Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Αυγ 2012


Είναι άραγε κάποια παρόμοια επιχείρηση όπως εκείνη που έκαψε τον Έβρο και απείλησε την αποκάλυψη στρατιωτικών εγκαταστάσεων;

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχει πάρει η μεγάλη φωτιά στη Χίο, την οποία ενισχύουν οι ισχυροί άνεμοι. Η πυρκαγιά κατακαίει την κεντρική Χίο σε τρία μέτωπα. Το ένα βρίσκεται στην μοναδική εστία δάσους στην περιοχή του Προβατά. Περισσότερα από τρεις χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους έχουν γίνει στάχτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Πολιτικής Προστασίας, μόνο το 30% του πευκοδάσους του Προβατά παρέμεινε άθικτο, ενώ για ανεπανόρθωτη ζημιά που θα αργήσει να αποκατασταθεί κάνει λόγο ο δήμαρχος Χίου, κ. Λαμπρινούδης.

Περικυκλωμένο από τις φλόγες είναι το Ναυτικό φυλάκιο στον Προβατά, ενώ χωρίς ρεύμα είναι τα χωριά Αυγώνυμα, Ανάβατος και Σιδερούντα.

Το άλλο μέτωπο είναι στα χωριά Λιθί και Βέσσα, τα οποία σύμφωνα με την Πυροσβεστική, έχουν εκκενωθεί για προληπτικούς λόγους. Ο περιφερειάρχης βορείου Αιγαίου, Νάσος Γιακαλής, κύρηξε μεμονωμένους οικισμούς στα Μαστιχοχώρια σε κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για ισχυρή έκρηξη στην περιοχή της Βέσσας, ενδεχομένως από καύσιμα του στρατοπέδου"ΠΑΠ".

Νέο μέτωπο στην περιοχή από Δαφνώνα προς Αρβανίτισσα, ενώ στο κάστρο των Απολίχνων η πυρκαγιά απειλεί περιουσίες.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Πολιτικής Προστασίας τα χωριά που "απειλούνται" από τις φλόγες είναι: Ανάβατος, Αυγώνυμα, Ελάτα, Βέσσα, Ολύμποι, Λιθί, Δαφνώνας, Αγ. Γεώργιος Συκούσης, Πυργί και Μεστά.

"Αδύνατον να ελεγχθεί η φωτιά σε μια μέρα", υποστηρίζει ο Αντιπεριφερειάρχης Κ. Γανιάρης.


Σχόλιο ιστολογίου: Επειδή η φωτιά μαίνεται σε μία πολύ συγκεκριμένη περιοχή, εμείς θέλουμε να ρωτήσουμε: Πόσα στρατόπεδα υπάρχουν σε αυτή την περιοχή; Πόσες στρατιωτικές αποθήκες και πόσες θέσεις πυροβολικού απειλούνται από την φωτιά; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, αλλά έχει συγκεκριμένο σκοπό. Ευελπιστούμε πως δεν θα βρεθεί κάποιος που κινούνταν με τρακτέρ και η εξάτμισή του στάθηκε αφορμή για να τυλιχτεί η Χίος στις φλόγες και να απειλούνται έως και κατοικημένες περιοχές και χωριά... Και ρωτάμε, γιατί η Τουρκία έχει παραδεχθεί έμμεσα την εμπλοκή της με παλαιότερες πυρκαγιές εντός της Ελλάδας...



Η Ελλάδα πρέπει κατά τα έτη 2013 και 2014 να εξοικονομήσει "έως 14 δισ. ευρώ", έναντι 11,5 δισ. ευρώ που αναφέρονταν έως τώρα, εκτιμά σήμερα το περιοδικό "Der Spiegel".

Το ίδιο περιοδικό προσθέτει ότι η αναθεώρηση προς τα άνω του συνολικού ποσού, προς εξοικονόμηση, "αποτελεί μια αναγκαιότητα, μετά τους τελευταίους χρονικώς ελέγχους που διενήργησε, στην Αθήνα, η τρόικα".

Η εξήγηση, που δίνεται από τον συντάκτη του δημοσιεύματος, είναι ότι έως σήμερα, τα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις είναι κατώτερα των αναμενόμενων από την τρόικα, όπως είναι και τα δημόσια έσοδα- για τα τελευταία γίνεται πάντως δεκτό ότι είναι υπεύθυνη η τρέχουσα κακή οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα.

Όμως, "αμφότερα κατέστησαν, σε συνδυασμό, αναγκαία για την Ελλάδα μια συνολική εξοικονόμηση ανώτερη των 11,5 δισ. ευρώ", καταλήγει το γερμανικό περιοδικό στην ιστοσελίδα του.




Συνελήφθη στην Αθήνα από άνδρες την αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, ο ένας από του ληστές της Πάρου. Η σύλληψή του έγινε με βάση το DNA που είχε στη διάθεσή της η αντιτρομοκρατική υπηρεσία.

Έτσι, ο συλληφθείς, ηλικίας 30 χρόνων, φέρεται να έχει ενεργή συμμετοχή σε τρομοκρατική ομάδα (δεν έχει αναφερθεί κανένα όνομα) και ως εκ τούτου η ληστεία στην Πάρο, στην οποία συμμετείχε δεν ήταν μία απλή ληστεία, αλλά προφανώς μία μέθοδος εύρεσης χρημάτων για την οικονομική τροφοδότηση της οργάνωσης στην οποία μετείχε.

Δύο στοιχεία προκάλεσαν την αλλαγή στη μέθοδο της έρευνας που εφάρμοσε η Ελληνική Αστυνομία για τον εντοπισμό της εγκληματικής συμμορίας της Πάρου.

Το πρώτο στοιχείο είχε να κάνει με την αποκάλυψη του αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος είχε αναφέρει ότι ένας από τους ληστές, απευθυνόμενος στην ταμία, είχε επισημάνει: «Θέλουμε μόνο τα λεφτά της τράπεζας κι όχι των πελατών της».

Ένα δεύτερο στοιχείο, το οποίο απασχόλησε τους αστυνομικούς, ήταν η ανακάλυψη του καμένου αυτοκινήτου. Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, το εγκαταλελειμμένο καμένο αυτοκίνητο παραπέμπει σε υποθέσεις που έχουν απασχολήσει την Αντιτρομοκρατική τα τελευταία 3-4 χρόνια.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο άνδρας αυτός έχει απασχολήσει στο παρελθόν την Αντιτρομοκρατική, γι' αυτό και στα αρχεία της Υπηρεσίας υπήρχε δείγμα γενετικού υλικού του.

Στο καπέλο που είχε βρεθεί έξω από την τράπεζα της Νάουσας στην Πάρο μετά τη ληστεία και το οποίο είχε πέσει από έναν από τους ληστές ταυτοποιήθηκε γενετικό υλικό που οδήγησε στη σύλληψη του 30χρονου.

Θα πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ως αξιόλογο το γεγονός της άνεσης με την οποία σκότωσαν τον άτυχο ταξιτζή οι ληστές. Και αυτό είναι ένα δείγμα όχι μόνο της αποφασιστικότητας στην ενέργεια, αλλά και πιθανής προηγούμενης δολοφονικής ενέργειας εκ μέρους τους.

Εμείς δίνουμε τα συγχαρητήριά μας στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία, η οποία έδρασε παραδειγματικά και ευχόμαστε να συνεχίσει το έργο της με τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο.

Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν περισσότερες πληροφορίες, αφού έχουν ξεκινήσει οι ανακρίσεις του συλληφθέντα.




«Με τις επιχειρήσεις του Αντισυμβατικού Πολέμου [ΑΠ] η πρόθεση των ΗΠΑ είναι να εκμεταλλευτούν... πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά και ψυχολογικά τα τρωτά σημεία μιας εχθρικής δύναμης αναπτύσσοντας και διατηρώντας δυνάμεις αντίστασης για την επίτευξη στρατηγικών στόχων των ΗΠΑ … Για το άμεσο μέλλον, οι αμερικανικές δυνάμεις θα ασχολούνται κατά κύριο λόγο με ασυνήθιστες επιχειρήσεις πολέμου».

There is another type of warfare —new in its intensity, ancient in its origin— war by guerrillas, subversives, insurgents, assassins; war by ambush instead of by combat, by infiltration instead of aggression, seeking victory by eroding and exhausting the enemy instead of engaging him.

It preys on unrest.
President John F. Kennedy, 1962

Έτσι αρχίζει το Εγχειρίδιο του Αντισυμβατικού Πολέμου [ΑΠ] των Ειδικών Στρατιωτικών Δυνάμεων του Αμερικανικού Στρατού, 2010. Το εγχειρίδιο που επισυνάπτεται εδώ (TC 18 – 01 http://nsnbc.files.wordpress.com/2011/10/special-forces-uw-tc-18-01.pdf) είναι μια ενδιάμεση έκδοση, που αναπτύχθηκε για να αντιμετωπίσει τον ορισμό του ΑΠ και κάποιες άλλες ασυνέπειες του δόγματος αυτού. Το καινούριο εγχειρίδιο (ATP 3 – 05,1) είναι στο αρχικό σχέδιο και δεν είναι ακόμη διαθέσιμο, αν και οι πηγές μου λένε ότι είναι απίθανο να διαφέρει πολύ από TC 18-01.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε την ευχαρίστηση να ξεφυλλίσουμε αυτό το πραγματικά αποκαλυπτικό προσχέδιο που δείχνει πως η Αμερική διεξάγει τους βρώμικους πολέμους της. Αυτοί είναι οι μυστικοί πόλεμοι που δεν έχουν εγκριθεί ούτε από το Κογκρέσο αλλά ούτε και από τους κατοίκους εκείνων των εθνών των οποίων η ζωή – αν όχι τα σώματά τους – καταστρέφονται από τις οδηγίες αυτών των σελίδων.

Ένα απόσπασμα του Προέδρου John F. Kennedy το1962, ανοίγει το έγγραφο. Αυτές οι λίγες γραμμές, απεικονίζουν μια βασική αρχή της Ουάσινγκτον, ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν το δικαίωμα να αποσταθεροποιούν, να διεισδύουν, να δολοφονούν, να ανατρέπουν – όλα στην υπηρεσία αμφίβολων στόχων εξωτερικής πολιτικής, χωρίς κάποια έκδηλη θεώρηση της ετοιμότητας ή της επιθυμίας ενός κυρίαρχου κράτους για αλλαγή:

“Υπάρχει ένα άλλο είδος πολέμου – νέος στην σφοδρότητά του, αρχαίος στην προέλευσή του – ένας πόλεμος από αντάρτες, υπονομευτές, στασιαστές, δολοφόνους. Ένας πόλεμος ενέδρας αντί μάχης, διείσδυσης αντί επίθεσης, που επιδιώκει τη νίκη μέσα από τη διάβρωση και την εξάντληση του εχθρού αντί της ανάμειξής του. Τρέφεται με την αναταραχή.“

Στόχος: Μέση Ανατολή.

Το Δόγμα Μπους άνοιξε το δρόμο για την επικράτηση των μη συμβατικών πολέμων καθιερώνοντας την αρχή των προληπτικών δράσεων ενάντια σε ένα κράτος που μπορεί μια μέρα να αποτελέσει απειλή για τα αμερικανικά συμφέροντα. Δεν πρόσφερε κανένα συγκεκριμένο κριτήριο για την εκτίμηση των απειλών αυτών, ούτε επιχείρησε να εξηγήσει γιατί κάποιος εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να λογοδοτήσει για τα “συμφέροντα” των ΗΠΑ – είτε πρόκειται για εμπορικά, πολιτικά ή συμφέροντα ασφάλειας.

Το δόγμα πέρασε σε μεγάλο βαθμό χωρίς να αμφισβητηθεί και έχει εφαρμοστεί με καταστροφικά αποτελέσματα σε όλη τη Μέση Ανατολή κατά την τελευταία δεκαετία. Οι πρωταρχικοί στόχοι του ΑΠ είναι παραδοσιακά, έθνη και ομάδες που αντιτίθενται στην πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στην περιοχή – κυρίως ο Άξονας Αντίστασης που αποτελείται από το Ιράν, τη Συρία, τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς – αλλά ΑΠ έχει γίνει σε κάποιο βαθμό σχεδόν σε κάθε χώρα όπου ο άξονας αυτός φέρει κάποια επιρροή.

Η πιο αισχρή πτυχή του ΑΠ – πέρα από τις προφανείς παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου που αφορούν την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την απώλεια της ανθρώπινης ζωής / περιουσίας, κλπ. – είναι η ενεργητική και επιθετική προσπάθεια να επηρρεάσει ψυχολογικά έναν πληθυσμό να στραφεί εναντίον της κυβέρνησής του. Είναι σε αυτό το σημείο του ΑΠ όπου η Αμερική αποτυγχάνει σε κάθε κριτήριο “αξιών”.

Οι αραβικές Ιντιφάντες του 2011 παρείχαν μια μοναδική ευκαιρία – μέσα στο περιφερειακό και ορισμένες φορές εγχώριο χάος – να αυξήσουν τις δραστηριότητες του ΑΠ στις “εχθρικές” χώρες, είτε οι πληθυσμοί τους επιθυμούσαν αλλαγή καθεστώτος είτε όχι. Κύρια παραδείγματα είναι το Ιράν, η Συρία και η Λιβύη – όλα τα οποία έχουν υπάρξει στόχοι ΑΠ κατά το προηγούμενο έτος, με διαφορετικά επίπεδα διείσδυσης και με διαφορετικά αποτελέσματα.
Εδώ είναι ένα διάγραμμα* από το εγχειρίδιο ΑΠ των Εδικών Δυνάμεων που καταδεικνύει το εύρος των δραστηριοτήτων κατά τα πρώτα στάδια:


*ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 2-2. ΔΟΜΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

υπόγειες δραστηριότητες (προετοιμασία αντιστασιακών στελεχών και κινητοποίηση πληθυσμού, προετοιμασία παράλληλων ιεραρχιών για την κατάληψη κυβερνητικών θέσεων)
- Δυσαρέσκεια με πολιτικές, κοινωνικές, διοικητικές και άλλες συνθήκες, εθνικές φιλοδοξίες (ανεξαρτησία), ή επιθυμία για ιδεολογικές και άλλες αλλαγές.
- Δημιουργία ατμόσφαιρας μιας ευρύτερης δυσαρέσκειας μέσω προπαγάνδας, πολιτικές και ψυχολογικές προσπάθειες για δυσφήμηση της κυβέρνησης.
- Αναταραχή. Δημιουργία ευνοϊκής κοινής γνώμης (υποστηρίζει εθνική υπόθεση). Δημιουργία δυσπιστίας του εγκατεστημένου θεσμού.
- Aυξημένη αναταραχή. Aνησυχία και δυσαρέσκεια. Διείσδυση στη διοίκηση, στην αστυνομία, στο στρατό και σε εθνικούς οργανισμούς. Μποϊκοτάζ, επιβραδύνσεις και απεργίες.
- Διείσδυση ξένων διοργανωτών και συμβούλων και ξένης προπαγάνδας, υλικά, χρήματα, όπλα και εξοπλισμός.
- Πρόσληψη και εκπαίδευση στελεχών αντίστασης.
- Διείσδυση σε εργατικά συνδικάτα, φοιτητικούς και εθνικούς οργανισμούς, καθώς και σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας.
- Εξάπλωση των ανατρεπτικών οργανώσεων σε όλους τους τομείς της ζωής μιας χώρας.
- Δημιουργία εθνικών οργανώσεων βιτρίνα και απελευθερωτικών κινημάτων. Έκκληση προς ξένους συμπαθούντες.
- Επέκταση των οργανώσεων βιτρίνα.
- Εντατικοποίηση της προπαγάνδας, ψυχολογική προετοιμασία για εξέγερση.
- Ανοικτή και συγκαλυμμένη πίεση εναντίον της κυβέρνησης (απεργίες, βιαιότητες και ταραχές).
- Αύξηση υπόγειων δραστηριοτήτων για την επίδειξη ισχύος της αντιστασιακής οργάνωσης και την αδυναμία της κυβέρνησης.
- Έντονη υπονόμευση του ηθικού (κυβέρνηση, διοίκηση, αστυνομία και στρατός).
- Αυξημένη πολιτική βία και σαμποτάζ.
ενέργειες ανταρτοπόλεμου
- Ανταρτοπόλεμος μικρής κλίμακας.
- Ανταρτοπόλεμος μεγάλης κλίμακας.

Η 14η Φεβρουαρίου υποτίθεται ότι ήταν η έναρξη για το Ιράν, αλλά η ισλαμική δημοκρατία ήταν ήδη σε επιφυλακή έχοντας αποκτήσει εμπειρία στην ανατροπή του ΑΠ με τον απόηχο των Ιρανικών προεδρικών εκλογών το 2009.

Η χρήση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης για να συντονίσουν διαμαρτυρίες και να διαδώσουν ευρέως ένα αντικαθεστωτικό κλίμα κατά την μετεκλογική περίοδο στο Ιράν, σηματοδότησε μια νέα εποχή στην επανάσταση του διαδικτύου σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Πεντάγωνο δεν έχασε χρόνο στο να μετατρέψει τον κυβερνοχώρο σε ένα “επιχειρησιακό τομέα” και κατά το προηγούμενο έτος αύξησε σημαντικά την κατανομή του προϋπολογισμού του για δραστηριότητες υπονόμευσης στο διαδίκτυο.

Τον περασμένο Ιούλιο, ο τεχνολογικός βραχίονας του Υπουργείου Άμυνας, DARPA, ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα $42 εκατομμυρίων έτσι ώστε ο αμερικανικός στρατός να είναι σε θέση να: “ανιχνεύσει, ταξινομήσει, μετρήσει και να παρακολουθήσει το σχηματισμό, την ανάπτυξη και τη διάδοση ιδεών και εννοιών (μιμίδια)” στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το περιοδικό Wired αποκαλεί το σχέδιο “μηχανή προπαγάνδας των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης” του Πενταγώνου, λόγω των σχεδίων του για την “επιχείρηση αντιμετώπισης των μηνυμάτων διαπιστωμένης εχθρικής επιρροής.”

Για να “επιτρέψει μια πιο ευέλικτη χρήση των πληροφοριών για τη στήριξη των [στρατιωτικών] επιχειρήσεων” και να “αμυνθεί” απέναντι στις “δυσμενείς επιπτώσεις”, το έργο θα επιτρέψει την αυτοματοποίηση διαδικασιών για να “εντοπίζει τους συμμετέχοντες και την πρόθεση, να καταμετρά την επίδραση της πειστικότητας των εκστρατειών”, και τελικά, να διεισδύει και να ανακατευθύνει τις εκστρατείες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο εξωτερικό, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο.

Η εκστρατεία ΑΠ στο Ιράν φαίνεται να κινείται διστακτικά στο σαμποτάζ της τεχνολογίας, στη διείσδυση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και στις δολοφονίες. Η Λιβύη είναι στο άλλο άκρο – και το διάγραμμα** που ακολουθεί δίνει μια πανοραμική θέα του σχεδιαγράμματος του εγχειριδίου του ΑΠ για επιχειρήσεις αυτού του μεγέθους:
.

**ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1-3. ΣΤΑΔΙΑ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.

Φάση 1: Προετοιμασία
Αντίσταση και εξωτερικοί χορηγοί διεξάγουν ψυχολογική προετοιμασία για την ενοποίηση του πληθυσμού εναντίον της εγκατεστημένης κυβέρνησης ή της κατοχικής δύναμης και προτετοιμασία του πληθυσμού για την αποδοχή αμερικανικής υποστήριξης.

Φάση 2: Αρχική Επαφή
Αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες συντονίζονται με συμμαχικές εξόριστες κυβερνήσεις η την ηγεσία μιας αντίστασης για επιθυμητή στήριξη.

Φάση 3: Διείσδυση
Ομάδα των ειδικών δυνάμεων εισέρχεται στον επιχειρησιακό τομέα, καθιερώνει επικοινωνία με τη βάση της και έρχεται σε επαφή με την αντιστασιακή οργάνωση.

Φάση 4: Οργάνωση
Η ομάδα των ειδικών δυνάμεων, οργανώνει, εκπαιδεύει και εξοπλίζει τα στελέχη της αντίστασης. Έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη των υποδομών.

Φάση 5: Χτίσιμο
Η ομάδα των ειδικών δυνάμεων βοηθά τα στελέχη να επεκταθούν σε μια αποτελεσματική αντιστασιακή οργάνωση. Περιορισμένες πολεμικές επιχειρήσεις μπορεί να διεξαχθούν αλλά η έμφαση παραμένει στις υποδομές.

Φάση 6: Διεξαγωγή
Οι αντισυμβατικές πολεμικές δυνάμεις διεξάγουν πολεμικές επιχειρήσεις μέχρι να ενωθούν με τις συμβατικές δυνάμεις ή μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών.

Φάση 7: Μετάβαση
Οι αντισυμβατικές πολεμικές δυνάμεις στρέφονται στον εθνικό έλεγχο, αλλαγή προς τακτικές δυνάμεις ή αποστράτευση.

Το σενάριο της Λιβύης φυσικά ήταν λίγο διαφορετικό στο ότι διεξήχθη υπό την κάλυψη του ΝΑΤΟ, με το στρατό των ΗΠΑ, “να οδηγεί από πίσω”. Επιπλέον, η μεγάλης έκτασης επιτυχία της επιχείρησης του ΑΠ, στηρίχθηκε λιγότερο στην ένοπλη εδαφική σύγκρουση και περισσότερο στην κάλυψη από αέρος και στην ανταλλαγή πληροφοριών για επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από Λίβυους αντάρτες.

Στόχος: Αλλαγή καθεστώτος Συρίας.

Στη Συρία, το έργο του ΑΠ θα ήταν ένας συνδυασμός των δύο. Λόγω της εγχώριας δημοτικότητας και της δύναμης του Σύριου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ όπως αποκάλυψε σε ένα τηλεγράφημα το 2006 το Wikileaks, οι δραστηριότητες του ΑΠ θα πρέπει απαραίτητα να ξεκινήσουν με κάποια υπονόμευση του πληθυσμού πριν από την αναβάθμιση σε ένα σενάριο τύπου Λιβύης.

Ακριβώς όπως το τηλεγράφημμα του Wikileaks συνιστά την αναγνώριση “ευκαιριών” για να εκθέσει τα “τρωτά σημεία” στο συριακό καθεστώς και να προκαλέσει θρησκευτική/εθνική διαίρεση, διαφωνία στο εσωτερικό των οργάνων στρατού/ασφαλείας και οικονομική ταλαιπωρία, έτσι και το εγχειρίδιο του ΑΠ καθοδηγεί τις ειδικές δυνάμεις να “εκμεταλλευτούν τα τρωτά πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά, και ψυχολογικά σημεία μιας εχθρικής δύναμης”.

Το δημογραφικό τοπίο της Συρίας αντικατοπτρίζεται στο εγχειρίδιο του ΑΠ: “Σχεδόν σε κάθε σενάριο, τα κινήματα αντίστασης αντιμετωπίζουν έναν πληθυσμό με μια δραστήρια μειοψηφία που υποστηρίζει την κυβέρνηση και μια εξίσου μικρή στρατευμένη φατρία που υποστηρίζει το κίνημα αντίστασης. Για να πετύχει η αντίσταση, θα πρέπει να πείσει τον αδήλωτο πληθυσμό στη μέση… να την αποδεχθεί ως νόμιμη οντότητα. Ένας παθητικός πληθυσμός είναι μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται μια καλά υποστηριζόμενη ανταρσία για να καταλάβει την πολιτική εξουσία. “

Για να ενεργοποιηθεί ο “μεσαίος αδήλωτος πληθυσμός” και να υποστήριξει την εξέγερση, ο ΑΠ συνιστά τη “δημιουργία μιας ατμόσφαιρας ευρύτερης δυσαρέσκειας μέσω προπαγάνδας και την προσπάθεια πολιτικής και ψυχολογικής δυσφήμισης της κυβέρνησης.”

Καθώς κλιμακώνονται οι συγκρούσεις, έτσι πρέπει να κλιμακώνεται και η “εντατικοποίηση της προπαγάνδας και η ψυχολογική προετοιμασία του πληθυσμού για εξέγερση”.

Πρώτον, πρέπει να υπάρχει τοπική και εθνική “αναταραχή” – οργάνωση μποϊκοτάζ, απεργιών και άλλες προσπάθειες που προτείνουν δημόσια δυσαρέσκεια. Στη συνέχεια, “διείσδυση ξένων διοργανωτών και συμβούλων και ξένης προπαγάνδας, υλικά, χρήματα, όπλα και εξοπλισμός.”

Στο επόμενο στάδιο των εργασιών δημιουργούνται “εθνικές οργανώσεις – βιτρίνα [Συριακό Εθνικό Συμβούλιο] και απελευθερωτικά κινήματα [Συριακός Στρατός της Ελευθερίας]” όπου θα κινήσουν μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού να αποδεχτούν “την αυξημένη πολιτική βία και το σαμποτάζ”- και να ενθαρρύνουν την καθοδήγηση “ατόμων ή ομάδων που διενεργούν πράξεις δολιοφθοράς στα αστικά κέντρα”.

Τώρα, πώς και γιατί μία αδέσμευτη – και φαινομενικά ειρηνική – πλειοψηφία του πληθυσμού ανταποκρίνεται στην εισαγωγή της βίας από ομάδες της αντιπολίτευσης; Το εγχειρίδιο του ΑΠ μας λέει ότι υπάρχει ένας εύκολος τρόπος για να γίνει αυτό:

Αν συμβούν αντίποινα [από την κυβέρνηση που είναι ο στόχος], η αντίσταση μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αρνητικές συνέπειες για να συγκεντρώσει περισσότερη συμπάθεια και υποστήριξη από τον πληθυσμό, δίνοντας έμφαση στις θυσίες και στις στερήσεις που υπομένει “για τον λαό”. Εάν τα αντίποινα είναι αναποτελεσματικά ή δεν συμβούν, η αντίσταση μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το γεγονός ως απόδειξη της ικανότητάς της να διεξάγει αποτελεσματικό αγώνα ενάντια στον εχθρό. Επιπλέον, η αντίσταση μπορεί να παρουσιάσει την αδυναμία ή την απροθυμία του εχθρού σε αντίποινα ως αδυναμία, η οποία θα μειώσει το ηθικό των δυνάμεων του εχθρού και θα ενσταλάξει μέσα τους την ιδέα της τελικής ήττας.

Το Δόγμα Μπους σήμερα έχει μορφοποιηθεί υπό τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα σε νέα “συσκευασία”. Είτε υπό την καθοδήγηση του πρόσφατα δημιουργηθέντα “Συμβουλίου Πρόληψης Θηριωδιών” ή ως “ανθρωπιστική επέμβαση”, οι στόχοι παραμένουν οι ίδιοι – αποσταθεροποίηση της ζωής και των εθνών στην υπηρεσία της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας, δηλαδή, “των αμερικανικών συμφερόντων”.

Όταν οι αραβικές κυβερνήσεις φωνάζουν “ξένη συνωμοσία” είτε είναι δημοφιλείς είτε όχι, σίγουρα έχουν δίκιο. Δεν έχουν μείνει σχεδόν καθόλου ελεύθερα πεδία στις σημαντικές αραβικές χώρες – από την αβλαβή “κοινωνία των πολιτών” που έχει πήξει στις χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ ΜΚΟ, στα όργανα στρατού/υπηρεσιών πληροφοριών αυτών των χωρών, μέχρι και στις σελίδες του facebook των απλών πολιτών – που να μην έχουν επηρρεαστεί από τα αμερικανικά “συμφέροντα”.

Ο άσχημος Αμερικανός έγινε ακόμα πιο άσχημος. Και μέσα σε αυτές τις εξεγέρσεις που μαίνονται στην περιοχή, κάθε αραβικός πληθυσμός που δεν απομονώνεται από αυτήν την διείσδυση των ξένων, κινδυνεύει να γίνει ένας στρατιώτης αντισυμβατικού πολέμου εναντίον του εαυτού του.

Της Sharmine Narwani,
σχολιαστής συγγραφέας, πολιτικός αναλυτής



Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Τον Σεπτέμβρη θα γίνει της κακομοίρας, όταν ο κόσμος αντιληφθεί τις συνέπειες των μέτρων της τρόικας που έχει αναλάβει η συγκυβέρνηση να υλοποιήσει. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ το ακούω και το διαβάζω συνεχώς. Φοβάμαι, όμως, ότι πρόκειται απλά για μια φαντασίωση. Όχι γιατί ο λαός έχει παραδώσει τα όπλα, αλλά γιατί δεν έχει βρει ακόμη τον τρόπο να αντιδράσει αποτελεσματικά.

Αυτοματισμοί δεν υπάρχουν στην κοινωνία. Το γεγονός ότι οι πολιτικές που ακολουθούνται έχουν όλο και πιο καταστροφικές συνέπειες για τον λαό και την χώρα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα γεννήσουν αυτόματα και αυθόρμητα μεγάλες κινητοποιήσεις. Αντίθετα, αυτό που κάνουν είναι να συσσωρεύουν περισσότερη κοινωνική οργή και μίσος. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κυβερνώντες. Και ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Για τον σκοπό αυτό έχουν την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, αλλά και τις πουλημένες ηγεσίες των συνδικάτων. Κάθε φορά που το κοινωνικό θερμόμετρο θα φτάνει στο κόκκινο θα βλέπουμε εκδηλώσεις είτε χρυσαυγήτικου παρακράτους, είτε στημένες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας σαν αυτή που στήθηκε έξω από την Χαλυβουργία για τα ΜΜΕ μετά την επέμβαση των ΜΑΤ στο εργοστάσιο του Μάνεση. Εκεί βρέθηκαν όλοι οι βουλευτάδες της αριστεράς και πολλοί άλλοι. Όταν κλείσανε τα φώτα των ΜΜΕ, εξαφανίστηκαν όλοι τους ήσυχα κι ωραία και άφησαν - μετά πολλών επαίνων, οφείλουμε να ομολογήσουμε - τους εργάτες στα νύχια της εργοδοσίας. Έτσι θα κάνουν από δω και πέρα. Καμιά βαρβάτη διαδήλωση διαμαρτυρίας, καμμιά στάση εργασίας ή 24ωρη απεργία και μετά τα κεφάλια μέσα, με αναλύσεις του τύπου, ο κόσμος δεν είναι έτοιμος. Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος είναι έτοιμος, απλά δεν έχει βρει τον τρόπο και ο τρόπος της επίσημης αριστεράς και των δοτών συνδικάτων είναι σίγουρο ότι δεν είναι αυτός. Όμως, προσφέρει την έξωθεν καλή μαρτυρία: τι άλλο να κάνουμε; ακούς να λένε οι ηγεσίες της λεγόμενης αντιπολίτευσης.

Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς τι κέρδισε ο λαός με το που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ 27-28%, ο Καμμένος το αντίστοιχο ποσοστό του, αλλά και από το γεγονός ότι το ΚΚΕ παρέμεινε στην Βουλή; Βέβαια, ο κ. Τσίπρας, ως νέος Λουδοβίκος Βοναπάρτης, μας λέει και ξαναλέει τι ευκαιρία έχασε η Ελλάδα και η Ευρώπη(!) που δεν υπερψηφίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Έχασε όντως η Βενετιά βελόνι, όπως λέει κι ο λαός μας.

Εμείς θα ρωτήσουμε κάτι άλλο: Τι κέρδισε ο λαός και η χώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση; Τι είναι σε θέση να κάνει ώστε να αποτραπούν τα χειρότερα; Έχει έστω την διάθεση να κάνει κάτι, ή θα περιμένει πότε το καθεστώς κατοχής θα προκηρύξει εκ νέου εκλογές; Για όσους βαυκαλίζονται ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε, εμείς θα τους πούμε ότι υπάρχει πάντα το πεζοδρόμιο. Αν η κοινοβουλευτική σου δύναμη δεν εκφράζεται στο πεζοδρόμιο, στους κοινωνικούς αγώνες, τότε να το βράσω το ποσοστό σου. Η δύναμη που θέλει να διεκδικήσει την εξουσία υπέρ του λαού ξέρει από σήμερα να φέρνει τα πάνω-κάτω, ξέρει πώς να κινητοποιήσει την πλειοψηφία της κοινωνίας από σήμερα έτσι ώστε να μην μπορεί να περάσει η κυβερνητική πολιτική και να έρθει η κυβέρνηση σε αδιέξοδο. Ξέρει να το κάνει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ; Πολύ φοβάμαι ότι ούτε καν το θέλει. Εδώ τρέμει για το τι θα πουν οι τραπεζίτες και τα μεγάλα αφεντικά της ΕΕ, τρέμει μην και τους δώσει πάτημα να τα βάλουν μαζί του, θα αναλάβει εκστρατεία μέσα στην κοινωνία για να αποτύχουν οι πολιτικές που αποτελούν "δέσμευση" απέναντι στους δανειστές και την ευρωζώνη; Πλάκα κάνουμε; Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι η γνωστή του "ώριμου φρούτου". Θα αφήσουμε τον κόσμο να υποφέρει, να αυτοκτονεί, να τσακίζεται από την ανεργία, την φτώχεια, την εξαθλίωση και όταν έρθει η ώρα της κάλπης, τι θα κάνει; θα ψηφίσει εμάς. Κλασική τακτική ξεπουλημένων γραφειοκρατών. Άλλωστε, γιατί να τους νοιάζει το τι θα πάθει η χώρα και ο λαός μέχρι να, αν και όταν, έρθει η ώρα της ψήφου; Η κρατική επιχορήγηση να είναι καλά και η πολιτική παρέμβαση για το θεαθήναι μέσα από τα ΜΜΕ και όλα τα άλλα στάχτη και μπούλμπερη. Ο δε Καμμένος ακολουθεί κι αυτός την δική του τακτική του "ώριμου φρούτου". Ελπίζει το τρομακτικό έλλειμμα πολιτικής που έχει να το αντισταθμίσουν οι διαφοροποιήσεις από την ΝΔ, ενώ φροντίζει το άει σιχτίρ των ψηφοφόρων του Σαμαρά, που όλο και δυναμώνει, να μην αποκτήσει αληθινά πατριωτικά, δημοκρατικά και ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Χαρείτε κόμμα. Δυο μήνες μετά τις εκλογές και δεν έχει πάρει ούτε μια σοβαρή πολιτική πρωτοβουλία. Μόνο από πάνε ξέρουν τα στελέχη και οι βουλευτές του. Ούτε φυσικά έχει ψελλίσει το οτιδήποτε ενάντια στις κεντρικές κατευθύνσεις που επιβάλλει το ευρώ και οι δανειστές. Ο "πατριωτικές" κορώνες ήταν για προεκλογική κατανάλωση και τώρα ψάχνονται να δουν τι θα πουν στον κόσμο που τους ψήφισε.

Για το ΚΚΕ δεν αξίζει καν τον κόπο να μιλήσουμε. Όσο η ηγεσία του θα επιχαίρει για το φτύσιμο που της τράβηξε ο δικός της κόσμος και νομίζει ότι πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι θα γυρίσει σ' αυτήν όπως τα "πρεζάκια" που δεν μπορούν απεξαρτηθούν από την θανατηφόρο ουσία, τόσο θα βουλιάζει αυτό το κόμμα στην κοινωνική απαξία. Το δυστύχημα είναι ότι ακόμη και στην οργανωμένη βάση του ΚΚΕ, ελάχιστοι είναι εκείνοι που κατανοούν τι πρέπει να γίνει, που έχουν κρατήσει ζωντανές τις ΕΑΜικές παραδόσεις του κόμματος, που η ηγεσία του τις πολέμησε με μίσος, και ξέρουν πώς μπορεί στην πράξη να φτιαχτεί ένα νέο ΕΑΜ. Επομένως δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε ουσιαστικό. Μόνο η διάλυση ενός τέτοιου μορφώματος μπορεί να προσφέρει στο κίνημα και στους αγωνιστές που κρατά αιχμάλωτους.

Το νέο ΕΑΜ μπορεί να υπάρξει αναγκαστικά έξω από τον οργανωμένο κομματικό μηχανισμό των επίσημων κομμάτων του κοινοβουλίου. Και φυσικά σε ευθεία σύγκρουση με όλες τις σεχταριστικές απόψεις περί αριστεράς του αντί, που δεν μπορεί να καταλάβει ούτε καν το τι σημαίνει ταξικό και τι εθνικό και πώς ταυτίζονται απόλυτα τα δυο τους, ιδίως στις σημερινές συνθήκες.

Η "ανίερη συμμαχία" συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης σε συνδυασμό με την αδίστακτη καταστολή και την χούντα της "ενημέρωσης", η οποία θα πάρει ακόμη πιο τερατώδης διαστάσεις, είναι τα μέσα που ξέρουν να χρησιμοποιούν πολύ καλά οι κρατούντες για να κρατήσουν την οργή του λαού υπό έλεγχο. Μην περιμένουμε λοιπόν εντυπωσιακές κινητοποιήσεις του λαού όπως το κίνημα των πλατειών πέρυσι. Άλλωστε ο λαός θυμάται ακόμη τα χημικά και το ξύλο, όπως επίσης και όλους εκείνους τους δήθεν "ακομμάτιστους", τους δήθεν "αμεσοδημοκράτες", που πολλοί από δαύτους σήμερα είναι κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ, - προς δόξαν βέβαια της "άμεσης δημοκρατίας" και της "ενότητας" - και οι οποίοι μετέτρεψαν τις κινητοποιήσεις σε ψυχανάλυση επί παντός επιστητού προκειμένου οι κομματικοί μηχανισμοί να λεηλατήσουν την ψήφο διαμαρτυρίας. Ο κόσμος αυτή την φορά δεν θέλει να επαναλάβει το ίδιο λάθος.

Επομένως, το καθήκον όλων εμάς, κυρίως του ΕΠΑΜ, που αποτελεί την πιο καλά οργανωμένη και την πιο πλατιά δύναμη που δρα μέσα στην κοινωνία είναι τριπλό:

Πρώτο: τη δημιουργία μιας "παράλληλης οικονομίας" μέσα από την οποία θα αναδειχθούν μορφές οικονομικής οργάνωσης σαν αυτές πάνω στις οποίες αύριο θα αποτελέσουν την βάση αναδιοργάνωσης της εθνικής οικονομίας. Συνεταιρισμοί, κοινοπραξίες, πρότυπα αγροκτήματα, κοκ, που συνδέουν την πόλη με το χωριό, τον παραγωγό με τον εργαζόμενο της συνοικίας με κοινό σκοπό ο ένας να στηρίξει τον άλλο σε συνθήκες γενικευμένης κατάρρευσης. Με τον τρόπο αυτό δεν βοηθάμε την γειτονιά να επιβιώσει, στο μέτρο του δυνατού, χωρίς να εθίζουμε τα πιο καταπονημένα στρώματα στην φιλανθρωπία των συσσιτίων, των "κοινωνικών παντοπωλείων", κοκ, αλλά τους δείχνουμε με άμεσο και πρακτικό τρόπο τι μπορεί να κερδίσουμε αν αλλάξουν οι όροι και τα πλαίσια λειτουργίας της οικονομίας.

Δεύτερο: Οι πυρήνες του ΕΠΑΜ μαζί με πρωτοβουλίες πολιτών και κατοίκων σε κάθε περιοχή πρέπει να πρωτοστατήσουν στην αφύπνιση του κόσμου. Καμιά γειτονιά δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη της και να εφησυχάσει μέσα στην κατευθυνόμενη μιζέρια. Πικετοφορίες, πυρσοφορίες, εκδηλώσεις, ομιλίες, επιτροπές αντίστασης, κοκ, θα πρέπει να είναι σε ημερήσια διάταξη. Σ' αυτά οι πυρήνες του ΕΠΑΜ έχουν πολύτιμη εμπειρία. Ο κόσμος θα ψάχνεται όσο ποτέ άλλοτε για να ενημερωθεί, να μάθει τι μπορεί να κάνει άμεσα και πρακτικά, να δει ποιες είναι οι προοπτικές του. Όποιος κερδίσει αυτή την μάχη, θα κερδίσει τον πόλεμο. Ακόμη και μια μικρή ομάδα αποφασισμένων μπορεί να κάνει την διαφορά, αρκεί να πατά γερά στα προβλήματα του απλού κόσμου, να μιλά την γλώσσα του και να τον προστατεύει από τα κομματόσκυλα που θα λυσσάξουν για να ελέγξουν αυτές τις διαδικασίες.

Τρίτο: πρέπει να αναπτύξουμε έναν διαφορετικό τρόπο παρέμβασης στα ζητήματα των μαζικών αγώνων. Πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο πώς σ' αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες που θα έχουν σαν στόχο όχι μόνο να μιλήσουν για τα ζητήματα του χώρου εργασίας, αλλά για να πείσουν τους εργαζόμενους ότι πρέπει να υπερασπιστούν εργοστάσια που πάνε για κλείσιμο και επιχειρήσεις σημαντικές για την εθνική οικονομία. Σε συνθήκες γενικού ξεπουλήματος και τέτοιας ανεργίας δεν πρέπει καμιά επιχείρηση με ειδικό βάρος να πάει χαμένη. Δεν μπορεί, π.χ., να δοθεί η ΕΥΔΑΠ, ούτε η ΔΕΗ. Πρέπει να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες εργαζομένων που βάζουν σαν στόχο μαζί με την υπόλοιπη κοινωνία να υπερασπιστούν τις επιχειρήσεις αυτές και τον δημόσιο χαρακτήρα τους. Το ίδιο πρέπει να γίνει με επιχειρήσεις, όπως π.χ. η ΔΩΔΩΝΗ, η ΣΕΚΑΠ κ.ά., που πάνε για διάλυση και ξεπούλημα ιδίως τώρα μετά την διάλυση της ΑΤΕ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να βρουν τρόπο να τις πάρουν στα χέρια τους και να τις δουλέψουν με τους δικούς τους όρους. Όσο δύσκολο κι αν είναι, υπάρχει τρόπος. Κάτι ανάλογο έπρεπε να είχαν κάνει και οι εργαζόμενοι στην Χαλυβουργία του Μάνεση, αντί να μείνουν άπραγοι σε μια απεργία δίχως προοπτική για 273 ημέρες. Ανάλογη στάση θα πρέπει να έχουμε στα ζητήματα παιδείας, αλλά και σε κλάδους που υποφέρουν. Πρέπει να πρωτοστατήσουμε σε κινήματα που έχουν νόημα για την κοινωνία και συμφιλιώνουν τους εργαζόμενους ενός τομέα, ή κλάδου με την υπόλοιπη κοινωνία. Τι νόημα π.χ. έχει να αφήνουμε ολόκληρο τον κλάδο των φαρμακοποιών έρμαιο μιας τυχοδιωκτικής τακτικής που εκβιάζει δήθεν την κυβέρνηση μετατρέποντας σε όμηρο τον ασφαλισμένο που έχει ανάγκη τα φάρμακά του. Την ίδια ώρα που φαρμακοποιοί συνθλίβονται από τους προμηθευτές τους. Σε τέτοιες συνθήκες δεν μπορούν να αφήνονται συνδικαλιστικές ηγεσίες να συμπεριφέρονται ως τυπικές συντεχνίες με μικροπολιτικές βλέψεις. Ας δημιουργηθεί μια πρωτοβουλία φαρμακοποιών που θα εκδώσει άμεσες διαταγές πληρωμής εναντίον του δημοσίου και θα προχωρήσει σε συντηρητικές κατασχέσεις εναντίον των υπουργείων. Έτσι και οι φαρμακοποιοί θα ανασάνουν και τα φαρμακεία τους δεν θα χρειαστεί να κλείσουν οδηγώντας στην απελπισία του ασφαλισμένους.

Τέταρτο: τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα μπορέσει να γίνει, αν δεν μάθουμε να προστατεύουμε τις οργανώσεις μας, τις πρωτοβουλίες που δημιουργούνται από κάτω, τις αυθεντικά λαϊκές επιτροπές, κοκ, από όλους αυτούς τους "αμεσοδημοκράτες" που ξέρουν μόνο να διαλύουν καθετί που δεν μπορούν να ελέγξουν. Πρέπει να μάθουμε να περιφρουρούμε κάθε γνήσια λαϊκή μορφή συλλογικής αντίστασης από τα κομματόσκυλα που η οσμή των ψήφων θα τα μαζέψει σαν τις ύαινες. Πρέπει να μάθουμε ότι η ενότητα οικοδομείται μέσα σ' αυτές τις αυθεντικά λαικές μορφές του κινήματος και δοκιμάζεται μέσα στην δράση. Καμιά άλλη πολιτική συμφωνία με καμιά δύναμη δεν πρέπει να γίνει αποδεχτή, ούτε ανεκτή αν δεν έχουμε όλοι δοκιμαστεί στην πράξη του κινήματος. Αφήστε τον κάθε καρεκλοκένταυρο να ονειρεύεται θέσεις και έδρες σε μια συνεύρεση κομματικών μηχανισμών, ή επίδοξων πρωτοπορειών του περιθωρίου ελέω "επαναστατικής θεωρίας" του εγχειριδίου. Το κοινωνικοπολιτικό υποκείμενο που θα είναι σε θέση να επιφέρει την μεγάλη μεταβολή δεν θα γεννηθεί από την σύμπτυξη ή την ενότητα έτοιμων πολιτικών οργανώσεων ή κομμάτων, αλλά μόνο πάνω στα ερείπια τους.

Ο στόχος μας είναι να προετοιμαστεί η κοινωνία, να βρει το κουράγιο και την δύναμη να προχωρήσει σε γενική πολιτική απεργία το ταχύτερο δυνατό μέσα από μορφές οργάνωσης που θα έχει δημιουργήσει η ίδια και θα τις έχει αγκαλιάσει ο πλατύς κόσμος στις γειτονιές. Η γενική πολιτική απεργία δεν είναι ανάγκη να συντελεστεί πανελλαδικά. Μπορεί να ξεκινήσει και να έχει επίκεντρό της την Αθήνα. Ούτε χρειάζεται εξαρχής να έχει την πλειοψηφία του κόσμου. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι στο βαθμό που μια τέτοια απεργία απηχεί τις διαθέσεις της μεγάλης πλειοψηφίας, μπορεί να ξεκινήσει με μια κρίσιμη μάζα και κατόπιν να εξελιχθεί. Σκοπός της γενικής πολιτικής απεργίας είναι να οδηγήσει σε καθολική παραίτηση συμπολίτευση και αντιπολίτευση, έτσι ώστε να αναλάβουν την διακυβέρνηση οι δυνάμεις που ηγήθηκαν στην κινητοποίηση του κόσμου.

Την γενική πολιτική απεργία σαν ιδέα την ζυμώνουμε από την απαρχή του ΕΠΑΜ. Αν και οφείλουμε να πούμε όχι πάντα με την απαιτούμενη συνέπεια. Ωστόσο, σήμερα είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ, αλλά και πιο ρεαλιστική παρά ποτέ. Όχι μόνο γιατί στον απλό κόσμο αρέσει όλο και περισσότερο σαν ιδέα, έστω κι αν δεν ξέρει πώς γίνεται, αλλά και γιατί έχουν αρχίσει ήδη να οικοδομούνται οι δομές εκείνες που χρειάζονται για να πετύχει μια τέτοια κίνηση. Η γνώμη μου είναι ότι από εδώ και μπρος το πόσο γρήγορα η κοινωνία, ο λαός μας και η χώρα θα απαλλαγεί από το καθεστώς κατοχής και ολοκαυτώματος εξαρτάται συνοπτικά από έναν βασικό και κύριο παράγοντα: από το πόσο γρήγορα και πλατιά θα μπορέσουμε να οικοδομήσουμε τις υποδομές για μια πετυχημένη γενική πολιτική απεργία.

Στο καθήκον αυτό δεν μπορεί παρά μόνο το ΕΠΑΜ μπορεί να πρωτοστατήσει, μιας και είναι η μόνη οργανωμένη δύναμη σήμερα που ξέρει, έχει την "τεχνογνωσία" να δουλεύει στην γειτονιά και να συμβάλει σε αυθεντικά λαϊκές μορφές οργάνωσης. Αφήστε όλους τους άλλους να παραπαίουν στο πολιτικό παιχνίδι που στήνει ο αντίπαλος. Αφήστε τους να διυλίζουν τον κώνωπα της πολιτικής του εφικτού και να καταπίνουν την κάμηλο της κατοχής. Αφήστε τους να εξασκούνται στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό. Ο κύβος ερρίφθη, το ιστορικό στοίχημα έχει τεθεί και μόνο από εμάς, από την δουλειά και την αφοσίωσή μας στον σκοπό, εξαρτάται η έκβασή του.




Η Ελληνική Αστυνομία στους Κήπους απαγόρευσε την είσοδο στην Ελλάδα σε Τούρκο Βουλευτή και σε στέλεχος του Ερντογάν Λυσώδεις οι προσπάθειες του Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν να τους επιτραπεί η είσοδος!

Στοπ έβαλε στα Ελληνοτουρκικά σύνορα στους Κήπους του Έβρου, ηΕλληνική Αστυνομία, σε τρειςΤούρκους που συνόδευαν τον Αντιπρόεδρο της Τουρκικής Κυβέρνησης, κατά την είσοδό του στην χώρα μας το μεσημέρι της Παρασκευής. Δεν τους επέτρεψαν να μπουν στην χώρα μας γιατί στα διπλωματικά τους διαβατήρια είχαν ως τόπο γέννησής τους Ελληνικές πόλεις ή χωριά με την Τουρκική ονομασία, κάτι που δεν επιτρέπεται.

Πιο συγκεκριμένα απαγορεύθηκε η είσοδος στον Βουλευτή Ανδριανούπολης Μεχμέτ Μουεζίνογλου γιατί ανέφερε την Κομοτηνή από την οποία κατάγεται ως Κιουμουρτζίνα!!!
Η σύζυγός του Φειζέ στο διαβατήριο της έγραφε Κομοτηνή, αλλά την Ελλάδα ως Γκιουνανιστάν!!!
Απαγορεύθηκε η είσοδος και στον Δρ Χαλήτ Τερέν που είναι Γενικός Διευθυντής του Κέντρου Ισλαμικής Ιστορίας Τέχνης και Κουλτούρας και είναι στενός συνεργάτης του Τούρκου Πρωθυπουργού Ταγήπ Ερντογάν, γιατί ως τόπο γέννησης του έγραφε το χωριό Κιζίλαγάτς, που η επίσημη ονομασία του είναι Ραγάδα.

Οι τρεις Τούρκοι περίμεναν πέντε περίπου ώρες στο τελωνείο των Κήπων, μήπως και βρεθεί κάποια λύση δια της Διπλωματικής οδού, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατόν και παρά τις προσπάθειες του Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν.

Οι Ελληνικές αρχές τήρησαν συμφωνία των δύο χωρών, όπου δεν αναγνωρίζονται Εθνικά τοπωνύμια, παρά μόνο τα διεθνώς επίσημα και αναγνωρισμένα από το επίσημο κράτος.

Δεκάδες Τούρκοι δεν μπόρεσαν να περάσουν στην χώρα μας με παρόμοιο πρόβλημα,του τελευταίους μήνες, αφού αυτή η διαδικασία εφαρμόζεται συνεχώς.
Οι εκτιμήσεις που υπάρχουν από Ελληνικής πλευράς είναι ότι υπάρχει σκοπιμότητα και σε αυτό το γεγονός, αφού με αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται σε επίσημα έγγραφα να υπάρχει Τουρκική ονομασία.

Αναμένονται εξελίξεις…




Ο Δήμος της βουλγαρικής πρωτεύουσας αρνήθηκε να δώσει τη άδεια στον επικεφαλής των Μουσουλμάνων της Σόφιας για ένα υπαίθριο μουσουλμανικό δείπνο (Ίφταρ) με την ευκαιρία του Ραμαζανιού.

Έχουν σταματήσει, επίσης, οι επισκευές του ιστορικού τζαμιού στη Σόφια και αυτό έχει εκληφθεί από τους Μουσουλμάνους ως στάση εναντίον τους.
Το τζαμί της Σόφιας είχε καταστραφεί από το σεισμό του Μαΐου και αποφασίστηκε η επισκευή του.

Η άρνηση του Δήμου της Σόφιας για το υπαίθριο δείπνο στον περίβολο του τζαμιού δεν δικαιολογήθηκε ούτε δόθηκε κάποια εξήγηση, αναφέρει το τούρκικο δημοσίευμα.




Διπλή ντροπή για αυτούς τους “εκσυγχρονιστές και μεταρρυθμιστές” που κύρια έννοια τους ειναι να κρατούν τον λαό μας ημιμαθή και τρομοκρατημένο εδώ και δεκαετίες και έτσι να τον κυβερνούν.

Το πιο ακριβό νόμισμα στο κόσμο -το ευρώ- καταστρέφει την χώρα σε κάθε επίπεδο. Σταδιακά από την είσοδο του κατέστρεψε την παράγωγη και την εγχώρια κατανάλωση, οδήγησε στο χρέος την χώρα και τους πολίτες, έκανε εύκολες και φθηνές τις εισαγωγές ακόμη και τριτοκοσμικών χωρών και προϊόντων τελικά οδήγησε στην χρεοκοπία.

Η μάταιη προσπάθεια ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας θα παραμένει μάταιη όσο το ευρώ θα ειναι το ακριβότερο νόμισμα στο κόσμο! Αυτό θα δημιουργεί στην χώρα και στον νότο της αγροτικής Ευρώπης έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Ένα έλλειμμα που θα προσπαθούμε να μειώσουμε πηγαίνοντας από εσωτερική υποτίμηση σε εσωτερική υποτίμηση όπως την εποχή προ της κρίσης πηγαίναμε από λιτότητα σε επιτήρηση και πάλι πίσω σε λιτότητα.

Προφανώς το ευρώ πρέπει να αλλάξει η καλύτερα να αφαιρεθεί από την εθνική οικονομία.

Προφανώς πρέπει να αφαιρεθεί από τα χέρια μια ιστορικά αδιάφορης και αμόρφωτης ελίτ που το χρησιμοποίησε για να υπερπλουτίσει να βιώσει την χλιδή της, σταδιακά να υποδουλώσει την χώρα στους δανειστές και τέλος να πλατσικολογήσει μαζί τους τρομοκρατώντας τον λαό μας με τον “εφιάλτη της εξόδου” και την “χρεοκοπία”.

Προφανώς πρέπει να αφαιρεθεί από τα χέρια μια ιστορικά επικίνδυνης Γερμανικής ελίτ. Η λογική άλλωστε λέει ότι όσο η Γερμανία χρησιμοποιεί το ευρώ για να κυριαρχεί στον κόσμο τόσο κανείς νέος εταίρος δεν θα θελήσει να μπει στο ευρώ. Είναι πολλοί πιθανό κάποιοι να φύγουν.

Προφανώς το ευρώ πρέπει να αφαιρεθεί από τα χέρια μιας συμμορίας πλιατσικολόγων του κράτους, επιχειρηματιών που το απομυζούν παρασιτώντας σε μια χώρα που δεν παράγει.

Συμμορίτες που χρησιμοποιούν για να κρύψουν τις προθέσεις τους όρους όπως “νεοφιλελεύθεροι” ή “εκσυγχρονιστές/ μεταρρυθμιστές”. Διπλή ντροπή για αυτούς και κύρια έννοια τους ειναι να κρατούν τον λαό ημιμαθή και τρομοκρατημένο.

Μαζί με το ευρώ θα ξεκαθαρίσουν και πολλά άλλα!



Επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης Σαμαρά, με επίκεντρο τους μετανάστες, αλλά με κύριους στόχους τον αποπροσανατολισμό από τα συμβαίνοντα και την επίδειξη εθνικοφροσύνης από την κυβέρνηση που θέλει να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ «με κάθε θυσία», αγνοώντας ηθελημένα πως θυσιάζει τους πολίτες για να διασώσει την χώρα χωρίς αυτούς.

Το περίφημο σχέδιο «Ξένιος Ξευς», είναι μία ακόμη επικοινωνιακή κροτίδα κρότου – λάμψης, αφού επί της ουσίας και πέρα από το οπτικό και ακουστικό αποτέλεσμα, δεν πρόκειται –και δεν έχει σχεδιαστεί- να κατορθώσει τίποτε, πέρα από τις εντυπώσεις που θα σχηματίσει το… «πόπολο».

Αυτή τη στιγμή, στην Αθήνα, ο αριθμός των λαθρομεταναστών (ή λαθρεποίκων) έχει ξεπεράσει κατά πολύ τους αριθμούς ανοχής, ενώ τα ερωτήματα που δημιουργεί η τάση εισόδου στην χώρα και συγκεντρωτισμού στην πρωτεύουσά της των λαθρομεταναστών, εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα, ενώ την ίδια στιγμή η διογκούμενη εγκληματικότητα (κυρίως εις βάρος των γηγενών κατοίκων των Αθηνών αλλά και ό,που στην επικράτεια υπάρχουν σημαντικοί αριθμοί λαθρομεταναστών) έχει καταστεί καθημερινό γεγονός, το οποίο δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί άμεσα και με συμβατικές μεθόδους.

Και τι σκέφτηκε η κυβέρνηση των ελληνόφωνων υποτακτικών της τρόικας και των τραπεζών;
Σκέφτηκε κάποια δραστική αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, πριν αυτή οδηγήσει σε κοινωνική έκρηξη;
Μήπως οι ιθύνοντες αποφάσισαν να σταθούν στο πρόβλημα και να το εξαλείψουν;
Υπήρξε κυβερνητική βούληση ουσιαστικής αποτροπής της εισόδου, αλλά και δραστικής μείωσης των λαθρομεταναστών από την χώρα;

Δυστυχώς, τίποτε από τα παραπάνω δεν συνέβη. Οι κυβερνώντες αποφάσισαν να «απλώσουν» το πρόβλημα και στην υπόλοιπη χώρα, προτίμησαν να κρύψουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, παίζοντας επικοινωνιακά παιχνίδια και αντιμετωπίζοντας τον Ελληνικό λαό ως έχοντα νοητική υστέρηση. Έτσι, αποφασίσθηκε και εκτελέσθηκε μέσα σε μισή ημέρα (κυριολεκτικά) ένα σχέδιο «αποκέντρωσης» ενός ασήμαντου (για την Αθήνα και το πρόβλημα που αυτή βιώνει) αριθμού λαθρομεταναστών στην περιφέρεια. Το ότι επιλέχθηκαν ως τόποι κράτησης των «παρανόμως διαμενόντων» οι νομοί Ξάνθης και Ροδόπης, απέδειξε απλά την προχειρότητα της «πολιτικής» σκέψης των ιθυνόντων, αφού το μόνο που κατορθώθηκε ήταν η πρόσθεση προβλημάτων σε μία περιοχή (Θράκη) με ιδιαίτερα προβλήματα.

Αυτή η «αποκέντρωση» 1.500 λαθρομεταναστών λύνει το πρόβλημα της Αθήνας, που διαθέτει έναν –επαναλαμβάνουμε- τεράστιο αριθμό λαθρομεταναστών; Είναι δυνατόν μόνο αυτοί οι 1.500 να είναι οι παράνομοι; Είναι δυνατόν αυτοί οι 1.500 παράνομοι να λύσουν το πρόβλημα που ζει η Αθήνα; Και τα υπόλοιπα 2,5-3 εκατομμύρια είναι νόμιμοι; Και αν είναι, πως, πότε και με ποιες μεθόδους – διαδικασίες νομιμοποιήθηκαν; Μήπως συνελήφθησαν, δικάστηκαν και φυλακίσθηκαν ποτέ για την παράνομη είσοδό τους στην Ελλάδα; Προφανώς όχι! Νομιμοποιήθηκαν μέσα από διαδικασίες εξπρές, οι οποίες δημιουργήθηκαν για να μπορέσει αυτή η χώρα να γίνει αποδέκτης του κάθε πονεμένου του πλανήτη, για να μπορέσει αυτή η χώρα να γίνει σκουπιδότοπος ανθρώπων και ψυχών και για να εξασφαλισθεί -επιπλέον- η ύπαρξη φτηνών εργατών στη Νέα Τάξη Πραγμάτων που εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Παράλληλα, η έλευση των λαθρομεταναστών και η απόδοση ιθαγένειας (μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως) εξασφαλίζει την ύπαρξη νέων ψηφοφόρων, που δεν θα έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις για ένα διάστημα 10 ετών. Απορούμε, λοιπόν: Οι νόμιμοι λαθρομετανάστες, πόσοι είναι; Μπορεί κανείς να απαντήσει; Μπορεί κανείς κυβερνητικός να απαντήσει με ειλικρίνεια και όχι με σκοπό να παραπλανήσει τους πολίτες αυτής της χώρας;

Η μετακίνηση, λοιπόν, αυτών των λαθρομεταναστών, δεν εξυπηρετεί την χώρα, αλλά τους κυβερνώντες. Οι οποίοι, διατείνονται πως θα σταματήσουν και την ροή εισόδου και την εν γένει λαθρομετανάστευση στην χώρα! Μάλιστα, για να γίνουν πιστευτοί, μετακίνησαν 1.810 αστυνομικούς από όλη την Ελλάδα και συνοριοφύλακες (μέχρι και από τα Ελληνο-αλβανικά σύνορα, δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα στην Ήπειρο), στην Θράκη. Η μετακίνηση έγινε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργείου, προκειμένου να αυξηθεί η επιτήρηση του Έβρου και να υπάρξει αποτελεσματική αποτροπή στην είσοδο των λαθρομεταναστών…

Όμως δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική, αφού οι αστυνομικοί εγκαταστάθηκαν σε ξενοδοχεία της Ξάνθης και της Κομοτηνής και έχουν αναλάβει την φύλαξη των λαθρομεταναστών που μεταφέρθηκαν στις πρώην σχολές αστυνομίας (παραγωγικές σχολές που έκλεισε η κυβέρνηση) και νυν κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών. Δηλαδή, ένας σημαντικός αριθμός μετακινηθέντων αστυνομικών, φρουρεί τα κέντρα κράτησης και όχι τον ποταμό Έβρο! Η φρούρηση αυτή, μάλιστα, χαρακτηρίζεται άκρως επικίνδυνη, αφού οι λαθρομετανάστες που κρατούνται παρουσίασαν λοιμώδεις ασθένειες και απασχολούν έντονα τα νοσοκομεία Ξάνθης και Κομοτηνής.

Και τι γίνεται στον Έβρο; Οι πρώτες «ειδήσεις» αναφέρουν δραστική μείωση της εισόδου των λαθρομεταναστών. Ισχύει όμως αυτό; Εάν πιστέψουμε την «είδηση» -την οποία προσπαθήσαμε να διασταυρώσουμε αλλά συναντήσαμε κλειστές πόρτες και φοβισμένα πρόσωπα-, τότε μάλλον έχει υπάρξει κάποια υπόγεια συμφωνία με την απέναντι πλευρά (βλ. Τουρκία) ώστε να βοηθηθεί η Ελληνική κυβέρνηση για να εμφανισθεί ως παράγουσα έργο κατά της λαθρομετανάστευσης.
Μπορεί όμως η μετακίνηση συνοριοφυλάκων να εμποδίσει την είσοδο νέων λαθρομεταναστών στην χώρα;
Ο ρόλος των συνοριοφυλάκων είναι η σύλληψη των λαθραία εισαχθέντων στην χώρα. Στα χωριά του βόρειου Έβρου παρατηρείται το φαινόμενο ομάδες λαθρομεταναστών να μετακινούνται στους δρόμους με σκοπό να παραδοθούν οικειοθελώς στους συνοριοφύλακες προκειμένου να πάρουν τα απαραίτητα χαρτιά από την Frontex (η οποία μετά από δύο συνεντεύξεις τους καταγράφει ως εισελθόντες στην Ελλάδα και ουσιαστικά τους «φυλακίζει» στην χώρα μας, από την οποία τους απαγορεύει την… έξοδο προς την υπόλοιπη Ευρώπη). Οι Έλληνες συνοριοφύλακες παρίστανται σε διαδικασίες παράδοσης - σύλληψης των λαθρομεταναστών, αλλά και σε διαδικασίες διάσωσής τους, όταν αυτοί κινδυνεύουν καθώς περνάνε τον ποταμό Έβρο (συνηθίζουν, εάν περνάνε με βάρκες, να βυθίζουν τις βάρκες στο μέσον του ποταμού –όπου βρίσκονται και τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας- προκειμένου να προκαλέσουν την διάσωσή τους από τους Έλληνες συνοριοφύλακες, οι οποίοι πιέζονται για την διάσωση από άνδρες της Frontex οι οποίοι συνοδεύουν πάντα όλες τις ομάδες συνοριοφυλάκων).

Τι κάνουν λοιπόν οι συνοριοφύλακες στον Έβρο; Διατηρούν τα καταγεγραμμένα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (εξαναγκαζόμενοι από την Έρευνα και Διάσωση), διασώζοντας λαθρομετανάστες που κινδυνεύουν να πνιγούν και καλούν σε βοήθεια!!! Καμία αποτροπή (με τις συγκεκριμένες υπηρεσίες και κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες) δεν μπορεί να γίνει, εκτός εάν αυτή είναι βίαιη και παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Γιατί λοιπόν, η κυβέρνηση των Αθηνών έκανε τόσο θόρυβο για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, αφού στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ούτε άμεσο, ούτε καν ορατό όφελος της χώρας από αυτή την πολιτική;
Προφανέστατα, η κυβέρνηση θέλει να δείξει «καλό πρόσωπο» προς τους Έλληνες πολίτες και θέλει να πείσει πως έχει ως μέριμνά της την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών. Δυστυχώς, όμως, πρόκειται για ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, το οποίο προσθέτει έξοδα στην οικονομία της χώρας, αφού δεν αποφασίζουν οι κυβερνώντες να περάσουν σε άμεσες μετακινήσεις των λαθρομεταναστών στις πρεσβείες των χωρών από όπου έχουν δηλώσει οι ίδιοι ότι προέρχονται.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση αρνούμενη να αντιληφθεί πως η διασπορά του προβλήματος στην υπόλοιπη χώρα δεν λύνει το πρόβλημα αλλά εξαπλώνει και στην υπόλοιπη Ελλάδα την «φωτιά» που καίει την Αθήνα, προτιμά να παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια παρά να περάσει σε δραστικές και άμεσες λύσεις.
Πόσο ανθρωπιστικό είναι άραγε, το να διαλύεις τον κοινωνικό ιστό της χώρας σου, χωρίς να αντιδράς και να δίνεις λύσεις, αλλά προτιμώντας να «σκεπάζεις» τα προβλήματα που είναι βέβαιο πως απέχουν ελάχιστα από το να δημιουργήσουν ανθρωπιστική κρίση στην χώρα που υποτίθεται πως κυβερνάς;
Είναι, άραγε, ανθρωπιστικό να δέχεσαι την είσοδο ανθρώπων στους οποίους δεν μπορείς να παρέχεις τα απαραίτητα (εργασία, υγεία, παιδεία) για να ζήσουν;

Δυστυχώς, και αυτή η κυβέρνηση (όπως και οι προηγούμενες), θεωρεί σωστό να εμπαίζει τον Ελληνικό λαό, να δημιουργεί εικονικές πραγματικότητες, είτε επειδή δεν έχει την διάθεση, είτε επειδή δεν έχει την ικανότητα να αντιμετωπίσει το θέμα της λαθρομετανάστευσης και τα όσα αρνητικά σωρεύει αυτό στην χώρα. Δυστυχώς, οι σημερινοί κυβερνώντες δεν κυβερνούν, αλλά κοροϊδεύουν για μία ακόμη (πολλοστή) φορά τον Ελληνικό λαό. Και το δυστυχέστερο είναι πως το κάνουν συνειδητά και με… σχέδιο.




Το σημείωμα που ακολουθεί βρέθηκε από τον γράφοντα κατά τύχη μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου που δανείστηκε ο γιος μου από την δημόσια βιβλιοθήκη. Το παραθέτω αυτούσιο, το μόνο που του πρόσθεσα είναι ένας σύντομος και περιεκτικός τίτλος. Για την ιστορία, το βιβλίο ήταν «Η οικονομική κρίση του 2008 και η σημασία της» και συγγραφέας του ο περίφημος Τζορτζ Σόρος!

Πράσινα άλογα

«Η δική μου ενθουσιώδης πορεία προς την επιτυχία ξεκίνησε παράλληλα με την είσοδο της χώρας στον ελπιδοφόρο δρόμο του Σοσιαλισμού και της Εθνικής ανεξαρτησίας. Την εποχή που το άστρο του Ανδρέα Παπανδρέου είχε ξεκινήσει να μεσουρανεί στο πολιτικό στερέωμα και τα πρώτα εκατομμύρια των ευρωπαϊκών ενισχύσεων είχαν αρχίσει δειλά – δειλά να εισρέουν στα ταμεία της φτωχής πλην τίμιας χώρας μας, εγώ – άρτι απολυθείς από την γενναία άμα τε γενναιόδωρη Πολεμική μας Αεροπορία – έμπαινα πλησίστιος στον σκληρό και ανταγωνιστικό στίβο της βιοπάλης. Με εφόδια ένα πτυχίο οικονομικών από το καλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας κι ένα μάστερ από το κορυφαίο οικονομικό πανεπιστήμιο της Βρετανίας, δεν έβλεπα το λόγο να μην είμαι αισιόδοξος. Ήμουν ένας πολλά υποσχόμενος μελλοντικός γιάπης και δεν είχα κανένα λόγο να λυπάμαι γι αυτό. Αφού πέρασα ένα αλησμόνητο καλοκαίρι ασυδοσίας και κραιπάλης μοστράροντας την καινούρια μου άλφα ρομέο – δώρο του μπαμπά για το μάστερ – στα καλύτερα παραλιακά σκυλάδικα, βρήκα αμέσως δουλειά σε μια πολλά υποσχόμενη «καταπράσινη» εταιρεία. Ήταν η «πράσινη περίοδος» για την χώρα μας και η δική μας οικογένεια σε αυτό το χρώμα είχε «επενδύσει» το μέλλον της, την ώρα που άλλοι λιγότερο οξυδερκείς και περισσότερο ρομαντικοί και ιδεολόγοι ξελαρυγγιζότανε στα φεστιβάλ της ΚΝΕ και του ΡΗΓΑ. Ο πατέρας μου, γνωστός «δηλωσίας» που έκανε λεφτά εκμεταλλευόμενος ασύστολα την καραμανλική αντιπαροχή, διέβλεψε εγκαίρως την «αριστερή» στροφή του πόπολου και φρόντισε να υψώσει τη σημαία με τον ανατέλλοντα ήλιο στο μεσιανό κατάρτι του σπιτιού, οδηγώντας με μαεστρία το οικογενειακό σκάφος στις προσοδοφόρες φουρκέτες ενός πολλά υποσχόμενου «τρίτου δρόμου» προς το Σοσιαλισμό».

«Ανέβηκα με χαρακτηριστική άνεση όλα τα σκαλιά μιας λαμπρής και επικερδούς σταδιοδρομίας, ενώ παράλληλα η χώρα ολόκληρη ανέβαινε εν χορδαίς και οργάνοις στον Παρνασσό της σοσιαλιστικής της ειμαρμένης. Ήταν μια δεκαετία που άλλαξε άρδην τον κοινωνικό και οικονομικό χάρτη της χώρας και ανέδειξε καινούρια αστραφτερά «λαμόγια» στη θέση των παλιών θαμπών και ξεφτισμένων απατεώνων. Η τραμπάλα είχε μετακινηθεί βιαίως και τον ίλιγγο της απάνω τούρλας απολάμβαναν πια όλοι εκείνοι οι κολασμένοι που είχαν στοιχειώσει τις εξορίες και τα ξερονήσια δεκαετίες ολόκληρες. Μαζί τους, λάθρα και ανερυθρίαστα ψωμίζονταν πλουσιοπάροχα στρατιές ολόκληρες προσφάτως «ανανηψάντων» δεξιών που με το χέρι βαθιά στον κρατικό κορβανά, ανέπεμπαν ύμνους και διθυράμβους στο όνομα του λαοφιλούς και λαοπλάνου Ανδρέα. Συντάγματα ολόκληρα ζιβαγκοφόροι αριβίστες, κολύμπησαν στα εκατομμύρια των επιδοτήσεων και των δανεικών. Μεραρχίες από ξεβράκωτους «καρμπονάρους» της συμφοράς, άραξαν τα κουρασμένα κορμιά τους στους καναπέδες του «Αστέρα» και της «Ελούντας». Στρατιές από λιμασμένους και αδίστακτους γκαουλάιτερ, στρογγυλοκάθισαν στις τσίλικες καρέκλες του Δημοσίου και των κοινωφελών επιχειρήσεων, δημιουργώντας ένα «κράτος εν κράτει», συνδικαλιστών, εργατοπατέρων και τεμπελχανάδων, που όμοιό του δεν είχε γνωρίσει ποτέ η χώρα και το οποίο δεκαετίες αργότερα θα επιβίωνε κολοβωμένο αλλά ακόμη επικίνδυνο, κάνοντας αβίωτο τον βίο του πορφυρογέννητου διαδόχου. Είναι αλήθεια πως την εποχή που εγώ έθετα τα οικονομικά θεμέλια μιας ανέμελης και ξένοιαστης ζωής, ο Ανδρέας έστηνε την πολιτική του αυτοκρατορία υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον ενός ολόκληρου Λαού. Έτσι ήταν, αυτός έδινε από τα δανεικά κι αγύριστα κι εμείς τα παίρναμε με έξι χέρια, είχαμε όλοι καταντήσει μικρογραφίες της θεάς Κάλι! Παρόλο το φτύσιμο και το γιαούρτι που έχει φάει ο ανοικονόμητος ο Πάγκαλος, κατά βάθος έχει κάποιο δίκιο. Μαζί τα είχαμε φάει, άλλοι πολλά και άλλοι λίγα τα εκατομμύρια, μαζί τα ροκανίσαμε σαν τα πεινασμένα ποντίκια που πέφτουν αγεληδόν το σούρουπο σε αποθήκη γεμάτη γεννήματα. Μονάχα που δεν ήταν δικά μας τα γεννήματα και τώρα θα πρέπει εμείς να πληρώσουμε το μάρμαρο, ενώ ο Πάγκαλος ρεύεται πανευτυχής τα κεφτεδάκια του Απότσου. Άδικη Κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις στα τάρταρα»!

Εδώ τελειώνει η σύντομη εκ βαθέων εξομολόγηση του σπαραχτικά θρηνούντος πράσινου γιάπη. Τα υπόλοιπα, τα ζήσαμε, τα σχολιάσαμε, τα αναλύσαμε, γίνονται σιγά – σιγά κι αυτά ιστορία. Μια ιστορία όπου οι σπαραχτικά θρηνούντες για τα χαμένα οικονομικά «μεγαλεία» του Έθνους, δεν σταμάτησαν ακόμη να ονειρεύονται πως «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά τους θα ‘ναι»!

Για την αντιγραφή: Akenaton



Κυβέρνηση τροχονόμος που βάζει την Άγκυρα στην Θράκη και νομιμοποιεί την κίνηση των τούρκων πρακτόρων στην περιοχή

Αρχικά θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως η τροχαία υπηρετεί το νόμο και προστατεύει τους πολίτες και ως εκ τούτου καμία σχέση δεν έχει με την σημερινή κυβέρνηση (αλλά και πλήθος άλλων προηγούμενων κυβερνήσεων), η οποία έχει καταστεί τροχονόμος της κακιάς ώρας, προσπαθώντας να επιβάλλει καταστάσεις οι οποίες εκθέτουν τους πολίτες σε κινδύνους, ενώ τα κυβερνητικά στελέχη απολαμβάνουν ιδιαίτερης προστασίας.

Η Θράκη έχει εγκαταλειφθεί από την Ελλάδα. Μία ματιά στα έργα υποδομής που ΔΕΝ έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες αρκεί για να αποδείξει την τραγική αυτή αλήθεια (η κατασκευή της Εγνατίας έγινε υποχρεωτικά και η κύρια πηγή χρηματοδότησής της ήταν η Ε.Ε., ενώ σήμερα η κυβέρνηση επιβάλει και διόδια επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους κατοίκους της ακριτικής αυτής περιοχής). Όμως, θα ήταν ευχής έργο (τραγική ειρωνεία και αποδίδεις ως «ευχή» την οικονομική εγκατάλειψη) η επιτηδευμένη ανικανότητα και ανυπαρξία των κυβερνώντων να σταματούσε στην οικονομική ανυπαρξία του Ελληνικού κράτους επί της Θράκης. Δυστυχώς, οι κομπορημονούντες «Θρακολόγοι» των Αθηνών, ξεπερνώντας τα εσκαμμένα έχουν δημιουργήσει πλείστα όσα επιπρόσθετα προβλήματα με την εγκληματική εις βάρος της Θράκης συμπεριφορά τους.

Το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στην Θράκη εστιάζεται στην δράση του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, του οποίου οι υπάλληλοι, αλλά και ο ίδιος ο εκάστοτε τούρκος πρόξενος, «οργώνουν» τους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης, με την άδεια του κράτους των Αθηνών.

Και στο σημείο αυτό εισάγεται το ερώτημα: Δικαιούται ο τούρκος πρόξενος να περιφέρεται στην Θράκη;
Εξ όσων πολύ καλά γνωρίζουμε, ο τούρκος πρόξενος μπορεί να μετακινείται επάνω σε εθνικές οδούς (και στην Εγνατία), συνοδευόμενος από άνδρες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) της Ελλάδας, οι οποίοι φέρουν την αποκλειστική ευθύνη γι αυτές τις μετακινήσεις. Καμία μετακίνηση του τούρκου προξένου πέραν των εθνικών οδών δεν επιτρέπεται (επειδή υπάρχει πιθανότητα τροχαίου ατυχήματος λόγω κακού οδοστρώματος, λόγω κίνησης γεωργικών οχημάτων κ.α.). Και όμως, ο (εκάστοτε) τούρκος πρόξενος συνεχίζει να μετακινείται απολύτως νόμιμα κατά μήκος και πλάτος των δύο νομών (Ξάνθης και Ροδόπης), αφού οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν φροντίσει να αποχαρακτηρίσουν τις παλαιές εθνικές οδούς, δίνοντας έτσι λαβή νομιμότητας στις μετακινήσεις του τούρκου προξένου.

Συγκεκριμένα:

Δεν έχει καταργηθεί η πρώην εθνική οδός Κομοτηνής – Αλεξανδρουπόλεως, η οποία τέμνει την περιοχή νοτιο-ανατολικά της Κομοτηνής, στην οποία βρίσκεται ένας σημαντικός αριθμός χωριών με –σχεδόν- αποκλειστικά μουσουλμανικό πληθυσμό. Η συγκεκριμένη περιοχή αποτελούσε και συνεχίζει «πυρήνα» των κινήσεων τουρκοπρακτόρων. Επειδή, όμως, το Ελληνικό κράτος ΔΕΝ έχει αποχαρακτηρίσει τον δρόμο που την διαπερνά (πρώην εθνική οδός), οι μετακινήσεις του τούρκου προξένου είναι απολύτως νόμιμες!

Δεν έχει καταργηθεί η πρώην εθνική οδός Κομοτηνής – Ξάνθης (μέσω Ιάσμου), κατά μήκος της οποίας βρίσκεται μία σειρά χωριών που επίσης κατοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους. Μάλιστα, η δυνατότητα μετακίνησης του τούρκου προξένου στην συγκεκριμένη περιοχή, έχει συμβάλει στην ανάπτυξη της τουρκοφροσύνης (με την μέθοδο άσκησης πολιτικής και υποσχέσεων ή με την μέθοδο «οικονομικής βοήθειας» προς τους κατοίκους), με αποτέλεσμα σήμερα ο Δήμος Ιάσμου να έχει μουσουλμάνο Δήμαρχο (ελέω «Καλλικράτη»), ενώ παρατηρείται το φαινόμενο του εκτουρκισμού συνειδήσεων των κατοίκων, οι οποίοι είναι Πομακικής καταγωγής!

Έχει δημιουργηθεί νέα εθνική οδός (με το προσωπείο του κάθετου άξονα σύνδεσης με την Βουλγαρία) μεταξύ Ξάνθης και Βουλγαρίας. Η συγκεκριμένη «εθνική οδός» αποτελεί διπλό έγκλημα, αφού δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει την σύνδεση με την Βουλγαρία, αλλά αυτό είναι απολύτως επικίνδυνο αφού το πλάτος της οδού σε πολλά σημεία και για πολλά χιλιόμετρα δεν ξεπερνά τα 4 μέτρα, ενώ καταλήγει σε ένα Ελληνικό συνοριακό φυλάκιο, το οποίο βρίσκεται εντός της Βουλγαρίας, δεν διαθέτει τηλέφωνο και ηλεκτρικό ρεύμα και στον Έλληνα αστυνομικό απαγορεύεται να οπλοφορεί!

Από τα παραπάνω, διαπιστώνουμε ένα «γραφειοκρατικό» (αλλά στην ουσία πολιτικό) έγκλημα των ελληνόγλωσσων κυβερνώντων των Αθηνών το οποίο αφορά την διάνοιξη οδών και τη νομιμοποίηση των μετακινήσεων του εκάστοτε τούρκου προξένου, σε μία περιοχή που κατοικείται από Έλληνες Πομάκους μουσουλμάνους, οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε θύματα της τουρκικής προπαγάνδας και της επεκτατικής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Οι συχνότατες επισκέψεις τουρκικών συλλόγων, οι πιέσεις των ιμάμηδων (προεξάρχοντος του ψευτομουφτή Αμέτ Μετέ), ο καταιγισμός επισκέψεων τούρκων υπουργών, πολιτικών και πολιτευτών, έχουν δημιουργήσει μείζονα και συνεχώς διογκούμενα προβλήματα στους κατοίκους, οι οποίοι διαπιστώνουν καθημερινά πως το Ελληνικό κράτος τους εγκαταλείπει (όπως κάνει και με τους χριστιανούς κατοίκους της Θράκης) στην «αγκαλιά» της «μητέρας πατρίδας Τουρκίας». Με απλά λόγια, οι Ελληνικές αρχές, έφτιαξαν μία εθνική οδό, για να εξυπηρετήσουν την ευκολία αλλά και τη νομιμότητα των μετακινήσεων του τούρκου προξένου!!!

Παράλληλα με τον τούρκο πρόξενο και τις μετακινήσεις του, έχει διαπιστωθεί πως ιδιαίτερες δραστηριότητες, οι οποίες φυσικά καλύπτονται νομότυπα, έχουν αναπτύξει οι τούρκοι υπάλληλοι του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής (πράκτορες της ΜΙΤ), οι οποίοι σχημάτισαν ομάδα ποδοσφαίρου και μετακινούνται συχνότατα σε χωριά (αποκλειστικά μουσουλμανικά), όπου δημιουργούν επαφές με την πρόφαση των αθλητικών δραστηριοτήτων. Βέβαια, δεν λαμβάνουν μέρος σε κανένα ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν φαίνεται να ανησυχεί την Αθήνα, που συνεχώς απομακρύνεται από την Θράκη, εγκαταλείποντάς την ουσιαστικά, σε «νέες καταστάσεις».

Όμως, τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε πως τελικά ισχύει η παροιμία «δώσε θάρρος στον χωριάτη, να σε ανέβει στο κρεβάτι», αφού πλήθος πολιτικών, πολιτευτών, αρχηγών οργανώσεων, υπουργών (έως και του ίδιου του πρωθυπουργού) της Τουρκίας, επισκέπτονται την Θράκη και δη τους μουσουλμάνους της Θράκης, απευθυνόμενοι προς αυτούς ως «τούρκους πολίτες», ενώ δεν διστάζουν να εκτοξεύουν και απειλές του τύπου «η μητέρα πατρίδα είναι μαζί σας και όποιος σας πειράξει θα αντιμετωπίσει την Τουρκία».
Προφανέστατα οι τούρκοι επισκέπτες, γνωρίζουν την συνθήκη της Λοζάνης, γνωρίζουν πως την συνυπέγραψε η Τουρκία και γνωρίζουν πως μέσα σε αυτήν αναγράφεται ευθαρσώς πως στην Ελλάδα υπάρχει θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα. Και όμως, ενώ γνωρίζουν εμμένουν στο να παραβιάζουν κατ’ επανάληψη την συνθήκη αυτή, χωρίς να συμβεί τίποτε απολύτως από την πλευρά της Ελλάδας, χωρίς να τους γίνεται ούτε μία (έστω και τυπική) παρατήρηση.
Είναι δεδομένο πως η κυβέρνηση των Αθηνών δεν τολμά να τους αντιμετωπίσει, αφού το σύνδρομο φοβικότητας αλλά και το πνεύμα της ελληνοτουρκικής φιλίας (που διακατέχει περιέργως μόνο τους Έλληνες πολιτικούς και όχι τους Τούρκους), δεν «επιτρέπει» καμία περίπτωση διπλωματικής –έστω- παρατήρησης. Σε παρόμοια περίπτωση προ ημερών, το Ιράκ (το οποίο σήμερα έχει υποτυπώδη κυβέρνηση) απαγόρευσε στον αρχηγό των Γκρίζων Λύκων της Τουρκίας να περάσει τα σύνορα, ενώ έχει διαμηνύσει πως θα συλλάβει τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, εάν περάσει τα σύνορα Τουρκίας – Ιράκ!

Δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχει πραγματική βούληση της σημερινής κυβέρνησης για αποκατάσταση του Ελληνισμού και της Ελληνικότητας της Θράκης, μετά από την χρόνια εγκατάλειψη και την άκρως επικίνδυνη μεταχείρισή της από άθλιους (είναι επιεικής χαρακτηρισμός) πολιτικούς «ταγούς», οι οποίοι φαίνεται πως έχουν συνάψει κρυφές συμφωνίες με την Τουρκία (άραγε γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήθελε Έλληνα πρακτικογράφο στις συναντήσεις του και ιδιαίτερα σε αυτές με τον τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν;), μέσα στις οποίες περιλαμβάνεται και η Θράκη. Η σημερινή κυβέρνηση καλείται να αποδείξει έμπρακτα για την Θράκη και τους κατοίκους της, δίνοντας σαφείς και αιχμηρότατες απαντήσεις τόσο στους τούρκους πολιτικούς, όσο και στον τούρκο πρόξενο της Κομοτηνής και τους λακέδες του (ανθυποπρακτορίσκους), οι οποίοι εργάζονται προς την κατεύθυνση δημιουργίας προβλημάτων στο εσωτερικό της Ελλάδας και επίσης προς την κατεύθυνση πιθανής δημιουργίας κινδύνων της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών.

Η Θράκη χόρτασε από λόγια σε βάθος δεκαετιών. Η Θράκη σήμερα απαιτεί έργα που θα είναι προς το κοινό όφελος χριστιανών και μουσουλμάνων και της εν γένει ανάπτυξης της περιοχής. Η Θράκη έχει βιώσει την κυβερνητική εγκατάλειψη και οι κάτοικοί της δεν προσφέρουν πλέον κανένα χρονικό περιθώριο σε εκείνους τους πολιτικούς που την επισκέπτονται είτε για λόγους ψηφοθηρικούς, είτε για λόγους… τουριστικούς!
Η πρώτη σας έμπρακτη κίνηση ενδιαφέροντος για την Θράκη, κύριοι πολιτικοί (εκτός και αν προτιμάτε να είστε πωλητικοί) θα είναι ο αποχαρακτηρισμός των συγκεκριμένων "εθνικών οδών", έτσι ώστε να κάμψετε - σταματήσετε τις ανεξέλεγκτες μετακινήσεις του τούρκου προξένου της Κομοτηνής στην Θράκη. Αγαπάτε την Θράκη και την Ελλάδα; Αποδείξτε το τώρα! Αύριο ίσως να είναι πάρα πολύ αργά...


ΥΓ: Αυτά άραγε δεν τα γνωρίζουν, δεν τα βλέπουν, δεν τα έχουν ακούσει και δεν τα έχουν μάθει οι δύο ευαίσθητοι Δήμαρχοι (Τσολακίδης – Αβδήρων και Χατζηευαγγέλου – Τοπείρου) του ν. Ξάνθης, οι οποίοι είτε συναγελάζονται με τουρκοπράκτορες είτε υπερασπίζονται τα «δίκαια» των μουσουλμάνων της περιοχής; Προφανώς, η πληροφόρησή τους είναι επιλεκτική, ειδάλλως, δεν θέλουμε να διαννοηθούμε πως ο πολιτικός τους προσανατολισμός είναι κατά της Ελληνικότητας της ακριτικής (και άκρως ευαίσθητης εθνικά) αυτής γωνιάς της Ελλάδας.



Γράφει ο Στρατής Μαζίδης

Αν η Ελλάδα έχει καταντήσει η χωματερή της Ευρώπης, τότε η Θράκη μετατρέπεται σε βόθρο. Όχι δεν ανήκει σε μένα ο χαρακτηρισμός αυτός αλλά στους ίδιους τους Θρακιώτες που συμμετείχαν χθες το βράδυ ενεργά στην εκπομπή του R CHANNEL “Πες τα Νίκο” (το πρόγραμμα μπορείτε να το βλέπετε με Live stream από το tvrodopi.gr) με τον τοπικό δημοσιογράφο Νίκο Πουρτσίδη.

Η εκπομπή μεταδίδεται κάθε Τετάρτη στις 2200 και γενικώς τα περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια είναι κλάσεις ανώτερα από αυτά της Αθήνας. Παρέχουν ουσιαστική ενημέρωση και προβάλλουν τα προβλήματα, πολλά δε εκπέμπουν και μέσω διαδικτύου.

Πλήθος λοιπόν εξαγριωμένων και απογοητεύμενων ακριτών επικοινωνούσαν ζωντανά με το δημοσιογράφο για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους αλλά και να προβούν σε σημαντικές αποκαλύψεις που έκρινα ορθό απέναντι στους ακρίτες αυτούς να τις μεταφέρω και στους φίλους μας αναγνώστες και ο καθένας ας κρίνει μόνος του.

Με όσα δε άκουσα χθες, δεν έχω πλέον την παραμικρή αμφιβολία τόσο για το ξεπούλημα της Θράκης όσο και για το θέατρο του Καραγκιόζη (αν και ο λαϊκός αυτός ήρωας υπήρξε σοβαρό πρόσωπο όσο ζούσε) που εξελίσσεται καθημερινά με την πολυδιαφημισμένη (τυχαίο;) επιχείρηση “Ξένιος Ζευς”.

Σταχυολόγησα τα βασικότερα:

α) Όπως αποκάλυψαν τηλεθεατές έχει συσταθεί ειδική επιτροπή η οποία επισκέπτεται εγκαταλελειμένα δημόσια κτίρια σε χωριά όπως παλιά σχολεία, προκειμένου να εξετάσει την καταλληλότητά τους για να στεγαστούν αλλοδαποί λαθρομετανάστες. Ο καθένας μπορεί εύκολα να φανταστεί μόνος του τις συνέπειες από τη “φιλοξενία” πχ 30-40 αλλοδαπών σε κάθε χωριό ορισμένων εκατοντάδων.

β) η αστυνομική διεύθυνση Καβάλας ήδη αποδυναμώθηκε αρκετά για να ενισχυθεί αυτή της Ξάνθης δείγμα πως παρά το γεγονός ότι αυτός ο σχεδιασμός υπήρχε από καιρό εντούτοις η ΕΛΑΣ στη Θράκη δεν είχε τα απαραίτητα μέσα για να ανταπεξέλθει.

γ) ο περιφερειάρχης μπορεί να διαμαρτύρεται μπροστά στις κάμερες για την μεταφορά των λαθρομεταναστών στις πρώην αστυνομικές σχολές αλλά σύμφωνα με καταγγελία τηλεθεατή η περιφέρεια έχει λάβει προ πολλού σχετική χρηματοδότηση ύψους € 14 εκ. δίχως όμως τότε να έχει υπάρξει η παραμικρή αντίδραση.

δ) αρκετοί προσφέρονται σε πολιτικό επίπεδο να προσφέρουν έρημα δημόσια κτίρια για την εγκατάσταση αλλοδαπών ακόμη και στην Ανατολική Μακεδονία αφήνοντας υπόνοιες ότι υπάρχει συνεργασία με εταιρείες τροφοδοσιών που λογικά κι αυτές από τη μεριά τους βλέπουν το επιχειρηματικό σκέλος της ιστορίας φιλοδοξώντας να αναλάβουν τη σύτιση των λαθρομεταναστών.

ε) μερικές δεκάδες φυλούν ορισμένες εκατοντάδες πεινασμένων, εξαθλιωμένων και φανατισμένων. Τι θα συμβεί αν διαφύγουν ορισμένοι;

στ) το προσωπικό φαίνεται πως είναι πολύ φοβισμένο σύμφωνα με όσα διαδίδονται ενώ λαμβάνει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέσα στην επαφή του με τους λαθρομετανάστες καθώς ήδη γίνεται λόγος για την εμφάνιση ασθενειών.

ζ) καταγγελία για επικείμενη λειτουργία των γνωστών Ε.Ο.Ζ. στις οποίες θα χρησιμοποιηθούν τα φτηνά αυτά εργατικά χέρια οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερο μαρασμό τη Θράκη. Εν ολίγοις αφέθηκε από τηλεθεατή να εννοηθεί ότι ο βασικός όγκος δεν πρόκειται να απελαθεί και ένα μεγάλο τμήμα μεταφέρθηκε απλά εκεί ώστε να εργαστεί υπό άθλιες συνθήκες στις Ε.Ο.Ζ. που θα προκύψουν και με ότι αυτό συνεπάγεται για τον ελληνικό πληθυσμό που ήδη πολύ πριν την κρίση μαραζώνει λόγω έλλειψης θέσεων εργασίας στην περιοχή.

η) η πτώση των βάσεων σε σχολές υψηλής ζήτησης σε συνδυασμό με το κλείσιμο αρκετών σχολών θα έχουν ως αποτέλεσμα ένα ακόμη πλήγμα στην τοπική οικονομία καθώς πολλά ακίνητα θα παραμείνουν ξενοίκιαστα και ένα σημαντικό κομμάτι της αγοράς δε θα κινηθεί λόγω της σημαντικής μείωσης των φοιτητών.

Αυτός είναι λοιπόν ο Ξένιος Ζευς, πραγματικά φιλόξενος για τους ξένους και επικίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα στην πολύπαθη και ευαίσθητη περιοχή της Θράκης. Μεταφέρει στο μαλακό μας υπογάστριο τους αποθηκευμένους ισλαμιστές, αναζητά στέγαση σε ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΤΙΡΙΑ που έστω κι αν είναι έρημα αποτελούν ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια και υγεία ενώ ετοιμάζεται να πλήξει -ίσως θανάσιμα κι οριστικά- την τοπική αγορά εργασίας με τις ΕΟΖ και το φθηνό εισαγώμενο εργατικό δυναμικό.

Άραγε ο θρακιώτης κος Στυλιανίδης έχει κάτι να πει στους χωριανούς του; Διαβλέπει κανένα κίνδυνο για τη Θράκη ή δεν τίθεται κανένα ζήτημα;

Και κάτι τελευταίο. Ακραίο ίσως αλλά αρκετά δικαιολογημένο θα έλεγα όπως το διατύπωσε κάποιος τηλεθεατής που θα ζήσει αυτός το πρόβλημα. Να οδηγηθούν σε κάποιο νησί και όπως μπήκαν έτσι να φύγουν. Όπως επίσης προτάθηκε η φιλοξενία των αλλοδαπών να πραγματοποιηθεί στην Πύλο και την ιδιαίτερη πατρίδα του πρωθυπουργού, επί των ημερών του οποίου ως υπουργού άρχισαν τα σύνορα να μοιάζουν με ελβετικό τυρί.

Η Θράκη έχει παρατηθεί από χρόνια και μόνο η εκκλησία επί Χριστοδούλου είχε αποφασίσει και έδινε ένα σημαντικό τότε βοήθημα το μήνα, κοντά 40.000,00 δρχ στους τρίτεκνους ακριβώς για να τονωθεί το εθνικό στοιχείο και να περιοριστούν οι επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας που κάνει μια χαρά τη δουλειά της με το προξενείο και τη Ziraat bank που είτε αγοράζει τα πάντα είτε δανειοδοτεί αφειδώς όσους δηλώνουν τούρκοι ώστε να αγοράζουν γη. Την ίδια ώρα η Τουρκία νομοθετεί σχετικά ώστε οι Έλληνες να μη δύνανται να αποκτούν περιουσία απέναντι.

Η δική μας κυβέρνηση τι ακριβώς κάνει; Όχι μόνο δε νομοθετεί αντίστοιχα, όχι μόνο δε λαμβάνει μέτρα τόνωσης του ελληνισμού στη Θράκη, όχι μόνο με βάση τη συνταρακτική καταγγελία της Χ.Α. στέλνει άοπλους φύλακες στα σύνορα που το βάζουν στα πόδια στο άκουσμα του οπλίσματος και οι Σύριοι αντικαθεστωτικοί μπουκάρουν σαν κύριοι αλλά στέλνει επάνω ολόκληρους συρμούς γεμάτους φανατισμένους μουσουλμάνους που στο πρώτο δόλωμα της Αγκυρας θα μετατραπούν σε άτακτο μεν (rebet asker που λέμε) αλλά φανατισμένο και διψασμένο -όχι για νερό- στρατό.

Αυτούς τελικά αν τους βάλεις στα αεροπλάνα και τα πλοία είναι ικανοί να βομβαρδίσουν τη Θήβα και να στρέψουν τα πολυβόλα στη Μύκονο!

Όπως και να χει, οι σειρήνες της Θράκης ηχούν. Ο εχθρός προ των πυλών, εντός των πυλών αλλά και εντός ημών!



Δερβίσηδες, γενίτσαροι, παιάνες, μπλουζάκια με οθωμανικά οικόσημα, ομιλίες γεμάτες μηνύματα τουρκισμού και έτερα…θαυμαστά, σε μια εκδήλωση όπου παρέστη ο Τούρκος πρόξενος, αλλά και πολλοί επώνυμοι τουρκόφρονες της Θράκης (ενίοτε και…ελληνόφωνοι, σαν τον δήμαρχο Αβδήρων Τσολακίδη)…

Γράφαμε πριν από λίγες μέρες για την έλευση στα μέρη μας του λεγόμενου «Καραβανιού της Αφθονίας» του δήμου Μπαϊράμπασα της Κωνσταντινούπολης, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή περιοδεύει τα Βαλκάνια επιδεικνύοντας θρησκευτικά και πολιτιστικά δρώμενα, επί της ουσίας δε εξάγοντας τουρκισμό και νεο-οθωμανισμό στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Αλβανίας, των Σκοπίων, του Κοσόβου, της Σερβίας, της Βοσνίας, της Κροατίας, της Βουλγαρίας και φυσικά της ελληνικής Θράκης.

Την Κυριακή λοιπόν 12 Αυγούστου ήταν η σειρά του Σελέρου της Ξάνθης για τη στάση του Καραβανιού και το γλέντι που ακολούθησε το βράδυ της ίδιας μέρας (1η φωτογραφία). Ένα γλέντι στο οποίο συμμετείχαν Τούρκοι χορευτές, έτεροι καρνάβαλοι ντυμένοι γενίτσαροι (βλ. και τη 2η φωτογραφία με τους…περιστρεφόμενους δερβίσηδες, αλλά και τον…γενίτσαρο στη μέση) και τραγουδιστές, αλλά και σχεδόν 2000 άτομα από την Ξάνθη και τα γύρω χωριά. Παρών φυσικά ο πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Ιλχάν Σενέρ, παρόντες και μερικοί Τούρκοι μουσαφίρηδες (όπως ο συντονιστής του δήμου Μπαϊράμπασά Γιουξέλ Αϊντίν και ο δήμαρχος Ιψάλων Μεχμέτ Καραγκιόζ), ενώ συμμετείχε βεβαίως και μέγα μέρος της τουρκόψυχης ηγεσίας της μειονότητας, όπως ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο βουλευτής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο αντιδήμαρχος Μπιρόλ Ιντζεμεχμέτ, ο δήμαρχος Μύκης Μουσταφά Τσουκάλ, ο δήμαρχος Αρριανών Ιμπραήμ Σερήφ, το γνωστό…μπουμπούκι της «Μιλλέτ» (και πρόεδρος του τουρκο-συλλόγου «Πλάτανος») Τζεγκίζ Ομέρ, ο πρώην βουλευτής Τσετίν Μάντατζη, ο πρόεδρος της ΤΕΞ Αχμέτ Καρά, ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Ερκάν Ρουσέν, ο υπεύθυνος του κόμματος DEB-Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου, ο αντιπεριφερειάρχης Αν. Μακεδονίας και Θράκης Ιρφάν Ουζούν, ο αντιπρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου Ξάνθης Ιρφάν Χατσιγγενέ. Παρών όμως και ένας…ελληνόφωνος, ο σεσημασμένος δήμαρχος Αβδήρων Βασίλης Τσολακίδης!

Όπως μας ενημερώνει η ιστοσελίδα του τουρκο-ραδιοσταθμού της Ξάνθης Τσινάρ FM «στο ιφτάρ αυτό (σ.σ. ιφτάρ ονομάζεται το δείπνο αμέσως μετά τη λήξη της ημερήσιας νηστείας κατά το Ραμαζάνι) που οργανώθηκε στην αυλή του σχολείου, τον θαυμασμό κέρδισε η νεολαία του χωριού για τις υπηρεσίες που πρόσφερε. Όλοι οι νεολαίοι εξυπηρέτησαν τον κόσμο φορώντας λευκά μπλουζάκια με το οθωμανικό οικόσημο τα οποία έγραφαν ¨Εγγόνια Οθωμανών¨ (βλ. τη διπλανή φωτογραφία). Επίσης προσέφεραν στο ιφτάρ και οι εργάτες καθαριότητας του δήμου. Το δεύτερο ιφτάρ του Καραβανιού της Αφθονίας παρατίθεται στις 13 Αυγούστου στα Αρριανά του νομού Ροδόπης. Θα γίνει στο γήπεδο ποδοσφαίρου των Αρριανών (σ.σ. περισσότερες λεπτομέρειες προσεχώς στο «Προξενείο-Στοπ») με τη συμμετοχή και μιας επιτροπής 70 ατόμων από την Τουρκία μεταξύ των οποίων ο βουλευτής Αδριανούπολης Μεχμέτ Μουεζίνογλου, καθώς και ο δήμαρχος του Μπαϊράμπασά Ατίλα Αϊντινέρ». Όπως βλέπουμε λοιπόν, το ίδιο το κείμενο αποκαλύπτει τους σκοπούς του «Καραβανιού της Αφθονίας», που φυσικά δεν είναι άλλοι από την προώθηση των νεο-οθωμανικών σχεδίων των Ερντογάν-Νταβούτογλου στα Βαλκάνια.

Από τις ομιλίες που ακούστηκαν αρκούμαστε να σας παραθέσουμε τμήμα εκείνης του Τούρκου προξένου Ιλχάν Σενέρ (στην παρακείμενη φωτογραφία τον βλέπετε στο βήμα της εκδήλωσης, με φόντο τους…γενίτσαρους), όπως τη μετέφρασε από την προξενοφυλλάδα «Μπιρλίκ» το αδελφό ιστολόγιο tourkikanea.gr). Ο λεγάμενος αναφέρθηκε μάλιστα και στο μικροεπεισόδιο που σημειώθηκε στις 6 Αυγούστου μπροστά στη λεγόμενη «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» (κατά το συλλαλητήριο για τους λαθρομετανάστες) και στο οποίο βεβαίως η τουρκόφρων πλευρά (ποιούσα, όπως πάντα, την…τρίχαν τριχιάν) έδωσε πρωτόγνωρα μεγάλες διαστάσεις. Όπως τόνισε λοιπόν ο Σενέρ «το καθήκον για το οποίο αισθάνθηκα ιδιαίτερη περηφάνια είναι αυτό του πρόξενου στην Κομοτηνή, διότι εδώ ζει η Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης που συμβάλει στις σχέσεις φιλίας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Πριν λίγες μέρες υπήρξε στην Κομοτηνή ένα ατυχές γεγονός. Εγώ εκείνη την ώρα ήμουν σε ιφτάρ που είχε παραθέσει η Τουρκική Ένωση Ξάνθης, μου τηλεφώνησαν και αμέσως υποχρεώθηκαν να αποχωρήσω. Όταν πήγα εκεί, τους είδα όλους εκεί. Ο κύριος βουλευτής Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο πρόεδρος της ΤΕΞ Αχμέτ Καρά, οι μουφτήδες μας, ο πρόεδρος μας του συλλόγου «Πλάτανος» Τζεγκίζ Ομέρ και άλλοι, που δεν μέτρησα, ήταν εκεί. Αυτό δείχνει τι σημαντική είναι η ενότητα και η ομοψυχία. Αντιληφθήκαμε πως δεν επρόκειτο για άτομα από την περιοχή. Άλλωστε άτομα που ζούνε για αιώνες εκεί, δεν τα κάνουν αυτά. Είστε Έλληνες πολίτες. Οι λύσεις για τα θέματα σας βρίσκονται στην Αθήνα. Γι αυτό αναζητήστε πρώτα τη λύση των θεμάτων σας στην Αθήνα».

Η πιο εντυπωσιακή απ’ όλες ήταν όμως αναμφίβολα η ομιλία του δημάρχου Αβδήρων Βασίλη Τσολακίδη. Σε ένα απερίγραπτα περίλαμπρο μνημείο κενολογίας, γελοιολογίας και τιποτολογίας, ο εν λόγω ελληνόφωνος είπε τα εξής άκρως…βαθυστόχαστα (στα ελληνικά πάντως – ακόμη): «Καλησπέρα σε όλους. Αγαπητοί προσκεκλημένοι, αγαπητοί συνδημότες και συνδημότισσες της ευρύτερης περιοχής του πρώην δήμου Σελέρου, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον δήμαρχο του Μπαϊράμπασα, ο οποίος σε συνεργασία εδώ με τον αντιδήμαρχο της περιοχής μας, πρότειναν να διοργανωθεί η ωραία αυτή εκδήλωση. Πριν ένα μήνα περίπου πραγματικά αποδεχτήκαμε αυτήν την πρόσκληση. Γιατί νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει συνεργασία μεταξύ των λαών και βέβαια μεταξύ της Τουρκίας και της περιοχής μας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές-εκπροσώπους του δήμου Μπαϊράμπασα. Θα ήθελα ακόμη να χαιρετίσω την παρουσία των συναδέλφων δημάρχων της περιοχής, του δημάρχου Μύκης, του δημάρχου από την Κομοτηνή (σ.σ.: Ιμπραήμ Σερήφ τον λένε, βρε, πότε θα τον μάθεις; Μια παρέα είστε! Μα τόσο ανεπίδεκτος πια;) του βουλευτή μας, να καλωσορίσω την παρουσία του νέου προξένου, να του ευχηθώ καλή επιτυχία και καλή διαμονή στην περιοχή μας και άριστη συνεργασία. Δεν θα πρέπει να ξεχάσω ότι υπάρχουν και πολλοί τοπικοί και δημοτικοί σύμβουλοι, τους καλωσορίζω. Θα ήθελα να χαιρετίσω έναν πολύ καλό μου φίλο, τον βουλευτή, τον πρώην βουλευτή Μάντατζη Τσετίν (σ.σ. πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι!), με τον οποίον δώσαμε πολλούς κοινούς αγώνες (σ.σ. οι μόνοι αγώνες που έχει δώσει στη ζωή του ο Μάντατζη είναι οι υστερικές ανθελληνικές εκστρατείες, οπότε βγάλτε σεις τώρα συμπέρασμα) και βέβαια επιτρέψτε μου να κάνω μια ειδική αναφορά. Ο δήμος Αβδήρων έχει τη χαρά να έχει σήμερα κοντά του και τρεις δημάρχους που καλέσαμε από την περιοχή της Ανατολικής Θράκης. Είναι ο φίλος μου ο δήμαρχος ο Μεμέτ Καραγκιόζ, είναι ο δήμαρχος του Χατζηκιόι, που είναι φίλος (σ.σ. πολλή…φιλία έπεσε, ρε παιδιά) και βέβαια ο δήμαρχος του Αχμέτ Μπέη, τους οποίους θα φιλοξενήσουμε αυτές τις μέρες. Θα ήθελα να τους ευχηθώ καλή διαμονή και βέβαια να τους έχουμε και άλλες φορές κοντά μας (σ.σ. ε πώς, αλλοίμονο, μια φορά ίσον καμμία). Δεν ήθελα να μακρηγορήσω, να μην σας κουράσω. Να ευχηθώ σε όλους το Μπαϊράμι να περάσετε καλά, υγεία και καλά για όλο τον κόσμο. Κι επιτρέψτε μου επειδή δεν ξέρω την γλώσσα να κάνω μια ειδική αναφορά: Μπαϊράμ κουτλού ολσούν (σ.σ. ουπς, του ξέφυγε και κάτι από τη…μητρική του γλώσσα)! Προτού κατέβω από το βήμα, θα ήθελα να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τον αντιδήμαρχο κύριο Μπιρόλ, τους δημοτικούς συμβούλους, την πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας, και όλους όσους δούλεψαν για να διοργανωθεί αυτή η υπέροχη βραδιά. Γεια σας, καλή διασκέδαση σε όλους κι ευχαριστώ».

Τέτοιο βεβαίως εμετικό γλείψιμο προς οτιδήποτε το τουρκοφανές κινείται ή απλώς προβάλλει ολόγυρα, εμείς δυσκολευόμαστε πραγματικά να ξαναθυμηθούμε. Ανάλογά του μόνο σε κάτι παλιές ομιλίες του (νυν) περιφερειάρχη Γιαννακίδη στο Αλάντεπε ή των βουλευτών του Έβρου Λάκη Φωτιάδη και Σταύρου Κελέτση στο Χίλια μπορούμε να εντοπίσουμε. Ενώ όμως από τότε πέρασαν πια αρκετά χρόνια και η τουρκική απειλή έχει πολλαπλασιαστεί, φαίνεται ότι ακόμη υπάρχουν δημαρχίδια, βουλευτίδια κλπ, που δεν καταλαβαίνουν…τίποτε. Έτσι και εδώ μάλλον, λοιπόν. Την ώρα που βοούσε γύρω του ο τουρκισμός και ο νεο-οθωμανισμός, την ώρα που παιάνιζαν ύμνους οι γενίτσαροι και φορούσαν οθωμανικά εμβλήματα οι νεολαίοι (ακριβώς πίσω του, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία), ο αξιότιμος δήμαρχος Αβδήρων έβλεπε απλώς μία υπέροχη εκδήλωση, για την οποία έσπευδε ασθμαίνων να συγχαρεί και να ευχαριστήσει τους πάντες και τα πάντα. Εμείς τι άλλο να πούμε; Άφεριμ μπρε!

ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΠΑΝΗΓΥΡΗ

1. Δεύτερος από δεξιά ο Τζεγκίζ Ομέρ της εφημερίδας “Μιλλέτ” και στη συνέχεια: Μουσταφά Τσουκάλ (δήμαρχος Μύκης Ιμπραήμ Σερήφ (δήμαρχος Αρριανών), Αχμέτ Μέτε (ψευδομουφτής Ξάνθης), Ιλχάν Σενέρ (πρόξενος Τουρκίας), Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) και ο δήμαρχος Αβδήρων Τσολακίδης.

2. Πάλι οι Σερήφ, Τσουκάλ και Ομέρ.

3. «Η αδελφοσύνη σύνορα δεν γνωρίζει» μας λέει το πανό με το εμβληματικό σύνθημα του Καραβανιού. Ειδικά βέβαια αν είναι και οθωμανικού τύπου, όπως μας δείχνουν και τα παλικάρια από τον νομό Ξάνθης, με τα χέρια στη θέση της…καρδιάς (εκεί ακριβώς που βρίσκονται και τα οθωμανικά οικόσημα).

4. Χειραψία του Β.Τσολακίδη με τον Τούρκο πρόξενο, υπό το χαμογελαστό βλέμμα του Χουσεΐν Ζεϊμπέκ. Αν κρίνουμε από το…βλοσυρό ύφος του δημάρχου, προφανώς του διαμαρτύρεται έντονα για την ανελέητη προπαγάνδα τουρκισμού που υπέστη. (Ε καλά, ντάλα κατακαλόκαιρο είναι πια, βρε παιδιά! Να μην πούμε δηλαδή και καμμία μαλ…, να περάσει και η ώρα;)