Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Δεκ 2013



Γράφει ο Κλεισθένης 
 
“Πριν μιλήσεις, σκέψου αν έχεις κάτι να πεις, διαφορετικά σώπασε”.
 Παρατηρώ στο διαδίκτυο και όχι μόνο, όλοι μιλούν,
διαμαρτύρονται, βρίζουν κτλ.
Κλασσική περίπτωση πολίτη που συνομιλεί φανταστικά με τον πολιτικό, τεχνοκράτη ή “ειδήμονα” που μιλάει στην TV ή στο ραδιόφωνο.
Τι λέει ρε ο μ@λ@κ@ς”; “Βρε πουλημένο τομάρι”, “βρε κλεφταρά”, “βρε προδότη” κτλ.
Ο οποιοσδήποτε απ' τους προαναφερθέντες μπορεί να πει κάτι άλλο απ' αυτό που στηρίζει πολιτικά έστω κι αν διαφωνεί και ο ίδιος μ ' αυτό;

Τι περιμένουμε πχ να πει ένας πρωθυπουργός ότι είναι αυταρχικός; αντιδημοκρατικός; να πει ότι απέτυχε η πολιτική του; να πει ότι εξυπηρετεί συμφέροντα; να πει ότι είναι δουλικό των αφεντικών του;

Τι περιμένουμε να πει ένας υπουργός; να πει ότι περιμένει εναγωνίως την προκαθορισμένη “μίζα” αφού έφερε στην βουλή κατ' εντολήν το νομοσχέδιο της ντροπής που τούδωσαν οι πάτρωνές του;

Τι περιμένουμε να πει ένας βουλευτής που ψηφίζει τα νομοσχέδια της καταστροφής; να πει ότι το μόνο που τον νοιάζει είναι η καρεκλίτσα του; να πει ότι νοιάζεται μόνο για την επανεκλογή του; να πει ότι είναι πρόβατο στο κομματικό μαντρί;

Τι περιμένουμε να πει ένας τεχνοκράτης-δουλικό της άρχουσας, διεφθαρμένης και απάτριδας τάξης; να πει ότι άλλα λέει η επιστήμη του και άλλα πράττει για να εξυπηρετήσει καλύτερα τα αφεντικά του που τον τοποθέτησαν στη ακριβοπληρωμένη θέση;

Όχι, δεν πρόκειται, θα πουν ότι παλεύουν για το καλό του λαού, θα πουν ότι δρουν για το καλό της πατρίδας, θα πουν ακόμη αναίσχυντα ότι κόπτονται για το καλό του έθνους. Απλά και ανερυθρίαστα.
Εμείς βρίζουμε κοιτάζοντας το γυαλί ή ακούγοντας το ραδιόφωνο. Μέγα λάθος, τζάμπα εκνευρισμός, άνευ ουσίας οι παραινέσεις, εις μάτην τα βρισίδια.
Ναι! Θα πει κάποιος αλλά μας ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.
Κακώς, είναι η απάντηση, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για γέλια, τζάμπα θεατρική κωμωδία.
Εμείς αν θέλουμε να αντιδράσουμε μπορούμε κάλλιστα να βγούμε όλοι στους δρόμους και να αγωνιστούμε. Πέραν τούτου χρήσιμο ουδέν.

Ένα δεύτερο μεγάλο λάθος μας είναι η επίκληση του συντάγματος.
Ακούμε συχνά κάποιον να λέει ότι αυτή η πολιτική πράξη, αυτός ο νόμος, αυτή η υπουργική απόφαση παραβιάζουν το σύνταγμα.
Ναι! Αλλά ποιο σύνταγμα;
Το ισχύον σύνταγμα κόπηκε και ράφτηκε απ' τους πολιτικάντηδες όχι για να προασπίσει τον λαό αλλά τους ίδιους, όχι για το καλό της κοινωνίας αλλά των αφεντικών τους. Το ισχύον σύνταγμα φτιάχτηκε για να παραβιάζεται εύκολα, να έχει πολλαπλές ερμηνείες κατά το δοκούν. Είναι ένα συνονθύλευμα νομικισμών, αοριστιών και πολλαπλά ερμηνευόμενων διατάξεων που επικαλύπτονται από νόμους, είναι γνωστή η φράση που υπάρχει κατά κόρον στο σύνταγμα , “'οπως ο νόμος ορίζει”.
Το ισχύον σύνταγμα είναι κατ' επίφαση δημοκρατικό όπως κατ' επίφαση είναι και η δημοκρατία μας οπότε κάθε αναφορά στο σύνταγμα, κάθε στήριξη του, είναι μέγα λάθος.
Ναι! Θα πει κάποιος αλλά χωρίς το σύνταγμα τι θα γίνει;
Φυσικά η αναγκαιότητα ύπαρξης συντάγματος είναι αδιαμφισβήτητη όχι όμως του ισχύοντος αλλά ενός άλλου που θα προκύψει απ' τον λαό και θα τον υπερασπίζεται ενάντια στην αυθαιρεσία και την εκμετάλλευση. Ένα σύνταγμα με προκαθορισμένα και σαφή όρια πέραν των οποίων όποιος κινηθεί θα τύχει της ανάλογης τιμωρίας. Ένα σύνταγμα που θα φέρει τον λαό στο κέντρο των αποφάσεων και όχι παρακολουθητή τους. 
Πεδίον δόξης λαμπρόν για κάθε δημοκρατικό πολίτη η κινητοποίηση για αλλαγή του συντάγματος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Η μεγαλύτερη επιτυχία της εξουσίας τα τελευταία 5 χρόνια είναι ότι κατάφεραν να σε πείσουν ότι είσαι μαλάκας. Όσο σκληρό και να ακούγεται ως χαρακτηρισμός όπου βρεθείς κι όπου σταθείς βλέπεις ανθρώπους που έπιαναν την πέτρα και την έστυβαν ή να αυτοαποκαλούνται κατ' αυτόν τον τρόπο ή να αποδέχονται βουβά τον χαρακτηρισμό που τους επέβαλλαν οι πολιτικές. 
 
Ξεπεράσαμε τον αιφνιδιασμό των πρώτων χαστουκιών που ένιωθες ηττημένος μη μπορώντας να κοιτάξεις στα μάτια την γυναίκα, τα παιδιά σου, τους τριγύρω σου διότι πλέον δεν ήσουν σε θέση να εργάζεσαι και περάσαμε στο επόμενο στάδιο που θεωρείς ότι, επειδή αποδέχεσαι τα πάντα αμαχητί, έγινες μαλάκας. Ηττημένος μπορεί να είσαι, άοπλος μπορεί να είσαι, απεγνωσμένος μπορεί να είσαι, μαλάκας όμως δεν είσαι. Ως ηττημένος, ως άοπλος και απεγνωσμένος μπορείς να ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου και να ξαναριχτείς στη μάχη, ως μαλάκας ποτέ δεν θα το κάνεις. 
Στον βομβαρδισμό τρομοκρατίας που κάθε μέρα δημοσιογράφοι, αναλυτές, πολιτικοί όλων των αποχρώσεων συμμετέχουν με μοναδικό σκοπό να νιώθεις μυρμήγκι απέναντι στα αόρατα θηρία πρέπει να αρχίσεις να μην τσιμπάς. Καταρχάς δεν είσαι μαλάκας διότι ενώ αγωνίζεσαι ένα, δύο, τρία χρόνια να αντιμετωπίσεις αυτή την λαίλαπα δεν έτρεξες να φιλήσεις κομματικές κατουρημένες ποδιές για να βγάλεις ένα χειμώνα. Αξιοπρεπής και μαλάκας δεν γίνεται διότι η δική σου αξιοπρέπεια δεν σου επίτρεψε να βάλεις την συνείδηση στην κωλότσεπη για να επιβιώσεις. Εσύ θέλεις να ζήσεις, οι μαλάκες επιβιώνουν και πάντα επιβίωναν εις βάρος σου και εις βάρος αυτής της πατρίδας κάνοντας συνειδητά εσύ τον μαλάκα. Άλλο κάνω τον μαλάκα κι άλλο είμαι μαλάκας. Έκανες τον μαλάκα διότι ούτε και στις εποχές των παχιών αγελάδων μπορούσες να τους αντιμετωπίσεις, έτσι ακριβώς και σε τούτες τις εποχές κάνεις τον μαλάκα γιατί είσαι μόνος όπως πάντα. 
Γιατί λοιπόν νιώθεις μαλάκας; Γύρισες καμιά μέρα στο σπίτι σου μετά από άσκοπες ενέργειες αναζήτησης μεροκάματου φέρνοντας στα παιδιά σου ψωμί κερδισμένο από ρουφιανιά, μαυραγορητισμό, πολιτική αλητεία, ραγιαδισμό ή πατώντας στο πτώμα συνανθρώπου σου;
Κάποτε μερικοί πατεράδες γύρναγαν σπίτι με άδεια χέρια αποκλεισμένοι λόγω κοινωνικών φρονημάτων από την ευδαιμονία μιας παρελθούσης Ελλάδας που αναπτύσσονταν για τους γνωστούς μαλάκες. Η παρακαταθήκη τους ήταν η καθαρή ματιά τους και η αξιοπρέπεια. Αυτοί δεν έβρισκαν δουλειά λόγω κοινωνικών φρονημάτων, εσύ λόγω αξιοπρεπών φρονημάτων.  
Εφόσον ούτε σήμερα δεν πούλησες την αξιοπρέπεια για ένα κομμάτι ψωμί, είσαι ανδρείος. “Η πείνα έρχεται και φεύγει. Η αξιοπρέπεια όταν φεύγει δεν γυρίζει ποτέ”. 
Νιώσε λοιπόν, ότι ως ηττημένο δεν μπορούν να σε κερδίσουν, τους μαλάκες τους έχουν κερδισμένους χρόνια τώρα. Δεν είναι δυνατόν να χωρά το μπόι της καρδιάς σου σ΄ ένα νούμερο ανεξόφλητου λογαριασμού. Όσοι ζουν την πραγματική ζωή γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι όλα μαύρα. Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Σκέψου όμως ότι τελικά δεν είναι τόσο μαύρα όσο νομίζεις. Διότι αν ήταν θα είχες εξαντλήσει την ευγένεια και όλα τα ανθρώπινα στοιχεία που σε ορίζουν και βάζουν φρένο για να μην αποκτηνωθείς. 
Εξάλλου μπορεί εσύ κι εγώ να ηττηθήκαμε όμως το καθάριο βλέμμα που βλέπουν τα παιδιά σου είναι η παρακαταθήκη σου για την ανατροπή. Όσο για το ηττημένος είναι σχήμα οξύμωρο διότι κανέναν πόλεμο δεν κήρυξες σε κανέναν. Είσαι απλά εγκλωβισμένος από την επίθεση ορδών ανθρωπαρίων, νόμων, χαρατσιών, απειλών μέσα στο έδαφός σου. Θα αντέξεις και θα δεις κι άλλα κι όπως κέρδισες την ζωή σου κάνοντας ελιγμούς στο ναρκοπέδιο των υπανθρώπων τόσα χρόνια, θα την κερδίσεις κι αύριο. 
Παρηγοριές αξίζουν μόνο στους μελλοθάνατους και στους μαλάκες. Εδώ παρηγοριά δεν παίζει. Δηλώνουμε σε όλους αυτούς που με κάθε τρόπο μας βάζουν στην διαδικασία να αποδεχτούμε ότι είμαστε μαλάκες να πάνε να παίξουν μπάλα σε άλλο γήπεδο. Δεν τους παίζουμε. Και να είμαστε σίγουροι ότι ακόμα δεν στριμωχτήκαμε αρκετά γιατί όταν μας στριμώξουν αρκετά οι ανίκανοι και αποδεδειγμένα μαλάκες, όταν νιώσουμε ότι πίσω μας υπάρχει μόνο τοίχος τότε θα καταλάβουν ότι οι παριστάνοντες τους μαλάκες "πέθαναν".
Πηγή Στον τοίχο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα εντυπωσιακό φαινόμενο ζούμε τους τελευταίους μήνες. Όλοι εκτός Ελλάδας στηρίζουν την κυβέρνηση. Όπου πας κι όποιον μεγαλόσχημο ακούσεις λέει ότι στηρίζει την κυβέρνηση και το μεταρρυθμιστικό της έργο.

Πάει ο Σαμαράς στη Μέρκελ και μόνο που δεν τον… ζητάει σε γάμο τον Μεσσήνιο η Γερμανίδα. Αγάπες, λουλούδια, υποσχέσεις, δεσμεύσεις λες και η Ελλάδα είναι ξαφνικά η γη της Επαγγελίας.

Συναντάται ο πρωθυπουργός με τον Λέτα και η Ιταλία μόνο που δε μας κάνει τεμενάδες για το εντυπωσιακό μεταρρυθμιστικό μας πρόγραμμα. Εδώ βγήκε ο ίδιος ο Λέτα και είπε «Αντώνη εγώ είμαι θαυμαστής σου, θα σε στήριζα για την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Συνομιλεί ο Σαμαράς με τον Μπαρόζο και νομίζουμε ότι είναι έτοιμος να βγάλει κανένα τσεκ με 300 δις που θα σβήνει το χρέος μια και καλή.

Τέτοια καλοσύνη από παντού. Μέχρι και οι Αμερικανοί, που δεν ξέρανε ούτε που πέφτει η Αθήνα πριν από λίγο καιρό, μας απονέμουν εύσημα για τις θυσίες που έχουμε κάνει.
Έρχεται ο Χάνες Σβόμποντα στην Ελλάδα και θαρρείς ότι είναι… Έλληνας υπουργός με τόσες κολακείες για την ελληνική οικονομία.

Τρελά πράγματα και στο εσωτερικό. Οι μεγαλοεκδότες στηρίζουν αναφανδόν την κυβέρνηση. Ο Σαμαράς τέτοια αβάντα από δημοσιογράφους σαν τον Πρετεντέρη ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. Θα αρχίσει να αναρωτιέται μήπως έχει το χάρισμα των… Σειρήνων που παίζαν μουσική και όλοι κάθονταν σούζα.

Βαρεθήκαμε όμως αυτή τη στήριξη. 
Μοιάζει με φασολάδα που τρώμε επτά ημέρες την εβδομάδα και μετά μας πιάνει το στομάχι. 
Μπαφιάσαμε με το ξαναζεσταμένο φαγητό που μας σερβίρεται κάθε μέρα επί μήνες τώρα. 
Κύριοι και κυρίες που στηρίζετε την Ελλάδα. 
Φτάνει πια η… φασολάδα. 
Δώστε και λίγο κρεατάκι.

Διότι ο ελληνικός λαός έχει τρελαθεί με τόση στήριξη και τόσο καλά λόγια που ακούει για τις θυσίες του. Αν υπήρχε το μετάλλιο της ανοικτής παλάμης θα το είχαμε πάρει όλοι εμείς που τρώμε στήριξη αλλά η ζωή μας πάει από το κακό στο χειρότερο.

Γι’ αυτό όσοι στο εξωτερικό ή την Ελλάδα θέλουν να μας στηρίξουν, ας βρουν και καμιά πιο σοβαρή λύση. Όχι τίποτε άλλο, αλλά ο ελληνικός λαός θα πάρει καμιά βρεγμένη σανίδα και τότε ποιος τους σώζει όλους αυτούς.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Και να που έφτασαν τα "Νικολοβάρβαρα"...
Και να που ήρθαν οι γιορτές...

Να, που τα παραμύθια βγαίνουν αληθινά: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, εμφανίστηκε στην χώρα μας...
Και χάθηκε.
Όπως εκείνο του παραμυθιού.
Του πιό μαύρου, του πιό συνταρακτικού παραμυθιού των Χριστουγέννων.

Του παραμυθιού που ρίχνει μιά κλωτσιά στις "γιορτές", που γκρεμίζει τις ψευδαισθήσεις, που ταρακουνάει τα συναισθήματα...
Κι όταν το παραμύθι γίνεται αληθινό, δεν υπάρχει πιά λόγος για γιορτή. Ούτε για ελπίδα...

Φέτος, τα Χριστούγεννα στην de facto πτωχευμένη χώρα μας, στην χρεοκοπημένη κοινωνία μας δεν θα είναι τα ίδια...
Δεν θα' χουν την ζεστασιά των λαμπιονιών, αλλά την παγωνιά του χειμώνα και των καρδιών μας.
Αμέτρητα τα δράματα που θα ξετυλιχθούν δίπλα μας, μπροστά μας, γύρω μας, χωρίς καν να τα βλέπουμε...

Κι αφού έτσι κι αλλοιώς καμία προσπάθεια μεταρρύθμισης και ανακούφισης δεν γίνεται από την ''επίσημη'' πολιτεία, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον μόνοι μας να μεταρρυθμίσουμε φέτος τα Χριστούγεννα και το νόημά τους.

Ας κοιτάξουμε γύρω μας με προσοχή.  
Ας βρούμε και ας δούμε τους φτωχούς και τους νεόπτωχους που μας τριγυρίζουν αθέατοι.
Πολλοί κρύβονται. Από ντροπή. Από φιλότιμο... 
Ας τους ξετρυπώσουμε.

Και όσοι από μας έχουμε ακόμα φαί για το τραπέζι μας, ας στερηθούμε ένα πιάτο...
Όσοι έχουμε λίγα λεφτά για δώρα, ας πάρουμε ένα λιγότερο...
Ας δώσουμε λίγο λιγότερο χαρτζηλίκι στα παιδιά μας. Αυτά τουλάχιστον έχουν ακόμα ένα ζεστό μέρος για να κοιμηθούν. Άλλα, που χθες είχαν κι αυτά, σήμερα δεν έχουν...

Ας ανακουφίσουμε τον πόνο, την αδικία, την απόγνωση όπου την βρούμε, όσο μπορούμε.
Ας προσφέρουμε μιά βραδιά ζεστασιάς, παρέας και τροφής σ' έναν φίλο, σ' έναν γνωστό, φέτος που ακόμα κάποιοι μπορούμε.

Έτσι κι αλλοιώς δεν ξέρουμε (μάλλον, ξέρουμε πολύ καλά) τί προορίζουν και για μας, τα ανάλγητα κτήνη που κυβερνούν..
Δεν ξέρουμε πώς και πού θα είμαστε τις επόμενες ''γιορτές''.

Να κάνουμε το παραμύθι να μην ξαναβγεί αληθινό...
   
Να βγούμε από τον όλεθρο ζωντανοί, πιό δυνατοί και ΕΝΩΜΕΝΟΙ !..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
Της Βασιλικής Σιούτη 

Καθυστέρηση μέχρι τον Απρίλιο προσπαθούν να παίξουν Σαμαράς και Βενιζέλος, οπότε και αναμένουν να αναγνωριστεί επισήμως από τους δανειστές το πλεόνασμα και να αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της βιωσιμότητας του χρέους.

Οι δυο πολιτικοί αρχηγοί, πέρα από όσα συμβατικά δηλώνουν δημόσια, γνωρίζουν, αφενός...
ότι η πολιτική των μνημονίων «δεν βγαίνει» και δεν οδηγεί τη χώρα σε διέξοδο, αφετέρου ότι η συνέχιση της πειθήνιας εφαρμογής των ακραίων εντολών της τρόικας μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε πλήρη εξαφάνιση και τη Ν.Δ στην τύχη του ΠΑΣΟΚ.

«Δεν θα μπορούμε να σταθούμε, αν συνεχίσουμε» έλεγε εχθές συνεργάτης του Ευ. Βενιζέλου, ενώ υπουργός της κυβέρνησης ανέφερε χαρακτηριστικά -κι όχι χωρίς μια μικρή δόση κυνισμού : «Μέχρι τώρα η χώρα υπέστη πολλά, αλλά κυρίως ήταν τα φτωχά στρώματα που έγιναν φτωχότερα. Τώρα όμως κινδυνεύουν και οι άλλοι που μέχρι τώρα δεν είχαν πάθει ιδιαίτερη ζημιά. Ο φόρος ακινήτων όπως τον θέλει η τρόικα δεν μπορεί να περάσει. Πλέον κινδυνεύουμε κι εμείς».

Ο Ευ. Βενιζέλος δεν έχει καμία τύχη να καταφέρει να κρατήσει ενωμένη την κοινοβουλευτική του ομάδα - που εδώ και λίγο καιρό ψάχνει ευκαιρία- εάν δεν κάνει υποχωρήσεις και αυτό ακριβώς πράττει. Κάνοντας μάλιστα την ανάγκη φιλοτιμία, ανεβάζει και λίγο τις κορώνες αντίστασης στην τρόικα, με την (συμπεφωνημένη) ανοχή του πρωθυπουργού.

Στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, κατηγορούν τους Στουρνάρα, Σκορδά, Χατζηδάκη ως ανάλγητους και βασιλικότερους του βασιλιά – δηλαδή της τρόικας και ότι παρασκηνιακά πιέζουν επίμονα, καιρό τώρα, για την πλήρη άρση των πλειστηριασμών, αγνοώντας το κοινωνικό κόστος και ότι μπορεί να αρχίσει να πηδάει κόσμος από τα μπαλκόνια.

Η στρατηγική των δύο πολιτικών αρχηγών, που έχει συμφωνηθεί μεταξύ τους από τις αρχές του φθινοπώρου, περιλαμβάνει βασικά την τακτική της καθυστέρησης, μέχρι την επίλυση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους.

Παρότι αυτό καθαυτό το πρόβλημα επείγει, αφού η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει από την ύφεση , οι δόσεις που εκκρεμούν δεν θεωρούνται τόσο επείγουσες για την ώρα. Εκτιμούν ότι εδώ που είμαστε, ίσως αντέχουμε να κρατήσουμε λίγο ακόμα την αναπνοή μας, μέχρι να τους πείσουμε. Θα τους βγει; Ή θα τους σκάσει η χώρα στα χέρια; Παρότι προσπαθούν να παίξουν εκ του ασφαλούς, χωρίς μεγάλα ρίσκα, καθόλου σίγουροι δεν είναι ότι θα τους βγει. Αν συνέχιζαν όπως μέχρι τώρα, όμως, θεωρούν ότι σίγουρα θα έπεφταν.

Σύμφωνα λοιπόν με το σχέδιο των δύο εταίρων, που εκλιπαρούν για την «καλοσύνη των ξένων», προκειμένου να αντιμετωπιστεί η Λερναία Ύδρα του ελληνικού χρέους, τον Ιούνιο που λήγει το μνημόνιο, ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να πανηγυρίσουν ότι έδιωξαν την τρόικα. Θα είναι όμως έτσι; Τυπικά μπορεί και να είναι, καθώς το ΔΝΤ αναμένεται να εξετάσει την παραμονή του. Η όποια απόφαση πάντως, θα ληφθεί σε συνεννόηση με τους Ευρωπαίους.

Ουσιαστικά όμως, δεν θα αλλάξει σχεδόν τίποτα. Η χώρα θα εξακολουθεί να έχει ανάγκη από δανεισμό (είτε από τα κράτη με δυσβάσταχτους αλα μνημόνιο όρους, είτε από την αγορά, με δυσβάσταχτα τοκογλυφικά επιτόκια –συν όρους). Επίσης η χώρα θα εξακολουθεί να εφαρμόζει τη γερμανική πολιτική της ακραίας λιτότητας και να βρίσκεται υπό την αυστηρή επιτήρηση των δανειστών. Τι μπορεί να αλλάξει; Ότι αντί για την τρόικα ίσως να έχουμε μόνο την ΕΕ και την ΕΚΤ, αν το ΔΝΤ τελικά φύγει, και αντί για το «μνημόνιο» να έχουμε ένα πρόγραμμα που θα ονομαστεί, ενδεχομένως, κάπως αλλιώς.

Ήδη υπάρχουν συζητήσεις για ένα διετές πρόγραμμα από τον Ιούλιο του 2014 μέχρι τον Ιούνιο του 2016, που θα βασίζεται σε δάνειο από τους ευρωπαίους δανειστές. Πρόκειται για σενάριο που συζητά εδώ και καιρό η Γερμανία και η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει. Το τυρί έχει τοποθετηθεί στη φάκα, αλλά η κυβέρνηση για την ώρα προσπαθεί να «ξεγελάσει την πείνα της» αναζητώντας κανένα κομμάτι χωρίς παγίδα. Θα βρει; Οι ειδικοί ορκίζονται πως όχι. Οπως σχολίαζε πριν από λίγες μέρες ένας οικονομολόγος: «τυρί για την Ελλάδα υπάρχει μόνο στη φάκα».

Όσο για τους δανειστές, αυτοί δεν δείχνουν ιδιαίτερα εκνευρισμένοι μέχρι τώρα, από την «αντίσταση» της κυβέρνησης, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί από τον Σεπτέμβριο. Αντιθέτως ο «σκληρός» Σόιμπλε, μίλησε πρόσφατα με πολύ καλά λόγια για την ελληνική κυβέρνηση.

Για τον Αντώνη Σαμαρά υπάρχει πάντα και η (μη) λύση τύπου Καραμανλή, να πετάξει δηλαδή την «καυτή πατάτα» στον επόμενο. Από ότι φαίνεται όμως επιθυμεί να διαχειριστεί ο ίδιος την κατάσταση και δεν θέλει να εγκαταλείψει την εξουσία, έστω και υπ’ αυτές τις συνθήκες. Άλλωστε, ούτε ο Α. Τσίπρας δείχνει να βιάζεται πραγματικά κι αυτό το ξέρει.

Πηγή:  thepressproject.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->
Γράφει ο Λ. Λιγουριώτης

"Συνοδεία φρεγατών", όπως γράφει η τουρκική εφημερίδα Takvim, κινείται ανοιχτά Κύπρου στην Αν. Μεσόγειο, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος "Μπαρμπαρός Χαϊρεττίν Πασά" («Barbaros Hayrettin Pasa») κάνοντας, πάντα κατά την εφημερίδα, σεισμικές έρευνες.
Το πλοίο, συνεχίζει η Takvim, αναμένεται να κατεβεί και στην περιοχή στη «νότια Κύπρο» όπως ονομάζει την Κυπριακή Δημοκρατία και την ΑΟΖ της, για την οποία, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, υπάρχει... διαφωνία.

Το δημοσίευμα έχει τίτλο «Το Μπαρμπαρός ανοίχτηκε στην Κύπρο», και μεταξύ άλλων γράφει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο, που υπάρχουν τα πιο πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου, η Τουρκία δεν αφήνει τα... κυριαρχικά της δικαιώματα στη «νότια Κύπρο». Παρ’ όλο που η τουρκική εφημερίδα κάνει λόγο για φρεγάτες ελληνική πηγή ανέφερε ότι το Barbaros Hayrettin Pasa κινείται ανοιχτά της περιοχής Αμμόχωστου συνοδεία μιας φρεγάτας.

Σήμα μέσω δορυφόρου

Πάντως αυτού του είδους τους ισχυρισμούς ( περί... δικαιωμάτων κ.λ.π.) εξυπηρετεί και η τακτική της Άγκυρας να δίνει περιοδικά το «Μπαρμπαρός» σήμα μέσω δορυφόρου για την παράνομη πορεία του, που αποτελεί πρόκληση έναντι της Κύπρου.
Νωρίτερα το σκάφος είχε κάνει έρευνες στις νότιες ακτές της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή Αλεξανδρέττας και Μερσίνας.

Ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας, κ. Τανέρ Γιλντίζ είχε δηλώσει λίγο πιο πριν -όταν το σκάφος ήταν στην Μαυρη Θάλασσα- ότι η Άγκυρα στοχεύει να επεκτείνει τις σεισμικές έρευνες για υδρογονάνθρακες μέχρι την περιοχή γύρω από την Κύπρο (και νοτίως) σε περίπτωση που ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν συμφωνούσε.
Το Barbaros Hayrettin Πασά όταν ολοκλήρωσε τις έρευνες στην Μαύρη Θάλασσα, στάλθηκε προς την Κύπρο, προφανώς μετά από έγκριση του Τούρκου Πρωθυπουργού κ. Ερντογάν - και κάποιο σχεδιασμό του εξυπηρετεί.
Τώρα μέχρι που και πως θα κινηθεί το σκάφος, είναι ακόμα ανοιχτό...

Νόμισμα "με δυο όψεις"

Πάντως τότε που είχε ειπωθεί αυτό από τον Γιλντίζ για τον Ερντογάν, είχε εκτιμηθεί από ειδικούς ότι η δυνατότητα που κρατούσε για τον εαυτό του ο Τούρκος Πρωθυπουργός, μπορεί να είναι ένα νόμισμα «με δυο όψεις» και να διαλέξει ό,ποια θέλει την στιγμή που θέλει ή στριμωχθεί... από ΗΠΑ, Ισραήλ ή άλλη πλευρά θέλει σταθερότητα στην περιοχή.
Και αυτές είναι πολλές χώρες.

Πηγή OnAlert

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ελλάδα, μια χώρα που έχει “γεννήσει” κατά το παρελθόν σπουδαίους ανθρώπους και όχι μόνο. Το γεννοβόλημα δεν έχει τελειωμό, τα πιο πρόσφατα τρανταχτά παραδείγματα είναι δύο φίλοι, ο ΓΑΠ και ο ΣΑΜ. 
Το πρώτο τον τίμησε η ανθρωπότητα λέγοντάς τον και  στοχαστή (τρομάρα του) και τον δεύτερο η Γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, τον ανέφερε πριν λίγες ημέρες ως «Ταλαντούχο και γοητευτικό».

Αφού έχει τελειώσει εδώ και καιρό η γιορτή της μπύρας στη Γερμανία, δεν έχουμε παρά να πάρουμε στα “σοβαρά” τα γραφόμενά της. 
Εκεί λοιπόν που προσπαθούσα με σοβαρότητα και εγώ να δω το θέμα, θυμήθηκα τα καλά λόγια που έλεγαν στην Ευρώπη και για τον Γιωργάκη πριν τη πτώση του. 
Τώρα τα ακούμε για τον Σαμαρά…
Το “αύριο” θα μας δείξει το πόση κοινή πορεία έχουν αυτοί οι δύο φίλοι που λέγαμε πριν.
Μέχρι στιγμής και με έλλειψη αντικειμενικότητας, θεωρώ ό,τι τα ταλέντα του κου Σαμαρά είναι το ψέμα, οι αρκετές χαζοατάκες  για το μπλε πόπολο, οι σωματικές κινήσεις με το ψευτομάγκικο στυλ, η υπεροψία και η ξεροκεφαλιά.  

Η πείνα μεγαλώνει όπως και η ανεργία, οι ζωές χάνονται από έλλειψη χρημάτων και ο κος Σαμαράς μας μιλάει για θεαματικό comeback και ότι ο λαός χρειάζεται συνοχή για να ξεπεράσει τα δύσκολα. 
Αυτό με τη «συνοχή» με μπέρδεψε πολύ, εγώ βλέπω έντονα το διαίρει και βασίλευε σε κάθε κυβερνητική κίνηση. 

Τώρα τι εννοεί αυτός χαρισματικός άνθρωπος, τι να πω, αδυνατώ να πιάσω το νόημα.

Έτσι που το πάει, σε λίγο δε θα λέμε «Το άλλο με το Τοτό το ξέρεις;» αλλά το «Το άλλο με το Σαμαρά το ξέρεις;».  


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η χθεσινή κίνηση του ΑλέξηΤσίπρα να ρίξει το γάντι στο πολιτικό ρινγκ, για τον χαρακτήρα τών ευρωεκλογών δέν ενέχει ουδεμία ουσιαστική πρόκληση δεδομένου ότι είναι ηλίου φαεινότερον ότι η οργή της Ελληνικής κοινωνίας λειτουργώντας ως ηφαίστειο θα εκραγεί στις ευρωεκλογές, οι οποίες θα έχουν ξεκάθαρα το χαρακτήρα εθνικών εκλογών. 

Τα κομματικά επιτελεία το γνωρίζουν και ήδη έχουν ξεκινήσει τον στρατηγικό προγραμματισμό τους. 
Η ειδοποιός διαφορά όμως έγκειται στο γεγονός ότι η Ν.Δ. σε αυτές τις εκλογές δέν θα έχει αρχηγό της τον Αντώνη Σαμαρά…! 
Στο άμεσο μέλλον (σύντομο) θα αλλάξει αρχηγό και η χώρα πρωθυπουργό!

Ο Αντώνης Σαμαράς και το στενό του περιβάλλον γνωρίζουν ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα είναι οδυνηρό για την Ν.Δ. και η σίγουρη συντριβή της θα χρεωθεί αποκλειστικά στον ίδιο. 

Για τον λόγο αυτό επεξεργάζεται το σχέδιο αποχώρησής του από την πρωθυπουργία με “κομψό” τρόπο. Δεν θέλει να χρεωθεί πολιτικά με ένα προσωπικό εξευτελισμό όπως ο Γιώργος Παπανδρέου ο οποίος θα διαμορφώσει την πολιτική του υστεροφημία. 
Ίσως… 6-7 βουλευτές να καταψηφίσουν κάποιο νομοσχέδιο… ή να αυτομολήσουν από την Ν.Δ. και ο Α. Σαμαράς να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία με έντεχνο τρόπο (την γνωρίζει καλά εξ’ άλλου αυτή την διαδικασία!). 
Είναι προτιμότερο να επικαλεσθεί αποστασία παρά πολιτικό εξευτελισμό…! 

Η διαδικασία αυτή θα λειτουργήσει ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ αλλάζοντας το αρνητικό πολιτικό του προφίλ καί σώζοντας το πολιτικό του μέλλον και υστεροφημία. 
Και αμέσως θα επικαλεσθεί τα εμπόδια… τα οποία συνεχώς δεν του έδιναν την ευχέρεια να κυβερνήσει θετικά προς όφελος του λαού π.χ. οργανωμένα συμφέροντα ύποπτα κέντρα κ.λ.π. και μάλιστα θα προβαίνει και στην απαραίτητη κριτική του σε μελλοντικές αποφάσεις του αντικαταστάτη του ή στον Στουρνάρα, (στην ουσία θα αποστασιοποιείται από την προσωπική του στρατηγική ως πρωθυπουργός!!!) 

Ο οβιδιακός του μετασχηματισμός έχει ήδη ξεκινήσει. 
Ήδη αναζητείται “εύκολος” νέος πρωθυπουργός.

Γιάννης Κωνσταντινίδης
Πηγή Λεφτά – τέλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπάρχει κάτι το υπέροχο στο να διαπιστώνεις πως, 4 σχεδόν χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, οι Έλληνες συνεχίζουν να ενημερώνονται μαζικά από τα καθεστωτικά ΜΜΕ των νταβατζήδων της διαπλοκής που στήριξαν τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν και διέλυσαν τη χώρα. Τέσσερα χρόνια μετά, ούτε ένα νέο εναλλακτικό μέσο.

Ούτε στα βασικά πρόσωπα των ΜΜΕ δεν υπάρχει αλλαγή.

Μοίρασαν τους ρόλους -σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς τηλεδημοσιογράφους- και είναι όλοι στην θέση τους.

Βλέπεις τηλεδημοσιογράφο που έγλειφε επί χρόνια τα @ρχίƍι@ του Μπόμπολα -και είχε αναλάβει να προωθεί και να ξεπλένει τις βρόμικες δουλειές των ολιγαρχών- να έχει αυτοανακηρυχτεί σε αντιμνημονιακό.

Πολύ αντιμνημονιακός. Όχι όσο ο Τράγκας -που είναι ο αγνός και άδολος επαναστάτης κατά του κατεστημένου-, αλλά αντιμνημονιακός.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι Έλληνες είναι καθυστερημένοι, οπότε μια χαρά τους έρχονται οι Τράγκες. Τράγκες τους αξίζουν. Και πολύ τους είναι.

Ζούμε στη χώρα που δουλεύουν ως δημοσιογράφοι η Μάρα Ζαχαρέα και η Κάτια Μακρή. Δηλαδή, στην χρεοκοπημένη Ελλάδα με το 1,5 εκατομμύριο ανέργους, αυτές οι δυο έχουν δουλειά.

Αυτή την εβδομάδα, λόγω ειδικών συνθηκών, παρακολούθησα τηλεόραση και διαπίστωσα πως υπάρχουν ακόμα Έλληνες που τρέχουν στα ιδιωτικά κανάλια για να πουν τον πόνο τους σε ζάπλουτους τηλεδημοσιογράφους.

Είναι υπέροχο να βλέπεις αυτόν που έχει χάσει τη δουλειά του και δεν έχει να αγοράσει τα φάρμακά του να λέει τον πόνο του στον τηλεδημοσιογράφο που έχει χρήματα για να ζήσουν πλουσιοπάροχα και τα τρισέγγονά του.

Απορώ πως αυτοί οι τηλεδημοσιογράφοι δεν βάζουν τα γέλια, όταν έχουν απέναντί τους αυτούς τους κλαψομούνηδες φτωχομπινέδες.

Όχι μόνο δεν βάζουν τα γέλια αλλά είναι έτοιμοι να δακρύσουν μπροστά στο δράμα του συνανθρώπου τους.
Αν δεν είχαν παρκαρισμένη την Πόρσε απέξω, μπορεί και να δάκρυζαν με το δράμα αυτού που πρέπει να ζήσει μια οικογένεια με 200 ευρώ τον μήνα.

Βέβαια, αν στο κάτω μέρος της οθόνης αναγράφονταν οι μισθοί, οι καταθέσεις και τα περιουσιακά στοιχεία των τηλεδημοσιογράφων, μάλλον δεν θα υπήρχαν πολλοί «κατατρεγμένοι» διαθέσιμοι να τους πουν το δράμα τους.

Πάντως, οι πιο μαλάκ€ς της υπόθεσης είναι αυτοί που τρέχουν ακόμα στους Αυτιάδες για να πουν το πόσο τους έχει αδικήσει η ζωή.

Εντελώς μαλάκ€ς. Πάνω από είκοσι χρόνια ιδιωτική τηλεόραση και δεν κατάλαβαν τίποτα.

Στα κανάλια κλαψούριζαν πριν την κρίση, στα κανάλια κλαψουρίζουν και τώρα. Θέλουν να παρηγορηθούν στην αγκαλιά του Ευαγγελάτου. Εκεί αισθάνονται ασφάλεια.

Πάνω από 20 αναγνώστες μου έχουν στείλει ένα βίντεο με μια κυρία που «κάνει με τα κρεμμυδάκια» τον Βρούτση στην εκπομπή του Χατζηνικολάου στο Star (αν δεν κάνω λάθος, αυτή η εκπομπή-αρένα έχει αντικαταστήσει στα τηλεοπτικά δρώμενα την Ζούγκλα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου).

Μεταξύ μας, κανέναν δεν κάνει με τα κρεμμυδάκια η συμπαθέστατη κυρία. Το μόνο που κάνει είναι να δίνει credit στον Βαρδινογιάννη και το κανάλι του.

Μετά το τέλος της εκπομπής, η κυρία φεύγει με ταξί για το σπίτι της και ο Βρούτσης με τον Χατζηνικολάου φεύγουν με τους σωματοφύλακές τους για τα δικά τους.

Και ο μαλάκ@ς τηλεθεατής πάει εκτονωμένος για ύπνο, με την βεβαιότητα πως το σύστημα έχει συντριβεί.

Ακόμα πιο άθλια είναι η αντιμετώπιση περιστατικών όπως αυτό του 13χρονου κοριτσιού που πέθανε από τις αναθυμιάσεις του μαγκαλιού.

Οι ίδιοι τηλεδημοσιογράφοι που ξέσκισαν πριν από λίγες ημέρες ένα άλλο κοριτσάκι, την μικρή Μαρία, το «ξανθό αγγελούδι», έπιασαν το μοιρολόι για το κορίτσι που πνίγηκε από τις αναθυμιάσεις.

Είναι ολοφάνερο πως τα προτιμούν νεκρά τα παιδιά οι τηλεδημοσιογράφοι. Τα παιδιά των άλλων, βέβαια, όχι τα δικά τους.

Μετά την χρεοκοπία της χώρας, φάνηκε πόσο λίγοι είναι οι Έλληνες δημοσιογράφοι. Τηλεοπτικοί και μη.
Η πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων είναι για τα μπάζα.

Η υπόθεση της ΕΡΤ -με εκατοντάδες «επανασταστημένους» δημοσιογράφους να τρέχουν σαν δούλοι να κάνουν αίτηση για να προσληφθούν στην Δημόσια Τηλεόραση- απέδειξε πως τα λόγια απέχουν πολύ από τα έργα. Όσο οι π⓪υτ@ν€ς από τις κυρίες.

Βέβαια, και οι Έλληνες πολίτες αυτούς τους δημοσιογράφους και αυτά τα ΜΜΕ αξίζουν.

Αν ήθελαν άλλα ΜΜΕ, θα τα είχαν.

Δεν τα θέλουν, όμως.

Θέλουν την επανάσταση και την αλλαγή να την κάνει ο Τράγκας.

Όσες φορές και να πας στο σκυλάδικο, το «Άξιον εστί» δεν θα το ακούσεις.

Για να ακούσεις το «Άξιον εστί», πρέπει να πας αλλού.

(Για την στάση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που δικαιώνουν με την παρουσία τους τα χουντοκάναλα και δίνουν άλλοθι σε ό,τι πιο σιχαμένο υπάρχει σε αυτή την χώρα δεν θα γράψω. Είμαι βέβαιος πια πως οι συμφωνίες του ΣΥΡΙΖΑ με τους Έλληνες ολιγάρχες έχουν γίνει. Μετά τις εκλογές, θα το διαπιστώσουν και οι πιο αφελείς.)

Εγραψε ο Pitsirikos

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου