Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Δεκ 2014




Γράφει ο Κλεισθένης

Πριν λίγες ώρες το βουλευτικό προσωπικό ψήφισε τον προϋπολογισμό, 155 ναι, 1 παρών και 134 όχι, είχαμε και 10 απόντες. Οι απόντες ποιοι ήταν; Απουσίασαν δικαιολογημένα;

Μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;
Ότι και να συμβαίνει πάλι τα «κουκιά» δεν φτάνουν.

Τι πρόκειται να αλλάξει στις 17 του Δεκέμβρη;
Προφανώς τίποτε.

Η κυβέρνηση θα καταρρεύσει, ίσως και στην πρώτη ψηφοφορία, και θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές.

Η απόφαση του Σαμαρά για επίσπευση της προεδρικής εκλογής δεν είναι απόφαση ηρεμίας αλλά απόφαση κατόπιν εκβιασμού της τρόικας.

Πρώτα, είπε η τρόικα, θα εκλέξετε πρόεδρο και μετά θα υπάρξει συμφωνία. Όσο δεν υπάρχει συμφωνία η κυβέρνηση πάει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Θα πει κανείς, αυτός ο εκβιασμός θα έχει σαν επακόλουθο την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Αυτό επιφανειακά δεν συμφέρει τους δανειστές, στο βάθος όμως αδιαφορούν.

Ήδη το έχουν δηλώσει, δεν τους απασχολεί ποια κυβέρνηση θα έχει η Ελλάδα. Όποια και να ‘ναι εκ των πραγμάτων θα υποχρεωθεί να συνεχίσει τα προγράμματα που θα υποδεικνύει η τρόικα.

Όποιος αμφιβάλει δυστυχώς θα διαψευστεί. «Κοντός ψαλμός, αλληλούια».

Πιθανά θα έχουμε κάποιες μικροελαφρύνσεις αλλά η βασική πολιτική δεν πρόκειται να αλλάξει.

Τα όσα δηλώνουν κατά καιρούς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθούν αέρας κοπανιστός. Αυτό το γνωρίζει η τρόικα αφού έχει δέσει χειροπόδαρα την χώρα με τα μνημόνια και το Αγγλικό δίκαιο.

Παραμένει όμως μία αμφιβολία, μήπως σε κάτι άλλο υπολογίζουν οι Σαμαράς-Βενιζέλος; Μήπως ξέρουν ή ετοιμάζουν κάτι που θα ανατρέψει τα προγνωστικά;

Η καταγγελτική πολεμική Τσίπρα, σε σχέση με όσους ψηφίσουν πρόεδρο από τους «ανεξάρτητους» βουλευτές, ότι πιθανόν θα τα έχουν «πάρει», συντείνει στον προβληματισμό.
Για να καταγγέλλει ο Τσίπρας μεθοδολογία «επηρεασμού» των «ανεξάρτητων» βουλευτών, ίσως κάτι «μαγειρεύεται. Πολλοί πιστεύουν ότι προειδοποιεί τους ελπίζοντες σε ανταλλάγματα, να μην το κάνουν.

Εμείς οι κοινοί θνητοί δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όσα απεργάζονται στα σαλόνια οι εξουσιαστές και όσα εντέλει η τρόικα σε non papers είναι επτασφράγιστα μυστικά.

Μετά από πολλά-πολλά χρόνια ίσως μαθευτούν μερικά από τα σήμερα σχεδιαζόμενα, ίσως.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ποιος μπορεί πλέον να μην παραδεχθεί πως η Tουρκία παίζει το δικό της, αυτόνομο, και βρώμικο συνάμα, παιχνίδι στην Μέση Ανατολή;
Ποιος μπορεί να μην βλέπει πως οι νεο-οθωμανοί της Άγκυρας ελέγχονται όλο και λιγότερο από τις ΗΠΑ, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ελληνική ασφάλεια από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο;
Ποιος δύναται να ισχυριστεί ακόμη, βλέποντας τους τουρκικούς τραμπουκισμούς στην κυπριακή ΑΟΖ, ότι η αφελής ελληνική εξωτερική πολιτική «εξημέρωσης του θηρίου» πέτυχε;
Σήμερα τα πράγματα είναι άσχημα όσο ποτέ για Αθήνα και Λευκωσία, όχι από πλευράς Δικαίου ή διεθνούς έννομης τάξης, αλλά από πλευράς ισοζυγίου ισχύος: Η Τουρκία παρά τα προβλήματά της εξελίσσεται σε μία ισχυρή οικονομία, ιδίως στην εξοπλιστική της διάσταση.

Και όσοι (έχουμε στην Ελλάδα αρκετούς…) υποστηρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι το τουρκικό κράτος «διαλύεται», «διαμελίζεται» και άλλα φαιδρά, θα πρέπει να δουν την αλήθεια, κατάματα: Δεν διαλύεται η Τουρκία, η Ελλάδα διαλύεται, οικονομικά και κοινωνικά. Η Ελλάδα (μαζί της και η Κύπρος) είναι παραδομένες στα δηλητηριώδη άγκιστρα των μνημονίων, εξαρτημένες όσο ποτέ. Την ώρα που η Τουρκία απεξαρτείται, γοργά και δυναμικά…

Όμως η Δύση, με πρώτες τις ΗΠΑ, φέρουν ευθύνες για το «ξεσάλωμα» αυτό των Τούρκων. Οι αποδείξεις δεκάδες: Περιορίζομαι να θυμίσω την άκρως σημαντική έκθεση (13 Σεπτεμβρίου 2013) του Kiplinger Letter, στηριζόμενη σε ανάλυση εξειδικευμένων συμβούλων στα κέντρα εξουσίας στην Ουάσινγκτον.  Το Kiplinger Letter παραδεχόταν ανοιχτά ότι η CIA εξόπλιζε από καιρό τους τζιχαντιστές στην Συρία, με την ελπίδα να πέσει το καθεστώς του Άσαντ.

Αν θέλουμε να έρθουμε στις μέρες μας, ας δούμε τι δήλωσε προ ολίγων μόνο ημερών η Claudia Roth,  αντιπρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου: «Το ΝΑΤΟ πρέπει να εξαναγκάσει την Τουρκία να σταματήσει επιτέλους την υποστήριξη προς το Ισλαμικό Κράτος. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η Τουρκία φιλοξενεί  στρατόπεδο εκπαίδευσης για τον ISIS στην Κωνσταντινούπολη. Οι σχέσεις του Ερντογάν με το Ισλαμικό Κράτος είναι απαράδεκτες, και ο πρόεδρος της Τουρκίας επιδιώκει μια αληθινά σκοτεινή πολιτική στη Συρία».

Aκόμα πιο σκληρά εκφράζονται έγκυροι αναλυτές, όπως ο Ivan Rioufol  στην Le Figaro: «Όσοι εξήραν τον υποτιθέμενο μετριοπαθή ισλαμισμό του Ερντογάν, αποδεικνύουν την ανόητη αφέλειά τους. Το μαρτύριο που υφίσταται η πόλη Κομπάνι, κάτω από τα απαθή βλέμματα των Τούρκων που εμποδίζουν τις ενισχύσεις και απαγορεύουν τη χρήση των αεροπορικών βάσεων τους, είναι ενδεικτικό της δυτικής ανικανότητας. Είναι καιρός να απαιτήσουμε λογοδοσία από τη Τουρκία του Ερντογάν». Και συνεχίζει ο Γάλλος δημοσιογράφος, με τα εξής αποστομωτικά: «Η εξισλαμισμένη Τουρκία δεν αξίζει πλέον να παραμείνει στο ΝΑΤΟ, ούτε βεβαίως να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Όμως και στις ΗΠΑ η καχυποψία αυξάνεται: «Μήπως είναι ώρα να πετάξουμε την Τουρκία έξω από το ΝΑΤΟ;», διερωτούνται όλο και περισσότεροι, με τελευταίο τον Jonathan Schanzer, αναλυτή με προσβάσεις στο «σύστημα Oμπάμα», που γράφει μεταξύ άλλων: «Η θέση της Τουρκίας ως συμμάχου της Δύσης είναι πλέον στον αέρα, αφού πεισματικά αρνείται να ενταχθεί στην συμμαχία κατά των ισλαμιστών, απαιτώντας αυτή η συμμαχία να στραφεί και κατά του καθεστώτος Άσαντ. Τα πάνω από 200 τουρκικά F-16 στέκουν ακίνητα, καθώς οι ισλαμιστές κερδίζουν επικίνδυνα έδαφος σε Ιράκ και Συρία».

Τα παραπάνω είναι βέβαια η μισή αλήθεια, σε μια γενικότερη προσπάθεια των ΗΠΑ να αποκρύψουν τον βρώμικο ρόλο Τουρκίας, Κατάρ και  Σαουδικής Αραβίας. Αυτών δηλαδή που χρηματοδότησαν και δημιούργησαν το «τέρας ISIS», το βασίλειο του τρόμου στη Μέση Ανατολή, που αποκεφαλίζει, εκτελεί, βιάζει και καταστρέφει αδιάκριτα, χωρίς το τελευταίο μικρογραμμάριο ελέους.

Η Τουρκία, διαχρονικά κινείται ως ο «επιτήδειος ουδέτερος», για να θυμηθούμε τον τίτλο γνωστού βιβλίου που την αφορά. Τα ίδια έκανε το 2001, όταν αρνήθηκε να ενισχύσει την δυτική συμμαχία στον πόλεμο κατά των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Το ίδιο και το 2003 στο Ιράκ, κατά παραβίαση του άρθρου 5 του καταστατικού του ΝΑΤΟ που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσείν. Και στις ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις στη Λιβύη συνέπραξε μόνο υπό τους όρους που έθεσε και που επέβαλε στην συμμαχία ο Ερντογάν. Γιατί στη Λιβύη οι Τούρκοι νεοισλαμιστές φλέγονταν να δουν στην εξουσία τους «Αδελφούς (τους) Μουσουλμάνους». Μόνο που τώρα, Ερντογάν και Νταβούτογλου το παράκαναν τόσο, που ακόμα και τα πιο τουρκολάγνα δυτικά κέντρα δυσκολεύονται να υποστηρίξουν την υποκριτική Άγκυρα στους τυχοδιωκτισμούς της. Η Τουρκία δεν πολεμά την ισλαμική τρομοκρατία, απεναντίας συμπράττει στη χρηματοδότηση των τρομοκρατικών οργανώσεων. Μέχρι πρότινος δεν είχε καν αναγνωρίσει ως τρομοκρατική οργάνωση την Αλ Νούσρα. Στα λόγια, Τούρκοι και Σαουδάραβες ραπίζουν τον ISIS, στην πράξη τον στηρίζουν. Αυτοί είναι οι αίτιοι της τραγωδίας στη Συρία, αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί των φρικτών εγκλημάτων που διαπράττονται στη σπαρασσόμενη χώρα. Κανείς πια δεν πιστεύει τους νεοπασάδες της Άγκυρας, ταυτόχρονα όλο και λιγότεροι πιστεύουν τα όσα μηρυκάζει η Ουάσινγκτον. Γιατί οι Αμερικανοί έχουν τις δικές τους, κορυφαίες ευθύνες. Ο ISIS εξυπηρετεί τις ΗΠΑ, οι οποίες τον στήριξαν, ενώ τώρα εξασφαλίζουν ένα βολικότατο άλλοθι για μια αμερικανική επιστροφή στη Μέση Ανατολή.

Oι Αμερικανοί θέλουν σε πρώτη φάση να διχάσουν τον μουσουλμανικό κόσμο με την σε εξέλιξη σύγκρουση Σιιτών-Σουνιτών. Με τις ορδές των τζιχαντιστών να καταστρέφουν την Μέση Ανατολή,  οι ΗΠΑ επιδιώκουν μεσοπρόθεσμα να ελέγξουν πληρέστερα την περιοχή, αφού θα έχουν βρει άλλοθι για συνεχείς επεμβάσεις,  και αφού θα διασπαστούν τα σουνιτικά κράτη, με πρώτο στη λίστα το Ιράκ. Δια της δημιουργίας γενικευμένου χάους, θα συνεχίσουν να ελέγχουν την ενεργειακή καρδιά του πλανήτη, προωθώντας εν τέλει το χάος αυτό μέχρι τον ρωσικό Καύκασο, όπου ζουν μεγάλοι αριθμοί σουνιτικών μουσουλμανικών πληθυσμών. Οι «ιέρακες» της Ουάσινγκτον θα θελήσουν έτσι να χτυπήσουν τη Ρωσία και τον Πούτιν και από τα νότια, την ώρα που δυτικά έχουν ήδη ανοίξει την πληγή της Ουκρανίας.

Είναι βεβαίως πολιτικά ερμαφρόδιτο, να κερδίζουν έδαφος στη Δύση θεωρήσεις που ζητούν το «ξωπέταγμα» των Τούρκων, και στην ίδια την Ελλάδα και την Κύπρο, διαχρονικούς αποδέκτες του τουρκικού αναθεωρητισμού, να τηρούνται με ευλάβεια τα ψοφοδεή περί ευρωπαικής προοπτικής της Τουρκίας.

Κόντρα στην τουρκοφοβική θεώρηση της Αθήνας, και πηγαίνοντας κόντρα στην πολιτική ορθότητα του μικροελλαδικού αθηναισμού, θα διατυπώσω το αντίθετο: Τον Ελληνισμό συμφέρει να δίνει χρόνια στον Ερντογάν ο Αλλάχ! Για να κάνει την Τουρκία «Βόρεια Κορέα» και να την απομονώσει τελείως από τη Δύση. Και τότε, ως δια μαγείας, όλοι θα «ανακαλύψουν» τα δίκαια της Ελλάδας στο Αιγαίο και την κατοχή της Κύπρου. Μόνο που μέχρι τότε, η εξωτερική πολιτική της χώρας μας δεν έχει την πολυτέλεια να κοιμάται, ρυμουλκούμενη από δυσμάς. Όπως συμβαίνει τώρα…

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 260


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Που κρύφτηκε το ελληνικό πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία; Σε τι ακριβώς χρησιμεύουν τα πολεμικά μας σκάφη και αεροπλάνα, πιο ακριβά από το βάρος τους σε χρυσάφι, αν, τη στιγμή που η Τουρκία προκαλεί στην Κύπρο, εξαφανίζονται από προσώπου Γης; Μόνο για «μίζες» και εξάρτηση χρειαζόμαστε αυτή την τεράστια, πανάκριβη στρατιωτική μηχανή, που δεν θέλουμε όχι να χρησιμοποιήσουμε, αν ό μη γένοιτο χρειαστεί, αλλά ούτε καν να επιδείξουμε; Δεν εννοούμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να αναλάβουν, σε αυτή την φάση, τη manu military ανακοπή των τουρκικών «δραστηριοτήτων» στις κυπριακές θάλασσες. Εννοούμε ότι, για να μη χρειαστεί να το κάνουν αύριο, θάπρεπε σήμερα να «δείχνουν τη σημαία» τους στην Κύπρο και να συντηρούν ένα βαθμό αβεβαιότητας στον αντίπαλο. Ισραηλινοί, Ρώσοι, Βρετανοί αλωνίζουν στις κυπριακές θάλασσες, Γερμανοί και Γάλλοι χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο «Ανδρέας Παπανδρέου» (θα τρίζουν τα κόκκαλα του μακαρίτη), μόνον οι ‘Ελληνες απουσιάζουν από την περιοχή.

Τα βλέπει αυτά η ‘Αγκυρα και έτσι που πάμε θα στείλει αλεξιπτωτιστές στο Σύνταγμα.

Η παθητικότητα έναντι της τουρκικής επιθετικότητας και της παρασκηνιακής αμερικανικής ανοχής αν όχι παρότρυνσης προς την ‘Αγκυρα, θα αυξήσει, δεν θα μειώσει τα προβλήματα Αθήνας και Λευκωσίας και, πολύ φυσιολογικά, θα αποθρασύνει την Τουρκία. Μακροχρόνια συνιστά στρατηγική αναδίπλωση από την ανατολική Μεσόγειο, είδος «γεωπολιτικής αυτοκτονίας» του Ελληνισμού. Η Αθήνα παραιτείται από τα τεράστια πλεονεκτήματα που της δίνει η στρατηγική θέση της Κύπρου για την δική της άμυνα, όχι όμως από τα προβλήματα που αναπόφευκτα της δημιουργεί η κυπριακή άμυνα!

Η παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία συνιστά τη σοβαρότερη έμπρακτη επιβουλή κατά της κυπριακής κυριαρχίας μετά την εισβολή του 1974. Η μη ουσιαστική αντίδραση του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού προσωπικού όπως και των δύο κρατών – και της ΕΕ – διευκολύνει την περαιτέρω κλιμάκωση της εξωτερικής πίεσης που θα μπορούσε να συνδυαστεί και με οικονομικές επιθέσεις κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και να χρησιμοποιηθεί αύριο για να εκβιασθεί μια τυχόν «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση σε Αθήνα ή Λευκωσία, αν υπάρξει. Γι’ αυτό και τα συμβαίνοντα συνιστούν έμμεση πλην σαφή προειδοποίηση και στην Κουμουνδούρου. Για να μπορέσει να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα και μάλιστα στις σημερινές τραγικές συνθήκες, αμφισβητώντας τους νεοαποιακούς δεσμούς των Μνημονίων, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να διαθέτει πολύ επεξεργασμένη εξωτερική και διεθνή πολιτική και σε βάθος αίσθηση του διεθνούς περιβάλλοντος. Αλλοιώς δεν θέλουμε ούτε να φανταστούμε τι μπορεί να συμβεί.

Η παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ είναι η τέταρτη μείζων επίθεση στην ανεξαρτησία, κυριαρχία και κρατική του υπόσταση που δέχεται ο ελληνικός λαός μετά το 2010. Πρώτη ήταν η Δανειακή και το Μνημόνιο, δεύτερη το PSI και το αγγλικό δίκαιο, τρίτη η επίθεση κατά των κυπριακών τραπεζών και το κυπριακό Μνημόνιο. Με τα πρώτα τρία «χτυπήματα» ο ελληνικός λαός παραιτήθηκε του μεγαλύτερου μέρους των δικαιωμάτων που διαθέτουν τα σύγχρονα κράτη εισερχόμενος ταυτόχρονα σε κοινωνικο-οικονομική «σπείρα θανάτου» και διαδικασία υποδούλωσης/αποικιοποίησης. Η επίθεση στην κυπριακή ΑΟΖ σηματοδοτεί το πέρασμα από την καθαρά οικονομική στη γεωπολιτική επίθεση κατά του ελληνικού χώρου, του ελληνικού έθνους-κράτους και του πολλαπλώς αλληλεξαρτώμενου με αυτό κυπριακού κράτους.

Από τις αντιδράσεις Ουάσιγκτων-Λονδίνου και των εντεταλμένων δορυφόρων τους στη «Νέα Ευρώπη» (Φινλανδία, Σουηδία, Ουγγαρία) έγινε τελείως φανερό ότι η ‘Αγκυρα δεν κινείται μόνη της – ενθαρρύνεται από τον άξονα των «ναυτικών δυνάμεων» (με την ανοχή τουλάχιστο της «Αυτοκρατορίας του Χρήματος»). Αυτό πια δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς, εντούτοις αρκετοί αναλυτές του «πατριωτικού χώρου» το αποδίδουν αποκλειστικά στις τακτικές ανάγκες των ΗΠΑ να εξασφαλίσουν την τουρκική συμμαχία κατά του Ισλαμικού Κράτους, και όχι στις αμερικανικές επιδιώξεις στην Κύπρο. Μια τέτοια ερμηνεία θέλει να αποσιωπήσει το γεγονός ότι, πολύ προτού υπάρξει οποιοδήποτε «Ισλαμικό κράτος», ΗΠΑ και Βρετανία ενθάρρυναν διαχρονικά την ‘Αγκυρα προκειμένου να αποκτήσουν αυτοί και όχι βέβαια να δώσουν στην Τουρκία τον έλεγχο της Κύπρου. Αυτή την επιδίωξη εξυπηρέτησε άλλωστε το οργανωμένο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα και η εισβολή του 1974, μετά η αποικιακή παγίδα του Κίσσινγκερ («διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία») που κατάπιαν αμάσητη αν όχι με ενθουσιασμό Αθήνα και Λευκωσία, όπως οι τρομερές πιέσεις να περάσει το σχέδιο Ανάν το 2004. Δυστυχώς δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι ταυτόχρονα ‘Ελληνας πατριώτης και φίλος των Ηνωμένων Πολιτειών. Να θυμίσουμε τώρα ότι προ μερικών εβδομάδων η κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη χαρακτήριζε την Αμερική «στρατηγικό εταίρο»;

Η επιδίωξη όσων ενθαρρύνουν την Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ είναι να επαναφέρουν μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν και αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα θα έχουν οι διακοπείσες διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη ‘Ερογλου αν ευοδοωθούν (γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνουμε από πού συμπεραίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι σκοπός της Τουρκίας είναι να τορπιλίσει τις διαπραγματεύσεις!). Φυσικά, η παραμένουσα αντίδραση των Κυπρίων πολιτών στην κατάλυση του κράτους τους ενδέχεται να ενεργοποιήσει και το plan B του διεθνούς παράγοντα που είναι η προτιμώμενη λύση της Άγκυρας: τα «δύο κράτη» που ανέφερε ο Νταβούτογλου. Με μια σημαντική βέβαια διευκρίνιση. Ότι δεν θα επιτραπεί ποτέ στο ελληνικό κράτος που θα προκύψει να ασκήσει τα δικαιώματα πλήρως ανεξάρτητου κράτους.

Η διχοτόμηση («ταξίμ») δεν ήταν ποτέ κεντρική επιδίωξη του αγγλοαμερικανικού παράγοντα στην Κύπρο. Χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από Λονδίνο και Ουάσιγκτων όχι για να πραγματοποιηθεί η ίδια, αλλά για να ματαιωθούν δι’ αυτής τα δικαιώματα της συντριπτικής ελληνικής πλειοψηφίας του κυπριακού πληθυσμού. Η προτιμητέα λύση του «διεθνούς παράγοντα» ήταν πάντα και παραμένει ο «ζουρλομανδύας» (διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία), μια λύση που θα ακυρώνει την πλήρη ελληνική ή τουρκική κυριαρχία και θα ξανακάνει την Κύπρο αποικία της Αγγλίας, της Αμερικής και των διεθνών τραπεζών (που, σημειωτέον, αποκτούν ήδη τον έλεγχο του κυπριακού τραπεζικού τομέα). Αν τυχόν πηγαίναμε τελικά σε διχοτόμηση υπό τις παρούσες συνθήκες και αγγλοαμερικανική εποπτεία η διχοτόμηση αυτή δεν θα ήταν πλήρης, δεν θα απέδιδε δηλαδή «κανονικό» ελληνικό κράτος στην Κύπρο χωρίς δουλείες και περιορισμούς. Θα είχαμε όλα τα μειονεκτήματα, χωρίς κανένα από τα πλεονεκτήματα της διχοτόμησης.

Το καταπληκτικό με την πολιτική των κυβερνώντων σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ότι ευθυγραμμίζονται σε όλα τα θέματα με τα desiderata των οικονομικών και γεωπολιτικών «προστατών» παίρνοντας, σε αντάλλαγμα, μόνο οικονομικές και γεωπολιτικές καρπαζιές από αυτούς. Να πάρουμε πυραύλους εδάφους-θαλάσσης από τη Ρωσία προτείνει αίφνης η συμπαθής «Κερυνειώτικη Ηχώ». Πως όμως μπορούμε να το κάνουμε αυτό, όταν εμείς οι ίδιοι επιβάλαμε εμπάργκο στον εαυτό μας δεσμευόμενοι δια των κυρώσεων να μην αγοράσουμε όπλα που χρειαζόμαστε από τη Μόσχα; Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα της αδυναμίας στοιχειώδους οικονομικής και γεωπολιτικής άμυνας του ελληνικού έθνους ως αποτέλεσμα της ξένης εξάρτησης και της πολιτικής διαρκούς υποτέλειας. Μόνο μια πολιτική που θα ανέτρεπε αυτό το καθεστώς θα μπορούσε να διακόψει την πορεία καταστροφής/αποικιοποίησης του ελληνικού λαού. Ζητείται πολιτική δύναμη να κάνει κάτι τέτοιο.

Για να επανέλθουμε στο ζήτημα που θέσαμε παραπάνω, τυχόν αμφισβήτηση της μννημονιακής πορείας από τον ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει διασαφήνιση των βασικών παραμέτρων της εξωτερικής-αμυντικής πολιτικής αυτού του κόμματος. Ποια είναι η θέση του στο κυπριακό; Θέλει επαναφορά σχεδίου Ανάν ή την απορρίπτει; Χρειάζεται επίσης μετάβαση από την «ευέλικτη ανταπόδοση» σε ένα αμυντικό δόγμα πλήρους αβεβαιότητας για την ελληνική απάντηση σε τυχόν τουρκική πρόκληση, συνοδευόμενο από εκείνες τις συμπεριφορές που θα το καθιστούσαν πειστικό, όπως και πλήρης αναβαθμισμένη επαναφορά του ενιαίου αμυντικού δόγματος. Χρειάζεται επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεχάσει ενδεχόμενες ψευδαισθήσεις για τον πιθανό ρόλο ΔΝΤ και ΗΠΑ.

Το «δόγμα» Ελλάδας και Κύπρου σήμερα είναι το «δώστα όλα στους ξένους», «κάνε ότι σου λένε οι Δυτικοί», «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω». Ελλάδα και Κύπρος διαλύονται μπροστά στα μάτια μας υπό την συνδυασμένη πίεση «Αγορών», ΕΕ, ΝΑΤΟ, Γερμανίας και ΗΠΑ. Τα δύο κράτη μοιάζουν να στερούνται πολιτικού προσωπικού στοιχειωδώς ικανού να κυβερνήσει, υπερασπιζόμενο τα πιο αυτονότητα δικαιώματα του ελληνικού λαού. Υπάρχει πολιτική δύναμη να αμφισβητήσει τέτοια πορεία, να αποτρέψει περαιτέρω καταστροφές;

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Αισθητή αύξηση των εισερχόμενων μεταναστευτικών ροών σε ολόκληρο το Ανατολικό Αιγαίο  σε ποσοστό 352 % σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2013 είχε  το 10μηνο του 2014 - και μάλιστα το ποσοστό αυτό βαίνει αυξανόμενο! Επίσης φέτος έχουν αυξηθεί και οι συλλήψεις των ''δουλεμπόρων'' σε 197 από 70 την προηγούμενη χρονιά.

Αυτά μεταξύ άλλων  τόνισε ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης,  σε διαδοχικές συναντήσεις που είχε με τους Τουρκους Υπουργούς Μεταφορών, Ναυτιλίας και Επικοινωνιών, κ. Lutfi Elvan και Εσωτερικών  κ. Efkan Ala.

Οι συναντήσεις έγιναν το Σάββατο στο πλαίσιο της 3ης συνόδου Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας και είχαν ως επίκεντρο τη συνεργασία στον τομέα της ναυτιλίας, καθώς και την βελτίωση της συνεργασίας για την αντιμετώπιση της διά θαλάσσης παράνομης μετανάστευσης.

Όπως ανακοινώθηκε την Κυριακή κατά τη συνάντηση του κ. Βαρβιτσιώτη με τον Υπουργό Μεταφορών, Ναυτιλίας και Επικοινωνιών,κ. Lutfi Elvan, η οποία διεξήχθη σε πολύ καλό κλίμα, διαπιστώθηκε σύμπλευση στα ζητήματα που αφορούν τη δυναμική που έχει η ναυτιλία για τις οικονομίες των δύο χωρών. Όπως τόνισαν και οι δύο πλευρές «η ναυτιλία είναι ένας τομέας που προκαλεί το επενδυτικό ενδιαφέρον και μπορεί να αποδώσει αμοιβαία οφέλη στους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας».

Ο κ. Βαρβιτσιώτης, κατά τη διάρκειά της συνάντησης, επεσήμανε τη συμβολή που έχει η ναυτιλία στις επενδύσεις που γίνονται στις δύο χώρες, ενώ χαρακτήρισε ως «ασφαλή δρόμο ανάπτυξης για τις δύο χώρες την εμβάθυνση της ναυτιλιακής συνεργασίας και τις επενδύσεις». «Η ναυτιλία μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για στενότερη οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών» τόνισε ο Έλληνας Υπουργός και συμπλήρωσε ότι οι δύο λαοί μπορούν να ευημερήσουν μόνο σε κλίμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ανάπτυξη του θαλασσίου τουρισμού, καθώς η εγγύτητα των λιμένων των δυο χωρών, η σταθερή προτίμηση των τουριστών στις παράκτιες περιοχές τους και η δυναμική ευκαιριών ανάπτυξης για τις δυο χώρες, κυρίως μέσω της κρουαζιέρας και των επενδύσεων σε μαρίνες και υποδομές θαλάσσιου τουρισμού, είναι προς όφελος των δύο οικονομιών. Κοινός στόχος και των δύο Υπουργών αποτελεί, όπως σημείωσαν, «η συνεργασία τους για την προσέλκυση επενδύσεων, την τόνωση της οικονομίας των παράκτιων περιοχών και εν γένει της εθνικής οικονομίας των δύο χωρών».

Οι μεταναστευτικές ροές
 Στη συνέχεια ο κ. Βαρβιτσιώτης συναντήθηκε με τον Υπουργό Εσωτερικών της Τουρκίας, κ. Εφκάν Αλά,καθώς στην ατζέντα των δύο Υπουργών, βρίσκονται θέματα που αφορούν την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης από τα θαλάσσια σύνορα και την καταπολέμηση διεθνών οργανωμένων μορφών εγκλήματος, με έμφαση στην τρομοκρατία.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε πολύ γόνιμο κλίμα με τους δύο Υπουργούς να συμφωνούν στην ανάγκη βελτίωσης της υφιστάμενης συνεργασίας ώστε να αντιμετωπισθούν οι αυξημένες μεταναστευτικές ροές λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. «Το Λιμενικό Σώμα αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, σε καθημερινή βάση, περιστατικά διακίνησης παράνομων μεταναστών με μικρού και μεσαίου μεγέθους πνευστές λέμβους-πλοιάρια από την Τουρκία προς τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου»σημείωσε ο κ. Βαρβιτσιώτης και πρόσθεσε ότι «χρειάζεται να ενταθεί η συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα και να αποτρέπονται οι απόπειρες εισόδου στην Ελλάδα».

Οι διακινητές και η επανεισδοχή

Ο κ Βαρβιτσιώτης υπογράμμισε ότι για το δεκάμηνο του 2014, υπάρχει αισθητή αύξηση των εισερχόμενων μεταναστευτικών ροών σε ολόκληρο το Ανατολικό Αιγαίο, σε ποσοστό, όπως είπε, «352 % σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2013 το οποίο βαίνει αυξανόμενο». Παράλληλα, ο κ. Βαρβιτσιώτης, επεσήμανε ότι «έχουν αυξηθεί και οι συλλήψεις των διακινητών σε 197 από 70 την προηγούμενη χρονιά, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αυστηροποιήσουμε ακόμη περισσότερο τις ποινές απέναντι τους αντιμετωπίζοντας σκληρά αυτό το εμπόριο του ανθρώπινου πόνου».

Ταυτόχρονα οι δύο Υπουργοί συζήτησαν, την αποτελεσματική εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής, τη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των δύο Ακτοφυλακών με την ουσιαστική ανταλλαγή τεχνογνωσίας και πληροφοριών σε θέματα επιτήρησης των συνόρων και έγκαιρου εντοπισμού πιθανών τρομοκρατικών απειλών, καθώς και την αποτελεσματικότερη διαχείριση του φαινομένου της δια θαλάσσης παράνομης μετανάστευσης. «Η συνεργασία μας βρίσκεται σε καλό επίπεδο, όμως μπορούμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα βήματα για να την αναβαθμίσουμε και να αντιμετωπίσουμε με τόλμη τις κοινές προκλήσεις που απορρέουν από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη γειτονιάς μας» κατέληξε ο κ. Βαρβιτσιώτης.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Χαμηλώνει τους τόνους το Βερολίνο μετά τις οργισμένες ιταλογαλλικές αντιδράσεις για τις δηλώσεις της καγκελαρίου Μέρκελ που χαρακτήρισε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που προγραμματίζουν οι δυο κυβερνήσεις ως "ανεπαρκείς".

Η κυβέρνηση της Γερμανίας εξήρε σήμερα Δευτέρα τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της Γαλλίας και της Ιταλίας και κορυφαία στελέχη της αναγνωρίζοντας πως και η ίδια η χώρα τους «οφείλει να κάνει περισσότερα.»


Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης συναντώνται σήμερα Δευτέρα στις Βρυξέλλες, για να συζητήσουν κυρίως τις εκτιμήσεις της Κομισιόν για τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών μελών. Προσερχόμενος για τις συνομιλίες, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εμφανίστηκε να υιοθετεί έναν πιο συμφιλιωτικό τόνο.

«Εάν δείτε τις ειδήσεις και το τι έχει γίνει στις χώρες τις τελευταίες εβδομάδες θα διαπιστώσετε ότι η Ιταλία, για παράδειγμα, πέρασε μια αξιοσημείωτη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την αγορά εργασίας από τα δύο σώματα του κοινοβουλίου της, η Γαλλία λαμβάνει επιπρόσθετα μέτρα διαρκώς», τόνισε ο Σόιμπλε στους δημοσιογράφους. «Βρισκόμαστε όλοι στον σωστό δρόμο και στη Γερμανία πρέπει επίσης να καταβάλουμε μια προσπάθεια», πρόσθεσε.

Η Κομισιόν έχει αναβάλει την ανακοίνωση των κρίσεων σχετικά με το εάν και κατά πόσον η Γαλλία, η Ιταλία και το Βέλγιο παραβιάζουν τους κανόνες της ΕΕ για το έλλειμμα και το χρέος ως τις αρχές του Μαρτίου, εξηγώντας πως χρειάζεται τα οριστικά δεδομένα για τους υπό εκτέλεση προϋπολογισμούς του 2014 και τα σχέδια προϋπολογισμού τους για το 2015 ώστε να κάνει μια όσο το δυνατόν πιο ακριβή αποτίμηση. Θα μπορούσε πιθανόν να επιβάλει μεγάλα πρόστιμα στη Γαλλία, την Ιταλία και το Βέλγιο βάσει της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος.

Αλλά με το 2014 να οδεύει προς το τέλος και τα προβλήματα όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις και τη δημοσιονομική προσαρμογή να χαρακτηρίζονται πολύ μεγάλα, ορισμένοι διαμορφωτές πολιτικής στην ευρωζώνη πιστεύουν πως η καθυστέρηση αυτή ουσιαστικά αποφασίστηκε για να δοθεί μια ευκαιρία στο Παρίσι και στη Ρώμη να περάσουν σύντομα νόμους ώστε η Κομισιόν να μην επιβάλει τιμωρητικά μέτρα σε βάρος των δύο κρατών.
«Το κυρίαρχο είναι ο χρόνος αυτός να αξιοποιηθεί για να κινηθούν τα πράγματα στη σωστή κατεύθυνση», σημείωσε ο Σόιμπλε.

Ο πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης Γερούν Ντάισελμπλουμ διεμήνυσε στη Γαλλία και στην Ιταλία ότι πρέπει να ακούσουν με προσοχή αυτό που ανακοίνωσε η Επιτροπή, ειδικά ότι πρέπει να εξεταστεί η λήψη επιπρόσθετων μέτρων.

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι τροποποίησε πολύ διστακτικά το αρχικό σχέδιο προϋπολογισμού της κυβέρνησής του μετά τις ενστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προσφέροντας πρόσθετες περικοπές δαπανών ύψους περίπου €4,5 δισεκ., ή 0,3% του ΑΕΠ. Αλλά με την τρίτη τη τάξει οικονομία της ευρωζώνης να παραμένει σε ύφεση και την ανεργία να βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο από τη δεκαετία του 1970, ο Ρέντσι θα προτιμούσε να αποφύγει τις περαιτέρω περικοπές δημοσίων δαπανών.

Η Γαλλία εξάλλου είχε αρχικά δεσμευθεί να μειώσει το έλλειμμά της εντός του ορίου του 3% που έχει θεσπίσει η ΕΕ το 2013, αλλά πλέον αναγνωρίζει πως δεν θα επιτύχει τον στόχο αυτό πριν από το 2017.


Πηγή: ΑΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Με απόφαση του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλου

Ο Πρωθυπουργός  Αντώνης Σαμαράς  και ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος, αφού ενημέρωσαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας,  ζήτησαν από τον  Πρόεδρο της Βουλής κ. Μεϊμαράκη να κινηθεί το ταχύτερο η διαδικασία Προεδρικής Εκλογής και η  σχετική ψηφοφορία να διεξαχθεί την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014, δήλωσε με γραπτή ανακοίνωσή της η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη.

Αν δεν εκλεγεί με την πρώτη ψηφοφορία όπου απαιτούνται 200 ψήφοι, θα πραγματοποιηθεί δεύτερη στις 22 Δεκεμβρίου όπου και πάλι απαιτούνται 200 ψήφοι και αν και πάλι δεν εκλεγεί πρόεδρος θα πραγματοποιηθεί η τρίτη ψηφοφορία στις 27 Δεκεμβρίου όπου απαιτούνται 180 ψήφοι.

Σε περίπτωση που και στην τρίτη ψηφοφορία δεν εκλεγεί Πρόεδρος τότε θα πάμε σε εκλογές.

Σχόλιο ιστολογίου: Προφανώς όλοι αντιλαμβανόμαστε τον λόγο της "επιτάχυνσης" της διαδικασίας. Οι βουλευτές θα ψηφίσουν για πρόεδρο και στη συνέχεια θα ανακοινωθούν τα νέα μέτρα, η επιμήκυνση του... μνημονίου και τα άλλα τραγικά για τα οποία έχουν ήδη συμφωνήσει με την τρόικα οι ολετήρες της χώρας. Προφανώς ο Σαμαράς πήρε το μήνυμα της αντικατάστασής του και... φεύγει... Εκτός και εάν θελήσει να το παίξει "σκληρό καρύδι" (λόγω της γνωστής μαγκιάς) και αποφασίσει να παραμείνει δημιουργώντας ισχυρές εθνικές (και πολιτειακές) αναταράξεις...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Επί της ουσίας, η επίσκεψη Νταβούτογλου ήταν περισότερο επίσκεψη αποικιοκράτη βασιλιά που ήρθε να ελέγξει την κατάσταση στην αποικία του και εάν υπάρχει κάποια ανησυχητική δυσφορία από τους υποτελείς ιθαγενείς. Την ελληνική κυβέρνηση εν προκειμένω. Ο στόχος των Τούρκων επιτεύχθηκε. Έδειξαν σε Ευρώπη, Δύση και Ανατολή, πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, κανένα ''Barbaros'' στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν υπάρχουν τραμπουκισμοί στο Αιγαίο, καμία τουρκική επιθετικότητα, αφού ''...με τους Έλληνες συζητάμε''. Πλήρης εξαγνισμός της Τουρκίας και της επιθετικότητάς της, με την ''απόβαση'' στο Σύνταγμα του μισού υπουργικού συμβουλίου της Τουρκίας.

Από τη στιγμή που ο "βεζύρης" Αχμέτ Νταβούτογλου πάτησε το "πόδι" του στο Μέγαρο Μαξίμου, και μας ενημέρωνε ότι "γεωγραφικά" δεν θα αλλάξει τίποτα στην περιοχή, προφανώς όλα τα άλλα (σύνορα, ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες) είναι υπό συζήτηση. Εμείς θυμίζουμε, σημειολογικά, την προκλητική ενέργεια της Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε στο Ελληνοτουρκικό Επιχειρηματικό Forum που πραγματοποιήθηκε αυτή την Παρασκευή στην Αθήνα: Κατά τη διάρκεια των ομιλιών των κυρίων Σαμαρά και Νταβούτογλου μοιράστηκε στους παρευρισκομένους επίσημο φυλλάδιο του υπουργείου οικονομικών της Τουρκίας, όπου στον χάρτη που είχε εικονογραφημένη την Κυπριακή Δημοκρατία, αυτή εμφανιζόταν με τα αρχικά GCA από τις λέξεις Greek Cypriot Administration, δηλαδή ''ελληνοκυπριακή διοίκηση''. Το θέμα προκάλεσε τη δυσαρέσκεια πολλών παρευρισκομένων στο Forum. Αλλά φυσικά κανείς δεν έκανε τίποτα για αυτό, πέραν των λεκτικών δυσφοριών.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Α. Νταβούτογλου, κατά την συνάντησή του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, προχώρησε σε μια δήλωση-σοκ σύμφωνα με την οποία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ''...μπορούν να αλλάξουν τα πάντα, αλλά η γεωγραφική τοποθεσία δεν μπορεί να αλλάξει. Όλα τα άλλα τα συζητάμε''! Προσοχή: Απέφυγε πολύ έξυπνα να μιλήσει για σύνορα που δεν αλλάζουν. Είπε "η γεωγραφία δεν αλλάζει"!

"Τι θέλει να πει ο ποιητής"; Ότι ήρθε εδώ στην Αθήνα για να διαπραγματευθεί αλλαγή του status quo. Γιατί το μόνο βέβαιο είναι ότι γεωγραφία δεν αλλάζει, αλλά όλα τα άλλα αλλάζουν! Π.χ. στην Κριμαία η γεωγραφία μεταξύ 1ης Φεβουαρίου 2014 και 1ης Μαρτίου 2014 δεν άλλαξε. Η Κριμαία είναι στην θέση της. Αυτό που άλλαξε είναι ο ιδιοκτήτης της Κριμαίας! Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο, φυσικά. Δεν άλλαξε η γεωγραφία της. Άλλαξε χέρια το βόρειο κομμάτι της. Γεωγραφική τοποθεσία σημαίνει ότι, οι ακτές, τα νησιά,το έδαφος της Θράκης και της Μακεδονίας, θα παραμείνουν εκεί που βρίσκονται, όπως προβλέπει η φύση και η κίνηση των τεκτονικών πλακών για κάποιες δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Όλα τα άλλα, κατά τον Νταβούτογλου, συζητιούνται. Δηλαδή συζητιούνται τα σύνορα, οι θαλάσσιες ζώνες εκμετάλευσης, οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, η εθνική κυριαρχία κ.τ.λ

Είναι να απορεί κάποιος, πως ο Νταβούτογλου κάνει τέτοιες δηλώσεις και κανείς δεν παίρνει χαμπάρι τίποτα ή κάνει πως δεν κατάλαβε τίποτα. Με την αλλαγή του staus quo, όπως de facto έχει συμβεί στο Αιγαίο με τα τουρκικά μαχητικά να μην αναχαιτίζονται καν με κλειστές εμπλοκές, τα πλοία τους να φτάνουν στην Αττική και να μην υπάρχει ελληνική απάντηση, τα τουρκικά μαχητικά να κυνηγούν αεροσκάφη της ελληνικής πολιτικής αεροπορίας από τα Ψαρά μέχρι τη Μύκονο και να μην υπάρχει ελληνική απάντηση κλπ κλπ, η κατάσταση στο Αιγαίο έχει de facto αλλάξει.

Δυστυχώς για μας, ο Αχμέτ Νταβούτογλου έχει καταλάβει ότι έχει να κάνει με ψοφοδεή πολιτικά νήπια εδώ στην Αθήνα. Ενδεχομένως και να απορεί και ο ίδιος με την ευκολία που επέβαλε την ατζέντα του. Αν το έκανε αυτό σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, τα πράγματα θα εξελίσσονταν διαφορετικά.

Εκφράζουμε για πολλοστή φορά τις ενστάσεις μας για την βενιζελοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Λάθος μηνύματα στέλνουμε στην Άγκυρα! Τα φληναφήματα περί ''αναγκαιότητος διατήρησης διαύλων επικοινωνίας'', από τους Τούρκους εκλαμβάνονται ως φοβίες. Κι αυτό ακριβώς είναι. Και κάτι ακόμα: Αναρωτήθηκαν οι Σαμαράς - Βενιζέλος πως θα νιώθουν στη Λευκωσία; Πόσο μούδιασμα και απογοήτευση κέρασαν τον κυπριακό Ελληνισμό οι τεμενάδες που έκαναν και οι δύο στον ''Αχμέτ τον Μεγαλοπρεπή''; Οι μικροπρεπείς των Αθηνών;

Μια εθνική πολιτική θα απαιτούσε τα εθνικώς ελάχιστα: Πλήρες πάγωμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην ΕΕ, στρίμωγμα των Τούρκων σε όλα τα διεθνή fora για την συμπεριφορά τους, και -ναι- ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας. Με την Κύπρο όμως, όχι με την Τουρκία, νεοραγιάδες των Αθηνών...

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο Εκπρόσωπος Τύπου και Βουλευτής Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων Τέρενς Κουίκ, σχολιάζοντας τις εξελίξεις με την τρόικα έκανε την εξής δήλωση:
«Όταν η ψευτιά δεν έχει τέλος, τότε μιλάμε για πολιτική απάτη. Αφού ψηφίστηκε ο κίβδηλος Προϋπολογισμός τώρα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ λένε στους Έλληνες ότι δεν πειράζει μια επιμήκυνση του μνημονίου, την ώρα που η Τρόικα διατάζει νέα επώδυνα μέτρα. Στήστε κάλπες και φύγετε».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει για την Ελλάδα η είσοδος (έστω περιστασακή) και η συμμετοχή της Τουρκίας στα κέντρα αποφάσεων των ισχυρών του πλανήτη; 

Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Οι Τ. Ερντογάν και Α. Νταβούτογλου επιδιώκουν να καλύψουν το χαμένο έδαφος της τελευταίας περιόδου και να αξιοποιήσουν στο έπακρο τη συγκυρία της ετήσιας προεδρίας τους στους G-20.

Μεγαλεπήβολο σχέδιο διπλωματικής αντεπίθεσης καθόλη τη διάρκεια του 2015 προετοιμάζει η Τουρκία με προφανή σκοπό την κάλυψη του εδάφους που απώλεσε, έναντι της Δύσης, το 2013 και το 2014 λόγω της στάσης της στην αντιμετώπιση του «Ισλαμικού Κράτους», στην κρίση της Ουκρανίας και στην αποκατάσταση της ομαλότητας στην Αίγυπτο.

Στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μας αποκαλύπτουν ότι η Άγκυρα κατέθεσε, στα μέσα Νοεμβρίου, πρόταση για τη σύγκληση διάσκεψης Ε.Ε. – ΗΠΑ – Τουρκίας, σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, σε μία προσπάθεια αναβάθμισής της σε θέση ισότιμη της Ρωσίας και της Κίνας, αφού μόνον με αυτές τις χώρες είθισται να υπάρχουν ξεχωριστά φόρουμ.

Η πρόταση κατατίθεται για δεύτερη φορά, καθώς το σκεπτικό της τουρκικής διπλωματίας είχε απορριφθεί, στις αρχές του 2013, από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Αυτή τη φορά, η υπηρεσιακή γραφειοκρατία της Ε.Ε. φαίνεται να είναι έτοιμη να προβεί σε θετική γνωμοδότηση ως προς την σκοπιμότητα αποδοχής της τουρκικής πρότασης, αν και όλα θα εξαρτηθούν από την εισήγηση που θα καταθέσει η ύπατη εκπρόσωπος Φ. Μογκερίνι προς τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζ. Γιούνγκερ και από τις επαφές της με το Στέητ Ντιπάρτμεντ.

Πέρα από το καθεαυτό γεγονός της προσπάθειας αναβάθμισής της σε αυτόνομο συνομιλητή της υπερατλαντικής υπερδύναμης και της Ευρώπης, η Τουρκία επιθυμεί να χρησιμοποιήσει την τριμερή διάσκεψη και σαν διπλωματική γέφυρα προς το έτερο μεγάλο γεγονός της χρονιάς, τη διάσκεψη των G-20. Η γειτονική χώρα ανέλαβε την εναλλασσόμενη ετήσια προεδρία του «κλαμπ» των ισχυρών οικονομιών του κόσμου (στο οποίο μετέχουν οι ηγέτες χωρών και κυβερνήσεων και οι πρόεδροι των κεντρικών τραπεζών τους) την 1ηΔεκεμβρίου 2014 με κορύφωση της Διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί, μάλλον στην Αττάλεια, στις 15 και 16 Νοεμβρίου 2015.
Είναι προφανές ότι ο πρόεδρος Τ. Ερντογάν και ο πρωθυπουργός Α. Νταβούτογλου επιθυμούν να αξιοποιήσουν όχι μόνο την σπάνια ευκαιρία διεθνούς προβολής της χώρας τους τον προσεχή Νοέμβριο, αλλά κυρίως τις ευκαιρίες που θα τους παρουσιαστούν, ως τότε, για μεσολάβηση σε διεθνή οικονομικά προβλήματα ή σε διπλωματικές εκκρεμότητες μεταξύ των ίδιων των μελών του G-20, αλλά και έναντι τρίτων χωρών.

Τα μηνύματα σε καίρια θέματα
Άλλωστε, όπως μας υπογραμμίζουν τα ίδια στελέχη της Κομισιόν, η Άγκυρα φρόντισε ήδη να επιδείξει ένα πιο διαλλακτικό πρόσωπο κατά την τελευταία συνεδρίαση του πολιτικού διαλόγου ΕΕ – Τουρκίας και να δηλώσει ότι θέτει, εκ νέου, ως προτεραιότητα το στόχο ένταξής της.

Ασφαλώς, οι διαβεβαιώσεις αυτές έρχονται σε πλήρη αντίθεση προς το μήνυμα που έχει αποσταλεί στην Αθήνα και τη Λευκωσία από τις πρώτες ημέρες της έντασης λόγω της παραβίασης της Κυπριακής ΑΟΖ από το ερευνητικό σκάφος «Barbaros». Για παράδειγμα, όταν η βουλευτής της ΝΔ Ντ. Μπακογιάννη ανέφερε στον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου ότι η τακτική της κυβέρνησής του θα καταδικαζόταν από την Ε.Ε., ο συνομιλητής της, αρχικά, αδιαφόρησε, και, αργότερα, πρόσθεσε πως μείζον ενδιαφέρον του αποτελεί η έγκριση της ίδιας πολιτικής από τους 70 εκατομμύρια τούρκους πολίτες.

Πάντως, στο πλαίσιο της αναθέρμανσης των πολιτικών σχέσεών της με την Ε.Ε., η Άγκυρα δείχνει (στα λόγια τουλάχιστον) κάπως πιο διαλλακτική στην προσέγγισή της στα θέματα της Μέσης Ανατολής που ενδιαφέρουν τους ισχυρούς της Ευρώπης λόγω της αστάθειας που προκαλείται στην περιοχή και της τροφοδότησης των αλλεπάλληλων μεταναστευτικών κυμάτων. Συγκεκριμένα, ως προς τη Συρία, η τουρκική πλευρά αρνείται ότι οι ενέργειές της προκαλούν τη ριζοσπαστικοποίηση περισσότερων ένοπλων τμημάτων της αντιπολίτευσης, προσθέτοντας ότι η ίδια ενδιαφέρεται περισσότερο για την ενίσχυση της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης και τη δημιουργία χερσαίων ζωνών ασφαλείας και ζώνης απαγόρευσης πτήσεων ως αμυντικά μέτρα κατά του καθεστώτος Άσαντ.

Ηπιότεροι τόνοι υιοθετούνται και έναντι της Αιγύπτου, καθώς –ανεπίσημα και με τον ισχυρισμό της έκφρασης «προσωπικών απόψεων»- Τούρκοι αξιωματούχοι παραδέχονται την ανάγκη εξεύρεσης κάποιου τρόπου συνεννόησης με το Κάιρο. Κατά παρόμοιο τρόπο, δηλώνεται διάθεση συζήτησης και με το Ισραήλ, αν και η Άγκυρα επιμένει ότι, σχεδόν όλα, θα κριθούν από τις τελικές αποφάσεις για το σχέδιο συμφωνίας χορήγησης αποζημιώσεων στα θύματα του πλοίου Mavi Marmara (επιχείρηση Ισραηλινών κομάντος στο πλοίο που έπλεε προς τη Γάζα, το Μάιο του 2010).

Πηγή περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία»

Σχόλιο ιστολογίου: Εάν η Τουρκία κατορθώσει να εισχωρήσει στα συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας και αποφάσεων, μήπως οι Έλληνες θα πρέπει να ανησυχούμε για εκείνες τις σημαντικές αποφάσεις που θα ληφθούν και που η Τουρκία θα γνωρίζει πριν από την Ελλάδα;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τη διαμορφωθείσα σημερινή μονοπολική νεοκαπιταλιστική πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης, όπου ταυτόχρονα κατέρρευσαν τα εθνικά κράτη, κατέρρευσε ταυτόχρονα και το εθνικό πολιτικό δίπολο Αριστερά – Δεξιά. Τι εκφράζουν λοιπόν τα κόμματα σήμερα;

Σε ότι αφορά την Αριστερά επιβιώνουν ακόμα δύο Αριστερές: Η αναχρονιστική Αριστερά και η ρεφορμιστική Αριστερά. Η πρώτη (π.χ. ΚΚΕ κ.λ.π.) διακηρύσσει ότι θα γκρεμίσει τον παγκόσμιο νεοκαπιταλισμό και στην καλύτερη περίπτωση (επειδή γνωρίζει ότι δεν το μπορεί) καθησυχάζει τους οπαδούς της ότι τελικά ο παγκόσμιος νεοκαπιταλισμός θα καταρρεύσει μόνος του από τις εσωτερικές του αντιθέσεις. Η δεύτερη (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ, PODEMOS κ.λ.π.), αποδέχεται τον παγκόσμιο νεοκαπιταλισμό, αλλά διακηρύσσει ότι θα τον κάνει να αποκτήσει ανθρώπινο πρόσωπο και στο τέλος θα καταφέρει σιγά σιγά να τον αλλάξει προς όφελος των κοινωνιών.

Τα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Σοσιαλιστικό κόμμα Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας κ.λ.π.), ακολουθούν στην ουσία μια μορφή νεοφιλελεύθερου σοσιαλισμού, δηλαδή έχουν αποδεχτεί πλήρως την ισχύουσα διεθνή νεοκαπιταλιστική πραγματικότητα και το μόνο που κάνουν είναι να προσπαθούν να διασώσουν ό,τι μπορούν από ένα καταρρέον πάλαι ποτέ κοινωνικό κράτος. Συνεργάζονται δε στην άσκηση της εξουσίας με τα δεξιά κόμματα, αφού οι διαφορές τους είναι ασήμαντες. Τα δε δεξιά φιλελεύθερα κόμματα έχουν μετατραπεί σε πλήρως νεοφιλελεύθερα και έχουν ευθυγραμμιστεί απόλυτα με τα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης.

Και στη χώρα μας, το κομματικό σύστημα (με τις δικές του μάλιστα παθογένειες) ακολουθεί τις ανωτέρω λογικές. Όπως βλέπουμε όλοι, δεν μπορεί πλέον να υπάρξει μια μεγάλη Κεντροαριστερά ή μια μεγάλη Κεντροδεξιά, παρά τι φιλότιμες προσπάθειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος, επειδή ακριβώς δεν λειτουργεί το υπόβαθρο Δεξιά – Αριστερά, μέσα σε ένα καταργημένο εθνικό κράτος. Η όλη κατάσταση διεθνώς είναι ρευστή. Το φαινόμενο της μονοπολικής παγκοσμιοποίησης του νεοκαπιταλισμού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και ακόμα δεν έχει δημιουργηθεί ο αντίθετος πόλος, ο οποίος και θα δώσει την ευκαιρία να εμφανιστούν νέες σταθερές πολιτικές δυνάμεις.

Αυτή τη στιγμή, ως αντίπαλο δέος προς την παγκοσμιοποίηση εμφανίζεται ο εθνικισμός. Δηλαδή η επιστροφή στα εθνικά κράτη, στα εθνικά νομίσματα, στις εθνικές κυριαρχίες, στα κλειστά σύνορα και φυσικά στον διεθνή ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών. Αυτό είναι ένα ρεύμα που αποκτά όλο και πιο πολλούς οπαδούς, αλλά έχει δύο θανάσιμα μειονεκτήματα. Πρώτον, ο εθνικισμός ταυτίζεται εύκολα από την προπαγάνδα του συστήματος στις συνειδήσεις των ανθρώπων με φασισμό, ρατσισμό κ.λ.π. και γίνεται πολύ εύκολος στόχος από τη διεθνή ελίτ, βοηθούμενη φυσικά και από όλα τα υπόλοιπα κόμματα, που έχουν πολιτικό συμφέρον. Δεύτερον, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προταθεί ως νέο όραμα ένα παγκόσμιο πισωγύρισμα. Ποτέ η ιστορία δεν πήγε προς τα πίσω.

Ένα νέο πολιτικό κίνημα για να μπορέσει να σταθεί και να έχει μέλλον θα πρέπει να μην ταυτίζεται με καμία από τις ανωτέρω λογικές και σχήματα και ταυτόχρονα να υπολογίσει με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια το προς τα πού θα κινηθεί η παγκόσμια κατάσταση (για να προβάλει το κατάλληλο πολιτικό όραμα), ενώ παράλληλα να προσπαθήσει να χαράξει τον αντίπαλο πολιτικό πόλο, που αναγκαστικά θα αναδειχθεί μέσα από το ανωτέρω μονοπολικό σύστημα. Η ζωή δεν θα μπορέσει να προχωρήσει για πολύ στηριζόμενη σε έναν μόνο πόλο. Θα είναι αυτός ο νέος πόλος ο εθνικισμός, δηλαδή η επιστροφή στα εθνικά κράτη και στον διεθνή ανταγωνισμό ή θα είναι κάτι άλλο; Και ποιο θα είναι αυτό;

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Προς την κορύφωση του δράματος!

Στο χειρότερο σημείο από την αρχή της κρίσης βρίσκεται σήμερα η χώρα μας.
Η κυβερνώσα συμμορία κατάφερε να οδηγήσει την Ελλάδα σ’ ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σημείο. Oλα τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα έχουν καταλυθεί, ενώ ολόκληρη η επικράτεια σε εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο καταστρέφεται ολοκληρωτικά.

Η αποικία Ελλάδα προορίζεται να διαμελιστεί και να μετατραπεί σε οικόπεδο, για να μοιραστεί στη συνέχεια σε όσους ξένους και ντόπιους γύπες ορέγονται την προνομιακή της θέση, τον πλούτο της, την δημόσια και ιδιωτική περιουσία όσων την πότισαν και την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους.

Η σκόπιμη θεσμική και οικονομική κατάρρευση, η αποδόμηση του πολιτειακού, η δικαιοσύνη ως τιμωρός του λαού και προστάτης των ισχυρών και των τραπεζών, ο εκφασισμός του σκληρού πυρήνα των δομών του κράτους και ο εθνικός ενδοτισμός, αποτελούν την εκρηκτική ύλη στα χέρια του μαύρου μετώπου. Πειθαρχώντας στις εντολές των ξένων επικυρίαρχων, είναι έτοιμοι να την πυροδοτήσουν, διαμορφώνοντας τις συνθήκες για την τελική αναμέτρηση με τον λαό μας.

Τις τελευταίες ημέρες βιώνουμε την κορύφωση του δράματος, αφού:

- Το success story αποτελεί πλέον την μεγαλύτερη πολιτική απάτη του φερόμενου ως πρωθυπουργού. Η σκληρή γραμμή των δανειστών δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών όχι μόνο στην κυβερνώσα συμμορία αλλά και σε όποια διάδοχη κυβέρνηση φιλοδοξεί να διαπραγματευτεί μαζί τους. Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μέσω της δανειακής σύμβασης, η -επί της ουσίας- στέρηση του δικαιώματος σύνταξης κρατικού προϋπολογισμού σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού και ο απόλυτος έλεγχος των συστημικών τραπεζών από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης.

- Το κοινοβούλιο δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα πεδίο ανταγωνισμού στο πλαίσιο του… κοινοβουλευτκού κρετινισμού. Ένας στίβος χρηματισμού και μεθοδεύσεων, στο πλαίσιο της συμφωνίας των σφετεριστών της λαϊκής κυριαρχίας. Εκεί όπου η επίκληση της νομιμότητας γίνεται μόνον όταν πρόκειται να επιβεβαιωθεί η κατάλυση κάθε έννοιας συνταγματικού δικαίου και να νομιμοποιηθεί η πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής περιόδου.

- Η δυνατότητα απόδοσης δικαιοσύνης στον έλληνα πολίτη, σε κάθε πτυχή του κοινωνικού και εργασιακού βίου, βρίσκεται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η δικαστική εξουσία μόνο κατ’ επίφαση είναι ανεξάρτητη και δεν λειτουργεί με γνώμονα την προάσπιση των δικαιωμάτων του λαού. Αυτό που απομένει είναι να τεθεί η ταφόπλακα πάνω από το πτώμα της Δικαιοσύνης, με την αλλαγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

- Η φασιστικοποίηση και η προσπάθεια αποδόμησης της ζωντανής ελληνικής ιστορίας και των αγώνων για δημοκρατία στον τόπο μας, παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις μέσα στις δομές λειτουργίας του κράτους. Ενώ οι πολιτειακοί παράγοντες φαίνονται εντελώς ανάξιοι να υπερασπίσουν ιερά και όσια, την ίδια την δημοκρατία, απέναντι στην απολυταρχία της άρχουσας τάξης. Διαστρεβλώνοντας την έννοια της φιλίας μεταξύ των λαών, επιχειρούν να αποκαθάρουν τα φρικτά εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας, προκειμένου να ξεχαστεί το ποιοι ήταν οι θύτες και ποιοι τα θύματα.

- Η ληστοσυμμορία που διαχειρίζεται προς όφελος ξένων συμφερόντων τις τύχες της χώρας, μάς οδηγεί μαθηματικά σε νέα εθνική προδοσία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, με την ενδοτική πολιτική απέναντι στο νεο-οθωμανισμό και τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας. Το διήμερο της επίσκεψης κορυφής του τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα και οι προκλητικές δηλώσεις του περί επίλυσης του Κυπριακού και κοινής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της ΑΟΖ της μεγαλονήσου, ξεπερνά κάθε φαντασία.

- Από δω και στο εξής κάθε μεμονωμένη και ασύντακτη προσπάθεια κινητοποίησης και αντίστασης των πολιτών στις πολιτικές της βαρβαρότητας θα αντιμετωπίζεται από τις δυνάμεις καταστολής εν τη γενέσει της, διασπείροντας τον φόβο και τον τρόμο στην ήδη κατακερματισμένη και αποσβολωμένη κοινωνία. Η απαγόρευση των συναθροίσεων και των διαδηλώσεων μαρτυρά αφ’ ενός τον τρόμο των κυβερνώντων μπροστά σε πιθανή γενικευμένη εξέγερση, αφ’ ετέρου την υιοθέτηση όλο και πιο φασιστικών πρακτικών και τακτικών.

Μπροστά σ’ αυτή προοπτική, που στην τελική της έκβαση θα εμφανίζει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ανοικτής δικτατορίας χωρίς προσχήματα, το Ε.ΠΑ.Μ.:

- Απευθύνει για πολλοστή φορά έκκληση στα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους ανεξάρτητους βουλευτές, που σέβονται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των ελλήνων πολιτών, να παραιτηθούν –χωρίς δεύτερη σκέψη– από το απονομιμοποιημένο κοινοβούλιο. Να σταματήσουν επί τέλους να προσφέρουν άλλοθι δημοκρατικής νομιμότητας στο κατοχικό καθεστώς της πρωτοφανούς βαρβαρότητας και στην κυβερνώσα συμμορία της ακραίας εθελοδουλίας. Τι θα πρέπει να συμβεί ακόμα σ΄ αυτόν τον τόπο για να κατανοήσουν τα αυτονόητα; Πόσες χιλιάδες θυμάτων της πρωτοφανούς γενοκτονίας πρέπει να θρηνήσουμε ακόμα για να αντιληφθούν ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια ανοχής; Αν διαθέτουν ακόμα κάποια ψήγματα ανθρώπινης ευαισθησίας και αν έχουν ακόμα τη δυνατότητα να συναισθανθούν -έστω στοιχειωδώς- την τεράστια ευθύνη απέναντι στη χώρα και το λαό, να εγκαταλείψουν ΤΩΡΑ τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Και να ενωθούν με το λαό στο πλαίσιο ενός ανένδοτου αγώνα με αδιαπραγμάτευτο στόχο την ανατροπή. Τίποτα λιγότερο!

- Καλεί όλες τις δημοκρατικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, σύμπασες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που αντιλαμβάνονται και βιώνουν τις συνέπειες της καταστροφικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής και τον κάθε συμπολίτη που ανησυχεί για το μέλλον αυτού του τόπου, σε μια οργανωμένη και ενωτική σύμπραξη με έναν και μοναδικό στόχο: Τη συντριβή του άθλιου καθεστώτος που επέβαλαν στη χώρα μας δανειστές και τοκογλύφοι!

Δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια!

ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.
Αθήνα 7/12/2014


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Να είσαι παράνομος και να κρύβεσαι, λογικό. Να επιμένεις όμως ότι είσαι νόμιμα εκλεγμένος στην εξουσία και να κρύβεσαι είναι ολίγον παράλογο. Γι’ αυτό, δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε λογικά την κυβέρνηση. Πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος. Δε μπορείς να αντικρούσεις κάποιο από τα «επιχειρήματά» τους με τη λογική. Δε μπορείς να αντιληφθείς με τη λογική τις κινήσεις που κάνουν, τα όσα λένε.
    
Κρύβονται από τη λογική, από την πραγματικότητα, από τις εκλογές κι από τον λαό. Διαδίδουν ότι είναι νόμιμη κυβέρνηση, αλλά καταγγέλλουν τις εκλογές. Επιμένουν ότι το δικαίωμα να καταστρέφουν τη χώρα τούς το έδωσε ο λαός, όμως στον λαό δεν απευθύνονται. Ψιθυρίζουν ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των πολιτών, όμως κρύβονται από τους πολίτες. Κυβερνούν κρυμμένοι ως παράνομοι. Και ως παράνομους ήρθε η ώρα να τους αντιμετωπίσουμε, τώρα που η λογική δε βρίσκει χώρο να σταθεί.
    
Πριν μόλις 5 ημέρες η Ντόρα Μπακογιάννη ρωτήθηκε «Αν θα περάσουν από τη Βουλή τα νέα μέτρα». Η κ. Μπακογιάννη απάντησε λέγοντας: «Από τη στιγμή που έχουμε φτάσει στο τέλος της διαδρομής, δεν μπορούμε να τα τινάξουμε στον αέρα. Και αν θέλετε, προτιμώ να πέσω ηρωικώς, από το να πέσω ξεφτυλισμένη». Πριν μόλις 7 ημέρες ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος δήλωνε «Ας υπογράφαμε λιγότερα, αλλά αυτά που υπογράψαμε, πρέπει να τα εφαρμόζουμε».
    
Πού βρίσκεται, λοιπόν, η διαπραγμάτευση σε όλο αυτό; Τι μπορεί να διαπραγματευτεί ο πρόεδρος ενός κόμματος από τη στιγμή που το κόμμα του δηλώνει ότι δεν πρέπει να διαπραγματευτεί τίποτα κι ότι πρέπει να αποδεχτεί τα πάντα; Σε ποια λογική στηρίζεται η πολιτική μιας συγκυβέρνησης από τη στιγμή που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το μεγάλο πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα είναι το δημοσιονομικό κενό ενώ ο πρόεδρος του συγκυβερνώντος ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ;
    
Πόσο λογικά να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το πρόβλημα είναι το δημοσιονομικό κενό, έρχεται ο Άδωνις Γεωργιάδης να δηλώσει ότι «Για την αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν συμφωνεί στην προεδρική εκλογή» και εντελώς συμπτωματικά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι το ίδιο πρόσωπο; Αυτόν τον διχασμό πώς μπορείς να τον αντιμετωπίσεις με τη λογική;
    
Ακόμη όμως κι αν προχωρήσεις σε όλες τις υποχωρήσεις λογικής του κόσμου και ασπαστείς τον συγκυβερνητικό παραλογισμό, πώς μπορείς να αποδεχτείς το επιχείρημα ότι «σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αμέσως οι δανειστές θα υποχωρήσουν, θα μειώσουν τις απαιτήσεις τους, δε θα επιμείνουν στην παράταση του μνημονίου και θα δεχτούν την ελληνική εκδοχή για το δημοσιονομικό κενό»; Διότι η περίληψη όλου του πολιτικού σκηνικού αυτή την περίοδο σε αυτή τη φράση χωράει. Αν συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογή προέδρου Δημοκρατίας, βγαίνουμε από το Μνημόνιο και δε λαμβάνονται νέα μέτρα.
    
Μέσα σε αυτό το λαγούμι έχουν κρυφτεί οι συγκυβερνώντες. Μέσα σε αυτή την πρόταση κρύβονται από τη λογική, από την πραγματικότητα, από τις εκλογές κι από τον λαό. Δεν θέλουν να φύγουν. Θέλουν να παραμείνουν κρυπτόμενοι. Να δώσουν κι άλλα χρήματα στον Μπόμπολα, να παραγραφούν κι άλλα αδικήματα υπουργών, να σώσουν κι άλλους υποστηρικτές τους , να ταΐσουν κι άλλο τις τράπεζες, να εξευτελίσουν ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους, να αυξήσουν κι άλλο τους άνεργους ώστε να τους μετατρέψουν ευκολότερα σε σκλάβους.
    
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εκπροσώπηση του λαού στη Βουλή. Υπάρχει μόνο εκπροσώπηση συμφερόντων των δανειστών, των τραπεζιτών, της ολιγαρχίας. Επιμένω να πιστεύω ότι θα βρεθούν οι 180 που θα ψηφίσουν για τη συνέχιση εξυπηρέτησης αυτών των συμφερόντων. Και για όσο ακόμη η αξιωματική αντιπολίτευση θα επιμένει στην επιλογή της «να τους ταράξουμε στη νομιμότητα» ουσιαστικά θα συμμετέχει στο έγκλημα, θα στηρίζει τον παραλογισμό και θα συναινεί στη διατήρηση της παρανομίας.
    
Το κάνει για τους δικούς της λόγους. Είναι επιλογή της, όμως ας σταματήσει να αποποιείται τις ευθύνες της για τη συνέχιση της καταστροφής. Η εξαθλίωσή μας δε θα συνεχίσει για πολύ να λειτουργεί ως αυξητική ορμόνη της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Η συνέχιση της εξαθλίωσής μας θα είναι ήττα και του ΣΥΡΙΖΑ.
   
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Αντώνης Δαλίπης

Ολοι γνωρίζουν γιατί δεν υπάρχει συμ-φωνία με την τρόικα, αλλά κανείς από τους πρωταγωνιστές δεν τολμά να το ομολογήσει. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να παραδεχθεί ότι οι δανειστές θέλουν συνομιλητές με «μέλλον» και ο ΣΥΡΙΖΑ να αποκαλύψει ότι τον περιμένουν στη γωνία ή καλύτερα στα μαρμαρένια αλώνια…
Αυτή ακριβώς τη λογική άργησαν δύο – τρεις μήνες να την καταλάβουν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση.

Γιατί μπορεί στην Ελλάδα να φαίνεται συναρπαστικό το παραμύθι της οργάνωσης λαχειοφόρου αγοράς, με στόχο την αύξηση των εσόδων από τον ΦΠΑ με την έκδοση περισσότερων αποδείξεων, αλλά οι «προτεστάντες» είναι βέβαιο ότι απεχθάνονται τα λαχεία.

Αλλωστε, τα δανεικά τους είναι πολλά για να παιχθούν στη ρουλέτα της ελληνικής πολιτικής.

Για να εμπεδωθεί η ευκολονόητη αυτή στάση τους, στην Αθήνα χρειάστηκαν πολλές ώρες φροντιστηρίου.

Κι αφού απέτυχαν όλες οι προσπάθειες να ειπωθούν με πλάγιο και διπλωματικό τρόπο οι πικρές αλήθειες, οι τροϊκανοί το είπαν τόσο ωμά, που θα το καταλάβαιναν πλέον ακόμη και μικρά παιδιά.

Η κατηγορηματική δήλωση του Ινδού που εκπροσωπεί το ΔΝΤ ότι «δεν μας ενδιαφέρει ποιος θα είναι στην κυβέρνηση» δεν άφησε κανένα περιθώριο για παρερμηνείες και αμφιβολίες.

Επιτέλους, μετά από όλα αυτά, η Αθήνα άρχισε να ξυπνά. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ με μεγάλη χρονοκαθυστέρηση όντως αντιλήφθηκαν «πού κολλάει το πράγμα», όπως εξηγούσε την Πέμπτη από την Ελβετία ο Ευάγγ. Βενιζέλος.

Και για να γίνει πιο αναλυτικός ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεν δίστασε, όπως το συνηθίζει, να μιλήσει ευθέως.

«Το ερώτημα, είπε, είναι γιατί οι εταίροι μας έχουν επιφυλάξεις να μας αφήσουν χωρίς Μνημόνιο και σκληρή επιτήρηση. Τι είναι αυτό που δεν εμπιστεύονται; Είναι προφανές ότι ο λόγος είναι βαθιά πολιτικός. Οταν υπάρχει μία αντιπολίτευση, η οποία προτείνει πράγματα, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε εκτροχιασμό -όχι την Ευρώπη- την Ελλάδα και να οδηγήσουν σε απώλεια των επιτευγμάτων μέσα σε λίγες μέρες, είναι λογικό να υπάρχει επιφυλακτικότητα και σκλήρυνση, ώστε να δοθούν οι αναγκαίες εγγυήσεις».

Επειδή όμως εγγυήσεις δεν υπάρχουν, η τρόικα επιδιώκει συμφωνία που να καλύπτει χρονικά, για παν ενδεχόμενο, και τον επόμενο.

Απλά, λογικά και αυτονόητα για τη δυτική σκέψη, που μπολιάστηκε από τη φιλοσοφία του δικού μας Αριστοτέλη.

Πηγή Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Σε νέα πρόκληση προχώρησαν οι Τούρκοι λίγες μόλις ώρες μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης του Αχμέτ Νταβούτογλου στην Αθήνα. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει τηλεγράφημα του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων DHA «ελληνικά αλιευτικά σκάφη «εντοπίστηκαν εντός των χωρικών υδάτων της Τουρκίας».

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Dogan και αναπαράγεται από όλο τον τουρκικό Τύπο, τα σκάφη του τουρκικού λιμενικού πλεύρισαν τα ελληνικά αλιευτικά που όπως επισημαίνει το πρακτορείο «ήθελαν να ρίξουν τα δίχτυα τους στα Ίμια«.

Σύμφωνα πάντα με το προκλητικό τηλεγράφημα του πρακτορείου Dogan «οι έλληνες ψαράδες έφυγαν για τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας» λες και τα Ίμια είναι στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.

Τα τουρκικά δημοσιεύματα συνοδεύονται από τις παρακάτω φωτογραφίες.




Πηγή Tribune

Σχόλιο ιστολογίου: Η "καλή θέληση" και το πνεύμα της "ελληνοτουρκικής φιλίας" απλώνεται συνεχώς (από την τουρκική πλευρά) στο Αιγαίο. Και μην ξεχνάμε την "υποσημείωση" του τούρκου πρωθυπουργού προς τον Αντώνη Σαμαρά "από την ειρήνη δεν κινδυνεύει κανείς...". Με δεδομένες τις στοχεύσεις της Άγκυρας, το επόμενο εξάμηνο αναμένεται να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον στο Αιγαίο, την Θράκη και την Κύπρο... Ενδεχομένως, με τις πολύ καλές σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, να βρεθούμε και με την περίπτωση κάποιου "δώρου αντιπαροχής" της αμερικανικής πλευράς προς την Άγκυρα. Εμείς σημειώνουμε πως ποτέ η Ουάσιγκτον δεν δίνει κάτι δικό της...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νικόλας Στυλιανού

Η πολιτική του κατευνασμού αποτελεί εν πολλοίς την επικρατούσα στρατηγική επιλογή εκ μέρους του ελληνικού και κυπριακού κράτους για την αντιμετώπιση του τουρκικού αναθεωρητισμού, με στόχο την αποφυγή ελληνο-τουρκικής σύρραξης, η οποία θα ήταν καταστροφική. Ωστόσο, η ιστορική εμπειρία προσφέρει μαθήματα προς διδαχή, ειδικά σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση ενός αντιπάλου με δημόσια εκπεφρασμένο το δόγμα της εξωτερικής του πολιτικής.

Στα πλαίσια της ιστορικής ανασκόπησης της μετεξέλιξης της οποίας διήλθαν οι Υπηρεσίες Πληροφοριών των χωρών της Δυτικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, εντοπίσαμε μία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα αναφορά στις βρετανικές υπηρεσίες ΜΙ5 και ΜΙ6 και την εκτίμηση που αυτές είχαν, σε σχέση με τη γερμανική απειλή. Συγκεκριμένα, στη σελίδα 79 του βιβλίου του «Μυστική Δράση: Υπηρεσίες Πληροφοριών Στην Ελλάδα» (εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2014), ο πρέσβυς ε.τ και τέως διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) Παύλος Αποστολίδης, αναφέρει τα ακόλουθα σχετικά με την εκτίμηση που είχαν οι βρετανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών Αντικατασκοπείας και Κατασκοπείας, MI5 και MI6, για τη Γερμανία του Hitler:
«Οι δύο βρετανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών έκαναν διαφορετική εκτίμηση της γερμανικής απειλής και του τρόπου αντιμετώπισής της. Η ΜΙ6 (SIS) κατά τη διάρκεια της κρίσης του Μονάχου, υπέβαλε έκθεση στην κυβέρνηση με την οποία συνιστούσε να ικανοποιηθούν οι θεμιτές διεκδικήσεις του Hitler, ώστε να αποφευχθεί ο πόλεμος. Αντιθέτως, η ΜΙ5, βασιζόμενη σε γερμανικές πηγές της, προειδοποίησε την κυβέρνηση Chamberlain να μην ενδώσει, ενώ αμέσως μετά την κρίση, στις 7 Νοεμβρίου 1938, υπέβαλε νέα έκθεση, όπου υποστήριζε ότι ο Hitler είχε ενθαρρυνθεί από την ασθενή αντίδραση της Μεγάλης Βρετανίας και θα προχωρούσε στο πρόγραμμα εδαφικής επέκτασης που είχε περιγράψει στο MeinKampf.»
Αντικειμενικά, η πολιτική κατευνασμού, όχι μόνο της Βρετανίας αλλά και άλλων χωρών της Δύσης προς τον Hitler, όχι μόνο δεν απέτρεψε την έκρηξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αλλά οδήγησε στην περαιτέρω ενθάρρυνση του Hitler, οδηγώντας νομοτελειακά στην υλοποίηση της εδαφικής επέκτασης του γερμανικού κράτους.
Η ιστορική έρευνα των αρχείων των Υπηρεσιών Πληροφοριών της Βρετανίας έχει καταδείξει τη διάσταση απόψεων που παρατηρήθηκε ανάμεσα στην ΜΙ5 και ΜΙ6, σχετικά με την ενδεχόμενη γερμανική απειλή.
Ωστόσο, θα μπορούσε να σημειωθεί, εν είδει διδαχθέντος μαθήματος, η αποτυχία του δόγματος του κατευνασμού του αντιπάλου, ιδιαίτερα όταν οι προθέσεις του έχουν τύχει λεπτομερούς καταγραφής και δημόσιας προβολής.
Στο Mein Kampf, τη βίβλο της εξωτερικής πολιτικής του Γ' Ράιχ και πόνημα του Hitler, καταγράφονται λεπτομερώς οι προθέσεις του ηγέτη της Γερμανίας και η ναζιστική εκδοχή του lebensraum - ζωτικού χώρου, του γερμανικού κράτους. Μέσω του Mein Kampf αναδιπλώνονται οι προθέσεις για αναπροσαρμογή της γεωγραφίας του γερμανικού κράτους, υπό την ηγεσία του Hitler.

Είναι ενδιαφέρων ο παραλληλισμός με το Στρατηγικό Βάθος, πόνημα του τότε καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και νυν πρωθυπουργού της Τουρκίας Ahmet Davutoğlu, όπου, κατά παρόμοιο τρόπο, σκιαγραφείται ο ζωτικός χώρος της Τουρκίας και καταγράφονται οι προθέσεις της Τουρκίας σε όλα τα επίπεδα, ήτοι στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτισμικό, ανάμεσα στα άλλα.
Ως γνωστό, ο Davutoğlu δεν είναι κάποια τυχαία προσωπικότητα, ως έχει καταδείξει η σταδιοδρομία του την τελευταία δεκαετία, έχοντας περάσει από τις θέσεις του συμβούλου του Πρωθυπουργού Erdoğan και του Υπουργού Εξωτερικών.
Το Στρατηγικό Βάθος αποτελεί τη βίβλο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, γεγονός που έχει αποδειχθεί έμπρακτα και ποικιλοτρόπως, ειδικά την τελευταία δωδεκαετία, με την άνοδο του AKP και του Erdoğan στην εξουσία. Οι προθέσεις, στρατηγικοί στόχοι και τα μέσα υλοποίησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ειδικά σε σχέση με τον Ελληνισμό, παραμένουν πληροφορίες από ανοικτές πηγές και εύκολα προσβάσιμες στο ευρύ κοινό.

Σε Ελλάδα και Κύπρο, υπάρχουν εν πολλοίς δύο σχολές σκέψης, σχετικά με την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας, κυρίως σε ότι αφορά στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Η πρώτη σχολή, προτείνει λογική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας, με τη δεύτερη να υπογραμμίζει έντονα ότι ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας, σε συνδυασμό με την ασθενή στάση των Αθηνών και της Λευκωσίας, ενθαρρύνει περαιτέρω τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας.
Η ιστορική εμπειρία, στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο και περιβάλλον, μας έχει διδάξει ότι η πολιτική του κατευνασμού για την αντιμετώπιση ενός δρώντα με πρόδηλα επεκτατικές βλέψεις που αντιβαίνουν το πνεύμα της καλής γειτονίας, ασφάλειας και σταθερότητας, επιτείνουν, έτι περαιτέρω την επιθετικότητά του.
Στην προκειμένη περίπτωση, στην περίπτωση που Αθήνα και Λευκωσία επιδείξουν ασθενή στάση ή αντιμετωπίσουν ελαφρά τη καρδία τα όσα αναφέρει ο νυν Πρωθυπουργός της Τουρκίας, κατά πάσα πιθανότητα, θα υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις, επιζήμιες για τα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού.
Πιστεύουμε ότι οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιες υπηρεσίες, σε Ελλάδα και Κύπρο, είναι σε πλήρη επίγνωση του τουρκικού αναθεωρητισμού, όπως αυτός εκδηλώνεται σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο. Προς αυτή την κατεύθυνση, η πρόσφατη ιστορική εμπειρία προσφέρει μαθήματα προς διδαχή.

*O Νικόλας Στυλιανού είναι υπ. διδάκτωρ Στρατηγικών Σπουδών και Ασφάλειας.
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Tου Στέλιου Παπαθεμελή

Για 6 ολόκληρα χρόνια το ανάλγητο δίδυμο Μέρκελ – Σόιμπλε και το όλον ευρωιερατείο, μας χρησιμοποιούν ως πειραματόζωο. Πειθήνιοι οι κυβερνώντες υπέκυψαν σε όλους τους εκβιασμούς. Και την ώρα που προσδοκούσαν και διαφήμιζαν μιαν ελάχιστη ανάσα, τους αντιμετωπίζουν με ακόμη πιο αδυσώπητη σκληρότητα. Είναι η μοίρα των «προθύμων», όταν λήξει η αποστολή τους. Τους πετάνε σαν στιμμένη λεμονόκουπα.
Μακάρι να εισακουόταν ο νηφάλιος Krugman που αποφαίνεται μετά λόγου γνώσεως ότι «η κακή συμπεριφορά που έχει οδηγήσει την Ευρωζώνη στα σημερινά προβλήματα δεν εντοπίζεται στην Ελλάδα, στην Ιταλία ή στη Γαλλία, αλλά στη Γερμανία» (N.Y. Times /30/11/2014).
Είναι η ίδια αιώνια Γερμανία που δύο φορές στον 20ο αιώνα βύθισε ενόπλως την ανθρωπότητα στο αίμα και τώρα, καθώς βλέπει την λαϊκή εξέγερση σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, με την κατακόρυφη άνοδο Λεπέν, Γκρίλο, Podemos, Φάρατζ και φυσικά Τσίπρα, επιχειρεί με όπλο την οικονομική ασφυξία να πνίξει εν ψυχρώ την Ελλάδα προβάλλοντάς την ως φόβητρο στους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Ειδικά η δήλωση της Μαρίν Λεπέν ότι θα βγάλει την Γαλλία από την Ευρωζώνη προαναγγέλΛει το τέλος της (υποτιθέμενης) Ενωμένης Ευρώπης. Σίγουρα η Μέρκελ υπολογίζει σε ρόλο Ιφιγένειας την Ελλάδα για να σώσει εαυτήν και μιαν ανάπηρη Ευρώπη που θα την υπηρετεί.
Θα αποδείξουμε ότι πλανάται πλάνην οικτράν;

Οι τροϊκανοί εγκάθετοι των τοκογλύφων μας σπρώχνουν στον απόλυτο εξευτελισμό. Επιβάλλεται ένα ΟΧΙ, σύσσωμου του πολιτικού κόσμου στο τελεσίγραφο τους. Το έθνος αυτό επέζησε, αναγεννήθηκε και μεγαλούργησε όταν τα παλληκάρια του απαντούσαν «μολών λαβέ».

Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας: Όλα τα ‘χαμε, ο φερετζές μας έλειπε!

Ο Νταβούτογλου το ναρκοθέτησε προκαταλαμβάνοντας ότι θα συζητήσει για «συνεκμετάλλευση». Όμως ο ενεργειακός πλούτος Ελλάδος – Κύπρου ανήκει σε Ελλάδα - Κύπρο. Τελεία, παύλα.

Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει όλα τα περιφερειακά ερείσματα τα οποία προέκυψαν στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου. Πολύ περισσότερο ότι οι συνήθεις ύποπτοι υπερατλαντικοί «φίλοι» μας νίπτουν τώρα τας χείρας των «για να μην χειροτερέψουν» τις σχέσεις τους με τον υπερφίαλο σουλτάνο που θα τους υποδεχθεί σε λίγο ως πρόεδρος των G20.

Ο Νταβούτογλου στην Αθήνα ωσάν να μην τρέχει τίποτε.
Ο Αττίλας κατακρεουργεί 40 χρόνια την Κύπρο, και εισβάλλει στον ενεργειακό πλούτο της.
Casus belli, διαρκής έμπρακτη αμφισβήτηση της κυριαρχίας Ελλάδος – Κύπρου.
Όλα καλά!...
Ο «χότζας» έρχεται σημαιοφόρος της διαβόητης «συνεκμετάλλευσης» και προκαλεί ακόμη περισσότερο με την προπέτειά του, συνοδευόμενος από το υπουργικό του συμβούλιο να περιοδεύσει «ιδιωτικώς » στην ελληνική Θράκη, όπως στα Κατεχόμενα…
Ελπίζουμε να μη συμβεί το αποτρόπαιον.

Η τραγωδία μας είναι ότι εδώ δεν υψώνεται σχεδόν καμία φωνή, ούτε εξ αριστερών, ούτε εκ δεξιών. Εγγίσαμε μήπως τα όρια εθνικής άνοιας;

Αλλά υπάρχουν δύο Ελλάδες είχε πει άλλοτε ο Οδυσσέας Ελύτης (συν τοις άλλοις, σ. 253):
«Αυτή που εξαναγκάζεται και τους ίδιους τους υπηκόους της να καταπονεί και σ’ ένα διεθνή χορό μεταμφιεσμένων να μετέχει με το φόρεμα της Ευρωπαίας (διάβαζε: Αμερικάνας). Και υπάρχει η άλλη που εξακολουθεί να υπακούει στον Ηράκλειτο και τον Μακρυγιάννη». Για να καταλήξει: «Η πρώτη μπορεί να καταλυθεί μια μέρα. Η δεύτερη, ακόμη κι αν μείνει χωρίς υπόσταση, ποτέ. Τουλάχιστον εγώ γι’ αυτήν υπάρχω».
Και εμείς, ποιητή, γι΄αυτήν υπάρχουμε και την θέλουμε ακέραιη και ισχυρή.
Σεβαστή από φίλους και προπαντός εχθρούς …

Δεν μας εγγίζει το ανήκουστον του αντιπροέδρου μας στο Turkish TV – CINE 5 «όχι μόνον ένα τζαμί αλλά και η οθωμανική κληρονομιά στην Ελλάδα είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς» (sic!)
Θου Κύριε, φυλακήν τω στοματί του!

Πηγή "Κυριακάτικη KontraNews"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Χωρίς να έχουμε καμία απολύτως διάθεση να κρίνουμε το Ισλάμ σαν θρησκεία, και, φυσικά, χωρίς να έχουμε καμία απολύτως διάθεση να κρίνουμε τους ισλαμιστές για τον τρόπο ζωής ή τον τρόπο σκέψης τους, παραθέτουμε το παρακάτω δημοσίευμα της τουρκικής «Haber» (μετάφραση από τα "Τουρκικά Νέα"), για να καταδείξουμε πως η παραγωγή ανάπηρων εγκεφάλων είναι αυτό που θα πρέπει να μας απασχολεί πολύ περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Πρόεδρος Συλλόγου αναπήρων: Οι ανάπηροι πολίτες τιμωρούνται από τον Αλλάχ επειδή έκαναν αμαρτίες
Αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκάλεσε δήλωση προέδρου συλλόγου αναπήρων, ο οποίος στα πλαίσια της «Παγκόσμιας Μέρας Αναπήρων», έδωσε συνέντευξη στην οποία ανέφερε πως όταν ένας ανάπηρος χάνει σκέλος σε ατύχημα, πρέπει να σκεφτεί πως "Είναι ένας φόρος για τον Αλλάχ, έκανα κάτι και πρέπει να εκτίσω την ποινή γι αυτό".

Η συνέντευξη του προέδρου του Συλλόγου Αναπήρων Ανατολίας Οσμάν Κιλίτς δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα kayseriyenihaber που δημοσιεύεται στην Καισάρεια.
Στην συνέντευξη αυτή ο Κιλίτς ανέφερε πως τα άτομα που χάνουν χέρι, πόδι ή δάχτυλο θα πρέπει να κερδίσουν την ζωή, πως είναι ανάγκη να γίνεται προσπάθεια να αποτρέπονται τα ατυχήματα και συνέχισε λέγοντας:
«Όταν μετά από ένα ατύχημα ο άνθρωπος χάνει ένα μέλος του, τότε χαλάει και η ψυχολογία του. Εμείς σε αυτό το σημείο πρέπει να επεμβαίνουμε. Είναι ανάγκη να σκεφτεί πως ¨ Είναι ένας φόρος για τον Αλλάχ, έκανα κάτι και πρέπει να εκτίσω την ποινή γι αυτό. Οι άνθρωποι ζούνε και βλέπουν τα λάθη τους. Έναντι αυτών των λαθών, ο Αλλάχ δίνει κάποιες τιμωρίες. Πρέπει αυτό να το βλέπουμε στην ζωή μας. Ο Αλλάχ αγαπά πολύ τον δούλο του. Μια, δυό, τρείς, δεν λαμβάνει υπόψη του τα λάθη του δούλου του. Του λέει «Ε βρε δούλε γιατί ακόμη δεν συνέρχεσαι;»
Τα σχόλια περιττεύουν. Εξάλλου, παγκοσμίως αποδεκτό είναι πως το σύμπαν είναι πεπερασμένο και η ανοησία τείνει στο άπειρο…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Μανώλη Κοττάκη

Βάζω στοίχημα. Όταν ο ιστορικός του μέλλοντος αποτιμήσει ψύχραιμα και αντικειμενικά τον ρόλο που έπαιξε ο Γιώργος Παπανδρέου στον χειρισμό της κρίσης, δεν θα σταθεί στα μνημόνια και στην τρόικα μόνον αλλά σε κάτι πολύ σημαντικότερο και ευρύτερο.
Στην εγκατάσταση της Eλλάδας στο κέντρο της παγκόσμιας οικονομικής και γεωπολιτικής σκακιέρας στον ρόλο του χρήσιμου πιονιού για την επίλυση των λογαριασμών των μεγάλων δυνάμεων.
Θέση από την οποία ουδέποτε καταφέραμε να μετακινηθούμε λόγω της λάσπης που έριξε στην ''διεφθαρμένη '' χώρα του ο πρώην πρωθυπουργός.

Ακούω και διαβάζω αυτές τις μέρες τις νέες θεωρίες για το «ελληνικό ζήτημα».
Τι μας λένε σε αυτή την φάση για να αθετήσουν τις υποσχέσεις που απορρέουν από την απόφαση του Eurogroup για την ελάφρυνση του χρέους;
Γιατί έχουν μειώσει στο ελάχιστο τις δυνατότητες των κινήσεων που μπορεί να κάνει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πάνω στην σκακιέρα;

Σχεδόν ανερυθρίαστα υποστηρίζουν ότι σε αυτή την φάση μας πιέζουν για νέα μέτρα προκειμένου:

Πρώτον να επιβληθεί οριστικά η παραμονή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην εξευτελισμένη Ευρώπη.

Δεύτερον για να στείλουν δια της ανόδου του Τσίπρα στην εξουσία μήνυμα στους Ευρωπαικούς λαούς που φλερτάρουν με τον αριστερό και τον ακροδεξιό λαικισμό ( Γαλλία-Λεπέν, Ιταλία-Πέπε Γκρίλο, Ισπανία – Podemos ) πως δεν τους παίρνει.

Χρησιμοποιούν δηλαδή -αξιοποιούν είναι η κατάλληλη λέξη- το ''ελληνικό ζήτημα'' για να λύσουν τα δικά τους προβλήματα και τις δικές τους διαφορές πάνω στις πλάτες μας. 

Είναι άραγε η πρώτη φορά που το κάνουν αυτό;
Όχι βέβαια!

Με όπλο το ηθικό κριτήριο που τους παρέδωσε στο πιάτο ο Γιώργος Παπανδρέου βρίζοντας τον λαό του στις Συνόδους Κορυφής (κανείς ξένος ηγέτης δεν διανοήθηκε κάτι ανάλογο) οι προστάτες έλυσαν τα προβλήματα τους, αλλά εμείς κανένα.

Το ελληνικό ζήτημα αξιοποιήθηκε το 2009 από τις ΗΠΑ προκειμένου να μεταφέρουν την κρίση σε Ευρωπαϊκό έδαφος- μακριά από το δικό τους - και για να βάλουν δυνατά στο παιχνίδι των αποφάσεων της Ευρώπης το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Έργο Παπανδρέου.

Το ελληνικό ζήτημα χρησιμοποιήθηκε για να προβάλλει η Γερμανία στις πλάτες μας το ιδεολόγημα της τιμωρίας για τους άσωτους και να ενισχύσει την ιδεολογική ηγεμονία της στο εσωτερικό της Ένωσης. Έργο Παπανδρέου.

Το ελληνικό ζήτημα αξιοποιήθηκε προκειμένου να κερδίσει εκλογές η Μέρκελ προβάλλοντας τα αποτελέσματα του ενάρετου κύκλου στον οποίο έβαλε τους απείθαρχους Έλληνες.

Το ελληνικό ζήτημα χρησιμοποιήθηκε από την Κίνα προκειμένου να εκβιάσει την Γερμανία για να αυξήσει την παρέμβαση της στα Ευρωπαϊκά πράγματα.

Το ελληνικό ζήτημα χρησιμοποιήθηκε για να κλιμακωθεί ο πόλεμος μεταξύ της Κομισιόν - Πούτιν. Οι αποκρατικοποιήσεις λιμανιών, σιδηροδρόμων και εταιρειών παροχής φυσικού αερίου ακυρώθηκαν για να σταλεί το μήνυμα του ανεπιθύμητου, πολύ πριν φθάσουμε στην Ουκρανία και στις κυρώσεις. Έργο Παπανδρέου και αυτό.

Το ελληνικό ζήτημα αξιοποιήθηκε για να εφαρμοστεί για πρώτη φορά η νομοθεσία που επιβαρύνει αναλογικά τους ιδιώτες πιστωτές μιας χώρας για την περίπτωση που αυτή χρεοκοπήσει.
Εν τη ευρεία εννοία του χρησιμοποιήθηκε (κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο) για να πληγούν οι Ρώσοι ολιγάρχες και να ανοίξει το θέμα της μειωμένης προστασίας των καταθέσεων με νέους κανονισμούς…

Χωρίς υπερβολή δεν υπάρχει διεθνές θέμα που να μην μας πάτησαν κάτω για χάρη κάποιου άλλου.
Αυτό είναι νομίζω το μεγάλο ιστορικό, εθνικό και πολιτικό έγκλημα που βαρύνει τον Παπανδρέου: Ο διασυρμός της χώρας και η εγκατάσταση της στο κέντρο του παγκόσμιου ρινγκ.

Όποιος περνά, της ρίχνει και μία.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Από μέρα σε μέρα, από μήνα σε μήνα, απ' την 25η Μαρτίου στις ευρωεκλογές, κι από κει τον Σεπτέμβρη, και μετά, την 28η Οκτωβρίου, ή την επέτειο του Πολυτεχνείου, ή την επέτειο των ''Δεκεμβριανών'' του 2008, αναβάλλεται συνεχώς η εξέγερση της εξαθλίωσης εναντίον του δωσιλογισμού, της εφαρμοσμένης προδοσίας, και του πειράματος της παγκοσμιοποίησης στην χώρα μας.

Και ο μέρες περνούν, και οι μήνες περνούν, και οι εγκληματίες του λαού και της πατρίδας κάνουν πάρτυ και χαίρονται με την αναποφασιστικότητα και τον φόβο που έσπειραν.

Και οι μέρες περνούν και τα χρόνια περνούν, και τα παιδιά μας που μεγαλώνουν δεν ξέρουν γιατί μεγαλώνουν και ετοιμάζουν τα διαβατήριά τους, ή προετοιμάζονται να ζήσουν την μιζέρια και την φτώχεια που η γή των προγόνων μπορεί να τους προσφέρει.

Και οι μέρες περνούν και πλησιάζουν Χριστούγεννα άλλη μιά φορά, μαύρα Χριστούγεννα άλλη μιά φορά, μαύρα θα είναι τα Χριστούγεννα όλες τις φορές από δω και μπρος, αφού η εξέγερση της πείνας και της απελπισίας δεν προβλέπεται για την εποχή των Χριστουγέννων, ή δεν προβλέπεται καθόλου.

Μαύρα τα Χριστούγεννα της χαράς, χωρίς δουλειές, χωρίς λεφτά, χωρίς δώρα και στολίδια, με λειψό το γιορτινό τραπέζι, με μετρημένα τα μελομακάρονα ένα στον καθένα και κάτω απ' το αντιπροπαραπέρσινο λειψό κι αυτό δεντράκι με τα λαμπιόνια του ''1 ευρώ ό,τι πάρετε'', οι λογαριασμοί της ΔΕΗ, του ΕΝΦΙΑ, του στεγαστικού, των τελών κυκλοφορίας, τα άχρηστα βιβλιάρια λογαριασμών μπλοκαρισμένων πιά απ' την εφορία για χρέη πλασματικά των κατά συρροή απατεώνων υπουργών των Οικονομικών.

Η Άγια Νύχτα θάρθει, αλλά δεν θα είναι εκεί, γιατί η άγια νύχτα θα έχει αναβληθεί από μέρα σε μέρα κι από μήνα σε μήνα, κι απ΄ την 25η Μαρτίου στις ευρωεκλογές και πάει λέγοντας, όσο αναβάλλεται επ' αόριστο η εξέγερση του φόβου εναντίον των εκφοβιστών, των εκβιαστών, των εγκληματιών.

Όσο ο Αη-Βασίλης θα ψάχνει για τις καμινάδες των βουλευτών για να τους δώσει τα δώρα της προεδρικής τους προδοσίας, δεν θά 'χει καιρό για τα παιδάκια που λιποθυμάνε στα σχολεία. Ούτε για αυτά που χαθήκανε απ' τα μαγγάλια για να μην βρεθούν και να μην πληρώσουν οι ''ημέτεροι'' λαθρέμποροι καυσίμων.

Έρχονται γιορτές, αλλά θάναι σαν μπόρα στα κεφάλια των πιό πολλών, σαν φυλακή ονείρων, θά 'ναι σαν ανάμνηση χαράς...

Εφ' όσον αναβλήθηκε και πάλι η εξέγερση του δίκιου εναντίον του άδικου, εναντίον της ψευτιάς, της ατιμίας, της Εθνικής προδοσίας..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

«Αν η Ελλάδα υπογράψει μία συμφωνία (σσ. για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών) με την Αίγυπτο, δεν θα την αποδεχθούμε αν πλήττει τα εθνικά μας συμφέροντα. Αυτή η συμφωνία δεν θα υπάρχει για εμάς». Μία συνομιλία με τον Αχμέτ Νταβούτογλου είναι πάντοτε ενδιαφέρουσα, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς μαζί του. Και αναμφίβολα, η παραπάνω αποστροφή του τούρκου Πρωθυπουργού, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε σε τέσσερα ελληνικά μέσα ενημέρωσης μετά το τέλος του 3ου Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος - Τουρκίας στην Αθήνα, μιλάει από μόνη της.


Μπορεί το Κυπριακό να μονοπώλησε το ενδιαφέρον των δημοσίων δηλώσεων του Αντώνη Σαμαρά και του κ. Νταβούτογλου, λόγω της συνεχιζόμενης «κρίσης του Μπαρμπαρός» εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας, ωστόσο ο τούρκος Πρωθυπουργός υπήρξε κατηγορηματικός σχετικά με το πώς βλέπει τη θέση της χώρας του στην Ανατολική Μεσόγειο και τις εξελίξεις στην περιοχή.


Όπως ξεκαθάρισε στη συνέντευξή του ο κ. Νταβούτογλου, η άποψη της Άγκυρας είναι ότι χωρίς αυτήν δεν μπορεί να γίνει καμία οριοθέτηση στην Ανατολική Μεσόγειο. Και παράλληλα, χαρακτήρισε ως «οπορτουνισμό» που μάλιστα ήρθε σε «κακή χρονική στιγμή» την απόφαση για τριμερή συνεργασία Ελλάδος – Κύπρου – Καϊρου και Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ.

«Δεν αισθανόμαστε καμία απειλή. Κανείς δεν μπορεί να μας απειλήσει» υπογράμμισε ο κ. Νταβούτογλου, ερωτηθείς αν θεωρεί εχθρικές κινήσεις τις δύο τριμερείς συνεργασίες που διαμορφώνονται. Στη συνέχεια, έγινε μάλιστα πιο συγκεκριμένος.


«Στην Ανατολική Μεσόγειο», τόνισε, «όλες οι διευθετήσεις και ιδιαίτερα οι οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών πρέπει να γίνονται έπειτα από διαπραγματεύσεις όλων. Αν δύο μέρη ή τρία μέρη – και αυτό που λέω τώρα δεν αφορά μόνο στην Κύπρο – ανακηρύξουν ΑΟΖ χωρίς να διαβουλευθούν με άλλα μέρη που επίσης ενδιαφέρονται και έχουν έννομο συμφέρον, τότε αυτό κινείται ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο. Στο Αιγαίο, το θέμα όντως είναι διμερές. Υπάρχουν μόνο η Ελλάδα και η Τουρκία. Μέχρι σήμερα όμως, στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν υπάρχει καμία συμφωνία για ΑΟΖ. Η καλύτερη λύση είναι οι χώρες μας (σσ. η Ελλάδα και η Τουρκία) να λύσουν πρώτα τα μεταξύ τους προβλήματα και μετά, μαζί, μπορούμε να συνομιλήσουμε με τρίτα μέρη».


Όσο για την ενιαία αντιμετώπιση της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, ο κ. Νταβούτογλου δεν φάνηκε να έχει αλλάξει άποψη: «Είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις από γεωγραφικής άποψης. Η Ανατολική Μεσόγειος δεν έχει πολλά νησιά, μόνο ένα, τη Μεγίστη που ακόμη και αυτή σηκώνει μεγάλη συζήτηση! Το Αιγαίο είναι πιο πολύπλοκο, ενώ στην Ανατολική Μεσόγειο αν λυθεί το Κυπριακό τα πράγματα είναι απλούστερα». Και σε σχέση με τις διερευνητικές επαφές, εμφανίστηκε μάλλον συγκρατημένος.

Σε ό,τι αφορά δε στο Κυπριακό, είναι εμφανές ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να υποχωρήσει στο θέμα του φυσικού αερίου. Το τουρκικό μότο, όπως το περιέγραψε ο κ. Νταβούτογλου, είναι σαφέστατο. Όπως έγραψε χθες «Το Βήμα της Κυριακής», αν αρχίσουν οι συνομιλίες άμεσα και το Κυπριακό λυθεί, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορεί να ερευνήσει και να εκμεταλλευθεί τους φυσικούς πόρους του νησιού.


Σε διαφορετική περίπτωση κι εφόσον το πρόβλημα μένει άλυτο, είτε οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν λόγο σε όλες τις πτυχές των ερευνών και θα συναποφασίζουν ή αλλιώς η Λευκωσία θα πρέπει να συνηθίσει στην παρουσία του "Μπαρμπαρός" στην κυπριακή ΑΟΖ. Η ισότητα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων είναι για αυτόν αδιαπραγμάτευτη και μόνο αν υπάρξουν κοινές λύσεις θα περαστούν τα προβλήματα. Αμφισβητεί δε ως μη βιώσιμο οικονομικά και τεχνικά τον αγωγό μεταφοράς αερίου από το Ισραήλ και την Κύπρο μέσω Ελλάδος στην Ευρώπη, επισημαίνοντας με πονηρό χαμόγελο ότι γνωρίζει πολύ καλά και την… υποθαλάσσια γεωγραφία της Ανατολικής Μεσογείου.


Τα «μηδενικά προβλήματα» και το ISIS
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου επιμένει ότι η θεωρία των «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» εξακολουθεί να ισχύει. «Αν δείτε τις τελευταίες δύο εβδομάδες τις συναντήσεις μου ως Πρωθυπουργού θα καταλάβετε τι εννοώ» μας λέει. «Πριν από λίγες μήνες βρέθηκα στο Αζερμπαϊτζάν για τον αγωγό ΤΑΝΑΡ. Ήταν και ο Πρωθυπουργός Σαμαράς εκεί. Ιδιαίτερη συνεργασία έχουμε και με άλλη μία γειτονική χώρα τη Γεωργία, επίσης την Ελλάδα και τη Βουλγαρία όπου ίσως βρεθώ τον Ιανουάριο όταν σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση. Μην ξεχνάτε την επίσκεψη του Προέδρου Πούτιν στην Άγκυρα. Είχαμε το 5ο ΑΣΣ με τη Ρωσία, υπογράψαμε πολλές συμφωνίες και για την ενέργεια. Σχεδιάζω επίσης στα μέσα Ιανουαρίου να πάω στην Ουκρανία».


Η συζήτηση αναπόφευκτα έρχεται στο Ιράκ και στη Συρία. Ο κ. Νταβούτογλου παραδέχεται ότι με το Ιράκ «έχουμε αντιμετωπίσει προβλήματα λόγω των εσωτερικών του προβλημάτων. Επισκέφθηκα πρόσφατα τη Βαγδάτη και το Ερμπίλ και μετά από αυτή την επίσκεψη το πρόβλημα με το πετρέλαιο ανάμεσα στις δύο πλευρές επιλύθηκε. Προς τα τέλη του μήνα ο νέος ιρακινός Πρωθυπουργός Αμπάντι θα έλθει στην Τουρκία και θα διοργανώσουμε το πρώτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας με έμφαση στην ενεργειακή συνεργασία».


«Όταν λοιπόν υπάρχει ένας σταθερός εταίρος από την άλλη πλευρά, οι σχέσεις μας πηγαίνουν πολύ καλά. Αν υπάρχει αστάθεια όμως, κάτι που δεν είναι στο χέρι μας, τότε οι σχέσεις επηρεάζονται. Γιατί αντιμετωπίσαμε προβλήματα με τη Συρία;» ρωτάει ρητορικά και αμέσως απαντάει: «Δεν ήταν πρόθεσή μας, δεν υπήρχε κάποιο διμερές ζήτημα, αλλά το καθεστώς αποφάσισε να επιτεθεί και να καταπιέσει τα δημοκρατικά αιτήματα του λαού.

Δύο εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν έρθει στην Τουρκία: 1,6 εκατομμύρια από τις επιθέσεις του καθεστώτος εναντίον του συριακού λαού και περίπου 400.000 από τις επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους».


Τον ρωτάμε για όσους λένε ότι η Άγκυρα βοήθησε τους τζιχαντιστές για να ανατραπεί ο Μπασάρ αλ – Άσαντ. «Σχετικά με τις κατηγορίες για τη συνεργασία μας με τον ISIS, για εκείνους που κάθονται πάρα πολύ μακριά από τη Συρία είναι εύκολο να ασκούν κριτική, αλλά αν βρίσκονταν δίπλα σε μία χώρα υπό κατάρρευση θα ήταν διαφορετικά. Επίσης για εκείνες τις χώρες που έχουν δεχθεί μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες πρόσφυγες, είναι εύκολο να μας κριτικάρουν» τόνισε εμφανώς ενοχλημένος ο κ. Νταβούτογλου.


Όπως εξήγησε, «από το Κομπάνι, μόνο μέσα σε τρεις ημέρες ήρθαν στην Τουρκία 130.000 πρόσφυγες. Ο αριθμός αυτός ξεπερνάει αυτούς που έχουν δεχθεί οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες μαζί. Έχουμε δαπανήσει 5 δις. δολάρια για τους πρόσφυγες μέχρι σήμερα. Πόσα έχουν δώσει αυτοί που κριτικάρουν, πόσα έχουν προσφέρει τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ όταν εμπόδισαν την έκδοση κάθε ψηφίσματος για τη Συρία; Ανακηρύξαμε τον ISIS ως τρομοκρατική οργάνωση από τις 10 Οκτωβρίου 2013, όχι μετά την επίθεσή του στη Μοσούλη, αλλά πέρυσι».


Ο τούρκος Πρωθυπουργός επιμένει ότι αν δεν φύγει ο Άσαντ το πρόβλημα στη Συρία δεν θα λυθεί. «Αν κλείσουμε τα μάτια μας όταν το συριακό καθεστώς επιτίθεται από αέρος το Χαλέπι, με πληθυσμό 3,5 εκατομμύρια, και περιοριζόμαστε σε επιθέσεις εναντίον του ISIS στο Κομπάνι, αυτό ούτε δίκαιο είναι ούτε λύση αποτελεί. Απαιτείται συνολική στρατηγική εναντίον όλων των τρομοκρατικών οργανώσεων στη Συρία, περιλαμβανομένου το καθεστώτος».


Η συνάντηση με τον Τσίπρα
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου είχε συνάντηση περίπου μίας ώρας στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με τον πρόεδρο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α Αλέξη Τσίπρα. Ο μεν πρώτος αναχωρούσε για την Τουρκία, ο δε δεύτερος είχε μόλις επιστρέψει από τη Σερβία. Ήταν η πρώτη συνάντηση των δύο ανδρών και άρα ήταν πριν από όλα μία συνάντηση γνωριμίας.


Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο τούρκος Πρωθυπουργός επιθυμούσε αυτή τη συνάντηση – προφανώς όχι τυχαία. Ήθελε να γνωρίσει από κοντά τον ηγέτη ενός κόμματος που διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται ότι και ο κ. Νταβούτογλου έχει εκλογές μπροστά του.


Ο κ. Τσίπρας τόνισε μετά τη συνάντηση ότι πιστεύει πως «οι διπλωματικοί δίαυλοι με την Τουρκία πρέπει να παραμένουν ανοιχτοί, και να βασίζονται σε άμεσες και ειλικρινείς επαφές». Ξεκαθάρισε όμως, με αφορμή την κρίση στην κυπριακή ΑΟΖ, «ότι η συνεργασία αυτή, για να είναι ουσιαστική, πρέπει να βασιστεί στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προοπτική μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού επί τη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ. Δεν μπορεί να βασιστεί σε προκλήσεις και δημιουργία τετελεσμένων».

Ο επικεφαλής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α επανέλαβε στον κ. Νταβούτογλου τις «σοβαρές επιφυλάξεις» του για τη διεξαγωγή του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας στην παρούσα φάση κρίσης στην Κύπρο. Υπογράμμισε μάλιστα ότι «αποτελεί σημαντικό forum για την προώθηση της συνεργασίας σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής, αλλά όχι πλαίσιο για την συζήτηση των εξελίξεων στην νήσο ή του Κυπριακού, για το οποίο οι συνομιλίες διεξάγονται σε διακοινοτικό επίπεδο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ».

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου