Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Απρ 2013

Ομολογία σοκ του Όλι Ρεν: "Πρώτα θα εφαρμόζονται τα μνημόνια και όταν αυτά αποτυχαίνουν, τότε θα "κουρεύουμε" τις καταθέσεις"

Τι άλλο μπορεί να πει και με πιό στυγνό τρόπο, ένας που υποδύεται τον άνθρωπο, αλλά ταυτόχρονα ομολογεί κυνικά πως το ζητούμενο είναι η πλήρης καταστροφή και αποδόμηση κρατών και λαών;
Μήπως δεν έχει ομολογηθεί ότι το μνημόνιο που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα (και πανομοιότυπό του πρόκειται να εφαρμοστεί στην Κύπρο) έχει αποτύχει;
Μήπως δεν γνωρίζουν, δηλαδή, την επικείμενη αποτυχία του μνημονίου και την ολική καταστροφή που επιφέρει αυτό στην οικονομία ενός κράτους;

Φυσικά το γνωρίζουν, αλλά επειδή κανείς δεν έχει κινηθεί νομικά εναντίον τους (φυσικά οι μαριονέτες τύπου Σαμαρά και Ανα(ν)στασιάδη ποτέ δεν πρόκειται να εναντιωθούν στα αφεντικά τους, παρά μόνο όταν ολοκληρωθεί το "έργο" τους και θα προσπαθήσουν να εμφανιστούν και ως εθνικοί ήρωες για να εξασφαλίσουν την ηρωική και ατιμώρητη έξοδό τους), για να τους τοποθετήσει έναντι των εγκληματικών τους ευθυνών με κατηγορίες για εγκλήματα κατά της διεθνούς κοινότητας.
Στην ουσία, λοιπόν, κυνικότατα ομολογούν πως ο τελικός στόχος είναι η προσωπική περιουσία του κάθε πολίτη, δηλαδή η επίθεση που κάνουν είναι σε προσωπικό επίπεδο απέναντι στον καθένα από εμάς ξεχωριστά.

Μια και δεν βγαίνουν τα προγράμματα «διασώσεων» με τον έναν τρόπο, έχουμε τον άλλον. Κύπρος! Αυτό είπε, με απλά λόγια, ο αρμόδιος επίτροπος οικονομικών υποθέσεων, Όλι Ρεν, σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο φινλανδικό κανάλι YLE, εστιάζοντας στους καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ... προς το παρόν. «Η Κύπρος ήταν ειδική περίπτωση...», τόνισε. «Όμως η επερχόμενη οδηγία υποθέτει ότι θα υπάρξει υποχρέωση των επενδυτών και των καταθετών στην περίπτωση αναδιάρθρωσης ή διάλυσης τραπεζών». 

«Όμως υπάρχει μια πολύ ξεκάθαρη ιεραρχία, πρώτα οι μέτοχοι, μετά πιθανότατα οι μη προστατευμένοι επενδυτές και καταθέτες. Ωστόσο, το όριο των 100.000 ευρώ είναι ιερό, οι καταθέσεις που είναι χαμηλότερες από αυτό το ποσό θα είναι πάντα ασφαλείς».
Αυτό σημαίνει ότι νομιμοποιείται πλέον ο δρόμος να βάζουν χέρι στις καταθέσεις καθώς βουλιάζουν στην αποτυχία οι συνταγές «διασώσεων», μνημόνιων και λιτότητας, σε κάθε γωνία της ευρωζώνης.
Οι καταθέτες των τραπεζών (άνω των 100.000 προς το παρόν) είναι πιθανό να δεχθούν πλήγμα στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις περιπτώσεις κατάρρευσης τραπεζών, σύμφωνα με τον αρμόδιο επίτροπο οικονομικών υποθέσεων.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει οδηγία για την τραπεζική ασφάλεια, η οποία θα μπορούσε να ενσωματώνει και το ζήτημα της ευθύνης των επενδυτών στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών-μελών. 
Ο Ολι Ρεν με τις δηλώσεις του ξεκαθάρισε ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να «κουρεύονται» οι καταθέσεις (προς το παρόν άνω των 100.000 ευρώ), ώστε όσοι έχουν χρήματα στις τράπεζες να καλούνται να καλύψουν τις ζημιές από μελλοντικές χρεοκοπίες πιστωτικών ιδρυμάτων.
Μια αποψή «μασκαρεμένη με μπόλικη φιλολογία του στυλ ότι «με αυτό τον τρόπο γλιτώνουμε κόστος από τους φορολογούμενος και πληρώνουν οι μεγαλοκαταθέτες».
Η ομολογία της αποτυχίας των σχεδίων διάσωσης, μνημονίων, περικοπών κλπ, βγάζει πλέον μάτια.
Ο Ρεν δήλωσε επίσης τα υψηλά κόστη χρηματοδότησης για τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στη Νότια Ευρώπη, είναι αυτή τη στιγμή μείζον πρόβλημα και πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να αναλάβει νέα δράση ώστε να βοηθήσει στην τόνωση της οικονομίας της ευρωζώνης.


Ο αφρός των των κομμάτων, τα διαμάντια της βουλής, η εμπροσθοφυλακή του  συστήματος καταρρέει και μας προετοιμάζει για νέα επεισόδια.
Μερικές παρατηρήσεις για τα επεισόδια των γελοίων σχετικά με την λίστα Λαγκάρντ:
1ον. Η λίστα Λαγκάρντ αφορά κυρίως λογαριασμούς που είχαν ενεργοποιηθεί και ήταν ανοιχτοί κυρίως την δεκαετία του 90.
Αυτό σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των λογαριασμών έχει κλείσει.
2ον. Τα λεφτά που υπάρχουν στην λίστα Λαγκάρντ είναι 1.5 δις ευρώ καταθέσεις.
3ον. Η εξεταστική της Βουλής ερευνά εάν πολιτικά πρόσωπα απέκρυψαν εσκεμμένα την λίστα και όχι εάν τα λεφτά προήλθαν από ''παράνομες'' δραστηριότητες.
Τζάμπα ο σαματάς δηλαδή, όταν δίνουν δισεκατομμύρια στις τράπεζες για να αγοράζουν άλλες τράπεζες, όταν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει κάτω απο τα όρια της φτώχειας, όταν έχουν χρεώσει το κράτος και τους πολίτες 3 γενεές αυτοί ερευνούν εαν θα πάει φυλακή ο Παπακωνσταντίνου γιατί απέκρυψε την λίστα και όχι γιατί μας πτώχευσε. Είναι τόσο φαιδρό όλο αυτό όσο και οι αντιδράσεις τους κατά την διάρκεια της ''έρευνας''.
Ο Κασιδιάρης ορκισμένος εχθρός του Βενιζέλου, του έκανε την καλύτερη πάσα, έβγαλε τον Mr ΕΓΩ απο την δύσκολη θέση να απαντήσει στις ερωτήσεις του. Ετσι έκανε μια φασαρία δήθεν εκνευρισμένος βγήκε απο την αίθουσα καταγγέλλοντας ότι αυτή η επιτροπή είναι στημένη.
''Στημένη  η επιτροπή'' λέει ουσιαστικά και η Κωνσταντοπούλου του Σύριζα. Καταγγέλλουν... αλλά συνεχίζουν να μετέχουν στην στημένη επιτροπή.
Αυτό που μας κάνει εντύπωση περισσότερο απο όλα είναι ότι όλα τα ρεπορτάζ σχετικά με αυτή την φαιδρή επιτροπή και τα επεισόδια ήταν ακριβώς τα ίδια. Λες και είχαν πάρει όλα τα κανάλια και οι εφημερίδες το ίδιο κείμενο. Δεν άλλαζε ούτε ενα ''και'', ούτε μια λέξη.
Όλα τα κανάλια επίσης έχουν τους ίδιους τίτλους στα τηλεοπτικά πάνελ. Μιλάνε για γελοιοποίηση του κοινοβουλευτισμού. Ποιοί; Αυτοί που είναι τα φερέφωνα των πολιτικών, αυτοί που λειτουργούν ως γραφεία τύπου των κομμάτων. Άρχισαν ξαφνικά να τα χώνουν στους βουλευτές. Κάτι δεν πάει καλά με όλο αυτό.
Τα εκπαιδευμένα σκυλιά γαυγίζουν ή γλείφουν ανάλογα με την λειχουδιά ακριβώς ότι κάνουν και οι δημοσιογράφοι.
Πιθανολογούμε ότι το πάνε για διάλυση το σύστημα που ξέραμε μέχρι τώρα και αφορμή θα είναι η Χρυσή Αυγή.
Εμάς τα τελευταία τέσσερα χρόνια μας απειλούσαν με χρεωκοπία, τους Κύπριους δεν τους απείλησαν. Τους έκοψαν κατευθείαν το χρήμα από την πρώτη στιγμή, το πήγαν ενα βήμα παραπέρα. Γι αυτό κάνουν και όλους αυτούς τους στημένους καυγάδες, προετοιμάζοντας το έδαφος για την δική τους τακτοποίηση και την ακόμα περισσότερο δική μας στοχοποιήση.
Μια ακόμα πολιτική κολοτούμπα με σπόνσορες τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης...
Το τι θα συμβεί στο μέλλον είναι γνωστό όσο αφήνουμε αυτά τα αποβράσματα να ελέγχουν την ζωή μας.


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"



 
Παρακολουθώντας τα γεγονότα δεν νομίζω να υπάρχει Έλληνας στην υφήλιο (εκτός από τους ξεπουλημένους που μας κυβερνούν) που να μη νιώθει ντροπή για όλα αυτά που συμβαίνουν το τελευταίο καιρό στην χώρα μας.

Ντροπή μας που επιτρέπουμε σε υπαλληλίσκους των τραπεζιτών και των τοκογλύφων να αποφασίζουν και στην ουσία να διοικούν την πατρίδα μας με την αμέριστη συμπαράσταση και συναίνεση των εγχώριων ανδρείκελων που υποτίθεται ότι ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν.
Ντροπή μας που ανεχόμαστε πολλούς από αυτούς τους αχρείους που μας έφεραν με τις εσκεμμένες ενέργειες ή με τις παραλείψεις την ανικανότητα και την ανοχή τους σε αυτή την δεινή θέση τώρα να μας υπόσχονται λύσεις φροντίζοντας παράλληλα με τις στημένες εξεταστικές επιτροπές τους να αθωώνουν τους εαυτούς τους ξεκοκαλίζοντας τα “κέρδη” της πολύχρονης πολιτικής τους διαδρομής.
Ντροπή μας που παρακολουθούμε ακόμα τις ειδήσεις και τα τηλεπαράθυρα των καναλαρχοεργολάβων όπου με τους πληρωμένους δημοσιοκάφρους τους μας παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο, το ανήθικο ηθικό αποπροσανατολίζοντα και πολλές φορές εκφοβίζοντας μας.
Ντροπή μας που καταντήσαμε τα περήφανα γερατειά να αγωνιούν για τα αυτονόητα δηλ. να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση, ιατρική περίθαλψη και αίσθημα ασφάλειας στα σπίτια τους αφού η χώρα μας έγινε η γη της επαγγελίας  των απανταχού λαθροπαρανόμων του κόσμου.
Ντροπή μας που βλέπουμε καθημερινά τους φίλους, συγγενείς γείτονες, γνωστούς αλλά και τους ίδιους μας τους εαυτούς να είναι ή να φλερτάρουν με τον εφιάλτη της ανεργίας καθώς και όσους “τυχερούς” ακόμα δουλεύουν να βλέπουν το μισθό τους να μετατρέπεται σιγά σιγά σε ένα απλό “χαρτζιλίκι” που δεν φτάνει ούτε για την βασική τους διατροφή.
Ντροπή μας που εξ αιτίας της αδράνειας μας χάνεται μια ολόκληρη γενιά μορφωμένων και κατηρτισμένων  νέων ανθρώπων οι οποίοι αναζητούν πλέον την ελπίδα για ζωή και σταδιοδρομία στην ξενιτιά αφού ο τόπος μας σιγά σιγά μετατρέπεται σε αποικία δουλοπαροίκων.
Ντροπή μας που ανεχόμαστε να υπάρχουν παιδάκια στα σχολεία που εκτός από την αγραμματοσύνη που τους παρέχει το εδώ και χρόνια το υποβαθμισμένο εκπαιδευτικό σύστημα φτάσαμε εν έτη 2013 και εν ώρα μαθήματος να λιποθυμούν από την ασιτία.
Τέλος, Ντροπή και Αίσχος μας που αφήσαμε οι καθημερινές αυτοκτονίες απελπισμένων συμπολιτών μας να αναφέρονται στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων ή και καθόλου για να μην αμφισβητείτε η ορθότητα των αποφάσεων και των ενεργειών των εγχώριων δωσίλογων προς χάριν των άξιων απογόνων του Γ’ Ράιχ δηλ. της κ. Μέρκελ και του κ. Σόιμπλε!
Υποσημείωση:
Η παρομοιώδης αδράνεια και ανεκτικότητα μας κάνει τελικά την εδώ και χρόνια ... βρώμα της Ιστορίας ότι ξοφλήσαμε να είναι... αληθινή και από δω και στο εξής ο μόνος χαιρετισμός που μας αρμόζει όταν βλέπουμε ο ένας τον άλλο είναι το… ΦΤΟΥ ΣΟΥ ΡΕΖΙΛΙ!!!

Προφανώς δεν είναι "είδηση"  ότι  ο Σαμαράς και οι άλλοι  δύο της "εταίροι" του ήταν είναι και θα είναι  "άδεια πουκάμισα", ούτε  ασφαλώς, ότι   απο τότε που  ο δωσίλογος  "υιός της αλλαγής"  και  θετός  πατέρας του "λεφτά υπάρχουν", παρέδωσε αμαχητί  την εθνική μας κυριαρχία  στη νέα  "Ιερά Συμμαχία", δεν υπάρχει κυβέρνηση και κοινοβούλιο αλλά  ένα θλιβερό  θέατρο  επιχορηγούμενων  σκιών.
Ωστόσο, τα τελευταία εικοσιτετράωρα, οι ξένοι  επικυρίαρχοι δεν κρύβουν πλέον  τον πραγματικό ρόλο που είχαν αναθέσει  (με τη συναίνεση  των κυβερνητικών ανδρεικέλων) στον εκλεκτό τους  Στουρνάρα. 
Και ο ρόλος  αυτός  δεν είναι βέβαια  εκείνος του υπουργού οικονομικών αλλά  εκείνος  του "ύπατου αρμοστή" ή  "σκιώδους  πρωθυπουργού"  όπως  θα έλεγαν οι εθελοτυφλούντες  υπέρμαχοι  του ευρωλιγουρισμού και της  λεβαντινοραγιάδικης  "δημοκρατίας".
Η πρώτη επίδειξη  ισχύος  απο πλευράς του Στουρνάρα, έγινε  αμέσως μετά  την  προχθεσινή  "σύναξη"  των τριών "εταίρων", όταν  τους έστειλε  το  περιβόητο  "non paper"  (που επί της ουσίας  ήταν  "δελτίο τύπου") στο  οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ  τους  διευκρίνιζε ότι  δεν πρέπει να παίρνουν και πολύ στα σοβαρά το ρόλο τους  και πως ότι "συμφώνησαν" στην διάρκεια  της συζήτησης  για το "χαράτσι"  δεν ίσχύει,μιας και αυτό που τελικά θα εφαρμοστεί  θα είναι  η εκπεφρασμένη  δια αυτού  βούληση  της τρόικας.
Την επόμενη ημέρα  και με αφορμή  την  επιμονή του υπ. διοικητικής μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη στο  "ήπιας προσαρμογής"  σχέδιο "εκκένωσης" του δημόσιου τομέα, ο  Στουρνάρας επανήλθε  δριμύτερος, κάνοντας σαφές προς όλους  ότι  αυτός  είναι  που  "κάνει κουμάντο" και πως οι εντολείς του θέλουν να δούν  εδώ και τώρα   γεμίζει το "κολοσσαίο" με  δημοσίους υπαλλήλους.
Προς τούτο  επιστρατεύθηκε  και ο  γυιός  του  Ψυχάρη (και ελέω  ΔΟΛ  βουλευτής  της ΝΔ), ο οποίος  με την ορμή  του  γιάπη- ευρωταλιμπάν  έριξε  την πατσαβούρα  στα μούτρα του Μανιτάκη κατηγορώντας  τον, ότι  "θα μείνει στην ιστορία, ως ο υπουργός προστάτης των επίορκων των κοπανατζήδων και των τεμπέληδων".
Ταυτόχρονα σύμφωνα με την "έγκριτη"  Καθημερινή, στενοί συνεργάτες του υπουργού δήλωναν πως : "αν το πρόβλημα για την εκταμίευση της δόσης των 8 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα είναι το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο Αντώνης Μανιτάκης δεν έχει καμία αντίρρηση να παραδώσει το υπουργείο στον Γιάννη Στουρνάρα για να υπογράφει εκείνος ό,τι ζητάει η τρόικα".
Ας μην γελιώμαστε όλος  αυτός ο θόρυβος  δεν  γίνεται  περί "όνου σκιάς", διότι περί αυτού πρόκειται  όταν συζητούμε   για τις διαφορές  μεταξύ  της  πρότασης  Μανιτάκη για "κινητικότητα" και της  πρότασης  της τρόϊκας για εδώ και τώρα  μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. 
Όλο αυτό  το κακοστημένο θέατρο παίχτηκε   για να  καταλάβει  ο  ελληνικός λαός   ότι  αυτός  που ήταν, είναι  και  θα είναι  το αφεντικό σε αυτόν τον τόπο, δεν αστειεύεται  και πως θα κάνει  τα πάντα  για  να  έχει πάντα χορτασμένα "τα λιοντάρια στην  αρρένα".
Έχω την  αίσθηση, πως  όλη αυτή   η   χυδαία  επίδειξη  αυταρχισμού και "ισχύος",που γίνεται  φυσικά στα πλαίσια μιας τρομοκρατίας  και με μεθόδους  που  άριστα  περιγράφει  η  Naomi Klein στο "Δόγμα του σοκ", καταδεικνύει  ότι όχι μόνο  δεν έχουν ισχύ  αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν  να  κουκουλώσουν  με το  πέπλο του φόβου την  αδυναμία τους  να αντιμετωπίσουν μια  μαζική λαϊκή  εθνικοαπελευθερωτική εξέγερση. 
Μια  εξέγερση που αν τελικά  δεν μπορέσουν να  αναχαιτίσουν, θα προσπαθήσουν να την μετατρέψουν σε εμφύλιο πόλεμο, με την βοήθεια  των  by licence  E.U and USA  "αντισυστημικών"  της  "Νέας Τάξης".
Όπως  έχουμε ξαναπεί, αυτή  η  τεσσαρακοστή θα είναι  πραγματικά  η πορεία των παθών  για το έθνος μας  και τον ελληνικό λαό και γι αυτό  πρέπει όλοι προσευχόμενοι  να είμαστε   σε  εγρήγορση, και να μην ακολουθούμε  τον ήχο της  κουδούνας  του κάθε  εγκάθετου  τραγόμορφου λύκου  της  Νέας Εποχής.  


Γράφει ο Ευάγριος Αληθινός 

Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι τα πράγματα συμβαίνουν έτσι από μόνα τους.
Συνηθίσαμε πια την άνιση οργάνωση του κόσμου που εξευτελίζει την ανθρώπινη ζωή και ανήκει στην αιώνια τάξη των ισχυρών.
Συνηθίσαμε πια ότι η αδικία είναι ένα πεπρωμένο που είμαστε υποχρεωμένοι ή να το δεχτούμε ή να το αποδεχτούμε.
Συνηθίσαμε πια να ακούμε τους ισχυρούς του πλανήτη να μας λένε ότι η αδικία είναι φυσικός νόμος.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι οι κατώτεροι οφείλουν αιώνια υπακοή στους ανώτερους τους, οι γυναίκες οφείλουν απόλυτη υπακοή στους άνδρες, οι γεννημένοι κατώτεροι γεννήθηκαν για να υπηρετούν τους γεννημένους ανώτερους.
Συνηθίσαμε πια να σκύβουμε το κεφάλι στις διαταγές των αφεντικών αποδεχόμενοι να δουλεύουμε όποτε αυτά θέλουν, με ότι αντίτιμο αυτά θέλουν, να μας πετάνε στον δρόμο όποτε αυτά θέλουν, χωρίς να διαμαρτυρόμαστε, να αντιστεκόμαστε, να έχουμε αντιρρήσεις, να θέλουμε μόνο ότι αυτά θέλουν.
Συνηθίσαμε πια να θεωρούμε ότι οι φτωχοί είναι φτωχοί επειδή έτσι το θέλησε η μοίρα τους, ότι είναι ανίκανοι να είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι, γιατί είναι γεννημένοι να χάνουν και αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη κατάσταση τους.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι η διάσωση του περιβάλλοντος μπορεί να προέλθει μόνο από τις πολυεθνικές εταιρίες μέσω των εμπορικών επενδύσεων τους που καταληστεύουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της γης, την εμπορική εκμετάλλευση του νερού, του αέρα, της τροφής και όποιος δεν έχει να τα αγοράσει να αντιμετωπίζεται σαν στατιστικό περισσευούμενο πλεόνασμα που πρέπει να οδηγηθεί στην οργανική ανακύκλωση παραγωγής εδαφικού λιπάσματος.
Συνηθίσαμε πια να ζούμε συνεχώς με αυταπάτες ότι κάθε νόμος είναι σωστός επειδή είναι απλά και μόνο νόμος.
Συνηθίσαμε πια το κράτος της πανοπτικής επιτήρησης να μας ζητά υποχρεωτικά να γίνουμε οι ρουφιάνοι του καρφώνοντας όποιον αντιστέκεται και πολεμά την εξαθλίωση που μας επιβάλει.
Συνηθίσαμε πια να βλέπουμε χωρίς να μιλάμε τα σκυλιά της δημοκρατίας τους, να ξεσκίζουν τις σάρκες και τις ψυχές όσων αγωνίζονται, να στοιβάζουν ανθρώπινα κορμιά στις φυλακές-αποθήκες της, να εξοντώνουν κάθε απόπειρα αντίστασης μέσα από νόμους, βασανιστήρια και διαφόρων ειδών κρατικούς δολοφόνους, δικαστές και αστυνόμους.
Συνηθίσαμε πια να ασφυκτιούμε από τα χρέη και τα δάνεια ώστε να μην χάσουμε, το αυτοκίνητο μας, το εξοχικό μας, το κινητό μας, τις διακοπές σε “in” μέρη, τα αντικείμενα μας, όλα αυτά που θεωρούμε ότι αν δεν τα έχουμε ή δεν τα κάνουμε δεν υπάρχουμε.
Συνηθίσαμε πια να μας προστάζουν μέσα από τη διαφήμιση να καταναλώνουμε ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε γιατί αυτό είναι το “πραγματικό νόημα της ζωής”.
Συνηθίσαμε πια να μας έχουν δεμένους με μία αλυσίδα όπου η άκρη της καταλήγει στο πόδι του τραπεζιού της τηλεόρασης και να αποδεχόμαστε ότι είναι φυσικότατο να ζούμε μια ζωή φυλακισμένοι σε τέσσερις τοίχους με μοναδικό παράθυρο την οθόνη της υποχρεωμένοι μόνο να ακούμε ένα κουτί που έχει μόνο φωνή και καθόλου αυτιά.
Συνηθίσαμε πια τη τρομοκρατία της μιντιακής κυριαρχίας η οποία διατάζει ότι ο μόνος τρόπος για να “σωθεί η χώρα” είναι η πλήρης και πειθαρχημένη ανέχεια των κατώτερων τάξεων της.
Συνηθίσαμε πια τις αυτοκτονίες συνανθρώπων μας που προτιμούν την έξοδο από τη ζωή παρά τον αργό θάνατο της ανέχειας.
Συνηθίσαμε πια τις διαπομπεύσεις από τους μιντιακούς διαύλους, εξαθλιωμένων τοξικομανών-ιερόδουλων που πουλάνε σε “καθωσπρέπει πολίτες-θύματα” το ζωντανο-νεκρό σώμα τους για λίγο ψεύτικο όνειρο σε ενέσιμη μορφή.
Συνηθίσαμε πια να ακούμε την αυτοκρατορία του χρήματος να διακηρύσσει ότι η καταδυνάστευση και η κατοχή μιας αδύναμης χώρας και η μαζική δολοφονία του λαού της από μια άλλη δυνατή, είναι “ανθρώπινη αρετή”, “αποκατάσταση της ελευθερίας”, “διάσωση της δημοκρατίας”, αλλά όταν ένας πεινασμένος κακομοίρης πρόσφυγας που αυτή δημιούργησε ψάχνει για λίγο φαγητό και αναγκάζεται να κλέψει είναι ένα κτήνος που δεν σέβεται την ανθρώπινη ζωή και τον τόπο που τον “φιλοξενεί”.
Συνηθίσαμε πια να θεωρούμε ηθικό και δίκαιο ότι οι χώρες που “διαφυλάττουν τη παγκόσμια ειρήνη” είναι μόνο αυτές που κατασκευάζουν και πουλούν τα περισσότερα όπλα, εισβάλουν σε άλλες χώρες κατακρεουργώντας τον φτωχό πληθυσμό τους.
Συνηθίσαμε πια σαν μοναδικό δεδομένο ότι η αιτία του ρατσισμού και της φαλλοκρατίας είναι η γενετική κληρονομιά και ότι δεν ευθύνεται η ιστορία που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα οι φτωχοί, αλλά η βιολογία.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι οι καραβιές των προσφύγων, των κυνηγημένων, των πεινασμένων μεταναστών από την Αφρική και την Ασία έχουν στη φύση τους τη βία, το έγκλημα, το κακό που είναι ενταγμένα βιολογικά στο αίμα τους και στη θρησκευτική τους πίστη.
Συνηθίσαμε πια να είμαστε σίγουροι ότι οι φτωχοί κουβαλάνε το πεπρωμένο τους μέσα στο αίμα τους, γιατί όταν τα χρωμοσώματα της κατωτερότητας αναμειγνύονται με τον κακό σπόρο του εγκλήματος έχουμε τη τηλεοπτική “διαπίστωση” ότι όσο πιο σκούρο δέρμα έχει ένας φτωχός τόσο πιο επικίνδυνος βάρβαρος και απάνθρωπος είναι.
Συνηθίσαμε πια να θεωρούμε σωστό ότι οι έμποροι των εθνών, οι πολιτικοί, οι τραπεζίτες, οι κυρίαρχοι γης νερού και αέρα, που ζουν στις ισχυρές χώρες έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν στις υπόλοιπες χώρες στρατιωτικές ή κοινοβουλευτικές δικτατορίες και κυβερνήσεις ανδρείκελα. Ότι μπορούν να τους υπαγορεύουν την οικονομική και κάθε άλλη πολιτική τους, να τις διατάζουν να αποδέχονται χωρίς αντιρρήσεις καταστροφικές συναλλαγές και τοκογλυφικά δάνεια, τρόπους διαβίωσης του ανθρώπινου υποκειμένου τους, πότε θα αναπνέει και πότε πρέπει να πεθάνει.
Συνηθίσαμε πια να υποτιμάμε τη ζωή και να μας απαγορεύουν να θυμόμαστε.
Συνηθίσαμε πια η μοναδική μας μνήμη να είναι αποκλειστικά η μνήμη της εξουσίας των λίγων. Αυτή που μας κάνει να μη θυμόμαστε ότι ο πλούτος των λίγων ευθύνεται για τη φτώχεια των πολλών. Αυτή που μα λέει ότι αυτό το αταίριαστο ζευγάρι συζεί αρμονικά από τα βάθη των αιώνων και ότι ήταν πάντα έτσι γιατί “αυτό είναι το θέλημα του Θεού”.
Συνηθίσαμε πια να ξεχνάμε ότι οι επιχειρήσεις με τα μεγαλύτερα κέρδη στον πλανήτη είναι εκείνες που δολοφονούν τον περισσότερο κόσμο στον πλανήτη, αποφασίζουν για την τύχη του και έχουν τα μεγαλύτερα οφέλη από την εξολόθρευση του.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι η “ελεύθερη αγορά” είναι η μοναδική πηγή ευημερίας, η μοναδική εγγύηση της δημοκρατίας και να ξεχνάμε ότι όπου σηκώθηκε η σημαία του “ελεύθερου εμπορίου” αυτή υποχρέωνε τους υπηκόους να παράγουν και να καταναλώνουν μόνο τα δικά του εμπορεύματα, να υποτάσσονται στους δικούς του νόμους. Στο “όνομα της ελευθερίας” του, που αναπόφευκτα περνά από τη σκλαβιά των υπηρετών του.
Συνηθίσαμε πια να ονομάζουμε “αναπτυσσόμενες” τις φτωχές χώρες που τις έχει συνθλίψει η ξένη ανάπτυξη των ισχυρών χωρών και οι πολυεθνικές εταιρίες. Αυτές που μονοπωλούν και καταληστεύουν τον πλούτο των “υπό ανάπτυξη”, την επιστημονική γνώση, τη τροφή, την τεχνολογία, πουλώντας τους πανάκριβα, μολυσμένη μεταλλαγμένη τροφή, πολιτισμό του απόλυτου κενού της σκέψης, πανάκριβα οπλικά συστήματα που θα τις “προστατεύσουν” από ανύπαρκτους εχθρούς.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι η ανάθεση συνολικά της ζωής μας στα χέρια των επαγγελματιών της πολιτικής και των κομματικών “ειδικών” ψηφίζοντας τους είναι το μοναδικό μοντέλο που διαφυλάττει την κοινωνική ευμάρεια και ειρήνη.
Συνηθίσαμε πια να θεωρούμε τους εαυτούς μας ανώριμους και ανήμπορους να συνδιαχειριζόμαστε ισότιμα και συλλογικά τη ζωής μας.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι είναι αδιανόητος ένας κόσμος χωρίς οι λίγοι να κανοναρχούν και να εξουσιάζουν τους πολλούς.
Συνηθίσαμε πια να μας λένε “πήδηξε τώρα” και να απαντούμε “πόσο ψηλά;”
Συνηθίσαμε πια να μας ρωτούν “τι ώρα είναι;” και να απαντούμε “ότι ώρα διατάξετε”.
Συνηθίσαμε πια να συνηθίζουμε σε κάθε απαίτηση που μας υποχρεώνουν να συνηθίσουμε.
Δεν συνηθίσαμε ποτέ να θυμόμαστε ότι αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας.
 
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο 19 (καλοκαίρι 2012) της παγκρήτιας εφημερίδας δρόμου Άπατρις.
Το άρθρο είναι διαθέσιμο στα ισπανικά και τα γαλλικά.
Πηγή eagainst


Του Στρατή Μαζίδη

Δε χρειάζεται ενδεχομένως να παρακολουθεί κανείς τα ΜΜΕ για να σχηματίσει δική του άποψη σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στην πατρίδα μας και την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει.

Μια βόλτα είναι αρκετή για να δεις ανθρώπους με τρύπια παπούτσια και φθαρμένα παντελόνια που όμως προσποιούνται ότι δεν το έχουν αντιληφθεί. Για να δεις πρόσωπα κομμένα από τα βάσανα και την έλλειψη ελπίδας. Άλλωστε εμπόδια πάντα έφερνε η ζωή, υπήρχε όμως η προσμονή της επόμενης ημέρας. Για να παρατηρήσεις ανθρώπους που χθες είχαν δουλειά και σήμερα κοιμούνται στους δρόμους. Για να προβληματιστείς με τα καταστήματα και τις οικογενειακές επιχειρήσεις δεκαετιών που κλείνουν αφήνοντας κόσμο στο δρόμο. Για να περάσεις μέσα από το κέντρο της Αθήνας και να δεις τα νέα παιδιά να ψάχνουν παρηγοριά σε ψεύτικες ουσίες ως συνέπεια των ψεύτικων ελπίδων που κάποτε δόθηκαν στους γονείς τους.

Ο λαός φέρει δυστυχώς ακέραια την ευθύνη για το κατάντημά του και τη διαιώνιση της χούντας. Ποιος πιστεύει ότι το 1974 έπεσε η χούντα; Πλέον κανείς. Τα πρόσωπα μόνο άλλαξαν. Τα δε τανκς τα διαδέχθηκαν 5000αρα δεξιά κι αριστερά. Και τώρα η χούντα που ανέλαβε μετά το 1974 αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο. Δημεύει περιουσίες, αρπάζει καταθέσεις, πετάει στο δρόμο, διαλύει την παιδεία, καταργεί την υγεία, οδηγεί σε αυτοκτονίες και μαζική μετανάστευση. Ο λαός ταΐστηκε, παραμυθιάστηκε και απόκαμε στον ύπνο ώστε ενώ μεσολάβησαν από το 1977 ως σήμερα 14 (!) εκλογικές αναμετρήσεις, συντηρούσε όλο αυτό το μόρφωμα που απλά άλλαζε χρώμα κατα καιρούς.

Πάρα ταύτα δεν του άξιζε αυτή η κατάληξη. Αυτή η κατάντια. Γιατί είναι κατάντια όταν δεν ανάβεις τη λάμπα και αρκείσαι στο φως της τηλεόρασης ή να μαζεύεις τα πατημένα πορτοκάλια της λαϊκής όταν έχουν φύγει όλοι.

Δεν του άξιζε να βρεθεί στο δρόμο. Να του κόβουν το ρεύμα. Να ζητά εργασία και να σωριάζεται από την ασιτία ή να ειδοποιείται πως το παιδί του έχασε τις αισθήσεις του γιατί δύο ημέρες τώρα έχει βάλει στο στόμα του μονάχα λίγο γάλα.

Δεν του άξιζε να χάσει τα παιδιά του που φεύγουν έξω ρίχνοντας μαύρη πέτρα.

Δεν του άξιζε να εξευτελίζεται διεθνώς.

Του άξιζε φυσικά να βάλει μυαλό.

Έχει μια ιστορία να πάρει η ευχή που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Αρχαίοι φιλόσοφοι, κορυφαίοι στρατηλάτες, ένδοξοι αυτοκράτορες, άνθρωποι του πνεύματος ξεπήδησαν μέσα από αυτό το έθνος. Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει ο κατήφορος. Πρέπει κάποια στιγμή έστω και αργά να ανέβουμε προς τα πάνω.

Για αυτό λοιπόν:


«Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ 
και μυρσίνη εσύ δοξαστική 
Μη, παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου»…

Πηγή: Free Pen
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Φαίνεται πως η νεοοθωμανική μανία που έχει ενσκήψει τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία θα μας επιφυλάσσει συνεχώς και νέες εκπλήξεις. Έτσι, αφού βαπτίσαν τουρκικό τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και έκαναν …Τούρκους τους αρχαίους φιλοσόφους, τώρα προχώρησαν και στο Βυζάντιο και σύμφωνα με τις νέες ανακοινώσεις τους, η αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης είναι… τουρκικό κτίσμα.

Όπως αποκαλύπτει στην μηνιαία τουρκική επιθεώρηση Ιστορίας και Πολιτισμού, «Yedikta Dergisi», τεύχος Απριλίου 2013, ο καθηγητής του Πανεπιστήμιου Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, Suphi Saatçi, το σημερινό κτίσμα της αγίας Σοφίας δεν είναι βυζαντινό αλλά… δημιούργημα του γνωστού Οθωμανού αρχιτέκτονα, Mimar Sinan, στον οποίο οφείλονται πολλά μουσουλμανικά κτίσματα σε όλη την Βαλκανική χερσόνησο.
Μάλιστα, όπως τόνισε ο Τούρκος καθηγητής, αν δεν υπήρχε ο φημισμένος Mimar Sinan σήμερα δεν θα υπήρχε η αγία Σοφία που δεσπόζει σε όλη την παλιά Κωνσταντινούπολη. Οι πρωτοφανείς αυτοί ισχυρισμοί του Τούρκου καθηγητή, έχουν προκαλέσει μεγάλη αίσθηση στην Τουρκία και πολλές εφημερίδες όπως η μεγάλης κυκλοφορίας, Sabah, αναδημοσίευσε την είδηση με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Ayasofya hakkında şok iddia», δηλαδή, «Ισχυρισμός σοκ σχετικά με την αγία Σοφία».

Ο Suphi Saatçi στηρίζει τις παραλογές απόψεις του στην υπόθεση ότι κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου ο τρούλος της αγίας Σοφίας είχε πάθει σοβαρές ζημίες και είχε καταρρεύσει από κάποιο σεισμό. Μετά την κατάρρευση, σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς. ο Mimar Sinan με ένα μεγάλο γκρουπ από βοηθούς αρχιτέκτονες ξανάκτισε τον ναό και από τότε η αγία Σοφία έχει την οθωμανική σφραγίδα του μεγάλου αυτού αρχιτέκτονα. Μονό που ακόμα και σε αυτούς τους παραλόγους ισχυρισμούς που παρουσιάζουν την αγία Σοφία σαν οθωμανικό κτίσμα, ξεχνούν να μας αναφέρουν ότι ο περίφημος Mimar Sinan είχε χριστιανική καταγωγή, κατά άλλους από ελληνορθόδοξη οικογένεια της Καππαδοκίας και κατά άλλους από Αρμένιους.

Οι τούρκικοι αυτοί ισχυρισμοί προσχωρούν και σε σύγκριση της αγίας Σοφίας με το περίφημο τζαμί Σουλειμανιέ, που κτίστηκε απ τον Mimar Sinan την περίοδο του περίφημου Σουλειμαν του Μεγαλοπρεπή για να βγάλουν το συμπέρασμα ότι η ομοιότητα των τρούλων… αποδεικνύει την ορθότητα των απόψεων τους. Έτσι, σύμφωνα με την τουρκική επιθεώρηση, η αγία Σοφία δεν είναι ένα αθάνατο ελληνορθόδοξο βυζαντινό αρχιτεκτονικό κληροδότημα, αλλά καθαρά ένα οθωμανικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα.

Να προσθέσουμε σε όλη αυτή την νεοοθωμανική «λαίλαπα» και ένα άλλο χαρακτηριστικό επεισόδιο. Στις 14 Μαρτίου του 2012, δηλαδή πριν από ένα χρόνο περίπου, στην πόλη της Μούγλας, που βρίσκετε απέναντι από την Ρόδο, στην νοτιοδυτική Τουρκία, έγιναν παρουσία όλων των τοπικών αρχών με μια μεγαλύτερη τελετή τα αποκαλυπτήρια του … «Τούρκου» φιλοσόφου και επιστήμονα, Ιπποκράτη, ο οποίος, σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, ήταν «άνθρωπος του Αιγαίου», τουρκικής καταγωγής.

Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν στα πλαίσια των «έργων των θεματικών πάρκων» του δήμου Μούγλας. Μιλώντας κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων ο δήμαρχος της Μούγλας, Osman Gürün, τόνισε ότι ο Ιπποκράτης ως γιατρός, από το 460 π. Χ. έθεσε τα θεμέλια των ιατρικών κανόνων και επεσήμανε τη σημασία του επαγγέλματος της ιατρικής επιστήμης που εμπνέεται από την ευθύνη και την ηθική. Ο Δήμαρχος υπογράμμισε ότι μετά το άγαλμα του Ηροδότου, (και αυτός… Τούρκος), που αναγέρθηκε σε άλλο πάρκο, σήμερα, αποκαλύπτεται το άγαλμα του Ιπποκράτη, για να αναδειχθούν οι τουρκικής καταγωγής άνθρωποι του Αιγαίου που από την αρχαιότητα έδειξαν στον κόσμο τις οικουμενικές αξίες.

Έχετε να πείτε τίποτα;



Παρά τα δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν καταβληθεί μέχρι στιγμής για να «σωθούν» οι τράπεζες, η κρίση που συγκλονίζει τις οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν λέει να πάρει τέλος, ούτε διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Πρόκειται για κρίση ή μήπως θα έπρεπε να την ονομάσουμε απάτη με ύποπτα κίνητρα και μυστικούς απώτατους στόχους;

Του Xavier Caño Tamayo 
Voltaire Network
6 Aπριλίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η Ευρώπη πορεύεται από το κακό στο χειρότερο. Ακόμη και η Γερμανία έχει αρχίσει να νιώθει τους κραδασμούς, με την επιβράδυνση των εξαγωγών της.

Στην Ισπανία, η αύξηση του ΦΠΑ ήταν θανατηφόρα για τα ποσοστά της εγχώριας κατανάλωσης. Εξίσου απειλητικό είναι το φαινόμενο των περικοπών στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, οι απολύσεις, το πάγωμα των συντάξεων και οι περικοπές στις παροχές για τους ανέργους. Οι περικοπές στην Ισπανία αγγίζουν αυτή τη στιγμή το 26%. Εν τω μεταξύ, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης χάνει όλο και περισσότερα μέλη και εισφορές κάθε μήνα.

Στην Πορτογαλία, η τάση τoυ να υποχρεώνονται οι πολίτες να πληρώσουν για μια σειρά από υπηρεσίες δημόσιας υγείας έχει καθιερωθεί, γεγονός που έχει κάνει ευάλωτο τον πληθυσμό, ενώ άλλες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες προβλέπουν μειώσεις στο κόστος εργασίας, αύξηση του ποσοστού των απολύσεων και περαιτέρω αύξηση των φόρων μετατρέπουν τον μέσο πολίτη (αλλά όχι τον πλούσιο) σε νεόπτωχο. Όλα αυτά τα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της ιδιωτικοποίησης πολλών δημόσιων επιχειρήσεων, συνιστούν καθαρή λεηλασία.

Και τι να πει κανείς για την Ελλάδα, όπου τα πράγματα είναι ακόμα πιο επώδυνα


Μια πρόσφατη έρευνα από το Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνει ότι οι πολιτικές λιτότητας που επέβαλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην Ευρώπη είναι εξαιρετικά επιβλαβείς για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, καθώς επιφέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν. Και δεν είναι να απορεί κανείς για το γεγονός ότι αρχίζουμε να ακούμε κάποιες επικριτικές φωνές ενάντια στην πολιτική λιτότητας ακόμα και από στόματα συντηρητικών.

Μέχρι και ο Olivier Blanchard, οικονομολόγος και διευθυντικό στέλεχος του ΔΝΤ, έχει αναγνωρίσει ότι αποτελούν μεγάλο σφάλμα οι συστάσεις για περικοπές στους προϋπολογισμούς από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αφού είναι πολύ πιθανόν να επιβραδύνουν τους ρυθμούς της οικονομικής ανάπτυξης. 

Παρ’ όλα αυτά, οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ επιμένουν στη διατήρηση αυτής της πολιτικής, αντί να την τροποποιήσουν. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις επιμένουν ότι τα μοιραία αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η πολιτική λιτότητας είναι «κακή». Παρά την πανωλεθρία που σημειώθηκε στην Πορτογαλία, για την οποία ακόμη πληρώνει ο πορτογαλικός λαός, το ΔΝΤ συμβουλεύει τον πρωθυπουργό Passos Coelho, ο οποίος απορρίπτει τις συστάσεις των περισσότερων υπάλληλων της Τρόικας, να αυξήσει τις ώρες εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων (με τον ίδιο μισθό), να μειώσει περαιτέρω τα επιδόματα ανεργίας και να εφαρμόσει και νέες περικοπές στις συντάξεις, «προκειμένου να γίνει η χώρα ανταγωνιστική».

Ίσως για το ΔΝΤ είναι αδιάφορο το γεγονός ότι η ανεργία έχει φτάσει πλέον το 17% και το ΑΕΠ έχει αγγίξει το επίπεδο του 1,5% το 2013. 

Τι σημαίνει να είναι «ανταγωνιστική» μια χώρα εάν η πλειοψηφία των πολιτών της βυθίζεται στη φτώχεια;

Είναι, άραγε, τόσο ηλίθια η Τρόικα; 

Η απάντηση στο ερώτημα βρίσκεται στην πρόσφατη ιστορία της Ευρώπης. 

Το 1953, τέσσερα μόλις χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας βυθιζόταν κάτω από το βάρος των χρεών της και απειλούσε να συμπαρασύρει στην κατάρρευση και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τότε, οι 21 χώρες - πιστωτές της ΟΔΓ συναντήθηκαν στο Λονδίνο και αποφάσισαν να προσαρμόσουν τις απαιτήσεις τους στις δυνατότητες της χώρας-οφειλέτη να αποπληρώσει το χρέος της. Ως αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης, το συσσωρευμένο χρέος μειώθηκε κατά 60% και δόθηκε στη Γερμανία ένα μορατόριουμ πέντε ετών συν μια παράταση 30ετίας για την αποπληρωμή. Οι πιστωτές συμπεριέλαβαν επίσης μια ρήτρα στη συμφωνία ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία η χώρα-οφειλέτης - ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας – θα διέθετε για την αποπληρωμή του χρέους της μόνο το 1/20 των εσόδων της από τις εξαγωγές.

Και ρωτάμε: Γιατί δεν κάνει κάτι ανάλογο σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις υπερχρεωμένες χώρες της; 

Ίσως γιατί ο πραγματικός στόχος και η προτεραιότητα της τρόικας δεν είναι να εισπράξει το χρέος. 

Ίσως επειδή αυτό που επιδιώκεται στην πραγματικότητα είναι η πλήρης διάλυση του κοινωνικού κράτους και η κατάργηση των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών στην Ευρώπη: των δικαιωμάτων που παρέχει στους πολίτες το λεγόμενο κράτος πρόνοιας. Διότι θα μπορούσε κάλλιστα να ζητηθεί από τους πολίτες να στερηθούν ένα μέρος της ευημερίας/του πλούτου τους, αλλά όχι απαραίτητα να απολέσουν πλήρως τα δικαιώματά τους. 

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως να επιλέγει αυτή την απάνθρωπη πολιτική επειδή η «κρίση» αυτή επιτρέπει σε μια αισχρή μειοψηφία πλουτοκρατών να αυξήσει τα κέρδη της, όπως προκύπτει από τα στοιχεία.

Η μόνη λογική προσέγγιση είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αφού δεν είναι δυνατή η αποπληρωμή του στον αιώνα τον άπαντα. Όπως εξηγεί ο John Ralston, το σύνολο του χρέους θα πρέπει να διαγραφεί, αφού το χρέος αυτό κυριολεκτικά βυθίζει την Ευρώπη. Επίσης, προτείνει χαρακτηριστικά να εσωκλειστεί το χρέος σε ένα φάκελο με την ένδειξη «άκρως σημαντικό» απ’ έξω, να κλειδωθεί σ’ ένα συρτάρι και να πεταχτεί το κλειδί.

Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι στις προθέσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μήπως θα πρέπει όλοι να αναρωτηθούμε γιατί;

Εάν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους δεν διαγραφεί, παράλληλα με μια σταδιακή μεταρρύθμιση των φορολογικών συστημάτων και την πάταξη του άθλιου καρκινώματος των φορολογικών «παραδείσων» και του παρατραπεζικού συστήματος, δεν πρόκειται να υπάρξει ούτε έλεος ούτε σωτηρία για την Ευρώπη. Εάν ποτέ υπάρξει.

Xavier Caño Tamayo

Πόλη του Μεξικού



Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.


«Μετά σειρά έχουν οι Η.Π.Α.! Ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους»...

Ο πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, Βίκτορ Γκεράστσενκο, σπάνια μεταβαίνει στη Μόσχα και δεν δίνει σχεδόν ποτέ συνεντεύξεις. Τον ικανοποιεί απόλυτα η ζωή «στην επαρχία», στον οικισμό Πιρογκόβκα έξω από τη Μόσχα, όπου περιποιείται τον κήπο του, και χειρίζεται ο ίδιος το προσωπικό του εκχιονιστικό μηχάνημα. Για την Ροσίσκαγια Γκαζέτα όμως, έκανε μια εξαίρεση και μίλησε για την υποψήφιο επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, εξήγησε τι συμβαίνει στην Κύπρο και γενικότερα στην ευρωπαϊκή και διεθνή οικονομία, και κατέθεσε τις απόψεις του για το πού είναι καλύτερο να καταθέσει κανείς τα χρήματά του. Δημοσίευση της «Ρωσία Τώρα»:

ΕΡ: Εάν πράγματι το ένα τρίτο των χρημάτων που βρίσκονται στις κυπριακές τράπεζες ανήκει σε Ρώσους, τότε μήπως κάποιος ήθελε να βλάψει συγκεκριμένα εμάς;

ΑΠ: Μπορεί κανείς να υποθέσει ό,τι θέλει, και ανάλογες περιπτώσεις υπήρξαν ιστορικά. Το 1929-1930 στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Ρούζβελτ είχε κάνει το ίδιο πράγμα και τότε επλήγησαν πολύ υψηλές καταθέσεις. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να επιλυθούν τα οικονομικά προβλήματα. Είχαν υπερπαραγωγή, δεν μπορούσαν να μεταφέρουν τα εμπορεύματά τους από τη μια στην άλλη άκρη της χώρας και γι’ αυτό άρχισαν να κατασκευάζουν δρόμους. Σε εκείνη την περίπτωση όμως, έκλεβε τον ίδιο του τον λαό. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, αυτό αντίκειται ακόμη και στους θεϊκούς νόμους! Ένας άνθρωπος μάζεψε χρήματα και τα αποταμίευσε. Πώς εσύ μπορείς να έρθεις και να τα πάρεις;

ΕΡ: Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί μετά την Κύπρο;
ΑΠ: Έρχεται η σειρά των ΗΠΑ. Ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους!

ΕΡ: Τι προβλήματα θα αντιμετωπίσει η Κεντρική μας Τράπεζα (ΚΤ) και κατά πόσο είναι στις δυνάμεις της υποψήφιας επικεφαλής της, Ελβίρα Ναμπιούλινα, να τα αντιμετωπίσει;

ΑΠ: Δεν τη γνωρίζω προσωπικά. Αλλά πρόσωπα τα οποία εμπιστεύομαι αναφέρουν ότι εργάστηκε θετικά το διάστημα που ήταν υφυπουργός Οικονομικών και μετέβη στο Λονδίνο, στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης. Είχε μια άξια και συνετή παρουσία. Όλα τα σχόλια για αυτή ήταν θετικά. Είναι ένα άλλο θέμα βέβαια το αν πρέπει σε αυτό τον ιδιόμορφο οργανισμό να τοποθετηθεί ένας οικονομολόγος -έστω και έξυπνος- ο οποίος όμως δεν έχει εργαστεί ποτέ του σε Τράπεζα. Βέβαια, σήμερα η ΚΤ είναι διαφορετική από ότι παλαιότερα, όταν η διαχείριση των πιστώσεων ήταν εντονότατη και υπήρχαν 5.000 παραρτήματα σε όλη τη χώρα και σε όλες τις Δημοκρατίες. Ήταν ένα σύστημα οργάνωσης της υποστήριξης του συνόλου της οικονομίας διαμέσου της χορήγησης πιστώσεων. Συν την παρακολούθηση της ποσότητας των χρημάτων που βρίσκονταν σε κυκλοφορία. Υπήρχε πολύ αυστηρή πειθαρχία, σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Γι’ αυτό, ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια. Όσον αφορά δε, το γεγονός ότι θα διοικήσει την τράπεζα μια γυναίκα… αυτό είναι μια τάση. Στη Λευκορωσία, τη Φιλανδία, τη Νότιο Αφρική, τις Κεντρικές Τράπεζες διοικούν γυναίκες και δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε αυτό.

ΕΡ: Στη βάση της ΚΤ δημιουργείται ένας ευρύς ρυθμιστικός οικονομικός φορέας ο οποίος θα έχει πρωτοφανείς εξουσίες για τα δεδομένα της Ρωσίας. Μας είναι όντως απαραίτητος;

ΑΠ: Δεν είμαι σίγουρος. Στην Αγγλία μου ανέφεραν πως όταν συστήθηκε εκεί ένας ανάλογος οργανισμός, ο οποίος επιβλέπει τις ασφαλιστικές εταιρίες, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά ο έλεγχος των Τραπεζών πήγε προς το χειρότερο. Η δική μας ΚΤ ανταποκρίνεται σήμερα στον έλεγχο των ιδιωτικών Τραπεζών; Όπως μου λένε, πολλές Τράπεζες μεσαίου και μικρού βεληνεκούς ασχολούνται με το να βοηθούν τους πελάτες τους να κρατούν τα χρήματά τους πέρα από τους φορολογικούς και νομισματικούς ελέγχους.

ΕΡ: Στην Κύπρο, για παράδειγμα;

ΑΠ: Ναι, στην Κύπρο τα ρωσικά χρήματα είναι πολλά. Και όπως καταλαβαίνω, πάρα πολλές επενδύσεις στην οικονομία μας προέρχονται συγκεκριμένα από αυτό το νησί υπό τον μανδύα κυπριακών εταιριών. Αλλά αυτά είναι δικά μας χρήματα. Εκείνοι που μετέφεραν τα χρήματά τους εκεί, γνωρίζουν πώς να ασκήσουν επιχειρηματική δραστηριότητα εδώ, στη χώρα μας.

Γενικά, θεωρώ ότι πλέον στο νησί δεν υπάρχει offshore. Μπαίνοντας στην κοινή αγορά, οι offshore κανόνες έπαψαν να ισχύουν. Αλλά χρήματα εκεί υπάρχουν πολλά, τόσο από Ρώσους, όσο και από Άγγλους. Ωστόσο οι Άγγλοι εκεί, είναι κυρίως συνταξιούχοι. Ήσυχο νησί, καλό κλίμα, φτηνή ζωή, θαυμάσιο λευκό κρασί. Ενώ οι δικοί μας, είναι κυρίως δραστήριοι επιχειρηματίες.

ΕΡ: Με ποιό τρόπο μπορεί κανείς να διαφυλάσσει τις αποταμιεύσεις του;

ΑΠ: Υπάρχει μια δυνατότητα. Επενδύστε σε ακίνητα. Η οικογένεια αποτελεί τον πυρήνα σε κάθε φυσιολογική κοινωνία, αν αφήσουμε κατά μέρος τον νέο γαλλικό νόμο για τους γάμους μεταξύ ομοφύλων. Και φυσικά, η οικογένεια πρέπει να διαθέτει κατοικία. Δεν έχει σημασία αν είναι πολυτελής ή απλή. Στην ΕΣΣΔ, σημειωτέον, είχε αναπτυχθεί με επιτυχία η συνεταιρική κατασκευή κατοικίας. Η Stroibank (Στεγαστική Τράπεζα) έδινε δάνεια διάρκειας 15 ετών, ενώ χρειαζόταν να εξοφληθεί αμέσως μόνο το 40%. Στις ΗΠΑ έχει γίνει πλέον παράδοση ένας άνθρωπος που τελειώνει το Πανεπιστήμιο, να αγοράζει με δάνειο ένα διαμέρισμα του ενός κυρίως δωματίου, και μετά να το αλλάζει με ένα δυάρι. Και βγαίνοντας στη σύνταξη, να αποκτά ένα σπίτι.


Πηγή: Πυγμή


Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε σύμφωνα με την Hurriyet πως ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα θα συναντηθεί με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτον στις 16 Μαΐου.

Η πρόθεση για μια πρωθυπουργική επίσκεψη στην Ουάσιγκτον ήταν στα σχέδια της κυβέρνησης μετά την επανεκλογή του Ομπάμα, αλλά οι διαφωνίες σε ορισμένα θέματα και η συνεχιζόμενη διένεξη της Τουρκίας με το Ισραήλ εμπόδιζαν τα σχέδια της Άγκυρας. Η επίσκεψη θα μπορούσε να είναι δυνατή μόνο μετά από τη συγνώμη που ζήτησε το Ισραήλ από την Τουρκία που έγινε αποδεκτή κατόπιν μεσολάβησης του Ομπάμα, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία. 

“Η επίσκεψη του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτον είχε καθοριστεί σε μια τηλεφωνική συνομιλία την ημέρα που το Ισραήλ ζήτησε συγνώμη από την Τουρκία”, δήλωσαν διπλωματικές πηγές. 

Ερντογάν και Ομπάμα είχαν τηλεφωνική συνομιλία στις 22 Μαρτίου, μετά από τη δήλωση συγγνώμης που διάβασε από τηλεφώνου ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η ημερήσια διάταξη της συνάντησης του Ερντογάν με τον Ομπάμα θα είναι πλήρως-φορτωμένη με θέματα που κυμαίνονται από την τρέχουσα ειρηνευτική μεσολάβηση της Τουρκίας στην αναταραχή στη Συρία, τις εξελίξεις στην Κύπρο έως τις φιλόδοξες ενεργειακές συμφωνίες της Άγκυρας με το βόρειο Ιράκ.

Επιπλέον, ένα από τα πιο σημαντικά θέματα θα είναι η τουρκο-ισραηλινή διαδικασία εξομάλυνσης. Σε μια επίδειξη της σημασίας που αποδίδεται σε αυτό, η Ουάσιγκτον συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τα μέτρα που έχουν ληφθεί και εκείνα που θα πρέπει να ληφθούν. Αυτή η διαδικασία παρακολούθησης συνοδεύεται από εκκλήσεις προς τις δύο πλευρές να μην σπάσει αυτό το θετικό κλίμα.

Πηγή: Free Pen 



Το νέο ερευνητικό σκάφος των Τούρκων Barbaros τον Μάϊο θα ξεκινήσει τις έρευνες του ανοιχτά της Κύπρου και φαίνεται πως οι Τούρκοι προσπαθούν να ανεβάζουν την ένταση στην περιοχή.

«Το Βarbaros Hayrettin Paşa αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί έρευνες στη Μαύρη Θάλασσα. Από εκεί θα κατέβει στη Μεσόγειο σε ένα μήνα περίπου θα έχει κατέβει στη Μεσόγειο και θα πραγματοποιήσει έρευνες και στην Κύπρο. Το Barbaros ουσιαστικά κατεβαίνει στα δικά του νερά», δηλώνει ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ στη συνέντευξη του στην εφημερίδα Hürriyet.

Ο Τούρκος υπουργός εκφράζει επίσης την ικανοποίηση του για τη μη συμμετοχή της Gazprom στις εργασίες ερευνών κοιτασμάτων της Κύπρου « αυτό δείχνει πως σέβονται τις κόκκινες γραμμές μας» τονίζει ο Γιλντίζ.

Πηγή: On Alert