Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Μαρ 2015

Από τους Θεσμούς του Brussel Group οδηγούμαστε στο Ταμείο των Μακελάρηδων του κόσμου

Ενώ όλα τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ δείχνουν ότι η Ελλάδα φλέγεται με διπλωματικές συναντήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τα μεγάλα πολιτικά κεφάλια της Ε.Ε, στο παρασκήνιο ο κ. Βαρουφάκης κάνει συναντήσεις με οικονομικά φόρουμ αμερικανο-γερμανικών συμφερόντων που έχουν διαλύσει κράτη με πρόσχημα την Δημοκρατία και στρατηγούς Επενδυτές μακελάρηδες.
Από τις 20 μέχρι τις 22 Μαρτίου στο ετήσιο φόρουμ του Brussel Forum που διοργανώνει στις Βρυξέλλες το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ ( German Marshall Fund) θα συμμετάσχει και ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών.

Την στιγμή που ο ελληνικός λαό καίγεται για το τι θα του ξημερώσει μετά τις "διπλωματικές ρήξεις" κυβέρνησης και εταίρων, η κυβέρνηση στέλνει τον σημαντικότερο υπουργό της να λάβει μέρος σε συζητήσεις με τα μεγαλύτερα κεφάλια του παγκόσμιου οικονομικού κόσμου.

Στο Φόρουμ των Βρυξελλών ως προσκεκλημένοι του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ θα παραβρίσκονται: Ο διεθνής επενδυτής Τζορτζ Σόρος, η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Ύπατη Εκπρόσωπος για θέματα εξωτερικής πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι, η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, η Ευρωπαία Επίτροπος Εμπορίου Σεσίλια Μάλμστρομ, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπέι, ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικών Στέφεν Κάμπετερ, και πολλοί άλλοι.

Στους συμμετέχοντες περιλαμβάνονται ακόμη ανώτεροι υπάλληλοι από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών, Αμερικανοί αξιωματούχοι, βουλευτές, ακαδημαϊκοί, καθώς και εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα.

Το νέο Σχέδιο Μάρσαλ του Τσίπρα

Από το 2012 που ο Σύριζα άρχισε να ανεβάζει τα ποσοστά του ως κόμμα, ως οικονομική λύση για την Ελλάδα έφερνε πάντα στο τραπέζι ένα "Νέο Σχέδιο Μάρσαλ". Τι ήξερε ο κύριος Τσίπρας από εκείνη την εποχή και τώρα που όλα δείχνουν ότι το ρευστό στην Ελλάδα στερεύει εφόσον όλα έχουν παγώσει στην παραγωγή της χώρα σπεύδει να ζητήσει ενισχύσεις από Ταμεία τα οποία δημιουργήθηκαν μετά από πολέμους και για να σχεδιάζουν πολέμους; Τι είναι αυτό που κάνει την ελληνική κυβέρνηση να είναι σίγουρη ότι θα αναπτυχθεί μόνο μέσω Ταμείων γερμανικο-αμερικανικών συμφερόντων και πώς ως αριστερός πολιτικός δέχεται μεγαλοεπενδυτές να συζητάνε για την πολιτική και την οικονομία χωρών με εκλεγμένους δημοκρατικά βουλευτές της Ε.Ε;

Αν αυτή είναι η Πολιτική Αλλαγή που θέλει για την ΕΕ ο κύριος Τσίπρας τότε πραγματικά έχει ξεπεράσει τα όρια των μνημονιακών κυβερνήσεων για την παράδοση της ανάπτυξης της χώρας και κατ' επέκταση της εθνικής κυριαρχίας. Στρίβει το τιμόνι ολοταχώς για παράδοση μέσω "αναπτυξιακών επενδυτικών" προγραμμάτων του εθνικού πλούτου της χώρας παίζοντας το χαρτί ακόμα και επικίνδυνων πολιτικών εκτροπών που μπορεί να συμβούν ξαφνικά όπως σε χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης.

Τι είναι το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ;

Ιδρύθηκε το 1972 από την Δυτική Γερμανία με έδρα την Γερμανία για να τιμήσει τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρσαλ, που έσωσε την πολεμοχαρή χώρα διαγράφοντας χρέη και κακουργήματα εναντίον των λαών της Ευρώπης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενισχύοντας την βιομηχανίας της και ισχυροποιώντάς την ξανά, κάνοντάς την ως το πιο κυρίαρχο κράτος στην Ευρώπη μεταπολεμικά.

Το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ σκοπό έχει, σύμφωνα με το καταστατικό του, να ενισχύσει την διατλαντική συνεργασία (ΗΠΑ- Ε.Ε) σε περιφερειακό και ΕΘΝΙΚΟ επίπεδο.

Το σκεπτικό του πρώτου Ταμείου Μάρσαλ (και του σημερινού) βρίσκεται στις παγκόσμιες προκλήσεις βασισμένο στις ίδιες αρχές που το εγκατέστησαν στην Ευρώπη μεταπολεμικά από τα οικονομικά κεφαλαία των ΗΠΑ που θέλησαν κομμάτι της ανάπτυξης και του πλούτου των κρατών της Ευρώπης. Να πάρουν και αυτές κομμάτι του κέρδους μετά την ολοκληρωτική καταστροφή τους από τον Γερμανικό Ναζισμό.

Δε μένει όμως στην "ανάπτυξη" των χωρών. Για να μπορέσει να χαράξει τον δρόμο που θέλει, το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ δρα και "στην χάραξη πολιτικής" των κρατών που επεμβαίνει, με συνεδριάσεις ηγετών και φορέων που σκοπό έχουν το κοινό καλό των ΗΠΑ και των ηγετών της Ευρώπης.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι ο πρώτος σκοπός της γέννησης του συγκεκριμένου Ταμείου ήταν ο εκδημοκρατισμός των χωρών των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας. Ως κομουνιστικά κράτη για τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους, θα έπρεπε να εκδημοκρατιστούν και να αναπτυχθούν σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Πράγμα το οποίο έγινε ξεκινώντας από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την "ανάπτυξη" της Ανατ. Γερμανίας, την Περεστρόικα του Γκορμπατσώφ (σημ: περεστρόικα=αναδόμηση, ανασυγκρότηση, αναδιάρθρωση), τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία και τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Παντού χωμένο με όχημα την "Δημοκρατία" και στρατούς ναζιστικούς

Κεφάλαιο πρώην Γιουγκοσλαβία:
Διαβάζοντας τις εκθέσεις των αναλυτών του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ διαπιστώνει κανείς ότι οι "Σωτήρες" του Ταμείου βρίσκονται πάντα την καίρια στιγμή όταν έχει ήδη επέλθει μια καταστροφή ή καταστρώνεται μία καινούργια.

Σε μία έκθεση του Αμερικανού Ντάγκλας Ντέιβιντσον το 2009 με θέμα το πολιτικό σύστημα της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης αναφέρει: "Ο Εθνοσοσιαλισμός που διέπει την Βοσνία-Ερζεγοβίνη μετά τον πόλεμο θυμίζει μία μίνι Γιουγκοσλαβία. Αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα της και δεν εκδημοκρατιστεί βάση των φιλελεύθερων ιδεωδών η χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να δώσει μεγάλη προσοχή στην μεταρρύθμιση και των δύο αυτών χωρών και να συνεχίσουν να επιδιώκουν την δημιουργία μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας και στις δύο αυτές χώρες".

Ακριβώς 6 χρόνια μετά από αυτή την έκθεση, η Ε.Ε στις 17 Μαρτίου του 2015 άναψε το "πράσινο φως" στην έναρξη εφαρμογής της Συμφωνίας Σύνδεσης και Σταθεροποίησης με την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, πρώτο βήμα προς μία πιθανή μελλοντική ένταξη της χώρας στους κόλπους της ΕΕ.

Τα 28 μέλη-κράτη υιοθέτησαν την πρόταση της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι να τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία Σύνδεσης. Πού αλλού την βρίσκουμε την κυρία Μογκερίνι; Στο ετήσιο Φόρουμ του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ ως Υπατη Αντιπρόσωπο για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής. Μαζί της θα βρίσκεται και ο κ. Βαρουφάκης.

Να θυμηθούμε ποιος ξεκίνησε και με ποιους τον αιματηρό πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία προσαρτώντας στην Ε.Ε κομμάτι-κομμάτι τα κράτη που δημιουργήθηκαν μετά την διαλύσή της; Οι ΕΕ και οι ΗΠΑ με το Νατοϊκό Στρατό ως επικεφαλής των επιθέσεων. Που αλλού βρίσκουμε το ΝΑΤΟ; Στο Φόρουμ των Βρυξελλών για το ετήσιο συνέδριο του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ. Ποιους χρησιμοποίησαν ως πρώτους "απελευθερωτές" της πρώην Γιουγκοσλαβίας οι εταίροι μας; Κροάτες ναζιστικών καταβολών (η φωτό που ακολουθεί είναι αναμνηστική του "απελευθερωτικού" αγώνα των "Γιουγκοσλάβων":


Κροάτες των ακροδεξιών HOS πανηγυρίζουν και χαιρετούν φασιστικά
στα περίχωρα της πόλης Τσάπλινα της δυτικής Ερζεγοβίνης, 1992

Κεφάλαιο Ουκρανία και Ανατολική Ρωσία:
Στην κεντρική σελίδα του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ (German Marshall Fund) υπάρχει μία ολόκληρη ανάλυση για το πώς βλέπει από την πλευρά της η Ε.Ε και το Ταμείο Μάρσαλ την ουκρανική κρίση. Δεν βάζουν όμως στην συζήτηση μόνο την Ουκρανία αλλά όλες τις Ανατολικές περιοχές που συνορεύουν με την Ρωσία.
"Η Ανατολική Γειτονιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις που απορρέουν από τις εξελίξεις στις επιμέρους χώρες από την ΕΠΙΘΕΣΗ της Ρωσίας που κάνει πρώτη φορά ανοικτά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με αποτέλεσμα την αστάθεια ασφάλειας όλης της Ευρώπης. Με δεδομένη την αναγέννηση της γεωπολιτικής της Ανατολικής Ευρώπης, οι εμπειρογνώμονες του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ συνεισφέρουν στη συζήτηση για το πώς η ΕΕ και οι διατλαντικοί εταίροι μπορούν να καθορίσουν μια συνεκτική, ενιαία, και αμοιβαίως επωφελή προσέγγιση για την
αντιμετώπιση της πολιτικής της Ρωσίας".
Το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ που μοναδικό σκοπό θα έπρεπε να έχει την ανάπτυξη μιας κατεστραμμένης ή πτωχευμένης χώρας μέσω επενδυτών, παραδέχεται ότι δρα στην πολιτική χάραξη κρατών πάντα με σημαία την "Δημοκρατία". Γράφει το Ταμείο Μάρσαλ για το θέμα των γειτονικών χωρών της Ρωσίας:
"Με βάση την έρευνα και τη σύγκληση, καθώς και την εμπειρία που αποκτήθηκε μέσα από τη μακροχρόνια υποστήριξή της προς την κοινωνία των πολιτών στην περιοχή, το GMF εστιάζει στον καλύτερο τρόπο για τη μετάβαση, του εκδημοκρατισμού και της χρηστής διακυβέρνησης στην περιοχή. Το GMF δίνει ιδιαίτερη προσοχή ώστε να συμπεριληφθούν οι φωνές πολιτών των συγκεκριμένων κρατών για το έργο του, εφόσον το GMF εμπλέκεται ενεργά στην πολιτική, διοικητική, οικονομική, και στους παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών".
Ουκρανοί νεοναζί κατά την "επανάσταση" υπέρ της ένταξης της χώρας στην Ε.Ε το 2014

Πίσω από τα "αναπτυξιακά" έργα της Ελλάδας

Μέχρι και για το πώς θα εκμεταλλευτούν την ενέργεια της Ελλάδας τον πρώτο λόγο (πάντα συμβουλευτικά) έχει το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ. Τον Δεκέμβριο του 2014 ο σερ Michael Leigh (επικεφαλής του προγράμματος German Marshall Fund (GMF) για τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο) σε έκθεσή του για την συνεργασία Ελλάδας- Ισραήλ- Κύπρου και την δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού για να μεταφερθεί το αέριο της Κύπρου προς την Ε.Ε με σκοπό την απεξαρτητοποίησής της από το φυσικό αέριο της Ρωσίας έγραψε τα εξής:" Η ποσότητα φυσικού αερίου που έχει ανακαλυφθεί ως τώρα στα νερά του Ισραήλ και της Κύπρου περιορίζει τη δυνατότητα των χωρών αυτών να εξελιχθούν σε σημαντικές εξαγωγικές χώρες. Τα εξακριβωμένα αποθέματα επαρκούν για να αλλάξουν τα δεδομένα των οικονομιών τους αλλά όχι για να προσελκύσουν αυτό το είδος επενδύσεων που απαιτούνται για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω αγωγού ή διά θαλάσσης υπό τη μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου".

Δεν αφορά την Ε.Ε, ούτε τις ΗΠΑ που έχουν το πάνω χέρι μέσω του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ αν οι χώρες μπορούν να εξελιχθούν οικονομικά από τους πόρους τους. Δεν θέλουν να έχουν την δύναμη του εθνικού τους πλούτου αν δεν συμφέρει επενδυτές να έχουν κέρδος μέσω του εθνικού πλούτου. Χώρα που εκμεταλλεύεται μόνο προς όφελός της την εθνική της περιουσία για το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ είναι επικίνδυνη.

Κόβουν και ράβουν την ανάπτυξη ή την καταστροφή μιας χώρας ανάλογα με το τι θα κερδίσουν οι επενδυτές που στηρίζουν οικονομικά τις κυβερνήσεις τόσο των κρατών της Ε.Ε όσο και των ΗΠΑ. Άλλωστε ποιος πληρώνει τους προεκλογικούς αγώνες όλων των ηγετών από την Αμερική μέχρι την Κίνα; Αυτοί που μετά την εκλογή τους πρέπει να πάρουν με τόκο όσα έχουν επενδύσει για τους εκπροσώπους των δημοκρατικών πολιτευμάτων που ορίζουν τις τύχες των λαών.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Αλμπάνη 

Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου στο Eurogroup αποτέλεσε την καλύτερη δυνατή επιλογή (ή τουλάχιστον τη λιγότερο κακή) μεταξύ των πραγματικών εναλλακτικών που είχε μπροστά της εκείνη τη στιγμή η νέα ελληνική κυβέρνηση. Με τη συμφωνία η κυβέρνηση μπόρεσε να ξεφύγει από την «παγίδα θανάτου» (μέσω του στραγγαλισμού του τραπεζικού συστήματος) που της είχαν στήσει οι διεθνείς κι εγχώριοι σκληροπυρηνικοί της λιτότητας. Επιπλέον, για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης, σε ένα επίσημο διπλωματικό έγγραφο καταγράφηκαν στοιχεία μιας εναλλακτικής λογικής για την αντιμετώπιση της κρίσης, στον αντίποδα των αντιλήψεων με βάση τις οποίες διαμορφώθηκαν τα μνημόνια. Από την άλλη, μιας και δεν πρέπει να ωραιοποιούμε την κατάσταση, η συμφωνία της 20ης Φλεβάρη εμπεριείχε και σημαντικές παραχωρήσεις από την ελληνική πλευρά, τουλάχιστον συγκριτικά με το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ –οι ΑΝΕΛ δεν έχουν ζήτημα με τις ιδιωτικοποιήσεις...

Μια συμφωνία που δεν εφαρμόζεται

Σχεδόν ένα μήνα μετά τη συμφωνία Ελλάδας-Eurogroup, η κατάσταση έχει διαμορφωθεί ως εξής. Η κυβέρνηση αρχίζει να εφαρμόζει το πρόγραμμά της (Μέτρα Αντιμετώπισης Ανθρωπιστικής Κρίσης, Ανασύσταση ΕΡΤ, Ρύθμιση Ληξιπρόθεσμων Οφειλών στο Δημόσιο-100 δόσεις), ενώ τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών είναι στην Αθήνα για να αντλήσουν στοιχεία σχετικά με την πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει παραβιάσει σε κανένα σημείο τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη. Αντιθέτως, το άλλο συμβαλλόμενο μέρος, δηλαδή το Εurogroup, δεν την εφαρμόζει. Για την ακρίβεια, διάφοροι κύκλοι του έχουν προβεί σε σειρά πράξεων και παραλείψεων που οδηγούν στην πλήρη υπονόμευσή της.

Η υπονόμευση της συμφωνίας από τους ακραία συντηρητικούς ευρωπαϊκούς κύκλους έχει δύο εκφάνσεις. Η πρώτη είναι η διαρκής προσπάθεια να διολισθήσουμε από το περιεχόμενο της συμφωνίας σε αυτό του Μνημονίου και της 5ης αξιολόγησης. Δεν είναι μόνο οι συνεχείς αναφορές διαφόρων ιθυνόντων (με προεξάρχοντα τον Σόιμπλε) σε «μνημόνιο» και «τρόικα». Πιο σημαντική είναι η προσπάθεια επαναφοράς στο τραπέζι πολιτικών που κινούνται έξω από το συμφωνημένο πλαίσιο και συνιστούν μέρος όσων είχε αποδεχτεί η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Αλλά η βασική έκφανση της υπονόμευσης της συμφωνίας αποτελεί το μπλοκάρισμα της χρηματοδότης του ελληνικού Δημοσίου. Σχεδόν ένα μήνα μετά τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη, όχι μόνο δεν έχει ανοίξει η στρόφιγγα της δανειακής χρηματοδότησης, αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν επιτρέπει καν μια μικρή αύξηση του επιτρεπόμενου ορίου για την έκδοση έντοκων γραμματίων ώστε να καλυφθούν όπως-όπως οι χρηματοδοτικές ανάγκες του Δημοσίου. Με πιο απλά λόγια, αν τον Φλεβάρη ήταν το τραπεζικό σύστημα που απειλούταν με ασφυξία, τώρα είναι η σειρά του Δημοσίου.

Προς ένα αδυσώπητο δίλημμα;

Χωρίς να έχουμε την παραμικρή ροπή στις θεωρίες συνωμοσίας, και διατηρώντας πάντα την αυτοσυγκράτηση που είναι αναγκαία όταν πρόκειται κανείς να προβεί σε πολιτικές εικασίες, η μέχρι τώρα συμπεριφορά των ακραία συντηρητικών ευρωπαϊκών κύκλων μπορεί να οδηγήσει στο εξής συμπέρασμα: Μέσω της χρηματοδοτικής ασφυξίας , επιχειρούν να θέσουν την ελληνική κυβέρνηση προ του αδυσώπητου διλήμματος «Τρίτο μνημόνιο ή Grexit». Θέλουν δηλαδή να φέρουν τα πράγματα σε εκείνο το οριακό σημείο που η κυβέρνηση θα πρέπει να υποταχτεί και να προδώσει τη λαϊκή εντολή προκειμένου να καλύψει τις στοιχειώδεις χρηματοδοτικές ανάγκες του Δημοσίου και να παραμείνει στην ευρωζώνη.

Η συμπεριφορά τους δεν υπαγορεύεται βέβαια από τη όποια οικονομική λογική. Τα χρήματα που έχει ανάγκη η Ελλάδα (λίγα δισεκατομμύρια) είναι σταγόνα στον ωκεανό της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ο δε ελληνικός προϋπολογισμός έχει σταθερά πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ η νέα κυβέρνηση διαχειρίζεται τα δημόσια οικονομικά με χρηστό τρόπο.

Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό. Οι κυρίαρχες δυνάμεις της ευρωπαϊκής συντήρησης θέλουν να συντρίψουν πολιτικά τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ για να δολοφονήσουν εν τη γενέσει του ένα εναλλακτικό πολιτικό παράδειγμα με πανευρωπαϊκή ακτινοβολία. Χτυπάνε τον ΣΥΡΙΖΑ για να τελειώσουν με το Podemos και το Sinn Fein.

Επιπλέον, η ραγδαία άνοδος του δεξιού λαϊκισμού στη Γερμανία ωθεί τον συνασπισμό εξουσίας υπό την Μέρκελ στη συντηρητικοποίηση και, κυρίως, την εθνική περιχαράκωση. Το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε λειτουργεί πολύ περισσότερο σαν μια γερμανική ηγεσία, παρά σαν μια ευρωπαϊκή ηγεμονική δύναμη.

Οι δύσκολες επιλογές

Η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει αποδείξει ότι έχει σαν θεμελιώδη αρχή το σεβασμό στη λαϊκή εντολή. Για πρώτη φορά έχουμε μια κυβέρνηση που βασική έγνοια της είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολλών και όχι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των λίγων. Επίσης, η κυβέρνηση, σε αυτές τις πρώτες εβδομάδες, έδειξε ότι εκτός από εντιμότητα, διαθέτει και πολιτικό κριτήριο, αφού και ελιγμούς έκανε και συμμαχίες οικοδόμησε. Αυτό που λογικά πράττει τώρα η κυβέρνηση είναι η συνέχιση της οικοδόμησης συμμαχιών με στόχο να αρθεί το αδιέξοδο και να μην ευοδωθούν τα σχέδια των σκληροπυρηνικών της λιτότητας. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να τα καταφέρει.

Ωστόσο, αν τα πράγματα φτάσουν στο έσχατο σημείο, και το δίλημμα είναι «Τρίτο Μνημόνιο ή Grexit», η απάντηση μια κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας επουδενί μπορεί να είναι «Τρίτο Μνημόνιο». Και αυτό όχι γιατί ο Grexit είναι η βασιλική οδός προς την ανάπτυξη, όπως αφελώς ορισμένο διατείνονται –κάθε άλλο: το Grexit θα σημάνει πτώση του ΑΕΠ και θα υπαγορεύσει περιοριστικές πολιτικές. Ούτε μόνο γιατί πολιτικά αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να «σηκώσει» μνημονιακές πολιτικές –το διακύβευμα αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιο σημαντικό από το όποιο (καλώς εννοούμενο) κομματικό συμφέρον.

Δύο είναι οι βασικοί λόγοι που πρέπει να οδηγήσουν στην (πραγματικά επώδυνη) επιλογή του Grexit αν τα πράγματα εντέλει φτάσουν στο όριο. Ο πρώτος είναι ότι τα όποια μνημονιακά υφεσιακά μέτρα αναγκαστεί να πάρει η κυβέρνηση, δεν θα είναι ούτε τα τελευταία ούτε θα ανοίξουν το δρόμο στην ανάκαμψη για τους πολλούς. Αντιθέτως, η διατήρηση του μνημονιακού πλαισίου εγγυάται, από τη μια μεριά, τη διαρκή λήψη νέων μέτρων όταν δεν πιάνονται οι (άπιαστοι) στόχοι του προγράμματος, και από την άλλη, παγιώνει την οικονομική στασιμότητα (με ύφεση ή πολύ μικρούς ρυθμούς ανάπτυξης), αφού δεν προβλέπει πολιτικές για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Το Grexit είναι πολύ επώδυνο (γι’ αυτό και ορθά δεν ήταν η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ), αλλά σε βάθος χρόνου μπορεί να ανοίξει προοπτικές που δεν υπάρχουν στο μνημονιακό πλαίσιο.

Ο βασικός όμως λόγος που αν τα πράγματα (με ευθύνη των Ευρωπαίων) φτάσουν στο όριο, δεν μπορεί να αποτελέσει επιλογή το τρίτο Μνημόνιο, δεν είναι αυστηρά οικονομικός. Το τρίτο Μνημόνιο θα σημάνει μια άνευ προηγουμένου ταπείνωση του λαού, ιδιαίτερα σε μια στιγμή που οι εκλογές έχουν φέρει έναν άνεμο ελπίδας και ανάτασης. Ένας λαός ταπεινωμένος όχι μόνο δεν μπορεί να σταθεί πολιτικά αξιοπρεπής μέσα στην Ευρώπη, αλλά ούτε και να φανεί δημιουργικός στο οικονομικό πεδίο –η ψυχολογία συνιστά βασική πτυχή της οικονομικής δραστηριότητας. Ο ταπεινωμένος λαός θα βυθιστεί στον κυνισμό και την απάθεια, με κίνδυνο να στραφεί στις δυνάμεις του φασιστικού σκότους, Παράλληλα, η ταπείνωση του ελληνικού λαού θα ενταφιάσει την αριστερή ελπίδα σε όλη την Ευρώπη.

Αν λοιπόν τα πράγματα φτάσουν στο όριο, κι έχουμε να διαλέξουμε αυστηρά μεταξύ πολύ επώδυνων επιλογών, πρέπει να προτιμήσουμε τη λιγότερό κακή, αυτήν δηλαδή που δεν αποκλείει και την παραμικρή ακτίνα φωτός.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την πρόοδο της Ελλάδας στον τομέα της καταπολέμησης της διεθνούς δωροδοκίας καταγράφει έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που θα δοθεί αύριο Παρασκευή στη δημοσιότητα.

Η έρευνα που έχει συνταχθεί από την ομάδα εργασίας του ΟΟΣΑ για την καταπολέμηση της δωροδοκίας, αξιολογεί και διατυπώνει συστάσεις σχετικά με την εφαρμογή και την υλοποίηση, εκ μέρους της Ελλάδας, της Συνθήκης του ΟΟΣΑ για την καταπολέμηση της δωροδοκίας σε διεθνείς εμπορικές συναλλαγές.

Σύμφωνα με πληροφορίες η έκθεση θα είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική και θα αναφέρεται σε υποθέσεις που αν και είδαν το φως της δημοσιότητας δεν ερευνήθηκαν επαρκώς από τις ελληνικές Αρχές.

Σημειώνεται πως το 2012 η ομάδα εργασίας του ΟΟΣΑ για την καταπολέμηση της δωροδοκίας δεν μπόρεσε – εν μέσω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης στη χώρα – να προβεί σε ορθή εξέταση πολλών ζητημάτων, λόγω της παράλειψης των ελληνικών αρχών να δώσουν έγκαιρη πληροφόρηση, λεπτομερή στατιστικά στοιχεία και μεταφρασμένη νομοθεσία.

Έτσι, αποφασίσθηκε η Ελλάδα να υποβληθεί σε νέα αξιολόγηση προκειμένου να εξεταστούν συγκεκριμένα θέματα σε πολλούς τομείς στους οποίους υπολειπόταν η εφαρμογή της Συνθήκης εκ μέρους της Ελλάδας.

Ήδη από το 2012 ο ΟΟΣΑ είχε συστήσει στην Ελλάδα να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι υποθέσεις δωροδοκίας αλλοδαπών θα διερευνώνται σοβαρά και θα διώκονται με πρόσφορο τρόπο.

Ενδεικτικά είχε συστήσει η Ελλάδα να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τη δωροδοκία αλλοδαπών μεταξύ των δικαστών και των Εισαγγελέων, μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης και να διασφαλίσει ότι όλες οι αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου θα έχουν την εξουσία να ερευνούν αυτή την αξιόποινη πράξη.

Επιπλέον, είχε συστήσει στην Ελλάδα να εξορθολογήσει και να εξαλείψει τις επαναλαμβανόμενες κανονιστικές διατάξεις οι οποίες ισχύουν για το αδίκημα της δωροδοκίας αλλοδαπών, την ευθύνη και τα χρηματικές ποινές εις βάρος νομικών προσώπων, τη δήμευση και τα λογιστικά παραπτώματα που σχετίζονται με δωροδοκία αλλοδαπών.

Τέλος, ο ΟΟΣΑ είχε παρατηρήσει ότι η Ελλάδα δεν είχε θεσπίσει κατάλληλα μέτρα για την προστασία των πληροφοριοδοτών, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, από διακρίσεις ή πειθαρχικά μέτρα. 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αντεπίθεση ΕΕ στον ρωσικό «πόλεμο» προπαγάνδας
Σχέδιο δράσης από τους «28» στις Βρυξέλλες

Στις Βρυξέλλες είναι στραμμένα όλα τα βλέμματα, καθώς ξεκινά η Σύνοδος Κορυφής, στο περιθώριο της οποίας αναμένεται να συζητηθεί το ελληνικό ζήτημα. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και η ελληνική κυβερνητική αποστολή έφτασαν στη βελγική πρωτεύουσα νωρίτερα το μεσημέρι για να δώσουν την πολιτική μάχη στην επταμερή και στις κατ' ιδίαν επαφές που πιθανώς θα έχει ο Αλ..Τσίπρας με Μέρκελ και Ολάντ.

Ωστόσο, η γερμανίδα καγκελάριος, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και ο Ντόναλντ Τουσκ έσπευσαν το πρωί να χαμηλώσουν τον πήχη των προσδοκιών λέγοντας ότι δεν θα υπάρξει κάποια απόφαση για την Ελλάδα.

Την παραπάνω θέση διατύπωσε και προσερχόμενη στη Σύνοδο Κορυφής η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, η οποία κάλεσε τους δημοσιογράφους να μην αναμένουν καμία απόφαση για την Ελλάδα σήμερα, λέγοντας ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο Eurogroup και έτσι θα παραμείνει.

«H EE χρειάζεται γενναίες πολιτικές πρωτοβουλίες», δήλωσε ο ελληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, προσερχόμενος σήμερα στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες.

«Η ΕΕ χρειάζεται γενναίες πολιτικές πρωτοβουλίες, που θα σέβονται τόσο τη δημοκρατία, όσο και τις Συνθήκες. Ώστε να αφήσουμε πίσω μας την κρίση και να οδηγηθούμε προς την ανάπτυξη» δήλωσε ο πρωθυπουργός.

Ο Βέλγος πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ καταφέρθηκε εναντίον του σχεδίου να συζητηθούν τα ζητήματα της Ελλάδας στην ευρωζώνη με τους ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας, χωρίς τη συμμετοχή του Βελγίου και άλλων μικρότερων κρατών της ένωσης.

«Είναι μια άσχημη μέθοδος», δήλωσε στους δημοσιογράφους κατά την άφιξή του για την Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.

Ο φινλανδός πρωθυπουργός Αλεξάντερ Σταμπ εξέφρασε την πλήρη εμπιστοσύνη του στην Γαλλία και την Γερμανία για τον χειρισμό του θέματος της Ελλάδας, στη συνάντηση που θα γίνει στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής. Νωρίτερα προσερχόμενος στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ο ίδιος είπε πως δεν κάνει ψυχοθεραπεία στο ευρώ. Το ευρώ είναι το κοινό μας νόμισμα. Υπάρχουν κοινοί κανόνες που η Ελλάδα πρέπει σεβαστεί».

Την ανάγκη να σεβαστεί η Ελλάδα τις δεσμεύσεις της υπογράμμισε, κατά την άφιξή του στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες, ο Γάλλος Πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ.
    
Ο κ. Ολάντ τόνισε ότι στη σημερινή συνάντηση για την Ελλάδα πρέπει να επισημανθεί η ανάγκη να γίνουν σεβαστές οι δεσμεύσεις και συγκεκριμένα αυτές που απορρέουν από την απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. «Η Ελλάδα πρέπει να δείξει ότι προωθεί τις μεταρρυθμίσεις που έχει συμφωνήσει και η Ευρώπη πρέπει να διαθέσει στην Ελλάδα τα χρηματοδοτικά μέσα για την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων» ανέφερε ο Γάλλος Πρόεδρος.
    
Επίσης, επισήμανε ότι η χώρα του κάνει τα δέοντα για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, ενώ υπενθύμισε ότι υπάρχουν δεσμεύσεις που ισχύουν για όλες τις χώρες.
    
Κληθείς να σχολιάσει το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, ο κ. Ολάντ δήλωσε ότι δεν τον σοκάρει και ότι το ζητούμενο είναι οι πλούσιοι στην Ελλάδα να πληρώνουν φόρους.

Την ανάγκη να υπάρξει άμεσα συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ, τόνισε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς κατά την άφιξή του στη σημερινή συνάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, ενόψει της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Ο Μάρτιν Σουλτς τόνισε την ανάγκη να δράσει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση. «Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στις Βρυξέλλες και ανάμεσά τους κι εγώ που θέλουμε να βοηθήσουμε την ελληνική κυβέρνηση κι ειδικά τον ελληνικό λαό όμως χρειαζόμαστε συγκεκριμένες προτάσεις από την ελληνική κυβέρνηση», δήλωσε ο Μ. Σουλτς. Επίσης εξέφρασε την ελπίδα «ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να μοιράζεται την ίδια άποψη με τους άλλους ηγέτες ως προς το θέμα των μεταρρυθμίσεων που θα οδηγήσουν σε λύση».

Αισιόδοξος για την έκβαση της σημερινής Συνόδου Κορυφής επί του ελληνικού ζητήματος εμφανίστηκε εξάλλου ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς.

Προσερχόμενος στη συνάντηση των Σοσιαλιστών, ο αντιπρόεδρος τόνισε πως η Επιτροπή και ειδικότερα ο πρόεδρός της Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ εργάζονται για εξεύρεση λύσης. Προέτρεψε επίσης τον Αλ. Τσίπρα να διασαφηνίσει ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που σκοπεύει να προωθήσει.

Ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν εξέφρασε ακόμη την επιθυμία «να βρεθεί λύση προς όφελος του ελληνικού λαού» και δήλωσε πεπεισμένος πως «υπάρχει πάντα η δυνατότητα να βρεθεί λύση».

«Η βρετανική οικονομία βρίσκεται σε μια δυνατή πορεία. Η Μεγάλη Βρετανία και η Ελλάδα βρίσκονταν στο ίδιο καράβι πριν από πέντε χρόνια και η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός πως λάβαμε δύσκολες αποφάσεις κοιτώντας στη μακροπερίοδο και ο Βρετανικός λαός κόπιασε σημαντικά» δήλωσε ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον.

«Είμαι αποφασισμένος να μην αναιρέσουμε την πρόοδό μας και άλλα κόμματα στη Βρετανία θέλουν να δανειστούν, να ξοδέψουν και να φορολογήσουν περισσότερο. Θέλω να οικοδομήσουμε σε αυτό και να μην πισωγυρίσουμε» πρόσθεσε.

Η Πρωθυπουργός της Δανίας, Χέλε Τόρνινγκ-Σμιτ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η ρητορική ανάμεσα στην Αθήνα και το Βερολίνο δεν ανήκει στην ΕΕ.

«Η αίσθηση μεταξύ των πολιτικών ηγετών είναι ότι η Ελλάδα και οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους εδώ. Η μπάλα είναι στο γήπεδό τους» δήλωσε ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Εντα Κένι.

Ο πρωθυπουργός ζήτησε χρόνο και χώρο και του δόθηκε ώστε να επανέλθει με βιώσιμες και εφαρμόσιμες προτάσεις. Η Ελλάδα πρέπει να προβληματιστεί γιατί ο χρόνος εξαντλείται».

Σχέδιο δράσης για να αποκρούσει τη ρωσική εκστρατεία παραπληροφόρησης γύρω από την ουκρανική κρίση θα ετοιμάσει έως τον Ιούνιο η Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με το προσχέδιο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής.

Ως προς τις κυρώσεις, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ δήλωσε από τις Βρυξέλλες ότι η πίεση πρέπει να διατηρηθεί στη Μόσχα έως την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας εκεχειρίας.

«Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να υποστηρίξουμε την Ουκρανία είναι μέσω της διατήρησης της πίεσης των κυρώσεων στη Ρωσία έως ότου δούμε την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας της Μινσκ» δήλωσε ο Ντοναλντ Τουσκ σε συνέντευξη Τύπου πριν την έναρξη των εργασιών της Συνόδου Κορυφής, όπου και θα συζητηθεί το θέμα των κυρώσεων.

Στο προσχέδιο του κειμένου συμπερασμάτων, η ΕΕ καλεί όλες τις πλευρές να εκπληρώσουν άμεσα και στο ακέραιο τις δεσμεύσεις τους που απορρέουν από τη συμφωνία του Μινσκ και υπογραμμίζει την ευθύνη των ρωσικών αρχών ως προς αυτό. Παράλληλα, η ΕΕ επαναλαμβάνει ότι είναι έτοιμη να υποστηρίξει τη διαδικασία, ιδίως σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα του ΟΑΣΕ να επιτηρήσει και να επαληθεύσει την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στο Μινσκ.

Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των «28» καλούν επίσης την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι να προετοιμάσει, σε συνεργασία με τα κράτη-μέλη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, σχέδιο δράσης έως τον Ιούνιο για την αντιμετώπιση της ρωσικής εκστρατείας παραπληροφόρησης.

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογραμμίζει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι εκστρατείες παραπληροφόρησης της Ρωσίας και καλούν την Ύπατη Εκπρόσωπο, σε συνεργασία με τα κράτη-μέλη και τους θεσμούς της ΕΕ, να προετοιμάσει έως τον Ιούνιο ένα σχέδιο δράσης στρατηγικής επικοινωνίας για να υποστηριχθεί η ελευθερία του Τύπου. Η δημιουργία μίας ομάδας επικοινωνίας είναι το πρώτο βήμα» επισημαίνεται στο προσχέδιο, το οποίο αναμένεται να υιοθετήσουν οι ηγέτες της ΕΕ.

Ευρωπαϊκή πηγή είχε δηλώσει εντός της εβδομάδας ότι το σχέδιο προβλέπει τη συγκρότηση μίας ομάδας στις Βρυξέλλες, «η οποία θα παρακολουθεί τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, θα εντοπίζει τα κατάφωρα ψεύδη [...] και θα ενημερώνει τα κράτη για να αντιδρούν».

Το σχέδιο αντιμετώπισης της ρωσικής προπαγάνδας συζητείται εδώ και μήνες στην ΕΕ, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο μιντιακός πόλεμος της Ρωσίας όσον αφορά την κρίση στην Ουκρανία.

* Τηλεφωνική επικοινωνία είχαν, εν τω μεταξύ, την Πέμπτη ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, κατά την οποία συμφώνησαν ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας πρέπει να συνδεθούν άμεσα με την πλήρη εφαρμογή των όρων της ειρηνευτικής συμφωνίας του Μινσκ, αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Λευκός Οίκος.

«Όσο η Ρωσία συνεχίζει να πυροδοτεί τη βία και την αστάθεια στην Ουκρανία, η διεθνής κοινότητα πρέπει να είναι έτοιμη να αυξήσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας για αυτές της τις ενέργειες», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ο Μπάιντεν χαιρέτησε επίσης την απόφαση του ουκρανικού κοινοβουλίου να προσδώσει ειδικό καθεστώς στους αντάρτες που ελέγχουν τις ανατολικές περιοχές της χώρας και να τους επιτρέψει περιορισμένη αυτοδιοίκηση -αλλά μόνο εφόσον διεξαχθούν τοπικές εκλογές σύμφωνα με την ουκρανική νομοθεσία, γεγονός που έχει προκαλέσει την οργή της Μόσχας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μια καλοκαιρινή μέρα ο Viktor Kazachenko ταξίδευε από ένα μικρό χωριό στις στέπες του Βόρειου Καζακστάν στην πλησιέστερη πόλη. Αλλά δεν έφτασε ποτέ. "Ο εγκέφαλός μου σταμάτησε να λειτουργεί. Αυτό ήταν. Δεν θυμάμαι τίποτα". Ο Kazachenko είχε "χτυπηθεί" από τη... "νόσο του ύπνου" η οποία πλήττει την περιοχή Kalachi και το απομακρυσμένο χωριό που βρίσκεται περίπου 300 χιλ από τη πρωτεύουσα του Καζακστάν, Αστάνα. Σε αυτό το χωρίο οι κάτοικοι φοβούνται να κοιμηθούν...

Με αυτή την μαρτυρία ξεκινά το ρεπορτάζ του Guardian για την "μυστήρια" όπως χαρακτηρίζεται ασθένεια που έχει κάνει την εμφάνισή στο χωριό και η οποία έχει ρίξει σε κόμμα ακόμη και επί μέρες, όχι μόνο κατοίκους της περιοχής αλλά και επισκέπτες.

Ο κ. Kazachenko κοιμήθηκε στις 28 Αυγούστου και ξύπνησε στις 2 Σεπτεμβρίου στο νοσοκομείο. Όπως εξηγεί, μιλώντας στο EuroasiaNet.org δεν έχει καμία μνήμη για όσα συνέβησαν ενώ αξίζει να σημειωθεί πως έπεσε σε βαθύ ύπνο ενώ οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του με συνεπιβάτη τη σύζυγό του και φυσικά μόνο από θαύμα δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

Αφού ξύπνησε -και για αρκετά μεγάλο διάστημα- ο κ. Kazachenko είχε αρκετά προβλήματα, όπως δυνατούς πονοκεφάλους, υψηλή αρτηριακή πίεση κα. "Για περίπου έξι μήνες δεν ήξερα που να ακουμπήσω. Με επηρέασε πνευματικά. Είμαι διαρκώς σε εγρήγορση". 

Τα πρώτα περιστατικά και οι έρευνες των επιστημόνων

Η περίεργη αυτή νόσος, "χτύπησε" την περιοχή την άνοιξη του 2013 και αρχικά "νόσησαν" 120 κάτοικοι, δηλαδή περίπου το 1/4 του πληθυσμού της περιοχής. Τα δύο τελευταία περιστατικά καταγράφηκαν την 1η Μαρτίου και πλέον ο αριθμός πολιτών που έχουν επηρεαστεί έχει φτάσει τους 152 ενώ αρκετοί κάτοικοι της περιοχής έχουν πέσει σε κατάσταση βαθύ ύπνου περισσότερες από δύο φορές.

"Ζούμε όλοι με το φόβο πως θα μας πάρει ο ύπνος" δηλώνει η Tatyana Shumilina, εκφράζοντας τη σκέψη όλων των κατοίκων του χωριού.

Η "νόσος του ύπνου", όπως τη χαρακτηρίζει ο Guardian, απασχολεί έντονα γιατρούς και επιστήμονες οι οποίο εκπονούν διάφορα τεστ προκειμένου να διερευνηθεί εάν στην περιοχή υπάρχουν αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας, μονοξειδίου του άνθρακα, ραδόνιο και άλλες τοξικές ουσίες ή βαρέα μέταλλα που θα μπορούσαν να έχουν σχέση με τη "νόσο". Αποφάνθηκαν όμως πως η ακτινοβολία είναι εντός των επιτρεπτών ορίων.

Τον Ιανουάριο ο Σεργκέι Λουκασένκο, διευθυντής του Ινστιτούτου του Εθνικού Πυρηνικού Κέντρου για την ασφάλεια της ακτινοβολίας, αναγνώρισε ότι σε ορισμένα από τα σπίτια των κατοίκων που επλήγησαν καταγράφηκαν επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα δέκα φορές υψηλότερα από τα επιτρεπτά. Αυτό, όπως είπε, θα μπορούσε να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα με την «ασθένεια του ύπνου». Οι απαντήσεις όμως που έδωσε δεν φάνηκαν να είναι επαρκείς.

Η κυβέρνηση του Καζακστάν παρακολουθεί το φαινόμενο και έχει ήδη συσταθεί μια επιτροπή για το συντονισμό της έρευνας που διεξάγεται. Μέχρι τα τέλη του 2014 είχαν διενεργηθεί περισσότεροι από 20.000 εργαστηριακοί και κλινικοί έλεγχοι (στον αέρα, το έδαφος, το νερό, τα τρόφιμα, τα ζώα, τα οικοδομικά υλικά και στους ίδιους τους κατοίκους). Οι έρευνες όμως συνεχίζονται αφού μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν σαφή αποτελέσματα.

Ακόμη και οι εξετάσεις των ασθενών στα νοσοκομεία της Αστάνα όπου μεταφέρονται όσοι πέφτουν σε βαθύ ύπνο, δεν έχουν προσφέρει αξιοποιήσιμα ευρήματα και έτσι η κυβέρνηση έχει απευθυνθεί στη διεθνή ιατρική κοινότητα για βοήθεια. 

Οι κάτοικοι υποπτεύονται το ορυχείο ουρανίου

Παρά την έλλειψη επιστημονικών απαντήσεων, οι κάτοικοι πιστεύουν πως έχουν την απάντηση. Αρκετοί εκτιμούν πως η αιτία του...κακού είναι ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο το οποίο βρίσκεται στην είσοδο του χωριού. Πρόκειται για το ορυχείο Krasnogorskiy στο οποίο επί Σοβιετικής Ένωσης εργάζονταν χιλιάδες Ρώσοι, οι οποίοι ειδικεύονταν στην εξόρυξη ουρανίου το οποίο χρησιμοποιείτο για την τροφοδοσία των σοβιετικών πυρηνικών όπλων και των ενεργειακών εγκαταστάσεων της χώρας. Πλέον είναι ένα ορυχείο "φάντασμα", αφού εγκαταλείφθηκε σταδιακά από το 1990. Σήμερα στην περιοχή γύρω από το ορυχείο, ζουν μόνο μερικές δεκάδες οικογένειες. Ωστόσο, κανένα από τα μέλη αυτών των οικογενειών δεν έχει πέσει σε βαθύ ύπνο, ενώ δεν υπήρξε ποτέ καμία αναφορά πως κάποιοι εκ των μεταλλωρύχων βίωσαν κάτι ανάλογο. 

Σκέψεις για την απομάκρυνση των κατοίκων

Ο δήμαρχος της περιοχής, Asel Sadvokasova ο οποίος έχει πέσει και αυτός θύμα της "νόσου του ύπνου", τονίζει πως θα πρέπει να ληφθούν άμεσα και στοχευμένα μέτρα και ο ίδιος προκρίνει την λύση της μεταστέγασης των κατοίκων. Ήδη μάλιστα 100 κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει την περιοχή αλλά παραμένουν σε αυτή άλλοι 425 πολίτες. Όπως τονίζει ο δήμαρχος, η μετεγκατάσταση γίνεται εθελοντικά αλλά όπως φαίνεται "κάποιοι εκ των κατοίκων αντιστέκονται".

"Δεν πάω πουθενά", λέει ένας εκ των κατοίκων της περιοχής. "Γιατί να φύγω; Ζω εδώ επί 40χρόνια. Εδώ θα πεθάνω". Η σύζυγός του Raisa, δηλώνει επίσης πως δεν θέλει να φύγει. "Έχω ζήσει σε αυτό το σπίτι για 20 χρόνια. Έχω ζήσει σε αυτό το δρόμο για 60 χρόνια...Τώρα, πού θα με στείλουν; Τι με περιμένει εκεί;".

Πηγή: HuffPost Greece,The Guradian 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ΟΝΕ δεν είναι κάτι δικό μας.
Δεν μας ταιριάζει.
Είναι δικό τους νεοφιλελεύθερο ολιγαρχικό κατασκεύασμα.
Εμείς έχουμε άλλη φιλοσοφία.
Μπήκαμε με ψεύτικα στοιχεία και όπως ήταν επόμενο τελικά χρεοκοπήσαμε μέσα στην ΟΝΕ.

Τα λίγα δισεκατομμύρια που έχει ανάγκη η χώρα μας είναι σταγόνα στον ωκεανό των τρισεκατομμυρίων της ολιγαρχικής ΟΝΕ.
Κάθε μήνα μόνο η ΕΚΤ εκδίδει νέο χρήμα 60 δις και όμως στην Ελλάδα δεν δίνουν ούτε ευρώ. Το γιατί, ας το απαντήσουν οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης και της Ελλάδας...

Δεν μας θέλουν, πως αλλιώς να μας δώσουν να το καταλάβουμε.
Τους χαλάμε τη νεοφιλελεύθερη αυστηρότητα.
Μας εξευτελίζουν ωμά και μας κλοτσούν να φύγουμε.
Μας έχουν καταλάβει ότι έχουμε πάθος με το ευρώ και για να μην μας διώξουν μας ζητούν τα πάντα.
Ζητούν το ξεπούλημα της χώρας μας και εμάς δούλους.
Κι εμείς το συζητάμε με σκυμμένο κεφάλι.

Ευρώ πάση θυσία προπαγανδίζει η ελληνική ολιγαρχία...

Για πόσο ακόμα δεν θα έχουμε εθνική υπερηφάνεια;
Για πόσο ακόμα θα είμαστε ζήτουλες;
Για πόσο ακόμα θα είμαστε ευρωξιπασμένοι;

Πότε επιτέλους θα αρχίσουμε να βασιζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και όχι στα (ψεύτικα) δανεικά των άλλων;

ΥΓ. ΟΝΕ – Οικονομική Νομισματική Ένωση ή Ολιγαρχική Νεοφιλελεύθερη Ένωση...;

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια πάνε χαμένα όταν κατόπιν εορτής, προσπαθούν να βρούνε τον στόχο τους, να δώσουν νόημα στο συναίσθημα, ή ακόμη να δημιουργήσουν έναν άτυπο θεσμό, ξέχωρα από τους συνηθισμένους στερεοτυπικούς θεσμούς που επιβάλλονται από τα κράτη και τις αλλοτριωμένες κοινωνίες στην ατομική συνείδηση του καθενός. Όταν αυτά τα λόγια δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν το απεχθές, το κατακριτέο και καταδικαστέο γεγονός…

Πάραυτα η παραπάνω άποψη μπορεί να ξεπεραστεί, αν στην θέση της βουβής οργής και της ένοχης σιωπής αντιτάξουμε την ζωντανή κραυγή. Την έμπρακτη εναντίωση σε κάθε έγκλημα που συμβαίνει μέσα και έξω από εμάς. Αν ενάντια στην θλίψη και στην εξαθλίωση, στο καθημερινό μας βάσανο, καταφέρουμε και ουρλιάξουμε με πόνο για το τώρα και το χθες αλλά και αγωνία για το αύριο. Γιατί εν τέλει, είναι καλύτερα να πεθάνουμε ουρλιάζοντας παρά να ζήσουμε μια ζωή μέσα στην σιωπή.

Ο κόσμος έχει εδώ και καιρό παραιτηθεί από το χτίσιμο του αύριο. Κι όταν παραιτείσαι από το δικό σου αύριο, παραιτείσαι κι από τη ζωή σου. Είναι πολύ εύκολο λοιπόν, για την οποιαδήποτε κοινωνία που παραδόθηκε στους διαχρονικούς της βιαστές, στους λωποδύτες των ονείρων και στους καταχραστές των αξιών της ανθρωπότητας, να ανέχεται ακόμη και το χειρότερο των εγκλημάτων, όταν αυτό δεν επηρεάζει άμεσα τον υποτιθέμενο μάρτυρα στο έγκλημα. Γιατί πλέον είναι πολυτέλεια να ασχολείσαι με τον διπλανό σου και ακόμη πιο πολυτέλεια με τον οποιονδήποτε κολασμένο που βρίσκεται στην άλλη άκρη.

Δεν υπάρχει συναισθηματικός χώρος για να κλάψουμε έναν άγνωστο. Έχουμε ήδη φουλάρει από θλίψη και απελπισία. Κι ο καθένας από εμάς τραβά το δικό του κανάλι πιστεύοντας λανθασμένα πως θα την βρει την άκρη μονάχος και θα επιβιώσει σε αυτό τον σκατόκοσμο που όλα φαίνονται νορμάλ, κι όμως τίποτε δεν είναι…

Είναι μεγάλο βάρος να παίρνεις πάνω σου την ευθύνη των λόγων και των πράξεών σου και να αντιμετωπίζεις γενναία το τέρας που σε καταβροχθίζει κάθε μέρα. Υπάρχουν πολλές φυλακές, αλλά μονάχα μια ελευθερία. Πάντα το τίμημα της οποιασδήποτε απελευθέρωσης είναι δυσβάσταχτο. Πολλοί δεν το αντέχουν, δεν θέλουν καν να καταλάβουν. Γι αυτό και οι λέξεις, οι όμορφες λέξεις τώρα τελευταία έχουν πάρει άλλο νόημα. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να σκέφτονται και να δημιουργούν ιστορίες. Σταμάτησαν να κάνουν όνειρα και οι λέξεις που κάποτε γέμιζαν τον νου που ήθελε μόνο να μάθει και να σκέφτεται δεν ακούγονται στην σκέψη τους.

Κάθομαι και παρατηρώ την κίνηση των ανθρώπων και των οχημάτων, σε μια σύγχρονη Βαβέλ στην άλλη άκρη του κόσμου. Εκεί που το όνειρο για μια καλύτερη ζωή συναντά την καθημερινή κραιπάλη και την πανταχού παρούσα αλλοτρίωση… περιτυλιγμένα με παραδεισένιες προσδοκίες. Αλλά ο θάνατος υπάρχει παντού. Η σιωπή, η μιζέρια, η αγωνία, η υποδούλωσή μας στο χρήμα και στην ανάγκη κυριεύει τα συναισθήματα και μας κατακτά ολοκληρωτικά. Είναι ένας μηχανισμός, μια αρρώστια ύπουλη που καταστρέφει το άτομο και την κοινωνία. Δεν μας αφήνει περιθώρια να οικοδομήσουμε τα συναισθήματά μας μαζί και επομένως δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε τον αυριανό δικό μας κόσμο.

Αυτός ο σκατόκοσμος, είναι στην ουσία πεθαμένος και εμείς μέσα του νεκροζώντανοι που μη έχοντας άλλη επιλογή, υπομένουμε το καθημερινό μας μαρτύριο, εκφράζοντας την αγανάκτηση και την οργή μας με πολλούς τρόπους. Γιατί δεν μπορώ να δεχτώ πως ζούμε σε ένα δίκαιο κόσμο ακόμη κι αν μου συμβαίνουν τα καλύτερα των πραγμάτων.

Μπορεί τα ουρλιαχτά μας και οι πράξεις μας εναντίον αυτής της οργανωτικής μορφής του κόσμου, να μην ταιριάζουν πάντα. Μα διαλέγουμε να ουρλιάζουμε για να μη μας καταπιεί η μηχανιστική σιωπή αυτού του ήδη πεθαμένου κόσμου, των ανθρώπων εκείνων που προτιμούν να έχουν την λιγοστή τους ασφάλεια μέσα στο γαμωσύστημα και στην οποιαδήποτε χυδαία νομιμότητα και να παραμένουν μουγκοί και κουφοί μπροστά στην αθλιότητα της καθημερινότητας.

Το χειρότερο στην τραγική πτώση των ανθρώπων δεν είναι που κάποια στιγμή θα βρεθούν πέντε δέκα γαμημένα κωλόπαιδα που θα καταστρέψουν την ζωή ενός αθώου, ούτε δέκα είκοσι, εκατό αφεντικά που θα μας κάνουν το βίο αβίωτο, ούτε καν 300 επαγγελματίες πολιτικοί απατεώνες (δεξιοί/αριστεροί) που υπηρετούν πιστά ένα σύστημα που εξοντώνει.

Είναι τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που κοιτάνε την ζωή τους δίχως στην πραγματικότητα να τους καίγεται καρφί για τον διπλανό τους και για τις αιτίες της δυστυχίας τους.
Είναι όλοι αυτοί που θα δεχθούν την πιο άδικη και απατηλή εξήγηση και θα πεισθούν για την ενοχή του αδύναμου και του διαφορετικού και θα τον καταδικάσουν γιατί έκανε το λάθος να γεννηθεί ή να θέλει να ζήσει διαφορετικά.

Και όχι μόνο… Και αυτό δεν αποτελεί μια μίζερη και απελπιστική οπτική της κοινωνίας. Μα είναι η ίδια η πραγματικότητα που γεννά την απελπισία και που είναι ορατή μόνο σε αυτούς που θέλουν να την αλλάξουν.
Γιατί για να αλλάξεις αυτό τον γαμημένο κόσμο,πρέπει να το θέλεις πραγματικά. 
Και να συγκρουστείς και να αναλάβεις τις ευθύνες των λόγων και των πράξεών σου. 
Μόνο τότε θα είσαι ελεύθερος.
Και ο κόσμος δυστυχώς έχει κάνει εδώ και χρόνια την επιλογή του…

Πηγή Ανώνυμος και Μαύρη Λίστα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Ακούγονται εκατέρωθεν. Κι όσο πάει και πιό δυνατά.

Έχουμε πει τόσες και τόσες φορές ότι η κρίση τούτη είναι κατ' εξοχήν κρίση θεσμών, ηθικής και πολιτικής.
Και θα έπρεπε να έχουμε σκεφτεί και συνειδητοποιήσει πως σε μιά πολιτική κρίση η λύση μπορεί να είναι μόνον πολιτική.
Η αποστροφή στην χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού: ''Οι εκλεγμένοι θα συνομιλούν με τους εκλεγμένους και οι τεχνοκράτες με τους τεχνοκράτες'' (εννοώντας τους πολιτικούς ως εκλεγμένους), είναι από μόνη της διάγγελμα.

Όπως και οι στρατιωτικοί έτσι και οι τεχνοκράτες όταν αναλαμβάνουν έστω και άτυπα την εξουσία, γίνονται επικίνδυνοι.
Άλλωστε οι τεχνοκράτες δεν είναι παρά οι στρατιωτικοί των αριθμών!
Καταλαβαίνουν μόνον από αριθμούς και αντιλαμβάνονται μόνον με ''ισοδύναμα''.
Η ανθρώπινη ζωή όμως δεν έχει ισοδύναμα!
Ούτε η ευτυχία του ανθρώπου!
Ούτε το χρήμα είναι το ισοδύναμο της ευτυχίας!

Αυτά όμως είναι πράγματα που οι τεχνοκράτες δεν είναι εκπαιδευμένοι για να καταλάβουν.
Μόνον οι πολιτικοί (οι πολιτικοί είπαμε, όχι οι δωσίλογοι) που έχουν την ευθύνη ανθρώπινων ζωών και κοινωνίας ανθρώπων, μπορούν (ή θα έπρεπε να μπορούν) να κάνουν τον διαχωρισμό μεταξύ Ανθρώπων και Αριθμών.
Και ας μην μπερδευόμαστε με την διατύπωση ''πολιτική λύση''.
Πολιτική λύση ήταν και το κόψιμο του Γόρδιου Δεσμού από τον Αλέξανδρο! Οι τεχνοκράτες θα προσπαθούσαν ακόμη, 22 αιώνες μετά, να τον λύσουν!

Σε μιά Ευρώπη όμως που έχει ήδη περάσει στα χέρια τεχνοκρατών και μάλιστα του χειρότερου είδους, των οικονομικών τεχνοκρατών...
Σε μιά Ευρώπη του άκρατου φεντεραλισμού και του έρποντος νεοναζισμού, η όποια, κι αυτή με το ζόρι, πολιτική λύση υπάρξει θα είναι επώδυνη και ίσως και ''αιματηρή'' σαν γέννα.
Κάθε γέννα όμως όσο επώδυνη κι αν είναι, φέρνει στον κόσμο ένα καινούργιο παιδί, έναν καινούργιο άνθρωπο, μία καινούργια ελπίδα.

Ας μην είμαστε ρομαντικοί, αλλά ούτε και έμφοβοι.
Από 'δώ και πέρα για να ξαναγεννηθούμε ως κράτος θα πρέπει να περάσουμε δια πυρός και σιδήρου.
Αυτό σημαίνει πολιτική λύση.
Αυτό όμως σημαίνει και ενηλικίωση και ευθύνη ενός λαού!..

Σημ.: Φεντεραλισμός: η πολιτική θεωρία που υποστηρίζει την ομοσπονδιοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης μιας χώρας.
Ο φεντεραλισμός αποτελεί μία ακραία εκδοχή της ευρωπαϊκής ενοποιήσης. Προτείνει την κατάργηση των εθνικών κρατών ή την ελαχιστοποίηση της κυριαρχίας τους ώστε π.χ. η Ελλάδα, η Γαλλία κ.λπ. να καταστούν Νομαρχίες μιας υπερκυβέρνησης των Βρυξελλών.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Μέρκελ έχει ομολογήσει ότι πρέπει να καταβάλλει γερμανικές αποζημιώσεις

Μπορεί η Άνγκελα Μέρκελ να έχει παραδεχθεί την υποχρέωση της Γερμανίας να καταβάλλει αποζημιώσεις για τις θηριωδίες των ναζιστών προγόνων της;
Όπως προκύπτει από μία πρώτη μόνο ανάγνωση κειμένου το οποίο είναι αναρτημένο στο επίσημο site του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, όχι μόνο μπορεί αλλά οι Γερμανοί το διατυμπανίζουν κιόλας.
Σε αυτό γίνεται εκτενής αναφορά στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και των «αδικιών» όπως περιγράφονται των εθνικοσοσιαλιστών, κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο, επαναλαμβάνουμε, στο επίσημο site του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, απεικονίζει το μνημείο που έχτισαν οι Γερμανοί στο Βερολίνο για τους Εβραίους που έπεσαν θύματα των ναζί.
Ιδιαίτερη μνεία στην ανάρτηση γίνεται για τη γενοκτονία των Εβραίων. Μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ομιλία της Άνγκελα Μέρκελ από την Ιερουσαλήμ, η οποία παρατίθεται αυτούσια στο κείμενο. Σε αυτήν η γερμανίδα Καγκελάριος, η οποία συνεχίζει να ποιεί τη νήσσα για τις γερμανικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα και το κατοχικό δάνειο σημειώνει χαρακτηριστικά:

«Μόνο όταν η χώρα μου, η Γερμανία, αναλάβει πλήρως και εξ' ολοκλήρου την αιώνια ευθύνη της για την πιο τρομερή περίοδο και τα σκληρότερα εγκλήματα στην ιστορία της, μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον, μόνο έτσι και με κανέναν άλλον τρόπο».

Ακολουθεί το κείμενο όπως είναι στα γερμανικά
«Nur indem mein Land, nur indem Deutschland seine immerwährende Verantwortung für diese schrecklichste Zeit und für die grausamsten Verbrechen in seiner Geschichte voll und ganz annimmt, können wir die Zukunft gestalten – nur so und nicht anders.»

Η Γερμανίδα Καγκελάριος ενώπιον του εβραϊκού κοινού παραδέχεται ότι το Βερολίνο πρέπει να αναγνωρίσει και να πληρώσει για τις θηριωδίες των ναζί. Ωστόσο, δεν κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά στις θηριωδίες ενάντια στους εβραίους, αλλά μιλάει γενικά.

Σε άλλο σημείο της ίδιας ανάρτησης στον ιστότοπο του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«Το έτος 2013 καταβλήθηκαν επιπλέον περίπου 32.000 συντάξεις συνολικού προϋπολογισμού περίπου 270 εκατ. ευρώ (ο οποίος επιβάρυνε κατά 50% την κεντρική κυβέρνηση και το υπόλοιπο επιμερίστηκε στα γερμανικά κρατίδια με μία ειδική ρύθμιση για το Βερολίνο). Αυτές οι συντάξεις θα καταβάλλονται εφ” όρου ζωής στους δικαιούχους ή στους επιζώντες συζύγους των»
Ακολουθεί το κείμενο όπως είναι στα γερμανικά
Im Jahre 2013 wurden noch etwa 32.000 BEG-Renten mit einem Gesamtbetrag von etwa 270 Millionen Euro ausgezahlt (der hälftig vom Bund und den Ländern getragen wird, mit einer Sonderregelung für Berlin). Diese Renten werden bis zum Lebensende an die Betroffenen beziehungsweise den überlebenden Ehegatten gezahlt.

Το επίμαχο κείμενο καταλήγει με τη βόμβα: "Το Βερολίνο έχει πληρώσει 71 δισ. ευρώ στο Ισραήλ για αποζημιώσεις".

«Συνολικά η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας πλήρωσε για τα εγκλήματα των εθνικοσοσιαλιστών συνολικά περίπου 71 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2013. Εντός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι αρμόδιο το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών για το θέμα των αποζημιώσεων για τις αδικίες από τους εθνικοσοσιαλιστές» (δηλαδή ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε).

Ακολουθεί το κείμενο όπως είναι στα γερμανικά
Insgesamt hat die Bundesrepublik Deutschland auf dem Gebiet der Entschädigung für NS-Unrecht ca. 71 Milliarden Euro erbracht (Stand: Ende 2013). Innerhalb der Bundesregierung ist das Bundesministerium der Finanzen für das Thema Entschädigung von NS-Unrecht federführend zuständig. Eine detaillierte Darstellung des Themas findet sich unter.
Η επίμαχη ανάρτηση στον ιστότοπο του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών αποτελεί έναν μικρό θησαυρό. Το tribune.gr επιφυλάσσεται να μεταφέρει ολόκληρο το κείμενο μεταφρασμένο, για να γίνει γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο η αυταπόδεικτη αλήθεια των γερμανικών αποζημιώσεων και η υποκρισία του Βερολίνου, που απέναντι στους Εβραίους – ορθά – πλήρωσαν αποζημιώσεις, ενώ απέναντι στην Ελλάδα περί άλλων τυρβάζουν ωσάν οι ναζί πρόγονοί τους έπαιζαν αμπάριζα επί τρία χρόνια στη χώρα (αφήστε το κατοχικό δάνειο…).

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Πολύ συχνά ανά τους αιώνες, τα δημόσια κτήρια εκφράζουν συχνά τη φιλοδοξία που βρίσκεται πίσω από την ανέγερσή τους. Κι άλλοτε γράφουν ιστορία, άλλοτε όχι. Όταν γράφουν, κάποιες φορές αυτή είναι προς την κατεύθυνση της προόδου, ενώ, τις πιο πολλές, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο.

Είναι όμως πολύ σπάνιο για τη δυτική Ευρώπη των μεταπολεμικών δεκαετιών να υψωθεί ένα νέο κτήριο που να προκαλέσει τέτοια πολεμική όπως χθες το νέο διοικητήριο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη.

Πρόκειται ουσιαστικά για το κτήριο – σύμβολο της εποχής της γερμανικής Ευρώπης και των σαφών χαρακτηριστικών της και ως τέτοιο προκάλεσε ήδη τόσο μεγάλη οργή.

Τα χθεσινά γεγονότα στη Φρανκφούρτη δεν είναι παράδοξα, ούτε ακατανόητα: δεν είναι δυνατόν πολλές χώρες της «ενωμένης» Ευρώπης να διέρχονται τέτοιου μεγέθους κρίση όπως αυτή που εμείς καλά γνωρίζουμε και, την ίδια ώρα, να δαπανάται περισσότερο από ένα δις ευρώ για να χτιστεί το αρχηγείο της κατά τα λοιπά τράπεζας των ευρωπαίων.

Όλα αυτά, τηρουμένων των αναλογιών, θυμίζουν περισσότερο τον Τσαουσέσκου και τα παλάτια του, παρά την Ευρώπη που επιχειρήθηκε να χτιστεί μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η οποία έχει πλέον εξελιχθεί με τον πιο στρεβλό δυνατό τρόπο.

Ούτε είναι δυνατόν αυτό το κτήριο να εγκαινιάζεται την ίδια ακριβώς ώρα που η Ευρωπαική Επιτροπή θρασύτατα εγκαλεί την Ελλάδα για δήθεν «μονομερή ενέργεια» επειδή περνάει από τη Βουλή ένα νόμο για την ελάχιστη δυνατή αντιμετώπιση μιας μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης μου μαστίζει τη χώρα – κρίσης που έτσι έχει χαρακτηριστεί ακόμα και από διεθνείς θεσμούς πια, μεταξύ των οποίων και το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο.

Πριν από 25 χρόνια, άπαντες πίστεψαν ότι με την πτώση του Τείχους του Αίσχους η Ευρώπη όχι μόνον δεν θα αλλοιωνόταν, αλλά, αντιθέτως, θα αναβαπτιζόταν, θα ξαναγεννιόταν. Υπολόγισαν χωρίς τη Γερμανία…

Η Ευρώπη έχει πλέον ξεφύγει από το στόχο, το ρόλο, τις προδιαγραφές, την ουσία της. Εχει χάσει το νόημά της.

Τώρα, αυτός ο Πύργος του Αίσχους δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να συμβολίζει αυτή την απώλεια, η οποία, είναι ξεκάθαρο πλέον, ότι θα έχει κακό τέλος…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Η κυβέρνηση μοιάζει να παίζει το τελευταίο χαρτί της. Το οποίο δυστυχώς μετατρέπεται σε τελευταίο χαρτί και για την ίδια τη χώρα. Ζητώντας τη σύγκληση της πενταμερούς, που έγινε εξαμερής με την προσθήκη του προέδρου του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να κάνει την υπέρβαση. Αυτήν που θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει το δραματικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η χώρα και συγχρόνως θα καθησυχάσει τους πολίτες που, μην έχοντας πια και πολλά χρήματα να σηκώσουν από τα ΑΤΜ, αγωνιούν για τις συντάξεις και τους μισθούς τους. Σε μία οικονομία που έχει καταρρεύσει απολύτως, που ο κανόνας είναι πλέον κανείς να μην πληρώνει κανέναν;

Η κυβέρνηση χθες με την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα έδειξε ότι έχει κάνει μία πολύ δύσκολη υψηλού ρίσκου επιλογή. «Εκαψε τις βάρκες» και τώρα πια δεν υπάρχει οδός διαφυγής. Ετσι προσέρχεται απόψε σε μία από τις κρισιμότερες «μάχες» εξουθενωμένη, αποδυναμωμένη, απέναντι σε ένα εχθρικό Διευθυντήριο (που η ίδια όμως συγκρότησε ζητώντας τη μίνι διάσκεψη), σε κλίμα πολωμένο, με ευθύνη και της ίδιας. Και όλοι, φυσικά, αναρωτιούνται: υπάρχει κάποιος σχεδιασμός; Εχουν σκεφθεί τι ακριβώς θα ζητήσουν και έχουν υπολογίσει ποιος μπορεί να είναι ο ρεαλιστικός στόχος απόψε; Ή απλώς θα χρησιμοποιηθεί αυτή η συνάντηση για να βρεθούν άλλοθι, να γίνει το blame game και να φορτωθεί η ευθύνη στο Διευθυντήριο για ό,τι συμβεί από δω και πέρα; Γιατί εάν απόψε ο κ. Τσίπρας ζητήσει χρηματοδοτική ανάσα, απόλυση της τρόικας, χρόνο και συμπάθεια, θα πρέπει να έχει κάτι πολύ μεγάλο να προσφέρει ως αντάλλαγμα. Και με την ομιλία του χθες, που απευθυνόταν στο κομματικό ακροατήριό του, έδειξε ότι δεν θα έχει κάτι τέτοιο στις αποσκευές του.

Ηγέτης, όμως, λογίζεται εκείνος που νοιάζεται για την τύχη της χώρας και το μέλλον των πολλών και δεν λυγίζει από τις κραυγές των λίγων.

Ολοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση κάτι έχει στο μυαλό της, δεν πάει «γυμνή» στον λάκκο των λεόντων. Και, κυρίως, ότι αντιλαμβάνεται τις δραματικές συνέπειες από ένα «ηρωικό» αδιέξοδο...

Πηγή "Έθνος"
Επικοινωνία με τον συντάκτη
nmeletis@pegasus.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου