικά κύματα διαδηλώσεων στην ταλαίπωρη αυτή χώρα, που νιώθει πλέον με τον εντονότερο τρόπο τις επιπτώσεις αυτής της συστημικής κρίσης.

Πολλά ψέματα και άλλες τόσες υπερβολές διακινούνται από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, τόσο στο διαδίκτυο όσο και στα έντυπα μέσα ενημέρωσης αλλά και στην τηλεόραση, για τις περίφημες επιδοτήσεις των αγροτών.

Υπήρξαν εποχές που όντως οι επιδοτήσεις αυτές ήταν ανεξέλεγκτες και κατευθυνόμενες (απόσυρση, καπνά, κλπ). Τότε, πολλοί απατεώνες αγρότες (κυρίως όμως αγροτοσυνδικαλιστές και συνεταιριστές) με την βοήθεια (με το αζημίωτο φυσικά) κρατικών ελεγκτών και με ολόκληρη την κρατική μηχανή να κάνει τα στραβά μάτια, πλούτισαν αδικαιολόγητα από τις επιδοτήσεις. Εκείνη την εποχή, δημιουργήθηκε και ο μύθος με τα «κ@λ@μπαρα», τα «μπουζουκτσίδικα» και τις μπαρμπουτιέρες  όπου λέγανε ότι αγρότες με καγιέν και κουρσάρες «ακουμπούσαν» κάθε βράδυ τις επιδοτήσεις της τότε ΕΟΚ. Όχι ότι δεν συνέβησαν και τέτοια παρατράγουδα αλλά όχι ότι ήταν και η πλειοψηφία των αγροτών που είχε τέτοιες συμπεριφορές. Οι περισσότεροι, νοικοκυρεύτηκαν τότε, χτίσανε κανένα αξιοπρεπές σπίτι, αγοράσανε κανένα 4Χ4 αγροτικό ή τζιπ (πιο χρήσιμο στους αγροτικούς χωματόδρομους από τα πεζοδρόμια του Κολωνακίου ή τις κορυφογραμμές του Παρνασσού και της Γκιώνας δεν νομίζετε;), πήρανε καινούριο τρακτέρ (ίσως λιγάκι μεγαλύτερο από τις ανάγκες τους), αγοράσανε φρέζα, ψεκαστικό, καταστροφέα, και άλλο γεωργικό εξοπλισμό απαραίτητο στις καλλιέργειές τους, χτίσανε εγκαταστάσεις (στάβλους οι κτηνοτρόφοι, αποθήκες και σιλό οι αγρότες), ψωνίσανε ρουχαλάκια γι’ αυτούς και τα παιδάκια τους, πήγανε κανένα ταβερνάκι την συμβία. Ότι κάνει δηλαδή ένας φυσιολογικός άνθρωπος που βλέπει τα εισοδήματά του να αυξάνουν. Κανείς δεν το λέει αλλά η ύπαιθρος της χώρας άλλαξε μορφή με τις αγροτικές επιδοτήσεις και η ζωή στα χωριά άρχισε πλέον να γίνεται υποφερτή.

Από ένα σημείο και μετά, τα πράγματα συμμαζεύτηκαν και οι επιδοτήσεις γίνανε συγκεκριμένες και ελεγχόμενες. Πάντα υπάρχει χώρος για απατεώνες, άλλωστε σε ποιόν τομέα δεν υπάρχει, αλλά πλέον είναι δυσκολότερο και τιμωρείται πολύ αυστηρότερα. Με την προηγούμενη ΚΑΠ, οι ενιαία ενίσχυση συμφωνήθηκε να μοιράζεται με κάποια κριτήρια (ιστορικό μοντέλο) και σε πολλά είδη, συμφωνήθηκε να είναι πλήρως ή μερικώς αποδεσμευμένη από την πραγματική παραγωγή. Δεν γνωρίζω για άλλους κλάδους αλλά για μερικούς που γνωρίζω, αυτό υπήρξε σωτήριο για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Η ενιαία ενίσχυση αφορά όλους τους αγρότες και κτηνοτρόφους (800.000 εκμεταλλεύσεις και άτομα) και ανέρχεται σε 2,1 δις ευρώ τον χρόνο. Κατά μέσον όρο δηλαδή 2.620 ευρώ ανά αγρότη. Φυσικά η μοιρασιά δεν γίνεται έτσι, καθώς λίγοι μεγαλοαγρότες και μεγαλοκτηνοτρόφοι (ανάμεσά τους Μοναστήρια, η Εκκλησία, δικηγόροι, γιατροί και ανώνυμες εταιρείες!) λαμβάνουν το μερίδιο του λέοντος, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δεν παίρνουν τίποτε ή παίρνουν ένα ελάχιστο ποσόν μερικών εκατοντάδων ευρώ και υπάρχουν και μερικές δεκάδες χιλιάδες που με αυτά τα χρήματα, ίσα που συντηρούν τις οικογένειές τους και καταφέρνουν να καλλιεργούν τον κλήρο τους.

Η αλήθεια είναι, πως χωρίς αυτές τις επιδοτήσεις σε ορισμένα είδη (κυρίως στην κτηνοτροφία) δεν θα υπήρχε αυτή την στιγμή καθόλου ελληνική παραγωγή, καθώς οι τιμές παραγωγού δεν φτάνουν να καλύψουν το πραγματικό κόστος. Αυτό φυσικά θα ήταν προς ζημία των καταναλωτών και κυρίως του φτωχότερου κομματικού τους που θα αναγκαζόταν να αγοράζει είτε χαμηλής ποιότητας εισαγόμενα νωπά είτε κατεψυγμένα τρίτων χωρών.

Η αλήθεια είναι, πως η ΕΕ πληρώνει αυτά τα χρήματα απευθείας στους παραγωγούς της ώστε να υπάρχουν στην αγορά προϊόντα υψηλής ποιότητας σε χαμηλές τιμές που να μπορούν να τα αγοράσουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι πολίτες της. Δηλαδή, τα χρήματα αυτά επιστρέφουν στο κοινωνικό σύνολο ως επιδότηση τρόπον τινά της τιμής των αγροτικών προϊόντων. Αυτά, στις χώρες όπου υπάρχει αγορά, λειτουργεί ο ανταγωνισμός, οι αγρότες είναι επιχειρηματίες, υπάρχουν ισχυροί παραγωγικοί συνεταιρισμοί, κλπ. Δυστυχώς στην χώρα μας, τίποτε από αυτά δεν ισχύουν, οι αγρότες είναι έρμαια των διαθέσεων των εμπόρων αλλά και θύματα της δικής τους αβελτηρίας. Παρόλα αυτά, οι καταναλωτές απολαμβάνουν τιμές παρόμοιες ή και χαμηλότερες από άλλες χώρες της ΕΕ κυρίως λόγω εισαγωγών (κρέατος, γαλακτοκομικών, σιτηρών, κλπ).

Η αλήθεια είναι πως αυτές οι επιδοτήσεις, είναι απευθείας χρηματοδότηση στον παραγωγό για το προϊόν του και όχι επενδυτικές ή επιχειρηματικές ενισχύσεις. Αφορούν αναπλήρωση εισοδήματος και όχι επενδυτικά κεφάλαια ή κεφάλαια κίνησης. Είναι πολύ φυσικό λοιπόν να ξοδεύονται σε κατανάλωση, αφού γι’ αυτό δίδονται από την ΕΕ. Ο τρόπος που τα ξοδεύει ο καθένας, χαρακτηρίζει τον ίδιον και μόνο και δεν μπορεί να αποτελεί μομφή για ολόκληρο κλάδο και μάλιστα του πρωτογενούς τομέα. Το ίδιο ισχύει φυσικά για τα εισοδήματα παντός άλλου κλάδου. Φανταστείτε να επιτιμούσε κανείς τον τρόπο συνολικά που ξοδεύουν το εισόδημά τους οι ιατροί, οι δικηγόροι ή οι δημόσιοι υπάλληλοι π.χ. !!! Αντιλαμβάνεστε πόσο λάθος λοιπόν είναι εκφράσεις του τύπου: «τα λεφτά των επιδοτήσεων τα τρώτε και δεν τα κάνετε επενδύσεις»! Μα γι’ αυτό ακριβώς δίδονται. Για αναπλήρωση εισοδήματος!

Η τελευταία και μεγαλύτερη αλήθεια είναι πως αυτές οι επιδοτήσεις είναι καθαρές εισροές ευρωπαϊκών κονδυλίων προς την χώρα μας. Εισροές που σε άλλη περίπτωση ΔΕΝ θα τις λαμβάναμε. Εισροές που μεταγγίζονται σχεδόν ατόφιες στην οικονομία της χώρας μέσω της κατανάλωσης των δικαιούχων. Εισροές τέλος για τις οποίες η χώρα μας ΔΕΝ πληρώνει σχεδόν τίποτε, καθώς είναι οι πλουσιότερες χώρες που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη τους για τους πόρους της ΚΑΠ. Ακόμη λοιπόν και στις μπαρμπουτιέρες και στα κ@λ@μπαρα αν ξοδευτούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα «πέσουν» στην πραγματική οικονομία ως κατανάλωση. Αντίθετα, αν δεν τα έπαιρναν οι αγρότες, δεν επρόκειτο να εισέλθουν στην οικονομία μας από κανέναν άλλον δρόμο.

Αυτά για να σταματήσουν οι εύκολες κατάρες και τα βροντερά ανάθεμα για έναν κλάδο του πρωτογενούς τομέα που θα έπρεπε να φροντίζουμε ως κόρη οφθαλμού αντί να προσπαθούμε να τον απαξιώνουμε και να τον σπιλώνουμε συλλήβδην. Ακόμη και αν φθονούν ορισμένοι τις αγροτικές επιδοτήσεις, ας καταλάβουν ότι επιστρέφουν ατόφιες στο κοινωνικό σύνολο είτε ως επιδότηση τιμής προϊόντος είτε ως κατανάλωση, την ίδια ώρα που το κοινωνικό σύνολο δεν πληρώνει μία για αυτές, αφού είναι καθαρές εισροές από την ΕΕ. Όσοι νομίζουν πως οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι κάαααααθονται και τρώνε στα μπουζούκια τις επιδοτήσεις της ΕΕ, ιδού πεδίον δόξης λαμπρό: μπότες, καπέλα, δικράνια, τσάπες ανεβείτε στο τρακτέρ και βουρ για το χωράφι του παππού. Άλλωστε ευκαιρία αποτελεί η κρίση για αντίστροφη εσωτερική μετανάστευση. Ελάτε στην επαρχία, στα χωράφια και τους στάβλους, να δείτε στην ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ πως βγαίνει το ψωμί και πως γίνεται το κρέας που βάζετε στα μακαρόνια με κιμά.


Σε συνεννόηση με το Ισραήλ για να παρακαμφθεί η Κύπρος


Σε διπλό ταμπλό κινείται η Τουρκία ώστε να καταφέρει να παρακάμψει την Κύπρο (και ενδεχομένως την Ελλάδα) προκειμένου να καταστεί αυτή ο διαμετακομιστής του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Υπήρξε κατ' αρχήν η δήλωση του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ ότι η Άγκυρα σχεδιάζει να βγάλει για σεισμικές έρευνες τόσο στη Μαύρη Θάλασσα όσο και στη Μεσόγειο το νέο ερευνητικό σκάφος που προμηθεύτηκε από τη Νορβηγία. Αυτή αποδεικνύει ότι η τουρκική πλευρά δεν προτίθεται να ανακόψει ούτε στιγμή την προσπάθειά της να εμποδίσει την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει στις δικές της έρευνες. Ο τούρκος υπουργός είπε ότι η οριστικοποίηση της πορείας του ερευνητικού σκάφους θα καθοριστεί μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, δημοσιεύματα στον τουρκικό και στον ισραηλινό Τύπο αναφέρουν ότι οι δύο χώρες, οι σχέσεις των οποίων έχουν ψυχρανθεί μετά το επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά, συνομιλούν παρασκηνιακά για την πιθανή κατασκευή υποθαλασσίου αγωγού που θα ενώνει το κοίτασμα Λεβιάθαν με τη νότια Τουρκία και θα εξάγει το ισραηλινό φυσικό αέριο.  

Οι δηλώσεις Γιλντίζ για την έξοδο του ερευνητικού σκάφους «Μπαρμπαρός Χαϊρεντίν Πασά» δεν είναι τυχαίες. Πριν από λίγο καιρό, η Λευκωσία προχώρησε σε συμφωνία με τον γαλλικό ενεργειακό κολοσσό Total για την παραχώρηση δύο οικοπέδων (του 10 και του 11) εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για έρευνες και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Είχε προηγηθεί η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου για την παραχώρηση των οικοπέδων 2,3,9 στις εταιρείες ΕΝΙ (Ιταλία) και ΚOGAS (Κορέα).

Τα οικόπεδα αυτά εντάσσονται σε εκείνα με τα οποία η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) έχει υπογράψει συμφωνία με το ψευδοκράτος για έρευνες. Μάλιστα, ο κ. Γιλντίζ έχει ανακοινώσει ότι επικοινώνησε με την ιταλική εταιρεία για να της εκφράσει τη δυσαρέσκειά του.  Ο σκοπός της Άγκυρας δεν είναι άλλος από τον εκφοβισμό των ξένων εταιρειών από το να συνεργαστούν με τη Λευκωσία. Δεν πρέπει πάντως να περάσει απαρατήρητη, στο πλαίσιο αυτό, η στροφή του Παρισιού υπέρ της αναζωογόνησης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Άγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

Η πιθανή διεξαγωγή μυστικών τουρκοϊσραηλινών συνομιλιών για την κατασκευή αγωγού έχουν φυσικά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, διότι εφόσον έχουν βάση θα αποτελέσουν «colpo grosso» που θα μεταβάλει τους συσχετισμούς. Υπάρχει βέβαια πυκνό πέπλο μυστηρίου τόσο για το ποιος είχε την ιδέα αυτών των συνομιλιών όσο και για το ποιος τις εκτελεί…

Σε αυτό το πλαίσιο, η τουρκική εφημερίδα Vatan, σε ρεπορτάζ της πριν από δύο ημέρες γράφει ότι το Ισραήλ,  το οποίο επιθυμεί την αναζωογόνηση των διμερών σχέσεων που πάγωσαν με την κρίση του Μαβί Μαρμαρά, πρότεινε το φυσικό αέριο που βγάζει από τη Μεσόγειο να το πουλήσει φθηνά στην Τουρκία.

Η εφημερίδα επικαλείται άλλο δημοσίευμα, αυτή τη φορά της ισραηλινής εφημερίδας «Ahronot» σύμφωνα με το οποίο το Τελ Αβίβ παρουσίασε στο τουρκικό Υπουργείο Ενέργειας ένα σχέδιο αγωγού που θα κατασκευαστεί από την Μεσόγειο στην Τουρκία (πιθανότατα στο Τσεϊχάν) για την πώληση του αερίου στην Ευρώπη. Γίνεται επίσης αναφορά σε μυστικές επαφές που έγιναν δύο φορές τον τελευταίο καιρό στην Άγκυρα, με την Τουρκία να βλέπει θετικά το σχέδιο του αγωγού, με πιθανό κόστος τα  2 δισεκατομμύρια δολάρια. Προστίθεται δε ότι ο Πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου παρείχε πλήρη υποστήριξη στις επαφές αυτές.

Την ίδια στιγμή πάντως, υπάρχει ένας τουρκικός όμιλος, ο όμιλος Zorlu, ο οποίος φέρεται να καταβάλει άοκνες προσπάθειες το τελευταίο διάστημα ώστε να πείσει την ισραηλινή κυβέρνηση και όσους εκμεταλλεύονται το γιγαντιαίο κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν να εγκρίνουν την εξαγωγή του στην Τουρκία. το σχέδιο, σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz», θα αφορά στην κατασκευή ενός υπαθαλάσσιου αγωγού από το Λεβιάθαν στις νότιες ακτές της Τουρκίας.

Ο αγωγός θα μπορούσε να μεταφέρει ετησίως 8 - 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου. Το σημείο - κλειδί είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ότι η επιλογή του αγωγού προς Τουρκία αυξάνει τα περιθώρια κέρδους. Η εφημερίδα επισημαίνει ότι το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών διεξήγαγε συζητήσεις για την εξαγωγή αερίου στην Τουρκία, αλλά εκπρόσωπος του γραφείου του πρωθυπουργού Νετανιάχου διέψευσε ότι ένας σύμβουλός του, ο Χαρέλ Λόκερ, επισκέφθηκε την Τουρκία για να βολιδοσκοπήσει το ενδεχόμενο μίας σχετικής συμφωνίας.   

Πάντως, ο υπουργός Ενέργειας Γιλντίζ ξεκαθάρισε ότι οποιοαδήποτε ενεργειακή συνεργασία μεταξύ τουρκικών εταιρειών και Ισραήλ απαιτεί την έγκριση του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.  Σε τηλεοπτική συνέντευξή του μίλησε για ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, απέφυγε όμως να τις διευκρινίσει. Δεν διέψευσε ωστόσο κατηγορητικά ότι μπορεί να διεξάγονται οι σχετικές συζητήσεις.


Οι Η.Π.Α., έχοντας μεγάλη εμπειρία από το παρελθόν, προτιμούν την κατάληψη μίας χώρας από τα αριστερά – επειδή τότε οι αντιδράσεις των πολιτών είναι οι ελάχιστες δυνατές. Ξεκινώντας αρκετά χρόνια πριν με δικτατορικά καθεστώτα για την επιβολή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής τους με διαδικασίες «εξπρές» (σοκ και δέος), επέλεξαν στη συνέχεια τα δήθεν δημοκρατικά, αργότερα τα σοσιαλιστικά, καταλήγοντας σήμερα στα αριστερά – μία εύλογη προφανώς απόφαση, αφού στερεί πλέον τις εναλλακτικές δυνατότητες των πολιτών.

Σε γενικές πάντως γραμμές, οι «αλαζονικές» δηλώσεις της αντιπολίτευσης, σύμφωνα με τις οποίες την πλησιάζουν ακόμη και ψηφοφόροι ή/και στελέχη συντηρητικών κομμάτων, επειδή αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική λύση, καθώς επίσης η στροφή της όσον αφορά το ΔΝΤ και τις μεθόδους του, τεκμηριώνουν σε μεγάλο βαθμό τη συγκεκριμένη αμερικανική «στρατηγική».

Η Γερμανία, αντίθετα, έχοντας περιορισμένη εμπειρία και με αφετηρία την Ελλάδα, προτιμά την κατάληψη μίας χώρας από τα δεξιά – γεγονός που μάλλον θα επιβεβαιωθεί ξανά στην Κύπρο, στις προσεχείς εκλογές.

Εάν δε εγκριθεί τελικά ο δανεισμός του νησιού με 17,5 δις €, εκ των οποίων τα 10 δις € για τις τράπεζες (ποσόν που θα εκτοξεύσει το χρέος ως προς το ΑΕΠ στο 140%), παράλληλα με το «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων των πολιτών, καθώς επίσης με εγγύηση τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα που έχουν ανακαλυφθεί, τότε η κατάληψη θα είναι πλήρης.

Επίσημη αιτιολογία για το «κούρεμα» των καταθέσεων, έτσι ώστε να μην καταφύγουν οι αποταμιευτές στα δικαστήρια λόγω της διαφορετικής αντιμετώπισης τους σε σχέση με την Ισπανία κλπ., θα είναι η ενοχοποίηση της Κύπρου για ξέπλυμα μαύρου χρήματος – με κριτήριο τις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας.

Αν και το εταιρικό δίκαιο της Κύπρου λοιπόν, όσον αφορά την «απόκρυψη» περιουσιακών στοιχείων των επιχειρήσεων, δεν είναι διαφορετικό από το αντίστοιχο της Ολλανδίας ή της Μάλτας, η οικονομική κατάσταση της θα την υποχρεώσει πιθανότατα να κάνει πολλούς συμβιβασμούς – πόσο μάλλον όταν στις 3 Ιουνίου πρέπει να εξοφληθούν ομόλογα αξίας 1,3 δις €, ενώ ένα μήνα αργότερα 700 εκ. €.

Σε κάθε περίπτωση, ο ηγέτης του συντηρητικού κόμματος, το οποίο μάλλον θα κερδίσει τις εκλογές αφού, μεταξύ άλλων, στηρίζεται από τη Γερμανία, δήλωσε τα εξής (όπως ακριβώς ο Έλληνας συνάδελφος του μερικούς μήνες πριν): “Επειδή οφείλουμε να είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στη χώρα μας και στους «εταίρους» μας, δεν πρόκειται να θέσουμε υπό αμφισβήτηση ότι έχει ήδη αποφασισθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση”.

Η Γερμανία λοιπόν προτιμά την επίθεση από τα δεξιά, οι Η.Π.Α. από τα αριστερά, ενώ εμείς, πλέοντας μεταξύ της Σκύλας και της Χάρυβδης, έχουμε την «ελεύθερη επιλογή του δημίου» - αυτού δηλαδή που τελικά θα υποδουλώσει και θα λεηλατήσει την πατρίδα μας, πετώντας την τελικά, σαν τη στυμμένη λεμονόκουπα, στα σκουπίδια της Ιστορίας.

Όσον αφορά τώρα τα ποσοστά της ανεργίας που διαπιστώνονται στην Ελλάδα, θα ήταν ίσως εύλογο να υπάρξει ειδική στατιστική έρευνα, σχετικά με την ανεργία στον ιδιωτικό τομέα – η οποία, με κριτήριο αφενός μεν τις πολύ λιγότερες απολύσεις στο δημόσιο, αφετέρου την εκρηκτική αύξηση των χρεοκοπιών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (οι ιδιοκτήτες τους θα έπρεπε να συνυπολογίζονται στους ανέργους), θα είναι πιθανότατα κατά πολύ υψηλότερη.

Ολοκληρώνοντας, αν και μέχρι σήμερα έχουν φταίξει πάρα πολλοί για τη σκόπιμη χρεοκοπία και την κατάρρευση της πάμπλουτης, πολλαπλά προικισμένης πατρίδας μας, στο εξής, κατά την άποψη μας, θα φταίει μόνο ένας: ο λαός της Ελλάδας.


Η Τουρκία ανταπέδωσε με πυρά πυροβολικού εναντίον συριακών στρατιωτικών θέσεων μετά τη ρίψη ενός βλήματος όλμου από τη Συρία που έπεσε στην τουρκική πλευρά των συνόρων, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

Η πτώση του βλήματος αυτού σε ένα δάσος, 1 χλμ. από μια τουρκική στρατιωτική βάση στην Γιαϊλανταγί, στην επαρχία Χατάι, δεν προκάλεσε ζημιές ή θύματα, διευκρίνισε το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο. Δεν είναι γνωστό εάν εβλήθη από το στρατό ή τους αντάρτες.

Οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο γειτονικές χώρες έχουν επιδεινωθεί ραγδαία μετά την έναρξη της αιματηρής καταστολής από το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ σε βάρος των αντιπάλων του, τον Μάρτιο του 2011.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Γερμανία και η Ολλανδία έχουν στείλει στην Τουρκία συστοιχίες του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας Patriot για να συμβάλουν στην άμυνα της χώρας.

Μετά το θάνατο 5 Τούρκων πολιτών τον Οκτώβριο του 2012 από μια οβίδα η οποία είχε ριφθεί από το συριακό έδαφος οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ανταποδίδουν συστηματικά πυρά σε κάθε τέτοιο συμβάν.

Την Δευτέρα 14 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους σε μια επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο σε ένα φυλάκιο στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας.
Η Άγκυρα, η οποία υποστηρίζει τους Σύρους αντάρτες κι αντιτίθεται πλέον στην Δαμασκό, έχει υποδεχθεί περίπου 200.000 Σύρους πρόσφυγες στο έδαφός της.

Πηγή ΑΜΠΕ
Επιστροφή στο νόμο και τη Συνταγματικότητα από την κυβέρνηση Σαμαρά ζήτησε ο κ. Ρεν

Νέο πλήγμα δέχεται η ζαλισμένη και παραπαίουσα κυβέρνηση από την χθεσινή απάντηση (14/2/2013) του Αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιου για θέματα Οικονομίας κ. Όλι Ρεν, σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Ο κ. Ρεν στην απάντησή του αφού τονίζει ότι γνωρίζει την Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που έχει κρίνει αντισυνταγματικές σειρά διατάξεις που περικόπτουν συντάξεις, καταργούν επιδόματα κι αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, δηλώνει ότι : «Η ελληνική κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να διασφαλίζει τη συμμόρφωση του εθνικού δικαίου με το Ελληνικό Σύνταγμα».

Πιο συγκεκριμένα η ερώτησή του Ν. Χουντή έχει ως εξής:

«Ανώτατο Δικαστήριο της Ελλάδας (Ελεγκτικό Συνέδριο) έκρινε ως αντισυνταγματικές διατάξεις του ν. 4093/2012 κι αφορούν σε θέματα συνταξιοδότησης. Οι δικαστές έκριναν ότι οι εν λόγω διατάξεις προσκρούουν στην συνταγματική υποχρέωση σεβασμού και προστασίας της αξίας του ανθρώπου, στις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και στην προστασία της εργασίας.
Συγκεκριμένα η Ολομέλεια του Δικαστηρίου έκρινε σχεδόν ομόφωνα:
– Αντισυνταγματική την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, από τα 65 στα 67 χρόνια, καθώς κρίνεται «αντίθετη με την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης».
– Αντισυνταγματικές τις ρυθμίσεις, «με τις οποίες μειώνονται, ήδη για πέμπτη φορά από το έτος 2010, οι συντάξεις του Δημοσίου», από 5-15%.
– Αντισυνταγματική την ολοσχερή κατάργηση «των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και του επιδόματος αδείας αδιακρίτως, χωρίς να λαμβάνεται μέριμνα για τους χαμηλοσυνταξιούχους τους Δημοσίου».
– Αντισυνταγματική την αύξηση των ορίων ηλικίας όσων δικαιούνται το επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΑΣ), από τα 60 στα 65 χρόνια.
Με δεδομένο ότι οι ανωτέρω ρυθμίσεις, που κρίθηκαν αντισυνταγματικές, είχαν συμφωνηθεί με την Τρόικα στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Γνωρίζει την ανωτέρω απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου; Η άρση των αντισυνταγματικών ρυθμίσεων θα εύρισκε σύμφωνη την Επιτροπή;
2. Αν ναι, προτίθεται να συζητήσει με την ελληνική κυβέρνηση την άρση των αντισυνταγματικών ρυθμίσεων προκειμένου να μην προσβάλλεται η συνταγματική τάξη κράτους μέλους;»

Η πλήρης απάντηση έχει ως εξής:
Απάντηση του κ. Rehn εξ ονόματος της Επιτροπής (14.2.2013)
«Η Επιτροπή έχει υπόψη της τη συγκεκριμένη απόφαση που έχει εκδοθεί από ελληνικό Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο (το Ελεγκτικό Συνέδριο), στην οποία αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος του Κοινοβουλίου. Η ελληνική κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να διασφαλίζει τη συμμόρφωση του εθνικού δικαίου με το Ελληνικό Σύνταγμα».
Με αφορμή την παραπάνω απάντηση ο Ν. Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Στα τρία χρόνια από το Μνημόνιο, παρά τις συνεχείς καταγγελίες, ότι πολλοί από τους όρους και τις απαιτήσεις της Τρόικα παραβιάζουν τόσο το ελληνικό Σύνταγμα όσο και την υφιστάμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία, είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογραμμίζει ότι «Η ελληνική κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να διασφαλίζει τη συμμόρφωση του εθνικού δικαίου με το Ελληνικό Σύνταγμα».

Πιστεύω ότι η σαφής αυτή απάντηση οφείλεται, εκτός των άλλων, στο γεγονός ότι είναι η πρώτη φορά που επιτέλους Ολομέλεια Ανωτάτου Δικαστηρίου μας, έκρινε ως αντισυνταγματικές διατάξεις που ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία σε συνεργασία με την Τρόικα.

Η ζαλισμένη και παραπαίουσα κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη πια να διαλέξει, είτε να αφήσει τα πράγματα ως έχουν, παραδεχόμενη ότι σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχει πια Σύνταγμα και ότι ο μόνος νόμος είναι το Δίκαιο των δανειστών και της Τρόικα, είτε να άρει άμεσα και αναδρομικά τις ρυθμίσεις που η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου έκρινε αντισυνταγματικές.

Περιμένουμε από τον Πρωθυπουργό της χώρας, από τους συνταγματολόγους μέλη της κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν, τους αρμόδιους υπουργούς, αντί να σπεύδουν στις Βρυξέλλες ζητώντας δήθεν διορθωτικές ερμηνείες, να δηλώσουν σήμερα, ότι θα άρουν τα αντισυνταγματικά μέτρα σεβόμενοι το Σύνταγμα της χώρας. Θυμίζω ότι οι Έλληνες έχουν διδαχθεί ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Πατριωτισμό τους».


Φαινόμενα εκφυλισμού της εξουσίας στο πρωθυπουργικό περιβάλλον αντίστοιχα με εκείνα της δεύτερης τετραετίας Σημίτη.

Σελίδες ολόκληρες θα μπορούσαν να γραφτούν από το ρεπορτάζ που το NEWSBOMB έχει καταγράψει γύρω από τα υπόγεια δολοπλόκα ρεύματα εξουσίας τα οποία μέσα σε λίγους μόλις μήνες έχουν μετατρέψει την αυλή του Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου σε ένα ανίερο παιχνίδι συσχετισμών και αντικρουόμενων συμφερόντων με μοναδικό κριτήριο: όχι φυσικά την σωτηρία του τόπου αλλά το ποιος από τους παρατρεχάμενους του Σαμαρά θα μπορέσει να έχει μεγαλύτερο ρόλο και λόγο στην διαχείριση της εξουσίας, την λήψη αποφάσεων και τον επηρεασμό των εξελίξεων σε κομματικό και πολιτικό επίπεδο.

Όλα αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα, που γιγαντώνονται κάθε μέρα που περνάει όσο οδεύουμε φυσικά προς ενδεχόμενο ανασχηματισμό, συμβαίνουν κάτω απο την “μύτη” του Αντώνη Σαμαρά. Ο Πρωθυπουργός αν και έχει την εφυία να καταλάβει “τι παίζει” γύρω του, παραμένει εγκλωβισμένος σε προσωπικούς δεσμούς με πρόσωπα που τον πλαισιώνουν.

Είναι ενήμερος για τις συμπεριφορές τους και τον διαγκωνισμό των προσώπων της “αυλής” του, όμως τους αφήνει να τρώγονται σαν τα ποντίκια, πιστεύοντας ότι αυτά τα φαινόμενα δεν τον αγγίζουν…

Μία από τις μεγάλες κόντρες που είναι σε εξέλιξη στο πρωθυπουργικό περιβάλλον είναι αυτή ανάμεσα στον διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού Γιώργου Μουρούτη και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου. Οι πληροφορίες φέρουν τον γνωστό και μη εξαιρετέο από τις παρεμβάσεις του στο έργο δημοσιογράφων κ. Μουρούτη να νιώθει “ριγμένος” παρότι ο Σαμαράς με την πρωθυπουργοποίησή του, του χάρισε μία τόσο σημαντική θεσμική θέση αναβαθμίζοντας τον ρόλο του από επιστημονικός συνεργάτης που ήταν κατά το παρελθόν πριν ο σημερινός Πρωθυπουργός αναλάβει τα ηνία της ΝΔ. Ο κ. Μουρούτης όμως φαίνεται να έχει άλλες βλέψεις για τον εαυτό του: άνθρωποι που συναναστρέφονται μαζί του καθημερινά λένε ότι θα ήθελε να δει τον εαυτό του σε μία αμιγώς πολιτική θέση, ίσως ακόμα και αυτήν του βουλευτή. Αυτός είναι ένας λόγος που θα ήθελε να βρίσκεται στην θέση του Σίμου Κεδίκογλου, ο οποιος από την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου κάνει πολιτικές παρεμβάσεις τις οποίες ο Μουρούτης μόνο μέσω twitter μπορεί να κάνει. Από αυτό το σημείο- όπως λένε καλά όσοι ξέρουν τα όσα συμβαίνουν στο σάπιο Βασίλειο της Δανιμαρκίας- ξεκινάει ένας ανελέητος πόλεμος με πρωταγωνιστές τους δύο στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού. Μουρούτης εναντίον Κεδίκογλου, και τούμπαλιν. Ο Κεδίκογλου φαίνεται να υιοθετεί την άποψη ότι τα δημοσιεύματα που βλέπουν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας και στρέφονται εναντίον του, εκπορεύονται από τον διευθυντή του γραφείου τύπου του Πρωθυπουργού, Γιώργο Μουρούτη. Για όσους μάλιστα γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, παρατηρούν ότι οι δύο άντρες κατά τις επισκέψεις του Αντώνη Σαμαρά στο εξωτερικό αποφεύγουν να βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον. Αίσθηση είχε προκαλέσει όταν πριν μήνες στις Βρυξέλλες, ο κ. Μουρούτης συνόδευε τον Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα οδηγώντας τον στην ενημέρωση των δημιοσιογράφων, ενώ αυτή ήταν δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Τώρα το ποιος από τους δύο θα επιβιώσει δεν μπορεί να το προβλέψει κανείς. Εκτιμάται όμως ότι η επιρροή Μουρούτη στο πρόσωπο του Σαμαρά είναι τόσο δυνατή, αντίστοιχη με εκείνη που είχε ο Τσουκάτος ή ο Πανταγιάς στον Σημίτη. Ο τελευταίος παρότι τους εμπιστευόταν με τυφλά, δεν δίστασε όμως να τους αποκεφαλίσει όταν είδε ότι θα χρεωνόταν ο ίδιος τα δικά τους παραστρατήματα. Κάτι για το οποίο αμφιβάλλουν για το αν έχει το σθένος να κάνει ο Σαμαράς, ο οποίος – για όσους τον ξέρουν καλά- λειτουργεί περισσότερο συναισθηματικά και έχει πάντα το στοιχείο του προστατευτισμού για τους κοντινούς του ανθρώπους. Και αυτό είναι που έχει γλιτώσει τον Μουρούτη από πολλές “πατάτες” που έχει κάνει όλους τους προηγούμενους μήνες μέσω του twitter πλήττοντας ευθέως την εικόνα του Πρωθυπουργού.

Εξίσου δυνατή κόντρα μεγατόνων ήταν αυτή μεταξύ Μουρούτη και του διευθυντή Διεθνών Σχέσεων της ΝΔ Στ. Παπασταύρου. Το όνομα του τελευταίου που βρέθηκε στην λίστα Λαγκάρντ, έδωσε την λαβή σε όσους δεν έβλεπαν με καλό μάτι την επιρροή που είχε αποκτήσει στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού, να τον καθαρίσουν. Όπως κι έγινε. Σύμφωνα με πληροφορίες, το όνομα του Μουρούτη ενεπλάκη πάλι σε αυτήν την ιστορία ξεκαθαρίσματος προσωπικών λογαριασμών.

Όμως τα περιστατικά αυτά δεν είναι τα μόνα. Υπάρχουν πολλά άλλα ακόμα, τα οποία ξεδιπλώνουν την εικόνα μίας πρωθυπουργικής αυλής στην οποία ο καθένας προσπαθεί να διατηρήσει ή και να αυξήσει τον ρόλο της εξουσίας που θέλει να αισθάνεται ότι παίζει.

Η μόνη σωτηρία για τον Πρωθυπουργό ακούει στο όνομα Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος είναι τα αυτιά και τα μάτια του Σαμαρά στα όσα γίνονται γύρω του. Ο Χρύσανθος γνωρίζει από πρώτο χέρι τους υπόγειους πολέμους που έχουν ξεκινήσει. Και όλοι έχουν κάθε λόγο να φοβούνται την στιγμή που θα αποφασίσει να εισηγηθεί στον Σαμαρά μία αναγκαία εκκαθάριση στην πρωθυπουργική αυλή του… Κάποιοι εκτιμούν ότι δεν θα αργήσει να το κάνει. Το μέλλον θα δείξει.


Στην σύγχρονη ψυχολογία υπάρχει ένας εύχρηστος όρος: "reverse psychology" ("αντίστροφη ψυχολογία"). Το ECFR είναι ο ευρωπαϊκός βραχίονας του CFR (Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων), μέλη του οποίου είναι ο Kissinger και ο Brzezinski. Τα συμπεράσματα δικά σας.
 

Παρά το ότι η Ελλάδα και η Κύπρος έλαβαν οικονομική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξακολουθούν ακόμη να παρεμποδίζουν τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες, όπως είναι η επέκταση της ΕΕ στις βαλκανικές χώρες, τόνισε ο Mark Leonard διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), σημαντικό αναλυτικό κέντρο με έδρα το Λονδίνο, όπως παρουσιάζεται σε αλβανικό δημοσίευμα της Εξπρές.

Ο Leonard μίλησε στο Ινστιτούτο ‘Brookings’ στην Ουάσιγκτον, στο πάνελ της συζήτησης για την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική και την έξοδο από την κρίση στην Ευρωζώνη, όπου έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στα προβλήματα της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Η Ελλάδα και η Κύπρος έλαβαν μεγάλη βοήθεια από την ΕΕ, αλλά εξακολουθούν να επηρεάζουν καταστροφικά πολλές πτυχές της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Υπάρχει το ζήτημα αυτό, από την αρχή της κρίσης και δεν φαίνεται αυτή η δυναμική να αλλάζει, αφού η Ευρώπη αδυνατεί να επιδράσει στους Έλληνες των Βαλκανίων», δήλωσε ο Leonard.

Λόγω της αντιπολιτευτικής στάσης της Ελλάδας και της Κύπρου, ο Leonard είπε, ότι η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια είναι δύσκολη, λέγοντας ότι η ένταξη της Τουρκίας, για παράδειγμα, είναι ένα ζήτημα θεωρητικό, χωρίς να είναι βιώσιμο.

Ο Βρετανός πολιτικός στοχαστής και διευθυντής του ECFR, το οποίο επιδρά στο συμβούλιο για την αξιολόγηση της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, εκτιμά ότι μετά την αναμενόμενη ένταξη της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάθε μελλοντική επέκταση θα απαιτηθεί να αναπτυχθεί σοβαρή συζήτηση, σημειώνει το δημοσίευμα.

Πηγή: Εχέδωρος

Μια πολύ σημαντική δυνητικά εξέλιξη καταγράφηκε χθες με την υπογραφή του πρωτοκόλλου παραχώρησης της εκμετάλλευσης του αλβανικού λιμένα του Δυρραχίου στην τουρκική εταιρεία Kurum. Η αποκωδικοποίηση της συμφωνίας θα μπορούσε να αποκαλύψει και διαστάσεις απειλητικές για την ελληνική εθνική ασφάλεια, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια. 

Η υπογραφή της παραχώρησης πραγματοποιήθηκε προχθές το μεσημέρι στα Γραφεία του Οργανισμού Λιμένος Δυρραχίου, παρουσία του υπουργού Μεταφορών της Αλβανίας, του γενικού διευθυντή του Οργανισμού και του ομολόγου του στην τουρκική εταιρεία. Με τη συμφωνία οι Τούρκοι δεσμεύονται για τη διενέργεια επενδύσεων και τη γενικότερη ανάπτυξη του στρατηγικής σημασίας λιμένα στην περιοχή.

Επισήμως, ο στόχος είναι η αύξηση του εμπορίου μέσω του λιμένα και της απόδοσης της επένδυσης, δηλαδή η μεγιστοποίηση τα κερδοφορίας. Ωστόσο, επειδή στη ελληνική Ιστορία υπάρχει και το παράδειγμα της Κύπρου, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει πλέον σοβαρά μέτρα ασφαλείας στα σύνορά της με την Αλβανία.

Τι εννοούμε; Ότι όπως και στην Κύπρο που μεθοδικά οι Τουρκοκύπριοι εξοπλίζονταν σε προσωπικό – οικογενειακό επίπεδο και όταν ήρθε η ώρα ακολούθησαν όλα όσα γνωρίζουμε, έτσι και στη προκειμένη περίπτωση, τα ελληνικά «μάτια» και τα «αυτιά» θα πρέπει να είναι ορθάνοιχτα, με στόχο να διασφαλιστεί ότι ο έλεγχος του λιμένα από τους Τούρκους δεν θα οδηγήσει σε προβλήματα. 

Αναφερόμαστε σε «καραβιές» από οπλισμό που θα καταλήξει στην ελληνική επικράτεια και τον εξοπλισμό ορισμένων που ως όραμα έχουν τη «Μεγάλη Αλβανία», δηλαδή την ενοποίηση των κατά τους Αλβανούς αλβανικών περιοχών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η περιοχή βορειοδυτικά της Πρέβεζας.

Μπορεί σήμερα όλα αυτά να φαντάζουν υπερβολικά, το ίδιο πίστευε όμως και η Αθήνα τη δεκαετίας του 1950 και του 1960 για τις προειδοποιήσεις πολλών για την Κύπρο, για να προσγειωθεί ανώμαλα όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, διαμορφώθηκαν οι κατάλληλες διεθνείς συνθήκες και δόθηκε το πρόσχημα.

Το αποτέλεσμα ήταν ο εδαφικός ακρωτηριασμός του Ελληνισμού και η παράδοση ενός εκλεκτού τμήματος στον βάρβαρο ΑΤΤΙΛΑ και τους τελούντες σε… ημιάγρια κατάσταση εποίκους της Ανατολίας και κάθε λογής τροφίμους των τουρκικών φυλακών, με υπέρτατο στόχο τη δημογραφική αλλοίωση της νήσου, αλλά και τον έλεγχο των δύστυχων Τουρκοκυπρίων.

Δεν χρειάζεται ούτε πανικός, ούτε «κραυγές» και τη συνήθη σπέκουλα, περί της τεράστιας απειλής που αντιμετωπίζει η χώρα. Ψυχραιμία, σοβαρότητα, μακρόπνοος σχεδιασμός και δράση χρειάζεται, ώστε να αποτραπούν στην πράξη τα όποια σχέδια εκτροπής μπορεί να μεθοδεύονται παρασκηνιακά με στόχο τη συντονισμένη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και η δημιουργία καταστάσεων που ακόμα κι αν δεν καταλήξουν σε εδαφικό ακρωτηριασμό, θα αποτελέσουν σημαντικό πρόβλημα για την ελληνική διπλωματία και «πονοκέφαλο» για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας.


Πηγή: Defence Ρoint

Μια φαρσοκωμωδία και ένα δράμα εκτυλίχθηκαν την περασμένη εβδομάδα με αφορμή την απόφαση των ηγετών της ΕΕ για τον προϋπολογισμό της κατά την επόμενη επταετία, 2014-2020. Το δράμα αφορά στην αποτύπωση και στον προϋπολογισμό της ΕΕ της πολιτικής της Γερμανίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση... 

Του Γιώργου Δελαστίκ

Η κωμωδία ή, καλύτερα, η ιλαροτραγωδία έγκειται στην προσπάθεια της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου -Κουβέλη να εμφανιστεί ως «θριαμβεύτρια» στη Σύνοδο της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι τα χρήματα που εξασφάλισε ο πρωθυπουργός για την περίοδο 2014-2020 από τον προϋπολογισμό της ΕΕ είναι σαφώς... λιγότερα (!) από εκείνα που πήρε η Ελλάδα στο πλαίσιο του προϋπολογισμού των ετών 2007-2013.
Κατά τη λήγουσα επταετή περίοδο η χώρα είχε πάρει 20,4 δις ευρώ (κατ' άλλους 20,2 δις) και για την επόμενη αποφασίστηκε να της δοθούν 16,3 δις. Ενδέχεται μετά το 2016, αν η Ελλάδα συνεχίσει να βρίσκεται σε οικτρή δημοσιονομική κατάσταση, να πάρει ακόμη 2 δις ευρώ. Ουδείς, βεβαίως, γνωρίζει σε τι κατάσταση θα βρίσκεται η ίδια η ΕΕ μετά από τέσσερα χρόνια, αλλά ας το παραβλέψουμε αυτό για την ώρα...

Ο «μικρότερος προϋπολογισμός»
Η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να δικαιολογήσει τους υποκριτικούς πανηγυρισμούς της για τη... μείωση των πόρων της ΕΕ που θα διατεθούν στην Ελλάδα με το επιχείρημα «ναι μεν μειώθηκαν τα λεφτά που θα πάρει η χώρα, αλλά αυτό έγινε επειδή μειώθηκε ο προϋπολογισμός της ΕΕ».
Το επιχείρημα αυτό ακούγεται λογικοφανές. Τα κυβερνητικά φερέφωνα, βεβαίως, αποφεύγουν αιδημόνως να αναφέρουν αριθμούς που θα επιτρέψουν στους πολίτες να καταλάβουν αν ο ισχυρισμός αυτός είναι σωστός ή παραπλανητικός. Όντως μειώθηκε ο προϋπολογισμός της ΕΕ - από 995 δις ευρώ έπεσε στα 960. Αυτό συνιστά μείωση 3,5%. Όταν, όμως, τα 20,4 δις της Ελλάδας γίνονται 16,3 δις ευρώ, η μείωση είναι πολύ μεγαλύτερη - 20%! Τι σχέση έχει η μείωση του 3,5% με τη μείωση 20%; Πρόκειται για πανωλεθρία, όχι για θρίαμβο!
Ακόμη και στην περίπτωση που η Ελλάδα πάρει και τα 2 δις μετά το 2016, πάλι τα 18,3 δις (16,3+2) έναντι των 20,4 δις ευρώ είναι μειωμένα κατά 10,3% - δηλαδή τρεις φορές μεγαλύτερη η μείωση προς τη χώρα μέσ' από τη μείωση του προϋπολογισμού της ΕΕ!
Κανένας λόγος πανηγυρισμών δεν υπάρχει, λοιπόν, πέραν της συνειδητής προσπάθειας παραπλάνησης και εξαπάτησης του ελληνικού λαού από μια κυβέρνηση που στη συνείδηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων θεωρείται κυβέρνηση συνεργατών των γερμανικών δυνάμεων κατοχής της πατρίδας μας.


Μείωση με συμβολισμό
Ας περάσουμε όμως, να αναλύσουμε την ουσία αυτής της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ και τα πολιτικά συμπεράσματα που απορρέουν από τις αποφάσεις της.
Πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΕ και της ΕΟΚ που προηγήθηκε έχουμε προϋπολογισμό μικρότερο από τον προηγούμενο. Καθώς η μείωση αυτή λαμβάνει χώρα εν μέσω μαινόμενης οικονομικής κρίσης ο συμβολισμός που εκπέμπει η απόφαση της Γερμανίας -ασχέτως του αν η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, χρησιμοποίησε αυτή τη φορά ως βιτρίνα το Βρετανό πρωθυπουργό, Ντέιβιντ Κάμερον- να μειώσει τώρα τον προϋπολογισμό της ΕΕ στέλνει  ισχυρότατο μηνύματα προς τους λαούς των χωρών της ΕΕ και προς τις κυβερνήσεις τους. «Μην νομίζετε ότι θα πληρώσει η Γερμανία για να σας βοηθήσει να βγείτε από την κρίση» δηλώνει εμπράκτως το Βερολίνο.
Αυτή η εξέλιξη συνιστά ριζική αλλαγή της στάσης της καγκελαρίας απέναντι στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Έχοντας παρακολουθήσει δημοσιογραφικά εκ  του σύνεγγυς τις Συνόδους Κορυφής της ΕΟΚ και της ΕΕ τα τελευταία τριάντα χρονιά, ομολογώ ότι εδώ έχουμε ρήξη με το παρελθόν. Μέχρι τώρα, κάθε κρίση χρηματοδότησης στην ΕΕ  λυνόταν πάντα με τον  ίδιο τρόπο: ο εκάστοτε Δυτικογερμανός -Γερμανός καγκελάριος έβγαζε το «μπλοκ  επιταγών», υπέγραφε για μεγαλύτερα ποσά και το πρόβλημα λυνόταν ως δια μαγείας.


Ασήμαντα ποσά
Για τις χώρες-μέλη της ΕΕ που καίγονται για οικονομική βοήθεια, οι μειώσεις 5 -10 δις ευρώ στα χρήματα από τις Βρυξέλλες  δεν είναι καθόλου αμελητέα ποσά. Επί της ουσίας, όμως, ο προϋπολογισμός της  Ε£ είναι μάλλον αστεία υπόθεση, καθώς ανέρχεται μόλις στο... 1 % (!) του ΑΕΠ της. Δεν μπορεί κανείς να πάρει στα σοβαρά όποιον ισχυρίζεται ότι μπορεί να χρηματοδοτηθεί η ενοποίηση της Ευρώπης σε όλους τους τομείς με το 1 % του ΑΕΠ της.
Το ποσό του σχεδόν 1 τρις ευρώ (960 δις) φαντάζει τεράστιο. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι είναι για εφτά χρόνια, οπότε μια απλή διαίρεση μας δίνει ότι μιλάμε για 137 δις το χρόνο. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι,  π.χ., το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν προ τριετίας σχεδόν 100 δις ευρώ μεγαλύτερο από τον ετήσιο προϋπολογισμό της ΕΕ, συνειδητοποιεί το πραγματικό μέγεθος αυτού του ποσού σε επίπεδο κρατών.


Ρεκόρ γερμανικών εξαγωγών
Ένας ανενημέρωτος, καλοπροαίρετος πολίτης ενδέχεται να σκεφτεί ότι ίσως ο προϋπολογισμός της ΕΕ μειώθηκε επειδή «ζορίζεται» από την κρίση η Γερμανία, η οποία βάζει και τα πολλά λεφτά. Η σκέψη αυτή δεν είναι σωστή. Αντιθέτως, όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή η Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας, οι γερμανικές εξαγωγές το 2012, παρά την οικονομική κρίση, σημείωσαν νέο ρεκόρ, καθώς η αξία των προϊόντων που εξήγαγε η Γερμανία ανήλθε στα 1,097 τρις ευρώ, αυξανόμενες κατά 3,4% έναντι των εξαγωγών της τον προηγούμενο χρόνο, το 2011. Δεδομένου δε ότι οι εισαγωγές της Γερμανίας αυξήθηκαν κατά 0,7% και έφτασαν στα 909 δις ευρώ, το Βερολίνο πανηγυρίζει για το πλεόνασμα του ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών που προέκυψε. Είναι ένα πλεόνασμα 188 δις ευρώ, το οποίο ελάχιστα υπολείπεται του πλεονάσματος-ρεκόρ της Γερμανίας των 195 δις, που είχε σημειωθεί πέντε χρόνια νωρίτερα, το 2007.
Τα στοιχεία για τις γερμανικές εξαγωγές καταρρίπτουν έναν ακόμη μύθο που τελευταία πλανάται - ότι δήθεν η Γερμανία δεν έχει πια ανάγκη την Ευρώπη γιατί ο κύριος όγκος των εξαγωγών της κατευθύνεται πλέον προς τις αγορές της Κίνας, της Ασίας και του υπόλοιπου κόσμου. Αυτή η εντύπωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Από τα 1,097 τρις των γερμανικών εξαγωγών, τα 626 δις τα πούλησε στις χώρες της ΕΕ - ποσοστό 57%. Από αυτά τα 626 δις των «ευρωπαϊκών» εξαγωγών, τα 412 δις κατευθύνθηκαν σε χώρες της Ευρωζώνης, η οποία παρά την κρίση απορροφά το 37,5% του συνόλου των γερμανικών εξαγωγών.
Λίγο παραπάνω, προϊόντα αξίας 472 δις ευρώ εξήχθησαν σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, όπου, όμως, συμπεριλαμβάνεται πληθώρα ευρωπαϊκών κρατών (Ρωσία, βαλκανικά κράτη, Ελβετία, Νορβηγία κ.λπ.). Σε «τρίτες χώρες», εκτός ΕΕ δηλαδή, πηγαίνει το 43% των γερμανικών εξαγωγών. Μάλιστα, η ένωση των γερμανικών επιχειρήσεων εξωτερικού εμπορίου (ΒΟΑ) εκτιμά ότι το 2013 θα σημειωθεί νέα αύξηση των γερμανικών εξαγωγών, ακόμη ισχυρότερη από την περσινή, στο ύψος περίπου του 5%.


Καθυπόταξη στη Γερμανία
Υπάρχει ένα ακόμη πολύ ανησυχητικό σημείο, το οποίο προοιωνίζεται ζοφερό μέλλον για την Ευρώπη. Την ώρα που η Γερμανία αυξάνει τον πλούτο της όχι μόνο μειώνει τον προϋπολογισμό της ΕΕ, αλλά απαιτεί και την προώθηση της οικονομικής, τραπεζικής και πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Παράλληλα, μέσω της στάσης της στις Συνόδους Κορυφής της ΕΕ και μέσω των Μνημονίων που επιβάλλει στη μία χώρα μετά την άλλη, παρατηρούμε, αφενός, τη διαρκή επέκταση και ενίσχυση της γερμανικής ηγεμονίας σε όλη την ήπειρο και, αφετέρου, την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας όσων κρατών τίθενται υπό καθεστώς Μνημονίου.
Ο φόβος που φωλιάζει στο μυαλό όλων των Ευρωπαίων είναι ότι ακριβώς αυτό εννοούν οι Γερμανοί όταν λένε «πολιτική εν¬ποίησης της Ευρώπης»• αυτό, δηλαδή, που όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ονομάζουν Δ' Ράιχ! Μια ισχυρή και πλούσια Γερμανία, η  οποία θα έχει καθυποτάξει και θα εξαθλιώνει όλες σχεδόν τις χώρες της Γηραιάς Ηπείρου.


Εργασιακός Μεσαίωνας
«Δουλεία πολυτελείας» δεν υπάρχει, παρά τις ψευδαισθήσεις εθελόδουλων και πρόθυμων να προσκολληθούν στις δυνάμεις κατοχής και να τους παράσχουν παντοειδείς υπηρεσίες. Πάντοτε, φυσικά, θα υπάρχουν και οι σύγχρονοι «μαυραγορίτες», οι οποίοι θα ευημερούν την ώρα που όλοι οι συμπατριώτες τους θα δυστυχούν.
Οι Γερμανοί, πάντως, αισθάνονται πλέον αρκετά ισχυροί ώστε να μην χρειάζεται να δίνουν λεφτά στους υπόλοιπους Ευρωπαίους για να εξαγοράζουν τη συναίνεση τους στη νομιμοποίηση της μεταναζιστικής Γερμανίας, όπως έκαναν σαράντα χρόνια. Τώρα εκτιμούν ότι μπορούν να είναι και πάλι κυρίαρχοι, με άλλα, ωστόσο, μέσα: πρώτα οικονομική κυριαρχία και ως συνέπεια και συνέχεια αυτής έρχεται και η πολιτική επικυριαρχία. Στο πλαίσιο αυτό, καταλύουν οι Γερμανοί τις εργασιακές κατακτήσεις σε όλες τις χώρες που θέτουν υπό καθεστώς Μνημονίου, σφυρηλατώντας έτσι τη συμμαχία τους με τις οικονομικές ελίτ των χωρών που υποδηλώνουν σταδιακά. Η γερμανική Ευρώπη του Δ' Ράιχ θα έχει και τα χαρακτηριστικά του εργασιακού Μεσαίωνα, για όποιον δεν το έχει καταλάβει.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Οι σκηνές της εθνικής ντροπής που είδαμε όλοι πριν από λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας με τις ουρές και τα υψωμένα χέρια που παρακαλούσαν για λίγα τρόφιμα, αν δεν το έχουμε καταλάβει είναι μόνο η αρχή, (έπρεπε να βλέπατε με τι ειρωνεία παρουσίαζαν αυτές τις σκηνές τα κανάλια των «φίλων» μας των Τούρκων, που εμείς τους αγοράζουμε τα σήριαλ). Έπονται όμως πολύ χειρότερα αν δεν γίνει τίποτα και αν αφήσουμε το ποτάμι να μας πνίξει. Αλλά πως να γίνει κάτι που να σταματήσει αυτή την εθνοκτόνο πορεία, όταν βλέπουμε πως ένα σοβαρό ποσοστό του ελληνικού λαού και μετά και από όσα έχουν γίνει,
συνεχίζει, με περισσή αναισθησία, να υποστηρίζει αυτή την κυβέρνηση, (τουλάχιστον αυτό εμφανίζουν οι διάφορες «δημοσκοπήσεις»;). Αυτό το φαινόμενο, που ίσως χρειάζεται ψυχιατρική ανάλυση, εκτός των σοβαρών συνεπειών για την πορεία του ελληνισμού, μας προκαλεί να απευθυνθούμε σε όλους αυτούς τους «οπαδούς» των μνημονίων και να τους επισημάνουμε κάποια «χρήσιμα» πράγματα.

Αφού εσείς κύριοι πιστεύετε πως η σημερινή ελληνική κυβέρνηση πράττει σωστά, τότε να δείξετε και έμπρακτα την υποστήριξη σας για να «αγαλλιάσουν» οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και το αριστερό-μπουρδούκλωμα του κ. Κουβέλη. Κατ’ αρχή να ζητήσετε να… τριπλασιαστούν τα χαράτσια για την ακίνητη περιουσία σας χωρίς καμία εξαίρεση για ανέργους κλπ. Να ζητήσετε νέες μεγάλες μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις σας για να αυξήσετε τα έσοδα του ελληνικού κράτους. Να σταματήσετε να παίρνετε φάρμακα, και ακόμα καλύτερα να σταματήσετε να αρρωσταίνετε για να μην αυξάνονται οι δαπάνες για την υγεία. Όσοι μάλιστα είστε συνταξιούχοι το καλύτερο θα είναι να τα τινάξετε μια ώρα αρχύτερα, έτσι ώστε τα ταμεία να απαλλαγούν από την σύνταξη σας και να μειωθεί το έλλειμμα τους. Όσοι έχουν παιδιά να μην τα στέλνουν στα σχολεία έτσι ώστε να μειωθούν και άλλο οι σχολικές αίθουσες για να μειωθεί ακόμα περισσότερο το κόστος της παιδείας, ενώ όσοι επιμένουν, τότε τα παιδιά τους να μαθαίνουν προφορικά ότι μπορούν να μαθαίνουν, (όπως στο κρυφό σχολειό), έτσι ώστε να μην χρειάζεται να τους δίνονται βιβλία ή φωτοτυπίες, κατά το «δια βίου μάθηση», της «αξέχαστης» κυρίας Διαμαντοπούλου. Όσοι επιμένουν ακόμα να έχουν αυτοκίνητο να ζητήσουν να αυξηθούν και άλλο τα τέλη κυκλοφορίας, έτσι ώστε να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Παράλληλα να αιτήσουν να πενταπλασιαστούν τουλάχιστον τα εισιτήρια των ΜΜΜ, ενισχύοντας έτσι τον κρατικό κορβανά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, (αυτοί οι «εγκληματίες»), να αιτήσουν να δουλεύουν δώδεκα ώρες το εικοσιτετράωρο και το Σάββατο και τις Κυριακές, για να ωφεληθεί η εθνική οικονομία. Όσοι είχαν μαγαζιά που έκλεισαν λόγω αναδουλειάς, να… τα ανοίξουν ξανά για να πληρώνουν το ΦΠΑ αυξάνοντας έτσι τα δημόσια έσοδα. Να ζητήσετε να απαγορευτούν οι σόμπες με ξύλα και όλοι υποχρεωτικά να χρησιμοποιούν πετρέλαιο για την θέρμανση και να ζητήσετε να αυξηθεί και άλλο ο φόρος καυσίμων. Στο σπίτι να απαγορεύσετε να βλέπουν στην τηλεόραση οτιδήποτε άλλο εκτός από τα τουρκικά σήριαλ και… το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA. Τέλος όσοι νομίζουν ότι θα ωφεληθεί η εθνική οικονομία εξαλείφοντας την παρουσία τους, τότε υπάρχουν πολλοί τρόποι αυτοκτονίας κατά το «φωτεινό» παράδειγμα των χιλιάδων αυτοκτονιών τα δυο τελευταία χρόνια.

Αλλά εκεί που θα πρέπει να αποδείξετε ότι πράγματι στηρίζετε την κυβέρνηση, είναι στο μεγάλο ζήτημα του ξεπουλήματος όλης της δημόσιας περιουσίας και όλων των δημοσίων και επικερδών επιχειρήσεων, όσο όσο, ακόμα και στους Τούρκους. Και για να στηρίξουμε περισσότερο την «εθνική κυριαρχία» θα πρέπει να ζητήσετε να καθιερωθούν τα γερμανικά, και κυρίως τουρκικά, σαν επίσημες γλώσσες. Έτσι θα καταλαβαίνετε από πρώτο χέρι τα τουρκικά σήριαλ. Το αποκορύφωμα της στήριξης της αυτής της κυβέρνησης, θα είναι στο τέλος και με τις ευλογιές της, να ζητήσετε να φορέσουμε όλοι τουρκικά φέσια, και να χορεύουμε ομαδικά τσιφτετέλι πέφτοντας στον γκρεμό της εθνικής μας καταστροφής.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σαν παραλογισμός, αλλά το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό. Στην περίπτωση μας διακυβεύεται ή ίδια η ύπαρξη μας. Παλαιοτέρα οι προδότες είχαν την τιμωρία που τους άξιζε, σήμερα βρίσκουν άσυλο στον εθνικό μας μαζοχισμό μέχρι που αυτός ο εθνικός μαζοχισμός δεν θα είναι καν εθνικός, γιατί δεν θα υπάρχει πλέον ελληνικό έθνος.

Αν λοιπόν θέλουμε να σβήσουμε ιστορία τριών χιλιάδων ετών, εμπρός λοιπόν. Πεδίο δόξης, (και προδοσίας), λαμπρό. Μόνο που για αυτό τον εθνικό μας «επιτάφιο» θα λογοδοτήσουμε όλοι μας, κυβέρνηση, εκκλησία, στρατός, δικαστές, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, αγρότες και γενικά όλοι εμείς που παραμένουμε…Πόντιοι Πιλάτοι.


Τα όσα αποκάλυψε ο πρώην Α/ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς ,στην συνέντευξή του προκαλούν πραγματικά σοκ! Γιατί αποδεικνύουν ότι τα όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν εκείνες τις ημέρες της παραίτησης του Αρχηγού, το περασμένο καλοκαίρι, όχι μόνο δεν ήταν υπερβολικά, αλλά δεν προσέγγιζαν καν το μέγεθος της  απρέπειας έναντι των Ενόπλων Δυνάμεων!.

“Υπαγόρευση” αποστρατειών,προαγωγών και τοποθετήσεων στελεχών του Στρατού Ξηράς! Είχε προηγηθεί η Πολεμική Αεροπορία όπου οι υποδείξεις είχαν φθάσει μέχρι... σμήναρχο! Η απόφαση του στρατηγού Ζιαζιά να σεβαστεί τη στολή, τα γαλόνια του,αλλά πάνω απ΄ όλα αυτούς που διοικούσε, “έσωσε” τις Ένοπλες Δυνάμεις από κρίσεις άδικες! Όχι ότι στο παρελθόν δεν έχουν γίνει κατ΄ επανάληψη τέτοιες κρίσεις. Απλά αυτή τη φορά ο Ζιαζιάς με την παραίτησή του έβαλε φρένο!

Η λάσπη που δέχτηκε δεν τον άγγιξε.Και  κάποιες φορές οι αποφάσεις που στοιχίζουν μια θέση, μια καρέκλα, προσφέρουν τελικά πολύ περισσότερα. Ακόμη και σήμερα κάποιοι ψεύδονται εναντίον του Ζιαζιά, “κατηγορώντας” τον ότι για να γίνει Αρχηγός “έφαγε” δήθεν εννιά συναδέλφους του!!! Ψεύδος μεγάλο, το οποίο "παπαγαλάκια" φρόντισαν να διαδώσουν.

Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Ο στρατηγός Ζιαζιάς για πρώτη φορά στη συνέντευξή του αφήνει αιχμές και κατά του Α/ΓΕΕΘΑ Μιχαήλ Κωσταράκου για την στάση του εκείνη τη νύχτα, στο υπουργικό γραφείο. Αρχικά λέει ότι ο Α/ΓΕΕΘΑ δεν ήταν καν ,όπως θα έπρεπε, στο υπουργικό γραφείο. Με απλά λόγια αφήνει να εννοηθεί ότι ο Κωσταράκος, άφησε ακάλυπτους τους Αρχηγούς, στις αφόρητες πιέσεις της πολιτικής ηγεσίας που λίγο, πολύ αναμένονταν.

Τώρα τον καλεί να "βγει μπροστά" για να σταματήσει την επίθεση κατά των Ενόπλων Δυνάμεων. Του προτείνει όχι να παραιτηθεί, αλλά να ζητήσει να ενημερώσει τον ίδιο τον πρωθυπουργό,ώστε να καταλάβουν και τα στελέχη ότι κάποιος προσπαθεί.

Τα όσα αποκάλυψε ο Ζιαζιάς, έχουν μεγάλη σημασία ,ειδικά αυτές τις ημέρες που οι κρίσεις Αρχηγών είναι προ των πυλών. Για Δευτέρα ή Τρίτη λένε οι πληροφορίες από την κυβέρνηση ότι θα γίνει η συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ με θέμα αλλαγές Αρχηγών. Ποια λοιπόν θα είναι τα κριτήρια των επιλογών; Τι θα μετρήσει περισσότερο;

Ποιος ήταν ο πιο υπάκουος Αρχηγός; 
Ποιος δεν έφερνε αντιρρήσεις; 
Ποιος κάλυψε καλύτερα την σκληρότατη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης; 
Ποιος “τόλμησε” να πει τη γνώμη του; 
Ποιος ή ποιοι δεν ικανοποιούν τα “κοινωνικά αιτήματα”;

Ο κ.Ζιαζιάς στη συνέντευξή του στο Onalert λέει:
“Οι κρίσεις είνα ένα από τα κορυφαία γεγονότα των ΕΔ. Δεν μπορούν να τις χειρίζονται τυχάρπαστοι,δεν μπορούν να τις χειρίζονται τα κομματικά όργανα του καθενός. Μόνο ο Αρχηγός μπορεί να ακολουθεί τις διαδικασίες που το στράτευμα έχει. Μόνο έτσι πρέπει να γίνονται οι κρίσεις. Πέρασαν οι εποχές των διορισμών... Κομματικά όργανα  ή κάποιοι που δεν έχουν δουλέψει στη ζωή τους ή έγιναν υπουργοί λόγω του μπαμπά τους,δεν μπορούν να επιβάλουν απόψεις".
Ουδεμία κρυφή ατζέντα διαθέτει η κυβέρνηση, στα φανερά «κυβερνά»! Aρκεί κανείς να διαβάζει τις εκθέσεις του ΔΝΤ.

Hδη από τον Γενάρη ο κ. Τόμσεν στην τότε έκθεσή του υπεδείκνυε την οδόν της Πορτογαλίας (με 400 ευρώ κατώτατο μισθό), βελτιώνοντάς την στα 350 τοιαύτα. Μακαρία η οδός και τα σκυλιά δεμένα - διότι όταν το ΔΝΤ ή η Τρόικα «υποδεικνύει», στην πραγματικότητα υπαγορεύει!

Ουδεμία κρυφή ατζέντα διαθέτει η κυβέρνηση, ούτε καν ατζέντα. Αρκεί να διαβάσει κανείς το Μνημόνιο στην εξέλιξή του και το βλέπει να πραγματώνεται μπροστά του. Παντού!

Πρόκειται για μία κυβέρνηση ανδρεικέλων. Της οποίας η μόνη γελοία ικανότης είναι να προσπαθεί (όλο και πιο συχνά χωρίς επιτυχία) να διαχειρισθεί επικοινωνιακώς τη νίλα που υπηρετεί. Η μόνη φιλοδοξία που της έχει απομείνει είναι να σκαρώνει πού και πού (κι αναλόγως ποια κεραμίδα θα της πέσει στο κεφάλι) κανένα (φθηνό) κόλπο για να περάσει η μέρα και να αγοράσει (πανάκριβον) χρόνο.

Επί παραδείγματι, οι ηρωικές δηλώσεις Στουρνάρα, Βρούτση και ΔΗΜΑΡ ότι δεν θα δεχθούν ποτέ περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού κάτω απ’ τα 500 ευρώ!

Οπα, ωρέ Κολοκοτρωναίοι μου της ελεεινής μορφής! Τι θέλετε δηλαδή να πιστέψουμε;

Οτι φέρατε τους μισθούς στα 500 ευρώ, αλλά αγωνίζεσθε να μη μας τους πάτε παρακάτω εσείς οι ίδιοι;

Τι μας λέτε; Οτι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με μια ζωή του πεντακοσάρικου; Οτι πρέπει να σας χρωστάμε και χάρη; Οτι υπάρχουν και χειρότερα; Τα οποία, πάλι εσείς οι ίδιοι μπορείτε να κατορθώσετε για χάρη μας;

Το γελοίο στην πολιτική είναι από μόνον του επικίνδυνο. Το γελοίο χωρίς όρια είναι καταστροφή. Η καταστροφή που ζούμε τώρα. Η χώρα έχει αλωθεί και δηώνεται. Τα 350 ευρώ κατώτατος μισθός είναι τετελεσμένος μέλλων. Ο κ. Σαμαράς το γνωρίζει. Διότι ο κ. Σαμαράς τον έχει υπογράψει. Εχει υπογράψει τη θανατική καταδίκη της πατρίδας.

Αυτό που ξεκίνησε ο κ. Σημίτης με τους «απασχολήσιμους», την «ευέλικτη εργασία», την «πιστωτική φούσκα» κι όλα τα συναφή «εκσυγχρονιστικά» παρόμοια σήμερα φθάνουν στην καθ’ ολοκληρίαν καταστροφική κορύφωσή τους, με τους σημιτανθρώπους όπως ο κ. Στουρνάρας να έχουν τον πρώτο λόγο, υπό την αιγίδα Σαμαρά, στο κύκνειο άσμα της πατρίδας.

Μέσα σε τρία μνημονιακά χρόνια η τεράστια πλειονότητα των Ελλήνων έχασε το 50%-60% του εισοδήματός της, ενώ η ανεργία και η απλήρωτη εργασία οργιάζουν, και τα νοικοκυριά βυθίζονται σε ένα καθημερινό πένθος, αβάσταχτο!

Ευτυχώς που υπάρχει και η ΔΗΜΑΡ! Φαντασθείτε τι χειρότερα θα είχαμε πάθει αν δεν συμμετείχε σε αυτήν την κυβέρνηση ο ηρωικός κ. Κουβέλης (τον οποίον επ’ εσχάτοις παρενοχλεί επ’ αγαθώ ο Μπενίτο), ώστε να αντιστέκεται κι ένα προς ένα τα άλογα να τα βαφτίζει ψάρια. Χωρίς την τιτάνια αντίσταση της ΔΗΜΑΡ ο πολιτισμός της εργασίας, αυτός ο προσφιλής μας νεκρός, θα είχε ταφεί χωρίς μανικιούρ - πεντικιούρ.

Χωρίς την «κυβερνώσα» (sic) Αριστερά, μπορεί η ύφεση να έφθανε στο 6%, αλλά θα έφθανε «λαϊκιστικά», βρε παιδί μου! χωρίς κανέναν «αναστοχασμό»! πνιγμένη στο «φαντασιακό» της δικής της «αφήγησης».

Αυτή η κυβέρνηση είναι η πιο ακροδεξιά από τη μεταπολίτευση. Ακριβώς διότι είναι «εκσυγχρονιστική» και νεοφιλελεύθερη ταυτοχρόνως. Είτε με αριστερό κολαούζο είτε χωρίς, η κυβέρνηση αυτή (αποδεικνύοντας ότι ο δικομματισμός ήταν πάντα ένας μονοκομματισμός των Δυνατών) πνίγει τον λαό στο πέλαγος μιας «ελεύθερης οικονομίας της αγοράς» που στην πραγματικότητα διευθύνεται. Και διευθύνεται αγρίως! Από τους τοκογλύφους!

Ρωτήστε τον Ολι Ρεν, την κυρία Μέρκελ, ακόμα και τον φον Βορίδεν, να σας πουν πόσον όντως «ελεύθερη» είναι η οικονομία (ελεύθερη μόνο για να σκλαβώνει τους πολίτες), τι εστί ανταγωνισμός (ο μονόδρομος προς τη μονοπώληση) και ποιοι, όπως και πώς, τη διευθύνουν.

Αλλά γιατί να ρωτήσετε; Μήπως δεν ξέρετε;
 

Του Στάθη από enikos