Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Ιουν 2012


Η Τουρκία αναπτύσσει στρατεύματα κατά μήκος των συνόρων της με την Συρία μετά την κατάρριψη μαχητικού αεροσκάφους της την περασμένη εβδομάδα από την Δαμασκό, δήλωσε σήμερα Τούρκος αξιωματούχος.

“Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι αναπτύσσονται στρατεύματα κατά μήκος των συνόρων στην επαρχία Χατάι. Η Τουρκία λαμβάνει προφυλάξεις μετά την κατάρριψη του μαχητικού της”, είπε ο αξιωματούχος διατηρώντας την ανωνυμία του.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει πόσοι στρατιώτες ή οχήματα μεταφέρονται, αλλά είπε ότι σταθμεύουν στις μεθοριακές περιοχές Γιαϊλαντατζί Αλτινόζου και Ρεγιαχανλί της επαρχίας της νότιας Τουρκίας Χατάι και ότι κατά μήκος των συνόρων αναπτύσσονται και αντιαεροπορικά όπλα.

Ο αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε τις πληροφορίες των μέσων ενημέρωσης για κινήσεις στρατευμάτων ανατολικότερα, κατά μήκος των συνόρων στις τουρκικές επαρχίες Γκαζιαντέπ και Σανλιούρφα.

Την Τετάρτη, ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε επαναλάβει την πρόθεση της Τουρκίας να μην υπαναχωρήσει σε καμία απειλή, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όσοι δοκιμάζουν τη δύναμη της Τουρκίας, θα μπούνε στη θέση τους».

«Είμαστε ένα κράτος που πολεμά ανηλεώς κάθε λογής τρομοκρατική οργάνωση. Δεν διστάζουμε να βάλουμε κράτη - παρίες και όσους δοκιμάζουν το μεγαλείο της Τουρκίας στη θέση τους» είχε υπογραμμίσει ο Τούρκος πρωθυπουργός.

Κατά της πολιτικής που ακολουθεί η Άγκελα Μέρκελ, στρέφονται πια και οι ίδιοι οι Γερμανοί

Σε δημοσκόπηση που διενήργησε η γερμανική οικονομική εφημερίδα Der Handelsblatt, το 58,9% των Γερμανών, θεωρεί ότι η πολιτική σωτηρίας του ευρώ που εφαρμόζει η Καγκελάριος, δεν είναι η σωστή. Αντιθέτως, το 41,1% θεωρεί ότι ακολουθείται η ενδεδειγμένη πολιτική.

Όπως προκύπτει από την ίδια δημοσκόπηση, οι Γερμανοί εμφανίζονται διχασμένοι σε ό,τι αφορά το εάν στο πλαίσιο της αποψινής Συνόδου Κορυφής η κυρία Μέρκελ θα καταφέρει να επιβάλει τις θέσεις της σε μεγάλο βαθμό, με το 36% να εκφράζει την εμπιστοσύνη του και το 35% να υποστηρίζει το αντίθετο.

Συντριπτική ωστόσο (67,4%) είναι η πλειοψηφία εκείνων οι οποίοι, σε σχετικό ερώτημα, τοποθετούνται υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τα θεμελιώδη ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και σε ποσοστό 35,3% οι ερωτηθέντες δηλώνουν ήδη ότι διαφωνούν με την μεταβίβαση εξουσιών στις Βρυξέλλες. Στο 23% ανέρχονται οι αναποφάσιστοι, ενώ το 41,7% θεωρεί ότι η πολιτική που ασκείται για την αντιμετώπιση της κρίσης καταστρέφει την δημοκρατία στην Ευρώπη.

Πηγή

Έκθεση - σοκ της Ε.Ε: Πάνω από 20.000 άστεγοι στην Ελλάδα - Το 68% πάμφτωχοι!Έτοιμο να εγκαταλείψει την Ελλάδα των 20.000 αστέγων, δηλώνει το… 64% των Ελλήνων 15-35 ετών! Ζοφερά είναι τα στοιχεία της τριμηνιαίας έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στην ΕΕ. Σε τρεις μόνο μήνες μειώθηκαν 400.000 θέσεις εργασίας.

Το 68% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου.

Αναλυτικότερα, το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%, σε σχέση με το 2009, και ανέρχονται σε 20.000. Οι 11.000 εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά και από αυτούς οι 8.000 είναι Έλληνες και οι 3.000 μετανάστες, ενώ το πρόβλημα εξαπλώνεται και σε μικρότερες πόλεις.

Σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αναμένεται να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κατά 18% επιβαρύνοντας περαιτέρω την επιβίωση των Ελλήνων.

Τα αντίστοιχα στοιχεία που αφορούν άλλε χώρες της Ευρώπης έχουν ως εξής:

Κατά το τελευταίο τρίμηνο στην Ισπανία χάθηκαν 660.000 θέσεις εργασίας, στην Πορτογαλία 210.000 και στην Ιταλία 180.000.

Την τριετία 2008- 2011 η ανεργία στους πολίτες ηλικίας 55- 64 ετών διπλασιάστηκε σε έξι κράτη-μέλη: την Ελλάδα, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.

Ο μέσος κοινοτικός όρος των πολιτών της Ε.Ε που θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους λόγω ανεργίας, είναι 53%, ενώ υψηλά ποσοστά παρατηρούνται μετά την Ελλ


Σχόλιο ιστολογίου: Και να φαντασθεί κανείς πως δεν έχουν αρχίσει και οι κατασχέσεις από ΙΚΑ, τράπεζες και λοιπούς... Πόσοι θα γίνουν άστεγοι τότε; Απάντηση από την τριανδρία της κυβέρνησης δεν αναμένουμε.

Πληροφορηθήκαμε εμβρόντητοι, ότι οι τρεις κομματικοί αρχηγοί (Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης), αποφάσισαν να αλλάξουν τον Κανονισμό της Βουλής. Η επίσημη αιτιολογία ήταν ότι ο Κανονισμός θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες μιας πολυκομματικής συγκυβέρνησης.

Αυτή η αιτιολόγηση περιέχει δύο αντιδημοκρατικές ομολογίες:

Πρώτον, ομολογούν οι ίδιοι οι πολιτικοί ηγέτες, ότι μέχρι σήμερα ο Κανονισμός της (υποτίθεται ανεξάρτητης) Βουλής ήταν προσαρμοσμένος πάνω σε μονοκομματικές κυβερνήσεις και
Δεύτερον, ομολογούν ότι θα προσαρμόσουν και πάλι…. τη λειτουργία της Βουλής πάνω στις επιθυμίες της νέας διακυβέρνησης. Δηλαδή στην ουσία ομολογούν ότι η Βουλή θα πρέπει να προσαρμόζεται στην εκάστοτε κυβερνητική πραγματικότητα.
Αυτός όμως δεν είναι Κανονισμός λειτουργίας της «ανεξάρτητης» Νομοθετικής Εξουσίας, αλλά «φυσαρμόνικα» που προσαρμόζει την Νομοθετική πάνω στις επιδιώξεις της Εκτελεστικής Εξουσίας.

Δικαιολογημένα ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα ανησυχούν για την αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής, καθόσον διαβλέπουν ότι οι σκοπούμενες αλλαγές θα έχουν ως στόχο την προβολή και την πρωτοκαθεδρία των κομμάτων της συγκυβέρνησης, συρρικνώνοντας το ρόλο της αντιπολίτευσης.

Θα πρέπει λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, να γίνει ειδική συνταγματική πρόβλεψη ώστε ο Κανονισμός της Βουλής να αλλάζει μόνο με αυξημένη πλειοψηφία, κάτι που θα εγγυάται την ανεξαρτησία της Νομοθετικής Εξουσίας και όχι με απλή πλειοψηφία της Ολομέλειας, που μετατρέπει τη Βουλή σε εξάρτημα της κυβέρνησης.


Ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων της Ιταλίας, η ισχυρή Confindustria, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Προειδοποιεί ότι η χώρα βρίσκεται “στην άβυσσο” και πως η κρίση πλήττει την οικονομία” σαν να βρισκόμασταν σε εμπόλεμη κατάσταση”.

Παράλληλα, προχωρά σε σημαντική υποβάθμιση των προβλέψεών της για την ιταλική οικονομία. Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες εκτιμήσεις της, το ΑΕΠ της Ιταλίας θα συρρικνωθεί φέτος κατά 2,4% (έναντι αρχικής εκτίμησης για ύφεση 1,6%) ενώ για το 2013 προβλέπεται ύφεση 0,3%, έναντι αρχικής εκτίμησης για ανάπτυξη 0,6%.

Επίσης, εκτιμά ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού φέτος θα διαμορφωθεί στο 2,6% του ΑΕΠ έναντι αρχικής εκτίμησης στο 1,5% και στο 1,6% το 2013, από 0,1%. Ως προς το μείζον ζήτημα του χρέους, η Confidustria βλέπει διαμόρφωση στο 125,7% του ΑΕΠ φέτος (έναντι 121,3%) και 125,8% του ΑΕΠ για το 2013 (έναντι αρχικής εκτίμησης στο 118% του ΑΕΠ).


Όπως σας έχω πληροφορήσει, δυστυχώς δεν θα μπορέσω να παραστώ στο σημερινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, λόγω μιας οφθαλμολογικής επέμβασης που έπρεπε να γίνει. Η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια.

Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας επαναβεβαιώσω ότι η Ελλάδα είναι απόλυτα αποφασισμένη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την πρόσφατη συμφωνία διάσωσης.

Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος.

Θα επιταχύνω την εφαρμογή του Προγράμματος με έμφαση στον τομέα των Ιδιωτικοποιήσεων. Βεβαίως, υπάρχει το ζήτημα ορισμένων αναγκαίων τροποποιήσεων του Προγράμματος, ώστε να ελεγχθεί η άνευ προηγουμένου ανεργία και να ανασχεθεί η καταστρεπτική ύφεση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα για πέμπτο συνεχές έτος. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλισθεί, επίσης, η επίτευξη όλων των στόχων.

Προσβλέπω σε συνάντησή μας, ευθύς ως οι γιατροί μου επιτρέψουν να ταξιδέψω.

Αντώνης Κ. Σαμαράς

Η συνέπεια στην ασυνέπεια βρήκε τον εκφραστή της!!!

Λυπάμαι πολύ το τυφλό το πουλάκι το καημένο

Προσπάθησα σε μια πρόταση να περιγράψω την κατάσταση, μετά την τρομερή εκλογική επιτυχία των δυνάμεων της εξέλιξης, της προόδου, και της Ευρωπαϊκής Προοπτικής. Αυτών που ήθελαν ισχυρή και αποφασιστική κυβέρνηση από τις 18 του μήνα αν ήταν δυνατόν. Γιατί η Ελλάδα δεν άντεχε άλλο…

Μικρός, όταν δεν ήθελα να πάω σχολείο, χτύπαγα συνεχώς τα ματάκια μου. Τα ‘τριβα κιόλας να κοκκινίσουν και μετά πήγαινα στη μαμά. Μαμά δεν βλέπω… Ο γιος μου πάλι το ‘παιζε με την κοιλίτσα ή το στομάχι. Δεν περίμενα να δω κυβέρνηση νηπιαγωγείο. Το είδα κι αυτό…

Μην νομίζετε ότι είμαι σκληρός. Λυπάμαι πολύ το τυφλό το πουλάκι το καημένο. Φοβάμαι μάλιστα, μήπως κανένας από το Μητσοτακέϊκο παίζει με τίποτα καρφίτσες και κούκλες. Αν είναι έτσι, θα πάθει πολλά το καημένο. Και θα πρέπει να μένει συνεχώς στη φωλίτσα του προστατευμένο…

Το άλλο το παχουλό, που περιμένει το χειμώνα και τη μοναξιά δεν το λυπάμαι. Καθόλου. Πρώτα απ’ όλα γιατί είναι χοντρό (και πάμπλουτο). Θ’ αντέξει. Έπειτα γιατί έχει τον ανθρωποδιώχτη. Μην κοιτάς που κουνιότανε με το κόμμα, που έφτιαξε ο μπαμπάς του βλάκα. Ο μπαμπάς είχε το χάρισμα. Τον αγάπαγες μόλις άνοιγε το στόμα του. Ετούτο το παχουλό, μόλις ανοίξει το στόμα, νομίζεις ή ότι θα σε φάει ή ότι θα σε βρίσει. Μιλάει πολύ. Λέει πολλά στομφώδη. Τελικά δε μετράει τόσο τι λέει, όσο το πως τα λέει…

Το τρίτο, που γέρασε το καημένο να κοιτά μια ζωή προς τα αριστερά, θα πετάξει μακριά, να μου το θυμηθείτε, πολύ γρήγορα.

Το χειρότερο για τα πουλάκια όμως είναι που κάθονται. Που κάθονται πάνω στο φέρετρο της Ελλαδίτσας. Και όσο οι ‘φίλοι’ και ‘αδερφοί’ Ευρωπέη μπήγουν τα καρφιά στο φέρετρο, αυτά τα καημένα πεταρίζουν από πάνω αλαφιασμένα. Το ένα τυφλό, το άλλο μόνο και το τρίτο κουρασμένο, δεν μπορούν να πετάξουν μαζί, να φέρουν στα Ευρωπέη το μήνυμα: “Στο φέρετρο είναι ζωντανή η Ελλάδα βρε. Σταματήστε!!! Δεν την ακούτε, γιατί κάνουν πολύ φασαρία ή Ισπανία και η Ιταλία που βογκάνε, αλλά η Ελλάδα ζει”.

Είμαι σίγουρος. Αυτός ο λαός που φημίζεται για την ανοχή του, θα τους συγχωρέσει κι αυτούς. Σε λίγο άλλωστε όλοι οι Έλληνες συγχωρεμένοι θα είμαστε…


Ριζικές αλλαγές στον τομέα τουελαιολάδου ετοιμάζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η κρίσηπου έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια και έχει φέρει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τους παραγωγούς.

Τα μεγάλα αποθέματα κάνουν πιοπροβληματική την κατάσταση και σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάστηκε και το σενάριο της εκρίζωσης (όπως έγινε στα αμπέλια) προκειμένου να μειωθεί η παραγωγή.

Το μέτρο αυτό απορρίφθηκε ως αναποτελεσματικό για τον τομέα τουελαιολάδου, καθώς… διαπιστώθηκε ότι πολλοί από τους λιγότερο κερδοφόρους ελαιώνες είναι και οι πλέον εκτεταμένοι.

Και ενώ στην Ευρώπη και τις άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες εμφανίζεται έντονη κινητικότητα, στην Ελλάδα πολιτικοί και συνεταιριστές δείχνουν να περιμένουν απλώς… τις αποφάσεις με την ελπίδα ότι θα είναι συμβατές με τα συμφέροντα των παραγωγών της χώρας.

Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρουσιάστηκε από τον επίτροποΓεωργίας Ντάτσιαν Τσιόλος πριν από λίγες ημέρες, σε υπουργούς από τις ελαιοπαραγωγές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης -όπως η Κύπρος, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Μάλτα, η Πορτογαλία, η Σλοβενία και η Ισπανία.

Και εξέφρασε την ελπίδα ότι μέχρι το τέλος του Ιουλίου, θα συμφωνηθούν συγκεκριμένες αλλαγές. Ο κ. Τσιόλος είπε ότι το σχέδιο εκπονήθηκε για να δώσει ώθηση στον τομέα, αν και αντιμετωπίζει διαρθρωτικά προβλήματα που σχετίζονται με την πώληση του προϊόντος, δείχνει σημαντικές δυνατότητες κατανάλωσης στην Ευρώπη, αλλά και εκτός αυτής.

Η πρόταση συντάχθηκε μετά από μήνες διαβουλεύσεων με τον κλάδο, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία οι τιμές έχουν πέσει κατακόρυφα αλλά παρ’ όλα αυτά έχουν συσσωρευτεί τεράστια πλεονάσματα ελαιολάδου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη παρέμβει ενισχύοντας την ιδιωτική αποθεματοποίηση -τρεις φορές σε επτά μήνες-, αλλά οι τιμές παρέμειναν παγωμένες.

Το πρόγραμμα έχει μέχρι στιγμής συναντήσει γενικά θετική αντίδραση, αν και στην Ισπανία κάποιοι επέκριναν την έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων και μέτρων για την παροχή άμεσης βοήθειας.

Στις αλλαγές που τίθενται για συζήτηση με το σχέδιο δράσης, προβλέπεται η δημιουργία μιας νέας κατηγορίας ελαιολάδου για την οποία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμη βασικά χαρακτηριστικά.

Προς συζήτηση με βάση το σχέδιο, θα τεθούν:

– Μέτρα για την προώθηση της ποιότητας μέσω αποτελεσματικότερων τρόπων για να εντοπίζονται και να αποτρέπονται οι απάτες, όπως είναι η καθιέρωση αυστηρότερων και πιο συχνών ελέγχων.
– Οικονομικά κίνητρα για τη συνεργασία μεταξύ των παραγωγών, έτσι ώστε να ενισχυθεί η διαπραγματευτική τους δύναμη με μεγάλες αλυσίδες λιανικής πώλησης.
– Η ενίσχυση του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου (ΔΣΕ) με την αποδοχή σε αυτό χωρών όπου το ελαιόλαδο δεν παράγεται αλλά καταναλώνεται.

ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Μεταξύ των μέτρων που προτείνεται να εξετασθούν, είναι μια νέα κατηγοριοποίηση με σκοπό όπως είπε ο κ. Τσιόλος “να αναδειχθούν καλύτερα συγκεκριμένες ιδιότητες των διαφόρων ελαιολάδων”.

Και σημείωσε πως “αυτή τη στιγμή έχουμε παρθένο ελαιόλαδο και ελαιόλαδο, αλλά το ελαιόλαδο είναι μια τεράστια κατηγορία που περιλαμβάνει τις μείξεις ελαιολάδου και πυρηνελαίου, οπότε νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης”.
Οσον αφορά στον ποιοτικό έλεγχο, πληροφορίες αναφέρουν ότι προτείνεται το βάρος να δοθεί στην αντιμετώπιση του προβλήματος της απόσμησης, η οποία χρησιμοποιείται για να μην γίνεται αντιληπτή η ανάμειξη με κατώτερης ποιότητας ελαιόλαδα που προωθούνται στην αγορά ως παρθένα.

Στον τομέα του ποιοτικού ελέγχου σημειώνεται ότι οι χώρες που αποτελούν μεγάλους εισαγωγείς ελαιολάδου αυξάνουν παράλληλα και την παραγωγή τους, ενώ χρησιμοποιούν μεθόδους ελέγχου άλλες από εκείνες που αναγνωρίζονται από τον Κώδικα Τροφίμων ή το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου.

Στο σχέδιο αναφέρεται ότι ορισμένες πλευρές ζητούν πιο αυστηρά όρια ποιότητας και γνησιότητας, αλλά και βελτίωση των γευσιγνωστικών μεθόδων ταξινόμησης. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να υιοθετηθεί και από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου. Από το οποίο πέραν αυτών ζητείται να επισπεύσει τις εργασίες για κρίσιμα θέματα όπως:
- Μείωση του επιτρεπόμενου επιπέδου σε στιγμασταδιένια, ώστε να βελτιωθεί η ανίχνευση άλλων φυτικών ελαίων στο ελαιόλαδο.
– Μείωση του ορίου σε αλκυλεστέρες, ώστε να αποκλειστούν τα περισσότερα έλαια που “καθαρίζονται” με τη μέθοδο της απόσμησης.
– Οριστική έγκριση μιας ”παγκόσμιας μεθόδου” για την ανίχνευση ξένων ελαίων στα ελαιόλαδα.
– Υιοθέτηση μιας μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό του ποσού των διγλυκεριδίων και τριγλυκεριδίων στο ελαιόλαδο, ώστε να καταπολεμηθεί η απάτη με τα μείγματα.
Μεταξύ άλλων αλλαγών προτείνονται, ένταση των ελέγχων και της εφαρμογής των κυρώσεων, αυστηρή τήρηση των κοινοτικών κανονισμών σε σχέση με τις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν και τις κυρώσεις που εφαρμόστηκαν και -τέλος- να ενθαρρυνθούν όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης να καθιερώσουν τις φιάλες που δεν ξαναγεμίζουν για το ελαιόλαδο που σερβίρεται σε εστιατόρια.

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Οπως αναφέρει το προσχέδιο τις δύο τελευταίες δεκαετίες, έχει υπάρξει σημαντική αύξηση της παραγωγής πέρα από τη λεκάνη της Μεσογείου.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο σχέδιο γίνεται έμμεση αναφορά στην προσπάθεια των ΗΠΑ και της Αυστραλίας (οι οποίες πέραν από καταναλώτριες χώρες είναι πλέον και παραγωγοί) να θέσουν νέες παραμέτρους ποιότητας πέραν αυτών που ορίζει το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου, προσαρμοσμένες στα χαρακτηριστικά της δικής τους παραγωγής.

Με τον τρόπο αυτό επιχειρούν να βάλουν εμμέσως εμπόδια στις εισαγωγές και ως εκ τούτου η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να αντιταχθεί σε κάθε απόκλιση από τον Κώδικα Τροφίμων και σε μέτρα τεχνικής παρεμπόδισης του εμπορίου.

Η οικονομική ανάλυση του τομέα που έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Ενωση, σύμφωνα με πληροφορίες εμφανίζει στοιχεία αισιοδοξίας βασισμένα στη διατροφική αξία του ελαιολάδου και τις δυνατότητες αύξησης της κατανάλωσης.

Oι ελπίδες όλων μας από τη σύσκεψη των χωρών της ζώνης του Ευρώ πρέπει να είναι πάρα πολύ περιορισμένες - γεγονός που δυστυχώς, εφόσον συμβεί, θα επιδεινώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την κρίση χρέους που βιώνουμε

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

Παρά τις πιέσεις εκ μέρους των Η.Π.Α., τις ελπίδες όλων μας, καθώς επίσης τις ενδεχομένως καλές προθέσεις όλων των ηγετών της Ευρωζώνης (υποθετικά και της καγκελαρίου) οι αριθμοί παραμένουν αδυσώπητοι - ενώ δεν μας προϊδεάζουν θετικά, σε σχέση με την έκβαση των συνομιλιών.


Ειδικότερα, όπως πολύ σωστά αναφέρεται, για να μειωθεί σε μία οικονομία το ποσοστό του δημοσίου χρέους της σε σχέση με το ΑΕΠ, θα πρέπει η ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένου του πληθωρισμού (δείκτης γνωστός ως ονομαστικό ΑΕΠ), να υπερβαίνει τις δαπάνες του δανεισμού (επιτόκιο συν το λοιπό κόστος) - η οικονομία δηλαδή θα πρέπει να αναπτύσσεται γρηγορότερα από τα χρέη.

Η προϋπόθεση αυτή δεν ισχύει σε καμία περίπτωση για την Ελλάδα - αφού το κόστος δανεισμού της υπερβαίνει το 4%, ενώ η οικονομία της όχι μόνο δεν αναπτύσσεται, αλλά είναι για πολλοστή χρονιά σε ύφεση (περί το 7% για το 2012), με το έλλειμμα του προϋπολογισμού της να τοποθετείται στο 9-10%.


Επίσης, μάλλον δεν ισχύει για την Ιταλία και για την Ισπανία, οι οποίες πολύ δύσκολα θα έχουν αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ τους το 2012 - ενώ οι προβλέψεις διεθνών οίκων για το 2013 αναφέρονται σε μείωση του ΑΕΠ (ύφεση), της τάξης του 2,5%.


Παράλληλα όμως, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία ευρίσκεται από πολύ πριν στο μηχανισμό στήριξης, τα επιτόκια δανεισμού και των δύο αυτών χωρών (δεκαετή) είναι στα όρια του 7% - ένα απολύτως εκρηκτικό μίγμα, ακόμη και αν δεν αυξηθούν περαιτέρω, αφού το 2013 θα ξεπερνούν κατά 10 ολόκληρες μονάδες το ρυθμό ανάπτυξης!


Η κατάσταση αυτή θα οδηγήσει και τις δύο χώρες στην αύξηση του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ, σε επόμενους ανόδους των επιτοκίων κοκ - στον καθοδικό σπειροειδή κύκλο του θανάτου λοιπόν. Αν και η Ισπανία δε έχει πολύ χαμηλότερο χρέος ως προς το ΑΕΠ της από την Ιταλία, τα προβλήματα των τραπεζών της, τα οποία θα εκβάλλουν στο χρέος, παράλληλα με την υπερδιπλάσια ανεργία από την Ιταλία και την κρίση ακινήτων, θα την φέρουν σύντομα στην ίδια θέση.


Ακόμη λοιπόν και αν η Ιταλία, όπως επίσης η Ισπανία, τα κάνουν όλα σωστά, το χρέος τους θα συνεχίσει να αυξάνεται, ενώ η ανταγωνιστικότητα τους εντός της Ευρωζώνης, συγκριτικά τουλάχιστον με τη Γερμανία, θα περιορίζεται συνεχώς, έστω και αν μειώνονται οι μισθοί - γεγονός που μάλλον σημαίνει ότι, θα ήταν καλύτερη η έξοδος από το κοινό νόμισμα και για τις δύο αυτές χώρες, πριν ακόμη εγκλωβιστούν, όπως δυστυχώς συνέβη με την Ελλάδα.


Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΝΩΣΗ


Από την άλλη πλευρά, η τραπεζική ένωση της Ευρωζώνης φαίνεται να μη γίνεται αποδεκτή από τη Γερμανία - για ευνόητους λόγους. Σε αντίθεση δε με τη Γαλλία (η οποία είναι πολύ εκτεθειμένη με τεράστια δάνεια των τραπεζών της στις χώρες του νότου, έχει αποβιομηχανοποιηθεί σημαντικά, ενώ απειλείται με σπάσιμο της υφιστάμενης φούσκας ακινήτων), η Γερμανία προτείνει πρώτα τη δημοσιονομική ένωση, μετά την πολιτική και στο τέλος την τραπεζική - ενώ επιμένει στην παραχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας όλων στις Βρυξέλλες, όταν η Γαλλία δεν το θέλει καθόλου.


Ειδικότερα, με βάση το ifo, ενώ τα δημόσια χρέη της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας ήταν στα τέλη του 2011 περί τα 3,3 τρις €, τα χρέη των τραπεζών τους ήταν 9,2 τρις € - τριπλάσια δηλαδή.


Συνολικά δε, τα δημόσια και τα τραπεζικά χρέη των πέντε παραπάνω χωρών ήταν 12,5 τρις € - ένα ποσόν πραγματικά τρομακτικό (για σύγκριση, το σύνολο όλων των ισολογισμών των αμερικανικών τραπεζών είναι της τάξης των 17 τρις $). Επομένως η Γερμανία θα ήταν αδύνατον να εγγυηθεί για όλα αυτά - με ΑΕΠ μόλις 2,8 τρις €.


Στην προκειμένη περίπτωση, πάντοτε σύμφωνα με το Ινστιτούτο, οι παραλληλισμοί με την Ιρλανδία είναι αρκετά επεξηγηματικοί. Αναλυτικότερα, όταν οι τράπεζες της Ιρλανδίας αντιμετώπισαν προβλήματα και έπρεπε να πληρώνουν υψηλά επιτόκια, ζήτησαν από την κυβέρνηση εγγυήσεις για τα δάνεια τους (όπως συνέβη και στην Ελλάδα) - έτσι ώστε να διασφαλιστούν οι δανειστές τους και να τους μειώσουν τα επιτόκια, χωρίς να υπάρξει λόγος χρησιμοποίησης (ρευστοποίησης) των εγγυήσεων.


Στη συνέχεια, η Ιρλανδία εγγυήθηκε τα δάνεια των τραπεζών της απέναντι στους πιστωτές τους, σε ένα επίπεδο που αντιστοιχούσε στο 235% του ΑΕΠ της - γεγονός που αργότερα οδήγησε τη χώρα στα όρια της χρεοκοπίας, από την οποία διασώθηκε με "διακρατικά" δάνεια, ύψους ίσου με το 171% του ιρλανδικού ΑΕΠ (144,5 δις € Target πιστώσεις της ΕΚΤ, 55 δις € αγορές δημοσίων ομολόγων από την ΕΚΤ και 67,5 δις € από τους EFSM, ESM, ΔΝΤ, καθώς επίσης διακρατικά δάνεια εκ μέρους της Βρετανίας, της Σουηδίας και της Δανίας).


Ολοκληρώνοντας, δεν είναι ούτε οι γερμανικές τράπεζες σε θέση να αναλάβουν τα ρίσκα των τραπεζών των πέντε προβληματικών οικονομιών της Ευρωζώνης - αφού τα ίδια κεφάλαια τους είναι μόλις 354 δις €, έναντι των 9,2 τρις € που οφείλουν οι τράπεζες των παραπάνω κρατών. Δεν μπορούν να αναλάβουν ούτε καν τις καταθέσεις των Πολιτών των χωρών αυτών, ύψους 3,6 τρις €.


Για όλα τα παραπάνω λοιπόν, οι ελπίδες όλων μας από τη σύσκεψη κορυφής των χωρών της ζώνης του Ευρώ πρέπει να είναι πάρα πολύ περιορισμένες - γεγονός που δυστυχώς, εφόσον συμβεί, θα επιδεινώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την κρίση χρέους που βιώνουμε, ειδικά στην Ελλάδα. Φυσικά ελπίζουμε να κάνουμε λάθος, να είμαστε υπερβολικά απαισιόδοξοι και η σύνοδος να έχει θετικά αποτελέσματα για την Ευρώπη και τον πλανήτη.


ΕΥΡΩΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ


Σύμφωνα τώρα με πρόσφατη μελέτη του υπουργείου οικονομικών της Γερμανίας προς την επιτροπή προϋπολογισμού, η χώρα έχει αναλάβει εγγυήσεις ύψους 310,3 δις € στα πλαίσια των πακέτων στήριξης της Ευρωζώνης (στα EFSF και ESM 285,3 δις €, στον προϋπολογισμό της Ευρωζώνης 9,8 δις € και στο πρώτο Ελληνικό πακέτο 15,2 δις €).


Εάν στα παραπάνω προσθέσει κανείς τις απαιτήσεις της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας απέναντι στην ΕΚΤ, από το σύστημα διακανονισμού πληρωμών TargetII, ύψους 700 δις € στα τέλη Μαΐου (αυξάνονται κατά 50-100 δις € μηνιαία), θα ξεπεράσει το 1 τρις € - ποσόν που διακινδυνεύει σαν κράτος, σε περίπτωση διάλυσης της Ευρωζώνης (επί πλέον αυτού που διακινδυνεύουν οι εμπορικές τράπεζες της, οι επιχειρήσεις, οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι επενδυτικές κλπ.).


Με κριτήριο το ΑΕΠ της Γερμανίας του 2011 (περί τα 2,8 τρις €), καθώς επίσης το δημόσιο χρέος της ως προς το ΑΕΠ (81,5%), τυχόν απώλεια του παραπάνω ποσού θα εκτόξευε το χρέος της στο 117% του ΑΕΠ της – σε ένα επίπεδο δηλαδή, με το οποίο είναι πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθει μία οικονομία, ειδικά λόγω των αυξημένων επιτοκίων που συνήθως απαιτούν οι αγορές από υπερχρεωμένα κράτη (εάν δε η Γερμανία εγκατέλειπε μόνη της την Ευρωζώνη, δεν θα μπορούσε να απαιτήσει ουσιαστικά αυτά τα χρήματα, με βάση τη σύμβαση).


Η αξιολόγηση της Γερμανίας λοιπόν από τις αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες αργά ή γρήγορα θα συμπεριλάβουν αυτούς τους κινδύνους, θα ακολουθήσει σύντομα – ενώ μάλλον θα αναγκασθεί σε περαιτέρω συμβιβασμούς, στην σύνοδο κορυφής.


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ


Ο φαύλος κύκλος του χρήματος μέσα από τη σημερινή (δυσ)λειτουργία του ευρωσυστήματος, με ένα υπεραπλουστευμένο παράδειγμα:


Η ΕΚΤ προσφέρει πιστώσεις στις εμπορικές τράπεζες των υπερχρεωμένων χωρών (οι υπόλοιπες δεν το έχουν ανάγκη), για να αποφευχθεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας τους (υπεραναλήψεις των πελατών τους, bankrun κλπ.), καθώς επίσης για να διακανονισθούν οι εξωτερικές κυρίως πληρωμές τους.


Οι εμπορικές τράπεζες δίνουν τα χρήματα αυτά στους πελάτες τους (αναλήψεις, δάνεια) οι οποίοι, αντί να τα καταναλώσουν, να τα επενδύσουν ή να τα αποταμιεύσουν σε αυτές, είτε πληρώνουν τις ελλειμματικές εισαγωγές τους, είτε καταθέτουν μεγάλο μέρος τους (αποταμιεύουν) σε λογαριασμούς γερμανικών (ή άλλων) τραπεζών.


Οι γερμανικές τράπεζες, επειδή οι εισροές (καταθέσεις) από άλλες χώρες είναι μεγάλες, οι δικοί τους πελάτες δεν επενδύουν πλέον τόσο πολύ (λόγω μείωσης της ζήτησης στις εξαγωγικές αγορές τους), έχουν πλεονάσματα (η χώρα εξάγει περισσότερα από όσα εισάγει) και δεν καταναλώνουν αρκετά, τα τοποθετούν στην κεντρική τους τράπεζα.


Η κεντρική τους τράπεζα (Bundesbank) τα τοποθετεί στην ΕΚΤ – η οποία με τη σειρά της τα δανείζει στις εμπορικές των υπερχρεωμένων χωρών, μεταξύ άλλων και για την πληρωμή των εισαγωγών τους (TargetII), οπότε η διαδικασία ξεκινάει ξανά από την αρχή.


Κλείνοντας, κατά την άποψη μας, η ΕΚΤ (με κεφάλαιο 10 δις € και με ισολογισμό πάνω από 2 τρις €) είναι η πιο επικίνδυνη τράπεζα στον πλανήτη, ακολουθούμενη από τη Fed – ενώ η Bundesbank η πιο εκτεθειμένη.


Σήμερα οι ΗΠΑ χρωστούν στην Κίνα περισσότερο από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Με ένα τεράστιο θετικό εμπορικό έλλειμμα με τους αμερικανούς, η Κίνα έγινε μία απίστευτα πλούσια χώρα, ενώ οι κινέζοι με αξιοζήλευτη ταχύτητα άρχισαν να αγοράζουν ακίνητα στις ΗΠΑ.

Τα πάντα δείχνουν, πως ολόκληρες αμερικανικές πόλεις στο εγγύς μέλλον μπορεί να περάσουν στα χέρια των κινέζων. Ένας από αυτούς τους «κατεχτημένους» οικισμούς έγινε το Τολέντο (πολιτεία Οχάιο), όπου τα ακίνητα λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης και του υψηλού επίπεδου ανεργίας ήταν δυνατό να αγοραστούν στην κυριολεξία για μια χούφτα δολάρια. Οι κινέζοι δεν χάνουν παρόμοιες ευκαιρίες.

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Παρακαλούμε να μας βοηθήσετε… Ακούσαμε καλά ότι η πρόταση της κυβέρνησης για την θέση του Προέδρου της Εθνικής Τράπεζας είναι ο κύριος Ζαννιάς; Ο πρώην, νυν, πρώην, τρέχα γύρευε λόγω κ. Ράπανου τι είναι, Υπουργός των Οικονομικών; Στην αρχή σκεφθήκαμε ότι η τριανδρία υπό την αρχηγία του αναρρωνύοντος κυρίου Σαμαρά, αποφάσισε να κάνει πράξη την ανακύκλωση. Πως εκεί δεν πετάμε τίποτα, όλα χρησιμοποιούνται, έτσι και εδώ… Είναι κάποιος σε μία θέση, τον βάζεις αύριο σε άλλη θέση, μετά τον ξαναβάζεις σε άλλη θέση, για να πάει μεθαύριο σε κάποια άλλη θέση και πάει λέγοντας. Γιατί δεν μπορεί οι ίδιοι και ίδιοι άνθρωποι να πηγαινοέρχονται ασχέτως κυβερνήσεως στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πως το βουλευτιλίκι και το υπουργιλίκι πηγαίνει από γονείς σε παιδιά κάτι τέτοιο… Προφανώς η χώρας μας πάσχει από στελέχη. Δέκα άνθρωποι υπάρχουν στην Ελλάδα, κατά σύμπτωση όλοι πανεπιστημιακοί, και αλληλο-βολεύονται. Χωρίς κανείς από τους πολιτικούς τιτάνες αυτής της χώρας να λαμβάνει υπ’ όψη του ότι η θεωρία από την πράξη απέχει παρασάγγας. Συνήθως δε οι θεωρητικοί, στην πράξη τα κάνουν θάλασσα…

Τώρα ποιος είναι ο κύριος Ζαννιάς; Μα ο πρωταθλητής σε διορισμούς στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, αν δεν τον ξεπέρασε ο άλλος, ο υπουργός Περιβάλλοντος…. Αυτός που κανείς ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ και ΟΛΟΙ ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΑ για το αν πήρε ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ χρήματα από τα ερευνητικά προγράμματα του Πανεπιστημίου. Η εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ+13 στις 15/10/2011 είχε αποκαλύψει δύο ονόματα: τον κύριο Σπινέλη, ο οποίος προς τιμήν του παραιτήθηκε από την θέση του ΓΓ Πληροφοριακών Συστημάτων, και τον κύριο Ζαννιά!!!! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΑΥΤΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ; ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ;

Και στο κάτω κάτω της γραφής δεν μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί συνελήφθη προχθές ο «τυφλός» που έβλεπε και οδηγούσε φορτηγάκι, και μηχανάκι και δούλευε… Κανονικά με την λογική που ισχύει, ας τον κάνουμε υπουργό, και μάλιστα σε δύσκολο υπουργείο, μια και κατάφερνε επί τόσα χρόνια να κοροϊδεύει το δημόσιο… Δεν θέλετε υπουργείο; Εντάξει, κανένα πρόβλημα. Γενικό Διευθυντή στις Φυλακές Κορυδαλλού… Τέλος πάντων ή όπου αλλού θέλει η κυβέρνηση… Δεν θα τα χαλάσουμε εκεί! Γιατί, η πράξη που έκανε ο άλλος και πήρε παράνομα κονδύλια είναι πιο σικ από τον άλλο που πήρε σύνταξη τυφλού; Ή οι διορισμοί ενώ ήταν υπηρεσιακός υπουργός για ένα μήνα δεν δείχνει τίποτα για τον χαρακτήρα του ανθρώπου; Μην ξεχνάμε κιόλας ότι πανεπιστημιακός ο ένας, στην λαϊκή ο άλλος… Δεν είχε πρόσβαση ο κακομοίρης σε ερευνητικά κονδύλια της ΕΕ… Ας τον δικαιολογήσουμε… Ε;

Από ότι φαίνεται αφού η κυβέρνηση γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της το Ελληνικό λαό και τιμά αυτούς που παρανόμησαν, γιατί ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ; Δυστυχώς η κυβέρνηση ακολουθεί επικίνδυνα μονοπάτια και για αυτό και την προειδοποιούμε. Αφού έχει χάσει ήδη την επαφή με το περιβάλλον και ας είναι μόλις λίγες ημέρες στην εξουσία, κάποιος πρέπει να τους πει κάτι. Ο κόσμος ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ άλλο. ΔΕΝ ΥΠΟΜΕΝΕΙ ΑΛΛΟ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ. Δεν μπορεί η συντριπτική πια πλειοψηφία του λαού να μην μπορεί να αγοράσει τα φάρμακα του, δεν μπορεί να μην έχει να φάει επειδή αγόρασε μετρητά τα φάρμακα του για να μην πεθάνει, και θα εισπράξει μετά από 3 μήνες τα χρήματα του, και κάποιοι να μένουν ανεξέλεγκτοι, ατιμώρητοι, να καλοπερνάνε και ας γίνεται κοσμοχαλασιά έξω, επειδή έτσι γουστάρουν κάποιοι άλλοι που κατέχουν την εξουσία. Η κατάσταση είναι εκρηκτική. Απλά ας κοιτάξουν γύρω τους οι κυβερνώντες, όλοι οι πολιτικοί για να δουν τι γίνεται… Στην Διάσκεψη Κορυφής, την συνεχή επιβολή του τρόμου και του φόβου του Σόιμπλε και της Μέρκελ προς την Ελλάδα, τις αυτοκτονίες συνανθρώπων μας, στην Συρία, στην Τουρκία, στην Ισπανία, την Ιταλία, την Ρωσία… Θα κάνουν τον λαό να αναζητά την απόδοση δικαιοσύνης με όποιο τρόπο, ΟΣΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΟ μπορεί να ακούγεται και να είναι αυτό. Ακούσαμε και σε βίντεο κάποιες προτάσεις…. Θα γίνουμε ζούγκλα. Συνέλθετε επιτέλους….


Η τάση για δημιουργία προβλημάτων θρησκευτικού περιεχομένου από την πλευρά των τουρκοφρόνων της Θράκης, δεν είναι σημερινή. Υπάρχει "ιστορικό", στο οποίο μάλιστα η πολεδομία Ξάνθης επέβαλε πρόστιμο ύψους 700.000 ευρώ (το οποίο έγινε αντικείμενο πολιτικού παζαρέματος τον τελευταίο χρόνο) επειδή κάποιοι επιχείρησαν παλαιότερα να χτίσουν αυθαίρετα ένα τζαμί.

Η ίδια ιστορία, λοιπόν, επαναλήφθηκε στο χωριό Διομήδεια Ξάνθης, όπου κάποιοι αποφάσισαν με άδεια κατεδάφισης - συλλογής μπάζων να αναγείρουν ένα μουσουλμανικό τέμενος, το οποίο ήταν ετοιμόροπο.
Στην φωτογραφία (στην αρχή του κειμένου) φαίνεται καθαρά πως το συγκεκριμένο κτίριο ήταν ένα ερείπιο, το οποίο όμως δέχθηκε "φροντίδα" με τούβλα, ενώ οι "εργάτες" μέσα σε ελάχιστο χρόνο κατόρθωσαν και έφτιαξαν και τον ξύλινο σκελετό της οροφής!!!
Στην άδεια των εργασιών όμως, αναφερόταν (όχι με ιδιαίτερη σαφήνεια, για να είμαστε ειλικρινείς) πως δίνεται διάστημα 20 ημερών για την ολοκλήρωση εργασιών καθαρισμού του κτιρίου. Πως από τον καθαρισμό έφτασαν στην δημιουργία σκελετού οροφής, είναι ένα θέμα που πολεοδομικά δεν εξηγείται, όπως δεν εξηγούνται και οι ανεγέρσεις των τοιχίων προσέξτε την παλιά και ταλαιπωρημένη "βάση" του κτιρίου και την απόθεση νέων υλικών (τούβλων) που υπήρξε στη συνέχεια...

Βέβαια, δεν μπορούσε να περιμένει κανείς διαφορετική προσέγγιση από τους τουρκόφρονες που ανέλαβαν να ολοκληρώσουν το συγκεκριμένο έργο. Όμως, πώς είναι δυνατόν να εργάζονται (έστω και για την ανοικοδόμηση) σε ένα τζαμί και να μην έχουν ενημερώσει ούτε τον Μουφτή της Ξάνθης, ο οποίος δήλωσε άγνοια όταν ρωτήθηκε σχετικά;

Αν και το "έργο" έχει σταματήσει, μετά την παρέμβαση κατοίκων, έχει καταστεί σαφές πως:
- δεν πρόκειται να εφησυχάσουν οι τουρκόφρονες και θα επιχειρήσουν επανάληψη της ανέγερσης του συγκεκριμένου τεμένους, αφού μέσα σε όλα τα άλλα υπάρχει κάποιος αφανής χρηματοδότης και ως γνωστόν, όπου πέφτουν λεφτά υπάρχει μεγάλη προθυμία...
- πραγματοποιείται ένα ακόμη βήμα των τουρκοφρόνων, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο δηλώνουν δυναμικά την παρουσία τους στον Δήμο Αβδήρων, ο οποίος -σύμφωνα με τις διαπιστωμένες μεταδημοτεύσεις που γίνονται από ορεινά μουσουλμανικά χωριά στον συγκεκριμένο Δήμο- στις επόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης θα αντιμετωπίσει το σοβαρότατο ενδεχόμενο να περάσει σε χέρια τουρκόφρονα μουσουλμάνου. Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως υπάρχει μεγάλη "κινητικότητα" νέων μουσουλμάνων δημοτών, οι οποίοι αγοράζουν γη και χτίζουν νέες κατοικίες σε διάφορα χωριά του Δήμου Αβδήρων. Στην ερώτηση "και που βρίσκουν τα λεφτά εν μέσω κρίσεως", η απάντηση βρίσκεται στην γειτονική Κομοτηνή και στο τουρκικό προξενείο...
- δημιουργείται ένα νέο θέμα αντιπαραθέσεων μεταξύ Ελληνικής Πολιτείας και τουρκοφρόνων, αλλά και "απαιτήσεων" θρησκευτικού περιεχομένου, αφού το επόμενο βήμα θα είναι η απαίτηση (μέσω της ανάλογης καταγγελίας στα διεθνή φόρα) για ελεύθερη οικοδόμηση μουσουλμανικών τεμένων οπουδήποτε θα θέλουν οι τουρκόφρονες να τα οικοδομήσουν...

Και εις άλλα με υγεία, από την Θράκη που -δυστυχώς- καθημερινά απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την Αθήνα, αν και στην πραγματικότητα η Αθήνα είναι αυτή που απομακρύνεται από την Θράκη...


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

«Δεν θα έχετε φάρμακα»!
«Αν δεν εφαρμοστεί η πολιτική μας δεν θα έχετε φάρμακα»!

Το ακούσαμε από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Το ακούσαμε από τον Παπανδρέου.
Το ακούσαμε από τον Σαμαρά.
Το έλεγαν την ώρα που συνέτασσαν και ψήφιζαν το δεύτερο μνημόνιο.

Εβαζαν τους «παπαγάλους» τους να αναμηρυκάζουν πρωί, μεσημέρι, βράδυ την τρομοκρατία και να εκβιάζουν τον κόσμο από τα δελτία των 8.

Το έλεγαν και το ξαναέλεγαν κατά την προεκλογική περίοδο:

«Προσέξτε τι θα ψηφίσετε γιατί δεν θα έχετε φάρμακα»!

Ε, λοιπόν, οι εκλογές έγιναν. Και φτιάχτηκε κυβέρνηση.
Φτιάχτηκε μια κυβέρνηση από εκείνους που υποτίθεται ότι θα εξασφάλιζαν στο λαό τα φάρμακά του.
Φτιάχτηκε μια κυβέρνηση από εκείνους που έλεγαν ότι για να έχει ο λαός φάρμακα «πρέπει» να έχει ΕΕ, ευρώ, μνημόνια και δανειακές τους συμβάσεις.

Και τώρα τι γίνεται;
Τι θα γίνει τώρα που - επειδή ακριβώς ο λαός έχει και ΕΕ, και ευρώ, και μνημόνια, και δανειακές συμβάσεις - συντελείται απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα μια ανθρωπιστική κρίση;

Τι γίνεται με τους εκατοντάδες χιλιάδες γέροντες, τους άρρωστους, που συνεχίζουν να τους στερούν τα φάρμακα;

Τι γίνεται κύριοι της τρι(α)φασικής κυβέρνησης;

Βέβαια, από μια άποψη, έχετε κι εσείς τα δίκια σας:

Φάρμακο, που να σε κάνει καλά από την έλλειψη τσίπας και από την ξεδιαντροπιά, δεν έχει βγει ακόμα...

Μήπως χτυπάνε οι "καμπάνες" για την Τουρκία;

Μιλώντας στην εορταστική δεξίωση στο Κρεμλίνο, προς τιμήν των αποφοίτων των στρατιωτικών ακαδημιών και πανεπιστημίων, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι αποστολή των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας είναι η άμεση αντίδραση σε οποιεσδήποτε απειλές, η διασφάλιση της ειρήνης και των συμφερόντων της Ρωσίας.

Ο Πούτιν επεσήμανε ότι η «δημιουργία ενός σύγχρονου στρατού, η εδραίωση της ασφάλειας της χώρας, είναι αδιαμφισβήτητη προτεραιότητα».«Χαράζοντας την αμυντική μας πολιτική, θα είμαστε προσανατολισμένοι στις πιο σύγχρονες τάσεις στη στρατιωτική τέχνη και επιστήμη και στη βάση τους θα συνεχίσουμε τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων», είπε ο πρόεδρος.

Από τη Φωνή της Ρωσίας

ΥΓ: Πριν από λίγο η Τουρκία παραδέχτηκε ΕΠΙΣΗΜΑ, ότι μετέφερε δυνάμεις στα σύνορα με τη Συρία.
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Η δεκαετία του ΄60 ήταν η δεκαετία του καλού σατυρικού ελληνικού κινηματογράφου. Αυτή, λοιπόν, η δεκαετία «σημαδεύτηκε» από την ύπαρξη στο κινηματογραφικό στερέωμα, μεγάλων συγγραφέων και σεναριογράφων, με ποιότητα, ευρηματικότητα και άπλετο χιούμορ, οι οποίοι σατίριζαν με επιτυχία τα πολιτικά δρώμενα της εποχής. Μιας εποχής που χαρακτηριζόταν από πολιτική αστάθεια, σαν τη σημερινή. Τους ήρωες των κινηματογραφικών τους αριστουργημάτων, που γαλούχησαν και ευθύμησαν γενεές Ελλήνων, ενσάρκωσαν πολλοί σπουδαίοι ηθοποιοί, «ιερά τέρατα» του είδους τους. Αλήθεια, ποιος δεν έχει δει την κωμωδία του 1961 «ζητείται ψεύτης» ή αλλιώς «ο ψευτοθόδωρος», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο του ίδιου και του Δημήτρη Ψαθά; Αυτό το κινηματογραφικό έργο πραγματευόταν ένα βουλευτή, ονόματι Φερέκη (Παντελής Ζερβός) που χρειαζόταν ως υπάλληλο, κάποιον «άσσο» του ψέματος, προκειμένου να διαχειρίζεται τους ψηφοφόρους του, ούτως ώστε να μην τηρεί τις προεκλογικές του υποσχέσεις, αλλά ταυτόχρονα να μη χάνει την ψήφο τους στις επόμενες εκλογές. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Ψευτοθόδωρου», ενσάρκωσε ο χαρισματικός ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος ο οποίος προσέδωσε μια μαγική αύρα στο πλαίσιο αυτού του κινηματογραφικού αριστουργήματος. Επίσης, ποιος δεν έχει δει ένα άλλο κινηματογραφικό αριστούργημα του 1965, με τίτλο «υπάρχει και φιλότιμο»; Μια ακόμη διαχρονική κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου, όπου πρωταγωνίστησε ο λαμπρός ηθοποιός του θεάτρου και κινηματογράφου, Λάμπρος Κωνσταντάρας. Θέμα της ταινίας, «ο Μαυρογιαλούρος», που ήταν ένας Υπουργός που ζούσε σε έναν κόσμο που είχαν δημιουργήσει οι παρατρεχάμενοι σύμβουλοί του και τελικά ανακάλυψε ότι όσα είχε υποσχεθεί στους ψηφοφόρους του και πολίτες δεν πραγματοποιούντο, γιατί κάποιοι οικειοποιούντο τα χρήματα που προορίζονταν για τα δημόσια έργα.

Παρ΄ότι, λοιπόν, αυτοί οι κινηματογραφικοί θησαυροί, αναφέρονταν σε εκείνη τη σαθρή πολιτικά εποχή, όπου ο Γεώργιος Παπανδρέου (πατέρας του Ανδρέα και παππούς του Γιώργου), καταγράφηκε στην Ιστορία, και δικαίως, λόγω των προεκλογικών του ψεμάτων, ως ο Πρωθυπουργός των «θα», είναι και σήμερα τόσο επίκαιροι για τα πολιτικά δρώμενα της πατρίδας μας.

Δυστυχώς, όμως, αυτή η πολιτική παθογένεια που έφερε τη δικτατορία το 1967 με την κατάργηση της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας, συνεχίστηκε και έπειτα από την μεταπολίτευση το 1974. Έτσι, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου και μέχρι σήμερα, όλοι όσοι διεκδίκησαν και τελικά ανέλαβαν την Πρωθυπουργία της πατρίδας μας, βασίσθηκαν σε προεκλογικά ασύστολα ψεύδη, μέσω των οποίων υφάρπαζαν επί της ουσίας την ψήφο των Ελλήνων πολιτών. Ποιος θα ξεχάσει το προεκλογικό σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου για «περήφανα γηρατειά», τα οποία κατά τη διάρκεια της Πρωθυπουργίας του, «τσάκιζε» επανειλημμένως στο ξύλο, όταν τολμούσαν να διεκδικήσουν καλύτερους όρους διαβίωσης; Ποιος θα λησμονήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του Κώστα Καραμανλή για «επανίδρυση του κράτους» και για «πάταξη των νταβατζήδων» που επί πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησής του, δεν πραγματοποίησε; Σε ποιον θα διαφύγει το αλήστου μνήμης «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος ακολούθως οδήγησε τη χώρα στην υπαγωγή της στο ΔΝΤ και την ολοκληρωτική και καθολική εξαθλίωση;

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, ο Ελληνικός λαός έδειξε να παίρνει τις τύχες του στα δικά του χέρια, καταψηφίζοντας και καταδικάζοντας αυτά τα δυο κόμματα εξουσίας που τα τελευταία 100 χρόνια (με διαφορετικά ονόματα) κυβέρνησαν την πατρίδα μας προς όφελος των δικών τους συμφερόντων και των ημετέρων τους, εις βάρος του Ελληνικού λαού.

Ωστόσο, στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, ένα μέρος των Ελλήνων πολιτών υπέκυψε στο φόβο και τον τρόμο που τεχνηέντως διέρρεαν, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, οι τροϊκανοί και τα εγχώρια παπαγαλάκια της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, τα Ελληνικά ΜΜΕ. Έτσι, με την ψήφο τους και σε συνδυασμό με το δώρο των 50 εδρών του καλπονόμου, έδωσε την δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το δεκανίκι τους, τη «Δημοκρατική Αριστερά», του νεοκολοτούμπα Φώτη Κουβέλη.

Κατ΄αυτόν τον τρόπο, ο κ. Σαμαράς δεν υπάρχει περίπτωση να τηρήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες και δεσμεύσεις του, για τιμωρία των ανθρώπων του ΠΑΣΟΚ που είναι υπεύθυνοι της οικονομικής εξαθλίωσης του λαού μας και της απεμπόλησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας, μέσω της παραπομπής τους στο ειδικό δικαστήριο. Τώρα ήταν όμως, που διατυμπάνιζε στεντόρεια στο «Ζάππειο 2», στις 12 Μαΐου 2011, και κατηγορούσε, εμμέσως πλην σαφώς, την Κυβέρνηση Παπανδρέου, για το αδίκημα της Εσχάτης προδοσίας: «… Έχουμε μια κυβέρνηση που η ίδια ενοχοποιεί τον εαυτό της. Γνωρίζουμε ότι η προετοιμασία της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχε ξεκινήσει από καιρό, όταν τότε οι διεθνείς αγορές δάνειζαν ακόμα άνετα την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επεδίωξε τότε, ότι άλλες χώρες προσπάθησαν να αποφύγουν και δεν διαπραγματεύθηκε τίποτε…». Επίσης συνεχίζοντας έλεγε: «…σας καλώ όλους πρώτα να κατεδαφίσουμε μαζί τα φαντάσματα που επί δεκαετίες μας στοιχειώνουν, τα φαντάσματα του λαϊκισμού, του κρατισμού, της μοιρολατρίας, της ηττοπάθειας, της φαυλότητας, της μισαλλοδοξίας και της εύκολης τακτοποίησης των Εθνικών θεμάτων….»

Έτσι, ενώ ο Ελληνικός λαός, καταψήφισε το ΠΑΣΟΚ και στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις, καταδικάζοντάς το σε απίστευτα χαμηλά εκλογικά αποτελέσματα, θεωρώντας το υπεύθυνο για τις αντεθνικές, αντισυνταγματικές και αντικοινωνικές πολιτικές του, ο κ. Σαμαράς ξέχασε τις υποσχέσεις του και το απαλλάσσει των βαριών κατηγοριών του, προκειμένου να γίνει Πρωθυπουργός. Δέχεται, λοιπόν, να συγκυβερνά με αυτούς που δημιούργησαν την σημερινή Ελληνική τραγωδία. Δέχεται να συγκυβερνά με όλους εκείνους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και είναι αυτοί που βολεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια από το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτοί οι ίδιοι που «τα φάγανε» μαζί με τον Πάγκαλο, κατά δήλωσή του. Όπως, όμως, όλες οι αρχαίες Ελληνικές τραγωδίες είχαν πάντα στο τέλος την κάθαρση, έτσι, και στην τραγωδία της σημερινής Ελλάδας πρέπει να αποδοθεί κάποτε κάθαρση.

Προσωπικά βεβαίως, κε Σαμαρά, πιστεύω και συντάσσομαι απόλυτα με όσα καταλήγει άρθρο του κ. Μενέλαου Γκίβαλου, αναπληρωτή καθηγητή πολιτικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο περιοδικό «Επίκαιρα» στις 21/6/2012: «Η ηθική και πολιτική νίκη, ανήκει στα εκατομμύρια των πολιτών που στάθηκαν όρθιοι, που προάσπισαν την αξιοπρέπειά τους, που σεβάστηκαν την Εθνική τους ταυτότητα, που περιφρόνησαν τους εκβιαστές και τους εκβιασμούς τους».

Και εν αντιθέσει, με το «Ζάππειο 2», όπου ο κ. Σαμαράς είπε: «… Ελπίδα, σ’ ένα λαό που νιώθει προδομένος. Αυτοπεποίθηση σε ένα λαό που τον ξεγέλασαν, τον πίκραναν και τον προσέβαλαν, που όμως δεν γονατίζει και δεν το βάζει κάτω. Εμείς στοιχηματίζουμε ακριβώς σε αυτό, ότι ο Ελληνικός λαός δεν το βάζει κάτω και το στοίχημα θα το κερδίσουμε. Να θυμάστε μπορούμε καλύτερα. Να ξέρετε αξίζουμε καλύτερα. Να είστε σίγουροι και να μου έχετε εμπιστοσύνη…», λυπάμαι αλλά τον θεωρώ το νέο Μαυρογιαλούρο της σημερινής πολιτικής σκηνής διότι δεν θα τηρήσει τίποτε από τα παραπάνω. Γι΄αυτό, δεν θα πρέπει να τον περιβάλλουμε με εμπιστοσύνη, καθώς αντιμετωπίζει την οικονομική δημοσιονομική κατάσταση, με την ίδια επιπολαιότητα που επέδειξε και η κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου. Επί παραδείγματι, στο πλαίσιο συμφωνίας των τριών πολιτικών αρχηγών που αποτελούν την κυβέρνηση, είναι και οι εξής υποσχέσεις – εξαγγελίες που θεωρώ εξαιρετικά ουτοπικές, λόγω του γεγονότος πως δεν μας έχουν δοθεί αντίστοιχα ισοδύναμα για να καλύψουν τις απώλειές τους:

1. Αποκατάσταση αδικιών σε χαμηλοσυνταξιούχους και πολυτεχνικά επιδόματα.
2. Επέκταση του επιδόματος ανεργίας για έναν ακόμη χρόνο από κοινοτικούς πόρους, χωρίς να υπάρχει καμιά εγγύηση από πλευράς ΕΕ.
3. Όχι απολύσεις στο Δημόσιο, από τη στιγμή που η τρόικα από το πρώτο μνημόνιο, κιόλας, έχει δεσμεύσει τις Κυβερνήσεις μας για σμίκρυνση του μεγάλου δημόσιου κράτους και περικοπή των δημοσίων εξόδων.

Συνεπώς, οι σημερινοί Μαυρογιαλούροι, Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, πολύ σύντομα θα προχωρήσουν για άλλη μια φορά, σε οριζόντιες περικοπές, που θα αποτελέσουν η νέα μείωση των μισθών και των συντάξεων. Γιατί πώς να πιστέψουμε πως αυτά τα πειθήνια όργανα της Μέρκελ θα επαναδιαπραγματευθούν, κάτι που ουδέποτε διαπραγματεύθηκαν;

Την προειδοποίηση πως η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα πρέπει να εκδιωχθούν από τη ζώνη του ευρώ έκανε ο Hans-Werner Sinn, επικεφαλής του περίφημου Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών.

Ο ισχυρός άνδρας του ifo σημειώνει πως το ευρώ θα επιβιώσει ΜΟΝΟ αν αποχωρήσουν η Ελλάδα (η… κακιά, η στιγματισμένη χώρα) αλλά και η Πορτογαλία (η καλή, πρόθυμη και υπάκουη χώρα). Αυτές οι δύο (χώρες) δεν τα καταφέρνουν με το ευρώ και θα πρέπει να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους, εκτιμά ο H.W.S.

Ουσιαστικά, συμπλέει με όσα εδώ και μέρες υποστηρίζουν οι αναλυτές δύο εκ των μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων της χώρας του (Deutsche Bank και Commerzbank), ωστόσο έχει τη σημασία του το ότι βάζει στην ίδια μεριά την Ελλάδα με την Πορτογαλία.

Η μεν πρώτη συνεχίζει να λειτουργεί σαν ο κατεξοχήν απορρυθμιστής του ευρωσυστήματος κι έχει στιγματιστεί από τους δανειστές (κυρίως τους Γερμανούς) ως failed state (με το πολιτικό της σύστημα αδύναμο να ανταποκριθεί στις ιστορικές προκλήσεις και τον κόσμο βαθύτατα «τραυματισμένο»). Η δεύτερη, όμως, παρά τις αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις νομιμοφροσύνης, δεν φαίνεται να έχει καλύτερη τύχη.

Τελευταία, η Λισαβόνα (προφανώς για να διαχωρίσει τη θέση της από την Αθήνα) επαναβεβαίωσε πως δεν προτίθεται να ζητήσει αναθεώρηση του προγράμματος… θεραπείας, ούτε να θέσει αντιρρήσεις στην ακολουθούμενη πολιτική καθώς μόνη διέξοδος είναι η τήρησή της.

Μία ουσιώδης διαφορά μεταξύ της Ελλάδας και της Πορτογαλίας (που αφορά το το πολιτικό, και όχι μόνο, κατεστημένο) έγκειται στο γεγονός πως το Βερολίνο κρατά δεμένη την Αθήνα. Μέσω υποθέσεων - σκανδάλων τύπου Siemens κ.ά. και πλήρους γνώσης των «σκελετών» που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ελληνικές τράπεζες.

Πηγή

σ.σ.: όταν μέσα στον γενικότερο χαμό οι εκπρόσωποι της ελληνικής Αριστεράς «σφάζονται» για τις θέσεις στη Βουλή (πού θα καθίσουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ), τι να περιμένει κανείς; Θεσιθήρες της κακιάς ώρας και του μικροκόσμου τους και αυτοί!

Ο Σαμαράς ορκίστηκε... ο Σημίτης ανέλαβε!
Η συμμορία των "καθηγητών", που μας έβαλε στο ΔΝΤ, ανέλαβε και επισήμως τη διακυβέρνηση της χώρας
Το παρακράτος των τοκογλύφων και της Goldman Sachs ήταν ο πραγματικός νικητής των εκλογών

  • Με την ησυχία σου Αντώνη.
  • Μην βιάζεσαι ν' αποθεραπευτείς.
  • Αυτοί ξέρουν τι να κάνουν.
Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

Ζούμε σε ρυθμούς Euro 2012 και θα ήταν δύσκολο να αποφύγουμε τον πειρασμό να περιγράψουμε τα σημερινά πολιτικά δρώμενα με ποδοσφαιρικούς όρους ...Δεν είμαστε άλλωστε και οι μόνοι. Σε μια περίοδο, όπου ακόμα και το ανδροειδές Μέρκελ αλλάζει το πρόγραμμα των επαφών του, προκειμένου να παρακολουθήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, δεν μπορούμε να αποφύγουμε την "ποδοσφαιροποίηση" της επιχειρηματολογίας.

Τι θέλουμε να πούμε; Ότι, βλέποντας τον Αντώνη σχεδόν "ευτυχισμένο" Πρωθυπουργό, καταλαβαίνουμε ότι —μάλλον— κάπου υπάρχει πρόβλημα ...Κάπου δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει ...Κάπου έχασε τη "μπάλα" ...Έπαθε αυτό, το οποίο αποτελεί εφιάλτη για τον κάθε ποδοσφαιριστή ...Έκανε "τρίπλα" και ο μόνος, που την "έφαγε", ήταν ο ίδιος ...Έκανε "προσποίηση" και ο μόνος, που "έχασε" την επαφή με την πραγματικότητα, ήταν ο ίδιος. Ο αντίπαλός του παραμένει στη θέση του και ο ίδιος έχει χάσει την "ορατότητά" του.

Αυτήν την αίσθηση μάς δίνει ο Αντώνης. Είναι ο μόνος, που αντιλαμβάνεται την εκλογική του νίκη σαν προσωπικό του "θρίαμβο". Δεν εξηγείται διαφορετικά η χαρά του να ανέβει στην "ηλεκτρική" καρέκλα του Πρωθυπουργού, με βασική του υποχρέωση να εφαρμόσει το Μνημόνιο. Γιορτάζει μια ασήμαντη εκλογική "νίκη", η οποία σε κανονικές συνθήκες όχι απλά δεν θα ήταν επίτευγμά του, αλλά υποχρέωσή του να εξασφαλίσει, ως αρχηγός τού ενός πόλου του δικομματισμού.

Αυτό —από μόνο του— είναι αρκετό, για να αποδείξει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Είναι προφανές ότι έπεσε θύμα της δικής του "προσποίησης". Δική του "προσποίηση" ήταν το δίλημμα περί ευρώ και δραχμής. Δικό του "παιχνίδι" ήταν η υπερπάντων μάχη απέναντι στον Τσίπρα. Όμως, αυτά δεν ήταν τίποτε παραπάνω από απλές "προσποιήσεις", προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές ...Ήταν "τρίπλες", για να ξεγελάσει το πόπολο ..."Κολπάκια", για να του "κλέψει" την ψήφο.

Τίποτε από όλα αυτά δεν ήταν πραγματικό. Ποτέ δεν τέθηκε θέμα εξόδου της χώρας από το ευρώ. Ποτέ δεν αποτέλεσε σοβαρή "απειλή" για τη διεθνή νομιμότητα της χώρας μια κυβέρνηση αριστερών "κατσαπλιάδων". Όλα αυτά ήταν επινοήσεις της εκλογικής "μάχης", η οποία μαινόταν ανεξέλεγκτα μέσα σε ένα τρομοκρατικό παραλήρημα των ΜΜΕ της Διαπλοκής. Ο αντίπαλός του Σαμαρά και της κυβέρνησής του δεν ήταν ούτε η Δραχμή ούτε οι "κατσαπλιάδες". Αντίπαλοι, της οποιασδήποτε κυβέρνησης κι αν εκλεγόταν από τον λαό, θα ήταν το Μνημόνιο και η εφαρμογή του ...Μια εφαρμογή, την οποία ο Σαμαράς "υποσχέθηκε" στους δανειστές μας ενυπογράφως.

Όμως ο Σαμαράς, χάνοντας —εντελώς απροσδόκητα και εξαιτίας των λαθών των απαιτητικών "δανειστών"— τις πρώτες εκλογές, αυτήν την υπόσχεση την "ξέχασε". Μέσα στον πανικό του και στην αγωνία του να διατηρηθεί στη θέση του αρχηγού του κόμματός της ΝΔ, "επινόησε" νέους "εχθρούς" — πιο βολικούς για τη "μάχη" του. Προσπαθώντας να ανατρέψει το αποτέλεσμα, έπεσε θύμα της δικής του "προπαγάνδας" και ξέχασε ποιο ήταν εξ’ αρχής το ζητούμενο ...Το ζητούμενο, που ήταν η εξυπηρέτηση των αφεντικών ...Η "επιτυχία", εκεί όπου "απέτυχε" ο φίλος και συγκάτοικός του Γιωργάκης ...Η "επιτυχία", που σε πρώτη φάση φαινόταν βατή, εφόσον, ως επικεφαλής του ενός πόλου του δικομματισμού, θα ήταν εύκολο να τον διαδεχθεί στην εξουσία και άρα να "δοκιμάσει" να φέρει εις πέρας αυτό, το οποίο δεν κατάφερε ο ΓΑΠ.

Από αυτήν τη βεβαιότητα, η οποία δεν "επιβεβαιώθηκε" από τις πρώτες εκλογές, ξεκίνησαν τα προβλήματα. Ο Σαμαράς και οι συν αυτώ απέτυχαν στο δευτερεύον και ξέχασαν το πρωτεύον. Πάνω στην αγωνία τους να κερδίσουν τις εκλογές, "ξέχασαν" τον λόγο που έγιναν αυτές οι εκλογές ..."Ξέχασαν" ότι το Μνημόνιο και η αντίδραση του λαού στα απάνθρωπα μέτρα του ήταν ο λόγος της προκήρυξης των εκλογών και όχι η θέλησή των δανειστών να κάνουν τον Σαμαρά Πρωθυπουργό. Αν μπορούσαν οι δανειστές να περάσουν τα "μέτρα" με τον Γιωργάκη, δεν θα είχαν κανέναν λόγο να κάνουν εκλογές ...Κάπου εκεί "χάθηκαν" στη Συγγρού. Ο Σαμαράς, ως αρχηγός της ΝΔ, απέτυχε να διαδεχθεί ομαλώς το ΠΑΣΟΚ και μετέτρεψε σε ντέρμπι μια νίκη, η οποία όμως δεν ήταν το ζητούμενο ..."Νίκη", τρόπος του λέγειν, αν σκεφτεί κάποιος το ποσοστό που τελικά πήρε σε συνδυασμό και με την τεράστια αποχή.

Σε άλλες εποχές το ποσοστό αυτό για τη ΝΔ θα ήταν αίτιο, για να πετάξουν τον αρχηγό της στον Καιάδα. Με αποχή, η οποία "άγγιζε" το 40%, ο "πιτσαδόρος" ηγέτης της πήρε ένα ταπεινό 29% ...Εικονικό 29%, εφόσον το πραγματικό ποσοστό επί του συνόλου του εκλογικού σώματος δεν ξεπερνά το (0,6X29) 17%. Με μια πρωτοφανούς εντάσεως τρομοκρατία του λαού και με αλλαγή της πραγματικής πολιτικής "αντζέντας", πήρε ένα ποσοστό, το οποίο κάποτε "οραματιζόταν" το ΚΚΕ ...Με τα κανάλια της Διαπλοκής να τρομοκρατούν καθημερινά τον κόσμο και να επιστρατεύονται όλα τα παλιά "χαρτιά" του παρελθόντος ...Ακόμα και τα "κονσερβοκούτια" επιστρατεύτηκαν, για να "πειστεί" ο κόσμος ότι πρέπει να ψηφίσει τον Σαμαρά ...Κατοχικές δραχμές, μαυραγορίτες και συσσίτια "επιστρατεύτηκαν", για να βοηθηθεί ο Σαμαράς ...Ο Σαμαράς, που τελικά "θριάμβευσε" με το 17%.

Με βάση λοιπόν τις πραγματικές ψήφους, όλοι μαζί οι "μνημονιακοί" δεν ξεπερνούν το 30% ...Μνημονιακοί, αφελείς και τρομοκρατημένοι δεν ξεπερνούν το ένα τρίτο του πραγματικού εκλογικού σώματος ...Ένα ποσοστό, το οποίο δεν τους εξασφαλίζει σε καμία περίπτωση τη "λαϊκή εντολή" να εκτελέσουν το Μνημόνιο, εφόσον η σημερινή συγκυβέρνηση δεν έχει την απαιτούμενη "προβολή" στην κοινωνία ...Αυτό, δηλαδή, το οποίο θεωρούσε ως προαπαιτούμενο για τη σύνθεση κυβερνήσεως ο Βενιζέλος και μετά το "ξέχασε" ...Αυτό, το οποίο "ξέχασε" προφανώς μετά από εξασφαλίσεις και "εγγυήσεις" από την πλευρά του Σαμαρά ..."Εγγυήσεις" για το ακαταδίωκτο τόσο του ιδίου όσο και των "συντρόφων" του.

Έστω όμως κι έτσι, τα πράγματα δεν είναι απλά. Η νίκη αυτή δεν εξασφαλίζει τίποτε ιδιαίτερο, ούτε στον ίδιο ούτε στη Διαπλοκή, η οποία τον στήριξε. Πέρα από το γεγονός ότι θα "καταγραφεί" ως ο 13ος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, τίποτε δεν του εξασφαλίζει τη μακροημέρευση σε ένα πόστο με "γρουσούζικη" σειρά. Γιατί; Γιατί, όπως είπαμε, "ξεχάστηκε" το ζητούμενο των εκλογών. Πάνω στους πανηγυρισμούς τους, "ξέχασαν" το ζητούμενο. Ο Σαμαράς —επειδή "νίκησε"—, ο Βενιζέλος —επειδή εξασφάλισε "ατιμωρησία"— και ο Κουβέλης —επειδή έτσι του είπαν— συνέχισαν να πανηγυρίζουν και "ξέχασαν" το ζητούμενο αυτής της κυβέρνησης. Το ζητούμενο για την κυβέρνηση αυτήν δεν είναι να "υπάρξει" ...Το ζητούμενο για την κυβέρνηση αυτήν είναι να εφαρμόσει αυτά, τα οποία ο αρχηγός της δεσμεύτηκε ενυπογράφως ότι θα εφαρμόσει.

Άρα; Άρα, ο πραγματικός "αντίπαλος" αυτής της κυβέρνησης δεν είναι ο Τσίπρας ...Ο πραγματικός αντίπαλος αυτής της κυβέρνησης είναι η εφαρμογή των μέτρων του Μνημονίου ...Των μέτρων εκείνων, που το πανίσχυρο και καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ απέτυχε να επιβάλει ...Τα μέτρα, που ήταν η αιτία για την οποία "έπεσε" η κυβέρνηση Παπανδρέου ...Τα μέτρα, που έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους έξω από τη Βουλή να φωνάζουν "να καεί να καεί... ... ...". Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για "σοκ και δέος", που ο Σαμαράς δεν "βλέπει" στα μάτια. Ούτε "ψύλος στον κόρφο" του. Ούτε καν υποψιάζεται προς τα πού θα "πάμε" προς τον Σεπτέμβριο ...Την πολυδάπανη και ενεργοβόρα "πύλη" του χειμώνα.

Όταν το ΠΑΣΟΚ των σκληρών και διεφθαρμένων "μανδαρίνων" της εξουσίας δεν άντεξε την πίεση των "μέτρων", είναι δυνατόν να την αντέξει το "τσίρκο" της Συγγρού; Όταν το ΠΑΣΟΚ των αδίστακτων Βενιζέλων, Λοβέρδων, Πρωτοπαπάδων και Σιφουνάκηδων δεν αντέχει, θα αντέξει η ΝΔ του Νότη του Αρούλη και του Σταϊκούρα; ...Το ΠΑΣΟΚ, που καθ’ όλη τη διάρκεια της ύστερης Μεταπολίτευσης έλεγχε τα πάντα ...Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έλεγχε τον κρατικό και ιδιωτικό συνδικαλισμό ...Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έλεγχε τον κρατικό μηχανισμό ...Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έλεγχε όλα τα "ταμεία" του κράτους ...Το ΠΑΣΟΚ του "κληρονόμου" του Ανδρέα. Αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν άντεξε και "έπεσε". Αυτό το ΠΑΣΟΚ εξαφανίστηκε στις εκλογές που ακολούθησαν. Αυτό το ΠΑΣΟΚ διαδέχεται η ΝΔ του Αντωνάκη. Αυτό το πανίσχυρο ΠΑΣΟΚ —το οποίο εξαϋλώθηκε— προσπαθεί να υποκαταστήσει η έτσι κι αλλιώς ευάλωτη "παρέα" της Συγγρού.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο μιλάμε για "βέρτιγκο"; Κάπου εκεί μπερδεύτηκε ο Αντωνάκης με τις "ντρίπλες" του. Ζαλίστηκε από την "περιστροφή" και τις συνεχείς "κωλοτούμπες" του στη διάρκεια των εκλογών. Λειτουργώντας "μυωπικά", έβλεπε μέχρι εκεί που θα εξασφάλιζε τη νίκη και την Πρωθυπουργία και όχι αυτό, το οποίο συνεπαγόταν η Πρωθυπουργία αυτή. Έβλεπε τη "λαμπερή" καρέκλα του Πρωθυπουργού, αλλά δεν έβλεπε τα "καλώδια", τα οποία έφταναν σ' αυτήν, καθιστώντας την μια "ηλεκτρική καρέκλα". Αν ο Γιωργάκης έφυγε "νύκτα", ο συγκάτοικός του κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στη "φάκα". Αναπόφευκτα, εφόσον δείχνει να μην κατανοεί την πραγματικότητα. Δείχνει να μην κατανοεί ότι θα έρθει αντιμέτωπος με όλους εκείνους τους "λόγους", οι οποίοι "έριξαν" την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Αυτό —και μόνον να το σκεφτεί κάποιος— είναι τρομακτικό. Τόσο τρομακτικό, που θα έπρεπε ο Σαμαράς από τα συμβαίνοντα γύρω του να "ψυλλιάζεται" ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Είναι δυνατόν σε κυβέρνηση της Δεξιάς να απουσιάζει το Μητσοτακαίηκο; Είναι δυνατόν να απέχει από μια Κυβέρνηση Σωτηρίας τόσο η Ντόρα όσο και ο αδερφός της; Από πότε έγιναν υπερήφανοι και εύθικτοι οι Μητσοτάκηδες, για ν' αρνούνται πόστα σε κυβερνητικό πλιάτσικο; Από πότε έγιναν "ριψάσπιδες" οι Μητσοτάκηδες; Θα μας άφηναν, χωρίς να μας "σώσουν"; Θα πετούσαν τις "ασπίδες" τους, όταν γνωρίζουν ότι οι "ασπίδες" χωράνε περισσότερα πράγματα από ολόκληρες "βαλίτσες"; Μόνον από τη στάση των Μητσοτάκηδων θα έπρεπε ο Σαμαράς να καταλάβει ότι τον πάνε για "σφαγείο".

Προφήτες δεν είμαστε, αλλά είμαστε κάτι παραπάνω από σίγουροι ότι θα είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, ο οποίος θα χρειαστεί ελικόπτερο διαφυγής. Θα είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, ο οποίος θα κληθεί να αντιμετωπίσει την οργή ενός λαού, χωρίς να υπάρχει το συνδικαλιστικό "κολάρο" ελέγχου του. Αυτός και η κυβέρνησή του θα πρέπει ν' αντιμετωπίσει την κοινωνία, χωρίς να ελέγχει ο ίδιος και το κόμμα του κανέναν συνδικαλιστικό φορέα. Θα πρέπει να εξαθλιώσει εργαζόμενους και συνταξιούχους χωρίς καμία συλλογική "άμυνα". Θα πρέπει να ξεκινήσει ιδιωτικοποιήσεις-ξεπουλήματα, χωρίς αυτές να έχουν "υποστήριξη" εκ των έσω.

Με τα μέτρα, τα οποία προβλέπονται από το δεύτερο Μνημόνιο, θα απελευθερωθούν δυνάμεις, που δεν έχουμε ξαναδεί στη Μεταπολίτευση. Αυτό είναι το μέλλον του Σαμαρά και απ' ό,τι φαίνεται δεν το κατανοεί. Δεν "βλέπει" την καταιγίδα που έρχεται. Δεν βλέπει το "κύμα" δυσαρέσκειας, το οποίο "φουσκώνει" και μέχρι τον Σεπτέμβρη μπορεί να γίνει "Τσουνάμι" αντίδρασης. Δεν "βλέπει" τις αντιδράσεις ενός κόσμου, ο οποίος πλέον δεν έχει τη δυνατότητα επιβίωσης. Δεν "βλέπει" την κοινωνική βία, η οποία άρχισε να "φουσκώνει" μέσω της καθημερινής "έκρηξης" της εγκληματικότητας. Δεν βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτήν την κατάσταση, εφόσον είναι αναγκασμένος να εφαρμόσει το παπανδρεϊκό Μνημόνιο, το οποίο έχει ήδη υπογράψει. Με μια ισχνότατη κοινοβουλευτική δύναμη θα πρέπει να χρεωθεί και τις "αμαρτίες" των άλλων.

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι μόνος του έβαλε "θηλιά" στον λαιμό του. Γιατί; Γιατί έθεσε ο ίδιος τα κριτήρια με τα οποία θα κριθεί για τη θητεία του. Δεν μπορεί να εμφανιστεί σαν ο αδαής, ο οποίος απλά "κληρονόμησε" την άθλια κατάσταση. Πρόλαβε και, πάνω στην αγωνία του να εκλεγεί Πρωθυπουργός, απέδειξε ότι έχει —έστω και στοιχειωδώς— μια "εικόνα" της κατάστασης ...Της προδοτικής κατάστασης. Δυστυχώς για τον ίδιο πρόλαβε και "κατήγγειλε" τα εγκλήματα των προκατόχων και φίλων του. Ως εκ τούτου όμως —εκτός όλων των άλλων— θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τις δικές τους "καταγγελίες. Θα πρέπει να φανεί συνεπής και στους ψηφοφόρους του. Αυτό κι αν είναι απίθανο για τον πιτσαδόρο !! Γιατί; Γιατί δεν έχει στεγνώσει ακόμα η υπογραφή του για την ανάληψη της κυβερνητικής ευθύνης και παρουσιάζεται ήδη ασυνεπής απέναντι στους ψηφοφόρους του ...Έχει ήδη "απέναντί" του τους πιο καχύποπτους από αυτούς.

...Ο "Κομανέτσης" έκανε ήδη ό,τι στην πραγματική "μάχη" της πρώτης και πραγματικής εκλογικής αναμέτρησης διαβεβαίωνε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν θα έκανε ποτέ ...Έκανε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Αυτός, ο οποίος έλεγε ότι δεν θα γίνει "συνένοχος" με το ΠΑΣΟΚ, έγινε ήδη τέτοιος. Αυτός, ο οποίος έλεγε ότι δεν θα έσωνε το ΠΑΣΟΚ, είναι ήδη ο σωτήρας του. Έκανε ήδη αυτό, το οποίο τρόμαζε ολόκληρο τον αγανακτισμένο λαό και απλά δεν ήθελε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να συμβεί από τους "συνενόχους" της Μεταπολίτευσης. Μέσα σε ελάχιστες ημέρες προδόθηκε μια ολόκληρη παράταξη και ένα μεγάλο μέρος του λαού, το οποίο με την αποχή του απλά την διευκόλυνε για την επίτευξη του στόχου της.

Σε αυτήν την προδοσία πρωταγωνιστεί ο Σαμαράς ...Ο Σαμαράς, ο οποίος, ενάντια στη θέληση των οπαδών τού κόμματος του, συγκυβερνούσε με το ΠΑΣΟΚ —το οποίο μας έβαλε στο Μνημόνιο—, συγκυβερνά με αυτό και στην επόμενη περίοδο. Άρα; Άρα "ακυρώνει" από μόνος του τη βασική υπόσχεση, την οποία είχε δώσει ως κόμμα στους οπαδούς του και ως παράταξη στους Έλληνες πολίτες ...Ακυρώνει την υπόσχεση εκείνη, την οποία έδωσε σε έναν "πληγωμένο" λαό, ο οποίος απλά ήθελε να τιμωρηθούν οι εγκληματίες.

Ποια ήταν αυτή η υπόσχεση; Ότι, ακόμα κι αν εφάρμοζε το Μνημόνιο, ως τη μοναδική οδό σωτηρίας της ελληνικής οικονομίας, θα έκανε το ελάχιστο που θα μπορούσε ως Πρωθυπουργός ...Θα έκανε εξεταστική επιτροπή, για να εξευρεθούν τα αίτια, που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και βεβαίως να αποδοθούν εκεί που πρέπει οι όποιες ευθύνες υπάρχουν ...Εξεταστική για το "παιχνίδι" με τα ομόλογα, τις μυστικές συνεννοήσεις με τον Στρος Καν, τα CDS της "αγίας" οικογένειας ή τα "φουσκώματα" της ΕΛΣΤΑΤ. Πώς θα τα κάνει όλα αυτά, όταν ο βασικός κυβερνητικός εταίρος του είναι ταυτόχρονα και ο βασικός "κατηγορούμενος";

Όμως, ακόμα κι αν ήθελε να το κάνει, πόσο αμέτοχος είναι ο ίδιος από το "έγκλημα" αυτό; Έχει ή δεν έχει σχέση ο Σαμαράς με τη SIEMENS, η οποία μας οδήγησε στο ΔΝΤ; Την γνώριζε την SIEMENS, όταν "έριξε" την Κυβέρνηση Μητσοτάκη; Το γεγονός ότι ο Σαμαράς έχει υπάρξει μέλος της Μπίλντεμπεργκ, τον δεσμεύει στη συμπεριφορά του απέναντι σε εταιρείες-χορηγούς της, όπως η Goldman Sachs;
Tricolore Κυβέρνηση.

Η Κυβέρνηση της Bildeberg, Siemens και Goldman Sachs.

Τα πράγματα, δηλαδή, δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται. Ο Σαμαράς βρίσκεται ακάλυπτος στη μέση ενός "κάμπου", έχοντας παρεξηγήσει την ηρεμία που υπάρχει στο λεγόμενο "μάτι" του κυκλώνα. Κατά την άποψή μας ούτε ο ίδιος δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Δεν καταλαβαίνει ότι κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν τη θέλησή του να γίνει Πρωθυπουργός, ώστε να έχουν οι ίδιοι μια δεύτερη ευκαιρία, προκειμένου να "περάσουν" τα απάνθρωπα και εθνοκτόνα μέτρα, τα οποία απέτυχαν να "περάσουν" με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Περί αυτού πρόκειται. Ο Σαμαράς με ψήφους της Δεξιάς κέρδισε τις εκλογές για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ. Με τις ψήφους της Δεξιάς το βαθύ "σύστημα" ΠΑΣΟΚ έχει μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτοί "δουλεύουν" τον αφελή Αντωνάκη, για να έχουν τη δεύτερη ευκαιρία.

Στην πραγματικότητα ο Σαμαράς είναι Πρωθυπουργός "βιτρίνα". Είναι ένας Πρωθυπουργός "όμηρος" της Διαπλοκής και των τοκογλύφων ...Πραγματικός όμηρος με ό,τι συνεπάγεται η έννοια. Παριστάνει τον δεξιό Πρωθυπουργό μιας δεξιάς Κυβέρνησης, η οποία όμως είναι βαθύτατη Σημιτική ...Τόσο Σημιτική, που ο προκλητικός Βενιζέλος τολμά και αρνείται ακόμα να επιστρέψει το θωρακισμένο υπουργικό αυτοκίνητο. Γιατί; Γιατί είναι σίγουρος ότι δεν θα έχει συνέπειες γι' αυτό που κάνει. Γιατί είναι σίγουρος ότι το "σύστημά" του ελέγχει απόλυτα τον Σαμαρά ...Τον Σαμαρά, ο οποίος από τη στιγμή που ταπεινώθηκε στις πρώτες εκλογές γνώριζε ότι ήταν θέμα χρόνου να φάει "σουτ" από το κόμμα, το οποίο ποτέ δεν του "συγχώρεσε" την αποστασία. Αυτήν τη βεβαιότητα, που θα τον οδηγούσε στην πολιτική καταστροφή, εκμεταλλεύτηκε η Διαπλοκή και το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ που την στηρίζει και τον έθεσε υπό την ομηρία της.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι ο ίδιος ο Μπόμπολας στήριζε τον "δεξιό" Σαμαρά στις δεύτερες εκλογές; Οι "πρασινοφρουροί" του "καταπράσινου" Μέγκα απειλούνταν με απολύσεις, αν δεν στήριζαν το κόμμα της "Δεξιάς". Είναι φανερό ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ του πολιτικού "ερειπίου", που ονομαζόταν Σαμαράς και των ΜΜΕ της Διαπλοκής, που μπορούσαν να τον "αναστηλώσουν". Αυτή η Διαπλοκή τον υποχρέωσε να επαναφέρει στους "κόλπους" του κόμματος τη Ντόρα. Αυτή η ίδια η Διαπλοκή —και για τον προστατεύσει μέσα στην "ομηρία" του— τον υποχρέωσε να διαλύσει και να λεηλατήσει το ΛΑΟΣ. Το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ και οι τοκογλύφοι του ΔΝΤ αποφάσισαν να τελειώσουν το ΛΑΟΣ, για να προστατεύσουν τον πολύτιμο "όμηρό" τους.

Γι' αυτόν τον λόγο υπάρχουν και τα "ανεξήγητα" που τον αφορούν, αλλά —όπως φαίνεται— δεν τον απασχολούν. Γι' αυτόν τον λόγο κανέναν δεν απασχολεί ο χρόνος ανάρρωσής του. Ας καθυστερεί όσο θέλει, αφού ξέρουν τι να κάνουν αυτοί, οι οποίοι ανέλαβαν τη διαχείριση της οικονομικής πολιτικής. Αυτοί την "εντολή" περίμεναν και όχι την τεχνογνωσία του Αντωνάκη. Εμπόδιο θα τους είναι ο Σαμαράς, όταν επιστρέψει ως προϊστάμενος Πρωθυπουργός και όχι συμπαραστάτης. Μέχρι τώρα τον στήριζαν, γιατί μόνον αυτός μπορούσε να τους επαναφέρει στην εξουσία με την "ψήφο" του λαού. Γι' αυτό υπάρχουν τα "ανεξήγητα".

"Ανεξήγητο" είναι, για παράδειγμα, που όλοι οι "δανειστές" μας τρομοκρατούσαν τον ελληνικό λαό υπέρ του Σαμαρά τη στιγμή που αυτός υποσχόταν εξεταστικές εις βάρος των "δανειστών". Γι' αυτόν τον λόγο χάρηκαν τόσο πολύ στην Ευρώπη για το αποτέλεσμα των εκλογών παρ' όλες τις "απειλές". Ήταν βέβαιοι ότι ο Αντωνάκης δεν εννοούσε πραγματικά αυτά τα οποία έλεγε. Ήταν βέβαιοι ότι θα "δούλευαν" για άλλη μια φορά τον λαό. Νόμισαν ότι θα κατάφερναν και πάλι να εκτονώσουν τη λαϊκή οργή μακριά από τους δούλους τους. Θεώρησαν ότι κατόρθωσαν και —με την ψήφο του λαού— νομιμοποίησαν μια επίσης δική τους κυβέρνηση.

Αυτός ήταν ο λόγος των πανηγυρισμών τους. Στηρίχθηκαν στην "κοντή" μνήμη του λαού και στην απειλή της ακυβερνησίας. Εξευμένισαν το θηρίο, επιτρέποντάς το να πάει στις κάλπες, θεωρώντας ότι έλεγχαν τις επιλογές του ...Μεγάλη "επιτυχία" ...Όχι απλά δεν έπαθαν ζημιά εξαιτίας των εκλογών και της Δημοκρατίας, αλλά τα "φόρτωσαν" όλα στις "πλάτες" του λαού, μετατρέποντάς τον σε "συνένοχό" τους. Εκμεταλλεύτηκαν την απελπισία του ηγέτη της Δεξιάς και της φόρτωσαν τις "αμαρτίες" τους. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνον έσωσαν το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ, αλλά φόρτωσαν το κόστος των εγκλημάτων του στις πλάτες της Δεξιάς. Ο λαός εν αγνοία του "νομιμοποίησε" μια δική τους κυβέρνηση και ως γνωστόν ..."ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου".
Πώς όμως είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά; Ο λαός πράγματι ψήφισε την κυβέρνηση εκείνη, η οποία θα τον προστάτευε από τον "αναρχικό" Τσίπρα ...Την κυβέρνηση εκείνη, η οποία θα έβρισκε τους υπεύθυνους της προδοσίας, που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ ...Την κυβέρνηση εκείνη, που θα μας διατηρούσε στο Ευρώ και θα εξασφάλιζε τους μισθούς και τις συντάξεις ...Την κυβέρνηση των "νοικοκυραίων", που δεν θα άφηνε τους "κατσαπλιάδες" να καταστρέψουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας... ...Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι συνέβη. Το πρώτο και κυριότερο, που πρέπει να γνωρίζει, είναι ότι η κυβέρνηση-Σαμαρά είναι η διάδοχος της κυβέρνησης-Παπανδρέου ...Δεν είναι η διάδοχος της κυβέρνησης-Παπαδήμου. Η κυβέρνηση-Παπαδήμου ήταν ειδικού σκοπού. Ήταν απλά μια "υπηρεσιακή" κυβέρνηση, που εκ του πονηρού προσπάθησαν να "επιμηκύνουν" τη ζωή της, χωρίς όμως να το καταφέρουν. Δεν ήταν εκλεγμένη από τον λαό και είχε ως μοναδικό της σκοπό να "περάσει" από τη Βουλή την Δανειακή Σύμβαση και μόνον. Όλα τα άλλα ήταν εκ του πονηρού. Άρα; Άρα, για ν' αντιληφθούμε τι ακριβώς ψηφίσαμε στις τελευταίες εκλογές, θα πρέπει να θυμόμαστε ως λαός τον λόγο που τις "ζητήσαμε" ...Να θυμηθούμε ποιον —και γιατί— θέλαμε να "διώξουμε" και ποιον —και για ποιον λόγο— "φέραμε" στη θέση του.

Όμως, όπως αντιλαμβανόμαστε, κάπου την "πατήσαμε". Αν εξετάσει κάποιος τα δεδομένα, θα διαπιστώσει με τον πιο απόλυτο τρόπο ότι "παγιδευτήκαμε". Διώξαμε κάποιους και τους αντικαταστήσαμε με τους απόλυτα όμοιούς τους ..."Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς" ...Σαν τα εσώρουχα του γύφτου ...Η ίδια κυβέρνηση είναι στην ουσία. Η κυβέρνηση του Γιωργάκη, η οποία "έπεσε", είναι απολύτως ίδια με την κυβέρνηση-Σαμαρά, η οποία "ανέβηκε" ...Ίδια απολύτως — και αυτό δεν έχει σχέση μόνον με την ομοιότητα του Γιωργάκη ή του Αντωνάκη.

Δεν είναι μόνον η ομοιότητα αυτών των κυβερνήσεων στο επίπεδο των ηγετών τους....Όμοιες, δηλαδή, επειδή οι ηγέτες τους ήταν κολλητοί φίλοι, συμμαθητές και συγκάτοικοι των Κολεγίων και εκ των δεδομένων θα υπήρχε περίπτωση, λόγω αγάπης και φιλίας, να προστατεύσει ο ένας τον άλλον ...Πόσο μάλλον όταν αυτή η προστασία επιβάλλεται υποχρεωτικά, εξαιτίας άνωθεν εντολών ...Αναγκαστικά, εφόσον καί οι δύο είναι ομοτράπεζοι της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ ...Ανήκουν καί οι δύο στις λίστες δώρων του Χριστοφοράκου της Siemens ...Ανήκουν καί οι δύο στις λίστες δώρων του Blankfein της Goldman Sachs.

Αν όμως οι ομοιότητες μεταξύ των Πρωθυπουργών είναι εντυπωσιακές, θα εκπλαγεί ο αναγνώστης από τις ομοιότητες μεταξύ των υπουργών Οικονομικών ...Μεταξύ των Υπουργών, οι οποίοι πρέπει να διαχειριστούν την κατάσταση, η οποία προκαλεί την οργή του λαού. Η κυβέρνηση που "έπεσε", λόγω του ΔΝΤ, είναι απολύτως όμοια με την Κυβέρνηση που τη διαδέχεται. Γι' αυτόν τον λόγο παραλίγο να "σηκωθεί" από το καρότσι του ο Σόιμπλε, όταν πανηγύριζε τη νίκη του Antony. Ο λαός "νίκησε" στις τελευταίες εκλογές, αλλά ο Σόιμπλε δεν θα άλλαζε "συνομιλητές" στην Ελλάδα ...ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Γιατί; Γιατί ο θλιβερός Παπακωνσταντίνου δεν "μοιάζει" απλά με τον Ράπανο, αλλά είναι ίδιοι.

...Γιά να θυμηθούμε λοιπόν μερικά πράγματα, τα οποία θα μας είναι χρήσιμα στην αντίληψη των πραγμάτων. Γιατί πάντα θεωρούσαμε ως εξ αρχής αναξιόπιστο και ύποπτο προδοσίας τον Παπακωνσταντίνου; ...Γιατί είχε "βρόμικο" παρελθόν ...Γιατί ήταν σίγουρα εκβιάσιμος ...Εκβιάσιμος για πολλά πράγματα και από πολλούς ενδιαφερόμενους ...Εκβιάσιμος από τη Siemens, εφόσον στο διάστημα της μεγάλης λεηλασίας τού ΟΤΕ ο Παπακωνσταντίνου ήταν μέλος του διοικητικού του συμβουλίου. Για τι άλλο τον θεωρούσαμε αναξιόπιστο; Γιατί, στην περίοδο 2002-2004, όπου η Goldman Sachs έκανε τα περίφημα Swaps και το κράτος δανειζόταν παρανόμως τεράστια ποσά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της αθλιότητας, ο Παπακωνσταντίνου ήταν μέλος του "μαγειρείου" ...Ήταν μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ). Άρα εκ των δεδομένων μετά την Siemens και η Goldman Sachs μπορούσε να τον εκβιάζει.

Αυτόν τον άνθρωπο συμφώνησαν οι "συνένοχοι" της σημερινής συγκυβέρνησης να τον "διαδεχθεί" ο Ράπανος ...Ο άνθρωπος, δηλαδή, ο οποίος θα αναλάμβανε το κορυφαίο πόστο μιας κυβέρνησης, η οποία θα "αμφισβητούσε" το Μνημόνιο, θα ήταν ένας από τους βασικούς υπεύθυνους που φτάσαμε σ' αυτό ...Ο άνθρωπος, ο οποίος, λόγω θέσης, θα πρωτοστατούσε στις προσπάθειες μιας κυβέρνησης, που θα έστηνε εξεταστική, για να καταλογίσει ευθύνες σε βαθμό εσχάτης προδοσίας, θα ήταν ένας από αυτούς, που θα έπρεπε να κατηγορηθεί για την κατάσταση ...Αυτός θα διαχειριζόταν το υπουργικό πόστο, το οποίο θα απέδιδε ευθύνες προδοτών σε Παπανδρέου και σε Παπακωνσταντίνου, οι οποίοι ήταν οι πρωταγωνιστές αυτής της προδοσίας.

Ούτε στα έργα δεν μπορούν να συμβούν αυτά. Είναι δυνατόν από το "έργο" αυτού του Υπουργού να κινηθεί η κυβέρνηση-Σαμαρά εναντίον της προηγούμενης; Είναι δυνατόν ο Σαμαράς, ως πρόεδρος αυτής της κυβέρνησης, να έστελνε στο "απόσπασμα" τον κολλητό, φίλο, συμμαθητή, συμφοιτητή, συνοργανοπαίχτη και συνδαιτυμόνα στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ; ...Όχι βέβαια, θα έλεγε η λογική. Μήπως όμως η λογική θα έλεγε κάτι διαφορετικό για τον Ράπανο, ο οποίος εκ της θέσεώς του θα ήταν ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την αποκάλυψη του ρόλου του προκατόχου του;

Αυτό κι αν είναι αδύνατον. Γιατί; Γιατί ο Ράπανος είναι στην ουσία μια απόλυτα όμοια "έκδοση" του "Παπακωνσταντίνου". Όπου συμμετείχε ο Παπακωνσταντίνου —και το θεωρήσαμε "ύποπτο"— ο Ράπανος "προήδρευε" ...Δεν συμμετείχε απλώς, αλλά ήταν επικεφαλής. Ο υποψήφιος υπουργός της "γαλάζιας" κυβέρνησης ήταν ο "προϊστάμενος" τού "πράσινου" Παπακωνσταντίνου της "πράσινης" σημιτικής λαίλαπας. Όταν ο Παπακωνσταντίνου ήταν απλό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ —και άρα "πελάτης" της Siemens— ο Ράπανος ήταν πρόεδρος αυτού του συμβουλίου. Όταν ο Παπακωνσταντίνου συμμετείχε στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, ως απλό μέλος, ο Ράπανος προήδρευε. Όπου υπήρχε έγκλημα κατά του ελληνικού λαού και ο Παπακωνσταντίνου "συμμετείχε", ο Ράπανος "προήδρευε".

Από το 2000 μέχρι το 2004 —και άρα μέχρι να γίνει η "δουλειά", που μας οδήγησε στον "βόθρο" των Ολυμπιακών— ο Ράπανος ήταν αυτός, ο οποίος "μαγείρευε" τα στοιχεία, που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ. Ο Ράπανος ήταν ένας από τους βασικούς εγκληματίες, οι οποίοι μας "έσπρωξαν" με ψεύτικα στοιχεία στο "σφαγείο" του Ευρώ. Υπό την καθοδήγηση του Παπαδήμου, ως Προέδρου της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Ράπανος και ο Παπακωνσταντίνου "μαγείρευαν" τα στοιχεία εκείνα, που ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι μέσα σε λίγα χρόνια θα μας βύθιζαν στα χρέη και την υποτέλεια.

Από αυτόν τον άνθρωπο περιμένουμε να μας σώσει από το Μνημόνιο και βεβαίως να "αποκαλύψει" τον εγκληματία Παπακωνσταντίνου; Αυτόν τον άνθρωπο του βαθέως σημιτικού και τοκογλυφικού παρακράτους διάλεξε ο "δεξιός" Σαμαράς, για να μας "σώσει". Αυτόν "διάλεξε" ο Σαμαράς, ο οποίος υποτίθεται θα κατήγγειλε την προδοτική μεθόδευση, που μας οδήγησε στο ΔΝΤ ...Ο Σαμαράς, ο οποίος έπαιρνε τα "δωράκια" από την Siemens —όπως καθημερινά βλέπουμε να βγαίνουν αυτά στη δημοσιότητα—, "διάλεξε" ως Υπουργό του έναν εκβιαζόμενο από την Siemens και την Goldman Sachs ταυτόχρονα. Αν σκεφτεί κάποιος ότι ο συντονιστής των δωροδοκιών της Siemens —και άρα απόλυτος γνώστης των διεφθαρμένων— ήταν ταυτόχρονα και διοικητής της Deutsche Bank, καταλαβαίνει τι γίνεται.

Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε δεν είχαν να "φοβούνται" τίποτε από την "νέα" ελληνική κυβέρνηση. Με ένα τηλέφωνο στον "συντονιστή" Άκερμαν ή στον "διαχειριστή" Χριστοφοράκο, όλα θα έμπαιναν στη σωστή σειρά. Απέλυσαν τον έναν από τους συγκάτοικους και έβαλαν τον άλλο στη θέση του Πρωθυπουργού. Απέλυσαν τον έναν από τους υπαλλήλους τους και έβαλαν τον όμοιό του στη θέση του Υπουργού Οικονομικών. Στην θέση του Παπακωνσταντίνου θα έμπαινε κάποιος άλλος όμοιός του. Αυτό άλλωστε ήταν που τους ενδιέφερε. Ως τοκογλύφοι και υπάλληλοι τοκογλύφων, ήθελαν έναν δικό τους άνθρωπο στη θέση που τους ενδιαφέρει.

Ο Σαμαράς ήταν για το αγανακτισμένο πόπολο ...Για να νομίζει αυτό το πόπολο ότι ως κυρίαρχο "ζήτησε" εκλογές και "απέλυσε" τον προηγούμενο Πρωθυπουργό ...Το κυρίαρχο πόπολο, που εκτόνωσε τα πάθη του μέσα από την εκλογή του Αντωνάκη ...Του Αντωνάκη, που απλά θα "προεδρεύει". Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο λαός ψήφισε για "διακοσμητικό" Πρωθυπουργό και η Διαπλοκή με τους δανειστές ψήφισαν για πραγματικό Υπουργό Οικονομικών ...Δύο διαφορετικές εκλογές μέσα από τις ίδιες κάλπες. Στην πραγματικότητα οι ιμπεριαλιστές τον Ράπανο προόριζαν για "νικητή" των εκλογών ...Τον Ράπανο ήθελαν για "συνομιλητή" τους στη θέση του Παπαδήμου. Ο Ράπανος ήθελαν να πάρει τα κλειδιά του υπουργείου του Βενιζέλου, για να μην δει κάποιος εκτός "κυκλώματος" τα "λερωμένα" και τα "άπλυτα", που άφηνε πίσω του ο χοντρός.

Αυτό ακριβώς ήταν το ζητούμενο για τη συμμορία. Δεν ήθελαν —εκτός από τους ίδιους— να έχει κανένας άλλος πρόσβαση στο "ταμείο" ...Να μην δει κοινός "θνητός" τι έχουν υπογράψει με τους δανειστές ...Να μην γνωρίζει κανένας άλλος ποια είναι τα ταμειακά διαθέσιμα του ελληνικού κράτους και άρα ποιες οι δυνατότητές του να διαπραγματεύεται ...Να μην γνωρίζει κανένας άλλος ποια είναι η κατάσταση στο Ταμείο Αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας ...Να μην γνωρίζει κανένας τι γράφει η έκθεση Black Rock ...Να μην γνωρίζει κανένας ποιοι τοκογλύφοι δεν "κουρεύτηκαν" καθόλου στο PSI και πληρώνονται ακόμα και σήμερα δισεκατομμύρια από το υστέρημα του λαού ...Να μην γνωρίζει κανένας ποιοι εγκλημάτησαν εις βάρος όλων των ασφαλιστικών ταμείων.

Αυτό τους ενδιαφέρει από αυτήν την κυβέρνηση. Όλα έγιναν για το Υπουργείο Οικονομικών. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε το Μέγαρο Μαξίμου ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών ούτε αυτό της Άμυνας ή του Πολιτισμού ...Τους ενδιαφέρει το "ταμείο" ...Τους ενδιαφέρει να πάρουν τα χρήματα των δανείων και να τα μοιραστούν μεταξύ τους όπως το έχουν σχεδιάσει ...Τους ενδιαφέρει να μην γνωρίζει κανένας τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στα "άδυτα" των οικονομικών υπηρεσιών τού "κατακτημένου" κράτους ...Εκεί όπου ήδη φτιάχνουν τα "φέουδά" τους οι ξένοι "επίτροποι" των δανειστών και των τοκογλύφων ...Να γνωρίζουν μόνον οι Ράιχενμπαχ και οι Τόμσεν τι συμβαίνει με τα θησαυροφυλάκια του ελληνικού λαού.

Η συγκυβέρνηση των συνενόχων.
Η συμμορία των καθηγητών.


Στο πρόσωπο αυτού του "έντιμου" ανθρώπου "συμφώνησαν" όλοι οι συμμετέχοντες στην συγκυβέρνηση. Ποιοι όμως είναι αυτοί οι συγκυβερνήτες; ...Ο Βενιζέλος, κατ’ αρχήν ...Ο μέγας ηγέτης ...Ο ηγέτης του 12,27%, που, αν το συνδυάσει κάποιος με την αποχή του 40%, θα δει ότι μιλάει για έναν χοντρό Τσήμερο, που έχει την απαίτηση να συγκυβερνά ...Ο "καθηγητής" κολλητός του "καθηγητή" Σημίτη ...Ο προδότης Βενιζέλος, του "ανεύθυνου" των διεφθαρμένων υπουργών και των Ολυμπιακών Αγώνων της σπατάλης ...Ο δωσίλογος Βενιζέλος ο οποίος "διαπραγματεύτηκε" με τους ξένους και "κούρεψε" μόνον τους Έλληνες εργαζομένους και τους Κυπρίους αδελφούς.

...Ο άθλιος Βενιζέλος, ο οποίος εκβιάζει ολόκληρο τον κόσμο, εφόσον ακόμα κρατάει για λογαριασμό του το περίφημο CD με τα ονόματα των Ελλήνων, οι οποίοι διαθέτουν παράνομους λογαριασμούς στην Ελβετία ...Ο άθλιος Βενιζέλος, ο οποίος δεν μας έχει εξήγησε ποτέ πώς είναι δυνατόν κάποιος κρατικός υπάλληλος, όπως είναι ο ίδιος, να βρεθεί με λογαριασμούς εκατομμυρίων ευρώ και πόσων άλλων ακόμη, τα οποία δεν γνωρίζουμε. Αυτός ο Βενιζέλος του ΔΝΤ και της διαπραγμάτευσης δεν φοβάται τη συγκυβέρνηση με τον Σαμαρά και τον Ράπανο ...Δεν φοβάται τα σκανδαλώδη "υπόλοιπα", τα οποία θα βρει ο Ράπανος στα αρχεία του Υπουργείου Οικονομικών.

...Γνωστοί και φίλοι είναι από την εποχή που εκείνος ήταν Υπουργός Πολιτισμού ...που σπαταλούσε παράνομα αυτά, τα οποία του εξασφάλιζε —επίσης παράνομα— ο Ράπανος. Επιπλέον, τους συνδέει και η υπόθεση ΟΤΕ. Τι να φοβάται αυτός, που, ως Υπουργός, ξεπούλησε τον ΟΤΕ, από αυτούς, που, ως Διοικητικό Συμβούλιο, τον λεηλάτησαν, προκειμένου να ξεπουληθεί; Δεν φοβάται αυτούς, οι οποίοι ανήκουν στις ίδιες λίστες της Siemens. Ο Ράπανος είναι αυτός, ο οποίος "δικαιώνει" τους δεξιούς, που ψήφισαν "Δεξιά", για να τιμωρηθεί το βαθύ παρακράτος του ΠΑΣΟΚ ...Ο Ράπανος θα δώσει πραγματική "αξία" στην ψήφο τους ...Πραγματικά θα μετατρέψει την ψήφο τους σε "λαιμητόμο" ...Μικρή "λαιμητόμο", που κόβουν τα πούρα οι διαπλεκόμενοι.

Την ίδια ασφάλεια νιώθει και ο Κουβέλης ...Ο "καλοκάγαθος" Κουβέλης ...Ο εμετικός Φανούρης, ο οποίος "κατασκευάστηκε" από ντόπιες και ξένες μυστικές υπηρεσίες λίγες ημέρες πριν τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ και προκειμένου να μην μετακινηθεί ανεξέλεγκτα ο κόσμος του προς τα Αριστερά ...Ο Κουβέλης, ο οποίος ενσαρκώνει το πλέον άσχημο πρόσωπο της μεταπολεμικής Αριστεράς των χαφιέδων της κρατικής Ασφάλειας, που παρίσταναν τους κοινωνικούς "αγωνιστές" ...Φάτσα "οσιομάρτυρα" και ψυχή δωσίλογου. Έτσι ήταν πάντα οι επιφανείς τής Αριστεράς και "αναγνωρισμένοι" από τη Δεξιά για τους "αγώνες" τους ...Τέτοιος αγωνιστής ήταν και ο Κουβέλης ...πάντα "πρόθυμος" να εξυπηρετήσει αυτούς, τους οποίους προηγουμένως όριζε ως "εχθρούς" ...Τρόφιμος όλων των γνωστών και αγνώστων κρατικών υπηρεσιών.

...Μια ζωή χαφιές ο Φώτης ...Από τα νιάτα του, εφόσον ήταν ένας σταλινικός, ο οποίος "αγωνίστηκε" για τη Δημοκρατία υπό την "επίβλεψη" της Μόσχας ...Αριστερός με "διώξεις" και "ένσημα" ...αλλά και τεράστια περιουσία ...Το τερπνόν μετά του ωφελίμου ...Μεγάλη "μούχλα" ο Φώτης. Τώρα τον κατάλαβε από την "καλή" και ο φίλος του ο Χατζησωκράτης, τον οποίο ο "δημοκράτης" Φώτης έδιωξε από τη Βουλή, για να εξυπηρετήσει "άλλους". Όταν λέμε "άλλους", να μην πάει το μυαλό τού αναγνώστη στους προφανείς, που είναι η κοπέλα η οποία εκλέχθηκε βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία ..."Άλλους", όταν λέμε, εννοούμε τους "συνεταίρους" και τα "αφεντικά".

Ο Χατζησωκράτης ήταν υπεύθυνος της χάραξης της οικονομικής πολιτικής της ΔΗΜΑΡ. Αυτό πιθανολογούμε ήταν το "αμάρτημά" του. Το πιθανότερο, δηλαδή, είναι ότι, λόγω "συγκυβέρνησης, έγινε γνώστης πολλών μυστικών του "ταμείου" και άρα επικίνδυνος. Πολλοί δεν θα ήθελαν ένα τέτοιο άτομο "θωρακισμένο" με τη βουλευτική ασυλία. Τον ήθελαν εξωκοινοβουλευτικό και άρα ευάλωτο σε όλων των ειδών τις απειλές. Κατά συνέπεια τον "έφαγαν" μέσω του "οσιομάρτυρα" Κουβέλη ...Κατάλαβε πλέον και ο Χατζησωκράτης τι σημαίνει "φιλία" για τον Φανούρη της πολιτικής σκηνής ...Για τον επαγγελματία "καλοκάγαθο" της Αριστεράς ...Αυτός ο Κουβέλης για το "καλό" μας στήριξε την κυβέρνηση της "Δεξιάς" ...Συμφώνησε επίσης στο πρόσωπο του Ράπανου.
...Πολύ εύκολα συμφώνησε. Γιατί άραγε; Μήπως έχει σχέση με το γεγονός ότι ο Κουβέλης ήταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης στην εποχή του "βρόμικου" 89; ...Στην εποχή που η Siemens, μέσω Σαμαρά, "έστηνε" το κόλπο του ΟΤΕ ...Στην εποχή που το ΚΚΕ του "σύντροφου" Φλωράκη έπρεπε να βοηθήσει τον γιο τού ταμία τού Εμφυλίου ...Τον γιο του Πέτρου Κόκκαλη, ο οποίος μέσα σε λίγα χρόνια από φτωχοχαφιές ξένων υπηρεσιών θα γινόταν μεγιστάνας. "Χρωστούσε" το ΚΚΕ στον Κόκκαλη και αν δεν τον "ξεπλήρωνε", πολλά από τα μυστικά των χαφιέδων του Περισσού θα έβγαιναν στη φόρα. Ο πρώην σταλινικός Κουβέλης ήταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος δεν αναρωτήθηκε ποτέ για το πώς θα μπορούσαν οι κομματάρχες να "βοηθήσουν" με κρατικό χρήμα τον γιο του παλιού τους "φίλου".

Εκείνης της "παρέας" μέλος, φίλος και συνένοχος ήταν ο "αριστερός" Φώτης ...Της παρέας των παλιών δωσίλογων, που αντιπροσώπευε ο Σαμαράς και ο Μητσοτάκης και των σταλινικών του Χαρίλαου ...Τα "παιδιά" του Ζαχαριάδη και των δωσίλογων, που έκαναν τον στημένο Εμφύλιο, για να γλιτώσουν όλοι μαζί ...Της παρέας του Λαμπράκη και του Κόκκαλη, που με τον Μητσοτάκη "έστρωναν" τον δρόμο του Σημίτη, ο οποίος θα μας οδηγούσε στο ΔΝΤ και την εθνική υποταγή ...Στην κυβέρνηση-Σημίτη, που όλα της τα εγκλήματα τα δρομολόγησαν οι σημερινοί πρωταγωνιστές ...Ο Βενιζέλος, ο Παπακωνσταντίνου, ο Ράπανος, ο Παπαδήμος και όλες οι δυνάμεις που υποστήριξαν ο Σόιμπλε και η Μέρκελ ...Όλες οι δυνάμεις, που τους έχουν σε "λίστες" στο Βερολίνο.
Πώς συνδέεται ο Κουβέλης με αυτήν τη συμμορία των "καθηγητών"; Συμβολικά. Ο Κουβέλης είναι αυτός, ο οποίος προσπάθησε να υπερασπιστεί μια άλλη συμμορία καθηγητών ..."Προοδευτικών" καθηγητών με "συντηρητικά" γούστα ..."Δημοκρατών" καθηγητών με προτίμηση στις σάουνες και τις Φερράρι ...Μια συμμορία ομοϊδεατών, φίλων και συνοδοιπόρων του Σημίτη, του Γιαννίτση και του Βενιζέλου ...Μια συμμορία, που η τύχη θέλησε να καταδικάζονται με βαριές ποινές την ώρα που οι "συνάδελφοί" τους εξακολουθούν να εγκληματούν και να προσπαθούν να σβήσουν τα ίχνη τους. Η συμμορία της Παντείου, δηλαδή, είναι ένα "δοχείο", το οποίο "συγκοινωνεί" με τη συμμορία, που μας έβαλε στο ΔΝΤ.

...Ομοειδή ανθρωπάκια με εκείνους είναι αυτοί, οι οποίοι σήμερα πρωταγωνιστούν στη "χρεοκοπία" μας ...Τα ανθρωπάκια τύπου Σημίτη και Γιαννίτση. Όλοι μιλάνε για την περίοδο-Σημίτη, αλλά αγνοούν ότι ο Γιαννίτσης είναι από τους βασικούς "αρχιτέκτονες" της περιόδου αυτής. Δεν υπήρξε ποτέ κυβέρνηση-Σημίτη από μόνη της. Ο Γιαννίτσης ήταν το alter ego του Σημίτη ...Ταμίας του και οικονομικός του σύμβουλος "εξ' απ’ ανέκαθεν". Πολύ πριν γίνει Πρωθυπουργός ο Σημίτης, ήταν οικονομικός του σύμβουλος ο Τάσος. Γερμανοτραφείς και γερμανολάτρες καί ο δύο τους. Συμπληρωματικά πλάσματα είναι αυτοί οι δύο "ευνούχοι" ...Οι δύο χαντούμηδες της "επιστήμης" ...Οι μικροτσούτσουνοι της κοινωνικής "αντίστασης" ...Οι δύο νάνοι, που πάντα προσπαθούσαν δια της συνεργασίας να συμπληρώσουν έναν ολόκληρο άνθρωπο ...Τα "εκφυλισμένα" DNA ...Η "σκλήρυνση κατά πλάκας" του ανθρώπινου είδους.

Αυτοί οι δύο εκμεταλλεύτηκαν το "κενό" της δεσποτικής παπανδρεϊκής περιόδου και δημιούργησαν τη δεσποτική "συμμορία" των "καθηγητών". Έψαξαν και βρήκαν τα όμοιά τους ανθρωπάκια και έχτισαν μια "συμμορία" θρασύδειλων ανθρώπων, που με τις "πλάτες" των προστατών τους μπορούν να κάνουν τα πάντα. Έψαξαν και βρήκαν όλους εκείνους τους στραβούς, τους κουτσούς και τους χοντρούς, για να τους "θεραπεύσουν" μέσω της εξουσίας. Από τη στιγμή που κατάφεραν να εμφανίσουν τον αυτιστικό Βέλτσο σαν ενδιαφέροντα ρήτορα, ήταν δεδομένο ότι θα στόχευαν να εμφανίσουν σαν "γοητευτικό" τον Σημίτη ...Ολόκληρο ΔΟΛ είχαν από "πίσω" τους.

Έτσι λειτουργούσαν πάντα ...Ομαδική προσπάθεια, κοινοί στόχοι ...Συνωμότες της κακιάς ώρας. Να ακούσεις τον Βέλτσο να συζητά με τον Σημίτη και τον Γιαννίτση και να σε πιάσει "ναυτία" από τα "φάλτσα". Να ακούσεις τα ελληνικά των "καθηγητών" και να εκτιμήσεις τα σουαχίλι. "Σκοτεινοί" άνθρωποι, που μέσα από τη "σκιά" μπορούσαν να κάνουν οποιοδήποτε έγκλημα. Κομπλεξικοί άνθρωποι, που γνώριζαν ότι θα μπορούσαν να διατηρηθούν στην κορυφή μόνον μέσω συνθηκών αναξιοκρατίας και ως εκ τούτου ήταν έτοιμοι να υπηρετήσουν ακόμα και τον διάολο.

Αυτοί οι σιχαμένοι άνθρωποι ήταν, που μας "έσπρωξαν" παράνομα στο "σφαγείο" του χρηματιστηρίου και μετά μας ειρωνεύονταν. "Ας προσέχαμε"... μας έλεγαν, προστατευμένοι από τους νόμους του Βενιζέλου ...Μια συμμορία, που, δυστυχώς για την ίδια, δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τον τόπο του εγκλήματος και δυστυχώς για εμάς συνεχίζει να εγκληματεί. Αυτή η συμμορία είναι σήμερα, που, πίσω από τις όποιες "επίσημες" κυβερνήσεις, χειρίζεται το οικονομικό μας θέμα ...Η συμμορία εκείνη, η οποία συνομιλεί μυστικά με όλους τους τοκογλύφους, που καταστρέφουν τη χώρα.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Μια χαρά μάς "δούλεψαν" για άλλη μια φορά. Δωσίλογοι και αφεντικά δεν έχασαν τον έλεγχο ούτε για μια στιγμή. Από τον Γιωργάκη της Goldman Sachs πήγαμε κατ’ ευθείαν στον Παπαδήμο της Goldman Sachs επίσης ...Από το Κολέγιο Αθηνών πήγαμε στο Κολέγιο Αθηνών. Τις λίγες ημέρες της υπηρεσιακής κυβέρνησης ανέλαβε ο γιος του δωσίλογου Πικραμένου ...Ο απόφοιτος του γερμανικού "Κολεγίου" και "παρών" σε πολλές λίστες της γερμανικής πρεσβείας ...Ο συμμαθητής του Γιαννίτση στο Γερμανικό Κολέγιο, το οποίο κάποτε χρηματοδοτήθηκε και από τους ίδιους τους Ναζί. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες αδυνατούμε να αναδείξουμε έναν έστω και υπηρεσιακό Πρωθυπουργό. Οι Πρωθυπουργοί στην Ελλάδα είναι "προνόμιο" μόνον για τα Κολέγια των χαφιέδων των ξένων δυνάμεων. Μετά το "διάλειμμα" της γερμανικής σχολής η εξουσία επέστρεψε και πάλι στο Αμερικανικό Κολέγιο ...Στον απόφοιτο Αντώνη ...Στον αδερφό του Προέδρου του Ιδρύματος ...Στον εγγονό του ιδρυτή του.

Όμως, οι εξελίξεις δεν δείχνουν να τους ευνοούν. Η "καταιγίδα", άσχετα με το αν τη "βλέπει" ή δεν τη "βλέπει" ο Αντωνάκης, έχει αρχίσει να "φαίνεται". Με "συνοδοιπόρους" τον Βενιζέλο και τον Φανούρη δεν θα πάει πολύ μακριά. Ήδη ο Βενιζέλος τον πιέζει να δημιουργήσουν "εθνική" ομάδα διαπραγμάτευσης. Επιδιώκει ο χοντρός να πηγαίνουν μαζί στις ευρωπαϊκές συναντήσεις. Γιατί; Γιατί ο βουλιμικός της Θεσσαλονίκης φοβάται ...Φοβάται γι' αυτά τα οποία μπορεί να μάθει ο Σαμαράς γι' αυτόν στην Ευρώπη ...Φοβάται γι' αυτά τα οποία θα του αποκαλύψουν οι Ευρωπαίοι για τον προκάτοχό του, όταν θα τον πιέζουν στις διαπραγματεύσεις.

Αυτός είναι ο μέγας φόβος του καθηγητή Βενιζέλου ...Φοβάται μήπως η επαφή του Σαμαρά με την εξουσία —και τις πληροφορίες που αυτήν συνεπάγεται— αντιστρέψει τους όρους και πέσει ο ίδιος θύμα εκβιασμού από τον Σαμαρά. Γι' αυτόν τον λόγο θέλει να έχει φυσική παρουσία σε όλες τις συναντήσεις τού Σαμαρά στην Ευρώπη. "Καίγεται" στην κυριολεξία να "κλείσει" άπαξ το θέμα του Μνημονίου ...Ο Βενιζέλος, ο οποίος δήθεν διαπραγματεύεται με τον Σαμαρά την "ατιμωρησία" για τον ΓΑΠ και τον Παπακωνσταντίνου, ενώ στην πραγματικότητα διαπραγματεύεται μόνον για τον εαυτό του.
Ούτε θέλει να σκέφτεται ο χοντρός τι θα γίνει και τι θα πάθει ο ίδιος, αν αποκαλυφθεί πώς έγιναν τα "κουρέματα" των ομολόγων μόνον εις βάρος των Ελλήνων και όχι εις βάρος των τοκογλύφων. Δεν θέλει να σκέπτεται ότι κάποτε θα αποκαλυφθεί το έγκλημα του ΟΤΕ ...Το έγκλημα του ξεπουλήματος ενός Οργανισμού μείζονος εθνικής σημασίας με τεράστια οικονομική αξία ...Το έγκλημα του ξεπουλήματος ενός σοβαρού ποσοστού του και του μάνατζμέντ του για χρήματα τόσα, που ο Οργανισμός βγάζει σε ένα τρίμηνο.

Τα πράγματα όμως δεν φαίνεται να πηγαίνουν καλά ...Καθόλου καλά. Ήδη ο Ράπανος την "κοπάνησε". Είναι προφανές ότι την "κοπάνησε" αν σκεφτεί κάποιος τη μεθόδευση που ακολούθησε. Σαν τους κοινούς κακοποιούς, οι οποίοι τρέχουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία, για να πάρουν "δικαιολογητικό", ώστε να αναβληθεί η δίκη τους ...Λιποθυμικό "επεισόδιο" χωρίς σαφή ασθένεια ..."Επεισόδιο", το οποίο "υποχρεώνει" τους γιατρούς να σε "κρατήσουν", άσχετα με το τι πιστεύουν για την κατάστασή σου. Κάτι σαν τον "αυτοκτονικό ιδεασμό" του κολλητού του Θέμου. Αυτό έκανε και ο Ράπανος ...Τα "παπατζηλίκια" των απατεώνων. Φόρεσε την πιτζάμα του, πήρε παραμάσχαλα έναν ορό και περιμένει να περάσει η "μπόρα". Στο ιδιωτικό "Υγεία" κατέφυγε, για να αποφύγει τον έλεγχο της υγείας του ο ομορφάντρας της Διαπλοκής...Εκεί όπου μπορείς να πληρώσεις και να πάρεις ό,τι γνωμάτευση θέλεις και σε βολεύει.

Λογική μάς φαίνεται η στάση του πονηρού Ράπανου. Ήταν αρκετά έμπειρος, για να δει το "κακό" να έρχεται. Θα "αυτοκτονούσε", αν αναλάμβανε τη θέση του Υπουργού Οικονομικών. Αυτός είδε κι έπαθε να "ξεχαστεί" ο ρόλος του στο έγκλημα της ένταξης της χώρας στο Ευρώ και στο ΔΝΤ και θα πήγαινε τώρα στα καλά καθούμενα ν' αναλάβει όλο το βάρος του; ...Είδε κι έπαθε να "ξεχαστεί" ο ρόλος του ως κρατικός αξιωματούχος την εποχή του swap και θα πήγαινε τώρα να ξαναμπλέξει; ...Τώρα, που "ιδιωτεύει" πολυτελώς; Με ποιο κίνητρο; Ούτε καν οικονομικό κίνητρο δεν υπάρχει για την περίπτωσή του.

Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας είναι ...Ο απόλυτος ορισμός του παρασιτικού "χρυσοκάνθαρου". Θα παρατήσει μια θέση, η οποία του εξασφαλίζει πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ τον χρόνο με άπειρα κρυφά μπόνους για μια θέση, η οποία δεν φτάνει τις εκατό χιλιάδες ευρώ; Θα παρατήσει μια θέση στα "μετόπισθεν", η οποία του επιτρέπει να "ροκανίζει" και τα κλοπιμαία από την εποχή Σημίτη για μια θέση, που μέσα σε ένα εξάμηνο μπορεί να τον κάνει να ψάχνει για σπίτι στο εξωτερικό; ...Μια θέση, η οποία μπορεί να τον κάνει μισητό όσο τον ΓΑΠ, ή τον Παπακωνσταντίνου, οι οποίοι ήδη ψάχνουν τρόπους να "δραπετεύσουν" από τη χώρα;

Αφελής θα ήταν αν το έκανε ...και ένας πονηρός τοκογλύφος, όπως είναι ο Ράπανος, δεν μπορεί να είναι αφελής. Αν όμως συμβαίνει αυτό, γιατί αποδέχθηκε —έστω και σε πρώτη φάση— τη θέση; Γιατί δεν την αρνήθηκε εξ αρχής με το που του έθεσαν το αίτημα; Γιατί πιθανότατα δεν μπορούσε. Εξ’ αρχής θα πρέπει να περιλαμβανόταν η παρουσία του στα "προαπαιτούμενα" της νέας Κυβέρνησης ...Επιλεγμένος από τους συνενόχους και τους εκβιαστές τους ...Επιλεγμένος από τους "καθηγητές" ...Επιλεγμένος από τους Σημίτιδες, τους Παπαδήμους, τους Γιαννίτσηδες, τους Βενιζέλους αλλά και την Siemens, την Goldman Sachs και τα άλλα τα παιδιά.

Σε αυτούς δεν μπορούσε να αρνηθεί, γιατί θα κινδύνευε αν τους εξόργιζε ...Στους "καθηγητές" δεν χωρούσαν "καθηγητιές". Δεν μπορούσε να τους αρνηθεί με τρόπο τέτοιο, που να φαίνεται ότι τους "πουλάει". Γνώριζε πόσο εκδικητικοί και πόσο κομπλεξικοί ήταν και δεν θα τολμούσε να τους προκαλέσει. Έτσι και δέχθηκε σε πρώτη φάση, για να μην θεωρηθεί μη συνεργάσιμος και τον "στοχοποιήσουν". Πρώτα δέχθηκε και μετά παρίστανε τον άρρωστο ...Όπως η Βουγιουκλάκη, που δεν ήθελε να πάει στο σχολείο ...Πρόθυμος, αλλά "ατυχής" ...Το πνεύμα πρόθυμο, αλλά η σάρξ... Θα περίμενε μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Μόλις λυνόταν το πρόβλημα με κάποιον άλλον "καθηγητή", θα έβγαινε από το νοσοκομείο "φρεσκαδούρα".

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει πρόβλημα ...Πρόβλημα για τη "δεξιά" κυβέρνηση, η οποία πρέπει να κυβερνήσει, αλλά και έχει υποσχεθεί να τιμωρήσει αυτούς, οι οποίοι μας "έβαλαν" στο Μνημόνιο. Τι θα κάνει τώρα η Δεξιά, που απέτυχε το κόλπο με τον Ράπανο; Πού θα βρει άλλον τόσο καλό συνένοχο και επιθυμητό από την Siemens, την Goldman Sachs και από την τοπική Διαπλοκή; Πού θα βρει η Δεξιά ένα τέτοιο επιθυμητό στέλεχος, που να διαδεχθεί τον Παπακωνσταντίνου ή τον Παπαδήμο ή τον Ράπανο, οι οποίοι από το 2000 μέχρι το 2004 "μαγείρευαν" τα "θανατηφόρα" Swaps, που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ;

...Τη "ρεζέρβα" τους έτσι κι αλλιώς την ξόδεψαν. Ο "καθηγητής", ο οποίος θα διαδεχόταν τον "καθηγητή" Βενιζέλο, χωρίς να τον κλείσει φυλακή για τα εγκλήματα που διέπραξε, "ξοδεύτηκε". Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του γιου του δωσίλογου Πικραμένου ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών ο "καθηγητής" Ζανιάς. Ποιος ήταν αυτός; ...Ο "Νέστορας Μάτσας" της εποχής του Μνημονίου ...Ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών και Οικονομίας της περιόδου Σημίτη ...Ο γενικός γραμματέας της περιόδου 2001-2004 ...Ο συντονιστής της "συμμορίας" που "μαγείρευε" το swap και αυτός ο οποίος τυπικά ασκούσε τον υπηρεσιακό έλεγχο των οικονομικών υπηρεσιών της κυβέρνησης-Σημίτη...

Αυτός, που, ως καθ’ ύλην αρμόδιος υπηρεσιακός παράγοντας, τα "μαγειρέματα" της συμμορίας της Goldman Sachs τα σέρβιρε σαν εθνικό μας "πιάτο" ...Αυτός, που "έσπρωχνε" τα δισεκατομμύρια στον Υπουργό Πολιτισμού Βενιζέλο, ο οποίος τα μοίραζε στη Διαπλοκή υπό την "πίεση" του "ολυμπιακού" κατεπείγοντος ...Ο εκλεκτός του "Συγκροτήματος", εφόσον, όποιον ήθελε να ευνοήσει ή να χαρτζιλικώσει η Διαπλοκή, τον έβαζε στα μισθολόγιά της σαν αρθρογράφο της ...Ο "συνάδερφος" και κολλητός του "καθηγητή" Σημίτη ...Ο "συνάδερφος" και κολλητός του "καθηγητή" Γιαννίτση ...Του ίδιου Γιαννίτση, ο οποίος συμμετείχε επίσης στην ίδια κυβέρνηση ...Του ίδιου Γιαννίτση, ο οποίος ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των ΕΛΠΕ στην εποχή της προετοιμασίας για το μεγάλο πλιάτσικο του ΤΑΙΠΕΔ ...Του ίδιου τραυλοΓιαννίτση, ο οποίος προηγουμένως συμμετείχε στο Δ.Σ. του Συγκροτήματος Λαμπράκη.

Μιλάμε ότι οι άνθρωποι είναι απίστευτοι. Όχι απλά εκτίθενται, αλλά στην κυριολεξία το έχουν "χάσει". Η κυβέρνηση της Δεξιάς, η οποία υποτίθεται υποσχέθηκε στην παράταξη της Δεξιάς να τιμωρήσει το "βαθύ" ΠΑΣΟΚ για τα εγκλήματά του, χρησιμοποιεί το απώτατο "βάθος" του. Με άλλοθι την δήθεν συγκυβέρνηση —όπως υποκριτικά παρατήρησε και ο Βενιζέλος— ο Σαμαράς χρησιμοποιεί τη "λάσπη" του "πάτου" του ΠΑΣΟΚ ...Χρησιμοποιεί αυτούς, τους οποίους το ίδιο το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να "ξεχάσει" ...Αυτούς, οι οποίοι έπαιρναν τις τσάντες με τα χρήματα της Siemens και όταν τους αμφισβητούσες σε χαρακτήριζαν εθνικιστή ...Αυτούς, οι οποίοι αναγκάζουν τους πιο φανατικούς Πασόκους να σκύβουν το κεφάλι από ντροπή, όταν αναφέρονται σ' αυτούς.
...Τα "ξερατά" ολόκληρης της Μεταπολίτευσης ...Οι εκλεκτοί του ΔΟΛ....που κάποτε ανήκε στους Ναζί ...Οι κορυφαίοι των λιστών του Άκερμαν και του Χριστοφοράκου ...Οι χαφιεδοπράκτορες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, που υπηρετεί ο αδερφός του Σημίτη ...Αυτοί, που, από τότε που υπάρχουν, ζουν ελέω κράτους και Διαπλοκής ...Αυτοί, που χατιρικά έγιναν "καθηγητές" σε ανύπαρκτες επιστήμες και όλη τους τη ζωή "ξεχρέωναν" τους ευεργέτες τους. Αυτή είναι η συμμορία των "καθηγητών" και η οποία είναι πολύ χειρότερη και πολύ πιο δαπανηρή από τη συμμορία της Παντείου, η οποία καταδικάστηκε αυτές τις μέρες.

Μέλος αυτής της "προοδευτικής" συμμορίας των "καθηγητών" είναι και ο νέος Υπουργός Οικονομικών ...Ο διαβόητος Στουρνάρας. Ο "καθηγητής" τραπεζίτης και απόλυτα όμοιος με τον Παπαδήμο. Μέλος κι αυτός της "πανίδας" του πάτου του βαθέως ΠΑΣΟΚ ...Ο κουμπάρος του άλλου "μεγάλιθου" της τιμιότητας ...του Γιάννου Παπαντωνίου ..Του Παπαντωνίου, ο οποίος υπήρξε Υπουργός Οικονομικών και σήμερα είναι ελεύθερος, εξαιτίας της παραγραφής του νόμου Βενιζέλου. Αυτού του σημιτικού Υπουργού Οικονομικών είναι κουμπάρος ο Στουρνάρας ...Ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών. Άνθρωπος με "πράσινο" και "πλούσιο" βιογραφικό ...Πολύ πλούσιο.

Παρ' ότι στουρνάρι, σε ηλικία 38 ετών του είχαν παραδώσει τη διοίκηση της σημαντικότατης Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ) ...Μεγάλη "ανακάλυψη". Ποιος την έκανε; Ο ίδιος ο Σημίτης ...Ο "καθηγητής" των "καθηγητών". Το '93 ανέλαβε ο Σημίτης Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας, Τεχνολογίας κλπ. και το '94 έδωσε τη μεγάλη "ευκαιρία" στην ανακάλυψή του. Στη συνέχεια η πρόοδος του Στουρνάρα ήταν εκρηκτική ...Άνθρωπος για όλες τις δουλειές ...Σε όλα "μέσα" ήταν. Στα χρόνια των "μαγειρείων" ήταν κι αυτός ένας από τους "μάγειρες". Από πού να ξεκινήσει κάποιος και πού να καταλήξει ...Βοηθούσε και λίγο ο κουμπάρος και...

Ο Στουρνάρας ήταν μέλος της επιτροπής διαχείρισης του Δημοσίου Χρέους, όταν οι άλλοι "καθηγητές" υπό τις εντολές της Goldman Sachs "μαγείρευαν" αυτό το χρέος, προκειμένου να το "εξωραΐσουν". Στο επίμαχο διάστημα υπήρξε και πρόεδρος της ΣΟΕ. Στην ίδια αμαρτωλή ΣΟΕ του Σημίτη, όπου συμμετείχε καί ο Ράπανος καί ο Παπακωνσταντίνου. Επιπλέον ο Στουρνάρας υπήρξε από τους βασικούς διαπραγματευτές της Ελλάδας για την "αυτοκτονική" της ένταξη στην ΟΝΕ. Ως απόλυτος γνώστης του ψευδούς χρέους —και ένας από εκείνους που μεθόδευσαν το swap—, πήγε και διαπραγματεύτηκε εις βάρος του ελληνικού λαού την ένταξή του στο "σφαγείο" ...Ο απόλυτος ορισμός του οικονομικού "δολοφόνου" ...Μιλάμε πραγματικά για δόλο ...Ηθικός και φυσικός αυτουργός ταυτόχρονα ...Από τους δημιουργούς του "ψεύδους", το οποίο στη συνέχεια χειρίστηκε σαν "αλήθεια", για να μας οδηγήσει στον άδικο "θάνατο".

Αυτόν τον "δολοφόνο" στη συνέχεια τον "αντάμειψαν". Πώς; Να υποθέσουμε με τον γνωστό τρόπο της "προμήθειας"; Ο Στουρνάρας είναι από τους πλέον γνώστες των "κερδών", τα οποία προκύπτουν από τις ιδιωτικοποιήσεις, αν σκεφτεί κάποιος πως ήταν αυτός, που ιδιωτικοποίησε την Εμπορική Τράπεζα. Ο κουμπάρος του, ως Υπουργός Οικονομικών, του έδωσε την Τράπεζα να τη "διοικήσει". Αφού την εξουθένωσε με σιβηριανές και άλλες "επενδύσεις", στη συνέχεια την ιδιωτικοποίησε τζάμπα προς μεγάλη χαρά των "κουτόφραγκων". Την έδωσε "τζάμπα" στους συμπατριώτες τού Παριζιάνου Γιάννου
...Ο μέγας οικονομολόγος, ο οποίος μόνον για την αλλαγή του σήματος της Εμπορικής Τράπεζας πλήρωσε 20.000.000 ευρώ από τα χρήματα του ελληνικού λαού. Ξόδεψε για αλλαγή σήματος σε μια τράπεζα το ισοδύναμο των 7 δις δραχμών λίγους μήνες μετά την αλλαγή τού νομίσματος. Απίστευτα μεγάλο ποσό για ένα απίστευτα μικρό έργο. Τόσο πολύ τα "λυπόταν" τα χρήματα αυτού του λαού. Όχι τίποτε άλλο, αλλά γιατί θυμηθήκαμε το ..."μαζί τα φάγαμε"... του ομοϊδεάτη του Πάγκαλου ...Για να θυμόμαστε ποιοι μετά την αλλαγή του νομίσματος άρχισαν να "δένουν" τα σκυλιά με τα λουκάνικα ...Ποιοι άρχισαν τη σπατάλη, για να μπορεί η Διαπλοκή να περνά τη λεηλασία της απαρατήρητη ...Για να μπορεί ο Βενιζέλος να μοιράζει χωρίς διαγωνισμούς τα "κατεπείγοντα" έργα της "αυτοκρατορίας". Ο Στουρνάρας ήταν πρωτοπόρος στην αθλιότητα, που σήμερα μας έφερε στο σημείο να πρέπει να μας "σώσει" και πάλι ο ίδιος ...Πρωτοπόρος στη "βασιλεία" του κουμπάρου του Γιάννου Παπαντωνίου. Αυτοί είναι οι "μαζί τα φάγανε" με τον Πάγκαλο, τον Παπαντωνίου και τους άλλους εκσυγχρονιστές.

Τέλος, αυτός ο "προοδευτικός" άνθρωπος υπήρξε και διευθύνων σύμβουλος της Κάππα Χρηματιστηριακής ...Φυσικό μας φαίνεται. Δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Έπρεπε ο "καθηγητής" να μπει στον ιδιωτικό τομέα. Με τόσα "μαύρα" χρήματα, που θα πέρασαν από τα χέρια του, ήταν βέβαιο ότι ο μισθοσυντήρητος "καθηγητής" θα είχε πρόβλημα. Είναι βέβαιο ότι χρειαζόταν ένα "πλυντήριο" ...έστω κι αν αυτό άρχιζε με "κάππα". Αφού νομιμοποίησε την "επιτυχία" του με συνεχείς "πλύσεις", αποφάσισε να μας "ξανασώσει". Δεν είναι μόνον προνόμιο της Ντόρας η "σωτηρία" μας ...Κι άλλοι θέλουν να μας "σώσουν" ...και μεταξύ αυτών και ο Στουρνάρας.

Μαζί με το άλλο "κόσμημα" της ελεύθερης οικονομίας —τον Στέφανο Μάνο— ίδρυσαν μια ΜΚΟ με αντικείμενο την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ...Έβλεπε πολύ "μπροστά" ο άνθρωπος ...γι' αυτό έχει και τα "ενισχυμένα" μάτια άλλωστε ...Μιλάμε για πατριώτη. Είχε "όνειρα" γι' αυτήν την περιουσία. Είχε "όνειρα" και τώρα η Διαπλοκή του δίνει το πόστο, για να τα ενσαρκώσει. Αυτός, που, ως ιδιώτης, κατέθετε σχέδια για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, θα είναι ο ίδιος, που, ως αρμόδιος αξιωματούχος, θα αποφασίσει ποιο από όλα αυτά τα σχέδια θα επιλεγεί ...και άρα θα πληρωθεί ...Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει ...Ο Γιάννης Στουρνάρας συγκεκριμένα ...Ο Γιάννης, ο οποίος αποδεικνύει αν μη τι άλλο ότι η ζωή έχει χιούμορ. Για να μαθαίνουν και οι νεότεροι το πώς έβγαιναν και οι παροιμίες.
Οι εκλεκτοί του Σόιμπλε.

Η "διανόηση" της προδοσίας.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης το παιχνίδι, που έχουν παίξει εις βάρος τής πατρίδας μας οι τοκογλύφοι και οι ιμπεριαλιστές, αρκεί να σκεφτεί όλα αυτά, τα οποία μέχρι τώρα του περιγράψαμε. Εξευτέλισαν ίσως το πιο διάσημο έθνος στον κόσμο, προσάπτοντάς του την κατηγορία του απατεώνα. Επιχείρησαν να απαξιώσουν έναν από τους πιο φιλόπονους και προκομμένους λαούς στον κόσμο, εμφανίζοντάς τον σαν τεμπέλη. Έριξαν στην "πυρά" της δυσφήμισης έναν από τους πιο γενναιόδωρους λαούς της ανθρώπινης ιστορίας, εξαιτίας της απάτης του "μαγειρέματος" των οικονομικών στοιχείων, που οδηγούσαν στη ζώνη του Ευρώ ...Μιας απάτης, την οποία τη διέπραξαν διεφθαρμένοι από τους ίδιους πολιτικοί και αξιωματούχοι αυτής της χώρας ...Πολιτικοί, οι οποίοι κέρδισαν εκλογές και θέσεις εξουσίας με τα χρήματα τα δικά τους.

Αυτοί οι ψεύτες και οι υποκριτές, οι οποίοι σήμερα παρουσιάζονται σαν θύματα εξαπάτησης, είναι που διαλύουν την ελληνική κοινωνία με τα διάφορα Μνημόνια. Για λόγους κερδοσκοπικούς καταστρέφουν συνειδητά έναν λαό, που, όπως είναι φυσικό, δεν μπορούσε να έχει φυσική συμμετοχή σε αυτό το "έγκλημα" και την ίδια ώρα ανταμείβουν όσους συμμετείχαν ...Όσους θα μπορούσαν ακόμα και να τους διώξουν ποινικά. Με την απάνθρωπη μέθοδο των συλλογικών, κατηγορούν τους άσχετους και την ίδια ώρα ανταμείβουν τους ενόχους των αποδειγμένων ατομικών ευθυνών.

Ολόκληρη η συμμορία των "καθηγητών" της Siemens και της Goldman Sachs προστατεύτηκε από τους "τίμιους" τοκογλύφους και δανειστές μας. Ολόκληρη η συμμορία των "καθηγητών", που "ξεγέλασε" τους τοκογλύφους, ανταμείφθηκε από αυτούς. Ο Σημίτης ακόμα και σήμερα προστατεύεται σαν ιερή "αγελάδα" της Νέας Τάξης. Όταν δεν βραβεύεται από τους τοκογλύφους, "αποθεώνεται" από τα ΜΜΕ της Διαπλοκής. Ο ανεγκέφαλος ΓΑΠ παρουσιάζεται σαν μέγας "στοχαστής" και του δόθηκε το βραβείο της quadriga ...Τα μάτια του δεν ξέρει να βγάλει, σχολή "παραγωγής" ηγετών ονειρεύεται. Ο "ασκήσεις θάρρους" Γιαννίτσης εμφανίζεται σαν το εθνικό "κεφάλαιο", που είναι έτοιμο να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο έθνος. Ο Παπακωνσταντίνου αναδείχθηκε ο αδιάφθορος Υπουργός ενός "διεφθαρμένου" κράτους. Ο Παπαδήμος όχι μόνον δεν τιμωρήθηκε από εκείνους που "ξεγέλασε", αλλά προάχθηκε στη θέση του Υποδιοικητή της ΕΚΤ. Ο Ράπανος "προήχθη" στη χρυσοφόρα θέση του Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας ...Ο Ζάνιας έκανε "μεγάλη" πανεπιστημιακή καριέρα. Ο Στουρνάρας έβγαλε το "χαρτζηλίκι" από το ξεπούλημα της Εμπορικής Τράπεζας.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που ο Σόιμπλε, ενώ συμπαθούσε τον βουλιμικό και "πρόθυμο" Βενιζέλο, υποστήριζε τον Σαμαρά; Γιατί απλούστατα δεν είχε διαφορά γι' αυτόν. Δεν υπάρχει γι' αυτούς ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε ΝΔ ...Ούτε Δεξιά ούτε σοσιαλισμός. Γι' αυτούς υπάρχει μια συμμορία ενιαία, η οποία κάθε φορά αναγκάζεται να αλλάξει "κουστούμι", για να εξυπηρετήσει τα ίδια αφεντικά. Γι' αυτούς υπάρχει μια συμμορία δωσίλογων, την οποία ελέγχουν μέσα από τις λίστες τους. Ο λαός θα βγει με τα σημαιάκια να "πανηγυρίσει" και την επομένη θα γίνουν αυτά, τα οποία εξυπηρετούν τα αφεντικά της συμμορίας ...Business us usual ...Δικά τους "άλογα" είναι όλοι ...και άρα δική τους και η "κούρσα". Απλές συγκυρίες φέρνουν κάθε φορά μέρος του λαού ανάμεσα στους πανηγυρίζοντες την "νίκη" ...Μια "νίκη", η οποία, πριν παραδοθεί στους "νικητές" και τη "Δημοκρατία", είναι εξ’ αρχής "κατασκευασμένη".

Από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ του σημιτογιωργάκη δεν μπορούσε να τους εξυπηρετήσει, θα έπρεπε να βάλουν το alter ego του να τους εξυπηρετήσει. Αυτά είχαν συμφωνήσει με τον Αντωνάκη. Η αποδοχή και η αναγνώριση αυτού του "καθηγητικού" παρακράτους ήταν το προαπαιτούμενο, για να γίνει ο Αντωνάκης πρωθυπουργός. Έπρεπε να τους υποσχεθεί ότι θα κρατήσει τα "ταμεία" μακριά όχι μόνον από τα "χέρια", αλλά και από τα "μάτια" των κοινών δεξιών. Έπρεπε να τους υποσχεθεί ότι θα παρέδιδε στους "εκλεκτούς" "καθηγητές" το "ταμείο", προκειμένου να τον αναγνωρίσουν ως Πρωθυπουργό. Αυτό το "λαμπρακικό" παρακράτος είναι που έχει τον "μεροκαματιάρη" Κουβέλη, για να κουβαλάει τα "σώβρακα" της Διαπλοκής ...Τον Κουβέλη, ο οποίος τρέχει να υπερασπιστεί την "ακεραιότητα" και τον "προοδευτικότητα" των "καθηγητών" ακόμα και όταν αυτοί κλέβουν με τα "φτυάρια" το δημόσιο χρήμα.

Η συμμορία της ΟΝΕ και των Ολυμπιακών Αγώνων είναι αυτή, η οποία μας βύθισε στην αθλιότητα και σήμερα θέλει να κυβερνήσει ...Η συμμορία των φυσικών παιδιών των δωσίλογων της κατοχής. Μας παραδίδουν στους Γερμανούς κατακτητές τα παιδιά εκείνων, οι οποίοι κάποτε απέτυχαν να το κάνουν ...Τα παιδιά των Χριστοφοράκων, των Αγγελοπουλαίων, των Λαμπράκηδων, των Πικραμένων, των Παγκάλων, των Μπενάκηδων, των Παπαδήμων, των Μπακατσέλων, των Παπανδρέου και των Μητσοτάκηδων. Αυτά παθαίνει ένας λαός, όταν δεν τιμωρεί όταν πρέπει τους προδότες. Οι προδότες επιβιώνουν και μετατρέπουν τα παιδιά τους σε γενίτσαρους, οι οποίοι θα επαναλάβουν αυτά, που οι γονείς τους απέτυχαν να φέρουν εις πέρας.

Οι Γερμανοί τούς έσωσαν κάποτε με τον προδότη τον Καραμανλή και αυτοί οι ίδιοι τώρα τούς ζητάνε ως αποζημίωση για τη σωτηρία τους την πατρίδα μας ...Τον προδότη τον "εθνάρχη" πληρώνουμε σήμερα. Αυτόν, που, σε συνεννόηση με τους Γερμανούς Ναζί, όχι μόνον δεν απαίτησε ποτέ το γερμανικό χρέος, αλλά κατέστρεψε και τους φακέλους με τα ονόματα των δωσίλογων. Γι' αυτόν τον λόγο ο Κωστάκης χειροκροτούσε όρθιος τον Σαμαρά. Αν χαθεί το "μαγαζί" του "εθνάρχη", τα ανίψια θα πάνε στα "σκουπίδια". Ο Σαμαράς είναι η εγγύηση ότι ο Κωστάκης θα συνεχίσει να ξημεροβραδιάζεται ανενόχλητος στις ταβέρνες της Ραφήνας και ότι ο Λιάπης θα "ροκανίζει" ατιμώρητος τα δωράκια της Siemens ...Όλοι συνένοχοι και όλοι προδότες.

Αυτό είναι το πολιτικό μας προσωπικό ...Το εθνικό μας "κεφάλαιο", στο οποίο επενδύουμε την επιβίωσή μας ...Οι φίλοι, οι συμμαθητές και οι συγκάτοικοι των Κολεγίων ...Οι φίλοι και συνάδελφοι των ανύπαρκτων επιστημών των υπαρκτών Πανεπιστημίων. Το μόνο θετικό —και ίσως η μοναδική μας ελπίδα— είναι η ηλιθιότητα που διακρίνει τους σύγχρονους ιμπεριαλιστές. Είναι τοκογλύφοι ηλίθιοι και άπληστοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί ο σχεδιασμός τους να έχει διάρκεια. Λειτούργησαν ως άπληστοι Ταμερλάνοι και η "αυτοκρατορία" τους θα έχει λιγότερη ζωή από τη δική τους ...Γύφτοι, που δεν μπορούσαν να χτίσουν "κάστρα" και διέλυσαν τα πάντα, προκειμένου να φτιάξουν ετοιμόρροπες "παράγκες". Αυτή η αδυναμία των σημερινών ιμπεριαλιστών είναι η ευκαιρία όλων των λαών και όχι μόνον των Ελλήνων. Η ευκαιρία στον ελληνικό λαό να τιμωρήσει όλους τους δωσίλογους είναι βέβαιον ότι θα του δοθεί πολύ σύντομα. Απλά δεν πρέπει να επαναλάβει τα ίδια σφάλματα με το παρελθόν.

Με την κατάρρευση των σύγχρονων "Ναζί" θα πρέπει να τιμωρήσει τους ντόπιους συνεργάτες τους όπως αρμόζει στους προδότες. Πώς έλεγε ο "εθνάρχης" της πορδής; ..."Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια"; Ο λαός πρέπει να πει "τοίχο" και να εννοεί "τοίχο". Με τα φίδια δεν μπορείς να συμβιώσεις στον ίδιο χώρο. Τα φίδια τα λιώνεις όταν μπορείς, γιατί θα σε δαγκώσουν και πάλι, όταν ανακτήσουν τις δυνάμεις τους. Οι προδότες δεν δικαιούνται καμία "παροχή", που προκύπτει από τον πολιτισμό, όταν με τις πράξεις τους βυθίζουν την κοινωνία στη βαρβαρότητα. Δεν είναι δυνατόν να οδηγείς συνειδητά την κοινωνία στη βαρβαρότητα και όταν αποκαλυφθείς να επικαλείσαι τον πολιτισμό της.

Ζούμε έναν εφιάλτη, τον οποίο κάποιοι μας επέβαλαν με τις πράξεις τους και τις προδοσίες τους. Καθημερινά αυτοκτονούν συνάνθρωποί μας, γιατί ήθελαν να κάνουν περιουσίες οι Σημίτηδες και οι Γιωργάκηδες. Παιδιά μένουν ορφανά, γιατί οι Καραμανλήδες και οι Σαμαράδες ήθελαν να εξασφαλίσουν Κολέγια στα δικά τους παιδιά. Απόμαχοι της εργασίας πεινάνε, για να έχουν γεμάτα τα ψυγεία τους οι Βενιζέλοι και οι Πάγκαλοι. Ασθενείς δεν έχουν φάρμακα για να επιβιώσουν, γιατί ο Χαρίλαος και η Αλέκα έπρεπε να βοηθήσουν τον γιο του Πέτρου. Χάνεται μια πατρίδα αιώνων για μια απλή "αρπαχτή" των κάφρων. Ξεπουλιέται μια ιερή πατρίδα, για να πάρει μερικούς "πόντους" ο νάνος Σημίτης.

...Το γλέντι θα αρχίσει σύντομα και θα κλάψει ο κάθε Πικραμένος.