Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Οκτ 2015

Πεντάγωνο: Ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη και μαχητικά της συμμαχίας των αμερικανών σε απόσταση αναπνοής στον εναέριο χώρο της Συρίας

Ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη που επιιχειρούν στη Συρία πέταξαν σε απόσταση αναπνοής από συμμαχικά εροσκάφη του αντιτρομοκρατικού συνασπισμού που ηγούνται οι ΗΠΑ.

Το θερμό επεισόδιο έγινε το Σάββατο στις 10 Οκτώβρη και το αποκαλύπτει τώρα ο εκπρόσωπος του αρχηγείου έδρας της συμμαχίας ο στρατηγός Steve Warren.
Τα ρωσικά μαχητικά και αυτά της αμερικανικής συμμαχίας ήρθαν σε τέτοια απόσταση μεταξύ τους που είχαν οπτική επαφή. Κανένα επεισόδιο δεν σημειώθηκε.
«Ένα ζευγάρι ρωσικά μαχητικά ήρθαν σε οπτική επαφή με αυτά της συμμαχίας. Υπήρξε αναγνώριση. Οι πιλότοι αντέδρασαν με ενδεδειγμένο τρόπο και συνέχισαν να επιτελούν τα καθήκοντά τους» 
φέρεται να δήλωσε ο υπεύθυνος του αμερικανικού συνασπισμού σύμφωνα με το ειδησεογραφικό RIA Novosti.

Το Πεντάγωνο δια του εκπροσώπου του σε συνέντευξη τύπου την Τρίτη υπογράμμισε επίσης την αναγκαιότητα οι 2 χώρες να εργαστούν από κοινού για την θέσπιση πιο αυστηρών πρωτοκόλων ασφάλειας στη χώρα που μαστίζεται από τον πόλεμο.

Στον αντίποδα αυτών των εξελίξεων ο Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι αναποτελεσματικότητα του αμερικανικού συνασπισμού στη Συρία εξηγείται από την έλλειψη διασαφηνισμένων στόχων (Dni.ru).Και συνέχισε ακόμη πιο δεικτικός.Αναρωτήθηκε:
"H δύση και οι σύμμαχοί τους οφείλουν νά αποφασίσουν αν ο σκοπός τους είναι να αεξαλείψουν τους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους ή να χρησιμοποιήσουν τους εξτρεμιστές για να πετύχουν τους πολιτικούς τους στόχους. Μήπως ο δεδηλωμένος σκοπός τους δεν είναι τόσο ειλικρινής; Μήπως είναι η αλλαγή του καθεστώτος;», 
αναρωτήθηκε στη συνέντευξη τύπου στην ρωσική τηλεόραση NTV.
"Το ότι είναι τόσο διστακτικοί στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, μήπως οφείλεται στο γεγονός ότι ενδεχομένως εξακολουθούν να θέλουν να παραμείνει η κατάσταση ως είχε ώστε να συνεχίζουν το έργο τους τις εξτρεμιστικές ομάδες με απώτερο σκοπό την αποδυνάμωση των κυβερνητικών δυνάμεων; 
Υπάρχει κάποια απάντηση σε αυτό το ερώτημα;"
Ο Λαβρόφ συσχέτισε αυτές τις οργανώσεις με τη συριακή αντιπολίτευση και ουσιαστικά μίλησε για εργαλειοποίησε τους από τις ΗΠΑ για να αποδυναμώσουν τον Άσαντ.

Σε ανύποπτο χρόνο ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Συρίας Φαϊζάλ Miqdad είχε δηλώσει ότι οι ενέργειες της Ρωσίας στη Συρία είναι πιο αποτελεσματικές από αυτές της διεθνούς συμμαχίας.

Πηγή DimpeNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Μπορεί στη σκηνή του ελληνικού δράματος να φαίνεται ότι αυτόν τον καιρό ανεβαίνει και παίζεται το «Επώδυνα προαπαιτούμενα και η ψήφισή τους», αλλά στην κουίντα (πλάγιο παραπέτασμα στη σκηνή του θεάτρου, που κρύβει τη θέα προς τα παρασκήνια και από το οποίο εξυπηρετείται η είσοδος προς τη σκηνή) παίζεται ένα ακόμη μεγαλύτερο δράμα, που ενδέχεται να οδηγήσει σε νέα εθνική τραγωδία.

Η... αλεπού Μέρκελ τον τελευταίο καιρό αρχίζει και πάλι να ασχολείται με το ανατολίτικο παζάρι. Και κάθε φορά που η Γερμανία πάει στο... παζάρι κάτι κακό μάς ξημερώνει. Η αλήθεια είναι ότι το καμπανάκι έχει χτυπήσει, αλλά εμείς κάνουμε πως ούτε βλέπουμε ούτε ακούμε. Το χειρότερο είναι δε ότι περιμένουμε πάλι τους... βαρβάρους για να μας δώσουν λύση στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Και για να γίνω πιο σαφής. Η γεμάτη εμμονές κατά της χώρας μας καγκελάριος, αφού καθυπέταξε στο μνημονιακό άρμα της και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ετοιμάζεται να χτυπήσει την οικονομικά αδύναμη Ελλάδα στο υπογάστριό της, που δεν είναι άλλο από τα εθνικά θέματα και συγκεκριμένα το Αιγαίο.

Το Βερολίνο αργά και σταθερά ετοιμάζει και προετοιμάζει το σχέδιο να πατήσουν πόδι στα γαλανά νερά του οι Τούρκοι. Η αφορμή που βρήκε είναι το προσφυγικό και τα κύματα των απελπισμένων αυτών ανθρώπων που κατά χιλιάδες εισρέουν στη χώρα μας, αφού η Αγκυρα μεθοδικά και πανέξυπνα τους στέλνει στη χώρα μας, από τη μία θησαυρίζοντας από το τεράστιο κύκλωμα δουλεμπορίας και από την άλλη κερδίζοντας σημαντικά πολιτικά οφέλη, καθώς κάνει άλλη μία φορά το θύμα. Παλιά τους τέχνη κόσκινο, θα λέγαμε.

Οι εταίροι μας και ιδιαίτερα οι Γερμανοί, αντί να υποχρεώσουν τους Τούρκους να κάνουν στο έδαφός τους τους ελέγχους των προσφύγων, θέλουν να τους κάνουν συνεταίρους μας στα δικά μας εδάφη. Υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά ξεχνούν να πουν έστω και μια κουβέντα για το πώς μια χώρα του ΝΑΤΟ κατέχει με εισβολή τη μισή Κύπρο. Ξεσηκώνονται και απειλούν για τις ρωσικές παραβιάσεις στον εναέριο χώρο της Τουρκίας (είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού), αλλά δεν αντιδρούν όταν τα γεράκια της Αγκυρας παραβιάζουν προκλητικά καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο.

Τέτοια υποκρισία από τους φίλους και εταίρους, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ε.Ε. Γι' αυτό λέμε και κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου, με αφορμή τα... ψώνια της Ανγκελα Μέρκελ στο (τουρκικό) παζάρι την Κυριακή, φωνάζοντας: Κάτω τα χέρια από το Αιγαίο...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έντονη ανησυχία στα επιτελεία των ΗΠΑ και της Ρωσίας

Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο βλέπουμε τουρκικά στρατεύματα, άρματα μάχης και μπουλντόζες να εισέρχονται στο έδαφος της βορειοδυτικής Συρίας που ελέγχεται από το Ισλαμικό Κράτος.

Πρόκειται για άκρως ανησυχητική εξέλιξη και παρακινδυνευμένη προκλητική ενέργεια από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία νωρίτερα την Τρίτη -μέσω διαρροών αξιωματούχων της στο Reuters- απείλησε ευθέως Ρωσία και ΗΠΑ να μην υποστηρίξουν τους Κούρδους αντάρτες της Συρίας.

Δείτε το βίντεο που έχει σημάνει συναγερμό στα επιτελεία Αμερικανών και Ρώσων.




Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένας αρθρογράφος της βρετανικής Independent ρώτησε την Σεσίλια Μάλμστρομ, Επίτροπο της Κομισίον, για το πώς μπορεί να προχωρήσει η TTIP όταν εκατομμύρια Ευρωπαίων δηλώνουν την αντίθεση τους.

Η απάντηση της ήταν: «Δεν παίρνω εντολές από τους Ευρωπαίους πολίτες»!!!

Όπως γράφει ο Τζον Χίλαρι διευθυντής της διεθνούς οργάνωσης War on Want για την καταπολέμηση της φτώχειας, πρόσφατα του δόθηκε η ευκαιρία να πάρει μια μικρή γεύση από την περίφημη Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου, TTIP, μιλώντας με την αρμόδια για το εμπόριο Επίτροπο της Ε.Ε., Σεσίλια Μαλμστρομ.

Η Μαλμστρομ είναι αρμόδια για το Εμπόριο στην Ε.Ε., κάτι που σημαίνει ότι αυτή και οι αξιωματούχοι της είναι υπεύθυνοι για την ολοκλήρωση της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου, TTIP, μεταξύ των ΗΠΑ και των 28 κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια συμφωνία στην οποία οι πολίτες της Ευρώπης εναντιώνονται σφοδρά, μαζεύοντας τον τελευταίο χρόνο περισσότερες από 3,2 εκατ. υπογραφές ζητώντας την υπογραφή της.
Σύμφωνα με τον Χίλαρι, όταν έθεσε στην Επίτροπο το ερώτημα για το πώς θα καταφέρει να αντισταθεί στις πιέσεις εκατομμύρια πολιτών, η απάντηση της ήταν: «δεν παίρνω εντολές από Ευρωπαίους πολίτες» (συγκεκριμένα: “I do not take my mandate from the European people”).

Οπότε, αναρωτιέται ο αρθρογράφος, «από ποιόν παίρνει εντολές η Επίτροπος;»

Θεωρητικά, απαντάει, από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις των 28 κρατών – μελών. Όμως οι διαπραγματεύσεις της TTIP γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς οι εκλεγμένοι πολιτικοί να έχουν την παραμιρκή ιδέα ή γνώμη για το περι τίνος πρόκειται.
Βρετανοί πολιτικοί έχουν παραδεχθεί ότι βρίσκονται εντελώς στο σκοτάδι σχετικά με την TTIP, σημειώνει.

Καταλήγοντας, ο Χίλαρι κατηγορεί την Μάλμστρομ ότι αφού δεν δέχεται εντολές στο ζήτημα της TTIP ούτε από τους λαούς της Ευρώπης, ούτε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πρέπει να ακολουθεί τις εντολές των «πολυεθνικών που τριγυρνούν στις Βρυξέλλες».

«Δεν είναι τυχαίο ότι η TTIP εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εταιρειών αντί των πολιτών», καταλήγει.

Το πρωτότυπο άρθρο
Πηγή ThePressProject


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Κασλά

Σε δεινή θέση έχει περιέλθει η Τουρκία, καθώς το παιχνίδι που επιχείρησε από την πρώτη στιγμή να παίξει στη Συρία όχι μόνο «δεν βγαίνει», αλλά οδηγεί στα αντίθετα του επιθυμητού αποτελέσματα. Σήμερα έχει βρεθεί με δύο εκατομμύρια πρόσφυγες στο έδαφός της, με τουλάχιστον άλλα τρία εκατομμύρια να περιμένουν στα σύνορά της, με το Κουρδικό να προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, την κυβέρνησή της αποδυναμωμένη και με τη Ρωσία να δημιουργεί de facto κατάσταση, η οποία ισοδυναμεί με εφιάλτη για την Άγκυρα.
Συγχρόνως, με τη Ρωσική επέμβαση ο Μπασάρ αλ Άσαντ έχει πιθανότητες να διασωθεί, οι Κούρδοι της Συρίας, τους οποίους η γείτων κατήγγειλε ως τρομοκράτες, αναβαθμίζονται, ενώ μπαίνει δυναμικά στο τερέν της Συρίας και το Ιράν.

Η Τουρκία αρχικά περίμενε να βγάλουν το φίδι από την τρύπα οι ισλαμικές ομάδες που δρούσαν στη Συρία ως παρακλάδια της Αλ Κάιντα, οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης και οι τζιχαντιστές –άλλωστε, ποτέ δεν απαντήθηκαν πειστικά οι καταγγελίες περί υπόγειας στήριξης των ισλαμιστών από την κυβέρνηση Ερντογάν.
Η κρίση στη Συρία όμως ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη και για την Τουρκία, η οποία πλέον είναι αντιμέτωπη με μία ασύμμετρη πρόκληση ασφάλειας στα σύνορά της, ενώ οι σχέσεις της με τη Ρωσία, που, παρά τα προβλήματα, ήταν στην καλύτερη φάση των τελευταίων δεκαετιών, έχουν οδηγηθεί σε σοβαρή κρίση, ώστε αρκεί ένα τυχαίο γεγονός για να εκτραπούν σε θερμή αντιπαράθεση.

Η επιλογή της Μόσχας να επέμβει την τελευταία στιγμή, ώστε να κρατήσει ζωντανό το καθεστώς Άσαντ και να έχει έτσι και η ίδια λόγο στη διαμόρφωση του τοπίου στη Μέση Ανατολή, ανέτρεψε τα μέχρι τώρα δεδομένα. Και η Τουρκία βλέπει να ακυρώνεται στην πράξη ο πρώτος στόχος που είχε θέσει, η επιβολή, δηλαδή, ζώνης απαγόρευσης πτήσεων (No Fly Zone / NFZ) στη βόρεια Συρία. Είναι προφανές ότι όσο παραμένουν σε συριακό έδαφος και επιχειρούν από το αεροδρόμιο της Λαττάκειας ρωσικά μαχητικά, δεν μπορεί να επιβληθεί τέτοια ζώνη χωρίς νομιμοποιητική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, κάτι όμως που απαιτεί την έγκριση και από την Ρωσία και την Κίνα.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, στη Λαττάκεια σταθμεύει αεροπορική δύναμη τεσσάρων SU-30, δώδεκα SU-25 και εφτά ελικοπτέρων MI-24. Τα SU-30 είναι ιδιαίτερα εξελιγμένα αεροσκάφη, ευέλικτα, σχεδιασμένα για την κατάρριψη αεροσκαφών και η αποστολή τους στη Συρία προκαλεί πονοκέφαλο στις νατοϊκές δυνάμεις. Όμως ακόμη μεγαλύτερο φόβο προκαλεί η παρουσία στη θαλάσσια περιοχή έξω από τη Λαττάκεια του καταδρομικού «Moskva», το οποίο είναι εξοπλισμένο και με εξήντα τέσσερις πυραύλους S-300 (ο μεγαλύτερος εφιάλτης των αεροσκαφών). Με βεληνεκές 150 χιλιομέτρων και δυνατότητα κατάρριψης ακόμη και εξελιγμένων αεροσκαφών τύπου Stealth, οι S-300 καθιστούν ευάλωτα τα συμμαχικά αεροσκάφη που σταθμεύουν στην Ιορδανία, ενώ το βεληνεκές τους καλύπτει ακόμη και τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο.

Η Τουρκία με την NFZ επεδίωκε όχι απλώς την εξουδετέρωση της ήδη αποδυναμωμένης Πολεμικής Αεροπορίας του Άσαντ, κυρίως ήθελε να επιβληθεί η ζώνη αυτή προκειμένου να πλήξει τους Κούρδους του PYD και να τους απομονώσει από τις δυνάμεις του ΡΚΚ. Για τη Δύση και τους αμερικανούς το ISIS είναι η κύρια απειλή ασφαλείας στη Συρία και τη Μέση Ανατολή και στην παρούσα φάση οι Κούρδοι του PYD είναι η πιο αξιόπιστη δύναμη στο έδαφος στη μάχη εναντίον των τζιχαντιστών. Οι Κούρδοι της Συρίας όμως επωφελούνται και από τους βομβαρδισμούς των ρώσων, καθώς έχουν τη δυνατότητα να ανασυνταχθούν και να προωθήσουν τις θέσεις τους εις βάρος των τζιχαντιστών και των ισλαμικών ομάδων. Για την Άγκυρα όμως ο πρώτος στόχος είναι η εξουδετέρωση των Κούρδων της Συρίας, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό εξοπλίζονται και στηρίζονται από το ΡΚΚ. Και, φυσικά, παραμένει ο άλλος μεγάλος στόχος της, η ανατροπή του Άσαντ. Σε αυτό το περίπλοκο και σκοτεινό παιχνίδι δεν πρέπει να υποβαμίζεται η ενεργός εμπλοκή των χωρών του Κόλπου, που πρωτίστως επιδιώκουν την ανατροπή του Άσαντ και το κλείσιμο του δρόμου για προσχώρηση του σιιτικού Ιράν στην καρδιά του αραβικού (και σουνιτικού) κόσμου.

Ανοιχτοί λογαριασμοί

Για την Τουρκία είναι ξεκάθαρο ότι η όποια κλιμάκωση της έντασης με την Ρωσία μόνο την ίδια θα βλάψει, καθώς είναι σαφές και από την εμπειρία της Κριμαίας ότι ο πρόεδρος Ομπάμα δεν είναι διατεθειμένος να θυσιάσει την εσωτερική του ατζέντα για να κονταροχτυπηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος απλώς καλύπτει τα κενά που βρίσκει μπροστά του, με τυχοδιωκτικό μεν, αλλά σχεδόν ασφαλή τρόπο, καθώς επενδύει στην «απραξία» του αντιπάλου. Οι λογαριασμοί της Άγκυρας με τη Μόσχα όμως είναι ανοιχτοί και σε άλλα μέτωπα.

Παρά το υψηλότατο επίπεδο εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών, η στροφή Ερντογάν στην ισλαμική ατζέντα ενοχλεί το Κρεμλίνο, πόσω μάλλον που αρκετοί ισλαμιστές από την Τσετσενία και από περιοχές του Καυκάσου βρίσκουν συχνά καταφύγιο στην Τουρκία, ενώ μέχρι πρόσφατα διακινούνταν σχεδόν ανενόχλητοι από και προς τη Συρία. Οι υψηλοί τόνοι που χρησιμοποίησε ο Ταγίπ Ερντογάν εναντίον της Ρωσίας για την προσάρτηση της Κριμαίας, εμφανιζόμενος να κάνει υποδείξεις στον Βλαντιμίρ Πούτιν για την προστασία της τουρκικής μειονότητας, έχουν καταγραφεί από τη Μόσχα.

Όμως, η Τουρκία πέραν της μεγάλης εξάρτησης του τουριστικού της τομέα από τη ρωσική αγορά –κατεγράφη μείωση 500.000 αφίξεων από τη Ρωσία μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2015-, είναι σε σημαντικότατο βαθμό εξαρτημένη και ενεργειακά από τη Μόσχα, καθώς το 57% του φυσικού αερίου που καταναλώνει προέρχεται από εκεί (στοιχεία του 2013). Έτσι, κάθε σοβαρή κλιμάκωση των διμερών σχέσεων πιθανότατα να έχει συνέπειες και στην ομαλή τροφοδοσία της με φυσικό αέριο, αφού θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο οι τεράστιες αυτές ποσότητες να καλυφθούν από το Αζερμπαϊτζάν και το ιρακινό Κουρδιστάν.

Η γείτων, πάντως, όπως φάνηκε και με την επίσκεψη Ερντογάν στις Βρυξέλλες, επιχειρεί να εξασφαλίσει στοιχειώδη ανταλλάγματα που, χωρίς να αναπληρώσουν το κόστος από τη δοκιμασία στην οποία υποβάλλεται, θα είναι αρκετά ώστε να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις τουλάχιστον στο εσωτερικό ενόψει των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου, που όμως, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, δεν θα οδηγήσουν στο επιθυμητό για τον τούρκο πρόεδρο αποτέλεσμα.

Απαράδεκτη πρόταση Κομισιόν για το Αιγαίο

Στις Βρυξέλλες, ο Ταγίπ Ερντογάν, αφού εξασφάλισε τη δέσμευση ότι θα υπάρξει σοβαρή προετοιμασία για την άρση του καθεστώτος θεωρήσεων για τους τούρκους πολίτες που θα επισκέπτονται την Ευρωπαϊκή Ένωση, κέρδισε μία σημαντική οικονομική ενίσχυση για την αντιμετώπιση του προσφυγικού (η Άγκυρα έχει ήδη διαθέσει σχεδόν 8 δισ. δολάρια για τους Σύρους πρόσφυγες) και ζήτησε την επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με το «ξεπάγωμα» των Κεφαλαίων 15 (Ενέργεια), 24 (Δικαιοσύνη, Ελευθερία και Ασφάλεια) και 31 (Εξωτερική Πολιτική, Ασφάλεια και Άμυνα), κάτι που προϋποθέτει άρση του βέτο της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και άνοιγμα του Κεφαλαίου 17 (Οικονομική και Νομισματική Πολιτική) που μπλόκαρε η Γαλλία.
Σημαντικό κέρδος του Ερντογάν ήταν επίσης το ότι κανείς δεν θέλησε να θίξει τα «καυτά» θέματα της παραβίασης ατομικών και μειονοτικών δικαιωμάτων, της ελευθερίας του Τύπου κ.α.

Πάντως, η προσπάθεια που εκδηλώθηκε από τις Βρυξέλλες για επιβολή κοινών επιχειρήσεων του ελληνικού και του τουρκικού Λιμενικού με σκοπό την επιτήρηση των ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων, που πρακτικά θα οδηγούσαν στη νομιμοποίηση των τουρκικών αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας στο Αιγαίο, δεν προχωρά λόγω και των ελληνικών αντιδράσεων.
Το γεγονός, ωστόσο, ότι η Κομισιόν στο Σχέδιο Δράσης για την Τουρκία προβλέπει πλην της συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας – Βουλγαρίας στα χερσαία σύνορα στον Έβρο και τη συνεργασία των Λιμενικών αρχών των δύο χωρών σε θέματα έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι η Τουρκία αυθαίρετα διεκδικεί την έρευνα και διάσωση σχεδόν στο μέσο του Αιγαίου, στο πλαίσιο της στρατηγικής διεκδίκησής της για επιχειρησιακή συνεκμετάλλευσή του.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 309



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Τα σκληρά μέτρα επηρέασαν την ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων οδηγώντας σε αυτοκτονίες, με εκείνες των ανδρών και των νέων να σημειώνουν μεγαλύτερη αύξηση
Τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα και σε τέσσερις άλλες περιφερειακές χώρες της Ευρωζώνης -Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ιταλία- πέραν των οικονομικών επιπτώσεων, επηρέασαν την ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων οδηγώντας σε αυτοκτονίες, με εκείνες των ανδρών και των νέων να σημειώνουν μεγαλύτερη αύξηση, και αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον, χωρίς καμιά προστασία για τους ανθρώπους, προειδοποιεί στη βάση των αποτελεσμάτων νέας έρευνάς του ο Έλληνας ερευνητής Νικόλαος Αντωνακάκης, σε συνέντευξή του Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η έρευνα του Ελληνα ερευνητή -ο οποίος είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Portsmouth και αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Webser της Βιέννης- είναι από τις πρώτες που εξετάζει τις άμεσες συνέπειες της δημοσιονομικής λιτότητας σε ποσοστά αυτοκτονιών, στην ομάδα αυτή των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση, και λαμβάνει υπόψη της τα μέτρα λιτότητας με διαφορετικούς κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, όπως μειώσεις των κυβερνητικών δαπανών, έλλειμμα, αυξήσεις φόρων.

Όπως αναφέρει ο Νικόλαος Αντωνακάκης, αύξηση των αυτοκτονιών εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της πτώσης του ρυθμού του ΑΕΠ, με κάθε μείωση κατά μία εκατοστιαία μονάδα στο ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ στις χώρες αυτές, να έχει προκαλέσει 0,9% αύξηση σε ποσοστά αυτοκτονιών σε όλες τις ηλικίες, που ισοδυναμεί με πάνω από 6.000 αυτοκτονίες συνολικά, κατά την περίοδο 2011 - 2012.

Προσθέτει δε, πως όταν πρόκειται μόνον για περικοπές δαπανών ο ανδρικός πληθυσμός που επλήγη σοβαρότερα είναι ηλικίας μεταξύ 65 - 89 ετών, και συγκεκριμένα 2.325 άνδρες σε αυτή την ηλικιακή ομάδα έχουν αυτοκτονήσει στο διάστημα 2011 - 2012 ως απόρροια της δημοσιονομικής λιτότητας (περικοπές συντάξεων και μισθών), ενώ στα πέντε χρόνια εφαρμογής της (2009 - 2014) εκτιμάται ότι υπήρξαν 4.555 αυτοκτονίες στους άνδρες στην ηλικιακή κατηγορία 65 - 89 ετών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η ανεργία είναι η κύρια αιτία των αυτοκτονιών, με δεύτερη αιτία την δημοσιονομική λιτότητα, και τις δύο να αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητική είναι, όπως τονίζει, η σημαντική άνοδος της ανεργίας των νέων στην περιφέρεια της ζώνης του ευρώ, η οποία οδηγεί σε δραματική αύξηση των αυτοκτονιών στον ανδρικό πληθυσμό στις ηλικίες μεταξύ 10 - 24 ετών, όπου αυξάνεται κατά 1,6% σε κάθε μείωση κατά μία μονάδα στο ΑΕΠ.

Το θετικό αποτέλεσμα της έρευνας είναι, όπως παρατηρεί ο ίδιος, η διαπίστωση ότι οι αρνητικές επιπτώσεις της οικονομικής ύφεσης και της δημοσιονομικής πολιτικής, θα μπορούσαν να μετριαστούν, με την υιοθέτηση αναδιανεμητικών πολιτικών και επενδύοντας σε ορισμένα συγκεκριμένα στοιχεία ισχυρότερης κοινωνικής προστασίας στην περιφέρεια της Ευρωζώνης.

Κατά την άποψή του, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί αυτά τα αποτελέσματα έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην χάραξη οικονομικής πολιτικής και θέτουν ουσιαστικά ζητήματα σχετικά με την παρατεταμένη εφαρμογή δημοσιονομικής λιτότητας, χωρίς κάποια δίχτυα ασφάλειας.

Όπως διευκρινίζει ο Νικόλαος Αντωνακάκης,, ο ίδιος και ο καθηγητής Collins έχουν καλέσει στο παρελθόν τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς να βρουν τρόπους για να δοθεί λύση στο πλήγμα που δέχονται οι άνθρωποι από τις σκληρές οικονομικές περικοπές, όταν πέρυσι είχαν δημοσιεύει έρευνα η οποία διαπίστωνε πως οι περικοπές δαπανών στην Ελλάδα είχαν προκαλέσει δραματική αύξηση των αυτοκτονιών των ανδρών.

Τέλος, στη συνέντευξή του, ο Έλληνας ερευνητής, σημειώνοντας ότι για τις έρευνες χρησιμοποιούνται τα επίσημα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που τα τελευταία είναι εκείνα πριν από δύο έως τρία χρόνια, εκτιμά ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών στην Ελλάδα το 2013 και το 2014 θα είναι παρόμοιος εκείνου του 2012 που είχε ανέλθει, στη βάση των επίσημων στοιχείων, σε 508, ενώ, όπως συμπληρώνει, ο ίδιος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το 2015 και για τα επόμενα χρόνια, σε περίπτωση συνέχισης των μέτρων λιτότητας.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε απόλυτο πανικό τελεί το ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας, το οποίο έχει αντιληφθεί ότι Αμερικανοί και Ρώσοι «παίζουν» πλέον ανοιχτά ενάντια στους σχεδιασμούς Ερντογάν για παλινόρθωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέσω του τζιχαντισμού.

Γράφει ο Στέφανος Μυτιληναίος

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, η Τουρκία προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία ότι δεν θα ανεχτεί εδαφικά κέρδη της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στη Συρία, δίπλα στα βορειοδυτικά σύνορα της Συρίας με την Τουρκία. Το Reuters επικαλείται ως πηγές του δύο υψηλόβαθμους Τούρκους αξιωματούχους.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία προειδοποίησε τις δύο υπερδυνάμεις ότι δεν θα ανεχτεί οι Κούρδοι να καταλάβουν την περιοχή που τώρα ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος, δυτικά του Ευφράτη, την ίδια περιοχή που θέλει η Τουρκία να καταλάβει, να δημιουργήσει «ζώνη ασφαλείας» και στη συνέχεια να την παραδώσει στον έλεγχο της Αλ Κάιντα. Δείτε τον χάρτη:



Τα κουρδικά εδάφη απεικονίζονται με πράσινο χρώμα. Με μαύρο είναι το Ισλαμικό Κράτος. Με ανοιχτό πορτοκαλί και μωβ οι περιοχές που ελέγχουν οι σύμμαχοι της Τουρκίας, δηλαδή η Αλ Κάιντα και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) που έχουν συστήσει από κοινού τον λεγόμενο Στρατό της Κατάκτησης (Τζαΐς Αλ Φάτεχ). Με σκούρο πορτοκαλί οι κυβερνητικές περιοχές.

«Αυτό είναι ξεκάθαρο για εμάς και δεν κάνουμε πλάκα», είπε ο ένας Τούρκος αξιωματούχος στο Reuters αναφερόμενος στην πιθανότητα να περάσουν οι Κούρδοι τον Ευφράτη, να εκδιώξουν το Ισλαμικό Κράτος και να επεκτείνουν την κυριαρχία τους από το ιρακινό Κουρδιστάν μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.

Η Τουρκία τρέμει στην ιδέα ότι οι Κούρδοι της Συρίας έτσι και ενοποιήσουν τα εδάφη τους στη Συρία και στο βόρειο Ιράκ μοιραία θα προκαλέσουν διχοτόμηση της Τουρκίας, αφού και οι Κούρδοι της νοτιοανατολικής Τουρκίας (τουρκοκρατούμενο βόρειο Κουρδιστάν) θα ζητήσουν ένωση με τα ελεύθερα κουρδικά εδάφη.

«Το PYD [σ.σ. το κουρδικό σοσιαλιστικό κόμμα που κυβερνά τη βόρεια Συρία] τώρα τελευταία έρχεται όλο και πιο κοντά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία. Εμείς θεωρούμε το PYD [σ.σ. το οποίο συμμετέχει στη Σοσιαλιστική Διεθνή με στήριξη του Γιώργου Παπανδρέου] τρομοκρατική οργάνωση και θέλουμε όλες οι χώρες να αναλογιστούν τις συνέπειες τις συνεργασίας τους», είπε ο ένας Τούρκος αξιωματούχος στο Reuters.

Η Τουρκία υποπτεύεται ότι η Ρωσία, η οποία ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές στη Συρία εδώ και δύο εβδομάδες, ότι παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας.

«Με τη βοήθεια της Ρωσίας, το PYD προσπαθεί να καταλάβει τα εδάφη μεταξύ της Τζαραμπλούς και της Αζάζ, προχωρώντας δυτικά του Ευφράτη. Ποτέ δεν θα το ανεχτούμε αυτό», είπε ο Τούρκος αξιωματούχος.

Είπε ακόμα ότι η Τουρκία εξέφρασε αυτές τις ανησυχίες της σε υψηλόβαθμες επαφές με τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία.

Η Τουρκία, γράφει το Reuters, δεν ανέφερε τι μέτρα θα λάβει σε περίπτωση που οι Κούρδοι της Συρίας περάσουν τον Ευφράτη. Η Άγκυρα ήδη βομβαρδίζει το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) στο βόρειο Ιράκ. Αλλά εάν επιτεθεί στους Κούρδους της Συρίας, επισημαίνει το Reuters, τότε διακινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με την αμερικανική όσο και με τη ρωσική πολεμική αεροπορία.

Υπενθυμίζουμε ότι από τα ξημερώματα της Δευτέρας οι Κούρδοι του YPG ανακοίνωσαν την ίδρυση κοινού δημοκρατικού στρατεύματος, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, με τους Ασσύριους χριστιανούς και τους δημοκρατικούς Άραβες. Πρόκειται για ένα στράτευμα 30.000 ανδρών και γυναικών. Το βράδυ της Κυριακής προς ξημερώματα Δευτέρας οι ΗΠΑ έριξαν 50 τόνους όπλα και εφόδια στους Κούρδους και τους συμμάχους τους, αναγνωρίζοντάς τους πλέον ως τη μόνη λογική και δημοκρατική δύναμη στη Συρία.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει πάθει υστερία. Αισθάνεται ότι το τέλος της Τουρκίας όπως την ξέραμε και των τζιχαντιστικών σχεδιασμών του για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πλησιάζει. Βλέπει καθαρά ότι Ρωσία και ΗΠΑ σαν να έχουν συμφωνήσει να «τελειώνουν» με την προβληματική χώρα του.

Αυτή τη στιγμή, που το τουρκικό θηρίο αισθάνεται λαβωμένο, η Ελλάδα επιβάλλεται να είναι προσεκτική. Τα γεγονότα και οι εξελίξεις μας ευνοούν. Υπομονή, ψυχραιμία και αφοσίωση στις συμμαχίες μας με Ισραηλινούς, Αιγυπτίους και Κούρδους. Στη νέα Μέση Ανατολή η Ελλάδα προορίζεται να παίξει σημαντικό ρόλο. Αρκεί και το πολιτικό μας σύστημα να σταθεί αντάξιο των γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Οι πολιτικοί μας οφείλουν άμεσα να πάψουν ασχολούνται όλη την ημέρα με τη στείρα και χυδαία μικρονοϊκή μικροπολιτικής τους, που κρατά την Ελλάδα μικρή, εξαρτημένη και καταχρεωμένη και επιτέλους να ασχοληθούν με τη μεγάλη εικόνα που θα μας βγάλει από την κρίση.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Κατεβείτε στον δρόμο για τον κουρδικό λαό, για τον λαό του Μεξικού, για το συριακό δράμα. Κάντε συνελεύσεις επί των συνελεύσεων για το πώς θα γραφτεί το φέιγ βολάν της επανάστασης. Βάλτε και τραγουδάκια που να συνάδουν με το σκηνικό. Από βαρύ ροκ μέχρι βαρύ Θεοδωράκη. Έλα και τους πήραμε τα σώβρακα των πούστηδων. Ανάψτε καπνογόνα και με το απαραίτητο ντύσιμο να κάνει κόντρα το οδόστρωμα με τη κόκκινη παντιέρα. Άιντε, παλικάρια μου και παλικαροπούλες μου, συναχτείτε κάτω από τους αγωνιστές τύπου Λαφαζάνη και τύπου πικραμένων που έμειναν στην απέξω από το κατοχικό πανηγύρι της Βουλής. Κάντε πως πλακώνεστε με καμιά διμοιρία ΜΑΤ να νιώσετε λίγο στο πετσί σας την αντίσταση και αφήστε τον καριόλη της γειτονιάς στην ησυχία του. Αυτόν ντε που δείχνει απροκάλυπτα πόσο ναζιστής είναι, πόσο γερμανοτσολιάδικο κύτταρο κουβαλάει αυτός και το μεταφέρει μέσω αναπαραγωγής στα τέκνα του.

Δεν θέλετε να δείτε το εδώ. Δεν θέλει κανείς να δει αυτό που συμβαίνει μπροστά στη μύτη του διότι πρέπει να πάρει την ευθύνη. Την τεράστια ευθύνη ότι το δίκαιο πρέπει να αποδίδεται επιτόπου και το αντίτιμο της τιμωρίας της αδικίας πρέπει να το υποστείς. Το άδικο που είναι μακρυά το "πολεμάμε" γιατί αλλουνού ο κώλος καίγεται είτε είναι Κούρδος, είτε Σύριος, είτε Μεξικανός, είτε ο τελευταίος γλάρος στην Γη του Πυρός. Το άδικο που συντελείται δίπλα μας, μπροστά μας, πίσω μας ακόμα και μέσα μας δεν το ακουμπάμε. Εκεί η πλήρης αορατότητα. Άντε το πολύ-πολύ να κατέλθουμε σε μία συντεταγμένη και ψηφισμένη από συνελεύσεις πορεία για να κοιμόμαστε το βράδυ ως επαναστάτες του πουπουλένιου παπλώματος.

Εφόσον δεν πήρε την υπόθεση στα χέρια του ο νομικός κόσμος της χώρας να αντισταθεί με όπλο το σύνταγμα και τους νόμους έναντι των νόμων που επιβάλλουν από το 2010 οι κατοχικές κυβερνήσεις, ο όρος διαδήλωση, πορεία, ανακοινώσεις και μαζώξεις είναι βούτυρο στο ψωμί των χαμογελαστών μακελάρηδων.

Δύο συμβάντα τρανταχτά έγιναν τα τελευταία τρία 24ωρα στην Ελλάδα που αποδεικνύουν ότι ο γερμανοτσολιάς ανώνυμος χτυπά κατά μέτωπο όπου γουστάρει και κανείς δεν του κάνει το παραμικρό. Α, ξέχασα. Γίνονται σχόλια στα κοινωνικά μύδια (sosial media) και μετά βουρ για το που θα κάνουμε το πάρτι της επανάστασης για την απομακρυσμένη αδικία.
Το πρώτο αφορά το καθίκι που πατώντας πάνω στην πείνα του άστεγου του πρότεινε 2 ευρώ να πέσει μέσα στο λιμάνι. Και τι έγινε; Έπαθε τίποτε ο Ελληναράς; Αντιθέτως το καταδιασκέδασε που κατάφερε να αποδείξει σε 9 εκατομμύρια ελληνικό πληθυσμό ότι τα λεφτά είναι το παν, μπορούν να σε κάνουν κλόουν έναντι της αξίας μιας τυρόπιτας.

Το δεύτερο είναι αυτό που αποδεικνύει ότι δεν αξίζει να πολεμάς για το σύνολο διότι το σύνολο αποτελείται στην πλειοψηφία από μονάδες χειρότερες του Ερντογάν, των αρχηγών του ΝΑΤΟ και των διεφθαρμένων εκτελεστών της κυβέρνησης του Μεξικού. "Οδηγός ΚΤΕΛ κατέβασε έναν 10χρονο μαθητή στη μέση του δρόμου διότι ο μικρός δεν είχε πάρει ακόμη το δελτίο δωρεάν μεταφοράς του". Όταν ο οδηγός του ζήτησε 1 ευρώ ως αντίτιμο για να τον μεταφέρει λέγοντας ότι "εδώ δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα" ο μικρός απάντησε ότι δεν είχε". Ο οδηγός τηρώντας το γράμμα του νόμου πέταξε το παιδί έξω. Και τι έγινε; Τίποτε δεν έγινε μάλιστα οι τύποι σαν τον οδηγό του ΚΤΕΛ συνήθως είναι τόσο τυπικοί στους φόρους του Κράτους που παίρνουν και δωράκι από τον Αλεξιάδη ως καλοί φορολογούμενοι πολίτες. Οι αδίστακτοι τυπολάγνοι, οι μακελάρηδες νομολάτρες.

Μόνο στην ψυχή του μικρού έγινε τέτοια ζημιά που δεν καλύπτεται με όλες τις πληρωμές φόρων των νοικοκυραίων Ελληναράδων. Κι αυτό γιατί η δικαίωση και η αλληλεγγύη δεν ήρθε ποτέ. Η αδικία στην Ελλάδα χτυπάει μονάδες και αυτές οι μονάδες δηλώνονται ως εξαιρέσεις για τον πολύ απλό λόγο ότι η πλειοψηφία δεν βάλλεται από την αδικία της αναξιοπρέπειας βάλλεται από νόμους που αφορούν το χρήμα. Αν πλήρωναν την πλειοψηφία να αυτοεξευτελίζεται θα το έκανε κι αυτό. Δεν την ενδιαφέρει η λεπτομέρεια. Την ενδιαφέρει το μπούγιο, ο ντόρος και τι θα κερδίσει από αυτόν.

Άντε τώρα να μαζευτούμε σε κανέναν καφενέ να οργανώσουμε μία πορεία για την αδικία που συντελείται χιλιόμετρα μακρυά από τον κώλο μας, να συζητήσουμε για το πώς θα πουλάμε καλύτερα αλληλεγγύη, για το πού θα στήσουμε το επόμενο συσσίτιο ξεφτίλας και να φτιαχνόμαστε από μόνοι μας με στίχους της Κατερίνας Γώγου, γραπτά του Χρόνη Μίσσιου και επιστολές του Γκεβάρα. Αυτών των ελάχιστων που δεν ησύχαζαν για την αδικία που συντελούνταν μακρυά έχοντας όμως πρώτα μιλήσει, παλέψει, ματώσει, σκοτωθεί ή αυτοκτονήσει για την ελάχιστη αδικία που συντελούνταν μπροστά στη μούρη τους.
Αν δεν συμμορφώσεις την αδικία ως άτομο τότε εργάζεσαι ομαδικώς για την επίτευξη των στόχων της, είτε είναι δίπλα σου είτε χιλιόμετρα μακρυά σου.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επικίνδυνη για τους επισκέπτες
λόγω αυξανόμενου τρομοκρατικού κινδύνου

Ταξιδιωτική οδηγία εξέδωσαν την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, την επομένη της τρομοκρατικής επίθεσης στην Άγκυρα, δεκατέσσερις χώρες προειδοποιώντας τους πολίτες τους που σχεδιάζαν να ταξιδέψουν στην Τουρκία για τα προβλήματα "αυξανόμενου τρομοκρατικού κινδύνου" στη χωρα. Οι χώρες οι οποίες προχώρησαν σε αυτή την προειδοποίηση είναι οι εξής: Αυστρία, Βέλγιο, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Ολλανδία και Πολωνία.

Σημειώνεται ότι Γερμανοί, Βρετανοί και Ολλανδοί είναι τα τελευταία τρία χρόνια οι περισσότεροι αριθμητικά ταξιδιώτες (τουρίστες, επιχειρηματίες, φοιτητές κ.α) στην Τουρκία.

Κατά σύμπτωση, την Δευτέρα ο πρόεδρος της Τουρκικής Ομοσπονδίας Ξενοδόχων Οσμαν Αγικ ανακοίνωσε ότι η τουριστική βιομηχανία της Τουρκίας θα έχει απώλειες τουλάχιστον 10 δις δολαρίων στο τέλος του 2015 σε σχέση με περυσι. Η μείωση των εισπράξεων, εξήγησε ο κ. Αγις, οφείλεται στην κατά 25% μείωση των αφίξεων από τη Ρωσία, κατά 9% από την Γερμανία και κατά 8%, κατά μέσον όρο, από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ιδιαίτερα δοκιμάστηκαν το καλοκαίρι τα τουριστικά θέρετρα της παραθαλάσσιας Νότιας Τουρκίας--μείωση επισκεπτών κατά 12% ως 18% σε σχέση με το καλοκαίρι του 2014. Μόνο η Κωνσταντινούπολη διατήρησε τον υψηλό αριθμό επισκεπτών-τουριστων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Κρατική ιστοσελίδα όπου μπορούν να καταγγέλλουν παρανομίες απέκτησαν οι Βέλγοι
  • Στόχος η καταπολέμηση του αθέμιτου οικονομικού ανταγωνισμού
Έστω και με 30 χρόνια καθυστέρηση, η κυβέρνηση του Βελγίου μοιάζει να έχει εμπνευστεί από τον Μεγάλο Αδελφό, ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του διάσημου μυθιστορήματος του Τζορτζ Οργουελ «1984». Διότι από την περασμένη Δευτέρα η ιστοσελίδα «Σημείο επαφής για ένα νόμιμο ανταγωνισμό», που δημιούργησε το βελγικό υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων, παρέχει στους βέλγους πολίτες τη δυνατότητα να καταγγέλλουν περιστατικά «κοινωνικής και οικονομικής απάτης» στα οποία έτυχε να είναι μάρτυρες.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, δηλαδή, ότι μέσω της ιστοσελίδας του το βελγικό υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων ενθαρρύνει τους πολίτες της χώρας να γίνουν συστηματικοί καταδότες; Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Διότι μπορεί κάποιος, ας πούμε, να «καρφώσει» μια επιχείρηση που εκμεταλλεύεται τη «μαύρη εργασία» και απασχολεί ανασφάλιστους εργαζόμενους. Ή, βεβαίως, να καρφώσει τον γείτονά του, εφόσον διαπιστώσει ότι παρέχει επί πληρωμή υπηρεσίες αδήλωτες στην Εφορία. Δεν είναι, όμως, αυτός ο στόχος της κυβέρνησης των Βρυξελλών.

«Σκοπός μας δεν είναι να συγκεντρώσουμε αλληλοκαρφώματα μεταξύ γειτόνων ή άσπονδων συναδέλφων. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να βάλουμε ένα τέλος στα κρούσματα μεγάλης και εκτεταμένης κοινωνικής απάτης» σημειώνει στο βελγικό πρακτορείο ειδήσεων Belga ο υφυπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Μπαρτ Τομελέν. Ο βέλγος πολιτικός εξηγεί ότι στο νέο site θα μπορούν οι βελγικές επιχειρήσεις, για παράδειγμα, να καταγγέλλουν ξένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα και μετέρχονται πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού απασχολώντας, φέρ' ειπείν, εργαζομένους με αμοιβές χαμηλότερες του κατώτατου μισθού. Φυσικά, ένας εργαζόμενος θα μπορεί να καταγγείλει τον εργοδότη του σε περίπτωση που δεν σέβεται τον Εργατικό Κώδικα. «Υπό την έννοια αυτή, η ιστοσελίδα μπορεί να μετατραπεί σε ένα άτυπο εργατικό δικαστήριο» σημείωσε ο Τομελέν.

«Πρωταθλητές στα καρφώματα»

«Πρέπει να επισημάνει, πάντως, κανείς ότι οι Βέλγοι είναι πρωταθλητές στα καρφώματα» παρατηρούσε την Πέμπτη στη «Figaro» ο Πιερ Μπαρμπέν. Ο γάλλος συντάκτης εξηγεί ότι, σύμφωνα με τη βελγική Ομοσπονδιακή Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία (πρόκειται για μια υπηρεσία που δημιούργησε το 2002 ο τότε πρωθυπουργός Γκι Φερχόφσταντ και υπάγεται απευθείας στον υπουργό Οικονομικών), το 2014 οι βέλγοι πολίτες κατήγγειλαν 2.625 περιπτώσεις φορολογικής απάτης. Πρόκειται για τις πενταπλάσιες καταγγελίες που έλαβε η αρμόδια υπηρεσία συγκριτικά με το 2009. Και ο αριθμός των «καρφωμάτων» αυξάνεται διαρκώς, καθώς το πρώτο εξάμηνο του 2015 η Ομοσπονδιακή Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία, που, ειρήσθω εν παρόδω, δημιουργήθηκε με στόχο τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, άνοιξε πάνω από 1.800 νέους φακέλους.

«Δεν είναι αποδεδειγμένο, αλλά υποθέτουμε ότι οι πολίτες έχουν την τάση να καταγγέλλουν περισσότερο τους συμπολίτες τους όταν η οικονομική τους κατάσταση επιδεινώνεται» εκτιμά ένα στέλεχος της σχετικής υπηρεσίας. Πυροδοτούνται, προφανώς, διαδικασίες «κοινωνικού αυτοματισμού», όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα. Ετσι, τα χρόνια της οικονομικής δυσπραγίας, που ακολούθησαν την κρίση του 2008, η βελγική κυβέρνηση λαμβάνει συνολικά περί τις 13.000 καταγγελίες για αισχροκέρδεια. «Ο μεγάλος, συγκριτικά με άλλες χώρες, αριθμός καταγγελιών που γίνονταν με κάθε τρόπο οδήγησε την κυβέρνηση των Βρυξελλών στη δημιουργία της ειδικής ιστοσελίδας» γράφει η «Figaro».
Η γαλλική εφημερίδα διευκρινίζει, πάντως, ότι για να περιοριστούν οι αστήρικτες και δυσφημιστικές καταγγελίες η βελγική κυβέρνηση υποχρεώνει κάθε πολίτη που καταγγέλλει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο να δηλώνει την πλήρη ταυτότητά του, δηλαδή το ονοματεπώνυμό του, την ηλεκτρονική του διεύθυνση (e-mail) και τον αριθμό της αστυνομικής του ταυτότητας.

Αυστηρές ποινές προβλέπονται για όσους χρησιμοποιούν ψεύτικο προσωπικό προφίλ. Βεβαίως, οι καταγγέλλοντες διατηρούν την ανωνυμία τους. Διότι οι «κοινωνικοί ελεγκτές» που θα ερευνήσουν την καταγγελία υποχρεούνται να μην αποκαλύψουν την ταυτότητα του καταγγέλλοντος - ή του «καρφιού», αν προτιμάτε. Το ερώτημα αν το Βέλγιο θα μετατραπεί σε κοινωνία αγγέλων είναι προφανές ότι απαιτείται κάποιος χρόνος για να απαντηθεί.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Όταν οι Έλληνες αναφέρονται στον «ψεκασμό» τους από κάποια αεροπλάνα που πετούν κρυφά τις νύχτες, με αποτέλεσμα να εξουδετερώνονται οι υγιείς αντιστάσεις τους απέναντι στις τρομοκρατικές επιθέσεις που δέχεται το βιοτικό τους επίπεδο από μία διεφθαρμένη, αχόρταγη ελίτ, δεν εννοούν στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο.
Απλά δεν συνειδητοποιούν πως ο «ψεκασμός» τους είναι μεν πραγματικός, χωρίς όμως να προέρχεται από κάποιες χημικές ουσίες που πέφτουν από τον ουρανό – αλλά από τα ΜΜΕ, τα οποία πραγματικά τους «ψεκάζουν» σε καθημερινή βάση, ατελείωτες ώρες, με πολύ χειρότερα αποτελέσματα από οποιονδήποτε άλλο τρόπο».

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Όλοι μας διαπιστώνουμε καθημερινά πως πιστεύουμε σε κάποια πράγματα, παρά το ότι υποψιαζόμαστε ενδόμυχα πως δεν αντιπροσωπεύουν την αλήθεια – όπως, για παράδειγμα, στην εντιμότητα των Γερμανών, έως ότου ο μύθος κατέρρευσε μετά την απάτη της VW, στην αποτελεσματικότητα του αμερικανικού νεοφιλελεύθερου μοντέλου, παρά τα αποδεδειγμένα σφάλματα του (άρθρο), στην έμφυτη διαφθορά των Ελλήνων, η οποία είναι δήθεν υπεύθυνη για τη χρεοκοπία της χώρας μας, στο μονόδρομο των μνημονίων, στο ότι η επιμήκυνση του δημοσίου χρέους είναι δήθεν συνώνυμη με την ονομαστική διαγραφή του, στο αναντικατάστατο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας κοκ.

Η αιτία είναι το ότι, δεν γνωρίζουμε τις τεχνικές που χρησιμοποιεί η εκάστοτε ελίτ για τον έλεγχο των μαζών – όπου φυσικά προτιμώνται αυτές που δεν επιδρούν βραχυπρόθεσμα, αλλά έχουν αποτελέσματα σε μακροπρόθεσμη βάση.

Εν προκειμένω, ο έλεγχος των απόψεων, των πεποιθήσεων καλύτερα, επιλέγεται αντί του ελέγχου των συναισθημάτων, επειδή οι πεποιθήσεις είναι πιο σταθερές από τα συναισθήματα – ενώ δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις ψυχολογίας, αφού επιτυγχάνεται πολύ εύκολα μέσω της σωστής χρήσης των ΜΜΕ.

Με τη βοήθεια λοιπόν ορισμένων εξαιρετικά απλών τεχνικών η επιστήμη της ψυχολογίας, η οποία διαθέτει μία σειρά πολύ λεπτών και εν μέρει εντυπωσιακών μηχανισμών που προσδιορίζουν με σαφήνεια τους τρόπους, μέσω των οποίων οι άνθρωποι αποφασίζουν ή δημιουργούν απόψεις και πεποιθήσεις, μπορεί να επιτύχει έναν πολύ αποτελεσματικό έλεγχο της κοινής γνώμης.

Το γεγονός αυτό ενισχύεται από το ότι, οι κεντρικές διαδικασίες που μας οδηγούν σε αποφάσεις ή στη δημιουργία πεποιθήσεων, λειτουργούν μη συνειδητά – δεν είναι δηλαδή «προσιτές» στον εκούσιο έλεγχο της λογικής μας, η οποία δεν έχει πρόσβαση στο ασυνείδητο.

Για παράδειγμα, μία σειρά ερευνητικών πειραμάτων απέδειξε ότι μία δήλωση, την οποία έκαναν οι πειραματιστές, αυξάνει την αληθοφάνεια της στους συμμετέχοντες στο πείραμα, ανάλογα με τη συχνότητα που επαναλαμβάνεται – ακόμη και τότε που οι ίδιοι οι πειραματιστές αναφέρουν με σαφήνεια πως είναι λανθασμένη.

Αυτές οι διαδικασίες λοιπόν λειτουργούν αυτόματα και ασυνείδητα, οπότε οι άνθρωποι δεν μπορούν να αμυνθούν, όσο και αν το επιθυμούν. Αυτό συμβαίνει ακόμη και όταν το «πειραματόζωο» ενημερώνεται για το συγκεκριμένο φαινόμενο, πριν διενεργηθεί το πείραμα. Με απλά λόγια, η ενημέρωση του για τις λανθασμένες πεποιθήσεις που θα του δημιουργηθούν, λόγω της επανάληψης των εσφαλμένων δηλώσεων, δεν αλλάζει τίποτα στο αποτέλεσμα – αφού θα πεισθεί, παρά το ότι έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων για το λάθος, χωρίς να το συνειδητοποιεί.

Επομένως, όσο πιο συχνά ακούει κανείς μία άποψη, τόσο περισσότερο πείθεται πως είναι αληθινή, ακόμη και αν έχει ενημερωθεί για το αντίθετο – όπως γράψαμε στην αρχή του κειμένου, όσον αφορά την κοινή γνώμη για τα θέματα που αναφέραμε.  Απλά και μόνο λοιπόν μέσω της συνεχούς επανάληψης, τείνει να αυξάνεται η αντιληπτή αληθοφάνεια – η οποία μετατρέπεται σε «δική μας» άποψη και πεποίθηση.

Στα πλαίσια αυτά, όσο πιο συχνά τα ΜΜΕ ανακοινώνουν λίστες με φοροφυγάδες γιατρούς, δικηγόρους ή μικροεπιχειρηματίες, τόσο πιο πολύ πιστεύουμε στην έμφυτη φοροδιαφυγή των Ελλήνων – ή όσο συχνότερα ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης, ο οποίος παραμένει διαχρονικά στη θέση του,  αναφέρεται στο μέγεθος της διαφθοράς στην Ελλάδα, τόσο περισσότερο πειθόμαστε για τη δήθεν διαφθορά στο DNA μας, η οποία κατέστρεψε τη χώρα μας.

Τέλος, όταν όλα τα πολιτικά κόμματα επαναλαμβάνουν καθημερινά πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τα μνημόνια ή πως είναι αδύνατη η ονομαστική διαγραφή του χρέους, τόσο πιο πολύ πείθεται η κοινή γνώμη πως όλα αυτά ισχύουν – πως είναι η μία και μοναδική αλήθεια, την οποία πρέπει να αποδεχθεί κανείς ως την απολύτως σωστή.

Περαιτέρω, όσες λιγότερες γνώσεις ενός θέματος έχουμε, τόσο πιο πολύ τείνουμε να αναζητήσουμε την αλήθεια στη μέση – γεγονός όμως που σημαίνει ότι, εξετάζουμε όλες τις απόψεις εξίσου, αποφεύγοντας αυτές που μας έχουν πείσει πως είναι εξτρεμιστικές, ακόμη και όταν η αλήθεια ευρίσκεται εκεί.

Ως εκ τούτου, ο έλεγχος της κοινής γνώμης επιτυγχάνεται εύκολα, εάν προηγουμένως τοποθετήσει κανείς προσεκτικά τα περιθώρια –  εκτός των οποίων, οι οποιεσδήποτε απόψεις γίνονται αυτόματα εξτρεμιστικές.

Εδώ βοηθάει η παρουσίαση από τα διατεταγμένα ΜΜΕ προεπιλεγμένων απόψεων μέσω «ειδικών» επιστημόνων, αφού προηγουμένως όλες οι υπόλοιπες έχουν χαρακτηρισθεί ακραίες, με τη βοήθεια πολλών επαναλήψεων – χαρακτηριζόμενες με έντεχνο τρόπο ως εξτρεμιστικές, οπότε εκ των πραγμάτων επικίνδυνες και μη αποδεκτές. Για παράδειγμα, έτσι έχει πεισθεί το 80% των Ελλήνων πως δεν υπάρχει ζωή εκτός της Ευρωζώνης ή πως η χρεοκοπία είναι ταυτόσημη με την έξοδο της χώρας από τη νομισματική ένωση – οπότε έχει «κλειστά τα αυτιά» του απέναντι σε οτιδήποτε άλλο.

Ολοκληρώνοντας, έχουμε την άποψη πως όλοι θα καταλάβουν μέσα από το παραπάνω κείμενο τον τρόπο, με τον οποίο χειραγωγούνται ολόκληρες κοινωνίες. Εν τούτοις, λίγες ώρες αργότερα κανένας δεν θα το θυμάται – παραμένοντας εντελώς εκτεθειμένος στην επιρροή των ΜΜΕ, συνεχίζοντας ως συνήθως να μην το συνειδητοποιεί. Εάν όμως κλείσει για μερικές ημέρες την τηλεόραση του, θα διαπιστώσει πως οι απόψεις και οι πεποιθήσεις του δεν παραμένουν οι ίδιες – ενώ περιορίζονται σημαντικά οι φόβοι του, οπότε θεραπεύεται τόσο ο ψυχικός, όσο και ο πνευματικός του κόσμος.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρωτοφανές κύμα ισλαμιστικής τρομοκρατίας σαρώνει το Ισραήλ από το πρωί της Τρίτης.
Απανωτές επιθέσεις «μοναχόλυκων» μαχαιροβγαλτών στα Ιεροσόλυμα και στην πόλη Ραάνα, έχουν βυθίσει στο αίμα και στον τρόμο το Ισραήλ.

Το πρωί της Τρίτης έγινε η πρώτη επίθεση στη Ραάνα. Ακολούθησαν δύο διαφορετικές επιθέσεις στα Ιεροσόλυμα. Μετά συνέβη ακόμα μια επίθεση στη Ριάνα.

Χαρακτηριστικό του τρόμου που εξαπλώνεται στη χώρα είναι και ένα περιστατικό που ένας Ισραηλινός Εβραίος μαχαίρωσε έναν άλλο Ισραηλινό Εβραίο γιατί τον νόμισε για Ισραηλινό Άραβα.

Στις 09.00 το πρωί της Τρίτης ένας 32χρονος Ισραηλινός τραυματίστηκε ελαφρά από Παλαιστίνιο μαχαιροβγάλτη στην πόλη Ραάνα στο κεντρικό Ισραήλ, ενώ βρισκόταν σε στάση λεωφορείου. Ο Παλαιστίνιος ισλαμιστής στη συνέχεια λιντσαρίστηκε από άλλους Ισραηλινούς πολίτες που έσπευσαν να εκδικηθούν το μαχαίρωμα του συμπατριώτη τους και νοσηλεύεται με σοβαρά τραύματα.

Στις 10.10 δύο Παλαιστίνιοι ισλαμιστές μπήκαν μέσα σε λεωφορείο στα Ιεροσόλυμα. Ο ένας άνοιξε πυρ εναντίον των επιβατών, ενώ ο άλλος τους χτύπαγε με μαχαίρι. Μαχαίρωσαν συνολικά 16 επιβάτες, από τους οποίους οι 8 τραυματίστηκαν σοβαρά. Δύο οι νεκροί επιβάτες. Πρόκειται για πραγματική σφαγή αμάχων. Από τους Παλαιστίνιους τζιχαντιστές, ο ένας σκοτώθηκε και ο άλλος τραυματίστηκε σοβαρά.

Παράλληλα, σε άλλο σημείο των Ιεροσολύμων, Παλαιστίνιος έπεσε με το αυτοκίνητό του πάνω σε τρεις Ισραηλινούς, τους οποίους και τραυμάτισε. Στη συνέχεια κατέβηκε από το αυτοκίνητό του και μαχαίρωσε ακόμα έναν άνθρωπο. Ο τζιχαντιστής έπεσε νεκρός από αστυνομικά πυρά.

Μέχρι στιγμής τα ισραηλινά Μέσα μιλάνε για 3 νεκρούς Ισραηλινούς Εβραίους.

Ισλαμιστές της Χαμάς οπλισμένοι με καλάσνικοφ μέσα στα Ιεροσόλυμα

Ενώ η ισλαμιστική τρομοκρατία με επιθέσεις μαχαιροβγαλτών εξαπλώνεται στα Ιεροσόλυμα, η ισλαμιστική τουρκόφιλη οργάνωση της Χαμάς (το παλαιστινιακό παρακλάδι των Αδελφών Μουσουλμάνων), ανάρτησε ένα βίντεο στο διαδίκτυο όπου δείχνει Παλαιστίνιους ισλαμιστές οπλισμένους με ημιαυτόματα όπλα στη βορειοανατολική συνοικία Σουαφάτ των Ιεροσολύμων.

Στο βίντεο βλέπουμε τρεις τζιχαντιστές της Χαμάς, με καλυμμένα πρόσωπα, εξοπλισμένους με καλάσνικοφ και M-16.

Το βίντεο ανησυχεί τις ισραηλινές Αρχές, διότι εάν υπάρχουν ένοπλοι της Χαμάς μέσα στα Ιεροσόλυμα, την πρωτεύουσα του Ισραήλ, τότε δεν είναι καθόλου απίθανο το κύμα ισλαμιστικής τρομοκρατίας που αυτή τη στιγμή διεξάγεται με μαχαιρώματα να περάσει στην επόμενη φάση, δηλαδή στα χτυπήματα με πυροβόλα όπλα.

Ο ένοπλος της Χαμάς που μιλά στο βίντεο ορκίζεται στις οικογένειες των «μαρτύρων», δηλαδή των μαχαιροβγαλτών που επιτίθενται σε Ισραηλινούς, ότι η θυσία τους για τον παλαιστινιακό αγώνα δεν θα ξεχαστεί.



Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Που θα οδηγήσει το λουτρό αίματος στην Τουρκία

Του Γιάννη Ντάσκα

Είμαστε πολύ επιφυλακτικοί απο την πρώτη στιγμή του λουτρού αίματος στην Τουρκία. Οπως γνωρίζετε (γράψαμε και στην έντυπη εφημερίδα "ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ") ότι και στην Τουρκία οι Κούρδοι βρίσκονται στην αιματηρή διαδικασία της δημιουργίας αυτόνομου κουρδικού κράτους και στην Τουρκία. Το τουρκικό Κουρδιστάν θα ενωθεί με το συριακό και το Ιρακινό και θα ολοκληρωθεί η δημιουργία νέου κράτους στην περιοχή, με το οποίο η Ελλάδα θα πρέπει να έχει προνομιακά καλές σχέσεις για να σβήσει και την ντροπή και την προδοσία του Οτσαλάν.

Πιο κάτω θα διαβάσετε τη δήλωση που μας έκανε ο εκπρόσωπος των Κούρδων στην Ελλάδα κ.Ιμπραήμ Μουσλέμ για την αυτονομία που έχουν επιτύχει «ντε φάκτο» οι Κούρδοι σε 10 περιοχές και πόλεις της Τουρκίας.

Η επιφυλακτικότητά μας εκπορεύεται απο το ποιοί έχουν συμφέρον στην εκατόμβη νεκρών και ποιά θα είναι η κατάληξη.
Αρχίζοντας απο το τελευταιο, θεωρούμε ότι ο Ερντογάν μετράει μέρες στην ηγεσία της Τουρκίας, έστω και αν οι μέρες είναι τελικά μήνες.

Αν συνεχισθεί η εκατόμβη νεκρών τότε είναι βεβαιο ότι θα γίνει της… Αιγύπτου και ο στρατός, όπως και στην περίπτωση του Μόρσι ("αδελφού" του Ερντογάν) θα κλείσει τον Ερντογάν για πολλά χρόνια φυλακή αποκαλύπτοντας παράλληλα και φοβερά οικονομικά σκάνδαλα με πρώτο το διαβόητο «παλάτι» στην Αγκυρα…

Επομένως ο Ερντογάν δεν φαίνεται να έχει λόγους να δημιουργήσει εκείνος την εκατόμβη. Είχε όμως την αφροσύνη να ανοίξει τον ασκό και τα φίδια να έχουν κατακλύσει την περιοχή. Η σιωπή του απο την ημέρα της τραγωδίας είναι μάλλον εξηγήσιμη με αυτή την προοπτική.

Ο Κούρδος ηγέτης Ντεμιρτάς δήλωσε ότι «το κράτος της Τουρκίας επιτίθεται στο λαό» και είχε λογική βάση αφού τα θύματα είναι αποκλειστικά Κούρδοι και φιλειρηνιστές της Τουρκίας.

Ο βομβιστής αυτοκτονίας λέγεται ότι είναι αδελφός εκείνου που ανατινάχθηκε στην κουρδική πόλη Σουρντούζ πριν λίγο καιρό σκοτώνοντας και εκεί δεκάδες. Λέγεται ότι υποκινούνται απο το (σουνιτικής κατεύθυνσης)ισλαμικό κράτος.
Μεταξύ των σουνιτών του Αιγύπτιου Μόρσι, των σουνιτών του Ερντογάν και του Ισλαμικού Κράτους είναι δύσκολο να βρει κάποιος ποιοί δρουν με συνείδηση του τι ακριβώς υπηρετούν και που στοχεύουν.

Η παρέμβαση της Ρωσίας οριστικοποιεί την παρουσία της και την δημιουργία ενός κρατιδίου, εντός της παλαιάς Συρίας, το οποίο θα έχει ηγέτη τον πρόεδρο-δικτάτορα Ασαντ. Ταυτόχρονα η Ρωσία δημιουργεί νέα δεδομένα - τετελεσμένα έναντι της Τουρκίας και για την περίοδο κατά την οποία τον Ερντογάν θα διαδεχθεί ο στρατός η μία κοσμική κυβέρνηση με τον στρατό στήριγμα, όπως πριν τον Ερντογάν.

Το ισλαμικό κράτος θα παραμείνει ως ανεξάρτητη οντότητα;
Είναι χρήσιμο για την πολιτική εκμετάλλευσης των πετρελαίων στην περιοχή;


Μάλλον είναι. Επομένως η δημιουργία του με την αφανή συνδρομή μυστικών υπηρεσιών απο τις ΗΠΑ και τη Δύση είχε στόχευση, έστω και αν περιοριστεί στη συνέχεια η παρουσία του.

Το «Ισλαμικό Κράτος» είναι στελεχωμένο απο πρόσωπα τα οποία εύκολα χειραγωγούνται απο μυστικές υπηρεσιες, ακόμα και όταν διατάσσονται να αυτοκτονήσουν μέσα σε κόσμο, ώστε να σκοτώσουν και πολλούς «απίστους».
Ούτε που φαντάζονται, ούτε που νοιάζονται απο που προέρχεται εν τέλει η εντολή-επιθυμία «να πάνε στον Αλλάχ έχοντας κάνει το καθήκον τους», δηλαδή έχοντας σκοτώσει.

Ο Ερντογάν έδινε την εντύπωση πανέξυπνου ηγέτη στο ξεκίνημα. Η σιωπή του δείχνει ότι τώρα προβληματίζεται πολύ για την ευφυία του και την τελική τύχη του και δεν θεωρεί απίθανο να ανατιναχτεί ο ίδιος απο Κούρδους μαχητές ή να παρέμβει ο Στρατός, να τον καθαιρέσει, να τον φυλακίσει και να τον δικάσει για την σταθερότητα της Τουρκίας.

Αυτό το έβλεπαν ως τελική κατάληξη πλείστοι όσοι, όταν ο Ερντογάν θεωρούσε τον εαυτό του τόσο ισχυρό, ώστε να κουνάει το δάχτυλο περιφρονητικά σε δυτικούς ηγέτες και να χλευάζει σε δημόσια συνάντητη τον πρόεδρο του Ισραήλ…

Πίστευε ότι με αυτά δεν πάει πιο κοντά στην έξοδο, αλλά ότι σταθεροποιείται ως ηγέτης των μουσουλμάνων εναντίον του Ισραήλ και της Δύσης.

Πηγή "Ντοκουμέντα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με φόντο το Ισλαμικό τέρας οι ισχυρότεροι του πλανήτη…

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.


Το κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί όλους όσους ανησυχούν για τον κίνδυνο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου με αφορμή τη Συρία, είναι αν θα αντιδράσουν δυναμικά οι ΗΠΑ στη ρωσική παρέμβαση. Είναι πολύ θετικό ότι Πούτιν και Ομπάμα συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ και είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν χωρίς ενδιάμεσους τις σχέσεις μεταξύ των χωρών τους και τις αμοιβαίες «κόκκινες γραμμές».

Ο Ομπάμα κατέστησε σαφές με δηλώσεις του ότι δεν θα επιτρέψει η κρίση στη Συρία να εξελιχθεί σε σύγκρουση Μόσχας – Ουάσιγκτον. «Ορκίζομαι», είπε συγκεκριμένα, «ότι η κρίση στη Συρία δεν θα γίνει σύγκρουση Ρωσίας και ΗΠΑ». Η δήλωση αυτή εκφράζει μία λογική στάση του αμερικανού προέδρου, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι, υπό τις σημερινές περιστάσεις, μία μετωπική αμερικανική αντίδραση στη ρωσική παρέμβαση θα είχε, πρώτα από όλα, πρόβλημα ηθικής νομιμοποίησης και, κατά δεύτερο λόγο, δεν θα ήταν πρακτικά καθόλου εύκολη, πέρα από τον κίνδυνο πυροδοτήσεως ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ρωσική παρέμβαση στη Συρία προβάλλει ως στόχο τον πόλεμο κατά των ακραίων ισλαμιστών του ISIS, της Αλ Νούσρα (τοπικής παραφυάδας της Αλ Κάιντα) και άλλων παρόμοιων ισλαμικών οργανώσεων. Εναντίον των οργανώσεων αυτών και γενικά κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας, οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν συστήσει συνασπισμό σαράντα κρατών με επικεφαλής τις ίδιες. Γιατί δεν απέδωσε ο συνασπισμός αυτός και γιατί δεν απέδωσαν, ειδικότερα, οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί εναντίον του Ισλαμικού Κράτους;
Η απάντηση στο ερώτημα παραπέμπει σε άλλα ερωτήματα που έθεσε ευθέως ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν από του βήματος της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ: Ποιος εξόπλισε και ποιος χρηματοδοτεί τους ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι στη μεγάλη πλειονότητά τους ξένοι μισθοφόροι;
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι, δυστυχώς, μεγάλο μυστικό. Οι ίδιες οι ΗΠΑ εξέθρεψαν, σε πρώτη φάση, το τέρας του Ισλαμικού Κράτους, όπως εξέθρεψαν στο παρελθόν την Αλ Κάιντα. Στην πρώτη περίπτωση, ο στόχος ήταν ο πόλεμος κατά των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν, με όπλο τον φανατικό Ισλαμισμό. Στη δεύτερη περίπτωση, ο στόχος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, η έξωση των ρώσων από τη Μεσόγειο και η δημιουργία ενός ισλαμικού όπλου υβριδικού πολέμου κατά της Ρωσίας, στο πλαίσιο ενός γενικότερου γεωπολιτικού ανταγωνισμού, που περιλαμβάνει προφανώς, σε κύρια θέση και την κρίση στην Ουκρανία.
Η τροπή, όμως, που πήραν τα γεγονότα, με τις πρωτοφανείς αγριότητες και τις μεγαλεπήβολες φιλοδοξίες του Ισλαμικού Κράτους, ανησύχησαν τις ΗΠΑ. Σε ένα μέτρο γιατί πραγματικά φοβήθηκαν μήπως και το Ισλαμικό Κράτος, με την απήχηση που βρήκε ως ακραία εκδοχή του Ισλάμ, καταστεί ανεξέλεγκτος παράγων και απειλήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. Σε ένα άλλο μέτρο, για λόγους διαφυλάξεως της εικόνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν είναι δυνατόν να προβάλλονται οι ΗΠΑ ως συνοδοιπόροι αποκεφαλιστών και σταυρωτών…

Οι αποστάσεις όμως που επεδίωξαν να πάρουν οι ΗΑ από το Ισλαμικό Κράτος ήταν σε αντίφαση με τον στρατηγικό τους στόχο, τον οποίο δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν και για τον οποίο πιέζονταν έντονα από τους τοπικούς συμμάχους. Την ανατροπή, δηλαδή, του καθεστώτος Άσαντ. Η αντιφατική αυτή εμμονή στον στόχο της ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ κατέστησε αναποτελεσματικούς και τους βομβαρδισμούς κατά του Ισλαμικού Κράτους. Ο λόγος είναι προφανής. Δεν έπρεπε να αποδυναμωθεί το μέτωπο κατά του Άσαντ και οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί να καταλήξουν σε ενίσχυση του καθεστώτος του.

Τουρκία – Κατάρ – Σαουδική Αραβία παγίδευσαν την αμερικανική πολιτική

Η αμερικανική πολιτική παγιδεύτηκε όμως επιπλέον από τις πιέσεις των τοπικών συμμάχων: του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, Οι τρεις αυτές χώρες είχαν ασκήσει μεγάλες πιέσεις για αμερικανική και γενικότερα δυτική επέμβαση στη Συρία, κατά το πρότυπο της Λιβύης. Οι μυστικές υπηρεσίες τους είχαν ενορχηστρώσει την προβοκάτσια των χημικών όπλων, τα οποία είχε δήθεν χρησιμοποιήσει το καθεστώς Άσαντ κατά αμάχων. Με παρέμβαση της ρωσικής διπλωματίας απεσοβήθη τότε η αμερικανική επέμβαση. Το καθεστώς Άσαντ συμφώνησε να παραδώσει για καταστροφή όλα τα χημικά του όπλα.

Οι τρεις παραπάνω χώρες δεν εγκατέλειψαν όμως τον απόηχο της ανατροπής Άσαντ και της ρυμουλκήσεως της αμερικανικής πολιτικής προς αυτή την κατεύθυνση. Για κοινούς, αλλά η καθεμία και για τους δικούς της λόγους. Το Κατάρ για να κατασκευάσει αγωγό που θα έφερνε το φυσικό αέριο μέχρι τις συριακές ακτές και από εκεί στα ευρωπαϊκές αγορές. Η Σαουδική Αραβία για να αντιταχθεί στο ανταγωνιστικό σιιτικό Ιράν και για να επιβάλει σουνιτικά καθεστώτα στο Ιράκ και την Συρία. Η Τουρκία για να αρπάξει τη βορειοδυτική Συρία, χρησιμοποιώντας τη μικρή μειονότητα των Τουρκομάνων σε ρόλο Τουρκοκυπρίων, και για να επεκτείνει τη γεωπολιτική της επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ενεργειακά κοιτάσματα αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Οι τρεις αυτές χώρες, με προεξάρχουσες την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία, έπεισαν την αμερικανική πολιτική, με τη συνεργασία ακραίων αμερικανών παραγόντων τύπου γερουσιαστή Μακ Κέιν και ομοϊδεατών του στον χώρο της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας των ΗΠΑ, ότι ήταν δυνατό να ανατραπεί το καθεστώς Άσαντ από «μετριοπαθείς» αντάρτες, που θα έθεταν στο περιθώριο τους αποκρουστικούς διεθνώς και επικίνδυνους ακραίους ισλαμιστές. Προσφέρθηκαν για τον λόγο αυτό να βοηθήσουν ενεργά.

Στο πλαίσιο αυτό, οι τρεις χώρες ανέλαβαν να στρατολογήσουν και να συσπειρώσουν δυνάμεις. Μεταξύ αυτών, όπως αποκαλύφθηκε μετά τη ρωσική παρέμβαση, υπάρχουν σώματα Τσετσένων και άλλων μουσουλμάνων του Καυκάσου αλλά και 3.500 Ουιγούροι από το Σινκιάνγκ της Κίνας. Το τελευταίο οι τούρκοι το θεωρούν ως κοιτίδα όλων των τούρκων και περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοχών που οι ισλαμιστές επιδιώκουν να «απελευθερώσουν». Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Κίνα είναι έξαλλη με την Τουρκία, που φαίνεται να είναι ο εκπαιδευτής, ο «προστάτης» και ο χειραγωγός των Ουιγούρων στη Συρία. Οι τελευταίοι είναι αναπτυγμένοι κοντά στα τουρκικά σύνορα, στην περιοχή που εποφθαλμιά η Άγκυρα.

Επίσης, στο πλαίσιο αυτό υπεγράφη, πριν από λίγους μήνες, συμφωνία συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας για την εκπαίδευση στην Τουρκία «μετριοπαθών» ανταρτών και τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το συριακό έδαφος, για την προστασία των «μετριοπαθών» αναρτών, και ζώνης ασφαλείας μέσα στο συριακό έδαφος. Είναι αυτή η συμφωνία που πυροδότησε την ρωσική αντίδραση και παρέμβαση γιατί είχε στόχο να καταφέρει το τελευταίο πλήγμα στο καθεστώς Άσαντ με τουρκική χερσαία εισβολή.

Ανατροπή στα τουρκικά σχέδια

Το μυστικό της ρωσικής παρεμβάσεως στη Συρία διαφυλάχθηκε καλά και επέτρεψε στη Μόσχα να παρέμβει αιφνιδιαστικά και μαζικά ώστε να είναι σε θέση να προστατεύσει την παρέμβασή της από εξωτερική επέμβαση και να επιτύχει γρήγορα τους στόχος της ώστε να μην υπάρξει χρόνος για αντιδράσεις, που θα είχαν δικό τους στόχο την αποτελμάτωση της ρωσικής επιχειρήσεως στη Συρία.

Η Ρωσία συγκέντρωσε για τον λόγο αυτό ισχυρότατες ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις και επέβαλε εκ των πραγμάτων ναυτικό αποκλεισμό των συριακών ακτών και ζώνη απαγορεύσεως πτήσεων στη δυτική, τουλάχιστον, Συρία, που ελέγχεται από την Συριακή κυβέρνηση. Μετέφερε επίσης τις αναγκαίες επίλεκτες δυνάμεις και τους στρατιωτικούς συμβούλους που χρειάζεται για να πλαισιώσει, να εκπαιδεύσει στα νέα όπλα και να στηρίξει τον συριακό στρατό. Διαμόρφωσε επιπλέον τις αναγκαίες συμμαχίες στο διπλωματικό επίπεδο, με την Κίνα κατά πρώτο λόγο και κατά δεύτερο λόγο με την Αίγυπτο, και συμφωνία με το Ιράν για σύμπραξη με σημαντικές, επίλεκτες χερσαίες δυνάμεις.

Προφανής πολιτική της Ρωσίας είναι να εμπλακεί όσο το δυνατόν λιγότερο στις χερσαίες επιχειρήσεις και να αφήσει το έργο αυτό στο συριακό καθεστώς και στους τοπικούς συμμάχους του, Ιράν και Χεζμπολάχ. Έχει όμως στη διάθεσή της επίλεκτες δυνάμεις για την προστασία των βάσεών της αλλά και για τη συνδρομή σε απαιτητικές επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών. Κάλεσε επίσης στα όπλα 150.000 εφέδρους για να είναι σε ετοιμότητα ως στρατηγική εφεδρεία. Θα αναπτυχθούν στη Συρία εάν αυτό απαιτηθεί από τις αντιδράσεις στις οποίες θα προβούν οι χώρες εκείνες που κρυφά ή φανερά υποστηρίζουν τους ισλαμιστές και αντιτίθενται στη ρωσική παρέμβαση. Η τελευταία είναι φανερό ότι, πέραν των ισλαμιστών, έχει επίσης μεγάλες γεωπολιτικές και στρατηγικές συνέπειες σε ολόκληρη την περιοχή αλλά και στις παγκόσμιες ισορροπίες μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Η Ρωσία έχει κάθε συμφέρον να διεξαγάγει έναν εντατικό πόλεμο κατά των ισλαμιστών ώστε να προλάβει να δημιουργήσει τετελεσμένο γεγονός σε ολόκληρο το έδαφος της Συρίας, πριν προλάβουν άλλες ανταγωνιστικές χώρες, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, να αντιδράσουν είτε με απευθείας παρέμβαση, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους ή την προστασία των περίφημων «μετριοπαθών ανταρτών», είτε με παροχή στους βαλλόμενους ισλαμιστές αντιαεροπορικών πυραύλων και άλλων σύγχρονων όπλων, όπως ζητούν οι τοπικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, οι τρεις γνωστές χώρες και οι ακραίοι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στις ΗΠΑ.

Η Τουρκία ειδικότερα, που πρωτοστάτησε στην υποστήριξη των ισλαμιστών σε άγνωστο μέχρι τώρα σκανδαλώδη βαθμό, βρίσκεται σήμερα σε δεινή θέση. Τα σχέδιά της για τη βόρεια Συρία και για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας ακυρώθηκαν από τη ρωσική παρέμβαση. Είναι συμβολική η καταδίωξη από ρωσικά αεροσκάφη μέσα στο τουρκικό έδαφος φάλαγγας ισλαμιστών που διέφυγε σε αυτό έπειτα από σφοδρότατους ρωσικούς βομβαρδισμούς.

Η αναμενόμενη στρατιωτική παρέμβαση της Κίνας που πνέει μένεα για τους Ουιγούρους ισλαμιστές, θα θέσει επίσης σε μεγάλη δοκιμασία τις σχέσεις Άγκυρας – Πεκίνου. Η Τουρκία όμως του Ερντογάν, μετά τις μεγαλεπήβολες ισλαμικές φιλοδοξίες προς κάθε κατεύθυνση διαμαρτύρεται τώρα προς κάθε κατεύθυνση, ακόμη και έναντι των ΗΠΑ. Οι τελευταίες μετά τον περιβόητο μύθο των «μετριοπαθών ανταρτών» για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των οποίων συνεργαζόταν με την Άγκυρα, αισθάνονται πολύ εκτεθειμένες διεθνώς και αμήχανες μπροστά στη ρωσική παρέμβαση, που έχει ως σημαία τον πόλεμο κατά των ισλαμιστών. Στρέφονται πάλι προς τους Κούρδους, δοκιμασμένους συμμάχους τους στο Βόρειο Ιράκ και προσπαθούν να θέσουν και τους Κούρδους της Συρίας υπό την σκέπη των ανταρτών Πεσμεργκά του Μασούντ Μπαρζανί.
Στο πλαίσιο αυτό αρνούνται να χαρακτηρίσουν «τρομοκράτες» τους Κούρδους της Συρίας. Αντιθέτως συνεργάζονται μαζί τους κατά του Ισλαμικού Κράτους, παρέχοντας σε αυτούς σύγχρονο εξοπλισμό. Οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας είναι ουσιαστικά οι μόνες χερσαίες δυνάμεις στην περιοχή στις οποίες μπορούν να στηριχθούν οι αμερικανοί για να διασφαλίσουν, μέσω αυτών, έναν λόγο και μία θέση στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους. Κυρίως, όμως, για τον έλεγχο των πολύτιμων πετρελαίων του Κιρκούκ και της Μοσούλης. Η τελευταία κατέχεται ακόμη από το καταρρέον Ισλαμικό Κράτος. Μία προέλαση των Κούρδων της Συρίας προς τη Ράκα, την πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, πριν την ανακατάληψή της από το καθεστώς Άσαντ, και των Κούρδων του Βόρειου Ιράκ προς τη Μοσούλη, είναι ένα σενάριο που πολύ θα ήθελε η αμερικανική πολιτική να προλάβει να πραγματοποιήσει.

Ευρείες ανακατατάξεις

Στην τραγωδία «Ικέτιδες» του Ευρυπίδη, η μητέρα του Θησέως, συμβουλεύει τον γιό της να μην επιδείξει αδιαφορία στο δράμα των γυναικών, υπενθυμίζοντάς του ότι το μεγαλείο της πόλεως είναι συνυφασμένο με μεγάλες ιδέες, αρχές και έργα. Η αλήθεια αυτή είναι διαχρονική. Ακόμη και μεγάλες αυτοκρατορίες και μεγάλες δυνάμεις, όταν απογυμνωθούν από κάποιες στοιχειώδεις αρχές ηθικού δικαίου, διατρέχουν τον κίνδυνο να κατολισθήσουν στην ανυποληψία και την παρακμή. Είναι βέβαιο ότι αυτό διαλογίζεται ο αμερικανός πρόεδρος, πιεζόμενος από την κοινή γνώμη και τους ακραίους της αμερικανικής πολιτικής να επιδείξει σθένος και πυγμή έναντι της Ρωσίας στη Συρία. Σθένος και πυγμή υπέρ των ακραίων ισλαμιστών στη Συρία και των συμμάχων που τους υπεστήριξαν, πέρα ακόμη και από το μέτρο της αμερικανικής πολιτικής.

Οι ΗΠΑ αισθάνονται σίγουρα αμηχανία και δυσφορία μπροστά στη δυναμική ρωσική παρέμβαση, που κάνει, γρήγορα και αποτελεσματικά, εκείνο που έπρεπε να κάνουν οι ίδιες, πριν από ένα χρόνο, ως επικεφαλής του συνασπισμού των σαράντα κρατών. Το γιατί δεν το έκαναν, το γνωρίζουν οι ίδιες. Πληρώνουν όμως σήμερα το τίμημα μιας ανεδαφικής, μυωπικής και αντιφατικής πολιτικής.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 309


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τo Ισλαμικό Κράτος ετοιμάζεται να εκτελέσει 180 χριστιανούς ομήρους, μέλη της Ασσυριακής κοινότητας της Συρίας. Οι χριστιανοί Ασσύριοι είχαν αιχμαλωτισθεί τον περασμένο Φεβρουάριο στην επαρχία Χασακά της βορειοανατολικής Συρίας.

Το ΙΚ ζητά λύτρα ύψους 12 εκατομμυρίων δολαρίων για να απελευθερώσει τους ομήρους. Ασσύριος αξιωματούχος δήλωσε πως η κοινότητα έχει ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους τζιχαντιστές για την απελευθέρωση των ομήρων.

Τις διαπραγματεύσεις διεξάγει ο επίσκοπος Εφραίμ Οτναϊάλ, προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της ανατολικής Συρίας.

Ωστόσο, οι τζιχαντιστές προσθέτουν καθημερινά και νέους όρους, ανέφερε η ίδια πηγή. Οι τζιχαντιστές, σε μια προειδοποιητική κίνηση, εκτέλεσαν τρεις ομήρους, μερικές ημέρες πριν.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ας τελειώνουμε με την καραμέλα της φοροδιαφυγής του ιδιωτικού τομέα

Γράφει ο Νίκος Παπαγεώργης

Έπρεπε να περάσουν κάποια χρόνια για να γίνει κατανοητό ότι όταν το κράτος επεμβαίνει στις ιδιωτικές συναλλαγές και επιβάλλει αύξηση των τιμών των υπηρεσιών κατά 23% ως ΦΠΑ, τότε «δεν παίρνει» δικά του χρήματα, αλλά τα χρήματα του κάθε ιδιώτη επαγγελματία, ο οποίος αναγκάζεται να απορροφήσει τον ΦΠΑ μειώνοντας το κέρδος του, επειδή ο κάθε πελάτης δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην αύξηση των τιμών κατά 23%, ή αρνείται να τα δώσει και πάει σε άλλον «πιο φθηνό» επαγγελματία.

Βεβαίως είναι λογικό το κράτος να παρεμβαίνει στις συναλλαγές και να επιβάλλει μία λογική αύξηση των τιμών κατά 8%, 10% και στην χειρότερη περίπτωση κατά 13%. Όταν όμως επεμβαίνει με επιβολή αύξησης των τιμών κατά 23% τότε, επί της ουσίας, βάζει το χέρι και παίρνει χρήματα από την τσέπη επαγγελματία και όχι «δικά του χρήματα». Άλλη η αύξηση 23% στο 1,3 ευρώ της τυρόπιτας και άλλη σε υπηρεσίες όπως πχ στην εκπαίδευση και στις δικηγορικές αμοιβές.

Επί της ουσίας, το 23% ΦΠΑ σημαίνει μία απαράδεκτη σοβιετοποίηση της ελεύθερης οικονομίας και εκμηδενισμό του κέρδους του επιχειρηματία, καθώς το κράτος γίνεται «συνέταιρος» στην επιχείρησή του με ποσοστό συμμετοχής 23%, χωρίς να υπολογιστεί ο επιπλέον φόρος στον επιχειρηματία με φόρο εισοδήματος και χαράτσια (ΕΝΦΙΑ, τέλος επιτηδεύματος κτλ).

Και όλα αυτά μάλιστα συμβαίνουν όταν είναι γνωστό ότι στο καπιταλιστικό σύστημα, μείωση του κέρδους των επιχειρήσεων σημαίνει μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων και απολύσεις για να μην χρεοκοπήσει η επιχείρηση. Δηλαδή την εκάστοτε φοροκαταιγίδα την πληρώνει στο τέλος ο απλός εργαζόμενος.

Παρόλαυτά το ελληνικό κράτος, δια των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεών έχει βρει διάφορα επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, με κυριότερο την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Όσο η φοροδιαφυγή είναι μεγάλη, τόσο (υποτίθεται) αυξάνεται η φορολογία για να καλυφθούν τα κενά. Όμως φαίνεται ότι όσοι τα λένε αυτά, μάλλον έχουν μπερδέψει την φοροδιαφυγή με την αδυναμία πληρωμής φόρων.

Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, των μειωμένων εισοδημάτων και της μειωμένης κατανάλωσης η μείωση των εσόδων της φορολογίας δεν οφείλεται στην φοροδιαφυγή, αλλά στα μειωμένα έσοδα των επιχειρήσεων. Όσο μειώνεται ο τζίρος των επιχειρήσεων, τόσο μειώνονται και τα έσοδα του κράτους από φορολογία. Είναι τόσο απλό… όσο και αν οι υπεύθυνοι της ελληνικής κυβέρνησης κάνουν σαν να μην καταλαβαίνουν την κρίση ρευστότητας στην αγορά.

Αλλά ας πάμε και στους επιχειρηματίες που πραγματικά φοροδιαφεύγουν και ας αναρωτηθούμε το εξής: ποιος επιχειρηματίας είναι πιο επιζήμιος για την οικονομία, αυτός που διατηρεί την έδρα του στην Ελλάδα δίνοντας έσοδα στο κράτος και θέσεις εργασίας στους πολίτες και ταυτόχρονα κρύβει κάποια έσοδα για να μην απολύσει κάποιον φουκαρά, ή ο επιχειρηματίας που πάει την έδρα του σε άλλη χώρα και δεν δίνει στο κράτος απολύτως τίποτα; Μήπως το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας είναι ότι λόγω της υψηλής φορολογίας και του εκμηδενισμού του επιχειρηματικού κέρδους δεν στεριώνουν οι επιχειρήσεις εδώ...;

Και τέλος πάντων είναι η ίδια η απαξία της φοροδιαφυγής όταν η φορολογία είναι λογική και δίκαιη και η ίδια όταν είναι ληστρική και παράλογη...;

Πλέον ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα: η παρούσα φοροκαταιγίδα που υφίσταται ο μέσος Έλληνας επαγγελματίας (πολύ χειρότερη από την Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου) γίνεται προκειμένου οι κ. Τσίπρας και Καμμένος να κλείσουν τα ελλείμματα από την φοροδιαφυγή ή για να μην κάνουν περικοπές στον Δημόσιο τομέα...;

Όταν είναι γνωστό ότι η δραματική αύξηση της φορολογίας σημαίνει με μαθηματική ακρίβεια απολύσεις, τότε είμαστε υπέρ των απολύσεων των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και όχι υπέρ απολύσεων στο Δημόσιο..; Πώς είναι δυνατόν αυτό..;

Αν οι κ. Τσίπρας-Καμμένος δεν εξόντωναν τον ιδιωτικό τομέα με απίστευτη φορολογία, τότε ας έκαναν όποιον διορισμό-μονιμοποίηση ήθελαν. Αν όμως εξοντώνουν τον έναν τομέα (ιδιώτες) με ποια λογική και ποια ηθική δεν πειράζουν και τον Δημόσιο;

Βεβαίως δεν είναι κανείς υπέρ των άναρχων και αυθαίρετων απολύσεων στο Δημόσιο, όμως η λογική και η ηθική λέει ότι ή πειράζεις και τους δύο τομείς, ή δεν πειράζεις κανέναν. Όσο είναι σκληρό να γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο, το ίδιο σκληρό είναι να εξοντωθούν οι ιδιώτες επιχειρηματίες με υψηλότατη φορολογία που θα τους οδηγήσει να κάνουν απολύσεις.

Οι κ. Τσίπρας-Καμμένος κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτή την πολιτική (ο Δημόσιος τομέας στο απυρόβλητο και ο ιδιωτικός στα τάρταρα) το κράτος δεν πρόκειται να κλείσει τα ελλείμματα. Ο ιδιωτικός τομέας ό,τι είχε να δώσει το έδωσε και δεν έχει άλλα, όσο και να τον γδάρουν, όσο και να τον δυσφημούν και από πάνω με κατηγορίες για φοροδιαφυγή επειδή πχ ένας επαγγελματίας δεν αποδίδει δικά του χρήματα στο κράτος ως 23% ΦΠΑ, τα οποία το κράτος «βαφτίζει» κρατικά επειδή έτσι θέλει.

Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί εκπληκτική ικανότητα του κ. Τσίπρα το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα που οι «θεσμοί» δεν τον αφήνουν να βάλει χέρι στο Δημόσιο ταμείο για να κάνει διορισμούς (ισχυρό πλήγμα στην διαχρονική οικονομική πολιτική της "αριστεράς" στην Ελλάδα), αυτός κατάφερε να τους παρακάμψει με «μονιμοποιήσεις» υπαλλήλων αορίστου χρόνου, επαναπροσλήψεις και διατήρηση των προνομίων του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ (βλ. επίδομα τυρόπιτας στην ΔΕΗ).

Επίσης, αποτελεί ιστορικό ελιγμό της αριστεράς του κ. Τσίπρα και η προσέγγιση των στρατιωτικών, καθώς, από εκεί που είχε αλλεργία στο χακί, ξαφνικά βλέπει τους στρατιωτικούς ως απλούς δημόσιους υπαλλήλους στα πλαίσια του κρατισμού που πρεσβεύει.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι για την παραπάνω πολιτική προστατευτισμού του Δημόσιου τομέα, ο κ. Τσίπρας έστειλε τον λογαριασμό να τον πληρώσει ο ιδιωτικός τομέας με απίστευτα μέτρα όπως η 100% προκαταβολή φόρου, ή το 23% ΦΠΑ στην εκπαίδευση. Και από την στιγμή που ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά τα παράλογα που του ζητούν (μακάρι να μπορούσε), τότε εγείρονται βάσιμες ανησυχίες για την μελλοντική καταβολή μισθών στο στενό Δημόσιο, τον στρατό κτλ.

Τα πράγματα για το μέλλον προδιαγράφονται ιδιαίτερα ανησυχητικά, καθώς το μοντέλο του κρατισμού με τις σάρκες του ιδιωτικού τομέα δεν βγαίνει. Το οικονομικό πρόγραμμα του κ. Τσίπρα δεν βγαίνει ούτε όσον αφορά το συμμάζεμα των ελλειμμάτων και ας σταματήσει να δυσφημεί τον ιδιωτικό τομέα για φοροδιαφυγή για να καλύψει τα αδικαιολόγητα.

Πηγή "Δικαιόπολις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μέσα σε ένα μόλις 15μερο, τα ρωσικά αεροσκάφη, του θρυλικού σοβιετικού κατασκευαστή, Σουχόϊ, διαφόρων τύπων, νέας γενιάς και εκμοντερνισμένα παλιότερης, κατέστρεψαν πάνω από το 50% των υποδομών του αυτοαποκαλούμενου "Ισλαμικού κράτους", επιχειρώντας από ένα και μόνο αεροδρόμιο, αυτό της συριακής πόλης Λαττάκεια.

Η Ρωσία, από τις 28 Σεπτέμβρη, για πρώτη φορά μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, έβγαινε με αξιώσεις στο διεθνή στίβο. Και για να μην αφήσει περιθώρια "παρερμηνείας" σε όσους έσπευσαν να φωνασκήσουν ασυστόλως και ξεδιάντροπα για "λάθος κτυπήματα" και "απώλειες αμάχων", η Μόσχα έστειλε και καμιά 25ριά πυραύλους με την ονομασία "Καλίμπρ", από την Κασπία (!). Από 1500 χιλιόμετρα μακριά, δηλαδή, με δυνατότητα πτήσης στα 80 -1000 μέτρα πάνω από τη γη και ανάλογα με τη μορφολογία του εδάφους. Η απόκλιση των πυραύλων από το στόχο είναι του επιπέδου συν πλην πέντε μέτρα. Τουτέστιν, αντί για το δεξί μπορεί να πλήξει "κατά λάθος" το αριστερό παράθυρο στο τρομοκρατικό καταφύγιο των δολοφόνων του ισλαμικού χαλιφάτου.

Μαύρη Δυτική προπαγάνδα και ολιγωρία

Σύσσωμη η σκουριασμένη προπαγανδιστική μηχανή του Δυτικού κόσμου, η οποία είχε συνηθίσει να παίζει "χωρίς αντίπαλο" και σερβίρει παραπληροφόρηση ανάλογα με τα συμφέροντά της, συνέχισε την "πεπατημένη" και αυτή τη φορά. Ο νέος πρόεδρος της “παλιάς Ευρώπης”, Πολωνός Ντόναλντ Τουσκ, κάκισε τη Ρωσία ότι με την επέμβασή της θα οξύνει το πρόβλημα των προσφύγων και θα πολλαπλασιαστούν όσοι επιδιώκουν να καταφύγουν στην Ευρώπη. Εδώ είναι που το άσπρο γίνεται μαύρο. Επί ένα χρόνο 11 χώρες, ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Τουρκία, και άλλες, παρίσταναν πως βομβάρδιζαν του τρομοκράτες του χαλιφάτου, και αυτό, παρά τα "πλήγματα" τριπλασίασε το έδαφος εξάπλωσής του, ενώ οι αποκεφαλισμοί κυρίως Ευρωπαίων και Αμερικανών πολιτών και οι καταστροφές των ιστορικών μνημείων ήταν στην καθημερινή τηλεοπτική "γυροβολιά" του.

Μέσα σε αυτό το διάστημα χιλιάδες απλών πολιτών της Συρίας, εκατοντάδες χιλιάδες αργότερα, εκατομμύρια στο τέλος, στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, συνέρρεαν στα τουρκικά παράλια και όσοι δεν γινόταν βορά στα ψάρια του Αιγαίου, περνούσαν στα ελληνικά νησιά δημιουργώντας τεράστια προβλήματα και βάζοντας μπουρλότο στα θεμέλια της φετεινής τουριστικής σαιζόν. Μαζί με τους Σύριους, το δρόμο της προσφυγιάς πήραν και εκατομμύρια άλλοι κάτοικοι των περιοχών της Λιβύης, του Ιράκ, κ.α. που έτυχαν των "ευεργετικών" αμερικανικών επεμβάσεων τα προηγούμενα χρόνια.

Βομβαρδισμοί παραπληροφόρησης

Τι κάνουν στη Συρία τα ρωσικά αεροσκάφη με τους βομβαρδισμούς των υποδομών των τρομοκρατών; Εξοντώνουν αυτούς που αποτελούν την αιτία της αναγκαστικής προσφυγιάς, άρα δημιουργούν προϋποθέσεις ανακοπής του ρεύματος φυγής και επιστροφής πολλών απ΄ όσους ήδη έφυγαν. Αν πράγματι αυτό επιθυμεί η Ενωμένη Ευρώπη, τότε σε τι αποσκοπούν τα αλόγιστα λόγια του Τούσκ και άλλων "καρδιναλίων" των Βρυξελλών; Τι θέση παίρνει η ελληνική διπλωματία πάνω σε αυτό το ακανθώδες θέμα που θίγει άμεσα τη χώρα μας, η οποία εκ της γεωγραφίας γίνεται ο βασικός αποδέκτης των -κυνηγημένων από τις εστίες τους- προσφύγων;

Μετά τα χειρουργικά πλήγματα με τους πυραύλους από την Κασπία, οι Αμερικανοί το μόνο που σκαρφίστηκαν, ήταν να βάλουν το διεθνή τηλεοπτικό τους τηλεβόα, το CNN, να διαδίδει –“σύμφωνα με ανώνυμες πηγές στο Πεντάγωνο”- ότι έξι πύραυλοι έπεσαν στο έδαφος του Ιράν. Δηλαδή, αφού δεν μπορούμε να αποκρύψουμε το γεγονός τότε το ... αμαυρώνουμε. Τι κι αν Μόσχα και Τεχεράνη δηλώνουν ότι πύραυλοι στο έδαφος του Ιράν δεν έπεσαν. Που ακόμα και να έπεφταν, δεν είναι έξω από το νόμο των πιθανοτήτων. Αλλωστε, αυτά έχουν ξανασυμβεί. Θυμίζουμε πως το 1999, όταν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ βομβάρδιζαν το Βελιγράδι, κάποιοι πύραυλοι ξέφυγαν έως και 200 χιλιόμετρα και έπεσαν έξω από τη ...Σόφια (!). Για να μην μιλήσει κανείς για το “αόρατο” αμερικανικό αεροσκάφος, που έγινε απολύτως … ορατό, και καταρρίφθηκε από τους Σέρβους.

Αμερικανικό σοκ, εξαιτίας των πληγμάτων από Κασπία

Όπως και να’ χει, ήταν τέτοιο το σοκ της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας από την ρωσική επίδειξη ισχύος, που ο υπουργός, Αστον Κάρτερ, χάνοντας προφανώς τον έλεγχο, δήλωσε πως δεν θα εκπλαγεί αν "σε λίγες μέρες οι ρωσικές δυνάμεις στη Συρία θα έχουν απώλειες". Τα λεγόμενα του κ.Κάρτερ κάνουν κάτι παραπάνω από φανερό το επίπεδο “πολιτικού πολιτισμού” που διέπει κάποιους εκπροσώπους της αμερικανικής ηγεσίας. Πιο συγκεκριμένα, τα όρια του κυνισμού τους αναφορικά με τον υπόλοιπο κόσμο. “Είμαι σίγουρος πως κανένας αμερικανός στρατηγός δεν θα επέτρεπε ποτέ στον εαυτόν του να εκφραστεί ότι αναμένει θύματα ανάμεσα σε στρατιωτικούς άλλων χωρών”, δήλωσε ο Ιγκορ Κονασένκοφ, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμυνας.

Οι εκπρόσωποι του Δυτικού στρατιωτικού κόσμου νοιώθουν σα να τους έχουν τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια και ... παραληρούν. Ο αυτοεξευτελισθείς την περασμένη βδομάδα Γ.Γ του ΝΑΤΟ, Ιενς Στόλτενμπερκ, κατήγγειλε τη Ρωσία ότι στη Συρία βομβαρδίζει τη ... δημοκρατική αντιπολίτευση και όχι τους ισλαμιστές. Στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων "ποιοί είναι αυτοί και που εδρεύουν μέσα στη Συρία", δεν ήταν σε θέση να ψελλίσει ούτε ένα όνομα, ούτε μια θέση που κατέχουν στην περιοχή. Τα ίδια τραγελαφικά ισχυριζόταν και το επίσημο Λονδίνο. Οταν ο ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, απευθύνθηκε επίσημα και ζήτησε να ονοματίσει το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον ποιοί είναι οι πασιφιστές αντίπαλοι του Ασσαντ και που βρίσκονται, ώστε να μην τους βομβαρδίζουν, κανείς ποτέ δεν ανταποκρίθηκε.

Αντίθετα, πίσω από αυτή την έξαρση της παραπληροφόρησης θέλουν να κρύψουν το μεγάλο φιάσκο στο οποίο εξελίχτηκε η πολυδιαφημισμένη -από τις ΗΠΑ- επιχείρηση εκπαίδευσης και εξοπλισμού περί των 85 ανδρών της -αποκαλούμενης από τους ίδιους- αντιπολίτευσης στον Ασσαντ, έναντι ... 500 εκ. δολλαρίων (!). Αυτοί μόλις επέστρεψαν στη Συρία, πέρασαν μαζί με τον εξοπλισμό τους στις τάξεις των τρομοκρατών, με εξαίρεση 4-5 από αυτούς... Είναι χαρακτηριστική η εικόνα του αμερικανού εκπαιδευτή τους που -καταϊδρωμένος- προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα στο Κογκρέσσο της χώρας του.

Τουρκικές κραυγές

Οσον αφορά τη ρωσική παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου, για την οποία η Μόσχα έδωσε επαρκείς εξηγήσεις στην Αγκυρα, τα 10-12 αυτά δευτερόλεπτα έγιναν ώρες ολόκληρες τηλεοπτικού χρόνου στα δυτικά ΜΜΕ, αφορμή για να συνεδριάσει το ΝΑΤΟ και να βγάλει συνήθεις προειδοποιητικούς ... ατμούς. Οι "ευαίσθητες" χορδές των ανθρωπιστών, ωστόσο, επεδίωκαν, αφού δεν μπορούσαν να το αποκρύψουν, να υποβαθμίσουν τον επί τούτου και όχι κατά λάθος αμερικανικό βομβαρδισμό του νοσοκομείου τον "Γιατρών χωρίς σύνορα" στην πόλη Κοντούζ, στο Αφγανιστάν στέλνοντας στο θάνατο δεκάδες ανθρώπους, μεταξύ αυτών και Ευρωπαίους. Τέσσερις μέρες αργότερα, μίλησαν για λάθος και τραγωδία που την αποκάλεσαν "παράπλευρες απώλειες". Τραγωδία λοιπόν, το ξεδιάντροπο έγκλημα.

Στις γραμμές του ισλαμικού χαλιφάτου - τρομοκράτη, δρουν εκπρόσωποι από 80 χώρες, από το σύνολο των χωρών της Ευρώπης, από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία κ.λ.π. Αρα, λένε στη Μόσχα, η μάχη κατά της τρομοκρατίας πρέπει να είναι κοινή για όλους αν πραγματικά οι κυβερνήσεις των Δυτικών χωρών θέλουν στην πράξη αυτό που διακηρύσσουν.

Η ρωσική παρέμβαση στη Συρία, νομιμότατη, αφού έχει την πρόσκληση της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας, και γι΄ αυτό όχι επέμβαση, έχει αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα στη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία, με πράξεις και όχι μεγαλοστομίες, διακηρύσσει ότι έχει συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, έχει τη δύναμη και τις προϋποθέσεις να τα υπερασπιστεί. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν πήρε στα χέρια του τη σημαία της αντιτρομοκρατικής δράσης με την οποία με βαρύγδουπες διακηρύξεις "έπαιζε" έως τώρα η Ουάσιγκτον, χρησιμοποιώντας τις θρεμμένες από την ίδια και τους δορυφόρους της στη Μέση Ανατολή τρομοκρατικές οργανώσεις, κατά το δοκούν.

Η χειρουργική παρέμβαση και τα αποτελεσματικά πλήγματα των ρωσικών οπλικών συστημάτων έχουν φέρει αναστάτωση στις ηγεσίες των ηγετών της περιοχής, ενώ πολλοί κατανοούν ότι σήμερα η Μόσχα μπορεί πολύ πιο αποτελεσματικά να αντιπαλέψει την πληγή της τρομοκρατίας, καθώς και ότι η Μόσχα το λέει και το κάνει, σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον που είναι μόνο λόγια. Και αυτό -η αδυναμία ελέγχου των μεχρι πρόσφατα υπάκουων καθεστώτων- είναι που κάνει το οπλισμένο χέρι του άκρατου νεοφιλελευθερισμού να χάνει την ψυχραιμία του.

Εμείς απλά θυμίζουμε ότι την περασμένη Κυριακή ζήτησαν και είχαν συνάντηση με τον Πούτιν στο Σότσι, ο υπουργός Αμυνας της Σαουδικής Αραβίας (!) και ο διάδοχος του θρόνου του Αμπού Ντάμπι (!). Και για να μην προτρέξει κανείς και πει ότι οι δύο Αραβες υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι πήγαν στο Σότσι για να παρακολουθήσουν τη ... "Φόρμουλα-1", θυμίζω ότι ο Σαουδάραβας υπουργός είχε βρεθεί και στο διεθνές οικονομικό φόρουμ της Πετρούπολης τον περασμένο Ιούνιο. Εκεί, επίσης είχε συνάντηση με το ρώσο πρόεδρο τον οποίο κάλεσε να επισκεφθεί επίσημα τη χώρα του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου