Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Μαΐ 2014

Η περιοχή Ντονέτσκ στην ανατολική Ουκρανία ζήτησε σήμερα από την Μόσχα να εξετάσει την εισδοχή της στην Ρωσική Ομοσπονδία ώστε να "αποκατασταθεί η ιστορική δικαιοσύνη", δήλωσε ο Ντένις Πουσίλιν, ένας από τα ηγετικά στελέχη των φιλορώσων αυτονομιστών του Ντονέτσκ.

Το γραφείο του Ουκρανού πρωθυπουργού ανακοίνωσε ότι δεν έχει προς το παρόν κάποια άμεση αντίδραση στην δήλωση αυτή του Πουσίλιν, ηγετικού στελέχους της αυτοανακηρυχθείσας "Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ", την οποία έκανε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε από την περιοχή αυτή.

Στο Ντονέτσκ διεξήχθη χθες ένα δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του από την Ουκρανία, το οποίο δεν αναγνωρίζει η διεθνής κοινότητα.

"Στηριζόμενοι στην βούληση του λαού και στην αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης, ζητούμε από την Ρωσική Ομοσπονδία να εξετάσει την εισδοχή της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ στην Ρωσική Ομοσπονδία", πρόσθεσε.

"Ο λαός του Ντονέτσκ αποτελούσε πάντα ένα τμήμα του ρωσικού κόσμου. Για μας, η ιστορία της Ρωσίας είναι η δική μας ιστορία", σημείωσε.

Ο Πουσίλιν πρόσθεσε εξάλλου ότι οι προεδρικές εκλογές που προβλέπεται να διεξαχθούν στην Ουκρανία στις 25 Μαΐου "δεν θα γίνουν" στην "Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ".

Ο ίδιος διευκρίνισε επίσης σήμερα ότι οι αυτονομιστές του Ντονέτσκ δεν προβλέπουν την διεξαγωγή την ερχόμενη εβδομάδα ενός δεύτερου δημοψηφίσματος για μια προσάρτηση της περιοχής αυτής στην Ρωσία, όπως φημολογείτο προηγουμένως ότι θα γίνει.

Νωρίτερα σήμερα ένα από τα στελέχη των αυτονομιστών του Ντονέτσκ, ο Ρόμαν Λιάγκιν, δήλωσε ότι μια ένταξη στην Ρωσική Ομοσπονδία θα ήταν μάλλον ένα "κατάλληλο βήμα" μετά το δημοψήφισμα της Κυριακής.

Οι ηγέτες των αυτονομιστών δήλωσαν ότι έλαβαν πάνω από το 80% της υποστήριξης του εκλογικού σώματος για την ανεξαρτησία στο χθεσινό δημοψήφισμα.

"Η ένταξη στην Ρωσική Ομοσπονδία θα ήταν μάλλον ένα κατάλληλο βήμα", σημείωσε ο Ρόμαν Λιάγκιν, επικεφαλής της εκλογικής επιτροπής των αυτονομιστών, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε και αυτός στο Ντονέτσκ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


«Η πολιτεία κάποτε έκανε λάθος με τις μπάρες που είχε βάλει στα χωριά μας. Ας μη συνεχίσει το ίδιο λάθος, με «μπάρες» στις ψυχές μας αυτή τη φορά…»

Μουσουλμάνοι "κόντρα" στην Άγκυρα
Οι άλλοι και οι άλλες ''Σαμπιχά'' της Θράκης

Αποστολή Παναγιώτης Σαββίδης
Σε πείσμα εκείνων που ισχυρίζονται πως η μειονότητα στην Θράκη είναι «ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα», όπως ο τουρκόφιλος υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτρης Χριστόπουλος, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Πομάκοι και Ρομά της μειονότητας, που κλείνουν επιδεικτικά τα αυτιά τους στον φανατισμό και στη μισαλλοδοξία των τουρκοφρόνων και βέβαια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, που αυθαίρετα και καταχρηστικά επιχειρεί να «βαφτίσει» κάθε μουσουλμάνο της Θράκης ως Τούρκο.
Το ΘΕΜΑ βρέθηκε στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή και συνάντησε Πομάκους και Ρομά, που δίνουν τον δικό τους προσωπικό αγώνα, για να αποδείξουν το αυτονόητο. Το δικαίωμα τους να αποφασίζουν οι ίδιοι για την ταυτότητά τους και πως θέλουν να ζήσουν, διεκδικώντας καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Στα χνάρια που έχει χαράξει η Ρομά ακτιβίστρια κυρία Σαμπιχά Σουλεϊμάν, από το Δροσερό Ξάνθης, που έδωσε μαθήματα συμπεριφοράς στους απείρως πιο καλλιεργημένους επικριτές της.

Δελτίο Ειδήσεων στα... πομακικά
Ο κ. Σεμπαιδήν Καραχότζα, κατάγεται από το πομακοχώρι Προσήλιο, στην ορεινή Ροδόπη. Σπούδασε νομική, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την πομακική σε δελτίο ειδήσεων σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της Ροδόπης, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τουρκόφρονες. «Στην άρχη ήταν παράξενο για τους Πομάκους να ακούν και να βλέπουν ένα δελτίο ειδήσεων στη γλώσσα τους. Μετά όλο και περισσοτεροι το παρακολουθούσαν. Είχε γίνει μια «αγαπημένη» συνήθεια για αυτούς, προκαλώντας όμως αντδράσεις από τους τουρκόφρονες». Ο κ. Καραχότζα είναι από τους ανθρώπους που λέει τα πράγματα με το όνομά τους και δεν χαϊδεύει αυτιά. «Είμαι Ελληνας, Πομάκος, μουσουλμάνος και για μένα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο» λέει στο ΘΕΜΑ, ζητώντας απο την πολιτεία να σταθεί με ενδιαφέρον στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπατριώτες του, με σημαντικότερο αυτό της ανεργίας αλλά και της εκπαίδευσης στην Ορεινή Ροδόπη, επαναφέροντας το αίτημα για περισσότερα δημόσια ελληνόφωνα σχολεία.

Η πρώτη Πομάκα υποψήφια
Η κυρία Φατμέ Μολλάογλου, είναι η πρώτη Πομάκα που ασχολείται με τα κοινά, θέτοντας υποχηφιότητα για Περιφερειακός Σύμβουλος, με τον συνδυασμό των ΑΝ.Ελ του κ.Τέρενς Κουϊκ. Η ίδια «γράφει ιστορία», αφού πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα για τις γυναίκες της ορεινής Ροδόπης. «Πήρα την απόφαση να θέσω υποψηφιότητα, προκειμένου να ακουστεί και η δική μας ξεχασμένη φωνή. Είμαστε  Έλληνες, πληρώνουμε κανονικά τους φόρους μας και τα χαράτσια μας και θέλουμε να ενδιαφερθεί και για εμάς η πατρίδα μας, εξασφαλίζοντας σε εμάς και τα παιδιά μας τα βασικά, όπως η σωστή εκπαίδευση». Στο πλευρό της, έχει τον συζυγό της κ. Χουσεϊν Μολλάογλου, ο οποίος συμφωνεί απόλυτα με τα λεγομενά της. «Ο σύζυγός μου με στηρίζει απόλυτα. Οι γυναίκες Πομάκες, πρέπει να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας. Η κυρία Σουλεϊμάν Σαμπιχά μας δείχνει το δρόμο. Θέλει οργάνωση και θέληση. Αν δεν αγωνιστούμε εμείς, δεν πρόκειται να μας βοηθήσει κανείς» καταλήγει με νόημα.

Στις ... φαβέλες της Κομοτηνής
Ο πρόεδρος του οικισμού Αλάν Κουγιού ή Τενεκέ Μαχαλά, κυριολεκτικά, της Κομοτηνής κ. Αχμέτ Μουφίτ, έχει βάλει ως στόχο ζωής τη μετεγκατάσταση των ομοφύλων του σε έκταση που τους έχει παραχωρηθεί αλλά εδώ και χρόνια έχει «κολλήσει» στη γραφειοκρατία. Ο οικισμός, που θυμίζει φαβέλα της Βραζιλίας, απέχει μόλις μισό χλμ από το κέντρο της πόλης. Σπίτια από λαμαρίνες, χωρίς αποχέτευση και πόσιμο νερό, με στενά λασπωμένα δρομάκια. «Δεν μπορούμε να στήσουμε τα καινούργια σπιτικά μας στην έκταση που μας παραχωρήθηκε, γιατί υπάρχουν αντιδράσεις από τουρκογενείς μειονοτικούς που μένουν δίπλα» λέει ο κ. Αχμέτ συμπληρώνοντας με νόημα «Το προξενείο, όταν θέλει να «μεγαλώσει» τον αριθμό της μειονότητας μας συμπεριλαμβάνει και εμάς μέσα. Την ίδια στιγμή βέβαια μας αποκαλούν υποτιμητικά «τσιγγανέ». Για άλλη μια φορά, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αρμόδιους να δώσουν άμεσα λύση για να φύγουμε απο τον οικισμό αυτό, που οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιες για εμάς και τα παιδιά μας».

Πολιτευτής άνευ «ευλογίας» 
Στις εκλογές του 2012, ο  Ιρφάν Μεχμέτ Αλή ήταν ο μοναδικός μουσουλμάνος υποψήφιος, που δεν είχε την «ευλογία» του Τουρκικού Προξενείου. Πολιτευτής και στέλεχος των ΑΝ.ΕΛ με έντονη δράση. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαίου, είναι υποψήφιος με τον συνδυασμό του κ.Τέρενς Κουίκ. Η προεκλογική του αφίσα με τον χάρτη της Θράκης και το σύνθημα «Δεν πωλείται» προκάλεσε αίσθηση και συζητήθηκε. «Όλο και περισσότεροι Πομάκοι κόβουν τον «γόρδιο δεσμό» με το Προξενείο της Κομοτηνής, που μας θεωρεί Τούρκους», λέει. Μιλάει με πάθος για τα Πομακοχώρια και τον ιδιαίτερο πολιτισμό τους, που κινδυνεύει να χαθεί. «Μπορούμε να αξιοποιήσουμε την παράδοση μας, για να φέρουμε τουρίστες στα χωριά μας. Αν υπάρξει ανάπτυξη θα μείνει ο κόσμος στην περιοχή και θα αποδυναμωθούν αυτοί που μοιράζουν επιταγές για να αγοράσουν συνειδήσεις» λέει. Στα άμεσα σχεδιά του είναι, η λειτουργία μιας παραδοσιακής πομακικής ταβέρνας στο χωριό του, αλλά και η δημιουργία ενός μικρού πομακικού λαογραφικού μουσείου.

"Όταν τους συμφέρει, μας λένε «Τούρκους»"
Αγωνίζεται για να εξασφαλίσει στα παιδιά του, καλύτερες συνθήκες ζωής και ίσες ευκαιρίες. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης Μαίου, ο 27χρονος κ. Αχμέτ Τζέμ από τον οικισμό του Αλάν Κουγιού της Κομοτηνής, θα είναι εκ νέου υποψήφιος με τον ανεξάρτητο συνδυασμό «Σπάρτακος».  Όπως λέει : «και το 2010 και σήμερα, συμμετέχω στις εκλογές με μοναδικό στόχο να ακουστούν δημόσια κάποιες αλήθειες για τους μουσουλμάνους Ρομά, που όλοι μας θυμούνται μόνο στις εκλογές ή όταν προκύπτει κάποιο θέμα με τη μειονότητα, όπως πρόσφατα με την περίπτωση της κ.Σουλεϊμάν απο την Ξάνθη, την οποία θαυμάζω για το έργο και την προσφορά της». Ο 27χρονος Ρομά, φαντάζεται καλύτερο το μέλλον των παιδιών του. «Θα πάνε στρατιώτες για την Ελλάδα» λέει με καμάρι. «Οι τουρκογενείς μειονοτικοί απαξιούν «καλημέρα» να μας πουν. Αν ψάχνουν εργάτες, μόλις ακούν πως είμαστε Ρομά μας διώχνουν. Κατά τα άλλα, όταν τους συμφέρει μας εμφανίζουν ως «Τούρκους» για ευνόητους λόγους και για να κάνουν πολιτική» καταλήγει.

Τραγουδάει την παράδοση των Πομάκων
Η κυρία Εμινέ Μπουρουντζή, είναι μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης και ασχολείται με τη διάσωση και διάδοση της πομακικής μουσικής παράδοσης. Το 2006 κυκλοφόρησε τον πρώτο της CD με τα ιδιαίτερα τραγούδια των Πομάκων της ορεινής Ροδόπης. «Είμαι περήφανη για τον πολιτισμό και την παράδοση των προγόνων μας, που σαφώς δεν έχει καμία σχέση με τους Τούρκους και την Τουρκία» λέει, καυτηριάζοντας την προσπάθεια τουρκόφρονων της περιοχής, να παρουσιάσουν παραδοσιακά πομακικά πανηγύρια, που η ιστορία τους χάνεται στα βάθη των αιώνων, ως τουρκικά. «Ξέρετε πως και οι Πομάκοι στην ιστορία μας έχουμε το δικό μας Ζάλογγο. Λίγοι ξέρουν για το Μόμτσκι Κάμεν (Βράχο των κοριστιών) και τις Πομακοπούλες που έπεσαν στο γκρεμό για να μην τουρκέψουν. Η πολιτεία δείχνει να έχει αποδεχτεί τον εκτουρκισμό των Πομάκων. Κάποτε έκανε λάθος με τις μπάρες που είχε βάλει στα χωριά μας. Ας μη συνεχίσει το ίδιο λάθος, με «μπάρες» στις ψυχές μας αυτή τη φορά» κατέληξε.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ξεκίνησαν, άσκηση των στρατηγικών δυνάμεων σήμερα 12 Μαΐου 2014. «Τα στρατηγικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη είναι ικανά να μεταφέρουν και πυρηνικά όπλα», ανέφερε ο διοικητής της αμερικανικής Στρατηγικής Διοίκησης. Η άσκηση έχει την ονομασία «παγκόσμια αστραπή 2014» και θα διαρκέσει μέχρι την Παρασκευή 16 Μαΐου.

Οι ασκήσεις, θα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και την εμπλοκή τουλάχιστον 12 στρατηγικών βομβαρδιστικών αεροσκαφών B-52 Stratofortresses και 6 αεροσκαφών stealth B-2A Spirit, αποτελούν σαφώς απάντηση στην Ρωσία.

Το σενάριο της άσκησης αναφέρει « στρατιωτική δράση για την αποτροπή και τον εντοπισμό εχθρικών στρατηγικών επιθέσεων εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων τους».

Επιπλέον, θα πραγματοποιηθεί προσομοίωση επίθεσης στον κυβερνοχώρο, στην οποία θα συμμετάσχουν όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες του Πενταγώνου με τα απαραίτητα συστήματα ελέγχου και επικοινωνίας της αμερικανικής Στρατηγικής Διοίκησης STRATCOM.

Ο επικεφαλής της STRATCOM Ναύαρχος Cecil Haney δήλωσε ότι «οι υφιστάμενοί του θα έχουν μια μοναδική ευκαιρία να εξασκηθούν χρησιμοποιώντας τις πιο προηγμένες τεχνολογίες και τεχνικές». «Η επένδυση στην εκπαίδευση και στα σύγχρονα μέσα που διαθέτει το δυναμικό μας θα επιτρέψει στην STRATCOM να απαντά καίρια σε όλες τις τρέχουσες και μελλοντικές απειλές για τις Ηνωμένες Πολιτείες και των συμμάχων της», πρόσθεσε ο αμερικανός Ναύαρχος.

Δεν αναφέρθηκαν από τους αμερικανούς επιτελείς άλλες λεπτομέρειες της άσκησης των στρατηγικών δυνάμεων καθώς και το εάν θα πραγματοποιηθούν εκτοξεύσεις πυραύλων.

Σχόλιο: Σύμφωνα με τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, η άσκηση «παγκόσμια αστραπή 2014» είχε προγραμματιστεί πριν από ένα χρόνο, και δεν περιορίζεται σε οποιαδήποτε πραγματικά γεγονότα συμβαίνουν αυτήν την στιγμή στον κόσμο.
Ωστόσο, η άσκηση αυτή αποτελεί σαφή απάντηση, ειδικά μετά την ρωσική άσκηση για τον έλεγχο των ρωσικών ΕΔ συμπεριλαμβανομένων και των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων, που πραγματοποιήθηκαν στις 8 Μαΐου, υπό την ηγεσία του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Κατά τις ασκήσεις αυτές εκτοξεύθηκαν πολλοί βαλλιστικοί πύραυλοι τύπου cruise. Ο νέος ψυχρός πόλεμος έχει ξεκινήσει προ πολλού.


Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Η Αρκτική αποτελεί μία ευρύτερη περιοχή, που όλοι οι παγκόσμιοι παίκτες (ΗΠΑ, Ρωσία, Νορβηγία, Καναδάς κά) το τελευταίο διάστημα δείχνουν τα «δόντια τους».

Η πολική περιοχή αυτή διαθέτει έναν τεράστιο φυσικό πλούτο, και όλοι «γείτονες και ανταγωνιστές» στην Αρκτική, έχουν ξεκινήσει μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτικοποίηση της περιοχής. Το ίδιο έπραξε και ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, στο τέλος του 2012, όταν δήλωσε ότι «ο ρωσικός στρατός θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή, στην ανάπτυξη της υποδομής των στρατιωτικών μονάδων στην περιοχή της Αρκτικής».

Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο Πούτιν απέστειλε τον ρωσικό στόλο με επικεφαλής το βαρύ πυρηνοκίνητο καταδρομικό «Peter the Great», στα νέα νησιά της Σιβηρίας, για να ολοκληρώσει την στρατιωτική ενεργοποίηση των νησιών αυτών, βελτιώνοντας παράλληλα τις υποδομές, όπως τα λιμάνια και το αεροδρόμιο της περιοχής. Τα νησιά αυτά είχαν εγκαταλειφθεί από την Ρωσία από το 1993.

Ο Πούτιν σχεδίασε επίσης την ήδη υπάρχουσα στρατιωτική βάση, στα νησιά αυτά, που θα αποτελεί το «κλειδί», για τον έλεγχο της ολόκληρης της γεωπολιτικής κατάστασης στην περιοχή της Αρκτικής. Επιπλέον, ανακοίνωσε την διάθεση σημαντικών οικονομικών πόρων για την οικοδόμηση νέων εγκαταστάσεων στις πολικές περιοχές. Για την εκπλήρωση των σχεδίων αυτών, θα αποσταλούν δύο «ομάδες στρατιωτικών σχηματισμών» αποτελούμενες από (10 000 έως 15 000 άτομα η καθεμία) και παράλληλα θα κατασκευασθούν νέα σύγχρονα παγοθραυστικά πλοία.

Τα άλλα εμπλεκόμενα έθνη της Αρκτικής, παράλληλα, που δεν επιθυμούν καθ’ οιοδήποτε τρόπο να υστερήσουν στον τομέα αυτό, σε σχέση με τη Ρωσία, επιδιώκουν να ξεκινήσουν τα ίδια, νέες πρωτοβουλίες, ο καθένας με τον τρόπο του.

Οι Καναδοί διεξάγουν στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή και προετοιμάζουν τους εφέδρους τους, ώστε να είναι ικανοί να διεξάγουν χερσαίες επιχειρήσεις στον Αρκτικό Κύκλο. Από το 2007, στο βόρειο τμήμα της περιοχής αυτής πραγματοποιείται κάθε χρόνο η στρατιωτική άσκηση με την επωνυμία «Nanook», στην οποία συμμετέχουν αρκετές χιλιάδες καναδοί στρατιώτες. Η καναδική ακτοφυλακή κατασκευάζει μεγάλων διαστάσεων παγοθραυστικά πλοία αξίας τουλάχιστον 720 εκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία θα είναι έτοιμα μέχρι το 2017. Τέλος, ο Καναδός πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ προετοιμάζει ένα κυβερνητικό σχέδιο, για την κατασκευή λιμένων βαθέων υδάτων, για τους οποίους θα πρέπει να δαπανήσει τουλάχιστον 100 εκατ. δολάρια. Το 2010, ενέκρινε ο ίδιος την κατασκευή και την εκτόξευση στρατιωτικών δορυφόρων παρατήρησης, οι οποίοι θα πρέπει να καλύψουν όλα τα θέατρα μιας πιθανής σύγκρουσης, από το Αφγανιστάν έως την Αρκτική και από τις ακτές της Σομαλίας στις παραλίες Nootka.

Εθνικό Πάρκο η «ρωσική αρκτική»
Η Νορβηγία θεωρεί τη Ρωσία, ως μια εν γένει πιθανή απειλή, για την στρατηγικής της στην περιοχή αυτή, καθώς η ίδια διαθέτει αρκετές στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά στον Αρκτικό Κύκλο. Το 2009, το νορβηγικό Γενικό Επιτελείο Στρατού, απέστειλε μόνιμα, 60 στρατιωτικούς σε βάση κοντά στην περιοχή Μπόντο. Επίσης, ταξιαρχίες του νορβηγικού στρατού που έχουν ως περιοχή ευθύνης τα Βόρεια της χώρας, μετακινήθηκαν πάνω από τον πολικό κύκλο. Στο Όσλο, υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια το τελευταίο διάστημα, προς το Κρεμλίνο, λόγω των αυξημένων πτήσεων των ρωσικών στρατηγικών αεροσκαφών( Tu-95, Tu 160), τα οποία σύμφωνα με την Νορβηγική κυβέρνηση, παραβιάζουν τον νορβηγικό εναέριο χώρο.

Οι Δανοί από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζουν την όλη κατάσταση, με μια πιο προσεκτική προσέγγιση και μέχρι στιγμής περιορίζονται στην αποστολή μίας μονάδας των ειδικών δυνάμεων στη Γροιλανδία.

Οι Αμερικανοί, με τη σειρά τους, επιθυμούν η περιοχή αυτή του πολικού κύκλου, να παραμείνει «ειρηνική, σταθερή και χωρίς συγκρούσεις» απέχοντας προς το παρόν από τυχόν αύξηση της στρατιωτικής της παρουσίας της, αν και αυτήν την στιγμή υπάρχουν 27.000 στρατιώτες που παρέχουν ασφάλεια μέσω του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας.

Στην «λευκή βίβλο» καθεμιάς από τις χώρες που περιβάλουν την Αρκτική, αναφέρονται οι πιθανές απειλές από τους γείτονες. Η Ρωσία π.χ. δικαιολογεί την ανάπτυξη μονάδων των ειδικών δυνάμεων της στην Αρκτική, λόγω του μεγάλου αριθμού των δυνάμεων του ΝΑΤΟ που εδρεύουν στην περιοχή. Οι Δανοί από την άλλη πλευρά αναφέρουν, ότι οι Ρώσοι θεωρούνται επικίνδυνοι, αλλά την ίδια στιγμή επιθυμούν την σύσφιξη των διμερών τους σχέσεων. Και ούτω καθεξής.

Αλλά μπορεί η Αρκτική να γίνει μια ζώνη συγκρούσεων των χωρών οι οποίες έχουν ήδη αναπτύξει στρατεύματα εκεί;

Ο Maya Laurent (Laurent Mayet) Γάλλος Σύμβουλος και πρώην πρεσβευτής καθώς και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Μισέλ Ροκάρ (Michel Rocard), αποκαλούν όλες αυτές τις πληροφορίες αληθινές.
«Πρέπει το συντομότερο δυνατόν να αποκλίνουν από ένα τέτοιο ενδεχόμενο» είπε ο Ροκάρ, τονίζοντας ότι η «κερδοσκοπία » βασίζεται μόνο στη φαντασία.
«Η Αρκτική είναι και θα είναι για πάντα μια περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας, που στα παγωμένα νερά της «διέρχονται» συνεχώς πολλά πυρηνικά υποβρύχια, από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Επιπλέον, λόγω του σχήματος της που ομοιάζει με «αυγό» αποτελεί μια καλή βάση για βαλλιστικούς πυραύλους» αναφέρει ο Michel Rocard.

Σύμφωνα με τον Γάλλο ειδικό για την Αρκτική Maya Laurent, η παρουσία των στρατιωτών κατά κύριο λόγο οφείλεται και στην προσπάθεια επίλυσης υλικοτεχνικών προβλημάτων, που οφείλονται στην αδυναμία πρόσβασης άλλων μέσων. Επίσης δεν υπάρχει καμία απόφαση διεθνούς δικαστηρίου που χαράσσει «υδάτινο διάδρομο» που να θεωρείται διεθνή ύδατα για την πορεία των πλοίων, και στην ουσία δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να ζητήσουν βοήθεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή ατυχήματος.

«Η παρουσία του στρατού δεν αποτελεί πάντα πολιτική, αλλά και εγγύηση της ασφάλειας», εξηγεί ο ίδιος.

Αποστολή στον Βόρειο Πόλο
Σύμφωνα με τον ναύαρχο ε.α. του γαλλικού στόλου, Jean - Louis Whishaw (Jean - Louis Vichot), η ανάπτυξη ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή της Αρκτικής, αποτελεί τον μοναδικό τρόπο ενέργειας για ένα κράτος σε αυτά τα νερά. Από τη στιγμή που είναι όλοι πρόθυμοι να συνεχίσουν την ανάπτυξη στον Αρκτικό Κύκλο, απαιτούνται και σωστικά μέσα, τα οποία δεν θα υπήρχαν χωρίς την παρουσία των στρατιωτικών. «Τα στρατιωτικά μέσα είναι αναγκαία κυρίως για την ανάπτυξη της ζώνης ελέγχου και για την αντιμετώπιση των απειλών» τονίζει ο Laurent Maillet.

Ο εμπειρογνωμόνων επί της Αρκτικής, Thierry Garcin ( Thierry Garcin ) κατέχει παρόμοιες απόψεις. « Να πάρει, εκεί, είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσεις πρόσβαση, και κυρίως να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι, αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο». «Εκτός αυτού, η στρατιωτικοποίηση είναι εποχιακή, οι κλιματολογικές συνθήκες είναι τόσο δύσκολες ώστε οι στρατιώτες δεν δύναται να βρίσκονται στην περιοχή το σύνολο του έτους» δηλώνει ο ίδιος.

Ο φόβος και η βάση για τις επενδύσεις
Αλλά αν η στρατιωτική ανάπτυξη έχει ως παρανομαστή κυρίως την συλλογική ασφάλεια, τότε πώς μπορεί να εξηγηθούν οι απότομες και εθνικιστικές δηλώσεις ορισμένων αρχηγών κρατών;

«Η απειλή χρησιμοποιείται ως εργαλείο» λέει ο Thierry Garcin. «Ο σχηματισμός μιας εικόνας που αντιμετωπίζει εχθρούς από παντού αποτελεί μια καλή δικαιολογία, για να επενδύσουν τα κράτη σε αμυντικούς προϋπολογισμούς, που υπαγορεύει το στρατιωτικό- βιομηχανικό λόμπι» αναφέρει ο ίδιος.

Ο Laurent Maillet είναι βέβαιος ότι κανένα από τα κράτη της Αρκτικής δεν θα είναι σε θέση να «πάει πολύ μακριά», στην υλοποίηση των πολεμοχαρών σχεδίων του. Με μία εξαίρεση, την Ρωσία.

Ο αμυντικός σύμβουλος επι γεωπολιτικών θεμάτων Michel Rocard, «βλέπει» τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν για την Αρκτική, ως μία αδήριτη επιθυμία να «αποκατασταθεί η εικόνα της Μεγάλης Ρωσίας». «Προφανώς, η Μόσχα είναι τώρα σε καλύτερη θέση να επεκτείνει την στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να δώσει λεπτομερή έκθεση των σχεδίων της, που θα της επιτρέψουν να επενδύσει σημαντικά ποσά, στην ανάπτυξη των στρατιωτικών και ενεργειακών υποδομών, χωρίς εγγυήσεις όμως για την κερδοφορία των επενδύσεων αυτών» δηλώνει ο ίδιος.

«Να είστε σίγουροι η Ρωσία δεν έχει αρχίσει ακόμη να λαμβάνει δραστικά μέτρα στην Αρκτική», αναφέρει ο Γάλλος εμπειρογνώμονας σχετικά με τους στρατηγικούς στόχους της χώρας, Philippe Mego. «Μέχρι τώρα, όλα περιορίζονταν σε λόγια» καταλήγει ίδιος.

Ο Philippe Mego είναι πεπεισμένος ότι ο Πούτιν θεωρεί τα πάντα ως «παράγοντα συνοχής». «Κοιτάξτε πώς κουνάει τη γροθιά του στο πρόσωπο της Δύσης και όλοι οι Ρώσοι τον ακολουθούν πρόθυμα».

Επίσης ο Mego είναι βέβαιος ότι καμία από τις μεγάλες χώρες που περιβάλουν την Αρκτική δεν επιδιώκει την σύγκρουση. Παρ 'όλα αυτά, η περιοχή έχει «φαΐ» για όλους τους «παίκτες» αλλά και τεράστια στρατηγική σημασία.

«Αυτή η διαδρομή (Βόρειο παγωμένο πέρασμα) είναι σημαντική από στρατιωτική άποψη, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών υποβρυχίων αποτελεί για το ρωσικό ναυτικό το μόνο που χρειάζεται για να βρίσκεται λίγο πιο μακριά από τα λιμάνια των ΗΠΑ, πράγμα που αποτελεί ήττα για αυτές (ΗΠΑ)», καταλήγει ο Philippe Mego.

Έτσι, η Αρκτική είναι διχασμένη μεταξύ της επιθυμίας για τον ανταγωνισμό και την συνεργασία, παραμένοντας μια περιοχή ισχυρής πίεσης, η οποία, δεν έχει υποχωρήσει καθόλου με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο, διότι κανένα από τα θεσμικά όργανα για την περιφερειακή συνεργασία, δεν έχει την απαραίτητη εξουσία να αντιμετωπίσει τα ζητήματα της ασφάλειας και της πρόληψη των συγκρούσεων. Το μεγαλύτερο από αυτά, το περίφημο Αρκτικό Συμβούλιο, απαγορεύεται να θέσει αυτά τα ζητήματα.

Σύμφωνα με τον ειδικό στις πολικές ζώνες Miki Mered (Mika Mered), «Η χειρότερη περίπτωση, δεν είναι μια σύγκρουση στην Αρκτική για την Αρκτική, αλλά η προοπτική ότι σε μια παρακείμενη σύγκρουση συνεπάγεται μία ακόμη επιπλέον σύγκρουση αρμοδιοτήτων του βορείου ημισφαιρίου, με τεράστιες συνέπειες για την περιοχή...»



Το παρασκήνιο που συνόδευσε τη συνάντηση των Καννών, στο περιθώριο της Συνόδου των G20 το 2011, με αντικείμενο τη διάσωση του ευρώ, αποκαλύπτουν σε σημερινό άρθρο τους οι Financial Times, ενώ κάνουν εκτενείς αναφορές στην υπόθεση της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Ελλάδα.

Ειδικότερα, η βρετανική οικονομική εφημερίδα δημοσιεύει το πρώτο μέρος μιας σειράς ρεπορτάζ, που αποκαλύπτουν το παρασκήνιο της προσπάθειας των ηγετών να διασώσουν το ευρώ. Μια προσπάθεια που, σύμφωνα με τους FT, χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερη ένταση, αλλά και κλάματα από τη Γερμανίδα καγκελάριο.

Προς κατάπληξη σχεδόν όλων στην αίθουσα, η Άγκελα Μέρκελ άρχισε να κλαίει. «Αυτό δεν είναι δίκαιο», είπε οργισμένη η Γερμανίδα καγκελάριος με τα μάτια της να βουρκώνουν.
«Δεν θα αυτοκτονήσω.» Για όσους ήταν μάρτυρες αυτού του ξεσπάσματος στη μικρή αίθουσα συνεδριάσεων στο γαλλικό παραθαλάσσιο θέρετρο των Καννών, ήταν αρκετά σοκαριστικό να βλέπουν τον πιο ισχυρό ηγέτη της Ευρώπης με το μεγαλύτερο συναισθηματικό έλεγχο να ξεσπά σε δάκρυα.

Οι παρευρισκόμενοι όμως μεταφέρουν ότι η σκηνή ήταν ακόμη πιο αξιοσημείωτη για τους δύο άνδρες που είχαν προκαλέσει την οργή της: ο ένας καθόταν δίπλα της, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, και ο άλλος στην άλλη άκρη του τραπεζιού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα. Ήταν το χειρότερο σημείο σε μία «βάναυση» νύχτα γεμάτη αλληλοκατηγορίες, την οποία ένας εκ των παρευρισκόμενων θυμάται ως το ναδίρ στην τριετή κρίση της Ευρωζώνης, αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Επίσης, γίνονται εκτενείς αναφορές στην υπόθεση της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Ελλάδα καθώς και στα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

«Η Ελλάδα κατέρρεε πολιτικά. Η Ιταλία, μία χώρα πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει, φαινόταν ότι σε λίγες ημέρες θα έχανε κάθε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Και η Α. Μέρκελ, όσο κι αν προσπαθούσε ο Ν. Σαρκοζί και ο Μπ. Ομπάμα, δεν πειθόταν να αυξήσει τις γερμανικές εισφορές για το "τείχος προστασίας" της Ευρωζώνης - το "μεγάλο μπαζούκα" που πίστευαν ότι έπρεπε να ενισχυθεί δραστικά για να αποτρέψει τις επιθέσεις των πανικοβλημένων επενδυτών», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι FT.

Αντιθέτως, αν και βρισκόταν στη γωνία, η κ. Μέρκελ επέστρεψε την κριτική που δεχόταν στον Νικολά Σαρκοζί και τον Μπαράκ Ομπάμα. Εάν δεν τους άρεσε ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόταν την κατάσταση η κυβέρνησή της, τότε έφταιγαν εκείνοι. Σε κάθε περίπτωση, ήταν ο δικός τους συμμαχικός στρατός που είχε «επιβάλει» το γερμανικό Σύνταγμα στον ηττημένο του πολέμου πριν από έξι δεκαετίες, αναφέρεται στο δημοσίευμα.

«Στο σημείο αυτό ήταν σαφές ότι θα μπορούσε να εκραγεί η Ευρωζώνη», δήλωσε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στις Κάννες. «Υπήρχε το συναίσθημα ότι με μετάδοση της κρίσης, σε αυτό το χρονικό σημείο, βρισκόμασταν στα πρόθυρα της έκρηξης.»

Στο δημοσίευμα αναφέρεται πως, τους τελευταίους έξι μήνες, οι FT έκαναν δεκάδες συνεντεύξεις σε ανθρώπους που πήραν μέρος στη λήψη αυτών των αποφάσεων ώστε να πουν όλη την ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε αυτή η νέα Ευρωζώνη. Από μεσαίους γραφειοκράτες μέχρι πρωθυπουργούς, όλοι διηγούνται τη συγκλονιστική ιστορία των ατυχημάτων, των λαθών και της φαινομενικά παράτολμης πολιτικής.

«Στο τέλος, όμως, αυτοί οι ίδιοι οι ηγέτες φαίνεται πως επικράτησαν. Το ευρώ σώθηκε. Η Ευρώπη που δημιούργησαν, καλώς ή κακώς, θα είναι το κληροδότημά τους», σημειώνουν οι FT.

Το παρασκήνιο με το δημοψήφισμα

Στο άρθρο γίνεται εκτενέστατη αναφορά στην απόφαση του τότε Πρωθυπουργού της Ελλάδας Γιώργου Παπανδρέου για δημοψήφισμα επί του προγράμματος διάσωσης. Σύμφωνα με τους FT, ο κ. Παπανδρέου εκτιμούσε πως η πίεση του δημοψηφίσματος θα υποχρέωνε πολιτικούς αντιπάλους και αμφισβητίες να πάρουν θέση και να ταχθούν υπέρ της διάσωσης ως μοναδική σανίδα σωτηρίας για τη χώρα.

Η εφημερίδα επισημαίνει ότι ο πρώην Πρωθυπουργός δεν είχε συμβουλευθεί παρά έναν στενό κύκλο συνεργατών, με αποτέλεσμα να προκληθεί έκπληξη από την ανακοίνωσή του ακόμα και στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, συμπεριλαμβανομένου του τότε υπουργού Οικονομικών Ευάγγελου Βενιζέλου.

«Το βράδυ της Κυριακής, κατά την τελευταία μας κατ’ ιδίαν συνάντηση, ο Γ. Παπανδρέου μίλησε μόνο για μία πρόταση περί ψήφου εμπιστοσύνης και καθόλου για δημοψήφισμα», δήλωσε ο κ. Βενιζέλος, προσθέτοντας ότι τις επόμενες ώρες υπέφερε από έντονους πόνους στην κοιλιακή χώρα που τον ανάγκασαν να πάει στο νοσοκομείο. «Σύμφωνα με την ιατρική γνωμάτευση, ήταν αποτέλεσμα του στρες».

«Θυμάμαι πως το πρώτο που σκέφτηκα ήταν: 'Ελπίζω να το έχει πει στη Μέρκελ'» είπε ένας υπουργός. Ο Γ. Παπανδρέου αργότερα ισχυρίστηκε ότι είχε αφήσει υπόνοιες στους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάποιοι αναγνωρίζουν αόριστες αναμνήσεις κι άλλοι δεν θυμούνται τίποτα. «Εγώ ποτέ δεν το πήρα στα σοβαρά», δήλωσε ένας εξ αυτών και συμπλήρωσε: «Μου έμοιαζε κάπως απελπισμένο».

Σύμφωνα με τον Ευ. Βενιζέλο, ο Γ. Παπανδρέου στην τελευταία μεταξύ τους συνάντηση είχε αναφερθεί μόνο σε ενδεχόμενο ψήφου εμπιστοσύνης. Ένας άλλος υπουργός τον οποίο επικαλούνται οι FT, σχολιάζει ότι η πρώτη σκέψη του όταν ανακοινώθηκε η πρόθεση για δημοψήφισμα ήταν ότι ήλπιζε ο Πρωθυπουργός «να το έχει πει στη Μέρκελ».

Στο άρθρο αναφέρεται επίσης ότι κάποιοι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θυμούνται να είχαν πρότερη ενημέρωση από τον έλληνα Πρωθυπουργό, ενώ άλλοι σημειώνουν πως δεν το εξέλαβαν ως σοβαρό ενδεχόμενο. Πολλές πηγές πάντως θυμούνται τον τότε πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί «να είναι εξοργισμένος στο άκουσμα της πρόθεσης Παπανδρέου».

Η αρχική σκέψη του Σαρκοζί ήταν να πει στον Γιώργο Παπανδρέου να αποσύρει την πρόθεσή του. Ωστόσο, αναφέρουν οι FT, το συζήτησε με συμβούλους του που του υπενθύμισαν πως «τα δημοψηφίσματα είναι σύμφωνα με την γκvλική παράδοση». Τότε ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να αποδεχθεί τη διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα, με διακύβευμα όμως όχι το μνημόνιο, αλλά την παραμονή της Ελλάδας στην Eυρωζώνη.

Ο Σαρκοζί συνεννοήθηκε τότε με την Άγκελα Μέρκελ. Η καγκελάριος φέρεται πως άκουσε από συνεργάτες της - μεταξύ αυτών ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε - ότι ίσως θα ήταν καλύτερα για την Eυρωζώνη αν η Ελλάδα αποχωρούσε. Ακόμα καλύτερα αν αυτό γινόταν οικειοθελώς μέσω ενός δημοψηφίσματος.

Σύμφωνα με τους FT, την ημέρα της συνάντησης με τον Παπανδρέου στις Κάννες, στο περιθώριο της συνόδου του G20, ο Νικολά Σαρκοζί είχε μοιράσει ένα έγγραφο έξι σημείων, το οποίο κατέληγε στην πρόταση για δημοψήφισμα υπέρ ή κατά της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. «Η ιδέα ήταν να στριμωχτεί ο Παπανδρέου στη γωνία», ανέφερε χαρακτηριστικά αξιωματούχος που ήταν παρών στη συνάντηση.

Το πνεύμα των έντονων παρατηρήσεων προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδας από τον Σαρκοζί ήταν ότι είχε «προδώσει» τους εταίρους του που είχαν στηρίξει την Ελλάδα. Σύμφωνα με τους FT, ο Γ. Παπανδρέου εξεπλάγη από τη σφοδρότητα της επίθεσης Σαρκοζί, με τον Ευ. Βενιζέλο να χαρακτηρίζει «επιθετική» και «όχι ευγενική» τη συμπεριφορά του Γάλλου ηγέτη.

Σημειώνεται επιπλέον ότι ο Γ. Παπανδρέου έδειχνε ορατά κουρασμένος και ότι τη διαπραγμάτευση από ένα σημείο και μετά ανέλαβε ο κ. Βενιζέλος – «που πάντα εποφθαλμιούσε την πρωθυπουργία», όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά οι FT – εκμεταλλευόμενος τις αλλαγές στις περιστάσεις, σημάδι της ξαφνικής διαπίστωσης ότι ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν «εξαντλημένη πολιτική δύναμη».

Το δημοσίευμα αναφέρει πως πριν τη συνάντηση με τον Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοσέ Μανουέλ Μπαρόζο είχε επικοινωνήσει με τον τότε ηγέτη της αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, γνωρίζοντας πως εκείνος ήθελε να αποφύγει το δημοψήφισμα. Εκεί ο Αντ. Σαμαράς είπε στον Μπαρόζο ότι ήταν πια διατεθειμένος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το ΠΑΣΟΚ, «κάτι που απέφευγε επί μήνες ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει ο ίδιος την πρωθυπουργία».

Ο Μανουέλ Μπαρόζο δεν είπε στους Σαρκοζί και Μέρκελ για αυτή τη συνομιλία, αλλά ήταν εκείνος που πρότεινε το όνομα του Λουκά Παπαδήμου ως πιθανού ηγέτη μίας τεχνοκρατικής κυβέρνησης. Σύμφωνα με τους FT, το όνομα του Παπαδήμου αναφέρθηκε τότε, στις Κάννες, έναν ολόκληρο μήνα προτού αναλάβει την ηγεσία της ελληνικής κυβέρνησης.

Στο τέλος της δραματικής εκείνης συνάντησης, ο Νικολά Σαρκοζί είπε στον Γιώργο Παπανδρέου να επιστρέψει στην Αθήνα και να «λάβει μία απόφαση». Από την πλευρά του ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο είπε στον Ευ. Βενιζέλο ότι το δημοψήφισμα έπρεπε να «σκοτωθεί». Ο τότε υπουργός Οικονομικών «συμφώνησε άμεσα» όπως αναφέρεται στο άρθρο. Στον δρόμο προς το αεροδρόμιο, προς απορία του Ευ. Βενιζέλου ο Γ. Παπανδρέου του είπε ότι «τα πράγματα δεν είχαν πάει όσο άσχημα φοβόταν».

Με τον Γ. Παπανδρέου στο αεροπλάνο της επιστροφής να κοιμάται, ο κ. Βενιζέλος έδωσε εντολή να συνταχθεί μία δήλωση για να διανεμηθεί με την προσγείωση. Η δήλωση αναφερόταν στην «ιστορική κατάκτηση» της ελληνικής συμμετοχής στην ευρωζώνη και στην ουσία αποκήρυττε το δημοψήφισμα. «Το δημοψήφισμα του κ. Παπανδρέου ήταν νεκρό. Το ίδιο και η πρωθυπουργία του», αναφέρουν οι Financial Times.


Κονσιτά, η σημερινή Ευρώπη της "προοδευτικής" διαστροφής!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Σάββατο βράδυ. Ένα βράδυ που τα μικρά παιδιά που δεν έχουν την Κυριακή σχολείο κάθονται πιο αργά στο σαλόνι και κοιτάζουν τηλεόραση. Εκείνο το βρύου ήταν η μεγάλη η συγκλονιστική βραδιά του τελικού της Eurovision. Αρχίζει η ψηφοφορία και μεγάλο ρίγος διακατέχει εκατοντάδες τηλεθεατές σε όλη την γηραιά ήπειρο που όπως φαίνεται από τα πολλά γηρατειά έχει πάθει… άνοια τραγικής μορφής.
Φτάνουμε στην κρίσιμη στιγμή της αναγγελίας του μεγάλου νικητή και τα μικρά παιδιά ξαφνικά βλέπουν ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα με περισσή σκηνοθεσία και με ένα ακατανόητο πρόσωπο, γυναικείο, αντρικό με μούσι και με αστραφτερό φόρεμα να χοροπηδά γιατί είναι ο μεγάλος θριαμβευτής.
Είναι η Κονσίτα!
Είναι η ανατέλλουσα Ευρώπη του μέλλοντος!
Είναι η Ευρώπη που νίκησε την ομοφοβία αφού αυτό ήταν το πιο «μεγάλο» το πιο «καυτό» πρόβλημα των εκατομμύριων Ευρωπαίων.

Και τώρα τα μικρά παιδιά που είχαν την ατυχή συγκυρία να δουν εκείνο το βράδυ τηλεόραση, θα κοιμηθούν με το νέο πρότυπο στον τρυφερό τους μυαλό να τους καθοδηγεί από εδώ και πέρα στο δύσκολο μέλλον τους. Το πρότυπο του τραβεστί με τα χρυσές ανταύγειες και τα πανάκριβα φορέματα!

Η Ενωμένη Ευρώπη έγραψε καινούργια «σελίδα» στην ιστορία της. Είναι η χρυσή σελίδα του θριάμβου του νέου κατά του παλιού και του απαρχαιωμένου.
Στη νέα αυτή Ευρώπη δεν έχουν θέση οι παλιές αντιλήψεις περί ομαλότητας, αυτό που νομίζαμε ότι είναι ανώμαλο, είναι αυτό που τώρα επιβάλλεται σαν ο κανόνας της επιτυχίας.
Στη νέα Ευρώπη αυτό που νομίζαμε πως είναι το κανονικό και το φυσιολογικό, θα καταδικαστεί σαν αναχρονιστικό και καταπιεστικό και θα δώσει τόπο στο νέο, στο πρώην διεστραμμένο που θα είναι το νόμιμο και ο χρυσός κανόνας της επιτυχίας.
Στη νέα Ευρώπη για να είσαι επιτυχημένος, πρέπει να είσαι σύμφωνα με τα παλιά και αναχρονιστικά κριτήρια, διεστραμμένος, ομοφυλόφιλος, κτηνοβάτης, παιδεραστής και δεν συμμαζεύεται.

Αυτή είναι η Κονσίτα που όταν έφτασε η στιγμή να ψηφιστεί από την χώρα μας, πήρε τους περισσότερους ψήφους. Φαίνεται πως οι Νεοέλληνες κατάλαβαν ποια είναι η «πρόοδος»! Κατανόησαν πως δεν θα πρέπει να είναι έξω από όλη αυτή την ευρωπαϊκή «κοσμογονία» και θα πρέπει να συμβαδίσουν ενωμένοι με όλους αυτούς τους «προοδευτικούς» και «φιλελεύθερους» Ευρωπαίους.
Εμπρός λοιπόν να μοιάσουμε και εμείς με την επιτυχημένη και ενάντια στην οπισθοδρόμηση Ευρώπη! 
Να διδάξουμε στα παιδιά μας ότι δεν έχουν φύλο και ότι τα αγοράκια θα πρέπει να ντύνονται κοριτσίστικα και τα κοριτσάκια να… ερωτεύονται κοριτσάκια. 
Να διδάξουμε στην νέα ελληνική γενιά τα «αγαθά» της κτηνοβασίας και τον σύγχρονο ευρωπαϊκό «πολιτισμό» που εξιδανικεύει την κάθε μορφή σεξουαλικής, (πρώην), ανωμαλίας.

Αλλά μάλλον δεν φτάνουν όλα αυτά αν θέλουμε να είμαστε «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι. Θα πρέπει να σβήσουμε όλα τα αναχρονιστικά και παραδοσιακά ήθη και έθιμα μας που μας καταδικάζουν στην οπισθοδρόμηση.
Να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων όλα τα θρησκευτικά μας σύμβολα, απομεινάρια μιας άλλης ξεπερασμένης εποχής.
Να σβήσουμε την ιστορία μας χάριν της ευρωπαϊκής μας ολοκλήρωσης.
Να θάψουμε ότι ξέραμε μέχρι σήμερα και να γίνουμε και εμείς Ευρωπαίοι επιτυχημένοι, χωρίς φύλο, χωρίς θρησκεία, χωρίς εθνικότητα και χωρίς καμία ενοχλητική ταυτότητα.
Να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Γερμανίας, της πιο επιτυχημένης χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι πρωταθλήτρια στην πορνογραφία και στους οίκους ανοχής της κτηνοβασίας.
Μόνο έτσι θα «προοδέψουμε» και εμείς.

Αυτή είναι η σημερινή Ευρώπη την ίδια ώρα που ο θάνατος θερίζει και η απελπισία σκοτώνει χιλιάδες Ευρωπαίους.
Η Ευρώπη των τραπεζών, των χρηματιστών, των ασφαλιστικών εταιρειών και τώρα των πάσης φύσεως ανωμαλίας.
Γι αυτή την Ευρώπη μεθαύριο θα πάμε στις κάλπες να ψηφήσουμε;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Άρειος Πάγος στις 11 Μαΐου 2014 εξέδωσε απόφαση με βάση την οποία επιτρέπει στους Γκρίζους Λύκους (κόμμα DEB, στα ελληνικά ΚΙΕΦ) να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές…!
Τι σημαίνει άραγε αυτό;
Δεν είδαν, δεν έμαθαν, δεν μελέτησαν οι αρμόδιοι α δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ελλάδας τις αντεθνικές δηλώσεις και δραστηριότητες του συγκεκριμένου κόμματος, του οποίου τα μέλη δηλώνουν ευθαρσώς «τούρκοι» παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λοζάνης και αγνοώντας θρασύτατα το Σύνταγμα της Ελλάδας;

Η απόφαση αυτή του Αρείου Πάγου σημαίνει έμμεση (αν όχι άμεση) αναγνώριση Τούρκων στην Θράκη και καταστρατηγεί από την πλευρά της Ελλάδας την Συνθήκη της Λοζάνης, δίνοντας έτσι ισχυρά διπλωματικά όπλα στην Τουρκία, η οποία επιθυμεί διακαώς την κατάργηση της συγκεκριμένης συνθήκης, η οποία αφορά και το καθεστώς κυριαρχίας επί μίας σειράς νήσων, νησίδων και βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου… 
Μήπως δεν γνωρίζουν οι κ.κ. δικαστές του Αρείου Πάγου τι ακριβώς είναι οι Γκρίζοι Λύκοι και ποια η δράση τους εις βάρος της ανθρωπότητας και δη του Ελληνισμού της Κύπρου;
Μήπως δεν γνωρίζουν πως η συγκεκριμένη τους απόφαση θα γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης, και ουσιαστικά θα λειτουργήσει ως "δούρειος ίππος" εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας;
Κατανοούν, άραγε, οι κ.κ. δικαστές του Αρείου Πάγου, πως με την συγκεκριμένη τους απόφαση γίνονται άριστα «εργαλεία» της επιθετικής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία αποσκοπεί στην εκ μηδενικής βάσης έναρξη ελληνοτουρκικών συζητήσεων για την κυριαρχία επί του Αιγαίου;
  • Δυστυχώς, για λόγους οι οποίοι είναι άγνωστοι (ευελπιστούμε πως η συγκεκριμένη άδεια συμμετοχής στις ευρωεκλογές δεν αποτελεί προϊόν πολιτικών ή άλλων εσωτερικών ή εξωτερικών πιέσεων), με την υπογραφή του Αρείου Πάγου, η Ελλάδα επί της ουσίας διαγράφει μία συνθήκη (Λοζάνης) και ουσιαστικά απομακρύνεται από τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματά της επί του Αιγαίου…
  • Δυστυχώς, με μία νομική απόφαση η Ελλάδα εισέρχεται σε μία ιδιαίτερα προβληματική και επικίνδυνη περίοδο, η έξοδος από την οποία ενδέχεται να σηματοδοτηθεί με μία νέα μικρασιατική καταστροφή, με την άδεια και την υπογραφή του ανώτατου δικαστικού οργάνου της χώρας.
  • Δυστυχώς, οι Έλληνες ανώτατοι δικαστές δεν τόλμησαν να αντιταχθούν στη νομιμοποίηση των Γκρίζων Λύκων, μίας τουρκικής διεθνούς οργάνωσης δολοφόνων, η οποία δρα αυτή τη στιγμή στην Ελληνική Θράκη, απειλώντας την εσωτερική ειρήνη και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών της περιοχής.
  • Δυστυχώς, η περιδήνηση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, γίνεται πλέον εντονότερη, αφού πλέον –πέρα από τα οικονομικά- υπεισέρχονται και τα εθνικά θέματα, τα οποία όπως καταδεικνύουν οι εξελίξεις, κανένας θεσμικός φορέας δεν επιθυμεί να υπερασπισθεί, μέσω της προάσπισης ακόμη και των… αυτονόητων.
  • Δυστυχώς, και λόγω της συγκεκριμένης εξέλιξης, διαπιστώνουμε πως στην Ελλάδα νομιμοποιείται με τον πλέον επίσημο τρόπο ο μισελληνισμός, με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για την χώρα που βρίσκεται πλέον σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης…
Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!»

ΥΓ: Την ίδια στιγμή, όπως μαθαίνουμε, ο Άρειος Πάγος δεν επέτρεψε την κάθοδο στις ευρωεκλογές, ενός Ελληνικού πατριωτικού κόμματος, της «Νέας Ελλάδας» (κόμμα που δεν ανήκει στον Αντώνη Σαμαρά, αλλά –σύμφωνα με τις εξελίξεις- κάποιοι με προφανείς σκοπούς δρομολογούν την διαγραφή του). Στην φωτογραφία δίπλα, μέσα από τα γραφεία του κόμματος των Γκρίζων Λύκων DEB (ή ΚΙΕΦ στα ελληνικά), βλέπουμε πως στο γραφείο του Προέδρου του κόμματος δεν υπάρχει η Ελληνική σημαία..., παρά μόνο η σημαία της Τουρκίας και η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Προφανώς το κόμμα των Γκρίζων Λύκων δεν αναγνωρίζει ως κρατική οντότητα την Ελλάδα ή δεν την αναγνωρίζει ως κυρίαρχη στην Ελληνική Θράκη... και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει ούτε ένας χριστιανός υπόψήφιος στο ευρω-ψηφοδέλτιό του...

Παραθέτουμε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 7 Μαΐου 2014 και κάνει σαφή αναφορά σχετικά με τη νομιμότητα που αφορά κάθοδο του DEB στις ευρωεκλογές, αφήνοντας να αιωρείται ένα σαφές ερώτημα: Εάν η Δικαιοσύνη δεν προστατεύει τη χώρα και τους πολίτες της, τότε τι μπορεί να συμβεί;

Είναι νόμιμη η κάθοδος των Γκρίζων Λύκων στις ευρωεκλογές;

Πριν μερικές ημέρες, κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο το αίτημα συμμετοχής του κόμματος DEB, Κόμμα Ισότητας – Ειρήνης και Φιλίας (για την ακρίβεια της «ευρωπαϊκής εκδοχής» του, ΚΙΕΦ, ) στις ευρωεκλογές.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη, ηθική ή συμπλέουσα με τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας η συγκεκριμένη κατάθεση αίτησης συμμετοχής στις Ευρωεκλογές. Και αυτή η απορία προκύπτει με βάση τις δεδηλωμένες θέσεις του προέδρου του κόμματος κ. Μουσταφά Αλή Τσαβούς (πρώην καφετζή της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής») ο οποίος αναφέρεται σε «τούρκους» της Θράκης, αλλά και τα έργα του συγκεκριμένου «τουρκικού κόμματος» το οποίο μετέχει σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό και στις οποίες διάφοροι «παράγοντες» βάλουν κατά της Ελληνικότητας της Θράκης, με μόνιμη «συνοδεία» την σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης».

Με δεδομένη την κυβερνητική «ευαισθησία», την φοβικότητα και τις γνωστές θέσεις περί ελληνοτουρκικής φιλίας, αλλά και με δεδομένη την εκβιαστική υποψηφιότητα των Γκρίζων Λύκων, οι οποίοι εάν δεν νομιμοποιηθούν να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές θα κατηγορήσουν την Ελλάδα στο ΕΔΑ ως μη δημοκρατική χώρα (και φυσικά θα… δικαιωθούν), ενώ εάν συμμετάσχουν (και φυσικά δεν θα εκλεγούν) θα κατηγορήσουν την Ελλάδα στην διεθνή κοινότητα ως μη δημοκρατική χώρα, λόγω του ορίου 3% στο ποσοστό δικαιώματος εκλογής – αντιπροσώπευσης (ενώ στην Τουρκία, «μητέρα πατρίδα» τους, το όριο εκλογής είναι το 10%!!!). Και αυτή θα είναι η πρώτη από την σωρεία επιπτώσεων που θα υπάρξουν (και φυσικά θα προωθηθούν καταλλήλως από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών) προκειμένου να αμαυρωθεί η Ελλάδα.

Πιέζοντας και εκβιάζοντας, λοιπόν, οι Γκρίζοι Λύκοι θα χρησιμοποιηθούν ως «μονάδα μέτρησης» της τουρκικής ισχύος στην Θράκη (σημειώνουμε πως η Άγκυρα επηρεάζει ένα ποσοστό του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης, του οποίου τη δυναμική –για τους δικούς του λόγους- θέλει να μετρήσει με απόλυτη ακρίβεια το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών), ανοίγοντας το «Κουτί της Πανδώρας» για την επόμενη ημέρα στην Ελλάδα και δη στην Ελληνική Θράκη (αλλά και στα νησιά της Κω και της Ρόδου), όπου αναμένεται να υπάρξει ισχυρή κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας, η οποία θα στηριχτεί και στο αναμενόμενο αποτέλεσμα των εκλογών, μέσα από το οποίο η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα βρεθεί σε αρκετά δύσκολη θέση.

Ο Άρειος Πάγος καλείται να λύσει τον «Γόρδιο Δεσμό» και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν τόσο οι κυβερνώντες (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), όσο και άλλα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) τα οποία λίαν προσφάτως έχουν εναγκαλισθεί με ιδιαίτερα θερμό τρόπο με το τουρκικό προξενεί της Κομοτηνής, αλλά «αποφεύγουν» την οποιαδήποτε δημόσια αποδοχή των Γκρίζων Λύκων.

Με βάση το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος, ορίζεται σαφώς πως 
«Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η δράση τους εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».
Επομένως, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ που εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι οι προϋποθέσεις της ίδρυσης ενός κόμματος.

Αυτό σημαίνει ότι ο Άρειος Πάγος, προκειμένου να ανακηρύξει τον συνδυασμό, καλείται να ερευνήσει αν υπάρχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις. Άρα πρέπει να ελέγξει, με απλά λόγια, τη θεωρία και την πράξη του υποψηφίου κόμματος ήτοι

1. Ποιά είναι η ΟΡΓΑΝΩΣΗ – γι αυτό και καταθέτουν καταστατικό – ιδρυτική πράξη και

2. Ποιά η ΔΡΑΣΗ, είτε αναμενόμενη με βάση το θεωρητικό υπόβαθρο όπως προκύπτει από το καταστατικό, είτε ήδη εν εξελίξει, κοινή τοις πάσι και δεδομένη.

3. Ο σκοπός, κατά το Σύνταγμα, είναι να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Αυτά τα τρία στοιχεία είναι υποχρεωμένος να ελέγξει ο Άρειος Πάγος, ο οποίος εγγυάται την τήρηση του άρθρου 29 του Συντάγματος.

Ερευνητέο, όμως είναι το τι πράγματι ελέγχεται. Η διαδικασία της ίδρυσης πολιτικών κομμάτων, περιγράφεται στο άρθρο 29 του Ν.3023/2002, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του οποίου:
«Το πολιτικό κόμμα πριν αναλάβει δραστηριότητα καταθέτει ιδρυτική δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Τη δήλωση καταθέτει ο Πρόεδρος ή η Διοικούσα Επιτροπή του και σε αυτή αναφέρεται ότι η οργάνωση και η δράση του εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».
Το ερώτημα που προκύπτει εύλογα, είναι εάν πράγματι τηρείται η επιταγή του Συντάγματος, δηλαδή εάν ελέγχεται η ύπαρξη των παραπάνω προϋποθέσεων, ή η τήρησή τους επαφίεται, στον “πατριωτισμό” των κομμάτων. Εάν δηλαδή, τελικώς, γίνεται ενδελεχής μελέτη του υποβαλλόμενου καταστατικού / ιδρυτικής διακήρυξης ή αυτές τοποθετούνται άμα τη αφίξει σε κάποιο αρχείο.

Διότι εάν δεν συμβαίνει αυτό, δηλ. εάν επί της ουσίας δεν ερευνάται η δράση και ο ΑΠ αρκείται 1ον στην δήλωση της παραπάνω παραγράφου 1 του άρθρου 29 του Ν.3023/2002 δηλαδή στην δήλωση του αρχηγού, ουσιαστικά, του κόμματος ότι οργάνωση και η δράση του κόμματός του εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, και 2ον σε κάποιες τελείως τυπικές προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος στην επόμενη παράγραφο του ίδιου άρθρου (έμβλημα κτλ), τότε το δημοκρατικό πολίτευμα μένει στην ουσία “ακάλυπτο” από πιθανές προσβολές κάποιων που πίσω από μία προσχηματική δήλωση, κρύβουν άλλους σκοπούς. Το ίδιο και η Ελληνική Δημοκρατία.

Ο Άρειος Πάγος είναι εγγυητής των παραπάνω όρων που θέτει το Σύνταγμα.
Είναι δυνατόν να αρκείται σε μία δήλωση; κι αν αυτή είναι ή αποδειχθεί ψευδής;

Αλήθεια, δεν υπήρξαν ποτέ εκ των υστέρων προβληματισμοί στον Άρειο Πάγο σχετικά με την δήλωση-διαβεβαίωση κάποιου κόμματος περί δήθεν οργάνωσης και δράσης που εξυπηρετεί το δημοκρατικό πολίτευμα;

Η Δημοκρατία προστατεύεται με βάση τα όσα ορίζει το Σύνταγμα. Όταν το Σύνταγμα επιβάλει ένα καθήκον, αυτό πρέπει να τηρείται. Αν ο Άρειος Πάγος διαπιστώσει ότι η δράση ενός κόμματος δεν εξυπηρετεί την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, υποχρεούται να μην ανακηρύξει τον/τους συνδυασμούς του.

Για άλλη μία φορά, οι προϋποθέσεις είναι η οργάνωση και η δράση, γιατί από αυτές θα έχουμε πρόβλημα, αν “η δήλωση” αποδειχθεί ψευδής. Αν παραδείγματος χάριν, ζητείται από τον Άρειο Πάγο η ανακήρυξη κόμματος που -πραγματικός- σκοπός του είναι η πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων ή των Ρομά, η απόδοση σε αυτούς ανύπαρκτης εθνικής ταυτότητας προκειμένου αυτοί οι άνθρωποι να προσδεθούν σε ξένο κράτος και να εξυπηρετούν άθελά τους σκοπούς του, αν το κόμμα αυτό έχει απόλυτη εξάρτηση από θεσμούς και όργανα του ξένου κράτους, αν οι υπεύθυνοί του λαμβάνουν εντολές απευθείας από αυτό, και αν μέλη – φίλοι του τυγχάνουν παράνομες οργανώσεις και ψευτομουφτήδες που περιφρονούν επί δεκαετίες τους Νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα ανακηρυχθεί ένα τέτοιο κόμμα, επειδή ο αρχηγός του δήλωσε ότι έχει… δημοκρατικούς σκοπούς;

Θα υποκύψει και το Ανώτατο Δικαστήριο στην δύναμη της νεοελληνικής συνήθειας “στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις”;

Καθήκον του Αρείου Πάγου είναι να εγγυηθεί ότι θα τηρηθεί ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ το Σύνταγμα. Ο τελευταίος Ειρηνοδίκης αυτής της χώρας που του ζητείται να ανακηρύξει π.χ. πολιτιστικό ή αθλητικό Σωματείο, μελετάει σχολαστικά το καταστατικό του, με ζήλο που θα ζήλευε και ο Ηρακλής Πουαρώ, ανακαλύπτοντας και το πιο ασήμαντο κώλυμα, την παραμικρή σκιά.

Είναι καθήκον του Αρείου Πάγου να ξεπεράσει τους Ειρηνοδίκες, και χωρίς καμία απολύτως σκωπτική διάθεση, δεν είναι καθόλου εύκολο, αφού επιπλέον δύναται να του ασκηθούν πιέσεις προς την κατεύθυνση της άδειας συμμετοχής του συγκεκριμένου κόμματος στις Ευρωεκλογές…

Σε μία τέτοια εξέλιξη, δυστυχώς, ο Άρειος Πάγος θα αναγνωρίσει έμμεσα «τουρκική μειονότητα» στην Θράκη, παραβιάζοντας ή και καταλύοντας εκ μέρους της Ελλάδας τη Συνθήκη της Λοζάνης, της οποίας την κατάργηση επιθυμεί διακαώς η Τουρκία, προκειμένου να θέσει θέμα από μηδενικής βάσης έναρξης ελληνοτουρκικών συζητήσεων για το σύνολο των θεμάτων που η τουρκική πλευρά θα θέσει αυθαίρετα στο τραπέζι των συνομιλιών, θεωρώντας η ίδια πως μία σωρεία «προβλημάτων» απαιτείται να «επιλυθούν». Και αυτά τα θέματα δεν θα περιοριστούν στην Θράκη, αλλά μέσω της υφαλοκρηπίδας θα «κατέβουν» στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θα τεθεί θέμα τουρκικών μειονοτήτων σε Κω και Ρόδο, ενώ θα τεθεί επίσημα θέμα καθορισμού –με την συναίνεση της ελληνικής πλευράς- του Καστελλόριζου, με αποτέλεσμα, να υπάρξει χωρισμός του Αιγαίου, αισθητή μείωση της Ελληνικής ΑΟΖ και φυσικά, οι βάσεις για την δημιουργία ενός ισλαμικού κόμματος εντός της Ελλάδας που (υπό την σκέπη της Τουρκίας) θα καλέσει όλους τους μουσουλμάνους της Ελλάδας να το βοηθήσουν να μπει στην Ελληνική Βουλή…

Το DEB και η «ευρωπαϊκή» του εκδοχή δεν αποτελούν παρά το προοίμιο σοβαρών και ιδιαιτέρως δυσάρεστων εξελίξεων όχι μόνο επί των ελληνοτουρκικών θεμάτων, αλλά και επί θεμάτων εσωτερικής ειρήνης και ασφάλειας μεταξύ Ελλήνων πολιτών, η οποία διαταράσσεται συστηματικά από τις πύρινες δηλώσεις τουρκισμού και τουρκικής εθνικοφροσύνης των Γκρίζων Λύκων.

Ο Άρειος Πάγος, λοιπόν, καλείται να λύσει τον συγκεκριμένο γόρδιο δεσμό, με τέτοιο τρόπο ώστε να προφυλάξει, πρωτίστως, τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών. Η απόφασή του, είναι βέβαιο πως θα σηματοδοτήσει σωρεία εξελίξεων, τις οποίες όμως μία Ελληνική κυβέρνηση με πραγματική θέληση υπεράσπισης της χώρας είναι σε θέση να «διαγράψει» πριν καν αυτές οι εξελίξεις αρχίσουν την εμφάνισή τους… Και η σημερινή κυβέρνηση (Σαμαρά – Βενιζέλου), έχει αποδείξει πως δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει επαρκώς τα εθνικά θέματα, τα οποία αναμένεται να υπάρξει μία τάση κορύφωσης μετά τον Μάιο των εκλογών…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου