Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Δεκ 2012

Πριν από πολλά χρόνια είχα παρακολουθήσει στις ΗΠΑ μια εξόχως ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη θανατική ποινή.
Δύσκολο θέμα.

Η αφαίρεση μιας ζωής, ακόμα και ενός στυγνού εγκληματία, δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Γιατί υπάρχει πάντα, έστω και μια  μικρή, αμφιβολία μήπως ο εγκληματίας ήταν ….άλλος.

Το πρώτο  επιχείρημα, ενός εκ των αντιτιθεμένων στη θανατική ποινή ήταν άκρως χριστιανικό.
«Εδώ ο Χριστός συγχώρεσε επάνω στο σταυρό, είναι δυνατόν να μη δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία οι άνθρωποι

Το δεύτερο, πιο ουσιαστικό:
«Ακόμα και στις Πολιτείες που εφαρμόζουν την θανατική ποινή, δεν έχει μειωθεί η εγκληματικότητα. Άρα ο κίνδυνος εκτέλεσης δεν αποτρέπει το έγκλημα. Για ένα λόγο επιπλέον: αυτός που διαπράττει το έγκλημα, ελπίζει ό,τι θα διαφύγει!»

Οι υποστηρικτές της θανατικής ποινής επιμένουν ότι λειτουργεί …αποτρεπτικά.
Λένε,επίσης,  ότι σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν αδικήματα τόσο άγρια και  αποτρόπαια  για τα οποία ούτε η  θανατική ποινή  είναι αρκετή.

Προσωπικά ήμουν πάντα και παραμένω εναντίον της θανατικής ποινής.

Όμως, όταν διαβάζω τις λεπτομέρειες από αυτό το φρικιαστικό έγκλημα με την νεαρή κοπελιά στη Ξάνθη, αναρωτιέμαι: μήπως πρέπει να το ξαναδούμε το θέμα;
Μήπως να την κάνουμε αυτή τη συζήτηση, με ηρεμία;

Και αν δεν καταλήξουμε στη θανατική ποινή, να συμφωνήσουμε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια»;
Χωρίς άδειες, παραθυράκια και άλλες …διευκολύνσεις;

Γιατί η ζωή δεν επαναφέρεται…

ΚΡ
Ο Δανός υπουργός Εξωτερικών δήλωσε χθες: «Είμαστε σοφοί που δεν μπήκαμε στο ευρώ». Η Ελλάδα όμως μπήκε. Χωρίς σημαντικές προϋποθέσεις τότε στις αρχές του 2000 και πολύ περισσότερο δημιουργώντας αποκλίσεις στα επόμενα χρόνια που την έφθασαν στην κατάσταση χρεοκοπίας εντός του πιο «σκληρού» νομίσματος στον κόσμο το 2010.

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος 


Το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας και η «ολιγαρχία» του πλούτου που κυριαρχεί τα τελευταία 35 χρόνια έχουν πλήρη ευθύνη για το σύνολο των αποφάσεων και στρατηγικών επιλογών της χώρας. Επίσης για τα διαδοχικά «πλιάτσικα» που συνέβησαν στη βάση των ευτελών νόμων που δομούνταν στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία της διαπλοκής, την κατασπατάληση και υπεξαίρεση των πόρων για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, τα περίφημα «μεγάλα έργα» των εργολάβων- μιντιαρχών, την «αγορά του αιώνα» στα όπλα που δεν λειτουργούν ή δεν έχουν σήμερα πλέον ανταλλακτικά, την περίφημη διπλωματία μέσω εξοπλισμών, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για την υπερκοστολόγηση των οποίων κακώς δεν κατηγορούνται οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και οι αντιπολιτεύσεις του τότε που αμέσως μετά ανέλαβαν την εξουσία και συγκάλυψαν τα πάντα και κατηγορείται η Γιάννα Αγγελοπούλου, που κατάφερε να διατηρήσει ψηλά την εθνική μας αξιοπρέπεια, κινητοποιώντας το έθνος των απλών Ελλήνων πολιτών και κατόρθωσε να «χειραγωγήσει» θετικά τους «θεούς» της Ολυμπιακής Επιτροπής και τα κομβόι των αθλητικών αποστολών.

«Πλιάτσικο» για τους πολιτικούς κυβερνώντες και το σύστημα εξουσίας της μεταπολίτευσης, αλλά και για την «ολιγαρχία» του πλούτου της διαπλοκής και των δομημένων συμφερόντων, ήταν κάθε κίνηση που χαρακτηρίσθηκε «εκσυγχρονισμός». Η αναβάθμιση του Χρηματιστηρίου, η αναδιάρθρωση των τραπεζών, η Βαλκανική εξωστρέφεια, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι αναβαθμίσεις, οι επιχορηγήσεις, τα κοινοτικά αναπτυξιακά ΚΠΣ.

Όλα κατέληξαν στο τώρα. Στο κατώφλι του 2013. Ήρθε η ώρα της ετυμηγορίας για όλους. Η περίοδος μοιάζει με εκείνη της Ρωσίας επί Γιέλτσιν. Στο τέλος της, όταν το διεφθαρμένο και ανίκανο, ξενόδουλο καθεστώς κατέρρεε, συμπαρασύροντας μαζί πολιτικούς, ολιγάρχες, κουμανταδόρους του παρασκηνίου, μεσάζοντες, παράγοντες της νομενκλατούρας.

Εκεί συνέβη εκ των έσω, σε εθνικό επίπεδο, όπως αρμόζει στις σοβαρές δυνάμεις και τις αυτοκρατορίες. Εκεί το «καθαρτήριο» ανέλαβαν οι ελίτ του ρωσικού «βαθέος κράτους». Η ομάδα της Αγίας Πετρούπολης, ως δυναμική αστική τάξη, με επικεφαλής άξιους αξιωματικούς των μυστικών υπηρεσιών της χώρας τους, τον Πούτιν και το επιτελείο του, που ακολούθησαν τη μεταβατική περίοδο που οργάνωσε με πολύ επιτυχή τρόπο, μια προσωπικότητα από τις πλέον σημαντικές του ρωσικού κατεστημένου, ο Πριμακόφ. Οι Ρώσοι «τέλειωσαν» μόνοι τους τη δουλειά και κράτησαν ζωντανή την «αυτοκρατορία του Ευρωπαϊκού Βορρά». Ανέκτησαν τον έλεγχο στο εσωτερικό του κράτους και στη συνέχεια με πολύ κόπο, θάνατο και συγκρούσεις την τάξη στον Καύκασο και την Ευρασία. Σήμερα αποτελούν, χωρίς να σημαίνει ότι όλα είναι άψογα, μια από τις ισχυρότερες «μεγάλες δυνάμεις» της νέας εποχής.

Στην Ελλάδα το ευτελές πολιτικοοικονομικό κατεστημένο του διπολισμού Κεντροαριστεράς- Κεντροδεξιάς και η οικονομική «ολιγαρχία» των δομημένων συμφερόντων, επεχείρησαν ένα τελευταίο «κόλπο» για να παραμείνουν κυρίαρχοι.

Οι «κοτζαμπάσηδες» της Μεταπολίτευσης, που «έχτισαν» μια Δημοκρατία στα μέτρα τους με πελατειακό κράτος, ασυλία υπουργών, ελεγχόμενη, κομματική Διοίκηση και Δικαιοσύνη, προγραμματισμένη για τη διαιώνισή τους στην εξουσία οικονομία, με Πολίτευμα χωρίς «σκληρό πυρήνα», Σύνταγμα «κουρελόχαρτο» από τις Αναθεωρήσεις, κοινωνική συγκρότηση συνδικάτων της εξουσίας και κλαδικών του κλειστού κομματικού πυρήνα, χωρίς παιδεία, χωρίς αξίες, χωρίς τιμή. Μόνον ευτελείς έννοιες νεοπλουτισμού, υπερκατανάλωσης, διαπλοκής, φαυλότητας, ανεπάρκειας, μετριοκρατίας. Αυτοί έφθασαν στο έσχατο σημείο να παραδώσουν την χώρα μέσω του ευρώ στη γερμανική υπερδομή. Την επικράτεια, το λαό, τις υποδομές, τους πόρους, τη δημόσια περιουσία, την ίδια τη Διοίκηση και το Λογιστήριο του Κράτους.

Οι ανόητοι και ρυπαροί αυτοί πυρήνες μιας συμπλεγματικής Αριστεράς και μιας ανερμάτιστης συστημικής Δεξιάς, το σύνολο του μηδενικού αποτελέσματος, παρέδωσαν τα συμφέροντα του Λαού, την προοπτική του Έθνους, τα δεδομένα της ευημερίας, την ιστορικότητα ενός από τους πλέον παλαιούς πολιτισμούς στους νέο- βαρβάρους του μερκαντιλισμού και της αποικιοκρατίας. Γιατί; Πρώτον επειδή φοβόντουσαν ότι μετά από όλα τα πλιάτσικα που προηγήθηκαν η οικονομία θα «έσκαγε» στα χέρια τους. Δεύτερον γιατί είναι ως σύστημα τόσο μέτριοι, ευκαιριακοί, καιροσκόποι και αλαζόνες, που δεν ήξεραν τι να κάνουν στη διακυβέρνηση της Ελλάδας. Ποιο είναι το στρατηγικό σχέδιο και όραμα για την επόμενη μέρα. Ακόμη δεν το ξέρουν.

Πέραν αυτών εκτιμούσαν μέχρι πρότινος ότι θα θυσιάσουν τους Έλληνες, που τους πρόσφεραν βορά στα Μνημόνια, τις τρόικες και τις δανειακές συμβάσεις της πτωχοποίησης, για να γλυτώσουν οι ίδιοι και ως «τιμητές» να διατηρήσουν την εξουσία τους.

Έκαναν λάθος στον ενσυνείδητο αυτό υπολογιστικό δοσιλογισμό τους. Οι ξένοι δεν τους σέβονται. Δεν νοιώθουν τα κέντρα εξουσίας της Ευρώπης και του διεθνούς παράγοντα ότι τους χρειάζονται. Το «καθαρτήριο» αφορά και αυτούς. Θα αποτελέσουν, μάλιστα όπως είναι φυσικό το πιο θεαματικό μέρος της «σφαγής», στο Κολοσσαίο της νέας Ευρώπης.

Ξεδοντιασμένοι μετά τη διάλυση της τρομοκρατίας, που κρατούσε τους ξένους μακριά, με τις τράπεζες του δομημένου συστήματος εξουσίας στο ευρωπαϊκό δίκτυο, τις επιχειρήσεις τους στο άρθρο 99, τα κόμματα σε πλήρη απαξία, το πλήθος των Ελλήνων να τους μισεί, τα «κλειδιά» της Πόλης να τα έχουν παραδώσει εθελοντικά στο Βερολίνο, που φυσικά δεν θα τους τα δώσει πίσω. Δεν έχουν πλέον ούτε μίντια να τους προστατεύουν.

Γιατί όσο και αν ελέγχουν την ελληνική δημοσιογραφία, δεν μπορούν να ελέγξουν τα διεθνή μίντια. Τα άρθρα, οι ανταποκρίσεις, οι καταγγελτικές αναλύσεις των Ρόυτερς, του Στερν, της Ουάσιγκτον Πόστ, των Τάιμς, των Φαϊνάνσιαλ, τα ρεπορτάζ της γαλλικής τηλεόρασης για την τύχη του ελληνικού χρυσού, δεν μπορούν να ελεγχθούν από το επαίσχυντο «κράτος των Αθηνών».

Βεβαίως όλοι δεν είναι ίδιοι. Για παράδειγμα οι διεθνοποιημένες επιχειρήσεις των οικογενειών Βαρδινογιάννη και Λάτση δεν είναι αντιμετώπισης ανάλογης με τα «περίκλειστα σύνολα» των Μπόμπολα και Ψυχάρη. Η περίπτωση Κόκκαλη διακριτής προσέγγισης, δεν μοιάζει με κανενός άλλου. Τα ονόματα παραδειγματικά, από το θέμα στην τελευταία έκδοση του γερμανικού περιοδικού Stern. Επίσης οι εφοπλιστές, δεν μπορούν να συσχετίζονται με τη διαπλοκή, αν και αυτό βολεύει τον Γερμανικό εφοπλισμό ενώ οι Έλληνες τραπεζίτες, έχουν διαφορετικά δεδομένα να αντιμετωπίσουν, από τους εκδότες-εργολάβους.

Ουσιαστικά όμως η πτέρυγα VIP στις φυλακές Κορυδαλλού, η λίστα Λαγκάρντ που τελικά είναι εδώ πλήρης, οι επόμενες λίστες με τα ακίνητα στο εξωτερικό που έρχονται, οι κινήσεις των off shore που τα τελευταία χρόνια είναι ελεγχόμενες από το διεθνές σύστημα ασφάλειας, προεξοφλούν τη συνέχεια.

Το «καθαρτήριο» θα εξελιχθεί το πρώτο εξάμηνο του 2013. Θα είναι το θέαμα για τους πληβείους των Μνημονίων, όπως τότε στη Ρώμη της παρακμής. Θα τους βοηθά να ξεχνούν την κατάντια τους και να μένουν ήσυχοι στην ένταξή τους στη «νέα τάξη». Οι Γερμανοί έχουν τρομακτικές ικανότητες στο να διοργανώνουν τέτοιες μεγαλόπρεπες παραστάσεις.

Το στοίχημα για την Ελλάδα όμως είναι αμέσως μετά. Εξαρτάται από το κατά πόσον θα συγκροτηθεί μέσα από τη «φωτιά» μια εθνική ελίτ, της Δεξιάς και της Αριστεράς που θα κατορθώσει να πάρει πίσω τη διαχείριση του εθνικού κράτους και πάνω στα δεδομένα του φθινοπώρου, να δομήσει μια άλλη Ελλάδα. Στην αντίθετη περίπτωση εάν δεν συμβεί αυτό θα μείνουμε υπό τη διαχείριση του «ευρωπαϊκού κόμματος» του μεσαίου χώρου, που ήδη έχει προαναγγελθεί η συγκρότησή του μέχρι τον Ιούνιο. Τότε οι Έλληνες δεν θα χάσουν απλά το κράτος και τις περιουσίες τους, αλλά και την ίδια την ιστορία και την ταυτότητά τους.

Θα χαρακτηρισθούν φυλετικά παρίες, που δεν αποτελούν τη συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδας, αλλά μια αυθαίρετη εξέλιξη - ως προς τον αυτοκαθορισμό και τον μεγαλοϊδεατισμό τους ως Ελλήνων- των Ρωμιών και Γραικών της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κάτι μεταξύ Νοτιο-Σλάβων, Αλβανών και Δυτικών -Τούρκων. Στις γερμανικές βιβλιοθήκες είναι πολύ διαδεδομένη και με παράδοση η θεωρία αυτή, που έχει πληρωθεί η κατασκευή της από τουρκικά γρόσια την εποχή των Σουλτάνων. Κάτι σαν την εκδίκηση του Μέττερνιχ για να μην ξεχνιόμαστε...


Έγγραφα που διέρρευσαν στον ιστοτόπο Wikileaks και τα οποία αναφέρονται σε κατ΄ ιδίαν αναφορές του Προέδρου του ΔΗΣΥ Νίκου Αναστασιάδη για το σχέδιο Ανάν, παρουσίασε ομάδα νέων που στηρίζει την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα.
Σύμφωνα με το νομικό Σίμο Αγγελίδη, τα έγγραφα καλύπτουν την περίοδο μέχρι το 2009 και καταρρίπτουν με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο τον ισχυρισμό του Ν. Αναστασιάδη ότι το σχέδιο Ανάν αποτελεί παρελθόν. 
Τα κείμενα, που μιλούν από μόνα τους και με την επιφύλαξη ότι αποδίδουν την αλήθεια ως προς τα γεγονότα, αποδεικνύουν τη σαφή πολιτική τοποθέτηση ότι το σχέδιο Ανάν αποτελεί τη μόνη βάση λύσης του Κυπριακού, όπου και εάν γίνονται οι συζητήσεις, στην Κύπρο ή ακόμη και στην Τουρκία. Παράλληλα, σημειώνει πως “τα έγγραφα υπάρχουν και αποκαλύπτουν τη μόνη αλήθεια, ότι το παιγνίδι είναι στημένο” και πως “παρά τις σημερινές του προεκλογικές δηλώσεις, αποδεικνύεται ότι ο κ. Αναστασιάδης επιμένει σε λύση τύπου σχεδίου Ανάν με απλές ωραιοποιήσεις”.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου παρουσιάστηκαν τα εξής έγγραφα:

Έγγραφο με κωδικό 06NICOSIA766  ημερομηνίας 23ης Μαΐου 2006, σύμφωνα με το οποίο ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου ανέφερε ότι το κόμμα του έχει υποφέρει τα μάλα για την επιλογή του “ΝΑΙ” στο σχέδιο Ανάν για το δημοψήφισμα και για αυτό το λόγο το κόμμα του δεν μπορεί δημόσια να υποστηρίξει το σχέδιο. Ο Α. Νεοφύτου, σύμφωνα πάντα με το έγγραφο, πρόσθεσε ότι κατ` ιδίαν είναι διατεθειμένος να ομολογήσει ότι το σχέδιο Ανάν παραμένει η μόνη βιώσιμη βάση για επανένωση.

Έγγραφο με κωδικό 05ANKARA799  ημερομηνίας 11 Φεβρουαρίου 2005 για την συνάντηση μεταξύ του Ν. Αναστασιάδη και του Αμπντουλάχ Γκουλ στην Τουρκία, σύμφωνα με το οποίο “ο Ντισλί είπε ότι ο Αναστασιάδης ανέφερε στον Γκιουλ ότι εάν υπάρχουν `ορισμένες αλλαγές` στο σχέδιο Ανάν ο ΔΗΣΥ θα έσπρωχνε εκ νέου το σχέδιο Ανάν στους Ε/κ (would again push the plan with the Greek Cypriot public)”.

Έγγραφο με κωδικό 08NICOSIA273  ημερομηνίας 30 Απριλίου 2008 για τα σχόλια του τότε Αμερικανού Πρέσβη για συνάντησή του με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, αναφέρει ότι “ο Αναστασιάδης κατ` ακρίβεια υποστήριξε την επαναφορά (retabling) του σχεδίου Ανάν με στόχο αλλαγές σχεδιασμένες να καταπραΰνουν τις ανησυχίες των Ε/κ”.

Έγγραφο με κωδικό 09NICOSIA317  ημερομηνίας 3 Μαΐου 2009 αναφέρει ότι “ο Αναστασιάδης ανέφερε ότι το κόμμα του εξακολουθούσε να θέλει να δημιουργήσει συμμαχία με υπέρ το υπέρ της λύσης ΑΚΕΛ για να μπορέσει να δημιουργηθεί μια δυναμική (momentum) για να επιτευχθεί το “ΝΑΙ” σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα”.



Στο τέλος του 2012 η χώρα μας, μετά από 38 χρόνια μεταπολίτευσης, περίοδο που την πατρίδα μας κυβέρνησαν τα δυο κόμματα της διαφθοράς και της σαπίλας, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, βρίσκεται στο απόλυτο ναδίρ. Μέσω της ψήφισης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, «κατάφεραν» να καταργήσουν το κοινωνικό κράτος, το κράτος πρόνοιας, κατήργησαν όσα επί δεκαετίες κέρδισαν με αίμα και ιδρώτα οι εργαζόμενοι, διέλυσαν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας που είναι η μεσαία αστική τάξη. Ο λαός μας ζει πλέον, στην απόλυτη εξαθλίωση και παραχωρήθηκαν ήδη τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στους τροϊκανούς, οι οποίοι αποφασίζουν πλέον για μας. Ταυτόχρονα αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες, μετέχοντες σε αυτά τα δυο ξενοκίνητα κόμματα της σήψης και της ρεμούλας , συγκάλυπταν όλα αυτά τα χρόνια χαρακτηριστικά σκάνδαλα-ανοσιουργήματα που δηλητηρίασαν την κοινωνία μας.

Το σκάνδαλο Κοσκωτά αφορούσε ένα μεγάλο πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο το οποίο κυριάρχησε στη πολιτική ζωή του τόπου τη δεκαετία του 1980 έως τις αρχές του 1990 και πρωταγωνιστής αυτού του σκανδάλου ήταν ο Πρωθυπουργός της χώρας, Ανδρέας Παπανδρέου και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε μια προσπάθεια εξουδετέρωσης της επιχειρηματικής ελίτ που τον πολεμούσε, διά μέσω του ελέγχου των ΜΜΕ και του τραπεζικού συστήματος της χώρας.

Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου συντελέσθηκε προ των εκλογών του 1996, όταν οι Σημίτης, Παπαντωνίου είχαν ως κυρίαρχο σύνθημα της προεκλογικής τους εκστρατείας την ευμάρεια του χρηματιστηρίου Αθηνών, προτρέποντας τον Ελληνικό λαό να επενδύσει άφοβα στην συνεχή άνοδο των χρηματιστηριακών μετοχών. Μετά τις εκλογές, που το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία, προέτρεπε επίσης, όλα τα ταμεία της χώρας, να εντατικοποιήσουν την συμμετοχή τους στο χρηματιστήριο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, αμέσως μετά «το σκάσιμο της φούσκας», η αξία των επενδυμένων μετοχών να ευτελεστεί απόλυτα και να χάσουν τα χρήματά τους όλοι εκείνοι οι οικογενειάρχες και μεροκαματιάρηδες που πίστεψαν τα μεγάλα λόγια τα ωραία του Πρωθυπουργού και Υπουργού Οικονομικών της χώρας. Αυτό το οικονομικοπολιτικό σκάνδαλο της μεταπολεμικής Ελλάδας αποτέλεσε την αφορμή για σημαντικού μεγέθους αναδιανομή του πλούτου, που βεβαίως διοχετεύτηκε στους έχοντες και κατέχοντες.

Το σκάνδαλο της λογιστικής απογραφής και της πλασματικής εξόδου από την επιτήρηση των ομολόγων το 2004, για το οποίο μέχρι σήμερα μας εγκαλεί η Ε.Ε.. Αυτή η απογραφή Καραμανλή-Αλογοσκούφη καταγγέλθηκε ως εγκληματική στη συνέχεια και από τη ΝΔ. Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή είχε στις κυρίαρχες προεκλογικές εξαγγελίες της, το «σεμνά και ταπεινά», το «πόλεμος με τους νταβατζήδες», καθώς επίσης και την «επανίδρυση του κράτους». Επιπλέον, είχε υποσχεθεί την κάθαρση στην πολιτική ζωή της χώρας, τιμωρώντας όσους πολιτικούς εμπλέκονταν στην απάτη του χρηματιστηρίου, όσο ψηλά κι αν βρίσκονταν. Εξαγγελίες και κάθαρση που στην ουσία δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.

Το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών παρουσιάσθηκε ξαφνικά στις αρχές του 2006 και συντάραξε με τη σφοδρότητα και την εξέλιξή του, τη δημόσια ζωή του τόπου, πέφτοντας ως «κεραυνός εν αιθρία» στις 2 Φεβρουαρίου, όταν τρεις υπουργοί, σε κοινή συνέντευξη Τύπου, αποκάλυψαν κύκλωμα υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Αυτή ήταν μια υπόθεση που κρατήθηκε στο «σκοτάδι», ως επτασφράγιστο μυστικό, για περίπου έντεκα μήνες! Ενώ, μετά από πολυάριθμες εξετάσεις και ανακρίσεις που διήρκησαν μήνες, επεβλήθη πρόστιμο στη Vodafone, με κύρια κατηγορία την παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών, μέσω εισαγωγής παράνομου λογισμικού από το δίκτυό της. Η εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, από την πλευρά της, «έκλεισε» νωρίς την υπόθεση, επιρρίπτοντας ευθύνες μόνο στην εταιρεία Vodafone. Ταυτόχρονα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο συνυπευθυνότητας της Ericsson, ενώ απέφυγε να καταλογίσει ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα παρά τα πολλά, αναπάντητα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν.

Το σκάνδαλο της Siemens στην Ελλάδα είναι μια υπόθεση που αφορά σε ενδεχόμενο χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών και στελεχών δημόσιων οργανισμών, όπως ο ΟΤΕ, από την γερμανική εταιρεία, σχετιζόμενο με συμβάσεις προμήθειας υλικών, παροχής υπηρεσιών και συστημάτων στο Ελληνικό Δημόσιο. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε όταν έγινε γνωστό στη Γερμανία ότι η Siemens χρημάτιζε πολιτικούς σε διάφορες χώρες για να εξασφαλίσει συμβόλαια πολλών δις ευρώ κατά την περίοδο 1999 και 2006. Στελέχη της Siemens έχουν ισχυριστεί ότι το ποσόν των 100 εκατομμυρίων μάρκων συνολικά είχε δοθεί σε Έλληνες πολιτικούς. Η υπόθεση ερευνάται σε ρυθμούς χελώνας από το 2008, από την Ελληνική δικαιοσύνη παρά την μοναδική ομόφωνη απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, η οποία αποφάσισε να επιδικαστεί στο Ελληνικό Δημόσιο το ποσό των 2 δις ευρώ. Μια απόφαση που παραβίασε η κυβέρνηση Σαμαρά, όταν ο Στουρνάρας υπέγραψε τον κατάπτυστο εξωδικαστικό συμβιβασμό Δημοσίου-Siemens με την επιβολή «ποινής» περί των 200 εκ. ευρώ στη γερμανική πολυεθνική.

Το σκάνδαλο Βατοπεδίου ξέσπασε το Φθινόπωρο του 2008 με επίκεντρο τη Μονή Βατοπεδίου και εξελίχθητε σε μέγα πολιτικό σκάνδαλο. Αποκαλύφθηκε πως το Ελληνικό δημόσιο έδωσε στη Μονή κτήρια του Ολυμπιακού χωριού ως μέρος ανταλλαγής με παρόχθιες περιοχές στη λίμνη Βιστωνίδα. Η όλη συναλλαγή απέβη εις βάρος των συμφερόντων του Ελληνικού δημοσίου, με αποτέλεσμα μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου να ξεσπάσει πολιτική θύελλα που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης.

Το σκάνδαλο της απόκρυψης της λίστας Λαγκάρντ, η οποία περιείχε 1.991 ονόματα Eλλήνων καταθετών σε ελβετικές τράπεζες. Αυτόν τον ηλεκτρονικό δίσκο, παρέδωσε στον τότε Υπουργό Οικονομικών, τον Οκτώβριο του 2010, κ. Παπακωνσταντίνου, η τότε γαλλίδα ομόλογός του και νυν Πρόεδρος του ΔΝΤ, κ. Lagarde. Αντί, λοιπόν, άμεσα να διερευνηθεί από την πολιτεία, εάν αυτά τα ποσά, που περιλαμβάνονται στον ηλεκτρονικό δίσκο, δικαιολογούνται από τα εισοδήματα των αναφερομένων στο δίσκο και εάν έχουν φορολογηθεί, η επίσημη πολιτεία κώφευσε επί δυο περίπου χρόνια. Έτσι, το CD, περιφερόταν από γραφείο σε γραφείο μεταξύ του ΣΔΟΕ και του Υπουργείου Οικονομικών. Πιο αναλυτικά, αυτό το φοβερό πειστήριο, μετά τον κ. Παπακωνσταντίνου, βρέθηκε να έχει παραδοθεί στον κ. Καπελέρη, ακολούθως στον κ. Διώτη και τελικά βρέθηκε στα «χέρια» του κ. Βενιζέλου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ που σήμερα στηρίζει την κυβέρνηση Σαμαρά.

Μετά από όλα τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε πως ποτέ δεν έχουν αποδοθεί ποινικές ευθύνες στα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα των προαναφερομένων σκανδάλων. Αποδίδονται κατά καιρούς μόνο άτυπες και ασαφείς πολιτικές ευθύνες γιατί είναι πλέον βεβαιωμένο πως «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει».

Ωστόσο, ο κ. Σαμαράς προεκλογικά είχε δεσμευθεί πως θα ερευνήσει το πώς η χώρα υποθηκεύτηκε δια μέσω του μνημονίου (Μάιος 2010), αλλά ακολουθώντας την πεπατημένη όλων των προηγουμένων, καταψήφισε την πρόταση που υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική επιτροπή, η οποία στηρίχτηκε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τη Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ και απορρίφθηκε μετά από ονομαστική ψηφοφορία με ψήφους 169 έναντι 119 από τη ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, με αξιοσημείωτη την απουσία του Πρωθυπουργού.

Παρ΄όλα ταύτα, φωτεινή ελπίδα κάθαρσης, έστω του τελευταίου πολιτικού σκανδάλου «της λίστας Λαγκάρντ», αφού πλέον έχουν στα χέρια τους την νέα αποσταλθείσα λίστα, οι δυο αδιάφθοροι και γενναίοι εισαγγελείς, οι οποίοι διαχειρίζονται το οικονομικό έγκλημα, Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης. Συνεπώς, θα περιμένουμε από τους Πεπόνη-Μουζακίτη να σπάσουν το απόστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής και να γνωρίζουν πως σύμμαχο δίπλα τους έχουν όλο τον Ελληνικό λαό.

Η δε κυβέρνηση Σαμαρά να γνωρίζει πως ο Ελληνικός λαός δεν θα επιτρέψει κανενός είδους πολιτικές παρεμβάσεις στο δικαστικό έργο των εισαγγελέων, όμοιες με αυτές της κυβερνήσεως Παπαδήμου το Δεκέμβριο του 2011, όταν και τους οδήγησε σε παραίτηση. Γιατί, ο λαός έχει μνήμη και θυμάται τις καταγγελτικές δηλώσεις τους: 
«δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ΄ υπαγόρευση, πολλώ μάλλον δε, δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε άλλοθι και μια θεσμική κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος». 

Επικοινωνία με τον συντάκτη egerssi@otenet.gr




Ένα κατηορηματικό ΟΧΙ στις ΕΟΖ και μιά αποφασιστική πρόσκληση σε διάλογο από την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στο Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου, στη Συνεδρίαση του, της Πέμπτης 27 Δεκεμβρίου 2012.
 

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος εκπροσωπήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πωγωνίου την Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012.. Στη συνεδρίαση συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η Π.Σ.Ε, με την εκπροσώπησή της, θεώρησε χρέος της να καταθέσει δια ζώσης τις απόψεις της, σε ένα τόσο κέραιας σημασίας ζήτημα για την προοπτική της Ηπείρου και της πατρίδας μας.

Ο Έφορος Πολιτισμού και μέλος του Προεδρείου της Π.Σ.Ε Αλέξανδρος Λαμπρίδης στην παρέμβασή του κατέθεσε την κατηγορηματική εναντίωση του κορυφαίου συλλογικού φορέα της Ηπειρώτικης Αποδημίας στην προωθούμενη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στον τόπο μας.

 Παρουσιάζοντας το σχετικό, ομόφωνο ψήφισμα του Δ.Σ. της Π.Σ.Ε., ο εκπρόσωπός της ανέδειξε τη μεθόδευση που ακολουθείται εδώ και χρόνια με την προλείανση του εδάφους για τη δημιουργία των Ε.Ο.Ζ. στην Ελλάδα. Διαδοχικοί κρίκοι στην ίδια αλυσίδα ενεργειών επισημάνθηκαν, ανάμεσα σε άλλους, και οι ακόλουθοι:

- . η πρώτη δανειακή σύμβαση με την οποία η χώρα μας παραιτείται άνευ όρων από την ασυλία που ενέχει λόγο Εθνικής Κυριαρχίας.
- ο εφαρμοστικός νόμος του μεσοπρόθεσμου (ν. 3986/2011) που προβλέποντας το δικαίωμα επιφανείας, διακρίνει την ιδιοκτησία από τη νομή-κατοχή-κυριότητα και, έτσι, γη που ανήκει στο Δημόσιο μπορεί να παραχωρηθεί σε ιδιώτη επενδυτή για πέντε (5) το λιγότερο, έως εκατό (100) χρόνια. Αυτό αναφέρεται και στην ιδιωτική γη η οποία απαλλοτριώνεται, κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος.
- ο νόμος 3775/2009, ο σχετικός με τη διαδικασία ταχείας αδειοδότησης, που αποτρέπει οποιοδήποτε εμπόδιο στην ανοικοδόμηση σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλους (όπως είναι η Ήπειρος) ακόμα κι αν προστατεύονται από διεθνείς συμβάσεις (Natura) ή, ακόμη, σε αρχαιολογικούς χώρους ή, ακόμη, και με παρεμβάσεις που απειλούν τη δημόσια υγεία, όπως είναι τα εργοστάσια επεξεργασίας τοξικών ή ακόμα και ραδιενεργών αποβλήτων.

Την προπαρασκευαστική μεθόδευση στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο ακολούθησε, εδώ κι ένα χρόνο, η κατευθυνόμενη ρητορεία των αξιωματούχων της Γερμανικής κυβέρνησης (Κάπφερ, Ράισλερ) και, κατόπιν, Ευρωπαίων αξιωματούχων (΄Όλι Ρεν), που συστηματικά προβάλουν, προσπαθώντας να επιβάλουν, τις Ε.Ο.Ζ. σαν μια λύση στο «Ελληνικό πρόβλημα».


Και εύλογα τίθεται το ερώτημα ,απέναντι σε αυτή τη μεθόδευση, με τα ευδιάκριτα κίνητρα και τις ξεκάθαρες στοχεύσεις, πως μπορεί κάποιοι να εθελοτυφλούν; θεωρώντας ότι οι απεργαζόμενες στον τόπο μας Ε.Ο.Ζ. είναι μια παρθενογέννεση κατά παραγγελία, δίχως κάποια ανάλογη ιστορική εμπειρία και πολύ συγκεκριμένα δείγματα γραφής;


Πολύ περισσότερο, πως δικαιολογείται κάποιοι να διαγκωνίζοται για τα πρωτεία στην υλοποίησή τους, τη στιγμή μάλιστα που κανένα από τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν συμπεριέλαβε προεκλογικά στο πρόγραμμά του τη δημιουργία Ε.Ο.Ζ. και όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει, μέσα από τα θεσμικά της όργανα, υιοθετήσει τις προτάσεις για τη δημιουργία τους; 


Προς τι, άραγε, μια τέτοια προθυμία και σπουδή;

Η τριτοκοσμική εμπειρία 120 χωρών σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική αλλά και στην Πολωνία ,μας αφορά, καταδεικνύοντας ότι οι σχεδιασμοί για την δημιουργία Ε.Ο.Ζ προχωρούν κατ' απαίτηση τόσο των διεθνών όσο και των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων που σε συνθήκες οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης θέλουν να επενδύσουν τα υπερσυσωρευμένα κεφάλαια για να αποκτήσουν περισσότερα κέρδη.


Ας μας απαντήσουν οι υποστηρικτές, σε ποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προωθούνται οι Ε.Ο.Ζ.;


Οι Ε.Ο.Ζ. θεσμοθετούν τη φορολογική και διοικητική Γη της επαγγελίας του μεγάλου κεφαλαίου, επιβάλλοντας ταυτόχρονα ένα καθεστώς εργασιακού και ασφαλιστικού Μεσαίωνα για τους εργαζόμενους, σε ένα καθεστώς ασυδοσίας απέναντι στην προστασία του περιβάλλοντος, σ΄ ένα καθεστώς αθέμιτου ανταγωνισμού για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις . Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Π.Σ.Ε στο ψήφισμά της τον περασμένο Απρίλιο, «το άθλιο καθεστώς των ειδικών οικονομικών ζωνών είναι το επόμενο στάδιο του ζοφερού μέλλοντος που απεργάζονται οι διεθνείς δυνάμεις των τοκογλύφων δανειστών αποσκοπώντας στη λεηλασία και τον διαμελισμό του τόπου».



 
Ο Αλέξανδρος Λαμπρίδης κατέληξε καλώντας το Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου να μην προχωρήσει σε βήματα που κινούνται στην κατεύθυνση δημιουργίας Ε.Ο.Ζ., αποτρέποντας κατηγορηματικά μια τέτοια προοπτική στον τόπο μας.

 Ταυτόχρονα, η Π.Σ.Ε προσκάλεσε τον Δήμο Πωγωνίου να συμμετάσχει σε Ημερίδα με θέμα τις Ε.Ο.Ζ. που προετοιμάζει για το επόμενο διάστημα στην Αθήνα και ενδεχομένως και στα Γιάννινα.


Η Π.Σ.Ε. σ΄ αυτή την ημερίδα θα προσκαλέσει το Υπουργείο Ανάπτυξης , το Υπουργείο Οικονομικών , την Περιφέρεια Ηπείρου - και, δια μέσου της Περιφέρειας την Π.Ε.Δ. και τους Δήμους της Ηπείρου - και ευελπιστεί στην καθολική τους ανταπόκριση για την ανάπτυξη ενός γόνιμου, ουσιαστικού διαλόγου για τις Ε.Ο.Ζ. που, εκ των πραγμάτων, καταδεικνύεται σε θέμα αιχμής αλλά και αναδεικνύεται σε ένα κρίσιμο μέτωπο αγώνα για την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες.


Να σημειωθεί ότι στο ίδιο πνεύμα και με τεκμηριωμένο λόγο με τον εκπρόσωπο της Π.Σ.Ε. πραγματοποίησαν παρεμβάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο Πωγωνίου και η Πρόεδρος της Αδελφότητας Βασιλικού Πωγωνίου κ. Αναστασία Χρήστου καθώς και όσοι δημότες ζήτησαν το λόγο.


Το Γραφείο Τύπου της ΠΣΕ
Σαμαράς - νέες ταυτότητες - πλαστικό χρήμα: Αφού διαμαρτύρεσθε θα σας δέσω τα χέρια με σπάγγο αλλά τους λαιμούς με αλυσίδα
" καὶ ποιεῖ πάντας τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, 17 καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. 18 Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς'."
Αποκάλυψις  κεφάλαιο 13 στ16


Οι  "νέες ταυτότητες" που θα  μας μοιράσουν  σε λίγο, όπως μαθαίνουμε  απο  ασφαλείς και απολύτως  αξιόπιστες πηγές , δεν  θα έχουν  μέν   ενσωματωμένο  microchip , ωστόσο ο  αλγόριθμος  - κλειδί , ο οποίος  θα  ταυτοποιεί  ΨΗΦΙΑΚΑ τον κάτοχο, και ο οποίος  θα "ανοίγει" τους   διαύλους των  διασυνδεδεμένων αρχείων  της   "ηλεκτρονικής διακυβέρνησης", θα  βρίσκεται στην επιφάνεια αυτής της "αθώας" κάρτας  με την  μορφή  ενός "QR CODE" (αυτό που έχετε δεί σε πολλά προϊόντα και που μοιάζει σαν  σχέδιο  σύγχρονης τέχνης ή  μουτζούρα που σχεδίασε  κάποιος  υπο την επήρρεια παραισθησιογόνων).
Με  απλά λόγια, η  "ευσεβής"  μας κυβέρνηση , άλλαξε   λιγάκι την διακόσμηση στο  πιάτο  με τα  "ορεκτικά" της  ηλεκτρονικής  διακυβέρνησης (τυρρανίας) πασπαλίζοντας  επί της  ουσίας  τα  κοπρώδη  προϊόντα της  με μπόλικη ζάχαρη άχνη , ελπίζοντας  να  φανούν στα μάτια  των "αντιρρησιών ορθόδοξης  συνείδησης" ως  "κουραμπιές".
Το χειρότερο  όμως  δεν είναι  το ότι  θα  μας  πλασσάρουν   μια   "αθώα"  (εκ πρώτης  όψεως)  νέα ταυτότητα.
Το χειρότερο  βρίσκεται  στις δηλώσεις  του  πρωθυπουργεύοντος  εντολοδόχου  της  τρικομματικής  κατοχικής  μας κυβέρνησης , σε ομιλία του πριν λίγες ημέρες (5 Δεκεμβρίου 2012)  στο  ελληνοαμερικανικό επιμελητήριο , περί  "εκτεταμένης  χρήσης  της τεχνολογίας" - "φορολογικών  αυτοματισμών στην είσπραξη φόρων "  κλπ , πράγμα  που έκανε  ακόμα και τους δημοσιογράφους  της  δημόσιας τηλεόρασης  να μιλούν  για  αντικατάσταση  του  φυσικού χρήματος  με  "πλαστικό χρήμα" δηλαδή με  κάρτες.

Αυτός  αγαπητοί μας  αναγνώστες  είναι  ο  νέος  σιωνιστικογεννής  σχεδιασμός τους  για το πώς  θα  καταφέρουν  να ελέγχουν απόλυτα  τους   εγκλωβισμένους σε μνημόνια  και  δανειακές συμβάσεις  Έλληνες.
Αφού  και θεσμικά  έβαλαν   τα παραμάγαζα  της  BND  (γερμανική  ΕΥΠ)  να  ελέγχουν  απόλυτα  κάθε είδους  τραπεζική  κατάθεση  και συναλλαγή (για να μην  πούμε  για όλα τα άλλα), ήλθε η στιγμή  να  περάσουν την σιδερένια  λαιμαριά  στο λαιμό του κάθε  Έλληνα , έτσι  ώστε  αν  δεν  είναι  απολύτως  υπάκουος  στο  δαιμονοειδές σύστημά τους να μην μπορεί  ούτε  να  αγοράσει  ούτε να πουλήσει  , ούτε  να κάνει  οτιδήποτε  που  θα του εξασφαλίσει έστω και στοιχειωδώς την επιβίωσή του.
Σε αυτό  το κοπρώδες δηλητήριο , η  ζάχαρη - άχνη   με την οποία  το έχουν ήδη  πασπαλίσει, είναι  η καταπολέμηση δήθεν  της  φοροδιαφυγής   ώστε "επιτέλους να πληρώσουν  και οι έχοντες  και όχι μόνο  οι φουκαράδες  μισθωτοί  και στυνταξιούχοι".
Αν όμως  ο στόχος τους  είχε  ηθικό και δημοκρατικό  περιεχόμενο, τότε  δεν  θα  βλέπαμε  να πλουτίζουν   οι  "ημέτεροι"  μέσω  της συμμετοχής τους  π.χ  στο πρόσφατο πάρτυ  της επαναγοράς  των  ελληνικών  ομολόγων  κερδίζοντας  μέσα σε λίγα  εικσιτετράωρα  κάμποσα  δις.

Δεν θα βλέπαμε  τα αίσχη  με τις  λίστες  Λαγκάρντ, τις κουμπαριές  προέδρων της βουλής  με  καταζητούμενους    για  κομπίνες  εκατοντάδων εκατομμυρίων.
Δεν θα βλέπαμε  να  αφαιρεί ο Βενιζέλος  απο την τσέπη μας  850 εκατομμύρια  για  να σώσει την  ληστοσυμμορία του  Λαυρεντιάδη  και την proton bank  στην οποία  συμμετείχε  ως μέλος του Δ.Σ  ο πεθερός  του και ο αδελφός του  ΓΑΠ.

Αν αυτοί  οι άνθρωποι  είχαν έστω   και  παραπεταμένα στο  πίσω  μέρος του μυαλού  τους  την ηθική , την δικαιοσύνη , την δημοκρατία  και τις  ελληνορθόδοξες αξίες  του πολιτισμού μας, δεν θα  είχαν  μετατρέψει τον  υποτιθέμενο  "ναό της δημοκρατίας" σε ναό  των  τοκογλύφων , των ραντιέρηδων και κάθε  άλλου αρπακτικού  ντόπιου ή ξένου.

Δεν  θα  είχαν ευτελίσει  ακόμα  και τον τύπο  στον όρο "δημοκρατικό πολίτευμα" ξεπερνώντας  σε παραγωγή  "πράξεων νομοθετικού περιεχομένου" ακόμα  και την  αλήστου μνήμης   επταετή  δικτατορία  των μασσόνων  συνταγματαρχών.
Ας αφήσουν  λοιπόν  τις    νεοεποχήτικες  αρλούμπες  περί  "επανιδρύσεως  του κράτους"  ή τις  παπανδρεϊκές   εξυπνάδες  ότι   η κρίση  δήθεν  "είναι  μια  αφορμή  για να διορθώσουμε  τα κακώς κείμενα" , διότι  αν κάποιοι  πρέπει  να μπούν  στον "γύψο", είναι  αυτοί  που  ευθύνονται για  τον εκμαυλισμό  του λαού  και την  αμαχητί  και άνευ όρων  παράδοση  της  εθνικής μας κυριαρχίας  στους  απογόνους  του Μέτερνιχ, του  Ροκφέλερ  και του  Ρόθτσαϊλντ.

 ‘Smart Card’ (2005) : Η ζωή σου σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (video)
Ένα τρομακτικό μέλλον εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Ένα μέλλον όπου ο άνθρωπος είναι σκλάβος της τεχνολογίας, φακελωμένος και έρμαιο σε «ανθρωποειδή» ...
Είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του James Oxford που παρουσιάστηκε στο 2ο ετήσιο φεστιβάλ οπτικοακουστικών μέσων Hatch στην Bozeman της Mοντάνα των ΗΠΑ, τον Οκτώβριο του 2005.
Δείτε την:
Πιό  κάτω  παραθέτουμε  πρόσφατες  και παλαιότερες  αναρτήσεις  και αναδημοσιεύσεις  μας , οι οποίες  κατά  την  ταπεινή  μας  εκτίμηση  αποκαλύπτουν  το μέγεθος αυτής  της  άθλιας  συνωμοσίας  εναντίον  της   ελευθερίας  ολόκληρου του  ελληνικού λαού:

"Ημερησία" (Μάρτιος 2011)

 Σύμφωνα με τον Γιώργο Γκαντζιά, αν. καθηγητή Πολιτισμικής Διαχείρισης και Nέων Tεχνολογιών στο Πανεπιστήμιο Aιγαίου, η κατάργηση του χρήματος στην υλική του μορφή, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, και η αντικατάστασή του από ψηφιακό, μπορεί σχεδόν εν μια νυκτί να αλλάξει την Eλλάδα...αλλά και να πρωτοπορήσει σε μία νέα τάξη πραγμάτων που νομοτελειακά διαμορφώνεται στην παγκόσμια οικονομία
   Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Ο Σαμαράς "προαναγγέλλει" την καθιέρωση του "πλαστικού χρήματος" σε κάθε είδους συναλλαγή;
(...)
  Όποιος  άντεξε να ακούσει ολόκληρη την ομιλία του σήμερα  στο συνέδριο  του  "Ελληνοαμερικανικού  επιμελητηρίου" , δυστυχώς θα  είχε... και αυτήν την  απορία.

Ο  εντολοδόχος  πρωθυπουργός  αυτής  της  τρικομματικής κατοχικής κυβέρνησης, εκτός  του ότι  παρίστανε  τον  ανήξερο  σχετικά με την περίφημη  πρόταση  για   φορολόγηση με 45% όσων έχουν εισόδημα πάνω απο 26.000 ευρώ, δηλώνοντας  ότι είναι  φίλος  της "μεσαίας τάξης" (εδώ  πραγματικά ταιριάζει "γάντι" η παροιμία: "Αν  έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς"), μας είπε  και μερικά  "κόλπα"  με τα οποία  θα καταπολεμηθεί  η  φοροδιαφυγή  ώστε επιτέλους να  πληρώνουν   και οι  "πλούσιοι".
Ένα απο αυτά  είναι  και η "εκτεταμένη χρήση της  τεχνολογίας" (αυτό το έχει ξαναπεί πολλές φορές)   μέσω   της οποίας  π.χ  ο ΦΠΑ  θα αποδίδεται  ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ   την  ίδια  στιγμή της συναλλαγής.

Έτσι  κανείς πλέον δεν θα μπορεί να "κλέψει" τον  ΦΠΑ , εκτός βέβαια και  αν  είναι τραπεζίτης  όπότε  έχει  και θεσμικά  το δικαίωμα να "κλέβει" όποτε  θέλει ,  και όπως θέλει, όλους εμάς τους  "διεφθαρμένους" -κατά  το παπανδρεϊκό αξίωμα- κατοίκους αυτής της  δουλοπαροικίας.

Αυτός  λοιπόν ο  φορολογικός  "αυτοματισμός" του Σαμαρά,σημαίνει  ότι  ακόμα και αυτές τις μικρές καθημερινές συναλλαγές που μας επέτρεπαν  να κάνουμε με  χρήμα θα  τις κάνουμε  στο μέλλον  μόνο μέσω  πλαστικού χρήματος δηλαδή   με  μία  "έξυπνη  κάρτα".

Με απλά λόγια  και αν ερμηνεύουμε  σωστά   τα  λόγια  του "σοφού" σερβιτόρου  της Μέρκελ, στο εγγύς  μέλλον  κανείς  δεν θα μπορεί να αγοράσει, να πουλήσει, να ζήσει αν  δεν έχει  στην τσέπη  του  μία "έξυπνη κάρτα".

Εκεί  που είπαμε  προχθές  "Δόξα σοι  ο Θεός" με την εισήγηση  του  υφυπουργού εωτερικών , δημόσιας διοίκησης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης  Μανούσου Βολουδάκη , να μην  υπάρχει ενσωματωμένο  microchip στις νέες ταυτότητες , λέμε  "Βοήθα Παναγιά μου"  με  τις δηλώσεις του Σαμαρά  για  την  επί της ουσίας εφαρμογή  της "αχρήματης κοινωνίας".

Εκεί  δηλαδή που είπαμε  πως  δεν  θα μας δέσουν  τα χέρια  ακούμε   τον  πρωθυπουργεύοντα  να μας λέει  ότι θα μας βάλει και σιδερένια λαιμαριά  την αλυσίδα της οποίας  γύρευε να δείς  ποιοί ντόπιοι και ξένοι  τραπεζίτες  θα κρατούν.

Να πως   έρχεται  λοιπόν  η "κάρτα του πολίτη"  του ΓΑΠ  με όλη της  την  ισχύ  και φρίκη. 
Έλληνας Καθηγητής Πανεπιστημίου προτείνει να περάσει πρώτη η χώρα μας παγκοσμίως, στην αχρήματη κοινωνία!

14Μαρ 2011

σχόλιο ID-ont: Έλληνας Καθηγητής Πανεπιστημίου προτείνει να περάσει πρώτη η χώρα μας παγκοσμίως, στην αχρήματη κοινωνία! Να δώσουμε το "φωτεινό" παράδειγμα! Μαζί με όλα τα άλλα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται για να "ξεπεραστεί" η κρίση, προτείνει να υιοθετήσουμε, πρώτοι εμείς, τις ψηφιακές συναλλαγές.
 
Πως το λέει ο σοφός λαός; "Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται". Τώρα που είναι ζαλισμένος ο λαός από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα της οικονομικής κρίσης, ευκαιρία είναι να του ρίξουμε και μια "αχρήματη κοινωνία" στο κεφάλι, για να βρει την υγειά του.
 
Με ποιά δικαιολογία προτείνει αυτό το μέτρο ο κος καθηγητής: "η ψηφιακή συναλλαγή καταγράφεται και φορολογείται" ισχυρίζεται. 
  Αυτή είναι η αιτία της κρίσης κε καθηγητά; Το γεγονός ότι δεν καταγράφονται οι συναλλαγές του απλού λαού, μας έφερε στο χείλος του γκρεμού; 
 
Μήπως όμως τελικά για την κρίση δεν φταίει ο απλός λαός αλλά φταίνε οι μίζες που δίδονται στις προμήθειες, στα έργα και στους εξοπλισμούς; Οι μίζες όμως, με το σύστημα της "αχρήματης κοινωνίας", θα καταγράφονται, άρα και θα φορολογούνται; Γνωρίζουμε ότι η τεχνολογική "πρόοδος" δίνει την δυνατότητα στους ισχυρούς να δημιουργήσουν πολλά "παράλληλα" συστήματα από τα οποία θα "περνάνε" οι δικές τους συναλλαγές, οπότε και πάλι δεν θα φορολογούνται! Ακόμη χειρότερα θα μπορούν οι συναλλαγές τους να μην περνούν καν από τα ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής των συναλλαγών του απλού λαού. 
 
"Η συναλλαγή χέρι με χέρι μπορεί να είναι αδιαφανής!" συνεχίζει. Και επειδή μπορεί να υπάρχουν αδιαφανείς συναλλαγές, ευκαιρία είναι να τις καταργήσουμε όλες; Δηλ. "πονάει κεφάλι; κόψει κεφάλι". Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι ελέγχου; Η καθολική ηλεκτρονική παρακολούθηση της ζωής των πολιτών είναι η λύση σε όλα τα προβλήματα;
 
Το σύστημα αυτό είναι φρικτό
Αυτό που ενδιαφέρει ένα τέτοιο σύστημα είναι να καταγράφει, να εποπτεύει, να ελέγχει, να υπάρχει "διαφάνεια", δηλ ξεγύμνωμα, πλήρης αποκάλυψη των πάντων. Να καταργηθεί η έννοια της ιδιωτικότητας, της προσωπικής ζωής, της ατομικότητας, όλα φόρα-παρτίδα. Η ζωή μας βορά στις ορέξεις των ελεγχόντων. Ένα σύστημα που δεν σέβεται πρόσωπα και ιδιωτικές αποφάσεις, ζητάει να μπορεί να βλέπει μέσα από κλειδαρότρυπες, πίσω από κλειστές πόρτες. Να γνωρίζει τι αγοράζουμε, τι καταναλώνουμε, τι φάρμακα χρειαζόμαστε, σε ποιές εξετάσεις υγείας υποβληθήκαμε, ποιά μέρη μας αρέσει να επισκεπτόμαστε, από ποιά μαγαζιά επιλέγουμε να αγοράζουμε και ποιά προϊόντα, με ποιό τρόπο διασκεδάζουμε, που κάνουμε διακοπές, σε ποια σωματεία είμαστε μέλη και πληρώνουμε συνδρομές, ποιές εφημερίδες αγοράζουμε, σε ποιούς κοινωφελείς οργανισμούς κάναμε κάποια δωρεά, με λίγα λόγια: ΤΙ κάνουμε τα λεφτά μας. Να καταγράφει δηλ. τι μας αρέσει και τι δεν μας αρέσει. 
ΟΧΙ κύριοι, βρείτε άλλον τρόπο να πατάξετε την φοροδιαφυγή. Η προσωπική μας ζωή δεν ανήκει σε κανέναν σας. Είναι δική μας, εμείς ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ και να την ορίζουμε και να την ελέγχουμε.
Η Κάρτα αγορών είναι μια πρώτη προσπάθεια εφαρμογής ενός τέτοιου συστήματος που δίνεται ως επιλογή (προαιρετική) με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Η ενσωμάτωσή της όμως στην Κάρτα του Πολίτη (εάν η Κάρτα του Πολίτη είναι υποχρεωτική) την καθιστά υποχρεωτική και υλοποιεί το όραμα του κου καθηγητή...
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ:
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: 
 Tι συνδέει ένα κινητό τηλέφωνο, την Eλλάδα και τη Moody's; 
Tο πρώτο μπορεί να αποτελέσει την πλατφόρμα μέσω της οποίας η Eλλάδα μπορεί όχι μόνο να ξεπεράσει την κρίση και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των διεθνών οίκων αξιολόγησης και των αγορών, αλλά και να πρωτοπορήσει σε μία νέα τάξη πραγμάτων που νομοτελειακά διαμορφώνεται στην παγκόσμια οικονομία.


Σύμφωνα με τον Γιώργο Γκαντζιά, αν. καθηγητή Πολιτισμικής Διαχείρισης και Nέων Tεχνολογιών στο Πανεπιστήμιο Aιγαίου, η κατάργηση του χρήματος στην υλική του μορφή, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, και η αντικατάστασή του από ψηφιακό, μπορεί σχεδόν εν μια νυκτί να αλλάξει την Eλλάδα: Nα διαμορφώσει συνθήκες απόλυτης διαφάνειας στις οικονομικές συναλλαγές, γεμίζοντας τα κρατικά ταμεία με φορολογικά έσοδα, αποκαθιστώντας την εικόνα της χώρας στις αγορές και εντός E.E., και δίνοντας στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να παρέχει στους πολίτες σημαντικότατα ανταποδοτικά οφέλη σε μία περίοδο μεγάλης λιτότητας. Aρκεί σε αυτήν την περίπτωση η Eλλάδα να οδηγήσει κι όχι να ακολουθήσει τελευταία και καταϊδρωμένη εξελίξεις που έχουν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο...

«Aλλάζουμε ή βουλιάζουμε». H σιβυλλική αυτή ρήση του πρωθυπουργού  ( σημ Κλασσικοπερίπτωσης :τότε ήταν  ο ΓΑΠ  , ο παλαιός  συμφοιτητής , συγκάτοικοςκαι "ομογάλκτος"  του Σαμαρά) στις απαρχές της κρίσης εξακολουθεί ένα χρόνο μετά να στοιχειώνει την ελληνική κοινωνία, η οποία πασχίζει -με εύλογες αντιστάσεις- να διορθώσει σε χρόνο ρεκόρ στρεβλώσεις δεκαετιών. Kι όμως ο ρυθμός των απαραίτητων αλλαγών θα μπορούσε να επιταχυνθεί δραματικά με μια φαινομενικά απλή κίνηση, προτείνει ο κ. Γκαντζιάς: Nα αλλάξουμε... πορτοφόλι ή καλύτερα να το καταργήσουμε, αντικαθιστώντας το με... ψηφιακό.
Mε άλλα λόγια, να καταργήσουμε το χρήμα στη σημερινή υλική του μορφή και να το αντικαταστήσουμε με ψηφιακές πληρωμές μέσω κινητών τηλεφώνων ή χρεωστικών καρτών. Σε ένα χαρτονόμισμα π.χ. των 500 ευρώ, η αξία είναι καταφανέστατα αντιπροσωπευτική, τονίζει ο κ. Γκαντζιάς. Tο χαρτί, το μελάνι, η ενέργεια και τα... εργατικά της εκτύπωσης του χαρτονομίσματος αυτού ούτε κατά διάνοια προσεγγίζουν την αξία των 500 ευρώ. Σε τι, λοιπόν, θα διέφερε από μια ψηφιακή εντολή; H διαφορά είναι τεράστια, εξηγεί ο κ. Γκαντζιάς: «H συναλλαγή χέρι με χέρι μπορεί να είναι αδιαφανής και επομένως να στερήσει από το κράτος πολύτιμους πόρους για καταβολή μισθών και συντάξεων, για δαπάνες στην υγεία και την παιδεία, για επενδύσεις σε έργα ανάπτυξης. Aντίθετα, η ψηφιακή συναλλαγή καταγράφεται και φορολογείται».

Πλεονεκτήματα
Γι' αυτό και προτείνει παράλληλα με την επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους, τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού, την αναδιάρθρωση του χρέους ή το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, η κυβέρνηση να θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Eυρωπαίους εταίρους τη δημιουργία ενός εσωτερικού μηχανισμού παραγωγής και διαχείρισης ψηφιακών συναλλαγών.
H υιοθέτηση μιας τέτοιας λύσης, υποστηρίζει ο κ. Γκαντζιάς, έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα:
  • Tην άμεση ενεργοποίηση των μηχανισμών διαφάνειας και διαύγειας στην εσωτερική της αγορά, διαμορφώνοντας μια νέα αξιόπιστη και δίκαιη φορολογική πολιτική, που δεν θα επαφίεται πλέον στη διάθεση των πολιτών να κόβουν ή να ζητούν αποδείξεις και θα επιτρέπει την άμεση διασταύρωση των στοιχείων του κάθε φορολογούμενου.
  • Tην παροχή των ανταποδοτικών ωφελημάτων στους Eλληνες καταναλωτές/πολίτες, όπως για παράδειγμα η ενεργοποίηση της «Πολιτικής της Φορολογικής Aπαλλαγής». Tη σημαίνει αυτό; Tη φορολογική επιβράβευση των πολιτών που πλέον δεν θα φοροδιαφεύγουν από ένα κράτος που πλέον δεν θα στηρίζεται στο δανεισμό αλλά σε μια σταθερή (και επομένως μετρήσιμη) ροή φορολογικών εσόδων.
Σωσίβιο για τις τράπεζες
Tο τεχνολογικό υπόβαθρο για την υποστήριξη μιας τέτοιας μεταρρύθμισης υπάρχει εδώ και χρόνια, τονίζει ο κ. Γκαντζιάς, όπως άλλωστε και τα απαραίτητα δίκτυα για την εφαρμογή της στην πράξη, μέσω των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας και -κυρίως- των τραπεζών. Oι τελευταίες, σημειώνει, έχουν την ευκαιρία σε μια ιδιαίτερα δύσκολη για τις ίδιες περίοδο να μεταλλαχθούν και να επιβιώσουν. «Oι πρόσφατες οικονομικές συνθήκες προκαλούν τα παραδοσιακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία για να επιβιώσουν είναι σκόπιμο να μεταλλαχθούν από διαχειριστές, διανομείς και πωλητές χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών σε ρυθμιστές-διαχειριστές ψηφιακών συναλλαγών υψηλής ασφάλειας», λέει ο κ. Γκαντζιάς και προειδοποιεί: «Aν οι τράπεζες δεν μεταλλαχθούν από διαχειριστές και πωλητές σε εγγυητές διαφάνειας, αξιολογητές συστημάτων υψηλής ασφάλειας συναλλαγών και διανομείς φορολογικών απαλλαγών του κράτους θα αντιμετωπίσουν τεράστια προβλήματα βιωσιμότητας στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα».

Θεσμοί
Όπως εξηγεί, οι σημερινοί θεσμοί και οι νόμοι για την ανάπτυξη των τραπεζών και των νομισματικών πολιτικών έχουν τις ρίζες τους στην εποχή που οι φυσικοί πόροι αφθονούσαν, οι τράπεζες είχαν μεγάλα αποθέματα ρευστότητας, οι κρατικές χρηματοδοτήσεις ήταν γενναιόδωρες και τα δικαιώματα των εργαζομένων βελτιώνονταν σταδιακά σε όλες τις χώρες του κόσμου. Tο 2011 η κρίση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων διογκώνεται ανησυχητικά, διότι οι τράπεζες σταδιακά αρχίζουν να εισέρχονται στο μετοχικό κεφάλαιο των επιχειρήσεων που δεν έχουν την οικονομική ρευστότητα να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. H συγκεκριμένη δραστηριότητα των τραπεζών ακυρώνει τη φυσιογνωμία της οργάνωσής τους και αυξάνει το λειτουργικό κόστος τους όταν αναγκάζονται να συμμετέχουν ενεργά και στο πλαίσιο των λήψεων αποφάσεων επιχειρήσεων οι οποίες είναι σε αρκετές περιπτώσεις ανταγωνιστικές μεταξύ τους.

Tα κινητά τηλέφωνα ήδη αποτελούν τα «ψηφιακά πορτοφόλια»

Οι ηλεκτρονικές πληρωμές είναι εδώ!
Από τη Σουηδία ως το... Αφγανιστάν οι ψηφιακές συναλλαγές αποτελούν πλέον καθημερινότητα

Στην εποχή των σχεδόν 7 δισεκατομμυρίων ανθρώπων του πλανήτη και των 182 επίσημων διαφορετικών νομισμάτων σε 192 μέλη-χώρες των Hνωμένων Eθνών η διείσδυση των κινητών τηλεφώνων και του Διαδικτύου διαμορφώνει το τοπίο των ψηφιακών συναλλαγών σε αυτό που ο κ. Γκαντζιάς αποκαλεί «καθημερινότητα της ψηφιο-επικοινωνιακής παγκοσμιοποίησης».

Σύμφωνα με τις περισσότερες επιστημονικές έρευνες, το 50% του πληθυσμού της γης επικοινωνεί ήδη μέσω διαφορετικών μορφών κινητής τηλεφωνίας και πάνω από 2 δισ. ανθρώπων έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Mε άλλα λόγια, το δίκτυο των ηλεκτρονικών συναλλαγών και οι χρήστες του είναι ήδη... στημένα.
Tα κινητά τηλέφωνα ήδη αποτελούν τα «ψηφιακά πορτοφόλια» σε ορισμένες χώρες του πλανήτη μας. Eνα εντυπωσιακό παράδειγμα είναι το... Aφγανιστάν, όπου το 2001 η διείσδυση των κινητών τηλεφώνων από 0% έφτασε στο 30%, με αποτέλεσμα πάνω από το 95% των Aφγανών που δεν είχαν τραπεζικούς λογαριασμούς να πραγματοποιούν τις συναλλαγές τους ψηφιακά μέσω κινητών τηλεφώνων. Eιδικότερα, περισσότεροι από 2.000 αστυνομικοί στο Aφγανιστάν έλαβαν ψηφιακά τους μισθούς τους μέσω του κινητού τηλεφώνου, στη συνέχεια δε οι ίδιοι μετέφεραν τις αμοιβές τους στις οικογένειες τους χρησιμοποιώντας την υπηρεσία μηνυμάτων της κινητής τηλεφωνίας. Στην Kένυα, μία εταιρεία ανέπτυξε ένα λογισμικό για τη μεταφορά χρημάτων μέσω κινητού τηλεφώνου.

Στη Σουηδία και τη Δανία οι συναλλαγές των καταναλωτών/πολιτών γίνονται ψηφιακά και οι φορολογικές υπηρεσίες είναι συνδεμένες ψηφιακά με τις ταμειακές μηχανές των περισσότερων επιχειρήσεων. Στις χώρες της Bόρειας Eυρώπης η ψηφιακή συναλλαγή αποτελεί καθημερινότητα.

Κάρτες
Στην Eλλάδα η ψηφιακή κάρτα συναλλαγών και η ψηφιακή κάρτα για τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς έχει αρχίσει να συζητείται έντονα. Eπίσης, υπάρχουν προτάσεις για να λανσαριστούν κινητά τηλέφωνα που θα διαθέτουν ειδικά «τσιπ» και θα αποτελούν τα ψηφιακά πορτοφόλια για τις καθημερινές μας συναλλαγές.

Κατασχέσεις
Διέξοδος στα υλικά αποθέματα των τραπεζών
Οι μαζικές κατασχέσεις αυτοκινήτων και κατοικιών από τις τράπεζες οδηγούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να έχουν στην ιδιοκτησίας τους τεράστια αποθέματα καταναλωτικών αγαθών, τονίζει ο κ. Γκαντζιάς. «Πόσο εύκολα και άμεσα μπορούν οι ελληνικές τράπεζες να ρευστοποιήσουν τα υλικά αποθέματά τους -που ολοένα θα αυξάνονται όσο βαθαίνει η κρίση- ή τις μετοχές και τα ομόλογά τους σε ένα μονεταριστικό σύστημα της E.E., το οποίο έχει αυτοκαταστροφικές διαθέσεις;» διερωτάται.

Mέχρι πρότινος, αυτό το φρόντιζε ο «από μηχανής θεός» της ελεύθερης αγοράς, ο οποίος, όμως, μετά την κρίση μοιάζει να έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα.
Σε μια ψηφιακή οικονομία, όπου οι συναλλαγές είναι ηλεκτρονικές και θα ευνοούν την ανταποδοτικότητα προς τους πολίτες (ιδού μια λύση στο θέμα της ρευστοποίησης των αποθεμάτων υλικών αγαθών των τραπεζών), τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα, σύμφωνα με τον κ. Γκαντζιά, θα εγγυώνται και θα διαχειρίζονται τις συναλλαγές αυτές αποφεύγοντας ευκολότερα τους σκοπέλους της ρευστότητας και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην επιβίωση της χώρας.
Το μοντέλο του info-cash
Η δραχμή, η μετάλλαξη του ευρώ και το παγκόσμιο νόμισμα
H ψηφιακή τεχνολογία διευκολύνει την τάχιστη ανάπτυξη των συναλλαγών παγκοσμίως, δημιουργώντας αναταραχές και οικονομικές κρίσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου, με πρώτο θύμα το ευρώ, επισημαίνει ο κ. Γκαντζιάς.
Tο ευρώ, λέει, αντιμετωπίζεται ακόμη ως απλή μονάδα απολογισμού στο περιβάλλον της ελεύθερης αγοράς χωρίς ακόμη να έχει αποκτήσει μια συγκεκριμένη ταυτότητα και πολιτισμική φυσιογνωμία: «Στη σημερινή εποχή η ένταξη του Eυρωπαίου πολίτη είτε ως καταναλωτή είτε ως επιχειρηματία-επενδυτή στο δυναμικό πεδίο της παγκόσμιας αγοράς, αν και ενισχύεται από το πλεονέκτημα της ισότιμης συμμετοχής του στην αγορά της E.E. μέσω του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, στην πραγματικότητα υπονομεύεται, καθώς το ευρώ αδυνατεί να ενσωματώσει τις πολιτισμικές, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ιδιαιτερότητες των κρατών-μελών της E.E.».

Κρίσεις
Aπόρροια αυτής της αδυναμίας του ευρώ είναι η δημιουργία των πρόσφατων πολιτισμικών και οικονομικών κρίσεων σε χώρες όπως η Eλλάδα, η Πορτογαλία και η Iρλανδία. «H πολιτισμική και πολιτική νάρκη του ευρώ ενεργοποιείται με τη δημιουργία μηχανισμών διαχείρισης κρίσεων του μονεταριστικού συστήματος της E.E., τη χρονική στιγμή που η E.E. αδυνατεί να καθιερώσει τις ψηφιακές συναλλαγές και τα συστήματα φορολογικών απαλλαγών ως λύση για την ανάπτυξη του ανταγωνισμού της ελεύθερης αγοράς της», τονίζει ο κ. Γκαντζιάς.

Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνει μια ριζοσπαστική πρόταση: Tη ψηφιακή μετάλλαξη του ευρώ και τη δημιουργία ταυτοχρόνως συμβατών ψηφιακών συναλλαγών στα κράτη-μελη της με τη δημιουργία τοπικών ψηφιακών νομισμάτων. Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, το ευρώ θα μπορούσε να μεταλλαχθεί σε ένα ψηφιακό νόμισμα π.χ. «Info-CashEU» με τοπικές συνιστώσες, π.χ. το Info-CashGR στην Eλλάδα, το οποίο θα επιτρέπει τη διαχείριση των πολιτισμικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων της ελεύθερης αγοράς της. Mε αυτόν τον τρόπο, η Eυρωζώνη θα αποκτούσε μία νέα παλέτα εργαλείων για να επιλύσει τις αποκλίσεις ανταγωνιστικότητας στις χώρες-μέλη της, ενώ παράλληλα θα διαμόρφωνε και ένα νέο πλαίσιο πιστοληπτικής τους αξιολόγησης, που θα έσπαγε το κατεστημένο των Moody's, Standard & Poor's και Fitch.

Ντόμινο
Mια τέτοια εξέλιξη στην Eυρώπη, τονίζει ο κ. Γκαντζιάς, θα λειτουργούσε ως ντόμινο και για άλλες αγορές του πλανήτη. Άλλωστε, η κρίση έχει διαμορφώσει τις συνθήκες για τη σύγκλιση των νομισματικών συστημάτων σε ένα ενιαίο παγκόσμιο νομίσματος, ένα «Global Info-Cash», το οποίο θα είχε, όπως το ευρώ, τοπικές «κρατο-εθνικο-κεντρικές» υποδιαιρέσεις. Ένα από τα πιο «καυτά» θέματα συζήτησης στην ιστορική σύνοδο της ομάδας των 20 ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών (G-20) τον Aπρίλιο του 2009 ήταν η δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου νομισματικού συστήματος που δεν θα στηρίζεται στο χρυσό ή το δολάριο, όπως γινόταν ως σήμερα, αλλά σε ένα νέο νόμισμα, που θα αντανακλά τις νέες ισορροπίες στην παγκόσμια οικονομία.

Aυτό το νόμισμα συζητήθηκε τότε να είναι τα Eιδικά Tραβηχτικά Δικαιώματα του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου, ιδέα που ωστόσο δεν ενθουσίασε. H ψηφιακή πλατφόρμα, λέει ο κ. Γκαντζιάς, μπορεί να συμβάλει στην υλοποίηση της ιδέας ενός παγκόσμιου νομίσματος αποτελεσματικά και η Eλλάδα έχει την ευκαιρία να αναδειχθεί πρωτοπόρος σε αυτή τη διαδικασία, αποκαθιστώντας την εικόνα της διεθνώς...

Τελικά, φαίνεται πως το περιεχόμενο της λίστας Λαγκάρντ έχει διαρρεύσει και βρίσκεται στα χέρια των κομμάτων. Ειδάλλως δεν εξηγείται η ανακοίνωση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, μέσω της οποίας ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου θεωρείται πλέον (κακό) παρελθόν για το ΠΑΣΟΚ, αφού με έκτακτη ανακοίνωση του Mega γνωστοποιήθηκε η διαγραφή του πρώην υπουργού Οικονομικών από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο είναι προφανές πως θέλει να απαλλαχθεί όσο το δυνατόν συντομότερα από «βαρίδια» που μπορεί να απειλήσουν όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά και τον κ. Βενιζέλο και την συγκυβέρνηση…

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ:
Είναι λυπηρό ότι σύμφωνα με την έρευνα  της εισαγγελίας   προκύπτουν σαφείς  ενδείξεις  ότι υπήρξε αλλοίωση της λίστας, όσον αφορά συγγενικά πρόσωπα του πρώην Υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Προκύπτει συνεπώς προφανές και  τεράστιο ζήτημα ευθύνης  του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, καθώς ήταν αυτός που χειρίστηκε το θέμα με τον χειρότερο δυνατό τρόπο και επιπλέον  μετά από δυο χρόνια  δήλωσε ότι έχασε το πρωτότυπο CD.
Είναι σαφές ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν ανήκει πλέον στο ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ ζητεί να κινηθούν όλες εκείνες οι  κοινοβουλευτικές διαδικασίες  που κατά το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής θα οδηγήσουν, με τον πιο πρόσφορο τρόπο, στην απόδοση όλων των  ευθυνών.
Μετά  τις εξελίξεις αυτές είναι εμφανές ότι όχι μόνο πέφτει στο κενό η επιχείρηση συκοφάντησης και στοχοποίησης του Ευάγγελου Βενιζέλου, αλλά και ότι οι εμπνευστές και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν να ζητήσουν συγγνώμη από το ΠΑΣΟΚ και τον Πρόεδρό του.
Πρέπει ίσως να ξαναθυμίσουμε στο ΣΥΡΙΖΑ ότι η έρευνα αυτή  κατέστη δυνατή μετά από την άμεση  αντίδραση  του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ να θέσει στην διάθεση των αρχών το άτυπο αντίγραφο που είχε διατηρηθεί άθικτο στο γραφείο του, όταν άλλοι έλεγαν ότι  έχασαν το  πρωτότυπο CD και άλλοι ότι δεν διατήρησαν το υλικό  στο αρχείο της αρμόδιας υπηρεσίας. Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε – γιατί παραδόξως κάποιοι το λησμονούν αυτό – ότι το αντίγραφο αυτό προερχόταν από το  ΣΔΟΕ που ενημέρωσε τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ως τότε  υπουργό οικονομικών, δυο μήνες μετά την διαβίβαση του υλικού στο  ΣΔΟΕ και μετά την αξιολόγηση του από αυτό.
Εκκρεμεί  επίσης – το ερώτημα που αφορά την "πηγή" που ενώ δήλωσε στη Βουλή και τη δικαιοσύνη ότι δεν διαθέτει τη "λίστα" τη διοχέτευσε προς δημοσίευση σε συγκεκριμένο έντυπο με την ενθουσιώδη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή είναι η άκρη του νήματος για την αποκάλυψη όλης της ιστορίας που χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός φθοράς και επίθεσης κατά του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. 
Το εθνικό συμφέρον απαιτεί την αλήθεια για όλα και για όλους. Δεν έχει πια κανείς περιθώριο για μικροκομματικά τεχνάσματα, παιχνίδια συνωμοσίας  και σκόπιμες  συγχύσεις ως προς τη στάση  συγκεκριμένων προσώπων.
Μέσα σε αυτό το πνεύμα, εξάλλου, κινείται και ανακοίνωση που εξέδωσε η Νέα Δημοκρατία σχετικά με την «λίστα Λαγκάρντ», στην οποία αναγράφει:
«Η διαπίστωση από τη Δικαιοσύνη ότι η αυθεντική “Λίστα Λαγκάρντ” διαφέρει από εκείνη που είχε παραδοθεί προ διμήνου στις αρμόδιες αρχές, εγείρει σοβαρότατα ερωτήματα που πρέπει άμεσα και πειστικά να απαντηθούν. Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν τα αποκρυβέντα ονόματα είναι συγγενείς πολιτικού προσώπου που παρέλαβε και διαχειρίστηκε τη λίστα αυτή.
Οι ευθύνες όποιου παρενέβη και αλλοίωσε το περιεχόμενο της λίστας είναι βαρύτατες.
Η αλήθεια πρέπει να έρθει άμεσα στο φως, όπως άμεση πρέπει να είναι και η απόδοση ευθυνών σε όποιον ανήκουν».
Ή η Νέα Δημοκρατία δεν γνωρίζει πως κυβερνά, ή στέλνει μήνυμα πως δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, αφού εάν παραμείνει ατιμώρητος (έστω και πολιτικά) ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, απειλείται ευθέως η ύπαρξη της σημερινής συγκυβέρνησης.

Μετά και από αυτές τις εξελίξεις, μάλλον οι πόρτες του Κορυδαλλού έχουν ανοίξει διάπλατα για τον πρώην ισχυρό άνδρα του ΠΑΣΟΚ, τον άνθρωπο που υπέγραψε την πρώτη δανειακή σύμβαση, τον φίλο του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. 

Ο ίδιος ο κ. Παπακωνσταντίνου, έχει ισχυριστεί πως δεν θα επιτρέψει να γίνει εξιλαστήριο θύμα, στέλνοντας σαφές μήνυμα πως δεν θα σιωπήσει και θα πάρει και άλλους μαζί του. Αν και η δήλωση αυτή μυρίζει πολιτικό εκβιασμό, οι επόμενες ημέρες φαίνεται να είναι άκρως ενδιαφέρουσες, αφού στο «παιχνίδι» φαίνεται πως μπαίνει και ο άλλος άλλοτε πανίσχυρος πρωθυπουργικός φίλος, ο κ. Ραγκούσης…

Αρνείται κατηγορηματικά ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου ότι είχε σχέση με οποιονδήποτε λογαριασμό στη λίστα Λαγκάρντ, καθώς και ότι έκανε παρέμβαση σε αυτή.

Σε γραπτή δήλωσή του, ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου τονίζει πως δεν γνώριζε, ότι υπήρχαν στη λίστα πρόσωπα του ευρύτερου συγγενικού του περιβάλλοντος και θεωρεί αυτονόητο ότι όλοι αυτοί οι λογαριασμοί θα ελεγχθούν πλήρως για να φανεί η αλήθεια. Δεν θα γίνω εξιλαστήριο θύμα σε αυτήν την υπόθεση προσθέτει ο κ. Παπακωνσταντίνου.  
«Τις τελευταίες ώρες γίνεται μια άθλια διαδικασία διαρροών και περιγραφών ονομάτων γύρω από τη «λίστα Λαγκάρντ», σύμφωνα με την οποία «φωτογραφίζονται» άτομα του ευρύτερου συγγενικού μου περιβάλλοντος και γίνονται εικασίες περί αλλοίωσης» 
αναφέρει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος δηλώνει κατηγορηματικά τα εξής:
  1. Καμία απολύτως σχέση δεν είχα και δεν έχω με οποιονδήποτε λογαριασμό στη λίστα.
  2. Καμία απολύτως παρέμβαση στα στοιχεία που εγώ ζήτησα και έλαβα από τις Γαλλικές αρχές δεν έχω κάνει – παρέδωσα στους αρμόδιους τα πλήρη στοιχεία που μου παραδόθηκαν.
  3. Εάν υπάρχουν λογαριασμοί στη λίστα που αφορούν σε πρόσωπα του ευρύτερου συγγενικού μου περιβάλλοντος, είναι κάτι το οποίο δεν γνώριζα μέχρι σήμερα.
  4. Είναι αυτονόητο ότι όλοι αυτοί οι λογαριασμοί θα ελεγχθούν πλήρως για να φανεί η αλήθεια.
Παράλληλα, ο κ. Παπακωνσταντίνου υπογραμμίζει: 
«Δεν πρόκειται να αποδεχθώ την κατασκευή ενοχής εκεί που δεν υπάρχει ούτε να γίνω εξιλαστήριο θύμα σε αυτήν την υπόθεση. Άλλωστε με δική μου πρωτοβουλία φρόντισα να έρθουν τα στοιχεία αυτά στην Ελλάδα και τα παρέδωσα στον ΣΔΟΕ για να γίνει έλεγχος. Ζητώ να έρθουν όλα τα στοιχεία στο φως – ονομαστικά και άμεσα – και να γίνει πλήρης διερεύνηση».