Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Ιαν 2012

Κατάπληκτη η διεθνής κοινότητα αναρωτιέται, γιατί οι έλληνες, αυτός ο περήφανος και αδούλωτος λαός, δεν έχουν ξεσηκωθεί ακόμα; Τι άλλο περιμένουν να τους συμβεί; Επιστήμονες σχίζουν τα πτυχία τους και πολιτικοί παρατηρητές την διορατικότητα τους, ενώ διάσημοι κοινωνιοβιολόγοι εγκύπτουν στα μικροσκόπια τους μπας και ανακαλύψουν στο DNA αυτού του λαού κάποιον γραμμένο μαζοχισμό, οπότε έτσι και αλλιώς κάθε ελπίδα για εξέγερση είναι μάταιη…

Η χρεοκοπία αυτού του λαού είναι πρωτίστως ψυχολογική και το γεγονός αυτό είναι το τραγικότερο απ όλα. Παρά την διαρκώς πολλαπλασιαζόμενη βία και βαρβαρότητα που ασκείται ανελέητα πάνω του, ανά μήνα περίπου, με κάθε νέο εκβιασμό, κάθε νέα «δόση» και με κάθε νέα «σωτηρία» της πατρίδας, δεν κουνιέται απολύτως τίποτα!!! Όχι μόνο φύλο δεν κουνιέται, αλλά ούτε καν ένας χαριτόβρυτος γκέι σε τηλεοπτικό πάνελ! Ούτε καν και αυτοί οι περήφανοι κουκουλοφόροι!

Από τότε που η πραγματική εξουσία έγινε «αντιεξουσία» και ο μυαλοφυγόδικος Γιωργάκης και ο αδίστακτος και ξετσίπωτος πασοκισμός δηλώνουν «αντιεξουσιαστές» (!) λούφαξαν και οι πραγματικοί αντιεξουσιαστές!
Και ενώ επί κυβερνήσεως των ανικάνων του Καραμανλή, οι κουκουλοφόροι έκαναν βόλτες στο Κολωνάκι καθημερινά και σπάγανε τις βιτρίνες στη Σκουφά έτσι για πλάκα, τώρα έχουν εξαφανιστεί από προσώπου πεζοδρομίου και εμφανίζονται μόνο στις μεγάλες διαδηλώσεις ώστε, σε συνεργασία με τα άφθονα χημικά του Παπουτσή, να τρομάξουν τον κόσμο και να τον κλειδαμπαρώσουν στα σπίτια του…

Το φαινόμενο της ψυχολογικής χρεοκοπίας αυτού του λαού παίρνει ακόμα πιο περίεργες διαστάσεις αν αναλογιστούμε, όπως οι πάντες πια παραδέχονται, πως, αν επί κυβερνήσεως της επάρατου δεξιάς «βαρβαρότητας» εφαρμόζονταν έστω και το ένα χιλιοστό από τα σημερινά μέτρα, τότε θα καιγόταν η Ελλάδα!
Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα;
Εφόσον αυτός ο περήφανος και αδούλωτος λαός έχει αρχίσει να πεινάει και να ψάχνει στα σκουπίδια, τότε, τί είναι αυτό που τον βυθίζει στους καναπέδες της μαλακίας;

Φταίει ότι είμαστε ζαλισμένοι από την απίστευτη βία που ασκείται πάνω μας; Από τα απανωτά σοκ και τις καρπαζιές που κάνουν τα αυτιά μας να βουίζουν και παραπατάμε και τρεκλίζουμε και ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει καλά-καλά τί συμβαίνει και από πού μας έρχεται;

Φταίει ότι ο εχθρός είναι αόρατος και δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι η σύγχρονη χούντα δεν φοράει πια στρατιωτικά αλλά πολιτικά πηλίκια και ότι οι δηλώσεις στις τηλεοράσεις έχουν αντικαταστήσει τις ερπύστριες των τάνκς;

Φταίει αυτός ο τυχοδιωκτικός πασοκισμός που είναι βαθιά ριζωμένος και μας έχει απονευρώσει παντελώς από κάθε ανθρώπινη αξία γιατί έχει ενσταλάξει στις φλέβες μας το βόλεμα, την αρπαχτή, τον αμοραλισμό και τον άκρατο ατομικισμό;

Φταίει το γεγονός ότι και να θέλουμε να ξεσηκωθούμε δεν πιστεύουμε πια ότι μπορούμε και πως κάθε αντίδραση την θεωρούμε μάταιη;

Φταίει δηλαδή ότι απωλέσαμε την αξιοπρέπεια μας ρε γαμώτο;

Φταίει το γεγονός πως αυτός ο ανάδελφος τόπος δεν διαθέτει μίντια και ενημέρωση με μια τουλάχιστον στοιχειώδη εθνική συνείδηση; Δεν υπάρχουν μόνο δοσίλογοι πολιτικοί αλλά και δοσίλογοι μεγαλο-δημοσιογράφοι και αν οι δημοσιογράφοι είχαν κάποια συνείδηση και οι πολιτικοί αναγκαστικά θα ήταν καλύτεροι.
Κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν θα κατηγορούσε τόσο πολύ την πατρίδα του και το λαό του, δεν θα δημιουργούσε τόσο φόβο και ενοχές στο κοινό του προκειμένου αυτό να δεχτεί αδιαμαρτύρητα τόση απίστευτη βία και παραλογισμό.
Ποτέ οι δημοσιογράφοι στα ευρωπαϊκά μίντια δεν είπαν ότι οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες των εργαζομένων «αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας» τους στο εξωτερικό.
Ποιος ξεχνά ότι αυτή η ίδια η ελληνική δοσίλογη δημοσιογραφία στην εποχή της δήθεν Καραμανλικής «βαρβαρότητας» ξεσήκωνε τον κόσμο να βγει στους δρόμους και τώρα, που ισοπεδώθηκαν τα πάντα, του λέει κάτσε καλά για να πάρεις τη «δόση» σου;

Φταίει τέλος αυτή η κραυγαλέα απουσία μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης από την αριστερά; Ότι κατά βάθος η μεγαλύτερη τραγωδία αυτής της χώρας είναι η απουσίας μιας πραγματικής και σύγχρονης αριστεράς;
Πώς να ξεσηκωθεί ο κόσμος χωρίς να υπάρχει ένα όραμα, ένα όνειρο;

Φταίει ότι το σταλινικό ΚΚΕ τρομάζει τον κόσμο αντί να τον ξεσηκώνει, λέγοντας του, έλα τώρα να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό; Τέτοιος πολιτικός κρετινισμός πια; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι λουφάζουν τον κόσμο στα σπίτια του;
Αντί να κάνουν μια εθνική πολιτική, κάτι σαν ένα νέο ΕΑΜ, τώρα βρήκαν την ώρα να καλέσουν τον κόσμο να ανατρέψει τον καπιταλισμό;
Βεβαίως το ΚΚΕ φέρει την κύρια ευθύνη ως η πιο δυνατή και οργανωμένη αριστερά, αλλά δεν φταίει μόνο αυτό.
Άραγε δεν φταίει και ο ΣΥΡΙΖΑ που ενίοτε ερωτοτροπεί με τον αριστερισμό και ο Κουβέλης με τον πασοκισμό;
Ποιος πιστεύει πια, σέβεται, εκτιμά και εμπνέεται από ένα τόσο αναξιόπιστο, φθαρμένο και διαφθαρμένο πολιτικό σύστημα;

Φταίνε λοιπόν όλα αυτά λοιπόν και άλλα πολλά..

Φυσικά δεν φταίει μόνο «ο Λυράρης αλλά φταίει και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Για την ακρίβεια θα έλεγα ερωτιάρης.. δηλαδή καψούρης, γιατί ο έρωτας είναι ομορφιά αλλά η καψούρα αρρώστια..
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα λαό που μια ζωή είναι εγκλωβισμένος σε μια οικογενειακή δημοκρατία των αρχηγών γιατί αντί να σκέφτεται, καψουρεύεται τους αρχηγούς του..
Από την δεκαετία του 70 ψηφίζαμε τον Εθνάρχη Καραμανλή γιατί ήταν ομορφάντρας και είχε μεγάλα φρύδια..
Μετά, τον Αντρέα γιατί ήταν πηδηχταράς στα γεράματα.. Δεν μας ένοιαζε ότι ο πασοκισμός πρόδωσε και γκρέμισε κάθε όραμα για αλλαγή και σοσιαλισμό, ότι ο Αντρέας ουσιαστικά καταχρέωσε τη χώρα, θεσμοθέτησε το γνωστό «δωράκι», το βόλεμα και τη λαμογιά, αλλά νιώθαμε και περήφανοι γιατί είχαμε έναν γαμίκουλα πρόεδρο που πηδούσε τη Μιμή(!)

Σήμερα, λόγω κληρονομικού πασοκισμού, είχαμε την ελπίδα ότι και το σπέρμα του Αντρέα, ο γιός του, θα έβγαινε πηδηχταράς σαν τον πατέρα του, αλλά αυτός μας βγήκε εντελώς Τζέφρυ..

Αλλά ακόμα και με αυτόν τον ξενέρωτο και ανέραστο Παπαδήμο, πάλι η ίδια συμπεριφορά. Δεν μας ενδιαφέρει αν διορίστηκε από τους ξένους για να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά τα μέτρα εναντίον μας, αλλά αν ο Παπαδήμος είναι όντας δυναμικός πρωθυπουργός και μπορεί και επιβάλλεται στους υπουργούς του έτσι ώστε να μας πηδάνε ακόμα πιο σκληρά…

Τόχω ξαναπεί πολλές φορές.
Στο εξής δεν θα λέμε οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, αλλά και οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες!

Η εξήγηση είναι απλή και δεν είναι τυχαίο που όλες οι σεξουαλικές μετρήσεις δείχνουν κατακόρυφη πτώση της ελληνικής λίμπιντο..
Δεν υπάρχουν πια εξεγερμένα πουλιά αλλά κουρνιασμένες κότες...
Και δεν ξεσηκωνόμαστε γιατί δυστυχώς δεν έχουμε ανάγκη από το γνήσιο και επαναστατικό σεξ..
Και δεν έχουμε ανάγκη από σεξ γιατί είμαστε καψούρηδες και μας αρέσει που η κυβέρνηση μας και οι ξένοι μας πηδάνε κάθε μέρα..
Αμήν.



Προδοσία(1)- "Τα εν οίκω μη εν δήμω"
Δεν πρόλαβαν να πάρουν την εξουσία οι «μονιμάδες» της κυβέρνησης Παπανδρέου και άρχισαν να ξεφωνίζουν στην Οικουμένη ότι είμαστε "φαλιμέντο", ότι "είμαστε Τιτανικός", ότι "δεν υπάρχει σάλιο". Πήραν χαμπάρι τα τζιμάνια ότι εδώ με αυτούς τους «λεβέντες» υπάρχει ψωμί και όρμησαν να σκίσουν Ελλάδα, Ευρώπη και Ανατολή. Ανεξάρτητα αν το κράξιμο της χώρας ήταν προσυνεννοημένο από τα παρε-δώσε του Γ. Παπανδρέου (και όχι Γιωργάκη πλέον) στην Αμερική, η πράξη αυτή των παραπάνω πολιτικών, εκτός από ανόητη που ήταν, αδυνάτισε την ισχύ της Ελλάδας στους αντιπάλους και εάν έγινε εσκεμμένα, γεννά ζητήματα "μπαμπεσιάς" για την χώρα. Έναν πτωχευμένο, κανείς δεν τον δανείζει, κανείς δεν τον βοηθά, αλλά απεναντίας σκληρά τον εκμεταλλεύεται. Όπερ και εγένετο! Η πράξη τους αυτή, στοχοποίησε τους Έλληνες, κατέταξε τη χώρα στην κατηγορία "σκουπίδια" (από την 27η θέση στον ΟΟΣΑ το 2005) και διαλύει ακόμη και σήμερα ό,τι με ιδρώτα χτίστηκε από τον μεσοπόλεμο και μετά. Τελικώς μας κάψανε .για το καλό μας!

Προδοσία (2)- "Πείτε και κάνα ΟΧΙ"
Όταν οι ΔΝΤδες διαπίστωσαν ότι η κυβέρνηση του Παπανδρέου δεν έδειξε ίχνος διάθεσης να διαπραγματευτεί τους όρους του μνημονίου και απλά το υπέγραψε δεν το πίστευαν στα μάτια τους. Π.Τσίμας (ΜΕGA). «Όταν χρωστάς, δεν διαπραγματεύεσαι» δήλωνε το οικονομικό επιτελείο της τότε κυβέρνησης μαζί με τον αντιπρόεδρό της. Με αυτόν το τρόπο εκπροσώπησαν τη χώρα μας στο εξωτερικό και "διαπραγματεύτηκαν" το σκληρό μνημόνιο, αυτοί οι σκληροί άντρες της πολιτικής νομενκλατούρας. Εάν δεν διαπραγματεύεσαι όταν χρωστάς, πότε το κάνεις; Όταν σου χρωστάνε;

Προδοσία (3)-Στατιστική του ελέους (ΕΛΣΤΑΤ)
Αυτή τη φορά η μόχλευση έγινε προς τα πάνω, για να φέρουμε το ΔΝΤ στη χώρα μας και στην Ευρώπη. Βάλαμε για πρόεδρο έναν πρώην (επί 20 χρόνια) υπάλληλο του ΔΝΤ, απομονώσαμε του αντιρρησίες πανεπιστημιακούς από το ΔΣ της Αρχής και παίζαμε με τα ποσοστά του χρέους. Από το 6,5% το χρέος μας επί του ΑΕΠ το 2009, έφτασε σε ένα μήνα στο 15,3 %. Βάλανε μέσα και τα χρέη μας στο μανάβη της γειτονιάς. Η Κομισιόν σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή Ν. Χουντή αρνείται την εμπλοκή της στο φούσκωμα του χρέους του 2009. Η δικαιοσύνη έχει επιληφθεί της υπόθεσης και σύμφωνα με τους Financial Times σε περίπτωση καταδίκης η ποινή φτάνει μέχρι ισόβια κάθειρξη. Ήρθαμε όμως πρώτοι, περάσαμε τους Ιρλανδούς και φέραμε εμείς το ΔΝΤ στην ζώνη του ευρώ, για να δεθούμε στη συνέχεια με το μνημόνιο Νο1, ανοίγοντας σαμπάνιες για την επιτυχία μας. Άλλωστε, είμαστε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη και στον κόσμο, που μοχλεύσαμε τα στατιστικά στοιχεία σε βάρος μας! Ιδανικοί αυτόχειρες. Τους σκίσαμε όλους!

Προδοσία (4)-Αγωγός Μπουργκάς και ο Πούτιν
Πρώτη κίνηση της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν να επανεξετάσει τους όρους του έργου "αγωγός μεταφοράς πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη" και κατά συνέπεια τις καλές σχέσεις που είχε δημιουργήσει η Ελλάδα του "κακού" Καραμανλή με τους "κακούς" Ρώσους. Ένα έργο που με τον αγωγό φυσικού αερίου SΟUTH STREΑM καθιστούσαν την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο και αδυνάτιζαν τον ρόλο της Τουρκίας σαν χωροφύλακα της περιοχής, που κατέχει με τον έλεγχο των στενών των Δαρδανελίων. Και τα δύο έργα μπήκαν στο ψυγείο, βοήθησαν φυσικά και οι Βούλγαροι αντίστοιχοι "πατριώτες", φρενάροντας τις προσδοκίες του Πούτιν για δυναμική κάθοδο στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο. Ό Παπανδρέου πήγε στη Μόσχα να συζητήσει για την "πράσινη ανάπτυξη" και να μαλακώσει το θυμό των Ρώσων, όπου όμως έφαγε πόρτα και ξαναγύρισε περήφανος στην μαμά του. Αν αυτό λέγεται εθνική εξωτερική πολιτική τότε είμαστε άξιοι της... πολιτικής μας!
Σύμφωνα με την καταγγελία του προέδρου των Ελληνικών κοινοτήτων της Ρωσίας και βουλευτή της Κάτω Δούμας Ιβάν Σαβίδη, ο Παπανδρέου στις αρχές του 2010, είχε απορρίψει την προσφορά της Ρωσίας για δάνειο 25 δις ευρώ με χαμηλό επιτόκιο, ώστε να αποφύγουμε το ΔΝΤ και τα σπρεντς της αγοράς που ετοιμάζονταν για άνοδο. Παραλίγο να μας χαλούσε τα σχέδια ο κος Πούτιν!!!

Προδοσία (5) Πάρτε δάνεια τότε, φέρτε σπίτια τώρα!
Επί δέκα χρόνια καλούσαν τον κόσμο να πάρει δάνεια με χαμηλό επιτόκιο για κατοικία, για εορτοδάνεια, για διακοπές, για άτοκα αυτοκίνητα κ.λπ. Οι άνθρωποι υπολόγισαν τα έσοδα και τις ανάγκες τους με ορίζοντα 20ετίας, όπως δηλαδή πρέπει να λειτουργεί η οργάνωση της κοινωνίας σε μια σύγχρονη χώρα. Τώρα ξαφνικά οι ίδιοι οι θιασώτες της πολιτικής της "ντόλτσε βίτα", απολύουν μονίμους υπαλλήλους, μειώνουν μισθούς στο μισό, ενώ αντίστοιχα μετατρέπουν τα δάνεια της ευτυχίας σε δάνεια της κρεμάλας. Δηλαδή παίρνουν στην κυριολεξία πίσω τη ζωή των ανθρώπων (περιουσίες, σπίτια, δουλειά) επειδή οι κυβερνήσεις καταχρέωσαν τη χώρα (όχι οι πολίτες) από τον χωρίς όρια δανεισμό τους. Η "εσωτερική υποτίμηση" που μας επιβλήθηκε, εφόσον θέλουμε να αποφύγουμε φαινόμενα διάλυσης της κοινωνίας, απαιτεί μαζί με το κούρεμα μισθών και συντάξεων, το κούρεμα χρεών και δανείων αλλά και διατίμηση των τιμών στην αγορά. Εφαρμόστηκε μόνο το πρώτο. Επιλέχτηκε δυστυχώς η διάλυση! Ο λογαριασμός στους πολίτες από τους ...κυβερνήτες!

Προδοσία (6) Κούρεμα ασφαλιστικών ταμείων
Για δεκαετίες έλεγαν ότι αγωνίζονταν οι κυβερνήσεις να σώσουν το ασφαλιστικό (Σιούφας, Γιανίτσης κ.λπ.). Ξαφνικά διαπιστώνουμε ότι τα χρήματα-αποθεματικά των ασφαλιστικών Ταμείων (από τις εισφορές των εργαζομένων), τα έχει επενδύσει σε ομόλογα και άλλα επικίνδυνα παράγωγα η Τράπεζα της Ελλάδος (ιδιωτική πλέον με μόνο το 18,2% να ανήκει στο Δημόσιο), χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των Ταμείων, που τώρα κουρεύονται κατά 50% με απόφαση της τρόικας και αποδοχή των κυβερνώντων. Αποφασίστηκε δηλαδή η οριστική διάλυσή τους, αφού τα ήδη προβληματικά ταμεία χάνουν και τα μισά των αποθεματικών τους. Τα Ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή τράπεζα δεν κουρεύονται. Εκεί τα εξοφλούμε στο ακέραιο. Ντροπή και προδοσία. Μας θέλουν μάλλον για την Ιντεραμέρικαν και την "Ασπίς Πρόνοια". Αντίο στο κοινωνικό κράτος, αν τους αφήσουμε "κεχαγιάδες".

Προδοσία (7) Αυξήσεις τιμών στους ΟΚΩ
Ένα σύγχρονο κράτος λειτουργεί για να προστατεύει τους πολίτες από υπερβολές, αδικίες και αυθαιρεσίες, βάζοντας νόμους και κανόνες που καθορίζουν τον πολιτισμό μας και διαφυλάσσουν την κοινωνική συνοχή. Οι Οργανισμοί Κοινής Ωφελείας υπάρχουν για να παρέχουν σε όλους τους πολίτες βασικά αγαθά επιβίωσης όπως είναι το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, η επικοινωνία κ.λπ. Σε αντιστάθμισμα οι πολίτες πληρώνουν ένα αντίτιμο, ένα τέλος λειτουργίας για την εξυπηρέτησή τους. Σε καμία περίπτωση οι ΟΚΩ δεν μπορεί να αποτελούν μπίζνα. Κι όμως εξελίσσονται σε χοντρή μπίζνα. Σε κάθε περίπτωση μετά από τις τραγικές μειώσεις μισθών και την τεράστια ανεργία του 1/4 του πληθυσμού, θα έπρεπε ένα δίκαιο κράτος να μειώσει στο ελάχιστο και πάνω από το 50% τους λογαριασμούς των παραπάνω οργανισμών. Απεναντίας αυξάνει τους λογαριασμούς (20% ζητάει η ΔΕΗ το 2012) και περνάει μέσα από αυτούς κρατική φορολογία, με εκβιαστικά διλήμματα διακοπής ρεύματος κ.λπ. Μια κυβέρνηση τουρκοκρατίας ή εισβολέων κατακτητών, τι χειρότερα μπορούσε να μας κάνει εκτός από το να μας στήσει στον τοίχο;

Προδοσία (8) Κατοχικό δάνειο της Γερμανίας
Όσα χρωστάμε σαν χώρα στους δανειστές του απεχθούς χρέους (μίζες, διαπλοκή, αεροπλάνα, υποβρύχια κ.λπ.), μας χρωστάει η Γερμανία από το υποχρεωτικό Κατοχικό δάνειο που μας είχε πάρει το 1940. Μπορούμε λοιπόν να πατσίσουμε και να αρχίσουμε από μηδενική βάση να χτίσουμε τη νέα Ελλάδα! Γιατί δεν τα ζητάμε ή δεν εξισώνουμε τα χρέη να τελειώνουμε; Τι πιο δίκαιο από το "μας χρωστάνε -τους χρωστάμε". Εκτός και κάποιοι πολιτικοί έχουν πάρει κατά καιρούς "αντίδωρα" για εαυτούς και τις οικογένειές τους και έκλεισαν την υπόθεση «Γερμανία χρωστάει Ελλάντα» στα κρυφά και στα σκοτεινά. Είναι κακές τέτοιες σκέψεις, αλλά πώς να τις αποφύγεις!!!

Προδοσία (9) Το θύμα ο "Καλλικράτης"
O Καλλικράτης σχεδίασε τον Παρθενώνα και ο Ραγκούσης τον Καλλικράτη! Σαν να μην έφτανε το μαύρο χάλι μας από τους χειρισμούς της εξουσίας Παπανδρέου, σε στιγμές χοντρής ύφεσης και οικονομικής ανέχειας, έρχεται ένας πρώην δήμαρχος της περιφέρειας να κάνει την επανάστασή του στην κεντρική διοίκηση με ένα νόμο μαμούθ, υψηλού ρίσκου, χωρίς χρήματα και με ένα δημόσιο που ταλανίζεται για δεκαετίες ανάμεσα στο κομματικό κράτος, το ρουσφέτι και τη διαπλοκή. Διέλυσε σε χρόνο μηδέν Νομαρχίες, Δημόσια Διοίκηση, Δήμους, όπου όλοι πλέον μοιάζουν ανάπηροι, πτωχευμένοι και δείχνουν αδυναμία να λειτουργήσουν και να αναστηθούν. Διατήρησε όμως το ρουσφέτι και το πελατειακό κράτος, αφού δεν μπόρεσε να διαχωρίσει ούτε αυτή η "μεταρρύθμιση", την εκτελεστική διοίκηση από την αιρετή εκπροσώπηση και την πολιτική. Οι αιρετοί άρχοντες σαν γροθιά δεμένοι με τα συμπλέγματα της απρόσμενης εξουσίας και της άγνοιάς τους, ευνουχίζοντας την υπαλληλία για την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών, θυσιάζουν τα συμφέροντα της πόλης για την εύνοια της στιγμής. Απαιτείται άμεση επιστροφή στο παρελθόν, μετάβαση της διοίκησης σε δημοκρατική λειτουργία με ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές και όχι υπερφίαλες καινοτομίες όπως μας έχουν συνηθίσει! Δυστυχώς μαζί με την οικονομία εξολοθρεύουν και την (δικαίως και αδίκως) κατασυκοφαντημένη δημόσια διοίκηση που ούτως ή άλλως αυτοί διοικούν!

Προδοσία (10) Άρνηση καθορισμού της ΑΟΖ
Διεθνές δίκαιο και κουραφέξαλα. Όταν αποφασίσουν οι Αμερικάνοι και οι άλλοι σύμμαχοί μας, θα παραδώσουμε τον ορυκτό μας πλούτο να τον εξάγουν, να τον απαγάγουν και γιατί όχι να μας τον ξαναπουλήσουν. Τότε θα έχουμε την πολυπόθητη Ανεξάρτητη Οικονομική Ζώνη στο Αιγαίο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο! Αυτή τη στιγμή η γεωπολιτική μας θέση δεν μας επιτρέπει να ξεφύγουμε για κάτι καλό με τέτοιους κυβερνήτες. Έπρεπε να μικρύνουμε. Πρέπει να είμαστε φτωχοί και χρεωμένοι για να εκλιπαρούμε βοήθεια. Αυτό το έχουμε καταφέρει. Ήταν βλέπετε το οικόπεδο «Ελλάδα» πανάθεμά το, γωνιακό και πολύ εύφορο. Ποιος ανατρέπει ισορροπίες για να κάνει πλούσιους τους Έλληνες; Και πουλημένος να μην ήταν όποιος την κυβερνά, σε συνθήκες "μπανανίας" εύκολα προσαρμόζεται και δεν αλλάζει τίποτε, στο όνομα της αλλαγής! Δεν την αρνούνται την ΑΟΖ οι πολιτικοί μας. Δεν τους αφήνουν και μας το κρύβουν. Κι αυτό είναι το χειρότερο! Το αδίκημα είναι διαρκές και όχι στιγμιαίο!

Προδοσία (11) Κλείσιμο Ερευνητικών κέντρων
Η μόνη ελπίδα για ανάπτυξη μιας χώρας, ειδικά σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού, είναι η προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας. Ειδάλλως, θα πρέπει να υποβαθμίσεις το επίπεδο ζωής σε συνθήκες Κίνας, Μαλαισίας, Ζιμπάμπουε, ώστε να έχεις ανταγωνιστικά προϊόντα. Η Ελλάδα για λόγους οικονομίας, κλείνει και συρρικνώνει όλα τα Ερευνητικά Κέντρα της Χώρας, ελαχιστοποιεί την έρευνα στα Πανεπιστήμια, διώχνει και στέλνει τα φωτισμένα μυαλά της χώρας στους ανταγωνιστές της. Αλήθεια από πού περιμένει ανάκαμψη; Από τους μισθούς Κίνας ή Βουλγαρίας (200 ευρώ/μήνα) που οσονούπω έρχονται; Υποθέτουμε ότι η εισήγηση θα γίνει από τον πρώην εκπρόσωπο των εργαζομένων τον Κο Κουτρουμάνη, που έγινε υπουργός Εργασίας και την «ψώνισε»!

Προδοσία (12) Το πετρέλαιο που καίει
Η κυβέρνηση προκειμένου να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή στα καύσιμα από τους νονούς του πετρελαίου, αποφάσισε να τιμωρήσει τους πολίτες, ανεβάζοντας και εξομοιώνοντας την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με την τιμή του πετρελαίου κίνησης. Μια κυβέρνηση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του λαού και της χώρας, θάπρεπε προφανώς να πράξει ακριβώς το αντίθετο. Να μειώσει και εξομοιώσει δηλαδή τις τιμές του πετρελαίου κίνησης με το πετρέλαιο θέρμανσης πετυχαίνοντας "χατ τρικ" στην κοινωνία και την οικονομία, όπως: χτύπημα της φοροδιαφυγής, φτηνή θέρμανση και φτηνές μεταφορές. Σήμερα με την επιλογή της, παγώνει τον κόσμο σωματικά και ψυχικά (ήδη η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης έχει πέσει στο μισό), πολεμά την ανταγωνιστικότητα της χώρας μας που έχει εξ αιτίας της τιμής του πετρελαίου τα μεγαλύτερα κόστη μεταφορικών στην Ευρώπη (άρα και των προϊόντων) και χάνει αυτό που κερδίζει με την φοροδιαφυγή από την μείωση της κατανάλωσης και το πάγωμα των Ελλήνων.
Με τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις και τις ανακολουθίες τους, οι πρώην πολιτικοί και νυν υπάλληλοι Βρυξελλών έχουν μετατρέψει σε Βαβέλ τη χώρα μας. Μάλλον μας θέλουν φτωχούς και ξυλιασμένους! Εξώλης και προώλης που λέγαν και οι αρχαίοι μας! Προδοσία στον κύβο!!!

Προδοσία (13) Ψηφιακή απόκλιση
Εκεί που όλη η Ελλάδα ζει με την αγωνία της επόμενης μέρας, αν δηλαδή θα υπάρχει δουλειά για το κάθε σπιτικό, αν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, αν θα ακουστεί μια καλή είδηση για τον διασυρμένο (από ντόπιους και ξένους) λαό μας, οι πολιτικοί μας πανηγυρίζουν τη νέα τεχνολογική κατάκτηση. Από τα Ακαρνανικά όρη η μισή Ήπειρος θα βλέπει τηλεόραση ψηφιακά με καθαρότερες λήψεις και σε λίγο καιρό όλη η Ελλάδα. Φοβερό! Μόνο 30 ευρώ κοστίζει ο αποκωδικοποιητής για κάθε συσκευή TV (χωρίς την εργασία) και παρέχει καθαρότερα ταξίδια στην εικονική πραγματικότητα. Την «αληθινή» πραγματικότητα όμως προσπαθούν να την θολώσουν και να την κρύψουν! Στόχος να ζούμε τη ζωή μας, μέσα από τη ζωή των άλλων σε μια καλή ΤV! Εκβιαστικά μάλιστα. Κατάργησαν την αναλογική εικόνα και εφόσον δεν αγοράζεις αποκωδικοποιητή, δεν πιάνεις κανάλια. Δεν είναι αναγκαιότητα η ψηφιακή τηλεόραση, ούτε μας έλειπε, απλώς μας τη φορέσανε. Είναι όμως καλή μπίζνα! Υπολογίζεται γύρω στα 200 εκατομμύρια ευρώ τα έσοδα μόνο από τις συσκευές. Οι εγκαταστάσεις πόσο κόστισαν και ποιός τις πληρώνει; Μήπως του χρόνου θα πληρώνουμε και "τέλος ψηφιακής τηλεόρασης" μιας και πεθαίνουν οι διαφημίσεις; Είναι λένε υποχρεωτικό με εντολή της ΕΕ! Σπουδαία εντολή και φροντίδα! Ζητείται "συντονιστής" για τις αντιστάσεις του κόσμου στα ακόμη πιο δύσκολα που θα 'ρθουν. Ζητείται ελπίς!

Πρέβεζα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Σπύρος Κανιώρης
Μηχανολόγος Μηχανικός


«Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια, αρρωστημένους και αγρίμια...», λέει το γνωστό άσμα της Χαρούλας Αλεξίου. Ενα άσμα που λες και γράφτηκε για τον Γιώργο Παπανδρέου, τους συντρόφους του και έναν ολόκληρο λαό. Ο κ. Παπανδρέου –συνειδητά ή ασυνείδητα– γκρέμισε τη χώρα. Προκάλεσε έναν οικονομικό και όχι μόνο... Αρμαγεδδώνα. Ουδείς μπορεί, έστω και κατά προσέγγιση, να προσδιορίσει ακόμη όλες τις συνέπειες ενός τέτοιου γεγονότος.

Ο Γιώργος Παπανδρέου πορεύτηκε με έναν διπλό «εκβιασμό», προς το εσωτερικό μέτωπο και προς τους Ευρωπαίους δανειστές μας. Προς το εσωτερικό έλεγε «σας εξασφαλίζω δάνεια για να μη χρεοκοπήσουμε». Προς τους Ευρωπαίους διεμήνυε «δώστε μας δάνεια για να μη χρεοκοπήσουμε και σας παρασύρουμε στον όλεθρο της καταστροφής». Και όμως, η Ελλάδα δεν ήταν στο κάδρο των χωρών με ρίσκο χρεοκοπίας, αλλά ο Παπανδρέου «πέτυχε» να τη βάλει σε περίοπτη θέση στη λίστα των επικίνδυνων για χρεοκοπία οικονομιών.

Με συνεχή διλήμματα καταστροφής προς τον λαό – είτε με απροκάλυπτα ψεύδη, είτε με κρίσιμες αποσιωπήσεις και συγκαλύψεις, είτε με ωμά διλήμματα και εκβιασμούς: «ΠΑΣΟΚ ή χρεοκοπία», «Μνημόνιο ή χρεοκοπία», «Συναίνεση ή χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή»...

Ο Παπανδρέου απέτυχε οικτρώς. Λειτούργησε κατά τη φύση του, με ακραία εκκεντρικότητα και δημιούργησε χάος ανεπανάληπτο. Σε κάθε περίπτωση, υπέστη μια τραγική μετάλλαξη. Eχει καταγγελθεί ότι εσκεμμένα και κατ’ εντολήν μεθόδευσε την υπαγωγή της χώρας στον έλεγχο του ΔNT. Tεκμηριώνουν την καταγγελία συγκεκριμένες δηλώσεις του Στρος–Kαν και το γεγονός ότι, αντί να σπεύσει, με την ανάληψη της πρωθυπουργίας, στον απαραίτητο δανεισμό με το τότε χαμηλό επιτόκιο, περιφερόταν επί επτά μήνες στα διεθνή κέντρα και βήματα, διεκτραγωδώντας τη φαυλότητα και διαφθορά που είχαν οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή τη χώρα του. Eτσι προκάλεσε τη ραγδαία αύξηση των επιτοκίων δανεισμού, που όταν κατέστησαν απαγορευτικά, εμφανίστηκε τάχα αναπότρεπτη η προσφυγή στο ΔNT.

Ψέματα, Ψέματα, Ψέματα. Ο Παπανδρέου προτίμησε τότε, ψευδόμενος, να επιρρίψει την ευθύνη για την προσφυγή της χώρας μας στο ΔΝΤ στις συντηρητικές ευρωπαϊκές δυνάμεις –και ειδικότερα στη Μέρκελ– οι οποίες, όπως τόνιζε τότε, δεν έδειξαν την πίστη που θα έπρεπε στις δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ομως, το ελληνικό ψεύδος αποδείχθηκε ιδιαζόντως κρίσιμο. Γιατί επηρέασε τόσο τη μελλοντική προσαρμογή της Ελλάδας όσο και τη μελλοντική διαχείριση κρίσεων στις χώρες της Ευρωζώνης.

Ο Παπανδρέου, που ανέλαβε τη «σωτηρία» της Ελλάδος, που εκχώρησε το δικαίωμα διαμόρφωσης της οικονομικής πολιτικής στην τρόικα, που αποδέχτηκε δίχως να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο και τις διαρκείς αναθεωρήσεις του, απώλεσε κάθε αίσθηση ακόμη και της πολιτικής διαχείρισης των θεμάτων... Ταπεινωμένος από τη διογκούμενη χιονοστιβάδα της λαϊκής οργής, αλλά και των δικών του βουλευτών, μετά τον διασυρμό του στις Κάννες εξ αιτίας της δικής του μπλόφας(;) περί δημοψηφίσματος, παραιτήθηκε από πρωθυπουργός και σύρθηκε στον πολιτικό του τάφο.

Οι Ελληνες πολίτες τώρα αντιλαμβάνονται έναντι ποιων όρων συνήφθη από τους Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου το πρώτο δάνειο των 110 δισ. ευρώ. Τώρα αντιλαμβάνονται ότι η έξοδος από τον επαχθή δανεισμό δεν θα είναι ούτε σύντομη ούτε εύκολη, ότι η σοβούσα κρίση δεν είναι οξεία και παροδική, αλλά χρόνια και συστημική. Και ότι είναι εξαιρετικά οδυνηρό το αποτέλεσμα της θεραπείας που εφαρμόζεται.

Η πολιτική του Μνημονίου απέτυχε στη λογική της, όχι (μόνο) στην εφαρμογή της. Και αυτοί που το συνέταξαν προσπαθούν να βγάλουν από πάνω τους τις ευθύνες της αποτυχίας. Πηγαινοέρχονται, λοιπόν, κουβαλώντας όλο και πιο σκληρά μέτρα, με τη δικαιολογία ότι τα προηγούμενα δεν απέδωσαν επειδή δεν ήταν όσο σκληρά έπρεπε.

Η καθυστερημένη αλήθεια με μισόλογα για το Μνημόνιο από τον Βενιζέλο και... τους λοιπούς επίδοξους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ είναι σκληρή: Κυβέρνηση και χώρα έχουν μετατραπεί σε εκτελεστές των μέτρων που έχουν προσδιοριστεί από μη εκλεγμένους από τον ελληνικό λαό ξένους τεχνοκράτες και γραφειοκράτες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και οι «ρωγμές» στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, διευρύνονται ραγδαία. Τώρα, και αυτοί που το υπέγραψαν και αυτοί που το ψήφισαν στη Βουλή και όσοι υποστήριξαν το έγκλημα, φαίνεται ότι αρχίζουν να το «μετανιώνουν» αλλά δεν το ομολογούν.

Η ελληνική οικονομία θα βυθίζεται στη θανάσιμη παγίδα της ύφεσης και η κοινωνία θα εξακολουθεί να συνθλίβεται. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός υποθάλπει σκληρά μέτρα με τη νέα δανειακή σύμβαση, με νέες βαριές συνέπειες για όλους εμάς. Zούμε μια συντελεσμένη καταστροφή, με συνέπειες που πληθύνονται και μεγεθύνονται σαν χιονοστιβάδα ή κύμα παλιρροϊκό: Eκατοντάδες χιλιάδες από τον ενεργό πληθυσμό της χώρας βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας. Η κρίση και η ύφεση θα παρατείνονται για χρόνια ακόμα, και βρισκόμαστε μόνο στη δεύτερη πράξη της ελληνικής τραγωδίας. Η τρίτη πράξη θα είναι πραγματικά καταστροφική.



Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παντελής Καψής μας είπε σήμερα ότι οι διαπραγματεύσεις για το PSI βρίσκονται σε καλό δρόμο, θέλοντας έτσι προφανώς να επιβεβαιώσει τις δηλώσεις του πρωθυπουργού σε αμερικανικό δίκτυο ότι σε δύο – τρεις εβδομάδες θα έχει κλείσει το κούρεμα και η νέα δανειακή σύμβαση.

Όλα αυτά ειπώθηκαν, δύο μόλις 24ωρα μετά τις κατάρρευση των συνομιλιών με τον Charles Dallara, τις υποβαθμίσεις των ευρωπαϊκών χωρών και τη γενικότερη αναταραχή στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Και μέσα σ’ αυτό το σκηνικό πληροφορίες αναφέρουν ότι αναβάλλεται η επίσκεψη των επικεφαλής της τρόικας στην Ελλάδα η οποία ήταν γι’ αυτή την εβδομάδα αλλά θα πάει για μετά τις 20 Ιανουαρίου.

Όπως γράφουμε σε προηγούμενη ανάρτηση οι διαπραγματεύσεις για το “κούρεμα” παραμένουν σε αδιέξοδο και ο γενικός διευθυντής του IIF Charles Dallara, επιρρίπτει ευθύνες σε Μέρκελ και Σαρκοζί για αθέτηση των συμφωνηθέντων στην σύνοδο του Οκτωβρίου.

Οι δηλώσεις του Dallara είναι αποκαλυπτικές.Μας λέει με άλλα λόγια ότι η ελληνική κυβέρνηση “διαπραγματεύεται καλή τη πίστει“, αλλά ….πιέζουν Μέρκελ και Σαρκοζί, οι οποίοι ζητάνε χαμηλότερο επιτόκιο. Γύρω στο 3%.

Για να πιέζουν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ για χαμηλότερο επιτόκιο, εμείς μάλλον θα είμαστε πρόθυμοι να δεχθούμε κάτι υψηλότερο!

Δεν είναι στις προθέσεις μου να… εξαγνίσω ούτε τον μεν, ούτε τη δε, θέλω όμως να επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι και η κυβέρνηση Παπαδήμου, διαπραγματεύεται με κάτω τα χέρια. Όπως ακριβώς και η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Θα μου πείτε σε δύσκολη θέση είμαστε, απομονωμένοι και χωρίς πολλούς συμμάχους και δεν… "μας παίρνει".

Όμως, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να αποδεχόμαστε ή να διαπραγματευόμαστε συμφωνίες τις οποίες είτε δεν μπορούμε να τηρήσουμε (Μνημόνιο Ι), είτε δεν προσφέρουν καμιά σοβαρή προοπτική εξόδου της χώρας από την κρίση (όλες οι… αναθεωρήσεις του αρχικού μνημονίου).

Εδώ που έχουμε φτάσει η μεγαλύτερη διαπραγματευτική μας δύναμη είναι η …αδυναμία μας. Και οι συνέπειες που μπορεί να έχει για την ευρωζώνη το dooms day σενάριο.

Όμως, για να είναι σοβαρή η διαπραγματευτική μας θέση, πρέπει να έχουν διαμορφώσει κάποια… θέση.

ΚΡ




Πώς αρρωστήσαμε τόσο πολύ;
Πώς καταφέραμε να πέσουμε σε τέτοιο πάτο;
Στο χαμηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει μια ανθρώπινη ύπαρξη;

Πώς γίναμε τόσο τυφλοί, τόσο κουφοί, τόσο ανάπηροι στο σώμα και στο μυαλό και στην ψυχή;

Πώς αφήνεις τον ίδιο σου τον τόπο, τον ίδιο σου τον εαυτό να ξεπουλιέται; ΠΩΣ;

Θα σου πω πώς…

Γιατί πάει πολύς καιρός τώρα που ξεπουλιέται όλη η Ελλάδα, κι ήμουνα ΕΔΩ.
Γιατί ΘΥΜΑΜΑΙ…
Ήμουνα ΕΔΩ.

Μεγάλωσα σ' αυτήν εδώ τη χώρα, μέσα στις εξελίξεις των καιρών.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον θρίαμβο της "Δημοκρατίας" ενάντια της "Χούντας".

ΘΥΜΑΜΑΙ τους φοιτητές που χύσανε το αίμα τους στο Πολυτεχνείο.
Την ανάσα του κόσμου, τις ελπίδες μετά από αυτό το αίμα "για μια ελεύθερη Ελλάδα", όπου μπορούσες να δουλέψεις, να φας ψωμί και να πατήσεις στα πόδια σου, να φτιάξεις σπιτικό και οικογένεια, να ζήσεις επιτέλους σαν άνθρωπος.

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισε η μπασταρδοποίηση του "αρχαίου αθάνατου ελληνικού πνεύματος".

ΘΥΜΑΜΑΙ τις πρώτες κυβερνήσεις, τα Κόμματα, τις πρώτες τους συναντήσεις με την Αμερική και την Ευρώπη.

ΘΥΜΑΜΑΙ τους πολιτικάντηδες στα μπαλκόνια, τους μεγάλους λόγους τους, και τη λαοθάλασσα με τις χιλιάδες σημαίες από κάτω, να φωνάζει συνθήματα "προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα".

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις". Λεφτά στους φτωχούς αγρότες, "για μια καλύτερη Ελλάδα".
Βέβαια αυτά δεν χαρίστηκαν έτσι.
Πάντα υπήρχε τίμημα.
Κι ήταν από την αρχή πολύ βαρύ.
Τα χωράφια αλλάξανε μ΄ αυτά τα λεφτά, γίνανε μονοκαλλιέργειες, γεμάτες φάρμακα.
Άρχισε να μπασταρδεύεται και να δηλητηριάζεται το χώμα σε όλη την επικράτεια.

Στα κανάλια των εκλογών, η χώρα φαινότανε πράσινη και μπλε, στην πραγματική ζωή γινόταν όλο και πιο μαύρη...
Έχεις έκταση;
Βάλε βαμβάκι.
Είσαι μικρός; Τον πούλο! (το βαμβάκι τί το κάναμε τελικά; Αφού κινέζικα φοράμε...)

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο των απρόσωπων "υπέρ-αγορών" (super market) και των Πολυεθνικών στην Ελλάδα, και των "ξένων επενδυτών". Ψώνιζε.
Αυτή είναι η ευτυχία.
Κι άλλες διαφημίσεις…
Τα πάντα όλα σε αφθονία.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν σιγά-σιγά όλα τα "μπακάλικα" της γειτονιάς.
Αυτά που είχαν μέσα ένα μπακάλη με πρόσωπο κι απ' όλα τα καλά, κι απέξω ένα τραπεζάκι με δυό καρέκλες, να ξαποστάσεις να κεραστείς και κανά τσίπουρο.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν οι Ελληνικές Βιοτεχνίες και να ρημάζουν, σα φαντάσματα που απ΄ τα σπασμένα τους παράθυρα προλαλούσαν το ξεπούλημα.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον κόσμο να κλαίει και να πεινάει. Ξανά…
Θεέ μου, δώσε μας δύναμη
Δεν μπορώ να τους βλέπω. Δεν μπορώ να δω αυτό που έρχεται επάνω μου τρέχοντας. Τρέχω, κρύβομαι κι ελπίζω πως όταν έρθει θα με προσπεράσει…
Αυταπάτες…

ΘΥΜΑΜΑΙ και την αρχή της "τηλεόρασης".
Τις πρώτες διαφημίσεις. Καλλυντικά και φτιασίδωμα "Όπως Αμερική" - μεγάλο χαμόγελο.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα casino.
Έλα να παίξεις. Τζόγος. Να και τα τυχερά παιχνίδια. Παίξε τα όλα.

ΘΥΜΑΜΑΙ την επαρχία να ρημάζει, τόσο που τα χωριά μείνανε με λιγοστούς παππούδες, και να μεγαλώνει η πόλη. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα…

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή της καταγραφής των δεδομένων.
"Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!".
Και να οι φόροι.
Αφού τα 'χεις, να μην τα πάρουμε;
Είναι για τα "Έργα Υποδομής"… της δικής τους υποδομής, της δικής τους βόλεψης. Η Ελλάδα τους έδωσε όνειρα κι αυτοί αποφάσισαν να κλέψουν τα δικά μας. Τα δικά τους είχαν κούραση, δουλειά πολύ… καλύτερα είναι τα κλεμμένα όνειρα κι ας μείνουν άλλοι χωρίς ελπίδα...
Και να τα "λαμόγια". Οι πλάγιες ματιές, οι χειραψίες και τα χαμόγελα της colgate.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα "Νομοσχέδια", που κρατήσανε ό,τι συνέφερε από τη χούντα, κι άρχισαν να προσθέτουν και τα δικά τους "συμπληρωματικά νομοσχέδια".

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισαμε να "κωλοβαράμε" στον Στρατό.

ΘΥΜΑΜΑΙ που παραδώσαμε "Βάσεις" στον Αμερικανικό Στρατό. Την φωνή μας που φώναζε "έξω οι βάσεις".
Οι βάσεις είναι σταθερά εδώ, μέσα στο σπίτι μας. Και δεν επιτρέπεται ούτε απ' έξω να περάσεις. Τόσο καλά… Τέτοια επιτυχία στους αγώνες… στους στημένους και πουλημένους αγώνες…

ΘΥΜΑΜΑΙ κι άλλες "επιχορηγήσεις" για τα "Έργα Ανάπτυξης".

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή του χτισίματος, της "ανοικοδόμησης" της χώρας.
Και να οι "εργολάβοι" και οι "αντιπαροχή".
Και να οι Τράπεζες σα μανιτάρια σε όλα τα τετράγωνα δυο-τρεις.
Και να τα μεγαθήρια και οι ταμπέλες…

ΘΥΜΑΜΑΙ τον τόπο μου με χωματόδρομους και μικρά χωριά, λόφους και δάση.

ΘΥΜΑΜΑΙ πώς χρόνο με τον χρόνο τα κάψανε τα δάση, και "φάγανε" τους λόφους, και φτιάξανε "Εθνικές οδούς", έτσι που ο τόπος μου έγινε αγνώριστος.
Ούτε που ξέρω πια ποιά χώρα θυμίζει αυτή η εικόνα.
Δεν αφήσανε σπιθαμή ανεκμετάλλευτη, γέμισε ο ντουνιάς με "έργα Ανάπτυξης".
Οι παραλίες μας γίνανε ξενοδοχεία και ομπρέλες για τους τουρίστες.
Οι λόφοι αυθαίρετα και βίλες αυτών που πλούτισαν ξαφνικά μ΄ όλα αυτά.
Ούτε από 'κει μπορείς πια να περάσεις, και το χτίσιμο συνεχίζεται κατά ριπάς…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τη διαφθορά από τότε. Διαφθορά στις Εφορίες και στις Εφορίες, διαφθορά στις Πολεοδομίες, στα Νοσοκομεία, στα Πανεπιστήμια, στις Τράπεζες, σε όλες τις "Δημόσιες Υπηρεσίες"…
Τότε που άρχιζαν τα "σκάνδαλα", ένα-ένα…
Να οι "μίζες και τα λαδώματα".
"Δεν πειράζει, άσε να μας βάλει το παιδί μας στο Δημόσιο, να σωθεί...
Ξέρεις τι βγάζουνε;
Και να τα επιδόματα, και να οι άδειες, κι έχουν και τα τυχερά τους…"

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες ξεβράκωτες στα "κανάλια". Οι πρώτες αυτές ήταν "ξένες". Οι δικές μας είχαν ακόμη τσίπα. Όταν χάθηκε κι αυτή, άρχισαν τις τσόντες… τις βίζιτες και άλλα πολλά, εντός και εκτός της δύστυχης πατρίδας…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τα πρώτα "φαστ-φουντ" (αυτά που σερβίρουν hamburgers και cheeseburgers, ξέρεις, αλά Αμερικάνα…)
Γιατί για να μετατραπείς από άνθρωπο σε ζώο, πρέπει να τονιστεί αυτή η πλευρά σου.
Οπότε, πάρε κρέας, κώλους και βυζιά, και ξέχνα τα όλα.
Είναι τώρα "Η Ελλάδα της Ανάπτυξης", όλα είναι ανθηρά, "προχωράμε σταθερά", πήγαινε και σ' ένα μπουζουξίδικο να χορέψεις τα τσιφτετέλια σου, και μη σε νοιάζει.
Περνάς καλά; Ε, λοιπόν τι άλλο θές;
Κοίτα τον κώλο σου, κι άσε τους άλλους να κουρεύονται".

ΘΥΜΑΜΑΙ την Αμερικανική Πρεσβεία και το κάψιμο της Ελληνικής σημαίας.

ΘΥΜΑΜΑΙ τις "αναχαιτίσεις των Τούρκων στον Ελλαδικό χώρο".

ΘΥΜΑΜΑΙ την "ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση".
Πάει η αυτονομία…
Τώρα πιά "κράτος-μέλος"…
Πάει και το νόμισμα της Ελλάδας…
Να το Ευρώ...
Α, τώρα είμαστε ίσα κι όμοια με το dollar…
Εντάξει, τώρα δεν κινδυνεύουμε απ΄ τους Τούρκους, τη γλιτώσαμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Παιδεία.
Τις καταλήψεις των παιδιών και τον Τεμπονέρα.

ΘΥΜΑΜΑΙ όταν τα πτυχία μας έχασαν την αξία τους.
"Ελλάδα σερβιτόρα" μετά από 15 χρόνια στα θρανία, πάνω στην πιο δυνατή και δημιουργική περίοδο του ανθρώπου.
Παιδί, έφηβος, νέος.
Για τα σκουπίδια το χαρτί.
3 με 5 ευρώ την ώρα.
Κι ο νέος γερασμένος…

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο του "στρες" στη ζωή του από πάντα "φιλοσοφημένου" λαού, κι άπειρες "εκπομπές ενημέρωσης" με "επιστημονικές μελέτες και πορίσματα" για το άγχος, και πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Υγεία…

ΘΥΜΑΜΑΙ το μπούκωμα με χάπια.
Χάπια για την πίεση, χάπια για την καρδιά, χάπια για το σώμα και την ψυχή, χάπια για τον ύπνο.
Χωρίς χάπια δε γίνεται.
Τι, χωρίς φακελάκι; Που πας; ΣΤΟ ΡΑΝΤΣΟ!!
Πονάει χέρι, κόψει χέρι. Βρώμα και δυσωδία παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα "δάνεια".
Στην αρχή για τη δουλειά σου.
Για το σπίτι σου.
Με τον καιρό, δάνειο για τις διακοπές σου, για τα ψώνια σου, για ψύλλου πήδημα…
Πάρε να ' χεις. "Χαρίζουμε".
Κι άμα πάρεις κι άλλα, έχεις και bonus και δώρα, κι ό,τι τραβάει η ψυχή σου…!

Κι ύστερα η "Ελλάδα της λιτότητας".

Και να οι πλειστηριασμοί, και να τα ξεπουλήματα. "Beautiful View - For Sale".

Κι ύστερα κι άλλες ξεβράκωτες.
Ελληνίδες τώρα, στα χνάρια των ξένων.
Σεξ, πολύ σεξ.
Και πολλά σήριαλ με μπάτσους. Αμερικάνους μπάτσους.
Και shows φανταχτερά. Αλά Αμερικάνα...
Α, να και τα ριάλιτυ (reality= αλήθεια - αυτή όμως είναι άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα και δεν την λένε ούτε την δείχνουν στο ΓΥΑΛΙ…)

ΘΥΜΑΜΑΙ το μάζεμα "των τρομοκρατών" ενόψει Ολυμπιάδας.
Θρίαμβος! Δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε.
Τα λαμπρά μυαλά τους τα στουμπώσανε ψυχοφάρμακα και τα χώσανε στο μπουντρούμι.
Θα βάλουμε και "κάμερες παρακολούθησης", να είμαστε τελείως "προστατευμένοι από τους τρομοκράτες".
Κι όλα καλά… Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Θα περνάει κι ένα μπαλόνι πάνω απ' τα κεφάλια σας που θα καταγράφει τα πάντα, μη φοβάστε τίποτα.
Και πολλοί μπάτσοι. Πολλές ομάδες. Έχουν και όπλα! (οι λεγόμενοι "τρομοκράτες" καθόλου δε με τρομοκρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια, που δρούσαν παρά τη γενική καθούρα και απάθεια, μάλλον με προβλημάτιζαν και με ξυπνούσαν με τα λαμπρά μυαλά τους και τα ιδανικά τους, που φαίνονταν κάτι άπιαστο μέσα στο πλήθος των προβάτων που δούλευε, ψώνιζε και πλήρωνε φόρους σα να μην τρέχει τίποτα).

Κι άλλα "έργα ανάπτυξης"...
Κι άλλες ξεβράκωτες...
Κι άλλο σεξ…
Πολύ κρέας και πολύ σεξ.

Άπειρες τηλεοπτικές ώρες με τις χειρότερες "ποιότητες" που μπορεί να περιέχει το ανθρώπινο είδος. "Μας βγάλαν στο κλαρί".

Κι άλλη καταστροφή του τόπου.
Να τα απόβλητα και οι χωματερές, να οι τόνοι σκουπιδιών, να τα νεκρά ψάρια, να τα μολυσμένα νερά, να τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, να κι οι "αγρότες" που πετάνε τα φαρμακωμένα τους στους δρόμους…

Κι ύστερα η Ολυμπιάδα με τους "εθελοντές".
Ο μισός κόσμος "εθελοντές" χαμογελαστοί κι ο μισός μπροστά στην οθόνη.
Κάποιοι λίγοι μ' ανοιχτό το στόμα..

ΘΥΜΑΜΑΙ την "μερική απασχόληση" μετά τον "εθελοντισμό".
Αφού είδαμε ότι μπορείς και τσάμπα, γιατί θες να πληρώνεσαι;
Μείωση λοιπόν.

Κι ύστερα κι άλλα "σκάνδαλα"!
Μα βρε παιδί μου, ακόμα και οι "Πατέρες της Εκκλησίας";
Ε, πως... Λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή;
"Τρέξε μετά τη τσόντα και το hamburger ν' ανάψεις ένα κεράκι, ο Θεός να μας έχει καλά, τίποτα δε μας λείπει.."

Κι ύστερα αναμπουμπούλες.
Ξεσηκωμοί. "Κλέφτες, Ελλάδα η χώρα της διαφθοράς".

"Στη φόρα όλα τα άπλυτα", το τάδε κόμμα είναι διεφθαρμένο, το άλλο κόμμα είναι κι αυτό διεφθαρμένο, και πού να σου πω και για τους άλλους, που το παίζουνε προοδευτικοί, ή κομμουνιστές, ή οικολόγοι....

Άπειρα "αποκλειστικά" από κάποιους "δημοσιογράφους", που κανείς δεν ξέρει τελικά από πού πληρώνονται και ποιος τους προστατεύει, και πώς στέκουν ζωντανοί και δεν τους έχουνε φάει λάχανο με τις φωτιές που ανάβουνε, όπως τρώνε λάχανο τον απλό κοσμάκη που σηκώνεται κάποτε να πει μια κουβέντα, και χαμπάρι δεν παίρνεις... Μην τυχόν και πληρώνονται από πιο μακριά απ' όσο νομίζαμε;

Γιατί, αν έχεις λίγο ενοχληθεί ή έχεις θυμώσει μέχρι τώρα με όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και η "αντίθετη άποψη", γιατί αλλιώς ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙΣ;
Ποιός θα "αντιπροσωπεύσει" το θυμό και την αγανάκτηση και το ξέσπασμά σου στο γυαλί;
ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ!!! Μεγάλη εφεύρεση αυτό το ΓΥΑΛΙ.
Κόβει μυαλά, τα κάνει κομμάτια…
Κόβει όνειρα και τα πουλάει σαν φρεσκοκομμένο κιμά στους λιμάρηδες που με θέλουν γλάστρα στα όσα μου ετοιμάζουν…

Κι άλλες ξεβράκωτες, πολλές, όλες είναι ξεβράκωτες...
Μια απέραντη τσόντα, μιλάει μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω, δε μπορεί να είναι η γλώσσα μου αυτή...
Σα να ξεπουλήσαμε και την ψυχή μας στο διάολο, κι αποφασίσαμε να μη ξαναμιλήσουμε γι αυτό...
Κάποιους λίγους Ανθρώπους που βγαίνουν στο γυαλί να μιλήσουν και να προειδοποιήσουν, τους εμφανίζουν μετά τις 1 τη νύχτα, όταν κοιμάσαι ναρκωμένος του καλού καιρού..

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Δεκέμβρη του ΄08 που κάποια παιδιά αποφάσισαν να σπάσουν το γυαλί. Μια ανάσα ότι κάτι κινείται, κάτι γίνεται, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να μας κοιμίσουν…
Να κι "άρση του ασύλου". Όπου και να πας θα σε βρω και θα σε τσακίσω.

ΘΥΜΑΜΑΙ δακρυγόνα και όπλα, και κεφάλια να τσακίζονται και να αιμορραγούν στην άσφαλτο των "Έργων Ανάπτυξης". Έτσι όπως το κάνουν και στην Αμερική. Όπως το κάνουν πια παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τον Κολοκοτρώνη και τους άντρες της Ελληνικής Επανάστασης, που σκοτωθήκανε να πάρουνε πίσω τα χώματά σου, να καταντάνε διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας.
Και να μη μιλάει κανείς…
Πάει κι η μνήμη. Περσινά ξινά σταφύλια…

Κι ύστερα "Κρίση Οικονομική" ή αλλιώς "κραχ".
Τα φάγανε όλα τα λεφτά από τις "επιχορηγήσεις".
Δεν υπάρχει φράγκο.
Πάει κι η δουλειά σου.
Πάει κι η σύνταξη.
Πάει κι ο μισθός.
Κι ύστερα τσόντα.

"Πουλήστε κανά νησί να ξεχρεώσετε".
Πάει το "κράτος-μέλος". "Κράτος υπό κατοχή".
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα "πιάσαμε τους τρομοκράτες". Πάλι την πιο τέλεια στιγμή.
Κι άλλες κάμερες.
Κι ύστερα το Δ.Ν.Τ. "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".
"Δυστυχώς επτωχεύσαμε". "Μας βγάλαν στο σφυρί".
Τι είναι αυτό το ποσό; Πόσα δισεκατομμύρια;
Δεν το χωράει το κεφάλι μου ούτε σαν ιδέα.
Τι, αυτά ήταν οι "επιχορηγήσεις";
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα πάνε και τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Θα χρωστάνε μέχρι να πεθάνουνε.
Κι άλλη τσόντα στο καπάκι.
Για να μην ξεχνιόμαστε τώρα που μπήκες επιτέλους στη ροή.
Όλη η ξεβρακωσιά και η ξετσιπωσιά σε όλο τους το μεγαλείο.
Να τους βλέπεις να τρελαίνεσαι.
Όλη μέρα τσόντα, και το βράδυ ΔΝΤ.
Μέχρι να μη σου κάνει καμιά εντύπωση, να το θεωρήσεις ΚΑΙ αυτό "φυσιολογικό".
Είναι κι αυτό ένα βήμα από τα πολλά, ανάμεσα στα προηγούμενα και στα επόμενα. Και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο που ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί.
Εκφυλίστηκε από παντού η ανθρώπινη ύπαρξη, να μη μπορεί να το κουνήσει ρούπι.

Να πιστέψεις μέχρι τα βάθη της ψυχής σου ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Το επόμενο βήμα είναι ο εμφύλιος. Κι έτσι θα κλείσει πανηγυρικά όλη η προσεγμένα μελετημένη δουλειά που κάνανε τόσα χρόνια.
Όσα χρόνια ΘΥΜΑΜΑΙ.
Γιατί μετά τη διαφθορά και την "κρίση", έρχεται η πείνα και η εξαθλίωση και η οργή. Μετά το ξεπούλημα ακόμα και της βράκας σου, στους ξένους, που έχουν και "πληρώνουν ρευστό", έρχεται η "επανάσταση". Και μετά έρχονται οι "ειρηνευτικές δυνάμεις" (όπως στο Ιράκ, στα Βαλκάνια, ξέρεις..) για να "βάλουν τα πράγματα στη θέση τους".
Ξέχνα τα σύνορα που ήξερες. Αυτά αλλάζουν συνεχώς. Ποιά Ελλάδα; Όχι, τώρα είναι υποκατάστημα της Ουάσιγκτον, και να δεις κάτι κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο, να τρίβεις τα μάτια σου..
Έλα μωρέ, θα βρεις άλλο μέρος. Παντού στον κόσμο έχει κρέας και κώλους και βυζιά, δε θα σου φανεί η διαφορά.
Και μετά έρχονται να "ανοικοδομήσουν" το κατεστραμμένο τοπίο οι "Εταιρίες", που φέρνουν μαζί και το "δυναμικό" τους.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη γιαγιά μου να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού στο χωριό, να μπαίνει ο περαστικός να τρώει και να πίνει. Κι η γιαγιά το ίδιο βράδυ μπορεί να την έβγαζε με σκέτο παξιμάδι.

ΘΥΜΑΜΑΙ το μοίρασμα και τις ανταλλαγές. -Σού ‘φερα λίγο λάδι -πάρε λίγα αυγά, σήμερα μου τα κάνανε οι κοτούλες μου, είναι φρέσκα, να δώσεις στα παιδιά...

ΘΥΜΑΜΑΙ το ψωμί και την ελιά.

ΘΥΜΑΜΑΙ ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές. Γέλια αληθινά και κλάμα αληθινό. Αλήθεια.

ΘΥΜΑΜΑΙ καυγάδες σώμα με σώμα, κι ύστερα "φιλιώναμε". Δεν έμενε ο θυμός.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη μυρωδιά του φρέσκου χώματος, του πράσινου σαπουνιού και του ανθού της πορτοκαλιάς...

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Άνθρωπο. Στητό κι αγέρωχο, περήφανο, αξιοπρεπή.
Δυνατό σαν ψηλό Βουνό. Με Λόγο και Πράξη. Έλληνα.

ΘΥΜΑΜΑΙ.
Δεν ξέρω αν είναι τύχη ή κατάρα.
Δεν ξέρω αν μπορώ να αντέξω άλλο αυτά που θυμάμαι...
Δεν ξέρω αν πρέπει να σταματήσω να αντέχω όλους αυτούς που δεν θέλουν να θυμάμαι...

Έζησα αυτό τον ευλογημένο τόπο, τον τόσο πλούσιο και εύφορο, με την αφθονία αγαθών και με τις ομορφιές του, με το σκαμμένο πρόσωπο από τον ήλιο και τον κάματο, με τους ρόζους στα χέρια και το βαθύ του βλέμμα- αυτό το βλέμμα που ξέρεις ότι δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του, που δίνει και τη ζωή του την ίδια για τα ιδανικά του, για την αγάπη του, για τον τόπο του...

Ίσως αν δεν είχα προλάβει να τον δω έτσι, δε θα πονούσα τόσο πολύ τώρα που τον πουλάνε.

Πωλείται η Ελλάδα!
Πωλείται ο τόπος μου!!

Πωλείται η μνήμη και τη Ζωή μου.


Χωρίς να έχω κανένα λόγο;
Κανένα δικαίωμα επιλογής;




Σχέδιο υιοθέτησης του δολαρίου ως εθνικού νομίσματος της Ελλάδας, έχουν στο συρτάρι τους οι ΗΠΑ, με στόχο την ευθεία αντικατάσταση του ευρώ, σε περίπτωση εξόδου από την ευρωζώνη.Όπως αποκαλύπτει το περιοδικό "Επίκαιρα", οι Αμερικανοί βλέποντας ότι η στάση της Γερμανίας οξύνει τον ευρωσκεπτικισμό και οδηγεί σε φαύλο κύκλο είναι έτοιμοι να προωθήσουν περαιτέρω την διείσδυσή τους στην Ευρώπη.

Έτσι, σύμφωνα με το περιοδικό, ομάδα εργασίας του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών (FED) έχει επεξεργαστεί σχέδιο 74.000 λέξεων που προβλέπει την αντικατάσταση του ευρώ από το δολάριο ως εθνικού νομίσματος στα κράτη που τυχόν βρεθούν εκτός.

Τι προβλέπει το σχέδιο: "νέα δραχμή"

Σύμφωνα με τη μελέτη της FED, σε περίπτωση που η Ελλάδα βγει από το ευρώ, προκειμένου να μην οδηγηθεί στο χάος, θα πρέπει να εφαρμόσει ένα σχέδιο σύνδεσης (pegging) της "νέας δραχμής" με το αμερικανικό δολάριο.

Η Ελλάδα θα υιοθετήσει για πέντε χρόνια το αμερικανικό δολάριο ως de facto εθνικό νόμισμα και παράλληλα θα υπάρχει η "νέα δραχμή", η οποία δεν θα κυκλοφορεί, αλλά θα χρησιμοποιείται στη σύναψη συμφωνιών Swap μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, με αρχική ισοτιμία πχ 30 προς 1.

Σύμφωνα με το περιοδικό "Επίκαιρα" που επικαλείται την μελέτη του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής της FED, το πρώτο αποτέλεσμα μιας τέτοιας μετάβασης από το ευρώ στο δολάριο, θα ήταν μια σημαντική υποτίμηση του ευρώ μέχρι και 50%, ιδιαίτερα αν υπάρξει έξοδος από την ευρωζώνη και άλλων χωρών.
Η δεύτερη επίπτωση, θα είναι ότι, λόγω της υποτίμησης του ευρώ, θα μειωθεί η δολαριακή αξία, του οφειλόμενου σε ευρώ ελληνικού χρέους.
Όπως αναφέρουν τα "Επίκαιρα", αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για το εύρος της υποτίμησης του ευρώ, το ελληνικό χρέος θα μειωθεί, χωρίς να γίνει άλλο "κούρεμα" και χωρίς να δημιουργηθεί πιστωτικό γεγονός.
Τρίτον, η FED θα παράσχει χρηματοοικονομική στήριξη στην Ελλάδα, παρέχοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο.
Τέταρτον, η Τράπεζα της Ελλάδος θα προβεί στην έκδοση της "νέας δραχμής", που όπως αναφέραμε παραπάνω θα χρησιμοποιείται για ανταλλαγές και συμφωνίες Swap.
Επίσης, κατά τη διάρκεια της 5ετούς μεταβατικής περιόδου, η FED θα καλύπτει τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού με κεφάλαια που θα έχουν γίνει Swap με "νέες δραχμές".
Τέλος, μετά από 5 χρόνια, η μελέτη προβλέπει την κυκλοφορία της "νέας δραχμής" στην αγορά.

Πλήρης πολιτική εξάρτηση

Η μελέτη, όπως είναι φυσικό "βλέπει" μόνο οφέλη, αναφέροντας ακόμη την ανάκτηση της αξιοπιστίας της Ελλάδας, την προσέλκυση αμερικανικών επενδύσεων και τουριστών και την ενίσχυση της διπλωματικής στήριξης από τις ΗΠΑ σε μια σειρά "καυτά" θέματα, όπως η ΑΟΖ.

Ωστόσο, αν το σχέδιο επαληθευτεί, η πολιτική εξάρτηση της Ελλάδας από τις ΗΠΑ θα είναι πολλαπλάσια χωρίς μάλιστα να υπάρχει ευρωπαϊκό αντίβαρο, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη θέση της χώρας στην περιοχή, αλλά και τις αντιδράσεις στο εσωτερικό.

Από την άλλη, η πολιτική που προωθεί η Άνγκελα Μέρκελ, οδηγεί και πάλι στην "γερμανοποίηση" της Ευρώπης, με αλλαγή των συνθηκών και περαιτέρω εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα κινδυνεύει να παγιωθεί ως οικονομικό προτεκτοράτο.


Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς να συμπληρώσουμε πως τέτοια σύνδεση είχε κάνει η Αργεντινή και οδηγήθηκε στην απόλυτη εξαθλίωση, με τα γνωστά αποτελέσματα...

Σε νέα επιχείρηση τρομοκρατίας και παρέμβασης στην Ελληνική οικονομία, επιχειρείται από τους Sunday Times. Αξίζει να παρακολουθήσει κανείς την αυθαιρεσία στην προσέγγιση των εξελίξεων, όπως αξίζει να παρατηρηθεί η βεβαιότητα της μη αντίδρασης ή άλλης ενέργειας (π.χ. αυτοδιαχείριση της δραχμής, εφόσον επανέλθουμε σε αυτήν) από την Ελληνική κυβέρνηση. Και αυτή ακριβώς η βεβαιότητα γεννά περισσότερες υποψίες, όχι τόσο για το δημοσίευμα, όσο για την κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου...
  • JP Morgan: "Σε 70 ημέρες η ελληνική χρεοκοπία με ευρώ στις 1.530 δραχμές"
Δεδομένη θεωρούν αναλυτές της αγοράς συναλλάγματος, αλλά και επενδυτικών οίκων, όχι μόνο την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ, αλλά και τη σημαντική υποτίμηση του νομίσματος της Ελλάδας, όπως και αν θα λέγεται αυτό.
Eκτός της JP Morgan που προεξοφλεί χρεοκοπία της Ελλάδας και ποντάρει σε αυτήν προτρέποντας και τους πελάτες της να κάνουν το ίδιο αλλά και των Sunday Times που αναφέρονται σε αναπόφευκτη χρεοκοπία της Ελλάδα τον Μάρτιο .

Οι Sunday Times σε ρεπορτάζ τους αναφέρουν ότι η Ελλάδα ενδέχεται να “πτωχεύσει ατάκτως” μέσα στις επόμενες 10 εβδομάδες, θέτοντας σε αμφισβήτηση την επιβίωση του ευρώ. Η εφημερίδα δημοσιεύει αυτή την εκτίμηση με αφορμή τη κατάρρευση των συνομιλιών για το χρέος τη Παρασκευή, επισημαίνοντας ότι "η Ελλάδα δεν έχει τα 14,4 δισ. € ομολόγων που πρέπει να εξοφληθούν στις 20 Μαρτίου".

Αναλυτές της αγοράς αναφέρονται σε υποτίμηση-σοκ της δραχμής θεωρώντας επίσης δεδομένη την χρεοκοπία και την έξοδο της χώρας μας από το κοινό νόμισμα.
"Δεδομένου ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη πριν από δέκα χρόνια, με ισοτιμία 1 ευρώ προς 340,75 δραχμές, η αγορά τιμολογεί αυτή την περίοδο σε μια μαζική υποτίμηση, γύρω στις 1530 δραχμές ανά ευρώ", αναφέρει χαρακτηριστικά ιστοσελίδα που σχετίζεται με επενδύσεις σε νομίσματα και εμπορεύματα, βασισμένη -όπως ισχυρίζεται- σε έκθεση μεγάλου οίκου.

Παράλληλα, η καταστροφολογική έκθεση αναφέρεται και σε νέο εσκούδο και νέα ιρλανδική λίρα, προβλέποντας προφανώς αργή και βασανιστική αποδόμηση της ευρωζώνης.

"Ο δούρειος ίππος της Goldman Sachs"

Με τίτλο "Ο δούρειος ίππος της Goldman Sachs", το οποίο συνοδεύεται από ένα δούρειο ίππο με ελληνική σημαία, οι Times της Κυριακής αναφέρονται στα λογιστικά τεχνάσματα που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν χώρες της ευρωζώνης προκειμένου να αποκρύψουν στοιχεία του χρέους τους.
Εκτενές είναι το αφιέρωμα στις συμφωνίες ανταλλαγής χρέους που συνομολόγησε η Ελλάδα με τη Goldman Sachs το 2001 και αναφέρεται στο πως κατόρθωσε η επενδυτική τράπεζα να εισχωρήσει στην ευρωζώνη, βοηθώντας στην "αναβάπτιση" δημοσιονομικών στοιχείων μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών όπως η Ιταλία και η Γερμανία.
"Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ήταν περισσότερο από ευτυχείς να πληρώνουν μεγάλες προμήθειες για οτιδήποτε μπορούσε να κάνει το χρέος τους να φαίνεται μικρότερο" τονίζει στην αγγλική εφημερίδα χρηματιστής που δεν ονομάζεται αλλά συμμετείχε σε πολλές από τις μεγάλες συμφωνίες απόκρυψης των κρατικών ελλειμμάτων στην ΕΕ.

"Ελλάδα : Ακροβατικά για να έχει ευτυχισμένη την Ευρώπη"

Υποστηρίζοντας ότι τόσο η χώρα μας όσο και η Goldman Sachs που τη βοήθησε δεν έκαναν τίποτε το παράνομο, οι Sunday Times γράφουν χαρακτηριστικά πως η Ελλάδα έκανε κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη:
"Πριν ενταχθεί στο ευρώ, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλλει επιτόκια της τάξης του 18% για να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Μετά την προσχώρησή της στο ευρώ, το επιτόκιο μειώθηκε στο περίπου 5%. Ήταν απόλυτα λογικό να κάνει κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη".
Παράλληλα, η Βρετανική εφημερίδα κάνει ειδική αναφορά στην Αντιγόνη Λουδιάδη, πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, η οποία φέρεται να αξιοποίησε τα παράθυρα των ευρωπαϊκών κανόνων λογιστικής για να "βοηθήσει" την Ελλάδα να περιορίσει το χρέος της. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αντίτιμο ανήλθε στο τεράστιο ποσό των 300 εκ. ευρώ. Σήμερα, η κα Λουδιάδη είναι διευθύνουσα σύμβουλος της ασφαλιστικής εταιρείας Rothesay Life, 100% θυγατρικής της Goldman Sachs, που διαχειρίζεται κεφάλαια 9 δισ. λιρών.

"Τα "μαγείρεψαν" και οι Γερμανοί"

Υπογραμμίζοντας ότι αυτό που ενόχλησε και δημιούργησε προβλήματα ότι η φύση και ο σκοπός των συναλλαγών και όχι το ποσό (το οποίο αντιπροσωπεύει μόλις το 0,02% του ελληνικού χρέους), η βρετανική εφημερίδα επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν ήταν μόνη της στο μαγείρεμα των βιβλίων της.
"Ακόμη και οι Γερμανοί προέβησαν σε τιτλοποιήσεις προκειμένου να χρησιμοποιήσουν μελλοντικές πληρωμές για να μειωθούν τα επίπεδα χρέους. Ήταν όλα μέρος μιας απεγνωσμένης προσπάθειας για να συρραφεί το εγχείρημα του ευρώ και να ισιώσει εξαρχής από τις άκρες" αναφέρει χαρακτηριστικά.


"Και ο έκτος άγγελος εσάλπισε και ήκουσα μιαν φωνήν εκ των τεσσάρων κεράτων του θυσιαστηρίου του χρυσού του ενώπιον του θεού, λέγουσαν προς τον έκτον άγγελον όστις είχε την σάλπιγγα λύσον τους τεσσάρας αγγέλους τους δεδεμένους εις τον μέγαν ποταμόν Ευφράτην…"

H κλιμακούμενη ένταση στη Μεσοποταμία(απειλές του Ιράν και η έκρυθμη κατάσταση στη Συρία που προφανώς ετοιμάζεται Νατοϊκή επέμβαση) μας θυμίζει έντονα αυτό το χωρίο της Αποκάλυψης...

Οι συνθήκες δυστυχώς δεν υποβοηθούν καθώς κάθε οικονομικής κρίσης έπεται ένας Παγκόσμιος Πόλεμος...

Το θέμα είναι ότι το Ιράν το υπερασπίζονται με πάθος Ρωσία και Κίνα... Όπως και τη Συρία θα τη στηρίξει σίγουρα η Ρωσία-η οποία μη ξεχνάμε έχει ένα αεροπλανοφόρο στη Μεσόγειο.

"Και ελύθησαν οι τέσσαρες άγγελοι οι ητοιμασμένοι εις την ώραν και ημέραν και μήνα και ενιαυτόν δια να θανατώσωσι το τρίτον των ανθρώπων και ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού ήτο δύο μυριάδες μυριάδων και ήκουσα τον αριθμόν αυτών και ούτως είδον τους ίππους εν τη οράσει και τους καθήμενους επ’ αυτών ότι είχον θώρακας πύρινους και υακινθίνους και θειώδεις και αι κεφαλαί των ίππων ήσαν ως κεφαλαί λεόντων και εκ των στομάτων αυτών εξήρχετο πυρ και καπνός και θείον..."

Οι Αμερικάνοι στέλνουν στη περιοχή τρία αεροπλανοφόρα...
Όπως είχε δηλώσει αξιωματούχος του Πενταγώνου, τα τρία αεροπλανοφόρα σημαίνουν πόλεμο...
Ο οποίος όπως δυστυχώς δείχνουν τα πράγματα αν ξεκινήσει θα γενικευτεί...

"Υπό των τριών τούτων εθανατώθησαν το τρίτον των ανθρώπων εκ του πυρός και εκ του καπνού και εκ του θείου του εξερχομένου εκ των στομάτων αυτών, διότι αι εξουσία αυτών είναι εν τω στόματι αυτών, επειδή αι ουραί αυτών είναι όμοιαι με όφεις έχουσαι κεφαλάς και με αυτάς βλάπτουσι..."

Η Αποκάλυψη συνεχίζοντας ομιλεί για τον πλέον πολύνεκρο πόλεμο στην Ιστορία της Ανθρωπότητας...
Υπάρχουν πολλές προφητείες που ερμηνεύουν αυτό το χωρίο και το επεξηγούν...

Εμείς είμαστε οι πλέον αναρμόδιοι να το κάνουμε...
Το παραθέτουμε απλά ως έχει, με κάποιες σκέψεις μας...



Την αρχή έκανε εμμέσως η S&P που υποβάθμισε την Κύπρο, η οποία πριν λίγες εβδομάδες έλαβε δάνειο 2,5 δις από τη Ρωσία, ενώ ξεκίνησε και έρευνες για φυσικό αέριο.

Σήμερα και ο οίκος Fitch, βάλθηκε εναντίον της Ρωσίας, υποβαθμίζοντας τις προοπτικές της χώρας από από “θετικές” σε “σταθερές”.

“Η πολιτική αβεβαιότητα έχει αυξηθεί και οι παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές έχουν επιδεινωθεί από το Σεπτέμβριο του 2011, οπότε η Fitch επαναβεβαίωσε την αξιολόγηση του αξιόχρεου”, της Ρωσίας, επεσήμανε ο Τσάρλς Σέβιλ, επικεφαλής της Fitch, σε ανακοίνωσή του.

Υπάρχει καμία υπόνοια ότι οι διεθνείς κερδοσκόποι δεν φοβούνται τις μικρές παρεμβάσεις της Ρωσίας; Προς το παρόν την προειδοποιούν για να σταματήσει τις αντιδράσεις στο «παιχνίδι» τους.


Η (πολύ πρόσφατη) ιστορία μας έχει αποδείξει ότι οι δημοσκοπήσεις είναι πράγματι «φωτογραφίες στιγμής». Αποτυπώνοντας το κλίμα το οποίο επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, σε μια συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Στο πλαίσιο δεδομένων παραμέτρων, που φυσικά χρίζουν επεξεργασίας και μεταβολών, στην εξέλιξη της ζώσας καθημερινότητας.

Όταν όμως οι «φωτογραφίες» αυτές μπαίνουν… στη σειρά, η μια μετά την άλλη, τότε το μωσαϊκό το οποίο σχηματίζεται, δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Αντιθέτως, μάλλον την αποτυπώνει με ακρίβεια.

Το τελευταίο «Βαρόμετρο» της Public Issue για την «Καθημερινή της Κυριακής», ήρθε να επιβεβαιώσει ότι η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα τείνει να προσλάβει χαρακτηριστικά παγίωσης. Και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε… τι δεν λέει η δημοσκόπηση.

Ξεκινάμε από το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία προβάλει ως η μόνη σταθερά του πολιτικού συστήματος. Με το έτερο κόμμα του διπολισμού, το ΠΑΣΟΚ, να πληρώνει βαρύ φορτίο για το Μνημόνιο, και να κινείται σε ποσοστά κάτω του 15%, η Αξιωματική Αντιπολίτευση κινείται πάνω από τα επίπεδα του 30%.

Αυτό σημαίνει ότι, καθώς θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, και το ποσοστό των αναποφάσιστων θα μειώνεται, εκείνοι που θα προσέλθουν στις κάλπες για να ψηφίσουν, και δεν θα επιλέξουν την αποχή ως πολιτική στάση συνείδησης, θα ενισχύσουν την τάση της Νέας Δημοκρατίας προς την αυτοδυναμία. Ακόμη κι αν αυτό αποτυπωθεί «πάνω στην κάλπη», ως εκκωφαντικό ξέσπασμα των υπόγειων ρευμάτων.

Δεδομένο δεύτερο: Το ΠΑΣΟΚ οδηγείται σε στρατηγικού χαρακτήρα ήττα, δεν καταρρέει ωστόσο, ούτε απειλείται με μη αναστρέψιμη βλάβη. Ένα μεγάλο μέρος της παραδοσιακής εκλογικής βάσης του, «στριμώχνεται» κάπου μεταξύ της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη και της δεξαμενής των αναποφάσιστων.

Κάτι που σημαίνει ότι, η μεν ΔΗΜΑΡ μοιάζει ήδη «άδειο πουκάμισο», και εξαιρετικά ευάλωτη σε μια αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ που θα σηματοδοτήσει αλλαγή κλίματος και ψυχολογίας, το δε ΠΑΣΟΚ διατηρεί εφεδρείες στον ευρύτερο χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς από ένα κόμμα που συνδέθηκε με το κράτος και την εξουσία, επί δεκαετίες.

Δεδομένο τρίτο: Η Αριστερά… παραέγινε συστημική. Για την ψήφο με… ημερομηνία λήξης προς τη Δημοκρατική Αριστερά, τα είπαμε. Το ΚΚΕ, συνεχίζει να κινείται περίπου στα ίδια επίπεδα με τους προηγούμενους μήνες, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να υπόκειται σε… φρένο ορμής, ως προς την περαιτέρω προσέλκυση αναποφάσιστων και διαμαρτυρόμενων.

Ουσιαστικά, η Αριστερά, αν και αθροιστικά εξελίσσεται στην Αξιωματική Αντιπολίτευση της επόμενης Βουλής, ανακυκλώνει απλώς τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που αρνούνται να αποδεχτούν ότι το Κίνημα ψήφισε, στήριξε και συνεχίζει να υπερασπίζεται το Μνημόνιο.

Το πραγματικό κέρδος των κομμάτων που παραδοσιακά βρίσκονται απέναντι από την εξουσία, θα ήταν το να κατάφερναν να κινητροδοτήσουν πολίτες οι οποίοι δηλώνουν απογοητευμένοι και προσανατολίζονται στην αποχή, να προσέλθουν στην κάλπη και να ψηφίσουν την Αριστερά. Κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει, ούτε και είναι πιθανό να συμβεί, από τη στιγμή που τα ποσοστά της αποχής είναι τόσο υψηλά.

Η πραγματικά ενδιαφέρουσα παράμετρος των επόμενων εκλογών, είναι το μετεκλογικό σκηνικό. Και το κατά πόσο, σε αντίθεση με προγενέστερες ευμετάβλητες συμπεριφορές της, η ελληνική κοινωνία επιμείνει αυτή τη φορά στο να καθηλώσει το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο θεατή της εξουσίας. Ανεξαρτήτως του ποιος θα διαδεχθεί τον Γιώργο Παπανδρέου. Επειδή οι ευθύνες δεν περιορίζονται στο οικόσημο των Παπανδρέου, αλλά αγγίζουν το «όλον», τα «πολλά ΠΑΣΟΚ».


Έως που θα φτάσει επιτέλους η ανθελληνική προπαγάνδα των βαρβάρων;

Αν δεν ενωθούμε επιτέλους και με δύναμη να φωνάξουμε, σε λίγο καιρό δε θα υπάρχουμε ούτε στα βιβλία.

Κοιτάξτε τον παρακάτω χάρτη και παρατηρείστε πως, τεχνηέντως, έχουν αποκρύψει τη χώρα μας!

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ Ε;


Αναμφίβολα όμως, όπως εμφανώς αποδεικνύεται, η γη είναι στρογγυλή και έχει δύο ημισφαίρια!

Εάν δε, προσέξτε ΠΟΛΥ καλά, θα δείτε πως η Ελλάδα, παρ' όλο που δεν φαίνεται, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ στη θέση της!


Μια από τις βασικές αιτίες της καταστροφικής πολιτικής των τελευταίων δυο χρόνων ήταν η ευκολία με την οποία η Κυβέρνηση Παπανδρέου έλεγε «ναι σε όλα» (αφού μας διέσυρε διεθνώς ως διεφθαρμένους, ότι δίναμε πλαστογραφημένα στοιχεία, πως το έλλειμμα του 2009 είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, κλπ., πανικοβάλλοντας έτσι τις διεθνείς αγορές). Οτιδήποτε πρότεινε η Τρόϊκα, δεσμευόταν να το υλοποιήσει. Δικαιολογούσε δε την προθυμία της με δυο επιχειρήματα.

Πρώτον, «η Τρόϊκα ξέρει. Έχει και εμπειρία».

Δεύτερον, «αν το πρόγραμμά αποτύχει, θα μας διασώσει, αφού θα είναι συνυπεύθυνη».

Πώς φτάσαμε στο «κούρεμα;»

Τελικά, το Μνημόνιο απέτυχε, άρα η Τρόϊκα ούτε γνώσεις, ούτε εμπειρία διέθετε. Για να συνεχίσει τη ..διάσωση απαιτεί διαρκώς νέα μέτρα. Έβγαλε και την ουρά της απ’ έξω. Δεν έφταιγε το πρόγραμμα, αλλά οι Έλληνες που δεν τηρούσαν τα υπεσχημένα.

Έτσι, φτάσαμε στο PSI. Να ξεκινήσουμε από μια βασική παραδοχή. Ουδείς εκ των ιδιωτών ομολογιούχων, είναι… γενναιόδωρος, ώστε να χάσει χρήματα. Εκτός και αν αντιληφθεί ότι στο μέλλον κινδυνεύει να… χάσει περισσότερα ή και όλα! Το περασμένο Καλοκαίρι, πριν από την αποτυχημένη προσπάθεια «κουρέματος» της 21ης Ιουλίου του 2010 (τότε που κατά τον κ. Βενιζέλο είχε μπει πάτος στο βαρέλι), τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονταν στη δευτερογενή αγορά έως και στο 30% της ονομαστικής τους αξίας. Δηλαδή, υπάρχουν κάτοχοι ελληνικών ομολόγων που κερδίζουν και με κούρεμα 50%!

Τι σήμαινε αυτό; Κάποιοι, επειδή έβλεπαν αυτό που έρχεται, ήθελαν να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκια τους από «ελληνικά χαρτιά» και πωλούσαν όσο-όσο. Τότε «βγήκε στη δευτερογενή αγορά» η ΕΚΤ και «μάζεψε» ελληνικά ομόλογα ύψους περίπου 60 δις ευρώ.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα: α)γιατί δεν τα «μάζεψε» όλα η ΕΚΤ και β)γιατί η Ελλάδα δεν διαπραγματεύτηκε να «στήσει” μια εταιρεία με χρηματοδότηση των Ευρωπαίων, η οποία θα αγόραζε «τσακισμένα ελληνικά ομόλογα». Ήταν ο ασφαλέστερος και αποτελεσματικότερος τρόπος για να μειωθεί το χρέος μας, χωρίς κλυδωνισμούς. Θα κόστιζε και φθηνότερα!

Το «εθελοντικό κούρεμα»

Τότε άνοιξε η συζήτηση για το «κούρεμα». Αφού «κούρευε» η αγορά , αποφάσισαν να το κάνουν συντονισμένα μήπως και «διασωθεί» το πρόγραμμα!

Η πρώτη προσπάθεια κατέληξε σε φιάσκο. Τον Οκτώβριο φούντωσαν οι συζητήσεις για ακόμα μεγαλύτερο «κούρεμα». Τότε, ο κ. Παπαδήμος, ως σύμβουλος του κ. Παπανδρέου, με άρθρο του τάχθηκε εναντίον ενός μεγαλύτερου «κουρέματος.» Έγραφε στις 23-10-2011 στους FT: “τα πιθανά οικονοµικά οφέλη της αναδιάρθρωσης του χρέους θα είναι πολύ µικρότερα από ό,τι συχνά προβλέπεται, ενώ η διαδικασία αυτή συνεπάγεται σηµαντικούς κινδύνους για την Ελλάδα και την ευρωζώνη».

Η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου παρουσιάστηκε ως οριστική λύση. Όμως, είχε πολλές αδυναμίες.

- ενίσχυσε την αβεβαιότητα στις αγορές.

- δημιούργησε προηγούμενο.

- σ’ ένα τέτοιο σκηνικό, ποιός θα επενδύσει στην Ευρώπη;

- πολλοί κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, για κερδοσκοπικούς λόγους «κάθισαν» στα CDS. Εμφανίζονται σε win-win position.

Ο κ. Παπαδήμος εντόπιζε δύο ακόμα προβλήματα: « οι απώλειες για τα ελληνικά νοικοκυριά και για όσους, εκτός των οικονοµικών ιδρυµάτων, κατέχουν δηµόσιο χρέος θα πλήξουν την οικονοµική δραστηριότητα και τα φορολογικά έσοδα. Άλλο ένα µεγάλο µέρος του ελληνικού δηµόσιου χρέους βρίσκεται στα χέρια επίσηµων θεσµών. Στο τέλος Ιουλίου 2011 οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, το ∆ΝΤ, η ΕΚΤ και άλλοι επίσηµοι θεσµοί κατείχαν σχεδόν το ένα τρίτο του ελληνικού δηµόσιου χρέους. Για θεσµικούς, πολιτικούς και νοµικούς λόγους δεν µπορεί να υπάρξει αναδιάρθρωση του χρέους που θα οδηγήσει σε απώλειες για τους επίσηµους αυτούς θεσµούς!!!»

(Προς θεού, μη πάθουν κάτι οι… θεσμοί!)

Με τόσο μεγάλα και αντικρουόμενα συμφέροντα δύσκολα βρίσκεται «χρυσή τομή». Έτσι, έχουμε εμπλακεί σε ατέρμονες συζητήσεις.

Θα καταλήξουν σ’ αδιέξοδο; Μια βασική αρχή της θεωρίας των διαπραγματεύσεων, λέει ότι αν τα μέρη της διαπραγμάτευσης έχουν επενδύσει πολύ χρόνο στις συζητήσεις, καταλήγουν σε κάποια συμφωνία που σώζει τα προσχήματα απλά και μόνο από την κόπωση των διαπραγματεύσεων ή επειδή τους έχει δημιουργηθεί η εντύπωση για την αναγκαιότητα μιας συμφωνίας. Θα είναι, όμως, αρκετή μια τέτοια συμφωνία;

Τι θα μπορούσε να γίνει;

Το PSI θα έχει νόημα, αν το επιτόκιο είναι πέριξ του 3%. Όμως, και πάλι δεν αρκεί. Κάτι πρέπει να κάνουμε και με το υπόλοιπο χρέος. Επ’ αυτού, ο Πέτρος Δούκας, διατύπωσε μια ενδιαφέρουσα και ρεαλιστική πρόταση:

«(Α) Η ΕΚΤ να αποσύρει και να διαγράψει τα 60 δις ευρώ ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που έχει αγοράσει στις δευτερογενείς αγορές, ή να τα πουλήσει στην Ελλάδα προς 20 σέντς το ευρώ, με ειδικό δάνειο που θα συναφθεί από τον αρμόδιο Ευρωπαϊκό φορέα.

(Β) Tο EFSF να αγοράσει στις δευτερογενείς αγορές όσα Ελληνικά ομόλογα μπορεί (τώρα που οι τιμές είναι εξαιρετικά συμπιεσμένες) με σκοπό την απόσυρση και διαγραφή τους.

(Γ) Να αποφασίσει ότι για ένα μικρό διάστημα πρέπει να επιτραπεί στην ΕΚΤ να χρηματοδοτεί την στήριξη των αγορών Ομολόγων. Αυτό θα σήμαινε, τελικά, και το ‘τύπωμα χρήματος’ και την αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας. Όπως έχει κάνει το Federal Reserve των ΗΠΑ για να ηρεμήσουν οι αγορές. Η αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας μεσοπρόθεσμα θα είχε πληθωριστικές συνέπειες τις οποίες, κυρίως οι Γερμανοί, φοβούνται όπως ο διάολος το λιβάνι. Αλλά δεδομένης της βαθιάς ύφεσης, και αν οι επεμβάσεις είναι προσωρινές, το πληθωριστικό αποτέλεσμα θα είναι σχετικά ανώδυνο και διαχειρίσιμο.»

Έτσι το χρέος της Ελλάδος μειώνεται δραματικά και καθίσταται βιώσιμο. Η εξυπηρέτησή του γίνεται εφικτή. Η χώρα μας μπορεί να διοχετεύσει για αναπτυξιακούς σκοπούς πόρους, που μέχρι σήμερα διατίθενται για τοκοχρεωλύσια.

Αν το PSI ναυαγήσει;

Αν το PSI καταλήξει σε αδιέξοδο, τι γίνεται; Αντλώ πάλι από τα στοιχεία που παραθέτει ο Π. Δούκας:

«Έχουμε και ένα όπλο που δεν αξιοποιούμε επαρκώς: Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν συμφέρει στους Ευρωπαίους! Ήδη έχουν ‘επενδύσει» στο Ελληνικό ‘πρόβλημα’ περίπου 400 δις ευρώ περίπου. Συν όλα το κοινοτικά προγράμματα χρηματοδότησης επενδύσεων! Ποιος θα ωφελείτο στην Ευρώπη από μια κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας;»

Αφού, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα γιατί η Ελλάδα δεν προτείνει στην ΕΕ κάτι ….πάρα πολύ απλό: Θυμίζω ότι στις 22-12-2011 η ΕΚΤ δάνεισε 523 ευρωπαϊκές Τράπεζες 489 δις ευρώ με επιτόκιο 1%!!! Η Ελλάδα γιατί να πληρώνει 4% και 5%;

Ας διακόψουμε τις διαπραγματεύσεις για το PSI! Αντιπροτείνουμε την επαναδιαπραγμάτευση του συνολικού μας χρέους με επιτόκιο 1%. Όσο δανείζει η ΕΚΤ τις Ευρωπαϊκές Τράπεζες. Μια τέτοια συμφωνία θα έριχνε τα ετήσια χρεολύσια περίπου στα 4 δις, από τα 15 που θα πληρώσουμε εφέτος!

Ζητάμε περίοδο χάριτος μέχρι να βγεί η οικονομία μας από την ύφεση.

Και διάρκεια αποπληρωμής 30 έτη.

Μια τέτοια πρόταση:

α) απομακρύνει τον κίνδυνο της αβεβαιότητας

β) καθιστά το χρέος μας βιώσιμο

γ) η Ελλάδα αποδεικνύει ότι είναι μια φερέγγυα χώρα

δ) δεν υφίστανται απώλειες τα ασφαλιστικά μας ταμεία, ενώ και οι επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα θα είναι περιορισμένες.

ε) αποδεσμεύονται πόροι της τάξεως των 10 δις, δηλαδή περίπου 4. 5% του ΑΕΠ, οι οποίοι θα διοχετευτούν για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Ερώτηση: Τι πιθανότητες έχει μια τέτοια πρόταση να γίνει δεκτή; Ειλικρινώς δεν ξέρω! Αυτοί, όμως, προς τους οποίους απευθύνεται η πρόταση είναι σε θέση να αντιληφθούν, και πολύ καλά μάλιστα, τι σημαίνει μια ελληνική, άτακτη χρεοκοπία, εντός του ευρώ!




Ο Αλέξης τα δίνει όλα για τον Παπαδήμο και τα βάζει με όσους είναι εναντίον του Παπαδήμου. Προς στιγμή, σκέφτηκα να του απαντήσω, αλλά τι να γράψω εγώ ένας… επικίνδυνος Ταλιμπάν!

Σκέφτηκα κάτι καλύτερο: Κατ’ αρχήν δείτε τη γράφει ο Αλέξης:

«…..Πιο πέρα, στην ίδια συμμαχία εκείνοι που βρέξει – χιονίσει έχουν κολλήσει στο «εκλογές τώρα», να φύγει ο Παπαδήμος αύριο και να γίνει ό,τι είναι να γίνει. Δεν ξέρουν; Δεν καταλαβαίνουν; Δεν τους νοιάζει τι θα σημάνει αυτό για τον τόπο; Πιστεύουν ότι έτσι θα προστατευθούν από την ανεξέλεγκτη θύελλα ενός άγριου λαϊκισμού που θα έλθει μαζί με τη βέβαιη άτακτη χρεοκοπία; Ή μήπως έχουν πεισθεί ότι η μόνη λύση είναι η δραχμή και ντρέπονται να μας το πουν; Στους μόνους που δεν μπορεί κανείς να προσάψει τίποτα είναι σε εκείνους που, καλώς ή κακώς, νιώθουν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτα ακόμη και αν γύρω τους υπάρχουν μόνον ερείπια και αποκαΐδια. Μακάρι να είχαμε κάποια αξιόπιστη πολιτική ηγεσία που να μπορούσε να πείσει αυτούς τους γνήσια απελπισμένους ανθρώπους ότι «ναι, υπάρχει και ο δρόμος της δημιουργίας και της παραγωγής γι’ αυτόν τον τόπο».

Αισθάνομαι ότι κάπου εδώ θα τελειώσει η επίδραση του μεγάλου «βάλιουμ» που πήραμε συλλογικά ως χώρα με τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου. Θα έλθει τώρα η ώρα της αλήθειας και του λογαριασμού.

Ο κ. Σαμαράς μοιάζει να έχει απαγκιστρωθεί από τους Ταλιμπάν των ακροτήτων. Θα μπορέσει να ολοκληρώσει αυτή τη στροφή ή θα φοβηθεί την τελευταία στιγμή; Ο ίδιος ξέρει ότι η διαπραγμάτευση με την τρόικα δεν θα είναι εύκολη, αλλά υπάρχουν θεαματικές κινήσεις, τα λεγόμενα game changers – κινήσεις που αλλάζουν το παιχνίδι. Αν τις σκεφθεί ο κ. Παπαδήμος και τις τολμήσει ο κ. Σαμαράς, θα περάσουμε τον δύσκολο κάβο. Μιλάμε για κινήσεις όπως το κλείσιμο του ΟΣΕ ή κάποιας άλλης ΔΕΚΟ ή μια εντυπωσιακή αλλαγή στα εργασιακά. Οι δανειστές μας θα τις δέχονταν ως πειστήρια αλλαγής νοοτροπίας και δεν θα πίεζαν για χοντροκομμένα μέτρα…

Εν πάση περιπτώσει μπαίνουμε στην τελική ευθεία μιας μεγάλης καταιγίδας. Οι δυνάμεις που θέλουν να βουλιάξουμε δεν έχουν εναλλακτικό σχέδιο διάσωσης της χώρας. Ποντάρουν, όμως, στον θυμό, την τυφλή οργή, την προφανή ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος. Θέλουν εκλογές τώρα, τον Παπαδήμο στη Βοστώνη και μια μεγάλη «ζαριά» με άγνωστη έκβαση στο παζάρι με τους δανειστές μας. Η λογική λέει ότι δεν θα κερδίσουν την παρτίδα και δεν θα φουντάρουν τη χώρα. Και αυτό μας δίνει ελπίδα αυτή την πολύ δύσκολη ώρα.»

Αυτά τα έγραφε ο Αλέξης την Κυριακή:

Δείτε τώρα την… απάντηση:

“Η Συνταγή Παπαδήμου”

Η τρόικα και η διαχείριση της φτώχειας µε προοπτική τη φτώχεια

Τα ευχάριστα νέα είναι ότι πληροφορηθήκαµε (επιτέλους…) τις απόψεις του Πρωθυπουργού της χώρας για τα προβλήµατα της χώρας.

Το δυσάρεστο είναι ότι οι απόψεις του Πρωθυπουργού της χώρας ταυτίζονται σχεδόν σε απόλυτο βαθµό µε την αλληλογραφία της τρόικας – κι αυτό δεν είναι απαραιτήτως χρήσιµο για τη χώρα… Μιλώντας στη Βουλή ο Λ. Παπαδήµος υποστήριξε περίπου όσα θα υποστήριζε κι ο κάθε απεσταλµένος του ∆ΝΤ – του «παλαιού ∆ΝΤ», διότι τώρα έχουν προσλάβει και υπαλλήλους που σκέφτονται λιγότερο µονόπλευρα… Είπε ότι η Ελλάδα έχει µείζον πρόβληµα ανταγωνιστικότητας. Ότι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οφείλεται στο µισθολογικό κόστος. Άρα, «οι µισθοί φούσκωσαν και πρέπει να ξεφουσκώσουν».

Για όλα τα άλλα εµπόδια στην ανταγωνιστικότητα της χώρας ο Πρωθυπουργός δεν είπε λέξη. ∆εν προσφέρθηκε να µειώσει τη φορολογία των επιχειρήσεων ούτε να βελτιώσει το επιχειρηµατικό περιβάλλον µε τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Αρα, µπορώ να υποθέσω ότι η συνεισφορά του στον εθνικό διάλογο αφορά κυρίως την περικοπή των µισθών. ∆εν ξέρω τι διαφορετικό υποστηρίζει ο πρόεδρος του ΣΕΒ… Η άποψη του Παπαδήµου, όµως, πάσχει σε τέσσερα επίπεδα.

Πρώτον, είναι ανακριβής. Από το 1996 ως το 2009 η µέση πραγµατική αύξηση µισθών στον ιδιωτικό µη τραπεζικό τοµέα ανέρχεται στο 34%.

Για την ίδια περίοδο οι αντίστοιχες αυξήσεις στο ∆ηµόσιο είναι 44% και στις ∆ΕΚΟ 86%.

Αν ο Πρωθυπουργός της χώρας θεωρεί ότι µια αύξηση πραγµατικών µισθών 34% µέσα σε µια 15ετία αποτελεί «φούσκωµα» που πρέπει να «ξεφουσκώσει», αυτό είναι µάλλον πρόβληµα του ίδιου παρά της χώρας που τον έχει Πρωθυπουργό.

∆εύτερον, είναι οικονοµικά καταστροφική. Σε µια χώρα που ζει σε συνθήκες αυξανόµενης ύφεσης επί τέσσερα χρόνια και της οποίας το 74% του ΑΕΠ (πανευρωπαϊκό ρεκόρ!) στηρίζεται στην ιδιωτική κατανάλωση κάθε περαιτέρω περικοπή των εισοδηµάτων που στηρίζουν αυτή την κατανάλωση αποτελεί ολέθριο χτύπηµα.

Ακόµη περισσότερο που, εκτός από την ιδιωτική κατανάλωση, η περικοπή των µισθών οδηγεί και στην περαιτέρω συρρίκνωση των ασφαλιστικών εισφορών – συνεπώς (διά της πλαγίας οδού) και σε νέα περικοπή των συντάξεων.

Αν δεν το καταλαβαίνει ο Πρωθυπουργός, τότε είναι σίγουρα πρόβληµα του Πρωθυπουργού και όχι της χώρας που τον έχει Πρωθυπουργό.

Τρίτον, είναι πολιτικά αυτοκτονικό. ∆ιότι, αν οι κοινωνικοί εταίροι δεν συµφωνήσουν τις περικοπές που τους ζητάει ο Πρωθυπουργός, τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να νοµοθετήσει αυτή την περικοπή.

Αν όµως ο Πρωθυπουργός πιστεύει ότι στη σηµερινή κατάσταση κοινωνικής έντασης και απόρριψης του πολιτικού συστήµατος θα βρει κόµµατα ή/και βουλευτές για να ψηφίσουν αυτές τις πατέντες, τότε µάλλον νοµίζει ότι βρίσκεται σε άλλη χώρα.

Και αυτό είναι ασφαλώς περισσότερο πρόβληµα του Πρωθυπουργού και λιγότερο της χώρας που τον έχει Πρωθυπουργό.

Τέταρτον, είναι ηθικά διάτρητο. ∆ιότι ο Πρωθυπουργός ζητάει την περικοπή των µισθών στο όνοµα των… ανέργων, οι οποίοι «δεν έχουν ούτε 13ο ούτε 14ο µισθό». Επικαλείται, δηλαδή, ένα ηθικό επιχείρηµα.

Μόνο που ο Πρωθυπουργός ξέχασε να πει ότι ουδεµία σχέση έχει η ανεργία µε την περικοπή των µισθών. Ισα-ίσα. Στο µέτρο που η περικοπή θα οδηγήσει σε βαθύτερη ύφεση, τότε και περισσότερες επιχειρήσεις θα κλείσουν και περισσότερους ανέργους θα αποκτήσουµε.

Αλλά αν ξέχασε να το πει είναι πρόβληµα του Πρωθυπουργού και όχι της χώρας που τον έχει Πρωθυπουργό.

Με άλλα λόγια, η συνταγή Παπαδήµου δεν είναι παρά η συνταγή της τρόικας: µια διαχείριση της φτώχειας χωρίς άλλη προοπτική από τη φτώχεια. ∆εν είµαι καθόλου βέβαιος ότι πρόκειται για τη συνταγή που χρειάζεται ο τόπος.

Την ίδια στιγµή ο ιταλός οµόλογος του Παπαδήµου, Μάριο Μόντι, πήγε στη Γερµανία όπου είπε αυτά ακριβώς που δεν λέει (ή που δεν πιστεύει…) ο Παπαδήµος.

Οτι οι θυσίες ενός λαού δεν είναι αρκετές για να αντιµετωπίσουν το πρόβληµα του χρέους αν δεν υπάρξει αλλαγή και της ευρωπαϊκής πολιτικής σε µια αναπτυξιακή κατεύθυνση.

Οτι « η αδιαλλαξία της Γερµανίας και της ΕΚΤ» υποθάλπει αντιδράσεις κατά της Ευρώπης.

Και ότι οι αντιδράσεις αυτές µπορεί να οδηγήσουν τις δοκιµαζόµενες χώρες «σε χέρια λαϊκιστών». ∆ηλαδή, σε εκτροπή.

Με άλλα λόγια, το ζητούµενο για τον έλληνα πρωθυπουργό δεν είναι µόνο να µας εξηγεί µε δικά του λόγια τι ζητάει η τρόικα – µε τη γνωστή ως τώρα επιτυχία… Αλλά να εξηγεί στην τρόικα τι χρειάζεται η Ελλάδα και τι απειλεί την Ελλάδα αν επιµείνει στην πολιτική της τρόικας.

Αρκεί, φυσικά, να το ξέρει κι ο ίδιος»

Αυτά δεν τα έγραψα εγώ ο… Αδέξιος Ταλιμπάν!

Τα γράφει ο Γιάννης Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ.

Ε, όχι και… Ταλιμπάν ο Πρετεντέρης!

Μάλλον… τροϊκανός είναι ο Αλέξης!

Αδέξιος Δεξιός





Ο εκβιασμός της λαθρο-κυβέρνησης του δοτού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, προς τους Έλληνες πολίτες, σχετικά με το χαράτσι και την διακοπή της τροφοδοσίας ηλεκτρικού ρεύματος, κορυφώνεται. Το αστείο του πράγματος είναι πως η ΔΕΗ θα βρεθεί ανάμεσα στα «διασταυρούμενα πυρά» (αφού οι λαθρο-κυβερνώντες αποφάσισαν να την ορίσουν ως εκτελεστή φορο-εισπρακτικού μέτρου) και θεωρείται κάτι περισσότερο από βέβαιο πως θα είναι το θύμα που θα μετρήσει τις περισσότερες απώλειες.

Οι πιθανότητες να εισπραχθεί το χαράτσι είναι σχεδόν μηδενικές απέναντι σε όσους τολμήσουν να σηκώσουν ανάστημα στους τραπεζοϋπαλλήλους και στους πολιτικούς – ανδρείκελα, που τρέμουν την λαϊκή κατακραυγή και ήδη έχουν αρχίσει να εισπράττουν μέρος αυτής.

Ειλικρινά, απορώ, θέλω να δω αν θα μου κόψουνε την ηλεκτροδότηση και την επανασυνδέσω, ποιόν νόμο θα επικαλεστούν...
Μήπως θα αναφερθούν σε παράβαση σύμβασης λόγω μη πληρωμής του ρεύματος; Αυτό θα είναι γελοιότητα, επειδή είναι πληρωμένο!
Μήπως θα επικαλεστούν την επέμβαση στο ρολόι; Μα η αρχική παρέμβαση που εκείνοι έκαναν ήταν παράνομη, καθώς παραβίαζε τους όρους της σύμβασης, αφού οι υποχρεώσεις προς ΔΕΗ ΑΕ είναι εξοφλημένες!
Μήπως θα μιλήσουν για κλοπή ρεύματος; Μα αφού ο μετρητής θα γράφει κανονικά και το αντίτιμο θα εξοφλείται…!

Ε, λοιπόν, αφήστε τους να λένε. Οι ασφάλειες στα μονοφασικά είναι σωληνωτές 30Α και τις βρίσκετε σε κάθε ηλεκτρολογείο.
Στην περίπτωση δε που η ΔΕΗ τολμήσει να ξηλώσει το ρολόι, μπαίνει σε τέτοιες περιπέτειες –ανά πελάτη- που όμοιές της δεν έχει ξαναδεί εταιρεία πουθενά στην Ευρώπη... ίσως και σε ολόκληρο τον πλανήτη…

Και τέλος, προσοχή στο ότι για σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, αυτός που θέλει να προσφύγει στα δικαστήρια είναι ο έργω θιγμένος. Αυτό σημαίνει πως αν εγώ –ο πολίτης- κάνω το απλούστατο, δηλαδή να ξανασυνδέσω το ρολόι και "ξινίσει" η ΔΕΗ, τότε η ΔΕΗ είναι αυτή που θα πρέπει να με σύρει στα δικαστήρια. Εμένα, τον απλό πολίτη, δεν με νοιάζει! Έχω "καλή τη πίστη" επανασύνδεσα την παροχή μου νόμιμα. Αυτοί καίγονται που την ξανασύνδεσα, αυτοί θα πρέπει να με τραβάνε στα δικαστήρια. Και, φυσικά, τα δικαστικά έξοδα δικά τους (αφού την αθέτηση σύμβασης θα την έχουν κάνει εκείνοι).

Το πιάσατε το νόημα αγαπητοί μου; Εξάλλου, με βάση το νομικό δίκαιο περί συμβάσεων δύο μερών, αναφέρει ρητά πως καμία αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί στην σύμβαση εάν δεν ενημερωθεί και δεν συμφωνήσουν και τα δύο μέρη. Σε περίπτωση που υπάρξει παραβίαση της σύμβασης, την ευθύνη φέρει εκείνος που την παραβίασε και δεν τήρησε τα όσα αναφέρει ο νόμος. Ποιος παραβίασε την σύμβαση μεταξύ πολιτών και ΔΕΗ; Η κυβέρνηση!!! Και η ΔΕΗ «αποδέχθηκε» αυτή την κυβερνητική παρέμβαση, χωρίς να επικυρώσει δικαστικά και τελεσίδικα την αλλαγή της σύμβασης. Ποιος είναι ο παράνομος σε κάθε περίπτωση; Πάντως οι πολίτες δεν είναι…

Ποιος είναι ο χαμένος σε κάθε περίπτωση; Πρώτιστα η ΔΕΗ, της οποίας η μετοχή αναμένεται να γνωρίσει ημέρες μεγάλης κατρακύλας (βλ. ΟΤΕ), και δευτερευόντως η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου και του Βαγγέλη Βενιζέλου (η οποία όμως δεν έχει φιλοδοξίες να μετρήσει πολλές ημέρες και ούτε φυσικά να… επαναπροσληφθεί, αφού οι επόμενες εκλογές θα ρίξουν στον Καιάδα σχεδόν το σύνολο του σημερινού πολιτικού προσωπικού, τόσο από το κυβερνών κόμμα όσο και από τα «αντιπολιτευόμενα» κόμματα).

Με λίγα λόγια, εάν δεν σταθούμε στις ουρές για να πληρώσουμε το παράνομο χαράτσι, το πρόβλημα θα το έχουν άλλοι και όχι εμείς οι πολίτες, αφού θα έχουμε πληρώσει το αντίτιμο του ηλεκτρικού ρεύματος που έχουμε καταναλώσει…



Στην πολιτική θρασύτητα του ψεύδους και της απόκρυψης της αλήθειας, της διετίας 2009-2011, πρέπει να εντάξουμε, κατά την άποψή μου, και την μεθοδευμένη προσπάθεια να ερμηνευθεί η χρεοκοπία της χώρας μόνο ως συνέπεια του πελατειακού συστήματος που έστησε η 35ετής μεταπολίτευση για να καλυφθούν οι αιτίες που θεμελίωσαν και συντηρούν το αισχρό αυτό σύστημα μέχρι και σήμερα.

Οι αιτίες που έχουν ρίζες στην σύνθετη κομματική νοοτροπία του πασοκισμού, του νεοδημοκρατισμού και του αριστερισμού.

Του πασοκισμού της δεκαετίας του 1980, όπου τους κοινοτικούς πόρους της τότε ΕΟΚ τούς χάριζαν στους αγρότες σαν «λεφτά του Παπαντρέα». Οι Μαυράκηδες της ΔΕΗ μπορούσαν να κάνουν «δώρο» στον εαυτό τους από το ταμείο της ΔΕΗ. Οι Πιπεργιάδες να αναλαμβάνουν ως ΓΕΝΟΠ την ΔΕΗ και να την κρατάνε γερά μέχρι σήμερα χαρίζοντας τζάμπα ρεύμα στους 35.000 εργαζόμενους. Οι Κοσκωτάδες να βαφτίζονται νέα τζάκια και να αγοράζουν ό,τι υπήρχε προς πώληση. Οι αφισοκολλητές και οι κλακαδόροι να βαφτίζονται βιομήχανοι και να αναλαμβάνουν τις κρατικές επιχειρήσεις, ενώ δεν γνώριζαν την διαφορά μεταξύ ίππου, γαϊδουριού και ιπποδύναμη... Οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ να ξεχνούν πρόστιμα και διώξεις γιατί ήταν παιδιά του λαού...

Ο Νεοδημοκρατισμός ως συνεχιστής της γνωστής αλαζονείας της δεξιάς, ότι το κράτος είναι κατάκτησή μας και ιδιοκτησία μας και άρα δεν θα αφήσουμε να μας το πάρουν οι πασόκοι. Αλλά επειδή οι πασόκοι το κράτησαν μια 20ετία, το 2005 με το σύνθημα «αλλάζουμε το κράτος» το μεγαλώσαμε, το επεκτείναμε. Και μαζί του δυναμώσαμε κρατικές συντεχνίες μαζί με επαγγελματικές (φορτηγατζήδες, ταξιτζήδες, βυτιοφόρα, φαρμακοποιούς, συμβολαιογράφους και άλλους) για να φτιάξουμε ένα νέο κράτος πάνω στο κράτος του ΠΑΣΟΚ...

Ο αριστερισμός των Βορείων και Νοτίων Προαστίων με τις δεξιές τσέπες και τα επαγγέλματα όπου κατά κανόνα συναντάμε τους φοροφυγάδες (γιατροί, δικηγόροι, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, μηχανικοί) αλλά ψηφίζουν κατά συνείδηση... ενάντια στην ολιγαρχία που γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα, αφού εδώ και 20 χρόνια τουλάχιστον δεν υπάρχει το παντεσπάνι που κυνηγάει η ολιγαρχία...

Εκτός αν εννοούμε ολιγαρχία τους περίπου 300 μεσάζοντες, κρατικοδίαιτους και γνωστούς σε όλους μας απατεώνες (φίλους κομμάτων και κυβερνήσεων) που εμφανίζονται κατά καιρούς ως επενδυτές, «καμακώνουν» (γιατί δεν αγοράζουν) κάποια ψοφίμια της ελληνικής οικονομίας και στην συνέχεια αν δεν μπουν ολίγον φυλακή... (για τα μάτια του κόσμου) «μεταναστεύουν» στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στην Νέα Υόρκη για να επανέλθουν αργότερα (ίσως και μέσω δραχμής) άσπιλοι... και αμόλυντοι...

Αυτές οι νοοτροπίες που έχουν σχηματοποιηθεί αριστοτεχνικά έχουν μετασχηματίσει μεγάλο μέρος και της κοινωνίας που επεδίωξε να γίνει πελάτης των κομμάτων-φορέων της κάθε συγκεκριμένης νοοτροπίας, με ανταμοιβή τον διορισμό του στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα ή και την παρουσία του στην Βουλή, ως μέλος, αν μπορεί να «διδάξει» την νοοτροπία...

Η πρόσφατη οδική συμπεριφορά ενός εκ των θεμελιωτών του ΠΑΣΟΚ, του κ. Κ. Κουλούρη, και στη συνέχεια ο «πολιτισμένος» διάλογός του με την αποκάλυψη της νοοτροπίας και των «μηχανισμών» λειτουργίας του πασοκισμού, επιβεβαιώνει νομίζω τα όσα ισχυρίζομαι παραπάνω.

Οι υποθέσεις SIEMENS, υποβρυχίων, Βατοπεδίου, δύο ιδιωτικών Τραπεζών μαζί με τους πρωταγωνιστές των υποθέσεων αυτών και με τις αναφορές τόσο του κ. Γ. Παπανδρέου όσο και του κ. Κ. Καραμανλή σε διαπλεκόμενους, συμφέροντα και νταβατζήδες, δείχνει κατά τον πλέον λαμπρό τρόπο ότι πριν τα φαινόμενα αυτά υπήρξε μια νοοτροπία που με απόλυτη σκοπιμότητα προώθησαν τα κόμματα της μεταπολίτευσης.

Αυτή την νοοτροπία προσπαθούν τώρα να καλύψουν με πολιτική απάτη. Αφετηρία ήταν το καθόλου συμπτωματικό σχόλιο του κ. Θ. Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», που καλλιεργήθηκε από κυβερνητικούς παράγοντες, από την αντιπολίτευση και μέσα ενημέρωσης για να βρεθεί μια αιτία εκτόνωσης του φορολογούμενου μισθωτού και συνταξιούχου που, ενώ προεκλογικά του είπαν «λεφτά υπάρχουν», μετεκλογικά άκουσε ότι δεν υπάρχουν ούτε τα δικά του λεφτά για την σύνταξη του και την περίθαλψή του...

Επέλεξαν λοιπόν ως εξήγηση μόνο τα περί πελατειακού κράτους κρύβοντας έτσι τον Πασοκισμό του «τσάμπα μάγκα». Τον Νεοδημοκρατισμό της αλαζονείας και του εγωισμού. Και τον Αριστερισμό του επαγγελματία αντιδραστικού χωρίς ευθύνες και συμμετοχή...

Πιστεύουν προφανώς ότι έχοντας ο ψηφοφόρος ως εξήγηση για την καταστροφή της χώρας το πελατειακό σύστημα που δήθεν ανήκει στο παρελθόν... μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητοι με την ίδια νοοτροπία.

Έτσι, άπαντες συμφωνούν στην διατήρηση του κρατικού τομέα ως έχει, χωρίς αλλαγές και μειώσεις. Άπαντες συμφωνούν ότι το μάρμαρο θα συνεχίσουν να το πληρώνουν όσοι ανήκουν στον εξαθλιωμένο πλέον ιδιωτικό τομέα. Και, τέλος, θεωρούν άπαντες ότι αυτό που πρέπει να τους απασχολεί είναι οι εκλογές και μόνο οι εκλογές.

Ίσως λοιπόν να μην ξαναδούμε το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ. και την αριστερά, όπως ήταν παλιά.

Αλλά από τον πασοκισμό, τον νεοδημοκρατισμό και τον αριστερισμό δεν πρόκειται να γλιτώσουμε.


Θα είχε πραγματικά μεγάλη πλάκα, αν τα πράγματα δεν ήταν σε τόσο ακραία κατάσταση. Την ώρα που δύο οικονομολόγοι συνεργάτες του πρωθυπουργού Ζανιας και Χριστοδούλου, ετοίμαζαν τα βαλιτσάκια τους για την Ουάσιγκτον, όπου θα έχουν (πιστέψτε με είναι πολύ, μα πολύ κρίσιμες) διαβουλεύσεις με το ΔΝΤ, στο ΠΑΣΟΚ ανάλωσαν τα τελευταία 24ωρα για τις διαδικασίες ανάδειξης νέου αρχηγού. Μια από τα γνωστά τους δηλαδή. Οι πολιτικοί που έφεραν την Ελλάδα στην κατάσταση που ζούμε (τουλάχιστον η ομάδα του Κωστάκη κρύφτηκε μετά τα δικά της αίσχη) επιχείρησαν και πάλι να «κλέψουν» την επικαιρότητα με τις διαδικασίες και τα πολιτικά Σαββατοκύριακα.

Πραγματικά, εκτός από τις ίδιους που διαγκωνίζονται για το ποιος μπορεί θα κάνει το κουμάντο εάν το ΠΑΣΟΚ ξανάρθει στην εξουσία… πριν διασπαστεί (γιατί αν αργήσει, αυτό θα συμβεί), λίγους Έλληνες ενδιαφέρει ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος. Άλλωστε όποιος και να είναι (από τους υποψήφιους τουλάχιστον), δεν είναι αυτό που λέμε ότι… συνεγείρει και τα πλήθη.

Αν μάλιστα είχαν διαβάσει στην Καθημερινή τη δημοσκόπηση της Public Issue, θα ήταν σίγουρα πιο μαζεμένοι. Και βέβαια δεν είναι το προβάδισμα του 16,5% που δίνει η σφυγμομέτρηση υπέρ της ΝΔ. Αυτό θα αλλάξει την επομένη των όποιων εκλογών, όποτε γίνουν. Είναι ότι το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να παίρνει 14%. Που κατά την ίδια δημοσκόπηση είναι μόλις 0,5% μπροστά από το τη Δημοκρατική Αριστερά, 1,5% μπροστά από το ΚΚΕ και 2% μπροστά από τον Σύριζα.

Θα έπρεπε λοιπόν να είναι λίγο πιο μαζεμένοι οι διεκδικητές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, γιατί ήδη είναι ένα μικρό κόμμα. Ένα κίνημα που με αυτά τα νούμερα θα έβγαζε μόλις 32 με 42 βουλευτές. Από τους 160 του 2009. Στον αντίποδα, τα «μικρά» κόμματα της Αριστεράς ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι δεν θα μπορούσαν να συνεργαστούν μεταξύ τους, θα έβγαζαν 90-115 βουλευτές στην ίδια Βουλή.

Ο μόνος που πρέπει να χάρηκε από τους ΠΑΣΟΚους θα πρέπει να ήταν ο ΓΑΠ, που μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία, πήρε έναν αέρα… συν 2 ποσοστιαίων μονάδων από τον προηγούμενο μήνα φτάνοντας στο 14%! Βέβαια ακόμη υπολείπεται πολύ της Ντόρας (24%), ενώ έχει τη μισή από τη δημοφιλία της Αλέκας. Και φυσικά δεν μπορεί να πιστέψει πως ο Κουβέλης βρίσκεται στο απρόσιτο 56%. Η μάλλον δεν θέλει…

Γιατί αν ήθελε, και ανέτρεχε στα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του, θα καταλάβαινε τι συνέβη και οι ερωτηθέντες στο επόμενο κουτάκι της ίδιας δημοσκόπησης δήλωσαν σε ποσοστό 91% πως αισθάνονται ανασφαλείς για το μέλλον τους.

Για την εικόνα αυτή, βέβαια δεν φταίει μόνο ο ΓΑΠ, αλλά και πολλοί από τους υπουργούς των κυβερνήσεών του. Αυτοί που εμφανιζόμενοι με κομψές ενδυμασίες και όμορφα ετοιμασμένες ατάκες από τις ομάδες των επικοινωνιολόγων, δήλωναν έτοιμοι για… την επόμενη ημέρα και την Ελλάδα.

Ας είμαστε λοιπόν ρεαλισταί, που έλεγε και ο Τόλης. Όλοι οι Έλληνες έχουν καταλάβει ότι αυτά που ήξεραν έχουν τελειώσει. Και καλά θα κάνουν και στο ΠΑΣΟΚ να το καταλάβουν, για να μην δουν τα νούμερά τους να συρρικνώνονται περισσότερο.

Για την ιστορία: Εάν οι Έλληνες γνώριζαν τους ακριβείς λόγους της επίσκεψης Ζανια και Χριστοδούλου στην Ουάσιγκτον, το ποσοστό ανασφάλειας, θα είχε φτάσει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα…