Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Ιουν 2014



O Τουρχίνοφ δίνει εντολή να εξεταστεί το ενδεχόμενο επιβολής στρατιωτικού νόμου σε Ντονέτσκ και Λούγκανσκ

Ουκρανοί στρατιώτες σκότωσαν 25 πολίτες στο νοσοκομείο του Κράσνι Λίμαν 

Κίεβο, 4 Ιουνίου
Πρακτορείο ITAR TASS
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

O πρόεδρος της Verkhovna Rada (του Ουκρανικού Κοινοβουλίου) Αλεξάντερ Τουρχίνοφ έχει δώσει εντολή στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της χώρας να εξετάσει το ενδεχόμενο επιβολής στρατιωτικού νόμου στις νοτιοανατολικές περιφέρειες Ντονέτσκ και Λούγκανσκ. 

Η πληροφορία αυτή είναι απόλυτα έγκυρη και βασίζεται σε ανάρτηση που έγινε στην προσωπική ιστοσελίδα του Τουρχίνοφ την Τρίτη, 3 Ιουνίου. 

Το τι προηγήθηκε από την 3η εβδομάδα του Μαΐου φαίνεται καθαρά στο παρακάτω γραφικό:

Στην αυτοδιακηρυγμένη "Δημοκρατία του Λούγκανσκ" κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος και επιστράτευση για όλους τους άνδρες μεταξύ 18 και 45 ετών.

Ωστόσο, πριν από λίγες ημέρες, στις 29 Μαΐου, ο αντιπρόεδρος της Verkhovna Rada Ρούσαλ Κοσουλίνσκι είχε δηλώσει ότι το Κοινοβούλιο δεν πρόκειται να εξετάσει το ενδεχόμενο επιβολής στρατιωτικού νόμου σε καμιά από τις περιφέρειες της χώρας «έως ότου αναδειχθεί νόμιμος Πρόεδρος της Ουκρανίας». 


Σύμφωνα με επίσης σημερινό δημοσίευμα του ίδιου πρακτορείου, ο πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της αυτοδιακηρυγμένης ανεξάρτητης "Δημοκρατίας του Ντονέτσκ" Ντένις Πουσίλιν ανέφερε σε ανταποκριτή του πρακτορείου ότι Ουκρανοί στρατιώτες σκότωσαν πάνω από 25 πολίτες στο νοσοκομείο του Κράσνι Λίμαν.

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  
Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που παρουσίασαν η Βρετανία και η Ολλανδία...

Απόφαση κόλαφος για τους δανειστές της Ισλανδίας. Η Ισλανδία είχε το δικαίωμα, όταν οι τράπεζές της κατέρρευσαν τον Οκτώβριο του 2008, να αρνηθεί να αποζημιώσει τους ξένους επενδυτές, αποφάνθηκε σήμερα το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Ανταλλαγών (AELE). Το δικαστήριο απέρριψε τα επιχειρήματα που παρουσίασαν η Βρετανία και η Ολλανδία, αναφέρεται στη σχετική δικαστική απόφαση.

Η απόφαση αναμενόταν για να γίνει γνωστό αν οι χρεοκοπημένες τράπεζες πρέπει ή όχι να διασώζονται με δημόσιο χρήμα.

Χιλιάδες άνθρωποι που είχαν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ξένα νομίσματα, όσο η ισλανδική Κορώνα ήταν σκληρό νόμισμα, βρέθηκαν να χρωστούν πολύ περισσότερα χρήματα, και οι κατοικίες τους να αξίζουν πολύ λιγότερο, όταν κατέρρευσαν οι τράπεζες και η οικονομία της χώρας, ενώ έπρεπε να πληρώνουν μεγαλύτερη δόση κάθε μήνα. 
Σε ακόμη χειρότερη κατάσταση βρέθηκαν οι ιδιοκτήτες κατοικιών που είχαν αγοραστεί με κυμαινόμενο επιτόκιο, καθώς οι τιμές των κατοικιών και οι μισθοί έπεφταν, ενώ ο πληθωρισμός είχε πάρει την ανιούσα. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε γενική αγανάκτηση, τόσο εναντίον των τραπεζών όσο και της τότε κυβέρνησης.

Οι κερδοσκόποι έχασαν τα πάντα κάτι που σημαίνει ότι οι φορολογούμενοι δεν φορτώθηκαν τα χρέη των τραπεζών. Οι Βρετανοί και Ολλανδοί "παίκτες" σε μετοχές και ομόλογα τραπεζών της Ισλανδίας, έχασαν όλα τους τα χρήματα, σχεδόν 4 δισ. στερλίνες. Το Λονδίνο και η Χάγη αναγκάστηκαν να πληρώσουν το σύνολο των αποζημιώσεων.

Μετά την χρεοκοπία της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας της χώρας, της Landsbanki, η Ισλανδία αναγκάσθηκε να εθνικοποιήσει επειγόντως το τραπεζικό σύστημά της, χωρίς να μπορεί να απαντήσει στις ανησυχίες των καταθετών της Icesave, μιας "on-line" τράπεζας θυγατρικής της Landsbanki την οποία προτιμούσαν οι βρετανοί και οι ολλανδοί αποταμιευτές. Την εποχή του κραχ, η Icesave είχε καταθέσεις σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ιρλανδίας είχαν αποζημιώσει τότε πλήρως τους αποταμιευτές της Icesave και στη συνέχεια είχαν στείλει το λογαριασμό στο Ρέικιαβικ.

Oμως το 2010 και στη συνέχεια το 2011 οι Ισλανδοί είχαν αρνηθεί με δημοψήφισμα τις ρυθμίσεις της αποζημίωσης που είχαν συμφωνηθεί με το Λονδίνο και τη Χάγη, υποστηρίζοντας δεν έχουν τη νομική υποχρέωση να αναλάβουν τις ζημιές μιας ιδιωτικής τράπεζας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφυγε στο δικαστήριο της AELE για παραβίαση της ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με την εγγύηση των καταθέσεων, η οποία υποχρεώνει να εξασφαλίζεται ένα ελάχιστο 20.000 ευρώ σε κάθε καταθέτη μιας τράπεζας που χρεοκοπεί.
Σύμφωνα με την Ισλανδία, η ευρωπαϊκή οδηγία υποχρεώνει το κράτος να δημιουργήσει ένα ταμείο εγγύησης των καταθέσεων, αλλά όχι να το εγγυηθεί με δημόσια χρήματα. 

Πηγή enet

«Τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων αποφάσισαν ομόφωνα να στηρίξουν μέσα και έξω από τη Βουλή τον αγώνα του κινήματος με βάση τις ιδρυτικές αρχές και το κυβερνητικό πρόγραμμα που έχει εγκριθεί από το Ιδρυτικό Συνέδριο» 
δήλωσε εξερχόμενος από τη Βουλή, ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Τέρενς Κουίκ, αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας

Αναλυτικά η δήλωση:
«Η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων εξέφρασε ομόφωνα την απορία για ποιο λόγο οι δύο συνάδελφοι που αποχώρησαν και μάλιστα χωρίς πολιτικά επιχειρήματα, να σπεύσουν να εκδηλώσουν αιφνιδιαστικά αυτή την απόφαση τους την ώρα που θα μπορούσαν να εκφραστούν στο επερχόμενο διευρυμένο Εθνικό Συμβούλιο σε δέκα ημέρες.
Το επερχόμενο διευρυμένο Εθνικό Συμβούλιο θα είναι ανοιχτό για κάθε κριτική, για κάθε πρόταση, για κάθε συζήτηση που θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση του αγώνα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων που δεν μπορεί να ανακόψει η οποιαδήποτε μεθόδευση που εκδηλώνεται.
Κι αυτό το στηρίζει ομόφωνα η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος».
Καμμένος: Όποιος θέλει να φύγει, να το κάνει τώρα...

Στη σκιά των αποχωρήσεων των δύο βουλευτών Βασ. Καπερνάρου και Μ. Ιατρίδη, συνεδρίασε υπό την προεδρία του προέδρου του κόμματος Πάνου Καμμένου η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη συνεδρίαση ο κ. Καμμένος συνέδεσε ευθέως τις αποχωρήσεις των βουλευτών του με την επικείμενη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και είπε απευθυνόμενος στους βουλευτές:
«Όποιος θέλει να φύγει, όποιος έχει εξαγοραστεί από τη ΝΔ για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ή όποιος φοβάται ότι δεν θα επανεκλεγεί με τους ΑΝΕΛ, να σηκωθεί να φύγει τώρα».
Ο κ. Καμμένος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έκανε λόγο για «αποστασία» και χαρακτήρισε «ενορχηστρωμένο και σχεδιασμένο» το γεγονός των αποχωρήσεων, ενώ άφησε αιχμές για τη συμπεριφορά της Μίκας Ιατρίδη κατά την προεκλογική περίοδο, λέγοντας ότι δεν προσπάθησε να βοηθήσει το κόμμα και τους υποψηφίους ευρωβουλευτές στην περιφέρειά της. 

Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων τόνισε επίσης, με έμφαση, ότι η θέση του κόμματος έναντι της εκλογής του ΠτΔ είναι σαφής, και δεν πρόκειται να ψηφιστεί κανένας υποψήφιος, προκειμένου να προκληθούν εκλογές, και πρόσθεσε: 
«Ισχύει η δήλωση του Τέρενς Κουίκ ότι εμείς δεν θα γίνουμε η Πολιτική Άνοιξη του 1995» είπε ο κ. Καμμένος. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη συνεδρίαση δύο βουλευτές φέρονται να εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους, υποστηρίζοντας ότι ίσως θα ήταν σκοπιμότερο να αναμένει το κόμμα τα ονόματα των υποψηφίων, (αναφέρθηκε μάλιστα και το όνομα του Κώστα Καραμανλή ως πιθανού υποψηφίου) και να εξετάσει μετά τη στάση του κάτι που ο κ. Καμμένος απέρριψε κατηγορηματικά, λέγοντας ότι ο βασικός στόχος είναι να αλλάξει η κυβέρνηση μέσω της πρόκλησης εκλογών». 
Επίσης, ειπώθηκε από βουλευτές ότι ίσως θα ήταν καλύτερο να αναμένουν και τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ τότε, κάτι που επίσης απέρριψε κατηγορηματικά ο κ. Καμμένος, λέγοντας: «Δεν μας ενδιαφέρει τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, εμείς δεν είμαστε ουρά κανενός». 

Τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες από στενό συνεργάτη του κ. Καμμένου, στους Ανεξάρτητους Έλληνες το προσεχές διάστημα θα υπάρξουν προσχωρήσεις ανεξάρτητων βουλευτών, καθώς και συνεργασία με δύο μικρά κόμματα, «από τον ευρύτερο δημοκρατικό- πατριωτικό χώρο» αλλά αυτό θα συζητηθεί και θα τεθεί προς έγκριση στο προσεχές Εθνικό Συμβούλιο που θα συνεδριάσει στις 14 και 15 Ιουνίου. 
Ένα γεγονός που σημειώθηκε στην πρωτεύουσα της ΠΓΔΜ, πέρασε, ως συνήθως, σχεδόν απαρατήρητο στην Ελλάδα. Στις 19 Μαΐου ένας Σλάβος, ο 18χρονος Γκιόρτσε Πετρόφ, δολοφονήθηκε από έναν Αλβανό, ο οποίος επιχείρησε να κλέψει το ποδήλατο του θύματος. Υπό άλλες συνθήκες το θλιβερό γεγονός θα αποτελούσε απλώς θέμα του αστυνομικού δελτίου. Δεν συνέβη όμως έτσι στα Σκόπια.

Από την ημέρα του θανάτου του 18χρονου, σε καθημερινή βάση, σημειώνονται αντιαλβανικές διαδηλώσεις στα Σκόπια. Χιλιάδες «μακεδόνες» όρμησαν στην αλβανική συνοικία των Σκοπίων, έκαψαν αλβανικά καταστήματα και συγκρούστηκαν με την αστυνομία, η οποία προσπαθούσε να τους συγκρατήσει.

Σημασία επίσης έχει ο τρόπος με τον οποία τα σκοπιανά ΜΜΕ κάλυψαν το γεγονός. Φίλα προσκείμενα στο εθνικιστικό κόμμα του Γκρουέφσκι προέβησαν σε φρικιαστικές αποκαλύψεις, οι οποίες αποδείχτηκαν μυθεύματα, σχετικά με τον τρόπου του θανάτου του άτυχου 18χρονου, αλλά και τον αριθμό των δραστών. Ο φιλοκυβερνητικός ραδιοφωνικός σταθμός «Ράδιο Ελεύθερη Μακεδονία», το οποίο διευθύνει ο στενός φίλος του Γκρουέφσκι Μιλένκο Νεντελκόφσκι, ανέφερε μάλιστα ότι συμμορία Αλβανών, με τσεκούρια και τυριά, κατακρεούργησαν τον 18χρονο «μακεδόνα».

Ο ίδιος εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση κατά των Αλβανών της ΠΓΔΜ. Τις επόμενες ημέρες, η προανάκριση απέδειξε, ότι ο 18χρονος όταν είδε τον Αλβανό να του κλέβει το ποδήλατο τράβηξε ο ίδιος μαχαίρι, αλλά πάνω στην συμπλοκή το μαχαίρι καρφώθηκε στο δικό του κορμί. Η αποκάλυψη αυτή, αντί να κατευνάσει τα πνεύματα, εξαγρίωσε ακόμα περισσότερο τους «μακεδόνες» κατά των Αλβανών συμπατριωτών τους, υπό την κάλυψη μάλιστα της κυβέρνησης Γκρουέφσκι.

Εδώ και χρόνια, η κρίση στις σχέσεις Σλάβων και Αλβανών στα Σκόπια είναι τεταμένες. Στις πρόσφατες εκλογές η ένταση κλιμακώθηκε. Παράλληλα όμως η κυβέρνηση Γκρουέφσκι έχει να αντιμετωπίσει και τον ανένδοτο αγώνα του Σοσιαλιστικού Κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το όποιο όχι μόνο εξακολουθεί να αρνείται να καταλάβει τις έδρες του στο κοινοβούλιο, αλλά δημιουργεί ένα νέο, παράλληλο κοινοβούλιο, που δεν θα είναι προϊόν της νοθείας του Γκρουέφσκι.

Ο Γκρουέφκσι, στενά πιεζόμενος από την αντιπολίτευση, όφειλε να ανακαλύψει έναν νέο εχθρό, εντός των τειχών, αυτή τη φορά, για να συσπειρώσει γύρω του τους Σλάβους των Σκοπίων. Κατά τη διάρκεια των εκλογών ο εχθρός και το μέσω συσπείρωσης ήταν η Ελλάδα. Τώρα που οι εκλογές τελείωσαν, που το ΝΑΤΟ έδωσε πραγματικό χαστούκι στη μεγαλομανία του και που το σλαβικό, εσωτερικό μέτωπο, δεν είναι αρραγές, καθώς η αντιπολίτευση δείχνει να αποδέχεται συμβιβασμό με την Ελλάδα, με αντάλλαγμα την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ, ο Γκρουέφκσι ξεκίνησε ένα νέο παιχνίδι, πολύ πιο επικίνδυνο όμως, για την εύθραυστη ενότητα του κράτους του.

Το ισχυρότερο αλβανικό κόμμα των Σκοπίων, το οποίο, μέχρι τις πρόσφατες εκλογές, ήταν και κυβερνητικός του εταίρος, το DUI, δεν αποτελεί παρά την πολιτική πτέρυγα του παραρτήματος του UCK στην ΠΓΔΜ. Ωστόσο, ένα παιχνίδι για να παιχτεί χρειάζεται, συνήθως, δύο παίκτες. Έτσι, φαίνεται τελικά, ότι ο Γκρουέφκσι και οι Αλβανοί του DUI παίζουν και οι δύο το παιχνίδι των εθνοτικών συγκρούσεων, με μόνο σκοπό τον αποκλεισμό της σλαβικής και αλβανικής αντιπολίτευσης και την από κοινού νομή της εξουσίας.

Καλλιεργώντας όμως την εθνοτική βία, την οποία αμφότεροι οι συνέταιροι της απάτης, θεωρούν ότι είναι σε θέση να ελέγξουν, υπονομεύουν όμως στην πραγματικότητα την όποια «εθνική» ενότητα υπάρχει στο «artificial state» (τεχνητό κράτος) που λέγεται ΠΓΔΜ.

Κι αυτά πληρώνονται, όχι τόσο από τους Αλβανούς που μπορούν να θεωρούν ότι όλα αυτά μακροπρόθεσμα τους ευνοούν… Το σενάριο εμφάνισης των Σλάβων ή των Αλβανών ως των βασικών εσωτερικών εχθρών, εκατέρωθεν, είναι σίγουρο ότι θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το υπάρχων μεταξύ των δύο εθνοτήτων χάσμα.

Η προσπάθεια του Γκρουέφσκι και των Αλβανών συνεταίρων του να κρύψουν κάτω από το χαλί της εθνοτικής βίας την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την καταστρατήγηση τα ελευθερίας του Τύπου, την φτώχια και τη διαφθορά που βασιλεύουν σε αυτό που οι δημιουργοί του αποτολμούν να ονομάζουν «Δημοκρατία της Μακεδονίας», δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ και σε βάθος χρόνου μπορεί να αποδειχτεί η θρυαλλίδα που θα τινάξει στον αέρα αυτό το μόρφωμα ιστορικού παραλογισμού.

Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Λ. Λιγουριώτης

Οι λίγες μόλις ώρες από την συνάντηση των Υπουργών Άμυνας Ελλάδας και Τουρκίας στις Βρυξέλλες και τις σχετικές δηλώσεις των κ.κ. Αβραμόπουλου και Γιλμάζ είναι βέβαιο ότι δεν αρκούν για μια αποτίμησή τους.
Όμως τόσο το... γράμμα των δηλώσεων όσο και το ...πνεύμα των (πρώτων) διαρροών μπορεί να οδηγήσουν σε κάποια κατ αρχήν συμπεράσματα και να ερμηνεύσουν ορισμένες (τελευταίες) συμπεριφορές...

Για μας αυτό που προκύπτει σχεδόν καθαρά από την ανάγνωση των δηλώσεων των δυο ανδρών είναι ότι η Άγκυρα θέλει ''εδώ και τώρα'' συζήτηση και φυσικά λύση των θεμάτων που ενδιαφέρουν τις δυο χώρες στο Αιγαίο. Αντίθετα η ελληνική πλευρά, πάντα όπως προκύπτει από την πρώτη ανάγνωση των δηλώσεων, δείχνει να έχει αυτή την στιγμή έχει ως προτεραιότητα το να σπάσει ο κύκλος της τεχνητής στρατιωτικής έντασης που έχει δημιουργήσει η Τουρκία στο Αιγαίο με συνεχείς άκρως προκλητικές κινήσεις.

Καθαρό στίγμα

Ο κ Γιλμάζ έδωσε το στίγμα του καθαρά: «Υπάρχουν προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά η υπάρχουσα ατμόσφαιρα, μας λέει ότι ήλθε πλέον η ώρα για την επίλυσή τους». Και λίγο μετά: «Εμείς λέμε: τώρα είναι η στιγμή της σταθερότητας και της ειρήνης. Σήμερα πρέπει να ενισχύσουμε αυτή την ειρηνική ατμόσφαιρα που υπάρχει ανάμεσά μας. Προβλήματα υπάρχουν ανάμεσα στις δύο χώρες. Δεν κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτά».

Εξίσου σαφής ήταν και ο κ Αβραμόπουλος: «Είχαμε την ευκαιρία να αναφερθούμε και σε άλλα διμερή θέματα, που σχετίζονται με το Αιγαίο και με την υφαλοκρηπίδα και με όλα αυτά. Δεν είμαστε εδώ όμως εμείς για να τα λύσουμε. Αυτά θα πάρουν το χρόνο τους και σε κάποια στιγμή, είμαι βέβαιος ότι θα διευθετηθούν με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομιμότητας». 
Και συμπλήρωσε αμέσως μετά: «Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να διατηρήσουμε μια πολιτική ειρηνικών και καλών σχέσεων, και βέβαια τα δύο αμυντικά συστήματα μπορούν να συμβάλουν σε αυτό, αποφεύγοντας καταστάσεις που μπορούν να μας οδηγήσουν σε εκτροπή ή ακόμα και σε κλιμάκωση».

Οι δημόσιες αυτές δηλώσεις είναι προφανές ότι απηχούν το τι είχε συζητηθεί νωρίτερα μεταξύ τους - έγκυρες σχετικές πληροφορίες δεν υπάρχουν αυτή την στιγμή. Βγαίνοντας ο καθένας έσπευσε να δώσει το δικό του στίγμα με βάσει όσα είχε από πριν στο μυαλό του να περάσει ως θέση για δημόσια καταγραφή, αλλά και με βάση το πως αυτά διημείφθησαν κατά την συνάντηση.
Αυτή είναι λοιπόν η πρώτη ανάγνωσή μας αυτή την στιγμή. Η οποία ''δένει'' αλλά και ερμηνεύεται από δύο ακόμα δεδομένα/στοιχεία:

Το 1ο στοιχείο

Το πρώτο - αν και όχι το βασικότερο - είναι η αξιολόγηση /απόδοση που έκανε με το τηλεγράφημά του από τις Βρυξέλλες το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Τουρκίας Anatolu- στις δηλώσεις Γιλμάζ: Να, με δυο λόγια, πως ξεκινάει: Ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Ισμέτ Γιλμάζ, είπε ότι μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας υπάρχουν προβλήματα από το ισχύον κλίμα δείχνει ότι έφτασε ο καιρός για την επίλυση των προβλημάτων αυτών... Και βεβαίως παρακάτω παρέθετε δηλώσεις του τονίζοντας:
«Είναι πολύ περισσότερα τα κοινά σημεία μας. Εκείνο που αναλογεί σε μας είναι να προβάλλουμε αυτά. Λέμε ότι τώρα είναι καιρός σταθερότητας και περαιτέρω ανάπτυξης του ισχύοντος κλίματος ειρήνης».
Και αμέσως μετά: «Ο Γιλμάζ, ο οποίος είπε ότι επέδειξαν πολιτική βούληση και υποστήριξαν την επίλυση του Κυπριακού το συντομότερο δυνατό» πρόσθεσε. «Έχουμε την άποψη ότι τα προβλήματα στο Αιγαίο, σκεφτόμενοι τα συμφέροντα και των δύο χωρών μπορούμε να τα επιλύσουμε εντός ενός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο». Η ίδια έμφαση στο «τώρα» δίδεται και στο δελτίο της Deutsche Welle στην τουρκική γλώσσα - προφανώς συνταγμένο από Τούρκο...

Όπως αναφέρεται -με τον τίτλο «Ελληνοτουρκικός διάλογος στις Βρυξέλλες»- οι Υπουργοί Άμυνας της Τουρκίας και της Ελλάδας συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες. Ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Γιλμάζ, είπε ότι η Τουρκία, η οποία περιστοιχίζεται από περιοχές κρίσης έφτασε ο καιρός να επιλύσει τα διμερή προβλήματά της(...) Ο Γιλμάζ είπε ακόμα ότι έφτασε ο καιρός να επιλύσουν τα υπάρχοντα προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών...

Το 2ο στοιχείο

Το δεύτερο δεδομένο που ''δένει'' ερμηνεύει, κατά την άποψή μας, τη θέση ότι η Άγκυρα θέλει επειγόντως συζήτηση και συμφωνία ''εδώ και τώρα'', προκύπτει από την ''στρατηγική έντασης'' που επιχειρεί να δημιουργήσει με στρατιωτικές κινήσεις τους τελευταίους μήνες, εν μέσω της οικονομικής κρίσης που έχει χτυπήσει την Ελλάδα. 

Η Άγκυρα προφανώς βάσει σχεδίου έχει αυξήσει ποσοτικά και ποιοτικά τις προκλήσεις (παραβιάσεις , παραβάσεις Εθνικού Εναέριο Χώρου με μαχητικά ), έχει προσθέσει θαλάσσιες προκλήσεις με πολύ μεγάλο ρυθμό ( πλόες στα ελληνικά ύδατα ως δήθεν αβλαβείς διελεύσεις), έχει αυξήσει κατακόρυφα τις παραβιάσεις /παραβάσεις από κατασκοπευτικά και ηλεκτρονικού Πολέμου CN-235 και ελικόπτερα από φρεγάτες, έχει ξαναρχίσει σιγά- σιγά αντιδράσεις σε διαδικασίες αναγνωρίσεων / αναχαιτίσεων, κατά την τελευταία αεροναυτική άσκηση στο Αιγαίο έκανε πόλεμο φθοράς και καταπόνησης των ελληνικών μέσων ενώ και η άρτι ολοκληρωθεί σαν Διακλαδική άσκηση Εfes ήταν σαφώς μια επίδειξη ισχύος προς την Ελλάδα- άλλωστε και το σενάριό της, όπως γράψαμε ήταν πόλεμος μεταξύ δυο χωρών που δεν μπόρεσαν να ...συζητήσουν - ''Ζαφείρι'' εναντίον ''Κοραλλιού''...

Ιδιόμορφη «πολιτική κανονιοφόρων»

Με δυο λόγια - όσο και αν στην Ελλάδα δεν το λέει κανείς - πρόκειται για μια ιδιόμορφη α λα Τούρκα «πολιτική κανονιοφόρων» που έχει σαφή στόχο: Να εκβιάσει την Αθήνα να κάτσει στο τραπέζι υπό στρατιωτική πίεση (ή υπό τη πίεση της έντασης από ένα ''ατύχημα''). Ακόμα και υπό την πίεση κάποιων εξελίξεων στο Κυπριακό που βρίσκεται σε φάση συζήτησης...

Βεβαίως η Άγκυρα δεν έχει αντιληφθεί ότι η Ελλάδα έχει... καταλάβει το κόλπο από νωρίς.
Ούτε έχει αντιληφθεί πως στην περιοχή ρίχνουν... ματιές και πολλοί άλλοι...
Ούτε επίσης πως ο κ. Ερντογάν δεν είναι ο πιο... αγαπητός αυτή την περίοδο σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Το αντίθετο μάλιστα...

Πηγή OnAlert

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Στη "δημοκρατία" (με μικρό το "δ") που ζούμε, με την αλά καρτ χρήση λέξεων και απόδοση εννοιών, επικίνδυνος θεωρείται όποιος παλεύει για την πατρίδα του και αγαπάει το έθνος του, ενώ την ίδια στιγμή ισχυρά κράτη που προβάλουν τα σύμβολά τους, που έχουν θέσει τα θεμέλιά τους στις έννοιες έθνος και πατρίδα, με όλα τα παράγωγά τους μας (και δηλώνουν υπερήφανα γι αυτά, παρά τα κάκιστα ιστορικά στοιχεία τους), υποδεικνύονται ως οι "στόχοι" που πρέπει σαν λαός να επιτύχουμε, αλλά και σαν κράτη που πρέπει απαραίτητα να «αντιγράψουμε», διαγράφοντας τα δικά μας εθνολογικά, πολιτιστικά, πολιτισμικά και ιστορικά στοιχεία...!

Η λέξη "έθνος" τείνει να γίνει απαγορευτική στην Ελλάδα, γιατί -λένε- ότι είναι αναχρονιστική και προδίδει εθνικιστικές εξάρσεις...

Η λέξη "πατριώτης" είναι ήδη απαγορευτική στην Ελλάδα, γιατί -λένε- πως όποιος δηλώνει πατριώτης είναι φασίστας, ναζί και επικίνδυνος για τη Δημοκρατία...

Η λέξη "πατρίδα" είναι λέξη που τείνει προς απαγόρευση, αλλά μπορεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από το συνταγματικό και το δημοκρατικό τόξο και όποιους αυτοπροσδιορίζονται ως ψηφοφόροι και οπαδοί τους...

Η λέξη "σημαία", η πίστη και η αγάπη προς όσα αυτή συμβολίζει, είναι δείγμα φασισμού, γιατί -λένε- ότι θεωρούνται άκρως φασιστικά, αναχρονιστικά και μπορούν να γίνουν επικίδυνα για τη χώρα (αναρωτιέμαι, σε ποια άλλη χώρα υποτιμούν και ευτελίζουν την σημαία οι πολίτες της)...

Η λέξη "ιστορία" και ειδικά η "Ελληνική ιστορία" και όσα αυτή περιέχει, πρέπει να αλλαχτούν -λένε- για να μην ενοχλούν γείτονες ή άλλους "φίλους", "συμμάχους" και "ετέρους"...

Υπάρχει κάποια "ασάφεια", κάποια πρόδηλη αναντιστοιχία και "θολότητα" (θολοκουλτούρα είναι η πιό κατάλληλη λέξη) σε όλα αυτά ή είναι η ιδέα μου;

Δυστυχώς, στη φαιδρά δημοκρατία που ζούμε...
Δημοκράτης είσαι αν κατηγορείς ως φασίστες όσους δεν μπαίνουν κάνουν από το συνταγματικό ή δημοκρατικό τόξο που έχεις αποφασίσει ο ίδιος να τοποθετήσεις τον εαυτό σου. 
Δημοκράτης είσαι αν διαγράφεις τον εαυτό σου και γίνεσαι αποδέκτης στοιχείων και δομών που ενέχουν διαλυτικά στοιχεία για την προσωπικότητά σου ως πολίτη και ως ανθρώπου – κατοίκου μίας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής, μίας συγκεκριμένης χώρας, κουλτούρας και ιστορίας. 
Δημοκράτης είσαι όταν δέχεσαι να απωλέσεις τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σου, όταν δέχεσαι την πλήρη αλλοίωση και μετατροπή σου, όταν αποδέχεσαι να χάνεις υπέρ τρίτων εγκαταλείποντας τα ό,ποια πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματά σου… 
Δημοκράτης είσαι όταν δεχτείς να χάσεις ένα μέρος από την πατρίδα σου, αέρα, γη, ή θάλασσα (δεν έχει σημασία), αρκεί να μην χαθεί το δικό σου σπίτι, η δική σου ιδιαίτερη πατρίδα... αρκεί να μην ενοχληθείς ο ίδιος και χάσεις το βόλεμά σου...
Δημοκράτης είσαι όταν επιλέγεις την ασφάλειά σου και όχι την ελευθερία σου...

Κάποιοι μου είπαν ότι είμαι ακροδεξιός και φασίστας επειδή γράφω και ασχολούμαι συνέχεια με τα εθνικά θέματα της πατρίδας μου, της Ελλάδας. Αρχικά αναρωτήθηκα, αν αυτό είναι δικό μου πρόβλημα ή δικό τους...
Έχω μία απάντηση να τους δώσω, αλλά και μία ερώτηση για να σκεφθούν (κι ας μην μου την απαντήσουν ποτέ).

Απάντηση: Μία πατρίδα έχω και με αυτήν ασχολούμαι επειδή δεν θέλω να την χάσω.

Ερώτηση: Αν εγώ είμαι ακροδεξιός και φασίστας, επειδή ασχολούμαι με τα εθνικά θέματα της πατρίδας μου, εκείνοι που δεν ασχολούνται με αυτά πώς μπορούν να προσδιοριστούν; Ως απάτριδες, ως περαστικοί ή... κάπως αλλιώς;

Την καλησπέρα μου σε όλους και σε όλες από την χειμωνιάτικη Θράκη, που επιμένει να είναι Ελληνική, όσο και αν κάποιοι έχουν άλλα σχέδια για την περιοχή αυτή…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Μέχρι το 2023 θα ξανασμίξουμε με τα αδέλφια μας που βρίσκονται σε εδάφη που χάσαμε την περίοδο 1911-1923 και στα εδάφη από τα οποία αποχωρήσαμε. Αυτό αποτελεί ένα επιτακτικό ιστορικό καθήκον»
Αχμέτ Νταβούτογλου
Με σοβαρά και αποφασιστικά βήματα οι εξ ανατολών «φίλοι» κα εταίροι μας στο ΝΑΤΟ, προωθούν τις επεκτατικές τους βλέψεις εναντίον της πατρίδας μας, αμφισβητώντας συνολικά το καθεστώς του Αιγαίου αλλά και της ηπειρωτικής χώρας την οποία απελευθέρωσε ο Ελληνικός Στρατός κατά την διάρκεια των Εθνικών Αγώνων, όπου η Ελλάδα, μεγαλουργώντας, διπλασίασε τα εδάφη της.

Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στη Θράκη, όπου η κάθοδος και τα ποσοστά τα οποία έλαβε το φιλοτουρκικό κόμμα στους τρεις νομούς της έδειξε ξεκάθαρα τη δράση του παράνομου τουρκικού προξενείου στην αρχέγονη αυτή Ελληνική γη. Ενός προξενείου, του οποίου η λειτουργία στερείται νομιμότητας, μιάς και θα έπρεπε να έχει κλείσει σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαιότητας (και όχι μόνο), όταν έπαυσε να λειτουργεί το ελληνικό προξενείο στη Σμύρνη.

Βλέπουμε ότι η Τουρκία προετοιμάζεται για επικείμενη δράση θέτοντας μάλιστα και χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης για προσάρτηση εδαφών τα οποία ανήκουν στη χώρα μας. Αντιθέτως, απειλεί ευθέως με casus belli στην περίπτωση κατά την οποία η Ελλάδα κάνοντας χρήση του Διεθνούς Δικαίου επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ν.μ. Ανάλογη προδικάζει να είναι η αντίδρασή της στην περίπτωση ανακήρυξης της Ελληνικής ΑΟΖ.

Όλα τα παραπάνω τα εκφράζει με μία επίδειξη στρατιωτικής ισχύος με τις καθημερινές παραβάσεις και παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, καθώς και των χωρικών υδάτων, δείχνοντας ότι απευθύνεται σε ένα αδύναμο και ανυπόληπτο αντίπαλο.
Επιβεβαιώνοντας τα παραπάνω, είδαμε μία στην κυριολεξία εισβολή του τουρκικού στόλου την περασμένη εβδομάδα στις Κυκλάδες, από την Άνδρο μέχρι τη Σίφνο. Συγκεκριμένα, οι τουρκικές φρεγάτες “Kemal Reis”, “Meltem”, “Imbat”, “Ruzgar” και “Firtina”, οι οποίες συμμετέχουν στην άσκηση “Beyaz Fertina 2014, αποκόπηκαν από τον υπόλοιπο τουρκικό στόλο και κινήθηκαν εκτός των δεσμευμένων περιοχών της άσκησης και εισήλθαν εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στην περιοχή των Κυκλάδων, λαμβάνοντας μάλιστα κατεύθυνση προς την Αττική.
Η προκλητική αυτή ενέργεια σαν σκοπό είχε την καταγραφή των αντανακλαστικών αντιδράσεων της ελληνικής πλευράς, δείχνοντας με τον πλέον καταφανή τρόπο την επικινδυνότητα του θιάσου ο οποίος κυβερνά την πατρίδα μας, καταδεικνύοντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η ελληνική κυριαρχία περιορίζεται δυτικά, πλέον, του 25ου Μεμβρινού.

Δυστυχώς, ο κατήφορος δεν σταματά εδώ για την πατρίδα μας, μιάς και η δημοσιοποίηση του χάρτη της τουρκικής υδρογραφικής υπηρεσίας η οποία αποκαλύπτει τα σημεία ερευνών αναφορικά με την ύπαρξη υδρογονανθράκων, όχι απλά εκτείνονται δυτικά του 25ου Μεσημβρινού, αλλά φτάνουν λίγα μίλια νοτιότερα του Αγίου Όρους.

Τα μηνύματα που στέλνουν οι κατά παράδοση εχθροί της Ελλάδας, είναι ξεκάθαρα και γίνονται πλέον και απειλητικά, μιάς και συνδέονται απολύτως με την τραγικά άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία μας έφερε οι πολιτικές των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης και τώρα έχουν λάβει μορφή λαίλαπας.
Δυστυχώς, οι υπεύθυνοι που βλέπουν την τουρκική προκλητικότητα σε όλα τα επίπεδα και έπρεπε να αντιδράσουν, είναι οι γνωστές ανθυπομετριότητες, οι οποίοι για να παραμείνουν απλοί διαχειριστές της εξουσίας και πρόθυμοι υπάλληλοι των εντολέων τους, ξεπουλούν τα πάντα, ενδιαφερόμενοι μόνο για την επικοινωνιακή άμβλυνση των εγκληματικών τους πράξεων.
Προσβλέπουν μάλιστα στην ανύπαρκτη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και μέσω δηλώσεων του Σαμαρά, αποκαλούν τα ενεργειακά κοιτάσματα περιουσιακό στοιχείο της Ευρώπης, εννοώντας το οικονομικό μόρφωμα των τοκογλύφων και των υπηρεσιών του διεθνούς σιωνισμού, των οποίων ο κύριος σκοπός τους είναι η εξαφάνιση και η καταστροφή των Ευρωπαϊκών Εθνών.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν το βασικό όπλο της εξωτερικής πολιτικής ενός κράτους. Υπό αυτή την έννοια, ένα σοβαρό κράτος πρέπει να διατηρεί αξιόμαχο Στράτευμα, ώστε να επιβάλλει την εξωτερική πολιτική του ή να προβληματίζει εκείνους που βρίσκονται αντιμέτωποί του. Στην Ελλάδα του μνημονίου και της πλήρους υποταγής στους διεθνείς τοκογλύφους, αυτός ο κανόνας φαίνεται ότι δεν ισχύει, βλέποντας το κυβερνητικό αυτό μόρφωμα να αποδομεί συστηματικά τις Ένοπλες Δυνάμεις, μειώνοντας την επιχειρησιακή τους ικανότητα σε επίπεδα εξοπλισμών, ενώ από την άλλη καταρρακώνει το ηθικό των στελεχών.
Βασική προτεραιότητα ενός κράτους είναι η διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητάς του και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τη δημιουργία ισχυρών Ένοπλων Δυνάμεων, ικανών να αποτρέψουν κάθε επιβουλή.
Όσοι, ανεξάρτητα από τα αξιώματα τα οποία κατέχουν, όχι μόνο δεν ενστερνίζονται αυτή την άποψη αλλά επιπλέον λειτουργούν προς την κατεύθυνση αποδόμησης της άμυνας της χώρας, αποτελούν εν δυνάμει απειλή για το ίδιο το κράτος.

Σταύρος Κρικός


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εντός ολίγων ημερών (ίσως και ωρών) αναμένεται να κλείσει τις εργασίες της η φετινή τακτική σύνοδος της Βουλής. 
Αυτό σημαίνει ότι, αυτόματα παραγράφονται και οποιεσδήποτε ενδεχομένως αξιόποινες πράξεις, έγιναν από μέλη των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, για το χρονικό διάστημα από Οκτώβριο 2009 μέχρι Μάϊο 2012. 
Παύει ταυτόχρονα να ισχύει και η γνωστή υπόσχεση Σαμαρά περί εξεταστικής επιτροπής, για το πώς μπήκαμε στο μνημόνιο. 
Όλα πλέον παραγράφονται.  
Πόσοι όμως το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό; 

Σύμφωνα με το περιβόητο άρθρο 86 του Συντάγματος για τις ευθύνες των υπουργών, παρ. 3 εδ. β΄
 «Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος»
Τώρα λοιπόν τελειώνει η δεύτερη τακτική σύνοδος της βουλευτικής περιόδου που ξεκίνησε από τον Ιούνιο του 2012, δηλαδή μετά τη διακυβέρνηση της χώρας από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου.

Αυτό, ας το έχουν υπόψη τους όλοι εκείνοι οι «Ελληναράδες» που ονειρεύονται Ειδικά Δικαστήρια, δίκες και τιμωρίες, για το πώς μπήκε η Ελλάδα στο μνημόνιο. Το Σύνταγμα είναι σαφές.

Μόνο με έναν τρόπο μπορεί να ανατραπεί αυτή η κατάσταση. 
Μόνο αν, για κάποιο λόγο, άλλαζε το Σύνταγμα και γινόταν νέο Σύνταγμα. 
Όχι αναθεώρηση του υπάρχοντος, που προωθεί η κυβέρνηση, αλλά μόνο αλλαγή του και ρήτρα αναδρομικότητας στο νέο Σύνταγμα. 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Μετά τον ίδιο της τον εαυτό, ακολουθούν η Γερμανία και η Τουρκία: η μεν πρώτη στον οικονομικό τομέα, ενώ η δεύτερη στο στρατιωτικό – για ιδιαίτερους λόγους η κάθε μία, ιστορικούς στην ουσία, οι οποίοι δεν φαίνεται να αλλάζουν στο μέλλον.
«Χιλιάδες μουσουλμάνοι έκαναν στις τέσσερις το πρωί της Κυριακής την προσευχή τους έξω από την Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης – μετά από τη σχετική έκκληση και εκστρατεία του «Συνδέσμου Νεολαίας Ανατολής», ο οποίος υπόκειται στο κυβερνών κόμμα, με στόχο τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί. Αστυνομικοί είχαν δημιουργήσει φράγματα γύρω από την Αγία Σοφία, προκειμένου να εμποδίσουν την είσοδο του μανιασμένου πλήθους. Η «προσευχή» έγινε στην πλατεία μπροστά από την Αγία Σοφία, ενώ στη συνέχεια το πλήθος διαλύθηκε – φωνάζοντας το σύνθημα «να σπάσουν οι αλυσίδες, να ανοίξει η Αγία Σοφία». Οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, ψυχοπαθείς προφανώς και η πολιτική μας, ιδιαίτερα η «διεθνιστική», αρνείται να το καταλάβει - ενώ όλοι μαζί παίζουν εκλογικά παιχνίδια στη Θράκη, χωρίς να συνειδητοποιούν τον κίνδυνο. Ας ελπίσουμε πως η Δύση δεν θα επιτρέψει ξανά την άλωση – της Αγίας Σοφίας αυτή τη φορά. Όσον αφορά αυτούς που επιμένουν υπέρ της κατασκευής τζαμιού στην Αθήνα, ευχόμαστε να συνειδητοποιούν την πλάνη τους«.

Άποψη

Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα στο μεγαλύτερο εχθρό της Ελλάδας – στον ίδιο της τον εαυτό, έτσι όπως αυτός εκφράζεται από ορισμένα διεφθαρμένα πολιτικά κόμματα, τα οποία «εμμένουν» στο διεθνή εξευτελισμό, καθώς επίσης στη διαιώνιση της μετατροπής της πατρίδας μας σε ξενόδουλο προτεκτοράτο.
Σε ιδιαίτερη ανάλυση μας δε (τα παράσιτα της Ευρώ-οικογένειας), επισημάναμε τα τεράστια λάθη μας - τα οποία θα έπρεπε το συντομότερο δυνατόν να διορθωθούν, πριν είναι ακόμη πολύ αργά. Φυσικά δεν έχει γίνει ακόμη τίποτα, αφού οι Πολίτες αρνούνται να πάρουν το μέλλον της χώρας τους στα δικά τους χέρια – περιμένοντας τον «προικισμένο πολιτικό σωτήρα» ή τον από μηχανής Θεό, για να λύσει τα προβλήματα τους.
Εν τούτοις, οι Ελλάδα έχει δύο άσπονδους, φανατικούς εχθρούς, οι οποίοι ήταν ανέκαθεν εναντίον της: τη Γερμανία και την Τουρκία, όπου η μεν πρώτη της επιτίθεται σήμερα με οικονομικά όπλα, ενώ η δεύτερη την απειλεί στρατιωτικά, αρνούμενη να αποσύρει την αιτία πολέμου (casus belli), με αντικείμενο ελληνικά «εδάφη».
Η στρατιωτική απειλή άλλωστε έχει πραγματοποιηθεί ήδη στην Κύπρο – στην οποία εισέβαλλε παράνομα, έχοντας εγκαταστήσει εκεί δυνάμεις κατοχής. Κάτι ανάλογο έκανε και η Γερμανία, δολοφονώντας οικονομικά την Κύπρο – γεγονός που τεκμηριώνει την κοινή εχθρότητα των δύο αυτών δυνάμεων, απέναντι μας. Όσον αφορά τώρα τις αιτίες της «ψυχοπαθούς» εχθρότητας των δύο αυτών χωρών, τα εξής: 


Η Γερμανία
Η χώρα διακρίνεται κυρίως από την οικονομική της ιδιοτέλεια – αφού τιμωρεί πολύ περισσότερο αυστηρά το οικονομικό έγκλημα, σε σχέση με το φυσικό. Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο λόγω των κατοχικών δανείων, καθώς επίσης των πολεμικών επανορθώσεων που της οφείλει η Γερμανία. Υπενθυμίζουμε εδώ τα λόγια του Γερμανού ιστορικού κ. A.Ritschl (άρθρο μας), ο οποίος είπε χαρακτηριστικά τα εξής: «Η ανθελληνική υστερία των γερμανικών ΜΜΕ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη Γερμανία. Ουσιαστικά καθόμαστε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: η γερμανική ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι, τόσο τα θύματα του πρώτου, όσο και του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις τους.
.
Παρά το ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για δύο παγκοσμίους πολέμους, εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν κάτι παραπάνω από καταστροφικός, τα θύματα της συμφώνησαν να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος των χρεών της. Τα ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της άνοδο στη γενναιοδωρία των άλλων λαών δεν το έχει ξεχάσει κανείς – ούτε οι Έλληνες. Οι Έλληνες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα «πολεμικά άρθρα» των γερμανικών ΜΜΕ. Εάν αλλάξουν οι διαθέσεις στην Ελλάδα (εάν «ξυπνήσουν» δηλαδή οι Έλληνες, εάν εκλέξουν επαρκείς, ανιδιοτελείς, ικανούς, θαρραλέους πολιτικούς και διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους), τότε είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες – απαιτώντας με τη σειρά τους τα χρήματα που χωρίς καμία αμφιβολία τους χρωστάμε. Εάν λοιπόν υποχρεωθούμε νομικά να εξοφλήσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα μας – αφού, με βάση τη συμφωνία του Λονδίνου, «οι πολεμικές αποζημιώσεις, οι οποίες δεν πληρώθηκαν το 1953, θα έπρεπε να εξοφληθούν σε περίπτωση τυχόν επανένωσης της Γερμανίας». Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν πολύ καλύτερα όχι μόνο να αναδιοργανώναμε την ελληνική Οικονομία με δικό μας αποκλειστικά κόστος, αλλά να το κάναμε πλουσιοπάροχα. Εάν, αντί να συμμορφωθούμε με τους διεθνείς νόμους και να πληρώσουμε τα χρέη μας, συνεχίσουμε να παριστάνουμε τον πλούσιο τραπεζίτη, ο οποίος καπνίζει ήρεμα το πούρο του και δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη του, εκβιάζοντας τους πιστωτές του, τότε κάποια στιγμή θα μας έλθει ένας τεράστιος λογαριασμός. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα είχε την ευκαιρία να κάνει μία καινούργια αρχή – μία ευκαιρία που προσφέρθηκε στην αχάριστη Γερμανία πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά από τις Η.Π.Α. το 1953”.

Στα πλαίσια αυτά, η Γερμανία θα κάνει ότι μπορεί για να καταστρέψει οικονομικά την Ελλάδα – έτσι ώστε να ευρίσκεται συνεχώς «στον ορό», καθώς επίσης να διοικείται από κυβερνήσεις, οι οποίες δεν θα μπορούν για διάφορους λόγους να απαιτήσουν την πληρωμή των χρεών της Γερμανίας.
Επομένως, είναι δεδομένη η συνέχιση των οικονομικών επιθέσεων εκ μέρους της, ενώ παράλληλα σύσσωμα τα γερμανικά κόμματα, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, θα τάσσονται εναντίον της Ελλάδας – κατηγορώντας «γκεμπελικά» όλους εκείνους τους Έλληνες που αναφέρονται στο θέμα, ισχυριζόμενα ότι το κάνουν επειδή η χώρα τους είναι υπερχρεωμένη και θέλουν να αποφύγουν την πληρωμή των υποχρεώσεων της.
Ας μην ξεχνάμε πως η Γερμανία είναι η πατρίδα του «μαέστρου» της χειραγώγησης, του Goebbels, πως ο Θεός της είναι το χρήμα, καθώς επίσης ότι οι επιχειρήσεις της είναι οι μεγαλύτεροι διαφθορείς συνειδήσεων παγκοσμίως – διατηρώντας λεπτομερή αρχεία αυτών που διαφθείρουν και θέτοντας τα στη διάθεση της κυβέρνησης τους, έτσι ώστε να μπορεί να εκβιάζει όποιον θελήσει, καθώς επίσης όποτε το θεωρήσει αναγκαίο και απαραίτητο.

Η Τουρκία

Η βασική αιτία της μανιασμένης εχθρότητας των Τούρκων είναι το ότι κατοικούν σε ελληνικά εδάφη – μεταξύ των οποίων στην Κωνσταντινούπολη και στα παράλια της Μικράς Ασίας, οπότε πρόκειται ουσιαστικά για δυνάμεις κατοχής. Άλλωστε το αποδεικνύουν συνεχώς, γιορτάζοντας κάθε φορά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης – γεγονός που σημαίνει πως γνωρίζουν καλύτερα ίσως από εμάς ότι, δεν κατοικούν σε μία περιοχή που τους ανήκει.
Εάν δε αναφερθεί κανείς στους διωγμούς των Ελλήνων που κατοικούσαν μέχρι πρόσφατα εκεί, θα κατανοήσει καλύτερα το μίσος τους εναντίον μας – με εξαιρέσεις βέβαια, οι οποίες επικεντρώνονται στη διανόηση της χώρας.
Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι, η Ελλάδα οφείλει να διεκδικήσει την απελευθέρωση των συγκεκριμένων εδαφών της – αφού τα σύνορα των διαφόρων χωρών είναι πλέον δεδομένα. Εν τούτοις η Τουρκία, «κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια», πόσο μάλλον αφού δεν σέβεται καμία διεθνή συμφωνία, διατηρεί το φόβο ότι θα μπορούσε κάποτε να συμβεί κάτι τέτοιο – οπότε δεν πρόκειται ποτέ να μας αφήσει σε ησυχία, κατ’ αναλογία με τη Γερμανία, με την οποία έχει αρκετά κοινά «φυλετικά» χαρακτηριστικά.
Άλλωστε οι δύο αυτές χώρες ήταν σύμμαχοι κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, παρά το ότι οι Γερμανοί αντιμετωπίζουν εντελώς «απαξιωτικά» τους Τούρκους – με πολλές επιχειρήσεις τους, οι οποίες είναι εγκατεστημένες στην Τουρκία, να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους εργαζομένους της.
Ένα δεύτερο στοιχείο της εχθρότητας είναι ο θρησκευτικός φανατισμός – με τη Δύση να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τους χιλιάδες χριστιανούς, οι οποίοι διώκονται και δολοφονούνται καθημερινά, από τους φανατικούς ισλαμιστές στην Ασία και στην Αφρική. Ο φανατισμός αυτός φάνηκε και στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία, με στόχο την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί – σε μία πόλη με 3.610 τζαμιά, η οποία σίγουρα δεν χρειάζεται 3.611.
Τρίτο είναι το θέμα της κατεχόμενης Κύπρου – επόμενα οι θρασείς «εδαφικές» διεκδικήσεις στο Αιγαίο και αλλού, οι οποίες δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσουν. Επομένως, ο δεύτερος αυτός μεγάλος εχθρός της Ελλάδας θα παραμείνει ως έχει στο διηνεκές – γεγονός που θα επιδεινώνεται από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.
.
Τουρκία - εξωτερικό χρέος σε δις δολάρια Αμερικής
Τουρκία – εξωτερικό χρέος σε δις δολάρια Αμερικής
Έχοντας αναφερθεί πάρα πολλές φορές στη φούσκα ακινήτων που θα εκραγεί κάποια στιγμή, στη συνεχή αύξηση του εξωτερικού χρέους της κλπ. (γράφημα), θεωρούμε περιττό να επαναλάβουμε πως η οικονομική κατάσταση της Τουρκίας είναι κρίσιμη – όπως συμβαίνει μετά από μερικά χρόνια σε όλες εκείνες τις χώρες, τις οποίες λεηλατεί το ΔΝΤ.

Επίλογος

«Οι λαοί κυβερνώνται από το χαρακτήρα τους. Όλοι οι θεσμοί που δεν είναι προσαρμοσμένοι απόλυτα, με βάση αυτό το χαρακτήρα, δεν αντιπροσωπεύουν παρά ένα δανεικό ρούχο, κομμένο και ραμμένο σε λανθασμένα μέτρα – μία πρόσκαιρη μεταμφίεση, η οποία οδηγεί σε οδυνηρά μονοπάτια«.
Τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για τη Γερμανία και την Τουρκία, οι χαρακτήρες των οποίων δεν αλλάζουν, αλλά, επίσης, για την Ελλάδα – η οποία θα πρέπει να βρει τον τρόπο να αντιμετωπίσει τους κινδύνους που απειλούν πολύ σοβαρά την εθνική της κυριαρχία.
Στα πλαίσια αυτά, απαιτείται αφενός μεν η συναίνεση των πολιτικών κομμάτων, αφετέρου η κοινωνική συνοχή – αφού μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά η χώρα, απέναντι στους δύο «φανατικούς» εχθρούς της. Πόσο μάλλον με το ΔΝΤ να διαβρώνει συστηματικά την οικονομική της ισχύ, καταστρέφοντας τον παραγωγικό της ιστό, καταδικάζοντας χιλιάδες επιχειρήσεις στη χρεοκοπία, καθώς επίσης εκατομμύρια πολίτες στην ανεργία, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.
Ευτυχώς η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, η οποία έχει τη δυνατότητα και γνωρίζει τον τρόπο, με τον οποίο προστατεύει ένα έθνος σωστά τα σύνορα του. Αρκεί φυσικά να μπορέσει να αποβάλλει το βασικότερο της ελάττωμα: τη διχόνοια, η οποία «εκφράζεται» συχνά ως μισαλλοδοξία, διαλύοντας την κοινωνική συνοχή, προκαλώντας εμφυλίους πολέμους και αυτοκαταστρέφοντας την.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
 
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
© Copyright 2014 — Analyst.gr. Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναδημοσίευση / αναπαραγωγή περιεχομένων του παρόντος website με οποιοδήποτε τρόπο χωρίς προηγούμενη έγγραφη άδεια των εκδοτών.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Θησαυροί που κρυφτήκαν από την λαίλαπα της μικρασιάτικης καταστροφής, τενεκέδες με χρυσές λίρες, πολύτιμα χρυσαφικά κοσμήματα και άλλα αντικείμενα με μεγάλη άξια, έχουν γίνει ο στόχος ενός ανελέητου κυνηγητού από Τούρκους που ψάχνουν με χίλια δυο μέσα για να τα ανακαλύψουν σε πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας και κυρίως σε περιοχές του Πόντου.

Είναι γνωστό πως μετά τη γενοκτονία των Ποντίων και τη Μικρασιατική Καταστροφή το αποκορύφωμα του μέτρου της «ανταλλαγής πληθυσμών» αποτέλεσε το Σύμφωνο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας που υπογράφθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1923 και το οποίο στη συνέχεια κατέστη μέρος της Συνθήκης της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου του ίδιου έτους. Βάσει του άρθρου 142 της συνθήκης αυτής, οι Έλληνες της Μικρά Ασίας αποχώρησαν άτακτα από τις πατροπαράδοτες εστίες και πατρίδες τους και πολλοί από αυτούς έθαψαν την τελευταία στιγμή τους θησαυρούς τους πρόχειρα και σε μικρό βάθος, (συνήθως σκάψιμο ως το γόνατο). Πέραν τούτων και άλλα πολύτιμα αντικείμενα όπως χρυσά και ασημένια εκκλησιαστικά σκεύη κρυφτήκαν επίσης σε διάφορα μυστικά μέρη τα οποία μέχρι σήμερα παραμένουν κρυμμένα.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Aksam, εδώ και μερικά χρόνια έχει ενταθεί το κυνηγητό του «θησαυρού» σε όλη την Τουρκία με έμφαση και αυτό είναι χαρακτηριστικό, σε περιοχές όπου κατοικούσαν πυκνοί ελληνικοί πληθυσμοί οι όποιοι αναγκαστήκαν να αποχωρήσουν από τις εστίες τους βεβιασμένα με συνέπεια να μην προλάβουν να πάρουν πολλά από τα πολύτιμα αντικείμενα των σπιτικών τους τα οποία τα έκρυψαν με την ελπίδα ότι γρήγορα θα μπορέσουν να ξαναγυρίσουν πίσω και να τα πάρουν. 
Όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, μόνο τους τελευταίους μήνες δόθηκαν επίσημα 131 άδειες σε ιδιώτες για ανασκαφές σε περιοχές που πιστεύεται πως κρύβονται τέτοιοι χαμένοι θησαυροί. Φυσικά οι ανεπίσημες ανασκαφές και οι έρευνες χωρίς επίσημη άδεια είναι πολύ περισσότερες και δεν αναγράφονται στα επίσημα τουρκικά στοιχεία. Οι περιοχές που δόθηκαν οι επίσημες άδειες είναι η Κερασούντα και η Ορντού, (η ελληνική Κοτύωρα), του Πόντου, αλλά και για άλλες περιοχές όπου υπήρχε και κατοικούσε ελληνικός πληθυσμός με ανθηρή οικονομική κατάσταση, όπως η Προύσα και η Σεβάστεια. 
Μέχρι σήμερα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η τουρκική εφημερίδα, επίσημα τουλάχιστον δεν έχει ανακαλυφθεί κάτι σπουδαίο που να δικαιολογεί τις έρευνες, ίσως επειδή οι περισσότεροι ερευνητές βαδίζουν χωρίς συγκεκριμένα σχεδία και κάποια αξιόπιστα στοιχεία απλώς μόνο με διάφορες φήμες που μιλούν για τους χαμένους θησαυρούς. 
Οι περισσότεροι Τούρκοι ερευνητές, όπως αναφέρεται, χρησιμοποιούν κλασικούς ανιχνευτές μετάλλων που λειτουργούν με υπέρηχους οι οποίοι αντανακλώνται από τα μέταλλα του υπεδάφους και επιστρέφουν. Οι ανιχνευτές αυτοί διαθέτουν οθόνη με ενδείξεις και χαρακτηριστικά όπως διαχωρισμό μετάλλων, ένδειξη ποσότητας και βάθους. Συνήθως εντοπίζουν τα αντικείμενα τους σε μέγιστο βάθος από 1.40 μέχρι 1.70 μέτρα και τα χαρακτηριστικά και η αξιοπιστία τους είναι ανάλογα με την τιμή απόκτησης τους.

Το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής έχει πολλές διστάσεις όσο και αν κάποιοι γραφικοί τύπου «Ρεπούση και σια» θέλησαν να το… γελοιοποιήσουν. Μια πτυχή αυτού του μεγάλου δράματος είναι και οι χαμένες περιούσιες των χιλιάδων Ελλήνων που γλύτωσαν την τελευταία στιγμή από την μεγάλη γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής. 
Σήμερα, πολλές δεκαετίες μετά από εκείνη την μεγάλη εθνική καταστροφή, ψάχνουν στα ίδια χώματα που έζησαν και μεγαλούργησαν πολλές γενιές των Ελλήνων Μικρασιατών και που ποτιστήκαν από το αίμα των θυμάτων της γενοκτονίας να βρουν τα χαμένα ίχνη τους. 
Πολύ πιθανόν τις νύχτες μαζί με τους θησαυρούς που θα ονειρεύονται ότι θα βρουν, θα τους κυνηγούν και τα… φαντάσματα της γενοκτονίας τους.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

Ως δάσκαλος δημοτικού, εδώ και 25 χρόνια, είμαι μάχιμος και όχι κηφήνας συνδικαλιστής, (αναφέρομαι σ’ αυτούς τους χασομέρηδες που το ένα τους μάτι είναι στραμμένο στην πολύφερνη εξουσία), θα παραπέμψω, κατ’ αρχάς, σ’ έναν μύθο του Αισώπου, τους οποίους μύθους φρόντισε το υπουργείο πρώην Εθνικής Παιδείας να εξοβελίσει από τα «περιοδικά ποικίλης ύλης», όπως απροκάλυπτα ονομάζω τα ευφημιστικώς λεγόμενα βιβλία Γλώσσας, και να τους αντικαταστήσει με συνταγές μαγειρικής (κάπου 30). Οι μύθοι, τα παραμύθια αρέσουν πολύ στα παιδιά. Διδάσκουν καθ’ ότι «μύθος εστί λόγος ψευδής εικονίζων την αλήθειαν».

Διαβάζω: «Θήρας εθήρευον λέων και όναγρος, ο μεν λέων διά της δυνάμεως ο δε όναγρος δια της ταχύτητος. Επεί δε ζώα τινά εθήρευσαν, ο λέων μερίζει και τίθησι τρεις μοίρας (=μερίδια) και την μεν μίαν, είπεν, λήψομαι ως πρώτος· βασιλέα με ονομάζουσι· την δε δευτέραν ως εξ ίσου κοινωνός (=ως συνέταιρος με τα ίδια δικαιώματα). Η δε τρίτη μοίρα κακόν μέγα σοι ποιήσει, αν μη φύγης». Ο Αίσωπος, μετά τον μύθο, παρέθετε το επιμύθιον την κοινωνική διάσταση του μύθου. Αποτολμώ μία δική μου. Λέων είναι η άπληστη Γερμανία. Όναγρος η καθημαγμένη πατρίδα μας, η οποία ξεθεώνεται στο κυνήγι των στόχων του «Μνημονίου», το εξαίσιο θήραμα θα λέγαμε, και στο φινάλε όλα τα κερδίζει ο αδήφαφος λέων.

Πανηγύριζαν πριν από λίγες ημέρες οι «μνημονιακοί» λακέδες και οι σφουγγοκωλάριοι των καναλιών που τους δορυφορούν για το πρωτογενές πλεόνασμα. Ορθώς ονομάστηκε αιμοσταγές.

Αν το υποβάλουμε σε χημική ανάλυση, για να χρησιμοποιήσω μία μεταφορική φράση, το πλεόνασμα αυτό αποτελείται:
Κατά 30% από αίμα Ελλήνων, ανθρώπων που δεν άντεξαν την αναξιοπρέπεια της οικονομικής εξαθλίωσης.

Άλλο ένα 30% είναι τα δάκρυα και οι θρήνοι των ανέργων και των γερόντων γονέων μας, που βλέπουν τα παιδιά τους ή να μεταναστεύουν ή να λειώνουν από την οικονομική φρίκη. Το υπόλοιπο από πείνα παιδιών. Καθημερινώς στα σχολεία μας 30-40 παιδιά περιμένουν στην ουρά για να λάβουν το σχολικό κολατσιό που προσφέρει η φιλανθρωπία πολιτών. Αθώες παιδικές ψυχές που η άνοιξη της ζωής τους δεν είναι χαρά, ανεμελιά και παιχνίδι, αλλά βιώνουν το αίσθημα της ζητιανιάς. Τσακίζουμε τις καρδιές τους, όπως τσάκιζαν σε προηγούμενη Κατοχή, οι ίδιοι κατακτητές, χέρια παιδιών.

Διαβάζω από ένα παλιό βιβλίο.

«Στις αρχές της Κατοχής, και στην πλατεία του Κλαυθμώνος, που την είχανε μεταβάλει οι Γερμανοί σε χώρο στάθμευσης, ένας Γερμανός σωφέρ, έτρωγε απ’ την καραβάνα του το φαϊ του, καθισμένος στο σκαλοπάτι του αυτοκινήτου του. Έτρωγε μ’ αχορταγιά, ενώ γύρω του, οι άλλοι πείναγαν. Τότε ένα παιδάκι, ίσια με εφτά-οχτώ χρονών, άπλωσε το χεράκι του, με την ιδέα ότι κάτι θα του έδινε για να ρίξη στο πεινασμένο στομάχι του, ο Γερμανός στρατιώτης. Αντίς όμως ο στρατιώτης να κάνη τότε μία ανθρώπινη χειρονομία, έκανε αυτή την ελεεινή και βάρβαρη πράξη.

Άφησε στο σιδερένιο σκαλί τη γιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε απάνου, άρπαξε το με πνεύμα ικεσίας τεντωμένο χέρι του παιδιύ, το στήριξε πάνω στο γόνατό του, και μπροστά στα μάτια του κόσμου, το έσπασε στα δύο σαν ξερό κλαδί».

Κι ενώ τα μάτια του Αρμένη δακρύζουν στη θύμηση της σκληρής αυτής εικόνας, μου προσθέτει:
-Ήμουνα αυτόπτης μάρτυς. Κι έφυγα από κει φτύνοντας αυτόν και τη φυλή του ολόκληρη».

Το γεγονός περιέχεται στο βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, βιβλίο «Οι σφαγές των Καλαβρύτων», του Κώστα Καλαντζή (Αθήνα 1962, σελ. 26).

Ίσως αυτή είναι η εικόνα και της τωρινής Ελλάδας. Και πάλι στεκόμαστε ταπεινοί και καταφρονεμένοι με «εξαπλωμένη την χείρα ψωμοζητούντες» (Κάλβος), ικετεύουμε το άπληστο θηρίο της Ευρώπης για «χαλάρωση» των λαοκτόνων μέτρων, όμως μας «τσακίζουν» την ψυχή μας, μας τιμωρούν, γιατί δεν ξεχνούν τον Απρίλιο του ’41…

Και όπως τότε, έτσι και σήμερα, ανθεί το σαπρόφυτο του δωσιλογισμού. Το μεγαλύτερο έγκλημα που διαπράττει σήμερα το μνημονιακό κράτος είναι εις βάρος των παιδιών. Είναι μία παράμετρος που δεν την έχουμε πολυσκεφτεί. Συζητώ με γονείς και «ματώνει» η καρδιά μου. Έχουν παιδιά-διαμάντια, άριστοι μαθητές με άριστο ήθος και τρέμουν στην σκέψη ότι θα ενηλικιωθούν, ότι θα πετύχουν στην σχολή που επιθυμούν και θα ξενιτευτούν. «Βαρύτερα είν’ τα ξένα», «ο ζωντανός ο χωρισμός παρηγοριά δεν έχει». Ελάχιστα απασχόλησε στις εκλογές τους το τρομακτικό αυτό πρόβλημα. (Οι δεξιοι, «οι νοικοκύρηδες», όπως βαυκαλίζονται να αυτοπροσδιορίζονται, «έτρεχαν» για να βγάλουν ευρωβουλευτή την κ. Μαρία Σπυράκη του Megalou κοπροκάναλου, που επί χρόνου βυσσοδομεί κατά της Πατρίδας και της Πίστης. Και τα κατάφεραν. Απορώ και εξίσταμαι!).

Μάθαμε ότι στις Πανελλήνιες Εξετάσεις στο θέμα της έκθεσης «μπήκε» η ανθρωπιά. Έχουν χιούμορ οι άνθρωποι. Ανθρωπιά; Τι είναι αυτό; Τρώγεται; Ας ρωτήσουν το 1.500.000 ανέργους που βιώνουν την απανθρωπιά τους και αναμένουν το «τραίνο» της ανάπτυξης. Ας ρωτήσουν τους κυβερνητικούς μπουμπούκους. («Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές» έλεγε ο Καρλ Κράους).

Το κείμενο που συνόδευε την έκθεση ήταν του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου. Αν ήμουν αξιολογητής του υπουργείου για τα θέματα, θα έβαζα απόσπασμα, από ένα βιβλίο του με τίτλο «Η Κύπρος, ένα ταξίδι». Και Θα καλούσα τον «μνημονιακό» γραικυλισμό να το σχολιάσει. Να καθρεφτιστεί σ’ αυτό.

«Ο δάσκαλος ήρθε. Έφεραν το παιδάριο στο «εντευκτήριο» της φυλακής. Με τα χέρια σιδερωμένα. Ανάμεσα σε δύο δεσμοφύλακες: τον ένα Τούρκο, τον άλλο Άγγλο. Του έλυσαν τα χέρια. Ο δάσκαλος άπλωσε μπρος του τα χαρτιά, του έδωσε μολύβι να γράψει, περίμενε, με την καρδιά γεμάτη λυγμούς, να ξεμουδιάσουν τα χέρια του παιδιού. Το παιδί πήρε το μολύβι, έγραψε. Έτσι, όπως τότε. Που καθόταν ήσυχα ήσυχα στο θρανίο του κι ο ήλιος έμπαινε πρόσχαρος από τα μεγάλα παράθυρα κι ήταν άνοιξη και τα χελιδόνια τιτίβιζαν και τα δέντρα θροούσαν απόξω. Έγραψε, τέλειωσε. 

Ο δάσκαλος προχώρησε στην προφορική εξέταση:
- Πρώτα τα Νέα μας Ελληνικά, του είπε.
Τον ρώτησε:
- Ποιός είναι ο ποιητής, που πιό πολύ σου αρέσει;
Ο νεανίσκος αποκρίθηκε:
- Ο Διονύσιος Σολωμός.
- Τι έγραψε ο Σολωμός;
- Τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν».
- Μήπως θυμάσαι καμμιά στροφή;
- Μάλιστα!

Κι ο νεανίσκος άρχισε ν’ απαγγέλνει μέσα στην φυλακή, ανάμεσα στους δεσμοφύλακες, που εκπροσωπούσαν τους παλιούς και τους νέους τυράννους, με καθάρια κι αποφασιστική φωνή:
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη…».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου