Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαΐ 2016

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Τελικά δεχτήκαμε τα πάντα. Απαξάπασες τις αξιώσεις της Διεθνούς των τοκογλύφων. Υπερψηφίστηκε αγαλλομένω ποδί η υποθήκευση της χώρας για ολόκληρον αιώνα. Όλη η δημόσια περιουσία τελεί εφεξής υπό την αναγκαστική διαχείριση των δανειστών.

Υπερταμείο + Κόφτης = υπερεξουσία με δύο οξύστομα εργαλεία σε εχθρικά χέρια. Αμφίστομη μάχαιρα με άλλη πλευρά της τα «κόκκινα» δάνεια και τα πράσινα που θα εξαναγκαστούν να «κοκκινίσουν». Παραδίδονται στα κοράκια των αγορών. Τα μαύρα πτηνά κουρσεύουν, διαρπάζουν, λεηλατούν, σφετερίζονται, ξαφρίζουν, σουφρώνουν, σκυλεύουν, τυμβωρυχούν το ξένο βιός.

Παραδοθήκαμε ωσάν να υπέστημεν βαριά στρατιωτική ήττα και συντριβή. Και όμως την ίδια ώρα το εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόν ΔΝΤ μας υπερασπίστηκε ζητώντας σοβαρή ελάφρυνση του χρέους και τερματισμό της λιτότητας. Έργο βεβαίως (και) των χειρών του το σημερινό χάλι μας. Ομολογημένο λάθος η πρώτη συνταγή του. Χωρίς έμπρακτη μετάνοια προχώρησε στο δις εξαμαρτείν. Τώρα είπε σωστά πράγματα, αλλά εν τέλει υπέκυψε στον κυνισμό του γερμανού Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Ο τελευταίος αφού επέβαλε την εκατοντάχρονη υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας και τον Κόφτη του μας παρέπεμψε και μαζί του σύσσωμη η θεσμική Ευρώπη (μη βαυκαλιζόμαστε από καλολογίες τύπου Γιουνγκέρ: «από τους Έλληνες πήραμε πολλά, τους δώσαμε λίγα») στις … γερμανικές καλένδες (2017) .

Ο αισώπειος μύθος δηλοί ότι ο κόραξ μόλις είδε ένα φίδι να κοιμάται όρμηξε και το άρπαξε. Το φίδι τον δάγκωσε (όχι θα καθόταν να φαγωθεί!) και καθώς το κοράκι ξεψυχούσε μονολογούσε «τοιούτον έρμαιον εύρηκα εξ ου και απόλλυμαι» = το εύρημά μου με κατέστρεψε. Καταλυτικό το μήνυμα στα κοράκια…

Αλλά η ανάπτυξή μας παραπέμπεται ad calendas grecas. Ποιοι θα επενδύσουν σε ένα θολό και αβέβαιο περιβάλλον;

Η Βουλή δεν νομοθετεί πια. Ούτε μπορεί, ούτε θέλει να μελετά τα νομοσχέδια που της επιβάλλονται έξωθεν. Θλιβερή εικόνα η τελευταία με τις 7.500 σελίδες που κλήθηκαν οι εκπρόσωποί μας να διαβάσουν σε χρόνο μηδέν!

Στις «Νεαρές» του Λέοντος Στ’ Σοφού (αυτοκράτωρ 886-912) εντοπίσαμε μιαν εξόχως αυστηρή, αλλά δίκαιη διάταξη για τους φορομπήχτες: Όταν οι εντεταλμένοι να εισπράττουν και να επιβάλλουν φόρους, τολμούν να τους αυξάνουν πέραν από το νόμιμα προκαθορισμένο όριο, αν το διαπράξουν πρώτη φορά τιμωρούνται με επιστροφή διπλασίου του καθ’ υπέρβαση εισπραχθέντος. Σε περίπτωση υποτροπής το επιστρέφουν στο 4πλάσιο και απομακρύνονται επονείδιστα από το αξίωμά τους. (Andre Guillou, Ο Βυζαντινός Πολιτσμός, Ελληνικά Γράμματα σελ. 126).

Οι ημέτεροι φορομπήχτες προς το παρόν δεν υπέστησαν τίποτε. Διέβησαν αβρόχοις ποσί την θάλασσα των νομοθετημάτων τους, κειμένων, στους αντίποδες δογμάτων, διακηρύξεων και προγραμμάτων τους. Οι αντίπαλοί τους, τους προσομοιάζουν με την Θάτσερ, σύμβολο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού στην χορεία του οποίου προέκυψαν οι δικοί μας με οβίδια μεταμόρφωση: Η Αριστερά ως Δεξιά, ή για να αντιγράψουμε τον φίλο Γ. Κοντογιώργη: «η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά – μελέτη για το συντηρητικό ιδιώνυμο της Αριστεράς» (Πατάκης 2016)

Ο Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε προσφυώς: «Όσα ωφελούν τους ιδιοτελείς τα προπαγανδίζουν οι αφελείς». Αλήθεια που καίει…

Ο ΥΕθΑ ομιλεί συνήθως ευκαίρως, ακαίρως, επί παντός του επιστητού. Προχθές ξεχνώντας ότι υπερψήφισε τις τελευταίες εφιαλτικές ρυθμίσεις κατήγγειλε την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά ως «εγκληματική και αντισυνταγματική»! Προέβη όμως σε μία εξαιρέτως εύστοχη δήλωση για το σκοπιανό προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη. Η δήλωση Καμμένου επικαιροποιεί την απόφαση των Πολιτικών Αρχηγών (13/4/92). Τότε άπαντες (πλην ΚΚΕ) συνεφώνησαν ότι στο όνομα των Σκοπίων δεν θα υπάρξει η λέξη Μακεδονία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας (26-27/6/92) απεδέχθη, με ευστοχότερη μάλιστα διατύπωση, αυτήν την θέση: «Ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο (term) Μακεδονία». Η πρώην ΥπΕξ υπερασπίζεται την ανατροπή της εθνικής στρατηγικής που με πρωτοβουλία της συνετελέσθη το 2007 και την εθνικά επικίνδυνη θέση «Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι πάντων». Παρόμοια άποψη θα χάριζε το Μακεδονία στο εχθρικό και εξ ορισμού θνησιγενές αλβανοσλαβικό προτεκτοράτο που αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί, αλλά θα κληροδοτήσει στους κληρονόμους του τον ατίμητο θησαυρό του ελληνικού ονόματος. Για την ώρα μας διασώζει η αδιαλλαξία των Σκοπιανών.

Καιρός όμως να επαναφέρουμε τα πράγματα στην αφετηρία τους: ονομασία χωρίς το Μακεδονία ή παράγωγα, καταγγελια της Ενδιάμεσης και ενεργός καταπολέμηση του ανθελληνικού αλυτρωτισμού των γειτόνων.

Έτος Αριστοτέλους φέτος. Προσφεύγουμε στα «Πολιτικά» του (VII, 1327, 30) και παίρνουμε το ρωμαλέο μήνυμά του: Το γένος των Ελλήνων χαρακτηρίζεται από δυνατή ψυχική ορμή και οξεία αντίληψη. Γι’ αυτό ακριβώς και ελεύθερο ζει και άριστη πολιτική έχει και δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σε όλους, αρκεί να είναι ενωμένο σε μία πολιτεία.

«Το δε των Ελλήνων γένος (…) ένθυμον και διανοητικόν εστίν, διόπερ ελεύθερόν τε διατελεί και βέλτιστα πολιτευόμενον και δυνάμενον άρχειν πάντων, μιας τυγχάνον πολιτείας».

Ακούει κανείς;

Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Επικοινωνία: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κατάργηση παρελάσεων, σχολείο χωρίς βαθμούς και προσευχή

Την κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων, του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και της υποχρεωτικής προσευχής, προτείνει η Επιτροπή Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου.

Και δεν είναι οι μόνες ρηξικέλευθες προτάσεις της, που προκαλούν αντιδράσεις τόσο από την Εκκλησία, όσο και από την εκπαιδευτική κοινότητα. Για παράδειγμα, στο Λύκειο τα μόνα υποχρεωτικά μαθήματα για όλους τους μαθητές προτείνεται να είναι τα Αγγλικά, η Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία.

Οπως αναφέρει η εφημερίδα «Καθημερινή», οι ανατροπές διατρέχουν και τις τρεις εκπαιδευτικές βαθμίδες και εύλογα το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Για σήμερα, έχει προγραμματισθεί σύσκεψη στο υπουργείο Παιδείας, υπό τον υπουργό Νίκο Φίλη, στην οποία θα πάρουν μέρος οι επικεφαλής των οργάνων του εθνικού διαλόγου και θα γίνει μία πρώτη μελέτη των προτάσεων της έκθεσης (110 σελίδες) της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της έκθεσης που δημοσιοποιήθηκε χθες.

Πάντως, οι προτάσεις δεν είναι δεσμευτικές για το υπουργείο Παιδείας, ωστόσο, ήδη κάποιες προκαλούν την αντίδραση της Εκκλησίας και άλλες (καθιέρωση διετούς Λυκείου) κρίνονται ανεφάρμοστες.

Ειδικότερα, οι βασικές προτάσεις της Επιτροπής για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση σύμφωνα με το δημοσίευμα είναι οι εξής:

• Κατάργηση των παρελάσεων των μαθητών, του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και της υποχρεωτικής προσευχής.

• Αμεσος περιορισμός της ύλης κατά τουλάχιστον 20%-30%.

• Κατάργηση των επαναληπτικών εξετάσεων στο Γυμνάσιο.

• Αντικατάστασή τους με εργασίες (και εξετάσεις κατά τη διάρκεια του έτους).

• Θεσμοθέτηση των ομαδικών εργασιών ως τρόπου εξέτασης.

• Ενοποίηση των κατευθύνσεων των μαθημάτων και αντίστοιχη ενοποίηση των ειδικοτήτων που διδάσκουν τα μαθήματα.

Για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση επιπλέον προτείνεται:

• Αναδιοργάνωση σε 4 χρόνια Γυμνάσιο και 2 χρόνια Λύκειο και αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών. Η πρόταση προσιδιάζει με τη δομή του International Baccalaureate (IB) και όπως επισημαίνεται στο κείμενο, απαιτεί τη διοικητική ανασυγκρότηση των σχολικών μονάδων.

• Η Δ' Γυμνασίου θα αποτελεί οργανικό μέρος του καινούργιου τετρατάξιου γυμνασίου, αλλά παράλληλα θα είναι και το σημείο όπου θα οριστικοποιείται η απόφαση των μαθητών και των μαθητριών για τη συνέχεια της ακαδημαϊκής τους πορείας.

• Οι μαθητές θα μπορούν να καταρτίσουν το ατομικό τους πρόγραμμα, το οποίο θα παρακολουθούν κατά τη διετία του Λυκείου.

• Η διαδικασία στην Α' και Β' Λυκείου θα είναι ενιαία. Δεν θα υπάρχουν εξετάσεις στην Α' Λυκείου, ούτε απορρίψεις, ούτε μετεξεταστέοι. Η επίδοση κρίνεται στις τελικές εξετάσεις και το Εθνικό Απολυτήριο Λυκείου.

• Το Εθνικό Απολυτήριο θα χορηγείται ύστερα από γραπτές εξετάσεις στο τέλος της Β' Λυκείου. Στον βαθμό του απολυτηρίου θα έχει ιδιαίτερο βάρος η επίδοση σε εκτεταμένο δοκίμιο, το οποίο θα γράφουν οι μαθητές. Επίσης, συμμετοχή έχει η αξιολόγηση εργασιών κατά τη διάρκεια της Γ' Λυκείου.

• Τα Αγγλικά και η Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία θα είναι τα κοινά υποχρεωτικά μαθήματα για όλους τους μαθητές στο Λύκειο. Η Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία θα περιλαμβάνει σύγχρονη λογοτεχνία (ελληνική και παγκόσμια), ποίηση, θέατρο, δοκίμιο και παραγωγή γραπτού λόγου.

• Η διδασκαλία των Αγγλικών δεν θα έχει σχέση με τη φροντιστηριακή διδασκαλία των Αγγλικών ως ξένη γλώσσα, αλλά θα εστιάζεται στην πολιτιστική διάσταση της γλώσσας: λογοτεχνία, δοκίμιο, θέατρο, εφημερίδες και περιοδικά.

• Κατάργηση των βαθμών και αντικατάστασή τους από περιγραφές του προφίλ του μαθητή.

Ως προς την οργάνωση των σχολικών μονάδων προτείνονται εξασφάλιση ισχυρής ηγεσίας στα σχολεία, μεγαλύτερα Γυμνάσια προς την κατεύθυνση της δημιουργίας τετρατάξιων Γυμνασίων (κατά 25% μεγαλύτερα) και τη δημιουργία λιγότερων αλλά πολυπληθέστερων Λυκείων, μερικά από τα οποία θα προέλθουν από συγχωνεύσεις, όπου θα καταστεί δυνατόν να δημιουργηθούν τάξεις με επιλογές μαθημάτων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος 

Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως και πολλοί συνάνθρωποί μας σε Ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, το συνεχιζόμενο «Γαλλικό φαινόμενο» δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων κόντρα στα προτεινόμενα νέα «εργασιακά προγράμματα» και συγκρούσεων με Αστυνομικές Δυνάμεις όπως και την δημόσια διακηρυγμένη εμμονή του Γάλλου Προέδρου κ. Ολάντ ότι αυτά θα εφαρμοστούν όποιο και εάν είναι το κόστος!...

Τα Διεθνή ΜΜΕ επισημαίνουν ότι ήδη φαίνονται τα πρώτα προβλήματα και στην Γαλλική οικονομία καθώς παρατηρείται έλλειψη καυσίμων, μεγάλες και μικρές πόλεις «κατεβάζουν ρολά» πριν καν σουρουπώσει και αρχίζει να διαχέεται μια αίσθηση έντονης κοινωνικής αναστάτωσης σε Εθνικό επίπεδο.

Βέβαια εμείς εδώ στην Πατρίδα μας (όπου ουσιαστικά αντιμετωπίζουμε πολύ πιο έντονα προβλήματα με δυσθεώρητα ποσοστά ανεργίας, υποτονικότητα και ύφεση στην αγορά, περικοπές των συντάξεων και capital controls) ΔΕΝ φαίνεται να δίνουμε κάποια ιδιαίτερη σημασία στα τρέχοντα Γαλλικά φαινόμενα κοινωνικής αναταραχής…

«Ελλάς-Γαλλία Συμμαχία» λέγαμε κάποτε αλλά στο θέμα της ανεργίας δεν ισχύει!

Το ποσοστό ανεργίας των νέων που ξεπερνά το 50% στην Ελλάδα είναι το μισό στη Γαλλία και ο δείκτης ανεργίας που φλερτάρει μονίμως με το 24-25% στην Ελλάδα στη Γαλλία φλερτάρει με το 10-11%.

Θυμάμαι τις μεγάλες και δυναμικές κινητοποιήσεις των φοιτητών τον Μάη του 1968 στο Παρίσι όπου ηγετικό ρόλο έπαιξε ευρύτατα γνωστός πολιτικός Daniel Cohn Bendit (γνωστός τότε ως «Ντάνιελ ο… κόκκινος» ο οποίος από το 2002 είναι Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μοιράζεται την Προεδρία του Κόμματος των Πρασίνων/Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία.

Θυμάμαι επίσης ότι τότε τα ηνία της Γαλλικής Δημοκρατίας κρατούσε ο Στρατηγός Ντεγκόλ, όχι ο κ Ολάντ. Τα υπόλοιπα είναι πλέον… Ιστορία!

Μάης του 2016 και θυμάμαι, όπως όλοι μας νομίζω, καθώς παρακολουθώ τους εμπρησμούς, τη βία και τις συγκρούσεις με τα Γαλλικά ΜΑΤ στο Παρίσι και άλλες επαρχιακές Γαλλικές πόλεις, την Αθήνα όπως και άλλες επαρχιακές ελληνικές πόλεις που «καιγόταν» τον Δεκέμβριο του 2008 (με θρυαλλίδα της κοινωνικής έκρηξης τη δολοφονία του εφήβου Αλέξη Γρηγορόπουλου) και με Υπουργό Δημόσια Τάξης τον σημερινό Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ Παυλόπουλο.

Εμείς, όπως διαβάζω ότι είπε (και αναρωτιέμαι γιατί;) και η κ Βαγενά δεσμευτήκαμε στο προχτεσινό Eurogroup μόνο για 99 χρόνια (το ένα τέταρτο δηλαδή από τα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας), έχουμε διπλά ποσοστά ανεργίας από τη Γαλλία, χρωστάμε τα μαλλιοκέφαλά μας, ΔΕΝ βλέπουμε ούτε ανάπτυξη ούτε επενδύσεις αλλά παραμένουμε στους παροιμιακούς πλέον «καναπέδες» μας…

Ελπίζω να μην κατηγορηθώ κακοπροαίρετα ότι υπαινίσσομαι κάτι «πονηρό» αλλά με όσα συμβαίνουν σε Ελλάδα και Γαλλία αναρωτιέμαι πέρα από το ότι και στις δύο χώρες έχουμε τώρα «αριστερές Κυβερνήσεις»:
«Ελλάς Γαλλία Συμμαχία» πού;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Ανάμεσα σε όλα όσα περιλαμβάνονται στις «προτάσεις» του υπουργείου Παιδείας για τον υποτιθέμενο «διάλογο» για το σχολείο υπάρχουν διαφόρων ειδών αποφάσεις της κυβέρνησης που δείχνουν τον προσανατολισμό της στο εκπαιδευτικό ζήτημα. Δύο όμως κατηγορίες κατευθύνσεων είναι εκείνες που ξεχωρίζουν – και ξεχωρίζουν αρνητικά:

Η πρώτη είναι οι αποφάσεις ιδεοληψίας: παρελάσεις, προσευχή κοκ. Η κυβέρνηση των δύο σκληρών μνημονίων, αυτή που αναμένεται να ζητήσει ακόμα και επιστροφή καταβληθέντων επιδομάτων από ανίσχυρα οικονομικά στρώματα και που έχει εκχωρήσει τη χώρα για τον επόμενο… αιώνα, δείχνει το πόσο «αριστερή» είναι με αυτές τις εξυπνάδες, τις ιδεοληψίες του ξεφτισμένου ταγαριού του ΄70…

Το πραγματικό όμως έγκλημα με το ταγάρι γίνεται αλλού: συντελείται με την απόφαση για τη μείωση της ύλης διδασκαλίας στα σχολεία.

Με αυτή την απόφαση, το κόστος της οποίας θα κληθούν να πληρώσουν μακροχρόνια οι μαθητές, το δήθεν «προοδευτικό» υπουργείο Παιδείας ετοιμάζεται να καταφέρει το αποφασιστικό και μοιραίο πλήγμα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ήδη γονατισμένο.

Τα παιδιά που βρίσκονται σήμερα στις τάξεις του σχολείου θα βγουν σε έναν κόσμο όπου ο ανταγωνισμός θα είναι παγκόσμιος και σκληρότερος από ποτέ.

Το μόνο όπλο που διαθέτουν στα χέρια τους για να επιβιώσουν σε αυτόν τον κόσμο, όσα τουλάχιστον δεν έχουν πίσω τους περιουσίες όπως η ελίτ της ελληνικής κυβερνώσας «αριστεράς», είναι η εκπαίδευσή τους, η παιδεία που θα έχουν κατακτήσει.

Οι απαιτήσεις είναι τεράστιες και ποσοτικά και ποιοτικά. Σε όλα τα μεγάλα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου, σε Δύση και Ανατολή, οι μαθητές σήμερα γονατίζουν από την προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουν για να βγουν σε αυτόν τον διεθνή, πλέον, στίβο, όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένοι.

Και ξαφνικά, έρχεται η ελληνική κυβέρνηση και αποφασίζει τη μείωση της ύλης διδασκαλίας. Κόντρα σε κάθε λογική, σε κάθε μέλλον.

Ο Φίλης επιδίδεται στην χείριστη μορφή λαικισμού, λέει στα παιδιά ότι… κουράζονται! Και αναλαμβάνει να τα… ξεκουράσει.

Δεν τους λέει ότι τους σκάβει για πάντα το λάκο.

Αλλά γιατί να τους το πει;

Εδώ θα είναι όταν, κάποτε, πολύ αργά για τα ίδια, θα το κατανοήσουν;…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το έχουμε πεί τόσες φορές που κινδυνεύουμε να θεωρηθούμε είτε γραφικοί είτε μονομανείς: 
Το ΠαΣοΚ και ο πασοκισμός είναι καρκίνος.
Όσο υπάρχει έστω και ένα καρκινικό κύτταρο, θα μεταναστεύσει σε άλλο όργανο, θα διηθήσει, θα δώσει μεταστάσεις.

Ό,τι ακριβώς έγινε με το κόμμα που κυβερνάει.
Η πιό βρωμερή πλευρά της εγκληματικής πολιτικής οργάνωσης ΠαΣοΚ, αυτή του ''εκσυγχρονισμού'', έχει σήμερα διηθήσει όλον τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε σαν φυσική παρουσία, είτε σαν νοοτροπία και κυβερνάει αντ' αυτού.

Οι άνθρωποι που υπήρξαν  με τις μίζες, με την διαπλοκή, με την ''δημιουργική λογιστική'', με την ρεμούλα, με την γενικευμένη διαφθορά οι σκαπανείς και οι αρχιτέκτονες της Εθνικής καταστροφής, σήμερα έχουν παρεισφρήσει στο κυβερνών κόμμα, αλλά προπαντός στην κυβέρνηση (με ''κερασάκι στην τούρτα'' το επικίνδυνο ρετάλι της Τράπεζας της Ελλάδος) και έχουν διδάξει το know-how της απατεωνιάς, της λέρας και της δυσωδίας. 

Και όχι μόνον το know-how της απατεωνιάς και του ψεύδους, αλλά και του απύθμενου θράσους, της ζωώδους έπαρσης και αλαζονείας, της απόλυτης ψευδαίσθησης της παντοδυναμίας, της απαξίωσης της λογικής, της κουτοπονηριάς, του χλευασμού της αλήθειας, του εμπαιγμού του λαού. 

Σήμερα οι γάλλοι ορμάνε κατά του δικού τους καθεστώτος φωνάζοντας: ''Εμείς δεν είμαστε έλληνες''!
Αν είναι αλήθεια, είναι ντροπή και αίσχος.
Αν είχαμε απάνω μας μιάς πεντάρας τσίπα, όλα αυτά τα ανθρώπινα ρετάλια, μαζί με τους ''αριστούχους'' μαθητές τους του ΣΥΡΙΖΑ, θα τους είχαμε πάρει χουγιάζοντας στο κυνήγι μέχρι να εξαφανιστούν από προσώπου ελληνικής τουλάχιστον γης. 

Αφήνουμε να μας κυβερνούν απατεώνες και ρεμάλια.
Ως πότε πιά;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η λογική συνήθως δεν είναι το κατάλληλο εργαλείο για να ερμηνεύσεις την τρέλα των κυβερνώντων· παρ’ όλα αυτά, βάσει της λογικής, ο υπουργός ο οποίος τη μία μέρα ψηφίζει μια νομοθετική ρύθμιση και, μόλις την επομένη, τη χαρακτηρίζει εγκληματική πράξη, είτε είναι ψυχοπαθής, είτε μας δουλεύει.

Φοβάμαι ότι και τα δύο ισχύουν – και γιατί όχι, αφού και τα δύο είναι θεμιτά. Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, αλλά και του εκλέγειν, δεν προϋποθέτουν πιστοποιητικό ψυχιάτρου (δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν στην Ελλάδα – θα έχανε τα πολιτικά δικαιώματά του το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού), ούτε όμως απαγορεύεται το δούλεμα των ψηφοφόρων από τους πολιτευόμενους. Είδατε να δυσανασχετεί κανείς από το ακροατήριό του; Αντιθέτως, όπως δείχνει η ζωή στον Υπαρκτό Ελληνισμό, το δούλεμα επιβραβεύεται από όσους το υφίστανται. (Παρεμπιπτόντως, η «Αυγή» είχε την είδηση στη σελίδα 14, υπό τον τίτλο: «Π. Καμμένος: Παραμένει πρώτη προτεραιότητα ο ΦΠΑ στα νησιά»...)

Ισως πιο αξιοσημείωτο και από αυτήν τη δήλωση του υπουργού Εθνικής Αμύνης είναι η απαίτηση της αντιπολίτευσης να πάρει θέση το Μαξίμου επί του ζητήματος που προέκυψε. Πόσο μάταιο να το ζητάς, ιδίως μάλιστα αν πιστεύεις ότι υπάρχει μια μικρή έστω πιθανότητα να συμβεί. Γιατί να έχει υποχρέωση ο Τσίπρας να αντιδράσει, όταν ο κυβερνητικός εταίρος του παραδέχεται ότι εγκλημάτησε; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν ήταν αυτός που παραδέχθηκε την αυταπάτη του, η οποία μας κόστισε 86 δισ.; Αφού η παραδοχή δεν προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση τότε, γιατί να ενοχλήσει τώρα η παραδοχή ενός εγκλήματος, νοουμένου έστω μεταφορικώς; Σιγά σιγά αυξάνεται η δόση του δουλέματος και ο οργανισμός μας συνηθίζει.

Γιατί δεν αντιδρούν οι Ελληνες, όταν οι κυβερνώντες τούς χλευάζουν τόσο κατάφωρα; Μήπως επειδή η γλώσσα αλλάζει και δεν πολυδίνουμε πια σημασία σε σύνθετους όρους, όπως «αυταπάτη»; Δεν ξέρω, αλλά ίσως αν μας έλεγαν με περισσότερη ευθύτητα αυτό που θέλουν να μας πουν, φερ’ ειπείν, «έκανα μ***» ή «είμαι μ***», να αντιμετωπίζαμε το θέμα με τη σοβαρότητα που του αρμόζει...

Οφείλουν, πάντως, να μιλήσουν με περισσότερη ευθύτητα και να μη φοβούνται, διότι και η απάτη –εις βάρος τρίτων, όχι του εαυτού μας– συγχωρείται άνευ συνεπειών. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα ήταν τουλάχιστον εξοργιστικό αυτό που έγραψε η «Αυγή» προ ημερών, δηλαδή ότι ετοιμάζονται εξετάσεις πιστοποίησης για όσους είχαν προσληφθεί με πλαστά πτυχία στο Δημόσιο και δικαίως απολύθηκαν επί Σαμαρά. Oλο αυτό, δε, μεθοδεύεται ακριβώς την εποχή που τα κορόιδα και οι γονείς τους –ακριβέστερα, ένας στρατός από κορόιδα– υφίστανται το μαρτύριο των εξετάσεων παπαγαλίας για μια θέση σε κάποιο από τα πανεπιστήμια της επικράτειας: αυτά που κατρακυλάνε όλο και πιο χαμηλά στις διεθνείς κατατάξεις. Γιατί να χάσεις τέσσερα χρόνια σε ένα κακό πανεπιστήμιο, όταν κάνεις τη δουλειά σου με ένα πλαστό πτυχίο και κάποιες δήθεν εξετάσεις που το επικυρώνουν;

Ευτυχώς, όμως, μόνον στην Ευρώπη δεν περνά η ελληνική απάτη. Φυσικά, όπως διαπιστώσαμε από τις παραχωρήσεις των Ευρωπαίων προς την κυβέρνηση, στην Ευρώπη δεν τους νοιάζει αν μας αρέσει να αυταπατώμεθα – είναι δική μας επιλογή αυτή και κανείς δεν μπορεί να μας σώσει από τον εαυτό μας. Δούλεμα εις βάρος τους, όμως, δεν σηκώνουν. Είδαμε πώς το Eurogroup συνέδεσε την εκταμίευση των δόσεων με την εκπλήρωση συγκεκριμένων υποχρεώσεων (Ελληνικό, ΕΚΑΣ, «κόκκινα» δάνεια κ.ά.) και πώς απέβησαν μάταιες οι κουτοπονηριές της κυβέρνησης να αλλάζει μέσα αυτά που έχει προηγουμένως συμφωνήσει έξω.

Ευτυχώς, το ξαναλέω, που είμαστε στην Ευρώπη – φαντασθείτε για λίγο, αν τολμάτε, τι θα ήμασταν εκτός Ευρώπης. Γι’ αυτό, λοιπόν, υποστηρίζω την ιδέα του υπερταμείου, έτσι όπως το έχουν σχεδιάσει, δηλαδή για εκατό χρόνια και με ενισχυμένο τον ρόλο των ξένων στη λήψη αποφάσεων. Θα συμφωνήσω ότι είναι ταπεινωτικό και συνιστά υποχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Και λοιπόν; Το υπερταμείο είναι, κατά κάποιον τρόπο, σαν ίδρυμα για τα καθυστερημένα της Ευρώπης, δηλαδή εμάς. Προσωπικώς –και μιλώ ως καθυστερημένο– προτιμώ να είμαι στο ίδρυμα, όσο και αν είναι δύσκολη εκεί η ζωή, παρά στον δρόμο...

Από το πλυντήριο

Παρατηρώντας τις φωτογραφίες του Γιούκλιντ Τσαλακώτου, κατά την προσέλευσή του στο Eurogroup, αναρωτήθηκα πώς καταφέρνει ο μπαγάσας να είναι πάντα τόσο τσαλακωμένος. Θέλω να πω ότι αυτό, στον βαθμό που το πετυχαίνει ο υπουργός Οικονομικών, είναι τέχνη. Πώς το καταφέρνει και δείχνει ολόκληρος σαν να έχει βγει κατ’ ευθείαν από το πλυντήριο; Κάνει τα ρούχα της επόμενης ημέρας ένα κουβάρι και τα τοποθετεί κάτω από το μαξιλάρι του πριν κοιμηθεί το βράδυ; Κάτι τέτοια σκεπτόμουν, όταν ξαφνικά μού ήρθε η λεγόμενη φλασιά: όχι! Ξέρω τι κάνει και πετυχαίνει το μοναδικό στυλ του. Οταν ξυπνά το πρωί, παίρνει πρωινό, ξυρίζεται, πλένει τα δόντια του και μετά, χωρίς να έχει προηγουμένως κάνει το πρωινό ντους, φοράει τα ρούχα της ημέρας. Επειτα μπαίνει ολόκληρος μέσα στο πλυντήριο-στεγνωτήριο, όπου πλένεται και στεγνώνει μαζί με τα ρούχα του. Τελειώνει η πλύση, βγαίνει σαν κύριος από τον θαλαμίσκο, παίρνει την τσάντα του, στραβώνει τον γιακά του (αν κατά λάθος έχει βγει ίσιος), δίνει ένα φιλί στη γυναίκα του και πάει στη δουλειά του, που είναι να επινοεί νέους φόρους...

Στέφανος Κασιμάτης
Καθημερινή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου