Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Φεβ 2014

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης 

Μια μονόπλευρη ενημέρωση βρίσκεται σε εξέλιξη (ιδίως σε τηλεοπτικά ΜΜΕ που απευθύνονται στο ευρύ κοινό) γύρω από το «σχέδιο λύσης Ν. Αναστασιάδη», που φανερώνει το φόβο των σχεδιαστών της. Όποιος πιστεύει στην ορθότητα των απόψεων του, επιδιώκει τον διάλογο. Οι μονόλογοι σε εκπομπές φανερώνουν ότι οι σχεδιαστές της προπαγάνδας γνωρίζουν πως μια δίκαιη και σφαιρική ενημέρωση θα αποκαλύψει το αντίθετο από εκείνο που πολιτικά στοχεύουν. 

Την «επιστράτευση» των ΜΜΕ για πλύση εγκεφάλου της κοινωνίας υπέρ του «σχεδίου Αναστασιάδη», αποδέχεται και η ηγεσία του ΑΚΕΛ. Καθώς πάσης φύσεως εκπομπές (π.χ. απογευματινές ψυχαγωγικές εκπομπές) αφιερώνονται αποκλειστικά σε  «επιλεγμένους» φιλοξενούμενους υπέρ της «λύσης Αναστασιάδη», το ΑΚΕΛ δεν διαμαρτύρεται. Διαμαρτύρεται όμως έντονα (!) γιατί δεν έχει ισότιμο μερίδιο κάλυψης των απόψεων του για τις … ιδιωτικοποιήσεις, που προφανώς κατατάσσει καθοριστικό και υπέρτατο. Αφού λοιπόν η ηγεσία του ΑΚΕΛ έχει τέτοια προτεραιότητα, έχει την ευκαιρία να το αποδείξει και στην πράξη με ακύρωση της μνημονιακής πολιτικής και των ιδιωτικοποιήσεων. Με το να εναντιωθεί στο «σχέδιο  λύσης Αναστασιάδη» και εφόσον απορριφθεί σε δημοψήφισμα, θα εξυπακούεται η άμεση παραίτησή του. Και το ΑΚΕΛ θα μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία. 


Δυστυχώς, ο κύκλος στήριξης στο «σχέδιο Αναστασιάδη» έχει διευρυνθεί με κομματικά φανατικούς, με διάφορους «εκσυγχρονιστές» των Μη-Κυβερνητικών Οργανισμών με χρηματοδότηση από εξωτερικό και αρκετούς οικονομικά εξαθλιωμένους και απεγνωσμένους στους οποίους η προπαγάνδα πωλεί ελπίδα. Σε τέτοιο περιβάλλον δεν επικρατούν  νηφαλιότητα και ορθολογισμός. Ωστόσο, το ερώτημα που καθένας καλείται να απαντήσει είναι το γιατί η Τουρκία επέλεξε ΤΩΡΑ αυτό τον ελιγμό για … «λύση». Όσοι φοβούνται ή αρνούνται να το απαντήσουν, έχουν ήδη παραδοθεί στην προπαγάνδα. 

Η κατάσταση στην Κύπρο με την τουρκική κατοχή εξυπακούει κινδύνους και πρέπει να αντικατασταθεί με κάτι καλύτερο, όχι χειρότερο. Μετά από μια δεκαετία υλοποίησης σχεδιασμών για τον ενεργειακό μας πλούτο, είμαστε σήμερα μήνες, το πολύ 1-2 χρόνια, πριν την δημιουργία μιας κατάστασης στην Αν. Μεσόγειο που θα συνιστά γεωπολιτικό σεισμό. Όπως εξελίσσονταν τα πράγματα, διεθνείς  ενεργειακοί κολοσσοί (που ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις) θα προχωρήσουν σε επενδύσεις δισεκατομμυρίων με βάση διεθνείς συμφωνίες με την Κυπριακή Δημοκρατία, εντός της διεθνώς αναγνωρισμένης και ρυθμισμένης ΑΟΖ του μόνου διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους.

Η δρομολογημένη αυτή ευκαιρία συμβαίνει για πρώτη φορά μετά από αιώνες αναβαθμίζοντας τα συμφέροντα του κυπριακού ελληνισμού μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της Τουρκίας. Για πρώτη φορά, σημαντικά κέντρα εκτός Κύπρου στρέφονται εναντίον της Τουρκίας (αρθρογραφία «Η Τουρκία τέλειωσε οριστικά» για το Ισραήλ και στις ΗΠΑ «Γιατί οι ΗΠΑ σκληραίνει τη στάση της έναντι της Τουρκίας»), φανερώνοντας τι επίκειται. Αυτή η ιστορική συγκυρία με σύγκλιση συμφερόντων βάσει στρατηγικών συμφερόντων, μπορεί να φέρει οικονομική ευημερία και απαλλαγή από την τουρκική κατοχή. Που όμως, μόνοι εμείς μπορούμε να σταματήσουμε μέσω ενός «σχεδίου λύσης» τώρα όπως στοχεύει και η Τουρκία ΤΩΡΑ για να ακυρωθούν όλα.

Μια «λύση» ΤΩΡΑ μπορεί να αποδεικτεί η διαφορά ανάμεσα στο χάος και την προοπτική. Μια «λύση τώρα» δημιουργεί κίνητρα για κατάρρευση του όποιου κρατικού μορφώματος ώστε όλα όσα σήμερα είναι ρυθμισμένα και συμφωνημένα μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και διεθνών οργανισμών και πολυεθνικών εταιρειών, θα αμφισβητούνται. Το φοβερό είναι που τεράστιο κίνητρο για κατάρρευση της «ενωμένης … Κύπρου» θα έχουν πλέον (μαζί με την Τουρκία) και οι διεθνείς εταιρείες. Γιατί να παρέχουν μερίδιο εσόδων σε ένα κράτος που η νομιμότητα του -όπως υπάρχει τώρα- δεν θα υπάρχει πλέον; Και η σύζευξη Κύπρου-Ισραήλ-Ελλάδας σε στρατηγικό άξονα συμμαχίας με κοινό συμφέρον την ενέργεια, που για πρώτη φορά αναδεικνύεται ως ιστορική δυνατότητα, ακυρώνεται.

Συνοπτικά, οι δυνατότητες για σωστή λύση θα αυξηθούν κατακόρυφα στο εγγύς μέλλον, σήμερα προδιαγράφεται μια «λύση»  όπου οι δυνατοί παίκτες θα θέλουν και θα μπορούν να διαλύσουν την υποτιθέμενη «λύση» με αποτέλεσμα την κυριαρχία της Τουρκίας.

Κώστας Μαυρίδης – Διδάκτωρ Χρηματοοικονομικής mavrides@ucy.ac.cy   



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με το αμερικανικό πεντάγωνο και την DARPA, στο εγγύς μέλλον τα αμερικανικά UAV θα είναι σε θέση να αμύνονται έναντι της εχθρικής αεράμυνας, κάτι το οποίο δεν είναι εφικτό αυτήν την στιγμή, με την εγκατάσταση σε αυτά όπλων λέιζερ.

Το πιο αδύνατο σημείο των σύγχρονων μοντέλων UAV αποτελεί η αρκετά χαμηλή ταχύτητα ελιγμού πτήσης τους και η ανάγκη παραμονής τους για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ίδια περιοχή. Όλα αυτά «κάνουν» τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, παρά το χαμηλό προφίλ τους και την τεχνολογία stealth που ενσωματώνουν, εξαιρετικούς στόχους για αντιαεροπορικούς πυραύλους και άλλα συστήματα α/α άμυνας.

Στο σημείο αυτό «επεμβαίνει στοχευμένο πρόγραμμα» υπό την αιγίδα του αμερικανικού Πενταγώνου σε συνεργασία με την DARPA, με την επωνυμία «Project Endurance», το οποίο όπως ευελπιστούν οι αμερικανοί αξιωματούχοι θα προσδώσει στα UAV την άμεση δυνατότητα υπεράσπισης του εαυτού τους, από την απειλή της εχθρικής αντιαεροπορικής άμυνας, με την χρήση όπλων λέιζερ.

Εντασσόμενο στον προϋπολογισμό του 2014 του Πενταγώνου, το πρόγραμμα «Endurance» προβλέπει την διάθεση 26 εκατ. δολαρίων, από τα οποία, τα 14,6 εκατ θα δοθούν στην εταιρεία Northrop Grumman, και τα υπόλοιπα 11,4 εκατ. δολάρια στην εταιρεία Lockheed Martin, δύο εταιρείες που έχουν ήδη αρκετά πλούσια εμπειρία και πλούσια επιτεύγματα στη δημιουργία όπλων λέιζερ.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του έργου, οι εγκαταστάσεις, ο σχεδιασμός του απαιτούμενου οπλισμού λέιζερ για την εγκατάσταση του στην άτρακτο των νέων UAV έχει ήδη ολοκληρωθεί. Μεταξύ των ετών 2014 και 2016 θα κατασκευασθούν τα πρώτα πρωτότυπα μη επανδρωμένα αεροχήματα για να υποστούν τις απαραίτητες πτητικές και βλητικές δοκιμές των όπλων λέιζερ, με σκοπό να είναι πλήρως επιχειρησιακά από τα τέλη του 2016 έως τις αρχές του 2017, σύμφωνα με το αμερικανικό πεντάγωνο.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα «Endurance» ελέγχεται από την περίφημη DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency), της οποίας στόχος αποτελεί η «ανάπτυξη συμπαγών οπτικών τεχνολογιών που θα αποτελέσουν τη βάση των μελλοντικών όπλων λέιζερ τα οποία θα είναι τουλάχιστον 10 φορές πιο ισχυρά και συγχρόνως και πιο ελαφριά από τα υπάρχοντα συστήματα λέιζερ».

Σχόλιο: Σκοπός της αμερικανικής DARPA, στον τομέα των όπλων λέιζερ είναι η κατασκευή όπλων λέιζερ ισχύος 100kw. Τα όπλα αυτά θα διαθέτουν τρομακτική καταστρεπτική ισχύ, εγκαινιάζοντας έναν νέο γύρο εξοπλισμών παγκοσμίως.
Σε αντίθεση με τα περισσότερα όπλα, τα οποία βασίζονται σε πηγές χημικής ενέργειας όπως η πυρίτιδα για να δώσουν ώθηση στο βλήμα, το ηλεκτρομαγνητικό κανόνι πχ της BAE Systems χρησιμοποιεί ρεύμα υψηλής τάσης για να επιταχύνει αγώγιμα μεταλλικά βλήματα καθώς κινούνται πάνω σε μια διπλή ράγα.
Τα βλήματα αναπτύσσουν έτσι ταχύτητα από 7.200 μέχρι 9.000 χιλιόμετρα την ώρα, συγκριτικά με περίπου 5.400 χλμ/ώρα σε ένα μέσο πυροβόλο, και φτάνουν σε απόσταση 50 με 100 ναυτικών μιλίων, περίπου 90 με 185 χιλιόμετρα.
To υπό κατασκευή αντιτορπιλικό Zumwalt θα είναι το πρώτο πλοίο του αμερικανικού ναυτικού που μπορεί να προσφέρει αρκετή ηλεκτρική ενέργεια για τη λειτουργία ενός ηλεκτρομαγνητικού όπλου, με τις γεννήτριές τους να δίνουν μέχρι και 78 megawatt, ισχύς αρκετά μεγάλης για να καλύψει της ανάγκες μιας μικρής πόλης.




Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου 

Σε ένα εμπεριστατωμένο   κείμενο  του για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις,   στις    15 Απριλίου του 2011, στην ιστοσελίδα  «Αιχμή»,  ο καθηγητής Μάριος Ευρυβιάδης   τοποθέτησε τον τίτλο: «ΜΚΟ: Κρατικά  εργαλεία  προπαγάνδας, ελέγχου και… πλουτισμού». Πόσο δίκιο είχε…

Οι αναγνώστες γνωρίζουν ότι με το θέμα ασχολήθηκα πολλές φορές από τις φιλόξενες στήλες του περιοδικού και η ενασχόληση μου αυτή μου δημιούργησε πολλά προβλήματα στον τόπο εργασίας μου, αφού όσοι «παρεξηγήθηκαν» με κατήγγειλαν στους ξένους προστάτες τους, όταν αντιλήφθηκαν ότι η έρευνα που κάναμε «άγγιζε» τις οργανώσεις και τους ίδιους.

Δεν πίστεψα ποτέ στο «θεσμό» των ΜΚΟ, διότι ευρισκόμενος στην Ουάσιγκτον, όπου είναι η πηγή της χρηματοδότησης τους, γνωρίζω ότι είναι εργαλεία που χρησιμοποιούν η αμερικανική κυβέρνηση, η ΕΕ και άλλα ξένα κράτη για να επιτυγχάνουν τους σκοπούς τους και να περνούν την προπαγάνδα τους στους… ιθαγενείς, οι οποίοι όταν ακούν τους βαρύγδουπους τίτλους των ΜΚΟ και τα… μεγαλεπήβολα σχέδια τους δεν πάει το μυαλό τους ότι είναι υπηρέτες ξένων, ακόμα και εχθρών.

Η προσπάθεια επιβολής του Σχεδίου Ανάν πέρασε μέσα από ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές ΜΚΟ, οι οποίες έλαβαν χρήματα από την Αμερική, τα Ηνωμένα Έθνη, την ΕΕ αλλά και την ελληνική κυβέρνηση. Έχω δεχτεί καταγγελία από πρώην υπάλληλο του ΟΠΑΠ παρακαλώ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι, επειδή το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δυσκολευόταν εκείνη την εποχή να στείλει τα χρήματα στη Λευκωσία, ζήτησε να χρησιμοποιηθεί το κυπριακό τμήμα του ΟΠΑΠ και μια άλλη ελληνική κρατική εταιρεία, οι οποίες τότε είχαν τη δυνατότητα άμεσης εκταμίευσης των ποσών. Την εποχή πριν από το δημοψήφισμα και για μια περίοδο μερικών ετών οι Αμερικανοί ισχυρίστηκαν ότι ξόδεψαν εκατομμύρια δολάρια στην Κύπρο. Ένας πρέσβης που ασχολήθηκε με το Κυπριακό -δεν βρίσκεται σήμερα στη ζωή- μας είχε ομολογήσει τότε ότι «ανοίξαμε μια τρύπα στην Κύπρο και ρίχναμε δολάρια μέσα».
 
Χάθηκαν 8 δις δολάρια

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει απωλέσει δισεκατομμύρια σε πολλές χώρες. Τα δολάρια έπεσαν σε χέρια απατεώνων και χάθηκαν. Σε μια περίπτωση στο Αφγανιστάν η πρώην υπουργός Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις αναζητούσε εναγωνίως 8 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, τα οποία προφανώς είχε κλέψει η οικογένεια του Προέδρου της χώρας, τα μέλη της οποίας εργάζονταν για τη CIA και άλλες μυστικές υπηρεσίες.

Η υπόθεση των ΜΚΟ δεν είναι μια καθαρή ιστορία. Και ακούγοντας συναδέλφους να προειδοποιούν «να μην καούν μαζί με τα ξερά και τα χλωρά» θλίβομαι, διότι πρόκειται για ξεκάθαρη προσπάθεια να διαχωρίσουν τις ΜΚΟ σε καλές και κακές. Πρέπει, τέλος πάντων, να συμφωνήσουμε σ’ αυτό τον τόπο ότι όταν μια οργάνωση ή ένα άτομο λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση από κράτη εξυπηρετούν αναγκαστικά αυτούς που τους πληρώνουν. Γιατί να τους χαρίσει χρήματα, γιατί να τους ενισχύσει μια κυβέρνηση; Επειδή είναι… όμορφοι; Αυτοί που πληρώνουν απαιτούν. Κι όταν πληρώνουν δυνάμεις όπως η Αμερική, η Ρωσία και η ΕΕ, είναι λογικό να απαιτούν από τις οργανώσεις και τα άτομα να υπηρετούν την προπαγάνδα τους.

Αυτό είναι το ένα μείζον θέμα. Το άλλο αφορά σε κρατικούς παράγοντες οι οποίοι ενέκριναν τα χρήματα αν και γνώριζαν ότι δεν γινόταν έργο. Ο εισαγγελέας πρέπει να ανοίξει όλες τις υποθέσεις και να ερευνήσει τη σχέση των ΜΚΟ με αυτούς που υπέγραφαν τα κονδύλια. Και είμαι σίγουρος ότι θα τους στείλει όλους στη Δικαιοσύνη.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σε de facto διχοτόμηση οδηγείται η Ουκρανία 
Ουδετερότητα δηλώνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις (Live εικόνα)

Την παραίτησή του υπέβαλε το πρωί του Σαββάτου ακόμη ένας σύμμαχος του Προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανούκοβιτς, ο Πρόεδρος της ουκρανικής Βουλής Βολοντίμιρ Ρίμπακ.
- Την ίδια ώρα, στα χέρια της αντιπολίτευσης έχει πέσει το Προεδρικό Μέγαρο στο Κίεβο, που παρέμεινε αφύλαχτο μετά την αποχώρηση του Βίκτορ Γιανούκοβιτς.
- Οι ηγέτες της ουκρανικής αντιπολίτευσης προκάλεσαν ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, ώστε να εξωθηθεί σε παραίτηση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Βίκτορ Γιανούκοβιτς, και να διενεργηθούν πρόωρες εκλογές στις 25 Μαϊου.
- Σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, ο Βίκτορ Γιανούκοβιτς παραμένει στην Ουκρανία, αλλά σε κάποιο άλλο σημείο, εκτός Κιέβου.
- Ο Πίτερ Ποροσένκο και ο Ολεκσάντρ Τιχίνοφ έθεσαν υποψηφιότητα για το αξίωμα του Προέδρου της ουκρανικής Βουλής, με τον πρώτο να αποσύρεται υπέρ του δεύτερου, ο οποίος είναι στενός πολιτικός σύμμαχος της Γιούλια Τιμοσένκο.
- Στην πόλη Χάρκοβο, όπου φέρεται να έχει μεταβεί ο Βίκτορ Γιανούκοβιτς, πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση χιλιάδων υποστηρικτών του.
- Η ουκρανική Βουλή εξέλεξε τον Αρσέν Αβάκοφ, προερχόμενο από την αντιπολίτευση, νέο Υπουργό Εσωτερικών.
- Το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας ενέκρινε την απόφαση για την αποφυλάκιση της Γιούλια Τιμοσένκο, με τις σχετικές διαδικασίες να επιταχύνονται.
- Οι ανατολικές επαρχίες της Ουκρανίας ξεσηκώθηκαν κατά της αντιπολίτευσης του Κιέβου, και ψηφίζουν την… προσάρτηση στη Ρωσία. Κήρυξαν αυτοδιοίκητο, με “πρωτεύουσα” το Χάρκοβο.
- Το μεσημέρι, σύμφωνα με δήλωση εκπροσώπου της, η Γιούλια Τιμοσένκο απελευθερώθηκε.
- Η κυβέρνηση της Ουκρανίας ανακοίνωσε ότι εγγυάται τη “βελούδινη” μεταβίβαση της εξουσίας στην αντιπολίτευση.
- Σύμφωνα με το πρακτορείο Interfax, η εκπρόσωπος του Βίκτορ Γιανούκοβιτς διαψεύδει ότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας σχεδιάζει να υποβάλλει την παραίτησή του.
- Η Stratfor προβλέπει μέσω ανάλυσής της, την οποία ανέβασε στο Twitter, ότι η Ουκρανία οδηγείται σε διχοτόμηση, με τις ανατολικές επαρχίες να επιλέγουν την προσάρτηση στη Ρωσία.
- Από το Χάρκοβο, ο Βίκτορ Γιανούκοβιτς εκφώνησε διάγγελμα, σημειώνοντας τα εξής: “Πυροβόλησαν το αυτοκίνητό μου, αλλά δεν παραιτούμαι. Θα παραμείνω στην Ουκρανία. Δεν παραιτούμαι. Προσπαθώ να προστατεύσω τους πολίτες από συμμορίες κακοποιών. Η σημερινή Βουλή παίρνει παράνομες αποφάσεις, και αποτελεί ντροπή για τη χώρα. Βρίσκεται σε εξέλιξη πραξικόπημα. Η κατάσταση θυμίζει την άνοδο του Ναζισμού. Δεν πρόκειται για αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, αλλά για φασίστες. Κάποια στελέχη του κόμματός μου απειλήθηκαν, και υποχρεώθηκαν να στηρίξουν την αντιπολίτευση”.
- Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανούκοβιτς αποφάσισε να ξεκινήσει περιοδεία στις ανατολικές και νότιες επαρχίες της χώρας, ώστε να ηγηθεί ουσιαστικά του κινήματος διαμελισμού και προσάρτησης στη Ρωσία.
- Με ανακοίνωσή τους, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δηλώνουν ότι θα τηρήσουν ουδετερότητα, και δεν θα παρέμβουν στην πολιτική αντιπαράθεση.
- Ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι δήλωσε: “Δεν έγινε πραξικόπημα στην Ουκρανία. Τα κυβερνητικά κτίρια εγκαταλείφτηκαν. Η εκλογή του νέου Προέδρου της Βουλής είναι νόμιμη. Ο Πρόεδρος Γιανούκοβιτς έχει 24 ώρες για να υπογράψει το νέο Σύνταγμα”.
- Οι ΥΠΕΞ Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας επιρρίπτουν ευθύνες στην ουκρανική αντιπολίτευση, υποστηρίζοντας ότι δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της.
- Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε: Η ουκρανική αντιπολίτευση καθοδηγείται από ένοπλους εξτρεμιστές. Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να ασκήσουν πίεση στην ουκρανική αντιπολίτευση”.

Παρακολουθήστε εδώ live εικόνα από την πλατεία Ανεξαρτησίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Εφημερίδα Sabah, 21 Φεβρουαρίου 2014, ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου. «Για άλλη μια φορά τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F16 που εκτελούσαν «εκπαιδευτική» πτήση πάνω από τον «διεθνή» εναέριο χώρο του Αιγαίου παρενοχλήθηκαν από ελληνικά και μάλιστα τα ελληνικά εγκλώβισαν τα τουρκικά με άμεσο κίνδυνο να βληθούν». Φυσικά η ανακοίνωση δεν αναφέρει τις ανυπολόγιστες συνέπειες που θα μπορούσε να έχει μια τέτοια εξέλιξη, ένα τέτοιο τυχαίο γεγονός στην «καυτή» ζώνη του εναέριου χώρου του Αιγαίου.

Το τελευταίο επεισόδιο είναι συνέχεια μιας σειράς άλλων παρομοίων επεισοδίων. Στις 4/2 πάλι με ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου οι Τούρκοι υποστήριξαν ότι ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη παρενόχλησαν τέσσερις φορές τα τουρκικά F16 που εκτελούσαν «ερευνητικές» πτήσεις σε «διεθνή» εναέριο χώρο, σύμφωνα πάντα με τις τουρκικές απόψεις. Το πιο «ενοχλητικό» για τους Τούρκους, τα ελληνικά εγκλώβισαν για άλλη μια φορά στα ραντάρ τους τα τουρκικά τα οποία στοχοποιήθηκαν προκαλώντας μεγάλη ένταση πάνω από τον εναέριο χώρο του Αιγαίου. 
Η νέα αυτή ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου είχε έρθει λίγες μέρες μετά την τελευταία, στις 3/2, όπου πάλι σύμφωνα με τους Τούρκους, τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη παρενόχλησαν τα τουρκικά προκαλώντας ξανά ένταση. Τα εκπληκτικό μέσα σε δέκα μέρες, τρεις παρόμοιες ανακοινώσεις. Φαίνεται πως το τουρκικό Γενικό Επιτελείο αποφάσισε να καλύψει, φυσικά πάντα με την τουρκική εκδοχή, το «σκοτάδι» της ελληνικής ενημέρωσης πάνω σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Άλλωστε τώρα τα ελληνικά ΜΜΕ έχουν «μεγάλο έργο» να εκτελέσουν κυνηγώντας τις «μάγισσες» της Χρυσής Αυγής!

Δεν είναι άσχετο με όλη αυτή την κατάσταση που ίσως δείχνει τις προθέσεις κάποιων κύκλων της Άγκυρας να εξάγουν την μεγάλη εσωτερική της κρίση προς τα δυτικά και οι πρόσφατες πληροφορίες που έρχονται πάλι από το τουρκικό Επιτελείο Ναυτικού, (Haberler.com 1/1/2014), που αναφέρουν ότι η Τουρκιά θα αναπτύξει δύναμη από δέκα ολοκαίνουργια μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου, GİHA, παραγωγής της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, Aselsan, τα οποία θα κάνουν περιπολίες σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου. 
Με λίγα λόγια η Τουρκία προχωρεί στην μόνιμη εγκατάσταση δέκα κατασκοπευτικών αεροσκαφών που θα παρακολουθούν και θα κάνουν συνεχείς αναφορές στο τουρκικό Επιτελείο Ναυτικού όλων των ελληνικών κινήσεων στο ελληνικό Αιγαίο.

Τον Μάιο του 2006 από ένα «τυχαίο» επεισόδιο έχασε την ζωή του ο ηρωικός Έλληνας πιλότος Κωνσταντίνος Ηλιάκης για να υπερασπιστεί την ελληνική ακεραιότητα. 
Αλήθεια, έχουν αναλογιστεί τις ευθύνες τους όλοι αυτοί οι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών που υποτίθεται ότι κυβερνούν αυτόν τον τόπο, και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μένουν δεμένοι στις καρέκλες τους αδιαφορώντας με σκανδαλώδη τρόπο για τα όσα καθημερινά συμβαίνουν πάνω από το Αιγαίο;
Τι θα κάνουν αν κάτι δεν πάει καλά και ανάψει, ω μη γένοιτο, μια «τυχαία φωτιά»;
Το πρόβλημα υπάρχει, θέλουν δεν θέλουν και είναι πολύ μεγαλύτερο από το κρατηθούν στις καρέκλες τους κυνηγώντας «αποδιοπομπαίους τράγους».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μάσες, ομορφιές, και πείνα... 

Από την μία, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, με "κυβερνητικές" όμως επιδοτήσεις, και χορό εκατομμυρίων ευρώ...
Κι απ' την άλλη, ουρές στην Βαρβάκειο την Τσικνοπέμπτη για μιά μερίδα δωρεάν ψητό κρέας!

Ξαφνικά το "σύστημα" ανακάλυψε πως κάθε βουλευτής είχε από πίσω του και από μία ΜΚΟ, άλλοι 2-3, και μερικοί μέχρι 50! Χώρια οι κομισάριοι των κομμάτων! Χώρια η κυβερνητική νομενκλατούρα!

Ακόμα και η "κυρία Ιστορικός" και βουλευτής των χιλίων ψήφων(!), που διέγνωσε τον "συνωστισμό" στην παραλία της Σμύρνης, ήταν επικεφαλής ΜΚΟ που απέσπασε επιδοτήσεις 3,8 εκατομμυρίων.

Να λοιπόν γιατί τόση ομερτά και τόσο χαμηλοί τόνοι μεταξύ των βουλευτών όλων των κομμάτων, όλα αυτά τα χρόνια του ευρώ!

Γιατί ήταν κ@λοςκαι βρακί!
Κολυμπούσαν στον ίδιο βόθρο!
Οι τσέπες τους γέμιζαν με τον ίδιο τρόπο!

Είπε λοιπόν το σύστημα, εν όψει εκλογών, να πετάξει λίγο βουλευτικό κρέας στην "αρένα", να χορτάσει θέαμα το πόπολο.
Και 200 ευρώ βοήθημα για "άρτο"!

Τις ουρές όμως στην Βαρβάκειο δεν τις πρόσεξαν.
Δεν τις είδαν καν!
Κι όσοι τις είδαν τις απαξίωσαν!

Δεν είδαν την Πείνα που έρχεται με βήματα γοργά.
Την πείνα, που για πολλούς έχει ήδη φτάσει...

Δεν είδαν την απελπισία στα μάτια, και το βάρος για τον εξευτελισμό, στην ψυχή.
Δεν ακούν την οργή που κοχλάζει, ούτε τον "τριγμόν των οδόντων" από στόματα νηστικά και πεινασμένα.

Δεν βλέπουν!
Δεν ακούν!
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ!
Κι όσοι καταλαβαίνουν δεν τους νοιάζει!

Δεν πεινούν.
Έχουν κάνει την "καβάτζα" τους.
Έχουν στρώσει τους δρόμους διαφυγής και αποφυγής...

Νομίζουν!...

Γιατί οι δρόμοι αυτοί, περνάνε πάνω απ' τα κορμιά μας...
Μεταφορικά, και κυριολεκτικά!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Μαχητικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ που φρουρούσαν τον εναέριο χώρο των χωρών της Βαλτικής, τέθηκαν σε συναγερμό την Παρασκευή με σκοπό την αναγνώριση/αναχαίτιση μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία πετούσαν κατά μήκος των χωρικών υδάτων της Λετονίας, σύμφωνα με την ιστοσελίδα των Ενόπλων Δυνάμεων της Λετονίας.

Τελικά τα μαχητικά ήταν ρωσικά αεροσκάφη που πετούσαν πάνω από διεθνή ύδατα, όπως αποδείχθηκε κατά μήκος των συνόρων της Λετονίας, χωρίς να έχουν καταθέσει σχέδιο πτήσης, σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρ. Δεν πραγματοποιήθηκε επικοινωνία μέσω ασυρμάτου από τα νατοϊκά αεροσκάφη με τα ρωσικά, ούτε και προφανώς και εμπλοκή. Τα μαχητικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ αναγνώρισαν πέντε ρωσικά αεροσκάφη, ένα An-12, δύο Su-24 και δύο Su -27.

Ο εναέριος χώρος της Βαλτικής ελέγχεται από νατοϊκά συστήματα αεράμυνας και μαχητικά των χωρών του ΝΑΤΟ που εκτελούν εκ περιστροφής το συγκεκριμένο καθήκον.

Σχόλιο: Τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, πιθανόν δεν είχαν διαταγές να εμπλακούν, εκ του σύνεγγυς με τα ρωσικά μαχητικά. Το περιστατικό αποτελεί ένα από τα πολλά επεισόδια που έχουν διαδραματιστεί τα τελευταία χρόνια, από την ρωσική αεροπορία στην περιοχή. Η Ρωσία με την στάση της, δεν αναγνωρίζει την παρουσία του ΝΑΤΟ και τις αποστολές μαχητικών κοντά στα σύνορα της, θεωρώντας ως απειλή για την ασφάλεια της.


Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Από τις αρχές του 2011 άρχισε μία σειρά βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων, αρχίζοντας από την Τυνησία, όπου ανατράπηκε το κοσμικό καθεστώς και ανήλθαν στην εξουσία οι ισλαμιστές.

Η αποσταθεροποίηση έπληξε στη συνέχεια τη Λιβύη με ιδιαίτερα απεχθή τρόπο, ο δε πανίσχυρος επί σχεδόν μισό αιώνα δικτάτωρ Καντάφι κατακρεουργήθηκε φρικτά από το εξαγριωμένο πλήθος.

Στην Αίγυπτο, το πλήθος ανέτρεψε τον Μουμπάρακ, και στην εξουσία ανήλθαν οι ισλαμιστές, τους οποίους στη συνέχεια ανέτρεψε ο στρατός. Η χώρα βρίσκεται όμως σε διαρκή κατάσταση ιδιότυπου εμφυλίου πολέμου μεταξύ ενόπλων δυνάμεων και ισλαμιστών.

Ακολούθησε η Συρία, με έναν φοβερό εμφύλιο πόλεμο, με χιλιάδες νεκρούς και τη διεθνή παρέμβαση διαρκώς επί θύραις.

Στη συνέχεια αποσταθεροποιήθηκε η Τουρκία, εισερχόμενη σε μία διαδικασία αναζωπυρώσεων και υφέσεων της λαϊκής αντίδρασης έναντι της προσπάθειας του Ερντογάν να επαναφέρει σε ισχύ το μεσαιωνικό χαλιφάτο. Απέναντί του έχουν συνασπισθεί οι Κεμαλιστές, οι δημοκράτες κοσμικοί και ο πρώην σύμμαχός του μετριοπαθής ισλαμιστής Γκιουλέν.

Σε όλες αυτές τις χώρες, το αποτέλεσμα ήταν η βίαιη σύγκρουση, ο εθνικός διχασμός και η διάσπαση. Η Λιβύη και η Συρία δεν αποτελούν πλέον ενιαίες κρατικές οντότητες, αλλά κατακερματίστηκαν σε ζώνες επιρροής, εκ των οποίων άλλες ελέγχονται από κρατικές δυνάμεις και άλλες από ισλαμιστές φύλαρχους.
Στην Αίγυπτο και την Τουρκία η κοινωνία είναι οριστικά διχασμένη και οι γέφυρες έχουν κοπεί, ο δε εμφύλιος πόλεμος μοιάζει σχεδόν βέβαιος. Στην Αίγυπτο οι κοσμικές – φιλοδυτικές δυνάμεις κυβερνούν και οι ισλαμιστές είναι στην αντιπολίτευση. Στην Τουρκία συμβαίνει το αντίστροφο. Οι ισλαμιστές κυβερνούν και οι κοσμικοί ανήκουν στην αντιπολίτευση.

Η βίαιη αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας είναι ο επόμενος κρίκος του ημικυκλίου. Η Ουκρανία έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία, διότι συνδέει την αχανή ρωσική στέπα με τον Εύξεινο Πόντο, τον Βόσπορο, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Κατά τον Μεσαίωνα το Βυζάντιο ήλεγχε ζωτικά σημεία των ουκρανικών ακτών, με κυριότερο την Κριμαία. Στη συνέχεια ο ουκρανικός νότος περιήλθε υπό τον έλεγχο των Οθωμανών και ακολούθησαν οι Ρώσοι, οι οποίοι οικοδόμησαν την γεωπολιτική τους ισχύ απωθώντας διαρκώς προ το νότο την Οθωμανική Αυτοκρατορία και επιδιώκοντας να δημιουργήσουν διόδους προς τη Μεσόγειο. Γι αυτό και ο Μέγας Πέτρος έδωσε σκληρές μάχες για να κατακτήσει την Ουκρανία και το πέτυχε.
Έτσι η Ουκρανία παραδοσιακά αποτελούσε το «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, στη δε σοβιετική περίοδο η Ουκρανία υπήρξε ζωτικό μέρος της σοβιετικής γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διάδοχοι του Στάλιν (Κρούτσεφ, Μπρέζνιεφ) είχαν ουκρανική καταγωγή.

Παρά ταύτα, η Ουκρανία συμπεριλαμβάνει προς δυσμάς περιοχές που ιστορικά ανήκαν στην Πολωνία και σε άλλες δυτικότερες δυνάμεις, οι δε πληθυσμοί των περιοχών αυτών δέχθηκαν ισχυρές επιδράσεις από τον καθολικισμό. Οπότε η ρωσική επιρροή δεν είναι αποκλειστική. Απεναντίας συναγωνίζεται ένα ισχυρό φιλοδυτικό ρεύμα, που αποκρούει την πρόσδεση της Ουκρανίας στη Ρωσία.

Αυτά όλα σημαίνουν ότι η ουκρανική κοινωνία εμπεριέχει εγγενή διχαστικά στοιχεία, τα οποία όμως ενεργοποιήθηκαν από συγκεκριμένους μηχανισμούς και πιθανώς εξωτερικές παρεμβάσεις.

Αν κοιτάξει κανείς τη μεγάλη εικόνα, η εξέγερση στην Ουκρανία συμπληρώνει ένα ημικύκλιο γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή γύρω από το σημείο του πλανήτη όπου διεξάγεται ένα μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι με επίκεντρο την ενέργεια. Η πρόσβαση της Ρωσίας σε αυτή την κρίσιμη περιοχή περνάει από την Ουκρανία, που συνδέει τη Ρωσία με την Μεσόγειο.

Προσοχή: Στο ίδιο γεωπολιτικό «παιχνίδι» (που μόνο παιχνίδι δεν είναι), πρέπει να τοποθετήσει κανείς και την εξελισσόμενη πολιτική κρίση στην Κύπρο.

Πηγή KontraNews



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Ελληνική ηχηρή απουσία από τις εξελίξεις 

Γράφει ο Πάρις Καρβυνόπουλος 

Στην περίπτωση της Συρίας βιαστήκαμε. Φωνάξαμε πρώτοι των πρώτων… ΠΥΡ για μια επίθεση που δεν έγινε ποτέ! Στην Ουκρανία δεν είμαστε πουθενά. Αν και προεδρεύουμε της ΕΕ. Είναι σαφές ότι η χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα προσανατολισμού στην εξωτερική της πολιτική. Και το πρόβλημα δεν πρέπει να το προσωποποιήσουμε στον Βενιζέλο που σήμερα είναι και ΥΠΕΞ. Το πραγματικό μας πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε εξωτερική πολιτική που να έχει στόχους και συνέχεια.

Μερικά ελπιδοφόρα διαλείμματα ξεχνιούνται με τον πρώτο ανασχηματισμό, όταν ο επόμενος ΥΠΕΞ “στρίβει” το τιμόνι σε άλλη κατεύθυνση μόνο και μόνο για να βάλει την “δική του σφραγίδα”. Και η χώρα καταλήγει ως συνήθως σε απομόνωση.

Τι θέλουμε να πετύχουμε; Ποια πιστεύουμε ότι θέλουμε να είναι η θέση μας στην ευρύτερη περιοχή μας; Πως θα την κατακτήσουμε; Έλα ντε!

Πάρτε για παράδειγμα το θέμα του Ισραήλ. Οι μισοί είναι ενθουσιασμένοι για το λιώσιμο των πάγων. Οι άλλοι μισοί -και σ΄ αυτούς συμπεριλαμβάνεται και Αρχηγός Γενικού Επιτελείου- εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικοί με το επιχείρημα ότι “οι ισραηλινοί κάποια στιγμή θα τα βρουν με την Τουρκία και θα μας εγκαταλείψουν”! Αν συνεχίσουμε μ΄ αυτή τη λογική είναι βέβαιο ότι θα μας εγκαταλείψουν γιατί πολύ απλά θα έχουν… βαρεθεί να μας περιμένουν να πάρουμε μια απόφαση για το τι θέλουμε να κάνουμε!

Το έχουμε ξαναγράψει. Πολλές φορές. Μπορεί να είμαστε υπό πτώχευση -ή πτωχευμένοι για τους πιο ρεαλιστές- αλλά θέση στο χάρτη …δεν αλλάξαμε. Το γεωπολιτικό της βάρος είναι μεγάλο και μόνο εμείς οι ίδιοι με τις επιπολαιότητές μας και την έλλειψη μακρόπνοου σχεδιασμού το υποβαθμίζουμε και το βγάζουμε στα “καλάθια των εκπτώσεων”.

Όλη η περίμετρος φλέγεται και ταρακουνιέται. Και μοναδικό ασφαλές και ήρεμο κομμάτι γης που κάθε μεγάλη δύναμη μπορεί να πατήσει και να ασκήσει πολιτική είμαστε εμείς, η Ελλάδα. Ο Θεός της οποίας τα ‘χει φέρει όλα να μοιάζουν θετικά για συνεργασίες και συμμαχίες. Μόνο που ο Θεός δεν μπορεί να τα κάνει όλα. Χρειάζεται… και ο υπουργός Εξωτερικών, χρειάζεται και η κυβέρνηση λίγο να κουνηθεί.

Δεν θα υποκαταστήσει η Ελλάδα καμία μεγάλη δύναμη. Δεν θα επιβάλει λύσεις ούτε στην Συρία, ούτε στην Ουκρανία, ούτε πουθενά στην ευρύτερη γειτονιά μας. Όμως μπορεί να “οδηγήσει” τις λύσεις προς την σωστή κατεύθυνση, γιατί γνωρίζει καλά την περιοχή,τα πρόσωπα και τις ισορροπίες της. Η Ελλάδα μπορεί να είναι τα “μάτια” των μεγάλων που ανακαλύπτουν εκ των υστέρων οτι όσα τους εισηγήθηκαν οι γραφειοκράτες σύμβουλοι - αναλυτές ήταν εκτός πραγματικότητας και λογικής. Η λεγόμενη αραβική άνοιξη είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία είναι πολύ σοβαρά και δυστυχώς μπορεί να γίνουν σοβαρότερα. Γι΄ αυτό και η απουσία μας από τις όποιες προσπάθειες εκτόνωσης της έντασης είναι “ηχηρή”. Ως προεδρεύουσα της ΕΕ χώρα δεν μπορεί να είμαστε απλοί παρατηρητές.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Χώρες “σβήνουν” από τον χάρτη! Είναι μια πραγματικότητα που στη δεκαετία του 90 εδώ στην Ελλάδα της τεχνητής ευμάρειας δεν θέλαμε να “δούμε”. Μπορεί να χύναμε -κορκοδείλια σ΄ ότι αφορά στην κυβέρνηση- δάκρυα για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και είχαμε φυσικά αποδεχτεί την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης,αλλά ποτέ δεν μας πέρασε από το μυαλό ότι η “γομολάστιχα” θα συνέχιζε να “σβήνει” κράτη. Και πίσω απ΄ όλες αυτές τις… διαγραφές υπάρχει ένας κοινός πρωταγωνιστής: Η Γερμανία.

Πάντα με την σύμφωνη γνώμη των δυτικών που πολύ αργότερα καταλαβαίνουν τις συνέπειες η Γερμανία ξαναφθάνει όπως γράφτηκε “στα όρια του Στάλινγκραντ”. Μπορεί αυτή τη φορά να μην το κάνει με τα τεθωρακισμένα της, αλλά η στόχος είναι ίδιος . Η κατάκτηση.

Η ιστορία πρέπει να μας διδάσκει. Ο Γιώργος Δελαστίκ ορθά υπενθυμίζει:

“Δύο χώρες σε συσκευασία μίας ήταν ανέκαθεν η Ουκρανία. Το προηγμένο βόρειο και ανατολικό τμήμα της ήταν πάντα φιλορωσικό.
Το καθυστερημένο νότιο και δυτικό κομμάτι της ήταν πολύ συχνά υποτελές σε ξένες, κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις. Ακόμη και στα εβδομήντα χρόνια που η Ουκρανία αποτελούσε σοσιαλιστική δημοκρατία της Σοβιετικής Ενωσης και έχαιρε της απόλυτης εμπιστοσύνης της Μόσχας, οι διαφορές ανάμεσα στα δυο τμήματά της έγιναν φανερές και κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ πέντε εκατομμύρια Ουκρανοί έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας εναντίον των Γερμανών, ταυτόχρονα δεκάδες χιλιάδες άτομα από τα δυτικά τμήματα της Ουκρανίας πολέμησαν στο... πλευρό των Γερμανών ναζί εναντίον των συμπατριωτών τους και των Ρώσων! Ευνόητο είναι ότι η διαπάλη αυτή οξύνθηκε όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση, στα τέλη του 1991”.

Τι θα γίνει λοιπόν στην Ουκρανία; Η χώρα έχει μπει στο μονοπάτι του απόλυτου διχασμού και κανείς πια δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι μπορεί να επιστρέψει από την πορεία της διάσπασης σε δυο κομμάτια. Όμως ακόμη η Μόσχα δεν έχει πει την τελευταία της λέξη. Όπως και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι ορδές του Χίτλερ είχαν φθάσει μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Μόσχα και όλη θεωρούσαν την νίκη των Γερμανων σίγουρη, έτσι και τώρα καλό είναι να μην βιαζόμαστε να προδικάσουμε το αποτέλεσμα.

Για τους Ρώσους η απώλεια της Ουκρανίας είναι πολύ απλά ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ. Ή έστω ενός μέρους αυτής της χώρας. Και όλα δείχνουν ότι θα την διαφυλάξουν εν ανάγκη και με τα όπλα!

Όπως επεσήμανε στο ίδιο κείμενό του ο Γιώργος Δελαστίκ “η Κριμαία, ζωτικότατης στρατιωτικής σημασίας για τη Μόσχα και σχεδόν όλα τα πρώην σοβιετικά δυτικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, θα γίνουν πλέον ρωσικό έδαφος, λύνοντας για πάντα ένα πρόβλημα που μέχρι τώρα έχει ρυθμιστεί προσωρινά με διακρατική συμφωνία Ρωσίας - Ουκρανίας, αφού τα εδάφη αυτά είναι ουκρανικά. Μέχρι τώρα οι Ρώσοι ήθελαν ολόκληρη την Ουκρανία, αλλά οι τελευταίες εξελίξεις τούς έχουν κάνει να βλέπουν με διαφορετικό μάτι και την περίπτωση διαμελισμού της Ουκρανίας”.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Λ. Λιγουριώτης 

Φτωχούς, άνεργους, εξαθλιωμένους και... αμόρφωτους, ώστε να εξαρτώνται, να ελέγχονται και να είναι έρμαια του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής ή ανθρώπων της επιρροής του, θέλουν κάποιοι κύκλοι στην Άγκυρα τους νέους  της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη.

Αυτό είναι 'ένα από τα συμπεράσματα που μπορεί να βγάλει κανείς εύκολα από το... δακρύβρεχτο ρεπορτάζ και την... αγωνία τουρκικής εφημερίδας επειδή κάποιοι νέοι μουσουλμάνοι, κάτοικοι  Θράκης (''Τούρκους'' τους λέει), φεύγουν μετανάστες λόγω κρίσης και εκτιμά  ότι δεν θα γυρίσουν ξανά  πίσω...

Η εφημερίδα Turkiye συγκεκριμένα γράφει ότι η αυξανόμενη οικονομική κρίση στην Ελλάδα αυξάνει συνεχώς τον αριθμό των ανθρώπων που μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Γι αυτό το λόγο και οι «Τούρκοι», που δεν αντέχουν την κρίση στην Ελλάδα, μεταναστεύουν σ’ άλλες χώρες.

 ''Ανησυχία μήπως χάσουν τον πολιτισμό τους...''

Στο δημοσίευμα συνεχίζει και γράφει ότι ο «τουρκικός πληθυσμός», που δυσκολεύεται στο να βρει δουλειά στη Δυτική Θράκη, κατευθύνεται προς άλλες χώρες. Σημειώνει ότι εκπρόσωποι της «τουρκικής» (σ.σ. το χαβά τους)  μειονότητας είπαν ότι η μειονότητα, η οποία φυσικά δε βίωνε με άνεση, περνάει πολύ δύσκολες μέρες εξαιτίας της κρίσης και τώρα αναγκάζεται να μεταβεί σε άλλες χώρες για να βρει δουλειά. Και -ερχόμαστε στο ζουμί- διατυπώνεται από την εφημερίδα η ανησυχία μήπως χάσουν τον πολιτισμό τους...

Έχουμε όμως και συνέχεια: Ο Πρόεδρος, όπως γράφει,  του Συνδέσμου των Μελών της Μειονότητας, που έχουν πάρει ανώτατη εκπαίδευση, κ. Μεχμέτ Εμίν, σχετικά με το θέμα φέρεται να είπε: «Φεύγει, ειδικά, ο νέος πληθυσμός. Βιώνεται μία μετανάστευση "μυαλών". Για μας είναι πολύ σημαντικό οι νέοι μας να συνεχίσουν τη ζωή τους στα δικά τους εδάφη».

Φοβούνται τα ξένα πανεπιστήμια...

Εξάλλου η κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Κομοτηνής, είπε «Το κύμα μετανάστευσης, στο οποίο οδήγησε η κρίση στην περιοχή, είναι πολύ διαφορετικό από τη μετανάστευση που έγινε τα παλαιότερα χρόνια σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία. Πρόκειται για αναγκαστική μετανάστευση. Η προηγούμενη, μετέβαιναν στο εξωτερικό με σκοπό να επιστρέψουν. Τώρα αυτοί που φεύγουν, φεύγουν για να ζήσουν και δε νομίζουμε ότι θα επιστρέψουν».
Η κ. Μουσταφάογλου είπε ότι οι νέοι, οι οποίοι πηγαίνουν σε πανεπιστήμια άλλων χωρών, επιστρέφοντας δε μπορούν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι και δε βρίσκουν δουλειά.

Τι κρύβουν  η... αγωνία και τα... δάκρυα

Τι κρύβεται όμως πίσω από την αγωνία της εφημερίδας ότι οι μετανάστες ''θα χάσουν τον πολιτισμό τους''; Πολύ απλά φοβούνται ότι μετακινούμενοι π.χ. είτε στην Ευρώπη είτε σε ελληνικά αστικά κέντρα, θα δουν νέους πολιτισμούς άλλη εικόνα για την ζωή άλλα ήθη και έθιμα, άλλες νοοτροπίες και θα ανοίξουν τα μάτια τους, ίσως και να σπουδάσουν ''ευρωπαϊκά''. Θα έχουν τότε να συγκρίνουν τα νέα πράγματα που θα βιώσουν, με τους ''μπαμπούλες'' που κατασκευάζει το τουρκικό Προξενείο και οι εγκάθετοι του ώστε να τους έχουν δέσμιους με άξονα την θρησκειοπληξία και την συνωμοσιολογία.

Δεν θέλουν τις συγκρίσεις!


Παράλληλα οι εγκάθετοι της Άγκυρας και οι ομοϊδεάτες τους για τους ίδιους λόγους δεν θέλουν οι  τυχόν νέοι μετανάστες π.χ. στην Γερμανία  να έρθουν σε επαφή με Κούρδους από την Τουρκία και... μολυνθούν. Ή ακόμα αν συναναστραφούν με τους εκ Τουρκίας Τούρκους μετανάστες στην Ευρώπη θα καταλάβουν εύκολα ότι τα πράγματα σε πολλά θέματα είναι καλύτερα στην Ελλάδα (ακόμα και την περίοδο της κρίσης), απ' ότι στην χώρα που κάποιοι τους την πλασάρουν ως ''μητέρα πατρίδα''...
Και δεν μιλάμε μόνο για οικονομικά θέματα αλλά και θέματα δικαιοσύνης, αξιών, εκπαίδευσης, ελευθερίας, νοοτροπίας- ακόμη και θρησκείας...

Σίγουρα η μετανάστευση δεν είναι καλό πράγμα.

Αλλά  το ''βαθύ κράτος'' της Άγκυρα δεν... κλαίει γι αυτό σε σχέση με τυχόν  μετανάστες από την νεολαία της μουσουλμανικής μειονότητας στην Δυτική Θράκη!

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς 

Κάθε τόσο ραγίζει κι ένας οχετός και εισπνέουμε τις αναθυμιάσεις, πιάνουμε τις μύτες μας. Τώρα έχουμε τις Μ.Κ.Ο., το νεοταξικό αυτό πονήρευμα διαρπαγής χρήματος. Το καρύκευμα; αγαθοεργίες, φιλανθρωπίες, οικτιρμοί και ευσπλαχνίες -«το έξωθεν του ποτηρίου και της παροψίδος»- και κάτω από το κέλυφος, καθάρματα και φιλάργυροι απατεώνες. «Έσωθεν δε γέμουσιν εξ αρπαγής και αδικίας». (Ματθ. Κγ’ 25). Έκλεβαν, με τις ευλογίες της καταδιαφθαρμένης εξουσίας, και παρουσιάζονταν και ως ευεργέτες. Να τους δώσουν και επαίνους να τους στήσουν και ανδριάντες…
(Στους «Βίους Παραλλήλους» του Πλουτάρχου, όπου σκιαγραφείται ένας Έλληνας και ένας Ρωμαίος, στο «Αριστείδης και Κάτων» αναφέρεται κάτι «νόστιμο». Ρώτησαν τον Κάτωνα τον Πρεσβύτερο, γιατί δεν τον τίμησε η πολιτεία με ανδριάντες, όπως τόσους και τόσους άλλους Ρωμαίους και εκείνος απάντησε: «Προτιμώ να ρωτούν οι άνθρωποι γιατί δεν μου έστησαν ανδριάντα, παρά γιατί μου έστησαν». «Μάλλον γαρ βούλομαι ζητείσθαι διά τι μου ανδριάς ου κείται ή διά τι κείται». Σήμερα «ευεργετούν» πολλοί για ιδιοτελείς σκοπούς-φοροαπαλλαγές, ρουσφέτια, επωνυματοφορία-και καλούν και τα κανάλια να καλύψουν και να προβάλλουν την «φιλάνθρωπη» ψυχή τους. Εκτός θέματος, παρενθετικά, να αναφέρω ότι ο Πλούταρχος στους «Παράλληλους Βίους», Ελλήνων και Ρωμαίων, συμπεριέλαβε και έναν με τίτλο «Αλέξανδρος και Καίσαρ». Τον Αλέξανδρο, τον Μέγα, τον θεωρεί Έλληνα).

Και βέβαια, για να επανέλθω στο θέμα, κατά το κρανιοκενές σύνθημα του Νέου Σχολείου, «Σχολείο ανοικτό στη ζωή» -ποιά «ζωή» άραγε; Τι να δουν τα παιδιά και τι «να θαυμάσουν» απ’ αυτήν την ζωή; την διαφθορά και τον εκφυλισμό;- δεν μπορούσε να μείνει πίσω η Εκπαίδευση από το περιρρέον κλίμα. Στα νέα βιβλία «Γλώσσας» φιλοξενείται κείμενο στο οποίο εκθειάζονται οι Μη Κυβερνητικές… Συμμωρίες. (Με ωμέγα, εκ του συν+μωρία. Ειπώθηκε ότι υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις. Δεν αμφιβάλλω. Να δημοσιευτούν τα ονόματα αυτών, για να μην καίγονται μαζί με τα ξερά και τα χλωρά). Στο βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα» της Γ’ Γυμνασίου, σελίδα 116 «κείται»… κείμενο με τίτλο «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις». 
Το παραθέτω ολόκληρο:
«Κείμενο 8 [Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις]
Κατηγορούμε συχνά την ανθρωπότητα πως, ενώ τον τελευταίο αιώνα έχει επιτελέσει τεράστια επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, στον τομέα της ηθικής έχει μείνει πίσω. Υπάρχει κάτι που αντικρούει αυτή την άποψη: η δημιουργία και παρουσία, στο δεύτερο του αιώνα μας, των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (NGOs-Non Government Organizations). Πίσω από αυτά τα αρχικά κρύβονται πασίγνωστες κινήσεις όπως η Γκρην Πις, η Διεθνής Αμνηστία, οι Γιατροί χωρίς Σύνορα και οι Γιατροί του Κόσμου, το Παρατηρητήριο των Συμφωνιών της Ελσίνκι, η Ομάδα για την Προστασία των Μειονοτήτων κ.ά. [...]

Οι οργανώσεις αυτές λέγονται μη κυβερνητικές, γιατί δεν εξαρτώνται από κυβερνήσεις (ευτυχώς-η ανεξαρτησία είναι προϋπόθεση για τη σωστή λειτουργία τους). Οι πόροι είναι από εισφορές μελών, δωρεές, ιδρύματα και διεθνείς οργανώσεις. Η συνολική προσφορά τους είναι εντυπωσιακή: έχουν σώσει εκατομμύρια ζωές, έχουν προστατέψει πολλές χιλιάδες ανθρώπων από βασανιστήρια και καταπίεση, έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής.

Εδώ στην Ελλάδα τις αντιμετωπίζουμε περίεργα: Όταν η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι καταγγέλουν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, γράφουμε την είδηση στην πρώτη σελίδα. Όταν οι ίδιες οργανώσεις διαμαρτύρονται για καταπίεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, των Σλαβόφωνων ή των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα, είναι ανθελληνικές και πληρωμένες από ξένα κέντρα. 
Ουσιαστικά μας ενοχλεί η ανεξαρτησία τους: θα τις θέλαμε με το μέρος μας (όπως και όλες τις άλλες εξουσίες) και ξεχνάμε ότι αυτό θα καταργούσε αυτόματα το διεθνές τους κύρος.
Είμαι υπερήφανος που ανήκω στις περισσότερες από αυτές τις οργανώσεις. Πιστεύω πως ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, ενιαία και αδιαπραγμάτευτα, είναι η μόνη ιδεολογία που μας απέμεινε-αλλά και η μόνη που μας χρειάζεται».

Ποιός το υπογράφει αυτό το «παιδαγωγικό» και λίαν επωφελές για τους ανώριμους ακόμη Ελληνόπαιδες κουρελούργημα; Ο Νίκος Δήμου, ο άνθρωπος που, κατά τον τίτλο ενός βιβλίου του, αισθάνεται δυστυχής που είναι Έλληνας. (Ο τίτλος είναι «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας»). 
Επειδή κάθε κείμενο, το οποίο περιέχεται ιδίως στα βιβλία «Γλώσσας» υπηρετεί αμιγώς και μόνον διδακτικούς στόχους, σε ποιον στόχο… στοχεύει το προαναφερθέν απόσπασμα; (Τα αποσπάσματα ενίοτε είναι και …εκτελεστικά).

Παρένθεση και πάλι, συναφής με το θέμα. Σύλλογος, εξαίρετος και δραστήριος, με έδρα την Καβάλα, απέστειλε στο υπουργείο Παιδείας επιστολή «εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία», για το περιεχόμενο των βιβλίων «Γλώσσας». Έλαβε απάντηση από το υπουργείο. (Που τα βρίσκει όλα καλά). Μου την κοινοποίησαν. Στον επίλογο του απαντητικού εγγράφου σημειώνεται:
«Τα βιβλία που με τόση αυστηρότητα κρίνετε στην επιστολή σας έχουν γραφεί και αξιολογηθεί από ειδικούς επιστήμονες και παιδαγωγούς με αυξημένα προσόντα, πανεπιστημιακούς δασκάλους, σχολικούς συμβούλους, εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και συμβούλους του πρώην Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, πράγμα το οποίο εγγυάται την επιστημονική εγκυρότητά τους αλλά και την παιδαγωγική και διδακτική καταλληλότητά τους. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο ΥΠΑΙΘ φτάνουν συχνά επιστολές από πολλούς ιδιώτες και φορείς, όπου διατυπώνονται κριτικές, συχνά αυστηρές, ανάλογα με την ιδεολογία του καθενός, ως προς το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων. Όπως είναι φυσικό, δεν είναι δυνατόν να ικανοποιηθούν μέσω των σχολικών βιβλίων όλες οι επιθυμίες και ιδεολογικές προτιμήσεις και απαιτήσεις του κάθε πολίτη. Οι απόψεις όλων είναι σεβαστές, ωστόσο τα σχολικά βιβλία υπηρετούν αμιγώς εκπαιδευτικές ανάγκες, και δεν πρέπει να εξυπηρετούν στόχους που απηχούν απόψεις προερχόμενες από διαφόρους ιδεολογικούς χώρους».
Λαμπρά! Το ερώτημα παραμένει: Ποιές αμιγώς εκπαιδευτικές ανάγκες υπηρετεί το κείμενο του κ. Νίκου Δήμου;

Ένας μαθητής Γ’ Γυμνασίου διαβάζει στο βιβλίο του ότι «οι πόροι των ΜΚΟ είναι από εισφορές μελών, δωρεές, ιδρύματα και διεθνείς οργανώσεις». Τώρα μαθαίνει ότι «οι πόροι» είναι από τον ιδρώτα και τα χαράτσια της οικογενείας του και του κοροϊδοπιασμένου λαού μας. Τι θα σκεφτεί; Ότι το υπουργείο του λέει ψέματα, καλύπτει και εξωραϊζει βρωμοδουλειές και εγκλήματα.

Δεύτερον. Όταν οι αυξημένων προσόντων, ειδικοί επιστήμονες, παιδαγωγοί, πανεπιστημιακοί, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι, «αξιολογώντας» το κείμενο, διάβασαν (αν το διάβασαν!) την φράση «όταν οι ίδιες οργανώσεις διαμαρτύρονται για καταπίεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, των Σλαβόφωνων ή των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα», τι άξιο λόγου και χρήσιμο εντόπισαν στην φράση, ώστε να το περάσουν στα βιβλία; Συμφωνούν με την διαπίστωση του δυστυχισμένου… Γραικύλου; Καταπιέζονται οι «Γιαχωβάδες» στην πατρίδα μας; Όταν επιτρέπουν την παρείσφρηση της λέξης «Σλαβόφωνοι», ποιους εννοούν;

Συμφωνούν τα αυξημένα προσόντα και… όντα με την «επιστημονικής εγκυρότητας και διδακτικής καταλληλότητας» γνώμη του συγγραφέα περί καταπίεσης των Μουσουλμάνων στην πατρίδα μας;

Εφ’ όσον αξιολογήθηκε το κείμενο από έγκυρες επιστημονικές επιτροπές και περιελήφθη στο σχολικό βιβλίο, συνεπάγεται ότι συμφωνούν και επιβραβεύουν τον συντάκτη του και, εν ολίγοις, παιδαγωγεί ορθά τους μαθητές.

Οπότε, απευθυνόμενος στους γονείς, τι διδάσκονται τα παιδιά σας; Τι φαρμάκια καταπίνουν; Ότι ζουν σε μία χώρα-τέρας, στην οποία, μια αντίχριστη και ανθελληνική αίρεση, καταπιέζεται. Ότι έχουμε Σλαβόφωνους, δηλαδή σκοπιανούς γενίτσαρους, που και αυτοί υποφέρουν, όπως και οι Μουσουλμάνοι. Έξοχοι διδακτικοί στόχοι!! Δηλητήρια, αφιλοπατρία και εκκλησιομαχία, εξ απαλών ονύχων! Αναπαυθείτε στους καναπέδες σας!

Η Ιεραρχία, το επίσημο όργανό της, συμφωνεί με τα περί καταπίεσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά; Αυτός ο σκυβαλοειδής υπαινιγμός ποιον θίγει; Είναι γνωστό ότι οι αιρετικοί και προβατόσχημοι λύκοι Ιεχωβάδες, τα τσιράκια της Μασονίας, προσηλυτίζουν και αιχμαλωτίζουν στις νοσηρές δοξασίες τους, δεκάδες Έλληνες λόγω οικονομικής κρίσης.
Πώς επιτρέπει η Εκκλησία, να διδάσκονται τα παιδιά της, το πιο ευάλωτο τμήμα του λαού μας, τέτοιες παραλυσίες και παλιανθρωπιές; Ο κ. πρωθυπουργός, που πρόσφατα σταυροκοπιόταν στο Άγιον Όρος, συνοδευόμενος από τον υπουργό Παιδείας, τι γνώμη έχει γι’ αυτά; Πώς θα μείνουν οι νέοι στην Ελλάδα, την πατρίδα τους, και θα εργαστούν σ’ αυτήν και γι’ αυτήν, όταν διδάσκονται και ανδρώνονται με το μίσος γιά την γενέτειρά τους;

Και, τέλος, ο κ. Νίκος Δήμου, επαίρεται και καυχάται για την συμμετοχή του σε πολλές, «στις περισσότερες», ΜΚΟ. Σε ποιές ανήκε;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι ο ευρωσκεπτικισμός επελαύνει στη Γηραιό Ήπειρο. Το γεγονός αυ­τό είναι αλάνθαστο ση­μάδι πως η Ευρωζώνη έχει εισέλθει σε περίο­δο όχι μόνο οικονομι­κής αλλά και υπαρξιακής κρίσης. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι ο νέος ευρωσκεπτικισμός είναι πολύ διαφορετικός από τον παραδοσιακό ευρωσκεπτικισμό των Βρετανών. Αναπτύσσεται δε με ραγδαίο ρυθμό σε χώρες-μέλη οι οποίες μέχρι πρότινος εμφάνιζαν τεράστια ποσοστά υποστήριξης του ευρωπαϊκού ενοποιητικού εγχειρήματος.

Η κρίση της Ευρωζώνης απέδειξε ότι οι συνεκτικοί δεσμοί είναι πιο αβαθείς απ’ όσο κατά κανόνα θεωρούνταν. Το απο- δεικνύει η ταχύτητα και η ένταση με την οποία επανήλθαν και κυριάρχησαν αρνη­τικά στερεότυπα μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών που πολλοί πίστευαν ότι έχουν πεταχτεί οριστικά στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα ότι την αρχή την έκαναν οι γερμανικές άρχουσες ελίτ και τα γερμανικά MMΕ. Το 2010 μετέτρεψαν συνειδητά την Ελλάδα σε μαύρο πρόβατο ακριβώς για να επικαλύψουν το γεγονός ότι η ελληνική κρίση δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου. Και το παγόβουνο ήταν και παραμένει η κρίση του ευρώ.

Αντίστροφη μέτρηση

Το κοινό νόμισμα θεμελιώθηκε κατά τρόπο που λειτούργησε σαν ωρολογιακή βόμβα. Οι αρχιτέκτονες της Ευρωζώνης έβαλαν το κάρο μπροστά από το άλογο. Νομισματική ένωση χωρίς δημοσιονομική ένωση είναι αντίφαση. Και, βεβαίως δημο­σιονομική ένωση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κάποια μορφή πολιτικής ένωσης. Η Γερμανία μάλιστα, φρόντισε να σχεδιάσει το ευρώ με βάση τις δικές της προδιαγρα­φές: απαγορεύτηκε η διάσωση χωρών- μελών και απαγορεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να παίξει το ρόλο του ύστατου δανειστή που σε συνθήκες κρί­σης παίζει κάθε κεντρική τράπεζα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο οικονομικός ουρανός ήταν ανέφελος οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποδέχτη­καν τις γερμανικές απαιτήσεις με εγκλημα­τική επιπολαιότητα. Τα αποτελέσματα τα βιώνουμε σήμερα. Όταν η διεθνής κρίση έπληξε την Ευρωζώνη, όπως ήταν ανα­μενόμενο, την έπληξε στην Ελλάδα, που ήταν ο πιo αδύναμος κρίκος της.

Το Βερολίνο ηθικολόγησε με κραυγα­λέο λαϊκισμό, μιλώντας για μερμήγκια και τζιτζίκια. Η Ελλάδα έχει, βεβαίως καταλυ­τικές ευθύνες. Οι παθογένειες των αδύ­ναμων κρίκων όμως είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι ότι λόγω της ανισομερούς ανάπτυξης πάντα και παντού θα υπάρχουν αδύναμοι κρίκοι. Γι’ αυτό και μετά την Ελλάδα ακολούθησαν κι οι άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περι­φέρειας διαψεύδοντας παταγωδώς τον ισχυρισμό της τρόικας ότι η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση.

Το 2010 η Ευρωζώνη είχε την ευκαιρία να προχωρήσει σε διορθωτικές παρεμβάσεις με σκοπό να ενισχυθεί το ενοποιητικό εγ­χείρημα. Αντ’ αυτού όμως η Γερμανία πα­λινδρόμησε στον οικονομικό εθνικισμό. Η Ευρωζώνη δεν αντέδρασε ως πραγματική ένωση. Γι’ αυτό και οι αγορές επιτέθηκαν και στους άλλους αδύναμους κρίκους.

Μετά από τόσα χρόνια ο απολογισμός της καθιέρωσης του ευρώ μιλάει από μόνος του. Ωφελημένες είναι οι πιο αντα­γωνιστικές οικονομίες με πρώτη τη γερ­μανική, και ζημιωμένες οι οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Η ανισορροπία αυτή συνιστά νάρκη στα θεμέλια της Ευρωζώνης. Αρνούμενες να πληρώσουν το ολοένα και υψηλότερο κόστος της διάσω­σης του ευρώ, οι χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα έχουν οχυρωθεί πίσω από την πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας. Η μονοδιάστατη λιτότητα όμως ισοδυναμεί με ένα είδος ασύμμετρου οικονομικού πολέμου εναντίον του ευρωπαϊκού Νότου. Με την απόφαση για «κούρεμα» των κατα­θέσεων στην Κύπρο, μάλιστα, έκαναν ένα ακόμα βήμα επιβάλλοντας τη διάσωση από τα μέσα (bail in).

Μπορεί η πολιτική αυτή να εξυπηρετεί βραχυμεσοπρόθεσμα τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού πυρήνα, αλλά με ευρωπαϊκά κριτήρια είναι καταστροφική. Το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του πατάνε σε δύο βάρκες. Θέλουν τα πλεονεκτήματα του ευρώ, αλλά όχι και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η ύπαρξή του. Η πολιτική τους περνάει επειδή τα θύματα του ασύμμετρου πολέ­μου προς το παρόν αντιδρούν υποτονικά. Πρώτον, επειδή η μακρά περίοδος ευη­μερίας έχει αμβλύνει τα αντανακλαστικά τους. Δεύτερον, επειδή έχουν ακόμα αρκε­τά να χάσουν.

Όσο οι αντιδράσεις παραμένουν υποτο­νικές, οι άρχουσες ελίτ των χωρών της ευ­ρωπαϊκής περιφέρειας θα χρησιμοποιούν την κρίση όχι τόσο για να επιβάλλουν (επιβεβλημένες) μεταρρυθμίσεις όσο για να προωθήσουν μέτρα με ταξικό πρόση­μο. Εκτός αυτού, είναι τόσο ιδεολογικά και λειτουργικά ταυτισμένες με το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, που αδυνατούν να συνειδη­τοποιήσουν ότι η γερμανική ηγεμονία και η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας ουσιαστικά ναρκοθετούν το ενοποιητικό εγχείρημα. Με τη συμπεριφορά τους επι­βεβαιώνουν όχι μόνο τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες τους αλλά και την πολιτική τύ­φλωσή τους: βλέπουν τα δέντρα και όχι το δάσος.
 
Πηγή "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου