Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Απρ 2015

Βαρουφάκης: "Θα άφηνα τα τεχνικά κλιμάκια να μπουν και στην Ακρόπολη..."

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Ο κύριος Βαφουφάκης από την Ρίγα, όπου διεξάγεται το Γιουρογκρούπ, έκανε δηλώσεις που αν τις έκανε εκπρόσωπος άλλης κυβέρνησης σήμερα θα του ζητούνταν η παραίτησή του από την ολομέλεια της Βουλής. Το ένα φάουλ πίσω από την άλλο χωρίς να έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις υπέρ της χώρας. "Θέλουμε συμφωνία, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε συμβιβασμούς" δήλωσε ο υπουργός παραδίδοντας τα όπλα για την όποια μάχη αξιοπρέπειας της ελληνικής πλευράς. Σαν να μην έφτανε αυτό ο κ. Βαρουφάκης τόνισε ότι θέλει μια Συμφωνία φτιαγμένη έτσι ώστε να μπορεί να την υπερασπιστεί μέσα στην Βουλή.

Από την δήλωσή του αυτή έγινε κατανοητό και στον πιο αφελή, ότι ο κύριος Βαρουφάκης ζητά από τους Δανειστές να κάνουν όλη την δουλειά όπως τους συμφέρει και αυτός θα την "υπερασπιστεί" σαν να μην είναι υπουργός της Ελλάδας αλλά υπάλληλος των Θεσμών. Μάλιστα συνέχισε λέγοντας πως από το βήμα της Βουλής την συμφωνία, που θα του δώσουν οι δανειστές, θα την χαρακτηρίσει ως "το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας".

Οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης έχουν γίνει ροζ, εφόσον μόνο σε δύο περιπτώσεις δεν τα έχουν βρει με τους εταίρους. Πρώτον στις επικουρικές συντάξεις όπου οι εταίροι ζητούν περικοπή κατά 90% και η μη επέκταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας. Ακόμη όμως και για αυτά τα δύο σημαντικότατα θέματα ο υπουργός άφησε πόρτα ανοιχτή, αφού είπε ότι αν πίστευε ότι αυτό το φάρμακο θα έφερνε αποτέλεσμα θα το εφάρμοζε όσο πικρό κι αν ήταν!

Μπείτε και στην Ακρόπολη

Μετά από μία πορεία 5χρονης μνημονιακής υποδούλωσης είναι η πρώτη φορά που υπουργός κυβέρνησης μιλάει με το "θεωρώ" και όχι με το τι "συμφέρει την χώρα" έστω και τυπικά. Βέβαια, ο ελληνικός λαός, που τίμησε τον Σύριζα κάνοντάς τον κυβέρνηση, πίστεψε στα "αρνούμαι" που ήταν η προεκλογική δέσμευση. Όμως στο διά ταύτα οι διαπραγματεύσεις της γίνονται με το "θεωρώ" ενός λογιστή.

Αν ο κ.Βαρουφάκης πειστεί από τους εταίρους ότι πρέπει να γίνουν οι περικοπές στις συντάξεις, η αύξηση του ΦΠΑ και η κατάργηση προστασίας της πρώτης κατοικίας τότε θα το έκανε με μεγάλη ευκολία. "Αν πίστευα πως αυτό είναι κάτι σωστό και θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα, θα το εφάρμοζα, όσο πικρό και αν είναι το φάρμακο, αλλά δεν το πιστεύω" . Αν αύριο το πιστέψει φτιαγμένο κατάλληλα από το " νέο αναπτυξιακό μοντέλου της Ελλάδας" (που θα ορίσουν οι Θεσμοί) τότε θα το πράξει.Το δηλώνει δημοσίως στα διεθνή ΜΜΕ λες και κάνει δηλώσεις για το τι θα φάει αύριο.

Εκεί όμως που ο υπουργός έσπασε κάθε ρεκόρ αλαζονείας είναι όταν ερωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την άρνηση της κυβέρνησης τα τεχνικά κλιμάκια των Θεσμών (λέγονται και τροϊκανοί) να μπορούν να μπαίνουν όποτε θέλουν στα υπουργεία αναζητώντας στοιχεία. Ο κύριος Βαρουφάκης δεν υπερασπίστηκε την αξιοπρέπεια ούτε καν του κόμματος που εκπροσωπεί λέγοντας ότι αν αυτός θεωρούσε ότι η ελευθερία εισόδου των ελεγκτών της Τρόικα έφερνε αποτέλεσμα τότε δεν θα είχε κανέναν πρόβλημα να τους άφηνε να μπουν και στην Ακρόπολη!

Από το θεωρώ στην σύγκλιση

Πάντως, αυτό που μπορεί να υπερασπιστεί μέσα στην Βουλή ως "σχέδιο ανάπτυξης" είναι δύο σημαντικότατα αγκάθια. Τα εργασιακά και οι αποκρατικοποιήσεις. Είναι στο μοναδικό σημείο των δηλώσεών του όπου δεν είχε ύφος Αυτοκράτορα και με διπλωματία δήλωσε ότι θα βρεθεί λύση. "Δεν είναι κάτι το εύκολο, αλλά θα βρεθεί, αφού το κόστος της μη λύσης θα ήταν τεράστιο για όλους" . Το ποιους όλους εννοεί ο κύριος Βαρουφάκης, όταν οι Θεσμοί επιμένουν τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων να πηγαίνουν όλα στην αποπληρωμή του χρέους με δικαίωμα ενός μικρού ποσοστού του Δημοσίου μόνο στα χαρτιά και όχι στην ιδιωτική επένδυση, είναι ένα ερώτημα που "θεωρεί" ότι δεν είναι άξιο απάντησης.

Όπως δεν ξέρουμε τι "θεωρεί" αλλαγή στα εργασιακά όταν οι Θεσμοί είναι έτοιμοι να επιβάλλουν μοντέλο τριτοκοσμικής χώρας για να ανεβάσουν τους δείκτες της εργασίας μόνο για το συμφέρον των ιδιωτών εργοδοτών που είναι έτοιμοι να αλώσουν την χώρα.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Το υπ’ αριθμόν ένα Εθνικό μας πρόβλημα σήμερα δεν είναι ούτε τα οικονομικά μας ελλείμματα ούτε οι απάνθρωπες φοβέρες των αδίστακτων δυτικοευρωπαίων. Είναι πάνω απ’ όλα η υφιστάμενη ήδη δημογραφική μας συρρίκνωση και η επιχειρούμενη τελευταίως αλλοίωση της δημογραφικής μας ομοιογένειας.

Στις ημέρες μας, δυστυχώς, η δημογραφική εικόνα της Πατρίδας μας έχει περιέλθει σε κατάσταση τραγική! Το βεβαιώνουν τα ίδια τα γεγονότα:

1ον) Πέρυσι, για πρώτη φορά στα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας μας, οι θάνατοι ήσαν περισσότεροι από τις γεννήσεις.

2ον) Για την απλή και μόνον διαδοχή των γενεών και όχι βεβαίως για την αύξηση του πληθυσμού απαιτείται ένας δείκτης γεννητικότητας τουλάχιστον 2,1. Σήμερα, όμως, ο δείκτης αυτός στην Πατρίδα μας, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και των τοκετών από μητέρες αλλοδαπές, είναι στο 0,9. Αυτό σημαίνει, ότι ο πληθυσμός της χώρας μας όχι μονάχα μειώνεται δραματικά, αλλά και αλλοιώνεται δημογραφικά και πολιτισμικά ως προς την ομοιογένεια και την συνοχή του.

3ον) Στα δημόσια μαιευτήρια των Αθηνών οι τοκετοί των αλλοδαπών μητέρων, σε απόλυτους αριθμούς, έχουν ξεπεράσει τους τοκετούς των Ελληνίδων.

4ον) Οι λαθρέως κατά χιλιάδες εισερχόμενοι στην πατρίδα μας Αφρικανοί και Ασιάτες, στην πλειονότητά τους, είναι νέοι άνθρωποι και μάλιστα μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, με ό, τι αυτό συνεπάγεται πάνω στο ζωτικότατο θέμα του δημογραφικού μας μαρασμού.

5ον) Η αρμόδια στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε., με δεδομένο τους σημερινούς δείκτες γεννητικότητας, μας δίνει ένα όριο επιβίωσης, ως έθνους, το πολύ μέχρι 65 χρόνια.

Μπροστά σ’ αυτήν την πρόκληση του δημογραφικού μας αφανισμού, τί έχουμε πράξει ως λαός; Η απάντηση είναι, ότι, δυστυχώς, δεν επράξαμε σχεδόν τίποτε το ουσιαστικό. Και όχι μόνον ολιγωρήσαμε και αδρανήσαμε, αλλά, σε κάποιες περιπτώσεις, σπρώξαμε κιόλας τα πράγματα, ώστε να επιταχύνουμε ακόμα περισσότερο την επέλευση της δημογραφικής μας καταστροφής.

Εμείς οι ίδιοι, με τα ίδια μας τα χέρια, υπογράψαμε και εφαρμόσαμε την σημερινή μας δημογραφική κατάντια, όχι βεβαίως γιατί σαλέψανε ξαφνικά τα μυαλά μας, αλλά διότι εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε πετάξει στο καλάθι των αχρήστων την Πατροπαράδοτη πνευματική μας κατάσταση.

Με άλλα λόγια, τα πραγματικά αίτια του σημερινού δημογραφικού μας προβλήματος δεν πρόκειται να τα βρούμε ούτε στις αποφάσεις των τραγικών Βουλευτηρίων της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας, ούτε και στον ξύλινο λόγο της εκκοσμικευμένης εκκλησιαστικής μας ηγεσίας, για τον απλούστατο λόγο, ότι η δημογραφική μας κατάρρευση είναι προϊόν της πνευματικής κατάστασης ολόκληρου του λαού μας.

Έχει να κάνει, δηλαδή, αποκλειστικά και μόνον με την υπακοή μας στο θέλημα του Θεού, την μυστηριακή μας ζωή και το ενδιαφέρον μας για ενεργό συμμετοχή στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας.

Στον βαθμό, λοιπόν, που θα ξαναμπούμε στον στίβο της καθ’ ημάς Ασκητικής, αγωνιζόμενοι για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση, θα κατορθώσουμε, εκτός των άλλων, και την ποθούμενη δημογραφική μας σωτηρία.

Άλλωστε, πότε οι Έλληνες αναδείχθηκαν συλλογικώς φιλότεκνοι, φιλότιμοι και φιλοπάτριδες;
Μονάχα όταν ήσαν φιλόθεοι και η ζωή τους στόχευε στην αγιότητα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το ξεκάθαρο μήνυμα του Eurogroup προς την κυβέρνηση

Το μήνυμα από το Eurogroup δεν μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο: είναι η ώρα να αναλάβουν δουλειά οι θεσμοί (τρόικα), να ελέγξουν τα νούμερα, ώστε να αποκατασταθεί εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο πλευρών και να κλείσει το ταχύτερο δυνατόν η πέμπτη αξιολόγηση πριν δούμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια.


Οπως είπε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάιζελμπλουμ «όλοι είμαστε αποφασιαμένοι να βρούμε λύση και να στηρίξουμε την Ελλάδα, όμως πρέπει να υπάρχει ένα βιώσιμο πλάνο για το πως αυτό θα επιτευχθεί».

Για ακόμα μια φορά η κυβέρνηση δεν κατάφερε να πείσει τους πιστωτές ότι έχει σχέδιο. Παρά τις χθεσινές αισιόδοξες δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, το κλίμα στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης ήταν ιδιαίτερα σκληρό έως και εχθρικό απέναντι στον Γιάννη Βαρουφάκη.

Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, οι φωνές τους που του ζητούσαν επιτέλους να φέρει συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες να είναι στο πλαίσιο της διαδικασίας και να σταματήσει να αναπτύσσει θεωρίες ακούγονταν μέχρι έξω από την αίθουσα.

Ερωτηθείς σχετικά ο Γερούν Ντάιζελμπλουμ στη συνέντευξη Τύπου απάντησε ότι «πράγματι ήταν μια κρίσιμη συνεδρίαση. Ευελπιστούσαμε», είπε, «σήμερα να ακούσουμε κάτι, αλλά απέχουμε πολύ από αυτό. Και η στάση αυτή δημιούργησε πίεση και ένταση στην αίθουσα».

Αν και όλοι αναγνώρισαν ότι έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, όταν ο Γερούν Ντάιλμλπουμ ρωτήθηκε να προσδιορίσει τους τομείς που αυτή καταγράφεται, απάντησε διπλωματικά ότι δεν θέλει να τους αποκαλύψει «για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στη διαδικασία».

Πάντως όλοι τόνισαν ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις δύο πλευρές, η οποία θα πρέπει να καλυφθεί σύντομα γιατί τα χρονικά περιθώρια πιέζουν.

«Ο χρόνος τελειώνει» είπε στη συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, ο οποίος επανέλαβε ότι η ΕΚΤ θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί τις ελληνικές τράπεζας μέσω του ΕLA όσο είναι φερέγγυες και έχουν ενέχυρα.

Ωστόσο, σημείωσε ότι συνεχίζονται οι εκροές καταθέσεων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, οι τιμές των ελληνικών ομολόγων έχουν κατρακυλήσει σε επίπεδα χαμηλότερα από το 2012, εξέλιξη που αναγκάζει την ΕΚΤ να επενεξετάσει την αξία των ενέχυρων που έχει λάβει από τις ελληνικές τράπεζες.

Αυτό σημαίνει ότι η ΕΚΤ ετοιμάζεται να ζησήσει πρόσθετες εξασφαλίσεις, κάτι που θα αυξήσει την πίεση στις τράπεζες και τη ρευστότητά τους, την οποία σήμερα διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα μέσω του ELA.
Ο Μάριο Ντράγκι τόνισε ότι για να επιστρέψει η ομολότητα στη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών θα πρέπει να υπάρχει «πρόοδος και σαφείς ενδείξεις ότι βαδίζουμε σε λύση».

Ομως έγινε ξεκάθαρο ότι απέχουμε πολύ από κάτι τέτοιο. Διότι ακόμα συζητάμε για τη διαδικασία. «Συμφωνήσαμε ότι η διαδιακασία πρέπει να γίνει πιο αποδοτική, πιο αποτελεσματική» είπε ο Γερούν Ντάιζελμπλουμ, ο οποίος απέκλεισε έκτακτο Eurogroup πριν το επόμενο της 11ης Μαϊου.

Οπως είπε «ένα έκτακτο Eurogroup θα καθυστερούσε τη δουλειά που πρέπει να γίνει με τους θεσμούς. Για να γίνει Eurogroup», πρόσθεσε, «θα πρέπει να έχει σημειωθεί πρόοδος σε τεχνικό επίπεδο και στη συνέχεια να συγκληθεί Eurogroup για να την επικυρώσει πολιτικά».

Αρνητικά απάντησε και στο ενδεχόμενο τμηματικής καταβολής των 7,2 δισ. ευρώ της βοήθειας που εκκρεμμούν με βάση την πέμπτη αξιολόγηση. Ερωτηθείς αν θα μπορούσαν οι δύο πλευρές να συμφωνήσουν σε ορισμένα ένα θέματα και με βάση αυτά να γίνει τμηματική εκταμίευση για παράδειγμα των κερδών της ΕΚΤ, η απάντηση ήταν ένα ξερό «Οχι».

Οσον αφορά το ενδεχόμενο να υπάρξει λύση πακέτο, δηλαδή ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης και της νέας συμφωνίας μετά τον Ιούνιο, ο πρόεδρος του Eurogroup είπε ότι «δεν μπορούμε να μιλάμε για το μέλλον τη στιγμή που δεν καταφέρνουμε να συμφωνήσουμε και να ολοκληρώσουμε την τρέχουσα διαδικασία. Πρέπει πρώτα να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, πριν ξεκινήσουμε να εργαστούμε για την μετά τον Ιούνιο περίοδο».

Ολα αυτά σημαίνουν ότι η πίεση των ευρωπαίων στην Αθήνα αυξάνει και με δεδομένες τις συνθήκες ρευστότητας του Δημοσίου, ήλθε πλέον η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Παπαϊωάννου Γιώργος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Έντονη» η συζήτηση στο Eurogroup. Θα πρέπει να μπορώ να υπερασπιστώ τη συμφωνία στο κοινοβούλιο, λέγοντας ότι αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, τόνισε ο υπουργός. Αισιόδοξος για συμφωνία. Πού λέει «όχι» η Αθήνα.

«Θέλουμε συμφωνία, είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε συμβιβασμούς» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης και πρόσθεσε: «θέλουμε μια συμφωνία συνεκτική. Μια συμφωνία που θα μπορώ να τη φέρω στην Βουλή και να την υπερασπιστώ λέγοντας ότι αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας».

Ο κ. Βαρουφάκης μιλώντας από τη Ρίγα της Λετονίας για το περιεχόμενο των συζητήσεων στο άτυπο Συμβούλιο των υπουργών της ευρωζώνης αναγνώρισε ότι η συζήτηση για τα ζητήματα της ελληνικής οικονομίας ήταν έντονη, πλην όμως δήλωσε αισιόδοξος ότι στο τέλος θα εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση.

Ο υπουργός εξήγησε ότι «όσο πλησιάζουμε στο τέλος της διαπραγμάτευσης είναι λογικό να υπάρχουν εντάσεις» ταυτόχρονα όμως δεν έκρυψε την ενόχλησή του για την έλλειψη προτάσεων που συχνά χαρακτηρίζει τις τοποθετήσεις πολλών ομολόγων του.

Ανέφερε επίσης ότι πολύ συχνά οι εταίροι της Ελλάδας στην ευρωζώνη δίνουν την εντύπωση ότι με πρόσχημα τις διαβουλεύσεις στο τεχνικό επίπεδο δεν θέλουν να ενημερώνονται για τις ελληνικές προτάσεις.
Ως προς το θέμα μιας ενδεχόμενης συνάντησής του με τους εμπειρογνώμονες εκπροσώπους των θεσμών ο υπουργός Οικονομίας δήλωσε πως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να τους υποδεχτεί ακόμη και στο γραφείο του στην Αθήνα αν θεωρούσε πως έτσι θα υπήρχε λύση των προβλημάτων. Πλην όμως συνέχισε τα πραγματικά προβλήματα είναι ουσίας και όχι διαδικασίας.

Θα υπάρξει σύντομα συμφωνία - Οι διαφορές θα γεφυρωθούν


Την εκτίμηση ότι θα υπάρξει σύντομα συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και τους θεσμούς και ότι οι διαφορές θα γεφυρωθούν, διατύπωσε νωρίτερα από τη Ρίγα της Λετονίας, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, λίγο μετά τη λήξη των εργασιών του άτυπου Eurogroup.

Όπως είπε ο Γ. Βαρουφάκης, σήμερα συζητήθηκε η πορεία των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών.
Ανέφερε ότι διαπιστώθηκε σαφέστατη πρόοδος και σύγκλιση στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, επισημάνθηκε η ανάγκη για επίσπευση των διαδικασιών και συζητήθηκαν οι έως τώρα διαφορές που δεν έχουν γεφυρωθεί.

«Εκφράστηκε από όλους η βούληση να επιτευχθεί συμφωνία, αλλά και ανησυχία για την καθυστέρηση ενόψει των χρονικών περιορισμών που αντιμετωπίζουμε».

Ο Έλληνας υπουργός οικονομικών αναφέρθηκε στην τοποθέτησή του στη συνεδρίαση του Eurogroup, στην απαίτηση των θεσμών για άμεση μείωση των επικουρικών συντάξεων, «κάτι το οποίο η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποδεχτεί εν μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης κρίσης».
Είπε, επίσης ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να συμφωνήσει στους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, ενώ διατύπωσε διαφορές όσον αφορά την απαίτηση πρωτογενών πλεονασμάτων τα επόμενα χρόνια.

Ο Γ. Βαρουφάκης συνέχισε λέγοντας ότι πέρα αυτών των διαφορών, η ελληνική πλευρά είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό σύστημα, στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών, στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Όπως ανέφερε, «κρίνουμε ότι θα υπάρξει σύντομα συμφωνία και ότι αυτές οι διαφορές θα γεφυρωθούν».

«Η Ελλάδα εκπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις από ίδιους πόρους»

Στο γεγονός ότι από το περασμένο καλοκαίρι δεν έχουν εκταμιευθεί χρήματα προς την Ελλάδα απέδωσε o Έλληνας υπουργός οικονομικών, τη στενότητα ρευστότητας που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ερωτηθείς αν επαρκούν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας για το επόμενο διάστημα, ο Γ. Βαρουφάκης είπε ότι δεν θα το σχολιάσει.

Δήλωσε, όμως, ότι ο λόγος για τον οποίο η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση στενότητας, είναι ότι πρέπει να αποπληρώσει λήξεις ομολόγων από δικούς της πόρους, ενώ από το περασμένο καλοκαίρι δεν έχει υπάρξει εκταμίευση δανείων προς την Ελλάδα.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, η Ελλάδα είναι συνεπής και εκπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις από ίδια αποθέματα ρευστότητας και αυτό είναι "αξιοσημείωτο".

Ο ΥΠΟΙΚ είπε ότι το τελευταίο διάστημα διαπιστώνεται σημαντική σύγκλιση απόψεων στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς και απέκρουσε κάθε κριτική για αδιαλλαξία της ελληνικής πλευράς λέγοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση κάθε άλλο παρά δογματική είναι.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ανέφερε, επίσης, ότι οι διαδικασίες της «παλιάς σχολής Τρόικας» ήταν εξαιρετικά αργές και δεν θα επιστρέψουμε σε αυτήν την κατάσταση.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Peter Spiegel

Η ένταση που υποβόσκει τους τελευταίους μήνες ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές της ξεχείλισε στη συνάντηση του Eurogroup την Παρασκευή, με τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης να κατηγορούν τον Έλληνα ομόλογο τους για υπαναχώρηση από τις δεσμεύσεις και αδυναμία κατανόησης των μεγάλων διαφορών που συνεχίζουν να τους χωρίζουν.

Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή κατά τη διάρκεια της τρίωρης, κεκλεισμένων των θυρών συνάντησης, που ο υπουργός της Σλοβενίας υποστήριξε πως αν οι συζητήσεις για την διάσωση δεν προχωρήσουν πιο γρήγορα η ευρωζώνη θα έπρεπε να ετοιμάσει ένα «Σχέδιο Β» για να αντιμετωπίσει μια ελληνική χρεοκοπία.

Σύμφωνα με τρεις αξιωματούχους της ευρωζώνης, ανάλογα αισθήματα εξέφρασαν και άλλοι υπουργοί από μικρότερες πιο ευάλωτες οικονομίες. Το σχόλιο προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Γιάνη Βαρουφάκη, του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, ο οποίος κατηγόρησε τον Σλοβένο ομόλογο για την παρουσίαση του σεναρίου αυτού, λέγοντας πως όσοι το κάνουν είναι «αντι-ευρωπαϊστές».

Ο αιχμηρός διάλογος συνέβη σε μια συνάντηση του Eurogroup που αρχικά προοριζόταν να οδηγήσει σε μια συμφωνία για την νέα λίστα ελληνικών μεταρρυθμίσεων, τις οποίες στη συνέχεια θα εφάρμοζε η ελληνική κυβέρνηση για να αποκτήσει πρόσβαση στα εναπομείναντα 7,2 δισ. ευρώ από το πρόγραμμα διάσωσης.

Αλλά ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο Ολλανδός υπουργός που είναι επικεφαλής του Eurogroup, είπε πως «χρειάζεται σημαντικά μεγαλύτερη πρόοδος» και προειδοποίησε «πως ο χρόνος τελειώνει».

Η Αθήνα στερεύει επικίνδυνα από ρευστό και ορισμένοι υπουργοί της ευρωζώνης φοβούνται ότι χωρίς μια συμφωνία για την απελευθέρωση των πόρων, η κυβέρνηση μπορεί να χρεοκοπήσει ακόμα και στα μέσα Μαίου, όταν πρέπει να γίνει αποπληρωμή δόσης 750 εκατ. ευρώ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η τεταμένη συνάντηση υπονόμευσε τους ισχυρισμούς Ελλήνων αξιωματούχων πως η συνάντηση της Πέμπτης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ στις Βρυξέλλες είχε περιορίσει τις διαφορές. Οι ισχυρισμοί οδήγησαν σε ένα σύντομο ράλι το ευρώ, αλλά τα κέρδη αυτά εξανεμίστηκαν μόλις ανέκυψαν οι διαφορές.

Ο κ. Ντάισελμπλουμ παραδέχθηκε ότι οι συζητήσεις ήταν έντονες και υποστήριξε πως η διαπραγματευτική διαδικασία πρέπει να επιταχυνθεί για να επέλθει πιο γρήγορα μια συμφωνία και να αποφευχθεί μια ελληνική χρεοκοπία.

«Έχει χαθεί πάρα πολύς χρόνος τους τελευταίους δυο μήνες», είπε ο κ. Ντάισελμπλουμ. «Τα χρονοδιαγράμματα είναι πολύ στενά, όπως όλοι γνωρίζουμε. Η ρευστότητα γίνεται όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα για την ελληνική κυβέρνηση».

Αξιωματούχοι που ενημερώθηκαν για τις ιδιωτικές συνομιλίες είπαν ότι ο κ. Ντάισελμπλουμ ζήτησε ειδικότερα την επιστροφή σε πιο λεπτομερείς εκτιμήσεις από τους επιτηρητές του προγράμματος στην Αθήνα – κάτι που η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει επιμόνως απορρίψει.

Ενώ ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι η κυβέρνηση είναι «εντελώς αδογμάτιστη» στο πώς θα επιταχυνθούν οι συνομιλίες, κατέστησε σαφές ότι η επιστροφή των αδιάκριτων ελέγχων από την αποκαλούμενη τρόικα, όπως ήταν μέχρι τώρα γνωστοί οι επιτηρητές του προγράμματος, δεν θα γίνει αποδεκτή.
«Η άποψη ότι όλα θα επιλύονταν γρηγορότερα αν επιστρέφαμε στις επισκέψεις της τρόικα του χτες, οι οποίες θα μας έλυναν τις δυσκολίες, θεωρείται από τη δική μας μεριά απλώς ανεδαφική», είπε.

Οι Έλληνες αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την ελπίδα είτε ότι θα λάβουν μια γρήγορη εκταμίευση ενός μέρους των 7,2 δισ. της βοήθειας ώστε να αντιμετωπίσουν τις άμεσες ανάγκες, είτε εναλλακτικά ότι οι τωρινές συζητήσεις θα συγχωνευθούν με αυτές για ένα πιθανό τρίτο πακέτο που θα μπορούσε να πάρει η Αθήνα μέσα στο καλοκαίρι, όταν πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες αποπληρωμές των δανείων.

Αλλά ο κ. Ντάισελμπλουμ απέκλεισε και τα δύο αυτά ενδεχόμενα, λέγοντας ότι αν τα εμπλεκόμενα μέρη δεν μπορούν να συμφωνήσουν στα υπάρχοντα ζητήματα δεν μπορούν να ανοίξουν κι άλλα. «Είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για το μέλλον αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε για μια περίοδο τεσσάρων μηνών», ανέφερε.

Στο μεταξύ, ο Μάριο Ντράγκι, πρόεδρος της ΕΚΤ, σημείωσε επίσης ότι το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσει την αξία των ελληνικών ομολόγων όταν χρησιμοποιούνται από τις ελληνικές τράπεζες ως collateral για να λαμβάνουν δάνεια στα πλαίσια του έκτακτου μηχανισμού ρευστότητας - τη μόνη πηγή μετρητών που επιτρέπει σε μερικές από αυτές να λειτουργούν ακόμη.

«Ο κ. Ντράγκι δήλωσε ότι τα έκτακτα δάνεια θα συνεχίσουν όσο καιρό οι τράπεζες διατηρούν το αξιόχρεό τους και διαθέτουν επαρκή collateral». Ωστόσο τα λόγια του είναι ένδειξη ότι τα περαιτέρω δάνεια μπορεί να γίνουν ακριβότερα για τις ελληνικές τράπεζες.

Αξιωματούχοι που ενημερώθηκαν για τις συνομιλίες είπαν ότι μερικές από τις πιο οξείς διαφορές εκφράστηκαν πάνω στο πόση πρόοδος έχει γίνει στις διαπραγματεύσεις αναφορικά με τη χρηματοδότηση. Ο κ. Βαρουφάκης στην εναρκτήρια ομιλία του είπε στους συνομιλητές του πως πιστεύει ότι μία συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί γρήγορα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια διάσκεψη μπορεί να υπάρξει ήδη μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Όμως οι άλλοι υπουργοί εξέφρασαν τη δυσπιστία τους για ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ο κ. Ντάισελμπλουμ άφησε να εννοηθεί ότι ακόμα και η συνάντηση των υπουργών οικονομικών στις 11 Μαΐου περισσότερο θα μπορούσε να εκτιμήσει την κατάσταση, παρά να αποτελέσει ευκαιρία για να ολοκληρωθεί η συμφωνία.

Πηγή FT


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Η Τουρκία αποτελεί τη μοναδική περίπτωση χώρας που αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει γενοκτονία που τελέστηκε στα εδάφη της από ένα καθεστώς του οποίου αποτελεί «φυσικό κληρονόμο», τη στιγμή που δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο δεν έχει δείξει την έμπρακτη μετάνοιά της για εγκλήματα που τελέστηκαν σε διάφορες καμπές της Ιστορίας, στο σχετικά εγγύς παρελθόν!

Φυσικό είναι να απορεί κανείς για ποιο λόγο η Τουρκία αρνείται λυσσωδώς να κάνει μια κίνηση η οποία, αφενός, θα την εξαγνίσει και, αφετέρου, θα δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες για την ουσιαστική εξομάλυνση των σχέσεών της με τις γειτονικές χώρες, ενώ θα εξαλείψει σε εσωτερικό επίπεδο εστίες οι οποίες πυροδοτούν και ανατροφοδοτούν εντάσεις, μη επιτρέποντας την επίτευξη μιας πραγματικής κοινωνικής ειρήνης.
Προτού αναφερθούμε στις αιτίες της λυσσώδους στάσης της Αγκυρας στο θέμα, να περιγράψουμε εν ολίγοις τα θλιβερά γεγονότα της Γενοκτονίας. Οι Νεότουρκοι, που είχαν ολοκληρώσει σε επιτελικό επίπεδο το σχέδιο της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών από το 1911, θεώρησαν ότι ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτελεί μια «θαυμάσια» ευκαιρία για την υλοποίησή του.

Η γενοκτονία ξεκίνησε στις 24 Απριλίου του 1915, με τη σύλληψη των ιερωμένων, των επιστημόνων, των επιχειρηματιών και των διανοουμένων της πολυπληθούς αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Χίλιοι από αυτούς κατακρεουργήθηκαν από τους μηχανισμούς του κράτους των Νεοτούρκων. Αμέσως μετά επιστρατεύθηκαν 60.000 Αρμένιοι, οι οποίοι εκτελέστηκαν στο σύνολό τους από τον οθωμανικό στρατό. Στη συνέχεια και αφού είχε εξολοθρευτεί ο ανδρικός πληθυσμός που θα μπορούσε να αντισταθεί, άρχισαν οι σφαγές και οι λεηλασίες των αρμενικών κοινοτήτων της μικρασιατικής υπαίθρου. Οι αστικοί και οι ημιαστικοί πληθυσμοί οδηγήθηκαν σε καραβάνια σε κέντρα συγκεντρώσεως σε διάφορα σημεία της Ανατολής, με τελικό προορισμό την έρημο του Ντερ αλ Ζορ, στη Συρία. Οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν στις διαδρομές των καραβανιών του θανάτου και όσοι έφτασαν στην έρημο έχασαν εκεί τη ζωή τους από πείνα, δίψα και μεταδοτικές ασθένειες!

Ετσι έχασαν τη ζωή τους 1.500.000 Αρμένιοι, με τη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Μεγάλη Βρετανία να είναι οι πρώτες χώρες που αντιδρούν, εκδίδοντας τον Μάιο του 1915 από κοινού ανακοίνωση, η οποία χαρακτήριζε από τότε τις σφαγές εναντίον των Αρμενίων «έγκλημα κατά του πολιτισμού και κατά της ανθρωπότητας».

Η τελευταία φάση της Γενοκτονίας, η οποία είναι ακόμα σε εξέλιξη, είναι η λυσσώδης άρνηση των τουρκικών κυβερνήσεων να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία, παρά την αναγνώρισή της από δεκάδες χώρες του πολιτισμένου κόσμου.
Αν λοιπόν αναζητήσουμε τις κύριες αιτίες που οδηγούν την Αγκυρα και το τουρκικό κράτος στην τήρηση της συγκεκριμένης στάσης, πέραν τον ιδεολογικών, σοβινιστικών και ρατσιστικών αυτών, που είναι ριζωμένες στην τουρκική διοίκηση αλλά και στην τουρκική κοινωνία, θα τις εντοπίσουμε στο διακύβευμα που κρύβεται πίσω από μια τέτοια αναγνώριση.

Του τουρκικό κράτος, την ώρα που τελούσε τα εγκλήματα εναντίον των Αρμενίων, έβαζε στο χέρι και τις περιουσίες τους. Τα σπίτια και τα υπάρχοντα τα λεηλάτησαν οι σφαγείς και οι αξιωματικοί. Τις γυναίκες και τα κορίτσια τις βίασαν οι ίδιοι. Τα δεκάδες χιλιάδες ορφανά τα πήραν αγάδες και μπέηδες, ένα εκ των οποίων, τη Σαμπιχά Γκιοκτσέν, ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ. Την ακίνητη περιουσία του 1.500.000 Αρμενίων την πήρε το τουρκικό κράτος, όπως και τις καταθέσεις τους, τη διαχείριση των οποίων ανέλαβε η Ziraat Bankasi, η οποία με αυτά τα ματωμένα λεφτά, μεταξύ άλλων, κάνει «επενδύσεις» στην Ελλάδα!

Εκεί λοιπόν κρύβεται το μυστικό της λυσσώδους αντίδρασης της Τουρκίας, η οποία φοβάται ότι της αναγνώρισης θα ακολουθήσει η διεκδίκηση των περιουσιών, μια διαδικασία η οποία, σε συνδυασμό με το Κουρδικό, μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές με σοβαρές γεωπολιτικές προεκτάσεις!

Αυτά προς το παρόν για το θέμα, με την υποσημείωση ότι, ενώ το όνομα των Ασσυρίων ακούγεται στον παγκόσμιο πολιτικό θόρυβο που έχει ξεσπάσει το τελευταίο διάστημα, λόγω της συμπλήρωσης 100 χρόνων από το έγκλημα της γενοκτονίας, οι Ελληνες, που χάσαμε περίπου 2.000.000 ανθρώπους στο πλαίσιο του ίδιου σχεδίου, της γενοκτονίας των χριστιανών της Ανατολής, είμαστε και πάλι απόντες, λόγω έλλειψης κοινής στρατηγικής, με τις ευθύνες να κατανέμονται στους πολιτικούς και στα κόμματα από τη μια πλευρά και στον οργανωμένο προσφυγικό χώρο από την άλλη.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μαζί με τη φιλοξενία, εμφανίζονται κρούσματα εκφοβισμού και απειλών από ακροδεξιά στοιχεία

Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ασχολούνται με το κύμα προσφύγων και μεταναστών που προσπαθούν να εισέλθουν στην Ευρώπη, ήσυχα χωριά της Γερμανίας προσπαθούν να διαχειριστούν όσους έχουν ήδη καταφθάσει.

Εχουν βρεθεί σπίτια, έχει δοθεί εντολή να λάβουν υπηρεσίες, ενώ εθελοντές, σε μικρά και μεγάλα μέρη, προσφέρουν βοήθεια σε διάφορους τομείς, από τον ρουχισμό ώς τα μαθήματα γλώσσας.

Μαζί με τη φιλοξενία, όμως, οι Γερμανοί εμφανίζουν και επιθετικότητα. Σε δύο κωμοπόλεις, τη Βόρα και το Τρέγκλιτς, εμπρηστές πυρπόλησαν ανακαινισμένους ξενώνες φιλοξενίας, λίγες εβδομάδες πριν αυτά ανοίξουν για να υποδεχθούν μετανάστες. Ουδείς ύποπτος εντοπίστηκε σε κάποιο από τα δύο περιστατικά. Ορισμένοι δήμαρχοι, που δέχθηκαν να στεγάσουν μετανάστες στις κοινότητές τους, έχουν δεχθεί απειλές και διαμαρτυρίες.

Ανάλογες εντάσεις και πράξεις βίας έχουν σημειωθεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως τη Σουηδία, όπου σειρά βανδαλισμών και εμπρησμών στόχευσαν μουσουλμανικά τεμένη.

Λίγες ημέρες πριν από την εμπρηστική επίθεση, ο δήμαρχος του Τρέγκλιτς, Μάρκους Νιρθ, παραιτήθηκε όταν ακροδεξιοί διαδηλωτές πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το σπίτι του.

Τουλάχιστον έξι εκλεγμένοι άρχοντες, από μεγάλους δήμους μέχρι και μικροσκοπικά χωριά, ανέφεραν στα γερμανικά ΜΜΕ κρούσματα εκφοβισμού και απειλών από ακροδεξιά στοιχεία.

Στη Βόρα, ο 52χρονος Σοσιαλδημοκράτης Φόλκερ Χέρτσογκ είχε εκλεγεί δήμαρχος το 1996, θώκο τον οποίο διατηρεί χωρίς διακοπή από την εποχή εκείνη. Τη νύχτα της 12ης Δεκεμβρίου, ο αντιδήμαρχος της κοινότητας τού τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει για τον εμπρησμό του ξενώνα, που υπέστη ζημιές ύψους 700.000 ευρώ. Οι εμπρηστές είχαν ζωγραφίσει δύο σβάστικες στον τοίχο του κτίσματος.

«Εμεινα άφωνος. Δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο ξενώνας είχε φιλοξενήσει τους κατοίκους της κοινότητας σε μια εκδήλωση γνωριμίας και όλοι έμοιαζαν ενθουσιασμένοι γι’ αυτό», λέει ο κ. Χέρτσογκ.

«Η Βόρα είχε πάντα ανοιχτόμυαλους κατοίκους, πάντα έτοιμους να καλωσορίσουν κάθε επισκέπτη, ανεξάρτητα από την καταγωγή του. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν εδώ ακροδεξιοί. Ο κάθε ένας μπορεί να ζωγραφίσει το σύμβολο αυτό σε έναν τοίχο», λέει ο 52χρονος δήμαρχος.

Ο ξενώνας φιλοξενίας της Βόρα επισκευάζεται αυτές τις ημέρες, αλλά οι εργασίες θα διαρκέσουν έως τα τέλη του καλοκαιριού, γεγονός που σημαίνει ότι οι πρώτοι μετανάστες θα μπορούν να μετακομίσουν σε αυτόν το νωρίτερο το φθινόπωρο.

Ο προτεστάντης πάστορας Σούκατ εμφανίζεται, πάντως, σκεπτικός σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα του κεντρικού κράτους.

«Το μεγάλο μας πλεονέκτημα είναι η ικανότητά μας να ενσωματώσουμε τους ανθρώπους αυτούς στην κοινωνία μας. Στις μεγάλες πόλεις, 100 πρόσφυγες φθάνουν κάθε ημέρα στους ξενώνες φιλοξενίας και περνούν έτσι απαρατήρητοι. Εδώ οι αφίξεις αποτελούν τοπικό γεγονός και όλοι θα ασχοληθούν με αυτούς, τα παιδιά τους και θα προσπαθήσουν να τους βοηθήσουν. Το ιδανικό σενάριο είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί θα ενσωματωθούν με τον σωστό, μόνιμο και λογικό τρόπο», λέει ο πάστορας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Άλλο τα λεφτά για τα μπετά των Δήμων κι άλλο η ζωή των πολιτών

Γράφει ο Ξενοφώντας Ερμείδης

Όλα τα ΜΜΕ έχουν ρίξει τους προβολείς μόνο στα αποθεματικά των Δήμων και Περιφερειών τα οποία θα οδηγηθούν σε κλειστό λογαριασμό στην ΤτΕ. Ο μικρότερος λόγος γίνεται για τα αποθεματικά που θα χάσουν τα δημόσια νοσοκομεία αλλά και οι υπηρεσίες που έχουν άμεση σχέση με την ασφάλεια ζωής των πολιτών.

Οι Δήμοι είναι κρατικές επιχειρήσεις οι οποίες χρηματοδοτούνταν με εκατομμύρια ευρώ, τόσο από το ελληνικό κράτος όσο και μέσω παγίων από τους δημότες. Με τα αποθεματικά που προερχόταν αποκλειστικά από τους έμμεσους και άμεσους φόρους των πολιτών μπορούσαν ως επιχειρήσεις να παίρνουν δάνεια από τις ιδιωτικές τράπεζες όπου είχαν τους λογαριασμούς. Μικρό το κακό για το αν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες θα δώσουν τα αποθεματικά τους έτσι ώστε να συνεισφέρουν, ώστε να αποτραπεί μία πιθανή χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου ή να καλυφθούν συντάξεις και μισθοί πολιτών που τους έχουν προπληρώσει.

Το φάρμακο δεν είναι μπετόν

Όμως, τόσος ντόρος δεν γίνεται για τα αποθεματικά που αφορούν άμεσα στην ζωή των Ελλήνων. Ήδη ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου πως αν τα αποθεματικά από τα νοσοκομεία της χώρας και από τα ασφαλιστικά ταμεία "κλειδωθούν" σε λογαριασμό της ΤτΕ τότε η κυβέρνηση βάζει το κεφάλι των πολιτών στην γκιλοτίνα.

Η οριακή κατάσταση που βρίσκονται ήδη τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία χρωστάνε ήδη δύο μήνες οφειλές προς τον ΕΟΠΥΥ σε συνάρτηση με την δέσμευση των αποθεματικών τους, αφήνουν τους ασθενείς στο έλεος των ιδιωτών προμηθευτών. Δεν πρόκειται για πίσσα που πρέπει να πληρώσουν οι Δήμοι προς τους εργολάβους για τις λακκούβες των δρόμων, αλλά για νοσοκομειακό υλικό που χωρίς αυτό ζωή δεν σώνεται.

Η απάντηση του αναπληρωτή υπουργού Μάρδα προς τους ΟΤΑ ότι τα αποθεματικά, τα οποία θα είναι σε κλειστό λογαριασμό για τον κάθε φορέα, θα μπορούν να χρησιμοποιούνται από την ΤτΕ όποτε και όπως αυτή θεωρεί πρέπον για το εικονικό πλεόνασμα του κράτους, ενώ το ανώτατο ποσό που μπορούν να πάρουν για άμεση κάλυψη οι φορείς θα είναι μόνο το 10%, αποδεικνύει ότι η δημόσια υγεία θα μετατραπεί σε δημόσιο νεκροταφείο.

Χρωστάμε και σε ξένα νοσοκομεία

Πέρα από τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων που έχουν συσσωρευτεί στον ΕΟΠΥΥ υπάρχει και ένα νέο πρόβλημα για το ασφαλιστικό σύστημα. Ξένα ασφαλιστικά ταμεία χρωστούν στον ΕΟΠΥΥ 100 εκατομμύρια ευρώ από νοσήλια ασφαλισμένων τους στην Ελλάδα. Άγνωστο επίσης είναι το ποσό που χρωστούν οι ξένες ασφαλιστικές εταιρείες για νοσηλεία τουριστών σε ελληνικά νοσοκομεία.

Το ελληνικό κράτος ακόμη δεν έχει κάνει καμία κίνηση ώστε να εισπράξει αναγκαστικά τα εκατομμύρια από τις ξένες εταιρείες την στιγμή που αδειάζει τα αποθεματικά των δημοσίων νοσοκομείων και των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων.

Πέρα όμως από αυτό, το ελληνικό δημόσιο μέσω του ΕΟΠΥΥ χρωστά 140 εκατομμύρια ευρώ σε νοσοκομεία της Γερμανίας, Γαλλίας, Ελβετίας και Βρετανίας για χειρουργεία Ελλήνων ασθενών που έπρεπε να νοσηλευτούν άμεσα σε εξειδικευμένες κλινικές. Τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία ενέκριναν την μετάβαση και νοσηλεία τους, αλλά δεν έχουν πληρώσει. Από την 31η Μαρτίου τα χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα νοσοκομεία του εξωτερικού είναι ληξιπρόθεσμα.

Τι θα γίνει αν τα νοσοκομεία του εξωτερικού διατάξουν αναγκαστικά μέτρα για τα χρωστούμενα του ελληνικού δημοσίου;

Η ζωή σου ρέπος

Η κυβέρνηση δεν εγκλημάτησε πραξικοπηματικά με το να πάρει τα αποθεματικά από τους δήμους, τις περιφέρειες και φορείς πολιτισμού, αλλά παίρνοντας την ασφάλεια ρευστού από τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Δεν υπάρχει καμία λογική εξήγηση να αδειάσει το ρευστό των νοσοκομείων και των φορέων που καλύπτουν την ελπίδα των Ελλήνων στην κρισιμότερη στιγμή της ζωής τους.

Είναι τραγικό να παλεύεις για την επιβίωσή σου εν μέσω ενός οικονομικού πολέμου και την ίδια στιγμή να παλεύεις για την ζωή σου ενώ τα όπλα τα έχει παροπλίσει η κυβέρνηση που ανεμίζει παντιέρες κοινωνικής πολιτικής, αξιοπρέπειας και δημόσιας υγείας για όλους.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κι όμως η θρυλική (πλέον) εκείνη πρώτη προσφώνηση του σημερινού πρωθυπουργού πριν γίνει πρωθυπουργός, προς την κυρία καγκελάριο:''Madame Merkel'' (!), υπήρξε σημειολογικά απόλυτα επιτυχής!

Είναι γνωστό σε όλους πως στα παλιά εκείνα, κλασσικά μπ@@@δέλα, κουμάντο έκανε, και την τάξη επέβαλλε η Μαντάμ!

Η  ''μαντάμ'', ή στα λαϊκά ελληνικά: ''τσατσά'' ήταν συνήθως η ίδια π@@@άνα εν αποστρατεία, που άνοιξε δικό της μαγαζί και έγινε αφεντικό.

Μπορεί να ''δούλευε'' και η ίδια για το κέφι της μερικές φορές, το κύριο καθήκον της όμως ήταν να φροντίζει την τάξη, τις τιμές των ''κοριτσιών'', πότε και ποιό ''κορίτσι'' θα δουλεύει και ποιό θά 'χει ρεπό, την σχέση μεταξύ των ''κοριτσιών'' για ν' αποφεύγονται οι καυγάδες και οι ζήλιες, την προστασία τους από παλικαράδες και ''αγαπητικούς'', το ''επαγγελματικό'' ντύσιμό τους, ακόμα και το φαγητό τους.

Τα ''κορίτσια'' δείχνανε αφοσίωση και πολλές φορές λατρεία προς το πρόσωπό της.

Το να μην πειθαρχήσει κάποια τις εντολές της και τις νουθεσίες της, ήταν τις περισσότερες φορές αιτία αποπομπής της από το ''σπίτι'', και υποβιβασμού της σε ''μία του δρόμου''!

Συνολικά η ''μαντάμ'', ή ''τσατσά'' ήταν η ψυχή, η μάνα, αλλά και ο κυρίαρχος του ''μαγαζιού''!
 
Σε γενικές γραμμές ένα μπ@@@δέλο εκείνου του καιρού ήταν ένα πολύ ήσυχο, ασφαλές, ακόμη και αξιοπρεπές θα μπορούσε να πει κανείς, μέρος, δεν έπαυε όμως να είναι μπ@@@δέλο!

Αν τώρα, σε όλα αυτά μπορεί κάποιος να διακρίνει κάποιες ομοιότητες μεταξύ κλασσικού μπ@@@δέλου, ''κοριτσιών'', και ''τσατσάς'', με την σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, τις χώρες-μέλη, και την γερμανίδα καγκελάριο, είναι γιατί υπάρχει απόλυτη ταύτιση:
Η Ευρώπη δεν είναι πιά παρά ένα μπ@@@δέλο σε μέγεθος ηπείρου!

Τα ''κορίτσια'' της είναι στην πλήρη ευχέρεια του κάθε πελάτη-εταιρείας, ή πελάτη-''επενδυτή'', με ''τάξη'' όμως και ''ευπρέπεια'' (!), αρκεί να κονομάει η ''μαντάμ''!

Η προσφώνηση εκείνη του κυρίου πρωθυπουργού, θα μείνει ιστορική, για την ιστορική της ακρίβεια!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προϊόντος του χρόνου, αποκαλύφθηκε το εύρος της υποστήριξης που απολαμβάνει η παρούσα κυβέρνηση από τις ΗΠΑ –η οποία προσφάτως μπήκε σε δοκιμασία λόγω της ευνοϊκής ρύθμισης που προωθείται υπέρ των φυλακισμένων μελών της εσωτερικής τρομοκρατίας. Στήριξη που αποτελεί ασυζητητί και το σπουδαιότερο διαπραγματευτικό όπλο που διαθέτει η ελληνική πλευρά. 

Γράφει ειδικός συνεργάτης* 

Στη ζυγαριά των συνομιλιών, αυτό υπερτερεί τόσο της απειλής για πλήγμα της ίδιας της Ε.Ε. από πιθανή ελληνική χρεοκοπία όσο και του «χαριτωμένου» επιχειρήματος για τη δημοκρατική νομιμοποίηση που απολαμβάνει η κυβέρνηση εκ μέρους του ελληνικού λαού για την ακολουθούμενη τακτική. 

Η οξύμωρη στενή σύμπλευση της αμερικανικής υπερδύναμης με έναν πολιτικό σχηματισμό, που βρίθει ακροαριστερών στοιχείων, αποδεικνύει ακόμη μια φορά τη σύνθετη φύση των διεθνών σχέσεων, όπου η ιεράρχηση των συμφερόντων προηγείται παντός άλλου κριτηρίου συνεργασίας. 

Η ανάμειξη της Ουάσιγκτον στα ελληνικά πράγματα ήταν έντονη από την αρχή της εκδήλωσης της κρίσης, πρωτίστως κατά την περίοδο πρωθυπουργίας του Γιώργου Παπανδρέου. Και οπωσδήποτε επηρέασε καθοριστικά τις κρίσιμες αποφάσεις όπως τη δραστήρια εμπλοκή του ΔΝΤ στα ευρωπαϊκά πράγματα, τόσο με δημόσιες τοποθετήσεις όσο, κυρίως, παρασκηνιακά, με διαφόρους διαύλους. Πέρα από το άμεσο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη τύχη μιας γεωστρατηγικής περιοχής, που εντάσσεται ανελλιπώς από το 1947 στην αμερικανική σφαίρα επιρροής, οι επιδιώξεις τους ήσαν σαφώς πιο φιλόδοξες. 

Αντιλήφθηκαν εγκαίρως ότι η κρίση και το «ελληνικό χάος» συνιστούσαν την κατάλληλη συγκυρία για να τεθεί σε κίνηση η επιχείρηση αποτροπής της χειραφέτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την αμερικανική κηδεμονία. Η πιθανότητα αυτή, υπό γερμανική ηγεμονία και με γερμανικές προδιαγραφές, είχε αρχίσει να διαγράφεται έντονα στον ορίζοντα. Αυτό, δηλαδή, που επεδίωξε να αποτρέψει η αρχική σύλληψη για τη συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής κοινότητας, όπου η Γερμανία θα μπορούσε να είναι διαρκώς υπό έλεγχο. Αν και η γερμανική οικονομία διασυνδέεται πάντοτε πολύ στενά με την αμερικανική, ο πειρασμός του Βερολίνου για ενίσχυση των οικονομικών του δεσμών με τη Μόσχα και το Πεκίνο, ήταν, και παραμένει, μεγάλος. 

Και όπως γράφει ο Χένρυ Κίσινγκερ, στο τελευταίο του βιβλίο «Παγκόσμια Τάξη», «αν οι ΗΠΑ αποσυνδέονταν πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά από την Ευρώπη, θα μετατρέπονταν γεωπολιτικά σε μια απομονωμένη νησίδα ανοιχτά των ακτών της Ευρασίας, η δε Ευρώπη με τη σειρά της μια απόφυση των εκτάσεων της Ασίας και της Μέσης Ανατολής». Ή όπως το τοποθετεί με το δικό του τρόπο ο Γ. Βαρουφάκης, στο βιβλίο του που θα κυκλοφορήσει το 2016, «η Ευρώπη είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί σε Ευρωπαίους»(!). 

Τον κίνδυνο αυτό επεδίωξε να εξουδετερώσει η Ουάσιγκτον, σε μια δύσκολη συγκυρία για την ίδια καθώς αντιμετώπιζε μια σοβαρή οικονομική κρίση αλλά και ήττες σε κρίσιμες περιοχές, όπως στη Μέση Ανατολή. Σε αυτήν την παρατεταμένη στρατηγική αντεπίθεση σε πολλά μέτωπα, η οποία συνεχίζεται αμείωτη –στην Ουκρανία, στα Βαλκάνια, στη Συρία– η Ελλάδα έπαιξε και παίζει το ρόλο της. 

Η χώρα μας αποτελεί χωρίς αμφιβολία –λίγοι πλέον δεν θα παραδεχθούν αυτή την πραγματικότητα, σε αντίθεση με την πλημμυρίδα των φληναφημάτων που μας κατέκλυζε έως και πριν μια πενταετία– έναν αδύναμο κρίκο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου, καθώς δεν συνιστά οργανικό του τμήμα. Και οι «αδύναμοι κρίκοι» είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι στις ανοιχτές ή υπόγειες αντιπαραθέσεις. Το έδαφος καθίσταται ακόμη πιο ευνοϊκό για «επιχειρήσεις» λόγω της παρασιτικής οικονομίας, των σαθρών κρατικών δομών και, κυρίως, της έντασης που έχουν ιδεοληπτικές και ανορθολογικές αντιλήψεις στην ελληνική κοινωνία. 

Τους στρατηγικούς στόχους των Αμερικανών, μάλλον, δεν κατανόησαν πλήρως οι Σαμαράς και Βενιζέλος. Θεωρούσαν, λανθασμένα, ότι η Δύση –και το Ισραήλ μαζί– εν συνόλω θα τους αντάμειβε για το πολιτικό τους έργο, υπό το φόβο ενός εκτροχιασμού που θα προκαλούσε η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οι υπηρεσίες, όμως, των «αναθεωρητικών δυνάμεων» είχαν σαφώς πολυτιμότερη αξία, εντός του εξελισσόμενου σχεδιασμού, από αυτές της υπακοής στα γερμανικά κελεύσματα.  

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο ΣΥΡΙΖΑ, και κατά κυριολεξία ο Α. Τσίπρας, παρέλαβε τη σκυτάλη από τον κ. Παπανδρέου στην προώθηση συγκεκριμένων υπερατλαντικών στόχων, ίσως όχι μόνον σε σχέση με την Ε.Ε. Παράλληλα, παρέλαβε και μια πλειάδα συνεργατών, ημεδαπών και αλλοδαπών, «δεξαμενές σκέψεις», μέσα ενημέρωσης, που εργάζονται επί μακρόν με σαφείς κοινές επιδιώξεις. Επρόκειτο για μια εντυπωσιακή ώσμωση ομάδων που έχουν εντελώς διαφορετική προέλευση και ανόμοιες πολιτικές κοσμοαντιλήψεις, που τους ένωσε, όμως, η αντιγερμανική γραμμή και, φυσικά, η επιθυμία για την… εξουσία. 

Η γενικευμένη κοινωνική οργή και η εύλογη αγανάκτηση για την άκαμπτη γερμανική στάση είτε επισκίασαν αυτόν τον «παράταιρο γάμο» είτε οδήγησαν αρκετούς καλοπροαίρετους να τον επικροτήσουν. Φαίνεται μάλιστα να μη γεννά καν εύλογες απορίες το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς που συντάχθηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζονται, μεταξύ άλλων, και με τον Τζορτζ Σόρος, εκπρόσωπο του πλέον επιθετικού κερδοσκοπικού κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης – ο Α. Καρακούσης τον χαρακτήρισε ως «λύκο» αναφέροντας τη πρόσφατη συνάντησή του με τον Βαρουφάκη. 

Κι όμως, πρόκειται για σαφή συμπόρευση με αυτούς τους κύκλους ενός πολιτικού σχηματισμού που τα στελέχη του συμμετείχαν για χρόνια και ενεργά στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Ωστόσο, όπως κρίνεται εκ του αποτελέσματος, οι φορείς του συνθήματος για την «παγκοσμιοποίηση από τα κάτω» κατέληξαν σε αγαστή συνεργασία με αυτούς της «παγκοσμιοποίησης από τα πάνω». 

Η στιβαρή αυτή στήριξη του πλέον παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, με διορισμό και δικών του «οργανικών διανοουμένων» σε κυβερνητικές θέσεις-κλειδιά, προς τη σημερινή κυβέρνηση ίσως δεν έχει μόνον τακτικό χαρακτήρα. Η βαθύτερη βάση συνεννόησης, που επιτρέπει τέτοιες αφύσικες συνευρέσεις, εδράζεται μάλλον στην κοινή αντίληψη περί του έθνους-κράτους, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής αριστεράς. Και ας μην μας παραπλανά το ότι η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ βασίστηκε στα αιτήματα της εθνικής κυριαρχίας και της συλλογικής αξιοπρέπειας, ούτε βεβαίως αυτό που μερίδα του Τύπου και των πολιτικών αναφέρει ως «εθνολαϊκισμό», λόγω της συμμετοχής στο κυβερνητικό σχήμα των ΑΝΕΛ. 

Επιχειρώντας, λοιπόν, να διαχωρίσουμε το παρόν πολιτικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ προκύπτει ότι συνυπάρχουν τρεις διακριτές μεγάλες ομάδες. Εκτός από την ομάδα των «ατλαντιστών», που περιγράψαμε, είναι αυτή των «καιροσκόπων», που έχουν συνάψει τη συμμαχία με τους προηγούμενους, ώστε να παραμείνουν και να διαχειριστούν την εξουσία. Και βέβαια, είναι και η ομάδα των «ιδεολόγων», οι οποίοι έχουν την πεποίθηση ότι στο τέλος θα επικρατήσουν. Από τους τελευταίους εκπορεύονται τα σχέδια για συνεργασία με τη Μόσχα, το Πεκίνο ή και τη Τεχεράνη. Τα οποία, αν και η ομάδα των «καιροσκόπων» τα χρησιμοποιεί για διαπραγματευτικά χαρτιά ή για επικοινωνιακά κέρδη, όπως είναι αναμενόμενο, καταλήγουν σε επώδυνες διαψεύσεις. 

Δεδομένων των ανωτέρω, το ζητούμενο που προκύπτει είναι αν εν τέλει η απόλυτη σύμπραξη της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ, και το κερδοσκοπικό κεφάλαιο, αποκλείει εκ προοιμίου ένα καταστροφικό αποτέλεσμα για τη χώρα. 

Η υπόθεση με την αντίδραση της Ουάσιγκτον στο ζήτημα της τρομοκρατίας συνιστά ένα ξεκάθαρο μήνυμα για τα όρια που πρέπει να έχει η πρωθυπουργική ευπιστία στο αμερικανικό χαρτί. Εκεί ο Τσίπρας θεώρησε ότι μια ελάχιστη παραχώρηση προς τους «ιδεολόγους» δεν θα προκαλούσε πρόβλημα στις σχέσεις με τον υπερατλαντικό προστάτη. Ιδιαίτερα και μετά την απόφαση να δοθεί μισό δισεκατομμύριο για τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας. 

Έκανε, όμως, λάθος. Οι ΗΠΑ είναι σοβαρό κράτος και όπως κάθε σοβαρό κράτος σέβεται στο ακέραιο τη σημειολογία. Επίσης, δεν αντιλαμβάνονται επ’ ουδενί τη σχέση αυτή ως σχέση μεταξύ ίσων. Τέλος, ο πρωθυπουργός παρέβλεψε το γεγονός ότι η «Αμερική» δεν είναι μία, και ότι λειτουργούν παράλληλα διάφορα κέντρα ισχύος και επιρροής. Χωρίς αυτό να σημαίνει, όμως, ότι δεν αλληλοσυμπληρώνονται χάριν της επίτευξης του στρατηγικού στόχου. 

Ίσως, επομένως, τώρα πλέον ο πρωθυπουργός να αντιλαμβάνεται ότι το ενδεχόμενο να εγκαταλειφθεί η κυβέρνηση από τους ατλαντικούς συμμάχους της, εφόσον έχουν επιτευχθεί οι βασικοί τεθέντες στόχοι τους, δεν είναι κάτι που πρέπει να αποκλειστεί. Έχοντας αφήσει για όσους έπαιξαν ως «ευφυείς τακτικιστές» αυτό το παιχνίδι μόνον το τίτλο του «χρήσιμου ηλίθιου». Ας ρωτήσει τον Γιώργο Παπανδρέου σχετικά. Γι’ αυτό ας λάβει τα μέτρα του, κυρίως για το καλό της χώρας. 

* Το κείμενο ανήκει σε διακεκριμένο επιστήμονα ο οποίος απέσυρε την υπογραφή του πριν μερικές μόνο ώρες, αντιλαμβανόμενος τη βαρύτητα κάποιων τουλάχιστον εκ των αναφερομένων. Η απόφαση δημοσίευσής του, παρά τις σημαντικές διαφωνίες και ενστάσεις που θα μπορούσαν να διατυπωθούν χωρίς να πάρει κανείς τη μεριά του ενός ή του άλλου, ελήφθη αφενός διότι σχηματοποιεί “σκόρπιες” συζητήσεις που χρησιμοποιούν τμήματα της επιχειρηματολογίας και αφετέρου, επειδή το κείμενο παρουσιάζει ένα συνεκτικό σκεπτικό: Εάν ισχύει το ένα, ισχύει και το άλλο, κ.λπ.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Δεδομένο είναι ότι τελειώσαμε. Δεδομένο είναι ότι από εδώ και στο εξής όλα θα παίζονται μέσω υπογραφών διορισμένων πολιτικών και δανειστών. Δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη ανάλυση ότι όλα έχουν τελειώσει. Σε έναν χλιαρό χυλό θα επιπλέουμε ζώντας σαν υπαλληλίσκοι περιμένοντας το επίδομα να την βγάλουμε κι αυτόν τον μήνα, θα πορευτούμε έτσι μέχρι να αποδημήσουμε. Η Ελλάδα πλέον δεν είναι χώρα να ζεις, είναι χώρα να πεθαίνεις. Η καλύτερη χώρα θανάτου. Μοιάζει πλέον σαν θάλαμος γηροκομείου που βλέπεις χιλιάδες μάτια να περιμένουν μόνο ένα πράγμα κάθε φορά που ξημερώνει: Τον θάνατο.

Δε μας παίρνει να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας ότι κάτι άλλο θα γίνει, ότι θα αλλάξει η κατάσταση. Αυτά είναι για πολίτες γεννημένους με ψυχικό Αλτσχάϊμερ. Έχουν μόνο δευτερόλεπτα την έκλαμψη της πραγματικότητας. Το υπόλοιπο της ημέρας παίρνουν τα κουβαδάκια τους και χτίζουν πύργους στην άμμο νομίζοντας ότι είναι βασιλιάδες και ότι το κύμα που έρχεται καταπάνω τους είναι αναπτυξιακή αύρα.

Η ζωή των Ελλήνων έχει πάψει να είναι ελληνική κι αυτό είναι διαπίστευση θανάτου, όσο κι αν τα κουστούμια που θα φορέσουν περιχαρείς οι ελληνόφωνοι θα είναι στα μέτρα της ευρωπαϊκής ανάπτυξης. Από την στιγμή που ο ουρανός της πατρίδας σου αρχίζει να πέφτει στις πλάτες σου βαρύς, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι πλέον είσαι πολύ γέρος για να σηκώσεις τόσο γαλάζιο. Γέρος εγκεφαλικά ακόμα κι αν μόλις γεννιέσαι σε ένα κομμάτι κάπου στην χώρα. Τα μάτια δεν αντέχουν τόσο φως και φοράμε τα μαύρα γυαλιά του κοντόφθαλμου να λιγοστέψουμε την ένταση του ήλιου. Αυτό το φως δεν το αντέχει ο δειλός, δεν το αντέχει ο εθελότυφλος, δεν το αντέχει ο γερασμένος αμφιβληστροειδής που συνήθισε να βλέπει μόνο όσα άντεχε η εκ γενετής γερασμένη του ψυχή.

Τούτη την αλήθεια που γεννήθηκε στις πέτρες και στα λιθάρια της χώρας όσοι προλάβαμε να την περπατήσουμε να νιώθουμε και ευτυχείς. Από εδώ και πέρα τα κακοτράχαλα σοκάκια της αλήθειας αυτής της γης θα γίνουν άσφαλτος. Θα γίνει μεγάλη λεωφόρος για να μπορεί το ψέμα να κυκλοφορεί άνετα. Πάντα το ψέμα μίσθωνε πολλές μπουλντόζες, πολλούς δυναμίτες, πολλή πίσσα για να να νιώθει πολιτισμένος αυτός που δεν είχε τις αντοχές να περπατά στα κοφτερά βουνά της αλήθειας.

Οι ελληνόφωνοι επέλεξαν να μην θέλουν αυτή τη γη. Είναι η στιγμή που ο πολιτισμός αποδεικνύεται υψηλότερος από την πατρίδα. Η πολιτισμένη δημοκρατία σκότωσε την δημοκρατική Ελλάδα.

Μην στραβώνεις ελληνόφωνε, επέλεξες μια δημοκρατία που έχει σκοτώσει εδώ και αιώνες την πραγματική. Αυτές τις κοφτερές πέτρες που έπρεπε να τις διανύσεις για να πληρώσεις το αντίτιμο της δημοκρατικής σου επιλογής, εσύ αποφάσισες τις ανατινάξεις για να μην κάνεις την αιματηρή πορεία της συνέπειας της δημοκρατικής επιλογής σου. Άλλαξες όλη την Ελλάδα για να χωράει η δημοκρατία του συμφέροντός σου. Ο "πολιτισμός" της ευθείας.

Πάρτο λοιπόν, ευθεία, όπως ευθεία θα περνάνε οι αγωγοί της ανάπτυξης, όπως ευθεία να πηγαίνουν οι ουρές για το σισίτιο, ουρές για ένα ράντζο νοσοκομείου, ουρά για την πληρωμή φόρου. Ευθεία ήθελες, ευθεία πήρες. Αποκύημα της μεταλλαγμένης σου δημοκρατίας.

Οι ευθείες στο κορμί τούτης της χώρας ήταν ελάχιστες. Στροφές οι δρόμοι της, στροφές τα μονοπάτια της, στροφές τα ποτάμια της, στροφή και ανήφορος τα βουνά της. Στροφή από το κούτελο μέχρι το πηγούνι το προφίλ των λευκών αγαλμάτων της. Στροφή στην στροφή. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν επέλεγες το μονοπάτι έπρεπε να είσαι έτοιμος για αυτό που σε περιμένει μετά την στροφή. Αν ήσουν ικανός να αντιμετωπίσεις τον αστάθμητο παράγοντα έφτανες στο τέλος της πορείας σου νικητής. Εσύ, όμως, επέλεξες να γκρεμιστεί το σύμπαν σε αυτή την χώρα για να είσαι σίγουρος ότι τίποτε αναπάντεχο δεν σε περιμένει στην στροφή. Το πήρες ευθεία και η ευθεία σε έκανε χαλαρό, σε έκανε να επιλέγεις τον οδηγό σου με ελαφρά την συνείδηση.

Η ευθεία σου είχε στο τέρμα της φαράγγι. Ελληνικότατο σαν της Σαμαριάς και του Βίκου. Αλλά δυστυχώς, εξαιτίας της εύκολης δημοκρατίας σου, δεν πας μόνος σου στον πάτο. Παίρνεις μαζί σου κι αυτούς που είχαν στυλώσει τα πόδια στον ανήφορο κι αρνούνταν να το πάρουν ευθεία ή να πάρουν τον κατήφορο.

Ισοπέδωσες την πατρίδα, ελληνόφωνε, σκοτώνοντας την δημοκρατία της ευθύνης καμαρώνοντας ότι είσαι ο συνεχιστής αυτής. Θέλει πέτρα, θέλει πόνο, θέλει την ζωή σου η δημοκρατία, κακόμοιρε, και εσύ την έφερες στα μέτρα του βουτύρου που αλείφεις στο σίγουρο ψωμάκι σου, στο παυσίπονο της σιγουριάς ως φυγόπονος και στην αθανασία της δεδομένης σου μίζερης ασφάλειας.

Η Δημοκρατία θα έχει φέρετρο την ίδια την χώρα που την γέννησε κι εσύ θα είσαι ο νεκροπομπός της. Σε ευθεία θα πάει η νεκροφόρα πληρώνοντας τα διόδια ως νομοταγής δημοκρατικοευρωπαίος δούλος.

Κράτα την απόδειξη των διοδίων για τα έξοδα παραστάσεως της νέας σου πατρίδας, Ευρώπης. Και μην ξεχάσεις να φοράς μαύρα γυαλιά για το ελληνικό φως, να κρατάς ομπρέλα σιδερένια για τον ελληνικό ουρανό και μια φωτογραφία στην κωλότσεπη την πατρίδα πριν προλάβει να σε ανταμώσει.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Στη βάση όλης της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα των τελευταίων ετών της κρίσης, βρίσκεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η εξής θεμελιώδης παραδοχή: ότι η χώρα πρέπει δήθεν εν λευκώ να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των δανειστών της και από το βαθμό της προσαρμογής αυτής θα κριθεί και το αν θα μείνουμε ή δεν θα μείνουμε στο ευρώ. Αυτή είναι η γενική θέση επί της οποίας χτίστηκαν όλα από το 2010 και μετά.

Όμως, αυτή η θέση, είναι λανθασμένη. Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Είναι λανθασμένη μεταξύ άλλων διότι αγνοεί την πιο σημαντική από τις διαστάσεις της κρίσης: ότι δεν είναι η Ελλάδα που θα καθορίσει, είτε θετικά, είτε αρνητικά, το μέλλον όλων όσων γίνονται αυτή την ώρα στην Ευρώπη της έξαρσης της γερμανικής ηγεμονίας.

Με άλλα λόγια, η παραδοχή ότι αν η Ελλάδα τα πάει καλά μένει ή αν τα πάει άσχημα φεύγει, σημαίνει ουσιαστικά ότι η δράση της Ελλάδας ως κράτος και η ψήφος των Ελλήνων πολιτών, αποτελούν τον κυρίαρχο παίκτη στη διαμόρφωση του ευρωπαικού μέλλοντος. Κι αυτό, είναι, φυσικά, αστειότητα.

Ακόμα και το… ΚΚΕ αν ερχόταν αύριο το πρωί στην εξουσία, οι αποφάσεις δεν θα παίρνονταν με αυτό το κριτήριο από το Βερολίνο. Το κριτήριο θα ήταν το τι είναι πιο συμφέρον και πιο ασφαλές για την ίδια τη Γερμανία να πράξει. Κι αν εκείνοι έκριναν ότι είναι καλύτερα να μην προκαλέσουν ένα βαθύ τριγμό, τότε θα έκαναν τα… στραβά μάτια προκειμένου να μην οδηγήσουν τα πράγματα στην οριστική ρήξη.

Αν πάλι έχουν αποφασίσει, για τους δικούς τους λόγους, τη ρήξη, ακόμα και μια κυβέρνηση που θα ήθελε να περάσει μέχρι κεραίας όσα της επιβάλλουν, δεν θα τους ήταν αρκετή, ούτε θα ήταν ικανή να σταματήσει την πορεία των πραγμάτων – κάπως έτσι δεν είναι που έριξαν, ουσιαστικά, την προηγούμενη κυβέρνηση μη δίνοντας την αξιολόγηση της 8ης Δεκεμβρίου; Ή δεν γνώριζαν ότι με αυτή την άρνηση τη ρίχνουν και πάμε σε εκλογές με τα γνωστά εκ των προτέρων αποτελέσματα; Φυσικά και γνώριζαν…

Το τελευταίο κλειδί λοιπόν είναι στο Βερολίνο, δεν είναι στην Αθήνα, όσο κι αν θέλουν να το εμφανίζουν ακριβώς αντίστροφα ακριβώς για λόγους μεγιστοποίησης της πίεσης. Κι αυτό, πρέπει να το καταλάβουμε.

Το αν μας «χωράει» ή όχι αυτό που χτίζεται σήμερα, είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ’ ότι εμφανίζεται και σίγουρα τα κριτήριά του είναι πολύ πιο βαθιά από αυτά που ομολογούνται, αν δηλαδή βγαίνουμε έξω από τα κριτήρια και τις απαιτήσεις που έχουν τεθεί σε έναν, ούτως ή άλλως, πολύ περιορισμένο πλέον, βαθμό.

Αλλιώς θα παρθούν οι αποφάσεις. Και εκείνο που πάνω απ’ όλα απαιτείται σήμερα στην Ελλάδα είναι ψυχραιμία, ενότητα και επιμονή όχι μόνον μπροστά σε μια διαπραγμάτευση που ασφαλώς διεξάγεται από μειονεκτική θέση, όμως διεξάγεται, αλλά και σε μια ευρύτερη πολιτική πραγματικότητα που οφείλουμε επιτέλους να κατανοήσουμε ότι εξελίσσεται πέρα από το τι συμβαίνει τώρα, σε αυτήν εδώ την άκρη της Ευρώπης...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το ευρώ στρέφει τον έναν λαό της Ευρωζώνης εναντίον του άλλου και ως εκ τούτου πρέπει να εξεταστεί η εγκατάλειψή του από φιλο-ΕΕ σκοπιά

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Βαρυσήμαντο ήταν το σχόλιο του Τόμας Κίρχνερ στη μεγάλη εφημερίδα του Μονάχου «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ», φίλα προσκείμενη στους σοδιαλδημοκράτες, το οποίο για άλλο λόγο έγινε γνωστό στη χώρα μας προ εβδομάδος. Στην Ελλάδα, το άρθρο αυτό εντυπωσίασε για την αρχή του, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε σχετικά με δηλώσεις του Σόιμπλε στη Νέα Υόρκη, ερμηνεύοντάς τες: «Η απόφαση έχει περισσότερο ή λιγότερο ληφθεί, η Ελλάδα πιθανόν θα πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ» γράφει ο αρθρογράφος: «Κυβερνήσεις και οικονομικός κόσμος φαίνονται να συμβιβάζονται με το "Grexit" και ίσως πραγματικά να μην έρθει το μεγάλο χάος». Μέχρις εδώ είναι προφανείς οι σκοπιμότητες της εκτόξευσης απειλών κατά της Ελλάδας, ώστε τρομοκρατημένη η κυβέρνηση Τσίπρα να υποταχθεί στη γερμανική πολιτική, αφού στη γερμανική κυβέρνηση συμμετέχουν και οι σοσιαλδημοκράτες ως ελάσσονες εταίροι - «τσόντα» που λέμε στην ελληνική λαϊκή γλώσσα. Είναι φανερό όμως ότι το άρθρο δεν έχει γραφτεί για να απειλήσει τον Τσίπρα. Ούτε ξανασχολείται εν εκτάσει με το πρόβλημα της Ελλάδας. Αλλωστε και ο τίτλος του και ο υπότιτλος του άρθρου κατά κανέναν τρόπο δεν εστιάζονται στη χώρα μας. «Οι χαμένες αυταπάτες της Ευρώπης» είναι ο τίτλος και πολύ πιο σαφής ο υπότιτλος: «Το ευρώ εξοργίζει τους λαούς της ευρωπαϊκής ηπείρου τον έναν εναντίον του άλλου αντί να τους ενώνει. Είναι καιρός επομένως το κοινό νόμισμα να τεθεί υπό αμφισβήτηση»! Εντυπωσιακό να ακούει και να διαβάζει κανείς από έναν Γερμανό που δεν συγκαταλέγεται στους αντιπάλους του ευρώ ότι το ευρώ διχάζει τους πολίτες και τους λαούς της Ευρώπης αντί να τους ενώνει. Αξίζει να παρακολουθήσουμε τον συλλογισμό του: «Θα ήταν όμως όλα καλά αν η Ευρωζώνη απαλλασσόταν από αυτό το πρόβλημα (σ.σ. της Ελλάδας μέσω της αποχώρησής της από το ευρώ); Επ' αυτού πρέπει κανείς να αμφιβάλλει και ως εκ τούτου ήρθε ο καιρός να διαπραγματευθούμε το θεμελιώδες.

Η νομισματική ένωση έχει ένα πρόβλημα το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ την Ελλάδα: Δεν λειτουργεί, τουλάχιστον όχι με τη σημερινή κατασκευή της. Ηδη πριν και μετά την εισαγωγή του ευρώ υπέδειξαν επιστήμονες και πολιτικοί, κατά κανέναν τρόπο αντίπαλοι της Ευρώπης, θεμελιώδη κατασκευαστικά σφάλματά του. Αποτολμήθηκε παρ' όλα αυτά. Η παγκόσμια οικονομική κρίση αποκάλυψε με κτηνώδη τρόπο τις ελλείψεις ... Το ευρώ χτίστηκε στη βάση της ελπίδας, όχι της λογικής ... Οι αρχιτέκτονες του ευρώ πίστεψαν όμως ότι με την πολιτική θα δειχθεί πώς μπορούν να μεγαλώνουν μαζί οι οικονομίες κρατών» γράφει ο αρθρογράφος της φιλοσοσιαλδημοκρατικής εφημερίδας "Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ", αναπτύσσοντας την άποψή του. Τι διαπίστωσε όμως ότι έγινε στην πράξη; «Η διάλυση της νομισματικής ένωσης πρέπει να εξεταστεί» μας προϊδεάζει ένας υπότιτλος στο άρθρο του. Γράφει, λοιπόν, επί λέξει: «Η νομισματική ένωση διχάζει τους Ευρωπαίους. Υβρεις εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση.

Το πολιτικό κλίμα έχει ψυχρανθεί. Η Γερμανία, ως ανώτατος δεσμοφύλακας του ευρώ, προσελκύει εναντίον της δυσαρέσκεια όση καμία άλλη χώρα, αν και δρα με τις καλύτερες προθέσεις. Ως εκ τούτου πρέπει να τεθεί υπό εξέταση εκείνη η εκδοχή, η οποία μέχρι τώρα αγνοείτο για ευνόητους λόγους: Μια διάλυση της νομισματικής ένωσης ή τουλάχιστον μια σμίκρυνσή της σε μια ομάδα πιο ομογενών κρατών. Από φροντίδα για την Ευρώπη. Η σκέψη προκαλεί φόβο. Πώς και αν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί στην πράξη κάτι τέτοιο, κανείς ακόμη δεν το ξέρει. Το χρηματοοικονομικό και πολιτικό κόστος δεν είναι προβλέψιμα. Σε σύγκριση όμως με το χάος και τις αμοιβαίες μεταθέσεις χρεών, οι οποίες θα αναμένονταν μετά από ένα τέλος της νομισματικής ένωσης εν μέσω κρίσης, το κόστος υποτίθεται ότι θα είναι πολύ μικρότερο.

Πρέπει επίσης να σκεφθούμε αυτά τα πράγματα από τη σκοπιά του πολιτικού Κέντρου, να μπορούμε να τις κάνουμε αυτές τις σκέψεις από μια προοπτική φιλική προς την Ευρώπη» γράφει ο Γερμανός δημοσιογράφος. Προτείνει δηλαδή τη διάλυση του ενιαίου νομίσματος, την εγκατάλειψη του ευρώ από... «φιλοευρωπαϊκή» σκοπιά! Η πρόταση αυτή υποδηλώνει την πλήρη «τρικυμία εν κρανίω» που επικρατεί στη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, αρχής γενομένης από τη γερμανική. Μη έχοντας αυτή την ευθύνη της διακυβέρνησης στην ηγεμονική χώρα της Ευρωζώνης, τη Γερμανία, βλέπει καλύτερα από τη Δεξιά το χάος που προοιωνίζεται η εξοντωτική πολιτική που εφαρμόζουν η Μέρκελ και ο Σόιμπλε. Από την άλλη, συμμετέχοντας ως «τσόντα» στη γερμανική κυβέρνηση, δεν μπορεί να ταχθεί ανοιχτά υπέρ μιας ριζικά αντίθετης αναπτυξιακής πολιτικής, φυσικά εντός αστικού πλαισίου. Πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου