Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουλ 2012


Μέχρι το 2035 επεκτάσεις ή συρρικνώσεις κρατών, αλλά… και η Μεγάλη Αλβανία

Χάρτης που δημοσιεύθηκε σε ορισμένα αμερικανικά και ρωσικά μέσα ενημέρωσης, έφεραν στην επιφάνεια την ενοποίηση της Αλβανίας με το Κοσσυφοπέδιο με την προσάρτηση ορισμένων εδαφών από τα Σκόπια, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο κλπ. όπως δημοσιεύεται στο αλβανικό πρακτορείο ΙΝΑ.

Από τα Σκόπια, γράφει το δημοσίευμα, αφαιρείται ένα μέρος του εδάφους τους κυρίως αυτό των δυτικών εδαφών, αλλά ο χάρτης δεν παρουσιάζει συρρίκνωση του σκοπιανού εδάφους στο νότια, ανατολικά ή βόρεια.

Από CIA και ГРУ οι αναλύσεις

Αναλύσεις και μελέτες για ην προετοιμασία του χάρτη έγιναν από ειδικούς μελετητές κύρους των ΗΠΑ – από τη CIA-Central Intelligence Agency(Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών), και των σχετικών υπηρεσιών της Ρωσίας- από ГРУ –Главное Разведывательное Управление(στρατιωτική μυστική υπηρεσία εξωτερικού τομέα), αλλά και άλλων σημαντικών πηγών των διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με γεωστρατηγικές μελέτες, όπως του Δρ. Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι του Σάμουελ Χάντινγκτον κλπ.
Ο Χάρτης προβλέπει διαχωρισμό της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης μεταξύ της Κροατίας και της Σερβίας.

Αλλαγές Στην Ευρώπη

Προοιωνίζεται νέα διαίρεση στην Ευρώπη. Εδαφικές αλλαγές θα ξενικήσουν στις Βρετανικές Νήσους, όπου η Σκωτία θα ανακηρύξει την ανεξαρτησία της με το δημοψήφισμα του 2013. Αυτό θα δώσει ώθηση στην ενοποίηση της Ιρλανδίας.

Η χώρα των Βάσκων και η Καταλωνία θα γίνουν οι νέες χώρες με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους από την Ισπανία που θα λάβουν ένα μέρος της γαλλικής επικράτειας.
Κατάρρευση της πολυπολιτισμικότητας.

Η κατάρρευση της πολυπολιτισμικότητας θα ξεκινήσει στη Γαλλία. Η αδυναμία της αφομοίωσης των διαφορετικών εθνοτήτων από τις πρώην αποικιακές χώρες, θα οδηγήσουν τη κυβέρνηση της Γαλλίας να καταφύγει στην απέλαση των μεταναστών.

Υψηλή συγκέντρωση των ισλαμικών ομάδων, θα ανοίξει το δρόμο για ένα αυξανόμενο αραβικό ισλαμικό κράτος στη νότιο Γαλλία. Η Λωρραίνη για ομοσπονδοιακούς λόγους θα ενταχθεί στη Γερμανία.

Στο Βέλγιο θα διαιρεθούν οι Φλαμανδοί, οι οποίοι θα συνταχθούν με τους Ολλανδούς.
Θλιβερή είναι η μοίρα της Πολωνίας, η οποία θα χάσει τη Σιλεσία, Πομερανία και Πρωσία, οι οποίες θα γίνουν στόχοι διαπραγμάτευσης συμφωνιών μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας.

Από την άλλη πλευρά η Μόσχα θα χάσει την περιοχή του Καλλίνινγκραντ που θα μεταφερθεί στην εποπτεία της Γερμανίας.

Η Λευκορωσία θα εξαφανιστεί ως κράτος και θα γίνει επαρχία της Ρωσίας. Η Ρωσία θα εκμεταλλεύεται επίσης τις ανατολικές περιοχές της Λετονίας, της Εσθονίας και της Ουκρανίας (συμπεριλαμβανομένης της νότιας Ουκρανίας και της Κριμαίας).

Σημαντικές αλλαγές θα γίνουν στον Καύκασο, λόγω αδυναμίας της Ρωσίας να κρατήσει την Τσετσενία και το Νταγκεστάν.



Οι άμεσοι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Του Γιώργου Κασιμάτη


Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται 'λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση.

Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και
κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας.

Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας:

1ος κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου.

Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14). Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)].
Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους).
Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση:
Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση - το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής - το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου - σ' αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών - η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση - όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος - τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα είναι σαφής ... Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα) και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται σ' αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.

2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας.

Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950), αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει.
Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων, σημαίνει τα έξης:

  • Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα... «με τη θέλησή της».
  • Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.
  • Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.
  • Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο
  • Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.
Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού.
Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία.

Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη.

Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν.

Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί. Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!


* Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι ομ. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών




Το θρησκευτικό παρακλάδι της τρόικας βιάζεται να μας προσηλυτίσει στον προτεσταντισμό πριν μας κάνουν και επισήμως δουλοπαροικία τους

Εδώ και λίγες ημέρες οι συμπατριώτες μας στα αστικά κέντρα αλλά και στα χωριά της Θράκης ,βρίσκουν στις πόρτες τους μια σακούλα που έχει σαν περιεχόμενο μια Καινή Διαθήκη , ένα CD και ένα φυλλάδιο.

Ο πρώτος που μας ενημέρωσε για αυτές τις πρωτοφανείς και πάντως "πολυέξοδες" προσηλυτιστικές κινήσεις των "αγνώστων", ήταν ο Ξανθιώτης φίλος διαχειριστής του ιστολογίου "Ας μιλήσουμε επιτέλους".Συγκεκριμένα μας είπε, ότι προχθές το πρωί δεν υπήρχε ούτε ένα σπίτι στην Ξάνθη στο οποίο να μην είχε διανεμηθεί αυτό το "πακέτο".

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που κάποιο απο τα εκατοντάδες παρακλάδια των προτεσταντών, αποδεικνύει ότι δεν διαθέτουν μόνο θράσος αλλά και πολύ μα πάρα πολύ χρήμα.

Αν δεν βρισκόμασταν λίγο πριν την de facto μετατροπή της χώρας μας σε δουλοπαροικία της νέας ευρωπαϊκής "Ιεράς Συμμαχίας" , και αν δεν είχε χαραχτεί στην ιστορική μας μνήμη η μαύρη περίοδος του Όθωνα και της αντιβασιλείας ,όπου, όπως και σήμερα, ήθελαν οι "δούλοι " τους να προσηλυτιστούν στις δικές τους μαγαρισιές, η είδηση θα είχε ενδιαφέρον μόνο ως προς τον αντιαιρετικό αγώνα που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε ως Ορθόδοξοι.

Τα πράγματα όμως ξεφεύγουν απο τον στενό κύκλο μιας απλής προτεσταντικής προπαγάνδας ή μιας τέλος πάντων συνηθισμένης προσηλυτιστικής "πρωτοβουλίας" κάποιων αιρετικών.

Βρισκόμαστε σε πόλεμο.Η χώρα μας δέχεται διαρκώς τα βάρβαρα πυρά ενός συστήματος που αναπτύχθηκε στα φυτώρια του παπισμού και αναπτύχθηκε τερατωδώς χρησιμοποιώντας σαν "λίπασμα" τον προτεσταντισμό και την γνωστή σε όλους μας πια real politik και πειθαρχία του Δ΄Ράιχ.

Όποιος πίστεψε ότι απο την εποχή της αντιβασιλείας οι λύκοι άλλαξαν διατροφικές συνήθειες και έγιναν χορτοφάγοι, τότε δεν έχουν παρά να πετάξουν απο τα εικονίσματα το καντήλι και τις εικόνες και να βάλουν στη θέση τους τον χάρτη της Ε.Ε , ένα Ευρώ και το φυλλάδιο των ομοδόξων της Μέρκελ και του Σόϊμπλε που υπάρχει στις σακούλες των "άγνωστων" μισσιονάριων.

Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως αντέδρασε άμεσα και έβγαλε δελτίο τύπου σχετικά με αυτό το θέμα που όπως θα αντιληφθείτε πιό κάτω δεν αφορά μόνο την Αλεξανδρούπολη , την Ξάνθη και τα άλλα αστικά κέντρα, αλλά ολόκληρη τη Θράκη μας , που οι Ευρωπαίοι θέλουν να κινεζοποιήσουν μέσω της καπιταλιστικής "εφεύρεσης" των ΕΟΖ και οι οθωμανοί χωροφύλακες των ΗΠΑ να την Τουρκοποιήσουν μέσω του προξενείου τους και των κυβερνητικών δωσιλόγων.
Υπάρχει ωστόσο και ένα κατά τη γνώμη μας σκάνδαλο που αφορά την Εκκλησία της Ελλάδος και που αφορά στην "Βιβλική εταιρεία".

Εκείνη δηλαδή την "εταιρεία" που εκδίδει την εγκεκριμένη απο το Οικουμενικό Πατριαρχείο "Καινή Διαθήκη" και την οποία παρέχει, όπως μαθαίνουμε δωρεάν, σε όσους κάνουν δόλιο αγώνα εναντίον της Ορθοδοξίας με μέσο τον προσηλυτισμό στις προτεσταντικές (και όχι μόνο) κακοδοξίες.
Στο Δ.Σ αυτής της "βιβλικής εταιρείας" πρόεδρος είναι Έλληνας Ορθόδοξος Ιεράρχης.

Δυστυχώς ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως ήταν εκείνος που το 2011 είχε υποστηρίξει την βιβλική εταιρεία είχε κυκλοφορήσει ένα CD με την απαράδεκτη μετάφραση της Κ. Διαθήκης απο τον Ν. Βάμβα και την επίσης απαράδεκτη μουσική επένδυση του Βολιώτη μουσικού που μάλλον ικανοποίησε και την Ακαδημία "Θεολογικών" (βλ. αντιπατερικών )σπουδών της Ι.Μ Βόλου η οποία επίσης διαφήμισε αυτό το CD.

Τέλος πάντων έστω και αυτό το δελτίο τύπου είναι κάτι, δείχνει ένα κάποιο ποιμαντικό ενδιαφέρον .

Ας ελπίσουμε στο μέλλον οι Ιεράρχες μας να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων όχι σηκώνοντας απλώς το πέλμα τους αλλά ανεβαίνοντας στον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΜΒΩΝΑ με αγιοπατερικό και πάντα Χριστοκεντρικό ελληνικό ανάστημα.

Παραθέτουμε το δελτίο τύπου της Ι. Μ Αλεξανδρουπόλεως ευχόμενοι να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και οι άλλοι ποιμένες των γειτονικών Μητροπόλεων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολις Αλεξανδρουπόλεως ενημερώνει τους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Επαρχίας μας ότι οι Καινές Διαθήκες και ο ψηφιακός δίσκος (CD) με την ανάγνωση της Καινής Διαθήκης που διανέμονται δωρεάν αυτές τις ημέρες στην πόλη μας και στα χωριά μας, είναι το γνήσιο Ορθόδοξο Χριστιανικό κείμενο, εγκεκριμένο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τους προτρέπουμε να τα κρατήσουν. Η όλη προσπάθεια είναι προτεσταντικού ιεραποστολικού συλλόγου που θεωρεί έργο του να διανέμει την Ορθόδοξη Καινή Διαθήκη σε επαρχιακές ελληνικές πόλεις και αγροτικές περιοχές. Η διανομή των παραπάνω γίνεται από Προτεστάντες που ήρθαν στη Θράκη από διάφορες χώρες του κόσμου. Τα υπόλοιπα φυλλάδια που εμπεριέχονται στην πλαστική τσάντα, δεν ωφελούν πνευματικά.

Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος ενημερώθηκε αυτοπροσώπως από τους υπευθύνους της προσπάθειας αυτής και τους εξέφρασε τις απόψεις του για την συγκεκριμένη ιεραποστολική μέθοδο.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως


Σχόλιο ιστολογίου: Με μεγάλη μας λύπη, διαπιστώνουμε πως η Μητρόπολη Ξάνθης παρέμεινε απαθής. Ευελπιστούμε πως σύντομα -έστω και καθυστερημένα- θα υπάρξει κάποια ανακοίνωση του Μητροπολίτη Ξάνθης κ. Παντελεήμων, μέσω της οποίας θα ενημερώνει το ποίμνιό του...


Η Moody's υποβαθμίζει και τους δανειστές...

Ευφυές το σχέδιο. Δεν μπορείτε να πείτε.

- Πρώτα τιμώρησαν την Ελλάδα παραδειγματικά για να δείξουν στους υπόλοιπους τι τους περιμένει.

- Μετά τρομοκράτησαν την υπόλοιπη Ευρώπη σε σημείο που στέκεται αποσβολωμένη και δέχεται όσα τραγικά συμβαίνουν.

- Τώρα καταδικάζουν την Ελλάδα σε πείνα για να βγει αναγκαστικά από το ευρώ μέσα στο καλοκαίρι (αφού ούτε συζήτηση δεν θέλουν να κάνουν για άλλες "ενέσεις" μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου).

- Μόλις εξαφανιστεί η Ελλάδα από το πλάνο, θα εγκρίνουν τα γερμανικά δικαστήρια τον ΕΜΣ στο τσακ, για να πετάξουν δήθεν σωσίβιο στην Ισπανία και την Ιταλία, που στην πραγματικότητα θα προέρχεται από φόρους των πολιτών. 'Ετσι θα σύρουν την ευρωπαϊκή ήπειρο στην σκλαβιά για μισό αιώνα.

Τhe Slog
24 Ioυλίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Οι πιστοληπτικές προοπτικές της Γερμανίας, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου υποβαθμίστηκαν από την Moody's Investors Service σήμερα το πρωί από Aaa σε αρνητική ένδειξη. Η Moody's επικαλέστηκε…

1ον: την "αυξανόμενη αβεβαιότητα" που σχετίζεται με την κρίση χρέους της ευρωζώνης,
2ον: τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη και
3ον: την αυξανόμενη πιθανότητα διογκωμένων πακέτων "διάσωσης" προς την Ισπανία και την Ιταλία.

Σοβαροί οι λόγοι. Δεν λέμε.

Ωστόσο, όπως είχαμε προβλέψει εδώ στο Slog, το ΔΝΤ έχει ξεγράψει την Ελλάδα. Η ελληνική ελίτ, με τη σειρά της, ούτε καν προσπαθεί να κρύψει το πόσο ελάχιστες προσπάθειες καταβάλλει για να συγυρίσει το γης Μαδιάμ ελληνικό δημοσιονομικό κοτέτσι, που βρίσκεται σε μόνιμη σύγχυση. Οι διοικήσεις των ελληνικών δημόσιων επιχειρήσεων μοιάζουν να πάσχουν από τόση αμνησία που ξέχασαν να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης σχετικά με τις περικοπές των μισθών των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων σε δημόσιες επιχειρήσεις (ΔΕΚΟ) και άλλους κρατικούς φορείς και οργανισμούς. Και η ίδια η οικουμενική κυβέρνηση παρέλειψε να ψηφίσει την απαραίτητη νομοθεσία που θα τους ανάγκαζε να το κάνουν. Την αφαίμαξη των ιδιωτικών υπαλλήλων, όμως, δεν την ξέχασε.

Η τρόικα καταφθάνει σήμερα στην Αθήνα. Σίγουρα δεν θα παραλείψει να επισημάνει στην κυβέρνηση αυτή την "μη συμμόρφωση". Αλλά αμφιβάλλουμε σοβαρά αν θα μπουν στον κόπο να αναφέρουν στους κυβερνώντες ότι όλες τις ξεχασμένες περικοπές του δημόσιου τομέα τις έχουν κάνει πάσα στον ήδη μισοπεθαμένο ιδιωτικό τομέα. Εμείς προβλέπουμε ότι οι τροϊκανοί θα τους πουν νέτα σκέτα: "Μέχρι εδώ ήταν. Το ταμείο μας είναι μείον"!

Αλλά από την άλλη πάλι, μάλλον αποκλείεται κάτι τέτοιο. Με την Ισπανία και την Ιταλία κρεβατωμένες συγχρόνως σε μονάδα εντατικής θεραπείας, μια τέτοια ανακοίνωση θα ήταν ο χειρότερος δυνατός συγχρονισμός.

Η απόδοση του διετούς ομολόγου της Ισπανίας είχε την μεγαλύτερη ημερήσια κίνηση στην ευρωζώνη μέχρι στιγμής από την έναρξη της κρίσης χρέους στις αρχές του 2010, κλείνοντας στα 6,53 %. "Η Ισπανία δεν απέχει πολύ από το να χάσει εντελώς πρόσβαση στις αγορές", δήλωσε ο John Stopford, ανώτερο διοικητικό στέλεχος του τομέα διαχείρισης κεφαλαίων στην Investec Asset Management. "Δεν είναι βιώσιμη επιλογή ο δανεισμός σε τέτοια επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα". Και δεν είχε άδικο το στέλεχος. Η Ισπανία έχει ήδη μπει στην ελληνική Ζώνη του Λυκόφωτος.

"Παρακολουθείτε κι εσείς τα γεγονότα του τελευταίου δεκαπενθημέρου", μας γράφει ο μόνιμος ανταποκριτής του ιστολογίου μας στη Γερμανία, το λαγωνικό του Slog στην Φαταούλα Τραπεζοφρανκφούρτη. "Είχαμε προβλέψει από την άνοιξη ότι η ευρωζώνη θα συντριβεί το φθινόπωρο. Επίσης είχαμε προβλέψει ότι οι τράπεζες και οι δικαστικοί θα βάλουν ένα φρένο στο γκάζι της καγκελάρισσας Μέρκελ. Όλα αυτά έχουν ήδη γίνει και μένει να δούμε τι θα δούμε με αυτό το ρίσκο της γερμανικής "φερεγγυότητας".

Στο Βρυξελλοβερολίνο, αυτή τη φορά δεν θα οργανώσουν έκτακτη σύνοδο κορυφής, δεν θα υπάρξουν μεγαλεπήβολα σχέδια που ξεπερνούν τη φαντασία, και δεν θα βγάλουν έξω κανένα μπαζούκας, για να μείνουμε όλοι κόκαλο. Όλα είναι ανησυχητικά ήρεμα στο "μέτωπο". Ο χειρούργος Ντράγκι, από εκεί που πήγε το Σαββατοκύριακο, μας είπε ότι η κατάσταση στην ευρωζώνη είναι "μη αναστρέψιμη", αλλά η απόφαση δεν εξαρτάται, λέει, από τα κεφάλαια της ΕΚΤ.. Εξαρτάται από τους Γερμανούς της Φαταούλας Τραπεζοφρανκφούρτης και τους πολιτικούς του Βερολίνου. Ο ισχυρισμός αυτός του Μάριο διαψεύδεται δημόσια από τις δηλώσεις Γερμανών πολιτικών, που μας λένε αυτές τις μέρες ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στο τέλος της διαδρομής και καλά θα κάνει η ίδια να αποχωρήσει από την ευρωζώνη το συντομότερο δυνατό.

Θα σας εμπιστευθώ κάτι. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, λέγαμε να βάλουμε ένα απότομο τέλος στη σειρά αναρτήσεων με τον τίτλο "ευρωβόμβα". Τώρα λέμε να εγκαινιάσουμε την αρχή του τελευταίου κεφαλαίου.






Στην ερώτηση που καθημερινά κατατίθεται από πάρα πολλούς, η απάντηση είναι ασαφής. Έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία, προεδρική δημοκρατία, ολιγαρχία των «τζακιών» με τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, πλουτοκρατία, πτωχοκρατία, τροϊκανή δημοκρατία…; Σε κάθε περίπτωση ο κοινός παρονομαστής, δηλαδή η λέξη δημοκρατία, χρησιμοποιείται ως «περιτύλιγμα» του πολιτικού σκευάσματος ή μορφώματος, το οποίο επικαλείται σήμερα πως λειτουργεί υπέρ της… χώρας…!

Αυτό το «υπέρ της χώρας», φυσικά, έχει καταργηθεί από εκείνους που το επικαλούνται, αλλά ας το… ελέγξουμε. Λειτουργώντας υπέρ της χώρας, οι πολιτικοί «ταγοί» λογικά θα έπρεπε να λειτουργούν με βάση το Σύνταγμα και όσα σαφέστατα αυτό ορίζει. Δηλαδή, λειτουργία της ό,ποιας κυβέρνησης υπέρ των Ελληνικών συμφερόντων, υπέρ των Ελληνικών Δικαίων, υπέρ της Ελληνικής Εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, υπέρ της κοινωνίας και των πολιτών που την απαρτίζουν… Αυτά ορίζονται μεν, αλλά τυγχάνει από τις εκάστοτε κυβερνήσεις να επαναπροσδιορίζονται και τελικά να ετεροπροσδιορίζονται συμφώνως με τα συμφέροντα της εγχώριας ή της εξωτερικής πλουτοκρατίας η οποία –κατά κοινή ομολογία εκείνων που θέλουν να σκέπτονται αντικειμενικά και όχι κομματικά- δυναστεύει την χώρα επί δεκαετίες.

Ελέγχοντας, λοιπόν, την «υπέρ της χώρας» λειτουργία των τελευταίων Ελληνόφωνων κυβερνήσεων, προσπαθούμε να θυμηθούμε κάποια ενέργεια, απόφαση ή νόμο που να κάλυπτε τις απαιτήσεις του Ελληνικού Συντάγματος. Δυστυχώς, μάταια… αφού έγινε κατορθωτό οι κυβερνήσεις να λειτουργούν και να αποφασίζουν «ελέω τρόικας» (και ποιος ξέρει ποιού άλλου…) οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει όλα εκείνα που το Σύνταγμα επιτάσσει. Δυστυχώς και η σημερινή κυβέρνηση, κινούμενη στα όρια της νομιμότητας, του νομότυπου ή της νομιμοφροσύνης, έχει κατορθώσει να διαγράψει τα αυτονόητα στην προσπάθειά της να προβάλει ως μοναδικές μαγικές και μονοδρομιακές λύσεις, εκείνες που προτάσσονται από τις Βρυξέλλες και που φυσικά δεν υπέχουν καμία απολύτως ευαισθησία για την Ελλάδα, τους πολίτες της και φυσικά την Δημοκρατία.

Η χώρα διαλύεται, αλλά η κυβέρνηση ωσεί παρούσα προσπαθεί να πείσει πως εργάζεται. Δυστυχώς, η ανυπαρξία της αποτελεί το προσωπικό της σωσίβιο διάσωσης, τη στιγμή που έχει αρχίσει να δρομολογείται ο κατακερματισμός (μέσω των ΕΟΖ), ενώ τα σύννεφα περαιτέρω απαιτήσεων (πλέον των οικονομικών) των «φίλων», των «εταίρων» και των «συμμάχων» έχουν αρχίσει να διαφαίνονται στον ορίζοντα. Ήδη συζητείται η πώληση μέρους του ορυκτού πλούτου (χωρίς να προσδιορίζεται επαρκώς αυτός ο ορυκτός υπό πώληση πλούτος), ο οποίος αποτελεί και την σανίδα σωτηρίας της Ελλάδας, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε και στην Le Figaro. Ο θεσμικός μηχανισμός που θα μπορούσε να κοστολογήσει με επαρκή αντικειμενικότητα τον υπό πώληση ορυκτό πλούτο, το ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) έχει υπόπτως καταργηθεί, αφήνοντας στο κενό την κοστολόγηση, αλλά και προσφέροντας (ατύπως προφανώς) τις χιλιάδες μελέτες που το συγκεκριμένο κρατικό ινστιτούτο είχε πραγματοποιήσει σε βάθος δεκαετιών για τα ορυκτά που βρίσκονται στο υπέδαφος της χώρας.

Η χώρα διαλύεται, αλλά το πολίτευμα προφανώς ακατάλληλο, δεν μπορεί να παρακολουθήσει την οργή που σωρεύεται και που απειλεί την εσωτερική ειρήνη. Βλέπετε, το πολίτευμα είναι ένα κράμα, ένα τερατόμορφο μίγμα που δεν λειτουργεί με βάση νόμους ή (έστω) την κοινή λογική, αλλά είναι απολύτως εντελλόμενο από εκείνους που το επέβαλλαν. Ουσιαστικά, υπάρχει μέγα νομικό και πολιτικό πρόβλημα, αφού η κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί τους πολίτες και δεν υπακούει στο Ελληνικό Σύνταγμα. Βρισκόμαστε σε περίοδο κατάλυσης (ή κατάρρευσης) του προπύργιου της Δημοκρατίας, τη στιγμή ακριβώς που οι θεσμοί δεν υπερασπίζονται από τα πρόσωπα που έχουν οριστεί να τους προστατεύουν και λειτουργούν υπό το καθεστώς ενός «αυτόματου πιλότου», ο οποίος έχει «προγραμματιστεί» από εκείνους που δεν ενδιαφέρονται ούτε για την λέξη αλλά ούτε και για την έννοια της δημοκρατίας, όπως επίσης δεν ενδιαφέρονται για την διάσωση της Ελληνικής οικονομίας ή την προστασία της Ελληνικής κοινωνίας.

Όλα τα ανωτέρω βασίζονται σε ένα απλό ερώτημα: Τι θετικό για την χώρα και τους πολίτες έκαναν οι (τουλάχιστον) τρεις τελευταίες κυβερνήσεις; Πέρα από τις «διαθέσεις», τα λόγια τα παχιά, τα ψεύτικα και τα μεγάλα, υπάρχει κάτι θετικό στο έργο τους; Δυστυχώς, όχι. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται και η κατάλυση του Συντάγματος, την οποία ζούμε. Δεν τους νοιάζει, δεν ενδιαφέρονται και ούτε πρόκειται να εργαστούν υπέρ των πολιτών και της χώρας, εάν δεν νιώσουν άμεσα την απειλή της δια βίου φυλάκισής τους. Και να είναι σίγουροι πως θα βιώσουν όσα προκαλούν, αφού είναι θέσφατο πως «θερίζεις ό,τι σπέρνεις».




Σκάει σιγά – σιγά και η Ιταλία και ακολουθεί το δρόμο της Ισπανίας…

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Mario Monti ανακοίνωσε σήμερα ότι η ιταλική κυβέρνηση θα αναλάβει την εποπτεία της αναδιοργάνωσης της διοίκησης στην περιφέρεια της Σικελίας, μπαίνοντας έτσι σε κατάσταση “μνημονίου” υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης.

Οι πληρωμές από τη Ρώμη προς την περιφέρεια θα συνδέονται με την υλοποίηση των στόχων του σχεδίου. Οι λεπτομέρειες του προγράμματος αναμένεται να οριστικοποιηθούν τις επόμενες εβδομάδες για την έγκριση του τελικού σχεδίου από την κεντρική κυβέρνηση και την περιφέρεια.
Ο διοικητής της Σικελίας, αναμένεται να αποχωρήσει από τα καθήκοντα του στα τέλη του Ιουνίου.

Που οφείλεται η κατάσταση της Σικελίας;
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της περιφέρειας, αιτία είναι τα χαμηλά φορολογικά έσοδα και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των πιστώσεων από την κεντρική κυβέρνηση.

Η μεγάλη αλήθεια, όμως κρύβεται σε κάποιες έρευνες που έγιναν και στις οποίες βρέθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Σικελία!!! Κάτι συμπτώσεις, μα κάτι συμπτώσεις! Τα ίδια ισχύουν για την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία!!! Και όλοι γνωρίζουμε πως όταν μία σύμπτωση επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση και γίνεται... κανόνας!


Η Βουλγαρία ανησυχεί για τους εγχώριους ριζοσπάστες μουσουλμάνους
Κίνδυνος από τις ισλαμικές “Μ.Κ.Ο”


Σε συνέντευξή του, ο πρόεδρος του Κέντρου Βαλκανικών Μελετών Ευξείνου Πόντου της Σόφιας, Άλεξ Αλεξίεφ, προς το βουλγαρικό πρακτορείο Φόκους, επεσήμανε ότι η τρομοκρατική ενέργεια η οποία έγινε στο έδαφος της Βουλγαρίας και συγκεκριμένα στο Μπουργκάς, θα φέρει οπωσδήποτε πολιτική και οικονομική ζημία στη χώρα.

Πρώτο παράδειγμα είναι η μείωση των ισραηλινών τουριστών, αφού τα τελευταία χρόνια είχε γίνει η Βουλγαρία πολύ ελκυστικός προορισμός.

Σοβαρός κίνδυνος για τη Βουλγαρία

Σε ερώτηση αν υπάρχει κίνδυνος στη Βουλγαρία από τον ισλαμικό εξτρεμισμό, ο ειδικός αναλυτής τόνισε ότι όχι μόνο υπάρχει, αλλά, συνεχώς αυξάνεται, με ταχείς ρυθμούς, παρότι η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων στη Βουλγαρία είναι άνθρωποι της μετριοφροσύνης και αψηφούν τον θρησκευτικό φανατισμό.

Αφού αναφέρθηκε σε διάφορα στοιχεία τα οποία έχουν δημοσιευτεί θα τονίσει στο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε και η αμερικανική πρεσβεία στη Σόφια ότι « ο ισλαμικός εξτρεμισμός στη Βουλγαρία εμπνέει μια πολύ σοβαρή ανησυχία».

Κίνδυνος από τις ΜΚΟ

Ο Αλεξίεφ επεσήμανε ότι ο κίνδυνος προέρχεται από τη χρηματοδότηση από το εξωτερικό ισλαμικών οργανώσεων που κρύπτονται με το μανδύα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Άλλωστε, σύμφωνα με αμερικανικές πληροφορίες μεταξύ των περίπου 20 χιλιάδων μουσουλμάνων που σπουδάσουν στα βουλγαρικά πανεπιστήμια ένα ποσοστό 2 με 3 τοις εκατό έχουν πεποιθήσεις Ουαχάμπι και συνήθως λειτουργούν ως απόστολοι του ακραίου ισλαμισμού.

Μεγάλη απειλή η Ισλαμική Τουρκία

Η μεγαλύτερη απειλή προέρχεται από την ισλαμική Τουρκία, η οποία επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια και αλλού, μέσω του δόγματος του νέο-οθωμανισμού.

Αυτό το δόγμα αναφέρει ότι η κοσμική περίοδος της τουρκικής δημοκρατίας που ιδρύθηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ, ήταν καταστροφική, σε σύγκριση με την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η οποία ήταν μεγάλη και πρέπει να επανακάμψει.

Αυτό επιτρέπει στους δημιουργούς του νέο-οθωμανισμού, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, να υποστηρίζουν την πολιτική του δέκατου έκτου αιώνα, ως μια χρυσή εποχή για τα Βαλκάνια.

Και αυτά δεν είναι επινοήσεις ενός καταπιεσμένου λαού, αλλά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είναι γνωστό ότι μετά την ήττα του σουλτάνου Σουλεϊμάν στη Βιέννη το 1529, η αυτοκρατορία άρχισε μια περίοδο σταδιακής παρακμής και ποτέ δεν ανάκαμψε.

Ένας από τους κύριους παράγοντες ήταν η σταδιακή μείωση του ριζοσπαστισμού του τουρκικού Ισλάμ κατά το 16ο αιώνα. Μια περίοδος που ο μεγάλος Τούρκος Ιστορικός Χαλίλ Ιναντζάκ χαρακτηρίζει ως «θρίαμβο του φανατισμού».

Για να εννοήσουμε τι σημαίνει αυτό για τη Βουλγαρία, υπενθυμίζουμε τον ερχομό στην εξουσία του Ερντογάν και τους ισλαμιστές στη δημόσια διοίκηση της χώρας.

Από τα 300 εκατ. ευρώ που διέθεταν πριν για τη διατήρηση των ισλαμικών κοινοτήτων του εξωτερικού, ο προϋπολογισμός ανέβηκε σήμερα στο 1,5 δις ευρώ με κύριο έργο τη διάδοση του ισλαμισμού, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η Βουλγαρία, δήλωσε ο Άλεξ Αλεξίεφ.



Αν η Τρόικα διαπιστώσει ότι δεν έχει μέλλον η εφαρμογή του μνημονίου θα ενεργοποιηθεί το plan b που περιλαμβάνει ακόμη και χρεοκοπία της Ελλάδος...

Τον Σεπτέμβριο θα αποκαλυφθεί η αλήθεια και το πραγματικό σχέδιο των Γερμανών για την Ελλάδα.
Η στάση των Γερμανών μπορεί να χαρακτηριστεί άτεγκτη είναι οπαδοί της ορθόδοξης και δογματικής άποψης ότι με ακραία λιτότητα μπορεί να επανέλθει μια οικονομία σε δημοσιονομική ισορροπία.

Η Γερμανία πιστεύει ότι αν η Τρόικα διαπιστώσει ότι εκ των πραγμάτων θα καταρρεύσει οριστικά το σχέδιο υλοποίησης του μνημονίου το οποίο έχει δεσμευθεί να υλοποιήσει η Ελλάδα, είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στο plan B δηλαδή να αποδεχθεί ακόμη και στάση πληρωμών της Ελλάδος.

Είναι προφανές ότι η έλευση της Τρόικα σήμερα απλά θα επιβεβαιώσει ότι η εφαρμογή του μνημονίου έχει καταπέσει, έχει καταρρεύσει το πρόγραμμα λιτότητας, αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά έχει δεσμευτεί ότι θα το επαναφέρει σε τάξη έτσι ώστε εν συνεχεία να ζητήσει αναδιαπραγμάτευση του.

Όμως εδώ εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά, αν η Τρόικα διαπιστώσει εκτροπή το ζήτημα δεν θα είναι αν η Ελλάδα θέσει θέμα επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου αλλά αν η Ευρώπη θέλει να συνεχίσει να στηρίζει οικονομικά την Ελλάδα.

Σε μια τέτοια περίπτωση η στάση πληρωμών κοινώς η χρεοκοπία θα είναι γεγονός.
Μέσα στις προσεχείς εβδομάδες θα διαπιστωθεί ότι το μνημόνιο δεν μπορεί να υλοποιηθεί παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και εκ των πραγμάτων θα τεθούν επί τάπητος 3 εναλλακτικά σενάρια.

1) Χρεοκοπία
2) Η Ευρώπη αναγνωρίζοντας το αδιέξοδο αποφασίζει να δώσει περισσότερο χρόνο στην Ελλάδα.
3) Η Ελλάδα ζητάει να υπάρξει haircut στο νέο χρέος και στα ομόλογα του επίσημου τομέα.

Σε αντίθεση με την καλλιεργούμενη προσδοκία ότι η Ελλάδα θα διασωθεί αυτό που πρέπει να ειπωθεί κατά τρόπο ξεκάθαρο είναι ότι πλέον όλα παίζονται στην κυριολεξία.

Η κοινωνία πρέπει να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα.

Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα για την Ελλάδα.


«Αθήνα, μια πόλη υπό πώληση, η οποία αντιμετωπίζει τις τελευταίες εξετάσεις για το ευρώ», αναφέρει σε σημερινό άρθρο, η εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα».

«Δεν θα είναι αρκετή η πώληση των τελευταίων τεσσάρων Airbus της παλιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας -η οποία έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί- για να "χορτάσει" η τρόικα, η οποία επισκέπτεται σήμερα την Αθήνα, όπου πρέπει να δοθούν οι πολλοστές εξετάσεις του ευρώ» γράφει η μεγαλύτερη εφημερίδα της ιταλικής πρωτεύουσας. «Σύμφωνα με τα προγράμματα που είχαν εκπονηθεί, το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων θα έπρεπε να περισυλλέξει 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ, χάρη στη διάθεση, στην αγορά, σημαντικής κινητής και ακίνητης περιουσίας. Μέχρι τώρα, όμως, συμπεριλαμβανομένων και των αεροπλάνων, συγκέντρωσε κάτι περισσότερο από το μισό ποσό, δηλαδή 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Σαν τον Μινώταυρο, η τρόικα ζητά από την Αθήνα, σαφώς μεγαλύτερες θυσίες» συμπληρώνει ο Ιταλός απεσταλμένος Πάολο Γκρισέρι.

Σύμφωνα με τον Ιταλό απεσταλμένο «κανείς δεν ξέρει τι πρόκειται να συμβεί αν τελικά κερδίσουν τα γερμανικά γεράκια και η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή», διότι «στην Αθήνα, η φτώχεια είναι πλέον εμφανής. Και οι κεντρικές συνοικίες έχουν μετατραπεί σε ένα περίεργο μείγμα τουρισμού και απόγνωσης, με πωλητές αναμνηστικών και φτωχούς που προσπαθούν να βρουν κάποιο τρόπο για να απομακρύνουν την πείνα».

Η εφημερίδα της Αιώνιας Πόλης καταλήγει την ανάλυσή της τονίζοντας ότι «σήμερα, η κυβέρνηση Σαμαρά δοκιμάζεται καθοριστικά, στην αναζήτηση ενός στενότατου δρόμου -ίσως και ανύπαρκτου- που θα έπρεπε να επιτρέψει τη διάσωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων και, παράλληλα, να καταφέρει η χώρα να μείνει αγκιστρωμένη στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα».

O ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει τον πρωθυπουργό ότι με την ομιλία του στην ΚΟ της ΝΔ «διάλεξε την επέτειο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας για να διακηρύξει τις προθέσεις μιας δεξιάς και αυταρχικής κυβέρνησης, που θέτει τους πολίτες στο περιθώριο, ενώ απομονώνει τη χώρα από την Ευρώπη».

Επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι «μετατρέποντας την εντολή του ελληνικού λαού για επαναδιαπραγμάτευση σε κουρελόχαρτο που πέταξε στον κάλαθο των δανειστών, ο κ. Σαμαράς έχει το θράσος -ξεπερνώντας ακόμα και τις αντίστοιχες προβλέψεις των μνημονιακών προκατόχων του- να υπόσχεται ότι θα μειώσει την ανεργία στο 10%, ότι θα ανακόψει την ύφεση και -στη “Δευτέρα Παρουσία” αφού πλήρως ισοπεδωθεί η χώρα- θα επαναδιαπραγματευτεί».

Ο κ. Σαμαράς, τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είπε καμία λέξη για τους χιλιάδες συμπολίτες μας που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης, τους άνεργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους, για το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, πανεπιστημίων. Αντίθετα, προσθέτει η ανακοίνωση, η επίδειξη ωμής καταστολής εις βάρος των εργαζομένων στη Χαλυβουργία μετατρέπεται σε κυβερνητικό ορόσημο ενώ το δικαίωμα στην εργασία μετατρέπεται σε μία ακόμα στρέβλωση από την οποία η χώρα πρέπει να απαλλαγεί.

«Ο ελληνικός λαός μπορεί να πάρει τις τύχες της χώρας στα χέρια του για να μην οδηγηθεί αυτή στην καταστροφή», καταλήγει στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Η χώρα κατρακυλά καθημερινά από το κακό στο χειρότερο. Οι ελληνόφωνοι πολιτικοί επιδεικνύουν μοναδική (ίσως και παγκόσμια) αδιαφορία για την κατάρρευση της κοινωνίας. Μοναδικό μέλημα αυτών των ανθυπο-κυβερνώντων είναι η εξυπηρέτηση του χρέους που οι ίδιοι δημιούργησαν και που οι ίδιοι πέρυσι το καλοκαίρι αποφάσισαν και νομοθέτησαν για την μη διερεύνησή του…

Δυστυχώς ως χώρα βρισκόμαστε σε μία σταθερά καθοδική (και συνεχώς αυξανόμενη σε ταχύτητα) πορεία καταστροφής, εκτός και εάν συμβεί κάτι «απρόβλεπτο» που θα είναι ικανό να ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση και να βγάλει την χώρα από το σπιράλ θανάτου στο οποίο την έχουν τοποθετήσει οι… «διασώστες» της.

Η σημερινή κυβέρνηση –η οποία αποτελεί την φυσική συνέχεια των προηγούμενων καταστροφικών για την χώρα μας κυβερνήσεων- θέλει να ξεκινήσει μία διαδικασία fast track, στην οποία θα τοποθετήσει πωλητήρια σε οτιδήποτε μπορεί να συνεισφέρει στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά και στην οικονομική ανεξαρτησία, της χώρας. Επιτελεία ολόκληρα εργάζονται και σχεδιάζουν τους τρόπους ξεπουλήματος και ευαρέσκειας των «οικονομικών τρομοκρατών» μας, αλλά κανείς δεν έχει έστω και μία απάντηση για το τι θα σημάνει αυτή η γενική πώληση την επόμενη ημέρα για την χώρα, η οποία θα είναι εξαρτώμενη τόσο από το εξωτερικό, όσο και από τους «επιχειρηματίες» που θα έχουν πάρει «κοψοχρονιά» την ενέργεια, το νερό, τις μεταφορές, την είσπραξη φόρων κ.α.

Πώς θα ανταπεξέλθουν οι πολίτες (όσοι θα έχουν την «τύχη» να εργάζονται) με μισθούς κάτω από τα όρια της φτώχειας στην υπερφορολόγηση που δεν πρόκειται να σταματήσει έως ότου εξαφανιστεί και το τελευταίο ευρώ; Κανείς από τους Ελληνόφωνους κυβερνώντες (και εν γένει πολιτικούς) δεν ενδιαφέρεται για το αύριο της χώρας και των κατοίκων της.
Πώς θα ανταπεξέλθουν οι πολίτες στην συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα (η οποία σήμερα εκπορεύεται κυρίως από τους λαθρο-εποίκους, ενώ αύριο αναμένεται αλματώδης αύξησή της λόγω της φτώχειας που επιβάλλουν τα κυβερνητικά μέτρα) και πως θα μπορέσει η οικονομία να ανακάμψει μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν θα υπάρχει καμία νομιμότητα και ασφάλεια;

Το ΔΝΤ σκοτώνει, ήταν η είδηση που πριν μερικές ημέρες «βγήκε» στο φως της δημοσιότητας. Μόνο που σκοτώνει τον αθώο πληθυσμό και όχι τα λαμόγια, τους μεγαλοκαρχαρίες, τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς μαζί με τους παρακοιμώμενούς τους. Η κυβέρνηση αρνείται να κατανοήσει πως κάθε της ενέργεια βυθίζει την χώρα ακόμη περισσότερο, την καταστρέφει και την αποσυνθέτει και την παραδίδει σε συμφέροντα ξένων για βάθος δεκαετιών.

Υπάρχει λύση, μέσα σε αυτό το ζοφερό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον; Υπάρχει τρόπος μίας γρήγορης ανάκαμψης, παρά το ότι προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο; Μπορεί η χώρα να βρει τον βηματισμό εκείνο (που ίσως ποτέ δεν επέτρεψαν οι «φίλοι» της) που θα την οδηγήσει μακριά από τον καλο-σχεδιασμένο όλεθρό της και μακριά από την σύγχρονης μορφής υποδούλωσή της;

Οι πρόσφατες εκλογές, εκτός του ότι αποδείχθηκαν –για μία ακόμη φορά- ένα μεγάλο πολιτικό ψέμα κι ένα μεγάλο των πολιτών φιάσκο, κατέστησαν απολύτως σαφές πως με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό η διέξοδος από το αδιέξοδο δεν είναι μόνο αδύνατη, αλλά είναι απαγορευτική, προκειμένου η Ελλάδα να καταστεί υπό πλήρη ομηρεία, χωρίς εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία, για να μπορέσουν οι εποφθαλμιώντες τον πλούτο της να αποκομίσουν τα μέγιστα δυνατά οφέλη-κέρδη.

Από όλα αυτά, εξάγεται ένα σαφέστατο συμπέρασμα: Η χώρα απαιτείται να ανακάμψει μέσα από μία σειρά αποφάσεων που θα λάβει ο Ελληνικός λαός, παρακάμπτοντας την σημερινή κυβέρνηση που δεν εξυπηρετεί τα Ελληνικά συμφέροντα, διαγράφοντας αποφάσεις, υποσχέσεις και υπογραφές που λήφθηκαν ερήμην του και κατά των συμφερόντων του και καταδικάζοντας πολιτικές και πολιτικούς που έδρασαν ακούσια ή εκούσια κατά της ίδιας της χώρας και του Συντάγματός της.

Μόνο ένα γενικό δημοψήφισμα, με μία σειρά ερωτήσεων που θα κληθεί να απαντήσει ο Ελληνικός λαός, μπορεί να δώσει τις κατάλληλες και υπεύθυνες απαντήσεις. Ένα δημοψήφισμα που θα γίνει με απουσία του παρόντος πολιτικού προσωπικού από τα θεσμικά όργανα και που θα μπορέσει να λειτουργήσει ως μία νέα αρχή έναντι όλων εκείνων που χαμογελώντας μας απειλούν με καταστροφή. Άραγε, τι θα συνέβαινε εάν αποφασίζαμε να… απομακρυνθούμε από τους δολοφόνους μας; Τι θα γινόταν εάν αποφασίζαμε να μην δεχθούμε να πληρώσουμε για ένα χρέος που εντέχνως δημιούργησαν και που μας φόρτωσαν; Τι θα γινόταν εάν αποφασίζαμε ως λαός να πούμε ένα νέο, σύγχρονο ΌΧΙ σε εκείνους που μας προσβάλουν και που (ήδη) μας μεταχειρίζονται ως υπανθρώπους; Τι χειρότερο θα συνέβαινε σε εμάς που μας έχουν δρομολογήσει να βιώσουμε την καταστροφή, τον εξευτελισμό, την φτώχεια, την πείνα και την ατίμωση; Και τι χειρότερο θα συνέβαινε σε εκείνους οι οποίοι μέχρι και σήμερα τολμούν να παίζουν με δηλώσεις κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων και να κερδοσκοπούν από αυτές τις δηλώσεις στα διεθνή χρηματιστήρια και στις «αγορές»;

Ένα δημοψήφισμα επί όλων των θεμάτων, είναι η απάντηση, η μοναδική απάντηση σε όσα σήμερα ταλανίζουν την χώρα, σε όσα σήμερα συνθλίβουν την οικονομία και την κοινωνία, σε όσα σήμερα απειλούν την γεωγραφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Ένα δημοψήφισμα που θα βάλει τον κάθε κατεργάρη στο… κελί του και που θα λειτουργήσει ως μοχλός ανάκαμψης. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε, αφού τον «πάτο» τον προσπεράσαμε ήδη και οι «διασώστες» μας έχουν βάλει να σκάβουμε για να πάμε ακόμη πιο βαθιά. Αυτοί που έχουν να φοβηθούνε, είναι εκείνοι που αποφάσισαν να μας εξοντώσουν εκ του ασφαλούς, κάνοντας μόνο δηλώσεις… Και είναι φοβερό για μία χώρα, για μία οποιαδήποτε χώρα, αλλά ιδιαίτερα για την Ελλάδα, να υποτάσσεται από δηλώσεις μαριονετών της Νέας Τάξης, η οποία έχει στοχοποιήσει την Ελλάδα ως το πειραματόζωο που θα πεθάνει για να φοβηθούν οι υπόλοιποι για να ακολουθήσουν τις «συμβουλές» της.

Απαιτείται, λοιπόν, ένα γενικό δημοψήφισμα, το οποίο θα λειτουργήσει ως εντολή για εκείνους που θα τολμήσουν να αναλάβουν το βάρος και την ευθύνη της υλοποίησής του. Αρκετά μας κορόιδεψαν οι ελληνόφωνοι μεγαλο-σπουδασμένοι βρυκόλακες και δεινόσαυροι, οι καρεκλοκένταυροι θηρευτές και βιαστές της Δημοκρατίας και της λογικής. Τα μίσθαρνα υπαλληλάκια του νεοταξισμού απαιτείται να βρεθούν εκεί που τους αξίζει. Η χώρα απαιτεί διοίκηση Ελληνική, με αίσθημα ευθύνης και αδίστακτη στην επιβολή των Δικαίων της χώρας.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ως λαός πως βαδίζουμε σε ένα τούνελ, σε έναν μονόδρομο θανάτου και πως απαιτείται να κάνουμε επιτόπια αναστροφή για να κινηθούμε προς την διάσωσή μας. Ο χρόνος που υπολείπεται δεν είναι αρκετός για περαιτέρω βαθυστόχαστες αναλύσεις. Οφείλουμε να κινηθούμε τώρα, να απαιτήσουμε την Ελλάδα στους Έλληνες και να επαναφέρουμε την Δημοκρατία στην χώρα. Εάν δεν κάνουμε αυτό που η λογική επιτάσσει, θα γίνουμε μάρτυρες μίας νέας εθνικής ταπείνωσης και αιχμάλωτοι των τιποτένιων ανθυποκυβερνώντων που σήμερα κυβερνούν για εμάς, χωρίς εμάς και εκτελούν εντολές εκείνων που αποφασίζουν υπέρ των δικών τους συμφερόντων και όχι των δικών μας. Ξεπεράσαμε προ πολλού το χρέος μας προς τους προγόνους και στην ιστορία. Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον όλεθρό μας και το μόνο μας όπλο είναι το ένστικτο της επιβίωσής μας. Είτε θα ακολουθήσουμε το ένστικτό μας και υπάρχει περίπτωση (σοβαρή μάλιστα) να διασωθούμε, είτε θα μείνουμε υπάκουοι στις εντολές των εκτελεστών και των δημίων μας και θα προχωρήσουμε σιωπηλοί προς τον τόπο της εκτέλεσής μας.

Η επιλογή είναι δική μας. Πάντα ήταν δική μας. Πάντα έπρεπε να επιλέξουμε στο μοναδικό δίλημμα: Ή αυτοί, ή εμείς. Απλά, τα ερωτήματα που μας έθεταν δεν περιείχαν αυτή την επιλογή ή τα μικροσυμφέροντα που μας τεχνηέντως μας «εμβολίαζαν», λειτουργούσαν ως «αντιστάσεις» προς την εφαρμογή του λογικά και όχι του πολιτικά ορθού. Σήμερα είμαστε μηχανές παραγωγής χρήματος και αριθμοί στους οποίους χρεώνουν τα δικά τους χρέη. Μήπως, επιτέλους, πρέπει να αποφασίσουμε να γίνουμε άνθρωποι ελεύθεροι, να σταματήσουμε να ζούμε με τον τρόμο του αύριο και τις δικές τους αποφάσεις και να ορίσουμε την χώρα και τις ζωές μας εμείς οι ίδιοι, αφού αυτοί που ανέλαβαν αυτή την ευθύνη δεν είναι απλά ανερπαρκείς, αλλά είναι επικίνδυνοι, αφού δεν υπηρετούν εμάς, αλλά εξυπηρετούν τους μεγάλους "αφέντες" τους;



Της Ζέζας Ζήκου

Η μοναδική θετική εξέλιξη είναι η πρόσφατη εξασθένηση του ευρώ. Ωστόσο, αυτό εξακολουθεί να παραμένει πάνω από τα επίπεδα του 1,20 έναντι του δολαρίου, όταν αρκετές οικονομίες της Ευρωζώνης ήδη βρίσκονται σε επίπεδα χρεοκοπίας. Απλώς να υπενθυμίσω ότι η επίσημη ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου ήταν τα 1,17 όταν το ευρωνόμισμα ξεκίνησε την πορεία στις αγορές τη Δευτέρα 4 Ιανουαρίου του 1999. Και οι ανάγκες επιβάλλουν τώρα την εξυπηρέτηση των χρεών, ιδιωτικών και δημοσίων, ενώ οι φοβίες περί κατάρρευσης του ισχυρού ακόμη ευρώ παίρνουν αιχμηρές πολιτικές διαστάσεις.

«Με την ισοτιμία ευρώ - δολαρίου στο 1,20, η ανάκαμψη στις υπερχρεωμένες οικονομίες της Ευρωζώνης είναι ανέφικτη. Για να ανακτήσουν τη χαμένη ανταγωνιστικότητά τους οι οικονομίες των PIIGS, θα πρέπει η ισοτιμία του ευρώ να υποτιμηθεί προς το δολάριο ένα προς ένα. Με τον όρο PIGS, οι τραπεζίτες και οι αγορές εννοούν ωμά όχι το τετράποδο από το οποίο εξάγεται το μπέικον, αλλά την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία (Portugal, Italy, Greece, Spain, στα αγγλικά), τέσσερις χώρες του κλαμπ του ευρώ, με βουνά χρέους. Προσθέστε την Ιρλανδία, η οποία βρίσκεται σε εξίσου επισφαλή θέση, για να γίνει η λέξη PIIGS - και έχετε τη λίστα ταπεινωτικής επιτήρησης του Βερολίνου και των Βρυξελλών.

Η υποτίμηση του ευρώ στην ισοτιμία 1 ευρώ προς 1 δολάριο είναι ευπρόσδεκτη και αναγκαία, υποστηρίζουν τώρα σχεδόν οι πάντες. Κάποτε οι χώρες ήταν υπερήφανες για την ισχύ των νομισμάτων τους, την οποία ερμήνευαν ως σύμβολο οικονομικής και πολιτικής ισχύος. Ωστόσο, οι αγορές συναλλάγματος, το παγκόσμιο αυτό καζίνο όπου το χρήμα ποτέ δεν κοιμάται, στέλνουν άλλο μήνυμα: ότι δεν αξίζει να κατέχεις ευρώ, εφόσον θα χάσει την αξία του στο μέλλον ή θα διαλυθεί!

Ο λόγος που η Βρετανία δεν έχει μπει στο στόχαστρο των κερδοσκόπων, είναι ότι η ισοτιμία της στερλίνας μπορεί να διαμορφώνεται ελεύθερα στις αγορές. Αυτό προσφέρει βαλβίδα ασφαλείας σε περίπτωση που και οι συντηρητικοί επενδυτές τρομάξουν από το εύρος τη κρίσης. Αν και η ιστορική απόφαση του πρώην πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν να κρατήσει τη χώρα μακριά από το ευρώ το 2003 δικαιώθηκε πλήρως, αυτό δεν σημαίνει ότι η κρίση θα σταματήσει στα παράλια της Μάγχης.

Πρώτο το δολάριο άρχισε να διολισθαίνει δραματικά το 2008 όταν έσκασαν στις ΗΠΑ τα διαβόητα subpime στεγαστικά δάνεια υψηλού ρίσκου της αγοράς κατοικίας και τα «τοξικά» ομόλογα των αμερικανικών τραπεζών, προκαλώντας παγκόσμια πιστωτική ασφυξία και διάλυση του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος που βύθισε στην πτώχευση τη Lehman Brothers. Ακολούθησε το ευρώ όταν η χρηματοπιστωτική κρίση μεταλλάχθηκε σε θύελλα χρεών προκαλώντας συνθήκες χρεοκοπίας των ασθενών οικονομιών της Ευρωζώνης.

Μόνο από την Κίνα ζητούν όλοι να ανατιμήσει το γουάν έναντι του δολαρίου. Γιατί τόση σπουδή υπέρ της υποτίμησης των νομισμάτων; Φαίνεται πως υπερισχύουν τα συμφέροντα των εξαγωγέων, καθώς οι εξαγωγές μπορούν να τονώσουν την ανάκαμψη.

Να επισημανθεί, ωστόσο, ότι τελευταία η διολίσθηση των νομισμάτων δεν επισείει την παραδοσιακή τιμωρία, την αύξηση του πληθωρισμού, όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 1970. Οντως, δύσκολα μπορεί να φαντασθεί κανείς άνοδο του πληθωρισμού μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, δεδομένου ότι υπάρχει πλεόνασμα παραγωγής παγκοσμίως. Είναι αμφίβολο αν οι κυβερνήσεις θα καταφύγουν σε μια στρατηγική αύξησης του πληθωρισμού. Η εύκολη επιλογή της υποτίμησης των νομισμάτων θα έχει στο εξής υψηλότερο κόστος.

Αρκετά χρόνια πριν από το ξέσπασμα της κρίσης, οι οικονομολόγοι προειδοποιούσαν για τους κινδύνους των ανισορροπιών, όπως τα μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα και τα συναλλαγματικά διαθέσιμα εξαγωγικών χωρών, σαν της Κίνας, λόγου χάριν, και τα αντίστοιχα μεγάλα ελλείμματα των ΗΠΑ και άλλων. «Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή, που η Κίνα ή η Γερμανία απλώς μας πουλούσαν τα πάντα, εμείς δανειζόμασταν μέσω πιστωτικών καρτών, αλλά δεν πουλούσαμε τίποτε σε αυτές», υπογραμμίζει πλέον και ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ομως, η Κίνα κάθεται πάνω σε ωρολογιακή βόμβα προειδοποιούν αρκετοί και εάν δεν βάλει νερό στο κρασί της, η Δύση θα επιβάλει μέτρα προστατευτισμού, αφήνοντάς την να προσπαθεί εν μέσω δεινής οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Στο βιβλίο του «The Trouble with Markets», ο παλαίμαχος οικονομολόγος Ρότζερ Μπουτλ ισχυρίζεται ότι θα ήταν μεγάλη επιτυχία η εξισορρόπηση της παγκόσμιας οικονομίας, με μείωση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών σε χώρες σαν τη Βρετανία και τις ΗΠΑ και συρρίκνωση του πλεονάσματος στην Κίνα και τη Γερμανία.



Το ερώτημα «πώς φθάσαμε μέχρι εδώ, γιατί η πορεία της μεταπολίτευσης ολοκληρώνεται με αυτό τον τραυματικό τρόπο, πώς θα βγούμε από το τέλμα», θέτει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, σε μήνυμά του για την 38η επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας και τονίζει ότι απαντήσεις υπάρχουν «αρκεί να αναζητηθούν, και ακόμη περισσότερο υπάρχει ανάγκη να δοθεί μία απάντηση συλλογική, οριστική και δίκαιη».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρει στο μήνυμά του πως όλοι έχουν χρέος απέναντι «σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν εναντίον της δικτατορίας».

«Ό,τι και να πούμε είναι λίγο, ό,τι και να κάνουμε για να εκφράσουμε το σεβασμό μας δεν αρκεί. Πολύ περισσότερο σήμερα που η δημοκρατία μας αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους από την ιδεολογία του μίσους και του φασισμού. Παρ΄ όλες τις αδυναμίες που έχει δείξει ιστορικά η δημοκρατία δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος διακυβέρνησης», αναφέρει ο κ. Παπούλιας και εξαίρει τη στάση ζωής των αντιστασιακών, η οποία αποτελεί παράδειγμα για την ελληνική κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά, ειδικά για την νέα γενιά που πληρώνει μία κρίση, στη δημιουργία της οποίας δεν είχε καμία συμμετοχή.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «στην ακρωτηριασμένη Κύπρο, που 38 χρόνια μετά την καταδικαστέα τουρκική εισβολή παραμένει διχοτομημένη» και υπογραμμίζει: «Δεν εγκαταλείπουμε την ελπίδα και την προσπάθεια. Καλούμε την Τουρκία να εγκαταλείψει την αδιαλλαξία της για να πέσει το τελευταίο τείχος στην Ευρώπη».

Ο κ. Παπούλιας θα επισκεφθεί στις 12 το μεσημέρι, τον χώρο του ΕΑΤ/ΕΣΑ για να καταθέσει στεφάνι, ενώ όπως έχει ανακοινωθεί από την Προεδρία της Δημοκρατίας ο κ. Παπούλιας ακύρωσε φέτος την καθιερωμένη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, λόγω της βαθειάς κρίσης, κάνοντας λόγο για ανάγκη “περισυλλογής”.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γράφει η Σοφία Τ.

Η Ελλάδα, από τις πρώτες μέρες της νεότερης ιστορίας της, πάσχει βαριά οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Οι νέες δομές που τις ΕΠΕΒΑΛΑΝ οι Μεγάλες Δυνάμεις της Δύσης, με την συνενοχή κάποιων ομάδων ελληνόφωνων παραγόντων, ήταν τελείως ξένες με τον δικό της τρόπο ζωής και λειτουργίας.
Οι νέοι της κυβερνήτες ΔΕΝ ενδιαφέρθηκαν να κατανοήσουν τους Έλληνες και να τους δώσουν να καταλάβουν ότι πλέον υπάρχει κράτος Ελλήνων για Έλληνες.
Αποτέλεσμα ήταν η ελληνική κοινωνία να είναι αρκετά πίσω σε σχέση με τα ανεπτυγμένα και τελείως διαφορετικά κράτη της Ευρώπης.

Οι Έλληνες ολιγάρχες ενδιαφέρονταν μόνο να ικανοποιούν τις φιλοδοξίες τους και να μην δυσαρεστούν τους ανθρώπους που συσπειρώνονταν γύρω τους για να αποκατασταθούν και εξασφαλιστούν.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις θέλγονταν από τον πλούτο της ελληνικής γης (και προ πετρελαίου εποχής) και την θέση της Ελλάδας στον χάρτη (Ανατολική Μεσόγειος, Βαλκάνια).

Εν πολλοίς αυτή η συμπεριφορά Ευρώπης και εγχώριας ολιγαρχίας στον ελληνικό λαό, τον έκανε ή να μετατρέπεται σε πελάτη των διαφόρων ομάδων εξουσίας της Ελλάδας (δεν είχε μάθει από κάπου πώς είναι να είσαι ΠΟΛΙΤΗΣ ενός ΚΡΑΤΟΥΣ στα οθωμανικά χρόνια, δεν είχε εμπειρία από σύγχρονο κοινοβουλευτισμό) ή να υποφέρει (πόσα, επίκαιρα δυστυχώς, γνωμικά για την συμπεριφορά Φράγκων και Τούρκων υπάρχουν).

Αυτά είναι τα αίτια, χονδρικά, που η Ελλάδα χρεοκόπησε 4 φορές(τις 2 ΠΡΙΝ καν ανεξαρτητοποιηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία), ενεπλάκη σε απίστευτες πολεμικές περιπέτειες με βαρύ φόρο αίματος, δεν μπορούσε να αναπτυχθεί οικονομικά (πώς όταν το δημόσιο χρήμα οικειοποιείται και κανένας δεν συλλέγει φόρους όπως πρέπει) και ό,τι καλό γινόταν υπονομευόταν και εξαφανιζόταν.

Αυτά όλα συνεχίστηκαν και έφεραν στην Ελλάδα δεινά που κορυφώθηκαν ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ στην επταετία 1967-74 και την εισβολή στην Κύπρο(1974). Σαν σήμερα 24/07/1974, οι Έλληνες ξύπνησαν με μια ελπίδα. Ότι όλα αυτά με τις επεμβάσεις των Ευρωπαίων και των ΗΠΑ στα εσωτερικά μας, με τους αυταρχικούς κυβερνήτες και τα εγκλήματα των Τούρκων θα τελείωναν.
Για χρόνια πίστευαν ΟΛΟΙ ότι η Δημοκρατία αποκαταστάθηκε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στην χώρα που την γέννησε. Μάταια! Ο φαύλος κύκλος άρχισε πάλι. Δάνεια, χρέη, κυριαρχία τζακιών και ημέτερων, μίζες, δωροδοκίες, μαύρο χρήμα, προστασία του μεγάλο-φοροφυγά και του πάσης φύσεως λαμόγιου, ασυδοσία με χορηγό το πολιτικό σύστημα ξένων πολυεθνικών, σκάνδαλα, δημιουργία κρατικοδίαιτων στρωμάτων, καταστροφή γεωργίας, κτηνοτροφίας, βιομηχανίας (όλα τα εργοστάσια μεταφέρθηκαν στα Βαλκάνια, για φθηνότερο κόστος εργασίας, ή έκλεισαν), λογοκρισία πιο έμμεση και «βελούδινη» βέβαια στα ΜΜΕ, επεμβάσεις των Μ Δυνάμεων στα εσωτερικά, πολεμικές αποζημιώσεις Γερμανίας, συνεχείς προκλήσεις και εγκλήματα Τούρκων, άνοιγμα και εθνικών θεμάτων ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ τελειωμένων (Σκόπια, αλβανικός εθνικισμός), προδοσία της Κύπρου μέσω στήριξης της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και των σχεδίων για την μεγαλόνησο των ΗΠΑ και της ΕΕ, άθλιος τρόπος ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ (η οποία ΟΝΕ είναι άθλια η ίδια δημιουργημένη με ψέματα που βγαίνουν τώρα, με τραγικό τρόπο, στην φόρα). Το τελευταίο κεφάλαιο της φαύλης Μεταπολίτευσης άρχισε να το γράφει ο ΓΑΠ και η παρέα του, που έφερε το ΔΝΤ, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στον ευρωπαϊκό Ν, μαζί με την γερμανική κυβέρνηση.

Η ανταμοιβή της εμπιστοσύνης των Ελλήνων στο σύστημα αυτό τόσα χρόνια ήταν ο εξευτελισμός και ο ρατσισμός που υφίστανται ΚΥΡΙΩΣ από τα γερμανικά ΜΜΕ και η άθλια πολιτική, όχι μόνο για την Ελλάδα, της λιτότητας που σώζει ΜΟΝΟ τις τράπεζες που έφεραν, μαζί με τις άθλιες πολιτικές ηγεσίες, την κάθε χώρα σε κακό χάλι και κατέστησαν την Ελλάδα πειραματόζωο στο έγκλημα που συγκρίνεται ΜΟΝΟ με την Τελική Λύση του Β’ ΠΠ.

Αυτή την «Δημοκρατία» θα εορτάσουν σήμερα οι «επαναστάτες» της Γενιάς του Πολυτεχνείου, όχι με βεγγέρες όπως προ κρίσης, αλλά με την Τρόικα, αυτή την τριανδρία «σοφών», που θα δώσει πάλι εντολές στην νέα, αλλά με τα παλιά μυαλά, συγκυβέρνηση.
Η ατμόσφαιρα άλλωστε είναι ιδανική για γιορτή: άνεργοι χωρίς προοπτική ή με ένα εισιτήριο για την ξενιτιά, άστεγοι, πρώην καταστηματάρχες που τώρα κρατούν το κλειδί από το λουκέτο του μαγαζιού τους, εν δυνάμει αυτόχειρες, συγγενείς, φίλοι αυτοχείρων, καταθλιπτικοί, εξαρτημένοι, εξαθλιωμένοι, εξαπατημένοι, ληστευμένοι, φοβισμένοι…



Του Θεόδωρου Παπαηλία,

καθηγητή ΤΕΙ Πειραιά

Μετά τις εκλογές έχει δοθεί μεγάλη έμφα­ση, από πλείστους όσους φιλοευρωπαϊστές, ότι η αλλαγή στη Γαλλία και η δει­νή θέση στην οποία θα περιέλθει η Ισπανία και η Ιταλία και άλλες χώρες θα απαλύνουν τα πλαίσια του μνημονίου. Παράλληλα, η πτώση των μισθών και η σχετική σταθερότητα πιθανόν να έχουν ως αποτέλεσμα την επανάκαμψη μέρους του κεφα­λαίου, το οποίο επικερδώς θα μπορεί να τοποθε­τηθεί σε διάφορες εταιρείες. Η ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ, πιθανό δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανάπτυξης και ίσως η έκδοση Ευρωομολόγων να δώσουν κάποια ανάσα στην οικονομία. Ίσως ξε­κινήσει η εκδίωξη μέρους των μεταναστών, ώστε να ικανοποιηθεί το αίσθημα των συντηρητικών και ακροδεξιών ψηφοφόρων και άρα να περιορι­σθούν οι ρωγμές προς τα δεξιά.

Έτσι, για κάποιους μήνες, είναι πιθανόν το σύ­στημα της συγκυβέρνησης, καρκινοβατώντας και παρά τις εσωτερικές αντιδράσεις, να επιβιώ­σει προσδοκώντας την αλλαγή στις συνθήκες της Ε.Ε.

Οι οικονομικές προτάσεις: ένα σχόλιο

Το αδιέξοδο εντοπίσθηκε το 2009. Ακραία ανισοσκελής προϋπολογισμός, δυσεπίλυτο χρέος, εξοντωτικό έλλειμμα στις εξωτερικές συναλλα­γές.

Βραχυχρονίως, η σκέψη για κάμψη του δημο­σίου ελλείμματος ήταν ορθή. Ωστόσο, τα μέτρα ήταν ατελέσφορα και μονόπλευρα. Ακόμα και σήμερα, με συντηρητικούς υπολογισμούς, του­λάχιστον ένα 10% του πληθυσμού δεν έχει υπο­στεί καμιά (ή έχει υποστεί ελάχιστη) μείωση των εισοδημάτων του. Η φοροδιαφυγή οξύνει το πρόβλημα, αφού τα θύματα της φορολογικής πολιτι­κής είναι αυτά που δεν δύνανται ευκόλως να δι­αφεύγουν. Πλέον του 50% του πληθυσμού δεν συνεισφέρει στο κρατικό ταμείο. Άρα, τα βάρη στους συνεπείς, κατά μια οπτική, σχεδόν διπλασιάζονται. Τοιουτοτρόπως, η απότομη προσπάθεια αποπληθωρισμού οδηγεί σε ακρότητες (γενικευ­μένη ύφεση, ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέ­δου μεγάλης μάζας πληθυσμού). Ταυτοχρόνως, η φτώχεια ανασύρει παράγωγες κοινωνικές σκέ­ψεις: το έχειν καθίσταται μισητό από αυτούς που το στερούνται.

Η πρόταση για αναδιαπραγμάτευση του μνημο­νίου συνιστά προσωρινή λύση. Γιατί χωρίς αύξηση του παρονομαστή, του ΑΕΠ, το χρέος ως ποσοστό του, όπως και το έλλειμμα θα διευρύνονται ή εν πάση περιπτώσει θα αδυνατούν να ελαττωθούν περαιτέρω. Αύξηση του ΑΕΠ θα ανεβάσει τα δη­μόσια έσοδα και θα μειώσει τα ελλείμματα και το χρέος. Η ασκούμενη φορολογική πολιτική μέσω εισαγωγής τεκμηρίων διαβίωσης κ.λπ. δεν στερεί­ται νοήματος. Παρ’ όλα αυτά, με τη μέθοδο αυτή συλλαμβάνεται ο μικροαυτοαπασχολούμενος (η «μαρίδα»). Οι πιο εύρωστοι και οι μεγαλοεπιχει­ρηματίες μέσω δικλίδων ασφαλείας (εξωχώριες εταιρείες, χρηματοδοτική μίσθωση κ.λπ.) δια­φεύγουν. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι μέσω τεκμηρίων αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η φο­ροδιαφυγή, αποδεικνύεται μύθος. Απλώς συλ­λαμβάνεται τμήμα των μικροεπαγγελματιών με απόρροια τον πολλαπλασιασμό της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Αυτός ήταν και ο ουσιώδης λόγος που δεν εισήχθησαν τεκμήρια το 2010.

Οι διατυπωθείσες υποθέσεις: εντός ή εκτός ευρώ δείχνουν ότι η χώρα ευρίσκεται προ καβδιανών δικράνων.

Μια έξοδος και εισαγωγή άλλου νομίσματος θα οδηγήσει σε υποτίμηση τουλάχιστον 50% στους πρώτους μήνες. Αυτό όμως θα επιφέρει και άνοδο του χρέους. Τεκμαίρεται, λόγω της δυ­ναμικής που δημιουργείται, μια ριζική ελάττωσή του να είναι επιθυμητή. Μια διαγραφή του δη­μοσίου χρέους κατά 80% (ίσως και επιπλέον) θα πρέπει να είναι στα υπ’ όψιν. Ο πληθωρισμός, ώς έναν βαθμό, θα αντιμετωπισθεί με αγορανομι­κούς ελέγχους. Σύμφωνα με τους ξένους οίκους, ερευνητές κ.λπ., που είναι όμως μάλλον άσχετοι της ελληνικής πρακτικής, η υποτίμηση θα οδη­γούσε σε άνοδο των εξαγωγών και πτώση των ει­σαγωγών. Όλα αυτά θα είχαν μετρήσιμο αποτέλεσμα, εάν εφαρμόζονταν σε μια συγκροτημένη χώρα. Η Ελλάς εξάγει ελάχιστα και αναγκάζεται να εισάγει πρώτες ύλες, ημικατεργασμένα προϊ­όντα και πλείστα όσα εμπορεύματα, με συνέπεια να παραμένει πλήρως εξαρτημένη σε βασικά αγα­θά τόσο του πρωτογενούς τομέως (στάρι, γάλα, κρέας κ.λπ.) όσο, κυρίως, του δευτερογενούς (ερ­γαλεία, μηχανές, καταναλωτικά προϊόντα κ.λπ.). Τοιουτοτρόπως, με εξαίρεση την κάμψη των αγα­θών «πολυτελείας»,1 και κάποιων δευτερευόντων υπηρεσιών, οι εισαγωγές θα μειωθούν ολιγότερο από ό,τι εκ πρώτης όψεως νομίζεται (μη λαμβα­νομένης υπ’ όψιν της μαύρης αγοράς σε ποικίλα προϊόντα, όπως καπνός, ποτά, που θα ανακύψει). Αντιθέτως, θα εκτιναχθεί το κόστος των «βασικών αγαθών», αφού στηρίζονται σε εισαγωγές (από τρόφιμα μέχρι επισκευή αυτοκινήτων).

Η αδυναμία αποφυγής της πτώχευσης

Περαιτέρω συρρίκνωση των εισοδημάτων ή (και) απολύσεις, όπως επιβάλλει μέχρι στιγμής το μνημόνιο, οδηγούν ευρύτατα τμήματα του πληθυ­σμού στην ανέχεια. Ήδη το 1/4 του εργατικού δυ­ναμικού βρίσκεται σε κατάσταση ανεργίας. Αν λη­φθούν υπ’ όψιν και οι λαμβάνοντες μέχρι 900 (εν­νιακόσια) ευρώ μισθό (ή σύνταξη), τότε πλέον του 60% των Ελλήνων βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας (κάτω από το όριο συντήρησης, με όποιο κριτήριο αυτό και αν ορισθεί). Έχοντας κατά νου και το ύψος του τιμάριθμου, τότε το 2013 το εισό­δημα των 2/3 των πολιτών θα κυμαίνεται χαμηλό­τερα από αυτό του 1990 (ένα τέταρτο του αιώνος πριν). Τουτέστιν, το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» γι’ αυτά τα στρώματα (των ανέργων ή των μερικώς απασχολουμένων) στερείται νοήματος (αφού ήδη είναι πτωχευμένοι). Προκειμένου να επιτευχθεί ισοσκελισμένος προϋπολογισμός (το πρόγραμμα των δανειστών μη στερούμενου χιούμορ ομιλεί για πλεόνασμα), οφείλεται να επιβληθούν πρό­σθετα μέτρα και σύλληψη μέρους της φοροδια­φυγής (προφανώς τμήματος μόνο της μεσαίας τά­ξης, καθότι η ανώτερη θα παραμείνει εξ ορισμού στο απυρόβλητο).2

Εφ’ όσον γίνει δεκτή κάποια επιμήκυνση της εφαρμογής των μέτρων και διαφοροποιηθεί η αντίληψη περί έντονης λιτότητας ως φαρμάκου στους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς που επι­κρατεί στην Ευρώπη, ελέω Γερμανίας, είναι δυνα­τόν να σταματήσει η κάθοδος και να λιμνάσει η οι­κονομία σε χαμηλά επίπεδα.

Ωστόσο, τα αίτια της ύφεσης (βλέπε «Ποντίκι» 1.3.2012) είναι άλλα και η κρίση δεν έχει να κά­νει με ό,τι στην Πολιτική Οικονομία απαντάται ως οικονομικές διακυμάνσεις. Δεν προέκυψε ως συ­γκυριακό φαινόμενο, ούτε ως τραπεζικό τοξικό, ούτε λόγω υπερθέρμανσης της οικονομίας. Το έλ­λειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κα­θρεφτίζει τις παθογένειες του ελληνικού υποδείγ­ματος ανάπτυξης και των συνθηκών εντός των οποίων λειτουργεί η χώρα.

Στην ΕΟΚ

Η ένταξη στην ΕΟΚ το 1981 περιόρισε τις ασθε­νικές προοπτικές ανάπτυξης. Ενώ μέχρι τότε η χώρα ήταν πλεονασματική στο ισοζύγιο αγροτι­κών προϊόντων με την Ε.Ε., από το έτος αυτό και μετά κατέστη το έλλειμμα διαρκές γεγονός. Είναι εξηγήσιμο γιατί η χώρα αδυνατεί, σε μεγάλο βά­θος χρόνου, να καταστεί αυτάρκης σε ορισμένα βασικά προϊόντα (βόειο κρέας, γάλα, σίτο κ.λπ.). Μολαταύτα, διαθέτει δυνατότητες να είναι αυ­τάρκης και να προχωρεί σε εκτεταμένες εξαγω­γές σε πληθώρα άλλων (κηπευτικά, εσπεριδοει­δή, οίνο κ.λπ.). Με την ένταξη στην ΕΟΚ δεν πα­ρουσιάσθηκε απλώς αλλαγή των όρων εμπορίου, αλλά στρέβλωση του όλου υποδείγματος (αφού οι άφθονες επιδοτήσεις υπέσκαψαν τις επενδύ­σεις και δημιούργησαν αρνητικό κλίμα για ανα­διάρθρωση της παραγωγής). Οι επιδοτήσεις, το συμπληρωματικό χρήμα, δεν χρηματοδότησαν, όπως ήταν επόμενο, καινοτόμους πρωτοβουλί­ες (κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε αλλαγή καλλιερ­γειών κ.λπ.). Το 1980 η αγροτική οικονομία εί­χε οδηγηθεί σε στασιμότητα3. Όταν οι εισροές – μέσος κλήρος 30 στρέμματα (και πολυτεμαχισμένος), με υψηλή εκμηχάνιση και μεγάλη χρή­ση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων (με κόστος εισροών που έχει ενδογενή τάση ανόδου) – εί­ναι οι ανώτατες δυνατές, τότε ο όγκος παραγω­γής δεν μπορεί να μεταβληθεί, εκτός και εάν δια­φοροποιηθεί ουσιωδώς η αναλογία των συντελε­στών (αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, αύξηση της γης κ.λπ.). Στην αλλοδαπή ως λύση πρόβαλε η αγροτική έξοδος (ήδη από το 1900 το ποσοστό των χωρικών στην Αγγλία ήταν ασήμαντο). Αλλά στην Ελλάδα η μεταποίηση δεν δημιουργεί αρκε­τές θέσεις εργασίας, με συνέπεια να λιμνάζει ο αγροτικός πληθυσμός. Αφέθηκε στη φύση (γήρανση των γεωργών) να υλοποιήσει αυτό που απέφυγαν οι πολιτικοί. Περαιτέρω οι επιδοτή­σεις λειτούργησαν ως από μηχανής θεός (επει­δή η κυβέρνηση των ετών 1974-79 αδυνατού­σε να επιλύσει το ζήτημα, προκρίθηκε η ένταξη στην ΕΟΚ γι’ αυτούς τους λόγους).4 Στο επόμε­νο διάστημα ο τουρισμός δημιούργησε ή αύξη­σε τα εξωγεωργικά εισοδήματα και ο μιμητισμός εξίσωσε τα καταναλωτικά πρότυπα χωριού - πό­λης. Συνεπώς, το όποιο καθαρό προϊόν προέκυ­πτε, οδηγείτο στην κατανάλωση. Η είσοδος της Ελλάδος στο ευρώ και η διαρκής ανατίμησή του έναντι του δολαρίου κ.λπ. καθιστούσε ακριβότε­ρα τα προϊόντα μιας κατατμημένης «μηχανής» (προσανατολισμού δεκαετίας 1960). Το εμπόριο, τόσο λόγω της ΚΑΠ όσο και λόγω έλλειψης στρα­τηγικής, διεύρυνε τις εισαγωγές, καταρρακώνο­ντας περαιτέρω τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Αν συνυπολογισθεί η αδυναμία του εσωτερικού εμπορίου, τότε προβάλλει το αδιέξοδο. Όθεν και ανάκαμψη, μεσοπροθέσμως, είναι δύσκολο να αναφανεί στον παραδοσιακό τομέα.

Η βιομηχανία - βιοτεχνία μετά την ένταξη (1981) - άρχισε να χάνει τον βηματισμό. Η πα­γκοσμιοποίηση πολλαπλασίασε τα προβλήματα, καθιστώντας δύσκολα αναστρέψιμη την εξέλιξη. Η είσοδος στο ευρώ (2002) υπέσκαψε τις ελπί­δες ανάκαμψης. Η χώρα διαθέτει κατά παρόμοιο τρόπο με τον αγροτικό τομέα μεγάλο αριθμό κα­ταστημάτων με ελάχιστο αριθμό εργαζομένων σε αυτά (Αναλυτικά: «Ποντίκι» 10.5.2012 και 17.5.2012). Ήταν επόμενο, χωρίς καινοτομίες, οι οποίες δύσκολα επιτυγχάνονται σε οικογενεια­κές, ισχνής κεφαλαιακής συσσώρευσης, εταιρεί­ες, με μετρίως ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, να καρκινοβατεί η παραγωγή. Αλλά το είδος Έλλην επιχειρηματίας αποτέλεσε τη χαρακτηριστι­κή αδυναμία: Βοσκός ή χωρικός το 1950 ή και το 1970 ακόμα, επενδυτής το 1990 ή το 2010. Είναι προφανές ότι παρόμοια δομή δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσει τα εθνικά σύνορα και να ανταγωνι­σθεί τα εμπορεύματα ανεπτυγμένων χωρών. Οι όποιες εξαγωγές σε τρίτους, οικονομικά υποδεέ­στερους (Μέση Ανατολή, Βόρειος Αφρική κ.λπ.), για σύνθετους λόγους δεν ήταν δυνατόν να διατη­ρηθούν επί μακρόν.

Συμπεράσματα

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις δομικές αδυναμί­ες της ελληνικής οικονομίας (βλέπε «Ποντίκι» 10.5.2012) η κρίση δεν υπήρξε ούτε τυχαία, ούτε προήλθε εξαιτίας της κατάρρευσης του χρηματο­πιστωτικού συστήματος, όπως υποστηρίζεται. Ορ­θότερο θα ήταν να εξετάζεται γιατί δεν συνέβη το 1950 ή το 1960 κ.λπ. Με τις πολιτικές των δανει­στών (μνημόνια) γίνεται προσπάθεια άρσης αδυ­ναμιών σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάποια μέ­τρα (ραγδαία συρρίκνωση μισθών) διεύρυναν το πρόβλημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο περιορισμός του δημοσιονομικού ελλείμματος δεν έπρεπε να επιδιωχθεί ή να μην υπάρξουν διαρθρωτικές αλ­λαγές (συρρίκνωση διαφόρων οργανισμών, μείω­ση του κόστους λειτουργίας της δημόσιας μηχα­νής, επεμβάσεις στο σύστημα Υγείας και Ασφάλι­σης που είναι διάτρητο κ.λπ.). Το ατύχημα είναι ότι αυτά θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν σε συνθή­κες οικονομικής ανόδου και όχι κατάρρευσης (βέ­βαια, όταν δεν πιέζει ασφυκτικά το πρόβλημα, κάθε πολιτικός, και δη Έλλην, δύσκολα αλλάζει ή βελτιώνει τον «κινητήρα»).

Έτσι, η αδυναμία παραγωγής εμπορευμάτων (όπως εκτέθηκε) δημιουργεί χαμηλό ΑΕΠ και υψη­λή ανεργία. Το Δημόσιο αδυνατεί πλέον, λόγω κρί­σης, να απορροφήσει την πλεονάζουσα εργατική δύναμη. Το πενιχρό εισόδημα οδηγεί σε ελαττω­μένα φορολογικά έσοδα, άρα χαμηλά έξοδα, δη­λαδή αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών (πε­ρίθαλψης, εκπαίδευσης). Τοιουτοτρόπως, από το ένα μέρος η ανεργία, από το άλλο τα ανεπαρκή εισοδήματα και η αδυναμία λειτουργίας κράτους πρόνοιας γεννούν γενικευμένη αντίδραση. Εφ’ όσον ακόμη και σήμερα κανένα κόμμα δεν δια­θέτει οικονομική πολιτική, μοιάζει να είναι αδύ­νατο ένα «ξελάσπωμα» της παραγωγικής μηχα­νής. Άρα είτε εντός ευρώ, με αναπόφευκτη συ­νεχή συρρίκνωση των μισθών και εξαθλίωση του κράτους πρόνοιας, είτε εκτός ευρώ, αφού η λαϊκή δυσαρέσκεια πιθανόν να μην επιτρέψει διατήρη­ση του μνημονίου, πιστεύοντας ότι η έξοδος από το ευρώ συνιστά λύση, η πτώχευση προβάλει ante portas (εκτός και αν αναδυθεί κάποια αλλαγή στο εξωτερικό περιβάλλον και αμβλυνθεί κάπως η βαρβαρότης).

Ωστόσο, ο μέσος πολίτης θα πάψει να συγκρίνει το σήμερα με το 2008, αλλά με εκείνο του 2010 ή 2011, καθώς θα αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η ύφεση δεν του μείωσε ούτε τυχαία, αλλά ού­τε παροδικά το εισόδημα. Αυτή η διαχείριση της φτώχειας, σύνηθες φαινόμενο στις κρίσεις, δίνει ελπίδες στην καθεστηκυία τάξη για επιβίωση. Ένα τμήμα των διαμαρτυρομένων αργά, αλλά σταθε­ρά, θα οδηγηθεί, λόγω και του δυσμενούς διε­θνούς περιβάλλοντος, στη μοιρολατρία.



Αυτό που συμβαίνει στην βουλή δεν έχει προηγούμενο τουλάχιστον από την μεταπολίτευση και μετά. Για πρώτη φορά στα χρονικά, δεν έχουν συσταθεί οι μόνιμες ή ειδικές επιτροπές που στην ουσία δίνουν το στίγμα των εργασιών. Επαγωγικά δεν υπάρχουν ούτε προεδροι, ούτε συμβούλιο αυτών.

Μπορεί αυτά να φαντάζουν “γραφειοκρατικά”, φανταστείτε όμως μία εταιρεία που τα επί μέρους τμήματα λειτουργίας της όχι μόνον δεν λειτουργούν, αλλά δεν έχουν καν καθοριστεί. Για να μην μιλήσουμε για την επιτροπή θεσμών και διαφάνειας που …δεν υπάρχει!

Αυτό είναι άκρως ανησυχητικό και αδικαιολόγητο. Μπορεί πρακτικά ο ΓΑΠ να είχε καταργήσει το κοινοβούλιο, αλλά οι σημερινοί τείνουν να το καθιερώσουν και θεσμικά με την απραξία τους. Εννοείται ότι δεν μπορεί κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση να επικαλεστεί έλλειψη εμπειρίας, αφού όλοι τους μετρούν δεκαετίες στα έδρανα.

Επιπλέον, αντί να καταβάλλουν προσπάθεια για να λύσουν αυτά τα θέματα, κάποιοι σε πρωθυπουργικά περιβάλλοντα κάθονται και μοιράζουν παραπολιτικά σχόλια σε εφημερίδες τύπου “τι καλά που τα κάνει ο Τάκης, μοίρασε αρμοδιότητες και όλα λειτουργούν ρολόι”. Από Σουπερ Τάκηδες έχουμε χορτάσει όμως σ’ αυτή την χώρα. Σηκώστε τα μανίκια και βάλτε το μαγαζί να δουλέψει, αλλιώς κλείστε το για να μην το πληρώνουμε.

Κατάλογο με τα περιουσιακά στοιχεία 78.108 οφειλετών του Δημοσίου, από τους οποίους θα ξεκινήσουν άμεσα τα αναγκαστικά μέτρα είσπρα­ξης, έχουν καταρτίσει οι 13 μεγαλύτερες εφορίες της Αττικής. Πρόκει­ται για φορολογούμενους που δεν έχουν ρυθμίσει ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και απειλούνται τώρα με κατασχέσεις αυτοκίνητων, ενοικίων ή άλλων αμοιβών που εισπράττουν. Στους καταλόγους του υπουργείου Οικονομικών πε­ριλαμβάνονται και ακίνητα οφειλετών του Δημοσίου που έχουν κατασχεθεί και μπορούν να βγουν άμεσα σε πλειστηριασμό.

Οι 13 μεγάλες εφορίες της Αττικής (Κηφισιάς, Γλυφάδας, Αμαρουσίου, Χαλαν­δρίου, Α’ Αθηνών, Ψυχικού, Παλλήνης, Αγ. Παρασκευής, Δ’ Αθηνών, ΦΑΕ Αθη­νών, Α’ Πειραιά, ΦΑΕ Πειραιά και ΔΟΥ Μεγάλων Επιχειρήσεων) προχώρησαν σε 6 διαφορετικές διασταυρώσεις ανάμεσα στα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημό­σιο και τα περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών. Οι εφορίες εντόπισαν συγκεκριμένες περιπτώσεις φορολογουμένων από τις οποίες μπο­ρούν να ξεκινήσουν τα αναγκαστικά μετρά είσπραξης. Ειδικότερα:

1. 34.713 οφειλέτες που εισπράττουν ένα ή και περισσότερα ενοίκια τα οποία μπορούν να δεσμευτούν από το Δημόσιο.

2. 8.585 ιδιοκτήτες ακριβών αυτοκινήτων που έχουν μπει στο στόχαστρο της εφορίας.

3. 446 δικηγόροι με μεγάλα χρέη προς το Δημόσιο. Εάν δεν τα ρυθμίσουν, τότε οι εφορίες θα εισπράττουν, αντί για αυτούς, τις αμοι­βές που ζητούν από τους πελάτες τους μέχρι να κλείσει η οφειλή.

4. Η επόμενη διασταύρωση έφερε στο φως 18.474 οφειλέτες του Δημοσί­ου με χρέη έως και 3.000 ευρώ. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν θα γίνουν κατα­σχέσεις περιουσιακών στοιχείων, αλλά οι εφορίες θα πρέπει να δεσμεύσουν το 25% των μισθών ή συντάξεων που λαμβάνουν οι οφειλέτες, εφόσον τα ποσά δεν ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ μηνιαίως.

5. Από τη διασταύρωση στα περιουσιακά στοιχεία των φυσικών και νομικών προσώπων προέκυψε ότι έχουν ήδη κατασχεθεί 263 σπίτια, τα οποία μπορούν να βγουν σε πλειστηριασμό ώστε το Δημόσιο να εισπράξει άμεσα ρευστό.

6. Η τελευταία διασταύρωση είχε ως στόχο να εντοπιστούν περιπτώσεις που το Δημόσιο μπορεί να συμψηφίσει χρέη των φορολογούμενων με επιστροφές φόρου ή ΦΠΑ κ.λπ. Στις 13 μεγάλες εφορίες εντοπίστηκαν 15.627 φορολογού­μενοι που δικαιούνται επιστροφή φόρου. Οι εφορίες θα παρακρατήσουν από τα ποσά των επιστροφών τα χρέη του φορολογούμενου και μετά θα του καταθέ­σουν στον τραπεζικό του λογαριασμό... ό,τι έχει απομείνει!

Μόνο στην εφορία της Παλλήνης εντοπίστηκαν 6.589 οφειλέτες του Δημοσί­ου που εισπράττουν ενοίκια και 1.646 ιδιοκτήτες Ι.Χ. με ανοιχτά χρέη προς το Δημόσιο. Στα νότια προάστια η εφορία της Γλυφάδας έχει ήδη κατασχέσει 11 πολυτελέστατα σπίτια, τα οποία σύντομα θα βγουν στο σφυρί, ενώ στο στόχα­στρό της θα μπουν 4.074 οφειλέτες που εισπράττουν ενοίκιο και 1.203 ιδιοκτή­τες ακριβών Ι.Χ. με σημαντικά ληξιπρόθεσμα χρέη.

Σε δύο εφορίες στον Πειραιά βρέθηκαν 1.698 ιδιόκτητες ακινήτων που αρ­νούνται να κλείσουν τις εκκρεμότητές τους με το Δημόσιο, αν και εισπράττουν ενοίκια, και 593 φορολογούμενοι με χρέη και ακριβά αυτοκίνητα που μπορούν να κατασχεθούν.

Πλειστηριασμοί

Η ΦΑΕΕ Αθηνών και η Δ’ Αθηνών έχουν εντοπίσει 237 δικηγό­ρους που χρησιμοποιούν διάφορα «τρικ» για να μην πληρώνουν τις οφειλές τους. Το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη ειδοποιή­σει τον Δικηγορικό Σύλλογο ότι θα γίνουν κατασχέσεις αμοιβών που δικαιούνται οι συγκεκριμένοι δικηγόροι (έξοδα παράστασης δικαστηρίου κ.ά.).

Στην Κηφισιά έχουν κατασχεθεί 14 βίλες, που θα βγουν σε πλειστη­ριασμό. Στο Μαρούσι έχουν κατασχεθεί 19 ακίνητα, στο Χαλάνδρι 9 σπίτια και άλλα 100 περίπου ακίνητα σε όλη την Αθήνα.

Οι εφορίες θα πρέπει να κυνηγήσουν κατά προτεραιότητα όσους οφειλέτες εισπράττουν ενοίκια ή κατέχουν πολυτελή αυτοκίνητα ή είναι δικαιούχοι απαι­τήσεων από άλλα πρόσωπα καθώς και όσους χρωστούν πάνω από 3.000 ευρώ και κατέχουν ακίνητη περιουσία. Το υπουργείο ζητά ακόμη και την άμεση κα­τάσχεση ποσών που βρίσκονται σε τραπεζικές καταθέσεις των οφειλετών του Δημοσίου, τη διενέργεια αυτεπάγγελτων συμψηφισμών απαιτήσεων των οφει­λετών κατά του Δημοσίου με τα υφιστάμενα βεβαιωμένα χρέη τους, ακόμη κι αν αυτά τελούν υπό αναστολή, καθώς επίσης και την άσκηση ποινικών διώξεων σε βάρος οφειλετών με χρέη άνω των 5.000 ευρώ. Για μικρού ύψους οφειλές πρέπει να επιλέγεται η κατάσχεση απαιτήσεων στα χέρια τρίτων αντί της κατάσχεσης ακινήτων.

Διαλέξτε σύνταξη...

Εισηγήσεις να καλέσει 150.000-200.000 συνταξιού­χους να επιλέξουν ποια από τις δύο συντάξεις που λαμβάνουν θα περικοπεί, δέχεται η κυβέρ­νηση στο πλαίσιο της εξεύρεσης μέτρων ύψους 11,7 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία.

Σήμερα, διπλές συντάξεις λαμ­βάνουν κυρίως οι γιατροί του ΕΣΥ, οι δικηγόροι, οι πανεπιστημιακοί αλλά και οι πολιτικοί που συνή­θως έχουν κρατήσεις από δύο συνταξιοδοτικούς κύριους φο­ρείς. Ακόμα και οι χήρες λαμβά­νουν διπλή σύνταξη σε περίπτω­ση που εργάζονταν (τη δικιά τους και μέρους του συζύγου τους).

Η αδικία βέβαια είναι ότι για να λάβει διπλή σύνταξη ο σημε­ρινός συνταξιούχος πλήρωνε κα­νονικά τις ασφαλιστικές εισφο­ρές και για τα δύο Ταμεία επί 35 χρόνια, χρήματα μέρος των οποί­ων τώρα χάνεται.

Τα ενδεχόμενα που προτείνο­νται, είναι είτε να τεθεί πλαφόν στο ύψος και των δύο συντάξεων είτε να ζητηθεί από τους δικαιούχους να διαλέξουν ποια σύνταξη επιθυμούν να λαμβάνουν, που είναι και το πιθανότερο ενδεχόμενο.

Η έκθεση του Κέντρου Προ­γραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών αναφέρει ότι θα πρέπει να επανεξεταστεί με το ίδιο μο­ντέλο και το καθεστώς των δύο ή τριών επικουρικών συντάξεων που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι. Εκτός από τις διπλές συντάξεις όμως, οι προτάσεις που έχει στα χέρια της η κυβέρνηση αναφέρουν ότι θα πρέπει να επανεξεταστούν και οι προνοιακές παροχές, οι αμοιβές των εκπαιδευτικών και η μονιμό­τητα των δημοσίων υπαλλήλων.