Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Μαρ 2013

Tου Σπύρου Ριζόπουλου 

H Κύπρος καταρρέει. Αυτή είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα που μας φέρνει μπροστά σε μια δεύτερη Κυπριακή τραγωδία, λίγο πριν συμπληρωθούν… σαράντα χρόνια από την πρώτη. Μιλάμε στην πραγματικότητα για ένα Κυπριακό Νο2. Ο Ελληνισμός δέχεται καίριο πλήγμα και αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως «η Κύπρος είναι μακριά».

Ο τεχνητός τραπεζικός σεισμός που προκάλεσε στην Κύπρο η γερμανική επικυριαρχία στην Ευρώπη, μετατρέπει την οικονομία του νησιού σε ερείπια. Αλλά δεν σταματά εκεί. Δημιουργεί κι ένα πελώριο τσουνάμι το οποίο έρχεται προς την Ελλάδα. Το χρηματιστήριο βρίσκεται κάθε μέρα σε ελεύθερη πτώση. Τα spreads των αγορών έχουν αρχίσει να χτυπάνε πάλι «κόκκινο». Κοντά στις 2000 ελληνικές επιχειρήσεις με έδρα την Κύπρο είναι εγκλωβισμένες εκεί όπως και χιλιάδες επιχειρήσεις στην Ελλάδα μετρούν και ξαναμετρούν τις ζημιές τους από το «κούρεμα» των καταθέσεών τους στο νησί και ανάλογα με το ύψος κουρέματος που διαρρέεται κάθε φορά. Οι ανάγκες μισθοδοσίας και μόνον που έχουν πολλές από αυτές, ξεπερνούν τις εγγυημένες 100.000. Αλλά ακόμη και για το ποσό αυτό ουδείς γνωρίζει πότε θα είναι προσβάσιμο. Κι αν στην Κύπρο εξετάζουν ήδη την κρατική αρωγή Ταμείου Εγγυοδοσίας, στην Αθήνα δεν ακούγεται άχνα.

Την ίδια στιγμή, οι ελληνικές εξαγωγές που μόλις άρχισαν να παίρνουν μια ανάσα, θα βρεθούν και πάλι σε συνθήκες ασφυξίας καθώς χάνουν την τέταρτη αγορά τους. Μεγάλο θα είναι και το πλήγμα στον τουρισμό. Τόσο από Κύπριους επισκέπτες στην Ελλάδα όσο και από Ρώσους, καθώς τα ρωσικά πρακτορεία έκλεινα «πακέτα» για Ελλάδα και Κύπρο μαζί.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που έχουν διαψευστεί όλες οι κυβερνητικές προσδοκίες στο πρώτο τρίμηνο του έτους. Τα περίφημα «λεφτά στην αγορά» δεν τα έχει δει ανθρώπου μάτι. Τα έσοδα είναι πολύ πίσω από τους στόχους που είχαν τεθεί και τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Το κυπριακό τσουνάμι μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί ως το τελειωτικό χτύπημα.

Τι κάνουμε λοιπόν; Η κυβέρνηση είτε το ομολογεί, είτε όχι, βρίσκεται σε πανικό. Περιμένει την επιστροφή της τρόικας την άλλη εβδομάδα για να κλείσει η συμφωνία για τις δόσεις που έχουμε να λαμβάνουμε και φτάνουν τα 8,5 δις ευρώ. Με τι μέτρα θα κλείσει αυτή η συμφωνία; Είτε θέλει η κυβέρνηση να το παραδεχτεί, είτε όχι, η τρόικα επιστρέφει με τη σκέψη ενός τέταρτου μνημονίου. Αντί η καταβύθιση στην ύφεση, μετά και το σεισμό στην Κύπρο, να δίνει αφετηρία χαλάρωσης των περιοριστικών μέτρων, οι διαθέσεις κινούνται ακριβώς στον αντίποδα. Είναι περίπου βέβαιο πως θα ζητήσουν την εφαρμογή της ρήτρας που δυστυχώς έχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση για αυτόματη επιβολή μέτρων όταν οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Στα μέτρα που ήδη βρίσκονται πάνω στο τραπέζι και αφορούν τη συνέχεια στο «χαράτσι», τις φυλακίσεις για χρέη στην εφορία, τις απολύσεις, κλπ, θα ζητηθούν και πρόσθετα μέτρα κατ’ εφαρμογή της ρήτρας. Τι μένει; Μα, ασφαλώς οι ελληνικές καταθέσεις. Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών, αλλά δυσκολεύομαι να κατανοήσω γιατί αυτό που έκαναν στην Κύπρο θα δυσκολευτούν να το κάνουν και στην Ελλάδα, όταν ο Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup συνεχίζει να κάνει δηλώσεις περί του κουρέματος καταθέσεων ως εργαλείου δημοσιονομικής προσαρμογής. Αν δεν υπήρχαν τέτοιες σκέψεις, να είστε σίγουροι πως οι Γερμανοί θα του έλεγαν «σκάσε» κι αυτός δεν θα ξανάβγαζε άχνα. Για να διατηρεί το θέμα ανοιχτό, πότε με τον ένα τρόπο και πότε με τον άλλο, σημαίνει πως τα λέει κατ’ εντολή τους.

Η Ελλάδα είναι ήδη στον προθάλαμο εξαιρετικά επικίνδυνων εξελίξεων. Και η εύκολη απάντηση πως «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», υπονοώντας την προσφυγή στις κάλπες , δεν έχει να προσφέρει τίποτα το ουσιαστικό. Ίσα – ίσα, η ρευστότητα, ο πολιτικός καιροσκοπισμός και ο κομματικός ανταγωνισμός εξυπηρετούν άριστα τη γερμανική επικυριαρχία.

Το πολιτικό σύστημα, έστω αυτό που είναι, οφείλει να βρει ένα τρόπο συνεννόησης. Χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς αποκλεισμούς. Η Κύπρος έδειξε ξεκάθαρα πως σύμμαχοι και σωτήρες υπάρχουν μόνον στις φαντασιώσεις. Η εθνική ισχύς της Ελλάδας είναι οι δικές της δυνάμεις, όταν είναι ενωμένες και δεν διασπώνται σε ανταγωνισμούς για το τρόπαιο της εξουσίας.

Είναι ώρα Εθνικού Συναγερμού. Το προσκλητήριο πρέπει να είναι προς όλους ανεξαιρέτως και η συμμετοχή όλων θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη καθώς δεν υπάρχουν τα περιθώρια για μικροκομματικές αρνήσεις. Άρνηση συμμετοχής την ώρα του πολέμου ισοδυναμεί με προδοσία.

Πρώτη κίνηση θα πρέπει να είναι η έκτακτη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, που προβλέπεται στο αρ. 82 παρ. 4 του Συντάγματος, με θέμα τα εθνικά μας ζητήματα και γενικότερα την ελληνική εξωτερική πολιτική και τη διεθνή θέση της χώρας και ειδικότερα τη θέση της στην Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αμέσως μετά να ακολουθήσει σύγκλιση συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν μη τι άλλο να έχουμε εικόνα για το ποιος σιωπά, ποιος μιλάει και τι λέει.

Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά να γίνουν πριν από την άφιξη της τρόικας μεταδίδοντας το μήνυμα πως η Ελλάδα εξετάζει πλέον όλες τις λύσεις και όλα τα ενδεχόμενα, προκειμένου να περιφρουρήσει τα εθνικά συμφέροντά της και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

ΥΓ1: Το να κλειστούν οι αρχηγοί στο Προεδρικό Μέγαρο δεν σημαίνει από μόνο του τίποτα. Θα πρέπει όταν βγουν να έχουν ξεκάθαρες τις «κόκκινες γραμμές» για το τι συνιστά από δω και πέρα ξεκάθαρη εχθρική ενέργεια από την πλευρά των δανειστών μας και πως θα απαντηθεί σε περίπτωση εκδήλωσής της.
ΥΓ2: Ναι, να προσκληθεί και η Χρυσή Αυγή. Καλό το «σουξέ» του Κασιδιάρη αλλά να δούμε και «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος».
ΥΓ3: Διαβάζω στα κοινωνικά δίκτυα, αιτιάσεις του τύπου «φταίει η Ελλάδα για την Κύπρο». Άλλο όμως η σιωπή, την οποία έχουμε καταδικάσει από αυτό το blog και άλλο η επιθετική πολιτική των κυπριακών τραπεζών. Άλλωστε από το PSI δεν εξαιρέθηκαν ούτε οι Έλληνες.




Πώς είναι δυνατόν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα με πληγές και μαρτυρικές θύμησες από το παρελθόν, να επιτρέπουμε να συμβαίνουν εγκλήματα σαν αυτό, που μόνο θυμό μπορεί να... προκαλέσει με όποιο επακόλουθο τελικά;

Στην εφημερίδα της κυβέρνησης (αριθμός φύλλου 867 , 10 Ιουλίου 2006) ανακοινώνεται η εφαρμογή εκμάθησης Τουρκικής γλώσσας στα Ελληνικά σχολεία και παρουσιάζονται μάλιστα και αναλυτικά οι στόχοι αυτής της απόφασης.

Η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας ορίζεται για τις τρεις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου


Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ;

Και ποιος είναι ο σκοπός άραγε αυτών που τόλμησαν να αποφασίσουν τα ελληνόπουλα να μαθαίνουν την γλώσσα των Τούρκων στα σχολεία;

Ενδιαφέρθηκαν άραγε με τον ίδιο ζήλο και για την σωστή εκμάθηση της Ελληνικής;

Την ώρα που η Ελλάδα βάλλεται από παντού ,την στιγμή που τα ελληνόπουλα βομβαρδίζονται από ένα λάθος εκπαιδευτικό σύστημα, αντί να βελτιώσουν την καθημερινότητα του μαθητή και να τον βοηθήσουν να μάθει σωστά ελληνικά , αποφασίζουν να τον κάνουν γνώστη της τουρκικής φιλοσοφίας για να μπορεί να πάρει μέρος σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπως αναφέρει η εφημερίδα της κυβέρνησης. Κάνουν και οι Τούρκοι το ίδιο; Μαθαίνουν και οι Τούρκοι στα σχολεία τους ελληνικά στα παιδιά τους;

Η τουρκική βουλή και οι Τούρκοι υπουργοί παιδείας αποφάσισαν και αυτοί ,τα παιδιά τους να μάθουν ελληνικά για να συμμετάσχουν και αυτά σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία; 

Διάβασα πολύ προσεκτικά την εφημερίδα της κυβέρνησης. Ξεκάθαρα δεν  αναφέρεται η εφαρμογή της αποφάσεως αυτής σε κάποια περιοχή ή νομό. Το έχει αφήσει προφανώς αόριστο για κάποιο λόγο. Ισχύει από της δημοσιεύσεως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως!

Ούτε αναφέρεται ότι η εκμάθηση της Τουρκικής θα είναι προαιρετική.

Εν τω μεταξύ τα ΜΜΕ όχι μόνο σιωπούν αλλά οι υπεύθυνοι προγράμματος των καναλιών αγοράζουν και προβάλλουν διαρκώς τουρκικές σειρές σκύβοντας πρώτοι το κεφάλι στην τουρκική προπαγάνδα με τις ευλογίες του Ερντογάν ( διαδώστε παντού την τουρκική γλώσσα κουλτούρα και φιλοσοφία ζωής)

Τα κόμματα της Βουλής γιατί το αποσιωπούν;

Μην σας φανεί περίεργο αν σε μερικά χρόνια όλα τα Ελληνόπουλα δεν θα μπορούν να περάσουν στο λύκειο αν δεν γνωρίζουν καλά την Τουρκική!

Πόσο θα μας ξεπουλήσουν πια;

Πριν από καιρό έγινε θέμα για σχόλια το γεγονός με διαφωνίες για το αν η οδηγία έχει να κάνει με τα σχολεία της Ελλάδας ή μόνο με της Θράκης. Και ρωτάω αν δηλαδή είχε να κάνει με τα σχολεία μόνο της Θράκης θα ήταν θεμιτό ; Αποδεκτό;

Η άγνοια επί βασικών εθνικών ζητημάτων, η παντελής ασυνέπεια λόγων και έργων, μα κυρίως η ακαταλληλότητα και η ανικανότητα που χαρακτηρίζουν τους εμπλεκόμενους πολιτικούς με την απόφαση της διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στα Ελληνικά Γυμνάσια της Θράκης.

Ποιος τους είπε πως η τουρκική γλώσσα «χωράει» στην εκπαίδευση μέσα στα Ελληνικά σχολεία; Ποιος τους «ενημέρωσε» πως με τον τρόπο αυτό μπορούν να ικανοποιήσουν ανάγκες της ακριτικής αυτής περιοχής; Ποιος μπορεί, έχοντας σώας τας φρένας, να προώθησε και να στήριξε μία πολιτική απόφαση εκτουρκισμού ενός μέρος του πληθυσμού της χώρας που λέγεται Ελλάδα αν τελικά αναφέρονται μόνο στην Θράκη;

Επειδή η σοβαρότητα έχει απωλεσθεί προ καιρού κι επειδή η γνώση είναι προτέρημα των πολιτών και όχι των διερχόμενων πολιτικών, η απόφαση για διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας θα πρέπει να αιτιολογηθεί και μάλιστα σε πανελλαδικό επίπεδο.

Αδιαφορώ για το ποιος ελαφρά τη καρδία εγκαταλείπει την Θράκη και τους Έλληνες που κατοικούν σε αυτήν στις ορέξεις της Τουρκίας. Επιθυμώ διακαώς, όμως, να γίνει γνωστός ο ενδοτισμός εκείνων που «αποφασίζουν και διατάσσουν» εις βάρος των πολιτών και της χώρας.

Ποια μπορεί να είναι τα επιχειρήματα μίας τέτοιας μειοδοτικής και εθνικά επικίνδυνης πολιτικής πράξης;  

Ποιες μπορεί να είναι οι θέσεις αυτού του υπουργού, πρωθυπουργού ή δεν ξέρω τίνος άλλου, πολιτικού, που εκθέτει την Θράκη στον τουρκικό επεκτατισμό;  

Πού αποσκοπεί η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία (γυμνάσια) μίας Ελληνικής περιοχής; Ας πέσουν οι μάσκες και ας δώσουν εξηγήσεις αν άλλο ήθελαν να γράψουν στην εφημερίδα της κυβέρνησης και τελικά άλλο έγραψαν. Μέχρι τότε όμως δεν μπορούμε να μην γνωστοποιούμε το θέμα.

Και για την ιστορία υπουργός παιδείας τον καιρό της απόφασης αυτής ήταν ο κύριος Στυλιανίδης, βουλευτής της περιοχής και σημερινός υπουργός Eσωτερικών…

Πηγή: Briefing News


Περί της διατυπωμένης από το ΣΥΡΙΖΑ άποψης για στήριξη 2 δις στις κυπριακές τράπεζες από το μηχανισμό παροχής έκτακτης ενίσχυσης ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance – ELA).

Χωρίς περεταίρω σχόλια... Απόσπασμα από την εκπομπη "ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ" του Γ. Σαχίνη στο ΚΡΗΤΗ TV, την 25η Μαρτίου 2013.




Όταν ξεπεράσεις κάποια όρια, είναι βέβαιο ότι έστω και μεσοπρόθεσμα, «σκάβεις τον δικό σου λάκκο».

Την συγκεκριμένη παραδοχή φαίνεται ότι δεν έχουν κατανοήσει ή δεν παίρνουν στα σοβαρά, ορισμένοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι και στην Γερμανία αλλά και σε άλλες βόρειες χώρες (όπως για παράδειγμα Ολλανδία, Αυστρία) αλλά και αξιωματούχοι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα που ακολουθούν, άκριτα, την πολιτική της Γερμανίας.

Δεν το έχουν κατανοήσει και οδηγούνται σε συνεχή λάθη τακτικής, αλλά και στρατηγικής και επιλογών.

Η λογική της πλήρους αλλαγής των δεδομένων στο οικονομικό σύστημα της Ευρώπης με αρχικό στόχο την εκκαθάριση των τραπεζών που δεν κινούνται στα πλαίσια αυτά αλλά και την οικονομική ευρωστία των κρατών της Ευρωζώνη, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, δεν μπορεί να έχει μεσοπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα, ούτε και για τους εμπνευστές της.

Η Γερμανία, (συνεπικουρουμένη εκτός από των άλλων, βορείων κυρίως, κρατών και από την Γαλλία) ξεκινώντας από την παραδοχή πως κάτι στραβό υπάρχει στις οικονομίες των χωρών της Ευρωζώνης, παραδοχή που στην αρχική της λογική δεν είναι λανθασμένη, οδηγείται σε ακραίες επιλογές και προσπαθεί να τις επιβάλλει άμεσα αγνοώντας όχι μόνον το κοινωνικό κόστος στις χώρες αυτές, αλλά και την κρίση που προκαλείται στο χρηματοπιστωτικό τους σύστημα και γενικότερα στην οικονομία τους. Κρίση που αυτόματα, μεταφέρεται στο σύνολο των οικονομιών των χώρων της Ευρωζώνης, ανακυκλώνοντας έτσι το πρόβλημα.

Η κυρία Μέρκελ και οι συν αυτή, θεωρούν ότι έχοντας την οικονομική ισχύ σήμερα, μπορούν να επιβάλλουν ΑΜΕΣΑ τις επιλογές τους. Επιλογές που μπορεί να είναι προς την σωστή κατεύθυνση της εξυγίανσης των οικονομιών, όμως είναι όχι μόνον αδύνατον να εφαρμόσουν στο σύντομο χρονικό διάστημα που δίνεται αλλά και αμφίβολο αν τελικά, έτσι όπως εφαρμόζονται, θα έχουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Η κυρία Μέρκελ, θέλει, εκτός των άλλων, στο διάστημα ως τις Γερμανικές εκλογές να δείξει στους συμπατριώτες της ότι «προστατεύει τα χρήματα τους από τους σπάταλους Νότιους» αλλά και ότι γενικότερα πως έχει ανεβάσει το κύρος της χώρας της και την έχει «μετατρέψει» όχι μόνον ως την οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, αλλά και ως κεντρικό παίκτη και «αρχηγό» στην Ένωση. Και αυτό είναι σαφές ότι για πολλούς λογούς, έχει σημασία για μεγάλη μερίδα των Γερμανών ψηφοφόρων.

Όμως οι «άγαρμπες» και «πιεστικές «κινήσεις της Γερμανίας, που προκαλούν κοινωνικές εντάσεις σε αρκετές χώρες, είναι σαφές ότι αυτόματα προκαλούν και αντισυσπειρώσεις. Προκαλούν την συγκρότηση «αντιγερμανικού» μετώπου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτό είναι σαφές ότι δημιουργεί προβλήματα όχι μόνον στην προώθηση της ιδέας της Ευρωπαϊκής ενοποίησης αλλά και στην ίδια την προσπάθεια της Γερμανίας να κυριαρχήσει στην Ένωση.

Μάλιστα, αν μετά τις εκλογές η κ Μέρκελ, αποφασίσει να χαλαρώσει τα δεδομένα, η αντιγερμανικη συσπείρωση δεν πρόκειται να καμφθεί. Αντίθετα θα δυναμώσει μια και θα εκτιμηθεί πως η χαλάρωση είναι νίκη του μετώπου.

Έτσι, η Γερμανία, με την κοντόφθαλμη πολιτική της υπονομεύει όχι μόνον την βελτίωση των οικονομικών δεδομένων στην Ευρώπη και την ομαλοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή ιδέα, της αλληλεγγύης.

Και βέβαια, υπονομεύει μεσοπρόθεσμα και την ίδια την χώρα της και σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο. Και είναι βέβαιο ότι στη ν οποιαδήποτε άσχημη στιγμή της, δεν θα βρίσκει ευρωπαίους συμμάχους. Η ιστορία διδάσκει, όσους την μελετούν



  • «Η Γερμανία δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει το επιχειρηματικό μοντέλο για άλλες χώρες στην ΕΕ»
Σφοδρή επίθεση κατά της Γερμανίας, δευτερευόντως και άλλων ισχυρών κρατών της ΕΕ, εξαπέλυσε ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Άσελμπορν, τονίζοντας ότι το Βερολίνο επιδιώκει την ηγεμονία στην ευρωζώνη και ότι δεν έχει το δικαίωμα να υπαγορεύει επιχειρηματικά μοντέλα σε άλλες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η Γερμανία», δήλωσε ο υπουργός στο Reuters, «δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει το επιχειρηματικό μοντέλο για άλλες χώρες στην ΕΕ».

Δεν θα πρέπει, υπό το πρόσχημα τεχνικών οικονομικών θεμάτων, «να πνίγονται άλλες χώρες», υπογραμμίζει.

Προσθέτει δε ότι «δεν θα πρέπει η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία να λένε ‘θέλουμε τα χρηματοοικονομικά κέντρα [να είναι] σε αυτές τις τρεις χώρες και οι άλλες να σταματήσουν’.

» Είναι κατά της ενιαίας αγοράς και της ευρωπαϊκής ενότητας», συνεχίζει, λέγοντας «ότι το να επιδιώκεις ηγεμονία είναι λανθασμένο και μη ευρωπαϊκό».

Ο Άσελμπορν πρόσθεσε ακόμη ότι είναι σημαντικό πως επιτράπηκε σε μικρότερες χώρες της ΕΕ να αναπτύξουν συγκεκριμένα εξειδικευμένα μοντέλα (niches).

Υπενθύμισε τέλος ότι η Γερμανία ήταν από τους βασικούς ωφελημένους της ευρωζώνης γιατί το κόστος δανεισμού μειώθηκε γιατί οι επενδυτές αναζητούν ασφαλές καταφύγιο εν μέσω της κρίσης.

Η σε έντονο ύφος κριτική του υπουργού του Λουξεμβούργου έρχεται αμέσως μετά τη παρέμβαση του πρωθυπουργού και πρώην επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος επέκρινε σκληρά τη στάση των Ευρωπαίων κατά της Κύπρου λέγοντας ότι «συμπεριφερθήκαμε στους κυπρίους σαν να ήταν όλοι συμμορίτες και γκάνγκστερ» εκφράζοντας τον αποτροπιασμό του για την στάση αυτή.

Κριτική από το Βερολίνο

Το Λουξεμβούργο υπενθυμίζεται ότι έχει εκτεταμένο χρηματοπιστωτικό τομέα και μάλλον χαλαρούς κανόνες σε ορισμένα ζητήματα φορολογίας και κανονισμών.

Γερμανοί πολιτικοί είχαν ασκήσει έντονη κριτική στο κυπριακό μοντέλο, με την καγκελάριο Μέρκελ να δηλώνει μάλιστα ότι το μοντέλο έχει πλέον πεθάνει.

Ωστόσο, δεν λείπει και η κριτική από τη Γερμανία και για το Λουξεμβούργο, με το ανώτατο στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών, Γιόακιμ Πος, να βάλει κατά του Λουξεμβούργο αποκαλώντας το «προβληματική χώρα».

«Μακροπρόθεσμα», είπε απαντώντας στα σχόλια του Άσελμπορν, «κανένα επιχειρηματικό μοντέλο που παρακάμπτει τον θεμιτό ανταγωνισμό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό σε μια οικονομία της αγοράς. Φυσικά το Λουξεμβούργο ανήκει σε αυτές τις προβληματικές χώρες».

Πριν από λίγο στην αρμόδια εξεταστική για την λίστα Λαγκάρντ, ο βασικός μάρτυρας κ. Διώτης εξαπέλυσε βόμβα η οποία έχει βαρύνουσα σημασία καθ’ ότι ο Διώτης είναι νομικός και όχι πολιτικός.
Ενώ λοιπόν η συζήτηση περιστρεφόταν στις “πολιτικές ευθύνες” των υπουργών που χειρίστηκαν την λίστα Λαγκάρντ, ο Β. Καπερνάρος ρώτησε τον Διώτη:

- Εγώ δεν τα καταλαβαίνω αυτά περί “πολιτικών ευθυνών”, διότι είμαι νομικός. Επειδή κύριε Διώτη και εσείς είστε νομικός, σας ρωτώ ευθέως και απαντήστε μου βάσει της ιδιότητος σας και όχι της πολιτικής θέσης που κατείχατε: Έχουν ποινικές ευθύνες οι Παπαακωνσταντίνου, Παπανδρέου, Βενιζέλος και Παπαδήμος; Κοινώς, πρέπει να πάνε στο ειδικό δικαστήριο;
Και ο Διώτης απάντησε: “Ναι, έχουν ποινικές ευθύνες και οι τέσσερις!”
Να υπενθυμίσουμε ότι ο κύριος Διώτης εκτός από νομικός μα μακρά πείρα, ήταν και βασικό στέλεχος της κυβέρνησης Παπανδρέου. Δεν ήταν “πολιτικός αντίπαλος”.

Μετά από την σοκαριστική αυτή δήλωση του πρώην διευθυντή του ΣΟΔΕ κ. Διώτη, εύλογα αναρωτιόμαστε: Και δεν υπάρχουν άνθρωποι που ευρισκόμενοι σε καίριες θέσεις βοήθησαν τους συγκεκριμένους εμπλεκόμενους πολιτικούς να υλοποιήσουν την "εξαφάνιση" της λίστας Λαγκάρντ; Για παράδειγμα, ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ κ. Μπίκας, από τα όσα εμφάνισε (μέσω των e-mail) μέχρι στιγμής ο κ. Διώτης φέρεται να είναι άμεσα εμπλεκόμενος, τη στιγμή που έχει ενόρκως καταθέσει στο παρελθόν πως δεν γνώριζε τίποτε...!
Εφόσον τα καταγγελόμενα του κ. Διώτη ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα η ψευδορκία υψηλόβαθμου κυβερνητικού αξιωματούχου λέει κάτι σε κάποιον εισαγγελέα; Και γιατί ο κ. Μπίκας δεν έχει μπει σε διαθεσιμότητα μετά από αυτές τις εξελίξεις; Γιατί συνεχίζει να βρίσκεται υπό την "ομπρέλα" του κ. Αβραμόπουλου, ο οποίος δεν τον έχει ανακαλέσει από τη θέση του πρέσβη στο Λονδίνο; Εκτός και εάν ο κ. Μπίκας (σαν πρώην διοικητής της ΕΥΠ) δεν γνώριζε μόνο για την λίστα Λαγκάρντ...


  • Επαιξαν οι Βρυξέλλες στην Κύπρο το σενάριο κατάρρευσης της ευρωζώνης σε μικρογραφία; Είδομεν. Πάντως, αυτό πιστεύουν πολλοί αναλυτές – οικονομολόγοι. Από τις εξελίξεις, ως είναι φυσικόν, τεράστια ζημιά θα υποστούν οι ρώσοι καταθέτες Τραπεζών

Ύστερα από μία εβδομάδα σκληρών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και απεγνωσμένων προσπαθειών να αναζητήσει χρήματα από τους ρώσους εταίρους, η Κύπρος τελικά συμφώνησε με την απαίτηση των Βρυξελλών και του Βερολίνου για αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος σε βάρος των χρημάτων των καταθετών.

Είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που στην ΕΕ εφαρμόζεται ένας τέτοιος τρόπος για την επίλυση προβλημάτων χρέους, ο οποίος αντιβαίνει στην προσέγγιση της ΕΕ για διευθέτηση των τραπεζικών κρίσεων. Αυτή η αδιαλλαξία των ευρωπαίων αξιωματούχων ώθησε τις αγορές να σκεφτούν σοβαρά ότι πιθανόν η κλιμάκωση των οικονομικών προβλημάτων στην Κύπρο να ήταν και η πρώτη προσπάθεια των Βρυξελλών να αναπαραστήσουν εν μέρει τις πιθανές συνέπειες από μια κατάρρευση ολόκληρης της ευρωζώνης.

Το ζήτημα είναι όμως ότι μεγάλο μέρος του λογαριασμού θα κληθούν να πληρώσουν οι ρώσοι καταθέτες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του οίκου αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s, από τα 68 δις ευρώ που βρίσκονται στις κυπριακές τράπεζες, πάνω από 30 δις ανήκουν σε εταιρίες και φυσικά πρόσωπα από τη Ρωσία.

Η κατάσταση γύρω από το δάνειο διάσωσης για την Κύπρο ύψους 10 δις ευρώ, αποτέλεσε για το νησί μια έκβαση από τις χειρότερες δυνατές. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Κύπρου Αναστασιάδης, αναγκάστηκε να λάβει τη δυσκολότερη απόφαση της ζωής του, στερώντας από την Κύπρο τη δυνατότητα να διατηρήσει το πολύ ευνοϊκό από οικονομική άποψη στάτους της offshore ζώνης.

Πρωτοφανείς κινήσεις
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης το βάρος της διάσωσης εθνικών τραπεζικών ιδρυμάτων δεν μετατοπίστηκε στους μετόχους ή πιστωτές, οι οποίοι ούτως ή άλλως θα χάσουν τις επενδύσεις τους, αλλά στους καταθέτες, στους οποίους εντελώς συνειδητά κατευθύνθηκαν τα πυρά.
Βάσει των συμφωνιών ΕΕ και Κύπρου, «για την ιδέα» θα κληθούν να υποφέρουν μόνο οι πλουσιότεροι, καθώς τα χρήματά τους στους λογαριασμούς των δύο μεγαλύτερων τραπεζών του νησιού, της Bank of Cyprus και της Cyprus Popular Bank (Laiki), θα χάσουν μόνο αυτοί που διαθέτουν καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ. Μάλιστα, ενώ οι πρώτοι απειλούνται με «φόρο» 30% επί των καταθέσεων, οι πελάτες της Λαϊκής, η οποία τον Σεπτέμβριο του 2012 είχε προλάβει να απολέσει 1,8 δις ευρώ, θα χάσουν πιθανότατα όλα τα χρήματά τους.

Τι χάνουν οι Ρώσοι
Αυτή τη στιγμή οι ρώσοι επιχειρηματίες και αξιωματούχοι δεν έχουν κατανοήσει πλήρως το μέγεθος των απωλειών για τους ρώσους καταθέτες, όπως έχει δηλώσει ήδη ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ίγκορ Σουβάλοφ. Οι τελευταίες ανεπίσημες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 4 δις ευρώ, ωστόσο, σύμφωνα με τον τραπεζικό αναλυτή του γραφείου Moody’s στη Μόσχα, Γιεβγκένι Ταρζιμάνοφ, η πρόγνωση αυτή είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Σύμφωνα με κάποια στοιχεία, οι Ρώσοι μπορεί να χάσουν έως και το ήμισυ των καταθέσεών τους. Όπως αναφέρουν ρωσικές πηγές από το ίδιο το νησί, τη μεγαλύτερη ζημιά θα υποστούν εκείνες οι ρωσικές εταιρίες, οι οποίες εργάζονται επιτόπου στο νησί, συσσωρεύοντας εκεί οικονομικούς πόρους και πραγματοποιώντας επενδύσεις.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η σκληρή στάση του Βερολίνου, το οποίο εδώ και πολύ καιρό καλούσε ανεπιτυχώς για μεγαλύτερη διαφάνεια στην επιχειρηματική δραστηριότητα στην Κύπρο, επέτρεψε στη Γερμανία να χτυπήσει με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Η ΕΕ δεν έλυσε μόνο τα οικονομικά προβλήματα της Κύπρου, αλλά και πέτυχε την απότομη μείωση της ελκυστικότητας του νησιού στα μάτια των ξένων επενδυτών, κατά πρώτο λόγο των ρώσων. Ο Κωνσταντίνος Λοϊζίδης, γενικός διευθυντής της Piraeus Bank, η οποία σε αντίθεση με τη Λαϊκή και την Τράπεζα Κύπρου κατάφερε να διατηρήσει τα χρήματα των καταθετών της, εξέφρασε την ελπίδα ότι το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου θα καταφέρει να αποφύγει τη μαζική φυγή κεφαλαίων, προσθέτοντας ωστόσο, ότι δεν θα πρέπει να αναμένεται πλέον ροή νέων καταθέσεων από το εξωτερικό. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «το Βερολίνο τελικά κατάφερε να πετύχει το στόχο του, όμως οι κατηγορίες των Γερμανών προς το νησί είναι αστήρικτες».

Ο θάνατος του ευρώ;
Η κατάσταση στην Κύπρο οδήγησε πολλούς ειδικούς στη σκέψη ότι μπορεί να είναι σε εξέλιξη ένα είδος πρόβας ενόψει μιας κατάρρευσης σε ευρεία κλίμακα του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Ο Guntram Wolff, υποδιευθυντής της ευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης σε οικονομικά θέματα Bruegel, αναφέρει ότι «η ελεύθερη ροή κεφαλαίων μεταξύ των τραπεζών διαφόρων χωρών είναι ένα σημαντικότατο χαρακτηριστικό της νομισματικής ένωσης. Αν αυτή η διακίνηση περιοριστεί, τότε η αξία του ευρώ σε λογαριασμό κυπριακής τράπεζας θα είναι χαμηλότερη από εκείνου που έχει κατατεθεί σε τράπεζα άλλης χώρας. Στην ουσία, αυτό σημαίνει ότι το κυπριακό ευρώ δεν είναι πλέον ευρώ. Εισάγοντας περιορισμούς στη διακίνηση κεφαλαίων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά δημιούργησε στην Κύπρο ένα νέο νόμισμα».

Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται, έτσι ακριβώς θα μοιάζει ο θάνατος του ευρώ. Οι χώρες δεν θα ανακοινώνουν επίσημα την έξοδό τους από τη ζώνη (δεδομένου ότι δεν υπάρχει μηχανισμός εξόδου από μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης), αλλά αυτή θα αντικαθίσταται με την επιβολή περιορισμών στην κυκλοφορία των κεφαλαίων και με την απομόνωση των εθνικών τραπεζικών συστημάτων σε γεωγραφικά όρια. Όπως πιστεύουν οι αναλυτές, ένα ανάλογο μοντέλο συμπεριφοράς από πλευράς Βρυξελλών σε κρίσιμες καταστάσεις, μπορεί να αποτελέσει το σήμα για τις χώρες PIGS, όπου είναι πιθανός ένας μαζικός πανικός των επενδυτών και η εσπευσμένη έξοδος κεφαλαίων. Εάν στην περίπτωση αυτή οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιχειρήσουν ξανά να αποκαταστήσουν τον έλεγχο στη διακίνηση κεφαλαίων, τότε μπορεί κανείς να ξεχάσει το ευρωπαϊκό νόμισμα όπως είναι στη σημερινή του μορφή.


«Διάτρητες» οι γερμανικές τράπεζες, παραμένουν στο απυρόβλητο τουλάχιστον της κοινής γνώμης. Όμως οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Moody’s, αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες όπως η Goldman Sachs ή παραδοσιακά ονόματα όπως το γερμανικό σκέλος τους ομίλου Rothschild μιλούν ανοιχτά για τεράστια ζητήματα προβληματικών δανείων, μεγάλες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης, υψηλότατη μόχλευση, αναιμική κερδοφορία και ελλιπείς προβλέψεις.

Παρά ταύτα η προσοχή της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας μονοπωλείται από τις επικεφαλίδες για τις τράπεζες της Ιταλίας, της Ισπανίας και οψίμως της Κύπρου αφαιρώντας την πίεση για αναδιάρθρωση από τις μεγάλες συστημικές τράπεζες της ευρωζώνης με πρώτες, βέβαια, τις Γερμανικές.
Ο Martin Reitz επικεφαλής αναλυτής του οίκου Rothschild επισημαίνει πως αν και οι ευρωπαϊκές τράπεζες ελέγχουν το 45% του ενεργητικού του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος παράγουν μόλις το 7% των κερδών διεθνώς. Και ενώ προσπαθούν να πουλήσουν πολύ μεγάλα τμήματα του ενεργητικού «δεν υπάρχουν αγοραστές».
«Ο συνδυασμός χαμηλού ρυθμού ανάπτυξης της κερδοφορίας, σε συνδυασμό με την υψηλή μόχλευση, καθιστά αρκετές γερμανικές τράπεζες ανίκανες να ανταπεξέλθουν σε μη αναμενόμενες ζημίες στο μέλλον», τονίζει ο οίκος Moody’ s στην τελευταία του έκθεση για τις τράπεζες της χώρας. Συγκεκριμένα για 41 τράπεζες, οι οποίες έχουν χορηγήσει το 85% των δανείων.
Όμως οι ζημίες αυξάνονται. Οι αγορές ακινήτων, ναυτιλίας και κρατικών ομολόγων όπως και η έκθεση στον ευρωπαϊκό νότο εν γένει αποδεικνύονται αχίλλειος πτέρνα σε ένα ακατάλληλα προετοιμασμένο γερμανικό τραπεζικό σύστημα το οποίο ήδη έχει βουτήξει βαθιά το χέρι του στην κρατική βοήθεια.
Ενώ η κρίση στην αγορά ακινήτων όπως και τον ευρωπαϊκό νότο είναι γνωστή, λιγότερο γνωστή είναι η κρίση στις ναυαλαγορές. Υπογραμμίζεται ότι η ναυτιλία περνά μια από τις δυσκολότερες, βαθύτερες και μακροβιότερες κρίσεις στην Ιστορία με τις πραγματικές επισφάλειες να ανέρχονται εν δυνάμει σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς από 30% έως και 50% του συνολικού δανεισμού ανάλογα με το προφίλ της κάθε τράπεζας.
Σημειώνεται πως οι χορηγήσει από το διεθνές τραπεζικό σύστημα προς τη ναυτιλία είναι της τάξης των 500 δισ. δολ. Τα 100 περίπου εξ’ αυτών τα έχουν χορηγήσει γερμανικές τράπεζες.
Η μεγαλύτερη χρηματοδότρια τράπεζα της ναυτιλίας παγκοσμίως η γερμανική HSH Nordbank με μετόχους γερμανικά κρατίδια αύξησε πρόσφατα σημαντικά τις προβλέψεις της για επισφαλή δάνεια και έχει ήδη προσφύγει σε πρόσθετη κρατική βοήθεια ύψους 1,3 δισ. ευρώ για να καλύψει της κεφαλαιακές της απαιτήσεις που προκύπτουν από αυτά τα δάνεια.
Όμως αναλυτές αναφέρουν στο Capital.gr πως τα κεφάλαια αυτά επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των ομόσπονδων κρατιδίων και περνούν έτσι κάτω από το ραντάρ των αγορών που κοιτούν συχνά το δημόσιο χρέος ως λόγο επί του ΑΕΠ που στην περίπτωση της Γερμανίας απεικονίζει το ομοσπονδιακό, κυρίως, χρέος και όχι πάντοτε των κρατιδίων.
Οι δέκα μεγαλύτερες γερμανικές τράπεζες έχουν χορηγήσει στην ναυτιλία 98 δισ. ευρώ σύμφωνα με την Moody’s Investors Service ποσό που είναι υπερδιπλάσιο της έκθεσης τους στα ομόλογα της Ελλάδας της Ιταλίας, της Ιρλανδίας της Πορτογαλίας και της Ισπανίας αθροιστικά. Τα κεφάλαια που έχουν χορηγηθεί στην ναυτιλία από τις 10 μεγαλύτερες γερμανικές τράπεζες ισοδυναμούν με το 60% των εποπτικών κεφαλαίων τους.
Το Bloomberg αναφέρει πως οι γερμανικές τράπεζες όπως οι Deutsche Bank, HSH Nordbank AG και Norddeutsche Landesbank Girozentrale δεν παίρνουν τις προβλέψεις που πρέπει για τα επισφαλή δάνεια αλλά προτιμούν να τα ρυθμίζουν με αναδιαρθρώσεις «balloon» όπου καταβάλλονται μόνο μέρος των τόκων και το κεφάλαιο σε μια δόση στην λήξη του δανείου. Όμως ακόμα και έτσι οι απαιτήσεις συχνά δεν εισπράττονται τελικά και ανακυκλώνονται εκ νέου.
Πέραν της ναυτιλίας, πολύ μεγάλα είναι και τα δάνεια στον ευρωπαϊκό νότο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στην Κύπρο οι γερμανικές τράπεζες είναι εκτεθειμένες έως και 5,9 δισεκατομμύρια ευρώ, εξαιτίας χορηγήσεων και χρεογράφων που κατέχουν, σύμφωνα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών που δημοσίευσε το Spiegel.
Την ίδια ώρα 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ είναι σύμφωνα με το Bloomberg το άνοιγμα της Deutsche Bank στην ναυτιλία.
Αντίστοιχα οι πιέσεις από τις αγορές ακινήτων, ειδικά των επαγγελματικών, στα δανειακά χαρτοφυλάκια είναι αυξημένες. Παρά ταύτα οι πιέσεις στις γερμανικές τράπεζες από τις εποπτικές αρχές τους δεν εκτιμώνται από τους Αμερικανούς επενδυτές ως επαρκείς.
Έτσι προ ολίγων ημερών η Goldman Sachs προχώρησε στην υποβάθμιση της Deutsche Bank σε sell από neutral, επικαλούμενη τους νέους κανόνες περί κεφαλαιακής επάρκειας που υιοθετεί η Federal Reserve για τις ξένες τράπεζες και τους οποίους εκτιμά ότι ο γερμανικός κολοσσός δεν πληροί. Και μάλιστα ύψους 13 δισ. δολ. που εκτιμά ότι θα πρέπει να μεταφέρει στην αμερικανική θυγατρική της η Deutsche απλώς για να καλύψει τις προβλέψεις για εποπτικά κεφάλαια.
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ενώ ο δείκτης DAX στη Φρανκφούρτη έχει αναρριχηθεί μετά από πολλά χρόνια στα επίπεδα των 8.000 μονάδων η μετοχή της Deutsche εμφανίζεται 13% χαμηλότερα από ότι πριν ένα χρόνο.
Η Basel Committee on Banking Supervision, το σώμα των εποπτικών αρχών από 27 ανεπτυγμένες χώρες, συνεχίζει να πιέζει για νέους αυστηρότερους κανόνες που έχουν όμως ήδη μια φορά αναβληθεί. Είναι κοινό μυστικό στα γραφεία των μεγάλων χρηματιστηριακών και όχι μόνον οίκων του εξωτερικού ότι ο λόγος που δεν προχωρά όσο γρήγορα θα έπρεπε η κοινή ευρωπαϊκή τραπεζική εποπτεία είναι η αντίθεση των Γερμανών αλλά και άλλων ευρωπαίων με υπερ-μοχλευμένες τράπεζες, να εκχωρήσουν βιαστικά εθνική κυριαρχία σε ένα υπερεθνικό όργανο που δεν θα ελέγχουν απαραίτητα για πάντα. Όμως με την αναβολή αυτή δεν καθίσταται δυνατή και η απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ισπανίας από τον ESM κάτι που θα ελάφρυνε το δημόσιο χρέος.
Σε αυτό το περιβάλλον η US Fed καλεί ήδη τις ξένες τράπεζες στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και τις γερμανικές, να ανταποκριθούν στους νέους αυστηρότερους κανόνες αλλά ο Γερμανός ρυθμιστής Bafin δια της επικεφαλής του Elke Koenig, σύμφωνα με το Bloomberg, μιλά για «πισωγύρισμα στην προσπάθεια διεθνούς συντονισμού» και «μονομερή ενέργεια των ΗΠΑ».
Για όλους τους παραπάνω λόγους πάντως η Deutsche Bank προχωρά σε πωλήσεις στοιχείων ενεργητικού προκειμένου να εξασφαλίσει κεφάλαια. Για την ώρα πουλά έναντι 384 εκατ. ευρώ την θυγατρική της BHF- Bank σε γκρουπ επενδυτών μεταξύ των οποίων και η γνώριμη και στην Αθήνα από τη συμμετοχή της στo FF Group, Fosun Group.
Αναλυτές όπως ο Martin Reitz του οίκου Rothschild δεν αποκλείουν ακόμα και νέα αύξηση κεφαλαίου της Deutsche Bank, ειδικά τώρα που οι κεφαλαιαγορές εμφανίζονται σε καλύτερη κατάσταση από ότι εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ο co-Chief Executive Officer της Deutsche Bank, Anshu Jain, ερωτηθείς σχετικά δήλωσε πρόσφατα ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο. Όλα αυτά βέβαια εφόσον η κρίση στην Κύπρο δεν δυναμιτίσει εντελώς το κλίμα.
Αλλά ακόμα και αν η κατάσταση εξομαλυνθεί, οι investment bankers ανά τις αγορές αναρωτιούνται πόσες αυξήσεις κεφαλαίου αλήθεια μπορεί να αντέξουν οι διεθνείς κεφαλαιαγορές και πόσα από τα κεφάλαια αυτά είναι δυνατόν να καλύψουν τις ελληνικές τράπεζες εαν βγουν την ίδια περίοδο στις αγορές.
Από inprecor

Προκαλεί τεράστια εντύπωση το γεγονός ότι, την ώρα που η Γερμανία κατεδαφίζει την κυπριακή οικονομία, με πρόσχημα τον υπερτροφικό τραπεζικό της τομέα, αποκαλύπτεται πως οι ίδιες οι γερμανικές τράπεζες δεν είναι τίποτα άλλο παρά γίγαντες με πήλινα πόδια, έτοιμοι να καταρρεύσουν στο πρώτο πέταγμα της πεταλούδας. 
Στην πραγματικότητα, όπως σημειώνει ο “Ελεύθερος Τύπος”, αυτό που επιβεβαιώνουν με επίσημο τρόπο οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης είναι τα γνωστά σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υποτιθέμενοι τραπεζικοί κολοσσοί της Γερμανίας με τις μεγάλες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης, τα προβληματικά δάνεια, την υψηλή μόχλευση, την αναιμική κερδοφορία και τις δυσοίωνες προοπτικές.

Το απίστευτο, όσο και προκλητικό, είναι ότι οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του Βερολίνου και της ΕΚΤ έχουν κατορθώσει να αφαιρέσουν την πίεση για αναδιάρθρωση από τις μεγάλες συστημικές τράπεζες της ευρωζώνης, και ιδίως τις γερμανικές, επιτυγχάνοντας να στρέψουν την προσοχή της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας στις τράπεζες χωρών όπως της Κύπρου, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Ελλάδας, ακόμα και του ομογάλακτου Λουξεμβούργου, προκειμένου να απομακρύνουν μια κατάρρευση που μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για την ευρωζώνη.

Στο όνομα της σωτηρίας των γερμανικών τραπεζών, η πολιτική που εκφράζεται από την Α. Μέρκελ και τον Β. Σόιμπλε δεν διστάζει να διαλύσει πλήρως τις οικονομίες άλλων χωρών, όπως η Κύπρος, και να πετάξει στα σκουπίδια την περίφημη ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση. Με άλλα λόγια, οι Γερμανοί κρύβουν κάτω από το χαλί τα δικά τους προβλήματα και, παράλληλα, επιδιώκουν να δώσουν ανάσα στις τράπεζές τους, που είναι εκτεθειμένες σε τοξικές θέσεις, στέλνοντας όλα τα κεφάλαια από τις χώρες του Νότου στις δήθεν υγιείς του Βορρά. Δηλαδή, αρνούνται την επίδειξη έστω και στοιχειώδους κοινοτικής αλληλεγγύης, προκειμένου να συνεχίσουν να κερδίζουν επενδύοντας στην κρίση. Αυτό, όμως, είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, όχι μόνο για το μέλλον της ευρωζώνης, αλλά και για την ίδια τη Γερμανία.

Γερμανικές τράπεζες: Οι γίγαντες με τα πήλινα πόδια 
Πως οι Νότιοι σώζουν τους Βόρειους

«Εϊ, Γερμανία, κέρδισες κι εσύ μια διάσωση», έγραφε πέρυσι τον Μάιο το αμερικανικό πρακτορείο Bloomberg, αποκαλύπτοντας πως οι φορολογούμενοι της ευρωζώνης δεν έδωσαν τα λεφτά τους για την Ελλάδα αλλά για τη σωτηρία των γερμανικών τραπεζών!

Το χειρότερο είναι πως οι γερμανικές τράπεζες παραμένουν γίγαντες με πήλινα πόδια, έτοιμοι να γκρεμιστούν στο πρώτο χαοτικό πέταγμα της πεταλούδας. Όπως επισημαίνει ο ιστότοπος Capital.gr, o oίκος Moody’s, η Goldman Sachs, ακόμη και το γερμανικό σκέλος του ομίλου Rotschild αναφέρονται ανοιχτά σε τεράστια ζητήματα προβληματικών δανείων, μεγάλες ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης, υψηλότατη μόχλευση, αναιμική κερδοφορία και δυσμενείς προβλέψεις.

Ωστόσο εξαιτίας των προπαγανδιστικών μηχανισμών του Βερολίνου και της ΕΚΤ, η προσοχή της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας εξακολουθεί να μονοπωλείται από τις τράπεζες της Ιταλίας, Ισπανίας, Ελλάδας και Κύπρου, αφαιρώντας την πίεση για αναδιάρθρωση από τις μεγάλες συστημικές τράπεζες της ευρωζώνης, ιδίως τις γερμανικές. Προ του κινδύνου οι Γερμανοί δεν διστάζουν να θυσιάσουν ακόμη και τα «παιδιά» τους (δηλαδή τον τραπεζικό τομέα του ομογάλακτου Λουξεμβούργου), απομακρύνοντας απλώς μια κατάρρευση που μπορεί να αποβεί καταλυτική για την ευρωζώνη.

Οπως επισημαίνει η Moody’s, οι 41 μεγαλύτερες γερμανικές τράπεζες με το 85% των χορηγηθέντων δανείων βλέπουν τις ζημίες τους συνεχώς να αυξάνονται. Οι αγορές ακινήτων, ναυτιλίας και κρατικών ομολόγων, σε συνδυασμό με τη συνολική έκθεση στον Ευρωπαϊκό Νότο, αναδεικνύονται σε αχίλλειο πτέρνα ενός ακατάλληλα προετοιμασμένοι γερμανικού τραπεζικού συστήματος, βαθιά βουτηγμένου στην κρατική βοήθεια.

Για την κρίση στις ναυτιλιακές αγορές έγραψαν τον Δεκέμβριο οι «New York Times». Τα 10 μεγαλύτερα ιδρύματα της Γερμανίας έχουν επισφαλές άνοιγμα 98 δισ. ευρώ στην παγκόσμια ναυτιλία που διανύει ιστορική κρίση. Οι πραγματικές της επισφάλειες ανέρχονται στο 30%-50% του δανεισμού, ενώ το διεθνές τραπεζικό σύστημα έχει χορηγήσει σε ναυτιλιακές εταιρίες περίπου 500 δισ. δολάρια.

Η μεγαλύτερη χρηματοδότρια τράπεζα της ναυτιλίας παγκοσμίως είναι η γερμανική HSH Νordbank, που ήδη προσέφυγε σε κρατική βοήθεια 1,3 δισ. ευρώ για να καλύψει τις κεφαλαιακές της απαιτήσεις από επισφαλή ναυτιλιακά δάνεια.

Το Bloomberg αναφέρει πως οι μεγάλες γερμανικές τράπεζες, όπως η Deutsche Bank, η HSH Nordbank και η Norddeutsche Landesbank Girozentrale, προτιμούν να κουκουλώνουν τα επισφαλή δάνεια με αναδιαρθρώσεις-φούσκες, όπου καταβάλλονται μόνο μέρος των τόκων και το κεφάλαιο σε μια δόση, στη λήξη του δανείου.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Τράπεζα Διακανονισμών -με έδρα την Ελβετία- η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στην Κύπρο ανέρχεται σε 5,9 δισ. (ακριβώς το ποσό που απαιτούσε το Eurogroup με το κούρεμα των καταθέσεων).

Δεν πάνε πολλές μέρες που η Goldman Sachs υποβάθμισε την Deutsche Bank, μια υπερ-τράπεζα που καταγγέλθηκε αρκετές φορές για απόκρυψη ζημιών από τους «Financial Times». Τον Δεκέμβριο αποκαλύφθηκε πως η DB απέκρυψε απώλειες 12 δισ. ευρώ για να αποφύγει την κρατική στήριξη, πρακτική στην οποία συχνά καταφεύγουν και άλλα γερμανικά ιδρύματα.

Τον Ιούλιο του 2010 και πάλι οι «Financial Times» είχαν ξεμπροστιάσει τουλάχιστον έξι γερμανικές τράπεζες, που υποβλήθηκαν σε «στρες τεστ». Εξι από αυτές αρνήθηκαν να δώσουν τα στοιχεία τους στους ελεγκτές και συγκεκριμένα οι Deutsche Bank, Postbank, Hypo Real Estate, DZ, WGZ Bank και Landesbank Berlin. (Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο του ίδιου πανευρωπαϊκού «τεστ κοπώσεως» είχαν κριθεί βιώσιμες όλες οι συστημικές τράπεζες της Ελλάδας, με εξαίρεση την ΑΤΕΒank).

Με αφορμή τους τεράστιους κινδύνους της κυπριακής κρίσης, διεθνείς οικονομικοί αναλυτές γράφουν πλέον ανοιχτά πως οι λαοί και οι τράπεζες του Νότου (σύντομα ίσως και του Βορρά) θυσιάζονται για να κρατηθεί στη ζωή το γερμανικό τραπεζικό σύστημα-Φρανκενστάιν!

Το «μεγάλο κόλπο» του 4ου Τραπεζικού Ράιχ ξεκίνησε το 2009, όταν η διεθνής πιστωτική κρίση απειλούσε με κατάρρευση τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις της Γερμανίας που βρίσκονταν αντιμέτωπες με υποβαθμίσεις και πτωχεύσεις. Τότε η ρυθμιστική αρχή του γερμανικού τραπεζικού συστήματος Bafin εκτιμούσε, σύμφωνα με την «Sueddeutsche Zeitung», πως οι γερμανικές τράπεζες διατηρούσαν στους ισολογισμούς τους τοξικά στοιχεία ύψους 800 δισ. ευρώ - τα οποία «ξεφορτώθηκαν» τα επόμενα χρόνια μέσα από τα προγράμματα «διάσωσης» Ελλάδας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας, Κύπρου και τα άτυπα Μνημόνια σε Ισπανία και Ιταλία.
Σε 704 δισ. δολάρια (545 δισ. ευρώ) αποτιμούσε εξάλλου το 2009 η Διεθνής Τράπεζα Διακανονισμών το άνοιγμα των γερμανικών τραπεζών σε ομόλογα των PIIGS.

Πώς όμως σώθηκαν οι γερμανικές τράπεζες σε βάρος των Νοτίων; Οπως εξηγεί το Bloomberg, αυτό έγινε μέσω των δομών της ΟΝΕ. Οταν οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν κεφάλαια από την Ελλάδα, οι κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά τις εκροές με δάνεια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αυτά όμως εγγράφηκαν στον προϋπολογισμό της Μπούντεσμπανκ ως μελλοντικές απαιτήσεις κατά του υπολοίπου της ευρωζώνης. Ετσι οι γερμανικές τράπεζες απαλλάχτηκαν σιγά σιγά από τις τοξικές θέσεις τους, ενώ η «περιορισμένη ευθύνη» της Μπούντεσμπανκ μετά τη διασπορά του κινδύνου περιόρισε το γερμανικό μερίδιο στο 28%. Ως τα τέλη του 2011 υπολογίζεται πως οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν κεφάλαια 273 δισ. ευρώ από την ευρωζώνη.

Οι αμαρτίες των γερμανικών ιδρυμάτων δεν περιορίζονται στην ευρωπαϊκή κρίση. Η Deutsche Bank είχε πλασάρει πληθώρα τοξικών στεγαστικών προϊόντων σε ΗΠΑ και οίκαδε, με συνέπεια να καταδικαστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας το 2011.
Επιπλέον η Ανγκελα Μέρκελ -που αγαπά να συναναστρέφεται τραπεζίτες- χορήγησε ιλιγγιώδη ποσά διάσωσης σε γερμανικές τράπεζες: Από 100 δισ. ευρώ σε Hypo Real Estate και Commerzbank, 150 δισ. σε περιφερειακές τράπεζες γερμανικών κρατιδίων και «μόλις» 10 δισ. στην Industriebank.

Θα ήταν φυσικά παράλειψη να μην αναφερθεί ο ρόλος της Deutsche Bank στο μεγάλο σκάνδαλο χειραγώγησης των διατραπεζικών επιτοκίων euribor και libor, με πρωταγωνίστριες ελβετικές και βρετανικές τράπεζες.

Όλοι βλέπουμε και όποιος δεν το βλέπει θα πρέπει να πάει επειγόντως σε «οφθαλμίατρο», ότι απέναντί μας έχουμε μια επιθετική Γερμανία η οποία δεν δέχεται καμία συζήτηση περί επαναδιαπραγμάτευσης των όρων που η ίδια θέτει. 
Το δίλημμα με το οποίο επιβάλει τους απεχθείς όρους της είναι: «είτε αποδέχεσαι τους όρους μου είτε φεύγεις από το ευρώ». Ενθυμούμαστε όλοι ότι με το ίδιο δίλημμα απείλησε και τον Παπανδρέου στις Κάνες όταν εκείνος προανήγγειλε δημοψήφισμα και τον ανάγκασε να το πάρει πίσω.

Όπως απέδειξε τόσο το παράδειγμα της Ελλάδας με τις αδιέξοδες υποσχέσεις περί δήθεν επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων από Σαμαρά κ.λ.π., όσο και το «ΟΧΙ» της Κύπρου, το οποίο το πήρε πίσω κάνοντας τεράστια «κωλοτούμπα» μέσα σε μια εβδομάδα, εκείνο που υπάρχει πάνω στο ευρωπαϊκό τραπέζι είναι μόνο το δίλημμα που βάζει η Γερμανία και μόνο σ΄ αυτό πρέπει να επικεντρωθούμε. Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα που ακούμε και πάλι τώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ περί επαναδιαπραγμάτευσης, είναι πολιτική κοροϊδία για αφελείς ψηφοφόρους.

Υποταγή λοιπόν στη Γερμανία ή έξοδος από το ευρώ;

Αν πάλι μας αρέσει να γλυκαίνουμε την υποταγή μας στον Γερμανικό επεκτατισμό με το τυράκι του ευρώ και να αυτοτρομάζουμε με την δήθεν χρεοκοπία των ήδη χρεοκοπημένων χωρών μας, αυτό εξυπηρετεί μόνο εκείνους που διαχειρίζονται επικοινωνιακά τις παραμέτρους της κρίσης και κερδίζουν σε βάρος μας, κοντά στα υπερκέρδη της Γερμανίας.


Είναι πλέον και επίσημο. Οι Τούρκοι ετοιμάζονται να εκμεταλλευτούν την κρίση σε Ελλάδα και Κύπρο για να δημιουργήσουν de facto καταστάσεις. Είτε πρόκειται για τα πετρέλαια, είτε για το Αιγαίο είτε για τα Κατεχόμενα, η Άγκυρα έχει πλέον «ξεφύγει» παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου και συμπεριφερόμενη σαν χωροφύλακας της περιοχής. Απειλεί, εκβιάζει, προκαλεί και ειρωνεύεται καθώς έχει καταφέρει να κλείσει τα δικά της μέτωπα. Η «συμμαχία» με το Ισραήλ και η ανακωχή στο Κουρδικό σε συνδυασμό με τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, δίνουν στην Τουρκία τον αέρα να κάνει ότι θέλει.

Αφού είπαν στους Κύπριους να υιοθετήσουν την τουρκική λίρα ή να ζητήσουν οικονομική βοήθεια από την κυβέρνηση στα κατεχόμενα, τώρα ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ξέφυγε εντελώς. Δήλωσε σε τουρκική εφημερίδα ότι «αν τα αποθέματα φυσικού αερίου ανήκουν στους ελληνοκύπριους, τότε μπορούμε να συζητήσουμε για λύση δύο κρατών».
«Λύση ή διχοτόμηση» είναι ο πρωτοσέλιδος κύριος τίτλος στο φύλλο της τουρκικής εφημερίδας Star, η οποία φιλοξενεί τη συνέντευξη του Τούρκου υπουργού.

«Η εκλογή Αναστασιάδη αναπτέρωσε τις ελπίδες» λέει και υποστηρίζει ότι «ο Αναστασιάδης απαντώντας στην επιστολή Έρογλου ήταν καταρχήν θετικός, αλλά σημείωσε πως χρειάζεται χρόνο, επειδή ασχολείται με την οικονομική κρίση».

Σύμφωνα με τον Νταβούτογλου η τουρκική πρόταση έχει ως εξής:
  • «Ο ΟΗΕ πρέπει να επιταχύνει τη διαδικασία. Οι πλευρές πρέπει το συντομότερο δυνατό να συναντηθούν για την επίλυση. Οι συνομιλίες πρέπει να καταλήξουν σε αποτέλεσμα στο πλαίσιο χρονοδιαγράμματος. Οι φυσικοί πόροι πρέπει να ανήκουν στη νέα ενιαία Κύπρο.
  • Εάν όμως δεν καταστεί αυτό δυνατόν και είναι δεδομένη η ανάγκη για τους φυσικούς πόρους, τότε κατά τη διάρκεια των συνομιλιών οι δύο πλευρές πρέπει να συστήσουν κοινή επιτροπή η οποία θα επιβλέψει την εξόρυξη και εκμετάλλευση των πόρων. Οι οικονομικοί πόροι που θα διαμορφωθούν, να παγώσουν σε έναν τραπεζικό λογαριασμό και να χρησιμοποιηθούν μετά την ειρήνευση και για αυτήν.
  • Εάν δεν καταστεί δυνατόν να γίνει αυτό και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου πει ότι οι φυσικοί πόροι της ανήκουν επειδή βρίσκονται στη δική της πλευρά, πράγμα που θα σημαίνει ότι έμμεσα λέει ότι ο βορράς ανήκει στους βόρειους, τότε εμείς είμαστε έτοιμοι να συνομιλήσουμε στη βάση της λύσης των δύο κρατών. Τα δύο αυτά κράτη στη συνέχεια μπορούν να συναντηθούν στην ΕΕ.»
Ουσιαστικά ο εκβιασμός είναι ένας: Ή μοιραζόμαστε τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο ή πάμε σε διχοτόμηση της Κύπρου και δημιουργία τουρκοκυπριακού κράτους που θα διεκδικήσει μερίδιο από το θησαυρό.
Γίνεται πλέον σαφές ότι η Τουρκία θα οξύνει την κατάσταση στην περιοχή και δεν αποκλείεται να έχουμε «θερμά» επεισόδια.


  • «Οι χαλαρές και μυστικές εξωτερικές πολιτικές της συγκυβέρνησης, επιτρέπουν στην Άγκυρα να σκυλεύει τώρα το σακατεμένο οικονομικό κορμί της Κύπρου»
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ έκανε την εξής δήλωση με αφορμή την προκλητικότατη δήλωση Νταβούτογλου για «διχοτόμηση της Κύπρου αν δεν μοιραστεί το φυσικό αέριο»:

«Οι χαλαρές (επιεικής ο όρος) διπλωματικές και μυστικές εξωτερικές πολιτικές της
συγκυβέρνησης της Αθήνας, σε συνδυασμό με τη στυγνή μερκελική επίθεση στην Κύπρο, επιτρέπουν τώρα να τρέχει και η Άγκυρα για να σκυλέψει επάνω στο σακατεμένο οικονομικό κορμί της Μεγαλονήσου.

Και να μην αμφιβάλλει κανείς ότι τα όσα συμβαίνουν με το φυσικό αέριο της Κύπρου, είναι στόχος να συμβούν και εδώ στην Ελλάδα με τα Μνημόνια, το αγγλικό Δίκαιο και την απόφαση της συγκυβέρνησης να κηρύξει… ευρωπαϊκή την ελληνική ΑΟΖ, ανοίγοντας ταυτόχρονα με τους Τούρκους ατζέντα συνεννόησης για τον καθορισμό της Ανεξάρτητης Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο.

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ προειδοποιούμε τον κάθε Νταβούτογλου, ότι ανεξάρτητα εάν στην Ελλάδα υπάρχουν οι λάτρεις της πολιτικής των προθαλάμων του Εμίρη του Κατάρ και εκείνοι που κινδυνεύουν να χρεωθούν ότι με τα καμώματά τους παραδίδουν τη Κύπρο στον Αττίλα 3, εμείς θα αντισταθούμε και θα προασπίσουμε τη πατρίδα μας και τον Eλληνισμό».


Υπό τις παρούσες δύσκολες οικονομικές συνθήκες, η Κύπρος χρειάζεται να προχωρήσει άμεσα στην εξόρυξη φυσικού αερίου, κάτι το οποίο θα την αναγκάσει να λάβει δύσκολες αποφάσεις τις οποίες μέχρι τώρα απευχόταν, αναφέρει δημοσίευμα των NYT.

Οι αποφάσεις αυτές, σύμφωνα με άρθρο της ιστοσελίδας της εφημερίδας – και υπό το φως της νέας σχέσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία οι οποίες προφανώς θα τα βρουν και στον τομέα της ενέργειας – αφορούν σ’ ένα οδυνηρό συμβιβασμό γιατί ίσως αναγκαστεί να συνεργαστεί με την Τουρκία για τη μεταφορά του φυσικού της αερίου μέσω της χώρας που κατέχει το βόρειο τμήμα του νησιού.

Υπό τις περιστάσεις, λέει το άρθρο, ένα τερματικό στην Κύπρο θα ήταν οικονομικά ασύμφορο και η Κύπρος, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, δεν έχει χρήματα. Οπότε οι Κύπριοι, συνεχίζει, δεν έχουν πολλές άλλες επιλογές από τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτι που θα απέφερε πιο γρήγορα και μεγαλύτερα έσοδα.

Νέα πρόκληση Νταβούτογλου για το φυσικό αέριο! “Οι Ελληνοκύπριοι φέρονται σαν να είναι όλες οι πηγές δικές τους”

Προκλητικός για άλλη μια φορά ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Αχμέντ Νταβούτογλου, ο οποίος σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Haberturk, αναφέρει ότι «αν τα αποθέματα φυσικού αερίου ανήκουν στους Ελληνοκύπριους τότε μπορούμε να συζητήσουμε για λύση δύο κρατών».

Όπως αναφέρει το SigmaLive, ο Α. Νταβούτογλου προέβη σε δηλώσεις αναφορικά με τις σχέσεις Τουρκίας- «νοτίου Κύπρου» λόγω των αποθεμάτων φυσικού αερίου. Η Τουρκία αντιτίθεται στις μεθόδους της ελληνοκυπριακής πλευράς στις οποίες θέλει να προβεί για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση υποδεικνύοντας τις φυσικές πηγές του νησιού ως εγγύηση ή με άλλο πρότυπο όπως Ταμείο Επενδύσεων Αλληλεγγύης είτε άλλο τρόπο για την χρέωση. Το γεγονός ότι η «ελληνοκπριακή διοίκηση» της «νοτίου Κύπρου» εξέδωσε νόμο για τον σχεδιασμό της χρησιμοποίησης των αποθεμάτων αερίου, χωρίς να γίνει συζήτηση με την Τουρκία και την «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου» μετατράπηκε σε ένα στοιχείο που αυξάνει ακόμα περισσότερο την ένταση μεταξύ Τουρκίας και «νοτίου Κύπρου». Οι νέες δηλώσεις του Νταβούτογλου οδηγούν ή σε συμμαχία μεταξύ «νοτίου Κύπρου» και «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου» ή σε διάσπαση.

Είπε επίσης ότι η εκλογή Αναστασιάδη οδηγεί στην ελπίδα ότι οι συνομιλίες μπορούν να επαναρχίσουν με ένα νέο χρονοδιάγραμμα.

«Ο Ντερβίς Έρογλου προέβη αμέσως σε επαφές και εκείνος είχε πει «κατ’αρχήν ναι, αλλά χρειάζομαι χρόνο. Ασχολούμαι με την οικονομική κρίση», είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ. Πρόσθεσε ότι ενώ η Τουρκία ήταν απασχολημένη με τη «συγνώμη» του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία, ψήφισε νόμο για τη δημιουργία ταμείου συνδεδεμένο με τους υδρογονάνθρακες. Το θέμα συζητήθηκε και σε σύσκεψη με τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας, ενώ στάληκε και επιστολή στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, είπε χαρακτηριστικά.

«Αυτό που είπα εν ολίγοις είναι το εξής: Εμείς ως Τουρκία επιθυμούμε να ξεκινήσουν το ταχύτερο δυνατόν οι συνομιλίες μεταξύ της «ελληνοκυπριακής διοίκησης» της «νοτίου Κύπρου» και της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείας Κύπρου» και των μητέρων πατρίδων Τουρκίας και Ελλάδας και να εξασφαλιστεί αποτέλεσμα. Όμως στο μεταξύ η «ελληνοκυπριακή διοίκηση» της «νοτίου Κύπρου» εξέδωσε έναν νόμο με τον οποίο συμπεριφέρεται σαν να είναι όλες οι πηγές δικές της και παραβλέπει να δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Εκεί έχουν δικαιώματα στις πηγές, και οι Τουρκοκύπριοι, τα οποία επιβεβαιώσαμε με διάφορες ευκαιρίες επιδίδοντας νότα στο συμβούλιο ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Θα πρέπει να αρχίσουν σύντομα οι συνομιλίες», είπε χαρακτηριστικά.
Στόχος μας, είπε ο Αχμέντ Νταβούτογλου, είναι αυτές οι πηγές να τύχουν εκμετάλλευσης από την Ενωμένη Κύπρο και εάν υπάρξουν έσοδα να μπλοκαριστούν σε ένα λογαριασμό μέχρι την επίτευξη λύσης. «Εάν δεν γίνει κάτι τέτοιο είναι σαν να μας λένε ότι οι πηγές από τη δική μας πλευρά μας ανήκουν, και πως ο Βορράς ανήκει στο Βορρά. Άρα και οι πηγές που βρίσκονται στον Βορρά ανήκουν σε αυτούς που ανήκει ο βορράς», είπε προκλητικά.
«Αν εκείνο που λέγεται είναι ο νότος είναι δικός μας και ο βορράς δικός σας, ελάτε τότε να συζητήσουμε για δύο κράτη τα οποία αργότερα θα συναντηθούν στην ΕΕ. Δεν είναι εφικτό να αποδεχτούμε μία αντίληψη που λέει όλες οι πηγές μας ανήκουν. Τις προσεχείς μέρες σχεδιάζω να μεταβώ στην Κύπρο», κατέληξε.