Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιουν 2013

Το πόσιμο νερό δεν θα ιδιωτικοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαβεβαίωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εισακούγοντας μια πρωτοβουλία πολιτών που συγκέντρωσε ευρεία υποστήριξη από μέρους των πολιτών.

Η Right2Water, μια μη κυβερνητική οργάνωση η οποία πασχίζει η πρόσβαση στο πόσιμο νερό και στα δίκτυα αποχέτευσης να αναγνωριστεί ως ανθρώπινο δικαίωμα, συγκέντρωσε 1,5 εκατ. υπογραφές αξιώνοντας από την ΕΕ να μην προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως φέρεται να σχεδίαζε "μυστικά", σύμφωνα με δημοσιεύματα. Το θέμα είχε προκαλέσει κατακραυγή στη Γερμανία.

Η ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού "δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις (της ΕΕ), δεν υπήρξε ποτέ πραγματικότητα", επέμεινε σήμερα ο Επίτροπος αρμόδιος για θέματα εσωτερικής αγοράς Μισέλ Μπαρνιέ.

Το θέμα ανέκυψε διότι το νερό αναφέρθηκε ως ένα πεδίο ανάμεσα σε διάφορα άλλα για τα οποία η Επιτροπή επεδίωκε να βελτιωθεί το νομοθετικό πλαίσιο και να υπάρξει περισσότερη διαφάνεια, όσον αφορά τις επιχειρήσεις του κλάδου.

Ο Μπαρνιέ είπε πως πρόκειται να εισηγηθεί να αποσυρθεί το πόσιμο νερό από τον κατάλογο αυτό επειδή "είναι καθήκον μας να λαμβάνουμε υπόψη ανησυχίες που εκφράζουν τόσοι πολλοί πολίτες".

Ο επίτροπος πρόσθεσε ότι αντιλαμβάνεται τους λόγους "που εξαγριώνουν και αναστατώνουν τους πολίτες όταν τους λένε ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης μπορεί να ιδιωτικοποιηθούν παρά τη θέλησή τους".

Η Επιτροπή επικρίνεται συχνά για έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης και διότι δεν λαμβάνει υπόψη τους πολίτες στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων αφού τα μέλη της διορίζονται με πολιτικά κριτήρια και δεν εκλέγονται.

"Ελπίζω η απόφαση αυτή να καθησυχάσει τους πολίτες και να στείλει το μήνυμα πως η Επιτροπή (τους) ακούει", είπε ο Μπαρνιέ.

Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, που αποτελεί ένα μέσο για την υποβολή αιτημάτων στην ΕΕ, θεσπίστηκε πριν από ένα χρόνο.

Σχόλιο ιστολογίου: Αυτό ισχύει για εμάς ή είμαστε υπό κατοχή και θα το ξεπουλήσουμε το νερό;
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς… αυτό λέει το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη, που θέλει να δείξει την δύναμη του λαού που σιγά σιγά συσπειρώνεται, δυναμώνει και γίνεται τιμωρός και λυτρωτής.

Καμία σχέση με αυτό που έγινε στην πατρίδα μας πριν ένα χρόνο και μετά από δυο εκλογικές αναμετρήσεις μας προέκυψε αυτό το πολιτικό μόρφωμα , το έκτρωμα της τρικομματικής κυβέρνησης.

Μιας κυβέρνησης που υποτίθεται ότι τα κόμματα που την απαρτίζουν, δεν είχαν καμία πολιτική συγγένεια και συνάφεια.

Βέβαια για να μας χρυσώσουν το χάπι και για να πείσουν τους δύσπιστους ψηφοφόρους τους, προέταξαν ως τον κύριο και μοναδικό σκοπό της αταίριαστης αυτής συνεργασίας την “σωτηρία” της Ελλάδας.

Έτσι ξεκίνησαν και έτσι πορεύτηκαν για ένα χρόνο, κάνοντας κουρελόχαρτο τις προγραμματικές τους δηλώσεις, τις κυβερνητικές δεσμεύσεις τους, αλλά και το ίδιο το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Τι τους ένωνε όλου αυτούς…; Φυσικά και όχι η σωτηρία της πατρίδας, αλλά κάτι άλλο...
Το πάθος για την εξουσία και η κουτάλα.

Όλα αυτά με το αζημίωτο βέβαια..και πάντα στην καμπούρα μας, αφού συνεχίζουν να μας φορτώνουν με φόρους και χαράτσια, πετσοκόβοντας παράλληλα μισθούς και συντάξεις…

Τι είδαμε όλο αυτό τον χρόνο…

Πλήρης αδυναμία συντονισμού, σύγχυση, ο καθένας το δικό του, αφερέγγυοι πολιτικοί, με τάση προς παλινωδίες.
Και ξαφνικά χθες το βράδυ είδαμε τον έναν από τα τρία συνεταιράκια, τον έναν καμπαλέρο, τον Κυρ Φώτη, δήθεν να αποχωρεί και μάλιστα δια ασήμαντον αφορμήν…

Ας μην έχουμε αυταπάτες, είδε η ΔΗΜΑΡ ότι καταποντίζεται δημοσκοπικά και αποφάσισε να κάνει “ηρωϊκή” έξοδο. Με μια διαφορά όμως…
Μπορεί να απέσυρε τους υπουργούς της, αλλά είναι δεδομένο ότι, θα συνεχίζει να στηρίζει το έργο που και οι τρεις μαζί ξεκίνησαν, ανακαλύπτοντας και εδώ την πατέντα ότι, θα δίνουν ψήφο ανοχής, έτσι θα την πούνε και θα το δείτε..

Δηλαδή τι άλλαξε;
Τίποτα, συνεχίζουν κανονικά την καταστροφή και το ξεπούλημα της Ελλάδας, με άλλο σχήμα, με άλλη μορφή...
Μια απ τα ίδια…

Επειδή η μουσική και ο χορός είναι βαθιά στην ζωή μας, επιβεβαιώθηκε το γνωστό σε όλους μας: «Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν»…με μια μικρή παραλλαγή..
“Δυο λαλούν και τρεις χορεύουν”

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στη χθεσινή του (20/6/2013) συνάντηση στη Βιέννη, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε Βρυξέλλες και Βερολίνο, πως το βράδυ της ίδιας ημέρας στο ραντεβού του, με τους άλλους δυο πολιτικούς αρχηγούς στην Αθήνα, δεν θα προέκυπτε κανένα πρόβλημα και η τρικομματική θα συνέχιζε να κυβερνά εξυπηρετώντας τους δανειστές και εξαθλιώνοντας το λαό και τη χώρα. 
Μετά, όμως, τις χθεσινοβραδινές εξελίξεις σήμανε γενικός συναγερμός στα επιτελεία των Βρυξελλών και η Μέρκελ δεν μπόρεσε να κοιμηθεί από την αγωνία της για την ωρολογιακή βόμβα που λέγεται Ελλάδα και είναι έτοιμη να εκραγεί, λίγο πριν τις δικές της εκλογές. Βλέπετε το ενδεχόμενο εκλογών στην πατρίδα μας, δημιουργεί τριγμούς στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα της Γερμανίας και πιθανώς να δημιουργήσει απρόβλεπτες διεθνείς εξελίξεις, ειδικά τώρα που η Μέρκελ τα βρήκε με τον Ομπάμα, ο οποίος εντελώς ξευτιλισμένα και υποκριτικά, δήλωσε: «είμαι Βερολινέζος». Άλλωστε, η ανησυχία «των φίλων μας» εκφράστηκε άμεσα με την ανακοίνωση του ΔΝΤ, όπου προσπαθεί να μας τρομοκρατήσει με το κλείσιμο της στρόφιγγας στην αποστολή χρημάτων. 
Όσον αφορά δε, τους δικούς μας Διόσκουρους (που είσαι Ανδρέα) της δικομματικής κυβέρνησης πλέον, εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα της πολιτικής τους και μπροστά στις επερχόμενες εξελίξεις, αρχίζουν να τρίζουν τα πόδια τους και να έχουν λιποθυμικές τάσεις. 
Παρ΄ όλα ταύτα, το σίγουρο είναι πως ο κατήφορος της πατρίδας μας συνεχίζεται, αφού δυστυχώς ο Ελληνικός λαός δείχνει προκλητικά εφησυχασμένος, χωρίς αντανακλαστικά αντίδρασης. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η γενικότερη ηρεμία που επικρατεί στην Ελληνική κοινωνία και τα συνεχή δημοσκοπικά αποτελέσματα που παρουσιάζουν ως διεκδικητές της πρώτης θέσεως σε πιθανές εκλογές τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το νέο ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ΄80. 
Ωστόσο, αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Τότε θα τεθούν τα εκβιαστικά διλλήματα διακυβέρνησης της χώρας από τον «δεξιό» Σαμαρά ή τον «αριστερό» Τσίπρα. Δηλαδή, θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θα μας κυβερνήσει η Σκύλλα ή η Χάρυβδη. 
Αλλά, τελικά γνωρίζει ο Ελληνικός λαός ποιοι πραγματικά είναι οι Σαμαράς και Τσίπρας; 
Μήπως θα έπρεπε να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας;

O σημερινός Πρωθυπουργός της Ελλάδας, είναι ο πολιτικός άνδρας, ο οποίος το 1993 “μαχαίρωσε” πισώπλατα τον πολιτικό του πατέρα (Κωνσταντίνο Μητσοτάκη) και έριξε την κυβέρνησή του, τάχατες για το αδιαπραγμάτευτο από μέρους του, της σύνθετης δηλαδή ονομασίας της γείτονας χώρας (ΠΓΔΜ), ενώ σήμερα είναι υπέρμαχος αυτής της προδοτικής για τα Εθνικά μας θέματα, σύνθετης ονομασίας. Μιας κυβέρνησης που προήλθε από τις ψήφους των κεντροδεξιών ψηφοφόρων και εξελέγη μετά από συνεχόμενες επαναληπτικές εκλογές, παρ΄ ότι κατέγραψε απίστευτα εκλογικά αποτελέσματα (ελέω του εκλογικού νόμου Κουτσόγιωργα). 
Αυτός, λοιπόν, ο πολιτικός άνδρας, επί της ουσίας “μαχαίρωσε” όλους τους κεντροδεξιούς πολίτες, οι οποίοι με απόλυτη συσπείρωση, κατάφεραν μετά από 9 χρόνια πασοκικής λαίλαπας (1981-1990) να αποτινάξουν από πάνω τους τον ζυγό των «αυριανιστών» που κατατρομοκρατούσαν, μέσω των «κλαδικών» του ΠΑΣΟΚ, το δημόσιο τομέα και επανέφερε στην εξουσία για άλλα 11 χρόνια, τους κλέφτες και τους λωποδύτες, προκειμένου να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο. 
 Είναι ο ίδιος, ο οποίος ως αρχηγός πλέον της ΝΔ, παρ΄ ότι κάποτε δήλωνε πως ούτε νεκρός δεν θα επέστρεφε, σήκωσε το λάβαρο του αντιμνημονιακού αγώνα και μέσω των διακηρύξεών του στο «Ζάππειο 1, 2 και 3», υποσχέθηκε στους Έλληνες «κουράγιο, αλήθεια, ελπίδα και προοπτική», καθώς επίσης, εξεταστική επιτροπή για εκείνους που συνειδητά οδήγησαν τη χώρα στις δαγκάνες της τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ) δηλαδή, της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. 
Υποσχέθηκε την ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του «Μνημονίου» την αναθεώρηση του Συντάγματος, την άμεση κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής ασυλίας, την θέσπιση στον εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής, την αναδιοργάνωση του κράτους από κομματικό που είναι σήμερα, σε κράτος στην υπηρεσία του Έλληνα πολίτη, αυτοδιοίκητο δημόσιο με νόμους που η βουλή θα ψηφίσει και κυρίως, ποτέ ξανά δημόσιες διοικήσεις να διοικούνται από κομματικά στελέχη, κοινώς κομματόσκυλα. 
Είναι ο ίδιος, ο οποίος σήμερα συγκυβερνά με αυτούς που μετά βδελυγμίας αποκήρυσσε και καταδικάζει σε γενοκτονία τον Ελληνικό λαό συμπράττοντας και συμφωνώντας με όλες τις παράλογες απαιτήσεις των τροικανών.



Από την άλλη μεριά, ποιός Έλληνας μπορεί να πειστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Mister Alexis θα μας οδηγήσουν στην επόμενη ημέρα, όταν έχουν διαφοροποιήσει τις προεκλογικές θέσεις τους για τα μνημόνια μετά την επιστροφή τους από τα ταξίδια σε Γερμανία και ΗΠΑ; 
Όταν στην πρόταση για τη συγκρότηση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ, ζητήθηκε η διερεύνηση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για τους Γ. Παπακωνσταντίνου και Ε. Βενιζέλου και όχι για τον Γ.Παπανδρέου (χαίρει της ασυλίας των ΗΠΑ), ο οποίος με την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, εγκλιμάτισε κατά του Ελληνικού λαού; 
Δεν πρέπει, επίσης να ξεχνάμε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα Εθνικά θέματα, όπως η υποστήριξη της σύνθετης ονομασίας της γείτονας χώρας (FYROM), η υποστήριξη της αποσχιστικής πολιτικής του Τούρκικου Προξενείου στην Κομοτηνή, για τη Θράκη μας, κ.α. τέτοιες άκρως επικίνδυνες θέσεις για ένα Ελληνικό κόμμα. 
Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε την υπέρμετρη λαθρολαγνεία τους προς εκείνους που καθημερινά εγκληματούν κατά των Ελλήνων πολιτών, όπως και ο διακαής πόθος τους, του διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας, όταν πολύ καλά γνωρίζουν πως στο μεγαλύτερο ποσοστό του ο Ελληνικός λαός ασπάζεται με πίστη την Ορθοδοξία. 
Αλλά τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε από ένα κόμμα, που στην καθιερωμένη ορκωμοσία στο Ελληνικό κοινοβούλιο της νέας Βουλής τον Ιούνιο του ’13 ο κ.Τσίπρας έτεινε ελαφρώς το κεφάλι του μπροστά από τον Εσταυρωμένο που κρατούσε ο Αρχιεπίσκοπος; 
Όταν μόνο 6 βουλευτές του ύψωσαν κατά την οριζόμενη ορκωμοσία από το Σύνταγμα, το δεξιό τους χέρι; 
Όταν δεν έχει παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο (ούτε με πολιτικό), αλλά συνήψε με τη σύζυγό του «σύμφωνο συμβίωσης»; 
Όταν την προσεχή Κυριακή δεν θα βαπτίσει τον γιό του, όπως όλοι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες, μη τελώντας το Μυστήριο, αλλά δίνοντας το όνομα μέσω «ονοματοδότησης» στο Δημαρχείο της Αίγινας; Και το όνομα αυτού Ερνέστο.

Συνεπώς, κ. Τσίπρα, αρνούμαι να ψηφίσω κάποιον που δε σέβεται την κρατούσα κατά το Σύνταγμα θρησκεία. 
Που δεν σέβεται τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις του λαού μας. 
Που έχει ως ίνδαλμα τον Τσε Γκεβάρα και όχι τον Κολοκοτρώνη. 
Που προσπαθεί να ολοκληρώσει την ηθική κατάπτωση των Ελλήνων ως άξιος συνεχιστής του Ανδρέα. 
Που είναι ένας στυγνός και ακραίος λαϊκιστής και προστατεύει μετά βδελυγμίας τον άθλιο συνδικαλισμό που ήταν το μαξιλαράκι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για την αρπαγή της εκάστοτε εξουσίας. 
Όχι κ. Τσίπρα, δεν θα σας επιτραπεί να κατεβάσετε από τα σχολεία τις Άγιες εικόνες της Ορθοδοξίας. 
Δεν θα σας επιτραπεί να αφαιρέσετε την ιθαγένεια από τις ταυτότητες, όπως έπραξε για το Θρήσκευμα ο Σημίτης, κατ΄ εντολή των Εβραιοσιωνιστών, όπως πρόσφατα αποκάλυψε η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου. 
Δεν θα σας επιτρέψουμε να εισάγετε στην Ελληνική κοινωνία την ομοφυλοφιλική συμβίωση. 
Δεν θα σας επιτρέψουμε να χωρίσετε και πάλι τους Έλληνες σε κακούς δεξιούς και καλούς αριστερούς, όπως για παράδειγμα ανέφερε η ανακοίνωση της προχθεσινής σας ομιλίας στο Σύνταγμα (17/6/2013) και η οποία βρώμησε τους τοίχους της Αθήνας, δείχνοντας και την πραγματική σας ευαισθησία για το περιβάλλον: 
«Σταματάμε την καταστροφή. Κάνουμε το βήμα για την κυβέρνηση της αριστεράς». 
Αρνούμαι τελικά, να σας ψηφίσω όταν βλέπουν το φως της δημοσιότητας θέσεις όπως του Συριζαίου Νάσου Αθανασίου, ο οποίος στην «εισήγησή του» στο κέντρο «Μάρκος Δραγούμης» σε ένα αντεθνικό παραλήρημα μεταξύ άλλων τραγικών είπε: 
«…Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού και επί των υπολοίπων στοιχείων της φύσης, δηλαδή επί νερού, θάλασσας και υπεδάφους…».
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Όλοι οι εργαζόμενοι-απολυμένοι της δημόσιας τηλεόρασης αποφάσισαν αργά χθες το βράδυ να μείνουν σε μόνιμη κατάληψη κτηρίων, studios, κοντρόλ, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών της ΕΡΤ σε όλη την επικράτεια, καθώς και των τεχνικών μέσων εκπομπής ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, εμποδίζοντας ακόμα και με τη ζωή τους το κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Αυτή είναι η μία πλευρά της μάχης για την ΕΡΤ.
Στην άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς έδωσε εντολή σήμερα το πρωί στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να ξεκινήσει ο σχεδιασμός για τη βίαιη εκδίωξη των καταληψιών από την ΕΡΤ, όταν και αν χρειαστεί, ακόμα και με την επέμβαση των ΜΑΤ.

Τα πράγματα οδηγούνται σε δραματικό αδιέξοδο, καθώς θα πρέπει άμεσα (μέχρι την Παρασκευή) να εκπέμψει πρόγραμμα η ΕΡΤ –όπως ορίζει η απόφαση του ΣτΕ- αλλά υπό προσωρινή μορφή, με επιλογή κάποιων τεχνικών, δημοσιογράφων, σκηνοθετών και παραγωγών από την υπάρχουσα ΕΡΤ.

Οι εκπομπές αυτές, σε πρώτη φάση, μπορούν να γίνουν όχι από τα στούντιο της Αγίας Παρασκευής (τα οποία τελούν συνεχώς υπό κατάληψη), αλλά από ένα μικρό στούντιο που υπάρχει και μπορεί από εκεί να βγουν ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και βρίσκεται στις εγκαταστάσεις των Αρχείων της ΕΡΤ.

Και ενώ η ΕΣΗΕΑ προετοιμάζεται για απεργία διαρκείας στους δημοσιογράφους, οι καταληψίες της ΕΡΤ δεν πρόκειται να επιτρέψουν ούτε καν την είσοδο του διαχειριστή που θα οριστεί από το υπουργείο Οικονομικών στην προσωρινή αυτή φάση λειτουργίας της ΕΡΤ. Παράλληλα, δεν δέχονται καν συζήτηση για τη δημιουργία του νέου φορέα.

Το εξωφρενικό είναι ότι ενώ ουσιαστικά έχει πάψει να υφίσταται ΕΡΤ και το προσωπικό της θεωρείται όλο απολυμένο, από αυτό το προσωπικό πρέπει να βρεθούν οι 100-150 περίπου τεχνικοί και δημοσιογράφοι που θα εκπέμψουν προσωρινά και τουλάχιστον για μία εβδομάδα μέχρι τη δημιουργία του νέου φορέα.

Πάντως από την πλευρά Σαμαρά, η εντολή έχει δοθεί στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ και είναι συγκεκριμένη: «Να είστε έτοιμοι να βγάλετε από τις εγκαταστάσεις σε Αθήνα και επαρχία όλους τους καταληψίες».

Το εγχείρημα κρίνεται δύσκολο και με τεράστιο πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση. Δεν έχει ποτέ συμβεί στον κόσμο να εισβάλουν ΜΑΤ (και αυτό μπορεί να γίνει μόνο νυχτερινές ώρες προς ξημέρωμα) μέσα στα κτήρια μιας δημόσιας τηλεόρασης και να συγκρουστούν σε διάδρομους, στούντιο και αίθουσες με πανάκριβα μηχανήματα με τους εκατοντάδες καταληψίες της ΕΡΤ.

Πηγή: NewsBomb
Της Ευδοκίας Τσιλίδου

Η Απόφαση έχει παρθεί. Πάρθηκε στα γνωστά ξενοδοχεία των γνωστών λεσχών με ελληνική μικρή και τεράστια τουρκική συμμετοχή. Μόλις τέλειωσε η σύναξή τους ο πολιτικός λέων – Σαμαράς ρίχνει μια χειροβομβίδα κρότου – σκότους κατεβάζοντας διακόπτες για την ΕΡΤ.
Υπερασπιστής της πράξης του και χρισμένος διευθυντής του μελλοντικού διάδοχου υβριδίου με το όνομα ΝΕΡΙΤ ο γνωστός φετεινός ομοτράπεζος της λέσχης, διευθυντής της Καθημερινής δημοσιογράφος Παπαχελάς.

Στην ΕΕ δηλώνουν στην αρχή άγνοια, καταδικάζουν το γεγονός, μετά λαμβάνουν το αναγκαίο τηλεφώνημα και η πράξη εντάσσεται στις "υποχρεώσεις" της χώρας για μείωση θέσεων εργασίας. Σημειώνεται μικρή μεν αλλά συμβολική κινητοποίηση και από την άλλη πάλαι ποτέ ομοτράπεζο, την Διαμαντοπούλου. Φυσικά αναμένεται ΚΙΝΗΣΗ κι από τον άλλο Έλληνα προσκληθέντα στα σαλόνια της Μπίλντερμπεργκ, τον βιομήχανο Κυριακόπουλο. Περιμένουμε δείγμα γραφής και υπακοής του, δείγμα και με τις δύο έννοιες, σοφή πού 'ναι η ελληνική γλώσσα!

Στην απέναντι όχθη ένα παρεμφερές, ως προς το αιφνιδιαστικόν της υπόθεσης, γεγονός. Δι ασήμαντον αφορμήν ολόκληρη η Τουρκία ξεσηκώνεται για μια εβδομάδα, 4 νεκροί, 8000 περίπου τραυματίες και όλα τα αποθέματα της αστυνομίας σε υλικό καταστολής να έχουν τελειώσει! Δικτάτορα φώναζαν την προηγούμενη μέρα τον Ερντογάν στην πλατεία Ταξίμ, δικτατορικό κλείσιμο της ΕΡΤ ΣΕ ΕΜΑΣ την αμέσως επομένη.
Ένα ανησυχητικό ελληνοτουρκικό ταγκό άρχισε να ξεκινά που μπορούσε να καταλήξει και ως μοιραίο. Μοιραίο φυσικά για μας, τους λαούς, προγραμματισμένο για άλλους. Τελικά επικράτησε η λογική της παθητικής αντίστασης στην Τουρκία προς το παρόν φυσικά. Έξαλλος Ο Ερντογάν με τον αντιπρόεδρό του Αρίντς για τα δήθεν ήπια μηνύματά του προς τους εξεγερμένους. Του χάλασε την σούπα προφανώς, ήθελε επιδείνωση, επιδείνωση που θα οδηγούσε σε θερμά επεισόδια επίσης προφανώς, κατά εντολή πολύ, πολύ άνωθεν προφανέστατα. Κάποιοι ήθελαν να ξεκινήσει ένα μεγάλο γεγονός. Η απόφαση είχε παρθεί, δεν τους βγήκε.

Ο εδώ υπέρμαχος των λαϊκών συμφερόντων Βενιζέλος, έχοντας "επίγνωση της ιστορίας και του συμφέροντος του τόπου", διάβαζε της άπληστης αρχομανίας του, κλείνει με ΔΗΘΕΝ αντιρρήσεις το θέμα, νεμόμενος Υπουργεία και Αντιπροεδρίες και δημιουργώντας δεδικασμένο θα λέγαμε για μελλοντικές δικτατορικές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Δεν φτάνει που μέχρι τώρα κυβερνιόμασταν Αντισυνταγματικά το επεκτείναμε και στο δικτατορικό αποφασίζομεν και διατάσσομεν εν μια νυκτί.

Σε μια συζήτηση προχθές άκουσα πάλι το γνωστό, ζητείται Ηγέτης. Όχι κύριοι δεν ζητείται ηγέτης, ΛΑΟΣ ζητείται, από αυτόν έχουμε έλλειψη, αυτός μόνον μπορεί να ανατρέψει Σχέδια κατά της Ανθρωπότητας, τα οποία, αν το προσέξατε, τρέχουν με υπερηχητικές ταχύτητες. Κι ο Μέγας Αλέξανδρος χωρίς τους αφοσιωμένους, σκληροτράχηλους στρατιώτες του θα ήταν ένας αιθεροβάμων.

Τα πράγματα είναι σοβαρά όσο ποτέ άλλοτε, δυστυχώς όχι πια μόνον για την Ελλάδα.
Ας το συνειδητοποιήσουμε.
Πονάει το ξέρω, ξεβολεύει το ξέρω, σώζει όμως.
Το ξέρετε;
Οι πολτικοί οφείλουν να δώσουν πρώτοι το παράδειγμα, αναδιαρθρώνοντας την Βουλή

Γιατί άραγε αντί να απολύεται προσωπικό δεν αξιοποιείται; Γιατί οι κυβερνώντες δεν συμβουλεύονται μία σοβαρή Ελληνική ή ξένη ιδιωτική εταιρία Συμβούλων, αφού το πολιτικό προσωπικό στην συντριπτική του πλειοψηφία είτε δεν έχει κολλήσει ούτε ένα ένσημο, είτε είναι επαγγελματικά αποτυχημένοι;

Γιατί, για παράδειγμα, δεν αξιοποιείται η εμπειρία και οι γνώσεις  του προσωπικού της ΕΡΤ αλλά και ο ποιοτικός εξοπλισμός του ώστε να δημιουργηθούν μικρές εταιρίες παραγωγής οι οποίες να αναλαμβάνουν παραγωγές  κατά παραγγελία τρίτων (ντοκιμαντέρ, ακόμη και διαφημιστικά) εντός και εκτός Ελλάδος.

Το 2007   συμμετείχα σε ομάδα που εκπονήσαμε μελέτη, για την αναδιάρθρωση περιφερειακού τηλεοπτικού σταθμού, ο οποίος είχε έλθει σε ρήξη με το προσωπικό το οποίο απειλείτο με απόλυση. Ως αποτέλεσμα εφαρμογής της μελέτης την οποία εκπονήσαμε, όχι μόνον το προσωπικό δεν απολύθηκε, όχι μόνον εξομαλύνθηκαν οι σχέσεις του καναλάρχη με το προσωπικό, αλλά και η επιχείρηση έγινε κερδοφόρα !

Γιατί άραγε οι έμπειροι τεχνίτες και ο πανάκριβος μηχανολογικός εξοπλισμός της πολεμικής βιομηχανίας δεν χρησιμοποιούνται από το κράτος για την δημιουργία μονάδων παραγωγής ειδικών ανταλλακτικών, σε συνεργασία με εργοστάσια του εξωτερικού;  

Τούτο θα μπορούσε να γίνει αν οι πολιτικοί προϊστάμενοι και οι διορισμένες διοικήσεις  είχαν κάποια επαφή με την αγορά και βεβαίως διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες.

Άρα αυτό το οποίο χρειάζεται άμεση μεταρρύθμιση είναι το πολιτικό προσωπικό και οι θεσμοί οι οποίοι το φιλοξενούν.

Για παράδειγμα αν χρειάζεται η ΕΡΤ μεταρρύθμιση, η οποία είναι κερδοφόρα, τότε τι πρέπει να γίνει με τα κόμματα, τα οποία είναι οι πρωταθλητές διασπάθισης και κακοδιαχείρισης;

Αλλά στην κορυφή της σπατάλης δημόσιου χρήματος βρίσκεται η Βουλή, παρά τις επικοινωνιακές μειώσεις του προϋπολογισμού!

Αναλογικά η Ελληνική Βουλή είναι η πολυπληθέστερη και πλέον σπάταλη Βουλή της Ευρώπης!
Γιατί άραγε η Τρόϊκα δεν παρεμβαίνει; Μήπως γιατί είναι είναι βάσιμη η λαϊκή γνώμη, ότι πολιτικοί και Τρόϊκα έχουν συστήσει από κοινού μία ομάδα εξυπηρέτησης επί αντιπαροχή των δανειστών και άλλων οι οποίοι επιβουλεύονται την χώρα και τον πλούτο της; 

 Στην Βουλή οφείλουν πρωτίστως να μειώσουν το πολιτικό και διοικητικό προσωπικό! Εκεί χρειάζεται μείωση των προκλητικών απολαβών των Βουλευτών οι οποίες υπερβαίνουν αθροιστικά τις 20.000¤ ανά βουλευτή  μηνιαίως, καθώς και να ελεγχθούν οι δαπάνες του Ινστιτούτου της Βουλής. Εκεί χρειάζεται να αλλάξει το προκλητικό καθεστώς συνταξιοδότησης και να μειωθεί δραστικά το μηνιαίο κόστος ανά διπλοσυνταξιούχο βουλευτή! Εκεί χρειάζεται να καταργηθούν οι επί πλέον μισθοί των διοικητικών υπαλλήλων υπακούοντας στις επιταγές του Συντάγματος περί ισότητας μεταξύ των πολιτών.

Συμπερασματικά οι πολιτικοί οφείλουν να δώσουν πρώτοι το παράδειγμα, αναδιαρθρώνοντας την Βουλή και μετατρέποντάς την από πολυπληθή πολυέξοδο σε ολιγομελή ευέλικτο και  ολιγοέξοδο δημόσιο φορέα.

Και βεβαίως μετά έχουν σειρά τα κόμματα και τα υπουργεία που συνιστούν ένα
Αν η μεταρρύθμιση δεν ξεκινήσει από τους επίδοξους μεταρρυθμιστές οι οποίοι είναι και υπαίτιοι της σημερινής δεινής κατάστασης της χώρας, όλες οι πολυδιαφημισμένες μεταρρυθμίσεις υποδεέστερων φορέων είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Η χώρα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία!!!

Ι. Δέμος

Στη «θαρραλέα στάση» του Ευάγγελου Βενιζέλου ποντάρει πλέον ο Αντώνης Σαμαράς για την επιβίωση της κυβέρνησης, ενώ παράλληλα «άδειασε» τον Φώτη Κουβέλη κάνοντας εμμέσως λόγο για αθέτηση συμφωνίας, αλλά και την ΕΡΤ, την οποία και χαρακτήρισε «αμαρτωλή», παρότι απολογήθηκε εμμέσως λέγοντας ότι «το μαύρο [από τις οθόνες] θα φύγει», ενώ θα πριμοδοτηθούν με μοριοδότηση οι ήδη εργαζόμενοι… στο αμαρτωλό καθεστώς δεν πρόκειται να επιστρέψουμε.

Ο Φώτης Κουβέλης φέρεται εμμέσως από τον πρωθυπουργό να έχει αναζητήσει την ηρωική έξοδο από την κυβέρνηση, αν και τον κάλεσε να παραμείνει λέγοντας ότι τον θέλει κοντά του, ζητώντας έτσι να επανεξετάσει τη στάση του. Ωστόσο, είναι φανερό ότι πλέον ο σχεδιασμός για τον Αντώνη Σαμαρά δεν μπορεί παρά να ποντάρει μόνο στη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, όσο εύθραυστη κι αν είναι αυτή.

Η κυβέρνηση, με τα δεδομένα αυτής της στιγμής, είναι πλέον δικομματική, μέχρι να ξεκαθαρίσει τι θα κάνει ο Φώτης Κουβέλης, ο οποίος ίσως επιλέξει να αποσύρει τους υπουργούς του από την κυβέρνηση.

Σε κάθε περίπτωση, ο Αντώνης Σαμαράς έδειξε ότι έχει αποδεχθεί τα αιτήματα για επαναπροσδιορισμό της σχέσης των κυβερνητικών εταίρων μεταξύ τους, αλλά και δεν απέκλεισε το να γίνει ταχύτατα ανασχηματισμός.

Αναμένεται πλέον η απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, αλλά και η απάντηση Κουβέλη στον πρωθυπουργό.

Μήπως αρχίζουν να συμφέρουν οι εκλογές τον Αντώνη Σαμαρά;

Απαράδεκτα πολιτικά παιχνίδια κομματικών ισορροπιών στην πλάτη της χώρας, βρίσκονται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες με τον Φώτη Κουβέλη να επικαλείται τη «νομιμότητα» για να απεμπλακεί από τη συμμετοχή στην κυβέρνηση και να επιδιώξει τον επαναπατρισμό κάποιων ψηφοφόρων αφού διαισθάνεται ότι η προοπτική ενδεχόμενης αδυναμίας της ΔΗΜΑΡ να μπει στο Κοινοβούλιο στις επόμενες εκλογές, είναι ορατή.

Πλέον, οι πληροφορίες μιλούν για την απόσυρση των υπουργών της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση και την παροχή ψήφου ανοχής, ενώ παράλληλα οι πληροφορίες για διαρροές από το «στρατόπεδο» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο η κυβέρνηση χωρίς τη ΔΗΜΑΡ να μη συγκεντρώνει πλειοψηφία και να τελεί υπό τη ομηρία του Φώτη Κουβέλη και των διαθέσεών του που θα επηρεαστούν αναπόφευκτα από την απήχηση που θα έχουν οι αποφάσεις του στο εκλογικό σώμα.

Με βάση αυτές τις εξελίξεις κι ενώ συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο μόνο με τους προερχόμενους από τη Νέα Δημοκρατία υπουργούς, δεν μπορεί να αποκλειστεί η πρόκριση της λύσεως για εκλογές, ώστε τη λύση να τη δώσει ο ελληνικός λαός διαλέγοντας ξεκάθαρα ανάμεσα σε όσους επιλέγουν πλήρη ρήξη με την Τρόικα και τους άλλους που επιδιώκουν μέσω της συνεργασίας να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση.

Ο Αντώνης Σαμαράς, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, θα κληθεί να σταθμίσει και τις επιπτώσεις τέτοιας απόφασης στον εταίρο που του στάθηκε μέχρι το τέλος, αφού ο Ευάγγελος Βενιζέλος ξεκαθάρισε ότι ο τόπος δεν πρέπει να πάει σε εκλογές και ότι έχει εντολή από το κόμμα του να συνεχίσει να στηρίζει την κυβέρνηση. Διότι όπως φαίνεται, υπάρχουν στελέχη στο ΠΑΣΟΚ που δεν αποκλείουν μεταπήδηση στον ΣΥΡΙΖΑ…

Εξάλλου, εάν «τα σπάσει» η χώρα με την Τρόικα, δεν θα τίθεται θέμα απολύσεων ή όχι στην ΕΡΤ ή αλλού. Θα πληρώνει η Ευρώπη όσα αφορούν το χρέος και θα κληθεί η Ελλάδα να τα βγάλει πέρα με όσα χρήματα έχει στη διάθεσή της. Τόσο απλό, οπότε εκ των πραγμάτων θα γίνουν οι προσαρμογές που απαιτούνται. Αλλιώς δεν βλέπει κανείς την πραγματικότητα ή κάποιοι προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν, προσδοκώντας κομματικά οφέλη.

Πηγή Defence-Point
Το θέατρο (της πολιτικής) πολλοί ηγάπησαν, τους θεατρίνους (της πολιτικής) μόνον οι τραπεζίτες!


Όποιος έχει την αφέλεια να πιστεύει ότι, έστω και για την νομή της εξουσίας, διαφώνησε ο Κουβέλης με τον Σαμαρά, κάνει μεγάλο λάθος ή μάλλον είναι θύμα της υποκριτικής τους…

Οι πολιτικοί σήμερα χωρίζονται από τον λαό, σε τρείς κατηγορίες.
  • Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι οι σημερινοί έλληνες πολιτικοί, είναι αληθινοί πολιτικοί, με αξίες, με οράματα και πατριωτισμό.
  • Υπάρχουν άλλοι που πιστεύουν ότι είναι απλώς ηλίθιοι και ότι χαντακώνουν την χώρα από βλακώδη λάθη που κάνουν.
  • Υπάρχουν τέλος κάποιοι που πιστεύουν ότι οι πολιτικοί είναι λαμόγια, τα οποία απλώς κοιτούν πως να τσεπώσουν χρήμα μέσα από την εξουσία και δεν ενδιαφέρονται για την πατρίδα μας.
Άν και η τρίτη κατηγορία έχει κάποια ποσοστά παραπάνω από τις μεμωνομένες περιπτώσεις των δύο πρώτων κατηγοριών, η αλήθεια βρίσκεται αλλού…

Η αλήθεια είναι ότι οι έλληνες πολιτικοί (ισχύει και για τους ξένους) όταν μπαίνουν στην πολιτική σκηνή (είδατε που κι εδώ όπως και στο θέατρο, για σκηνή μιλάμε; ) ανήκουν άλλοι στην πρώτη, άλλοι στην δεύτερη κι άλλοι στην τρήτη κατηγορία.

Όταν όμως μπούν στην πολιτική και στο βαθμό που μπορούν να παίξουν βασικό ρόλο στην πολιτική σκακιέρα, βρίσκονται μπροστά στους…τραπεζίτες!

Από το 1790 ο Mayer Amschel Bauer (Rothschild) είχε πεί:
“Άσε με να εκδίδω και να ελέγχω το χρήμα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους”
Μ΄αυτή τη φράση του ο Rothschild εννοούσε πολύ απλά, ότι εφ΄όσον ελέγχει το χρήμα, μπορεί να αγοράσει τον οποιονδήποτε πολιτικό μπορούσε να του φέρει εμπόδια, ή αν αυτός δεν εξαγοράζεται, μπορεί να πληρώσει δολοφόνους για να τον βγάλουν απ΄τη μέση…

Αυτό άλλωστε έκανε η “δυναστεία” του, με όσους προέδρους της Αμερικής της αντιστάθηκαν, από τον Λίνκολν έως τόν Κέννεντυ.

Όσοι λοιπόν πολιτικοί, από όποια κατηγορία εκ των τριών κι άν ξεκινάνε, αποφασίζουν να πουληθούν στους τραπεζίτες, είτε γιατί είναι φιλοχρήματοι και φιλόδοξοι, είτε γιατί είναι απλώς δειλοί και φοβούνται για την ζωούλα τους, αναλαμβάνουν το ρόλο που θα τους αναθέσουν οι τραπεζίτες και από πολιτικοί γίνονται ηθοποιοί που υποδύονται τους πολιτικούς

Έτσι λοιπόν εξηγούνται όλοι οι “χειρισμοί”, ιδιαίτερα για τις, μημονιακές κυβερνήσεις αλλά και για τις “αντιμνημονιακές” αντιπολιτεύσεις!
Έτσι εξηγείται πως ο “αντιμνημονιακός” Κουβέλης πέρασε στο μνημονιακό στρατόπεδο και τώρα παριστάνει πάλι τον “αντιμνημονιακό”!

Η αλήθεια είναι ότι στην παρούσα κατάσταση, η θεατρική ομάδα της ΔΗΜΑΡ, θα αναλάβει ρόλο κασκαντέρ για τις επόμενες επικίνδυνες σκηνές που θα γυριστούν στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας.

Θα αναλάβει δηλαδή να ντουμπλάρει τους μνημονιακούς Σαμαροβενιζέλους, στις πολύ δύσκολες σκηνές (απολύσεις, κλεισίματα οργανισμών, ξεπουλήματα κλπ) χωρίς να φαίνεται.
Έτσι λοιπόν θα δούμε στην ΔΗΜΑΡ από διαφωνίες μέχρι αποχωρήσεις, αλλά το μόνο που δεν θα αμφισβητηθεί είναι η λευκή (συναινετική) ψήφος του κόμματος στην εναπομείνασα δικομματική κυβέρνηση…

Θα συναινεί δηλαδή στα απάνθρωπα και αδυσώπητα μνημονιακά μέτρα με ψήφο (οίκου) ανοχής, “δια το συμφέρον της χώρας”, μέχρι να κλατάρει η κυβέρνηση και να αναλάβει ο άλλος θίασος, αυτός (ο φιλολαϊκός) του ΣΥΡΙΖΑ…

Όλα αυτά θα συμβαίνουν, μέχρι ο λαός να δώσει τέλος σε όλο αυτό το αγορασμένο από τους τραπεζίτες πολιτικό σκηνικό και αφού ανατρέψει την κυριαρχία της παγκόσμιας τραπεζοπιστωτικής εξουσίας (ΠΤΕ) στη χώρα μας, βρεί και τους πατριώτες εκείνους που χωρίς δόλο και εξαρτήσεις, θα κυβερνήσουν την Ελλάδα μας…
Εκπρόσωπος του Ελεύθερου Συριακού Στρατού έκανε λόγο για όπλα τα οποία μπορούν «να αλλάξουν την πορεία της μάχης».
Οι αντάρτες στη Συρία παρέλαβαν πρόσφατα από χώρες, οι οποίες υποστηρίζουν την αντιπολίτευση, ποσότητες «σύγχρονων» όπλων, τα οποία μπορούν «να αλλάξουν την πορεία της μάχης» εναντίον των στρατευμάτων του καθεστώτος, δήλωσε ένας εκπρόσωπος του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Ο εκπρόσωπος Λουάι Μόκνταντ, πολιτικός και επικοινωνιακός συντονιστής του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, δήλωσε εξάλλου πως οι αντάρτες περιμένουν ότι η ομάδα των Φίλων της Συρίας, που θα συνεδριάσει αύριο στην Ντόχα, θα ανακοινώσει «επισήμως» την απόφαση να εξοπλίσει τους αντάρτες.

"Δεχθήκαμε ποσότητες σύγχρονων όπλων, ορισμένα από τα οποία είχαμε ζητήσει, και πιστεύουμε ότι μπορούν να αλλάξουν την πορεία της μάχης επί του πεδίου», δήλωσε ο Λουάι Μόκνταντ.

"Αρχίσαμε να τα διανέμουμε στα μέτωπα, θα βρίσκονται στα χέρια επαγγελματιών αξιωματικών και μαχητών του Ελεύθερου Συριακού Στρατού», που είναι η κύρια δύναμη της ένοπλης αντιπολίτευσης, πρόσθεσε.

Υπενθύμισε πως οι αντάρτες έχουν ζητήσει ένα «οπλοστάσιο αποτροπής».

"Πρόκειται για αντιαεροπορικά και αντιαρματικά όπλα, καθώς και για πυρομαχικά», πρόσθεσε χωρίς άλλες διευκρινίσεις.

Χθες Πέμπτη είχε αναφέρει ιδιαίτερα τους πυραύλους εδάφους-αέρος μικρού βεληνεκούς MANPAD, αντιαρματικούς πυραύλους, όλμους και πυρομαχικά.

"Ορισμένα όπλα έχουν φθάσει, άλλα θα φθάσουν σταδιακά μέσα στις επόμενες ημέρες», υπογράμμισε ο Μόκνταντ.

"Τα όπλα αυτά θα χρησιμοποιηθούν με ένα μόνο στόχο, να καταπολεμηθεί το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος.

"Μετά την πτώση του καθεστώτος θα συγκεντρωθούν, αναλάβαμε αυτή τη δέσμευση έναντι των αδελφών και φίλων χωρών», που προμήθευσαν αυτά τα όπλα, συνέχισε ο Μόκνταντ.

Η ανακοίνωση αυτή γίνεται την παραμονή μιας συνόδου της ομάδας των Φίλων της Συρίας στην Ντόχα, η οποία πραγματοποιείται για να συντονιστεί η βοήθεια προς την εξέγερση, της στρατιωτικής περιλαμβανομένης.

"Είμαστε αισιόδοξοι διότι η διεθνής κοινότητα αποφάσισε τελικά να προστατεύσει το συριακό λαό και τους άμαχους Σύρους και να εξοπλίσει τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό», δήλωσε ο Μόκνταντ.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως οι αντάρτες περιμένουν «μια ξεκάθαρη και επίσημη ανακοίνωση από τις χώρες που συμμετέχουν (στη σύνοδο της Ντόχα) για τον εξοπλισμό του Ελεύθερου Συριακού Στρατού». «Αυτό είναι που ελπίζουμε, αυτό είναι που περιμένουμε», πρόσθεσε.

"Ελπίζουμε ότι αυτές οι χώρες θα συνεχίσουν να σέβονται τις δεσμεύσεις τους» αναφορικά με τον εξοπλισμό, συνέχισε αρνούμενος να κατονομάσει τις «φίλες και αδελφές» χώρες που προμήθευσαν τα όπλα.

"Έχουμε πληροφορίες ότι μέσα στις επόμενες ημέρες θα λάβουμε νέα φορτία όπλων τα οποία θα αλλάξουν την πορεία της μάχης και την εξίσωση του θανάτου που επιβάλλεται από τον Μπασάρ αλ Άσαντ», επανέλαβε.

Πηγή: AΠE-MΠΕ
Του Γιώργου Καραμπελιά 

Στην πρόσφατη κρίση που ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη, μια και δεν έχει ολοκληρωθεί η συνεδρίαση της Κ.Ο. της ΔΗΜΑΡ, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν δύο χαμένοι, ο Σαμαράς και ο Κουβέλης και δύο κερδισμένοι, ο Τσίπρας και ο Βενιζέλος. Και βέβαια, πάντα αδιατάρακτη η ηγεμονία των κατοχικών δυνάμεων μια και η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε επαναβεβαίωσαν στη διάρκεια της κρίσης πως η Ελλάδα ανήκει στη δικαιοδοσία τους.

Όπως είχαμε τονίσει, στα πρόσφατα κείμενά μας, ο Σαμαράς και οι εταίροι του, μπρος στα αδιέξοδα ενός προγράμματος καταστροφής και συρρίκνωσης χωρίς τέλος –αποτυχία στη ΔΕΠΑ, τεράστια ελλείμματα, φορολογική απεργία των Ελλήνων– αποφάσισαν, με πρωτοβουλία κατεξοχήν του Σαμαρά, να προκαλέσουν μια κρίση που στόχευε να «τρομοκρατήσει» τους ευρωπαίους εταίρους, για πιθανή ανεξέλεγκτη κρίση στην Ελλάδα και να δώσει στο εσωτερικό ένα μήνυμα πυγμής. Αντίστοιχα, η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, μπροστά στα αδιέξοδα, προσπάθησαν να διαφοροποιηθούν για να σώσουν το δικό τους ακροατήριο.

Το γεγονός αυτό, μιας συμπαιγνίας με διαφορετική στόχευση για τον καθένα, σκόνταψε σε μια αδόκητη αντίδραση ενός μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης. Οι αλαζόνες στρατηγοί του Σαμαρά, πίστεψαν πως η ΕΡΤ αποτελεί έναν εύκολο στόχο, μια και ένα μεγάλο κομμάτι των λαϊκών στρωμάτων και της λαϊκής δεξιάς, θεωρούσε την ΕΡΤ ταυτισμένη με τη διεφθαρμένη μεταπολίτευση. Επιπλέον απευθύνονταν έτσι και σε ένα μέρος του δεξιού ακροατηρίου που κατευθυνόταν προς τη Χρυσή Αυγή. Όμως, η συνέχεια τους εξέπληξε, διότι μια ενέργεια τόσο αντιδημοκρατική και πραξικοπηματική, η οποία μάλιστα πλήττει την ίδια την εθνική μνήμη των Ελλήνων, συνδεδεμένη με την εθνική ραδιοφωνία και τηλεόραση – ακόμα κι αν δεν την παρακολουθούσαν ποτέ – προκάλεσε αντιδράσεις που τους ξεπέρασαν όλους.

Μια κρίση «εσωτερικού χώρου», μια opera buffa για το θεαθήναι, μεταβλήθηκε σε μείζονα σύγκρουση. Διότι ο Κουβέλης και ο Βενιζέλος ήταν πολύ δύσκολο να κάνουν πίσω, ιδιαίτερα ο πρώτος, μια και ένας μεγάλος αριθμός των στελεχών του συνδέεται με το συγκεκριμένο χώρο, κι από την άλλη πλευρά, ο Σαμαράς υποχρεώθηκε σε αναδίπλωση μεγάλης κλίμακας – απ’ τους 30 που πρότεινε να επαναπροσλάβει, έφτασε στους 2.000 ενώ και οι ξένοι τον πίεσαν για μια γενική υποχώρηση. Επιπλέον, υποχρεώθηκε να δεχθεί μεγαλύτερο ρόλο του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, και βέβαια, χάνει οριστικά το τόσο χρήσιμο γι’ αυτόν αριστερό δεκανίκι της ΔΗΜΑΡ, κατά τον ίδιο τρόπο που το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου έχασε τον Καρατζαφέρη στην προηγούμενη φάση. Τα πνεύματα οξύνθηκαν και η κρίση ξέφυγε από κάθε έλεγχο.

Η ιδεολογική συνάφεια των στελεχών της ΔΗΜΑΡ με ένα μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, σε ότι αφορά θέματα όπως το μεταναστευτικό, τα εθνικά και η πολυπολιτισμική κατεύθυνση, αναδείχθηκε στο προσκήνιο, σχεδόν στομαχικά, και οδήγησε σε μια αγανακτισμένη «αντιδεξιά αντίδραση», η οποία υποχρέωσε και τον Φώτη Κουβέλη να αναδιπλωθεί σε μια άκαμπτη θέση. Έτσι οδηγούμαστε στο λυκόφως της «ανανεωτικής αριστεράς» ως αυτόνομου πολιτικού υποκειμένου, εξ’ αιτίας της κρίσης των ίδιων των στρωμάτων που τη στήριζαν. Είναι καιρός να καταφύγει και πάλι σε όμορους χώρους και να λειτουργεί σαν αυτό που ήταν πάντοτε, ως το think tank των εκσυγχρονιστών και των εθνομηδενιστών.

Γιατί όμως ο Βενιζέλος εμφανίζεται «κερδισμένος»; Διότι κατόρθωσε να χρησιμοποιήσει την κρίση προς όφελός του, να αναβαθμίσει το ρόλο του στο εσωτερικό της κυβέρνησης, «πουλώντας» στην τελευταία φάση τον Κουβέλη, ο οποίος υπολόγιζε πως, όπως μαζί μπήκαν στην τρικομματική κυβέρνηση, μαζί θα μπορούσαν και να εξέλθουν. Ωστόσο, ο Βενιζέλος γνωρίζει πολύ καλά πως για το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει άλλη λύση από την παραμονή στην κυβέρνηση, διότι «ο βρεμένος δε φοβάται τη βροχή». Οποιαδήποτε έξοδός του από αυτή, θα σηματοδοτούσε το οριστικό τέλος ενός κόμματος στελεχών, που θα είχε κόψει τον ομφάλιο λώρο με την τελευταία πηγή της δύναμής του, δηλαδή την εξουσία. Κάποτε το ΠΑΣΟΚ, αντλούσε την ισχύ του από δυο πηγές: η μία ήταν η λαϊκή στήριξη και η άλλη η σχέση του με το σύστημα της διαπλοκής, μέσα και έξω από το κράτος. Την πρώτη την έχασε. Άρα επί ποινή θανάτου είναι υποχρεωμένο να διατηρήσει τη δεύτερη. Και «ο παλιός είναι αλλιώς». Όχι μόνο κατόρθωσε να προκαλέσει αρχικώς κρίση στον Σαμαρά, αλλά και να αδειάσει τον Κουβέλη και να εμφανιστεί ως η υπεύθυνη δύναμη στα μάτια των «νταβατζήδων», ντόπιων και ξένων. Είναι χαρακτηριστική η εκτίμηση με την οποία τον αντιμετώπιζε την κρίσιμη νύχτα της Πέμπτης, ο Πρετεντέρης και όλη η παρέα του MEGA. Ο Βενιζέλος ανεδείχθη ο νικητής στην τρικομματική κυβέρνηση και προφανώς αναβάθμισε την εμπιστοσύνη των Γερμανών στο πρόσωπό του.

Ο Τσίπρας είναι επίσης κερδισμένος από την αναπόφευκτη πορεία της ΔΗΜΑΡ προς την αποσύνθεση, διότι ό,τι και να συμβεί, θα κερδίσει και ψήφους και στελέχη και ίσως ίσως, αν η ΔΗΜΑΡ επιβιώσει –πράγμα δύσκολο– και έναν μελλοντικό κυβερνητικό εταίρο. Επι πλέον, η αποχώρηση ενός τμήματος της αριστεράς –έστω και ψευδώνυμης– από την κυβέρνηση, κάνει ευκολότερο το έργο του ως καθολικού ηγέτη του αριστερού στρατοπέδου. Επί πλέον, ενισχύει τις «δεξιές» δυνάμεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις αριστερόστροφες συνιστώσες. Έχοντας αναβαπτισθεί στο λαϊκό αίσθημα με τη στάση του στην ΕΡΤ και έχοντας ταυτόχρονα κερδίσει προς τα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ με τον διεμβολισμό της ΔΗΜΑΡ, μπορεί να εμφανισθεί στο επόμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, ως πρωθυπουργός εν αναμονή – και αν στο κόμμα ήταν πιο σοβαροί, ίσως και να το πετύχαινε.

Παράλληλα, και ίσως είναι το σπουδαιότερο, η προσπάθεια του Σαμαρά να «απειλήσει» με «ηρωική έξοδο» τη Γερμανία, το ΔΝΤ και τους Αμερικανούς, μάλλον απέτυχε, διότι –εφόσον δεν βγήκε ισχυρότερος από αυτή τη σύγκρουση και συρρικνώθηκε και το εύρος της κυβέρνησής του–, πέτυχε μάλλον το αντίθετο: δηλαδή να γίνει πιο εξαρτημένος από τους εταίρους του και αυτό έσπευσαν να το υπογραμμίσουν με τη «στήριξή» τους, η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε. Αυτοί δεν ήθελαν προφανώς μία κρίση πριν τις γερμανικές εκλογές και γι’ αυτό υπήρχε και μια «χαλαρότητα» σε σχέση με τις δόσεις των δανείων, αλλά δεν ήταν διατεθειμένοι να δώσουν κάτι παραπάνω. Κέρδισαν όμως τον ακόμα μεγαλύτερο έλεγχό τους στα εσωτερικά πράγματα της Ελλάδας και την πλήρη μεταβολή των ελληνικών κυβερνήσεων, σε υποχείριό τους.

Όπως είχαμε τονίσει, μόνο μία λύση υπήρχε για το Σαμαρά και τους εταίρους του, αν ήθελαν να αντιμετωπίσουν πραγματικά τα αδιέξοδα στα οποία βρίσκονται. Η λύση της κινητοποίησης του ελληνικού λαού για να πει ένα φτάνει πια στους Γερμανούς και την τρόικα και η στιγμή ήταν η πλέον κατάλληλη. Η Γερμανία βρίσκεται σε οξεία αντιπαράθεση με τους Αμερικάνους και το ΔΝΤ και ταυτόχρονα είναι σε προεκλογική περίοδο. Ήταν επομένως πιο ευάλωτη από ποτέ άλλοτε, πράγμα που δε θα συμβαίνει μετά τις γερμανικές εκλογές. Ήταν η στιγμή να μπούνε πάνω στο τραπέζι τα περιβόητα «λάθη» του προγράμματος, που στραγγάλισαν την Ελλάδα, το κατοχικό δάνειο, οι πολεμικές αποζημιώσεις. Ποιος όμως θα τολμούσε να κάνει κάτι τέτοιο; Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος κι ο Κουβέλης ή μήπως οι καταχρεωμένοι «νταβατζήδες» των ΜΜΕ; Γι’ αυτό και προτίμησαν να βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους και να παίξουν ένα γελοίο θέατρο που κατέληξε αντίθετα από ότι φαντάζονταν.

Εντέλει, μέσα από μία ακόμη κρίση βάθυνε περισσότερο το αδιέξοδο του ελληνικού πολιτικού συστήματος και η απελπισία των Ελλήνων, που βρίσκονται με τέτοιες ηγεσίες, με τέτοια ανθρωπάρια, με τέτοιους ανικάνους, με τέτοια ενεργούμενα των ξένων, να βγάλουν πέρα μια από τις δυσκολότερες στιγμές του ελληνισμού. Και όσο δεν συνειδητοποιούμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι η opera buffa των γελοίων, αλλά το γεγονός ότι αυτή παίζεται πάνω στις τύχες μας, με φόντο τη βαθύτατη παρακμή, στην οποία έχουμε βυθιστεί και την οποία κανείς δεν τολμάει να ονοματίσει.

Αγαπητέ θεατή, Hypocrite lecteur, mon semblable mon frère*, έξοδος.
(*Από στίχο του Σαρλ Μπωντλαίρ, «Υποκριτή αναγνώστη, όμοιε μου, αδελφέ μου»)

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Οι δηλώσεις της Fed, σύμφωνα με τις οποίες θα σταματήσει σύντομα η εκτύπωση νέων χρημάτων, δημιούργησαν μία τεράστια κρίση στις αναπτυσσόμενες οικονομίες – αφού τα ξένα κεφάλαια άρχισαν να τις εγκαταλείπουν μαζικά. Πολλά νομίσματα υποτιμήθηκαν ραγδαία απέναντι στο δολάριο – με σημαντικότερη πτώση αυτήν της τουρκικής λίρας, η οποία υποφέρει επί πλέον από τις εσωτερικές αναταραχές των τελευταίων εβδομάδων.

Στην Κίνα έχουμε ήδη μία μεγάλη τραπεζική κρίση, η οποία ίσως προκαλέσει το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων – με την Bank of China να διασώζεται την τελευταία στιγμή από τη χρεοκοπία, λαμβάνοντας ειδικό δάνειο από την κεντρική τράπεζα. Καμία τράπεζα δεν εμπιστεύεται την άλλη, με αποτέλεσμα τα επιτόκια στη διατραπεζική αγορά να έχουν εκτοξευθεί στα ύψη.

Στη Ν. Αφρική η αστυνομία, τα συνδικάτα και η διοίκηση των ορυχείων δεν μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση στο Rustenburg – όπου οι εξεγέρσεις έχουν οδηγήσει στο θάνατο 84 ατόμων, απειλώντας να επεκταθούν σε ολόκληρη τη χώρα.

Η οικονομία της Αυστραλίας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, με πολλές επιχειρήσεις να οδηγούνται στη χρεοκοπία – γεγονός που επιδεινώνεται από τη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης της Κίνας, σε συνδυασμό με τα τραπεζικά της προβλήματα.

Στην άλλη μεγάλη αναπτυσσόμενη οικονομία, στη Βραζιλία, έχουν εξεγερθεί πάνω από 1 εκ. άτομα, προκαλώντας αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Οι πιθανότητες να ξεφύγει η χώρα από τον έλεγχο, είναι αρκετά μεγάλες – αφού η ανατίμηση του νομίσματος, καθώς επίσης ο συνεχώς αυξανόμενος πληθωρισμός, μειώνουν την αγοραστική αξία των πολύ χαμηλών μισθών των πολιτών της (περί τα 200 €), δημιουργώντας τους πολύ σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.

Ο μεγάλος κίνδυνος τώρα για την Ευρώπη, όπου η Γερμανία αντιδρά στην απ’ ευθείας ενίσχυση των τραπεζών από το ESM (τα 60 δις €, με τα οποία συμφωνήθηκε η ενίσχυση μέσω του ESM μόνο ως παρωδία μπορούν να χαρακτηρισθούν, αφού η «μαύρες τρύπες» των τραπεζών ξεπερνούν το 1 τρις €), είναι η Γαλλία – στην οποία προβλέπονται μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις, λόγω της αυξανόμενης ανεργίας, των διαρθρωτικών αδυναμιών της, καθώς επίσης των μεγάλων προβλημάτων των τραπεζών της.

Μέσα σε αυτήν τη «ζοφερή» οικονομική εικόνα του πλανήτη, η οποία επιδεινώθηκε από τη χθεσινή τεράστια πτώση τόσο των χρηματιστηρίων διεθνώς, όσο και των αγορών εμπορευμάτων (πετρέλαιο, χρυσός, ασήμι κλπ.), η Ελλάδα διακινδυνεύει να οδηγηθεί σε εκλογές - λόγω της απίστευτης ανευθυνότητας ορισμένων πολιτικών κομμάτων.

Χωρίς να παίρνουμε θέση στο θέμα των εκλογών, αφού αποτελούν δικαίωμα των πολιτών, εντός των πλαισίων της Δημοκρατίας, έχουμε την εντύπωση ότι εκείνη η κυβέρνηση, η οποία θα εκλεγόταν, θα αντιμετώπιζε αμέσως μετά τεράστια προβλήματα – εξαιρετικά δύσκολα στην επίλυση τους.

Μεταξύ πολλών άλλων, τα δημόσια έσοδα θα κατέρρεαν, ενώ θα ακολουθούσε πιθανότατα μία μεγάλη τραπεζική κρίση, συνοδευμένη από μία ραγδαία εκροή καταθέσεων – η οποία θα έθετε σε κίνδυνο την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη.

Η μη παραμονή της δε θα είχε σαν αποτέλεσμα τη χρεοκοπία της – η οποία δυστυχώς είναι πλέον αρκετά προβληματική, μετά από την υπογραφή του εγκληματικού PSI, όπου ο εξωτερικός δανεισμός μας μετατράπηκε σε ενυπόθηκο, μη μετατρέψιμο σε δραχμές.

Σε μία τέτοια περίπτωση, η πλήρης υποταγή της πατρίδας μας στο ΔΝΤ θα ήταν δεδομένη – αφού δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να εξασφαλισθεί ούτε ο απαιτούμενος δανεισμός μας, ούτε η επιβίωση της χώρας μας.

Δυστυχώς, όπως φαίνεται, η υπευθυνότητα και η σοβαρότητα δεν αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά των πολιτικών κομμάτων μας – στα οποία προέχουν τα κομματικά οφέλη, καθώς επίσης η προσωπική ιδιοτέλεια.

Η διαπίστωση μας αυτή δεν είναι απλά λυπηρή αλλά, κυρίως, οδυνηρή – με την έννοια ότι η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη χώρα, η οποία θα μπορούσε πολύ εύκολα να επιλύσει όλα της τα προβλήματα, αρκεί τόσο η πολιτική ηγεσία, όσο και οι Πολίτες της να συμπεριφέρονταν ώριμα, απέναντι σε αυτές τις πραγματικά δύσκολες διεθνείς και εθνικές συγκυρίες.