Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Σεπ 2013


"Τι κάνεις μπάρμπα μ' "; 
"Το Οικονομικό ΝΑΤΟ σπέρνω"... 

  • Συνάντηση Σαμαρά - Μπαρόζο στις Βρυξέλλες 
  • "Όταν οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες προτείνουν την υιοθέτηση σκληρών μέτρων, γνωρίζουν τις κοινωνικές συνέπειες, αλλά εκτιμούν ότι είναι αναγκαία για να επιστρέψει η χώρα στις αγορές", είπε ο πρόεδρος της Κομισιόν. 
  • Δήλωσε πως θα επανεξεταστούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας...
Συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, είχε στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Μετά το τέλος της συνάντησης, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως το όποιο χρηματοδοτικό κενό για το 2015 και το 2016 δεν θα καλυφθεί με πρόσθετα μέτρα λιτότητας, αλλά με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και με τη στήριξη των εταίρων της ευρωζώνης. Μάλιστα, ανέφερε ότι το εν λόγω κενό εκτιμάται ότι θα είναι της τάξεως των 2,5 δισ. ευρώ

Στο ίδιο θέμα, ο Ζοζέ Μπαρόζο δήλωσε πως δεν αποτελεί μυστικό ότι θα πρέπει να επανεξεταστούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας, καθώς και πιθανό χρηματοδοτικό κενό.

Εξάλλου, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εμφανίστηκε αισιόδοξος για την Ελλάδα, λέγοντας ότι φαίνεται η έξοδος από το τούνελ, ωστόσο τόνισε ότι απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες, καθώς η οικονομική κατάσταση παραμένει εύθραυστη και δεν υπάρχει περιθώριο χαλάρωσης.

Ερωτηθείς αν η τρόικα θα προτείνει στην Ελλάδα την επιβολή νέων μέτρων, ο Ζ. Μπαρόζο απάντησε ότι είναι ακόμη νωρίς και ότι η Επιτροπή αναμένει τη γνωμοδότηση της τρόικας. Σημείωσε, ωστόσο, ότι όταν οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες προτείνουν την υιοθέτηση σκληρών μέτρων, γνωρίζουν τις κοινωνικές συνέπειες, αλλά εκτιμούν ότι η υιοθέτηση αυτών των μέτρων είναι αναγκαία για να επιστρέψει κάποια στιγμή η Ελλάδα στις αγορές.

Τέλος, ο κ. Μπαρόζο είπε πως το ελληνικό πρόγραμμα είναι χρηματοδοτημένο ως τα μέσα του 2014 και ότι το ζητούμενο είναι η επιστροφή της εμπιστοσύνης των αγορών στην Ελλάδα.



Kamel Moulfi στην Algérie Patriotique (Αλγερία)  
 
Εκτός πιθανής παράλειψης, η Συρία θα καταλάβαινε, αν δυστυχώς αυτό συνέβη, την 35η θέση στον κατάλογο των χωρών που βομβαρδίστηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες από το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς να μετρηθεί η Ιαπωνία που δέχτηκε δύο ατομικές βόμβες που «έπεσαν» από τα αμερικανικά αεροσκάφη το 1945. Αλλά τότε ήταν πόλεμος.


Μετά ήρθε η ειρήνη, αλλά οι πιλότοι του αμερικανικού στρατού δεν έμειναν άνεργοι…


Πετώντας από τα αεροπλανοφόρα τους η τις δικές τους ίδιες βάσεις ή του ΝΑΤΟ, τα βομβαρδιστικά έμειναν στον αέρα, προκειμένου να στρώσουν ένα χάλι από βόμβες σε οποιαδήποτε χώρα δεν συμμορφωνόταν με την ηγεμονική θέληση του Λευκού Οίκου, καθοδηγούμενο από το οικονομικά συμφέροντα προς όφελος λίγων μεγιστάνων του πετρελαίου ή ενός ορυκτού απαραίτητου για τις δραστηριότητές τους.
Αλλά για όλο τον κόσμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες,  που ήταν και παραμένουν σήμερα για τους εύπιστους και αφελείς που ακόμα θέλουν να τις πιστέψουν, ενεργούν με κίνητρο την υπεράσπιση του ελεύθερου κόσμου και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.
Ως εκ τούτου, βομβάρδισαν, μεταξύ άλλων, την Κίνα και την Κορέα, τη Γουατεμάλα και τη Κούβα, το Κονγκό, το Βιετνάμ και ούτω καθεξής μέχρι τη Λιβύη το 2011.  
Τριάντα τέσσερις χώρες. 
Εκ των υστέρων, το δήθεν πρόσχημα φαίνεται προφανές, και όμως εξακολουθεί να υπάρχουν τα ίδια χελιδόνια φίδια για τον αγώνα κατά των δικτατόρων και υπέρ της δημοκρατίας, που θα ήταν η κινητήρια δύναμη των παρεμβάσεων των ΗΠΑ εκτός των συνόρων τους.
Ας πάρουμε τη Γουατεμάλα, το 1954, η ομοιότητα με το συριακό ζήτημα σήμερα είναι εντυπωσιακή. 
Για να αναγκάσουν τον Πρόεδρο Άρμπενς να αποχωρήσει, οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν τη Γουατεμάλα , βοήθησαν, με άνδρες και εξοπλισμό, τις ομάδες «αντάρτών» που δεν κατάφερναν με τις δικές τους ίδιες δυνάμεις να ρίξουν την κυβέρνηση. 
Ο Πρόεδρος Άρμπενς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα και στη συνέχεια η χώρα κυβερνήθηκε από μια δικτατορία στην εξυπηρέτηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αποτέλεσμα: Η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία επέτρεψε την εγκατάσταση μιας δικτατορίας στη Γουατεμάλα.
Η δραματική ιστορία του Βιετνάμ είναι γνωστή, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγιναν γνωστά στην παγκόσμια κοινή γνώμη τα περίφημα Β-52 που αμολούσαν βόμβες και τα χημικά τους προϊόντα σε ένα πληθυσμό που πολεμούσε για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του.

Ήταν μια θλιβερή αποτυχία για τους Αμερικανούς που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Βιετνάμ μπροστά από τους Βιετναμέζους μαχητές.


Η εικόνα των νικημένων GI, κρεμασμένων στις κλίμακες των ελικόπτερων που είχαν έρθει για να τους βοηθήσουν να ξεφύγουν, είναι ακόμα νοπή.
Η Αλγερία και η Τυνησία έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί στον κατάλογο των χωρών που βομβαρδίστηκων από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Είναι όμως τα αεροσκάφη τους, με Γάλλους πιλότους που ψέκασαν με ναπάλμ τους Αλγερινούς μουτζαχεντίν και είναι, επίσης, αμερικανικά αεροπλάνα που χρησιμοποιήθηκαν για να χτυπήσουν τον Sakiet Sidi Youcef για να τιμωρηθεί ο λαός της Τυνησίας για την βοήθεια που έφερε στο Εθνικό μας Απελευθερωτικό Στρατό.

Ποιος δίνει τη παραμικρή σημασία στα λόγια του Ομπάμα και του Κέρι για τη δημοκρατία για να καλύψουν τα εγκλήματα πολέμου τους;
Κατάλογος των χωρών που βομβαρδίστηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το πρόσχημα της εγκαθίδρυσης της «Δημοκρατίας»
1. Κίνα 1945-1946
2. Κορέα 1950-1953
3. Κίνα 1950-1953
4. Γουατεμάλα 1954
5. Ινδονησία 1958
6. Κούβα 1959-1960
7. Γουατεμάλα 1960
8. Βελγικό Κονγκό το 1964
9. Γουατεμάλα 1964
10. Δομινικανή Δημοκρατία 1965-1966
11. Περού 1965
12. Λάος 1964-1973
13. Βιετνάμ 1961-1973
14. Καμπότζη 1969-1970
15. Γουατεμάλα 1967-1969
16. Λίβανος 1982-1984
17. Γρανάδα 1983-1984
18. Λιβύη 1986
19. Ελ Σαλβαδόρ 1981-1992
20. Νικαράγουα 1981-1990
21. Ιράν 1987-1988
22. Λιβύη 1989
23. Παναμάς 1989-1990
24. Ιράκ 1991
25. Κουβέιτ 1991
26. Σομαλία 1992-1994
27. Βοσνία-1995
28. Ιράν 1998
29. Σουδάν 1998
30. Αφγανιστάν 1998
31. Σερβία 1999
32. Αφγανιστάν 2001
33. Ιράκ 2003
34. Λιβύη 2011
35. ;
Μεταφρ. Κριστιάν


Η τραγωδία της Συρίας εξελίσσεται σε φαρσοκωμωδία, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να αναδεικνύεται σε παγκόσμιο παίκτη -χωρίς να έχει τη στρατιωτική ισχύ που απαιτείται- και τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να φαίνεται ένας αδύναμος ηγέτης, όπως ομολόγησε πρωτοσέλιδα, εκφράζοντας ανησυχία, η «New York Times».

Η αμερικανική κυβέρνηση προσπάθησε να πείσει ότι η ρωσική πρόταση ήταν αποτέλεσμα διαβουλεύσεων στο πιο υψηλό επίπεδο των δύο κυβερνήσεων, αν και τα γεγονότα όπως και οι εξελίξεις που ακολούθησαν με τις ισχυρές διαφωνίες των δύο πλευρών αποδεικνύουν πως ο Λευκός Οίκος «έπιασε» την ευκαιρία από τα μαλλιά για να διασωθεί ο πρόεδρος Ομπάμα, ο οποίος μέσα σε μία εβδομάδα απώλεσε την υποστήριξη της κοινής γνώμης και των συμμάχων του στο Κογκρέσο, καθώς δεν είχε αντιληφθεί έγκαιρα ότι οι Αμερικανοί -ακόμα και η ίδια η σύζυγός του- είχαν κουραστεί από τους πολέμους.

Ευρισκόμενος τόσα χρόνια στις ΗΠΑ, πρώτη φορά ένιωσα την οργή των πολιτών να ξεχειλίζει λόγω της απόφασης του προέδρου τους, μία απόφαση που τα παλαιότερα χρόνια αφορούσε μία δημοφιλή επιλογή: τον πόλεμο. Οι συζητήσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες και οι διαφορές τεράστιες. Οι αναλυτές έχουν δίκιο να ομιλούν για χάσμα Ουάσιγκτον - Μόσχας, διότι οι Αμερικανοί απαιτούν ψήφισμα του Σ.Α. «με δόντια», που σημαίνει ότι εάν ο Ασαντ δεν εφαρμόσει τις πρόνοιες της απόφασης του εκτελεστικού οργάνου του ΟΗΕ, θα τιμωρηθεί με στρατιωτική επίθεση όχι μόνο από τις ΗΠΑ, αλλά και από τους συμμάχους τους. Και αυτό θα συμβεί με τη «βούλα» των ΗΕ. Αντιθέτως οι Ρώσοι επιθυμούν μία «λάιτ» δήλωση του προέδρου του Σ.Α. που ΔΕΝ σημαίνει τίποτα.

Πώς θα μπορέσουν οι κ. Κέρι και Λαβρόφ να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα, ένας Θεός ξέρει. Το μείζον ερώτημα είναι τι θα συμβεί στην περίπτωση που διαφωνήσουν και οι συνομιλίες επί της ρωσικής πρότασης καταρρεύσουν. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη... Η Αμερική θα συρθεί να αναμειχθεί στον εμφύλιο και ο κ. Ομπάμα θα στιγματίσει την προεδρία του με μία μεγάλη ήττα, που θα καθορίσει και τη συνέχεια, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι δείχνουν να λαμβάνουν υπόψη τις ανησυχίες του λαού και οι Δημοκρατικοί να νοιάζονται για μία χώρα που δεν επηρεάζει την υπερδύναμη...


Αίτηση για έρευνες υδρογονανθράκων στο Θερμαϊκό κόλπο και τον κόλπο του Ορφανού έχουν υποβάλει προς το ΥΠΕΚΑ με κοινή πρότασή τους οι εταιρείες Ratio Petroleum και Energean Oil & Gas S.A.
Με την αίτησή τους οι δύο εταιρείες ζητούν την έναρξη της σχετικής διαδικασίας προκήρυξης που προβλέπεται από το Ν.4001/2011.
Το ΥΠΕΚΑ έχει αρχίσει ήδη να επεξεργάζεται σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία το αίτημα και τις επόμενες μέρες οι αρμόδιες υπηρεσίες θα απαντήσουν.

Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 156 (παρ. 10) του νόμου 4001/2011, το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων δύναται να παραχωρείται για λογαριασμό του Δημοσίου μετά από αίτηση ενδιαφερομένου για περιοχή η οποία δεν περιλαμβάνεται σε άλλη διακήρυξη. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή, εκδίδεται διακήρυξη που εγκρίνεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και αποστέλλεται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προθεσμία υποβολής των προσφορών για τυχόν άλλους ενδιαφερόμενους είναι τουλάχιστον ενενήντα (90) ημέρες από την τελευταία δημοσίευση.

Ο Θερμαϊκός κόλπος είχε παραχωρηθεί για έρευνα στην TEXACO τη δεκαετία του 1960 και κατόπιν στην ΔΕΠ το 1981, ενώ ο κόλπος του Ορφανού είχε παραχωρηθεί τη δεκαετία του 1960 στην εταιρεία Oceanic και στη συνέχεια το 1984 στη ΔΕΠ.

Σχετικά με το θέμα, ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Αποτελεί μια ακόμα θετική εξέλιξη η εκδήλωση ενδιαφέροντος δύο αξιόπιστων εταιρειών να προχωρήσουν σε έρευνες υδρογονανθράκων στο Θερμαϊκό κόλπο και τον κόλπο του Ορφανού. Αυτό είναι ένα ακόμα βήμα στην συνολική και συστηματική εθνική προσπάθεια για αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου και αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει επιμονή, σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σταθερότητα, οι επενδυτές εμπιστεύονται τη χώρα και ενδιαφέρονται να προχωρήσουν σε νέες επενδύσεις».

Πηγή AMΠE



Και ξαφνικά εμφανίστηκε θέμα με τον Καμμένο και την Τσαπανίδου…! Βέβαια, για τον και το δηλητηριασμένο νερό Πάχτα κουβέντα… 
Πρώτα απ’ όλα συγκάλυψη κι έπειτα στήριξη από την πλευρά των δημοσιογράφων… 
Για τους πολίτες ενδιαφέρον μηδέν. 
Και αν κάποιος ενδιαφερθεί, στον… Καιάδα της τηλεδημοκρατίας.
Θα μιλήσουν ποτέ οι τηλεμαϊντανοί για το λυντσάρισμα των πολιτών από την κυβέρνηση;
Αν όχι, ας πάψουν να μιλάνε. Επιβαρύνουν την ήδη επιβαρυμένη θέση τους για την εγκληματική και συνένοχη σιωπή αλλά και συμπόρευσή τους στα όσα συνέβαιναν επί δεκαετίες στη χώρα και εις βάρος όλων, πλην των κρατούντων...
Αυτά συμβαίνουν, δυστυχώς, όταν χάνουμε το δάσος…

Διαβάζω πως η Αθήνα είναι ένας ακυβέρνητος Δήμος. 
Σιγά τα ωά. Εδώ ολόκληρη η Ελλάδα είναι ακυβέρνητη, στην Αθήνα θα κολλήσουμε;
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, όμως, πόσοι από τους δήμους της χώρας διοικούνται έστω και ικανοποιητικά;
Μάλλον κανείς... 
Ο λόγος; Οι κακές συνήθειες του παρελθόντος και τα κατασκευασμένα κομματικά κοστούμια που βρίσκονται στους δημαρχιακούς θώκους...
Κι επειδή τα Σαμαροειδή (και τα υπόλοιπα πολιτικά εκτρώματα) γνωρίζουν τι έρχεται στις αυτοδιοικητικές εκλογές, θέλουν να ανακατέψουν τον βόθρο μήπως και ξεγελάσουν τους πολίτες και ξαναψηφίσουν τα γνωστά - άγνωστα κομματόσκυλα που θα αναλάβουν να συνεχίσουν το έργο της σιωπηλής καταστροφής...
Οι Δήμοι αποτελούν τους πυλώνες στήριξης της πολιτικής σαπίλας που μας κυβερνά επί δεκαετίες. Εάν αφαιρεθούν αυτοί οι πυλώνες, το οικοδόμημα του πολιτικού εκτρώματος θα καταπέσει σε ελάχιστο χρόνο.
Κι επειδή βουλευτικές εκλογές δεν προβλέπονται τα επόμενα τρία χρόνια (και ίσως να βρεθεί κάποια αφορμή να αναβληθούν ακόμη και τότε), καθήκον όλων μας είναι να κόψουμε τα πόδια του τέρατος που κατατρώει τις σάρκες μας και ζει από την καταστροφή μας...

Η Ολλανδία πριν μερικές ημέρες ξεπλήρωσε τα χρέη προς της Ινδονησία από το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο μετά από πολλά χρόνια.
Η Γερμανία όμως δεν πληρώνει την Ελλάδα και είναι απολύτως φυσιολογικό... αφού η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη υπό γερμανική κατοχή...
Το Βερολίνο θα συρθεί να πληρώσει μόλις ελευθερωθεί η πατρίδα μας...
Μήπως διαφωνεί κανείς;

Χωρίς αφορολόγητο όριο για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων ή αγροτεμαχίων, αλλά και με τη φορολόγηση ακόμη και των κατ’ επάγγελμα αγροτών, προωθείται από το υπουργείο Οικονομικών το σχέδιο για τον ενιαίο φόρο ακινήτων που θα εφαρμοστεί από το 2014 και θα επιβάλλεται από το πρώτο τετραγωνικό μέτρο ή στρέμμα.
Άντε βρε, με το καλό να μπούνε φόροι και στα κοτέτσια!!! 
Δεν είναι δυνατόν να την γλιτώσουν οι κότες που δίνουν δωρεάν (και αφορολόγητα φυσικά) τα αυγά τους... (Σαμάρειος λογική)

Και τι θα κάνουμε τώρα που ο πλανήτης δεν υπερθερμαίνεται;
Τι θα ακούμε στα δελτία του Σκάι;
Τι θα μας λένε για την πράσινη ανάπτυξη και τα τιμολόγιο της ΔΕΗ μέσα από τα οποία πληρώναμε την διάσωση του πλανήτη;
Τι θα μας πει άραγε ο Μπάμπης (ο γνωστός παντογνώστης);
Ποιά είναι άραγε η μοίρα του πλανήτη που δεν κινδυνεύει πια να πεθάνει;
Μήπως ένας καλός μεγάλος πόλεμος θα βοηθούσε στο… ζέσταμά του;

Ρωσικό μήνυμα προς την Αθήνα: Θα κάνουμε «τα πάντα για την Ελλάδα»...
Λέτε να μας συμπόνεσαν οι ομόδοξοι Ρώσοι;
Λέτε να θέλουν να μας βοηθήσουν για ανθρωπιστικούς λόγους;
Λέτε να έχουν λεφτά για να πετάξουν στην μη παραγωγική Ελλάδα;
Η απάντηση βρίσκεται σε αυτό που μας κρύβει η κυβέρνηση Σαμαρά... δηλαδή στον πλούτο και το ποσό που αντιστοιχεί στα ενεργειακά κοιτάσματα της Ελλάδας... με αναγωγή σε ευρώ (και με σημερινές τιμές πώλησης). Αυτή η αλήθεια είναι που λύνει το πρόβλημα της Ελλάδας...
Αυτή η αλήθεια είναι που δημιουργεί το πρόβλημα στην Ελλάδα.
Αυτή η αλήθεια είναι που θέλει πολιτικές μαριονέτες στην Ελλάδα.
Αυτή η αλήθεια είναι που θέλει να κάνει την Ελλάδα Νικαράγουα και ίσως... και να την κομματιάσει.
Αυτή η αλήθεια είναι το μυστικό της αλητο-ελίτ που μας κυβέρνησε και συνεχίζει να μας κυβερνά μέχρι να μας ισοπεδώσει πλήρως για να χαρίσει (κυριολεκτικά) αυτά που ανήκουν στον λαό...
Αυτή η αλήθεια είναι που ορίζει και ξεχωρίζει τους προσκυνημένους και εθελόδουλους από τους ανεξάρτητους και αυτοκυρίαρχους.
Είναι η αλήθεια που τρέμουν τα Παπανδρεοειδή, τα Παγκαλοειδή, τα Στουρναροειδή, τα Σαμαροειδή και τα λοιπά πολιτικά εξαμβλώματα και φληναφήματα που προσποιούνται ότι κυβερνούν, ενώ στην πραγματικότητα καταστρέφουν.

Δεύτερη ξένη γλώσσα στα δημοτικά σχολεία, η Γερμανική.
Φυσιολογικό το βρίσκω, αφού έχουμε γερμανική κατοχή με ελληνόφωνη κυβέρνηση, αλλά και αύριο που τα παιδιά θα περάσουν στην παραγωγή, θα πρέπει να συνεννοούνται με τους εργοδότες τους (που θα είναι Γερμανοί)...
Το υπουργείο Παιδείας κοιτάζει μπροστά και έχει πρόγραμμα. Σταματήστε, επιτέλους, να λέτε πως αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πρόγραμμα για την χώρα.
"Και αν ενοχλείστε που το πρόγραμμα είναι γερμανικό, πείτε μας την δική σας πρόταση", που θα έλεγε και κάποιος Σαμαράς...

Ο σύγχρονος κόσμος -όπως τον γνωρίζουμε- χωρίστηκε πάνω σε ένα τσιγαρόχαρτο που έγραψε ο Στάλιν και συμφώνησε ο Τσόρτσιλ κι εμεις τώρα ψάχνουμε σε αναλύσεις να βρούμε τι θα γίνει αύριο...
Έχω την εντύπωση πως η τελευταία μοιρασιά έγινε πάνω σε κωλόχαρτο...

Τα παπαγαλοειδή έπιασαν δουλειά και καταγγέλλουν την απεργία των εκπαιδευτικών, ισχυριζόμενοι πως αυτή βλάπτει το συμφέρον των μαθητών...!
Το ότι κλείνουν σχολεία, το ότι η ανώτατη παιδεία καταστρέφεται, δεν τους ενοχλεί, το ότι οι μαθητές δεν έχουν κανένα μέλλον δεν τους συγκινεί, αλλά ενοχλούνται από τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, επειδή καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών, που έχει ήδη καταστρέψει η κυβέρνηση που υπερασπίζονται τα παπαγαλοειδή και χρήσιμοι ηλίθιοι των τηλεοπτικών παραθύρων.
Προβλέψιμοι και επιεικώς ανεπαρκείς ακόμη και στην προπαγάνδα. Χωρίς κανένα ηθικό και λογικό έρεισμα, θα αντιμετωπίσουν την απεργία, θα την "λειάνουν" καταλλήλως με αποχωρήσεις των εκπαιδευτικών που ψηφίζουν κυβερνητικά κόμματα και στη συνέχεια, αν δεν κατορθώσουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα θα προχωρήσουν σε επιστράτευση.
Δυστυχώς, η χώρα κυβερνάται από ανίκανους και επικίνδυνους, που βρίσκουν χρήσιμα εργαλεία στους κομματικούς μηχανισμούς που έχουν διασπαρεί σε ολόκληρη την κοινωνία.
Χωρίς προτάσεις για λύσεις στα προβλήματα που οι ίδιοι δημιουργούν ή στηρίζουν, αυτή η κυβέρνηση και τα παρελκόμενά της ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ να φύγει το δυνατόν συντομότερο, επειδή η ύπαρξή της βλάπτει ανεπανόρθωτα την χώρα...

Έχουμε περάσει ήδη στην εποχή των απολυταρχικών πολιτευμάτων, τα οποία συνεπικουρούνται από το γλοιώδες και εγκληματικά κινούμενο τραπεζικό σύστημα. Η Νέα εποχή απαιτεί κράτη επαίτες, πολιτικούς μαριονέτες και πολίτες πελάτες των συσσιτίων.
Αν δεν τους σταματήσουμε τώρα, εμείς, θα ζήσουμε και θα πεθάνουμε ντροπιασμένοι με τα αποτελέσματα της δειλίας μας…

Πλησιάζει η ημέρα που οι πέτρες θα πάψουν να μένουν άχρηστες στο χώμα…



Οι ισλαμιστές φονταμενταλιστές ισλαμιστές και ομάδες της Αλ Κάιντα διαθέτουν πυραύλους και αέριο σαρίν, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο από τη Δαμασκό υψηλόβαθμος αξιωματούχος των συριακών υπηρεσιών ασφαλείας, μία ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης των επιθεωρητών του ΟΗΕ για την επίθεση με χημικά όπλα στις 21 Αυγούστου κοντά στη Δαμασκό.

«Διαψεύδω 100% ότι χρησιμοποιήσαμε αέριο σαρίν για τον πολύ απλό λόγο ότι δεν είχαμε κανένα συμφέρον να κάνουμε κάτι τέτοιο διότι κερδίζαμε μάχες στο πεδίο», σημείωσε ο αξιωματούχος αυτός, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.
«Γενικά οι ηττημένοι είναι αυτοί που υιοθετούν μια τέτοια αυτοκαταστροφική στάση. Αντίθετα, ο στρατός ήταν στη θέση του νικητή», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι τρομοκράτες κατασκευάζουν τοπικά πυραύλους εδάφους-εδάφους και αυτούς είναι το πιθανότερο ότι χρησιμοποίησαν για να μεταφέρουν το υλικό αυτό», σημείωσε αναφερόμενος στο σαρίν.
Ο αξιωματούχος έκανε επίσης λόγο για την ανακάλυψη από τις αρχές εργαστηρίων κατασκευής σαρίν στη Μοσούλη του Ιράκ, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, μια σουνιτική περιοχή.

Επίσης αναφέρθηκε στη σύλληψη από τις τουρκικές αρχές πριν δύο μήνες 11 τζιχαντιστών του Μετώπου αλ Νόσρα, στην κατοχή των οποίων βρέθηκε αέριο σαρίν, διευκρινίζοντας ότι αυτοί «αφέθηκαν ελεύθεροι πριν δύο ημέρες».

«Φυσικά οι εξεγερμένοι γνωρίζουν να τοποθετούν αέριο σαρίν στις κεφαλές των πυραύλων. Έχουν εκπαιδευτεί από τις αμερικανικές, τις γαλλικές και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες που βρίσκονται στο πλευρό τους στο πεδίο», υπογράμμισε.

Όταν ρωτήθηκε για τους λόγους για τους οποίους ο συριακός στρατός διαθέτει χημικά όπλα, απάντησε: «Σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, προκειμένου να υπάρξει μια στρατηγική ισορροπία με τον σιωνιστικό εχθρό, υπήρξε η επιθυμία να αποκτηθούν τέτοιου είδους όπλα. Επρόκειτο απλώς για ένα μέσο αποτροπής απέναντι σε έναν σιωνιστικό εχθρό που διαθέτει ένα απόθεμα όπλων μαζικής καταστροφής».

Σύμφωνα με την έκθεση των επιθεωρητών του ΟΗΕ που πραγματοποίησαν έρευνα στην Συρία η οποία επιδόθηκε χθες Δευτέρα στον γενικό γραμματέα του οργανισμού Μπαν Γκι-μουν, υπάρχουν «κατάφωρες και πειστικές αποδείξεις» για την χρήση αερίου σαρίν κατά την επίθεση της 21ης Αυγούστου στα περίχωρα της Δαμασκό.

Λαβρόφ: η έκθεση του ΟΗΕ για την επίθεση με χημικά όπλα στη Συρία έθεσε μια σειρά ερωτήματα
Η έκθεση των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ που παρουσιάστηκε χθες Δευτέρα, για την επίθεση με χημικά όπλα σε προάστιο της Δαμασκού δεν δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με τον τόπο και τον τρόπο παραγωγής πολεμοφοδίων με νευροπαραλυτικό αέριο, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ μιλώντας για τα συμπεράσματα των διαπραγματεύσεων που είχε με τον Γάλλο ομόλογο του Λοράν Φαμπιούς.

Ο υπουργός σημείωσε επίσης ότι, κατά τη γνώμη της Μόσχας, οι επιθεωρητές του ΟΗΕ «θα έπρεπε οπωσδήποτε να ερευνήσουν και την πληροφορία για τη χρήση χημικών όπλων μετά την 21η Αυγούστου. Αυτά όλα όμως θα τα πράξουν οι επιθεωρητές στο μέλλον, και μετά από αυτό θα συντάξουν την οριστική έκθεση για την αποστολή τους».

Η Συρία έστειλε σε σειρά χωρών αποδείξεις του γεγονότος, ότι τη χημική επίθεση πραγματοποίησαν μαχητές
Οι συριακές αρχές παρουσίασαν σε φιλικά προς τη Δαμασκό κράτη αποδείξεις του γεγονότος, ότι τα χημικά όπλα στη χώρα χρησιμοποίησαν μαχητές της αντιπολίτευσης, αναφέρουν σήμερα Τρίτη λιβανέζικα ΜΜΕ επικαλούμενα τον αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών της Συρίας Φαϊσάλ Μεκντάντ.

Όπως μεταφέρουν τα ΜΜΕ τα λεγόμενα του Σύρου διπλωμάτη, ο Φαϊσάλ επίσης είπε, ότι η παράδοση από τη Συρία των χημικών όπλων υπό διεθνή έλεγχο και η καταστροφή τους δεν θα επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.

Πηγές AΠΕ - ΜΠΕ - Φωνή της Ρωσίας

Πόσο μπορούν να αντέξουν ακόμη οι Έλληνες, προτού βγουν μαζικά στους δρόμους, επαναστατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα τους;
"Εάν μία κυβέρνηση παίξει πολλές φορές το παιχνίδι της επιτυχίας (success story), χωρίς εμφανές αποτέλεσμα, τότε οι πολίτες της χώρας της παύουν να την εμπιστεύονται, ακόμη και όταν έχει πραγματικά αντιστραφεί η τάση – με αποτέλεσμα να εξεγείρονται ακριβώς εκείνη τη στιγμή, όπου δεν υπάρχει λόγος ή που κανένας δεν το περιμένει".

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Όπως έχουμε τονίσει αρκετές φορές, το σημερινό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το δημόσιο χρέος, αλλά η ύφεση, ο αποπληθωρισμός και η ανεργία. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως δεν δίνουμε σημασία στο ύψος του χρέους – θα ήταν άλλωστε ανόητο εκ μέρους μας. Έχουμε την άποψη όμως ότι, ακόμη και αν διαγράφαμε το 50%, δεν θα μπορούσαμε να το εξυπηρετήσουμε - με αποτέλεσμα να συνεχίσει να αυξάνεται διαχρονικά.

Η βασική αιτία αυτού του φαινομένου, το οποίο βιώνουμε συνεχώς τα τελευταία χρόνια είναι το ότι, όταν μία οικονομία είναι βυθισμένη στην ύφεση, πόσο μάλλον στον αποπληθωρισμό, αφενός μεν περιορίζεται συνεχώς το ΑΕΠ της (οπότε η σχέση του με το χρέος), αφετέρου «πνίγεται» από τους τόκους των δανείων της - αφού είναι αδύνατον να εξασφαλίσει επιτόκια, χαμηλότερα από τον αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης της.

Εκτός αυτού η ανεργία, η οποία «τροφοδοτεί» την ύφεση μέσω της μειωμένης κατανάλωσης, αυξάνει τα ελλείμματα του προϋπολογισμού (επιδόματα ανεργίας κλπ.), «εκβάλλοντας» τελικά στο χρέος - με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμη πιο ανεξέλεγκτο.

Εκτός όμως από τα παραπάνω, η ύφεση, ο αποπληθωρισμός και η ανεργία, έχουν μία ακόμη καταστροφική «παρενέργεια» – προκαλούν «πιστωτική ασφυξία» ακόμη και στις οικονομίες με υγιείς τράπεζες, οι οποίες έχουν στη διάθεση τους μεγάλες ποσότητες δανειακών κεφαλαίων.

Η αιτία είναι το ότι οι τράπεζες, για να δανείσουν τα χρήματα τους, οφείλουν να είναι σε κάποιο βαθμό σίγουρες για την επιστροφή τους – να αναλαμβάνουν δηλαδή ρίσκα, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ως φυσιολογικά, «διαχειρίσημα». Άλλωστε δεν είναι μόνο υπεύθυνες απέναντι στους μετόχους, αλλά και στους καταθέτες τους – από κάθε πλευρά (τα περί εγγυητικών κεφαλαίων για τις καταθέσεις, είναι εκτός πραγματικότητας).

Στα πλαίσια αυτά, καμία τράπεζα δεν δανείζει χρήματα σε υφιστάμενους ή μελλοντικούς ανέργους – σε πολίτες που υπερφορολογούνται, οπότε μειώνονται δραματικά τα εισοδήματα τους, σε επιχειρήσεις που πουλούν όλο και λιγότερα προϊόντα, λόγω μειωμένης κατανάλωσης, σε εταιρείες, οι πελάτες των οποίων αντιμετωπίζουν δυσκολίες πληρωμής των λογαριασμών τους, σε κράτη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας κοκ.

Εκτός αυτού, όταν οι ενυπόθηκες εγγυήσεις των τραπεζών χάνουν συνεχώς σε αξία αφού, για παράδειγμα, οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα καταρρέουν, αφενός μεν αναγκάζονται να περιορίσουν τα υφιστάμενα δάνεια τους, λόγω μειωμένων εγγυήσεων, αφετέρου τα καινούργια που τυχόν δίνουν είναι πολύ χαμηλότερα – προσαρμοσμένα στις νέες αξίες των εγγυήσεων τους.

Επομένως, για εκείνο το χρονικό διάστημα που δεν αποκαθίσταται ο ρυθμός ανάπτυξης μίας οικονομίας, επικρατεί, εκτός των άλλων, μία πιστωτική ασφυξία, η οποία ανατροφοδοτεί με τη σειρά της την ύφεση, τον αποπληθωρισμό και την ανεργία – με αποτέλεσμα να μην μπορεί η πληγείσα χώρα να ξεφύγει από την παγίδα, οδηγούμενη νομοτελειακά στη χρεοκοπία.

Πόσο όμως μπορούν να αντέξουν μία τέτοια κατάσταση οι πολίτες μίας χώρας, προτού βγουν μαζικά στους δρόμους, επαναστατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα τους; Ενδεχομένως ακόμη και με κίνδυνο να προκαλέσουν ραγδαία άνοδο των εξτρεμιστικών παρατάξεων, ακυβερνησία και χάος;

Η απάντηση ίσως μας δίνεται από τη «θεωρία των μεταβατικών φάσεων και της κρίσιμης κατάστασης περίπλοκων συστημάτων» – όπως είναι κατεξοχήν οι ανθρώπινες κοινωνίες. Επιγραμματικά, για να μην κουράσουμε, τα εξής:

Οι μεταβατικές φάσεις και η κρίσιμη κατάσταση
Tα περίπλοκα συστήματα (χαρακτηρίζονται κυρίως από ανομοιομορφία των μελών τους, από επικοινωνία μεταξύ τους, από αλληλοεπηρεασμό, καθώς επίσης από προσαρμοστικότητα), υπόκεινται σε μεταβατικές φάσεις – σε ριζικές αλλαγές δηλαδή.

Εν τούτοις, δεν οδηγούνται όλα τα περίπλοκα συστήματα σε μεταβατικές φάσεις, παρά μόνο εάν βρεθούν σε μία κρίσιμη κατάσταση. Ένα παράδειγμα για μία μεταβατική φάση, μετά από μία κρίσιμη κατάσταση, είναι η χιονοστιβάδα.

Ειδικότερα, ένα φυσιολογικό στρώμα χιονιού, σε μία επίπεδη επιφάνεια, είναι απολύτως σταθερό - είναι αδύνατον λοιπόν να οδηγηθεί σε μία μεταβατική φάση, μετά από μία κρίσιμη κατάσταση.

Εν τούτοις, το ίδιο ακριβώς στρώμα, με την ίδια ακριβώς ποσότητα χιονιού, σε μία επικλινή βουνοπλαγιά, μπορεί να οδηγηθεί σε μία μεταβατική φάση, μετά από μία κρίσιμη κατάσταση. Βέβαια, για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα μπορεί να μη συμβεί τίποτα – παρά το ότι συνεχίζει να χιονίζει, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ποσότητα του χιονιού.

Κάποια στιγμή όμως, μία και μόνο νιφάδα νέου χιονιού μπορεί να «ξεκολλήσει» το στρώμα - επειδή αυτό έχει φτάσει σε μία κρίσιμη κατάσταση. Το αποτέλεσμα είναι να οδηγηθεί σε μία μεταβατική φάση, μεταβαλλόμενο σε μία χιονοστιβάδα, η οποία αρχίζει να κυλάει στην πλαγιά – παρασέρνοντας μαζί της όλο και μεγαλύτερες ποσότητες χιονιού, με αποτέλεσμα να καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμα της.

Σο παραπάνω παράδειγμα θα μπορούσε κανείς να «ενοχοποιήσει» τη νιφάδα – να ισχυρισθεί δηλαδή ότι, αυτή προκάλεσε τη χιονοστιβάδα. Θα ήταν όμως καλύτερα να αναζητήσει την αιτία στην ασταθή κατάσταση του συστήματος – το οποίο είχε φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο με αποτέλεσμα, εάν δεν προκαλούσε τη χιονοστιβάδα η συγκεκριμένη νιφάδα, θα την προκαλούσε σίγουρα η επόμενη.

Επίλογος
Κατά την άποψη μας, η κοινωνία στη χώρα μας πλησιάζει επικίνδυνα σε μια κρίσιμη κατάσταση – η οποία θα «εκβάλλει» νομοτελειακά σε μια μεταβατική φάση. Κάποια στιγμή, αργά η γρήγορα, μία μικρή νιφάδα χιονιού θα προκαλέσει τη δημιουργία και το γιγάντεμα μίας χιονοστιβάδας, η οποία θα καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμα της – ενώ, όσο πιο πολύ αργεί, τόσο πιο επικίνδυνη θα είναι.

Αν και πολλοί νομίζουν δε ότι θα πρόκειται για ένα σημαντικό συμβάν, όπως, για παράδειγμα, οι μαζικές απεργίες της παρούσης εβδομάδας, η εμπειρία λέει πως η κοινωνική έκρηξη θα προέλθει πιθανότατα από το ακριβώς αντίθετο – από ένα ασήμαντο γεγονός και τότε που δεν θα το περιμένει κανείς. Είναι δε εξαιρετικά πιθανόν η χιονοστιβάδα να μην σταματήσει στην Ελλάδα – αλλά να συνεχίσει την πορεία της στην Ευρώπη, βυθίζοντας στο σκοτάδι ολόκληρο τον πλανήτη.

Πηγή Analyst


Η αμερικανο-ρωσική συμφωνία για τη διαδικασία εξουδετέρωσης του συριακού οπλοστασίου οριστικοποιήθηκε το Σάββατο. Το πόρισμα των επιθεωρητών του ΟΗΕ για την χρήση χημικών όπλων στις Γούτα της Δαμασκού την 21η Αυγούστου διαβιβάσθηκε από τον Ban Ki-moon στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας την Δευτέρα – με όλους τους “συνήθεις υπόπτους” (Παρίσι, Λονδίνο, Ουάσιγκτον) να αποφαίνονται, αν και οι επιθεωρητές δεν είχαν την εντολή ή και τη δυνατότητα να κατονομάσουν υπευθύνους, ότι όλα τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν την ενοχή των κυβερνητικών δυνάμεων της Δαμασκού.

Οι δύο αυτές εξελίξεις δείχνουν να κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση. Η πρώτη προϋποθέτει έναν βαθμό συνεργασίας του συριακού καθεστώτος, θέτει τις βάσεις για μία πολιτική επίλυσης της όλης εμφύλιας σύγκρουσης στη Συρία και χαρίζει την πρωτοβουλία των κινήσεων στη Μόσχα (καθώς η στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ διευκρινίζει ότι δεν θα υπάρξει παρουσία ένστολων Αμερικανών στην διεθνή αποστολή που θα αναλάβει τη συγκέντρωση και καταστροφή των συριακών χημικών όπλων). Η δεύτερη, τροφοδοτεί τις εκκλήσεις να “λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου” και ενισχύει την απαίτηση της Δύσης, υπέρ της οποίας έριξε όλο το βάρος του και ο γ.γ. του ΟΗΕ, για την υιοθέτηση ενός ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας υπό το Κεφάλαιο 7 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της Δαμασκού.

(Επιπλέον αποστρέφεται η συζήτηση από την ενοχλητική αποκάλυψη ότι η εισεγγελικές αρχές της Τουρκίας απήγγειλαν κατηγορίες για την απόπειρα εισαγωγής αερίου σαρίν στην Συρία προς χρήσιν των ανταρτών). Πρόκειται για αντιπερισπασμό που κινδυνεύει να εκτροχιάσει τη συμφωνία του Σαββάτου ή τα δύο αυτά σενάρια συναντώνται σε ένα επίπεδο που δεν είναι εκ πρώτης όψεως εμφανές;

Μολονότι η περίπλοκη διπλωματική χορογραφία των τελευταίων εβδομάδων δεν θα πρέπει να αναχθεί σε προσυμφωνημένες “κινήσεις μαριονετών”, αλλά αποτυπώνει τα ανοιχτά ερωτήματα και την αμοιβαία καχυποψία ΗΠΑ και Ρωσίας, οι συγκλίσεις των δύο πλευρών αποδεικνύεται ότι βρίσκονται κάθε φορά ένα βήμα πιο μπροστά από ό,τι προκύπτει δημοσίως. Με αυτή την έννοια, η σπουδή της Ουάσιγκτον να προσχωρήσει στη συμφωνίας της Γενεύης αποδεικνύει μεν ότι η στρατιωτική επιλογή δεν βρίσκεται πραγματικά πάνω στο τραπέζι, όμως δεν ισχύει το ίδιο και για την “αλλαγή καθεστώτος” στη Δαμασκό – και μάλιστα με ρωσική συναίνεση.

Για τη Μόσχα η στήριξη στον Assad δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσο για την επίτευξη στόχων που πάνε πολύ πέρα από τη διατήρηση λ.χ. της μικρής ναυτικής της βάσης στην Ταρτούς και αφορούν την διαφύλαξη των περιφερειακών ισορροπιών και την κατοχύρωση του δικού της ρόλου ως μεγάλης δύναμης στη διεθνή σκηνή.

Στον διεθνή Τύπο εμφανίζονται και πάλι άρθρα που υπενθυμίζουν την συζήτηση για μια “λύση Υεμένης” στην συριακή κρίση – όπως ακριβώς η πολύμηνη υεμενική εξέγερση εκτονώθηκε με την απόπειρα δολοφονίας του προέδρου Saleh που τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει την εξουσία υπέρ του αντιπροέδρου του.

Εν προκειμένω, ζητούμενο είναι να διατηρηθεί το ειδικό βάρος του συριακού στρατού (ώστε να μην επαναληφθεί το ατυχές προηγούμενο λ.χ. του Ιράκ), να εξασφαλισθεί η θέση των μειονοτήτων και να διευρυνθεί με περισσότερο ευπρόσωπες δυνάμεις το μέτωπο της αντιπολίτευσης (ήδη συμφωνήθηκε η μεγαλύτερη εκπροσώπηση του κουρδικού στοιχείου στον εξόριστο Εθνικό Συριακό Συνασπισμό).

Στον βαθμό που οι τελευταίες εξελίξεις έχουν καταστήσει τον Assad απολύτως εξαρτημένο από τη Μόσχα, το σενάριο μοιάζει περισσότερο από ποτέ εφικτό. Οι περισσότερο παρατηρητικοί στρέφουν αίφνης το βλέμμα τους στον αλαουίτη στρατηγό Ali Habib, υπουργό Άμυνας μέχρι τα μέσα του 2011, ο οποίος φέρεται να έχει μόλις εγκαταλείψει αθορύβως τη Συρία...



Με σχολικά βιβλία, με τετράτομες Ιστορίες των Βαλκανίων τις οποίες χρηματοδοτούν διεθνείς χρηματιστές, με ψευδοϊστορικά ντοκιμαντέρ ιδιωτικών σταθμών και με άλλους τρόπους βάλλεται κατά τα τελευταία χρόνια η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Ο στόχος όλων των επιθέσεων κατά του μαθήματος της Ιστορίας, κατά των ορθόδοξων Θρησκευτικών και κατά των Αρχαίων Ελληνικών δεν είναι απλώς η αλλαγή παιδαγωγικού προτύπου. Είναι η αποκοπή των Ελλήνων, και μάλιστα των νέων, από τις ρίζες και από το παρελθόν τους. Να είναι δέντρα χωρίς ρίζα, ώστε να λυγίζουν πιο εύκολα. Να μη γνωρίζουν την πραγματική τους καταγωγή, να μη μαθαίνουν για αρχαίους σοφούς, για βυζαντινά παλικάρια, για κλεφτουριά και νεομάρτυρες, ώστε να υποδουλώνονται ευκολότερα. Και οι υποδουλώσεις δεν είναι μόνο στρατιωτικού τύπου. Εχουν άλλοτε μορφή πολιτιστική, άλλοτε οικονομική, άλλοτε θρησκευτική.

Η συνέχεια του Ελληνισμού πρέπει να διατηρηθεί ως θησαυρός πολύτιμος, ώστε να εξέλθουμε νικητές από τη σημερινή μάχη με την κρίση. Για να μετατρέψουμε την κρίση σε ευκαιρία, για να σηκώσει κεφάλι ο λαός μας, που υποφέρει οικονομικά, κοινωνικά, πνευματικά. Στερείται υλικών αγαθών, αλλά επιπλέον στερείται προτύπων, ιδανικών. Για να επικρατήσει η ανθρωπιά σ’ αυτόν τον τόπο, χρειαζόμαστε το χριστιανικό μήνυμα της αλληλεγγύης, πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι κατά την αρχαιοελληνική έννοια. Οι άνω θρώσκοντες, αυτοί που ανεβαίνουν προς τα επάνω, που κοιτάζουν προς τον Θεό, που έχουν υψηλούς στόχους, ηθικούς και πνευματικούς. Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, αρχαιότητα, Βυζάντιο, τουρκοκρατούμενος - φραγκοκρατούμενος και νεότερος Ελληνισμός, πρέπει να διδάσκεται σωστά σε μικρούς και μεγάλους. Μακριά από φανατισμούς και ιδεοληψίες. Ούτε θα γίνουμε ρατσιστές και εθνικώς αλαζόνες ούτε όμως θα υποκύψουμε στην ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, στην εθνική μειονεξία, στην ηττοπάθεια.

Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού κράτησε όρθιο το Εθνος μας σε δύσκολες στιγμές. Στη ζοφερή περίοδο της Τουρκοκρατίας, η αναφορά στην αρχαιότητα και στο Βυζάντιο (Ρωμανία) έδινε δύναμη και ελπίδα για εθνική ανάσταση. Με αρχαία ελληνικά, ορθόδοξη πίστη και ιστορική γνώση γαλουχήθηκε το Γένος στα κρυφά και φανερά σχολεία των υποδούλων. Ο Ομηρος, τα «μαθηματάρια» με επιλογή κειμένων του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, το Ψαλτήριο και η Οκτώηχος στο πρωτότυπο, αυτά και πολλά άλλα πνευματικά εφόδια στήριξαν τη Μεγάλη Ιδέα και οδήγησαν στη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση.

Την αρχαία Ελλάδα επικαλούνται οι επαναστατημένοι του 1821. Ο Αθανάσιος Διάκος σε προκήρυξή του θυμάται τον Λεωνίδα και τις Θερμοπύλες, οι Μανιάτες γράφουν «εκ του σπαρτιατικού στρατοπέδου». Αλλά και το Βυζάντιο τους εμπνέει. Τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο θεωρεί ως βασιλέα του ο Θ. Κολοκοτρώνης, τους νόμους των «χριστιανών ημών αυτοκρατόρων» θέτουν ως πρώτη νομοθεσία του ελεύθερου κράτους οι Εθνοσυνελεύσεις του Αγώνος.

Μετά την πτώχευση του 1893, την ήττα του 1897 και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898, η συνέχεια του Ελληνισμού αφυπνίζει συνειδήσεις και προετοιμάζει τη μεγάλη εξόρμηση των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-1913. Ο Κωστής Παλαμάς γράφει τη «Φλογέρα του βασιλιά» και την εκδίδει το 1910, για να παρουσιάσει αυτήν την αδιάσπαστη ενότητα. Από την αρχαιότητα και τον Μέγα Αλέξανδρο έως τον Βυζαντινό Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο, τους κλέφτες και τους αρματολούς. Ο Κων. Παπαρρηγόπουλος και ο Σπ. Ζαμπέλιος τού είχαν προετοιμάσει το έδαφος.

Αυτή η ελληνική διάρκεια, η αδιάσπαστη πορεία του Εθνους, εμπνέει διαχρονικά και τον εκτός Ελλάδος Ελληνισμό, όπως σήμερα την αγωνιζόμενη Κύπρο μας. Αντιγράφω μία παράγραφο από τη σοφή εγκύκλιο που εξέδωσε στις 15/9/2013 η Εκκλησία της Κύπρου: «Δεν αρκεί μόνο να δημιουργήσουμε μία κοινωνία ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών. Χρειαζόμαστε μία κοινωνία με ταυτότητα. Και αυτή η ταυτότητα δεν μπορεί να είναι άλλη από την ελληνική και ορθόδοξη». Γένοιτο!


Ο Τσαρούχης είχε πει πως «Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις». Μπροστά από αυτό όμως θα πρέπει να προταχθεί κάποια άλλη ευρύτερη αλήθεια «Στην Ελλάδα κυριαρχεί ο τύπος και όχι η ουσία». Εξάλλου και η δήλωση που υπονοούσε ο Τσαρούχης είναι τυπικό και όχι ουσιαστικό στοιχείο.

Κατ’ αρχήν ας δούμε τι συμβαίνει στο ελληνικό δίκαιο. Εκεί κυριαρχεί η απόλυτη τυπικότητα. Ο δικαστής ελέγχει με θρησκευτική ευλάβεια για το εάν οι διάδικοι τήρησαν τον τύπο. Σε ότι αφορά το θέμα αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσει κάποιος να ψέξει μια δικαστική απόφαση. Όμως σε ότι αφορά την ουσία της απονομής της Δικαιοσύνης, αυτή την νοιώθουμε όλοι καθημερινά στο πετσί μας. Ο εγκληματίας δεν τυγχάνει ευμενέστερης αντιμετώπισης όταν αποκαλύψει τους συνεργούς του, αλλά τιμωρείται κανονικά. Εκείνο που ενδιαφέρει το ελληνικό δίκαιο, δεν είναι να αποκαλυφθεί το έγκλημα, αλλά να κλείσει στόματα., μέσω της τήρησης της αυστηρής τυπικότητας.

Στην Βουλή τηρείται επακριβώς η τυπικότητα. Τα ψηφιζόμενα άρθρα διαβάζονται από τον προεδρεύοντα ένα προς ένα («για να είμαστε τυπικά εντάξει», όπως ακούστηκε πριν από λίγες ημέρες), όμως η ουσία, δηλαδή η παρουσία βουλευτών για να ψηφίσουν τα συγκεκριμένα άρθρα και φυσικά η ελευθερία των βουλευτών να ψηφίσουν κατά συνείδηση, δεν ενδιαφέρει κανέναν. Το ίδιο ισχύει και με την τυπικότητα της έκδοσης Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου κ.ο.κ.. Το εάν φυσικά αυτές οι πράξεις κ.λ.π. επί της ουσίας παραβιάζουν ανθρώπινα δικαιώματα και καταστρέφουν ανθρώπινες ζωές, αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν και κυρίως την απόλυτα τυπική Δικαιοσύνη.

Όταν επίσης πρόκειται να εκδοθεί μία άδεια (π.χ. για έναρξη επιχείρησης) εκείνο που ενδιαφέρει είναι να συγκεντρωθεί ο απαραίτητος αριθμός εγγράφων και υπογραφών, ακόμα και με πολλά λαδώματα. Κανέναν όμως δεν ενδιαφέρει εάν αυτά που πιστοποιούν τα έγγραφα ισχύουν στην πραγματικότητα. Κανείς δεν ελέγχει την ουσία, αλλά μόνο την τυπικότητα των εγγράφων.

Το αποκορύφωμα είναι ότι ισχύει η γνωστή δήλωση του παλιού νόμου 105. Εκεί ο κάθε Έλληνας μπορεί επί της ουσίας ατιμώρητα να δηλώσει ό,τι θέλει. Το άλλο πάλι με τα τυπικά προσόντα. Ουδόλως ενδιαφέρουν τα ουσιαστικά.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημερινό αδιέξοδο γιατί τόσα χρόνια όλοι μας είχαμε επικεντρωθεί στον τύπο, όμως χάσαμε την ουσία κάτω από τα πόδια μας. Και αυτή η ουσία τώρα μας εκδικείται.