Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Απρ 2012


Ελληνικό σενάριο, για να έχουνε να τραγουδάνε τα παιδιά μας, όταν ξαναγεννηθεί αυτή εδώ η πατρίδα

Τέτοιες ημέρες, οριακές για τον τόπο, ιστορικές για τη συνέχεια της πατρίδας, αισθάνομαι ότι δεν δικαιούμαι να γράψω και να περιγράψω κάτι παραπάνω από ένα ποιητικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ και αυτή θέλω να είναι η δική μου ταπεινή κατάθεση αυτών των ωρών όχι με βαρυνόητα ποιήματα, (που κι αυτά δικαιούνται την σπουδαία θέση τους στον πολιτισμό μας, αλλά δεν βρίσκονται πάντοτε στον κατάλληλο χρόνο)αλλά με κάποια «τραγούδια»...

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ: Ο Τρελός, με μια μαύρη σημαία στο χέρι, περπατάει στην Πλατεία Συντάγματος και σταματάει τους πολίτες, έναν-έναν, ψιθυρίζοντας στο αυτί τους:

*Συνέλληνες, μας πήρανε φαλάγγι,
τ’ Αμερικανάκια και οι Κουτοφράγκοι,
“συμμάχια” τα Τζερμάνια, κι’ οι Ιγγλετέρες,
μας τάξαν αρραβώνες και βεγγέρες,
μα ήταν μπακιρένιες ως κι οι βέρες!

*Ξηλώστε τους και ρίξτε τους στην άκρη,
Καλύτερος ο αγώνας, απ το δάκρυ..

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Δειλινό, ο Ποιητής, ανεβαίνει σκαλί-σκαλί στον Παρθενώνα, και μονολογεί, την ώρα που σιγοψιχαλίζει:

*Χουρμάδες και δαμάσκηνα,
τα μάτια σου τα πράσινα,
κυρά μου, Ελληνοσύνη!
Στη λίμνη σε βουτήξανε
κι’ αργά σε κρυφοπνίξανε,
σαν την κυρά Φροσύνη!

*Μπουρνέλες και φραγκόσυκα,
τα πισινά σου μπόσικα,
κι όλοι καλοπηδάνε!

*Ανοίγεις τα ποδάρια σου
τους δίνεις τα μαστάρια σου,
κι’ ύστερα σε ξεχνάνε!

*Αϊ μανούλα Ελληνοσύνη,
Βασιλική, κυρά Φροσύνη κι’ Ασπασία,

*Αϊ, μανούλα Ελληνοσύνη,
Μη μου δακρύζεις, τρυφερή μου Παναγία…

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ: Οι Φοιτητές με τηλεβόα, κάτω από το μέγαρο ενός τηλεοπτικού δίαυλου, οι περαστικοί σταματούν για λίγο και μετά συνεχίζουν το δρόμο τους:

*Ξεφτιλισμένοι προβοκάτορες, αλήτες,
κομπλεξικοί, ψευτοπατριώτες, τρωγλοδύτες!
Μοσχοπηδάτε την πατρίδα μας και πάτε,
Φιρί-φιρί, και στάλα-στάλα, να τη φάτε..

*Ρουφιάνοι πρόστυχοι και φαύλοι μασκαράδες,
Αρχοντοπλούμιστοι και βουτυρολαπάδες,
Με τα συκώτια της ψυχής μας, χορτασμένοι,
Φανερογάμηδες και κρυφοπηδημένοι!

*Παρακεντέδες, μια ζωή προσκυνημένοι,
Κι απ’ τη ζωή κι από το Χρόνο, ξεγραμμένοι,
Στην παρακμή σας κολυμπάτε, μαύρα φίδια,
Της Ιστορίας μας αισχρά αποκαΐδια..

*Σαλπίζουμε άγρια μες στον τρελό αγέρα,
Το λάβαρό μας ανεμίζει πέρα ως πέρα
Τριχιά να γίνει, της αλήθειας, να σας πνίξει.
Καινούρια πόρτα στα όνειρά μας πια, ν’ ανοίξει!

ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Ο Δάσκαλος, σ’ ένα καφενείο ερημικό, γράφει σε μια κόλλα χαρτί, ένα γράμμα σε κάποιον Μαθητή του:

*Εδώ που λες, ήτανε κάποτε μια χώρα,
Με όνειρα χίλια, ζωντανά και οπωροφόρα,
Με αληθινούς ιππότες και άγιους στρατηλάτες,
Και ξακουσμένους Διγενήδες Απελάτες!

*Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι,
Ήταν η ζωή μου, παραλίγο Κάτι….

*Εδώ που λες, άνθιζαν κάποτε κουβέντες,
που τις τυλίγανε ο μαΐστρος κι ο πουνέντες,
Και τις ξαπόστελναν ψηλά στα πέρα ουράνια,
Λογοδοσμένες με μαγιάτικα στεφάνια..

*Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι,
Όλα εδώ μέσα, μαρτυράνε Κάτι..

*Εδώ που λες, φώτιζε κάποτε ένας λύχνος,
Μια περιπέτεια που άφησε άγιο ίχνος,
Που ζωγραφίστηκε σε μύρια παλικάρια,
Και που δε χώρεσε ποτέ της στα συρτάρια..

*Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι,
Δεν τελειώνουν όλα, αν υπάρχει Κάτι..

*Εδώ που λες, κάποτε θάρθει ένας κόσμος,
Δυο λόγια έρωτας κι ένα κλαδάκι δυόσμος,
Και σαν προβάλει απ την αρχή, όλη την ταινία,
όλες οι τύψεις θα καθίσουν στα θρανία..

*Κλείνω το βιβλίο, πέφτω στο κρεβάτι,
Όλα, μέρα-νύχτα, περιμένουν Κάτι..

*Εδώ που λες, θ’ ανοίξει κάποτε η πόρτα,
Πελεκημένη από μαστόρια σαν και πρώτα,
Αυτή που βγάζει στο δωμάτιο το μεγάλο,
Εδώ που λες, θα γίνει ΑΥΤΟ, και τίποτ’ άλλο!

* Κλείνω το βιβλίο, φεύγω απ το κρεβάτι,
για να ξημερώσει, το Μεγάλο Κάτι!

ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ: Μια μεγάλη ομάδα από Εργάτες και Υπαλλήλους, προχωράνε προς την Πλατεία Συντάγματος να ανταμωθούν με τον Τρελό. Ο Αρχιεργάτης, βροντοφωνάζει:

*Δεν κάνω πια πίσω,
Το στρίβω για εμπρός,
Παντού όπου γυρίσω,
Με σπρώχνει ο καιρός.

*Ανοίγω τη βρύση,
Και τρέχουν φωτιές,
Με έχουν αντλήσει,
Χιλιάδες φορές.

*Δεν έχω άλλο τράτο,
Στο δρόμο θα βγω.
Με πήγαν στον πάτο,
Τους πάω στο γκρεμό!

*Δεν θέλω μνημείο,
Του Άγνωστου Έλληνα.
Μονάχος μου έμεινα.
Αρχαίο αγγείο.

*Οι δήθεν φωστήρες,
Πηδούν στο κρεβάτι μας.
Θα βγούμε για πάρτη μας,
Και τέρμα οι σωτήρες!

*Δε γουστάρω κανένα,
Παρά μόνο εσένα,
Συμπατριώτη που βλέπεις,
Πατριωτάκι που ακούς!

*Δε γουστάρω κανένα,
Τα όνειρά μου ένα-ένα,
Αριθμούς τάχουν κάνει,
Με τους τηλεφακούς!

*Μονάχα από Εσένα περιμένω,
Με στίχο αγριεμένο,
Που διόρθωσε ο Θεός...

*Μονάχα από Εσένα περιμένω,
Εσύ είσαι το Τρένο,
Εσύ είσαι κι ο Σταθμός!

*Μονάχα από Εσένα περιμένω
Χαλάω την παρτίδα,
Δεν παίζω, εδώ κι εμπρός!

*Μονάχα από Εσένα, περιμένω,
Εσύ είσαι η Πατρίδα,
Εσύ και τ’ Άγριο Φως!

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ: Το Ελληνικό Σενάριο, και θα «γυριστεί» και θα «παιχτεί», κυρίες και κύριοι της Συμμορίας! Και θα το «απολαύσετε» οσονούπω, ως «αναγκαστικοί θεατές», στην Αίθουσα Προβολών του Κορυδαλλού...

(Στην καλύτερη περίπτωση για σας...)

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ

Με Ελληνική Αγάπη,
Ο Δημήτρης



Εσταυρωμένος λαός και τα "σταύρωσον, σταύρωσον" των πολιτικών. Ανάσταση θα έρθει;

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Οι υποψήφιοι βουλευτές που έχουν αρχίσει να ζουν το δικό τους Γολγοθά, θα πρέπει να αποφύγουν τη γνωστή… προτροπή προς του υποψήφιους ψηφοφόρους τους. Το… σταυρώστε με προκαλεί πλέον άλλους συνειρμούς στους ταλαιπωρημένους από την ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού πολίτες. Γιατί έτσι όπως τα κατάφεραν, ούτε Πάσχα δεν τους άφησαν να χαρούν.

Το κλίμα τέτοια μέρα θα ΄πρεπε να ΄ναι εορταστικό. Περιμένοντας την Ανάσταση του Κυρίου, όλοι θα έπρεπε να έχουμε ψυχική ανάταση. Χωρίς καμία διάθεση μιζέριας πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή δεν υπάρχει στην Ελλάδα του σήμερα.

Καταδικασμένοι σ΄ έναν ατελείωτο Γολγοθά πολλοί συμπολίτες μας -μάλλον πια οι περισσότεροι- περνούν εξαιρετικά δύσκολες στιγμές. Και οι γιορτινές μέρες του Πάσχα προφανώς επιβάρυναν κι άλλο τη κατάσταση.

Η σωτηρία του ανθρώπου που ο Χριστός επιδίωξε φθάνοντας μέχρι τη Σταύρωση και το θάνατο δεν φαίνεται να συγκινεί όσους στην Ελλάδα δηλώνουν πολιτικοί και έχουν… βαλθεί να μας σώσουν! Η σταύρωση γι΄ αυτούς ταυτίζεται με το σύμβολο που βάζει ο ψηφοφόρος δίπλα στ΄ όνομά του για να τον επιλέξει. Το νόημα της σταύρωσης-θυσίας δεν φαίνεται να το ΄χουν ακουστά οι πολιτικοί “ηγέτες” αυτού του τόπου που απεγνωσμένα αναζητά το δρόμο προς την Ανάσταση.

Οι πολιτικοί -άλλοι πολλοί κι άλλοι λιγότερο για να μην είμαστε άδικοι- δείχνουν να ζουν… στο κόσμο τους! Αρκεί να ρίξετε μια ματιά στις πληροφορίες που διαχέονται, διαρρέουν ή και ανακοινώνονται επισήμως για τα πρόσωπα που θα βρεθούν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων. Ειδικά των δύο μεγάλων. Είναι εμφανής η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και προφανέστατες οι σκοπιμότητες. Να μαζέψουν… ψηφαλάκια ,να κερδίσουν έδρες, να γίνει ο ένας αυτοδύναμος και ισχυρός παίχτης σε “βυζαντινού τύπου” διαπραγματεύσεις ο δεύτερος.

Η αγωνία του κ.Σαμαρά για τη πρωθυπουργία εμφανέστατη και η “βουλιμία” του κ.Βενιζέλου να…μας “ξανασώσει” τεράστια. Είναι βέβαιο ότι τις επόμενες ημέρες μέχρι τις εκλογές θα ζήσουμε…μαγικές στιγμές.

Το θέατρο του παραλόγου στην χώρα θα συνεχιστεί και οι προβλέψεις όσο αισιόδοξος κι αν είναι κάποιος δεν είναι ευχάριστες. Οι πολίτες συνθλίβονται από τις απάνθρωπες πολιτικές που επιβάλονται από το εξωτερικό και βουλιάζουν ακόμη περισσότερο στην κατάθλιψη και την απόγνωση διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει ούτε ένας απ΄αυτούς που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν που να είναι διατεθειμένος να “σταυρωθεί” επιχειρώντας να σώσει τη χώρα. Ούτε ένας που να μην λειτουργεί πολιτικάντικα και καιροσκοπικά, έχοντας στόχο εθνικό κι όχι κομματικό.

Ακόμη και η “ελπίδα” της ύπαρξης τεράστιων αποθεμάτων ενέργειας που μπορεί να διαθέτει η Ελλάδα, υπάρχει στην ατμόσφαιρα ως μία αόριστη προοπτική και η αίσθηση που υπάρχει διάχυτη είναι ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή κανένας ‘Ελληνας “παίκτης” που να συμμετέχει ενεργά στο τεράστιο ενεργιακό και γεωπολιτικό παιχνίδι που εξελίσσεται στη περιοχή. Και το χειρότερο; Όλα αυτά συμβαίνουν όταν η Ελλάδα βρίσκεται στην πλευρά των ισχυρών της περιοχής,μετά από πάρα πολλά χρόνια. Κι όμως ούτε τώρα το πολιτικό μας προσωπικό δεν δείχνει ικανό να εκμεταλευτεί την ευνοϊκή συγκυρία.Τουλάχιστον αυτή είναι η αίσθηση και ευχόμαστε να κάνουμε λάθος.

Ανάσταση σημαίνει ελπίδα βέβαια.Και δεν πρέπει ,να την αφήσουμε να χαθεί. Ας κοιτάξουμε πίσω στην πλούσια και ένδοξη ιστορία αυτής της χώρας. Ας θυμηθούμε τις στιγμές που είμασταν πάλι ξεγραμένοι κι όμως σηκωθήκαμε.
Σταθήκαμε όρθιοι και μάλιστα με ψηλά το κεφάλι και προχωρήσαμε μπροστά προκαλώντας έκπληξη και θαυμασμό.Θα ξανασυμβεί. Μπορεί να αποδειχτεί επώδυνο, μπορεί η άνοδος να προέλθει μέσα από διεργασίες δύσκολες και επίπονες,αλλά θα ξανασυμβεί. Ίσως μέσα απ΄αυτή την απόλυτη κααστροφή να αναδειχθούν και οι άνθρωποι που θα δεχτούν να “σταυρωθούν” όχι για το ψήφο αλλά για να υπηρετήσουν πραγματικά ένα εθνικό σκοπό που αυτή τη στιγμή είναι ίδιος με το μήνυμα της σημερινής ημέρας: Ανάσταση...
Το μέγεθος του ανδρός δεν είναι πάντα ανάλογο των αξιωμάτων που αυτός καταλαμβάνει...

Του Χρήστου Μαγγούτα

Αν είχα τη δύναμη θα προτιμούσα ως πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας όχι εσάς αλλά τον Ισλανδό πρόεδρο, τον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Μπορεί να καυχιόμαστε ότι εμείς γεννήσαμε τη δημοκρατία, αλλά πάει καιρός πια που δεν έχουμε συγγένεια μαζί της.

Όταν το ισλανδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε κάποιο νόμο παρόμοιο με το Μνημόνιο 1 και στάλθηκε για επικύρωση στον πρόεδρο της δημοκρατίας, αυτός ενεργοποίησε το μόνο δικαίωμα που είχε, όπως κι εσείς: δεν το υπέγραψε και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε δημοψήφισμα στη χώρα αυτή.

Η εξήγηση ήταν σαφής: «Δε μπορώ εγώ ή οι λίγοι βουλευτές που ψήφισαν αυτό το νόμο να αναλάβω την ευθύνη να επικυρώσω ένα νόμο που θα επηρεάσει τη ζωή κάθε πολίτη της χώρας μου. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει».

Το δημοψήφισμα έγινε και ο λαός απέρριψε το νόμο. Δεν είχε άδικο: τρεις τράπεζες είχαν δανειστεί 80 δις ευρώ, ήτοι το δεκαπλάσιο από το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα της χώρας, είχαν χρεοκοπήσει και τώρα ζητούσαν από το λαό να πληρώσει τους δανειστές σε διάφορες χώρες.

Οι πολιτικοί άρχισαν νέες συνομιλίες με τους δανειστές και έφεραν τροποποιημένο σχέδιο στη Βουλή, κάτι σαν Μνημόνιο 2, το οποίο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και στάλθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για επικύρωση. Και πάλι εκείνος είπε όχι και ζήτησε νέο δημοψήφισμα. Το επιχείρημά του ήταν σαφέστατο: «Στα μεγάλα θέματα δεν αποφασίζουν προσωρινοί ηγέτες, ηγέτης είναι ο λαός και αυτός θα αποφασίσει». Χρειάστηκε να κατεβεί στους δρόμους για να υπερασπιστεί τη θέση του ενάντια στη λυσσαλέα επίθεση των πολιτικών.

Υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τη σύζυγό του να αγκαλιάζει διαδηλωτές που η αστυνομία τους έχει πνίξει στα καπνογόνα. Ήταν ανένδοτος στις αρχές του: «Υπάρχουν χώρες πιο ισχυρές οικονομικά από μας, εμείς όμως δεν πρόκειται να βάλουμε το κέρδος πάνω από τη Δημοκρατία».

Στο νέο δημοψήφισμα ο λαός απέρριψε και το Μνημόνιο 2.

Ο πρόεδρος το πήγε ακόμα πιο πέρα και ζήτησε αναθεώρηση του συντάγματος, μόνο που αυτή τη φορά η αναθεώρηση δε θα γινόταν από πολιτικούς αλλά από τον ίδιο το λαό. Το επιχείρημά του ήταν και πάλι ατράνταχτο: «Ο λαός είναι η υπέρτατη εξουσία, αυτός πρέπει να συντάξει το σύνταγμα». Έγιναν χιλιάδες συναντήσεις, στάλθηκαν άπειρα ηλεκτρονικά μηνύματα και η λαϊκή επιτροπή κατέληξε σε μια μορφή του συντάγματος που φυσικά δεν είχε ούτε παραγραφές, ούτε ασυλίες και ούτε φοροαπαλλαγές για τους πολιτικούς. Δεν έχει γίνει ακόμα δημοψήφισμα για το σύνταγμα, καθώς οι πολιτικοί παλεύουν με κάθε μέσο να το καθυστερήσουν, αλλά δε θα το πετύχουν για πολύ.

Σε κάποια στιγμή χρειάστηκε να καλέσουν το ΔΝΤ για βοήθεια, αλλά υπό ένα όρο: «Θα σας πληρώσουμε ό,τι δανειστούμε, αλλά υπό ένα όρο: δε θα πειραχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα κοινωνικά προγράμματα, γιατί είμαστε μια σκανδιναβική σοσιαλιστική κοινωνία και σκοπός μας είναι η ευημερία του πολίτη και όχι τα κέρδη των τραπεζών». Ούτε κεραμίδα να έπεφτε στα κεφάλια των αρμόδιων του ΔΝΤ, αλλά τελικά το δέχτηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία του ταμείου, γιατί κατάλαβαν ότι δεν έχουν να κάνουν με άτομα όπως —- (δε χρειάζεται να αναφέρω ονόματα).

Αλλά ο πρόεδρος μιας δημοκρατίας δε σταμάτησε εκεί: ζήτησε να γίνει έλεγχος στα οικονομικά όλων των πολιτικών και πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν τον πέλεκυ της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του πρωθυπουργού.

Η έκθεση της αδέσμευτης επιτροπής έφτασε τις 2,500 σελίδες και χρειάστηκαν 45 συνεχείς ώρες για να διαβαστεί από καλλιτέχνες, συγγραφείς, απλούς πολίτες σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας.
Και το συμπέρασμα ήταν σαφές: δεν ευθύνεται ο λαός για όσα έκαναν οι πολιτικοί οι οποίο εκλέχτηκαν λέγοντας τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκαν.

Τρία χρόνια μετά η Ισλανδία αρχίζει να βγαίνει από την κρίση, στην Ελλάδα μας λένε ότι θα χρειαστούν δεκαετίες και αν….
Και κάτι ακόμα: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ισλανδίας δεν το έκανε αυτό για να κρατηθεί στην καρέκλα. Πριν λίγες μέρες δήλωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος για επόμενη θητεία. «Εκπλήρωσα το χρέος μου στο λαό μου» ήταν η λακωνική δήλωσή του (όχι δεν είπε αν ήταν και στην Εθνική Αντίσταση).

Μήπως κ. Παπούλια θάπρεπε να επισκεφθείτε τους Βίκινγκς της Ισλανδίας για να πάρετε κάποια μαθήματα δημοκρατίας; Μήπως αυτοί που έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες τώρα ξέρουν καλύτερα τι σημαίνει δημοκρατία ενώ εσείς την ευτελίζετε – ουσιαστικά μια πράξη αιμομιξίας — στη χώρα που γεννήθηκε;

Και μια ακόμα δήλωσή του Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον: «Έχω την σταθερή εντύπωση ότι τα κόμματα στη Βουλή δεν εκφράζουν αυτή την εποχή αντίστοιχη αναλογία στο λαό». Εσείς θα κάνατε ποτέ αυτή τη δήλωση, που είναι πασιφανής σε κάθε έλληνα πολίτη;
Θα ήθελα να σας δω δίπλα στον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Έτσι για να καταλάβω τι σημαίνει γίγαντας και τι νάνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας….

Μια πολύ σοβαρή καταγγελία, και ταυτόχρονα μια διαφορετική αντιμετώπιση της δικτατορίας της τρόικας, έκανε ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας η οποία έχει ζητήσει εκ νέου οικονομική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν και ο Β. Ορμπάν θεωρείται αμφιλεγόμενος, καθώς προσπάθησε με διάφορους νόμους να περιορίσει τη δημοκρατία στη χώρα του, έκανε μια πολύ σημαντική παρέμβαση σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο είπε ότι οι όροι που θέτει η ΕΕ για να χορηγήσει δάνειο στην Ουγγαρία συνιστούν εκβιασμό καθώς ζητά πολιτικές αλλαγές που δεν μπορεί να ανεχθεί ο ουγγρικός λαός.

Όπως υποστηρίζει ο Ορμπαν, «το να δημιουργήσουμε πολιτικές προϋποθέσεις, για παράδειγμα στο δικαστικό σύστημα, θα ισοδυναμούσε με εκβιασμό, γεγονός που είναι απαράδεκτο στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ΔΝΤ θέτει μόνο οικονομικούς όρους, όμως η ΕΕ φλερτάρει με την ιδέα να θέσει πολιτικές προϋποθέσεις» προσέθεσε, υπογραμμίζοντας ότι χώρες όπως το Πακιστάν, η Αίγυπτος ή ακόμη και η Λευκορωσία, έλαβαν πρόσφατα δάνεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Λέει δηλαδή ότι ενώ οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ ζητούν οικονομικό έλεγχο η ΕΕ παρεμβαίνει πολιτικά στα εσωτερικά της χώρας ζητώντας πολιτικές αλλαγές. Μια από αυτές είναι να μην ισχύσει ο νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα για τον περιορισμό της ανεξαρτησίας της Κεντρικής Τράπεζας. Η Κομισιόν απαιτεί να αλλάξουν μια σειρά από νόμοι που ψήφισε η κυβέρνηση προκειμένου να χορηγήσει το δάνειο των 10-15 δις που έχουν ζητήσει οι Ούγγροι.

Ανεξαρτήτως από το αν οι νόμοι είναι σωστοί ή όχι κι αν ο Ορμπάν είναι τρελός δικτάτορας ή όχι, ουσιαστικά καταγγέλλεται ωμή παρέμβαση της Κομισιόν στα εσωτερικά μιας χώρας. Πάμε λοιπόν στην ελληνική περίπτωση.

Ακούσατε τα τελευταία δύο χρόνια τον κ. Παπανδρέου ή τον κ. Βενιζέλο να καταγγέλλει την Κομισιόν ή το ΔΝΤ για παρέμβαση στα εσωτερικά μας; Ποτέ, κι αυτό δεν έγινε γιατί δεν υπήρξε παρέμβαση, αλλά γιατί οι πολιτικοί που κυβέρνησαν την περίοδο αυτή διακατέχονται από το σύνδρομο του ραγιά.

Πολλές φορές η Κομισιόν απαίτησε να κάνουμε το ένα ή το άλλο, παρά το γεγονός ότι το Σύνταγμά μας δεν το προέβλεπε. Δε μιλάμε για τις μεταρρυθμίσεις που μας ζητήθηκαν, την απελευθέρωση των επαγγελμάτων ή την περιστολή των δαπανών.

Μιλάμε για ξεκάθαρες παραβιάσεις του Συντάγματος, για νόμους που τσαλαπάτησαν κάθε έννοια δικαίου, κάθε έννοια ανεξάρτητης δικαιοσύνης ή εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Επί δύο χρόνια και πλέον ζούμε έναν παραλογισμό. Ότι πει η τρόικα, ότι πουν οι δανειστές με τον εκβιασμό «ή κάνετε ότι θέλουμε ή σας αφήνουμε να καταστραφείτε».

Ακριβώς τον ίδιο εκβιασμό που χρησιμοποιούν και στην περίπτωση της Ουγγαρίας, εκεί που ο τρελός πρωθυπουργός το καταγγέλλει και πάει στις Βρυξέλλες να το διαπραγματευτεί.

Εδώ το μόνο που έκαναν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου ήταν να σκύβουν το κεφάλι και να τρώνε φάπες σαν κι αυτές που έτρωγε ο Βέγγος από τον Χατζηχρήστο.

Κανείς δεν τόλμησε να αρθρώσει μια κουβέντα, να σηκώσει λίγο το κεφάλι, να διαπραγματευτεί με τους δανειστές, να δείξει βρε αδερφέ ότι λειτουργεί με βάση το συμφέρον του ελληνικού λαού.

Οι εκβιασμοί των δανειστών θα συνεχίζονται όσο ο πολιτικός ραγιαδισμός μπαίνει πάνω από την Ελλάδα. Αυτό πρέπει να αλλάξει, αλλιώς σωτηρία δεν υπάρχει.


Η διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας ή θα γίνει όπως το επιθυμεί η Ελλάδα η δεν θα ανάψει για τους φετινούς αγώνες

Τα κόμματα της συγκυβέρνησης που οικοδόμησαν τη πλήρη εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας, συνεχίζουν να συμβάλλουν με τη γνωστή τους υποταγή στη Νέα Τάξη Πραγμάτων, στα απαράδεκτα και επικίνδυνα παιγνίδια σε βάρος της Ελλάδας και του Ελληνικού Έθνους.

Η εξαίρεση Καστελλόριζου-Ρόδου-Δωδεκανήσων από την διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας, δείχνει ότι οι παραδομένοι στα Μνημόνια Κατοχής:

1. Αδυνατούν να επιβάλουν στη διεθνή κοινότητα,το αυτονόητο. Ότι το Καστελλόριζο δεν μπορεί να είναι πιόνι στις βλέψεις εκείνων που επιβουλεύονται την απόλυτη ελληνικότητα του Αιγαίου και την ΑΟΖ της χώρας μας.

2. Συμπράττουν στην μη παγκόσμια τουριστική προβολή των Δωδεκανήσων,αφήνοντας τη Τουρκία να πουλάει διαφημιστικά το Αιγαίο ως... τουρκικό.

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ υπενθυμίζουν στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και στους άβουλους παράγοντες της Ελληνικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων όπως και στους Πολιτικούς-θεατές αυτής της απαράδεκτης εξαίρεσης, ότι η Ολυμπιακή Φλόγα είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ και δεν εκχωρείται για να παίζονται σκοτεινά πολιτικά παιγνίδια σε βάρος της χώρας μας.

Η διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας ή θα γίνει όπως το επιθυμεί η μητέρα της η Ελλάδα η δεν θα ανάψει για τους φετινούς αγώνες.

Οι αγώνες ας ονοματισθούν απλά "Αγώνες του Λονδίνου" και ας ανάψουν φλόγα με τον αναπτήρα που πρόθυμα θα τους δώσει η Νέα Τάξη Πραγμάτων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.

Από πραξικόπημα σε πραξικόπημα

Άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα των πραξικοπημάτων του κράτους και παρακράτους των ληστών και δημίων του ελληνικού λαού: Εκλογές χωρίς υπηρεσιακή κυβέρνηση!!!

Η πραξικοπηματική κυβέρνηση Παπαδήμου θα λειτουργεί κανονικότατα και θα εκτελεί τις ευρω-χουντικές εντολές και ταυτόχρονα θα διεξάγει και τις εκλογές.
Με απλά λόγια:
Μια πραξικοπηματική κυβέρνηση ανδρεικέλων της ευρω-χουντικής ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ετοιμάζει το νέο εκλογικό πραξικόπημα (διενεργεί τις εκλογές) και δίχως να έχει καμία δημοκρατική νομιμότητα (τη δική τους αστική νομιμότητα) συνεχίζει να εκτελεί «συμβόλαια θανάτου» των ευρω-τοκογλύφων…

Τα κόμματα, όλα τα κόμματα, κατάπιαν εντελώς αμάσητο και αυτό το νέο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα!

Η ιστορία δεν τους έχει διδάξει τίποτα. Το ουσιώδες: Ότι τα ανοικτά δικτατορικά πραξικοπήματα αποτελούν το ΤΕΛΟΣ μιας αλυσίδας συνταγματικών και πολιτικών πραξικοπημάτων.

Αυτό το νέο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα σηματοδοτεί καθαρά ΟΧΙ απλώς το τέλος της «εξέλιξης» (ανοικτή πραξικοπηματική εκτροπή), αλλά και τη ΒΙΑ και ΝΟΘΕΙΑ που θα υπάρξουν σ’ αυτές τις εκλογές.

Είναι γνωστό ότι η διαδικασία της διεκπεραίωσης και τοποθέτησης των δικαστικών αντιπροσώπων χρειάζεται περισσότερο από ένα μήνα.

Τώρα σε λιγότερο από 25 μέρες και μέσα στις γιορτές του Πάσχα θα υλοποιηθεί αυτή η διαδικασία από την πραξικοπηματική κυβέρνηση των ανδρεικέλων.

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος και παρακράτος που κυβερνά και ιδιαίτερα το πασοκικό (αυτό ουσιαστικά κυβερνά), θα τοποθετήσει με ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ διαδικασίες τους δικαστικούς αντιπροσώπους της αρεσκείας του: Είναι και αυτό ένα άλλο πραξικόπημα διότι οι «συνοπτικές διαδικασίες» καταλύουν τις συνταγματικές λειτουργίες ανάδειξης, διεκπεραίωσης και τοποθέτησης των δικαστικών αντιπροσώπων…

Σχεδιάζουν εκλογές παρόμοιες με τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ…

Τέτοια πραξικοπηματική αυθάδεια και κακουργηματική «δημοκρατική» υποκρισία…

Και το κερασάκι στην τούρτα: Η προφυλάκιση του Άκη!!!

Την πραξικοπηματική τους αυθάδεια και απάτη επιχειρούν να τη συγκαλύψουν με τη φόλα του θηριώδους αποπροσανατολισμού: Αυτή της προφυλάκισης του Άκη…

Τα δωσίλογα ανδρείκελα της ληστείας, της κακουργίας, της απάτης και της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ έρχονται, στο πρόσωπο ενός ξεδοντιασμένου λαμογιού, να δημαγωγήσουν προεκλογικά για την «ΚΑΘΑΡΣΗ»!!!!

Έσπευσαν όλα τα κόμματα, πλην του ΚΚΕ, να χειροκροτήσουν αυτήν την «καθαρτήρια» ΑΠΑΤΗ, αντί να καταγγείλουν τα φτηνά τεχνάσματα και προεκλογικά τρικ αυτής της προφυλάκισης του Άκη…

ΕΔΩ έχουμε ένα πραξικόπημα πολιτικής απάτης. Έχουμε τη γνωστή συνταγή της καθεστωτικής αχρειότητας: Βρίσκουμε ένα αδύνατο κρίκο και τον χρησιμοποιούμε σαν αποδιοπομπαίο τράγο για προεκλογικό εντυπωσιασμό και εξαπάτηση του λαού…

Αλλά, τα δωσίλογα ανδρείκελα και τα προεκλογικά τους κόλπα τα έχουν καταλάβει πλέον οι πάντες. Ο ελληνικός λαός διασκεδάζει και θυμώνει ακόμα περισσότερο με τέτοια τρικ «κάθαρσης», σαν και αυτό της προφυλάκισης του Άκη…

Στις εκλογές, αν τελικά γίνουν, θα πάρουν ΟΛΟΙ τους την απάντηση που τους αρμόζει από το λαό…

Από resaltomag, μοντάζ Γρέκι
…στην Ελλάδα τα μέσα ενημέρωσης και το πολιτικό σύστημα
- Μήπως φοβούνται και τις δικές μας πλατείες, όπως την πλατεία Ταχρίρ; Εκεί όμως η “πλατεία” έκανε "το θαύμα" της
- Ένα παράδειγμα εθνικής αξιοπρέπειας προς μίμηση

Γράφει ο Απολιτικός

[Το παρακάτω δελτίο τύπου με θέμα τη σχετική έκκληση προς τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκδόθηκε από τη Δημόσια Εκστρατεία απόρριψης του χρέους της Αιγύπτου την 1η Απριλίου, 2012]

«Το τέλος της δικτατορίας του Μουμπάρακ εγκατέλειψε στην Αίγυπτο τη βαριά κληρονομιά των αποτυχημένων οικονομικών πολιτικών και μια παραμορφωμένη διαχείριση κρατικού χρέους, από έργα, από τα οποία δεν επωφελήθηκε κατ 'ανάγκη η συντριπτική πλειοψηφία του αιγυπτιακού λαού.

Σήμερα, η Αίγυπτος φέρει το βάρος του δημόσιου εξωτερικού χρέους ύψους 35 δισεκατομμυρίων$ και καταναλώνει τα δύο πέμπτα του εθνικού προϋπολογισμού της, για την εξυπηρέτηση και την αποπληρωμή αυτού του κεφαλαίου.

Η εξυπηρέτηση του χρέους το 2011 ανήλθε σε ποσό, που αντιστοιχούσε περισσότερο από εκείνο των κρατικών δαπανών για την υγεία, την εκπαίδευση και της στέγαση. Η ελλειμματική οικονομία του Μουμπάρακ, η πλήρης έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης, και οι κατάφωρες παραβιάσεις των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών, ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν μόνο με μια σιδερένια πυγμή, που κατέπνιγε τις διαμαρτυρίες του δοκιμαζόμενου, αλλά αγωνιζόμενου λαού. Επιπλέον, το χρέος του Μουμπάρακ που συσσωρεύθηκε καθ' όλη την διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών εξυπηρέτησε σαφώς ορισμένες οικονομικές πολιτικές, οι οποίες όταν συνδυάζονται με τη διαφθορά, επέτρεψαν τη συγκέντρωση τόσο της πολιτικής όσο και οικονομικής δύναμης στα χέρια των λίγων. Αυτό σημαίνει ότι ένα τέτοιο χρέος και οι προϋποθέσεις που το συνοδεύουν, ενισχύουν την εξουσία εκείνων, οι οποίοι συστηματικά περιθωριοποιούσαν, καταπίεζαν και βασάνιζαν τον Αιγυπτιακό λαό, μέχρι μέχρι που εκείνος επαναστάτησε.

Επιπλέον, με ένα σοβαρό έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών της και με μια κρίσιμη μείωση των αποθεματικών της σε ξένο συνάλλαγμα, η Αίγυπτος πρέπει σήμερα να αξιοποιήσει κάθε εγχώριο πόρο ώστε να επενδυθεί στη δημιουργία κοινωνικών υποδομών και να επιταχύνει την οικονομική της ανάπτυξη*. Ένας ανεξάρτητος λογιστικός έλεγχος του εθνικού χρέους, θα καθιστούσε το χρέος του Μουμπάρακ απεχθές ή παράνομο και θα επέτρεπε στις τρέχουσες και στις μελλοντικές κυβερνήσεις να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντι στους πολίτες τους. Θα αποτελούσε ένα μέσο για την επίτευξη των κύριων στόχων της επανάστασης της 25ης Ιανουαρίου: “Ψωμί - ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη”, απαλλάσσοντας τους πολίτες της Αιγύπτου από την υποχρέωση της εξυπηρέτησης και αποπληρωμής των χρεών, που ούτε είχαν ζητήσει, αλλά και ούτε ωφελήθηκαν.

Επιπλέον, υπό το φως του ψηφίσματος [1] της Μικτής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης (ACP-EU/100.958/11)** στα τέλη του Μαΐου του 2011, που απαιτούσε συγκεκριμένα τον έλεγχο του εξωτερικού στις χώρες που βρίσκονται στη διαδικασία της δημοκρατικής μετάβασης, συμπεριλαμβανομένης και της Αιγύπτου, και τη προσωρινή αναστολή της αποπληρωμής του.

Εν όψει της πρόσφατης πρόσκλησης [2], στους βουλευτές της Εθνικής Αντιπροσωπείας και της ΕΕ. για έναν έλεγχο του χρέους της Τυνησίας με την ΕΕ, η εκστρατεία (απόρριψης του χρέους) καλεί όλους τους αιγυπτίους βουλευτές και τους ευρωβουλευτές να υιοθετήσουν κοινή στάση έναντι του εξωτερικού χρέους της Αιγύπτου, προκειμένου να αναδείξει όλες τις παράνομες, αθέμιτες ή απεχθείς οφειλές μετά την τελευταία διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους το 1991 κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του δικτάτορα.

Με δεδομένο το παραπάνω πλαίσιο, η εκστρατεία πιστεύει ότι ένα μέρος του χρέους της Αιγύπτου προς την Ευρώπη θα μπορούσε κάλλιστα να εμπίπτει στον νομικό ορισμό του παράνομου, αθέμιτου ή απεχθούς χρέους, ο προσδιορισμός του οποίου είναι δυνατόν να γίνει μόνο μέσα από Ανεξάρτητης Επιτροπής Πολιτών για τον ελέγχου του. Ο έλεγχος, στον οποίο τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών πρέπει να συμμετέχουν, όπως ήταν στη περίπτωση του Εκουαδόρ το 2007-2008, θα αποκαλύψει τους σκοπούς για τους οποίους είχε πραγματοποιηθεί το συγκεκριμένο χρέος, τις και τους όρους του δανεισμού, καθώς και τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές τους επιπτώσεις. Ο έλεγχος θα πρέπει επίσης να χρησιμεύσει για να αποτραπεί ένας νέος κύκλος παράνομων και μη βιώσιμο χρεών, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα και την ευθύνη των ευρωπαϊκών πιστωτών, των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, στα οποία τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παίζουν κυρίαρχο ρόλο, καθώς και εκείνη της αιγυπτιακής κυβέρνησης.

Για τους λόγους αυτούς, εμείς οι υπογράφοντες, μέλη των διάφορων κοινοβουλίων της Ευρώπης, τόσο σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, κάνουμε έκκληση για άμεσο έλεγχο του χρέους».

(*) ότι ακριβώς έκανε και κάνει το πολιτικό σύστημα σήμερα στην Ελλάδα και ότι μας επιβάλλει το μνημόνιο !!!

(**) Η ACP-EU (ΑΚΕ-ΕΕ) είναι η Μικτή Κοινοβουλευτική Συνέλευση, που δημιουργήθηκε για να φέρει σε επαφή τους εκλεγμένους αντιπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) και τους εκλεγμένων αντιπροσώπους των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και των χωρών του Ειρηνικού (χώρες ΑΚΕ) που έχουν υπογράψει το 2000 τη συμφωνία Cotonou (τη μεγαλύτερη πόλη στο Μπενίν της Αφρικής). Μαζί με αυτές και η Ελλάδα!

Η απόφαση αυτή υπογράφηκε το 2011, δηλαδή όταν η Ελλάδα, είχε μπει ήδη στη διαδικασία να “καλέσει” το ΔΝΤ και να “αυτοκαταταγεί” στις χώρες που εκείνο κυβερνάει.

Ας ελεγχθεί ποιος ήταν ο επίσημος εκπρόσωπος της χώρας μας που υπέγραψε τη συμφωνία. Στην περίπτωση που ήταν ο τότε πρωθυπουργός GAP, ας ελεγχθεί αν και κατά πόσον ήταν παρών στις διαδικασίες ή αν περιφέρονταν μιλώντας όπως και στην ΑSΤΑΝΑ του Αζερμπαϊτζάν για “global governements”!!!

Ο λαός μας τα ξέρει αυτά, άραγε; ή φαίνεται ότι αυτά δεν αποτελούν “είδηση” στα “ουδετερόφυλα” - ως προς το φύλο - Πρωϊνάδικα - Μεσημεριανάδικα και τα “ειδικού” - ως προς τη πολιτική - “Δελτιάδικα”, τηλεοπτικά απορρυπαντικά του συστήματος που “τρώμε καθημερινά στη μάπα”

Συγκεκριμένα η παρ. 4 της συμφωνίας αναφέρει:

“Καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να εξετάσει το ενδεχόμενο προσωρινής αναστολής της αποπληρωμής των χρεών των εν λόγω χωρών, και τονίζει την αναγκαιότητα να διεξαχθεί έλεγχος των χρεών. Απαιτεί να δεσμευθεί η περιουσία των διεφθαρμένων ηγετών και να επιστραφεί στα Υπουργεία Οικονομικών των εν λόγω χωρών”.

Μήπως η δικαιολογία είναι ότι εμείς δεν ανήκουμε στις χώρες, που βρίσκονται στη διαδικασία του δημοκρατικού μετασχηματισμού και ότι είμαστε μέλος της ΕΕ;

Δηλαδή, εδώ, πλέον, θα τρελαθούμε τελείως;

Από τη μια μεριά έχουμε συμμετάσχει - σαν χώρα της ΕΕ - στο δανεισμό των χωρών αυτών, από την άλλη όταν αποδεδειγμένα δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε το δικό μας χρέος, δεν έχουμε τη δυνατότητα, την υποχρέωση και το δικαίωμα να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας μέσα από τις διεθνείς διαδικασίες!!!

Μόνο ηλίθιοι εθνοσωτήρες θα μπορούσαν να ακολουθούν μια τέτοια πολιτική, υποστηριζόμενοι από μια αντιπολίτευση, που “διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλο” και τελικά “συναινεί”, ή γενικά “ εσαεί καταγγέλλει...
Περαιτέρω κλιμάκωση στις σχέσεις Συρίας – Τουρκίας αναμένεται να επιφέρει η επιστολή του σύρου υπουργός Εξωτερικών Ουαλίντ Μουαλέμ προς τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν, με την οποία κατηγορεί την Άγκυρα ότι ενορχήστρωσε τις επιθέσεις στην τουρκο-συριακή μεθόριο.

«Πρόκειται για σχέδιο που εξυφάνθη από την Τουρκική κυβέρνηση για να βλάψει τη Συρία» αναφέρει ο Ουαλέμ.

Η επιστολή του σύρου ΥΠΕΞ αποτελεί απάντηση σε ανάλογη επιστολή του τούρκου πρέσβη στον ΟΗΕ με την οποία καταδίκαζε τις παραβιάσεις των τουρκικών συνόρων από την Συρία. Ο Ουαλέμ υποστηρίζει ότι η στρατηγική της Άγκυρας είναι η υποστήριξη και η προσφορά καταφυγίου «τρομοκρατικών ομάδων που εισέρχονται σε συριακές περιοχές, επιτίθενται σε πολίτες και καταστρέφουν υποδομές».

Ο σύρος αξιωματούχος δηλώνει ότι η «άδεια που έχει η δώσει η Τουρκία για διεξαγωγή επιθέσεων σε γειτονική χώρα μέσα από τουρκικό έδαφος θεωρείται επίθεση» και θα πρέπει να τύχει καταδίκης από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ.

Ο Μουαλέμ φτάνει στο σημείο να αναφέρει ότι οι τουρκικές αρχές συνωμοτούν με «ένοπλες ομάδες» για να «τρομοκρατήσουν πολίτες στα σύνορα και για να τους αναγκάσουν να περάσουν στην Τουρκία προκειμένου να δημιουργήσουν προσφυγικό ζήτημα και μετά να ζητήσουν ανθρωπιστικούς διαδρόμους και ουδέτερη ζώνη εντός του συριακού εδάφους».

Στο πλαίσιο αυτό, ο σύρος ΥΠΕΞ ζητά από τον επικεφαλής του ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα να καταδικάσουν την τουρκική παρέμβαση στις υποθέσεις της Συρίας και να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα για να σταματήσουν την επίθεση της Τουρκίας στη Συρία».

Σύμφωνα με την Άγκυρα συριακά στρατεύματα στα σύνορα πυροβολούν εντός του τουρκικού εδάφους κατά σύρων πολιτών, αλλά και Τούρκων.

Σημειώνεται ότι τα 15 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ψηφίζουν σήμερα το σχέδιο απόφασης που θα επιτρέψει την αποστολή του πρώτου κύματος παρατηρητών στη Συρία για την επιτήρηση της εφαρμογής της εκεχειρίας στη χώρα.

Με παρεμβάσεις που έπαψαν πια να είναι συγκαλυμμένες, οι ξένοι δανειστές θέτουν οι ίδιοι το δίλημμα των εκλογών της 6ης Μαΐου, στέλνοντας μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση ότι κάθε άλλο παρά έχει ολοκληρωθεί η επιχείρηση διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, για την οποία είναι αναγκαίος και απαράβατος όρος η ύπαρξη ισχυρής και αποτελεσματικής κυβέρνησης από την επομένη των εκλογών.

Με παρεμβάσεις που έπαψαν πια να είναι συγκαλυμμένες, οι ξένοι δανειστές θέτουν οι ίδιοι το δίλημμα των εκλογών της 6ης Μαΐου, στέλνοντας μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση, έναν μήνα μετά την ολοκλήρωση του PSI, ότι κάθε άλλο παρά έχει ολοκληρωθεί η επιχείρηση διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, για την οποία είναι αναγκαίος και απαράβατος όρος η ύπαρξη ισχυρής και αποτελεσματικής κυβέρνησης από την επομένη των εκλογών.

Οι παρεμβάσεις πολλές φορές ξεφεύγουν ακόμη και από τα όρια της διπλωματικής αβροφροσύνης, αλλά αποκαλύπτουν την πραγματική αγωνία για την έκβαση αυτής της εκλογικής περιπέτειας στη χώρα μας, η οποία και πάλι μπαίνει στο μικροσκόπιο των αγορών και των ξένων κυβερνήσεων.

Με ισχυρό «όπλο» το γεγονός ότι πλέον οι δόσεις του δανείου καταβάλλονται ανά μήνα, με την προϋπόθεση ότι θα δώσει το πράσινο φως ο μηχανισμός της τρόικας, οι ξένοι δανειστές πιστεύουν πως θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια ισχυρή δέσμευση από τα «φιλοευρωπαϊκά» κόμματα ότι θα προχωρήσουν πιστά στην υλοποίηση του προγράμματος.

Ορόσημο
Με κρίσιμο ορόσημο τον Ιούνιο, που θα πρέπει να έχει διαμορφωθεί και εγκριθεί το νέο πακέτο περιοριστικών μέτρων για την εξεύρεση των 11 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία, είναι προφανές γιατί οι δανειστές «ξεχνούν» τη διπλωματική ευγένεια και απευθύνουν προειδοποιήσεις που ακούγονται ως τελεσίγραφα στην Αθήνα.

Στις Βρυξέλλες αλλά και στο ΔΝΤ παρακολουθούν αναλυτικά και εξαντλητικά καθημερινά τον τρόπο που εξελίσσεται η προεκλογική περίοδος στην Ελλάδα, αναλύουν τις δηλώσεις αλλά και τη ρητορική των κομμάτων που διαμορφώνουν και το σκηνικό, στο οποίο οι πολίτες θα κάνουν την επιλογή τους στις 6 Μαΐου, και καταστρώνουν εναλλακτικά σενάρια.

Ο εκτροχιασμός των πολιτικών δυνάμεων σε υποσχέσεις οι οποίες είναι εξωπραγματικές, και αποτελούν επανάληψη με διαφορετικό τρόπο του «Λεφτά υπάρχουν», αποτελεί την πρώτη πηγή ανησυχίας, μια και πρακτικά υπονομεύουν την εφαρμογή των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η χώρα με βάση το Μνημόνιο.

Το ζητούμενο είναι η ύπαρξη και μετά τις 6 Μαΐου σταθερού κυβερνητικού σχήματος. Αναλύοντας τα δημοσκοπικά ευρήματα θεωρείται μάλλον απομακρυσμένο το ενδεχόμενο της υπερίσχυσης των «περιθωριακών κομμάτων», όπως έσπευσε προβοκατόρικα να τα χαρακτηρίσει η ίδια η κ. Λαγκάρντ, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά δημιουργεί επανάπαυση.

Η ενίσχυση «περιθωριακών» πολιτικών σχηματισμών, που υπόσχονται εύκολες λύσεις, αποτελεί τον μεγάλο κίνδυνο για τους Ευρωπαίους εταίρους, καθώς εκτιμάται ότι έτσι πέφτει λάδι στη φωτιά της δικαιολογημένης οργής των πολιτών.

Το ενδεχόμενο ακυβερνησίας και προσφυγής και πάλι σε διαδοχικές εκλογές αποτελεί ένα από τα καταστροφικά σενάρια που εξετάζονται σε Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, και τότε θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η άμεση και σκληρή αντίδραση από τους δανειστές, που θα επισείσουν τον (ορατό πια) κίνδυνο άτακτης χρεοκοπίας.

Πριμ από το Μπαρόζο

Σε μια προσπάθεια ενίσχυσης των «φιλοευρωπαϊκών» δυνάμεων θα υπάρξει την επόμενη εβδομάδα η ανακοίνωση αναπτυξιακού πακέτου από τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ε. Μπαρόζο, καθώς και οι Ευρωπαίοι κατανοούν το μέγεθος του προβλήματος και των αντιδράσεων που θα έχει να αντιμετωπίσει μια νέα κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να υλοποιήσει τα νέα μέτρα αξίας 11 δισ. ευρώ την επόμενη διετία.

Μοντέλο Μόντι

Τα μηνύματα των τελευταίων δέκα ημερών στη χώρα μας είναι πολλά και συνεχή: Ο επενδυτικός οίκος Nomura από τις αρχές Απριλίου ενώ χαρακτήρισε ιδανική την κυβέρ­νηση Παπαδήμου σε θεωρητικό επίπεδο, επεσή-μανε ότι πρακτικά δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στο τεχνοκρατικό μοντέλο της κυβέρνησης Μόντι, καθώς η «κυβερνητική πλειοψηφία δεν ήταν ούτε ισχυρή ούτε ομογενοποιη-μένη για να μπορέσει να στηρίξει αυτή τη μεγάλη προσπάθεια». Αυτή η διαπίστωση δείχνει και τον προβληματισμό για την επόμενη ημέρα.

Ένταση επικρατεί από το μεσημέρι σε περίχωρα των Σκοπίων, από τα οποία κατάγονταν πέντε άτομα τα οποία δολοφονήθηκαν χθες το βράδυ κοντά σε τεχνητή λίμνη στην περιοχή Σμίλκοβτσι.

•Ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας καταφθάνουν απ΄όλη τη χώρα στην πρωτεύουσα για την καταστολή των διαδηλώσεων (φωτογ.14/4/2012)

Οι κάτοικοι των περιχώρων αυτών διαδηλώνουν από το μεσημέρι ζητώντας από τις διωκτικές αρχές να εξιχνιάσουν το περιστατικό και να εντοπίσουν και να συλλάβουν τους δράστες.

Οι διαδηλωτές απέκλεισαν δρόμους, ενώ προκλήθηκαν υλικές ζημιές σε δύο αστικά λεωφορεία και τρία αυτοκίνητα.

Ο πρόεδρος των Σκοπίων, Γκιόργκι Ιβάνοφ εξέφρασε τα συλλυπητήρια του προς τις οικογένειες των νεκρών και καταδίκασε την <<αποτρόπαιη δολοφονική πράξη>>.

<<Ζητώ και αναμένω από τα αρμόδια όργανα να εξιχνιάσουν το περιστατικό και παράλληλα απευθύνω έκκληση προς όλους για αυτοσυγκράτηση>>, ανέφερε ακόμη ο Γκ.Ιβάνοφ σε δήλωση του.

Η υπουργός Εσωτερικών των Σκοπίων, Γκορντάνα Γιανκούλοφσκα, δήλωσε ότι η αστυνομία συνεχίζει εντατικά τις έρευνες για το περιστατικό και ότι έχει πάρει καταθέσεις από τριάντα άτομα.

Παράλληλα απηύθυνε έκκληση να ηρεμήσουν τα πνεύματα και ζήτησε από τα μέσα ενημέρωσης να αποφεύγουν εικασίες σχετικά με την υπόθεση, οι οποίες μπορούν να υπονομεύσουν, όπως είπε, τις διεθνοτικές σχέσεις στη χώρα. Πρόσθεσε ότι η αστυνομία έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποτραπεί περαιτέρω όξυνση της κατάστασης.

Βρέθηκαν πυροβολημένοι σε λίμνη

Αρχικά ορισμένα ΜΜΕ των Σκοπίων προέβαλαν εκτιμήσεις κάποιων κατοίκων της περιοχής όπου σημειώθηκε το περιστατικό, ότι οι δράστες είναι Αλβανοί. Ωστόσο λίγο αργότερα τα ίδια ΜΜΕ απέσυραν τις αναφορές αυτές.

Τη δολοφονία των πέντε ανθρώπων καταδίκασαν επίσης ο αρχηγός του συγκυβερνώντος αλβανικού κόμματος DUI Αλί Αχμέτι, ο επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας της ΕΕ στην ΠΓΔΜ Αίβο Οράβ και ο πρέσβης των ΗΠΑ στη χώρα Πολ Γουόλερς.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για τα αίτια της δολοφονίας αυτής και για το ποιοι μπορεί να είναι οι δράστες.

Το μόνο που έχει γίνει γνωστό είναι ότι οι σοροί των θυμάτων βρέθηκαν από ψαράδες στην τεχνητή λίμνη της περιοχής Σμίλκοβτσι, η οποία απέχει περίπου 15 χλμ.από τα Σκόπια.

Τέσσερα από τα θύματα ήταν ηλικίας περίπου 20 ετών και είχαν πάει στη λίμνη για ψάρεμα. Οι σοροί τους έφεραν τραύματα από πυροβόλο όπλο, ενώ στο σημείο βρέθηκαν και κάλυκες από σφαίρες.Οι τέσσερις νεαροί ήταν από το χωριό Ραντίσανι, κοντά στην τεχνητή λίμνη.

Το πέμπτο θύμα ήταν ηλικίας 45 ετών και είχε πάει στη λίμνη επίσης για ψάρεμα και ήταν από ένα άλλο γειτονικό χωριό. Εικάζεται ότι βρισκόταν κοντά στον σημείο του εγκλήματος και οι δράστες τον δολοφόνησαν για να μην υπάρξει αυτόπτης μάρτυρας.

Ογδόντα εννέα εταιρείες έχουν επιδείξει μέχρι στιγμής ενδιαφέρον και αγόρασαν σεισμογραφικά δεδομένα για έρευνες προς εντοπισμό υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, στο πλαίσιο του δεύτερου γύρου αδειοδότησης, που περιλαμβάνει 12 οικόπεδα. Αυτό δήλωσε στο ΡΙΚ ο υπουργός Εμπορίου Νεοκλής Συλικιώτης, επισημαίνοντας ότι η Κύπρος έχει δεσμευτεί για ανοικτή διαδικασία προσφορών, στις 11 Μαΐου.

Ο υπουργός Εμπορίου τόνισε ότι η δέσμευση αυτή προσδίδει κύρος στη διαδικασία και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο κ. Συλικιώτης είπε επίσης ότι η Δανία, που προεδρεύει αυτό το εξάμηνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μελετήσει κανονισμούς χρηματοδότησης για θέματα υποδομών και μεταφοράς φυσικού αερίου, στο προσεχές άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας.

Σημείωσε ότι η διαδικασία ολοκλήρωσης των προγραμμάτων χρηματοδότησης θα βρίσκεται σε εξέλιξη επί κυπριακής προεδρίας, που αρχίζει τον Ιούλιο.

Στο μεταξύ θέματα ενέργειας θα βρίσκονται στο επίκεντρο των επαφών που θα έχει στη Λευκωσία ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος φθάνει στην Κύπρο την Δευτέρα του Πάσχα.

Στο πλαίσιο της τριήμερης επίσημης επίσκεψής του, ο κ. Λίμπερμαν θα γίνει δεκτός από τον πρόεδρο Χριστόφια και θα έχει συνομιλίες με την υπουργό Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή.

Θα συναντηθεί επίσης με τον υπουργό Εμπορίου Νεοκλή Συλικιώτη, ο οποίος δήλωσε ότι στο διάλογο μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ εντάσσεται και το θέμα της συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

Για το ίδιο θέμα, αναμένεται και ο κ. Συλικιώτης να ταξιδέψει προσεχώς στο Τελ Αβίβ.

Στη διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο, ο Αβιγκντορ Λίμπερμαν θα συναντηθεί επίσης με τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ Αναστασιάδη.


Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πλέον καλά τι πρεσβεύουν μνημονιακά και αντιμνημονιακά κόμματα, αυτός θα αποφασίσει και ο ίδιος θα υποστεί τις συνέπειες της απόφασής του

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Το Πάσχα έρχεται δίχως Ανάσταση για τους Ελληνες τα τελευταία χρόνια: 2010, 2011, 2012... Αντιθέτως, ο λαός μας σταυρώνεται και ξανασταυρώνεται σε μια ατέλειωτη πορεία προς έναν όλο και πιο κακοτράχαλο Γολογθά, ζώντας μια Μεγάλη Παρασκευή που δεν δείχνει να έχει τέλος. Φέτος όμως η κατάσταση έχει μια σοβαρή ιδιομορφία. Ο ελληνικός λαός θα ερωτηθεί μέσω των πρόωρων βουλευτικών εκλογών αν θέλει να συνεχίσει να σηκώνει τον σταυρό του Μνημονίου. Οτιδήποτε και αν ψηφίσει με οποιοδήποτε κριτήριο, θα δώσει παράλληλα και υποχρεωτικά απάντηση και στο ερώτημα αυτό. Τα δικά μας πάθη δεν προβλέπουν ρόλο Πόντιου Πιλάτου. Το μαρτύριο των Ελλήνων είναι δημοκρατικό. Εχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν αν θέλουν να συνεχίσουν να το υφίστανται.

Ο λαός θα μιλήσει και θα διαμορφώσει καθοριστικά το πολιτικό τοπίο για τα επόμενα χρόνια. Αν εγκρίνει τη συνέχιση της ασκούμενης πολιτικής υπερψηφίζοντας τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και τους δώσει εντολή να συνεχίσουν τη συγκυβέρνηση με τη Δεξιά αυτή τη φορά σε πρώτο ρόλο, δεν θα έχει φυσικά δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τις συνέπειες.

Αν απορρίψει την πολιτική αυτή δίνοντας υψηλότερο ποσοστό σε πάσης φύσεως αντιμνημονιακά κόμματα, οφείλει να ετοιμαστεί για τη σκληρή αναμέτρηση με τη Γερμανία, την ΕΕ και το ΔΝΤ που βεβαίως καθόλου δεν πρόκειται να ενθουσιαστούν από την ανατροπή της γραμμής που επέβαλαν στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου, με τη συναίνεση φυσικά των κυβερνήσεων αυτών. Εύκολος δρόμος δεν υπάρχει. Είτε μαρτυρική πορεία ζόφου άγνωστης διάρκειας είτε σκληρός πόλεμος μέχρις εσχάτων αβέβαιης έκβασης. Χορός στα ροδοπέταλα δεν είναι καμία από τις δύο επιλογές που έχει το εκλογικό σώμα.

Θεμελιώδης διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά, έστω και υπό το κράτος τεχνητών ή πραγματικών εκβιαστικών διλημμάτων, η επιλογή θα ανήκει εν πολλοίς στον ελληνικό λαό. Αυτός θα αποφασίσει, αυτός θα υποστεί και τις συνέπειες της απόφασής του. Μέχρι τώρα ισχυρίζεται δικαίως ότι εξαπατήθηκε το φθινόπωρο του 2009 από τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος άλλα υποσχέθηκε και τα εντελώς αντίθετα έκανε. Τώρα όμως οι πάντες γνωρίζουν και τι είναι το Μνημόνιο και τι συνέπειες έχει στη ζωή τους.

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ δεν κρύβουν τίποτα αυτή τη φορά. Τάσσονται αναφανδόν υπέρ του Μνημονίου και συγκυβέρνησαν πάνω στη βάση αυτή επί πέντε μήνες, επιδεικνύοντας εμπράκτως τι προτίθενται να κάνουν σε ακόμη σκληρότερη εκδοχή, αν επανεκλεγούν για να συγκυβερνήσουν πάλι. Υποστηρίζουν ότι η άσκηση αυτής της πολιτικής είναι μονόδρομος. Δεν έχει σημασία αν αυτό είναι σωστό ή λάθος. Σημασία έχει ότι όποιος υπερψηφίζει τα δύο κυβερνητικά κόμματα αποδέχεται τον ισχυρισμό τους και τους δίνει εντολή να συνεχίσουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.

Την επομένη των εκλογών τίποτα σε πολιτικό επίπεδο δεν θα είναι ίδιο όπως πριν από τις 6 Μαΐου. Αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποσπάσουν τη λαϊκή πλειοψηφία, οι Ελληνες θα έχουν αποδεχτεί τη νέα θέση στον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων που τους υπαγορεύουν το Βερολίνο, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Αν τα αντιμνημονιακά κόμματα συγκεντρώσουν πάνω από το 50% των ψήφων, τότε δεν θα ανατραπεί μόνο η πολιτική του Μνημονίου. Θα έχει ταυτόχρονα καταλυθεί το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης υποχρεωτικά, αφού το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που αθροιστικά επί 35 χρόνια έπαιρναν μαζί ποσοστό 80% ή και περισσότερο, θα έχουν μετατραπεί από κοινού σε μειοψηφία μέσα στον λαό.

Επικίνδυνη κατάσταση θα προξενήσει ενδεχόμενη λίγο - πολύ ισοδυναμία σε ψήφους των δύο στρατοπέδων. Κάτι τέτοιο θα βαθύνει ανειρήνευτα τον διχασμό της ελληνικής κοινωνίας, ο οποίος ήδη υφίσταται. Το ζήτημα δεν είναι ο μέσω τεχνασμάτων του εκλογικού νόμου σχηματισμός όπως όπως μιας κυβέρνησης που θα προωθήσει την πολιτική του Μνημονίου, αλλά η απόσπαση λαϊκής πλειοψηφίας υπέρ της πολιτικής αυτής. Χωρίς τη συναίνεση του λαού, οι συγκρούσεις ενδέχεται να οξυνθούν υπέρμετρα. Εν αναμονή της ετυμηγορίας, λοιπόν.

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
Γράφει ο Μάκης Δεληπέτρος

Όταν ήμουν πιτσιρικάς, γινόταν τον Μάη το πανηγύρι της Νέας Φιλαδέλφειας….

Υπήρχε ο περιβόητος «Γορίλλας» που δήθεν μάνιαζε, τάσπαζε όλα ξαφνικά και «έκλεινε το τσαρδί», υπήρχε η αρκούδα που της λέγανε να μας δείξει «πως φιλάει η Βουγιουκλάκη», υπήρχαν φυσικά και η πασίγνωστη τότε «ασώματος κεφαλή» και η «γυναίκα με τα γένια».

Και από κοντά πωλητές σάμαλι και κορνέδων…

ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ…

…θυμήθηκα το πανηγύρι αυτό-ήταν ό,τι πιο παρακμιακό, γελοίο και αξιολύπητο μαζί, από όλα τα «ψυχαγωγικά θεάματα» της εποχής.

Σήμερα έχουμε μια πολύπλευρη, (το παραδέχονται πια στην Ευρώπη, γιατί εδώ γεμίσαμε… κόμματα- Διπλαράκηδες που θα μας σώσουν από μόνοι τους) Διεθνή Οικονομική, Κοινωνική, Πολιτική Κρίση, με αφάνταστες προεκτάσεις σε τάξεις, στρώματα, οικογένειες, πρόσωπα.

Και θα μας σώσουν ποιοι; Κάτι «ανακυκλωμένοι» του ΄80, ολίγον χουντικοί, ολίγον αριστεριστές, ολίγον νεοφιλελεύθεροι, ολίγον Τροτσκιστές, με ολίγη από ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. ή ΛΑΟΣ πλαισιωμένοι από τις ανάλογες… σεπτές μορφές που κατέφυγαν σε Δημοκρατική Αριστερά κ.α. κόμματα.

Πρόκειται για το πιο μεγάλο μεταπολιτευτικό πανηγύρι: καλλίγραμμες καλλονές θα μας βγάλουν από το Οικονομικό αδιέξοδο με τις γνώσεις τους, δημοσιογραφούλες μεστές από εμπειρίες θα μας ταρακουνήσουν πολιτικά, γερο-ξεκούτηδες πρώην αριστεροί μεταμφιεσμένοι σε «πολιτικούς παράγοντες» θα εξασφαλίζουν την χρηστή διοίκηση μαζί με ηθοποιές, απόγονους ηρώων κάθε μετά και προ-πολεμικής εποχής ενώ λαμπρά λαμόγια της Επαρχίας θα εγκαταλείψουν για λίγο τις εξόδους στα απανταχού Stork και Black Cat για να εξωραΐσουν το …ξεπεσμένο πολιτικό μας τοπίο.

ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΕΝΔΕΙΑ…

…και ενώ βλέπουν οι Έλληνες Ταγοί του συστήματος ότι τα πάντα καταρρέουν, αντί να προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια να περιμαζέψουν πέντε- δέκα σοβαρούς ανθρώπους, ρίχτηκαν στην μάχη των εκλογών του τζερτζελέ:

Πρώην στάρλετ, γοητευτικές γιατρίνες, ποδοσφαιριστές που κάποιον αιώνα έπαιξαν και καλή μπάλα, ξεδοντιάρηδες-μια ζωή λιμάρηδες δημοσιογράφοι, δικηγόροι της συμφοράς, γριούλες και γέροντες… απομεινάρια παλαιών κομματικών δυναστειών, σχημάτισαν μια στρατιά υποψηφίων τύπου «Αυλής των Θαυμάτων».

Και από κοντά οι «συνήθεις σωτήρες» που αφού μας έφεραν σε αυτό το χάλι, τώρα υπόσχονται να μας σώσουν με τις γνώσεις και την πείρα τους…

ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΠΟΛΥ: ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΤΡΑΝΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΤΑΧΕΩΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΑΥΤΟ ΤΟ… ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ!

Δεν ξέρω αν η Βουλή που θα εκλεγεί θα βαστήξει 20 μέρες, δύο μήνες, θα βγάλει το καλοκαίρι ή το πολύ τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

Είναι σίγουρο όμως, το δείχνουν τα πράγματα, πως αυτοί που θα εκλεγούν δεν θα προλάβουν να ξαναφορέσουν κοντομάνικο στη νέα θητεία τους.

Και είναι κρίμα –από μια πλευρά: ξέρουμε ότι θα είναι αδύνατον ένα σωρό τύποι με συμπεριφορά μπουλουκιού της πολιτικής, ένας περιφερόμενος θίασος μονίμως πολιτευομένων και νεαρές ή όψιμες θεραπαινίδες της ας, πούμε, πολιτικής τέχνης, να προχωρήσουν σε… ανάπτυξη, οικονομικά πλάνα ή πολύπλοκους χειρισμούς εθνικής σημασίας.

Αλλά «κηδεία» χωρίς γέλιο δεν γίνεται και «γάμος» δίχως δάκρυα, το ξέρουμε όλοι μας…

Με βάση τις υποψηφιότητες, το τι απίστευτο λέγεται, την γνώση των υποψηφίων-ατραξιόν που υπόσχονται τα πιο αδύνατα, παράδοξα και αντιφατικά πράγματα, είναι σίγουρο ότι θα ζήσουμε την πτώση των «Βερσαλλιών» της Μεταπολίτευσης, χωρίς ψωμί και χωρίς φυσικά παντεσπάνι…

Όσοι δεν έχετε δει το «Ανατολικά της Ιάβας» να το δείτε: το ηφαίστειο είναι έτοιμο να εκραγεί-και αυτοί τον χαβά τους…
Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

H καθεστώσα (πολιτική και οικονομική) Ολιγαρχία που έχει καταλύσει τη Δημοκρατία μας και μας κυβερνά τα τελευταία χρόνια, οδηγώντας μας στην αιχμαλωσία του Μνημονίου, κατάφερε (με την επιστημονικά μελετημένη, άκρως εντατική και εξευτελιστικά χυδαία προπαγάνδα της) να αποπροσανατολίσει το διακύβευμα των εκλογών και να αφήσει, έτσι, μετέωρη τη λαϊκή απαίτηση για ένα πατόκορφο ξήλωμα αυτής της εγκληματικής Ολιγαρχίας με μία Συντακτική Εθνοσυνέλευση που θα έφερνε ένα νέο Σύνταγμα, οξυγονωμένο με μεγάλη δόση Άμεσης Δημοκρατίας.
Έτσι, το περισσότερο που μπορούμε (εμείς οι ανένταχτοι στα κομματικά τσιφλίκια) να ελπίζουμε και να ζητούμε, είναι μία ανατροπή της προδιαγεγραμμένης πορείας της αιχμαλωσίας μας και της παράδοσής μας στις κατοχικές δυνάμεις και στα εδώ τσιράκια τους, που προελαύνουν και καταλαμβάνουν ένα-ένα τα οχυρά της ζωής μας, ανεμίζοντας το φλάμπουρο του Μνημονίου, μαζί με τα σημαιάκια της Νού Δού και του ΠαΣοΚ.

Κάτι τέτοιο, αν μπορέσει να επιτευχθεί, δεν θα είναι μικρό πράγμα. Τουναντίον, μπορεί να αποτελέσει το πρώτο σκαλί για να μπορέσουμε να πηδήξουμε “μέσα στη παράγκα, για να τη γκρεμίσουμε”....

Αλλά, ας δούμε ποια είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την πραγματικότητα, στη σημερινή συγκυρία, τρεις εβδομάδες προ των εκλογών:

1. Ο εκλογικός νόμος χαρίζει στο πρώτο κόμμα (χωρίς άλλη προϋπόθεση) δώρο 50 εδρών .

2. Η ΝΔ (κόμμα που έχει δεσμευτεί στην Ευρωπαϊκή ηγεσία για τη συνέχιση του Μνημονίου) προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 16-19% και δείχνει ότι θα είναι το πρώτο κόμμα, ενώ το Πα.Σο.Κ (ο σημαιοφόρος του Μνημονίου) δείχνει ότι θα παλαίψει για τη δεύτερη θέση με 12-14 % περίπου.

3. Η στάση της “Αριστεράς”, συνολικά, στο να μη θέλει να συσπειρώσει τις καταγραφόμενες δυνάμεις της (που όλες οι δημοσκοπήσεις τις μετρούν στο πρωτοφανές 35 – 38%) αποδεικνύει την παντελή ανυπαρξία βούλησής της να κυβερνήσει ή να ελευθερώσει την Ελληνική κοινωνία από την αιχμαλωσία της στο Μνημόνιο. Η “Αριστερά”, έχοντας (με τα παραπάνω στοιχεία) ξεπεράσει, στο σύνολό της, κάθε ιστορικό προηγούμενο σε αύξηση φίλων της, φαίνεται να έχει εξαντλήσει τα όρια υποδοχής ψηφοφόρων.

4. Λαμβάνοντας υπ' όψη τα παραπάνω δεδομένα, προβάλλει, σαν βεβαιότητα, πλέον, η συνέχιση της σημερινής (Μνημονιακής) συγκυβέρνησης ΝΔ με Πα.Σο.Κ, ίσως με τη βοήθεια και της ΔΗΜΑΡ. Αυτό είναι που θέλουν και οι επικυρίαρχοι δυνάστες μας και είναι ήδη συμφωνημένο και υπογεγραμμένο, μεταξύ όλων αυτών. Γι' αυτό, εξ άλλου, οι επικυρίαρχοι επέτρεψαν τις εκλογές ... Η κατάληψη των πρώτων θέσεων από αυτό το εγκληματικό δίδυμο, θα τους δώσει το δικαίωμα να επικαλούνται τη Δημοκρατική Αρχή της “κυρίαρχης πλειοψηφίας” ( την οποία θα καμώνονται και θα παρουσιάζουν ότι έχουν, με τον “πειραγμένο” εκλογικό Νόμο που δωρίζει 50 κίβδηλες έδρες στο πρώτο κόμμα) και, κρυπτόμενοι πίσω από αυτήν, να εξαπολύσουν πογκρόμ εξαφάνισης κάθε αντίθετης άποψης, φωνής και ανθρώπων.(Ο νόμος της “εχθροπάθειας” - του Καστανίδη - δεν ψηφίσθηκε για να γίνει ταπετσαρία τοίχου, ούτε η πρωτόγνωρη αύξηση του αριθμού και της εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων καταστολής διαδηλώσεων και η, πρωτοφανής και αντισυνταγματική, μετάκληση ξένων τέτοιων δυνάμεων, δεν έγινε για να παρελαύνουν...).

5. Η δυναμική που εμφανίζει το κόμμα του Πάνου Καμμένου, (έφθασε ήδη το 11%, μέσα σε ενάμιση μήνα από την ίδρυσή του) δείχνει ότι αποτελεί μία δύναμη ικανή να στερήσει τη ΝΔ από την πρώτη θέση, αρκεί το 1/3 των σημερινών “ψηφοφόρων” της ΝΔ να μεταπηδήσει στο κόμμα του Καμμένου. Αυτό δεν είναι καθόλου απίθανο, δεδομένου ότι ο μέσος οπαδός του κόμματος αυτού βρίσκεται πιό κοντά στην (αντι-Μνημονιακή) θέση του Καμμένου από ότι στη (Μνημονιακή) θέση της ΝΔ, μετά και την τεράστια και άθλια κωλοτούμπα που έκανε ο Σαμαράς δικαιολογώντας τη στάση του με το ίδιο επιχείρημα του ΓΑΠ (“εθνική ανάγκη”) το οποίο,τότε, χλεύαζε μαζί με όλους τους Νεοδημοκράτες.... Το 1/3 της (δημοσκοπούμενης) δύναμης της ΝΔ, είναι 6% περίπου. Αν η ΝΔ χάσει 6%, μένει με 12-13%, ενώ οι “Ανεξάρτητοι Έλληνες” του Καμμένου, πάνε στο 16-17%, ποσοστό που τους δίνει την πρώτη θέση στις εκλογές, άρα και το “δώρο” των 50 βουλευτικών εδρών, (χωρίς να υπολογίσουμε την προσχώρηση ψηφοφόρων και από άλλες πλευρές στο κόμμα αυτό).

Σημείωση: Όλα τα ποσοστά που αναφέρονται παραπάνω, κινούνται στον Μέσο Όρο όλων των δημοσκοπήσεων και εκφράζουν πρόσθεση ψήφου, χωρίς την αναγωγή τους, μετά τον υπολογισμό και των “αναποφάσιστων”.

Αυτή είναι, εν ολίγοις, η ψυχρή πραγματικότητα, αν θέλουμε να τη βλέπουμε χωρίς έγχρωμα γυαλιά, συμπάθειες, αντιπάθειες και κομματικές προκαταλήψεις.

Με άλλα λόγια, σήμερα, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΡΈΧΟΥΣΑΣ ΣΥΓΚΥΡΊΑΣ, είτε μας αρέσει, είτε όχι, υπαγορεύει: “Καμμένος ή Μνημόνιο”.

Αυτή την πραγματικότητα πρέπει να λάβουν υπ' όψη τους όλοι όσοι διατείνονται ότι το πρώτο που τους μέλλει είναι η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο.
Όλα τα άλλα, είναι φληναφήματα και αποπροσανατολιστικές φλυαρίες για να θολώνουν αυτή την απτή, ορατή και απλή πραγματικότητα, από όσους άλλα σκέφτονται και άλλα λένε.

Από τη γενική αυτή αναφορά, εξαιρείται μόνον ο Μίκης Θεοδωράκης που έδωσε, εις μάτην, όλες του τις δυνάμεις, σωματικές και νοητικές, για τη δημιουργία ενός ευρύτατου και νικηφόρου Μετώπου Αντίστασης ενάντια στις εγκληματικές δυνάμεις που μας έχουν αιχμαλωτίσει στις φυλακές του Μνημονίου.

Και, για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να πούμε ότι ο μόνος που προσήλθε σ' αυτή την πρόσκληση του ΜΘ με το πνεύμα της παραίτησης από κομματικά ταμπού και συμφέροντα, ήταν ο Πάνος Καμμένος, όπως προκύπτει από δημοσιοποιημένα κείμενα του Μίκη.
Ο καθένας μπορεί να φανταστεί ποιά θα ήταν σήμερα η κατάσταση, με ένα αντι-μνημονιακό μέτωπο ΣΥΡΙΖΑ/ΚΑΜΜΕΝΟΥ που θα είχε τις στεντώρειες πατριωτικές φωνές των Μίκη Θεοδωράκη, Μανώλη Γλέζου, Γιώργου Κασσιμάτη, να φωνάζουν γι' αυτό...

Αφού (με ευθύνη της Αριστεράς)δεν μπόρεσε ο Μίκης Θεοδωράκης, μέσα από τις εκλογές αυτές, να δώσει στη χώρα αντι-μνημονιακή ηγεσία, αυτό επιχειρείται τώρα , με πολύ μικρότερες δυνάμεις, αλλά με αξιοσημείωτη γενναιότητα, από τον Πάνο Καμμένο.

Αυτή η πραγματικότητα, υποχρεώνει όλες τις γνήσια αντι-Μνημονιακές δυνάμεις που διάσπαρτες παίρνουν μέρος στις εκλογές, (αυτές που έχουν πρώτιστο στόχο τους τη δραπέτευσή μας από την αιχμαλωσία του Μνημονίου), να συνταχθούν με τη μόνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει την προδιαγεγραμμένη (από τους επικυρίαρχούς μας) πορεία των πραγμάτων προς συνέχιση της συγκυβέρνησης ΝΔ/Πα.Σο.Κ, κάνοντας την ΕΚΠΛΗΞΗ, που θα πλήξει αναπάντεχα την προσχεδιασμένη εξέλιξη των σχεδίων κατάκτησης και υποδούλωσής μας.

Η σύνταξη αυτή, υπαγορεύεται από τους εξής τρείς λόγους:

1. Για να επιχειρήσουν, συντασσόμενες, (οι γνήσια αντι-Μνημονιακές δυνάμεις) να σπάσουν το δίδυμο της βέβαιης συγκυβέρνησης ΝΔ/Πα.Σο.Κ, δίνοντας ένα ηχηρό ράπισμα στους επικυρίαρχούς μας και ένα μήνυμα σε όλο τον κόσμο πως, οι Έλληνες δεν είναι διατεθημένοι να χάσουν, έτσι, αμαχητί, την Ελευθερία τους. Η νίκη ενός αντι-Μνημονιακού κόμματος, θα αποτελέσει λαϊκή απάντηση στο ΔΝΤ με παγκόσμια απήχηση και θα πυροδοτήσει πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις όχι μόνο στο εσωτερικό, αλλά και διεθνείς.

2. Προκειμένου να αποτελέσουν, (οι γνήσια αντι-Μνημονιακές δυνάμεις)μέσα στο κόμμα αυτό στηρίγματα που, αφ' ενός θα αποτρέψουν την (πιθανή) διολίσθηση του κόμματος σε θέσεις “Μνημονιακές” και συγχωρητικές για τους ενόχους του εγκλήματος της φτωχοποίησης της Ελληνικής κοινωνίας και αφ' ετέρου θα δουλέψουν και θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη συγκρότηση της απαιτούμενης Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης που θα φέρει το ποθούμενο Σύνταγμα, ώστε να ξηλωθεί οριστικά και αμετάκλητα η οικογενειοκρατούμενη Ολιγαρχία που μας κυβερνά και διαιωνίζει την Εξάρτησή μας από έξωθεν επίβουλες δυνάμεις .

3. Ο τελευταίος λόγος που επιβάλλει τη σύνταξη των γνήσια αντι-Μνημονιακών δυνάμεων με τους “Ανεξάρτητους Έλληνες” του Πάνου Καμμένου, ώστε να βγουν πρώτο κόμμα, είναι, ίσως, και ο σπουδαιότερος όλων: Η “επόμενη μέρα” των εκλογών αυτών, δεν αποκλείεται να πυροδοτήσει δραματικές εξελίξεις στο εσωτερικό, καθώς η αδυναμία του τέρατος (της καταστροφικής και εγκληματικής κομματοτρεφόμενης Ολιγαρχίας) να διατηρήσει την κυβέρνηση της χώρας, θα το οδηγήσει (πιθανώς) σε σκοτεινές ατραπούς για την παρακράτηση της Εξουσίας, πάσει θυσία και με κάθε τρόπο. Η κατάκτηση της πρώτης θέσης στις εκλογές αυτές, δίνει εξαιρετικά προνόμια αποτελεσματικής παρέμβασης στις οποιεσδήποτε εξελίξεις, θεμιτές ή αθέμιτες, στο πρώτο κόμμα που καθίσταται κυρίαρχος των εξελίξεων.

Αυτοί οι τρεις σπουδαίοι λόγοι, επιβάλλουν να επιχειρηθεί με κάθε δύναμη η κατάκτηση της πρώτης θέσης από τους διευρυμένους από όλες τις αντι-Μνημονιακές δυνάμεις “Ανεξάρτητους Έλληνες” του Πάνου Καμμένου, του μόνου που έδωσε απτά δείγματα πατριωτισμού, ανιδιοτέλειας, αποφασιστικότητας και γενναιότητας, για την υπεράσπιση των αδιαπραγμάτευτων που οι άλλοι, όχι μόνο διαπραγματεύτηκαν, αλλά παρέδωσαν, αμαχητί, σε ξένες δυνάμεις. Και του μόνου που πέταξε το κομματικό του καπίστρι, για να υπηρετήσει το πραγματικό του καθήκον.

Και, ας μη μας διαφεύγει ότι, η κάθε “προηγούμενη μέρα” διαμορφώνει και προδιαγράφει την “επόμενη μέρα” της.

Ας φροντίσουμε, λοιπόν, (σαν ψηφοφόροι) για την “επόμενη μέρα” (των εκλογών) ώστε να μας φέρει πιό κοντά στην απόδρασή μας από την αιχμαλωσία μας στο Μνημόνιο και στις δυνάμεις που, αρχικά, δημιούργησαν μεθοδικά όλες τις προϋποθέσεις για να το φορτωθούμε και, τελικά, μας το φόρεσαν στο λαιμό, σαν βρόγχο που στραγγαλίζει την Εθνική Κυριαρχία και Ανεξαρτησία μας και πνίγει την Ελευθερία μας.
Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας, αλλά ο ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, (που καταργήθηκε στην πράξη στην Αγγλία τη Γερμανία και αλλού), δημιουργεί σχέσεις Κράτους-Πολίτη, οι οποίες δεν είναι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά ίσως θα πρέπει να εκτιμηθούν, τελικά, και σαν εντυπωσιακά κοινωνικό-ψυχοπαθολογικές.

Αναμφισβήτητα, η Κυβέρνηση από ΕΝΑ Κόμμα πλειοψηφίας αποτελεί πλέον «ασθένεια» σε πολλές δημοκρατικές κοινωνίες καθώς η αλαζονεία, οι υπερβολές, η αυξανόμενη κατάχρηση εξουσίας, η αδιαφάνεια και η διογκούμενη διαφθορά μορφοποιούν το λογικό ερώτημα: τα πολιτικά κόμματα όπως τα γνωρίζουμε θα συνεχίσουν να υπάρχουν;

Κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δεν υπάρχουν εφόσον δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα. Εάν, όμως, ερωτηθούν οι πολίτες να προσδιορίσουν τις πιθανές πηγές για μια ατέλειωτη σειρά κοινωνικών, οικονομικών ή πολιτιστικών προβλημάτων, θα απαντήσουν, στα σίγουρα, ότι για ΟΛΑ φταίνε τα Κόμματα και αυτοί που τα διοικούν με ιδιοκτησιακή νοοτροπία.

Και φταίει ακόμη περισσότερο, κατά κανόνα, ο ΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, που επιτρέπει στο ΕΝΑ Κόμμα εξουσίας να κυριαρχήσει αδιαφορώντας για τα επόμενα 4 χρόνια για την κριτική που του ασκεί η μείζων ή η ελάσσων αντιπολίτευση ακόμα και όταν η κριτική εμπεριέχει απόψεις ευεργετικές για το κοινωνικό σύνολο!

Προσωπικά ΔΕΝ θεωρώ τα Κόμματα υπεύθυνα για το μπάχαλο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην υφήλιο. Τα Κόμματα δομικά και λειτουργικά υπόκεινται σε ανελέητες ενδοκομματικές «ιδεολογικές» συγκρούσεις, διαμάχες για την κατάληψη της εξουσίας και αιώνια αντιπαλότητα ομάδων (κάποιοι προτιμούν τον όρο «συμμοριών»), που συνθέτουν τις ανώτατες βαθμίδες της δομής τους.

Οι πλατιές λαϊκές μάζες «αυτό-ικανοποιούνται» με την βιωματική είσπραξη του συναισθήματος ότι «εμείς εδώ ανήκουμε» και το δικό μας Κόμμα έχει τον έλεγχο της διακυβέρνησης της χώρας ή πλησιάζει η στιγμή που θα κυβερνήσει!...

Ως Έλληνα πολίτη και ως ακαδημαϊκό δάσκαλο, ποτέ δεν με προβλημάτισε και δεν με βασάνισε η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων, όσο με ταλάνισαν και συνεχίζουν να με ταλανίζουν οι ανεκδιήγητες σχέσεις Κράτους – Πολίτη (όταν η Κυβέρνηση ελέγχεται απόλυτα από το ΕΝΑ αποκλειστικά κόμμα εξουσίας που δημιουργεί ο δικομματισμός του Πράσινου-Μπλε).

Έτσι, τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονται στο να θεωρούν το Κράτος σαν "καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και ψυχρό αφεντικό" ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές στο να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος σαν «τον καλό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, σαν μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό μας Κόμμα για να αρμεχτεί από τα... δικά μας παιδιά!»

Με άλλα λόγια, γενιά μετά από γενιά, οι νέο-Έλληνες αναπτύσσουμε τη σχιζοειδή συμπεριφορά, σαδομαζοχιστικών τάσεων, όπου περιμένουμε να ευνοηθούμε από το Κράτος που κατηγορούμε απροκάλυπτα και αντιμετωπίζουμε όχι μόνο με καχυποψία αλλά συχνά και με εμφανή συμπτώματα παράνοιας!...

Μία επιστημονική αξιολόγηση αυτής της ψυχοκοινωνικής κατάστασης, πέρα από τις ανόητες δήθεν «αιτιολογίες» της Τουρκοκρατίας, των «ξένων δακτύλων» και της αρνητικής επιβάρυνσης του εθνικού μας DNA, μας προσφέρει η θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» ή της «νοηματικής αντινομίας», που εξηγεί ότι ένα άτομο ή μια ολάκερη ομάδα μπορεί να διατηρεί συνειδητά τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία, και να συμπεριφέρεται επηρεαζόμενο από αυτά, επειδή οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα, εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, πραγματικές ή συμβολικές.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου που μόλις προκηρύχτηκαν, η θεωρία της «νοηματικής αντινομίας» είναι εκείνη που θα βοηθήσει τους ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ οπαδούς-ψηφοφόρους των ΔΥΟ Κομμάτων Εξουσίας να επιβεβαιώσουν την διαιώνισή τους…

Βέβαια οι δημοσκοπήσεις διαβλέπουν μια ΠΑΤΑΓΩΔΗ πτώση και πρωτόγνωρη συρρίκνωση των ποσοστών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ποτ, εάν επιβεβαιωθεί στις 6 Μαΐου, θα απαλλάξει εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες από την καθιερωμένη επί 38 χρόνια ανάγκη να γίνουν και πάλι ΚΟΨΟΧΕΡΗΔΕΣ αραδιάζοντας ατέλειωτα αρνητικά σχόλια για ηγεσίες, παρατρεχάμενους, αλαζονεία Υπουργών και αναλγησία των διορισμένων μανδαρίνων!

Μέχρι και τον Οκτώβρη του 2009 είναι πασιφανές, ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (παρακάμπτοντας το γνωστό άσμα που διατείνεται ότι «ο τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει») αποδείκνυαν με την συμπεριφορά τους ως πιο εύστοχα τα γνωμικά τύπου «τραβάτε με και ας κλαίω» και «σφάξε με αγά μου, (συγνώμη εν ενεργεία ή εν δυνάμει Πρωθυπουργέ και Υπουργέ μου), να αγιάσω», καθώς έτσι ελπίζανε ότι με τα εκλογικά αποτελέσματα θα διασφάλιζαν για τους εαυτούς τους και τα τέκνα τους «προνόμια» Κρατικών παροχών!...

Οι πρώτες εκλογές μετά την έλευση της τρόικα, το σχίσμα ανάμεσα σε «Μνημονιακούς» και «Αντιμνημονιακούς», οι υπογραφές στα «κατάπτυστα μνημόνια» σηματοδοτούν 38 χρόνια από την πτώση της χούντας ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από τον ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ και πολυκομματική Βουλή. Εκτός εάν, εθισμένοι τόσα χρόνια στην ασθένεια του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ, οι Έλληνες δώσουμε και πάλι το δικαίωμα σε Μπλε και Πράσινους να μας ΣΩΣΟΥΝ με… ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

Σήμερα μεγάλο Σάββατο, ημέρα της Ανάστασης του Ιησού, στέλνω από το blog ΕΥΧΕΣ για Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!...

Οψόμεθα στις 6 Μαΐου…
Γράφει η Βασιλική Σιούτη

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει περάσει από όλες σχεδόν τις υψηλές θέσεις διακυβέρνησης τα τελευταία είκοσι χρόνια, πλην αυτής του πρωθυπουργού που του έλαχε να διεκδικήσει τώρα που η χώρα πεθαίνει. Το βασικό πολιτικό μειονέκτημα του, όμως, είναι ότι έχει συνδέσει το όνομά του με όλες τις πληγές της σημερινής Ελλάδας: Με την εκτίναξη του χρέους (θυμίζουμε την σπατάλη των Ολυμπιακών Αγώνων για την οποία έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης, ως αρμόδιος υπουργός την κρίσιμη περίοδο), με τη διαπλοκή (υπήρξε πάντα ο αγαπημένος των ισχυρών ΜΜ”Ε” και νομοθέτησε για αυτή, αφήνοντας την ουσιαστικά ανεξέλεγκτη) και την ατιμωρησία των πολιτικών (δημιουργός του περιβόητου νόμου περί -μη- ευθύνης υπουργών). Και φυσικά, εσχάτως, με το δεύτερο μνημόνιο και τη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.

Την περασμένη εβδομάδα ζήτησε να σταματήσει η κριτική για το παρελθόν. Λογικό, αφού έχει κυβερνήσει τόσα πολλά χρόνια τη χώρα από τόσες υπουργικές θέσεις. Ο Β. Βενιζέλος προσγειώθηκε στο ΠΑΣΟΚ το βρώμικο ’89 και έγινε πρώτη φορά βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης το 1993. Στη συνέχεια διατέλεσε υφυπουργός Προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργός Τύπου και ΜΜΕ, υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, υπουργός Δικαιοσύνης, υπουργός Πολιτισμού, υπουργός Ανάπτυξης, υπουργός Εθνικής Άμυνας και υπουργός Οικονομικών. Όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού, κάποιοι συγγραφείς τον αποκαλούσαν «υπουργό Πολιτισμού Θεσσαλονίκης», γιατί ευνοούσε σκανδαλωδώς την εκλογική του περιφέρεια, ενισχύοντας προκλητικά τους θεσμούς και τους συλλόγους της περιοχής που τον ενδιέφεραν.

Ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, μάλιστα, έχει γράψει το -αποκαλυπτικό για τα πολιτικο-πολιτιστικά παρασκήνια βιβλίο “Τιμής Ένεκεν“, όπου στο πρόσωπο του κεντρικού ήρωα Βασίλη Διαμαντάκου «φωτογραφίζεται» ο Β. Βενιζέλος. Τότε δήλωνε περήφανος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, καθώς ήταν αρμόδιος για το συντονισμό της προετοιμασίας τους και για την πολυδάπανη Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Το τελευταίο μεγάλο πάρτι για το οποίο (μεταξύ άλλων) καλείται τώρα η κοινωνία να πληρώσει το λογαριασμό.

Το έργο όμως με το οποίο έχει συνδέσει το όνομά του περισσότερα απ’ όλα, είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος και του περιβόητου άρθρου 86 (του νόμου περί ευθύνης υπουργών), του οποίου υπήρξε εισηγητής. Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά υπουργών για αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Με το νόμο 3126/2003 περί ευθύνης υπουργών ο Ε. Βενιζέλος απέδειξε πώς ο μύθος της δήθεν νομικής αυθεντίας μπορεί να τεθεί στην υπηρεσία μιας «βιομηχανίας» διασφάλισης του ακαταδίωκτου υπουργών αλλά και συνεργατών τους. Η βασική«συνεισφορά» του νόμου στο ακαταδίωκτο εντοπίζεται στη συντομότατη παραγραφή που επιφυλάσσει υπέρ των υπουργών για πλημμελήματα και κακουργήματα που τυχόν τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως και υπέρ τυχόν συμμετοχών τους.

Κόντρα σε δυο από τις βασικότερες αρχές του συντάγματος, αυτές της ισότητας και της αναλογικότητας, ο Βενιζέλος θέσπισε με το άρθρο 3 μία πρωτοφανή διάταξη, βάσει της οποίας αδικήματα που τέλεσε υπουργός και συμμέτοχοί του παραγράφονται «με το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης», δηλαδή σε χρονικό διάστημα ακόμα και δύο ετών.

Κραυγαλέες περιπτώσεις βαρυτάτων κακουργημάτων που αφορούν υπουργούς και συμμετόχους τους μένουν απολύτως ατιμώρητες. Όπως όλοι γνωρίζουν, τα σημαντικά σκάνδαλα περιελάμβαναν τη συμμετοχή και μιας σειράς στελεχών του κρατικού και ιδωτικού τομέα που προφανώς έπρεπε να απολαμβάνουν διασφαλίσεων, προκειμένου να συμμετέχουν ανεμπόδιστα στις παράνομες ενέργειες. Ο νόμος Βενιζέλου περί ευθύνης υπουργών κλείνει σε όλους αυτούς λοιπόν το μάτι, δίδοντας προκλητικές δυνατότητες αποφυγής των συνεπειών του νόμου που ισχύουν για όλους τους άλλους πολίτες αν διέπρατταν τα ίδια πλημμελήματα ή κακουργήματα. Όλα αυτά δια χειρός Ε. Βενιζέλου.

Υπάρχει, επίσης, η νομοθεσία που πέρασε με αφορμή ή και αιτία την Proton Bank βάσει της οποίας «αμνήστευσε» τον εαυτό του για του ελληνικού δημοσίου. Η διατύπωση έχει ως εξής: «Όταν συντρέχουν λόγοι γενικού συμφέροντος και ειδικότερα λόγοι σχετικοί με τη συστημική ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος, το Υπουργείο Οικονομικών, σε συνεννόηση με την Τράπεζα της Ελλάδος και ανάλογα με την κατάσταση και τις πρακτικές της διατραπεζικής αγοράς, μπορεί να τοποθετεί για τον αναγκαίο χρόνο τα διαθέσιμα κατά τρόπο που να διασφαλίζει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και τα στρατηγικά χρηματοοικονομικά συμφέροντα του Δημοσίου».

Σημαντικό «έργο» του είναι και ο νόμος για τις ΠΑΕ. Ουσιαστικά χάρισε δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ σε ΠΑΕ, δηλαδή στους ιδιοκτήτες τους, υπό την «πίεση» των οργανωμένων οπαδών, θεμελιώνοντας ή έστω ανάγοντας σε άλλο επίπεδο το θεσμικό και παρά-θεσμικό πάρε-δώσε πολιτικής εξουσίας και ΠΑΕ / μαγαζιών ψηφοφόρων. Είναι γνωστό ότι πλείστες όσες ομάδες και μάλιστα ιστορικές, αποτάνθηκαν επανειλημμένα στην πολιτική εξουσία, προκειμένου να (ξανα)ρυθμίσουν τα χρέη τους και να μείνουν εν ζωή, συντηρώντας έτσι το μοντέλο ενός απαξιωμένου, κρατικοδίαιτου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, όπου συναγελάζονται στρατοί χούλιγκανς, «παράγοντες»με συχνά ύποπτες μπίζνες και πολιτικά στελέχη τα οποία κάθε φορά που έσωζαν τις αγαπημένες ομάδες του κόσμου, έπαιρναν το πολιτικό αντίτιμο σε ψήφους.

Όλα αυτά βεβαίως με τα χρήματα του ελληνικού λαού του οποίου την ψήφο ετοιμάζεται να ζητήσει…

Πότε θα μάθουμε τα ονόματα των δημοσιογράφων που λαδώνονταν από τη Siemens; Ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που είναι στο payroll του ΔΝΤ, ώστε να προωθούν τις μνημονιακές θέσεις; Ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που είναι στο payroll πολιτικών, πολυεθνικών, πρεσβειών και άλλων;

Για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, αυτή η συζήτηση έχει σταματήσει. Αν και ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Χρίστος Βερελής είχε δηλώσει δημόσια πως η Siemens δεν είχε στο μισθολόγιό της μόνο πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφους, δεν υπάρχει καμία εξέλιξη στο θέμα.

Σήμερα, πολλοί δημοσιογράφοι χάνουν τις δουλειές τους και υπάρχει επίκληση της αλληλεγγύης. Ναι, αλληλεγγύη, αλλά σε ποιους; Στα παπαγαλάκια της Siemens, του ΔΝΤ και της Ντόρας; Ε, όχι! Ας μάθουμε πρώτα ποιοι ήταν στο payroll –ήταν εκατοντάδες-, ώστε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους υπόλοιπους.

Περιέργως, ούτε οι δημοσιογράφοι επιδεικνύουν ιδιαίτερη προθυμία να αποκαλυφτούν τα ονόματα των συναδέλφων τους που ήταν στο payroll. Ακόμα ένα μεγάλο λάθος για ένα επάγγελμα που άξιζε τους καλύτερους.

Με την ευκαιρία, δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι που είναι –και ήταν – στο payroll.

Στο payroll πολιτικών, μεγαλοεπιχειρηματιών και λοιπών είναι και συγγραφείς.

Δεν πιστεύει κανείς, βέβαια, πως όλοι αυτοί οι σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς τάσσονται αναφανδόν υπέρ της εκάστοτε κυβέρνησης επειδή το πιστεύουν.

Ούτε πιστεύει κανείς πως αυτή η σιωπή που έχει πλακώσει στον «πνευματικό κόσμο» -μετά τη χρεοκοπία της χώρας- είναι τυχαία.

Ο «πνευματικός κόσμος» της Ελλάδας είναι βαθύτατα υλικός. Και βαθύτατα εξαγορασμένος. Για την ακρίβεια, ξεπουλημένος.

Επίσης, δεν πιστεύει κανείς πως οι Έλληνες συγγραφείς –με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις- ζουν από τις πωλήσεις των βιβλίων τους. Εδώ γελάμε. Δυνατά.

Ποιοι είναι αυτοί οι Έλληνες συγγραφείς που είναι στο payroll; Θα τους δείτε στα κανάλια δίπλα σε κομψευόμενους «αριστερούς» δημοσιογράφους που ξεκίνησαν από το ΚΚΕ και τον Ριζοσπάστη και έκαναν εισοδισμό στα ΜΜΕ των νταβατζήδων για να ανατρέψουν το σύστημα από μέσα.

Θαυμάστε τους. Είναι οι πιο πουτάνες από τις πουτάνες.