Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Δεκ 2013

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 



Σε τρία τουλάχιστον σημεία παρατηρούμε προσφάτως την ήττα της νεο-οθωμανικής πολιτικής της Τουρκίας και την εξασθένηση του γεωπολιτικού της ρόλου. Το πρώτο χτύπημα ήρθε από τη Συρία, όπου ο Ασαντ αντιστέκεται και μάλλον δεν πέφτει. Ο στρατός του επέδειξε θαυμαστή συνοχή και αντοχή και δεν είδαμε μαζικές αποσκιρτήσεις ανώτατων αξιωματικών, όπως συνέβη κατά την πτώση άλλων αραβικών καθεστώτων. Η πολύχρωμη αντιπολίτευση αποδέχθηκε τον ηγεμονικό ρόλο ακραίων ισλαμιστικών ομάδων, τις οποίες ενίσχυε μεταξύ άλλων η Τουρκία. Η επιβίωση, έστω και προσωρινή, του Ασαντ αποτελεί μείζονα ήττα για την τουρκική εξωτερική πολιτική, όπως παραδέχονται και τα τουρκικά ΜΜΕ. Εξάλλου, στα μάτια πολλών δυτικών χωρών η Τουρκία έχασε πόντους διότι εμφανίστηκε να συνεργάζεται με επικίνδυνους ισλαμιστές.

Στην Αίγυπτο η ανατροπή του προέδρου Μόρσι, ο οποίος στηριζόταν από τον Ερντογάν, και η ανάληψη της κυβερνήσεως από τον στρατό και τους αντιπάλους των Αδελφών Μουσουλμάνων έδωσε άμεσα αποτελέσματα εις βάρος του νεο-οθωμανικού ονείρου. Ο Τούρκος πρέσβης απελάθηκε από το Κάιρο, ενώ η αιγυπτιακή άποψη για την ΑΟΖ έπαυσε να είναι ταυτισμένη με την αντίστοιχη τουρκική.

Προ εβδομάδος στη Γενεύη επετεύχθη συμφωνία μεταξύ της ομάδος Ρ5+1 (τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν τη Γερμανία) και του Ιράν. Η πολυπληθής ισλαμική αυτή χώρα δέχτηκε, υπό την πίεση των οικονομικών κυρώσεων που επέβαλαν κυρίως οι ΗΠΑ, να παύσει κάθε σχέδιο για πολεμική χρήση της πυρηνικής ενέργειας και να αφήνει τους διεθνείς ελεγκτές να επιτηρούν σε τακτά διαστήματα το πυρηνικό πρόγραμμά της. Αμερικανικά ιδιωτικά ινστιτούτα γεωπολιτικής δίνουν έμφαση στις διαμαρτυρίες του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας προς τις ΗΠΑ, διότι δυσπιστούν προς την ειλικρίνεια του Ιράν. Ομως πιστεύω ότι στους μεγάλους χαμένους είναι και η Τουρκία, η οποία προσπάθησε να εμποδίσει τη συμφωνία με παραστάσεις προς τη Ρωσία και άλλους εμπλεκομένους. Σημειώνω ότι αν αποκατασταθούν σταδιακώς οι σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν θα προτιμούν οι μεγάλες δυτικές εταιρίες πετρελαίου και φυσικού αερίου να περνούν οι αγωγοί από την κεντρική Ασία μέσω Ιράν προς τη θάλασσα και όχι να διασχίζουν πολύ περισσότερα χιλιόμετρα μέσω Τουρκίας.

Γενικότερα, η τουρκική πολιτική και τα οθωμανικά οράματα των Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν αποδίδουν καρπούς. Τα μηδενικά προβλήματα που περιγράφει στα βιβλία του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών μετετράπησαν σε μηδενικές επιτυχίες τουλάχιστον στα κρισιμότερα σημεία. Βεβαίως η Τουρκία παραμένει υπολογίσιμη δύναμη και ο στρατός της παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης και της Μ. Ανατολής, παρά την πρόσφατη απόφαση για μείωση της θητείας. Η τουρκική βουλιμία θα παραμείνει εμφανής στα θέματα της Θράκης, της ΑΟΖ και της Κύπρου. Η ελληνική αντίδραση πρέπει να αξιοποιήσει τα αδύνατα σημεία του νεο-οθωμανισμού, χωρίς όμως να τον υποτιμήσει.

Πρέπει πρωτίστως να πάψουμε να παρασυρόμαστε από ενδοτικά και ηττοπαθή ιδεολογήματα διαφόρων ΜΚΟ και διανοουμένων. Να προβούμε σε ανακήρυξη της ΑΟΖ και να αρχίσουμε τις διμερείς συζητήσεις για οριοθέτηση. Να ενισχύσουμε το ηθικό και τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Να αναζητήσουμε ευρωπαϊκή λύση για την Κύπρο και όχι λύση τύπου Ανάν που θα νομιμοποιεί τον Αττίλα του 1974. Την ιδεολογία της υποχωρητικότητας και τους εκφραστές της στηλιτεύει με εύστοχα επιχειρήματα ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης στο πρόσφατο βιβλίο του «Η Ελλάδα στον κατήφορο».


Να απαλλάξουμε την παιδεία μας και τα σχολικά βιβλία μας από τα σύνδρομα της δήθεν ελληνοτουρκικής προσεγγίσεως. Να μιλούμε ξεκάθαρα για τα εγκλήματα των Οθωμανών και των Νεότουρκων.
Να εντάξουμε τη Γενοκτονία των Ποντίων, των Μικρασιατών και των Αρμενίων στο υπό συζήτησιν αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.


Ο νεο-οθωμανισμός υποχωρεί. Ας αναλάβει ο Ελληνισμός θαρραλέες πρωτοβουλίες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Μία έρευνα - κόλαφος που συμπίπτει χρονικά με τον θάνατο του 13χρονου κοριτσιού στη Θεσσαλονίκη επειδή δεν είχε να ζεσταθεί...

Μία έρευνα-κόλαφος που συμπίπτει χρονικά με τον θάνατο του 13χρονου κοριτσιού στη Θεσσαλονίκη επειδή δεν είχε να ζεσταθεί, έρχεται να υπενθυμίσει ότι στο βωμό της λιτότητας τα θύματα είναι άνθρωποι, και μάλιστα μικρά παιδιά...

Με μία πολυσέλιδη εργασία του, που δίνεται σήμερα στη δημοσιότητα, ο επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς, επικρίνει πολλές από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που επέβαλαν μέτρα λιτότητας, ότι «έχουν ξεχάσει τις υποχρεώσεις τους για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κυρίως την προστασία των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων των πλέον ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού».


Παράλληλα, στηλιτεύει και τη συμπεριφορά των διεθνών δανειστών που, όπως υπογραμμίζει, «παρέλειψαν να συμπεριλάβουν τα ζητήματα προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε πολλά από τα προγράμματα βοήθειας που εφάρμοσαν σε ευρωπαϊκές χώρες».


Στην ερευνητική εργασία του επιτρόπου, η οποία αναφέρεται στις επιπτώσεις που είχε η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας στα ανθρώπινα δικαιώματα, επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι «από τις εθνικές αποφάσεις σχετικά με τα μέτρα λιτότητας και τα διεθνή πακέτα διάσωσης απουσιάζει η διαφάνεια, η συμμετοχή του κοινού και η δημοκρατική λογοδοσία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, επαχθείς όροι εμπόδισαν τις κυβερνήσεις στο να επενδύουν σε βασικά προγράμματα κοινωνικής προστασίας, υγείας και εκπαίδευσης».

«Όταν η ΕΕ, ως κεντρικός παράγοντας στην αντιμετώπιση της κρίσης, ελάμβανε αποφάσεις για την οικονομική διακυβέρνηση στα κράτη- μέλη και όταν η τρόικα έθετε όρους για τα πακέτα διάσωσης και δανειακές συμβάσεις, θα έπρεπε να είχαν λάβει καλύτερα υπόψη τους τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα» υπογραμμίζει, χαρακτηριστικά, ο επίτροπος Μούιζνιεκς.


Στην ίδια εργασία, χαρακτηρίζει ολέθριες τις συνέπειες που είχε η εφαρμογή των μέτρων λιτότητας στις ευάλωτες ομάδες των πληθυσμών και ιδιαίτερα στα παιδιά και τους νέους.

«Η ανεργία των νέων στην Ευρώπη έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ εκατομμύρια οικογένειες υφίστανται τις συνέπειες των περικοπών στα παιδικά βοηθήματα και τις οικογενειακές παροχές, στην υγειονομική περίθαλψη και στην εκπαίδευση» επισημαίνει ο επίτροπος, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι «ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο για να βρουν απασχόληση και να υποστηρίξουν τις οικογένειές τους, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις επανεμφάνισης της εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας».


Ο επίτροπος υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη να αναζωογονηθεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, που θα πρέπει να βασίζεται στα θεμέλια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλους.


Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να θέσουν ως άμεση προτεραιότητα τη μείωση της ανεργίας των νέων και την υπεράσπιση της κοινωνικής προστασίας των μακροχρόνια ανέργων κατά τη διάρκεια της κρίσης, καταλήγει στην εργασία του ο επίτροπος Νιλς Μούιζνιεκς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
Της Λίλα Μήτσουρα 

Μυρίζει άσχημα. Μυρίζει θάνατο.

Ετούτος ο χειμώνας θα είναι πράγματι βαρύς. Θα κουβαλάει πτώματα. Θα κουβαλάει πεθαμένες συνειδήσεις. Θα κουβαλάει ανύπαρκτες επαναστάσεις. Αυτός ο χειμώνας μυρίζει άσχημα. Μυρίζει σαπίλα. Κλείσε τα παράθυρα σου γρήγορα! Θα μπει η οσμή μέσα στο σπίτι σου και  θα σου χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στόλισες δέντρο; Φτιάξε και κουραμπιέδες πολλούς, να πάρει την οσμή του θανάτου το φρέσκο βούτυρο. Μην επιτρέψεις σε κανέναν και τίποτα να σε βγάλουν από την νιρβάνα σου. Παίξτο και για λίγο πονόψυχος και καλός άνθρωπος και σβήσε τις ενοχές σου με μια τσάντα τρόφιμα από το Σούπερ Μάρκετ για τους πεινασμένους. Όλα καλά λοιπόν.

Προσπέρνα βιαστικά εκείνον τον άστεγο που κοιμάται σε ένα τετράγωνο χαρτόκουτο, στα στενά κάτω από την Ακρόπολη. Σου χαλάει την διάθεση. Σε στεναχωρεί. Και αυτή η μαύρη γάτα που κρατάει αγκαλιά... Ίσως αν σε ξαναβγάλει ο δρόμος από εκεί να περάσεις να του αφήσεις μια κουβέρτα.

Κλείσε καλά τα παράθυρα, βρέχει πολύ αυτές τις μέρες.

Παρασέρνει κόπους, ιδρώτα, ανθρώπους. Η φύση είναι θυμωμένη. Γιατί άραγε; Κλείσε και τα εξώφυλλα να προστατευθείς καλύτερα. Τα πτώματα περνούν από μπροστά σου. Ένα δάκρυ τους πρέπει τι λες; Ευτυχώς εσύ είσαι καλά ακόμα. Λυπήθηκες τι άλλο να κάνεις; Ευτυχώς που δεν ήταν δικός σου άνθρωπος. Ξένος πόνος.

Μπήκε ο χειμώνας. Έπιασε κρύο. Ένα παιδί πέθανε από αναθυμιάσεις από το μαγκάλι που έβαλε η μάνα του να ζεσταθεί. Έλα, περιμένω... Πες κάτι για αυτήν την ανεύθυνη μάνα. Μα καλά μυαλό δεν είχε; Μη κάνεις το λάθος να μπεις στη θέση της. Εκείνην την ώρα που προσπαθεί να ξυπνήσει το παιδί της. Εκείνην την ώρα που του τρίβει τα χέρια για να το ζεστάνει, να το ζωντανέψει. Μην ακούσεις τις κραυγές της για βοήθεια. Μην αισθανθείς τις ενοχές της. Μη νιώσεις την τρέλα της.

Τη σάρκα από την σάρκα της ήθελε να ζεστάνει. Το αίμα από το αίμα της. Και αυτό έφυγε τελικά παγωμένο. Έλα κρίνε την από θέση ισχύος. Κρίνε την από τη βολή του καναπέ σου. Μα τι ηλίθια που ήταν! Σωστά;

ΕΕΕ ΣΚΑΣΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!! ΣΚΑΣΕ! και γίνε για λίγο άνθρωπος!

Νιώσε το παγωμένο κορμάκι στην αγκαλιά σου. Νιώσε το παγωμένο κορμί της μάνας. Το νεκρό κορμί της μάνας. Ανόητε! θα μπορούσες να ήταν το δικό σου παιδί αυτό που κείτεται νεκρό. Θα μπορούσες να ήσουν εσύ αυτός που παρέσυρε το ρεύμα της βροχής. ΕΣΥ!!!!!

Βάλε τα παπούτσια του άστεγου, του μετανάστη, του άνεργου, ζήσε για λίγο τη ζωή του. ΝΙΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ!!! Νιώσε το πανικό του την αγωνία του, τον πόνο του. Σου είπε κανείς ότι έχεις υπογράψει συμβόλαιο με τον Θεό σου και θα ζεις αιώνια και όπως θες εσύ; Ποιος είσαι τελικά; Επειδή το παίζεις συμπονετικός και χύνεις και κάποιο δάκρυ, κάπου κάπου, πας και μερικά τρόφιμα και ρούχα για τους άστεγους, έκλεισες ως άνθρωπος;

Ο χειμώνας ήρθε. Βαρύς και ασήκωτος. Κουβαλάει ήδη πτώματα με το έμπα του.

Μυρίζει άσχημα σου λέω. Μυρίζει θάνατο, που να πάρει. Φοβάμαι μήπως μυρίζουμε εμείς έτσι. Ζωντανοί νεκροί γίναμε. Είμαστε ήδη παγωμένοι, το αίμα δεν κυλάει πια στις φλέβες μας. Σαπίσαμε στους καναπέδες. Καμπουριάσαμε από το βάρος των νεκρών. Ασήκωτο βάρος σου λέω. Το βάρος της ευθύνης για αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε. Το βάρος της ευθύνης που μας άφησαν αυτοί που ήταν αδύναμοι. Καμπουριάσαμε καημένε!!!! Οι νεκροί είναι στην πλάτη μας. Τι και αν δεν είμαστε οι αυτουργοί;

Είμαστε οι αυτουργοί μιας ζωής που ψυχορραγεί. Είμαστε αυτουργοί μιας κοινωνίας σκλάβων. Είμαστε παρόντες απόντες. Είμαστε εδώ κλαίγοντας δήθεν. ΔΗΘΕΝ. Δήθεν πονέσαμε το παιδάκι που πέθανε από το κρύο. Που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Ένα παιδί που έμεινε για πάντα παιδί. Ένα παιδί που κρύωνε και έφυγε μες στο κρύο και την παγωνιά. Και ξέρεις δεν υπάρχει τίποτα πιο παγωμένο από δήθεν ανθρώπους.

Μυρίζει θάνατο σου λέω. Μη κλείσεις τα παράθυρα σε παρακαλώ.

Άνοιξε τα διάπλατα να δεις τον μαύρο ουρανό. Να δεις την βαρυχειμωνιά που έρχεται. Να μυρίσεις την πτωμαΐνη. Μπορεί να σε ξυπνήσει. Να σε κάνει να θέλεις να τρέξεις για να σώσεις τα δικά σου παιδιά. Να σε κάνει να θέλεις να φωνάξεις. Να βγεις στους δρόμους και να σταματήσεις το ρέμα της βροχής που παρασέρνει ανθρώπους.

ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΚΑΙ ΕΓΩ.



Από την  ΣΦΗΚΑ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εν ολίγοις κερδισμένοι είναι όσοι (παντελόνιασαν) το πάρτι των κρατικοποιήσεων, των δανεικών και των πακέτων της μεταπολίτευσης του Αντρε-ντε-παπαντρέ και των επίγονων του και στη συνέχεια τα πάρκαραν ή τα επένδυσαν έξω, καθώς και οι διορισμένοι χειροκροτητές που ακόμα πληρώνονται ή συνταξιοδοτήθηκαν εγκαίρως.
Οι υπόλοιποι, καλό κουράγιο για να ξεχρεώσουμε. Η (αναδιανομή) και η πορεία προς τον (σοσιαλισμό) για τους ιθαγενείς ολοκληρώνεται, με δάκρυ και αίμα...

Και όσοι από εσάς τολμήσατε και δεν ψηφίσατε ποτέ την πράσινη λαίλαπα του ‘81 γιατί διαισθανθήκατε τον επερχόμενο κίνδυνο και την απάτη των λόγων του πρώτου και τρισμέγιστου παπατζή…
Και όσοι από εσάς κόψατε πέρα από τους μπλε το ‘91-‘93 γιατί καταλάβατε το στημένο σκηνικό με το μοίρασμα της αγοράς και την αναντιστοιχία λόγων και έργων…
Μήπως αναρωτιέστε ποια είναι η αμοιβή σας …
Επειδή δεν γλύψατε ποτέ για κάποιο όφελος…
Επειδή δεν χτίσατε ένα αυθαίρετο…
Επειδή ήσασταν πάντα συνεπείς με τις υποχρεώσεις σας…
Επειδή δεν συμμετείχατε συνειδητά στην μπίζνα της προεξόφλησης μελλοντικών εισοδημάτων…;

Αν αναρωτιέστε, τότε, πηγαίνετε μπροστά σε ένα καθρέφτη και ρίξτε στον εαυτό σας δυο μούντζες πατόκορφες. Τι δύο; Πέντε ρίξτε για καλό και για κακό…

Αυτή είναι η αμοιβή σας. Και γρήγορα, μπροστά στη σειρά για το ταμείο για να πληρώσετε το πλιάτσικο των λαμογιών με ένα φόρο εισοδήματος Δανίας, συν ένα ΦΜΑΠ Βοστόνης, συν 23% ΦΠΑ, συν τους μεγαλύτερους φόρους καύσιμων στην Ευρώπη, συν τα μεγαλύτερα τέλη κυκλοφορίας στον κόσμο, συν… συν… συν προ πάντων την ψυχική και σωματική σας υγεία, βλέποντας την αρπαγή της νόμιμης ιδιωτικής σας περιουσίας, αλλά και την εκποίηση της δημόσιας από την ίδια συμμορία που μας έφτασε ως εδώ!

Η τιμωρία της συλλογικής ευθύνης που καταργήθηκε ακόμα και σε συνθήκες πόλεμου, βρίσκεται σήμερα σε πλήρη εφαρμογή και με την σφραγίδα της Ευρώπης και κυρίως εκείνων που επωφελήθηκαν την ατιμωρησία της συλλογικής ευθύνης (το πιάσατε το υπονοούμενο πιστεύω…).

Και να ‘στε λοιπόν, ξανά μπροστά στο μεγάλο δίλημμα, σε λιγότερο από πενήντα χρόνια.
Θα μαζέψετε σιγά-σιγά τις βαλίτσες σας για τα ξένα και φτου από την αρχή
ή θα καθίσετε εδώ μέχρι να τους κρεμάσουμε από τα δέντρα;

Έτσι και αλλιώς η πίστη μας σε μια καλύτερη και δικαιότερη Ευρώπη τελείωσε, «καπούτ» που θα έλεγε και η Μέρκελ.
Ας δουλέψουμε, λοιπόν, για μία καλύτερη και δικαιότερη Ελλάδα, για μία καθαρότερη πολιτικά και εύρωστη οικονομικά πατρίδα.
Και μην βιαστούν κάποιοι να πούνε πως αυτά δεν γίνονται. Την απάντηση την έχουνε δώσει αυτοί που επιμένουν να μας «δανείζουν», ενώ ταυτόχρονα επικαλούνται πως δεν παράγουμε τίποτε (άρα και δεν θα τους ξεπληρώσουμε ποτέ…) Η απάντηση βρίσκεται στο «γιατί» επιμένουν να μας δανείζουν… Γιατί, είναι προφανές πως έχουμε κάτι ιδιαίτερα πολύτιμο που θέλουν να μας το πάρουν…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Κράλογλου

Χρωστάνε πάνω από 5 δισ. ευρώ σε επιστροφές φόρων, σε ΦΠΑ, σε προμηθευτές, σε αποζημιώσεις και σε επιδοτήσεις εργασίας. Έφαγαν τα λεφτά ασφάλισης των μικρομεσαίων. Νομιμοποίησαν δύο φορές παράνομα κτίσματα για να πάρουν λεφτά. Και τώρα με πρόσχημα τους μπαταχτσήδες δανειολήπτες (που δημιούργησαν οι ίδιοι) κυνηγάνε να φάνε και τα σπίτια του κοσμάκη. Αυτό αποκαλούν κράτος δικαίου.

Ψάχνονται τώρα, δήθεν, να βρουν τρόπο να απομονώσουν τους φοροφυγάδες και τους απατεώνες ιδιοκτήτες ακινήτων με κόκκινα δάνεια ώστε να τους ξεχωρίσουν από εκείνους που έχουν ήδη εξαθλιώσει σε σημείο που παρακαλούν να τους πάρουν τα σπίτια για να γλιτώσουν οι ίδιοι.

Και δεν ψάχνονται μόνο.

Μαλώνουν και μεταξύ τους για το πώς θα διαλύσουν παντελώς την ιδιοκτησία στην χώρα αφού και να σου σώσουν το σπίτι από τον πλειστηριασμό θα σε βάλουν (είτε σήμερα είτε με άλλη κυβέρνηση) να το πληρώσεις στο κράτος με το σοσιαλιστικό πρόσχημα ότι υπάρχουν και άλλοι που δεν έχουν και μένουν στο νοίκι.

Πρόκειται για κοροϊδία που φτάνει τα όρια της εγκληματικής συμπεριφοράς με κέντρο του εγκλήματος την φτηνή σκοπιμότητα και την εμφανή (σκόπιμη τις περισσότερες φορές) αδιαφορία τους για την φορολογική ασυνειδησία που ενώ οι ίδιοι έσπειραν σήμερα ενοχλούνται που εισπράττουν τους καρπούς της.

Και το ερώτημα που αποφεύγουν να απαντήσουν οι ξαφνικά ανανήψαντες εκπρόσωποι του δικομματισμού είναι ποιος εξέθρεψε την ασυδοσία, την φοροδιαφυγή, την κλοπή και την κατάχρηση στον τόπο μας. Με ιδεολογικό πρόσχημα μάλιστα τον «καπιταλισμό» των κρατικοποιήσεων και της κρατικοδίαιτης πολιτικής που διαδέχθηκε ο τριτοκοσμικός σοσιαλισμός με την απάτη της κοινωνικοποίησης.

Όταν από το 1974 μέχρι το 1994 δημιουργείς την ψευδαίσθηση του κράτους προστάτη συντεχνιών με κρατικοποιήσεις που δεν έπρεπε να κάνεις (για να μην βάλεις σε μελλοντικούς κινδύνους τους φορολογούμενους και καταστρέψεις χιλιάδες εργαζόμενους, όπως στα ναυπηγεία, στα αμυντικά συστήματα και αύριο στην ενέργεια γενικά) είσαι ή δεν είσαι ενσυνείδητος απατεώνας που παράγεις ως ιδέα την απατεωνιά και τον ωχαδερφισμό; Περιμένεις μετά από αυτό φορολογική συνείδηση;

Όταν με το σύνθημα τα νέα επιχειρηματικά τζάκια μαζεύεις από το 1985 και μετά όλους τους τυχάρπαστους που παριστάνουν τους επενδυτές και μοιράζεσαι μαζί τους προμήθειες ακόμη και για την άμυνα της χώρας νομίζεις ότι απαλλάσσεσαι από τις ευθύνες σου (ως κράτος) επειδή (μετά την μοιρασιά) τους έβαλες φυλακή;

Και επειδή ψάχνεις, μετά από αυτό, να βρεις ποιος κάθεται στην Εκάλη και ποιος φτιάχνει ακίνητα με κόκκινα δάνεια νομίζεις ότι έτσι θα απαλλαγείς από τις ευθύνες σου και θα γίνεις κράτος δικαίου;

Όταν μοιράζεις από το 1980 μέχρι και σήμερα κοινοτικούς πόρους σε ιδιώτες, σε αγρότες, και σε επιχειρηματίες που δεν τα δικαιούνται (κλέβοντας τους άλλους φορολογούμενους της Ευρωπαϊκής Ένωσης) προκειμένου να εξασφαλίσεις τις ψήφους που θα σε κάνουν κυβέρνηση είσαι ή δεν είσαι κράτος απατεώνας που φτιάχνει απατεώνες αφού οι «ευεργετούμενοι» γνωρίζουν την κλοπή αλλά καλομαθαίνουν;

Όταν αφήνεις στο πρώην ΤΕΒΕ, στο ΙΚΑ και σε άλλα κρατικά ταμεία να ζουν και να πλουτίζουν σπείρες που τις γνωρίζεις αλλά πολιτικά τις προστατεύεις γιατί σε εξυπηρετούν στις συντάξεις μαϊμού, στα επιδόματα τυφλών που παίζουν μπάλα και σε άλλες χίλιες δύο κομπίνες έχεις δικαίωμα να μιλάς για μπαταχτσήδες ασφαλισμένους και θέλεις τώρα (γιατί πιέζεσαι από τους δανειστές) να τους πάρεις και τα σπίτια;

Όταν από το 2005 και μετά μαζεύεις κάθε πικραμένο και φτιάχνεις ένα νέο σώμα ψηφοφόρων πάνω από 100.000 άτομα που τους ανοίγεις τις πόρτες να εργαστούν στο κράτος, σε ΔΕΚΟ και Πανεπιστήμια, χωρίς ΑΣΕΠ και άλλες διαδικασίες έχεις τώρα δικαίωμα να μιλάς για προσόντα και προϋπηρεσία μαϊμού (όσο και αν είναι έτσι) αφού εσύ ως κράτος άφησες σκόπιμα την απατεωνιά να εισχωρήσει και στο πετσί του εργαζόμενου;

Όταν με το γνωστό κόλπο της εθελουσίας εξόδου από κρατικές υπηρεσίες και ΔΕΚΟ έφτιαχνες περιουσίες σε εκείνους που εσύ ως κυβέρνηση και ως κράτος είχες διορίσει περιμένεις τώρα να διαλύσεις Οργανισμούς χωρίς να βάλεις τους φορολογούμενους να γονατίσουν και να πληρώσουν και τους επόμενους της αποκρατικοποίησης ακόμη και με τα σπίτια τους;

Αυτό το κράτος εξέθρεψαν οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ δεκαετίες τώρα και αυτό το κράτος θα παραδώσουν στην επόμενη κυβέρνηση.

Νομίζουν δε ότι είναι και σε θέση μετά από μια πενταετία κρίσης και οικονομικού αδιεξόδου να μιλάνε ακόμη και για τις κοινωνικές ομάδες που ζούνε σε βάρος του συνόλου;

Μακάρι να μην υπήρχαν οι ομάδες αυτές αν και δεν απουσιάζουν από καμία κοινωνία. Αλλά όταν τις δημιουργεί και τις θρέφει το ίδιο το κράτος έχει δικαίωμα στην συνέχεια να συνθλίβει όλο τον λαό και μάλιστα με το επιχείρημα ότι θέλει να τον προφυλάξει; Από ποιους;

Από τους απατεώνες που έφτιαξε το ίδιο το κράτος απατεώνας;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος σπαράσσονται από την οικονομική κρίση, που προκάλεσαν οι πολιτικοί των δύο χωρών, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες στη γειτονιά μας και μας αφορούν. Τη στιγμή που αλλάζει ο χάρτης των συμμαχιών στην περιοχή, μία φιλική χώρα (το Ισραήλ), και μία εχθρική (η Τουρκία), ανταγωνίζονται για τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου.

Από αυτή την στήλη επιμένουμε να ασχολούμαστε με τα θέματα της Μέσης Ανατολής διότι η περιοχή είναι πηγή προβλημάτων. Παλαιότερα, η Ελλάδα και η Κύπρος επηρεάζονταν διαφορετικά. Οι Αραβες χρησιμοποιούσαν τις δύο χώρες ως ορμητήρια για τη δράση τους. Εγιναν πολλές αεροπειρατίες και βομβιστικές επιθέσεις.

Ηταν μία εποχή τρέλλας και παράνοιας, που επηρέασε δραματικά τον ελληνικό τουρισμό, όταν ο τότε πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν ανακοίνωσε από την αμερικανική τηλεόραση την «ταξιδιωτική οδηγία» εναντίον της Ελλάδας. Τότε, η Αθήνα και η Λευκωσία διάκειντο φιλικά προς τον αραβικό κόσμο. Τώρα η μεν Κύπρος προχώρησε ήδη σε στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, η δε Ελλάδα θα το πράξει πολύ σύντομα.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει σχεδιάσει την πολιτική του με τρόπο που να μην επηρεάζονται οι αποφάσεις του από τον πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα. Ο «ανάγωγος» τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε στον Αμερικανό ηγέτη με αφορμή τη συμφωνία για το πυρηνικό εργοστάσιο του Ιράν, προδιαθέτει για τη συνέχεια. Ο κ. Νετανιάχου μετρά στους φίλους και συμμάχους του τον κ. Αναστασιάδη στη Λευκωσία και τον κ. Σαμαρά στην Αθήνα. Την ίδια στιγμή το «Εβραϊκό Λόμπι» στην Ουάσιγκτον υποστηρίζει όλες τις ενέργειες των Ελληνοαμερικανών, οι οποίοι αρχίζουν να μετρούν νίκες έναντι της Τουρκίας στο Κογκρέσο.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρίσκεται και σε διαδικασία ομαλοποίησης των σχέσεων του με την Αίγυπτο, που είχαν τραυματιστεί με ευθύνη του πρωθυπουργού της Τουρκίας, ο οποίος και έλεγχε ολοκληρωτικά το προηγούμενο ισλαμικό καθεστώς της χώρας. Ταυτόχρονα ξεκίνησε μία άτυπη συνεργασία ανταλλαγής πληροφοριών με τη Σαουδική Αραβία, οι ηγέτες της οποίας «κάρφωσαν» τον κ. Ομπάμα στους Ισραηλίτες όταν ξεκίνησε το διάλογο με την Τεχεράνη.

Απέναντι στο Ισραήλ στέκεται η Τουρκία, η οποία όμως δεν γίνεται αποδεκτή ως «αρχηγός» από τον αραβικό κόσμο. Η στενή φιλική σχέση με το Ιράν και η ενθάρρυνση των τρομοκρατών της αλ Κάιντα να ξεκινήσουν τον εμφύλιο στη Συρία, δεν είναι διαβατήριο για αποδοχή από τους Αραβες. Την ίδια στιγμή προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Ταγίπ Ερντογάν λησμόνησε το προσφιλές του θέμα, που ήταν η χρησιμοποίηση της Χαμάς ως «εργαλείου» ψευτοπαλλικαριάς απέναντι στο Ισραήλ αλλά και στον Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος διατηρεί την εν λόγω οργάνωση στον κατάλογο με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.

Το ερώτημα στην Ουάσιγκτον είναι ποιός θα αναδειχθεί νικητής σ’ αυτόν τον πόλεμο επικράτησης στην ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ δεν έχει καμία πολυτέλεια να χάσει, διότι ο αγώνας του αφορά αυτήν καθ’ αυτήν την ύπαρξη του. Η Τουρκία από την άλλη πλευρά, είναι υποχρεωμένη να παλαίψει με τους «δαίμονές» της, που είναι πολλοί. Οι Κούρδοι, οι οποίοι συμμάχισαν με το Τελ Αβίβ, προχωρούν ολοταχώς υλοποιώντας τα σχέδιά τους χωρίς η Αγκυρα να δύναται να τα εκτροχιάσει. Στη Συρία όσο αντέχει ο Ασαντ, τόσο θα ταλαιπωρείται ο κ. Ερντογάν, αφού θα παραμείνουν στη χώρα του το μισό εκατομμύριο πρόσφυγες ενώ άρχισαν να συρρέουν και οι τρομοκράτες της αλ Κάιντα.

Οσο και να φαίνεται απίστευτο, η αιμάσσουσα πληγή του Κυπριακού προκαλεί προβλήματα στην Τουρκία, η οποία -όποια λύση και αν αποσπάσει- νικήτρια θα είναι. Και γι’ αυτόν το λόγο η Λευκωσία ΔΕΝ πρέπει να εισέλθει σε διαπραγματεύσεις. Ελπίζω ότι ο κ. Αναστασιάδης θα ακούσει τη συμβουλή του κ. Νετανιάχου και δεν θα βάλει την υπογραφή του σε κανένα σχέδιο που θα θέτει την Κύπρο υπό την απόλυτη επιρροή της Αγκυρας…

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->

Nα αποτελειώσουμε τα ανεπάγγελτα πολιτικά ταγάρια της μεταπολίτευσης και να πάρουμε πίσω την Ελλάδα

Από τον Βασίλη Μπόνιο 

Επιτέλους, η νέα γενιά των Ελλήνων, τα παιδιά του διαδικτύου, λένε όχι στα ανεπάγγελτα, αριστερά και δεξιά πολιτικά ταγάρια, που κυριάρχησαν στην διάρκεια της μεταπολίτευσης πουλώντας ιδεολογία και κουραφέξαλα.


Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της GPO που δείχνει όλα τα κόμματα να κάνουν βουτιά προς τα κάτω είναι η απάντηση των νέων πολιτών οι οποίοι καταδικάζουν τις πολιτικές συμμορίες της μεταπολίτευσης.

Κανένα από τα σημερινά υπάρχοντα κόμματα -από την αριστερά ως τους φασίστες- δεν έχουν θέση στην Ελλάδα του αύριο. Είναι στο χέρι μας να αναδείξουμε στην κεντρική πολιτική σκηνή κανονικούς ανθρώπους οι οποίοι να έχουν δουλέψει στην ζωή τους και κυρίως να μην είναι αριστερές και δεξιές σκατόφατσες που κουβαλάνε πάνω τους όλη την σήψη της μεταπολίτευσης.

Πιο αιμοβόρα θηρία από την τρόικα είναι οι ξιπασμένοι Έλληνες πολιτικοί και η πιο αιματοβαμμένη γιάφκα τρομοκρατών είναι η Βουλή της πλ. Συντάγματος.

Αυτά τα ανεπάγγελτα πολιτικά λαμόγια τα οποία βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία με τα επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά και τους μηντιάρχες της μεταπολίτευσης αφού λεηλάτησαν την χώρα, την παρέδωσαν στη συνέχεια στην Τρόικα με ένα και μόνο στόχο: Nα φτωχοποιήσουν ακόμη περισσότερο τους πολίτες, να βάλουν σε κάθε σπίτι κι ένα μαγκάλι έτσι ώστε στη συνέχεια να δουλεύουμε όλοι για 150 ευρώ το μήνα.

Αυτό το τέλειο πείραμα έρχονται να επιβραβεύσουν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης με 1, 2, 3 και πολλά ΑΑΑ. Όσο πιο μπιρ παρά θα επενδύουν σε μια ισοπεδωμένη, πλην πανέμορφη χώρα, τόσο περισσότερα ΑΑΑ θα της δώσουν.

Είναι ιστορικό χρέος της νέας γενιάς των Ελλήνων να στείλουν στην κόλαση τις πολιτικές συμμορίες της μεταπολίτευσης.

Κοιτάξτε τις σκατόφατσες της Βουλής (υπάρχουν βέβαια και κάποιες εξαιρέσεις) για να διαπιστώσετε πόσο σκατένιες είναι οι επιλογές των πατεράδων σας. Καλούμε λοιπόν τους νέους ανθρώπους να πάρουν πίσω την Ελλάδα από τα κομματικά μαντρόσκυλα που την λυμαίνονται δεκαετίες τώρα με τους κομματικούς στρατούς κατοχής. Κανένα από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα δεν θα πρέπει να υπάρχει στα επόμενα 5 χρόνια, καμία από τις σκατόφατσες που βλέπουμε στα κανάλια τους δεν θα πρέπει να στοιχειώνει τις ζωές μας.

Το μόνο μας κριτήριο για την επιλογή των πολιτικών νέας κοπής πρέπει να είναι η επαγγελματική και ηθική τους αξιοσύνη και επάρκεια.

Είναι ο μόνος τρόπος να πάρουμε την Ελλάδα στα χέρια μας. Μην τσιμπάτε στην παραμύθα φιλομνημονιακοί και αντιμνημονιακοί-όλα τα γουρούνια (συγνώμη από τα γουρούνια) της μεταπολίτευσης καθώς και τα μηντιακά φερέφωνά τους έχουν την ίδια μούρη. Κι αυτό γιατί οι ανεπάγγελτες κομματικές συμμορίες της μεταπολίτευσης πάνε πακέτο με τα σημερινά MME και τους εκδότες- μηντιάρχες. 
Για τα ίδια συγκοινωνούντα τσογλάνια πρόκειται. 
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη δυτικοευρωπαική χώρα από το να διώξουμε με τις κλωτσιές όλες τις σημερινές κομματικές συμμορίες και τους μηντιάρχες.

Και κάτι ακόμη. Mόνο σαν αστείο θα δεχθούμε τα ίδια πολιτικά σκύβαλα, ως γενόσημα, με την ονομασία Κίνηση των 58 την οποία στελεχώνουν κάτι αριστεροί χαραμοφάηδες τυχοδιώκτες, ανάμεσά στους οποίους και στελέχη με πρόσφατη κυβερνητική θητεία τα οποία υπήρξαν εκπορνευμένες οδαλίσκες της τρόικας.

Ας βάλουμε λοιπόν ένα στοίχημα ζωής, να κατασπαράξουμε τις κομματικές συμμορίες της μεταπολίτευσης οι οποίες, με άλλοθι τις ιδεολογίες τους, λεηλάτησαν την χώρα.

Θέλουμε στην πολιτική έντιμους, κανονικούς ανθρώπους οι οποίοι να έχουν δουλέψει στην ζωή τους. Ανάμεσα σ΄ αυτούς θα πρέπει να επιλέξουμε τους 120 Αρίστους-τόσους πρέπει να έχει η βουλή-που θα μας εκπροσωπούν μέσα από κόμματα νέου τύπου με κανονικούς ανθρώπους στα οποία δεν θα υπάρχει ούτε ένα καθίκι…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ζούμε σε μια ονειρική χώρα, στην οποία (κατά δηλώσεις κάποιου) «λεφτά υπάρχουν», κατά τις δηλώσεις κάποιου άλλου, «μαζί τα φάγαμε» (απόδειξη δηλαδή ότι υπάρχουν η υπήρχαν για να μπορέσουμε να τα φάμε μαζί), κατά δηλώσεις κάποιου τρίτου, «δεν υπάρχει υπερβολική φορολογία» (πολύ σωστά, υπάρχει κανονική κλοπή, κανονική αρπαγή και οι ΚΛΕΦΤΕΣ συνεχίζουν το σωτήριο έργο τους ανενόχλητοι), επίσης κατά δηλώσεις κάποιου, η χώρα βρίσκεται σε «τροχιά ανάπτυξης» (με λίγα λόγια, χαμένη κάπου στο αχανές διάστημα), και για να μην μακρηγορώ, κατά τα λεγόμενα ΟΛΩΝ αυτών, αλλά και πολλών άλλων, η χώρα, έχει λέει «πρωτογενές πλεόνασμα»…

Πσσσσσ!
Ωραίο πραμα!
Το λες, και γεμίζει το στόμα σου, σα να τρως σοκολάτα να πω; (για να μη πω τίποτα άλλο και λυσσάξουν τα κομματόσκυλα περισσότερο).
ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ.

Ναι ρε παιδια, η κυβέρνηση (εντάξει μη γελάτε) για ΠΡΩΤΗ φορά σε αυτή τη χώρα λέει ΑΛΗΘΕΙΑ.

ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ βρε αχάριστοι και πλεονέκτες συνέλληνες!
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΑΝΕΡΓΙΑΣ.
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ.
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΧΑΡΑΤΣΙΩΝ.
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΧΑΜΕΝΗΣ ΥΓΕΙΑΣ.
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑΣ.

Να μην συνεχίσω.
Γρήγορα γρήγορα, σας ανάφερα ΜΟΝΟ επτά από τα… εκατοντάδες είδη «πλεονάσματος» που εξασφάλισαν για τη «σωτηρία» της χώρας οι κυβερνώντες, και τα μεγάλα αφεντικά από Ευρώπη μεριά!

Ζούμε δηλαδή, στη χώρα του… ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ.

Τα έχουμε όλα μπόλικα ρε παιδί μου, σπίτια, αυτοκίνητα, υγεία, κάποια ψίχουλα (όσοι πλέον ανήκουν στη σπάνια αυτή κατηγορία) σε τραπεζικό λογαριασμό, έχουμε από δυο και τρεις δουλειές ο καθένας, έχουμε… ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ…

Αυτά βλέπουν και οι «εξαποδώ» και λένε στους δικούς μας το γνωστό (αλλά κρυφό κατά τα άλλα) «πάρτε τα ΟΛΑ, τα θέλουμε για ΕΜΑΣ».

Και αφού υπάρχει «πλεόνασμα» στο λαό, έρχονται να το ξελαφρώσουν, να μας βγάλουν από τον κόπο να σκεφτούμε ΤΙ να κάνουμε αυτά που μας περισσεύουν.

Μας ξελαφρώνουν γενικώς και δεν πρόκειται να σταματήσουν παρά μόνο όταν δεν θα έχει μείνει ΚΑΝΕΙΣ όρθιος, όταν ΤΙΠΟΤΑ πλέον δεν θα ανήκει σε κανέναν.

ΕΧΟΥΜΕ πλεόνασμα πατριώτες, σε όλα, μόνο που δεν ξέρω από υπομονή τι μας έμεινε.
Το λέω αυτό, γιατί τελευταία βλέπω πολλούς με «γυαλισμένο» μάτι, και σκέφτομαι ότι αυτό είδαν και οι κυβερνώντες και λαμβάνουν «μέτρα προστασίας».

ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΟΡΓΗΣ, και η οργή αυτή, κάπως θα ξεσπάσει και μάλιστα σύντομα όπως δείχνουν τα πράγματα.

Βασίλης Τσούγκαρης
tsougarisgnomi@gmail.com

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Της κοινής λογικής...
Της "κοινής",
Της εταίρας,
δηλαδή, της π@@@@νας της λογικής που όπως φαίνεται θέλουν να μας πείσουν ότι δραπέτευσε οριστικά από τούτον τον έρημο τόπο!

Διότι δεν μπορεί να προαναγγέλλεται ανάπτυξη για το επόμενο έτος με συντάξεις 360 ευρώ και μισθούς 580 ευρώ!

Με μαγαζιά κι επιχειρήσεις που κλείνουν διαρκώς...
Με "κινητικότητες" και νέες απολύσεις προ των πυλών...
Με προσωποκρατήσεις, απειλές κατασχέσεων, και πρόστιμα, μία "βιομηχανία" προστίμων και οικονομικών ποινών...
Με τρία εκατομμύρια πολίτες ανασφάλιστους πλέον, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν εισφορές, αλλά καλούνται να πληρώνουν αυξημένη συμμετοχή στην φαρμακευτική δαπάνη αν θέλουν να προμηθευτούν ένα φάρμακο της προκοπής, και όχι μπαγκλαντεσιανό γενόσημο...
Με την αιμορραγία της μετανάστευσης των νέων επιστημόνων...
Με παιδιά που πεθαίνουν από μαγκάλια...

Δεν μπορεί να αναγγέλλουν ανάσχεση της ανεργίας, όταν για να απορροφηθούν οι 1,2 εκατομμύρια νέοι άνεργοι της τελευταίας τετραετίας (χώρια οι προηγούμενοι), χρειάζεται συνεχής ανάπτυξη με ρυθμούς τουλάχιστον 3,5% (!) για μιά εικοσαετία!! (αφού για 3,5% ρυθμό ανάπτυξης δημιουργούνται περίπου 50.000 θέσεις εργασίας ετησίως)...
Δεν μπορεί να μιλούν για έξοδο απ' τα μνημόνια την επόμενη χρονιά, με χρέος πιά στο 176% του ΑΕΠ, από 129% του ΑΕΠ πρό μνημονίων και εθνικής γενοκτονίας!...
Δεν μπορεί να μιλάνε για όλα αυτά κι από την άλλη να μας εμφανίζουν δημοσκοπήσεις (;) όπου το 1/3 των ελλήνων ψηφοφόρων (ΝΔ+ΠαΣοΚ+ΔημΑρ) να φαίνεται ότι συμφωνεί τάχα και πιστεύει αυτό το παραλήρημα!

Αυτό θα σήμαινε ότι ένα (τεράστιο) ποσοστό των πολιτών έχει υποστεί ομαδική παράκρουση!

Και ναι μεν, ένα ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ελλήνων έχει ήδη φθάσει στα όρια της παράνοιας, ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ... 

Αλλά δεν θα μας πείσουν ποτέ ότι είμαστε τόσο παράλογοι ώστε να πιστεύουμε ότι πρόκειται να μας σώσουν! Ούτε καν ότι ΘΕΛΟΥΝ να μας σώσουν!
Το τέλος της λογικής είναι πράγματι εδώ!...
Της δικής τους όμως...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
«Κάποιες φορές, οφείλουμε να περιορίσουμε την ελευθερία έκφρασης και δράσης ώστε να προστατευθεί η Δημοκρατία». Οι απόφοιτοι των μεγαλύτερων πανεπιστημίων βρήκαν τόπο και χρονική περίοδο για να βάλουν θέμα συζήτησης! 
Τα ελληνικά μυαλά που έβγαλαν τα πανεπιστήμια Cambridge, Harvard, Oxford, Princeton και Stanford, ανοίγουν θέμα ελευθερίας έκφρασης και δράσης σε μία χώρα που θέλει να υποστηρίζει ότι έχει δημοκρατικό πολίτευμα. 

Ας θεωρήσουμε ότι μια τέτοια εκδήλωση στην Ελλάδα του σήμερα είναι μία αθώα κίνηση. Ας θεωρήσουμε ότι η απόφοιτοι δεν γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στην ίδια τους την χώρα περί ελευθερίας έκφρασης και δράσης. 
Αν όμως τα γνωρίζουν γιατί μια τέτοια χρονική στιγμή να ανοίγουν τέτοια θέματα; 
Για ποιον περιορισμό ελευθερίας έκφρασης ομιλούν; 
Δεν γνωρίζουν ότι όλα τα ΜΜΕ της χώρας (που είναι οι αντιπρόσωποι της ελευθερίας έκφρασης) είναι εδώ και δεκαετίες όργανα της κάθε εξουσίας και της κάθε αντιπολίτευσης; 
Δεν γνωρίζουν ότι όλα τα ΜΜΕ είναι τα προπαγανδιστικά εργαλεία κομμάτων από τον Έβρο μέχρι την Γαύδο;  

Όταν ομιλούν για ελευθερία δράσης εν μέσω δημοκρατίας δεν γνωρίζουν ότι η κάθε ελευθερία δράσης εδώ και  δεκαετίες έχει ανατεθεί (με δημοκρατικό τρόπο) σε κομματικά συνδικαλιστικά όργανα τα οποία ποδηγετούν τον εργαζόμενο λαό και όχι μόνο; 
Δεν γνωρίζουν ότι Δημοκρατία που θέλει ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ παύει να είναι δημοκρατία όταν θεωρείται ότι μπορεί να πληγεί από την Ελευθερία οποιασδήποτε έκφρασης; 

Εκείνο που πιθανόν να μπέρδεψαν τα μεγάλα μυαλά των μεγαλύτερων πανεπιστημίων είναι ότι στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει Ελευθερία αλλά ελευθεριότητα και στον τρόπο έκφρασης και δράσης. 
Αυτή την ελευθεριότητα δεν την γέννησε ο λαός, αλλά την επέβαλλαν οι δημοκρατικές κυβερνήσεις οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά ότι μπορεί να τα βρουν σκούρα με ελεύθερα μυαλά που έχουν στόχο την καθολική ελευθερία αλλά όχι με καθημερινούς φασιστάκους που δρουν μέσω ελευθεριότητας με στόχο το ατομικό τους συμφέρον. 

Επειδή είναι σίγουρο ότι πανεπιστήμια τύπου Cambridge, Harvard, Oxford, Stanford και πόσο μάλλον Princeton (η μεγάλη σχολή της πολιτικής επικοινωνίας) γνωρίζουν τα πάντα περί ελευθερίας και δημοκρατίας οι συζητήσεις τέτοιου τύπου αυτή την εποχή στην Ελλάδα κάποιο άλλο σκοπό έχουν. 
Πέρα από την πολυτέλεια του να συζητάς ανάμεσα σε κρασάκι και μπουφέ όταν το 1/3 ενός λαού πεθαίνει αργά και βασανιστικά, υπάρχει κάτι που βρωμάει πολύ σε αυτή την πολυτέλεια. 
Βρωμάει ο φόβος των μεγάλων μυαλών και αυτών που τους σιγοντάρουν ότι υπάρχει ακόμη η σπίθα που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. 
Υπάρχουν θύλακες που πρέπει να εξαφανιστούν αφού πρώτα περιορισθούν για να προστατευθεί η επιβαλλόμενη Δημοκρατία. 
Ο τίτλος και μόνο της εκδήλωσης είναι από μόνος του ύποπτος. 
Ποιος οφείλει να περιορίσει την Ελευθερία; 
Τα μυαλά των ιδιωτικών πανεπιστημίων; 
Ποια έκφραση δράσης και ελευθερίας; 
Αυτών που δεν ορίζουν με τα λεφτά τους οι ισχυροί; 
Ποια Δημοκρατία; 
Αυτή που έχει ανάγκη προστασίας; 
Προστασία από ποιους; 
Από νταβατζήδες με γραβάτες; 

Δημοκρατία και Ελευθερία είναι ομογάλακτες. Ελευθεριότητα, Οφειλή και Περιορισμός είναι μπάσταρδα γνωστών πατεράδων που γεννιούνται καθημερινά στην δική τους Δημοκρατία - Μπορδέλο. 

Πηγή Στον Τοίχο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
Όπως πληροφορούμαστε από το “Έθνος της Κυριακής”, ο Τόμσεν και η παρέα του έστειλαν μήνυμα στην ελληνική κυβέρνηση για τους πλειστηριασμούς λέγοντάς τους ότι αν θέλουν να κάνουν κοινωνική πολιτική, τότε ας βρουν καταλύματα για όσους χάσουν τα σπίτια τους.

Εν ολίγοις, αν ισχύει το παραπάνω μήνυμα, οι δανειστές μας λένε να πάμε να πνιγούμε όλοι όσοι αν και θέλουμε να πληρώσουμε τις δόσεις των δανείων μας, αδυνατούμε να το κάνουμε. Μπορούν οι καλοί μας τραπεζίτες να μας πάρουν τα σπίτια, να τα εκπλειστηριάσουν στην αντικειμενική τους αξία και στη συνέχεια να χρωστάμε κι από πάνω διότι κάποτε μας έδωσαν δάνεια υψηλότερα από την τιμή στο συμβόλαιο.

Προφανώς εκτελώντας εντολές των αφεντικών τους οι τροικανοί ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα διασωθούν οι τραπεζίτες, κι όλοι οι άλλοι να πάνε στο διάβολο. Αλλά ακόμη κι αυτή η τακτική τους μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση των τραπεζών. Διότι πόσα σπίτια θα πάρουν; Που θα τα πουλήσουν και σε τι τιμές; Θα έχουν οι τράπεζες στο χαρτοφυλάκιό τους χιλιάδες ακίνητα που δεν θα έχουν ουσιαστική αξία;

Ωστόσο, το μήνυμα των τροικανών – αν υπάρχει κάτι τέτοιο – θέλει να δείξει απλά ότι είναι σκληροί και δεν κάνουν πίσω. Θέλουν να δείξουν πυγμή, τσαμπουκά και να αναγκάσουν την κυβέρνηση να υποχωρήσει σε κάτι άλλο για να υποχωρήσουν κι αυτοί στους πλειστηριασμούς.

Πιθανότατα τέτοιο μήνυμα να μην στάλθηκε ποτέ. Όμως, όλες οι εφημερίδες σαν το Έθνος που τόσο καιρό αποθέωναν τις πολιτικές της τρόικας, θέλουν απλά να παίξουν το «βαποράκι» της κυβέρνησης. Με διπλό στόχο: Αν η κυβέρνηση αντισταθεί και πει όχι στις απαιτήσεις της τρόικας τότε θα βγει καμαρωτός ο Στουρνάρας και ο Χατζηδάκης και θα πουν ότι διαπραγματεύτηκαν σκληρά και πέτυχαν το καλύτερο για τον κόσμο.
Αν πάλι επιμένει η τρόικα στην σκληρή γραμμή θα έχουν ένα λόγο να πουν στην κυβέρνηση «δε φταίμε εμείς, αυτοί μας πιέζουν και μας πνίγουν».

Όπως, όμως, όλοι ξέρουμε το ταγκό το χορεύουν δύο, δεν κάνει ο καθένας μόνος του ό,τι θέλει. Αν η κυβέρνηση δεν ήθελε τόσο σκληρή πίεση όφειλε να έχει κι αυτή πιο σκληρή στάση κι όχι να ανέχεται ανθύπατους να σουλατσάρουν στην πλατεία Συντάγματος και να λένε «βρείτε καταλύματα στους άστεγους». Γι’ αυτή και μόνο τη φράση θα έπρεπε να απαγορευτεί η είσοδός τους στη χώρα και η διαπραγμάτευση να γίνει απευθείας με τους δανειστές, μέσω της Κομισιόν, της ΕΚΤ, της κ. Λαγκάρντ.

Άλλωστε, μην ξεχνάμε. Αυτή η κυβέρνηση εξελέγη και στηρίχθηκε από τον ελληνικό λαό (παρά την εκτρωματική της σύνθεση με πασοκικά στελέχη υπουργούς και κάτι ψευτοαριστερούς της ΔΗΜΑΡ) για να αλλάξει το τέμπο της διαπραγμάτευσης. Αν δεν μπορεί να το κάνει και συνεχίζει στη λογική… Παπαδήμου, τότε δεν έχει λόγο να υπάρχει.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σοκ προκαλεί στους Γερμανούς η συζητούμενη στους γαλλικούς ηγετικούς κύκλους θέση περί «συντεταγμένης εξόδου» από την Ευρωζώνη!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σαν πολιτική ατομική βόμβα έσκασε στη Γαλλία η κυκλοφορία του νέου βιβλίου του γνωστού Γάλλου αναλυτή Φρανσουά Εζμπούρ, πασίγνωστου και στο αγγλικό και στο αμερικανικό κοινό υψηλής στάθμης. 
Ο τίτλος του βιβλίου τα έλεγε όλα: «Το τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου». Ακόμη πιο σοκαριστικό το συμπέρασμα του Εζμπούρ: «Το ευρώ ως ενιαίο νόμισμα μιας Ευρώπης χωρίς ομοσπονδιακή κυβέρνηση φέρνει αστάθεια, ανισορροπία και στασιμότητα. Για να σώσουμε την Ευρωπαϊκή Ενωση, αξίζει τον κόπο να αποχωρήσουμε από το ευρώ»!

Γνωρίζοντας ότι ο εν λόγω αναλυτής εκφράζει τις θέσεις της γαλλικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ, η υποστήριξη τέτοιων θέσεων εκ μέρους του συνιστά πολιτικό σεισμό. Η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», το αγαπημένο ημερήσιο έντυπο της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ, σημαίνει αμέσως συναγερμό. 
«Συντεταγμένη έξοδος» ήταν ο τίτλος σοβαρού άρθρου της την περασμένη εβδομάδα. «Αυξάνεται ο ευρω-σκεπτικισμός στην ελίτ της Γαλλίας» προειδοποιούσε τους αναγνώστες της και τους εξηγεί γιατί πρέπει να ανησυχήσουν σοβαρότατα: «Οι γαλλικές ελίτ, πολιτικές, οικονομικές ή διανοουμένων, παρέμειναν εκπληκτικά ενωμένες στην υποστήριξή τους προς το ευρώ
Η ήττα στο δημοψήφισμα του τέλους Μαΐου του 2005, καθώς η πλειοψηφία των Γάλλων τάχθηκε εναντίον της εμβάθυνσης της Ευρώπης, συσπείρωσε ακόμη στενότερα τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Η γαλλική ελίτ στάθηκε ακόμη πιο αποφασισμένη εναντίον της γνώμης του λαού» υπογραμμίζει η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». 
Συνεχίζει την ανάλυσή της, μπαίνοντας στα κρισιμότερα θέματα που αποκαλύπτει το βιβλίο του Φρανσουά Εζμπούρ:
«Στα περασμένα οκτώ χρόνια όμως αποδυναμώθηκε αυτή η συναίνεση. Η χρηματοπιστωτική και η οικονομική κρίση κλόνισαν εκ θεμελίων την ευρωπαϊκή πεποίθηση. Ο Εζμπούρ εξέφρασε δυνατά αυτά που πολλοί Γάλλοι ηγέτες σκέπτονται χαμηλόφωνα. Η νομισματική ένωση δεν είναι δυνατόν ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά να επιβιώσει, γράφει. Το ευρώ, το οποίο έπρεπε να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη ευημερία και ανάπτυξη στην Ευρώπη, δεν εκπλήρωσε τον στόχο του. Ακόμη χειρότερα, το κοινό νόμισμα έγινε βάρος για την Ευρώπη, την οποία απειλεί να καταξεσκίσει, πιστεύει ο Εζμπούρ», 
γράφει η γερμανική εφημερίδα, πριν περάσει στην παρουσίαση της άκρως επώδυνης για τα γερμανικά συμφέροντα λύσης που προτείνει ο αναλυτής που ανέκαθεν εξέφραζε και συνεχίζει να εκφράζει τις απόψεις της γαλλικής ελίτ - και μάλιστα ουδέποτε τις απόψεις εκείνων των ηγετικών κύκλων που σκέπτονται και δρουν κατά καιρούς «γαλλοκεντρικά», από εθνική αστική σκοπιά. «Για να σώσουμε την Ευρώπη και το ευρωπαϊκό ενοποιητικό έργο που έχει γίνει μετά από δύο παγκοσμίους πολέμους, ο Εζμπούρ δεν βλέπει κανέναν άλλον δρόμο από μια συντεταγμένη διάλυση του ευρώ» υπογραμμίζει η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» και συνεχίζει: «Μια σωτηρία της Ευρωζώνης μέσω της αυστηρής συμμόρφωσης προς τους διευρυμένους κανόνες του Μάαστριχτ αποκλείεται, όπως πιστεύει ο Εζμπούρ...

Μια συνέχιση των προγραμμάτων λιτότητας και δομικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες που βρίσκονται σε κρίση με ελάχιστη ανάπτυξη, θα τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη το αργότερο σε δέκα χρόνια, κατά τον Εζμπούρ. Γι' αυτό απομένει ως μοναδική ανεκτή λύση μια γερμανογαλλική δράση συντονισμένη με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για αποχώρηση από το ευρώ και επιστροφή στα εθνικά νομίσματα»! 
Ο Ελληνας αναγνώστης πραγματικά έχει μια αντικειμενική δυσκολία να αντιληφθεί το τεράστιο πολιτικό βάρος που έχει το γεγονός ότι μια συντηρητική γερμανική εφημερίδα εμφανίζει σε άρθρο της τη γαλλική ελίτ να προτείνει μέσω εκπροσώπου της τη διάλυση του ευρώ. 
Θεωρητικά μιλώντας, ακόμη και αν από τις 17 χώρες της Ευρωζώνης έφευγαν οι 15 και απέμεναν μόνο η Γερμανία και η Γαλλία, το ευρώ μπορούσε άνετα να διασωθεί και να είναι νόμισμα υψηλού κύρους. Χωρίς τη Γαλλία όμως ευρώ δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια. Από τη στιγμή που ως και οι Γερμανοί αντιλήφθηκαν ότι η γαλλική ελίτ προβληματίζεται πλέον πολύ σοβαρά αν πρέπει να μείνει στο ευρώ ή να αποχωρήσει από αυτό και να επιστρέψει στο φράγκο, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

Ο εκνευρισμός των Γερμανών με την απροθυμία της Γαλλίας να υποταγεί οριστικά και αμετάκλητα στις απαιτήσεις του Βερολίνου, σταδιακά παραχωρεί τη θέση του σε μια ανησυχία, σε μια αναστάτωση των Γερμανών για την τύχη του ευρώ. Ασχέτως του αν δεν το λένε ανοιχτά, οι Γερμανοί θεωρούν ότι η Γαλλία παρασιτεί σε βάρος της χώρας τους. Και φυσικά τους ενοχλεί βαθύτατα το γεγονός ότι μια χώρα που κατά την άποψή τους έχει τύχει τόσο προνομιακής οικονομικής στήριξης τολμάει τώρα με τόσο «αχάριστο» τρόπο να σκέπτεται αν πρέπει να απομακρυνθεί από το Βερολίνο και την ηγεμονική επιρροή του.

* Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου