Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Φεβ 2013

Η παραπληροφόρηση και ο αποπροσανατολισμός είναι κλασσικό χαρακτηριστικό του Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου, και το ζούμε σε πολλούς τομείς τα τελευταία χρόνια.

Το ότι έχει ακριβύνει το ρεύμα, είναι γνωστό και στην Ελληνική και στην "Ευρωπαϊκή" επικαιρότητα.  Κάθε ένας λοιπόν, ανάλογα με το συμφέρον του προσπαθεί να μάς ,και να σάς, πείσει για την δική του εκδοχή του γιατί ακριβαίνει το ρεύμα. Οι ΑΠΕτζήδες θα σας πουν ότι φταίει η επιδότηση των πετρελαιοειδών(!), ή η επικείμενη  (από το 1987) Καταστροφική Υπερθέρμανση! Οι αεριάδες (Κ, Π, Μ κλπ) θα σας πουν επειδή δεν τους δίνει η ΔΕΗ καμιά μοναδούλα λιγνίτη ή Υ/Η για να κάνουν μουαγιέν. Εγώ σας λέω απλοϊκά ότι φταίει το αέριο και οι ΑΠΕ (αν και ανέφερα κι άλλους λόγους
εδώ και εδώ).

Και τώρα κυκλοφορεί εδώ και μέρες μία αρλούμπα στο φέησμπουκ, μασκαρεμένη με επαναστατικό "δεν πληρώνω" μανδύα, που στοχοποιεί τις ΥΚΩ, τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας, για την ακρίβεια του ρεύματος.  Και νόμιζα ότι κάποιος ηλίθιος το ξεκίνησε, αλλά μου πέρασε και η ιδέα ότι είναι φουστιά, γιατί μετά 2-3 χρόνια αυτού του χόμπυ, έχω μάθει και να διαβάζω λογαριασμούς ΔΕΗ, και ...energypress, και να νευριάζω με φουστιές. Το ότι είναι φουστιά, και μάλιστα λειράτη, το κατάλαβα όταν φίλη στο φέησμπουκ μου επεσήμανε
αυτόν τον σύνδεσμο, που βασικά αναφέρεται στο χαράτσι (άσχετο) αλλά πετάει και πολλές "ΥΚΩ" πριν πάει στην νέα (Γερμανική) μονάδα της ΔΕΗ -- που δεν μπόρεσε η ΔΕΗ να φτιάξει, τόσα χρόνια, λες και ήταν διαστημόπλοιο... Αλλά όλοι κοιτάμε τις ΥΚΩ.

Τυχαία κυκλοφορεί στο φέσημπουκ "αγωνιστική"  εικόνα που στοχοποιεί τις ΥΚΩ
;  Τυχαία σε, δημόσια εκδήλωση όλοι μιλάνε για ΥΚΩ όταν το θέμα είναι το χαράτσι (στο οποίο εντέχνως εντάσσουν και τις ΥΚΩ) και η ντε φάκτο εκχώρηση της ΔΕΗ;

Οι Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας είναι η προσαύξηση με την οποία επιδοτούμε το ακριβό ρεύμα μη διασυνδεδεμένων ή και ακριτικών νησιών. Είναι ακριβή η ηλεκτροδότηση του Καστελόριζου ή της Κρήτης. 
Σε μερικές περιπτώσεις δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, σε άλλες, με Ζερβούς και καιροφυλακτούντες ΑΠΕτεώνες και αεριάδες, η ακριβή λύση θα γίνει ακριβότερη.  
Αλλά η ανικανότητα ή η διαπλοκή ή η διαφθορά, δεν αλλάζουν τι είναι οι ΥΚΩ.  Το ρεύμα είναι κοινή ωφέλεια, πρέπει και ο παππούς στο χωριό να το έχει, έτσι τουλάχιστον λέμε ότι θέλουμε. Επειδή ο μη διασυνδεμένος παππούς στις μαδάρες έχει ακριβό ρεύμα, τον επιδοτούμε και του δίνουμε τιμή που έχουν και οι ...Αθηναίοι. 

Αυτές είναι οι ΥΚΩ που βαφτίστηκαν χαράτσι. Και ήταν ΠΑΝΤΑ μέσα στο ρεύμα της ΔΕΗ. Ανέκαθεν. Αντί να δείξουμε ότι το ρεύμα ακρίβυνε λόγω αερίου και ακόμα περισσότερο λόγω ΑΠΕ, αντί να πούμε ότι πληρώνουμε διασυνδέσεις για επιδοτούμενους ΑΠΕτζήδες, αντί να πούμε ότι ο ΛΑΓΗΕ έχει μία δεκαψήφια τρύπα που κάπως θα καλυφθεί από τον ήδη φουσκωμένο λογαριασμό, βγάζουμε σε ξεχωριστή γραμμή τις ΥΚΩ, τις βαφτίζουμε χαράτσι και τις στοχοποιούμεΑν δεν το κάναμε, το ρεύμα θα φαινόταν ότι ήταν κατά τόσο ακριβότερο από τις κακές ενεργειακές επιλογές.  

Το ότι υπάρχουν αυτές η τρύπες είναι φουστιά σε βάρος μας. 
Το ότι γκαιμπελικά βάζουμε τα παιδιά να βρίζουν τις ΥΚΩ, κάνει την φουστιά, λειράτη. 


Οριστικά αντισυνταγματικές έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τις διατάξεις του νόμου Ραγκούση για την ελληνική ιθαγένεια. Μετά την ακύρωση από το Συμβούλιο της Επικρατείας του νόμου Ραγκούση που αφορά την απόδοση της Ελληνικής ιθαγένειας, η κυβέρνηση ετοιμάζει νέο νομοσχέδιο το οποίο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Νομίζω ότι θα πρέπει να μας απασχολήσει έντονα στο μέλλον μια και αφορά το βασικό συστατικό του έθνους μας, που είναι η καταγωγή. Σε συνδυασμό με την εκρηκτική και ανεξέλεγκτη τροπή που έχει πάρει το μεταναστευτικό (λαθρομεταναστευτικό για την ακρίβεια) και την κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας λόγω αυτού ακριβώς του προβλήματος, καλό είναι να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα... 
Ώστε να έχει ο πολίτης μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη για το τι συμβαίνει.

O όρος «ελληνική ιθαγένεια» περιγράφει μια βιολογική πραγματικότητα. Η υπηκοότητα είναι ένα νομικό κατασκεύασμα το οποίο χρησιμεύει στο εκάστοτε κράτος για την εύρυθμη λειτουργία του. Υπάρχει και η νομιμοποίηση, μια απλή διαδικασία, η οποία δεν «κάνει» τον μετανάστη Έλληνα, αλλά του επιτρέπει να διαμένει και να εργάζεται νόμιμα στην χώρα, απολαμβάνοντας όλα τα νόμιμα δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν και οι Έλληνες, πλην του δικαιώματος του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι».

Αν θέλει το ελληνικό κράτος να είναι σοβαρό, θα μπορούσε να χαράξει την μεταναστευτική του πολιτική με βάση τις ανάγκες του. Από την στιγμή που και οι ίδιοι οι μετανάστες αυτοχαρακτηρίζονται οικονομικοί μετανάστες, θα έπρεπε το ελληνικό κράτος να ελέγξει και να καταγράψει τις ανάγκες του σε ανθρώπινο δυναμικό και να επιτρέψει την είσοδο μεταναστών, πάντα σύμφωνα με τις ανάγκες του, ακολουθώντας τον τρίτο δρόμο της νομιμοποίησης, με ότι αυτό συνεπάγεται (ασφάλιση, φορολογία, δικαιώματα κ.λπ.).

Η απόδοση της ιθαγένειας είναι μια ρατσιστική πράξη, από την στιγμή που θέλει να παράγει Έλληνες από Αλβανούς, Πακιστανούς κ.λπ. Χώρια που είναι και ρατσιστική εναντίων των Ελλήνων, μια και θα αλλοιώσει τον εθνικό μας ιστό, ο οποίος αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα. Όσον αφορά την υπηκοότητα, σε όλα τα κράτη του κόσμου, δίνεται με προϋποθέσεις και μάλιστα μόνο σε όποιον την ζητήσει, ώστε να δοθεί χρόνος και στους μετανάστες να αφομοιώσουν το ντόπιο πολιτισμό, την γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα της χώρας που τους φιλοξενεί και να είναι σε θέση να την αποδεχθούν, αλλά και να αποδείξουν την ενσωμάτωσή τους. Φυσικά, ο τελικός κριτής είναι ο οικοδεσπότης κι όχι ο επισκέπτης.

Ακόμη όμως και η ανεξέλεγκτη νομιμοποίηση, είναι μια εκβιαστική, παράνομη και εντέλει ανήθικη πράξη απέναντι στον ελληνικό λαό, μια και η εισβολή λαθρομεταναστών μας επιβλήθηκε από τους ίδιους, χωρίς ποτέ αυτό να αποτελεί επιλογή του Ελληνικού κράτους. Η νομιμοποίηση της παρανομίας, λοιπόν, δεν πρέπει να αποτελεί στόχο καμίας σοβαρής κυβέρνησης. Αν δούμε το θέμα από την οικονομική του πλευρά, εκείνο που εύκολα παρατηρεί κανείς, είναι ότι η Ελλάδα, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση, οικονομικό γίγαντα, με βιομηχανίες και ανθηρή οικονομία, ώστε να μπορεί να απορροφά χωρίς συνέπειες (ανεργία κ.λπ.), εισαγόμενο εργατικό δυναμικό.

Η θέση μου λοιπόν, για το πώς πρέπει σοβαρό κράτος να αντιμετωπίσει ένα τόσο μεγάλο θέμα, είναι:
■ Καταγραφή των αναγκών του σε ανθρώπινο εργατικό δυναμικό.
■ Απέλαση όλων των παρανόμων μεταναστών, από τους οποίους οι περισσότεροι πεινάνε πιο πολύ από όσο στις χώρες τους, και άμεση επανεξέταση όλων των πράσινων καρτών που έχουν δοθεί.
■ Χάραξη ορθής μεταναστευτικής πολιτικής. Δηλαδή, φύλαξη των συνόρων και εισαγωγή νόμιμου αλλοδαπού εργατικού δυναμικού σε όποιο τομέα της οικονομίας χρειάζεται, ελέγχοντάς το, παράλληλα, ποιοτικά και ποσοτικά.
■ Αυστηρά κριτήρια για την απόδοση της Υπηκοότητας.
■ Σε καμμία περίπτωση απόδοση Ιθαγένειας, μιας και όπως προείπα, είναι μια βιολογική πραγματικότητα και δεν αλλάζει με νομικά τεχνάσματα.

Οι προτάσεις αυτές, θα πρέπει, κατά την γνώμη μου, να αποτελούν πυλώνες της αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος από το ελληνικό κράτος και δεν αποτελούν, σε καμμία περίπτωση, μια ολοκληρωμένη πρόταση. Δυστυχώς, το ελληνικό κράτος, μια ζωή, σύρεται από τις εξελίξεις και αντιδρά πάντα κατόπιν εορτής.

* Μέλους Εθνικού Συμβουλίου του Εθνικού Μετώπου


Τα τελευταία δύο χρόνια, το σύνολο των κυβερνητικών βουλευτών που έχουμε μιλήσει, ισχυρίστηκαν ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε στάση πληρωμών και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα διότι έχουμε πρωτογενές έλλειμμα…

Η κάρτα που μας παρουσίασε σήμερα ο Ν.Ευαγγελάτος, δείχνει ότι πλέον έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και άρα πλέον μπορούμε.

Το πως δημιουργήθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μια άλλη κουβέντα που θα κάνουμε τις επόμενες μέρες, με το κράτος να είναι ο… μεγαλύτερος κακοπληρωτής και το πλεόνασμα να είναι ενδεχομένως πλασματικό.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα:
Τώρα που έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή μπορούμε να ζούμε με όσα βγάζουμε κ. Βουλευτές, έχετε το θάρρος να διαγράψετε το χρέος (που είναι μη βιώσιμο) και να συγκρουστείτε με τους δανειστές;



Μία μείζονος σπουδαιότητας ομιλία στο πλαίσιο των μαθημάτων Ιστορίας-Πολιτισμού του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης θα πραγματοποιηθεί στην Ξάνθη την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013 ώρα 7 μμ. Συγκεκριμένα, ο αντιστράτηγος ε.α. Ανδρέας Ματζάκος θα παρουσιάσει το θέμα "Το Δόγμα Νταβούτογλου και οι συνέπειες στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις".

Θα αναλυθεί το δόγμα Νταβούτογλου, όπως περιγράφεται στο βιβλίο του τούρκου υπουργού Εξωτερικών "Το Στρατηγικό Βάθος" και θα προσεγγιστεί ο τρόπος εφαρμογής του στην πράξη. Επίσης θα αναφερθούν οι συνέπειες από την εφαρμογή της συγκεκριμένης εξωτερικής πολιτικής για την Ελλάδα, αλλά και την Βαλκανική γενικότερα.

Ποιός είναι ο Ανδρέας Ματζάκος: Ο Ανδρέας Ματζάκος γεννήθηκε στην Αθήνα όπου τελείωσε Δημοτικό, Γυμνάσιο και το Λεόντειο Λύκειο. Στην συνέχεια εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων και μετά από 36 χρόνια υπηρεσίας σε διάφορες Μονάδες του ελληνικού στρατού ανά την επικράτεια, αποστρατεύτηκε από τον Στρατό Ξηράς το 2010. Στη διάρκεια της θητείας του, υπηρέτησε δυο φορές στο ΝΑΤΟ, στο Βέλγιο.
Είναι απόφοιτος της Σχολής Πολέμου και της Σχολής Εθνικής Αμύνης. 
Έχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και ομιλεί Αγγλικά και Γαλλικά.
Τέλος, είναι μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών στο περιοδικό του οποίου και αρθρογραφεί.

Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στην καπναποθήκη «Π», στην οδό Καπνεργατών 9, την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013 ώρα 7 μμ στην Ξάνθη και θα είναι ελεύθερη για το κοινό, το οποίο θα έχει την δυνατότητα και την σπάνια ευκαιρία να αποκτήσει μία ειδική ενημέρωση για το πως η Τουρκία αντιμετωπίζει την "Ελληνοτουρκική φιλία", αλλά και σε τι αποσκοπεί η τουρκική εξωτερική πολιτική στην περιοχή των Βαλκανίων (συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, και της Θράκης).

Εκνευριστική έχει καταντήσει αυτή η αενάως επαναλαμβανόμενη ιστορία με τις... «νίκες» και τους «θριάμβους» που σημειώνει οπωσδήποτε ο εκάστοτε Ελληνας πρωθυπουργός κάθε -μα κάθε!- φορά που συμμετέχει σε σύνοδο κορυφής στην ΕΕ. Το ίδιο πανηγύρι φαιδρής προπαγάνδας ζούμε πάλι από την Παρασκευή, όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν το ύψος του επταετούς προϋπολογισμού της ΕΕ για τα έτη 2014-2020. «Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι» δήλωσε μετά τη λήψη της απόφασης ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Ειλικρινά απορούμε γιατί είναι ικανοποιημένος, αφού τα χρήματα που θα πάρει η Ελλάδα από τον προϋπολογισμό της ΕΕ την επόμενη επταετία είναι σαφώς λιγότερα από όσα πήρε την επταετία 2007-2013! Κατά τη διάρκεια της επταετίας που τελειώνει η Ελλάδα πήρε 20,4 δισ. ευρώ συνολικά από τον προϋπολογισμό και τώρα θα πάρει μόνο 16,3 δισ. Ακόμη και αν πάρει μετά το 2016 επιπλέον 2 δισ. ευρώ, τα οποία δεν είναι καθόλου διασφαλισμένα αλλά δεν αποκλείεται πραγματικά να δοθούν, η συνολική χρηματοδότηση της Ελλάδας από τον προϋπολογισμό της ΕΕ θα φτάσει στα 18,3 δισ. ευρώ, τα οποία και πάλι υστερούν της προηγούμενης περιόδου 2007-2013. «Μειώθηκε ο προϋπολογισμός της ΕΕ και παρά τη μείωση η Ελλάδα πέτυχε σπουδαία διαπραγματευτική νίκη» ισχυρίζονται κυβερνητικοί παράγοντες και μέσα ενημέρωσης φίλα προσκείμενα προς τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη αναπαράγουν αυτούς τους ισχυρισμούς. Απευθύνονται σε ανενημέρωτους και αφελείς.

Προσπαθούν ταυτόχρονα να εξαπατήσουν τους πολίτες, αποκρύπτοντας εντέχνως στοιχεία. Οντως μειώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΟΚ και της ΕΕ ο προϋπολογισμός της. Πόσο όμως; Βάσει των στοιχείων της αξιόπιστης γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» ο τρέχων προϋπολογισμός 2007-2013 ανήλθε στα 995 δισ. ευρώ, ενώ την Παρασκευή οι ηγέτες της ΕΕ αποφάσισαν να μειωθεί στα 960 δισ. ευρώ για την επόμενη περίοδο 2014-2020. Μείωση 35 δισ. - δηλαδή 3,5%. Οταν τα χρήματα που θα πάρει η Ελλάδα μειώνονται από 20,4 δισ. στα 16,3 δισ., αυτό συνιστά μείωση... 20%! Οταν λοιπόν ο μεν προϋπολογισμός της ΕΕ μειώνεται κατά 3,5%, οι δε πόροι προς την Ελλάδα κατά 20%, πώς είναι δυνατόν να δηλώνει ικανοποιημένος ο πρωθυπουργός; Ακόμη και στην περίπτωση που μετά το 2016 η Ελλάδα πάρει και τα πρόσθετα 2 δισ. λόγω συνεχιζόμενης άθλιας δημοσιονομικής κατάστασης, και πάλι η μείωση από τα 20,4 δισ. στα 18,3 (δηλαδή 16,3 δισ. ευρώ σίγουρα και 2 πιθανά) δισ. αποτελεί μείωση 10% - δηλαδή τριπλάσια από τη μείωση του προϋπολογισμού της ΕΕ!

Προς τι λοιπόν η «ικανοποίηση» του Σαμαρά, αν όχι προς παραπλάνηση τεχνηέντως του ελληνικού λαού; Αλλο πράγμα αν έλεγε με ειλικρίνεια: «Ευτυχώς γλιτώσαμε, αποφύγαμε την υιοθέτηση της άθλιας πρότασης της Κομισιόν η οποία ήθελε να περικοπούν οι πόροι προς την Ελλάδα κατά... 50%! Περιορίσαμε τη μείωση στο 20% και υπό προϋποθέσεις ακόμη και στο 10%». Πέρα όμως από τα θλιβερά προπαγανδιστικά κόλπα της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, υπάρχουν όντως σοβαρά θέματα με αυτή τη σύνοδο της ΕΕ που αξίζει να σχολιαστούν. Εν πρώτοις η συμβολική μείωση του προϋπολογισμού της ΕΕ για πρώτη φορά στην ιστορία της - και μάλιστα την ώρα της μεγαλύτερης κρίσης που έχει αντιμετωπίσει ποτέ. Την ώρα δηλαδή που οι χώρες που δοκιμάζονται περισσότερο από την κρίση έχουν ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε την έμπρακτη οικονομική βοήθεια από την ΕΕ, η Γερμανία μειώνει τον προϋπολογισμό της ΕΕ! Και όχι μόνο αυτό, μειώνει πολύ περισσότερο ποσοστιαία τα ποσά που κατευθύνονται προς τις χώρες που έχουν χτυπηθεί σκληρότερα από την κρίση!

Η γερμανική στάση αποκτά πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα, αν συνδυαστεί με το γεγονός ότι ακριβώς αυτή την περίοδο το Βερολίνο είναι εκείνο που προωθεί την ιδέα μεγαλύτερης πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ ανέρχεται μόλις στο... 1% (!) του ΑΕΠ των χωρών-μελών της, πρέπει να τον ζώσουν τα φίδια για τις προθέσεις της Γερμανίας: Τι είδους πολιτική ενοποίηση εννοεί το Βερολίνο, χρηματοδοτούμενη με λιγότερο από το 1% του ΑΕΠ της ΕΕ και μάλιστα με τάσεις μείωσης πλέον; Εννοεί δηλαδή «πολιτική ενοποίηση» κατά το πρότυπο της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας των χωρών-μελών της Ευρωζώνης που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς Μνημονίου και των οποίων δυστυχούν οι λαοί και διασύρεται η κρατική τους υπόσταση και καταπατείται η εθνική τους αξιοπρέπεια; Αυτό είναι Τέταρτο Ράιχ, δεν είναι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που επιθυμεί μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων πολιτών.


Ζούμε το χειρότερο, αυτό μην το ξεχνάς. Κάθε μέρα που περνά γινόμαστε μάρτυρες αφόρητης κατάθλιψης, κάθε μέρα αποχαιρετάμε κι έναν Έλληνα που δεν αντέχει να ζήσει το παρακάτω, κάθε λεπτό αγωνιούμε για τους οικείους μας αν θα είναι υγιείς, κάθε στιγμή παρακολουθούμε τις ειδήσεις σαν να διαβάζουμε μια λίστα που θα έχει το δικό μας όνομα ως μελλοντικού καταδικασμένου, κάθε μέρα ζούμε το αφόρητο. Όλα μας φαίνονται ένας ανήφορος που δεν σταματά πουθενά. Κι όμως, επιβιώνουμε μέσα σε αυτό που μέχρι πριν δύο χρόνια το απευχόμασταν. Ο καθένας από μονάχος του βλέπει τον τοίχο να ορθώνεται μπροστά του και είναι εκατομμύρια οι στιγμές που δεν έχεις τα κουράγια πλέον να σκαρφαλώσεις ούτε ένα χιλιοστό πάνω από το έδαφος. Είναι στιγμές που θέλεις το έδαφος να καταρρεύσει , να τελειώνει αυτή η ιστορία, αυτός ο εφιάλτης που σε έβαλαν να διανύσεις.

Σε γεμίζουν με ελπίδες όντα που διαχειρίζονται την ζωή σου αλλά και τον δρόμο που θα πάρει ο εφιάλτης σου και είναι τόσο μεγάλη η καταπόνησή σου που θέλεις να πιστέψεις ότι κάποιος από αυτούς θα σε βγάλει από το τέλμα. Είναι φυσικό να θέλεις να πιστέψεις κάπου γιατί το ξέρουμε όλοι μας πια ότι οι ανθρώπινες αντοχές είναι τεράστιες και εσύ δεν θέλεις να δεις που φθάνουν οι δικές σου. Δεν θέλεις να δεις τι μπορεί να αντέξουν ακόμα τα μάτια σου και η καρδιά σου. Ζήσε λοιπόν και την διορισμένη ελπίδα. Είναι και αυτό κομμάτι του παζλ. Είναι και αυτό ένα μέρος του σήριαλ που πρέπει να δούμε, θέλουμε δεν θέλουμε. Αλλά να μην ξεχνάς ότι ζεις το χειρότερο. Και το ζεις μόνο εσύ και κανένας σωτήρας σου. Κάθε μέρα που ξυπνάς να γνωρίζεις ότι ο ανήφορος είναι δικός σου και μόνο δικός σου. Η πολιτική ποτέ δεν είχε ανήφορο. Μόνο ευθείες και όταν ξεπηδούσε κάποια λακκούβα αμέσως έφτιαχνε παράδρομους για να συνεχίσει την πορεία της. Έτσι κάνει και τώρα που εσύ είσαι η λακκούβα της. Δεν θα σκοντάψει πάνω σου, θα σε προσπεράσει αδιαφορώντας αν εσύ έζησες το χειρότερο.

Αύριο λοιπόν, που θα ξυπνήσεις και πάλι μέσα στο χειρότερο να μην ξεχάσεις αυτά που έζησες μέχρι σήμερα. Να μην ξεχάσεις τους Έλληνες που δεν άντεξαν να δουν το παρακάτω, τους μελλοθάνατους που τους κόβουν μέρες από τις ήδη κομμένες μέρες τους, τους ασθενείς που μετράνε τα φάρμακα αγωνιώντας τι θα γίνει όταν τελειώσει και αυτή η καρτέλα, τα παιδιά που τα συμβουλεύουμε να μην κάνουν μεγάλα όνειρα γιατί εμείς σταθήκαμε πολύ μικροί για τα δικά μας, να μην ξεχάσεις τον εαυτό σου όταν γονάτισες από απελπισία, να μην ξεχάσεις τα ουρλιαχτά απόγνωσης συμπατριωτών σου, να μην ξεχάσεις ότι η εκ γενετής περηφάνια σου έγινε με μιας προσβολή, να μην ξεχάσεις ότι έζησες το αδιανόητο. Να μην ξεχάσεις ότι επέζησες μέσα σε ένα βομβαρδισμένο τοπίο χωρίς όπλα, χωρίς συμμάχους, χωρίς υποστήριξη. Να μην ξεχάσεις ότι σε ξέχασαν όλοι. Και στο χειρότερο που θα ζήσεις το νου σου μη και ξεχάσεις ότι είσαι Έλληνας.

Τουρκικές "επενδύσεις"

Σε εξέλιξη βρίσκεται το σχέδιο οικονομικής διείσδυσης στην Ελλάδα που οι Τούρκοι το έχουν ονομάσει «Σουλειμάν». Το σχέδιο οικονομικού ελέγχου της Ελλάδος σκοπεύουν να οδηγήσει σε τουρκικό «τόξο-κλοιό» γύρω από τα βόρεια σύνορα της χώρας μας. Αυτή η στρατηγική της Τουρκίας να κυκλώσει την Ελλάδα από το βορρά φαίνεται όλο και πιό καθαρά, και σε αυτή την κατεύθυνση αυξάνει την επιρροή της στην Αλβανία και επιχειρεί να ελέγξει και το Κόσοβο. Τελικός στόχος με τη δημιουργία «μουσουλμανικού τόξου», όπου η Τουρκία εντάσσει και την δυτική Θράκη, η περιθωριοποίηση-δορυφοροποίηση της Ελλάδος.

Για αυτό η Τουρκία «επενδύει» στην Αλβανία και την καθιστά χώρα «δορυφόρο» της, για αυτό το τελευταίο διάστημα έχουν υπογραφεί σημαντικές συμφωνίες σε επιχειρηματικό επίπεδο στα Τίρανα, με τις ευλογίες και την καθοδήγηση της Άγκυρας. Για αυτό η Άγκυρα θέλει να αυξήσει τη στρατιωτική παρουσία της στην Αλβανία, ιδίως τη ναυτική στο Δυρράχιο, και ως αντάλλαγμα προσφέρει εκπαίδευση στον αλβανικό στρατό σε πρώτη φάση και αργότερα οπλικά συστήματα. Παράγωγο αυτών είναι οι αλυτρωτικές δηλώσεις του Σαλί Μπερίσα σε βάρος της χώρας μας όσο και η ακύρωση της συμφωνίας Αθήνας-Τιράνων για την ΑΟΖ. Η Τουρκία θέλει να έχει υπό την έγκρισή της την ΑΟΖ μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδος, και δεν χωρά καμία αμφιβολία πώς η ακύρωση της συμφωνίας για την ΑΟΖ από τα Τίρανα έγινε με τουρκικό δάκτυλο.

Στα ίδια νεο-οθωμανικά οράματα και πλαίσια, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επισκέφθηκε πρόσφατα και το Κόσοβο, χωρίς κανείς να γνωρίζει με ποιους συναντήθηκε και τι συζήτησαν. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν πως στο Κόσοβο έχει δημιουργηθεί τουρκική οργάνωση με το όνομα «Ένωση Πολιτισμού και Αλληλεγγύης», δήθεν για την προώθηση της αλβανοτουρκικής φιλίας.

Ελπίζουμε στο Μαξίμου να έχουν ηχήσει τα καμπανάκια του κινδύνου, σχετικά με το όψιμο επενδυτικό ενδιαφέρον των Τούρκων. Απειλούνται κυριαρχικά δικαιώματα. Λάθη όπως αυτό της εκχώρησης της μαρίνας Μυτιλήνης σε τουρκικό όμιλο δεν πρέπει να επαναληφθούν. Διότι ο κάθε Στουρνάρας, όπως φαίνεται, αδυνατεί, μέσα στην αριθμολαγνεία του και την πρεμούρα να επιδείξει «έργο» στην τρόικα, να αντιληφθεί που πάει το πράγμα. Και κάποια στιγμή, οι «επενδύσεις» των Τούρκων θα έχουν καταστήσει την υπόθεση μη αναστρέψιμη...

Η κυρία Σακοράφα είπε: «Έχω χάσει λίγο την μπάλα. Αυτή είναι η πολιτική μου εξομολόγηση».
Αυτό δεν είναι τίποτα. Ο Αλέξης έχει χάσει και το γήπεδο…
Έχει βρει όμως την υδρόγειο και σχεδιάζει τα νέα του ταξίδια σε Κίνα, Ρωσία, Ινδίες, για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, αν υπάρχουν Ινδιάνοι που ενδιαφέρονται για τα πολιτικά του «καθρεφτάκια» και σε άλλες χώρες της υφηλίου. 
Η κυρία Σακοράφα είναι όμως γνήσια απόγονος των Μάγιας, που προφήτευσαν ενδεχομένως λίγο πρόωρα, το τέλος του κόσμου:
«Γύρω μας διαλύεται το σύμπαν. Κυριολεκτώ, χωρίς καμία υπερβολή, διαλύεται το σύμπαν. Οι δε μήνες που έρχονται θα είναι οι σκληρότεροι μήνες που έχουμε ζήσει εδώ και 40 χρόνια».
Τα καλύτερα όμως τα είπε στη συνέχεια:
«Θαρρώ ότι σε αυτή τη δραματική συγκυρία ο λαός μας έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από εμάς και θεωρώ διαφορετικές απαιτήσεις από αυτό που κάνουμε. Πρώτα από όλα σε επίπεδο ηγετικών στελεχών και κόμματοςΕμείς λοιπόν θεωρώ ότι όχι απλώς δεν κάνουμε όσα πρέπει για να εδραιώσουμε την αξιοπιστία μας, αλλά πολλές φορές κάνουμε πράγματα που μας καθιστούν αναξιόπιστους. Αναξιόπιστους με την έννοια τόσο της πολιτικής ασυνέχειας του λόγου μας, όσο και της πολιτικής ασυνέπειας στις πράξεις μας».
Αναξιόπιστο το κόμμα, ο λαοπρόβλητος ηγέτης Αλέξης, τα δοκιμασμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ(ΕΚ); (μυστική συνταγή, γνήσια υλικά, ακαταμάχητη γεύση).
Το κόμμα έχει γραμμή, όργανα, στόχους, επικοινωνιακές τακτικές για να συνομιλεί με τις μάζες: τα Ίμια λέγονται Καρντάκ, το Σκοπιανό είναι έθνος, η μεταναστευτική πολιτική πρέπει να είναι ανοικτή, μέχρι να μην ακούγονται ελληνικά στο κέντρο της Αθήνας παρά μόνο στο Κοινοβούλιο, το νόμισμα μας είναι η δραχμή, το Μνημόνιο θα σκιστεί, οι Ευρωπαίοι (κυρίως οι Εσκιμώοι) τρέμουν τον Αλέξη κτλ.
Πρόκειται για φραξιονιστική αντίδραση της πασοκογενούς συντρόφισσας-βουλευτού, η οποία δεν αντιλαμβάνεται τον καίριο ρόλο του ηγέτη στην καθοδήγηση και διαπαιδαγώγηση του λαού, την καίρια παρέμβαση του στην παραγωγική διαδικασία του καπιταλιστικού γίγνεσθαι, με αποτέλεσμα να υιοθετεί ακραίες αντιδραστικές απόψεις.
Ιδού η απόδειξη: 
«Πολύ επιγραμματικά αναφέρω : όχι σε αυτές καθαυτές ίσως τις συναντήσεις κορυφής που επιχειρεί ο σύντροφος Πρόεδρος, αλλά κυρίως στα πολιτικά συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτές.
 Στη συνάντηση Πέρες αποτύχαμε να δώσουμε στίγμα.
Στη συνάντηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δώσαμε ένα στίγμα εξαιρετικά μαλακό, χαρακτηρίζοντας το πρόγραμμα που ακολουθεί η χώρα μας αδύναμο.
Στη συνάντηση με Σόιμπλε δε βγήκε ξεκάθαρο στίγμα στην ελληνική κοινωνία.
Στη δε συνάντηση με το ΔΝΤ το στίγμα υπήρξε μάλλον στρεβλό, αφού αντί να βγει προς τα έξω η υπαναχώρηση του ΔΝΤ ως προς το μνημόνιο, βγήκε προς τα έξω μια θρησκευτικού τύπου λατρεία προς τον Ομπάμα και τις αξίες του αμερικανικού έθνους. Μια αγιοποίηση δηλαδή του αμερικάνικου καπιταλισμού, η οποία δημιουργεί τα εξής ιδεολογικά και τακτικά προβλήματα….».
Υπάρχει δηλαδή η περίπτωση να μην υπάρχει στίγμα και οι απόψεις του συντρόφου-αρχηγού να μεταλλάσσονται ανάλογα με τον συνομιλητή, αυτό θέλει να πει η συντρόφισσα βουλευτής;
Γιατί ήταν θρησκευτικού τύπου η λατρεία προς τον Μπαράκ;
Είδατε κάποια φωτογραφία να προσκυνά, τον ίδιο ή κάποιο πορτρέτο του;
Όσο για την αναφορά στην αγιοποίηση του αμερικάνικου καπιταλισμού, πρόκειται για υπερβολές. Μέχρι οσίους θα κάνει τους στυγνούς καπιταλιστές ο Τσίπρας, καθώς θα διατηρήσει αναλλοίωτη την επαναστατικότητα του.
Άλλωστε είναι εντελώς ανεπίκαιρη, η παρέμβαση της κας Σακοράφα.
Ο Πάπας παραιτήθηκε.
Ο δρόμος για τον Αλέξη είναι ορθάνοικτος…

Μ.Ο.

Παραιτήθηκα (από το βρετανικό ΥΠΕΞ) γιατί ίσως παραήμουν ευθύς χαρακτήρας για διπλωμάτης. Αν και ο σοβαρότερος λόγος ήταν η αίσθηση ότι η Βρετανία είχε πάψει πλέον να είναι ανεξάρτητη, συνεπώς, στο υπόλοιπο της καριέρας μου, δεν θα δούλευα για την πατρίδα μου αλλά για την Αμερική. Όταν βρέθηκα το 1994 με υποτροφία στην Ελλάδα για το διδακτορικό μου, που ήταν σχετικό με τον Ψυχρό Πόλεμο, ανακάλυψα ένα έγγραφο του 1975, υπαγορευμένο από τον επικεφαλής του Φόρεϊν Όφις, το οποίο έλεγε: "Πρέπει να διαιρέσουμε τους Έλληνες και τους Τούρκους". Δεν πίστευα στα μάτια μου, οπότε αποφάσισα να το ερευνήσω περισσότερο. Στην πορεία συνειδητοποίησα τη σημασία του θέματος της Κύπρου, παρότι οι Έλληνες μάλλον τείνουν να το αποφεύγουν. 

Υπάρχει μια διάθεση να κρατιούνται χαμηλοί τόνοι στην Ελλάδα για το κυπριακό, κι ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο φόβος της Τουρκίας. Για αύξηση της στρατιωτικής επιθετικότητας της Τουρκίας. Οι Τούρκοι κατόρθωσαν να συνδέσουν το θέμα της Κύπρου με το θέμα του Αιγαίου. Γι' αυτό η ελληνική κυβέρνηση δεν θέλει το ένα θέμα να επηρεάζει το άλλο. Ενώ, αντίθετα, η τουρκική επιθυμεί να εξετάζονται αυτά μαζί. Θεωρώ ότι στο θέμα της Κύπρου, όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξε από την πλευρά της Ελλάδας μια έλλειψη επιμονής. Από τη μια είχες τη δημόσια ρητορική του Ανδρέα Παπανδρέου, μετά την ήπια προσέγγιση του Καραμανλή στη Ρωσία, αλλά κάπως αυτά δεν συνδυάστηκαν ποτέ. Κι αυτό είναι χαρακτηριστικό της Ελλάδας: οι Έλληνες δεν δείχνουν διάθεση να ενεργήσουν ομαδικά, πριν φτάσει το τελευταίο λεπτό. Κυρίως για κομματικούς λόγους. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, η Ελλάδα δεν ελέγχει απολύτως το τι συμβαίνει.

Υπάρχουν τεράστια συμφέροντα, αυτή τη στιγμή με το θέμα του πετρελαίου γίνονται πολλά στο παρασκήνιο με την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Τουρκία, όπως π.χ. το Καστελόριζο, με την Τουρκία να διεκδικεί τις περιοχές γύρω από αυτό, διεκδίκηση που φαινομενικά δεν έχει σχέση με την Κύπρο αλλά φυσικά εντάσσεται στη γενικότερη τουρκική εξωτερική πολιτική. Ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που δεν έχουν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους αλλά σίγουρα θα την κάνουν στον επόμενο γύρο, διεκδικώντας πρόσβαση στα πετρελαϊκά αποθέματα της περιοχής: οι Ρώσοι. Οπότε, για να είμαι δίκαιος με τους 'Ελληνες, υπάρχουν διπλωμάτες που γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι οι Αγγλοσάξονες υποστηρίζουν την Τουρκία περισσότερο από την Ελλάδα. Κι ότι αν τα πράγματα φτάσουν σ' ένα κρίσιμο σημείο, η Αμερική και η Βρετανία στο τέλος θα πάνε με το μέρος της Τουρκίας. Παράλληλα, η Ευρώπη είναι αδύναμη. Δεν έχει δείξει το κουράγιο που απαιτείται για να παίξει ρυθμιστικό ρόλο σε όλα αυτά.

Πώς αντιμετωπίζει η Ελλάδα την προσέγγιση Κύπρου-Ισραήλ; Προφανώς η Ελλάδα θέλει να διασφαλίσει ότι η Κύπρος δεν θα κάνει κάτι που θα προκαλέσει προβλήματα σε σχέση με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, όπως π.χ. συμβαίνει ήδη με το Καστελόριζο. Η Ελλάδα προς το παρόν δεν μπορεί να εξορύξει το δικό της πετρέλαιο, π.χ. στη Λήμνο, αφού η Τουρκία απειλεί. Συνεπώς η Ελλάδα ασφαλώς και θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί το τι κάνει η Κύπρος, κρατώντας όμως το Αιγαίο "εκτός". Η Τουρκία, εξαιτίας αυτής της προσέγγισης και εξαιτίας των πετρελαίων, θα γίνει πιο εχθρική απ' ό,τι ήδη είναι. Θα προσπαθήσει να κερδίσει όσο περισσότερα μπορεί, και αυτό θα αυξήσει την ένταση.

Η Ελλάδα να υποστηρίξει αυτό που κάνει η Κύπρος. Βέβαια φοβάμαι ότι ίσως η Κύπρος προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την προσωρινή κόντρα Τουρκίας - Ισραήλ. Ωστόσο, μην ξεχνάτε ότι οι δύο χώρες συνεχίζουν να έχουν μεταξύ τους στρατιωτικές συμφωνίες, ενώ η Αμερική και η Βρετανία δουλεύουν πολύ πολύ σκληρά για να εξασφαλίσουν ότι οι ισραηλινοτουρκικές σχέσεις θα συνεχίσουν στο στρατιωτικό επίπεδο, αν και όχι δημοσίως. Και δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει αυτή η δημόσια εχθρότητα. Γεγονός είναι ότι η Κύπρος βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο: και αυτή τη φορά όχι μόνο για γεωπολιτικά παιχνίδια αλλά και για πετρελαϊκά. Και πάλι υπάρχει ένα γαϊτανάκι: Τουρκία, Κύπρος, Ισραήλ (που σημαίνει Λίβανος και Συρία), την ίδια στιγμή έχουμε κάποια "προβληματάκια" στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ενώ δεν είμαι σίγουρος ότι η Αμερική και η Βρετανία έχουν καταλήξει σε μια δική τους πολιτική, αφού πιθανότατα περιμένουν να δουν πού θα "κάτσει η μπίλια" σε όλα αυτά που συμβαίνουν.

Ταυτόχρονα η γαλλο-γερμανική πολιτική είναι διαφορετική από την αγγλοσαξονική, ιδίως στη Βόρεια Αφρική, ενώ η Ρωσία δρα αργά, υπομονετικά, σταθερά και μεθοδευμένα, όπως πάντοτε έκανε στην ιστορία της, περιμένοντας ενδεχομένως να επωφεληθεί από την όλη σύγχυση που επικρατεί. Ιστορικά, οι Ρώσοι θεωρούσαν πάντοτε την πρόσβασή τους στη Μεσόγειο εξαιρετικά σημαντική. Μην ξεχνάτε ότι οι Ρώσοι εναντιώθηκαν απόλυτα στο σχέδιο Ανάν και θα το ξανακάνουν εάν δουν ότι θίγονται τα συμφέροντά τους, τα οποία στην Κύπρο είναι τεράστια. Οι Ρώσοι είναι εκεί και περιμένουν. Η Ρωσία συνήθως υποστηρίζει την επίσημη θέση της κυπριακής κυβέρνησης. Η Ρωσία συνήθως δεν υποστηρίζει την ισραηλινή πολιτική εναντίον των Παλαιστινίων. Αυτό που θα ήθελε η Ρωσία, στον επόμενο "γύρο", σε λίγους μήνες, είναι να εκμεταλλευτούν οι ρωσικές εταιρείες το αέριο στα νερά της Μεσογείου. Τώρα υπάρχει μια αμερικανική εταιρεία που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και μια ισραηλινή. Θα υπάρξουν και άλλες στο μέλλον: γερμανικές, γαλλικές, ρωσικές κ.ά. Συνεπώς η κυπριακή πλευρά θα πρέπει να έχει καλές σχέσεις με όλους.

Κατά την άποψή μου, η Ελλάδα θα έπρεπε να ζητήσει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια από τη Ρωσία για πετρελαϊκές έρευνες. Παραδοσιακά, αφήνοντας έξω την ιδεολογία και τα υπόλοιπα, η Ρωσία έχει υπάρξει η λιγότερο εχθρική μεγάλη δύναμη απέναντι στην Ελλάδα. Η Ρωσία τώρα έχει λόγους να μην εμπιστεύεται την Ελλάδα. Στη διάρκεια της κρίσης η Ρωσία προσφέρθηκε να δώσει ένα μεγάλο φθηνό δάνειο, το οποίο ίσως οδηγούσε στην αποφυγή του ΔΝΤ. Ο Παπανδρέου είπε "όχι", απέρριψε την προσφορά, με τη δικαιολογία ότι θα βρισκόμασταν κάτω από τον έλεγχο των Ρώσων. Είναι άραγε βέβαιο ότι θα βρισκόμασταν κάτω από το ρωσικό έλεγχο με τον ίδιο τρόπο που βρισκόμαστε τώρα κάτω από τον έλεγχο του ΔΝΤ; Δεν είμαι αριστερός, απλώς προσπαθώ να ακολουθήσω την κοινή λογική. Συνεπώς, η διπλωματία της ελληνικής πλευράς με τη Ρωσία δεν μελετήθηκε τόσο στενά όσο θα έπρεπε και δεν υπήρξε τόσο αποτελεσματική όσο θα μπορούσε. Και ο μόνος λόγος που μπορώ να σκεφθώ είναι η αγγλοσαξονική πίεση και ελληνικά ιδρύματα, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, με τους Βερέμη και Κουλουμπή, που εκφράζουν την αμερικανική θέση στην Ελλάδα.

Υποστηρίζω τη γαλλογερμανική θέση για μια ειδική σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη. Ασπάζομαι την άποψη του Ζισκάρ Ντ' Εστέν ότι η ένταξη της Τουρκίας θα είναι το τέλος της Ευρώπης. Αφού η Τουρκία δεν είναι στην Ευρώπη. Έπειτα, πώς είναι δυνατόν να υποστηρίζουν η Αμερική και η Βρετανία την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη, όταν η Τουρκία κατέχει μέρος της Ευρώπης, το οποίο δεν αναγνωρίζεται; Αν και είμαι βέβαιος ότι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δεν θέλουν δύο επίσημα αναγνωρισμένα κράτη στην Κύπρο, γιατί τότε τι θα γίνει με τις Συνθήκες, τι θα γίνει με τις βάσεις τους στο νησί; Θέλουν μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση ενώ ο μεγαλύτερος φόβος τους, παρότι δεν θέλουν να το παραδεχτούν, είναι η Ρωσία. Συνεχίζουν να διακατέχονται από αυτή την εμμονή.

Γενικά, η Ελλάδα δεν υπήρξε τόσο ικανή όσο η Τουρκία στο να κερδίσει τη στρατηγική και πολιτική στήριξη της Βρετανίας και της Αμερικής ή ακόμη και της Γαλλίας και της Γερμανίας. Επειδή τα ελληνικά πολιτικά κόμματα δεν θα συμφωνήσουν ποτέ σε μια κοινή πολιτική. Η Ελλάδα φοβάται να πάρει ρίσκα, να μπλοφάρει, ενώ η κατάσταση απαιτεί κάποια ρίσκα, έστω υπολογισμένα. Η Αμερική είναι στην άλλη άκρη του κόσμου, η Ρωσία είναι δίπλα της. Η Ελλάδα πρέπει να κερδίσει μεγαλύτερη υποστήριξη από τη Ρωσία και, αν χρειαστεί, την Κίνα, για να φτάσει σε λύση με την Τουρκία για την Κύπρο. Βέβαια χρειάζεσαι πολύ σπουδαία διπλωματία για να το πετύχεις αυτό. Η Τουρκία είναι καλύτερη στις διεθνείς δημόσιες σχέσεις, χρησιμοποιεί μεγάλα ξένα γραφεία για να υποστηρίζουν τις υποθέσεις της. Η Ελλάδα είναι πολύ διχασμένη, κοιτά πολύ το τώρα, δεν βλέπει σε βάθος χρόνου και δεν μπορεί να δουλέψει ομαδικά. Υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο με τους Έλληνες και τους Γιαπωνέζους: Ένας Ελληνας είναι θαύμα, ένας Γιαπωνέζος είναι ένας "καθυστερημένος". Δύο Ελληνες είναι δύσκολοι, δύο Γιαπωνέζοι είναι απλώς βλάκες. Είκοσι Ελληνες είναι καταστροφή, είκοσι Γιαπωνέζοι είναι ένα θαύμα...

Τα προβλήματα της Ελλάδας είναι η διχόνοια και ο ατομισμός.

* Ιστορικός, πρώην διπλωμάτης, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. 
Αποσπάσματα από συνέντευξη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Σενάρια... πολιτικής φαντασίας 


Αν, όπως συμβαίνει συνήθως, η Άγκυρα προχωρήσει σε αυτά που δημόσια έχει ανακοινώσει, τότε μέχρι το καλοκαίρι η Αθήνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση στα ελληνοτουρκικά. Η έρευνα για υδρογονάνθρακες σε θαλάσσιες περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο (Καστελόριζο) είναι η αναμενόμενη τουρκική κίνηση. Η ελληνική απάντηση σε πια τέτοια πιθανότητα είναι ακόμη υπό διαμόρφωση.

Για τη διαμόρφωση της ελληνικής απάντησης είναι απαραίτητη μια σαφής τοποθέτηση στη σκακιέρα του σκληρού παιχνιδιού των ισχυρών δυνάμεων στη περιοχή. Ίχνη αυτού του παιχνιδιού μπορεί κανείς να διακρίνει κοιτώντας – μεταξύ άλλων – τις διαδικασίες για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ. Δηλαδή του ελληνικού δικτύου Φυσικού Αερίου. Είναι προφανές ότι η επιλογή του νέου ιδιοκτήτη θα περιγράψει σαφέστατα και την επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης μεταξύ των αντιμαχόμενων ισχυρών δυνάμεων.

Πρόκειται για μια επιλογή η οποία σε κάθε περίπτωση συνεπάγεται ζημιές και κέρδη. Από την μια υπάρχει «προσφορά» – δανεικού – χρήματος, από την άλλη «εγγυήσεις» ασφάλειας. Κανείς από τους ενδιαφερόμενους να ελέγξει τον προσανατολισμό του ελληνικού ενεργειακού δικτύου δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει ταυτόχρονα και τις δύο (οικονομική και ασφάλεια) ανάγκες της Ελλάδας.
Το ελληνικό δίλημμα πολλαπλασιάζεται σε ένταση αν συνυπολογίσει κανείς ότι η χώρα υπάρχει μόνο χάρη στην ευρωπαϊκή (γερμανική) χρηματοδότηση. Ωστόσο η Γερμανία δεν είναι σε θέση να προσφέρει καμία βοήθεια στην περίπτωση που απειληθεί η ελληνική ασφάλεια.

Αυτήν την εξαιρετικά δυσμενή ελληνική θέση έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα εκμεταλλευτεί η Άγκυρα. Από τον περασμένο Μάιο στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης έχουν ανακοινωθεί περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ (νότια και δυτικά του Καστελόριζου, μεταξύ άλλων) οι οποίες παραχωρούνται για έρευνες στην τουρκική πετρελαϊκή εταιρεία TPAO. Πριν από λίγες μέρες στον τουρκικό τύπο υπήρξαν δημοσιεύματα τα οποία προσδιόριζαν την έναρξη των ερευνών την ερχόμενη Άνοιξη.

Αν η Τουρκία υλοποιήσει (όπως κατά κανόνα συμβαίνει) τις αποφάσεις της και προχωρήσει σε έρευνες εντός της ελληνικής ΑΟΖ, η ελληνική κυβέρνηση θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να απαντήσει στο ελληνικό στρατηγικό δίλημμα και να κινηθεί (προς τις ΗΠΑ) στη σκακιέρα αναζητώντας προστασία, εκθέτοντας τη γερμανική αδυναμία να «προστατεύσει» το ευρωπαϊκό οικονομικό της βασίλειο και πολλαπλασιάζοντας την αμερικανική πίεση προς το Βερολίνο να προσαρμόσει τον βηματισμό του στις αμερικανικές στρατηγικές κινήσεις.

ΥΓ. 1:
Αν, όπως συμβαίνει συνήθως, η Άγκυρα προχωρήσει σε αυτά που δημόσια έχει ανακοινώσει, τότε μέχρι το καλοκαίρι δεν αποκλείεται να έχουμε και εκλογές...
ΥΓ. 2:
Τα σενάρια δεν προετοιμάζονται για να υλοποιηθούν. Τις περισσότερες φορές είναι αρκετή η «ανάγνωσή» τους για να επέλθουν οι απαραίτητες προσαρμογές, όπως πιθανότατα θα διαπιστώσει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προετοιμαζόμενος να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον.


Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος
Ταξίαρχος Πολεμικής Αεροπορίας Ε.Α.
Πολιτευτής «Ανεξάρτητων Ελλήνων»

Η παντελής απουσία εθνικής εξωτερικής πολιτικής εδώ και χρόνια δημιουργεί πολλούς κινδύνους για τη χώρα μας. Συμβαίνουν τόσα που σκοτώνουν την Ελλάδα και μείς καθόμαστε άπραγοι βλέποντας τις κυβερνήσεις να μας οδηγούν στην οικονομική εξαθλίωση, το μέλλον της Ελλάδας σε παγόβουνο, τα οράματα της νεολαίας στο πουθενά, χάνουμε τα κεκτημένα, χάνεται η δημοκρατία, ζούμε μια ανθρωπιστική καταστροφή, ξεπουλιέται η εθνική μας περιουσία, το υπέδαφός, παραχωρούνται κυριαρχικά μας δικαιώματα, και μείς περιμένουμε το μοιραίο που δεν ξέρουμε ακόμα ποιο θα είναι. Δεν υπάρχει μέσα μας θυμός, αγανάκτηση, φιλότιμο; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε τις εκπτώσεις;

Ως πότε οι τουρκικές φρεγάτες θα κάνουν κρουαζιέρα στο Αιγαίο; Ως πότε η Ελλάδα θα αφήνει αναπάντητες τις προκλητικές παραβιάσεις του Εθνικού εναέριου χώρου;

Ως πότε η Τουρκία θα παρεμβαίνει ανεμπόδιστα μέσω του Προξενείου της Κομοτηνής στην Ελληνική Θράκη και η Ελληνική πολιτεία θα κλείνει τα μάτια;

Ως πότε Έλληνες υπουργοί θα χορεύουν ζεϊμπέκικο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) μπροστά σε Τούρκους πασάδες;

Ως πότε Έλληνες πρωθυπουργοί θα επισκέπτονται την Τουρκία και θα καταθέτουν στεφάνια στο μαυσωλείο του αρχισφαγέα του Μικρασιατικού Ελληνισμού Κεμάλ Ατατούρκ;

Πότε οι Έλληνες Πρωθυπουργοί ή Υπουργοί, θα έχουν τα κότσια να επισκεφτούν την Ίμβρο και την Τένεδο όπου εδώ και χρόνια καταπιέζεται η εναπομένουσα ελληνική μειονότητα;

Ως πότε Έλληνες πρωθυπουργοί θα κάνουν κουμπαριές με Τούρκους πρωθυπουργούς και θα σκύβουν δουλικά το κεφάλι;

Ως πότε Έλληνες πρωθυπουργοί θα κανονίζουν κοινά Υπουργικά συμβούλια στην Τουρκία;

Ως πότε η Ελλάδα θα ανέχεται την Τουρκία να της στέλνει
καραβιές λαθρομεταναστών (το 90% των λαθρομεταναστών μπαίνει από τα μεταξύ μας σύνορα), χωρίς να την καταγγέλλει σε διεθνείς οργανισμούς;

Πότε θα καταλάβει η Τουρκία ότι απέναντί της έχει ένα ισχυρό κράτος και θα μαζεύει τα λόγια της για διεκδικήσεις σε ελληνικά νησιά και για τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο;

Ως πότε η Ελλάδα θα φοβάται να ανακηρύξει ΑΟΖ και να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα και τον εναέριο της χώρο στα 12 νμ φοβούμενη το casus belli της φίλης και συμμάχου Τουρκίας;

Ως πότε η Ελλάδα θα αφήνει αναπάντητες τις προκλητικές δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού σχετικά με την Ήπειρο και απροστάτευτη την ελληνική μειονότητα της Βόρειου Ηπείρου; Την στιγμή που η Αλβανία ζει και υπάρχει χάρις στα εκατομμύρια των ευρώ που έβγαζαν και βγάζουν λαθραία Αλβανοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα εδώ και χρόνια;

Ως πότε η Ελλάδα θα ανέχεται προκλητικές ενέργειες και πράξεις των Σκοπίων (ένα κράτος το οποίο υπάρχει χάρη στην μεγαλοθυμία της Ελλάδας) σε σχέση με το όνομα της Μακεδονίας;

Ως πότε η Ελλάδα θα σύρεται σε συνομιλίες για το όνομα της ΠΓΔ της Μακεδονίας χωρίς να θέτει κόκκινες γραμμές;
Τα παραπάνω ερωτήματα μένουν αναπάντητα μέχρι σήμερα διότι υπάρχουν φοβισμένες και υποταγμένες ηγεσίες, ηγεσίες που εδώ και χρόνια φροντίζουν μόνο την επιβίωση τους, ηγεσίες έτοιμες να υπογράψουν και να δεχθούν τα πάντα για να διατηρήσουν τις καρέκλες τους ενώ η Ελλάδα χάνεται. Ηγεσίες χωρίς Εθνική συνείδηση. Ηγεσίες που επιδιώκουν την έξωθεν καλή μαρτυρία φέρνοντας τη χώρα και τους πολίτες σε εξαθλίωση.
Και μέσα σ αυτή την άθλια οικονομική συγκυρία οι εθνικές υποχωρήσεις συνεχίζονται, οι Ένοπλες Δυνάμεις με εντολή της τρόικας διαλύονται, το προσωπικό τους εξαθλιώνεται αναγκάζοντας το να σιτίζεται ακόμα και από συσσίτια εντός των στρατοπέδων.

Απαγορεύει την αύξηση της θητείας, επιβάλλει μείωση εισακτέων μαθητών στις παραγωγικές Σχολές, την μείωση των εξοπλισμών ακόμα και των μέσων συντήρησης των ήδη υπαρχόντων οπλικών συστημάτων και αυτή η άθλια συγκυβέρνηση τα δέχεται όλα.

Η υποβάθμιση του ρόλου των Ενόπλων Δυνάμεων συνεχίζεται, τώρα τα χερσαία σύνορα τα φυλάει η Αστυνομία και ο Στρατός πίσω, το Λιμενικό βρίσκεται στα θαλάσσια σύνορα και το Πολεμικό Ναυτικό πίσω. Είναι δουλειά της Αστυνομίας και του Λιμενικού η προστασία των συνόρων; Ποιος είναι ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων;
Βέβαια είναι πολύ δύσκολο στη σημερινή οικονομική συγκυρία (στην οποία σκοπίμως μας έφεραν) για κάποιον που έχει πρόβλημα επιβίωσης να σκεφτεί τα Εθνικά ζητήματα και τις διεκδικήσεις των γειτόνων μας. Γι αυτό και δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την προβολή αμέτρητων τουρκικών σήριαλ καθώς και την αγορά από Τουρκικές εταιρείες ελληνικών λιμανιών, αεροδρομίων ακόμα και νησιών.
Παρόλα όμως τα οικονομικά προβλήματα της χώρας δε θα πρέπει η Εξωτερική πολιτική και η Άμυνα να είναι σε δεύτερη μοίρα.
Απαιτείται μια εθνική ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική,
Η Ελλάδα να αποκτήσει φωνή, δεν είναι ο φτωχός συγγενής των Ευρωπαίων
Να κλείσει άμεσα το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και να μπει η Τουρκία στη θέση της,
Να είναι μη διαπραγματεύσιμο το όνομα της Μακεδονίας,
Να δίνεται άμεση απάντηση και λήψη μέτρων εναντίον κρατών που με δηλώσεις τους επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία,
Να πάψει η Ελλάδα να είναι δορυφόρος κρατών (βλέπε Γερμανία) και να κοιτά άφωνη και άπραγη τις εξελίξεις

Οι Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν τον ρόλο που τους ανήκει έτοιμες να αντιμετωπίσουν κάθε προκλητική συμπεριφορά των γειτόνων και το προσωπικό τους να ζει αξιοπρεπώς.

Απαιτείται συστράτευση όλων των Ελλήνων για να πάρουμε την Ελλάδα μας πίσω. Να ξεχάσουμε το «δεν παραχωρούμε τίποτα, δε διεκδικούμε τίποτα» το σύνθημα μας να γίνει «δεν παραχωρούμε τίποτα και διεκδικούμε ότι μας ανήκει».

Επικοινωνία με τον συντάκτη




Θα μπορούσε εύκολα να ισχυριστεί κανείς, να διαπιστώσει καλύτερα ότι, στην Ευρώπη σήμερα υπάρχουν δύο μόνο δραστήριες «εθνότητες», ίδιες στο βάθος, αλλά εξωτερικά εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους - συγκρουσιακές σε κάθε περίπτωση, αλλά και εύκολο να συνεργαστούν, εάν εκμεταλλευθούν τα εκάστοτε προτερήματα τους, απαλύνοντας, καταπολεμώντας μάλλον αμοιβαία τα μεγάλα μειονεκτήματα τους: οι Έλληνες και οι Γερμανοί.

Όλοι οι υπόλοιποι λαοί ουσιαστικά «άγονται και φέρονται» από τις δύο αυτές «κυρίαρχες» εθνότητες – χωρίς καθόλου να το συνειδητοποιούν.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των Γερμανών είναι ασφαλώς ο τρόπος, με τον οποίο αντιμετωπίζουν το παρελθόν τους – έχοντας αφομοιώσει σε μεγάλο βαθμό το «ολοκαύτωμα», καθώς επίσης όλα τα υπόλοιπα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Σε τελική ανάλυση, δεν είναι αυτοί εκείνοι που οδήγησαν ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη σε δύο καταστροφικούς, παγκόσμιους πολέμους ή/και σε εθνικιστικές, φυλετικές «εκκαθαρίσεις», αλλά κάποιοι άλλοι – κάποιοι «ναζί» οι οποίοι, κάτω από την απολυταρχική ηγεσία του Χίτλερ (όπου οδηγήθηκαν δήθεν καταναγκαστικά από τους Ευρωπαίους γείτονές τους, οι οποίοι τους είχαν αποκλείσει), «υποχρέωσαν» αρκετούς «άκακους» πολίτες να διαπράξουν τεράστια εγκλήματα, υπό το καθεστώς του φόβου και της τρομοκρατίας.

Όλα αυτά, παρά το ότι ο μέσος πολίτης, ο μέσος νους καλύτερα, αδυνατεί να πιστέψει ότι, το «φάντασμα» του Χίτλερ, η σκοτεινή σκιά του ίσως, υπήρχε παντού – «καταναγκάζοντας» τους Γερμανούς στρατιώτες, στα πιο απόμερα μέρη της Ευρώπης, να βασανίζουν ανθρώπους και να τους σκοτώνουν, «καίγοντας» και λεηλατώντας τα πάντα στο πέρασμα τους.

Στο σημείο αυτό, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει κανείς τους Γερμανούς – σε πλήρη αντίθεση με τους Έλληνες, οι οποίοι δεν μπορούν να αφομοιώσουν το μοναδικό τους πολιτισμό και γενικότερα το παρελθόν τους, παρά το ότι είναι το καλύτερο δυνατόν, σχεδόν «άριστο», σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη εθνότητα.

Το μεγαλύτερο τώρα μειονέκτημα των Γερμανών είναι η απίστευτη «μανία» τους να προγραμματίζουν τα πάντα – να θέλουν δηλαδή να σχεδιάσουν με κάθε λεπτομέρεια το απώτερο μέλλον τους, παρά το ότι δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν πως «ο Θεός γελάει, όταν οι άνθρωποι θέλουν να προβλέψουν το τι μέλλει γενέσθαι».

Σε πλήρη αντίθεση με τους Γερμανούς, οι Έλληνες διακρίνονται δυστυχώς από μία καταστροφική έλλειψη ενός ελάχιστου σχεδιασμού ή/και στοιχειώδους προγραμματισμού του εγγύτερου μέλλοντος τους – ενώ το απώτερο είναι φυσικά σαν να μην υπάρχει καθόλου.

Ακριβώς για το λόγο αυτό, η έκρηξη του ηφαιστείου, εάν δεν εμποδιστεί άμεσα, θα συμβεί εντελώς απρόοπτα – με τους Έλληνες να μην επαναστατούν όταν βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, αλλά όταν θα είναι ήδη με το ένα πόδι στο κενό.

Εάν θέλουμε λοιπόν να αποφύγουμε την καταστροφή, τον εξευτελισμό και τη λεηλασία της πατρίδας μας, οφείλουμε να «αφομοιώσουμε» το παρελθόν μας, όσο πιο γρήγορα γίνεται – παράλληλα, να πάψουμε να περιμένουμε τον από μηχανής θεό, για να μας βγάλει από το τέλμα. Σε κάθε περίπτωση, να μην περιμένουμε από τους Ισπανούς ή από άλλους λαούς να μας θυμίσουν το δικό μας πολιτισμό, ξυπνώντας μας από το λήθαργο δεκαετιών, εάν όχι πολλών αιώνων.

Η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με έναν μοναδικό στην ιστορία πολιτισμό - με τη βοήθεια του οποίου θα μπορούσαμε σήμερα όχι μόνο να βγούμε από την κρίση, αλλά να γίνουμε η ομορφότερη, η πλουσιότερη και η πιο ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης.

Για να το πετύχουμε, οφείλουμε να συμμετέχουμε ενεργητικά στις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας – υποχρεώνοντας τα πολιτικά κόμματα να αλλάξουν το σύνταγμα, υιοθετώντας τους βασικούς κανόνες της άμεσης δημοκρατίας.

Ολοκληρώνοντας, ο χρόνος επείγει – αφού, εάν μας προλάβει η διαφαινόμενη τεράστια κρίση των ακινήτων, των νοικοκυριών και των τραπεζών (η οποία θα είχε τόσο καταστροφικά αποτελέσματα για την οικονομία και την κοινωνία μας, τα οποία δεν μπορούμε καν να διανοηθούμε σήμερα), θα είναι πλέον πολύ αργά για οποιεσδήποτε διορθωτικές κινήσεις.


Γράφει ο M. Λαζαρίδης

Αρμαγεδδώνας. Μόνον έτσι μπορεί να περιγραφεί αυτό που έρχεται εντός του 2013 για χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι βρίσκονται πλέον, μετά και τη συνάντηση που είχαν προχθές ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης, με το ένα πόδι εκτός του Δημοσίου!

Η εξέλιξη αυτή, έρχεται ως συνέχεια των απαιτήσεων της τρόικας για απολύσεις στο Δημόσιο, έτσι ώστε να μειωθεί σημαντικά το μισθολογικό κόστος. Και αν έως τώρα η κυβέρνηση τη… γλίτωνε με τεχνάσματα του τύπου διαθεσιμότητα – κινητικότητα, πλέον κάτι τέτοιο πολύ δύσκολα θα συμβεί. Η συντριπτική πλειονότητα των 25.000 που θα υπαχθούν σε αυτό το καθεστώς της διαθεσιμότητας σταδιακά από τον Ιούνιο και ως το τέλος του έτους, έναν χρόνο μετά και αφού θα λαμβάνουν σε αυτό το χρονικό διάστημα το 75% του μισθού τους, θα βρεθεί εκτός Δημοσίου, καθώς δεν θα μπορέσει να μετακινηθεί σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου.

Με αυτόν τον τρόπο θα ικανοποιηθεί απόλυτα η τρόικα, που ζητάει εδώ και μήνες «αίμα» από το Δημόσιο, ωστόσο αναμένεται να φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την τρικομματική κυβέρνηση, η οποία μέχρι πρότινος -και κυρίως ο αριστερός υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης- έκανε λόγο για μη απολύσεις στο Δημόσιο, αλλά για κινητικότητα! Τώρα, όμως, ο κύβος ερρίφθη, καθώς η τρόικα διεμήνυσε ότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα εκταμιευτούν οι δόσεις Φεβρουαρίου και Μαρτίου. Μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο η κυβέρνηση αποφάσισε να «θυσιάσει» χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους!

Οι δεξαμενές

Σε ό,τι αφορά τις δεξαμενές των «διαθεσίμων» από όπου θα προέλθουν οι 25.000 υπάλληλοι που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα, σύμφωνα και με όσα συζητήθηκαν μεταξύ Σαμαρά και Μανιτάκη, η βασική, όπως έγραψε από την περασμένη Πέμπτη η «δημοκρατία», θα προέλθει από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που αριθμούν πάνω από 80.000 υπαλλήλους, αλλά και από την Παιδεία, η οποία έχει πάνω από 150.000 υπαλλήλους, και από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (δημοτικές επιχειρήσεις, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου, ΔΕΚΟ, κρατικές ανώνυμες εταιρίες), όπου υπηρετούν πάνω από 100.000 υπάλληλοι. Αλλωστε, και να ήθελε η κυβέρνηση να υπάρξουν μειώσεις προσωπικού από τις κεντρικές υπηρεσίες των υπουργείων, αυτό δεν μπορεί να γίνει, καθώς διαθέτουν μόνο το 10% των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα και δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω μείωσης του ανθρώπινου δυναμικού.

Οργανογράμματα

Την ίδια στιγμή, μέσα στο ερχόμενο δεκαήμερο αναμένεται να συνεδριάσει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στο οποίο θα παρουσιαστούν τα νέα οργανογράμματα των υπουργείων. Σύμφωνα με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, αυτά θα είναι μειωμένα κατά τουλάχιστον 40% και αναμένεται να χαρακτηριστούν πλεονάζοντες κυρίως υπάλληλοι χαμηλών προσόντων (υποχρεωτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης), οι οποίοι έχουν συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Ωστόσο, όλα αυτά θα ξεκαθαρίσουν μετά και την αξιολόγηση των υπαλλήλων, που ακόμη κανένας δεν γνωρίζει πότε θα ξεκινήσει και πότε θα ολοκληρωθεί.

Το μοντέλο κινητικότητας προβλέπει τη μετακίνησή τους σε άλλους δημόσιους φορείς που έχουν ανάγκη ανθρώπινου δυναμικού, όχι όμως σε υπηρεσίες του στενού δημόσιου τομέα, καθώς αυτό θα εκληφθεί ως πρόσληψη. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις, για κάθε «μία πρόσληψη απαιτούνται 10 αποχωρήσεις». Τα μειωμένα, όμως, οργανογράμματα θα καθιστούν απαγορευτικές τις μετακινήσεις των υπαλλήλων που θα βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας και κατά συνέπεια ο μεγαλύτερος αριθμός δεν θα μπορέσει μέσα σε αυτούς τους 12 μήνες να μετακινηθεί, άρα στη συνέχεια θα απολυθεί!


Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Έχει πολύ ενδιαφέρων για όσους παρακολουθούν τα τουρκικά πράγματα, το πως ένα θέμα που ήταν δεδομένο από καθαρά τουρκικές πηγές, όπως θα δούμε παρακάτω, έχει διαστρεβλωθεί και έχει παρουσιαστεί με νέα υποτίθεται «δεδομένα», σύμφωνα με την τουρκική παραπληροφόρηση και προπαγάνδα που όπως είναι γνωστό λειτουργεί πολύ καλά. Το πρόβλημα όμως δεν είναι η τουρκική παραπληροφόρηση, που συχνά έχει πλήξει στο παρελθόν την χώρα μας, αλλά το γεγονός ότι εδώ υπάρχουν αρκετά «παπαγαλάκια» που αναμασούν αυτή την παραπληροφόρηση έχοντας μάλιστα την ιδιότητα να δουλεύουν και για τουρκικά ΜΜΕ.

Αναφέρομαι στο θέμα των κομάντος των Ιμίων, που ξαφνικά ζωντάνεψαν από κάποιους ενώ μέχρι το 2011- 2012, σχεδόν όλοι, (οι περισσότεροι), ήταν σκοτωμένοι. Μετά όμως την εκπομπή γνωστού δημοσιογράφου σε ελληνικό κανάλι, ήρθαν κάποια τουρκικά δημοσιεύματα, (για απάντηση), που τους ξαναζωντάνεψαν για ευνόητους λόγους, κυρίως όμως σαν ένα ξεκάθαρο στοιχείο ψυχολογικών επιχειρήσεων για το τουρκικό γόητρο. Υπήρχε και πρόθεση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας, δηλαδή με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Εκείνο που κατ’ αρχήν θα πρέπει να αναρωτηθούν όλοι εδώ στην Ελλάδα είναι γιατί το ζήτημα της κρίσης των Ιμίων, εκτός ελαχίστων εξευρέσεων, ήταν επί χρόνια κρυμμένο από τα τουρκικά ΜΜΕ. Ενώ εδώ στην Ελλάδα  έχουν γίνει ατέλειωτες δημόσιες συζητήσεις, τελετές μνήμης και διάφορες προβολές, στην Τουρκία, «άκρα του τάφου σιγή» κάλυπτε επί πολλά χρόνια το θέμα αυτό. Η απάντηση είναι εύλογη, αλλά όπως τόνισα και πριν, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων κανένας στην Τουρκία δεν αναφέρονταν για το θέμα αυτό παρά του ότι θα ήταν εύλογο οι Τούρκοι κάθε χρόνο να πανηγυρίζουν στην επέτειο των Ιμίων, όπως γίνεται και σε άλλες περιπτώσεις, καθώς η κρίση αυτή όπως εξελίχτηκε ήταν μια μεγάλη τουρκική στρατηγική νίκη.

Το μονό που έχει προβληθεί  από εκείνη την κρίση, είναι  το μνημείο ηρώων κομάντος των Ιμίων, που στήθηκε στον δήμο του Beykoz, ένα μνημείο πεσόντων των κομάντος που είχαν πάρει μέρος στην επιχείρηση των Ιμίων και σκοτώθηκαν  στο δυστύχημα στις 15 Φεβρουαρίου 1996, λίγες μέρες μετά την κρίση.  Επειδή όμως το μνημείο αυτό φανέρωνε την τουρκική απώλεια, ακόμα και αυτό προσπάθησαν να το καταχωνιάσουν στην αφάνεια. Μάλιστα κάποιοι είχαν διαμαρτυρηθεί στον δήμαρχο του Beykoz και εκείνος τους απάντησε ξεκάθαρα ότι δεν είχαμε κανένα θύμα στην κρίση των Ιμίων, αλλά στο δυστύχημα που είχε γίνει λίγες μέρες μετά, σκοτωθήκαν πολλοί κομάντος από αυτή την ομάδα. Κάποιοι από αυτούς ήταν από το  Beykoz.
Epitheorisi Aksyon 
Δυστυχώς όμως και κυρίως δυστυχώς για τα «παπαγαλάκια», σε ένα εκτενές μεγάλο δημοσίευμα της γνωστής τουρκικής επιθεώρησης,  Aksyon, στις 2 Μαρτίου του 1996, το οποίο σας παρουσιάζουμε με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Skorsky’ miz Ege de neden düştü?». Λίγες μέρες δηλαδή, σύμφωνα με την Aksyon, μετά την κρίση των Ιμίων και ενώ η Τουρκία ήταν υπερήφανη για την ομάδα των κομάντος των Kardak, στις 17 Φεβρουαρίου βυθίστηκε στο πένθος, γιατί το ελικόπτερο αυτής της ομάδας, έπεσε κοντά στον ναύσταθμο του Aksaz, (είναι ο ναύσταθμος από όπου ξεκίνησαν οι κομάντος για να πάνε στα Ίμια ), με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι «SAT  Sualtı taarruz Timi» (έτσι ονομάζονταν οι η ομάδα των κομάντος των Ιμίων),  που πριν από λίγες μέρες ήταν οι ήρωες της Τουρκίας. Φανερή μαρτυρία δηλαδή.

Αλήθεια περίεργο επίσης δεν είναι ότι τον ίδιο χρόνο και λίγους μήνες μετά, ένα  άλλο δυστύχημα, πάλι με ελικόπτερο, γίνονταν στην ίδια περιοχή, λίγο κοντά στον ναύσταθμο του Aksaz; 
Τα δυο αυτά δυστυχήματα προσπάθησαν οι Τούρκοι να τα κρύψουν, όπως έκαναν επιμελώς και για τα γεγονότα της κρίσης των Ιμίων. Μάλιστα είναι περίεργο ότι ενώ η εφημερίδα Zaman, σε δημοσίευμα της στις 29/11/1998, φανερώνει τα δύο δυστυχήματα, σε  άλλο δημοσίευμα της στις 15/9/ 1997, που ήταν και πιο πρόσφατο, κρύβει το ένα και αναφέρεται μόνο στο μεγάλο δυστύχημα στις 15 Φεβρουαρίου.

Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός που καταγράφτηκε δυο χρόνια μετά και μάλιστα τις παραμονές του εθνικού συμβούλιου του Φεβρουαρίου του 1998, που  γράφτηκε στην ιστορία σαν, «Βελούδινο Πραξικόπημα» γιατί ήταν η απαρχή της πτώσης της πρώτης ισλαμικής κυβέρνησης του Ερμπακάν. Ο τότε αρχηγός του Επιτελείου Ναυτικού, ναύαρχος Güven Erkaya, οποίος ήταν και αρχηγός του Ναυτικού στην κρίση των Ιμίων, είχε επισκεφτεί μαζί με τον Karadayi, αρχηγό τoυ Γενικού Επιτελείου, την Γενική Διεύθυνση Ναυτικού στον ναύσταθμο του Gölcuk. Εκεί, ο Erkaya  έκανε την εξής  ερώτηση στους αξιωματικούς διοικητές  έχοντας υπ’ όψιν του τα δύο θανατηφόρα δυστυχήματα: «Kardak operasyonuna katılanlaradan hayatta kalan kimse var mı? Δηλαδή από αυτούς που μετείχαν στην επιχείρηση κομάντος των Ιμίων, υπάρχει κανένας εν ζωή; (από αποκλειστικό δημοσίευμα της εφημερίδας, Yeni Akıt,  στις 15/5/2012. Η εφημερίδα αυτή  είχε κάνει μεγάλη έρευνα για το Βελούδινο Πραξικόπημα). 
Τι άλλο να αναφέρουμε;

Και τώρα ερχόμαστε στον αρχηγό των κομάντος, Zeki Şen. Υπάρχουν πληθώρα δημοσιευμάτων για τον θάνατο του αρχηγού της ομάδας των κομάντος των Ιμίων, (εφημερίδες Hürriyet, Milliyet, Sabah, Radikal, Akşam). Σας παρουσιάζω  μόνο το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Sabah, στις 7/5/2003, που αναφέρει με πομπώδη τρόπο ότι ο ήρωας των Kardak βρήκε τον θάνατο από… τρεις ζητιάνους στην πλατεία Ταξίμ. Η ίδια εφημερίδα την επομένη, 8/5/2003, αναφέρει ξεκάθαρα, «KARDAK Komantosu SAT Yüzbaşı Zeki Şen».  Γιατί κύριοι τότε δεν εμφανίστηκε κάποιος να πει ότι όλα αυτά είναι ψέματα και ότι ο Zeki Şen δεν είναι στον κατάλογο, (που εμφανίστηκε αρκετά χρόνια μετά), των κομάντος των Ιμίων; 
Ο επίλογος της ιστορίας του Zeki Şen γράφτηκε στις 21 Οκτώβριου του 2006, όταν οι δολοφόνος του, κάποιος Emrah Eraydın, καταδικάστηκε από το τουρκικό δικαστήριο όπως αναφέρει δημοσίευα της Sabah στις  21/10.2006  όπου πάλι αναφέρονταν ότι ο Zeki Şen ότι ήταν στην ομάδα κομάντος των Ιμίων.
Πέραν όμως τούτων για τους «άπιστους», υπάρχει και βίντεο από το τουρκικό κανάλι ATV, (όλα σχεδόν τα τουρκικά κανάλια το βραδύ της δολοφονίας του Şen παρουσίαζαν τον ήρωα των Ιμίων), διαθέσιμο σε κάθε ενδιαφερόμενο. Στο βίντεο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «ο ήρωας αυτός κέρδισε επτά χρόνια μετά τα Ίμια και έχασε τη ζωή του σε επτά δευτερόλεπτα».  Μόνο για αστειότητες είναι όσα λέχτηκαν ότι δεν συμπεριλαμβάνονταν στον… κατάλογο των κομάντος των Ιμίων.

Ο καλύτερος φίλος, συνεργάτης και δεξί χέρι του Şen, ήταν ο Seşçuk Esadoğlou.  Αυτός βρήκε τον θάνατο στο δεύτερο μυστήριο δυστύχημα, πάλι κοντά στον ναύσταθμο του Alksaz. Μαζί  του σκοτώθηκαν οι κομάντος  Kadir Şener, Ahmet Sezgin και Tevfik Özdemir, σύμφωνα με δημοσίευμα της Hürriyet,  στις 8/5/2003, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Kürek timinin acı laberi». 
Αυτό το δυστύχημα είναι ακόμα πιο σκοτεινή υπόθεση όσον αφόρα την δημοσιότητα του από τους Τούρκους. Την περίοδο εκείνη όμως δεν είχαν εμφανιστεί πουθενά οι δύο «περίφημοι αρχικομάντος» των Ιμίων και δεν είχαν δημοσιευτεί οι λίστες, (αλήθεια πιστεύουν ότι οι Τούρκοι θα δημοσίευαν λίστες κομάντος για τέτοιες επιχειρήσεις;) . Όσοι το «έχαψαν» μάλλον δεν γνωρίζουν καθόλου πως λειτουργούν τα πράγματα  στην Τουρκία.

Και τέλος ερχόμαστε στα τελευταία δημοσιεύματα για τον αξιωματικό του ναυτικού, Engin Erkman. Και εδώ οι Τούρκοι για άλλη μια φορά απέδειξαν ότι πιάνονται οι ίδιοι στην φάκα που στήνουν για άλλους. Από την αρχή δηλώθηκε ότι ο εν λόγω αξιωματικός του ναυτικού ήταν στην ομάδα των κομάντος των Ιμίων.  Στη συνέχεια, όταν αυτό  γρήγορα έγινε αντιληπτό, προσπάθησαν και εδώ να συσκοτίσουν την είδηση. Έτσι άλλες εφημερίδες έγραψαν ότι πέθανε στο Τουρκμενιστάν, άλλες ότι δεν ήταν στο Τουρκμενιστάν αλλά στο… Αζερμπαϊτζάν, (εφημερίδα Star 6/1). Το γεγονός όμως ότι ήταν στην ομάδα κομάντος των Ιμίων, δεν μπορούσε εκ των υστέρων να αμφισβητηθεί παρά του ότι δεν… ήταν στην λεγομένη «λίστα των κομάντος»  που οι ίδιοι είχαν δώσει στην δημοσιότητα.

Η κρίση των Ιμίων θα γραφτεί στη ιστορία σαν μια ιστορικά χαμένη ευκαιρία της Ελλάδας να δώσει ένα  αποφασιστικό μάθημα στην Τουρκία και να κόψει δια παντός τις τουρκικές διεκδικήσεις στον Αιγαίο. Και τούτο γιατί εκείνο το βράδυ οι Τούρκοι ήταν βαθειά διχασμένοι με τους στρατηγούς να πνέουν μένεα κατά της Τσιλέρ, γιατί αυτή και η κλίκα της τους είχε αιφνιδιάσει και τους είχε οδηγήσει για πολιτικούς λόγους σε μια κρίση χωρίς προετοιμασία κάτι το πρωτοφανές για τα τουρκικά δεδομένα. Η οργή τους, ειδικά του Güven Erkaya, ήταν χαρακτηριστική καθώς καταλάβαιναν ότι μπορούσαν να χάσουν τα πάντα σε ένα βράδυ. 
Τον Φεβρουάριο του 2005, ο  τότε υφυπουργός Εξωτερικών στην κρίση των Ιμίων, İnal Batu, (σε μια από τις σπάνιες εκπομπές για την κρίση στο κανάλι CNNTürk), αποκάλυψε ότι το απόγευμα της 30ης Ιανουαρίου που συνεκλήθη το έκτακτο Εθνικό Συμβούλιο στην Άγκυρα, η τουρκική πλευρά ξεκινούσε μια κρίση με το μεγάλο μειονέκτημα ότι ήδη οι Έλληνες είχαν καταλάβει την μια βραχονησίδα και θα έπρεπε τώρα αυτοί να απαντήσουν. Το γεγονός αυτό είχε αγχώσει την τουρκική στρατιωτική ηγεσία που είχε συνειδητοποιήσει ότι διασυνδέονταν η ίδια η ύπαρξη του τουρκικού καθεστώτος. 

Δυστυχώς εμείς προτιμήσαμε να αφήσουμε.. τον αέρα να πάρει την σημαία μας και μετά να ευχαριστήσουμε τους Αμερικανούς για την μεγάλη προδοσία των Ιμίων.

Σχόλιο ιστολογίου: Για έναν παράλογο και παράδοξο λόγο, στην Ελλάδα έχει εμφανισθεί ένα τμήμα δημιουργίας ειδήσεων που προσπαθεί (γιατί άραγε;) να μειώσει την στρατιωτική και δη την αμυντική ικανότητητα της χώρας, ενώ την ίδια στιγμή προβάλει με "δέος" την στρατιωτική ισχύ της γείτονος Τουρκίας. Κι ενώ είναι σαφές πως το "εγχείρημα" αυτό εντάσσεται μέσα στα πλαίσια ενός ψυχολογικού πολέμου (όπως πολύ καλά επισημαίνει ο κ. Χειλαδάκης), για λόγους προφανούς ηλιθιότητας αυτού του τύπου οι "ειδήσεις" αναμεταδίδονται εν ριπή οφθαλμού από μηδενικής γνώσης σε θέματα άμυνας, ασφάλειας διαδικτυακούς "αναμεταδότες", προκειμένου να εξασφαλισθούν οι αναγνώστες που θα "συνδράμουν" στην αύξηση των διαφημιστικών εσόδων. Την ίδια στιγμή, κι ενώ εμφανίζονται μειωτικά δημοσιεύματα για το Ελληνικό Στράτευμα (όλων των κλάδων), ντίλερς οπλικών συστημάτων πολιορκούν το υπουργείο Άμυνας και την πολιτική ηγεσία της χώρας. Μπορεί να είναι σύμπτωση; Τα συμπεράσματα, δικά σας...