Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαρ 2013


Ψηφίστηκε χθες κατά πλειοψηφία η τροπολογία για την πρόσβαση σε πληροφορίες και εμπιστευτικά στοιχεία επιχειρήσεων ενόψει των αποκρατικοποιήσεων.

Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η τροπολογία αυτή είναι απαραίτητη προκειμένου να προχωρήσει στις αρχές Απριλίου η αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ και της ΔΕΠΑ, καθώς οι επενδυτές, για να μπορέσουν να καταθέσουν προτάσεις, πρέπει να γνωρίζουν συγκεκριμένα τεχνικά στοιχεία.

Αρχικά είχε αποφασιστεί να δίνονται στοιχεία στους «υποψήφιους» επενδυτές. Δηλαδή σε όποιον εκδήλωνε ενδιαφέρον το κράτος θα έδινε χωρίς δεύτερη σκέψη στρατηγικής σημασίας μυστικά.

Έπειτα από τις σφοδρές αντιρρήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση ανακοίνωσε αναδιατυπώσεις στην τροπολογία αυτή και πλέον ορίζεται ότι οι πληροφορίες θα είναι δυνατό να δίνονται μόνο σε προεπιλεγέντες επενδυτές.

Αυτό ωστόσο που δεν ξεκαθαρίζεται είναι τι είδους στοιχεία θα μπορούν να παίρνουν οι επενδυτές και αν θα υπάρχει κάποια Αρχή η οποία θα ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται αυτές οι πληροφορίες.

Με αναδιατύπωση η κυβέρνηση εξασφαλίζει ότι η δυνατότητα παροχής εμπιστευτικών πληροφοριών που προβλέπεται από την τροπολογία, δεν θα περιλαμβάνει πληροφορίες και στοιχεία που αφορούν ή σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια και την εθνική άμυνα της χώρας, η δε παροχή των πληροφοριών αυτών από την Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και την ΕΛΒΟ θα χορηγείται μόνο ύστερα από σχετική έγκριση του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση εκχωρεί πολύτιμες πληροφορίες με στόχο το ξεπούλημα δημόσιου πλούτου.

Αλήθεια, δεν έχει σκεφτεί κανείς πως οι συγκεκριμένες πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν από οποιονδήποτε θέλει να κάνει κακό στη χώρα;

Δεν έχει αντιληφθεί κανείς τη γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας;

Πώς είναι δυνατόν να δίνονται τόσο απλά μυστικές πληροφορίες που αφορούν τη χώρα, με το πρόσχημα της προσέλκυσης επενδύσεων στην Ελλάδα;

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Η επίμαχη τροπολογία προκάλεσε την έντονη αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

«Το να εκχωρείτε απόρρητα και μυστικά των επιχειρήσεων αυτών είναι μέσο επίτευξης καλύτερου τιμήματος ή είναι παραχώρηση πλεονεκτήματος τους; Προσπαθείτε να πιάσετε τη Βουλή στον ύπνο και να περάσετε αυτή την τροπολογία» κατήγγειλε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Ανοίγετε την πόρτα των επιχειρήσεων αυτών στους ανταγωνιστές και τους οφειλέτες τους» είπε η βουλευτής και επεσήμανε ότι οι επιχειρήσεις αυτές «δεσμεύονται από εμπορικές συμβάσεις και διακυβερνητικές συνθήκες οι επιχειρήσεις αυτές και μπορεί να υπάρχει παραβίαση διακυβερνητικών πληροφοριών», σημείωσε η κ. Κωνσταντοπούλου.

«Να καταθέσει το κόμμα της αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας» προκάλεσε τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Βασίλης Κεγκέρογλου. Υπογράμμισε επίσης ότι το κόμμα του δεν θα δώσει κάλυψη σε όσους εμπορεύονται τα στοιχεία των επιχειρήσεων και παρατήρησε ότι μετά τις βελτιώσεις που επέφερε η κυβέρνηση, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα την ψηφίσουν.

Κατά της τροπολογίας τάχθηκαν και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, με τη Ραχήλ Μακρή να καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει τη χώρα σε γερμανικό προτεκτοράτο. Επεσήμανε, επίσης, ότι η διαδικασία που ακολουθείται σε όλες τις παρόμοιες συναλλαγές διέπεται από τα «standard incoterms» του 2010, σύμφωνα με τα οποία, για να δοθούν πληροφορίες συναλλαγών εξασφαλίζεται ότι οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν καταθέσει ισόποση του τιμήματος αγοράς εγγυητική επιστολή.

Κατά της τροπολογίας τάχθηκε η Χρυσή Αυγή, με την Ελένη Ζαρούλια να προειδοποιεί ότι με την τροπολογία αυτή ανοίγει ο δρόμος να εμφανιστεί φορέας ως υποψήφιος επενδυτής για να λάβει εμπιστευτικές πληροφορίες. «Καταψηφίζουμε γιατί η εθνική ασφάλεια και αξιοπρέπεια στέκονται υπεράνω της προσέλκυσης επενδυτών αμφιβόλου αξίας και σκοπών και δεν αποτελεί πηγή πιθανής κτήσης εσόδων» σημείωσε η βουλευτής. 

Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου κατήγγειλε η βουλευτής του ΚΚΕ Διαμάντω Μανωλάκου, η οποία επέκρινε την κυβέρνηση για τη λογική των τροπολογιών, ιδίως για κρίσιμα ζητήματα. 

Την τροπολογία ψήφισε η ΔΗΜΑΡ, με τον Δημήτρη Αναγνωστάκη να ζητάει να σταματήσει η άρνηση και η γενίκευση που τίθεται ως ανάχωμα στις προσπάθειες για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο.


Πηγή: Newsbomb

Μεγάλωσα αρκετά πια. Είμαι σε αυτή την ηλικία που δεν μπορείς να αλλάξεις πολλά και το να ονειρευτείς, γνωρίζεις καλά, ότι είναι εγκεφαλική συνήθεια ενός αυθόρμητου παλαιού εαυτού. Σε αυτή την ηλικία έχεις σταματήσει να σε ενδιαφέρουν οι προσωπικές αναμνήσεις και ψάχνεις σημαντικότερες που δεν είναι άλλες από τις συλλογικές. Αυτές που συνετέλεσαν να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Είναι τραγικό να είσαι μέρος ενός λαού που έχει μείνει στάσιμος, σαν ποτάμι που δεν βρήκε ποτέ θάλασσα παρά έγινε λίμνη και με τον καιρό βάλτος. Μέρος ενός λαού που κλέβει τις αναμνήσεις παλαιότερων γενεών για να δικαιολογήσει τον σημερινό αδικαιολόγητο λόγο ύπαρξής του. Δεν μιλώ για «εθνική υπερηφάνεια» διότι είναι σχήμα οξύμωρο εφόσον η υπερηφάνεια κρίνεται από την πορεία αυτού που την κουβαλά. Η υπερηφάνεια κομματιάστηκε και πουλήθηκε, προσωπικά από τον καθένα μας, σε γκαλερί που εκθέτει τους ατομικούς εξευτελισμούς τού κάθε πλανόδιου «ηγέτη», που ήθελε και θέλει να διαφεντεύει τις αξίες μας. Μιλώ για την συλλογική κατανόηση του τελματώσαμε. Να βάλουμε κάτω τις πλάστιγγες και να ζυγίσουμε τι έχουμε να χάσουμε από την προσωπική μας κληρονομιά για να δώσουμε στην συλλογική, πριν τα σκουλήκια κάνουν πάρτι στα κορμιά μας.

Η πρόταση που ηχεί έντονα στα αφτιά μου, χρόνια τώρα, είναι: «Τι θα κερδίσω εγώ;». Την έχω ακούσει σε καφενεία, σε κομματικά γραφεία, σε διεκδικήσεις, στο super market, στο δρόμο, στα χωράφια, στην δουλειά μου, στην παραλία, στα βουνά, στα χωριά και στις μεγαλουπόλεις. Αντάλλαγμα κέρδους έγινε η αξιοπρέπεια. Κόβουμε επί δεκαετίες τιμολόγια παροχής υπηρεσιών για την πουλημένη συνείδηση μας, για την εθελοτυφλία μας, για το προσωπικό μας κέρδος. Λες κι αν βγάλεις αναίμακτα αυτόν τον χρόνο δεν θα σε βρει τον επόμενο το «τι θα κερδίσω εγώ;» ενός άλλου δειλού που ήρθε η ώρα να κόψει το δικό του τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών.

Καμιά οικονομική κρίση δεν πρόκειται να χτυπήσει αυτή εδώ την χώρα. Διότι η Ελλάδα δεν έχει λαό, έχει άτομα. Διότι στην Ελλάδα δεν κόβουμε τιμολόγια πώλησης ή αγοράς αλλά παροχής υπηρεσιών. Και από υπηρέτες αυτή η χώρα άλλο τίποτε. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό και με μεγάλη σιγουριά βάζουμε τις υπογραφές μας κάτω από το «Τοις μετρητοίς» σα να μην είναι τίποτε το σπουδαίο. Ή μάλλον δεν είναι τίποτε το σπουδαίο. Το όνομά σου δεν έχει καμία βαρύτητα και το ξέρεις. Σήμερα το βάζεις εδώ, αύριο αλλού. Το όνομα ακολουθεί το έργο σου και από έργο πάσχουμε δεκαετίες. Κληρονομούμε σε αυτούς που θα έρθουν υπογραφές και είναι πραγματικά ειρωνικό όταν κάποτε για μία υπογραφή έπαιξαν κάποιοι το κεφάλι τους. Το «Επί πιστώσει» χάθηκε. Την αξιοπρέπεια την πουλάμε με τη μία. Φθηνά και επικινδύνως επιπόλαια.

Δεν έχω να νοσταλγώ τίποτε. Ήρθα, μεγάλωσα και θα φύγω μέσα σε έναν γεωγραφικό χώρο και σε μία ιστορική περίοδο που δεν θα αφήσει τίποτε στους επόμενους παρά μόνο στοίβες κομμένα τιμολόγια καμιάς προσφοράς, μόνο παροχής. Μη ανακυκλώσιμα και άκρως ραδιενεργά.

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Τι συνέβη χτες στην Ιερισσό; Υπάρχουν δυο ειδών μαρτυρίες. Η μια περιλαμβάνει τις μαρτυρίες των παιδιών του σχολείου, των δασκάλων τους και των μανάδων τους.

Η καταγραφή τους έγινε από την εκπομπή «Ελληνοφρένεια» στο ραδιόφωνο «Real FM» χτες το μεσημέρι, τη στιγμή ακριβώς που εξελίσσονταν τα γεγονότα.

Ας την παρακολουθήσουμε:


«Ημαστε εδώ πέρα κανονικά, κάναμε μάθημα, είχαμε βγει έξω, έσκασε δακρυγόνο μέσα στο σχολείο, στην αυλή του σχολείου. Από τον πανικό μας όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε να ανεβούμε τις σκάλες. Μια μαθήτρια έχασε τις αισθήσεις της. Εχει πέσει κάτω. Εχει υποστήριξη οξυγόνου και παθαίνει κρίσεις πανικού. Μια άλλη επίσης έχει λιποθυμήσει. Προσπαθούν να την επαναφέρουνε. Ολοι δεν μπορούμε να ανασάνουμε. Δεν μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας. Παντού μυρίζουν δακρυγόνα. Εχει έρθει ένας γιατρός με μια νοσοκόμα. Παραπάνω δεν μας φέρνουνε κι αυτούς δεν τους άφηναν να περάσουν. Τώρα έρχεται ένας ακόμα γιατρός από το μικροβιολογικό να μας βοηθήσει».

(Μαθήτρια της Γ' τάξης του Λυκείου της Ιερισσού)

«Ενώ η Αστυνομία έσπαγε τους κατοίκους στο δρόμο με χρήση δακρυγόνων δεν αρκέστηκαν μόνο σε αυτό αλλά ρίξανε δακρυγόνα και μέσα στο χώρο του σχολείου. Πέσανε πάρα πολλά δακρυγόνα. Πνιγήκαμε κυριολεκτικά. Τα παιδιά πάθανε αναπνευστικά προβλήματα. Πέσανε δακρυγόνα στο προαύλιο του σχολείου. (...) Εισβάλλοντας (σ.σ: τα ΜΑΤ) μέσα στο χωριό με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων οι κάτοικοι άρχισαν να τρέχουνε. Ο δρόμος είναι μπροστά στο σχολείο. Είναι παράλογο αυτό που ζήσαμε. Τα δακρυγόνα πέσανε μέσα στην αυλή του σχολείου. Τα παιδιά τα είχαμε συγκεντρωμένα μέσα στο σχολείο και στο πίσω μέρος του προαυλίου γιατί είχαμε καταλάβει τι γίνεται. Παρ' όλα αυτά ήτανε τέτοια η χρήση χημικών που είχαμε λιποθυμίες παιδιών. Είμαστε το ίδιο σχολείο που έχουνε καλέσει ήδη τρεις μαθητές μας στην Ασφάλεια και στην Αντιτρομοκρατική. Δυο μαθήτριες 15 και 16 ετών και ένα μαθητή 18 χρονών. Είναι το ίδιο σχολείο...».

(Λέκκας Παναγιώτης, καθηγητής στο ΓΕΛ Ιερισσού)


«Είναι τα παιδιά μου εδώ στο σχολείο και εκτός από τα παιδιά μου είναι και τα άλλα παιδιά που είναι κι αυτά παιδιά μου. Είναι απαράδεκτο αυτό που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή. Μας έχουνε ρίξει δακρυγόνα μέσα στην αυλή του σχολείου. Εχουμε κλείσει τα παιδιά μέσα στο κτίριο όμως περνάει κι από τα παράθυρα ο καπνός. Εχουμε παιδιά με αναπνευστικά προβλήματα, έχουνε έρθει γιατροί για να τα υποστηρίξουνε, έχει έρθει ο κόσμος απ' έξω. Δεν ξέρω τι σκοπό έχει αυτή η επίθεση στο σχολείο, δεν ξέρω ποιον εξυπηρετεί. Λυπάμαι που σας μιλάω έτσι, δεν έχω ανάσα. Εχουμε εξοργιστεί, είμαστε όλοι οι γονείς εδώ, περιμένουμε κάποιος, κάποιος, υπεύθυνα να μας βοηθήσει, να αφήσουνε τα παιδιά μας να πάνε στα σπίτια τους και επιτέλους να σταματήσει αυτή η κατάσταση τρομοκρατίας που επικρατεί στο χωριό μας. Δεν ξέρουμε, κατηγορούμαστε για κάτι, είμαστε απλά ύποπτοι και έχουμε υποστεί αυτόν τον εκφοβισμό, αυτήν την τρομοκρατία; Εγώ είμαι αγράμματη, ας μας πει κάποιος υπεύθυνος, έτσι λειτουργεί το κράτος; Πέντε παιδιά αυτή τη στιγμή (σσ: έχουν αναπνευστικά προβλήματα) και η καθαρίστρια του σχολείου η οποία είναι σε χειρότερη κατάσταση. Προσπαθούμε να τα συνεφέρουμε. Είναι οι γιατροί από πάνω, έχουνε φέρει οξυγόνο, έχουμε αλείψει τα πρόσωπα των παιδιών μας με "μαλόξ", αυτά μας είπανε να κάνουμε. Αν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος που μπορεί να βγει και να μας εξηγήσει γιατί γίνονται όλα αυτά να βγει τώρα και να αναλάβουνε όλοι αυτοί οι κύριοι που κρύβονται στις ζεστές καρέκλες τους τις ευθύνες τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους!»...

(Μητέρα μαθητών στο σχολείο)

Αυτή είναι η μαρτυρία των μαθητών, των μανάδων τους και των δασκάλων τους.

Ομως, όπως είπαμε, υπάρχει ένα ακόμα είδος μαρτυρίας για τα όσα συνέβησαν χτες στη Χαλκιδική. Είναι η μαρτυρία της Ελληνικής Αστυνομίας. Της Αστυνομίας του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» Δένδια, του Σαμαρά και των συγκυβερνητών του.

Σε ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. για τα χτεσινά γεγονότα, αναφέρεται ότι:


«...σχετικές καταγγελίες σε ΜΜΕ για χρήση χημικών σε σχολείο και οικίες της περιοχής, διαψεύδονται κατηγορηματικά».

Εναπόκειται, λοιπόν, στον αναγνώστη, εναπόκειται στους συμμαθητές των παιδιών απ' όλη την Ελλάδα, εναπόκειται στις μανάδες των παιδιών όλης της Ελλάδας, εναπόκειται στους δασκάλους όλης της Ελλάδας, να διαλέξουν:

Ποιος λέει την αλήθεια; Ποιον πιστεύουν;

Τα παιδιά, τις μανάδες των παιδιών, τους δασκάλους των παιδιών της Ιερισσού, τους πολίτες, δηλαδή, του χωριού ή τους... «προστάτες» των πολιτών;



Η προδοσία ΓΑΠ-Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλου με αριθμούς...

Η Γερμανία με το υψηλότερο χρέος που αγγίζει, έχοντας ξεπεράσει, τα 5 τρις δολάρια, κάνει κουμάντο στην Ελλάδα με το χρέος των 550 δις ευρώ (όσο ομολόγησε ότι είναι ο Στουρνάρας).

Η Ελλάδα με τα χαμηλότερα ελλείμματα στην Ευρώπη μπήκε στα Μνημόνια από την προδοσία Παπανδρέου-Παπακων/νου- Βενιζέλου και τώρα με τον Σαμαρά να τη συνεχίζει και να τη διευρύνει.

Οι παρακάτω αποκαλυπτικοί πίνακες αποδεικνύουν ότι είμαστε σε καλύτερη μοίρα από όλα τα κράτη της Ευρωζώνης.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κ. Νίκος Λογοθέτης που μαζί με την καθηγήτρια και μέλος του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ κ. Ζωή Γεωργαντά αποκάλυψαν τη λαθροχειρία που έγινε στο έλλειμμα, μια βρώμικη ιστορία που οδηγεί ως κατηγορούμενο για κακούργημα τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου, αποκαλύπτει τους στατιστικούς πίνακες οι οποίοι επιβεβαιώνουν την προδοσία εις βάρος του ελληνικού λαού από τον τότε πρωθυπουργό κ. Γέωργιο Παπανδρέου.

Στους πίνακες που ακολουθούν αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα την εποχή που μπήκε στο μνημόνιο ήταν σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση από όλα τα κράτη της ευρωζώνης .

Δείτε τους πίνακες: 






Το Wikileaks δημοσίευσε πρόσφατα μεγάλο αριθμό αρχείων, ανάμεσα στα οποία και αρκετά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από εταιρείες και οργανώσεις με έδρα τις ΗΠΑ. Τα νέα αυτά αρχεία αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ κατέβαλαν συστηματικές προσπάθειες για παρέμβαση στη Βενεζουέλα με σκοπό να ανατρέψουν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, Hugo Chávez. Τα αρχεία της ιστοσελίδας δείχνουν ότι τουλάχιστον δύο αμερικανικές οργανώσεις έχουν πραγματοποιήσει στοχευμένες δράσεις σε συνεργασία με την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας από το 2006.

Pravda και Venezuela Solidarity
8 Μαρτίου 2013
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Πριν από μία εβδομάδα περίπου, το Wikileaks δημοσίευσε πάνω από 40.000 απόρρητα αρχεία, τα οποία σχετίζονται με τη Βενεζουέλα και αποδεικνύουν τον σαφή ρόλο των ΗΠΑ* στις προσπάθειες να ανατραπεί η προοδευτική κυβέρνηση του δημοφιλούς και δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη της χώρας, Hugo Chávez.

Τα αρχεία αυτά, τα οποία καλύπτουν ένα διάστημα από τον Ιούλιο του 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2011, δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα του Wikileaks στο Τwitter και είναι πλέον προσβάσιμα μέσω του Wikileaks Global Intelligence Files. Αποτελούνται κυρίως από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αποστολέα την αμερικανική ιδιωτική εταιρεία Stratfor.

Στο εταιρικό προφίλ της η εταιρεία αυτή ισχυρίζεται ότι παρέχει αναλύσεις για όσες πολυεθνικές εταιρείες επιθυμούν να επενδύσουν σε διάφορες χώρες (ανάμεσα σε αυτές και η Βενεζουέλα), και χρησιμοποιεί μια σειρά από τοπικές πηγές προκειμένου να δημιουργήσει σχετικές αναλύσεις για την εκάστοτε χώρα. Ωστόσο, τα αρχεία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που διέρρευσαν μέσω Wikileaks αποδεικνύουν ότι τα κίνητρα και οι στόχοι της εν λόγω εταιρείας είναι κάθε άλλο παρά «ανεξάρτητα», αφού λειτουργεί ως υπηρεσία πληροφοριών και ανάπτυξης στρατηγικής για όσους επιθυμούν να διαμορφώσουν κατάλληλες πολιτικές συνθήκες σε μια χώρα, με στόχο τόσο την οικονομική εκμετάλλευση και την παρέμβαση στα πολιτικά πράγματά της.

Το Wikileaks περιγράφει την Stratfor ως...

...«μια εταιρεία η οποία στα χαρτιά αυτοπαρουσιάζεται ως «εκδότης χρήσιμων πληροφοριών», αλλά στην πραγματικότητα παρέχει ευαίσθητες/εμπιστευτικές πληροφορίες σε μεγάλες εταιρείες, όπως η διαβόητη Dow Chemical στο Μποπάλ της Ινδίας, η Lockheed Martin, η Northrop Grumman, η Raytheon, αλλά και σε κρατικές υπηρεσίες, όπως το αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, το σώμα των Αμερικανών Πεζοναυτών και η Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών του Στρατού (DIA)».


«Τα μηνύματα αυτά ηλεκτρονικού ταχυδρομείου», εξηγεί το Wikileaks, «αποκαλύπτουν στον προσεκτικό αναγνώστη το εύρος του δικτύου πληροφοριοδοτών της Stratfor, την δομή της, τις τεχνικές ξεπλύματος χρήματος, αλλά και τις ψυχολογικές μεθόδους που εφαρμόζει».

Τα μηνύματα που διέρρευσαν καλύπτουν ένα φάσμα θεμάτων, αλλά επικεντρώνονται κυρίως:


  • στον τομέα της ενέργειας, ιδιαίτερα του πετρελαίου και των πετροχημικών
  • στο θέμα της πολιτικής αλλαγής και της δυναμικής που υπάρχει μέσα στις δεξιάς ιδεολογίας πολιτικές δυνάμεις της Βενεζουέλας και
  • στο θέμα της στρατιωτικής ηγεσίας και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Τα μηνύματα άπτονται επίσης του θέματος των σχέσεων της Βενεζουέλας με την Κούβα, την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν και παρουσιάζουν δυσοίωνες προβλέψεις για την οικονομία και το μέλλον του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας.

Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εν λόγω εταιρείας που έχουν αναρτηθεί συμπεριλαμβάνουν τις διευθύνσεις του αποστολέα και του παραλήπτη, αλλά επίσης δεν παραλείπουν να αναφέρουν, μεταξύ άλλων, την αξιοπιστία της πηγής από την οποία η εταιρεία αντλεί τις πληροφορίες της. Για παράδειγμα, ένα χαρακτηριστικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στο οποίο παρουσιάζονται οι πολιτικές προϋποθέσεις για την αξιοπιστία της Stratfor, σύμφωνα με τα κριτήριά της, χρησιμοποιεί μια πηγή που περιγράφεται ως «οικονομολόγος της Βενεζουέλας που μένει στο Καράκας» και χαρακτηρίζεται ως «αξιόπιστη πηγή Β' κατηγορίας» (πράγμα που υπονοεί ότι η πηγή είναι με βεβαιότητα εναντίον του Τσάβες).

Στα μηνύματα γίνονται συχνές αναφορές σε συναντήσεις με διάφορα εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής της Βενεζουέλας, και συγκεκριμένα αρχηγούς δεξιών παρατάξεων της αντιπολίτευσης, όπως ο Antonio Ledezma (δήμαρχος του Καράκας), ο Henrique Capriles (ο προεδρικός υποψήφιος που ηττήθηκε από τον Hugo Chávez πέρυσι) και ο Leopoldo Lopez, καθώς και ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης που πρόσκεινται στην Δεξιά, Rafael Poleo. Χαρακτηριστικό απόσπασμα: 

«Συνομίλησα με τον Rafael Poleo [έναν πολύ σημαντικό πολιτικό αναλυτή στη Βενεζουέλα] πριν από δύο ημέρες», αναφέρει μια πηγή. 

Οι διασυνδέσεις αυτές και οι μυστικές συναντήσεις συμπληρώνουν τον κρίκο που συνδέει τις δραστηριότητες των παραγόντων της δεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα με αυτές του αμερικανικού παράγοντα, καταδεικνύοντας τις φιλοδοξίες του τελευταίου.

Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από και προς το προσωπικό του Stratfor αναφέρουν διάφορα πολιτικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, αλλά επικεντρώνονται στις φοιτητικές διαδηλώσεις του 2009-2010, όταν η δεξιά πτέρυγα των φοιτητών, χειραγωγούμενη από όμοιας ιδεολογίας κόμματα της αντιπολίτευσης, κατόρθωσε ώστε να παραλύσει η κρατική εταιρεία ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα να πληγεί η Βενεζουέλα από την χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 100 χρόνων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να απενεργοποιηθεί εντελώς το σύστημα παροχής ενέργειας, μεγάλο μέρος του οποίου στηρίζεται στους υδάτινους πόρους της χώρας. 

Κάποια μηνύματα αφορούν, επίσης, τις δήθεν «μαζικές» διαδηλώσεις που μεταδόθηκαν από το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο του Καράκας RCTV μετά την απόρριψη της αίτησης για την ανανέωση της άδειας του δεξιού αυτού καναλιού, λόγω του ότι υποστήριξε το υποκινούμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα και έκανε δημόσια έκκληση για την παραίτηση του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Chávez.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αποκάλυψε το Wikileaks κάνουν συχνή αναφορά σε μια μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) γνωστή με το όνομα CANVAS (Center for Applied Non Violent Action and Strategies, Κέντρο Εφαρμοσμένων Mη Bίαιων Δράσεων και Στρατηγικών), που ήταν παλιότερα γνωστή για την δράση της στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Τον Ιανουάριο του 2010, η CANVAS συνέταξε έκθεση με τίτλο «Ανάλυση της κατάστασης στη Βενεζουέλα
», στην οποία παρουσιάζεται μια στρατηγική παρόμοια με εκείνη που εφαρμόστηκε στη Σερβία το 2000, με την υποστήριξη της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), για την ανατροπή του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ύστερα από διαμαρτυρίες των φοιτητών και μια «χρωματιστή επανάσταση» που χρηματοδοτήθηκε από την CIA, την USAID και την NED. 

Στα συγκεκριμένα μηνύματα έχουν επισυναφθεί πολλά αρχεία του Word, αρκετά από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί με την ένδειξη «όχι για δημοσίευση
» και τα οποία αναλύουν τα βήματα που ενδείκνυνται για την οργάνωση μιας «επανάστασης», η οποία θα ανατρέψει τον Hugo Chávez από την εξουσία.

Μάλιστα, ένα από αυτά τα επισυναφθέντα έγγραφα φέρει τον τίτλο «Πρακτικός Οδηγός για το Στήσιμο μιας Επανάστασης». Στα μηνύματα αυτά, ο λαός της Βενεζουέλας χαρακτηρίζεται ως «καθυστερημένος» και «παρλαπίπας». Όσο για την ίδια τη χώρα, σύμφωνα με την ΜΚΟ CANVAS, «είναι σκέτο ανέκδοτο».

Η ΜΚΟ διευκρινίζει με σαφήνεια την συνιστώμενη στρατηγική της για την ανατροπή κυβερνήσεων: 


«Όταν κάποιος ζητάει την βοήθειά μας, όπως στην περίπτωση της Βενεζουέλας, συνήθως τους θέτουμε το ερώτημα «Εσείς με ποιο τρόπο θα το καταφέρνατε»; Αυτό σημαίνει ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι μια ανάλυση της κατάστασης (όπως το δείγμα που σας έστειλα σε αρχείο .doc). Στην συνέχεια θα πρέπει να διατυπωθεί μια «Δήλωση του Στόχου» (η οποία δεν έγινε ακόμη). Έπειτα θα ακολουθήσει η διατύπωση μιας «Αντίληψης της Επιχείρησης», δηλαδή του όλου σχεδίου της εκστρατείας», διευκρινίζει η CANVAS στην εταιρεία Stratfor. «Για την συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε τρεις εκστρατείες-επιχειρήσεις: την ενοποίηση της αντιπολίτευσης, την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του Σεπτεμβρίου και παράλληλα με τις πρώτες δύο θα οργανώσουμε και την εκστρατεία προώθησης του συνθήματος «Μη μείνεις αμέτοχος. Κατέβα να ψηφίσεις».

Αναφερόμενη στα σχέδια αποσταθεροποίησης, η CANVAS υπογραμμίζει σε ένα μήνυμά της προς την Stratfor: 


«Εμείς απλώς τους παρέχουμε τα εργαλεία που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν».

Σε αναφορά της στον συνασπισμό των δεξιών κομμάτων της αντιπολίτευσης, η ΜΚΟ CANVAS υπογραμμίζει ότι:


«Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, λόγω της πλήρους καταστροφής η οποία έχει επέλθει στη χώρα, λόγω της καχυποψίας που κυριαρχεί μεταξύ των ομάδων της αντιπολίτευσης και λόγω της γενικής αποδιοργάνωσής τους, πρέπει πρώτα να γίνει η αρχική ανάλυση. Το εάν θα προχωρήσουν στα επόμενα βήματα ειλικρινά εξαρτάται από τα ίδια αυτά κόμματα. Με άλλα λόγια, εξαρτάται από το εάν θα αντιληφθούν ότι, λόγω της έλλειψης ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ενδέχεται να χάσουν τη μάχη πριν αυτή ξεκινήσει».

«Φέτος είναι βέβαιο ότι θα δραστηριοποιηθούμε στη Βενεζουέλα», γράφει σε ένα μήνυμά της η CANVAS. 

Eιδικά δε για τις βουλευτικές εκλογές του 2010, η ΜΚΟ εξηγεί: 


«Έχουν εκλογές τον Σεπτέμβριο και είμαστε σε στενή επαφή με ακτιβιστές από εκεί και συγκεκριμένα άτομα που είναι διατεθειμένα να τους βοηθήσουν. (Σας παρακαλούμε αυτό να μην διαρρεύσει πουθενά προς το παρόν). Επίκειται άμεσα η πρώτη φάση της προετοιμασίας μας».

Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας στον αναγνώστη ως προς το ποια ακριβώς είναι τα κέντρα που υποβοηθούν την δεξιά αντιπολίτευση της Βενεζουέλας: 


«Για να απαντήσω στo ερώτημά σας, τα αμερικανικά μας δίκτυα είναι βέβαιο ότι συμμετέχουν. Δεν μπορώ να σας επιβεβαιώσω εάν ο συγκεκριμένος κύριος που αναφέρατε εμπλέκεται, αλλά τα συνήθη κέντρα αποφάσεων, οργανώσεις και ιδρύματα είναι μέρος της επιχείρησης».

Άλλα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου περιέχουν διάφορα συνημμένα αρχεία που παρουσιάζουν λεπτομερείς περιγραφές της ακριβούς κατάστασης των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας: του στρατού, της αεροπορίας και του ναυτικού, καθώς και λεπτομέρειες σχετικές με τους ακριβείς αριθμούς των μελών του προσωπικού τους, με τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία.


«Θα σας αποστείλουμε άμεσα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο Chávez προκειμένου να βελτιώσει το στράτευμα και τις υπηρεσίες ασφαλείας κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας», αναφέρει ο αποστολέας. «Αυτή τη στιγμή είναι όλα γραμμένα σε πρόχειρο, στις σημειώσεις μου, αλλά θα πρέπει να σας πω ότι με έχει εντυπωσιάσει αρκετά αυτός ο Hugo».

Τα άκρως λεπτομερή αρχεία εξηγούν ότι:


«Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της άμυνας έχουν προχωρήσει πέρα από τα όρια που σηματοδοτούν οι προμήθειες των όλων νέας τεχνολογίας σε σημείο ώστε να έχουν διαμορφώσει ένα εντελώς νέο και σύγχρονο δόγμα αμυντικής πολιτικής. Στις νέες αυτές αντιλήψεις συμπεριλαμβάνεται ο «ασύμμετρος πόλεμος» και η εξάρτηση από τις τηλεπικοινωνίες της χώρας και τις υποδομές εφοδιασμού, καθώς και τη λαϊκή υποστήριξη, προκειμένου να είναι η χώρα σε θέση να αντισταθεί σε μια ευρείας κλίμακας εισβολή των ΗΠΑ».


*Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από το άρθρο "Μπορεί ένας λαός να νικήσει τους διεθνείς τραπεζίτες";
 
Το παλιό, δοκιμασμένο κόλπο της δολιοφθοράς (που τελικά απέτυχε)


Το Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012, στις 1:11 π.μ., έγινε μια τεράστια έκρηξη στο μεγαλύτερο διϋλιστήριο πετρελαίου της Βενεζουέλας, το Amuay, στην περιφέρεια Falcon. Από την έκρηξη σκοτώθηκαν 41 άτομα, 18 από τα οποία ήταν μέλη της Εθνοφρουράς της χώρας, και 64 άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά. 17 από τα πτώματα είχαν απανθρακωθεί εντελώς και δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστούν.

Δύο από τις κύριες εγκαταστάσεις του διϋλιστηρίου καταστράφηκαν εντελώς από την έκρηξη και η εκτεταμένη πυρκαγιά και προκλήθηκε ισοπέδωσε επιχειρήσεις και σπίτια στην περιοχή. Εκτεταμένες ζημιές σημειώθηκαν επίσης στη βάση της Εθνοφρουράς. Το διϋλιστήριο Αmuay ανήκει σε συγκρότημα διϋλιστηρίων που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Μόνο στο Αmuay παράγονται 645.000 βαρέλια αργού πετρελαίου και 200.000 βαρέλια βενζίνης καθημερινά, ενώ από όλο το συγκρότημα παράγονται 946.000 βαρέλια αργού σε καθημερινή βάση.

Το γεγονός ότι η έκρηξη αυτή, που σημειωτέον έγινε τα ξημερώματα και τα αίτια παραμένουν αδιευκρίνιστα, σημειώθηκε λίγες μόλις εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα.

Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έδρασε αμέσως και το διϋλιστήριο άρχισε να λειτουργεί και πάλι κανονικά δύο μέρες μετά την έκρηξη, ο Δυτικός τύπος ξεκίνησε μια εκστρατεία προπαγάνδας εναντίον του Προέδρου Chávez, κατηγορώντας τον για ανικανότητα.

Το απόρθητο φρούριο της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας

Αυτό, ωστόσο, που δεν πληροφορήθηκαν όσοι ενημερώνονται από τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης είναι ότι ένα μήνα περίπου πριν το τραγικών διαστάσεων συμβάν στο Amuay κάποιοι υπάλληλοι στην αμερικανική πρεσβεία στην πρωτεύουσα της χώρας, το Καράκας, προέβλεπαν ότι ο Chávez θα σημείωνε "οριακή νίκη" στις εκλογές της 7ης Οκτωβρίου λόγω κάποιου "απρόβλεπτου γεγονότος".

Σε τηλεοπτική εκπομπή που μεταδόθηκε στις 22 Ιουλίου, 33 ημέρες πριν από την έκρηξη, ο Βενεζουελάνος δημοσιογράφος José Vicente Rangel ανέφερε ότι ο διευθύνων σύμβουλος μιας από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων είχε τρίωρη συνάντηση με υψηλόβαθμα μέλη του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας, στην οποία είχε παραστεί ο ίδιος. Kατά τη διάρκεια της συζήτησης ο Rangel ενημέρωσε τους Αμερικανούς για τα "κακά νέα": παρά τις προσπάθειές τους να ενισχύσουν την αντιπολίτευση, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι τις εκλογές της 7ης Οκτωβρίου θα τις κέρδιζε και πάλι ο Hugo Chávez, και μάλιστα με διαφορά.

Η αντίδραση των Αμερικανών ήταν άμεση και απροκάλυπτη: 


"Και όμως", τους απάντησαν, "εμείς διατηρούμε διαφορετική άποψη. Ο νικητής των εκλογών θα κερδίσει οριακά. Έχουμε εμπιστοσύνη στον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Capriles, και πιστεύουμε ότι θα κλείσει αυτή την "ψαλίδα" μεταξύ του κόμματός του και του Chávez"!  

Όταν ο Rangel και ο διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων ζήτησαν διευκρινίσεις, οι Αμερικανοί είπαν ότι δεν είναι απίθανο "να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα λόγω κάποιου απρόβλεπτου γεγονότος" (το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά του οποίου δεν διευκρίνισαν) "με συνέπειες που θα καθορίσουν το εκλογικό αποτέλεσμα"

Μετά από τα τραγικά γεγονότα της 25ης Αυγούστου και την κατάλληλη εκμετάλλευση του γεγονότος από την αντιπολίτευση (διάχυση κειμένων και φωτογραφιών στα ΜΜΕ που τόνιζαν την ανευθυνότητα της κυβέρνησης), όλο και περισσότεροι υποψιάζονταν ότι η έκρηξη στο διϋλιστήριο, που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν οι ζωές 41 ανθρώπων, ήταν αποτέλεσμα δολιοφθοράς και όχι "ατύχημα"...



 


Η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν «Socar», ο αμερικανικός παράγοντας, οι Ρώσοι και οι ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ

Γράφει ο Μακεδών

Απαιτείται ένα μικρό συμπλήρωμα σε όσα γράψαμε στο χθεσινό σημείωμα, με τα καινούργια στοιχεία που ήρθαν από την τουρκική πρωτεύουσα. Κατ’ αρχήν η «Χουριέτ» αναφέρθηκε στο θέμα της τρομοκρατίας και επιβεβαίωσε τη στήλη μας, όπου γράψαμε πως η Τουρκία με τον όρο τρομοκράτες εννοεί τους Κούρδους.

Η εφημερίδα έγραψε πως ο κ. Ερντογάν έδειξε στον κ. Α. Σαμαρά φωτογραφίες από «στρατόπεδα εκπαίδευσης Κούρδων» στο Λαύριο, κάτι το οποίο διέψευσε η Αθήνα. Στο Λαύριο ως γνωστόν έχουν περικλεισθεί αρκετοί λαθρομετανάστες, και μεταξύ αυτών θα υπάρχουν και Κούρδοι, γεγονός που χρησιμοποιούν παραπλανητικά οι Τούρκοι.

Το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TRT έγραψε, ότι στη συνέντευξη Τύπου ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν επέστησε την προσοχή στην γέφυρα φιλίας μεταξύ των δύο χωρών, λέγοντας: 

«Η φιλία μας θα ενδυναμωθεί ακόμα περισσότερο στην περίπτωση που οι μειονότητες των δύο χώρων ζήσουν μια πιο ευημερούσα και ευτυχισμένη ζωή».

Είναι ανείπωτη η υποκρισία των Τούρκων πολιτικών. Αναφέρονται στην προσπάθειά τους να ευημερήσει η ελληνική μειονότητα, την οποία εξολόθρεψαν. Δεν αναφέρει αν ο κ. Σαμαράς του υπενθύμισε πως το 1964, 100.000 Έλληνες υποχρεώθηκαν βιαίως να εγκαταλείψουν την Τουρκία (ο κ. Ερντογάν τους κάλεσε να… επιστρέψουν).

Μεταδίδει όμως και κάτι άλλο το TRT. Ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός τόνισε πως οι δυο χώρες επιθυμούν να αφήσουν στο παρελθόν το Κυπριακό. Μου προξενεί κατάπληξη αυτό το απόσπασμα. Βέβαια, κατά τις τελευταίες δεκαετίες δεν αναφέρονται οι Έλληνες πρωθυπουργοί στο Κυπριακό -αντί να είναι πρώτο θέμα στην ατζέντα, ώστε να βρίσκεται η Τουρκία συνεχώς απολογούμενη-, αλλά μου είναι αδύνατο να πιστέψω πως Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να αδιαφορήσει για το Κυπριακό (αν και η κα Μπακογιάνη, κατά τη θητεία της στο ΥΠΕΞ, είχε πει πως η Κύπρος είναι άλλο κράτος και ακολουθεί δική του πολιτική).


Ως προς το θέμα του Αζερμπαϊτζάν -που δεν συζητήθηκε φυσικά δημόσια στην Τουρκία- υπάρχει μια πληροφορία, πως θα χρησιμοποιηθεί από ελληνικής πλευράς, προκειμένου να αποκλειστεί η ρωσική προσφορά. Όπως είναι γνωστό, οι ρωσικές εταιρίες πρόσφεραν για ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ διπλάσιο ποσό από τους άλλους ενδιαφερομένους.

Λέγεται πως ο αμερικανικός παράγοντας φροντίζει -με τροποποίηση των όρων του διαγωνισμού- να σχηματίσει κονσόρτσιουμ η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν, «Socar», με άλλες εταιρίες, ώστε να υπερκαλυφθεί η ρωσική προσφορά (για τον φίλο που ρώτησε τι σημαίνει ΔΕΣΦΑ: Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου).

Ως προς την ΔΕΠΑ, ήδη έχει εκφρασθεί ενδιαφέρον, όταν η κ. Gulmira Rzayeva, στέλεχος του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών του Αζερμπαϊτζάν, μίλησε στο διεθνές ενεργειακό φόρουμ που πραγματοποιήθηκε στη Αθήνα. Σύμφωνα με την κ. Rzayeva, η ΔΕΠΑ πέραν της εμπορικής αξίας μπορεί να προσφέρει στο Αζερμπαϊτζάν στρατηγικά οφέλη γιατί με τη συμμετοχή αυτή θα μπορέσει να προωθήσει και άλλα έργα όπως ο αγωγός Ελλάδας-Βουλγαρίας (IGB).

Η ίδια ανέφερε ότι οι διαπραγματεύσεις με τους υποψήφιους αγοραστές του φυσικού αερίου από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ για ποσότητες και τιμές θα παίξουν ρόλο στην επιλογή του αγωγού (ΤΑΡ ή Ναμπούκο) που θα μεταφέρει το αέριο προς την ΕΕ.

Σημειώνουμε, πως η κατασκευή του Ναμπούκο μάλλον έχει εγκαταλειφθεί, ο δε ΤΑΡ δυστυχώς δεν περνά από τη Θεσπρωτία για Ιταλία – λόγω αντιδράσεων τοπικών παραγόντων. Είναι δε ο μοναδικός αγωγός που μας απέμεινε.


Πηγή: Βόρεια

«Η κατάσταση του έθνους σήμερα» - με αυτόν τον τίτλο ο Αμερικανός Πρόεδρος απευθύνεται κατ’ έτος στον αμερικανικό λαό και λογοδοτεί για τα πεπραγμένα του, εξαγγέλλοντας ταυτοχρόνως τι χρη δραν στο εγγύς μέλλον περί τα προβλήματα που διαχειρίζεται.

Βεβαίως, είναι παγκοίνως γνωστό ότι ο Πρόεδρος λογοδοτεί με ευφημισμούς και προγραμματίζει με ψέματα ή αοριστίες ή (στην καλύτερη περίπτωση) ευσεβείς πόθους! Οπως και να ’χει, μόλις τελειώσει η σεμνή αυτή τελετή, οι όντως κρατούντες στις ΗΠΑ, με ή χωρίς τον Πρόεδρο, συνεχίζουν τις μπίζνες ας γιούζαλ.

Ακόμα κι αν, κάνοντας μια μεταφορά στα καθ’ ημάς, ήθελε να κάνει το ίδιο ο κ. Σαμαράς και, απευθυνόμενος στο έθνος, να αναφερθεί στην κατάσταση της χώρας σήμερα, δεν θα μπορούσε. Διότι την κατάσταση της χώρας δεν τη γνωρίζει. Τη γνωρίζει η Τρόικα.

Ακόμα κι όταν λέει ψέματα στον λαό ο κ. Πρωθυπουργός, όπως κάθε λίγο και λιγάκι κάνει, η Τρόικα μπορεί ανά πάσα στιγμή να τον διαψεύσει και άλλα ψέματα να πει να του υπαγορεύσει.

Ο κ. Σαμαράς και η αξιοθρήνητοι σύμμαχοί του δεν κυβερνούν, κυβερνώνται. Κι όποιοι παραγνωρίζουν αυτόν τον παράγοντα οδηγούνται σε λάθος ανάλυση της συγκυρίας και συνεπώς σε λάθος στρατηγική.

Η Ξενοκρατία χαρακτήριζε την Ελλάδα από γενέσεώς της, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1832. Στο πλαίσιο αυτής της Ξενοκρατίας αναπτύχθηκε και διαμορφώθηκε ο καπιταλισμός στη χώρα μας και από το ίδιο πλαίσιο καθορίστηκε η έκβαση των μεγάλων γεγονότων που καθόρισαν την πορεία του ελληνισμού στα νεώτερα χρόνια (χρέη, Μικρασιατική Καταστροφή, Εθνική Αντίσταση, Εμφύλιος, μετανάστευση, χούντα, Κυπριακό κ.ά.).

Εκείνο επίσης που έχει ιδιαίτερη σημασία να εξετάζει κανείς κάθε φορά είναι το μείγμα Ξενοκρατίας εσωτερικού και Ξενοκρατίας εξωτερικού (για να εκφρασθούμε κάπως σχηματικά) μέσα στο οποίο ανασαίνει και ταυτοχρόνως ασφυκτιά η χώρα.

Ως Ξενοκρατία εσωτερικού θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τις ξένες δυνάμεις που έχουν κάθε φορά τον πρώτο και κυρίαρχο λόγο για τα εσωτερικά της χώρας (όπως η Αγγλία και μετά οι ΗΠΑ στη μεταπολεμική και ψυχροπολεμική περίοδο) και ως Ξενοκρατία εξωτερικού θα μπορούσαμε να ορίσουμε το πλέγμα των διεθνών σχέσεων και γεωπολιτικών στρατηγικών μέσα στο οποίο χωρίς δική της εθνική στρατηγική κινείται (ή μάλλον θαλασσοδέρνεται) η χώρα μας.

Είτε με θεσμικό τρόπο (συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ενωση) είτε ως έρμαιο της τύχης (δηλαδή με ασθενείς έως ανύπαρκτες διεθνείς σχέσεις, πέραν εκείνης της υποταγής), η Ελλάδα κινείται σχεδόν λάθρα μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, με τη νέα τάξη που τον συνέχει να την υπερβαίνει και να την καθηλώνει.

Μετά το ξέσπασμα της κρίσης που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια φάση αναδιάταξης του καπιταλισμού ως προς την αναδιανομή του πλούτου ανάμεσα στους κροίσους και τις Εταιρείες με όργανα τα κράτη, η Ελλάδα κι άλλες χώρες σαν την Ελλάδα μετατράπηκαν από θύματα, που επί μακρόν ήταν, σε θηράματα. Διότι ο καπιταλισμός, χωρίς αντίπαλο δέος πια, αποθηριώθηκε και «διορθώνει» τις καταστροφές που προκαλεί με ακόμα μεγαλύτερες. Τρία μόνον παραδείγματα: ο πόλεμος, η φτώχεια, οι δημοκρατίες.

Ο πόλεμος: Από το 1990 και μετά η νομιμοποίηση του πολέμου (ενίοτε και απ’ τον ΟΗΕ) ως μέσου επίλυσης διαφόρων, καθώς και η αύξουσα πληθύς των συρράξεων έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο απ’ το 1945 και μετά.

Η φτώχεια. Ουδέποτε άλλοτε ήταν τόσο βαθειά για τόσους πολλούς, όπως ουδέποτε άλλοτε και ο πλούτος ήταν τόσο πολύς για τόσους λίγους! Δεν υπάρχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία, παρά σε γεωμετρικό υποπολλαπλάσιο.

Οι δημοκρατίες: ουδέποτε άλλοτε ήταν τόσο κούφιες, άδειες και οργουελιανές.

Αν λοιπόν σήμερα ο κ. Σαμαράς ήθελε να απευθυνθεί στο έθνος, κοιτάζοντας την Ελλάδα στα μάτια, θα μας έλεγε ότι η χώρα μας είναι μια αποικία χρέους.

Τούτο σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι κράτος υπό καθεστώς Εντολής. Η Εντολή αυτή έχει αναληφθεί πέραν πάσης νομιμότητας απ’ το διεθνές κεφάλαιο και, μέσω Ευρωπαϊκής Ενωσης συν ΔΝΤ, έχει ανατεθεί σε γκαουλάιτερ.

Η Ελλάδα είναι χώρα Φόρου Υποτελής στους δανειστές της. Προς τούτο της αφαιρέθηκε η Ασυλία, ενώ ο δημόσιος πλούτος και οι εθνικοί πόροι έχουν περιέλθει σε καθεστώς διαχείρισης, νομής και κατοχής ξένων δυνάμεων.

Η Ελλάδα είναι Προτεκτοράτο, με την έστω λυμφατική αστική της δημοκρατία να αργοπεθαίνει, χωρίς να μπορεί να λάβει πολιτικές αποφάσεις ή να ασκήσει διοίκηση. Η δημοκρατία υπολειτουργεί με αντισυνταγματικό και παρασυνταγματικό τρόπο, ικανή μόνο να δέχεται κι αναγκασμένη να εκτελεί διαταγές.

Διαταγές που αφορούν στα πάντα, από το ύψος (βάθος) του κατώτατου μισθού και τις απολύσεις έως τον ΦΠΑ στην εστίαση, τις δόσεις για τον ΦΠΑ, τα χαράτσια και δεν συμμαζεύεται.

Η μόνη σχέση που λειτουργεί στη χώρα είναι η σχέση Γκαουλάιτερ και Ανδρεικέλων, Κομισαρίων και Κουίσλινγκς.

Αλλά, αν η Ελλάδα έγινε έτσι, γιατί έγινε; Ή μάλλον: γιατί θα έπρεπε να γίνει έτσι;

Τα τρία πράγματα που έγινε η Ελλάδα, α) κράτος υπό Καθεστώς Εντολής, β) χώρα Φόρου Υποτελής και γ) Προτεκτοράτο, είναι προϋποθέσεις για να γίνει το εξής ένα: Ειδική Οικονομική Ζώνη.

Η κρίση, εκτός από μηχανισμός αναδιανομής του πλούτου, είναι (κυρίως) εργαλείο για την καταστροφή του πολιτισμού της εργασίας. Η κατάργηση των δικαιωμάτων εκείνων που παράγουν τον πλούτο έναντι εκείνων που τον νέμονται έχει επισυμβεί. Απ’ τον κατώτατο μισθό ως την απελπισία της ανεργίας κι απ’  τα λουκέτα στα μαγαζιά έως τη μετανάστευση των νέων το κακό έχει συντελεσθεί. Και θα βαθύνει κι άλλο.

Εξανίστανται ορισμένοι γιατί η Τρόικα δεν «καταλαβαίνει» το αυτονόητο εις ό,τι αφορά, φέρ’ ειπείν, τη μείωση του ΦΠΑ ή την αύξηση των δόσεων προς την Εφορία. Ανοηταίνουν. Σκοπός της Τρόικας δεν είναι να «καταλάβει», αλλά να δημιουργήσει τα ερείπια που χρειάζεται μια Ειδική Οικονομική Ζώνη για να λειτουργήσει.

Εξαγριώνονται ορισμένοι (ή κάνουν πως εξαγριώνονται οι πιο πονηροί) γιατί η Τρόικα συνεχίζει να χορηγεί το «λάθος φάρμακο». Ανοηταίνουν. Η Τρόικα έχει βρει τον σωστό ασθενή και θα τον πεθαίνει όσον πιο πολύ μπορεί.

Κι όταν το εργασιακό τοπίο θα ’ναι νεκρό με 350 Ευρώ κατώτατο μισθό, τότε και «λεφτά θα ρίξουν στην αγορά» και η «ανάπτυξη» θα ξαναρχίσει. Σε μια χώρα με φθηνό πια εργατικό δυναμικό, ξεπουλημένο τον πλούτο της, καθημαγμένη, λεηλατημένη με την ενέργεια και τις στρατηγικές της υποδομές υπό κατοχήν - μια Ειδική Οικονομική Ζώνη.

(Πάντως ο Dow Jones στη Wall Street το γλεντάει πάλι, σε υψηλά επίπεδα, ενώ ο μεσιέ λε πρεζιντόν Ολόν φυστικώνει τη Γαλλία με μια «ευέλικτη εργασία» άλλο πράγμα - ευρωπαϊκό!)

Κατά τα άλλα, «σκληρότερη παρά ποτέ η Τρόικα» διαπιστώνουν τα ανδρείκελα που μετατρέπουν τις καρπαζιές που τρώνε απ’ τα Βάφεν Γκόλντεν Μπόυς σε ωμοφαγία κατά του λαού - σε ένα φωτοσόπ του τρόμου...

Του Στάθη από enikos

Πέρα από κόμματα και ιδεολογίες θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ιδέα της κυβέρνησης ν’ αναβαθμίσει το θέμα της ΑΟΖ και των ελληνικών κοιτασμάτων σε ευρωπαϊκό δεν είναι καθόλου κακή. Αντίθετα μπορεί να δώσει το απαραίτητο «καμουφλάζ», μιας και πολλοί εντός συνόρων φοβούνται ότι η συγκεκριμένη υπόθεση θ’ ανοίξει τους ασκούς τους Αιόλου στην περιοχή μας και αναζητούν συμμάχους. Ας αξιοποιηθεί επιτέλους ουσιωδώς η θέση μας στην Ενωμένη Ευρώπη. Άλλωστε οι Βρυξέλλες επιδιώκουν την εξασφάλιση ενεργειακής ασφάλειας για την γηραιά ήπειρο. Η Ελλάδα μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτήν την επιθυμία βάσει της αρχής των αμοιβαίων συμφερόντων. 
 
Η συγκεκριμένη κυβερνητική τακτική, σε περίπτωση που είναι ειλικρινής, πρέπει να υποστηριχτεί από το σύνολο του πολιτικού φάσματος. Ωστόσο, επειδή οι Ευρωπαίοι δεν ήταν πάντα έντιμοι απέναντί μας, η Αθήνα οφείλει να χρησιμοποιήσει και το «μαξιλάρι» της Ρωσίας, η οποία επιδιώκει την συνεργασία με την Ελλάδα για πολλούς και διάφορους λόγους που πολλάκις έχουμε αναφέρει από αυτήν την ιστοσελίδα.

Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν για τις Μεγάλες Δυνάμεις σταθερή επένδυση στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό γιατί η Τουρκία έχει χάσει πλέον τα ερείσματα που διέθετε στην διεθνή σκηνή. Μέχρι και ταινία-υπερπαραγωγή για την γενοκτονία των Αρμενίων ετοιμάζεται στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Αυτό ονομάζεται πολιτιστική νίκη έναντι του νέο-οθωμανισμού και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στο αρμενικό λόμπι των Η.Π.Α.

Ο ρόλος Ελλάδας και Κύπρου αναβαθμίζεται ακόμα περισσότερο, αν αναλογιστεί κανείς την συμφωνία Ισραήλ-Ρωσίας για την εκμετάλλευση τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου κοντά στην ελληνό-κυπριακή ΑΟΖ. Αυτό γιατί υπάρχει το σενάριο κατασκευής αγωγού που θα διοχετεύει το υγροποιημένο αέριο μέσω Κύπρου και Κρήτης στην ηπειρωτική Ελλάδα και εν συνεχεία στην Ιταλία. Σ’ αυτό το σημείο να υπογραμμίσουμε την τεράστια γεωστρατηγική σημασία της Κρήτης, κάτι για το οποίο είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενο πόνημά μας.

Συμπερασματικά λοιπόν, η Ελλάδα είναι σε θέση, εφόσον παίξει σωστά τα χαρτιά της, ν’ αποκομίσει οφέλη υπό τις συγκεκριμένες συγκυρίες. Τα ξένα συμφέροντα υπάρχουν και εποφθαλμιούν τον πλούτο της χώρας μας. Η πολιτική είναι όμως ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο. Τα πάντα ρει και ουδέν μένει. Ποτέ δεν ξέρει κανείς πως έρχονται τα πράγματα. Λύσεις σωτηρίας υπάρχουν πάντα, ειδικά για έθνη που έχουν αποδειχτεί ανθεκτικά στον χρόνο.

Πηγή  ΠΥΓΜΗ.gr

Η 'Καθημερινή' διαβάζεται από αυτούς που κυβερνούν τη χώρα.

Ο 'Ελεύθερος Τύπος' από αυτούς που νομίζουν ότι κυβερνούν τη χώρα.

Το 'Βήμα' και τα 'Νέα' διαβάζουν αυτοί που πιστεύουν ότι θα έπρεπε κανονικά να κυβερνούν τη χώρα.

Τον 'Ριζοσπάστη' εκείνοι που πιστεύουν πως τη χώρα θα έπρεπε κανονικά να την κυβερνά μια άλλη χώρα.

Οι αναγνώστες της 'Ελευθεροτυπίας' δεν ξέρουν ποιος ακριβώς κυβερνά τη χώρα είναι όμως βέβαιοι πως την κυβερνά με λάθος τρόπο.

Τη 'Ναυτεμπορική' διαβάζουν αυτοί στους οποίους ανήκει η χώρα.

Την 'Εστία' διαβάζουν όσοι νομίζουν πως η χώρα είναι ακόμα δική τους.

Και οι αναγνώστες της 'Espresso' δεν ενδιαφέρονται για το ποιος κυβερνά τη χώρα αρκεί να είναι γυναίκα και να έχει μεγάλο στήθος!

Αναγνώστης

Eίχα την ευκαιρία το τελευταίο διάστημα να συνομιλήσω με αρκετούς «παράγοντες» που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό. Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο Πρωθυπουργός κ.  Σαμαράς και η τρικομματική κυβέρνηση της οποίας ηγείται, αποτελούν την τελευταία ευκαιρία για τη χώρα, ώς μέλος της Ευρωζώνης.  Ενδεχόμενη κατάρρευση αυτής της κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρωζώνης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως, ακόμα και αυτοί που συμφωνούν για την σπουδαιότητα του ρόλου   αυτής της κυβέρνησης, εκφράζουν ανησυχίες και προβληματισμούς για  το αν τελικά τα καταφέρει, για τους εξής λόγους:

Οι φόβοι
Πρώτον, το κυβερνητικό σχήμα, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, δείχνει όχι μόνο πολυπληθές, αλλά και αδύναμο. Είναι λίγοι οι Υπουργοί που στέκονται αξιοπρεπώς σε διεθνές επίπεδο. Επιπλέον, οι κομματικές ισορροπίες είναι εύθραυστες και η πίεση που δέχονται τα κυβερνητικά κόμματα από την κοινωνία τεράστια. Είναι ένα παιχνίδι με το χρόνο, για το ποιός θα αντέξει, μέχρι τέλους…

Δεύτερον, εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για την ορθότητα, αλλά και την αποδοτικότητα του εφαρμοζομένου προγράμματος. Ουδείς πλέον πείθεται ότι αυτή η λιτότητα διαρκείας στην οποία υποβάλλεται ο ελληνικός λαός, θα βγάλει την ελληνική οικονομία από τα σημερινά της αδιέξοδα. Και τούτο γιατί σχεδόν τίποτα δεν γίνεται προς την πλευρά της ανάπτυξης. Τουλάχιστον, δεν έχει γίνει ακόμα!

Τρίτον, την παντελή απουσία μιας  αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης. Δεν υπάρχει, με άλλα λόγια, ένα εθνικό σχέδιο το οποίο θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις και να προτείνει λύσεις εκεί ακριβώς που απέτυχε το πρόγραμμα της τρόικα. Σχεδόν τέσσερα χρόνια τώρα ο δημόσιος διάλογος, αλλά και οι πολιτικές, επικεντρώνονται σε  φόρους και περικοπές, χωρίς να διεξάγεται καμιά ουσιαστική συζήτηση για το νέο παραγωγικό μοντέλο που χρειάζεται η χώρα.

Τέταρτον, στην κόπωση και την απόγνωση του ελληνικού λαού. Οδεύουμε ήδη στον 5ο χρόνο της ύφεσης, με βαρύτατο τίμημα, κυρίως για τη μεσαία τάξη, και  σοβαρή προοπτική (με απτά αποτελέσματα) δεν διαγράφεται στον ορίζοντα. Πόσο θα αντέξει ακόμα αυτός ο λαός να πληρώνει έκτακτες εισφορές και αυξημένους φόρους; Πόσο καιρό θέλουν οι αρμόδιοι να συνειδητοποιήσουν ό,τι όταν το ερώτημα είναι να καταβάλλω φόρους ή να ταϊσω την οικογένειά μου, δεν υπάρχει κάν…δίλλημμα;

Πέμπτον, την άνοδο εξτρεμιστικών και λαϊκίστικων κομμάτων, ένθεν κακείθεν του πολιτικού φάσματος. Σ’ ένα λαό ταλαιπωρημένο και χωρίς ελπίδα, ο σπόρος του λαϊκισμού βρίσκει πάντα έδαφος πρόσφορο. Τα «τάγματα εφόδου» των δύο άκρων είναι μια σοβαρή υπόθεση για να την αντιμετωπίζουμε με όρους τηλεθέασης ή μικροπολιτικής διαμάχης. Η βία είναι βία χωρίς διακρίσεις και είναι καταδικαστέα, δίχως δεύτερες σκέψεις.

Έκτον, στην πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης για εγκατάλειψη της Ελλάδος στην μοίρα της. Όσο το πρόγραμμα λιμνάζει, θα ενισχύονται αυτές οι φωνές και η αστάθεια θα επανέρχεται με τις γνωστές επιπτώσεις. Η Ελλάδα απετέλεσε τον βολικό σάκο του μπόξ, (και σ’ αυτό συνετέλεσε τα μέγιστα η ανευθυνότητα της πρωθυπουργίας Παπανδρέου και των «κηπουρών» του), όμως, όπως καθημερινά αποδεικνύεται, η κρίση ήταν συστημική και η Ελλάδα αποτελούσε τον πιό αδύναμο κρίκο. Για αυτό και έσπασε πρώτος.

Ποιά θα μπορούσε να είναι η απάντηση μας;
Πρώτον, η κυβέρνηση χρειάζεται μια νέα αρχή. Η νέα  κυβέρνηση, όμως, δεν πρέπει να είναι πάλι ένα πολυπληθές σχήμα τρικομματικών ισορροπιών, ούτε βολέματος ημετέρων, αλλά μια κυβέρνηση μάχης γιατί τα δύσκολα βρίσκονται μπροστά. Μια κυβέρνηση που να πείθει την κοινωνία οτι είναι ικανή να τα καταφέρει.

Δεύτερον, μετά τις πανθομολογούμενες αστοχίες της τρόϊκας, που επιδείνωσαν την κατάσταση της οικονομίας μας, η Ελλάδα δικαιούται και νομιμοποιείται  να θέσει ζητήματα βελτίωσής του προγράμματος. Η μείωση στο ΦΠΑ εστίασης είναι ένα μέτρο προς την ορθή κατεύθυνση. Να μπεί ένα οριστικό τέλος στην φιλολογία για περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων. Να σταματήσει αυτή η βιομηχανία παραγωγής φορολογικών νομοσχεδίων. Ο λαός και η οικονομία χρειάζονται μια  ανάσα. Έλεος, πιά…Και λύσεις υπάρχουν. Ας αρχίσουμε πλέον να θυμίζουμε τη Γερμανία πως την αντιμετώπισαν οι δανειστές της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τρίτον, καλές οι αποκρατικοποιήσεις, αλλά αυτοί οι «χρυσοκάνθαροι» του ΤΑΙΠΕΔ, με τις προκλητικές αμοιβές, που εξαιρούνται μάλιστα προκλητικά από τους μνημονιακούς νόμους, δεν έχουν την αποδοχή της κοινωνίας. Κάθε αποκρατικοποίηση θα αντιμετωπίζεται με δυσπιστία. Πρέπει να βρεθεί ένας άλλος τρόπος. Όμως, πέραν αυτών, η κυβέρνηση πρέπει να δημιουργήσει εθνικό πλούτο και νέες ευκαιρίες για ξένες επενδύσεις, π.χ. να ανακοινωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για τη δημιουργία λιμανιών και μαρινών στα νησιά του Αιγαίου μέσω ΣΔΙΤ. Να προκληθούν δυο-τρία μεγάλα ξένα Πανεπιστήμια να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Να ανακοινωθούν ειδικά προγράμματα για κρουαζιέρες στο Αιγαίο. Να επεκταθούν τα σχέδια πόλεως (με ταχύτατους ρυθμούς). Τα Φεστιβάλ Επιδαύρου και Ηρωδείου να ανοίξουν τις πύλες τους σε μεγάλες ξένες παραγωγές. Φαντάζεστε  τους «Αχαρνής» με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, τον Τόμ Χάνκς «Ορέστη» και τη Μέρυλ Στρίπ «Μήδεια»; Ιδέες; Πολλές! Βούληση, υπάρχει;

Τέταρτον, όταν ο κόσμος υποφέρει, δεν μπορεί να βλέπει  τον κάθε Μέργο να μιλάει για μείωση του κατώτατου μισθού. Όταν κόβονται συντάξεις, δεν γίνεται  να αυξάνεται το τιμολόγιο της ΔΕΗ. Όταν φουντώνει η ανεργία, δεν μπορεί ακόμα να ….συζητάμε  την απομάκρυνση των «επίορκων δημοσίων υπαλλήλων». Όταν οι απολύσεις πέφτουν βροχή, ο κόσμος εξοργίζεται ν’ ακούει για προσλήψεις και μισθούς «εκλεκτών» που  σκανδαλίζουν.  Όταν η μεσαία τάξη καταρρέει, είναι πρόσκληση τα κόμματα να υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια τα κομματικά τους βιλαέτια στο δημόσιο. Λίγο μεγαλύτερος  σεβασμός  για τους αδικημένους. Γιατί η οργή μπορεί να μετατραπεί σε σκοτεινό ποτάμι….

Πέμπτον,  είναι καθήκον της κυβέρνησης, αλλά και υποχρέωση του πολιτικού συστήματος, στο σύνολό του, να διαφυλάξει την αξιοπιστία του και να απομονώσει τις γραφικές και ακραίες φωνές. Να στηλιτεύσει την  ανευθυνότητα, από οπουδήποτε και αν προέρχεται. Και εκείνους, που σε καιρούς κρίσης, ψαρεύουν ξεδιάντροπα σε θολά νερά, αδιαφορώντας παντελώς για το μέλλον της χώρας, να τους αποκαλύψει στην κοινωνία, με επιχειρήματα. Ο λαϊκισμός οδηγεί σε πονηρά μονοπάτια και ενέχει από τη φύση του το σπέρμα της καταστροφής.

Τέλος, και αυτό το έχω γράψει εδώ πολλές φορές. Η Ελλάδα δεν αποτελεί μια  ασημαντότητα  στο  παγκόσμια γίγνεσθαι. Φέρει  ένα ειδικό βάρος ως πολιτισμικό μέγεθος. Ουδείς μπορεί να το αγνοήσει. Και όποιος το κάνει, υποχρέωσή μας είναι να τον επαναφέρουμε στην τάξη. Επιπλέον, όμως, η χώρα μας αποτελεί σταυροδρόμι και η γεωστρατηγική της αξία υπερβαίνει το οικονομικό της μέγεθος κατά πολύ. Ας μη το υποτιμούμε αυτό. Καιρός, είναι πλέον να μην αποτελούν δεδομένους. Και να αρχίσουμε να απαντάμε στις προκλήσεις.
Έναν λαό τον παίρνουν σοβαρά, όταν έχει το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ανοιχτά,  στραμμένα στο μέλλον. Και δείχνει αποφασισμένος και έτοιμος να τα καταφέρει. ….