Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Ιουλ 2015

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι φτιαγμένη κατά τέτοιο τρόπο που περιορίζει τη λαϊκή συμμετοχή.
Υπάρχει κάτι που κατέπληξε ακόμα και την αμερικανική Δεξιά, κι αυτό ήταν η απόλυτη ανεξαρτησία που παραχώρησε η Ε.Ε. στην Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Ακόμα και το σπουδαιότερο περιοδικό του κατεστημένου των ΗΠΑ, το Foreing Affairs, άσκησε δριμεία κριτική στην Ε.Ε. γιατί έδωσε μια δύναμη χωρίς προηγούμενο στην ΕΚΤ, που δεν λογοδοτεί σε κανέναν.

Στις ΗΠΑ, η Federal Reserve (Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα) είναι σχετικά ανεξάρτητη, αλλά όχι σε τέτοιο σημείο, όχι όσο η ΕΚΤ.

Κατά περίεργο τρόπο, οι λαοί φαίνεται να έχουν συμβιβαστεί μ” αυτό. Έχουν εφεύρει κι όνομα: Δημοκρατικό έλλειμμα. Και είναι αληθινό. 

Το Ευρωπαϊκό Ομοσπονδιακό Σύστημα σκοπεύει να μειώσει τη δημοκρατική συμμετοχή.»

Τίποτα καινούριο δεν διαβάσατε στις παραπάνω γραμμές, το ξέρω. Όμως δεν είναι καινούριο. Αυτά τα έλεγε ο Νόαμ Τσόμσκι το 1999. Ήταν η χρονιά που το ευρώ αντικατέστησε τα εθνικά νομίσματα στις έντεκα χώρες κράτη της ευρωζώνης.

Χρειάστηκαν να περάσουν 16 χρόνια για να καταρριφθούν και τα προσχήματα δημοκρατικότητας.

Τώρα είναι πλέον εμφανές και προφανές, ακόμα και σ” εκείνους που δεν έχουν τις γνώσεις και τη διαύγεια του Νόαμ Τσόμσκι: Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η ταφόπλακα της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας, κάθε χώρας.

Για τη ζωή κάθε Ευρωπαίου πολίτη θα αποφασίζουν αποκλειστικά οι τεχνοκράτες της ΕΚΤ (και η υπόλοιπη κουστωδία των Θεσμών).

Όσο παραμένουμε σ” αυτήν θα επιβιώνουμε, ως δουλοπάροικοι, ως άποικοι, όπως και για όσο η ΕΚΤ θα μας επιτρέπει. Οι εκλογές είναι πλέον ένα πρόσχημα για να δικαιολογηθεί η βαρβαρότητα της Ευρώπης.

Γιατί αυτοί οι τεχνοκράτες, που λειτουργούν ως μηχανές, είναι οι εχθροί κάθε Έλληνα, κάθε Ευρωπαίου, κάθε ανθρώπου. 

Πόσο πιο απλά να το πω; Είναι πόλεμος.

Πηγή sanejoker


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με μια πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής, ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να περάσει τα προαπαιτούμενα μέτρα της συμφωνίας για το νέο Μνημόνιο, ενώ εκπλήρωσε την υπόσχεσή του και τα πέρασε με ένα νόμο και ένα άρθρο.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έπεισε μάλιστα τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού πως το νέο αριστερό Μνημόνιο είναι ευλογία για τον τόπο, οπότε το ψήφισαν και αυτοί.

Βέβαια, 32 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είπαν «όχι» στα προαπαιτούμενα μέτρα για το Μνημόνιο και 6 είπαν «παρών», αλλά θα πρέπει να τους δικαιολογήσουμε, αφού ήθελαν ακόμα πιο σκληρό Μνημόνιο και η κυβέρνηση θα πρέπει να το απαιτήσει από τους εταίρους.

Πολύ ωραίο ήταν το σημείο της συνεδρίασης που ο Αλέξης Τσίπρας και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έκαναν πως τσακώνονται, με στόχο να πείσουν τους διαφωνούντες με το Μνημόνιο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσουν Ναι, αλλά δεν είναι όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καθυστερημένοι, και κατάλαβαν την κομπίνα.

Στο εξής, η κυβέρνηση θα κυβερνάει με τις ψήφους της αντιπολίτευσης και αντιπολίτευση στην κυβέρνηση θα κάνουν κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά αυτό είναι ένα κόλπο που το έκανε το ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια και είναι πολύ πετυχημένο, αφού τα χάπατα που ψήφισαν την κυβέρνηση ταυτίζονται και με αυτούς τους βουλευτές που συμφωνούν και με αυτούς που διαφωνούν, οπότε είναι όλοι ευχαριστημένοι.

Παράλληλα, καλό είναι κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν πως διαφωνούν, γιατί, όταν τα τινάξει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούν να κάνουν ένα νέο κόμμα, ώστε να αφενός να μην χάσουν τα φράγκα και αφετέρου να βρουν εκεί καταφύγιο όλοι αυτοί οι πασόκοι που πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ και κινδυνεύουν πάλι να μείνουν χωρίς καρέκλα.

Στην πανηγυρική του ομιλία, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε πολύ ταπεινός και είπε πως δεν θα κάνει λόγο για success story, αν και αμέσως μετά άρχισε να εκθειάζει το νέο Μνημόνιο και να λέει πόσο πιο καλό είναι από τα δυο προηγούμενα, αλλά δεν θα πρέπει να τον παρεξηγήσουμε, αφού είναι το πρώτο αριστερό Μνημόνιο που καταφέρνει να φέρει στη χώρα και είναι λογικό να έχει ενθουσιαστεί για αυτή του την επιτυχία.

Το γεγονός πως πριν από 11 ημέρες έγινε δημοψήφισμα και οι πολίτες ψήφισαν 61,3% ΟΧΙ δεν έχει καμία απολύτως σημασία, αφού ο Αλέξης Τσίπρας έκανε δημοψήφισμα για να νικήσει το ΝΑΙ, οπότε, αφού νίκησε το ΟΧΙ, το δημοψήφισμα είναι άκυρο, και οι πολίτες να αντιληφθούν επιτέλους πως, όταν ένας πρωθυπουργός κάνει δημοψήφισμα σε μια χώρα μετά από 41 χρόνια, δεν τον πήρε ξαφνικά ο πόνος για την Δημοκρατία αλλά προσπαθεί να σώσει τον κώλο του.

Έξω από τη Βουλή είχαν μαζευτεί χιλιάδες λαού που ήθελαν να γιορτάσουν μαζί με τους βουλευτές το νέο Μνημόνιο της Αριστεράς αλλά ήταν τόσο χαρούμενοι που άρχισαν να κάνουν τρέλες, οπότε αναγκάστηκαν να επέμβουν τα ΜΑΤ της Πρώτη Φορά Αριστερά και να τους ψεκάσουν με δακρυγόνα και να τους πλακώσουν στο ξύλο -για να συνέλθουν-, ενώ έγιναν και μερικές συλλήψεις.

Βέβαια, κανείς δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το νόημα να υπάρχει Βουλή σε ένα προτεκτοράτο -αφού οι αποφάσεις για την χώρα παίρνονται στο εξωτερικό- αλλά μπορεί σε μερικούς αιώνες να πάψει η Ελλάδα να είναι προτεκτοράτο, οπότε είναι καλό να έχεις μια Βουλή να σου βρίσκεται και να μην τρέχεις την τελευταία στιγμή.

Πάντως, δεν υπάρχει κανένας λόγος οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που διαφωνούν με το Μνημόνιο να ρίξουν την κυβέρνηση, αφού αφενός οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα είναι διακοσμητικές και αφετέρου υπάρχει κίνδυνος να χάσουν τον μισθό του βουλευτή.

Μπορούν να παραμείνουν στις θέσεις τους και να μας λένε πόσο αριστεροί και επαναστάτες είναι, για να διασκεδάζουμε κι εμείς οι καημένοι.

Τώρα θα μάθουμε αν στη συμφωνία με τους δανειστές είναι να παραμείνει ο εξευτελισμένος Αλέξης Τσίπρας στη διακοσμητική θέση του πρωθυπουργού του προτεκτοράτου -ώστε να γελάνε μαζί του η Μέρκελ και ο Σόιμπλε- ή θα τον αφήσουν ελεύθερο τον κακομοίρη και θα βάλουν κάποιον άλλον στη θέση του.

Πάντως, συμφωνία δεν υπάρχει ακόμα και το GRexit είναι θέμα χρόνου, οπότε τζάμπα εξευτελίστηκε ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ -και τζάμπα χάρηκαν και οι φιλελέδες που στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημοκρατία-, αλλά εσείς κοιτάξτε αυτή τη φορά να μην έχετε ούτε ένα ευρώ στην τράπεζα, ώστε να μην αρχίσετε πάλι να στήνεστε στις ουρές των ATM και να λέτε πως δεν είχατε ιδέα και πιαστήκατε κορόιδα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η παραμονή στο ευρώ δεν είναι βιώσιμη. Η έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ είναι νομοτελειακή και δυστυχώς την «βλέπουμε» και την περιγράφουμε οικονομολογόντας από το 2010. Από τότε αντιλαμβανόμαστε ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν και τα αίτια της χρεοκοπίας μας δεν αίρονται.

Από τότε παρακολουθούμε -δυστυχώντας καθημερινά- μια αναμενόμενη καταστροφή. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των κυβερνώντων και των ευρωπαϊστών η οικονομία έχει νομοτέλειες.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι οικονομίες της ευρωζώνης αποκλίνουν αντί να συγκλίνουν όπως ήταν το αρχικό σχέδιο. Όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν τοπικά στις χώρες τις ευρωζώνης είναι συμπτώματα της πάθησης. Αντί να θεωρηθεί και να επιχειρηθεί η επίλυση του, η διάφορα αυτή θεωρείται πλεονέκτημα για κάποιους οι οποίοι αρνούνται να το αποποιηθούν. Αυτό καθιστά την €Ζ μη βιώσιμη μεσοπρόθεσμα. Κάποιοι θα φύγουν εμπρός και κάποιοι άλλοι θα μείνουν πίσω.

Στην Ελλάδα η είσοδος στο ευρώ έγινε οριακά -σε σχέση με τα στατιστικά στοιχεία- και από τότε δανειζόμασταν και υπερδανειστήκαμε γιατί δεν μπορούμε να παράγουμε και αναγκαζόμαστε να εισάγουμε λόγω του ακριβού ευρώ το οποίο κάνει φθηνότερη την εισαγωγή από την παραγωγή.

Η απώλεια της παραγωγικής βάσης επεκτάθηκε στα εργοστάσιά μας και στις μεγάλες βιομηχανίες των 80s οι οποίες μετακόμισαν σε χώρες εκτός ευρώ στα βόρεια σύνορά μας. Το εμπορικό έλλειμμα κατέληξε θηριώδες.

Σταδιακά, ενώ καταστρέφονταν η οικονομία από το ευρώ, το δημόσιο έγινε ο μοναδικός εργοδότης.
Δίπλα στο εμπορικό έλλειμμα μπήκε και το δημοσιονομικό. Χωρίς παραγωγή και μόνο με κατανάλωση προϊόντων εισαγωγής οδηγηθήκαμε στην χρεοκοπία την οποία απλώς αναβάλουμε μέσα από πακέτα διάσωσης.

Σήμερα πια η παραμονή δεν αποτελεί επιλογή μας και η έξοδος είναι ήδη σχέδιο ορισμένων εκ των εταίρων μας. Χρειάστηκε να μας το αποκαλύψει Βαρουφάκης κόντρα στα λαϊκιστικά ΜΜΕ που συνεχίζουν να δαιμονοποιούν το σενάριο και κάθε τέτοιου είδους σκέψη.

Οι ξένοι όμως ξέρουν ότι η έξοδος είναι νομοτελειακή και πιέζουν για να συμβεί ώστε να πάψουν να χρηματοδοτούν την παραμονή μας. Κανείς δεν πιέζει για να αλλάξει η Ευρώπη ούτε η καταστροφή της Ελλάδος συγκινεί κάποιον.

Εκείνο που μας κρατά στο ευρώ είναι ότι δεχόμαστε τα πολύ σκληρά μέτρα που μας επιβάλουν -κατάλογο με φρικαλεότητες τα χαρακτήρισε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel- και τα πληρώνουμε για να μένουμε.

Παλαιότερα πληρώσαμε με παραγωγική δραστηριότητα, με λουκέτα, με κατεστραμμένες ζωές, με αυτοκτονίες με ύφεση, με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, με τον τουρισμό, με αυξήσεις στα τρόφιμα και στο ΦΠΑ και συνεχείς περικοπές γενικότερα.

Όσο πληρώνουμε, τόσο εμείς όσο και οι ευρωπαίοι προσποιούμαστε ότι μπορεί να γίνει βιώσιμη η παραμονή μας, όμως το πρόβλημα επανεμφανίζεται κάθε φορά που αυτή η παραμονή χρειάζεται χρηματοδότηση. Το ερώτημα της παραμονής τίθεται ξανά και ξανά και κάθε φορά η Ελλάδα έχει όλο και λιγότερους συμμάχους.

Πλέον όλοι τους όμως έχουν σχέδιο για Grexit εκτός από εμάς. Η πρόβα έγινε με αφορμή το δημοψήφισμα. Αυτή είναι η τελευταία διάσωση! Την επόμενη φορά θα μας βγάλουν από το ευρώ όταν είναι έτοιμοι όλοι αυτοί εκεί έξω. Εμείς εδώ έχουμε ευθύνη να προετοιμαστεί η χώρα.

Στην Ελλάδα όμως μαστιζόμαστε από μια πνευματικά ανάπηρη ίσως και καθυστερημένη ελληνική αστική τάξη που αποτυγχάνει να δει ότι πια έχει εμπρός της δυο μοναδικές επιλογές: Ένα ανεξέλεγκτο πολιτικά και οικονομικά ή ένα ελεγχόμενο Grexit! Προηγουμένως:
  • Απέτυχε να μετατρέψει το ευρώ σε πλεονέκτημα.
  • Απέτυχε να πράξει κατάλληλους ανθρώπους να διαχειριστούν με σοβαρότητα και προοπτική τα καλά χρόνια τα όποια σπατάλησε βολοδέρνοντας ανάμεσα σε Καραμανλήδες και Παπανδρέου και τους ανθρώπους τους.
  • Απέτυχε να δει ότι το ευρώ παράγει και καταστροφή εκτός των οποίων θετικών στοιχείων. Παρά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας (κλιματολογικά, πολιτισμικά, γεωγραφικά) απέτυχε να προσανατολίσει την ελληνική οικονομία εντός του ευρώ σε νέες κατευθύνσεις και να δημιουργήσει επενδυτικές ευκαιρίες και προοπτικές ανάπτυξης και δημιουργίας.
  • Αποδέχτηκε την καταστροφή ως εκσυγχρονισμό και εξευρωπαϊσμό και κάλυψε τις δημιουργούμενες ανάγκες με δανεισμό. Τέλος μετέβαλλε το κράτος σε μοναδικό εργοδότη και δημιουργό ανάπτυξης.
  • Απέτυχε να διαβλέψει την κρίση να προετοιμάσει την χώρα.
  • Απέτυχε να δει τα αίτια της και απάντησε σε αυτή με αυξήσεις δαπανών. Με αυτή την τραγική επιλογή πίστευε ότι θα υπάρξει αύξηση της κατανάλωσης και αντίστροφη της κρίσης. Αυτή αποτέλεσε την μοναδική απάντηση στην κρίση που δόθηκε.
  • Απέτυχε να διαβλέψει την κατάληξη του Α και του Β Μνημονίου και την καταστροφή που θα δημιουργούσαν. Αποδέχτηκε την καταστροφή ως εκσυγχρονισμό και εξευρωπαϊσμό.
  • Απέτυχε να δημιουργήσει εθνικό σχέδιο για να αντιπαραβάλει στους δανειστές.
  • Απέτυχε να δημιουργήσει εθνικό σχέδιο εάν όλα τα υπόλοιπα αποτύχουν
  • Απέτυχε να παράξει πρόσωπα και δομές που θα μπορούσαν να επεξεργαστούν συγκροτημένα θεσμικά και συλλογικά κάτι εναλλακτικό η ένα σχέδιο Β για παν ενδεχόμενο.
  • Αποτυγχάνει να δει την διαφαινόμενη αποτυχία και του τριτου μνημονίου
  • Αποτυγχάνει να δει ότι έχει ορίζοντα μόλις λίγων μηνών πριν το Grexit.
Η κατάσταση είναι τόσο τραγική που μόλις πριν 6 μήνες εκλέξαμε μια νέα κυβέρνηση η οποία πήγε ξανά σε διαπραγματεύσεις και χωρίς εναλλακτικό σχέδιο. Παρόλο που η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά αυτή την έλλειψη η παράγωγη σχεδίου εξόδου συνεχίζει να δαιμονοποιείται λες και είμαστε στο 2010.

Η ελληνική κοινωνία και η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί σε ανώτατο πολιτειακό επίπεδο αποτυγχάνουν να δουν το Νεο εθνικό νόμισμα ως μέσο για να πάμε να δουλέψουμε και να προκόψουμε αλλά και ως μέσο για να αποκοπούν οι τεμπελχανάδες και τα παράσιτα που θέλουν να τους ταΐζουν οι Ευρωπαίοι.

Στην Ελλάδα αυτή η πιθανότητα αποκαλείται αρμαγεδόνας και εφιάλτης της εξόδου από το ευρω.
Σήμερα η παραμονή στο ευρώ χρειάζεται εκ νέου χρηματοδότηση.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες βαρέθηκαν να μας πληρώνουν.
H κοινή γνώμη των χωρών αυτών και τα κοινοβούλιά τους έχουν κουραστεί μαζί μας.
Πρέπει να φύγουμε και να πάμε επιτέλους να δουλέψουμε όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.
Γι’ αυτούς τους λόγους είναι εθνική ανάγκη να υπάρξει σχέδιο εξόδου και τυχόν έλλειψή του την ώρα της κρίσης θα ισοδυναμεί με εθνική μειοδοσία.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι ολοφάνερο πια πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας που ψήφισαν οι Έλληνες τον περασμένο Ιανουάριο. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πια ένα πολιτικό ζόμπι.

Αν έχετε δει ταινίες με ζόμπι, θα ξέρετε πως, αν δαγκώσει κάποιον το ζόμπι, γίνεται κι αυτός ζόμπι.

Μπορεί αυτός στην ταινία να είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου, ο αδερφός σου, ο γιος σου ή η κόρη σου αλλά, από τη στιγμή που θα τον δαγκώσει το ζόμπι, παύει να είναι αυτός που είναι και γίνεται κι αυτός ένα επικίνδυνο και θανατηφόρο ζόμπι.

Τότε έχεις μια μόνο επιλογή: να τον σκοτώσεις.

Δεν σκοτώνεις τον πατέρα σου, τη μάνα σου ή τον αδερφό σου· σκοτώνεις ένα ζόμπι.

Ο Αλέξης Τσίπρας δαγκώθηκε από τα ζόμπι, κι έγινε κι αυτός ζόμπι.

Τώρα μόνο μια επιλογή έχουμε.

Ή αυτός, ή εμείς.

Πηγή "Πιτσιρίκος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Ρακκά  

Παρακολουθώντας τις χθεσινές εργασίες της Βουλής, και την ψήφιση της νέας βαριάς Συμφωνίας, μια λέξη μόνον θα μπορούσε να περιγράψει την πραγματικότητα του ελληνικού κοινοβουλευτικού κόσμου: Αποσύνθεση.

Κάθε φορά έχουμε συνηθίσει να λέμε πως έχουμε φτάσει πάτο, και δεν υπάρχουν χειρότερα. Κι όμως, η παρακμή του πολιτικού κόσμου της μεταπολίτευσης βγάζει διαρκώς και άλλους λαγούς από το καπέλο της: Ζήσαμε, λοιπόν, να το δούμε κι αυτό –μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση να επιβιώνει κοινοβουλευτικά από την ψήφο της μνημονιακής αντιπολίτευσης. Όσο για τους διαφωνούντες, τι να πει κανείς; Το «σχέδιο Β» που προκρίνουν, για «σύγκρουση» και επιστροφή σε ένα νέο εθνικό νόμισμα αποδεικνύεται κακέκτυπο εκείνου του… Σόιμπλε: 22 δισ. € ήθελε να πάρει ο Λαφαζάνης με “έφοδο” στις εγκαταστάσεις της ΤτΕ στον Χολαργό, 40+ δισ. € δίνει ο Σόιμπλε σε περίπτωση που αποδεχθούμε το σχέδιό του: Το αίτημα πλειστηριάστηκε από την πραγματικότητα, και πλειοδότησε ο κύριος με το καρεκλάκι.

Όσο πιο κοντά βαίνουμε στην πραγματοποίησή του, το αίτημα της «δραχμής», που τόσο πολύ εκθειάστηκε σε πλατείες, αμφιθέατρα, άρθρα και αφίσες, αποκαλύπτει το πραγματικό του περιεχόμενο: Καταφανώς, πρόκειται για μια κατοχική όχι εθνικοαπελευθερωτική δραχμή –οι αντικειμενικές συνθήκες της ελληνικής Πολιτείας, κοινωνίας και οικονομίας την καταδικάζουν ως τέτοια. Και αυθεντικός εκφραστής της «ρεαλιστικής» της εκδοχής δεν είναι ο Λαφαζάνης αλλά ο… Σόιμπλε –άντε στην καλύτερη περίπτωση ο πολύς Τζωρτζ Σόρος που εδώ και μήνες «ποντάρει» ανοιχτά σε αυτό το σενάριο! Με τον ίδιο τρόπο που το ρεαλιστικό αντίστοιχο της γραμμής του Αλέξη Τσίπρα περί «δυναμικής διαπραγμάτευσης» στο πεδίο της Ε.Ε. για το «σκίσιμο των μνημονίων» ήταν το… μνημόνιο που ανέλαβαν να συγγράψουν οι γάλλοι τεχνοκράτες κατ’ εντολή του Φρανσουά Ολλάντ.

Η στιγμή όπου τα πάντα που προβλήθηκαν ως προτάγματα του «αντιμνημονίου» αποδεικνύονται ότι οδηγούν στο αντίθετό τους, είναι προφανώς η στιγμή όπου μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα ότι συνιστούσαν σπαράγματα μιας ψευδοαντιστασιακότητας. Η οποία εν τέλει λειτούργησε πολύ περισσότερο ως η τελευταία, δημαγωγική συνιστώσα του παλαιού πολιτικού κόσμου της μεταπολίτευσης παρά ως μια νέα αρχή, όπως προς στιγμήν φάνηκε στις πλατείες της Αγανάκτησης του 2011.

Τα πεπραγμένα τούτης της «αντιμνημονιακής» κυβέρνησης επιβεβαιώνουν απόλυτα του λόγου το αληθές. Και συμπληρώνουν την τελική, γενική εικόνα του πολιτικού αδιεξόδου της μνημονιακής Ελλάδας:

Στην αρχή ανέλαβε ο ελληνικός παρασιτικός και ευρωλιγούρικος αστισμός, σε όλες του τις εκδοχές. Από την αμερικάνικη συνιστώσα (ΓΑΠ), τους τεχνοκράτες (Παπαδήμο), την φιλοευρωπαϊκή (γερμανική) συνιστώσα. Απέτυχαν και οι τρείς. Μαζί με αυτούς και τα δύο μνημόνια που εφάρμοσαν. Οι κυριότερες αιτίες αυτής της αποτυχίας είναι δύο: α) Απέτυχαν να διαπραγματευτούν αποτελεσματικά γιατί υπήρξαν ελεγχόμενοι, εκβιαζόμενοι από τους δανειστές. β) Απέτυχαν να ισοσταθμίσουν την λιτότητα των μνημονίων, με μια νέα, εθνική πολιτική οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ανασυγκρότησης. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι απλοί και ανάγονται στην κατάσταση του ελληνικού αστισμού, καθ όλη την διάρκεια της μεταπολίτευσης: Είναι σάπιος, διεφθαρμένος, ενώ ο παροξυστικός ευρωλιγουρισμός που τον χαρακτηρίζει τον έχει οδηγήσει σε οραματική στειρότητα: Δηλαδή, δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε καν ως… αστισμός –δηλαδή να ικανοποιήσει έναν μίνιμουμ αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό της Ελλάδας.

Η οργή του λαού, προφανώς, δεν άργησε να ξεσπάσει. Το ζήτημα είναι που διοχετεύθηκε –και εδώ είναι που αντιμετωπίζουμε την γενική πολιτική παρακμή σε όλο της το μεγαλείο: Ήταν τα μεσαία ‘αφεντικά’ του παλιού πολιτικού συστήματος που εξεγέρθηκαν ενάντια στους πάτρωνές τους, και χρησιμοποίησαν το αντιμνημονιακό αίσθημα του ελληνικού λαού ως όχημα κατάληψης της εξουσίας: Σύμβουλοι του Σημίτη, η πολιτιστική συνιστώσα του εκσυγχρονισμού, που είχε καταλάβει τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΑΕΔΥ, με κύριο πυλώνα της τους εκπαιδευτικούς, η γραφειοκρατία των Εξαρχείων και των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Φόρουμ. Μαζί με την πιο λαϊκή πτέρυγα της πελατειακής δεξιάς –από τον Πάνο Καμμένο μέχρι τον Προκόπη Παυλόπουλο, τον άνθρωπο που με τους διορισμούς που είχε κάνει, θα μείνει στην πρόσφατη ιστορία της χώρας ως ο τελευταίος σκυταλοδρόμος του πρασινομπλέ ελληνικού πελατειακού συστήματος.

Οι πέντε μήνες της διακυβέρνησής τους αποδείχτηκαν ένα κρεσέντο του δημαγωγικού μηδέν βαθαίνοντας την αποσύνθεση του κράτους, της οικονομίας, της κοινωνίας. Δεν είναι διόλου παράδοξο, άρα, το γιατί αυτοί οι πέντε μήνες υπήρξαν για την Ελλάδα όχι αφετηρία αλλαγής αλλά ολοκλήρωση του τέλους.

Γι’ αυτό και οι τελευταίες εξελίξεις, που υπήρξαν ραγδαίες μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος σηματοδότησαν την γενική χρεοκοπία. Αρχικά της οικονομίας και της κοινωνίας –με την τραπεζική κατάρρευση και τον διχασμό που μπόλιασε στο λαϊκό σώμα η δημοψηφισματική απάτη του Αλέξη Τσίπρα. Κι ύστερα την ηθική, αξιακή και πολιτική χρεοκοπία της ίδιας της κυβέρνησης των δημαγωγών, έπειτα από την κωλοτούμπα της 13ης Ιουλίου: Τα «229» ΝΑΙ που άκουσε χθες το βράδυ πελιδνός ο Αλέξης Τσίπρας –τον καθιστούν μεν «ισχυρό», αλλά ταυτόχρονα τον αναδεικνύουν ως πρωθυπουργό των πολιτικά, ηθικά, και αξιακά χρεοκοπημένων –της μεγαλύτερης συνιστώσας που υφίσταται σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο!

Ποιοί στέκονται ως αντιπολίτευση στους χρεοκοπημένους; Το σχέδιο περί δραχμής του Σόιμπλε ή του Σόρος; Ο αντιεξουσιαστικός μηδενισμός που φωταγώγησε την τελετή χρεοκοπίας του ελληνικού πολιτικού κόσμου με μερικές δεκάδες μολότωφ; Οι ναζί που παίζουν ανοιχτά το χαρτί της χρεοκοπίας γιατί το θεωρούν ευκαιρία να εξαπολύσουν μια «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών»; Οι αριστερολεπενιστές λαϊκιστές της Ελεύθερης Ώρας; Ή τους Νταβούτογλου-Ερντογάν που προσεύχονται για μια πλήρη κατάρρευση της Ελλάδας ώστε να ξαναϋποδεχθούν στις αγκάλες τους μια χώρα που ποτέ δεν έπαψαν να την θεωρούν ως «άσωτη επαρχία» της Ιστορικής τους Αυτοκρατορίας;

Αστειότητες, ή μάλλον αυταπάτες, οι οποίες είναι πάρα πολύ επικίνδυνες λόγω συγκυρίας: Κυρίως επειδή πλέον αυτή η κοινωνία έχει διαλυθεί και οι τάξεις, τα μέρη, τα στρώματά της αποτελούν πλέον θραύσματα μιας χειροβομβίδας που έσκασε –λειτουργούν ως τέτοια, και εν τέλει καρφώνουν την τάχα περήφανη βούλησή τους πάνω στο σώμα της χώρας: «Είμαι εκεί που είναι η ψυχή μου, στο ΤΙΠΟΤΑ και το ΜΗΔΕΝ, στο ΕΙΝΑΙ του κατεστραμμένου τόπου μου, της ανύπαρκτης πια πατρίδας μου, του ερημωμένου και ερειπωμένου χωριού μου». Αυτό το ψυχο-κοινωνικό σκοτάδι είναι που κινητοποιεί σήμερα έναν κομμάτι του κόσμου να βλέπει σήμερα ως «αντίσταση» την δραχμική ολοκλήρωση της ελληνικής χρεοκοπίας.

Το αδιέξοδο, επομένως, είναι διπλό. Δεν είναι μόνο ο πόλος της «κωλοτούμπας». Είναι ταυτόχρονα και ο αντιφατικός κόσμος που στέκεται απέναντί της. Είναι η ίδια η αντιπαράθεση: Ο θίασος ποικιλιών της Χρεοκοπίας εναντίον μιας ιδεολογικής και πολιτικής βεντάλιας επίδοξων Τυράννων που ποντάρουν πάνω στο «ένστικτο του θανάτου».

Αυτό είναι το μεγαλύτερο έμπρακτο επίτευγμα της κυβέρνησης «Κοινωνικής Σωτηρίας» των Τσίπρα-Καμμένου. Θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε στον πρωθυπουργό: Όντως, ποτέ, κανείς δεν μας πάει πιο μακριά μέσα στο αδιέξοδο, τον βούρκο και την αποσύνθεση. Χειροκροτήστε τον! 

Το «συνδικάτο της ζωής» 

Είναι κυρίαρχη αυτή η πραγματικότητα; Ναι. Είναι καθολική; Όχι. Οι ζωντανές δυνάμεις της χώρας, υπάρχουν, κατακερματισμένες. Έχουν αναδιπλωθεί στο περιθώριο των μεγάλων εξελίξεων. Διότι τους πέταξαν με τις κλωτσιές έξω από το πολιτικό προσκήνιο οι άθλιοι πολιτικοί εκφραστές αυτής της ανέξοδης αντιπαράθεσης. Αλλά και γιατί μόνον  μακριά από αυτούς μπορούν να λειτουργήσουν. Στο επί μέρους. Ατομικά, προσπαθούν να κάνουν κάθε μέρα την δουλειά τους – και μπορείς να τους διακρίνεις από όλους τους υπολοίπους, διότι πασχίζουν να συμβάλλουν με τον τρόπο τους ώστε να μην σαρωθεί ολοκληρωτικά αυτή η χώρα: Από τους λίγους ήρωες που καταφέρουν να κινήσουν το κλινικά νεκρό δημόσιο, μέχρι τους πρωτοπόρους που δοκιμάζουν και πετυχαίνουν μέσα σε αυτό το απολύτως εχθρικό περιβάλλον, νέα μοντέλα παραγωγικών επιχειρήσεων, εξειδικευμένων εταιρικών υπηρεσιών, ή αγροτικές συμπράξεις του μόχθου και όχι της υφαρπαγής επιδοτήσεων.

Βρίσκονται ακόμα, μεταξύ των μελών Συλλόγων, Σωματείων, Ενώσεων που αγωνίζονται με νύχια και με τα δόντια να συγκροτήσουν την πολιτιστική ζωή αυτής της χώρας σε μηχανική υποστήριξη ώστε να μην πεθάνει οριστικά. Είναι οι ελάχιστες εστίες δημιουργικότητας μέσα στην τοπική αυτοδιοίκηση, πολιτικές ή διοικητικές, που αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή μια στοιχειώδη τοπική πολιτική προς όφελος της πατρίδας και της κοινωνίας.

Δυνάμεις σκόρπιες, απομονωμένες, ασθμαίνουσες, εξορισμένες. Που «δυνάμει» όμως, μπορούν να οργανωθούν στο «Συνδικάτο της Ζωής». Γιατί φέρουν μέσα τους, τον σπόρο της δημιουργικότητας και της πραγματικής πατριωτικής ενσυναίσθησης.

Εκείνο που θα τις ενώσει, είναι ένα Ελληνικό Πρόταγμα για τον 21ο Αιώνα, μια πολιτική στρατηγική και αντίστοιχη τακτική για την υλοποίησή του.

Χθες αποδείχθηκε για άλλη μια φορά, πως ο δρόμος της «άμεσης αποκατάστασης» που υποσχέθηκαν οι «αντιμνημονιακές» πολιτικές δυνάμεις είναι δρόμος άμεσης επιτάχυνσης στην καταβύθιση της χώρας. Ίσως, βέβαια, αυτό να μην αρκεί, και να χρειαστεί να καταστραφούμε εντελώς, για να μας γίνει συνείδηση. Γιατί η αδράνεια που δημιούργησε ο Κώστας Σημίτης κουνώντας με τα μικροσκοπικά του χέρια μια χούφτα ευρωδολαρίων, και εξαγοράζοντας την αντιστασιακή ψυχή ενός ολόκληρου έθνους είναι πολύ μεγάλη.

Ας είναι. Σημασία πλέον δεν έχει πόσο χαμηλά θα φτάσουμε, αλλά πως θα αντιμετωπίσουμε αυτήν την πτώση. Πρέπει, λοιπόν, να αναδιπλωθούμε σε αυτά τα πεδία όπου υπάρχει ακόμα ζωή και να τα οργανώσουμε ως «δυαδική εξουσία», για να ισοσταθμίσουμε το απίστευτο βάρος της καταστροφής. Να φτιάξουμε έναν πόλο ανταγωνιστικό στην εντροπία του θανάτου. Με τι προτάγματα; Δεν χρειάζεται πλέον να τα επαναλάβουμε: Η δημογραφική αναζωογόνηση, η παραγωγική ανασύσταση του τόπου, το τσάκισμα του κρατικού δεινοσαύρου προς όφελος των δημόσιων αγαθών, μια μεγάλη πολιτιστική και εκπαιδευτική επανάσταση, το πέρασμα σε μια λειτουργική 4η Ελληνική Δημοκρατία με στοιχεία άμεσης δημοκρατίας, τοπικής δημοκρατίας, λειτουργικής αντιπροσώπευσης, είναι στοιχεία μιας πλειοψηφικής, αν όχι κοινής, λογικής. Ή αυτό ή ένα κοινό τέλος. 

Από μια σκοπιά τα πράγματα είναι πολύ απλά για να τα κατανοήσει κανείς: Το όραμα, οι αξίες, τα συλλογικά νοήματα, ο Πολιτισμός αποτελούν την κατ εξοχήν γλώσσα με την οποία τα κομμάτια μιας κοινωνίας συνεννοούνται ή συγκρούονται για την εξέλιξή της. Όταν δεν υφίστανται όλα αυτά, οι συγκρούσεις διολισθαίνουν σε προγλωσσικό στάδιο: Συμβολική βία, λεκτική βία, σωματική βία. Αυτός πλέον είναι ο τρόπος της κοινωνικής μας συνύπαρξης, καθώς και ο τρόπος λειτουργίας της πολιτικής σε αυτόν τον τόπο. Και ποιοι άλλοι πέρα από μια κυβέρνηση δημαγωγών θα μπορούσαν να πάρουν αυτές τις διάχυτες καταστάσεις και να τις εγκαθιδρύσουν στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου; Είναι στην φύση της «τυραννίας», στο καθοδικό στάδιο της ζωτικότητας των πολιτευμάτων για να θυμηθούμε και τον Αριστοτέλη, να ευνοεί την διολίσθηση της «λαοκρατίας» σε οχλοκρατία –γιατί ακριβώς αντλεί την εξουσία της απευθείας από τα ωμά της πάθη.

Πηγή "Άρδην"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Οι αμερικανοί ενισχύουν τον στρατό τους στην Ευρώπη γιατί φοβούνται κοινωνική αναταραχή"!

Το άρθρο του Finian Cunningham που δημοσιεύθηκε στο Sputnik δείχνει ότι το ενδεχόμενο πραξικοπήματος “γοητεύει” πολλούς κι εκτός Ελλάδας. Βέβαια και το δικό του σενάριο που κάνει λόγο για “στρατιωτικό πραξικόπημα” στην Ευρώπη ξεκινά εδώ από την Ελλάδα.

Μς δυο λόγια ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι όσα γίνονται στην Ελλάδα αυτές τις ημέρες με την επιβολή μιας συμφωνίας αλλά και επί της ουσίας αλλαγής κυβέρνησης είναι η “πρόβα τζενεράλε” για όσα πρόκειται να συμβούν στην Ευρώπη. Προβλέπει ότι όλα αυτά θα προκαλέσουν μεγάλη κοινωνική αναταραχή και ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Και εξηγεί ότι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της ενίσχυσης των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη!

Ο συντάκτης του άρθρου γράφει ότι “η συνθηκολόγηση της ελληνικής κυβέρνησης στο Βερολίνο σηματοδοτεί την "πειθάρχηση" του ευρύτερου ευρωπαϊκού εκλογικού σώματος… Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ο προάγγελος για άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε αυτή την περίπτωση, αναμένεται γενικευμένη κοινωνική αναταραχή”.
Και συνεχίζει:

“Η ταχεία επέκταση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη κατά το παρελθόν έτος έγινε με το πρόσχημα της «υπεράσπισης» των συμμάχων του ΝΑΤΟ από την υποτιθέμενη ρωσική επιθετικότητα. Αλλά μια εντελώς διαφορετική έκτακτης ανάγκη για την οποία η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται είναι ακόμη και ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ευρώπη - στον απόηχο της οικονομικής κατάρρευσης που απορρέει από την ελληνική κρίση χρέους”.

Επισημαίνει ότι “η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ευρώπη δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου πριν από 25 χρόνια. Υποστηρίζει ότι στην Ουάσινγκτον έχουν στο μυαλό τους την οικονομική και κοινωνική κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε αυτή την περίπτωση, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή θα αναπτυχθεί για να καλύψει εύθραυστες και αναξιόπιστες κυβερνήσεις εν μέσω εκτεταμένης κοινωνικής αναταραχής. Θα πρόκειται για κυβερνήσεις οι οποίες θα έχουν επιβληθεί χωρίς λαϊκή εντολή, όπως γίνεται στην Ελλάδα, γράφει.

Επικαλείται τον Αμερικανό πολιτικό αναλυτή Ράντι Μάρτιν, ο οποίος γράφει στο crookedbough.com, ότι οι αμερικανοί είχαν προβλέψει την τρέχουσα αναταραχή στην Ευρώπη, την Ελλάδα.
«Η ελληνική κρίση έχει αρχίσει εδώ και πέντε χρόνια», λέει ο Μάρτιν. "Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι η Ουάσινγκτον έχει ήδη καταρτίσει σχέδια για το πώς να διαχειριστεί την Ευρώπη πολιτικά και οικονομικά, αν η κατάσταση απαιτεί την παρέμβαση αυτή".
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η δικαιολογία της ρωσικής απειλής δεν είναι πια τόσο αξιόπιστη για την ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη.

Αυτό που ονομάζεται η "ελληνική κρίση χρέους" είναι στην πραγματικότητα ένα σύμπτωμα μιας συστημικής κατάρρευσης του δυτικού καπιταλισμού υποστηρίζει το άρθρο του Sputnik και καταλήγει:
“Όταν οι στρατηγοί μιλούν για "διασφάλιση της Ευρώπης" δεν εννοούν την Ρωσία αλλά τον θυμό των ανθρώπων της”.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πυλώνας σταθερότητας η Ελλάδα για την ευρύτερη περιοχή, σύμφωνα με ΗΠΑ και Ε.Ε.
  • Η Ελλάδα, παρά τα όσα προβλήματά της αυτή την πενταετία της βαθιάς ύφεσης, εξακολουθεί να αποτελεί πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, με τις ΗΠΑ, αλλά και τον πρόεδρο της Ε.Ε. Ντόναλντ Τουσκ, να τονίζουν επανειλημμένα τις τελευταίες ημέρες τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας ειδικά σε αυτό το κρίσιμο τάιμινγκ
Η χρεοκοπία θα έβαζε σε σοβαρούς μπελάδες αστάθειας χώρες σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική

Μία απλή ματιά στον χάρτη πείθει εύκολα τη διεθνή σημασία μίας Ελλάδας που μπορεί να πατάει στέρεα στα πόδια της, αφού ενδεχόμενο άτακτης χρεοκοπίας και χαοτικής κατάστασης θα έβαζε σε μπελάδες αστάθειας πολλές χώρες σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική.

Βαλκάνια
Η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και στη συνέχεια ο πόλεμος στη Σερβία διατηρούν τις φλόγες της έντασης και όπως αποδεικνύεται ειδικά τον τελευταίο καιρό αρκούν μερικές σπίθες για να ανάψουν μεγάλες πυρκαγιές. Που, ευτυχώς, προς το παρόν αποφεύγονται έπειτα από πυροσβεστικές παρεμβάσεις. Ωστόσο, η ρευστή κατάσταση και τα αιώνια μίση ταρακουνούν συχνά τα Βαλκάνια.

Το περασμένο Σάββατο ο πρωθυπουργός της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς δέχθηκε επίθεση στις εκδηλώσεις μνήμης για την 20η επέτειο της σφαγής στη Σρεμπρένιτσα, στην πόλη της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης. Τράπηκε σε άτακτη φυγή, όταν προερχόμενος στο κοιμητήριο Ποτοτσάρι εκτοξεύθηκαν εναντίον του πέτρες και άλλα αντικείμενα.

Ο Βούτσιτς ήταν περικυκλωμένος από άνδρες της ασφαλείας του, όταν το συγκεντρωμένο πλήθος άρχισε να φωνάζει υβριστικά συνθήματα εναντίον του, του πέταξε πλαστικά μπουκάλια και πέτρες, ενώ ένα άτομο επιχείρησε να του επιτεθεί. Δέχθηκε χτυπήματα στο κεφάλι, έσπασαν τα γυαλιά του, ενώ χιλιάδες μουσουλμάνοι φώναζαν την επίκληση «Αλλάχ ακμπάρ» (ο Θεός είναι μεγάλος).

Ο ίδιος ο Σέρβος πρωθυπουργός δήλωσε την επόμενη ημέρα ότι «το χέρι μου συνεχίζει να είναι απλωμένο για συμφιλίωση, ανάμεσα στους Σέρβους και τους μουσουλμάνους». Ωστόσο, σερβικά ΜΜΕ μετέδωσαν ότι κάποιοι από τους συγκεντρωμένους κρατούσαν πανό με δήλωση που είχε κάνει ο πρωθυπουργός της Σερβίας στη Βουλή λίγες μέρες μετά τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, στις 20 Ιουλίου 1995, ως στέλεχος τότε του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος. Στα πανό αναγραφόταν «Αλεξάνταρ: Για κάθε νεκρό Σέρβο, θα σκοτώνουμε 100 μουσουλμάνους».

Δύο μήνες νωρίτερα υπήρξαν αναταράξεις για τα Σκόπι8α, όταν στις 8 Μαΐου ομάδα ένοπλων Αλβανών επιτέθηκε σε ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας σε αλβανόφωνη συνοικία της πόλης Κουμάνοβο, με απολογισμό 14 νεκρούς.

Τον Απρίλιο, περίπου 40 ένοπλοι Αλβανοί εισέβαλαν τα ξημερώματα σε αστυνομικό φυλάκιο του χωριού Γκόσιντσε, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, και αφόπλισαν τους αστυνομικούς, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές από τα Σκόπια.

Και αν τα Βαλκάνια αποτελούν εδώ και πολλές δεκαετίες εύφλεκτη περιοχή για διάφορους λόγους, έρχεται να προστεθεί τον τελευταίο χρόνο και ο μεγάλος πονοκέφαλος των τζιχαντιστών.

Σε αστυνομικό τμήμα της πόλης Σβόρνικ, στη «Σερβική Δημοκρατία» της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, ένας άντρας που συνδεόταν με ακραίους ισλαμιστικούς κύκλους εισέβαλε οπλισμένος σε αστυνομικό τμήμα και κραυγάζοντας «Αλλάχ ακμπάρ» σκότωσε έναν αστυνομικό.

Δίκτυα του ισλαμιστικού Ισλάμ κατευθυνόμενα από κράτη της Αραβικής Χερσονήσου, δραστηριοποιούνται ήδη σε Αλβανία, Κόσοβο, ΠΓΔΜ, Σερβία, χώρες με σημαντικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Φανατικοί ιμάμηδες στρατολογούν σε τεμένη τζιχαντιστές που στη συνέχεια επανδρώνουν τον στρατό του Ισλαμικού Κράτους.

Με χρόνια οικονομικά προβλήματα, βαλλόμενες από πολιτική αστάθεια, με άλυτα –μεταξύ τους- εθνικά θέματα και με πύλες εισόδου για τρομοκράτες, οι περισσότερες από τις βαλκανικές χώρες μοιάζουν με καζάνι που βράζει. Σε μία από τις πιο ταραχώδεις περιοχές του πλανήτη έτσι κι αλλιώς…

Τουρκία
Η αποδυνάμωση του Ταγίπ Ερντογάν στις πρόσφατες εκλογές, σε συνδυασμό με τη λήξη του οικονομικού θαύματος, τις κοινωνικές αναταραχές και την ακραία ισλαμοποίηση των τελευταίων ετών, απομακρύνουν διαρκώς την Τουρκία από την ευρωπαϊκή προοπτική και τη σπρώχνουν με δύναμη προς την Ανατολή.

Στα σύνορά της μπαινοβγαίνουν τζιχαντιστές, ενώ το ανοιχτό κουρδικό και το θερμόμετρο στο κόκκινα στα σύνορα με την Συρία, δημιουργούν εκρηκτικό κοκτέιλ κι ενίοτε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Ο αυταρχικός σουλτάνος Ερντογάν ξεσηκώνει όλο και περισσότερες αντιδράσεις, με την αμφισβήτηση στο πρόσωπό του να είναι εντονότερη από ποτέ, ενώ βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με την οικονομική κατρακύλα, που κάνει μεγαλύτερα τα αδιέξοδά του στην παρούσα φάση.

Συρία
Το αιματοκύλισμα της χώρας από το καθεστώς Άσαντ ακολούθησε η αιχμαλωσία και η βιαιότητα από το Ισλαμικό Κράτος, που έχει πλέον υπό τον έλεγχό του ένα σημαντικό τμήμα της Συρίας. Οι μαζικές δολοφονίες, η καταστροφή αρχαιοτήτων και οι καθημερινές απίστευτες βαρβαρότητες από τους τζιχαντιστές βυθίζουν τη Συρία σε μία άβυσσο αβεβαιότητας και δυστυχίας. Με την κατάσταση, μάλιστα, να μην δείχνει αναστρέψιμη, μέχρι στιγμής τουλάχιστον.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας, ο αριθμός των προσφύγων από τη Συρία ξεπερνά τα 4 εκατ., ενώ μόνο το 24% του απαιτούμενου ποσού για ανθρωπιστική βοήθεια είχε εισπραχθεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου.

Από τον συνολικό αριθμό των καταγεγραμμένων προσφύγων, πάνω από 1,8 εκατ. βρίσκονται στην Τουρκία και περίπου 1,2 εκατ. Βρίσκονται στον Λίβανο. Ξεπερνούν τους 600.000 οι πρόσφυγες στην Ιορδανία. Οι υπόλοιποι έχουν βρει καταφύγιο στο Ιράκ, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής.

Βόρεια Αφρική
Βουτηγμένες στο αίμα είναι οι χώρες της Βόρειας Αφρικής που βρέχονται από τη Μεσόγειο. Ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι προσήλθε ανάστατος στη σύνοδο κορυφής την Κυριακή μετά την αιματηρή επίθεση από τζιχαντιστές κοντά στο ιταλικό προξενείο στο Κάιρο λίγες ώρες πριν.

Ήταν το πρώτο χτύπημα εναντίον δυτικού στόχου στην Αίγυπτο, που βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εντεινόμενο κύμα ισλαμιστικής βίας.

Στη χώρα επικρατεί χάος τα τελευταία χρόνια, ενώ περισσότεροι από 41.000 άνθρωποι έχουν συλληφθεί από το 2013, ανάμεσά τους πολλοί νεαροί ακτιβιστές, όπως καταγγέλλει σε έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζοντας ταυτόχρονα τη «σιωπή» της διεθνούς κοινότητας.

Οι αρχές αρνούνται όλες τις κατηγορίες για βασανιστήρια και κακοποίηση, ενώ δυτικοί σύμμαχοι της Αιγύπτου περιορίζονται σε εκκλήσεις για δημοκρατία στη χώρα, ωστόσο δίχως κανένα αποτέλεσμα.

Παρόμοια η κατάσταση και στη Λιβύη στη μετά τον Καντάφι εποχή. Η χώρα αιμορραγεί ασταμάτητα ύστερα από 4,5 χρόνια εμφυλίου πολέμου και τείνει να μετατραπεί σε «Σομαλία της Αιγύπτου».

Οι ακραίοι ισλαμιστές εκμεταλλεύτηκαν την κατάρρευση της χώρας κι έχουν εισβάλει προκειμένου να αυξήσουν τη δυναμική τους σε ένα ακόμα κράτος της Βορείου Αφρικής.

Η κατάσταση είναι τόσο ανεξέλεγκτη, που η Τυνησία ανακοίνωσε πως θα χτίσει τείχος ε τη Λιβύη, για να προστατευθεί από την τρομοκρατία, στη σκιά της επίθεσης στην πόλη Σους τον περασμένο μήνα που οδήγησε στο θάνατο 38 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους τουρίστες.

Στόχος του τείχους, μήκους 260 χλμ. είναι να εμποδίσει όσο είναι δυνατόν την είσοδο των ισλαμιστών μαχητών στη χώρα από τη Λιβύη. Οι εκπαιδευμένοι από το Ισλαμικό Κράτος τρομοκράτες πραγματοποιούν συνεχείς επιθέσεις παραλύοντας και την τουριστική βιομηχανία της Τυνησίας.

Ούτε, όμως, και η Αλγερία αποτελεί χώρα σταθερότητας στην περιοχή, αφού κι αυτή σπαράζεται από μάχες. Στις αρχές Ιουλίου τουλάχιστον 18 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε εθνικιστικές συγκρούσεις μεταξύ Αράβων και Βέρβερων, στην πόλη Γρντάια, στην έρημο της Αλγερίας. Πολλές επιχειρήσεις στην περιοχή παραδόθηκαν στις φλόγες.

Η βία είναι παρούσα στη χώρα από τα τέλη του 2013, με τις δυνάμεις ασφάλειας να στέλνουν διαρκώς ενισχύσεις σε μία προσπάθεια να καταστείλουν τις συνεχείς ταραχές.

Τον Μάιο, εξάλλου, σε μία προσπάθεια να εκδιωχθούν ισλαμιστές αντάρτες, υπήρξε αιματηρή συμπλοκή με τον στρατό, με 25 νεκρούς. Τρομοκράτες που έχουν συμμαχήσει με την Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ ή το ISIS, έχουν παρουσία στην Αλγερία, κυρίως στις ορεινές περιοχές του Βορρά, όπου είναι και πιο εύκολο να κρύβονται. Παρά την παρουσία τους, πάντως, οι επιθέσεις τους δεν είναι συχνές, ιδιαίτερα από τη λήξη του πολέμου της δεκαετίας του 1990 μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και ισλαμιστών ανταρτών.

Ουκρανία
Μπορεί να μην είναι ούτε Βαλκάνια, ούτε Ασία, Μ. Ανατολή ή Β. Αφρική, ούτε και να συνορεύει με την Ελλάδα, όμως οι παρενέργειες από τον πόλεμο με τη Ρωσία δημιουργούν εντάσεις μεταξύ Δύσης και Μόσχας και συνθήκες ανασφάλειας σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Η Ουκρανία αποτελεί αυτή τη στιγμή, μαζί με το Ιράν, τους μεγαλύτερους πονοκέφαλους στην παγκόσμια σκακιέρα κι ασφαλώς δεν μπορεί να υποτιμηθεί, ούτε να αγνοηθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Πολύ περισσότερο όταν λόγω των παρατεταμένων κυρώσεων μεταξύ των δύο πλευρών, δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποια λύση σύντομα.

Κι όμως μετράει εύκολα να διαπιστώσει κανείς, οι περισσότερες από τις «επικίνδυνες» εστίες στον χάρτη της ευρύτερης περιοχής δεν υπήρχαν μέχρι πριν από λίγα χρόνια, αφού οι περισσότερες δημιουργήθηκαν ή αναζωπυρώθηκαν από το 2010 και έπειτα.

Πηγή εφημ. «Το Ποντίκι»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προβληματισμό έχει προκαλέσει στο Βελιγράδι η δήλωση του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, προχθές, στην Πρίστινα ότι η Ελλάδα θα υποστηρίξει την ένταξη του Κοσόβου στους ευρωατλαντικούς οργανισμούς.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας, Ίβιτσα Ντάτσιτς δήλωσε ότι ζήτησε εξηγήσεις από το ελληνικό... υπουργείο Εξωτερικών.
«Έχουμε στείλει αίτημα στο ελληνικό ΥΠΕΞ ζητώντας διευκρινήσεις για τις δηλώσεις του υπουργού Νίκου Κοτζιά στην Πρίστινα. Αναμένω ότι η Ελλάδα, παρά τις μεγάλες πιέσεις που δέχεται, δεν θα αναθεωρήσει τη στάση για μη αναγνώριση της μονομερώς ανακηρυχθείσας ανεξαρτησίας του Κοσόβου» αναφέρει σε δήλωση του για την εφημερίδα "Μπλιτς" του Βελιγραδίου ο Ίβιτσα Ντάτσιτς.

Ο αρχηγός της σερβικής διπλωματίας πρόσθεσε ότι κατανοεί τη θέση της Ελλάδας και το γεγονός ότι υπομένει ισχυρές πιέσεις για να προχωρήσει στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, εξέφρασε, ωστόσο, την ελπίδα ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί.

Η εφημερίδα "Μπλιτς" στο ίδιο δημοσίευμα, φιλοξενεί και ανακοίνωση της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι που αναφέρει ότι «η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει την μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσόβου και η θέση αυτή παραμένει αμετάβλητη».

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ πραγματοποιεί από προχθές περιοδεία στα δυτικά Βαλκάνια με επισκέψεις στην Πρίστινα, τα Τίρανα και σήμερα το Σεράγεβο. Οι επισκέψεις αυτές αποτελούν το δεύτερο μέρος της περιοδείας του στην περιοχή που ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου και περιλαμβάνει συνολικά πέντε χώρες (ΠΓΔΜ-Σερβία-Μαυροβούνιο-Αλβανία-Βοσνίαι και Ερζεγοβίνη) και το Κόσοβο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αύξηση του ΦΠΑ από το 13% στο 23% για άλλες 13 κατηγορίες προϊόντων και υπηρεσιών έκρυβε τροπολογία που κατατέθηκε χθες στη Βουλή, αλλάζοντας ουσιαστικά τις προβλέψεις του αρχικού νομοσχεδίου. Στις κατηγορίες αυτές περιλαμβάνονται η ζάχαρη, το ξίδι, μυρωδικά και βότανα που χρησιμοποιούνται στο φαγητό όπως βασιλικός, δυόσμος, ρίγανη, δενδρολίβανο, φασκόμηλο, τσάι του βουνού κ.λπ., τα κατοικίδια πτηνά, τα κατοικίδια κουνέλια, ορισμένα πτηνά που εκτρέφονται προκειμένου να διατεθούν για την ανθρώπινη διατροφή (ορτύκια, φασιανοί, πέρδικες κ.λπ.), τα εντομοκτόνα, τα ζιζανιοκτόνα, τα προφυλακτικά, οι σερβιέτες, τα καυσόξυλα, οι υπηρεσίες για την υποστήριξη της γεωργικής παραγωγής και οι υπηρεσίες κηδειών και αποτέφρωσης νεκρών.

Η μετάταξη των προϊόντων και των υπηρεσιών αυτών από τον συντελεστή ΦΠΑ 13% στον συντελεστή ΦΠΑ 23% θα γίνει άμεσα όπως και με τα περισσότερα από τα υπόλοιπα είδη και υπηρεσίες που ανεβαίνουν σε υψηλότερο συντελεστή.

Αυτό προκύπτει από τις «νομοτεχνικές βελτιώσεις» που επέφερε χθες το υπουργείο Οικονομικών στο αρχικό κείμενο του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα για το νέο Μνημόνιο.

Αναλυτικά, οι επιπλέον 13 κατηγορίες ειδών και υπηρεσιών που μετατάσσονται άμεσα από τον συντελεστή ΦΠΑ 13% στο συντελεστή ΦΠΑ 23% είναι:
  • Πετεινοί, κότες, πάπιες, χήνες, γάλοι, γαλοπούλες και φραγκόκοτες, ζωντανά, κατοικίδια.
  • Κουνέλια κατοικίδια, περιστέρια, ορτύκια, φασιανοί, πέρδικες, λαγοί και λοιπά ζώα και πτηνά, ζωντανά, που προορίζονται κυρίως για την ανθρώπινη διατροφή. Ζώα που εκτρέφονται για τη γουνοποιία. Μέλισσες.
  • Αρτεμισία, βασιλικός, χαμομήλι, μαντζουράνα η κοινή, μολόχα, δενδρομολόχα, μέντα (δυόσμος) όλων των ποικιλιών, ρίγανη, δενδρολίβανο, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, δίκταμο, φλαμούρι, ευκάλυπτος, λεβάντα, αγριάδα η ιαματική και λουίζα, νωπά ή ξερά, έστω και κομμένα, σπασμένα ή σε σκόνη.
  • Ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο ή από τεύτλα και ζαχαρόζη χημικώς καθαρή σε στερεή κατάσταση.
  • Ξίδια και υποκατάστατα αυτών βρώσιμα που λαμβάνονται από οξικό οξύ.
  • Υπολείμματα και απορρίμματα των βιομηχανιών ειδών διατροφής. Τροφές παρασκευασμένες για ζώα. Εξαιρούνται τα παρασκευάσματα των τύπων που χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των κατοικίδιων ζώων.
  • Εντομοκτόνα, ποντικοφάρμακα, μυκητοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, ανασχετικά της βλάστησης και ρυθμιστικά της ανάπτυξης των φυτών, απολυμαντικά και παρόμοια προϊόντα που παρουσιάζονται σε μορφές ή συσκευασίες για τη λιανική πώληση ή ως παρασκευάσματα, που παραδίδονται χονδρικά.
  • Προφυλακτικά από καουτσούκ.
  • Καυσόξυλα σε κυλίνδρους, κούτσουρα, μικρά κλαδιά, δεμάτια ή με παρόμοιες μορφές.
  • Πετσέτες (σερβιέτες) και ταμπόν υγείας, και παρόμοια με αυτά είδη υγιεινής προστασίας της γυναίκας, από χαρτί ή από βάτες.
  • Αυτοκίνητα που προορίζονται για τη μεταφορά 10 ή περισσότερων ατόμων διασκευασμένα για τη μεταφορά αναπήρων.
  • Η παροχή υπηρεσιών για τη γεωργική παραγωγή.
  • Η παροχή υπηρεσιών από γραφεία κηδειών και επιχειρήσεων αποτέφρωσης νεκρών, καθώς και η παράδοση των συναφών ειδών.
Εκτακτη εισφορά: Καταιγίδα κρατήσεων σε μισθού, σε συντάξεις από τον Αύγουστο
Αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2015 θα ισχύσει η αύξηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματα (μισθοί και συντάξεις), κόβοντας ουσιαστικά μέρος του μισθού, ενώ η αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία από το 6,5% στο 13% θα ισχύσει τελικώς από 1ης Οκτωβρίου και όχι με την ψήφιση του νομοσχεδίου, όπως αρχικά προβλεπόταν στο κείμενο. Τα παραπάνω προβλέπονται σε τροπολογία που κατέθεσε το υπουργείο Οικονομικών στις φορολογικές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου. Σύμφωνα με τις πιο σημαντικές από αυτές:

  • Η αύξηση των συντελεστών της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για ετήσια εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2015. Αυτό σημαίνει ότι όσοι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα λαμβάνουν σήμερα φορολογητέες μηνιαίες αποδοχές μεγαλύτερες των 2.100 ευρώ και όσοι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και συνταξιούχοι λαμβάνουν φορολογητέες μηνιαίες αποδοχές άνω των 2.500 ευρώ θα δουν από τον Αύγουστο τις μηνιαίες κρατήσεις φόρου εισοδήματος να αυξάνονται σημαντικά.
  • Η αύξηση του ΦΠΑ από το 6,5% στο 13% για τις υπηρεσίες διαμονής στα ξενοδοχεία θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Οκτωβρίου 2015.
Επίσης ρυθμίστηκαν θέματα που αφορούν την εφαρμογή της αυξημένης εισφοράς υγείας σε κύριες και σε επικουρικές συντάξεις. Οπως τονίζεται σε ειδική τροπολογία, από την 1η Ιουλίου 2015 και μετά θεσπίζεται εισφορά 6% υπέρ υγειονομικής περίθαλψης για τις επικουρικές συντάξεις, που όμως θα παρακρατείται από τις καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις, δηλαδή από το ποσό που λαμβάνουν σήμερα οι δικαιούχοι. Αντίθετα, δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για τις κύριες συντάξεις, γεγονός που ερμηνεύεται ότι η εισφορά 6%, από 4% που είναι έως σήμερα, θα παρακρατείται από το αρχικό ποσό της σύνταξης, δηλαδή πριν από τις περικοπές που ξεκίνησαν το 2010.


Στέλιος Κράλογλου
Πηγή "Δημοκρατία"

Του Χρήστου Μηνάγια
Πηγή Geostrategy


Αμέσως μετά τις εκλογές της 7ης Ιουνίου 2015 στην Τουρκία, ξεκίνησαν ανεπίσημες διερευνητικές επαφές μεταξύ των κομμάτων για το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, ενώ παράλληλα στις 23 Ιουνίου ορκίσθηκαν οι νέοι βουλευτές. Στη συνέχεια, στις 30 Ιουνίου ξεκίνησε η
διαδικασία εκλογής προέδρου της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, η οποία ολοκληρώθηκε στις 01 Ιουλίου ύστερα από τέσσερεις ψηφοφορίες. Οι υποψήφιοι των κομμάτων ήταν ο İsmet Yılmaz του κυβερνόντος κόμματος AKΡ που τελικά εκλέχθηκε πρόεδρος με 259 ψήφους στον τέταρτο γύρο, ο Deniz Baykal του ρεπουμπλικανικού κόμματος CHP, ο Ekmeleddin İhsanoğlu του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ και ο Dengir Mir Mehmet Fırat του κουρδικού HDP.

Κατόπιν, στις 10 Ιουλίου ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Recep Tayyip Erdoğan επέδωσε στον Ahmet Davutoğlu την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Σημειωτέον ότι, σύμφωνα με τα πιθανά σενάρια που εξετάζουν οι Τούρκοι αναλυτές, θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης μειοψηφίας, η οποία θα οδηγήσει τη χώρα σε επαναληπτικές εκλογές μετά το 2ο δεκαήμερο του Νοεμβρίου 2015. Μάλιστα η εν λόγω εκτίμηση, επιβεβαιώνεται από αντίστοιχη δήλωση του πρώην υπουργού Μεταφορών Binali Yıldırım λίγες ημέρες πριν τις εκλογές. Βάσει του σεναρίου αυτού, η κυβέρνηση του Davutoğlu θα στηριχθεί από το εθνικιστικό κόμμα MHP με το αιτιολογικό ότι, αυτή θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια σοβαρή κρίση που θα οφείλεται σε «θερμές» εξελίξεις στα τουρκο-συριακά και ελληνο-τουρκικά σύνορα. Εκτός τούτου, στην περίπτωση που η Τουρκία αντιμετωπίσει με επιτυχία μια ενδεχόμενη κρίση, θα επιδιωχθεί η ανάδειξη του Erdoğan σε εθνικό ηγέτη και η διατήρηση της ισχύος του στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.

Οι εξελίξεις στη Συρία και η στρατηγική της Τουρκίας

Η πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία στηρίχθηκε σε δύο παραδοχές. Πρώτον, το καθεστώς Άσαντ θα ανατρεπόταν σε λίγους μήνες, όπως έγινε στη Λιβύη, και την εξουσία της χώρας θα αναλάμβαναν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι. Και δεύτερον, οι ριζοσπαστικές ισλαμιστικές οργανώσεις (Τζιχαντιστές και El Nusra) θα εντατικοποιούσαν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις με επικέντρωση στη Rojava (Δυτικό Κουρδιστάν), επιφέροντας πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χάος, παρεμποδίζοντας τους Κούρδους της Συρίας να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους.

Υπόψη ότι, η στρατηγική των Τζιχαντιστών στηρίχθηκε σε τρεις Φάσεις: ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΜΥΝΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ και ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ. Η στρατηγική άμυνα εφαρμόσθηκε μέχρι το 2014, οπότε το ισλαμικό κράτος επεδίωξε και πέτυχε την απόκτηση της αναγκαίας στρατιωτικής ισχύος και τον έλεγχο συγκεκριμένων περιοχών του Ιράκ και της Συρίας. Στη συνέχεια, ακολούθησε η στρατηγική ισορροπία που είχε ως στόχο τη διεύρυνση των περιοχών ελέγχου του. Και τέλος, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η δεύτερη Φάση, οι Τζιχαντιστές έθεσαν σε εφαρμογή τη στρατηγική επίθεση, η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει επιθετικές επιχειρήσεις ευρείας κλίμακας σε συνδυασμό με πρόκληση φόβου μέσω σφαγών και βανδαλισμών.

Ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με την τουρκική κυβέρνηση, αυτή εξασφάλισε το συντονισμό των εν λόγω ισλαμιστικών οργανώσεων και παρείχε σε αυτές στρατιωτική, οικονομική, υγειονομική και λογιστική υποστήριξη. Παράλληλα, μέσω των συνοριακών πυλών διευκόλυνε την διέλευση ισλαμιστών μαχητών, ενώ ανέλαβε να προμηθεύσει το ισλαμικό κράτος με οπλισμό και πυρομαχικά που προερχόταν από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τη Λιβύη. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, όταν το δυτικό Κουρδιστάν κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων, τελούσε υπό τον έλεγχο των Τζιχαντιστών (βλ. Χάρτη 1), η Τουρκία δεν προέβαλε κανένα πρόβλημα ασφάλειας.

Ωστόσο, οι πρόσφατες στρατιωτικές επιτυχίες των Κουρδικών Δυνάμεων PYD με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, ανέτρεψαν τις τουρκικές επιδιώξεις, δεδομένου ότι, αφενός άλλαξαν οι στρατιωτικές ισορροπίες στην περιοχή, αφετέρου το καθεστώς Erdoğan υποχρεώθηκε να αποκόψει τη στρατιωτική και λογιστική υποστήριξη που παρείχε στους Τζιχαντιστές. Στο Χάρτη 1 φαίνεται η κατάσταση στη Συρία και το Ιράκ τον Απρίλιο του 2015, ενώ στο Χάρτη 2 φαίνεται η κατάσταση που διαμορφώθηκε στη Συρία τον Ιούλιο του 2015.




Επίσης, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι, το PYD όχι μόνο δεν θεωρείται ως τρομοκρατική οργάνωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, απεναντίας αυτό αποτελεί ένα στρατηγικό σύμμαχο των Αμερικανών και ένα σημαντικό πολιτικό παράγοντα της Συρίας. Άλλωστε, το ενισχυμένο πλέον PYD ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Συρίας και έθεσε έμμεσα τις βάσεις για τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους. Ήδη συνενώθηκε το καντόνι Cizire με το καντόνι Kobani.

Με την ίδια διαδικασία σκέψης, το ενδεχόμενο συνένωσης του κουρδικού καντονιού Kobani με το καντόνι Afrin, προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες στην Άγκυρα, η οποία θεωρεί ότι, η νέα διαφοροποίηση των χαρτών στη Συρία και το Ιράκ θα έχει ως συνέπεια την απώλεια τουρκικού εδάφους και την αλλαγή συνόρων στην περιοχή. Για το λόγο αυτό, αφενός ο Tayyip Erdoğan απείλησε τους Κούρδους ότι δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία κουρδικού κράτους στη βόρεια Συρία, αφετέρου άρχισαν οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη δημιουργία μιας Ασφαλούς Περιοχής (Güvenli Bölgesi) εντός του συριακού εδάφους από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Αναλυτικότερα, το σχέδιο επιχειρήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων περιλαμβάνει τα εξής: πρώτον, η Ασφαλής Περιοχή θα έχει βάθος 5-40 χλμ., μήκος περίπου 110 χλμ. και θα ορίζεται μεταξύ της δυτικής όχθης του ποταμού Ευφράτη και το ανατολικό όριο του καντονιού Afrin (βλ. Χάρτη 2). Δεύτερον, μεταστάθμευσαν στην περιοχή μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες μονάδες, μονάδες της 1ης Ταξιαρχίας Καταδρομών (Kayseri), της 2ης Ταξιαρχίας Καταδρομών (Bolu), της 4ης Ταξιαρχίας Καταδρομών (Tunceli), πυραυλικά συστήματα της 58 Ταξιαρχίας Πυροβολικού (Polatlı/Άγκυρα), πυροβολαρχίες με πυροβόλα Fırtına της 1ης Στρατιάς, μονάδες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων Bordo Bereli, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, καθώς επίσης επιθετικά και μεταφορικά ελικόπτερα. Στη συνέχεια και με δεδομένο ότι, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά την ειρηνική περίοδο εκτελούν τα καθήκοντα τους με την προβολή της στρατιωτικής ισχύος και κατά συνέπεια της αποτρεπτικής ισχύος τους, οι τουρκικές αρχές ασφαλείας ενημέρωσαν τόσο το PYD, όσο και τους Τζιχαντιστές να μην πραγματοποιήσουν οποιαδήποτε επιχείρηση για διεύρυνση των περιοχών που ελέγχουν στον τομέα μεταξύ Ευφράτη και Afrin. Σε αντίθετη περίπτωση, η τουρκική αντίδραση θα εστιάζεται, αρχικά στον έλεγχο της περιοχής με πυρά πυροβολικού (Fırtına) και κατόπιν θα ακολουθήσει αεροπορική επιχείρηση εφόσον απαιτηθεί. Τέλος, εφόσον δεν επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός και οι εχθρικές δυνάμεις εξακολουθούν να παραμένουν στην περιοχή, θα διεξαχθεί επιχείρηση εισχώρησης στο συριακό έδαφος με ειδικές δυνάμεις και μηχανοκίνητες-τεθωρακισμένες μονάδες, οι οποίες μετά την εξουδετέρωση των απειλών θα επιστρέψουν στο τουρκικό έδαφος.



Όπως γίνεται κατανοητό, το σχέδιο αυτό στηρίζεται στα αποτρεπτικά του χαρακτηριστικά, έχει μικρό οικονομικό κόστος, περιορίζει σημαντικά τις απώλειες στρατιωτικού προσωπικού, δίδει το άλλοθι στο δίδυμο Erdoğan-Davutoğlu να ζητήσουν τη συγκρότηση κυβέρνησης μειοψηφίας με τη στήριξη των εθνικιστών και περνάει δύο μηνύματα: α. Δεν πρόκειται για επιχείρηση δημιουργίας Παρεμβαλλόμενης Ζώνης (Tampon Bölgesi), ήτοι εισβολή και κατοχή συριακού εδάφους, η οποία προϋποθέτει έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει μεγάλο οικονομικό κόστος, απαιτεί πολλές στρατιωτικές δυνάμεις και υπάρχει ο κίνδυνος φθοράς αυτών σε μια σύγκρουση πέραν των συνόρων με αβέβαιη έκβαση. β. Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και το Ιράν παρεμβαίνουν επιχειρησιακά στην περιοχή, γιατί να μην επέμβει και η Τουρκία η οποία αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους, όπως η δημιουργία κουρδικού κράτους μέσω της υποτιθέμενης δημογραφικής αλλαγής της περιοχής και η πρόκληση μεγάλου κύματος προσφύγων σε περίπτωση που η περιοχή που ελέγχεται από τους αντικαθεστωτικούς ανατολικά του Afrin καταληφθεί από τους Τζιχαντιστές.

Υπό το πρίσμα των παραπάνω εξελίξεων είναι δυνατόν η Τουρκία να πραγματοποιήσει μια επιχείρηση της μορφής αυτής εντός του συριακού εδάφους; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Φυσικά η εκτίμηση αυτή δεν έχει σχέση με τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά με τις παγκόσμιες και περιφερειακές ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή και αφορούν στην αρνητική στάση που θα τηρήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, η Ρωσία, το Ιράν, η Κίνα, καθώς επίσης οι Κούρδοι της Τουρκίας, του Ιράκ και το ΡΚΚ. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι, στις 08 Ιουλίου 2015, στο πλαίσιο διήμερων αμερικανο-τουρκικών επαφών και της τακτικής «kazan-kazan» (win-win), συζητήθηκαν τα εξής: α. Ζητήθηκε από τους Αμερικανούς και εγκρίθηκε η μεταστάθμευση δύο μη επανδρωμένων αεροσκαφών Predator στην αεροπορική βάση İncirlik και η επιχειρησιακή τους χρησιμοποίηση στο συριακό έδαφος εναντίον των Τζιχαντιστών και του καθεστώτος Άσαντ. β. Οι Αμερικανοί διαβεβαίωσαν τους Τούρκους ότι, οι κουρδικές δυνάμεις του PYD δεν θα διευρύνουν την περιοχή επιχειρήσεων τους δυτικά του Ευφράτη ποτ. και δεν θα αναπτυχθούν στην περιοχή Cerablus (βλ. Χάρτη 2). γ. Οι Τούρκοι ζήτησαν την επιστροφή των Τουρκμένων και Αράβων στις περιοχές τους στο Tel Abyad μετά τις διώξεις που υπέστησαν από τους Τζιχαντιστές, καθώς επίσης τη συγκρότηση τοπικών διοικήσεων με βάσει την εθνική πλειοψηφία. Επίσης, επισημάνθηκε στους Αμερικανούς ο κίνδυνος μιας αραβο-κουρδικής σύγκρουσης σε περίπτωση που οι Κούρδοι συνεχίσουν την υποτιθέμενη εθνοκάθαρση εναντίον των Αράβων. Φυσικά, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι, το αίτημα των Τούρκων έχει ως στόχο τη διάσπαση της ενότητας μεταξύ των κουρδικών καντονιών Kobani και Cizire (βλ. Χάρτη 2). Εξάλλου, η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται έμμεσα, αλλά με αρκετή σαφήνεια από το γεγονός ότι, οι Τούρκοι ζήτησαν παράλληλα την υποστολή των σημαιών του PYD στην περιοχή Tel Abyad.

Κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας εναντίον της Ελλάδος και της Κύπρου

Στρατηγικός αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας είναι η παραίτηση της ελληνικής πλευράς από τα κυριαρχικά δικαιώματα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αν κρίνουμε δε, από τις έως τώρα συμπεριφορές της Άγκυρας, καθίσταται σαφές ότι όλες οι ενέργειες της Άγκυρας είναι συντονισμένες και καθοδηγούμενες από την πολιτική ηγεσία της χώρας, ενώ οποιαδήποτε σκέψη για δήθεν πιέσεις των Τούρκων στρατιωτικών προς τους πολιτικούς δεν στηρίζεται σε καμία λογική βάση.

Επίσης, με βάση τη διαφαινόμενη πρόθεση της Ελλάδος και της Κύπρου να διασφαλίσουν τα θαλάσσια κυριαρχικά δικαιώματα τους, η τουρκική στρατηγική εστιάζεται σε τέσσερεις άξονες. Ο πρώτος άξονας έχει σχέση με την ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων και τη δημιουργία φοβικών συνδρόμων στην ελληνική πλευρά. Ο δεύτερος άξονας αφορά στη μη επίλυση του κυπριακού προβλήματος πριν την εξεύρεση λύσης στο θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, προκειμένου η Άγκυρα να έχει την Κύπρο rehin (ενέχυρο). Ο τρίτος άξονας προβλέπει την εμμονή στο casus belli, για να χρησιμοποιηθεί αυτό ως επιχείρημα νομιμοποιήσεως μιας ενδεχόμενης τουρκικής επιθετικής ενέργειας. Και τέλος, ο τέταρτος άξονας επικεντρώνεται σε μια κλιμακούμενη ένταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προκειμένου η Τουρκία να εξασφαλίσει είτε τη σύμφωνη γνώμη, είτε το συμβιβασμό της διεθνούς κοινότητας, στην οποία θα δοθεί η εντύπωση του νομίμου των διεκδικήσεων της στην περιοχή. Αναλυτικότερα η ένταση αυτή εστιάζεται στα εξής:


  • Αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με πλοία επιστημονικών ερευνών. Υπόψη ότι, η Τουρκία διαθέτει 23 αντίστοιχα πλοία, ενώ στις 28-03-2015 καθελκύσθηκε το πλοίο MTA TURKUAZ, το οποίο είναι το πρώτο πλοίο σεισμολογικών ερευνών που ναυπηγήθηκε αποκλειστικά από την Τουρκία. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, το τουρκικό πλοίο επιστημονικών ερευνών R/V Barbaros Hayreddin Paşa θα πραγματοποιεί σεισμολογικές έρευνες εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων βορειοδυτικά της Κύπρου μέχρι τις 08-08-2015 και η έκδοση νέας NAVTEX από την Άγκυρα για έρευνες θα δείξει τις προθέσεις των Τούρκων για τις επόμενες κινήσεις τους.

  • Διεξαγωγή ασκήσεων και επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης εντός των αντίστοιχων περιοχών της Ελλάδος και της Κύπρου, διευρύνοντας, σταδιακά, προς δυσμάς τις περιοχές διεξαγωγής των εν λόγω δραστηριοτήτων. Η τελευταία διεύρυνση πραγματοποιήθηκε στις 20 και 21-04-2015, δώδεκα ναυτικά μίλια ανατολικά της Σκύρου, καλύπτοντας μια περιοχή 20Χ38 ναυτικά μίλια. Επιπρόσθετα, παρόμοια άσκηση πραγματοποιήθηκε στις 11 και 13-05-2015 επτά ναυτικά μίλια νότια του Καστελόριζου καλύπτοντας μια περιοχή 15Χ20 ναυτικά μίλια, καταδεικνύοντας ότι η Άγκυρα δεν υπολογίζει και αμφισβητεί τη συμφωνία Ελλάδος-Κύπρου για έρευνα και διάσωση που υπογράφηκε στις 13 Οκτωβρίου 2014.
  • Παράνομη προώθηση μεταναστών-προσφύγων στην Ελλάδα και μεθόδευση πρόκλησης αντίστοιχου θερμού επεισοδίου. Επισημαίνεται ιδιαίτερα το σενάριο της διακλαδικής ασκήσεως Anadolu Yıldızı-2015 που πραγματοποιήθηκε από τις 05 έως 08 Μαΐου 2015, βάσει του οποίου οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διεξήγαγαν επιχείρηση έρευνας και διάσωσης σε εμπορικό πλοίο που μετέφερε πρόσφυγες και βυθίσθηκε στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι, σε πρώτη φάση η περιοχή του ναυαγίου περιφρουρήθηκε από ένοπλο τμήμα, το οποίο μαζί με την λέμβο τους ρίφθηκε με αλεξίπτωτα. Φυσικά αυτό θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής από την ελληνική πλευρά, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι, στην επίσημη ιστοσελίδα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, αναγράφονται τα εξής: «Η διαφωνία που υπάρχει μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας αναφορικά με τις περιοχές έρευνας και διάσωσης οφείλεται στο γεγονός ότι, η Ελλάδα προσεγγίζει το θέμα των περιοχών αυτών ως πρόβλημα κυριαρχίας. Όμως, επειδή οι περιοχές έρευνας και διάσωσης έχουν ως στόχο τη διάσωση της ανθρώπινης ζωής δεν θα πρέπει να αποτελούν πεδία ηγεμονίας αλλά χώρους παροχής υπηρεσιών.»



Επιπρόσθετα, κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί ιδιαίτερα το ενδεχόμενο διεξαγωγής ψυχολογικού πολέμου τύπου προπαγάνδας, ο οποίος διακρίνεται για τα επιθετικά του χαρακτηριστικά, πραγματοποιείται μόλις υπάρξουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις και επιδιώκει τον επηρεασμό της συμπεριφοράς των κοινωνικών ομάδων που είναι αμόρφωτες, άπορες και διακατέχονται από το συναίσθημα της αβεβαιότητας για το μέλλον, της απογοήτευσης, της αδικίας και του φόβου. Συγκεκριμένα, θα επιχειρηθεί η διείσδυση ταραχοποιών στοιχείων στα κύματα των μεταναστών-προσφύγων που προωθούνται στην Ελλάδα, τα οποία θα επιδιώξουν την πρόκληση επεισοδίων που πιθανόν να λάβουν τη μορφή ασύμμετρης απειλής τόσο στα νησιά, όπου αυτοί φιλοξενούνται, όσο και στα πλοία που τους μεταφέρουν στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας.
  • Δέσμευση περιοχών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου για εκτέλεση πυρών και διεξαγωγή αεροναυτικών, αποβατικών και αεραποβατικών ασκήσεων. Υπόψη ότι τα σενάρια όλων των ασκήσεων και εκπαιδεύσεων αναφέρονται σε κατάληψη ελληνικού εδάφους, επιδεικνύοντας τη δυνατότητα της Τουρκίας να επιχειρεί ταυτόχρονα στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Θράκη. Πέραν των παραπάνω, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι οι Τούρκοι από τις 31-12-2014 μέχρι σήμερα διεύρυναν έτι περαιτέρω την κάλυψη του Αιγαίου με περιοχές διεξαγωγής ασκήσεων και εκτέλεσης πυρών. Αν βέβαια μαζί με όλα αυτά, συνυπολογισθεί ότι, στις 25-02-2015 οι Τούρκοι δημοσιοποίησαν την ολοκλήρωση των ελέγχων αποδοχής πυραύλων με βεληνεκές 300 χλμ. και την έναρξη παράδοσης αυτών στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τους, τότε η τουρκική επίδειξη ισχύος προσλαμβάνει ιδιαίτερες διαστάσεις. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται ακόμη τρεις ενέργειες της Άγκυρας. Η πρώτη αφορά στη χρησιμοποίηση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar ΤΒ2 στην άσκηση Denizkurdu-2015 με πτήσεις στο βόρειο Αιγαίο πέριξ της Ίμβρου, Τενέδου και στον κόλπο τους Ξηρού. Υπόψη ότι, τα πρώτα 6 αεροσκάφη παραδόθηκαν το Νοέμβριο του 2014 και εντός των ημερών αναμένεται η παράδοση άλλων έξη. Επίσης, οι Τούρκοι ανακοίνωσαν ότι τα Bayraktar θα επιχειρούν στο Αιγαίο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης.


Η δεύτερη ενέργεια, αφορά στην άσκηση κατάληψης μικρονήσου στα πλαίσια της Denizkurdu-2015 που πραγματοποιήθηκε στη νήσο Yılancık (Φιδάκι) βορειοανατολικά της Ρόδου.



Τέλος, η τρίτη ενέργεια αφορά στην απόφαση της Άγκυρας να εγκαταστήσει στα Μικρασιατικά Παράλια το σύστημα KORAL, με το οποίο οι τουρκικές ένοπλες αποκτούν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των ελληνικών ραντάρ των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών μέσων. Ειδικότερα, στις 14-04-2015 ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι αποδοχής του συστήματος αυτού που αφορά στο εξοπλιστικό πρόγραμμα Απόκτησης Δυνατότητας Ηλεκτρονικής Υποστήριξης και Ηλεκτρονικής Επίθεσης εξ Αποστάσεως με Χερσαία Μέσα. Συγκεκριμένα πρόκειται για ένα Ραντάρ Ηλεκτρονικής Υποστήριξης (KORAL ED) και τέσσερα Ραντάρ Ηλεκτρονικής Επίθεσης (KORAL ET) που ενεργούν ως ακολούθως: αρχικά, το KORAL ED πραγματοποιεί εντοπισμό, αναγνώριση και ταυτοποίηση των εχθρικών ραντάρ και στη συνέχεια, τα KORAL EΤ παρεμβάλουν, παραπλανούν και καθιστούν ανενεργά τα εχθρικά ραντάρ.



Επισημαίνεται ότι, η εμβέλεια τους συστήματος KORAL ανέρχεται σε 100 χλμ και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των τουρκικών αεροπορικών δυνάμεων. Πέραν των παραπάνω, βρίσκεται σε εξέλιξη η λειτουργία Κέντρου Υποστήριξης Ηλεκτρονικού Πολέμου, το οποίο θα προβαίνει στη λεπτομερή ανάλυση και στον ειδικό σχεδιασμό των αντίστοιχων παραμέτρων πριν από κάθε αποστολή που θα διεξαχθεί στην περιοχή επιχειρήσεων.
  • Παραβάσεις και παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου με ελικόπτερα, πολεμικά αεροσκάφη και μη επανδρωμένα αεροσκάφη τα οποία πολλές φορές πραγματοποιούν υπερπτήσεις πάνω από νησιά και νησίδες του Αιγαίου. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία διαθέτει ένα σμήνος ειδικής σύνθεσης, του οποίου οι πιλότοι πραγματοποιούν συνήθεις πτήσεις και εφόσον απαιτηθεί, κατόπιν διαταγής, θα εκτελέσουν την αποστολή κατάρριψης αεροσκάφους τουρκικού ή ελληνικού. Διαπιστώνεται δηλαδή ότι ένα αεροπορικό θερμό επεισόδιο πρόκειται να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή, ακόμη και αμέσως μετά από κάποιο τυχαίο συμβάν.
  • Μεθόδευση πρόκλησης θερμού επεισοδίου με αλιείς, «αβλαβείς» διελεύσεις πολεμικών πλοίων, καθώς επίσης συλλογή πληροφοριών με τη διεξαγωγή επιχειρήσεων αναγνώρισης και επιτήρησης στον Έβρο, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
  • Διεξαγωγή ψυχολογικών επιχειρήσεων, προκειμένου αφενός να συσπειρώσουν τους Έλληνες μουσουλμάνους, αφετέρου να υποβαθμίσουν τις επιτυχίες των προβεβλημένων ηγετικών στελεχών της Ελλάδος και της Κύπρου και να σκιάσουν τη φήμη τους με σκοπό ο λαός να τους απαξιώνει και να μην τους υπολογίζει.
Αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές της Τουρκίας, καθίσταται σαφές ότι, η πολιτική αστάθεια για την οποία ευθύνεται ο Tayyip Erdoğan και τα ιδεολογικο-πολιτικά πρότυπα που αυτός προέβαλε, θα έχει ως συνέπεια την έντονη προβολή των επεκτατικών, αυταρχικών και ηγεμονικών στοιχείων που διακρίνουν την τουρκική εξωτερική πολιτική. Συνεπώς, το γεγονός αυτό θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής από την ελληνική πλευρά και ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τα στοιχεία που παρατέθηκαν αναφορικά με την κλιμακούμενη ένταση που δημιουργεί η Άγκυρα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή Geostrategy


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Θα μας δοθεί η ευκαιρία να αναλύσουμε διεξοδικά το τρίτο μνημόνιο, που δόθηκε στην δημοσιότητα το πρωί της Δευτέρας. Ας δούμε πρώτα εδώ, νηφάλια και ψύχραιμα, τα κύρια σημεία.

Το δάνειο 86 δις ευρώ μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, με την «συνεχιζόμενη και πλήρη εμπλοκή του ΔΝΤ» το οποίο θα εκταμιεύσει 16 δις ευρώ, αποτελεί μεν λύση στο άμεσο πρόβλημα της μέχρι χθες επικείμενης ελληνικής χρεοκοπίας, αλλά επιβαρύνει μακροπρόθεσμα το γενικό χρέος του κράτους.

Η μεγάλη ευκαιρία του μνημονίου είναι το αναπτυξιακό «πακέτο» των 35 δις ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει την λύση όλου του ελληνικού προβλήματος, εάν άρχιζαν αμέσως διαδικασίες αξιοποίησής του στην κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, μαζί με ένα σύνολο νομοθετικών ρυθμίσεων για την απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας.

Μία άλλη, υπό προϋποθέσεις, ευκαιρία του νέου μνημονίου είναι η προβλεπόμενη, έστω και εμμέσως, αναδιάρθρωση του χρέους. Αποκλείεται μεν το «κούρεμα» στην ονομαστική αξία του χρέους, αλλά προκρίνεται «σημαντικό πακέτο μέτρων για την στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, τα οποία θα εξομαλύνουν τη εξυπηρέτησή του και θα μειώσουν σημαντικά τα τοκοχρεολύσια».

Ένα εξαιρετικά ευαίσθητο μέτρο είναι το Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας 50 δις ευρώ, που θα εκποιήσει ή αξιοποιήσει κρατικά περιουσιακά στοιχεία, από τα έσοδα των οποίων θα χρηματοδοτηθούν οι τράπεζες, το δημόσιο χρέος και επενδυτικά προγράμματα. Το ευαίσθητο στοιχείο είναι η αξιοπιστία και εντιμότητα όσων στελεχώσουν αυτό το ταμείο.

Δεν αποφύγαμε την επανεμφάνιση της τρόϊκας με άλλο όνομα. Μία λύση είναι να συνεργάζονται μαζί της μεσαίοι υπάλληλοι και όχι υπουργοί της ελληνικής κυβέρνησης, και να υπάρχει αυστηρή πρόβλεψη να μην υπεισέρχονται οι «θεσμοί» σε πολιτικά ζητήματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας.

Ολέθρια πρόβλεψη, την οποία κατά την γνώμη μου πρέπει να επαναδιαπραγματευθεί η ελληνική κυβέρνηση, είναι η μείωση αμυντικών δαπανών κατά 100 εκατ. ευρώ το 2015 και κατά 200 εκατ. ευρώ το 2016. Με ανοιχτά τουλάχιστον τρία εθνικά μέτωπα και την κρίση στην Εγγύς Ανατολή εκτός ελέγχου, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μείωση των αμυντικών της δαπανών. Εναλλακτικά η κυβέρνηση ας απευθυνθεί στο ΝΑΤΟ για υποκατάσταση της απωλεσθείσας αμυντικής ισχύος με δωρεάν παραχώρηση στρατιωτικού εξοπλισμού.

Η θέσπιση της πλήρους ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ αποτελεί ασφαλώς θετικό μέτρο εκσυγχρονισμού, το οποίο θα έπρεπε από μόνοι μας να είχαμε κάνει τόσα χρόνια. Και μάλιστα να προκηρύσσεται η θέση με διεθνή διαγωνισμό, που να απευθύνεται και σε Έλληνες του εξωτερικού.

Επίσης θετικότατο μέτρο, που επίσης θα έπρεπε να είχαμε κάνει μόνοι μας, είναι η θέσπιση ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο από 1.1.2016, με αναπροσαρμογές στους μισθούς ανάλογα με τα προσόντα και τη θέση ευθύνης.

Αρνητικότατο θεωρώ, όπως έχει τονίσει η στήλη κατ’ επανάληψη, τις αποκρατικοποιήσεις εξπρές γιά ΟΛΠ και ΟΛΘ έως το τέλος Οκτωβρίου, τους διαγωνισμούς για τα περιφερειακά αεροδρόμια, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, την Εγνατία οδό και το Ελληνικό. Πρόκειται για απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Γραμμή αμύνης: να τα αγοράσουν Έλληνες (και ομογενείς επενδυτές).

Στο σημείο αυτό αξίζει να παρατηρήσουμε ότι το μνημόνιο, που συμφωνήθηκε υπό ακραίες ψυχολογικές συνθήκες κυρίως λόγω της απαράδεκτης έως υστερικής γερμανικής στάσης, χρήζει αναθεωρήσεων, και ότι θα πρέπει να συζητηθούν πολλά σημεία του σε πιο ήρεμο κλίμα το φθινόπωρο.

Τα φορολογικα μέτρα που προβλέπει το νέο μνημόνιο δεν είναι καθόλου απλά, και η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει τρόπους (με ρυθμίσεις, δόσεις, παρατάσεις προθεσμιών κλπ.) να απαλύνει τις επιπτώσεις.
Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να περάσει άμεσα από την Βουλή αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 13% στο 23%, στον τουρισμό από το 6,5% στο 13% (από τον Οκτώβριο), και σταδιακή κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ στα νησιά (από τον Οκτώβριο, και με εξαίρεση την άγονη γραμμή).

Εκτίμηση: τα μέτρα στην εστίαση ασφαλώς θα αποφέρουν έσοδα, το ύψος των οποίων όμως θα εξαρτηθεί από την ελαστικότητα ζήτησης, δηλαδή από το αν οι Έλληνες θα συνεχίσουν να πηγαίνουν σε εστιατόρια το Σαββατόβραδο ή αν θα προτιμήσουν να... μαγειρεύουν μακαρονάδες σπίτι τους. Ο τεράστιος ΦΠΑ στον τουρισμό πλήττει την διεθνή ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουρισμού, αφού παραμένουμε στο ευρώ. Μόνη λύση είναι οι ξενοδόχοι να κρατήσουν χαμηλές τις τιμές, μειώνοντας το περιθώριο κέρδους τους. Η κατάργηση, τέλος, της έκπτωσης του ΦΠΑ στα νησιά, δεν θα πλήξει μεν προορισμούς όπως η Μύκονος, όπου το ποτό κοστίζει μέχρι και 20 ευρώ, αλλά μπορεί να… οδηγήσει τον Καμμένο εκτός κυβέρνησης.

Στο νέο μνημόνιο προβλέπεται επίσης αύξηση φορολογικού συντελεστή για έσοδα από ενοίκια από το 11% στο 15% για ετήσια εισοδήματα κάτω από 12.000 ευρώ (υπολογίζεται ότι θα αποφέρει έσοδα 160 εκατ. ευρώ) και από το 33% στο 35% για ετήσια εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ (υπολογίζονται έσοδα 40 εκατ. ευρώ). Αυτά τα μέτρα πλήττουν μεν τους ιδιοκτήτες ακινήτων, αλλά εκτιμώ ότι θα απορροφηθούν.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, που η κυβέρνηση είχε δεσμευθεί ότι θα καταργήσει και τώρα διατηρείται εσαεί. Είναι ένας δυσβάστακτος φόρος, και άδικος για τους μισθωτούς που κληρονόμησαν ένα ακίνητο. Πρόταση: να θεσπίσει η κυβέρνηση εκπτώσεις στον ΕΝΦΙΑ ανάλογα με το εισόδημα. Η φορολογία των επιχειρήσεων θα αυξηθεί από 26% σε 29% (η αύξηση υπολογίζεται ότι θα αποφέρει επιπλέον έσοδα 130 εκατ. Ευρώ). Αρνητικό μέτρο για την επιχειρηματικότητα και το εμπόριο, δεν μπορεί ο επιχειρηματίας να δουλεύει με συνέταιρο το κράτος, πρέπει η κυβέρνηση να βρει έναν τρόπο να το επαναδιαπραγματευθεί το φθινόπωρο.

Στο ασφαλιστικό θα ισχύσει σταδιακή αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, που θα φτάσει το 2022 το 67ο έτος ή το 62ο με 40 χρόνια εισφορών (εξαιρούνται βαρέα και ανθυγιεινά και μητέρες τέκνων με αναπηρία). Τα 62 χρόνια με 40 χρόνια προϋπηρεσίας ανεκτά, εφ’ όσον συνυπολογίζονται στρατιωτική θητεία και σπουδές.

Για το ΕΚΑΣ προβλέπεται σταδιακή κατάργηση συνολικά μέχρι το τέλος του 2019. Ταυτόχρονα θα υπάρξει αύξηση των εισφορών των συνταξιούχων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από το 4% στο 6% σε κύρια και επικουρικά ταμεία και ενοποίηση όλων των επικουρικών ταμείων υπό το ΕΤΑ ως την 1η Ιανουαρίου. Η ενοποίηση των επικουρικών θετική, αν γίνει με κοινωνικά δίκαιο τρόπο. Στο εργασιακό θα εφαρμοστεί η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, θα καταργηθεί η αργία της Κυριακής, θα «ανοίξουν» τα κλειστά επαγγέλματα (τομείς φαρμακείων, γάλακτος, αρτοποιείων και οι θαλάσσιες μεταφορές). Δύσκολα μέτρα, λόγω αντιδράσεων. Η αργία της Κυριακής σαφώς ευνοεί τις πολυεθνικές και πλήττει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για αυτό και το επέβαλαν άλλωστε στην ελληνική κυβέρνηση.

Προβλέπεται επίσης εφαρμογή νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με σκοπό την επιτάχυνση του δικαστικού έργου και την μείωση του κόστους λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Αμήν!

Συνολικά: αν η κυβέρνηση κινηθεί ταχύτατα και εκμεταλλευθεί τα θετικά του μνημονίου (λίγα αλλά υπαρκτά), θα δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης με τους εταίρους και θα μπορέσει να επανέλθει με αίτημα επαναδιαπραγμάτευσης το φθινόπωρο. Αν βυθιστεί σε απραξία και δεν προχωρήσει άμεσα σε μεταρρυθμίσεις που θα διευκολύνουν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, τότε το φθινόπωρο θα είναι πολύ δύσκολο.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την ώρα που εντός της Βουλής βρισκόταν σε εξέλιξη η ψήφιση του νομοσχεδίου για τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας με τους δανειστές και μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη η διαδήλωση κατά της συμφωνίας σημαδευόταν απο φωτιές, βόμβες μολότοφ, πέτρες, χημικά, χειροβομβίδες κρότου λάμψης, καταστροφές και συγκρούσεις αντιεξουσιαστών με την αστυνομία, μία ομάδα αλλοδαπών γέμιζε με γκράφιτι και συνθήματα τον σταθμό του μετρό στο Θησείο.

Οι αστυνομικές δυνάμεις συνέλαβαν συνολικά δώδεκα άτομα, ουδείς εκ των οποίων είναι έλληνας, τα οποία οδηγήθηκαν σήμερα στον Εισαγγελέα με την κατηγορία της φθοράς σε σταθμούς του μετρό. Οι συλληφθέντες είναι τέσσερις γερμανοί, δύο γάλλοι, ένας αυστραλός, ένας ουκρανός, ένας ολλανδός και τρεις πολωνοί.

Παράλληλα, κατά την διάρκεια των επεισοδίων μπροστά απο την Βουλή, συνελήφθησαν συνολικά 14 άτομα - ανάμεσά τους ένας ιταλός και ένας αλβανός - οι οποίοι οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε επεισόδια και επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.

Κάπου εδώ αρχίζουν να μπαίνουν και αμείλικτα ερωτήματα σχετικά με την σχέση των γνωστών - αγνώστων κουκουλοφόρων - μπαχαλακηδων με ξένες μυστικές υπηρεσίες, την δράση και την στόχευση των οποίων θα πρέπει να διαλευκάνει και να γνωστοποιήσει η ελληνική Πολιτεία μέσω των ελληνικών υπηρεσιών ασφάλειας και πληροφοριών. Εξάλλου, είναι γνωστό πως ο "ακτιβισμός" έχει γίνει προ πολλού "όχημα" στελεχών  μυστικών υπηρεσιών που δρουν σε ολόκληρο τον πλανήτη... Αναρωτιόμαστε, ποιό θα είναι το αποτέλεσμα των συλλήψεων; Και, επίσης, μήπως η Ελληνική Δικαιοσύνη θα πρέπει να είναι αμείλικτη και να αποδίδει "παραδειγματικές τιμωρίες" για τους αλλοδαπούς που συλλαμβάνονται επ' αυτοφώρο σε ενέργειες που δημιουργούν αναταραχή στο εσωτερικό της Ελλάδας;

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Τιμωρητικό, ασταθές και ριψοκίνδυνο» χαρακτηρίζουν το νέο πρόγραμμα που συμφωνήθηκε για την Ελλάδα τέσσερις διεθνείς οικονομολόγοι, τις απόψεις των οποίων προβάλλει σήμερα η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Επιπλέον, οι οικονομολόγοι «αμφισβητούν τις δυνατότητές να δώσει η συμφωνία αυτή, μια νέα πραγματική ώθηση στην ανάπτυξη. «Ορισμένα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά, είμαι όμως πολύ απαισιόδοξος σχετικά με τον πραγματικό αντίκτυπο που θα έχει στην ελληνική οικονομία», αναλύει ο Γκάμπριελ Στερν, οικονομολόγος στην Oxford Economics και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ.

«Ο φόβος μου είναι ότι το νέο πρόγραμμα μεγαλώνει την αγωνία της ελληνικής οικονομίας αντί να την αφουγκρασθεί και να την μειώσει», προσθέτει ο οικονομολόγος, κάνοντας αναφορά στα λάθη του ΔΝΤ το 2013, τα οποία και αναγνώρισε.

Ως «δρακόντεια» χαρακτηρίζονται τα μέτρα που αναγκάσθηκε να υιοθετήσει η Αθήνα, μεταξύ των οποίων η μεταρρύθμιση των συντάξεων, η αύξηση του ΦΠΑ, οι ιδιωτικοποιήσεις. Εν αναμονή μάλιστα της έγκρισης από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα πρέπει επίσης να δημιουργήσει έναν μηχανισμό για αυτόματες περικοπές στις δαπάνες, στην περίπτωση που οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν εκπληρώνονται, επισημαίνει το δημοσίευμα.

Επιπλέον, η πρώην τρόικα θα έχει λόγο στις βασικές νομοθεσίες που θα υποβάλλει σε ψηφοφορία η χώρα, αναφέρει η Le Monde και υπογραμμίζει: «Πρόκειται για μια (εθνική) παρέμβαση, την οποία μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της ευρωπαϊκής αριστεράς χαρακτηρίζει ως “ανυπόφορη κηδεμονία”, θέση που συμμερίζονται και πολλοί εμπειρογνώμονες».

Παρά ταύτα, υπάρχουν και θετικά στοιχεία, όπως δύο συγκεκριμένα πλεονεκτήματα, σύμφωνα με τον Ντιέγκο Ισκάρο, οικονομολόγο στην IHS Global: Πρώτον, το ότι απομακρύνθηκε η επικείμενη απειλή του Grexit. Δεύτερον, περιέχει πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ικανές να ενισχύσουν θετικά την ελληνική οικονομία, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων ή την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Το πρόβλημα όμως είναι τα θετικά αποτελέσματα από αυτές οι μεταρρυθμίσεις, θα χρειασθούν χρόνια για να γίνουν αισθητά, σημειώνεται στο δημοσίευμα.

Αντίθετα, επισημαίνει η Le Monde, το πρόγραμμα έχει μέτρα που βραχυπρόθεσμα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στη δραστηριότητα: Συνολικά, οι φορολογικές αυξήσεις και οι περικοπές των δημοσίων δαπανών θα σημάνουν μια δημοσιονομική συρρίκνωση άνω των 6 δισ. ευρώ το 2015 και το 2016, ήτοι 3,4% του ΑΕΠ.

«Ένας παραληρηματικός στόχος, με δεδομένο μάλιστα ότι η χώρα έχει πέσει σε ύφεση από τα τέλη του 2014», σχολιάζει ο Ερίκ Ντορ, οικονομολόγος στο IESEG, ενώ ο Ισκάρο προσθέτει πως «αυτό το πρόγραμμα αναπαράγει τα ίδια λάθη με τα προηγούμενα, με μια πολύ κακή δοσολογία στη λιτότητα, που δείχνει δυστυχώς ότι η τρόικα δεν έμαθε τίποτα».

Τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, που είναι πολύ πιο δύσκολη από αυτήν το 2010 ή 2012, επισημαίνει και ο Λουντοβίκ Σουμπράν, οικονομολόγος στην Euler Hermes. «Οι τράπεζες είναι κλειστές και στο χείλος της ασφυξίας, οι ΜμΕ δεν έχουν πρόσβαση σε καμία χρηματοδότηση, η έλλειψη εμπιστοσύνης των επενδυτών προς την Ελλάδα ουδέποτε άλλοτε ήταν τόσο υψηλή και το Grexit είναι εκ νέου στα πνεύματα όλων», αναφέρει.

«Μη ρεαλιστικοί» χαρακτηρίζονται όμως και οι στόχοι για τις ιδιωτικοποιήσεις, οι δε αμφιβολίες των οικονομολόγων επικεντρώνονται στη δημιουργία του ειδικού Ταμείου με τα 50 δισ. ευρώ από τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας.

Πηγή ΑΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου τόνωσε τις ελπίδες ότι θα σχηματισθεί στη χώρα μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός, σημειώνοντας ότι οι συνομιλίες ανάμεσα στο κόμμα του, το ισλαμοσυντηρητικό κυβερνών AKP και το κεντροαριστερό, κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης σημειώνουν πρόοδο.

Η Τουρκία είναι χωρίς κυβέρνηση από τις 7 Ιουνίου, όταν το κόμμα του Νταβούτογλου έχασε την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία για πρώτη φορά από το 2002 που ανέβηκε στην εξουσία.

Το κόμμα χρειάζεται να βρει τώρα έναν ήσσονα κυβερνητικό εταίρο ή να αντιμετωπίσει νέες εκλογές. Η πολιτική αβεβαιότητα έχει ήδη υπονομεύσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και ο υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ έχει προειδοποιήσει πως μια νέα εκλογική αναμέτρηση θα δημιουργούσε κινδύνους για την οικονομία.

«Βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σ' ένα πιο προχωρημένο στάδιο με το CHP», δήλωσε αργά το βράδυ ο κ. Νταβούτογλου στο τηλεοπτικό δίκτυο NTV. «Καθώς έχουμε συμφωνήσει ως προς τη μέθοδο, η διαδικασία θα προχωρήσει με το CHP», πρόσθεσε αναφερόμενος στο «πλαίσιο» ενδεχόμενου συνασπισμού, στο οποίο είπε ότι τα κόμματα συμφώνησαν.

Ο κ. Νταβούτογλου έχει συναντηθεί με τους ηγέτες και των τριών κομμάτων που θα μπορούσαν εν δυνάμει να συμμετάσχουν σ' έναν συνασπισμό - το CHP, το ακροδεξιό κεμαλικό Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) και το αριστερό φιλοκουρδικό Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών (HDP).

Ο Τούρκος πρωθυπουργός κάλεσε αυτή την εβδομάδα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην αμφισβητούν τον ρόλο του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στην πολιτική διαδικασία, ένα ζήτημα που είναι πιθανό να αποτελέσει σημείο τριβής. Πολιτικοί της αντιπολίτευσης έχουν επισημάνει ότι θέλουν ο κ. Ερντογάν, ιδρυτής του AKP, να παραμείνει μακριά από την καθημερινή άσκηση της πολιτικής, αν πρόκειται να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση συνασπισμού.

Ένας δεύτερος γύρος συνομιλιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού αναμένεται να πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Αυτό που ζουν σήμερα οι Έλληνες, το ζει εδώ και χρόνια η πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών που έχουν καταδικαστεί σε μια ανεπανάληπτη μιζέρια από την παγκόσμια ελίτ. Η τραγωδία πoυ ζει σήμερα ο ελληνικός λαός, αύριο θα την ζήσουν και πολλοί άλλοι λαοί καθώς το σχέδιο της παγκόσμιας ελίτ είναι οι λαοί να φτωχοποιηθούν ακόμα περισσότερο και να καταντήσουν άβουλα όντα χωρίς καμία δύναμη αντίστασης στα καταχθόνια σχέδια τους.

Αυτά υποστηρίζει σε ένα πρόσφατο άρθρο του ο Chris Hedges, πασίγνωστος Αμερικανός δημοσιογράφος, επί πολλά χρόνια πολεμικός ανταποκριτής, σήμερα πρόεδρος του «Nation Institute in New York City», συγγραφέας του περίφημου βιβλίου με τον τίτλο : «War is a Force That Gives Us Meaning» (2002) όπου αναλύει τα καταχθόνια σχέδια της παγκόσμιας δικτατορίας της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Σύμφωνα με τον Chris Hedges, η περίπτωση της Ελλάδας και του λαού της που τον βυθίζουν ολοένα και περισσότερο σε μια πρωτοφανή μιζέρια χωρίς να του δίνεται καμία δυνατότητα να σηκώσει κεφάλι, δεν είναι παρά ο «δρόμος» που έχει χαράξει η παγκόσμια ελίτ για όλη την ανθρωπότητα.

Αναφερόμενος στην κατάσταση που υπάρχει σήμερα στις ΗΠΑ που αποτελεί το σύμβολο επικράτησης της Νέας Τάξης αναφέρει τα εξής χαρακτηριστικά : «We now live in a nation where doctors destroy health, lawyers destroy justice, universities destroy knowledge, governments destroy freedom, the press destroys information, religion destroys morals, and our banks destroy the economy.» Δηλαδή, «Ζούμε σε ένα έθνος όπου οι γιατροί καταστρέφουν την υγεία, οι δικηγόροι καταστρέφουν την δικαιοσύνη, τα πανεπιστήμια καταστρέφουν την γνώση, οι κυβερνήσεις καταστρέφουν την ελευθερία, τα ΜΜΕ καταστρέφουν τη είδηση, η θρησκεία καταστρέφει τα ήθη και οι τράπεζες καταστρέφουν την οικονομία». Έτσι περιγράφει το πρότυπο ενός «συγχρόνου» κράτους υπό τις προδιαγραφές της παγκόσμιας ελίτ και έτσι πρέπει να λειτουργεί για τους πολίτες του.

Η Ελλάδα, που τώρα βαδίζει σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, είναι το μεγάλο πείραμα της Νέας Τάξης που θα αποτελέσει το παράδειγμα μετά τις ΗΠΑ για την επικράτηση αυτών των αρχών της σε όλη την ανθρωπότητα.

Βέβαια ακόμα και η Νέα Τάξη σχεδιάζεται από ανθρώπους που σαν άνθρωποι δεν είναι τέλεια όντα και οι σχεδιασμοί τους συχνά ανατρέπονται. Σήμερα υπάρχουν αρκετά αναχώματα στην παγκόσμια επέλαση της, κάτι που όμως προκαλεί την περεταίρω σκλήρυνση της στάσης της και αυτό το δοκιμάζουμε εμείς σήμερα στην δική μας χώρα.

Καταλήγοντας ο Chris Hedges προειδοποιεί ότι αν οι Έλληνες υποταχτούν ολοκληρωτικά σε αυτά τα καταστροφικά σχέδια, αν δεν υπάρξει κάποια αναστροφή σε αυτά τα δολοφονικά σχέδια, η κατάσταση θα επιδεινωθεί πολύ άσχημα όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για τους λαούς όλου του κόσμου.

Ας μην τρέφομαι άλλες αυταπάτες για ότι συμβαίνει γύρω μας στην περίοδο που ζούμε!

Η χώρα μας επιλέγει για το μεγάλο "παιχνίδι" των έσχατων καιρών και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα αν ρίξει κανείς μια ματιά στα παγκόσμια ΜΜΕ. Γι' αυτό και ότι θα γίνει εδώ θα έχει παγκόσμιο αντίκτυπο!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου