Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουν 2014

Ποιοι κρύβονται πίσω από την παλιά και νέα γενοκτονία στο Ιράκ;
  • Αρχεία από το Foreign Office και άλλες πηγές αποκαλύπτουν ωμά τα κίνητρα της εισβολής στο Ιράκ, τότε και τώρα 
  • Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα και πρακτικά συναντήσεων που χρονολογούνται πριν από την εισβολή καταδεικνύουν τον παρασκηνιακό ρόλο του αγγλοαμερικανικού παράγοντα
Ο βρετανικός Τύπος παραδέχεται σήμερα, επικαλούμενος αποχαρακτηρισμένα αρχεία του Foreign Office, ότι «ο πραγματικός στόχος της εισβολής στο Ιράκ το 2003 ήταν η σταθεροποίηση των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων και κυρίως η διασφάλιση της ελεύθερης ροής πετρελαίου από το Ιράκ προς τις διεθνείς αγορές, με προτεραιότητα τα συμφέροντα των αμερικανικών και βρετανικών εταιρειών»!

Μήπως τα ίδια συμφέροντα επιστρέφουν σήμερα στο Ιράκ μέσω ισλαμιστών μισθοφόρων, που δολοφονούν και αποτεφρώνουν όποιον και ό,τι βρουν στο διάβα τους;

Της Felicity Arbuthnot
Eφημερίδα Pravda
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Φλόγες υψώνονται απειλητικά από το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου στο Μπαϊτζί, 130 χλμ βόρεια της Βαγδάτης, μετά από τις συνεχείς επιθέσεις ομάδων ισλαμιστών, οι οποίες καταστρέφουν ό, τι βρουν στο διάβα τους, καθώς κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα της χώρας.

Σκοτεινή και τραγική ειρωνεία! Μόλις πριν από δύο μήνες, στην 11η επέτειο της (παράνομης) εισβολής στο Ιράκ, η εφημερίδα Guardian μας υπενθύμισε ότι η μαζική σφαγή, η αποτέφρωση δεκάδων χωριών και πόλεων και η χρήση όπλων μαζικής καταστροφής από Αμερικανούς και Βρετανούς δεν έγινε λόγω ενός αντίστοιχου ιρακινού οπλοστασίου, αλλά για το πετρέλαιο, γεγονός που έχει από καιρό αντιληφθεί οποιοσδήποτε διαθέτει λίγη φαιά ουσία.

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις

Η Guardian τόνισε ότι, όπως εύστοχα διατύπωσε ο Γκρεγκ Μουτίτ στο βιβλίο του«Fuel on the Fire», επικαλούμενος αποχαρακτηρισμένα αρχεία του Foreign Office

«Ο πραγματικός στόχος της εισβολής ήταν η σταθεροποίηση των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων και κυρίως η διασφάλιση της ελεύθερης ροής πετρελαίου από το Ιράκ προς τις διεθνείς αγορές, με προτεραιότητα τα συμφέροντα των αμερικανικών και βρετανικών εταιρειών.

Τα πιο καίριο στρατηγικό συμφέρον έγκειται στην επέκταση των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων, μέσω ξένων επενδύσεων, σε μερικά από τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά κοιτάσματα παγκοσμίως, και στη δεδομένη στιγμή, σε εκείνα του Ιράκ».
Τα έγγραφα αποδεικνύουν ότι ΗΠΑ και Βρετανία επιχείρησαν να ιδιωτικοποιήσουν την παραγωγή πετρελαίου του Ιράκ και να την οργανώσουν βάσει των συμφερόντων κάποιων ευνοημένων επενδυτών.

Επίσης, σύμφωνα με την επίσης βρετανική εφημερίδα Independent:


«Τον Μάρτιο του 2003, λίγο πριν την είσοδο της Βρετανίας στον πόλεμο, η βρετανική εταιρεία Shell διέψευσε δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία είχε συνομιλίες με την Downing Street για το ιρακινό πετρέλαιο, χαρακτηρίζοντάς τα ως «εντελώς ανακριβή». Η εταιρεία British Petroleum (BP) επίσης αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε «στρατηγικό συμφέρον» στο Ιράκ, ενώ ο Τόνι Μπλερ περιέγραψε «τη θεωρία συνωμοσίας του πετρελαίου» ως «εντελώς παράλογη».
Όπως ανέκαθεν συνήθιζε να κάνει, ο Τόνι Μπλερ πέταξε στάχτη για να θολώσει τα νερά. Τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2002, λίγους μήνες πριν από την εισβολή, είδαν το φως της δημοσιότητας έγγραφα που αποδεικνύουν ότι:
«Η βαρόνη Σίμονς, τότε Υπουργός Εμπορίου, είπε στην εταιρεία BP ότι, σύμφωνα με την άποψη της κυβέρνησης, θα πρέπει να δοθεί στις βρετανικές πετρελαϊκές εταιρείες ένα μερίδιο από τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράκ, ως ανταμοιβή για την αμυντική δέσμευση του Τόνι Μπλερ στα αμερικανικά σχέδια για την αλλαγή του καθεστώτος».
Η εφημερίδα υπογραμμίζει επίσης:


«Η κυρία Σίμονς συμφώνησε να πιέσει την κυβέρνηση Μπους για λογαριασμό της BP, επειδή ο βρετανικός πετρελαϊκός γίγαντας φοβόταν ότι είχε «κλειδωθεί έξω» από συμφωνίες που οι Αμερικανοί δρομολογούσαν αθόρυβα με τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Γαλλίας και τις ενεργειακές τους εταιρείες.
Στα πρακτικά μιας συνεδρίασης με την BP, την Shell και την BG (πρώην British Gas), από τις 31 Οκτωβρίου 2002, κατεγράφησαν τα εξής:
«Η βαρόνη Σίμονς συμφώνησε ότι θα είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί στις βρετανικές εταιρείες η απουσία τους από τα συμφέροντα στο Ιράκ, παρ’ όλο που η Βρετανία θα στηρίξει την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε όλη τη διάρκεια της κρίσης του Ιράκ».
Στις 6 Νοεμβρίου 2002, το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας προσκάλεσε διοικητικά στελέχη της BP σε μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση για τις «αναδυόμενες ευκαιρίες στο Ιράκ μετά την αλλαγή του καθεστώτος. Στα πρακτικά της συνεδρίασης αναφέρονται τα εξής:
«Το Ιράκ είναι η μεγάλη προοπτική στον πετρελαϊκό τομέα. Η ΒΡ ανυπομονεί να εισχωρήσει στο νέο αυτό πεδίο και ανησυχεί μήπως οι πολιτικές συμφωνίες της στερήσουν αυτή την ευκαιρία».
Ένα μήνα πριν, ο Γ.Γ. του Γραφείου Υποθέσεων της Μέσης Ανατολής του Foreign Office, Έντουαρντ Τσάπλιν, σημείωνε: 
«Η Shell και η BP δεν θα αντέξουν οικονομικά να μην έχουν ένα μερίδιο στο Ιράκ ... Ήμασταν αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε όσα δικαιούνταν οι βρετανικές εταιρείες στο Ιράκ της μετά τον Σαντάμ εποχής». Εκπρόσωποι της BP τόνισαν στο Foreign Office ότι το Ιράκ ήταν «ό,τι πιο σημαντικό εμφανίστηκε στο πεδίο των ενεργειακών πηγών εδώ και πολύ καιρό».
Επίσης, στο βιβλίο του «Fuel on the Fire», ο Γκρεγκ Μουτίτ αποκάλυψε ότι:


«Οι 20ετείς συμβάσεις που υπεγράφησαν αμέσως μετά την εισβολή στο Ιράκ ήταν οι μεγαλύτερες σε σημασία στην ιστορία της βιομηχανίας πετρελαίου. Αφορούσαν στο 50% περίπου των κοιτασμάτων του Ιράκ, δηλ. 60 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Τα αγόρασαν εταιρείες όπως η BP και CNPC (China National Petroleum Company), των οποίων η μικτή κοινοπραξία θα αποφέρει κέρδη της τάξεως των 403 εκατ. ευρώ ανά έτος»...
Απόλυτη πολιτική υποκρισία

Στις 6 του Φεβρουαρίου 2003 ο Τόνι Μπλερ δήλωνε με θράσος:


«Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στο θέμα του πετρελαίου, επειδή η θεωρία της συνωμοσίας πετρελαίου αποδεικνύεται ειλικρινά ένα από τα πιο παράλογα πράγματα που κυκλοφορούν, ειδικά όταν αναλύσει κανείς τα δεδομένα. Σας δηλώνω απερίφραστα ότι, αν τα πετρέλαια του Ιράκ μας ενδιέφεραν, θα είχαμε άνετα συνάψει μια συμφωνία με τον Σαντάμ για τα πετρέλαια αυτά. Δεν είναι τα κοιτάσματα το θέμα, αλλά τα όπλα τους »...
Η επιστροφή του εφιάλτη


Ωστόσο, από το βράδυ της Τρίτης, 17, μέχρι το πρωί της Τετάρτης, 18 Ιουνίου 2014, έγινε σαφές ότι ο εφιάλτης που εκτυλίχθηκε μετά από τις μηχανορραφίες, τα παράνομα σχέδια και τη μεγάλη κλοπή σημαντικών πόρων του Ιράκ επιστρέφει για στοιχειώσει και πάλι την περιοχή, καθώς οι αντάρτες σαρώνουν τη χώρα για να ελέγξουν ένα μεγάλο μέρος των μεγαλύτερων διυλιστηρίων του Ιράκ. 

Η BP έχει διατάξει την εκκένωση του 20% του προσωπικού, μέχρι στιγμής, από τις πετρελαιοπηγές στις νότιες περιοχές, αν και απέχουν αρκετά από το Μπαϊτζί, ενώ η Exxon Mobile έχει προβεί στην απομάκρυνση «ενός μεγάλου μέρους του προσωπικού της».

Χίλιοι Κινέζοι εργάτες έχουν παγιδευτεί στον χώρο εργασίας τους, σε πετρελαιοπηγές βορειότερα, ενώ 49 μέλη του προσωπικού της τουρκικής πρεσβείας, και άλλοι Τούρκοι πολίτες, κρατούνται όμηροι.

Άλλοι αλλοδαποί εργαζόμενοι, σύμφωνα με ξένους ανταποκριτές, μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο από το Μπαϊτζί, και όλα δείχνουν σήμερα ότι θα περιέλθει εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο των ανταρτών, οι οποίοι, σύμφωνα με ρεπορτάζ,  

«έχουν πλέον τον έλεγχο των μονάδων παραγωγής, των κτιρίων διοίκησης και τεσσάρων πύργων ελέγχου. Οι χώροι αυτοί αντιστοιχούν στο 75% του διυλιστηρίου»
Οι πυρκαγιές, ωστόσο, εξακολουθούν να μαίνονται κατά τμήματα αυτού του τεράστιου διυλιστηρίου:


«Τη στιγμή αυτή», γράφει η ιστοσελίδα του Trust, «ζωντανή ανταπόκριση σε βίντεο που ανέβασε η εφημερίδα Guardian δείχνει έναν κρατικό υπάλληλο, το Σαλάχ Ματζέντ, στο Μπαϊτζί, να δηλώνει ότι οι εγκαταστάσεις του διυλιστηρίου είναι στα πρόθυρα της εξ ολοκλήρου παράδοσής τους στους ισλαμιστές αντάρτες».
Εν τω μεταξύ, η ιρακινή «κυβέρνηση» (τα περισσότερα μέλη της οποίας έφυγαν για το αεροδρόμιο και κανείς στο Ιράκ δεν τους έχει δει από το Σαββατοκύριακο), απαρτίζεται στην ουσία από έναν άνθρωπο, τον «πρωθυπουργό» Νούρι Αλ Μαλίκι, ο ποίος ακόμη δεν φρόντισε να σχηματιστεί ένα κοινοβούλιο μετά τις ύποπτης διαφάνειας εκλογές της 30ής Απριλίου. 

Από τις εκλογές αυτές αποκλείστηκε το Ανμπάρ, το μεγαλύτερο κυβερνείο στο Ιράκ, και ζήτησε την παρέμβαση των ΗΠΑ μέσω αεροπορικών επιθέσεων, «για να αντιμετωπιστούν οι επαναστάτες», όπως έγραφε η ανακοίνωση που εξέδωσε.

Έτσι, για άλλη μια φορά, το Ιράκ «αναγκαστικά» θα πρέπει (;) να βομβαρδιστεί για να επικρατήσει η «ειρήνη» της λεηλασίας του πετρελαίου του.

Παρανομία, γενοκτονία, παραλογισμός

Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε σήμερα ότι όσα συμβαίνουν στο Ιράκ ισοδυναμούν με ανθρωπιστική καταστροφή 3ου βαθμού

Κατά ένα ειρωνικό τρόπο, το 80% της κωμόπολης του Μπαϊτζί καταστράφηκε στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1991. Παρά το ανελέητο εμπάργκο που επέβαλαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία μέσω του ΟΗΕ, κατά το οποίο στέρεψε η χώρα από φάρμακα και ανταλλακτικά όλων των ειδών, η μικρή πόλη ξαναχτίστηκε σε περίπου δύο μήνες.

Μια άλλη τραγική ειρωνεία είναι η εξής:

Στο Μπαϊτζί κατέληξαν οι Βρετανοί όμηροι που συνελήφθησαν στο Κουβέιτ κατά τη διάρκεια του Α’ Πολέμου του Κόλπου. Και δεν αποκλείεται να κρύβεται εκεί αυτή τη στιγμή ο ηγέτης-μαριονέτα του Ιράκ που επέβαλαν οι Αμερικανοί, και μαζί του να βρίσκονται και τα υπόλοιπα «απομεινάρια» του καθεστώτος του.

Το συγκρότημα του διυλιστηρίου βρίσκεται στην τοποθεσία εκείνη που οι Αμερικανοί κατακτητές απλοϊκά ονομάζουν «σουνιτικό τρίγωνο», μια περιοχή όπου κυριαρχούν κυρίως υποστηρικτές του πρώην κοσμικού Ιράκ, χωρίς να γίνεται καν αναφορά στον σπόρο του θρησκευτικού διχασμού που προκάλεσε την τραγωδία, το χαοτικό άνοιγμα των συνόρων που μετέτρεψε τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι και την κατέστρεψε, και όλες γενικά τις επιπτώσεις της βάρβαρης εισβολής.

Άραγε, θα αποδειχθεί, στο νέο αυτό γύρο του παιχνιδιού των πετρελαϊκών συμφερόντων και του διχασμού, ότι η ίδια περιοχή είναι το κλειδί για το μέλλον του Ιράκ; 

Θα αποτινάξει τελικά η χώρα αυτή τον ζυγό που της επέβαλαν οι ταγοί άλλων χωρών, που δεν είχαν ιδέα για την ιστορία και τον πολιτισμό της;


Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!




Υπόμνημα-φωτιά για τη δικογραφία της ΕΛΣΤΑΤ έρχεται στο φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτοντας ύποπτες μεθοδεύσεις και προσπάθεια «κουκουλώματος.


Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Real News, «τα δυο πρώην μέλη του Δ.Σ της Στατιστικής Υπηρεσίας Ζωή Γεωργαντά και Νικόλαος Λογοθέτης με αναφορά τους προς το Εφετείο Αθηνών καταγγέλλουν μεθοδεύσεις των δικαστικών Αρχών για να «απαλλαγούν» των ευθυνών τους ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο πρώην υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου, που κατηγορούνται ότι διόγκωσαν τεχνητά το έλλειμμα του 2009 για να οδηγήσουν τη χώρα στο μνημόνιο».


Όπως υποστηρίζουν, από τη δικογραφία έχει αφαιρεθεί ουσιώδες μαρτυρικό υλικό που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη άσκηση ποινικής δίωξης από τους οικονομικούς εισαγγελείς κκ Πεπόνη και Μουζακίτη και που αθωώνει τους κατηγορούμενους, μεταξύ αυτών και τον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, ενώ παράλληλα απαλλάσσει τους Γιώργο Παπανδρέου και Γιώργο Παπακωνσταντίνου από τις πολιτικές ευθύνες.

Στο υπόμνημα που έχει ημερομηνία 16 Μαΐου 2014 και κατατέθηκε στις 27 Μαΐου 2014 αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Μελετώντας την ως άνω δικογραφία διαπίστωσα ότι έχει αφαιρεθεί ουσιώδες μαρτυρικό υλικό. Παράλληλα έχουν αφαιρεθεί οι ένορκες καταθέσεις του βασικού μάρτυρα κατηγορίας, δρα Νικολάου Στρόμπλου, διευθυντή Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ και μόνου καθ' ύλην υπεύθυνου για τον υπολογισμό του δημόσιου χρέους και ελλείμματος, καθώς και η ένορκη κατάθεση του ιδίου ενώπιον της ανακρίτρια κ. Πεδιαδίτη.

Επίσης λείπουν «οι ένορκες καταθέσεις πραγματογνωμοσύνης των βασικών μαρτύρων κατηγορίας κκ Λογοθέτη, Γεωργαντά και Στρόμπλου που κατατέθηκε στους οικονομικούς εισαγγελείς Πεπόνη και Μουζακίτη και αφορούσαν στο περιεχόμενο των φακέλων που είχε υποβάλει στη Βουλή ο κ. Γεωργίου και οι οποίοι είχαν διαβιβαστεί στο ΣΔΟΕ, διότι ο κ. Γεωργίου ισχυριζόταν ότι περιελάμβαναν όλες τις απαιτούμενες μελέτες που όφειλε κατ' εντολή του να έχει εκπονήσει η ΕΛΣΤΑΤ πριν προβεί σε οιαδήποτε βεβαίωση του ύψους του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας το 2009».

Σημειώνεται ότι πρόκειται για καταθέσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την άσκηση ποινικής δίωξης, σύμφωνα με το πόρισμα του Γρ. Πεπόνη.

Μάρτυρες... αλά καρτ
Οι καταγγελίες του κ. Λογοθέτη και της κ. Γεωργαντά προχωρούν ακόμα παραπέρα καθώς αναφέρονται και στις καταθέσεις των Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου.
«Παρουσιάζουν περίεργα σημεία που ίσως οδηγήσουν στην ακυρότητά τους και τα οποία συνίστανται στο ότι οι καταθέσεις αυτές υποδηλώνουν ότι εστάλησαν στην κ. Πεδιαδίτη εν ενθέτω χρόνο για τους μάρτυρες αυτούς και όχι ενώπιόν της», αναφέρουν τα δύο πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ.

Και συνεχίζουν: «Περιέχουν δε υπογραφές που είναι διαφορετικές μέσα στο ίδιο κείμενο ενώ ακόμα και η γραμματοσειρά της εισαγωγής και του κλεισίματος της κατάθεσης είναι διαφορετική, γεγονός που δείχνει ότι συντάχθηκαν σε διαφορετικό τρόπο από αυτόν της διεξαγωγής της ανάκρισης».


Κατόπιν όλων αυτών, τα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ Ν. Λογοθέτης και Ζ. Γεωργαντά ζητούν την ανασύσταση της δικογραφίας ή τη συμπλήρωσή της με συνέχισης της κύριας ανάκρισης από άλλον ανακριτή, καθώς το συγκεκριμένο ανακριτικό υλικό είναι κρίσιμο για τη στοιχειοθέτηση των παραβάσεων καθήκοντος.
 
Την απάντηση του σε ερώτηση δημοσιογράφου, έδωσε ο εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ, Τέρενς Κουίκ από την Χίο σχετικά με το πρωτοσέλιδο της RealNews.
Η εφημερίδα βγάζει στη δημοσιότητα υπόμνημα-φωτιά για τις καταγγελίες της Ζωή Γεωργαντά και του Νίκου Λογοθέτη για την υπόθεση των αλλοιωμένων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ.

Η απάντηση του Τέρενς Κουίκ στην ερώτηση του Δημοσιογράφου:
 «Θεωρούμε αυτονόητο ότι η Δικαιοσύνη θα φέρει στο φως όλα τα στοιχεία που καταγγέλλει και ζητά προς διερεύνηση η καθηγήτρια Ζωή Γεωργαντά σχετικά με τα αλλοιωμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και το ρόλο του υπόδικου Ανδρέα Γεωργίου. Το ΠΑΣΟΚ ούτε να διανοηθεί ότι θα συγκαλυφθούν οι ευθύνες Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, ο δε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς οφείλει να τοποθετηθεί στην ανακοίνωση των συνεταίρων του, του ΠΑΣΟΚ, που αποδίδουν ευθύνες στην κυβέρνηση Καραμανλή».
Πηγή NewsBomb


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Εξαλλοι οι Ελληνες δικαστές με το ΔΝΤ, δηλώνουν πως οι αναφορές του απαξιώνουν τη Δικαιοσύνη και τρομο­κρατούν την κοινωνία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Aνατριχίλα αισθάνεται κανείς όταν βλέπει οποιοδήποτε οικονομικό στοιχείο να δημοσιεύεται για τη χώρα μας. Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ομοσπονδία των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσω­πικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής - ΠΟΠΟΚΠ) προκαλούν ρίγος. Αν συνεχιστεί η μνημονιακή πολιτική, αποκλείεται σε λίγο τα Ταμεία να έχουν λεφτά να πλη­ρώνουν συντάξεις! Μόνο για φέτος, το 2014, το έλλειμμα του ΙΚΑ υπολο­γίζεται σε 807,9 εκατομμύρια ευρώ, του ΟΑΕΕ των επαγγελματιών σε 462,7 και του ΟΓΑ σε 181,3 εκατ. ευρώ, ενώ του γιγαντιαίου ΕΤΕΑ για τις επικουρικές συντάξεις σε 274 εκατομμύρια. Μαζί με μικρότερα ασφαλιστικά ταμεία, το σύνολο του ασφαλιστικού ελλείμματος φαίνεται ότι θα υπερβεί τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Δυστυχώς, αυτό είναι το λιγότερο.

Η κυβέρνηση άρπαξε 12 δισεκατομμύρια ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία μέσω του «κουρέματος» των ομολόγων. Με τις αποφάσεις της για τις μειώσεις μισθών, τους στέρησε άλλα 3 δισεκατομμύρια και ακόμη 7 δισ. ευρώ μέσω της εκτόξευσης σε πρωτοφανή ύψη της ανεργίας. Στα 22 αυτά δισεκατομμύρια πρέπει να προστεθεί 1,3 δισ. λόγω της μείωσης εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων και 1 δισ. από την περικοπή των κοινωνικών πόρων. Χώρια η εισφοροδιαφυγή, οι «ευέλικτες μορφές εργασίας» κ.λπ. Πώς να επιβιώσουν;

Πανηγυρίζει ο Κ. Μητσοτάκης. Μειώθηκε από το 2010 μέχρι σήμερα το μισθολογικό κόστος του ελληνικού Δημοσίου κατά 35% -δηλαδή κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ- διαλάλησε σε ημερίδα, απευθυνόμενος στους γενικούς διευθυντές που είναι αρμόδιοι για τη δημόσια διοίκηση στις 28 χώρες - μέλη της ΕΕ. Εξίσου πανηγυρικά διακήρυξε ότι στο διάστημα αυτό μειώθηκε κατά 250.000 ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα. Προφανώς είναι «ασήμαντη λεπτομέρεια» για τον υπουργό ότι οι απολύσεις αυτές συνέβαλαν στην εκτόξευση της ανεργίας, στην κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, στην αποσάθρωση του Δημοσίου.

Χωρίς προειδοποίηση θα βουτάει η κυβέρνηση τους μισθούς και τις συντάξεις όσων χρωστούν στην Εφορία! Και τις καταθέσεις τους, εννοείται. Αν φυσικά έχουν. Με τον τρόπο αυτόν θα καλύπτει τις οφειλές τους. Αυτό αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακυρώνοντας προηγούμενη απόφασή του που είχε κρίνει αντισυνταγματικό αυτόν τον τρόπο δράσης.

Εξαλλοι κατά του ΔΝΤ δικαστές της χώρας μας. Αιτία η έκθεση του ΔΝΤ, όπου αναφέρεται ότι όποια απόφαση δικαστική στην Ελλάδα ακυρώνει κάποια μείωση μισθών ή κάποιο φορολογικό χαράτσι προκαλώντας μείωση εσόδων, θα οδηγεί την κυβέρνηση σε συμφωνημένη με την ΕΕ και το ΔΝΤ βάσει του Μνημονίου «λήψη μέτρων συμψηφισμού». Δύο εφέτες - μέλη του ΔΣ της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων δήλωσαν ότι αυτή η αναφορά «εκφράζει αφενός την απαξίωση από τους δανειστές μας της ελληνικής Δικαιοσύνης και αφετέρου τρομοκρατεί την ελληνική κοινωνία για την περίπτωση προσφυγής Ελλήνων πολιτών στη Δικαιοσύνη».

Εχει απόλυτο δίκιο η Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία στην Ευρώπη, όσο υπάρχουν Μνημόνια. Για την προώθηση των Μνημονίων, το 2011 στις Κάνες, πίσω από κλειστές πόρτες, αποφασίστηκε να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας, χωρίς εκλογές, ένας τραπεζίτης της επιλογής του κ. Μπαρόζο, ο κ. Παπαδήμος» τόνισε μιλώντας στη Διάσκεψη Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Κοινοβουλίων της ΕΕ. Είπε την αλήθεια.

Πηγή "Έθνος"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σπύρος Ν. Λίτσας

Καθώς οι τζιχαντιστές της ISIS έμπαιναν στη Μοσούλη σήκωναν τον δείκτη προς τον ουρανό, σχηματίζοντας το Allahu Akbar. Το γνωστό Takbir σε αυτήν τη σκηνή λειτουργούσε ως η άηχη πολεμική κραυγή των τρομοκρατών, μια προειδοποίηση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Η ISIS αποτελεί μια νέα γενιά τζιχαντιστών του σαλαφιστικού χώρου που έρχονται να λάβουν τη σκυτάλη του χάους από την Αλ Κάιντα. Στόχος τους, να δημιουργήσουν ένα κράτος που θα εκτείνεται από τις ζώνες ελέγχου τους στη Συρία και θα εκτείνεται και στο Ιράκ.
Το πραγματικά ανησυχητικό στοιχείο στη δράση της ISIS δεν είναι ότι επέτυχαν να ελέγχουν στρατιωτικά τη Μοσούλη, τη Φαλούτζα και την Τικρίτ ούτε ότι στα λάφυρα του πολέμου της Μοσούλης συμπεριλαμβάνουν 425.000.000 δολάρια και έξι UH-60 Blackhawk ελικόπτερα. Τα χρήματα πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να τα «ξεπλύνουν», ενώ δεν έχουν τους πιλότους να πετάξουν τα ελικόπτερα.
Η πραγματική ανησυχία αφορά το ότι αυτή η οργάνωση με τη δράση της ανοίγει τον τρίτο κύκλο της Αραβικής Ανοιξης, που πλέον αφορά τη βίαιη αλλαγή συνόρων στη Μέση Ανατολή, την οικοδόμηση των προϋποθέσεων για εντατικοποίηση της ρήξης μεταξύ σουνιτών και σιιτών σε όλη την περιοχή, αλλά και την αναπροσαρμογή των στρατηγικών δεδομένων.

Οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να εμπλακούν ξανά με την αποστολή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράκ, εκτός από 300 στρατιωτικούς συμβούλους που ήδη ανακοινώθηκε από τον Λευκό Οίκο ότι θα σταλούν τις επόμενες ημέρες.
Το δόγμα της υψηλής στρατηγικής των ΗΠΑ που έχει αναλυθεί πλειστάκις από αυτήν εδώ τη στήλη, η «Εξυπνη Αμυνα», προάγει δράσεις οικονομίας κλίμακας, μέρος των οποίων είναι οι «proxy collisions» (συγκρούσεις διά αντιπροσώπων).
Ποιοι είναι οι αντιπρόσωποι εδώ; Αρχικώς, όπως όλα δείχνουν, οι σκληροτράχηλοι Πεσμεργκά του Β. Ιράκ θα είναι αυτοί που θα αναλάβουν την πλαγιοκόπηση των τζιχαντιστών. Ηδη ελέγχουν στρατιωτικά τη σημαντική γι' αυτούς ιστορικά αλλά και την πλούσια σε πετρελαϊκά κοιτάσματα πόλη του Κιρκούκ από όπου ξεκινά ο στρατηγικής σημασίας αγωγός αργού πετρελαίου Κιρκούκ - Τσεϊχάν. Αν η δράση τους θα είναι επιτυχημένη, γιατί στη διεθνή πολιτική το αποτέλεσμα βαρύνει αποφασιστικά, είναι δεδομένο ότι ο ρόλος τους θα είναι ιδιαιτέρως αναβαθμισμένος στο μέλλον.
Ποια θα είναι η αντίδραση της Τουρκίας απέναντι σε αυτήν την εξέλιξη; Εξαιρετικά δύσκολη, ιδίως μετά την αδυναμία της Αγκυρας να λειτουργήσει ως ο καταλύτης της πτώσης του καθεστώτος Ασαντ.

Δεύτερος παράγοντας, οι σιίτες σε Ιράκ και Ιράν. Δεν είναι τυχαίο ότι η Βρετανία από τον Φεβρουάριο βρίσκεται σε συνομιλίες με το Ιράν για επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεών τους, με βασικό σημειολογικό ζητούμενο την επαναλειτουργία της πρεσβείας στην Τεχεράνη.
Αυτή η εξέλιξη ως βασικό στόχο έχει τη σταδιακή μείωση της ρωσικής επιρροής στο Ιράν, αλλά τώρα μπορεί να λειτουργήσει και ως μοχλός πίεσης εναντίον της ISIS.
Ποια θα είναι η αντίδραση του Ισραήλ σε μια τέτοια εξέλιξη; Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τη συμπεριφορά του Ιράν μέσω της proxy collision που παράγει προς το Ισραήλ χρησιμοποιώντας τη Χεζμπολάχ, αλλά και από την αποδοτικότητα της Τεχεράνης προς την αντιμετώπιση της ISIS.
 Αν η πολυδιαφημιζόμενη ιρανική σκληρή ισχύς αποδειχθεί άνευ ουσίας, τότε η επαναπροσέγγισή του με τη Δύση θα καταλήξει στις καλένδες, με πρωτοβουλία της Ουάσινγκτον. Σε αυτήν την περίπτωση, όμως, που το Ιράν αντιμετωπίσει επιτυχώς την ISIS και η σιιτική αύρα ενισχυθεί στην ευρύτερη περιοχή, τότε ποια θα είναι η στάση της Σαουδικής Αραβίας που βλέπει τον εαυτό της ως τον προστάτη του σουνιτισμού;
Τέλος, η σημερινή κυβέρνηση του Αλ Μαλίκι στο Ιράκ.
Αυτή έχει και τον πιο δύσκολο ρόλο, γιατί εκτός της προσπάθειας της στρατιωτικής αντιμετώπισης της ISIS θα πρέπει για πρώτη φορά να πείσει ότι λειτουργεί ως κυβέρνηση όλων των Ιρακινών και όχι μόνο των σιιτών.

Ο τρίτος κύκλος της Αραβικής Ανοιξης ξεκίνησε...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς 

Η ​​βίωση της απελπισίας δεν περιγράφεται, δεν γνωστοποιείται με τα γλωσσικά σημαίνοντα, δεν γίνεται πληροφορία. Ο Βίττκενστάιν έλεγε: «Δεν μπορώ να πω τον πονόδοντό μου», ακριβώς όπως κανένας απελπισμένος δεν μπορεί να «πει» τον απελπισμό του: τα νύχια της απόγνωσης καρφωμένα, μέρα-νύχτα, στα σωθικά του.

Η μερίδα των Ελλήνων που ζουν σήμερα ανυπόφορο απελπισμό, έχουν τον επιπλέον αποκλεισμό να μη λογαριάζεται καν η ύπαρξή τους. Για τα Δελτία Ειδήσεων, την τηλεοπτική εικόνα που μονοπωλεί και εξαντλεί την «ενημέρωση» σε διεθνή κλίμακα (δηλαδή τη μεταποίηση του πανανθρώπινου γίγνεσθαι σε Ιστορία), η απελπισία συγκεκριμένων πληθυσμικών ομάδων όχι μόνο δεν γνωστοποιείται, δεν κοινωνείται, δεν δηλώνεται, αλλά μεθοδικά ανυπαρκτοποιείται. Οι σφήνες εικόνων από τον κτηνώδη ξυλοδαρμό των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών που εγκαταβιούν στο πεζοδρόμιο διαμαρτυρόμενες για την απόλυσή τους, υπηρετούν τη λογική τής εμπορικά επιβεβλημένης «ενημερωτικής ποικιλότητας» – συντονίζονται δηλαδή με τον αριθμό των κοστουμιών που πρέπει να αλλάζει ο κ. Σαμαράς σε κάθε Δελτίο Ειδήσεων.

Ο ζόφος και πνιγμός της απελπισίας που βασανίζει (πραγματικά, όχι μεταφορικά) μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην Ελλάδα σήμερα, δεν γεννιέται από πρόβλημα πείνας σε καθημερινή βάση (τουλάχιστον όχι ακόμα) ούτε από την απειλή ξένης εισβολής (ακόμα). Γεννιέται από την ολοκληρωτική απουσία λογικής της ελπίδας, την απόσβεση κάθε λογικής από κάθε παραμικρή προσπάθεια να αναχαιτισθεί η συντελεσμένη και ακάθεκτα συνεχιζόμενη καταστροφή της χώρας. Κυριαρχεί παντού, μα παντού, ο παραλογισμός, η παράνοια, αυτονόητη η καταστρατήγηση κάθε λογικής. Υπερβολές;

Το στοιχειωδέστατο λογικά: Είναι δυνατό στους φυσικούς αυτουργούς οικονομικής και παντοδαπής καταστροφής της χώρας, στους ανθρώπους που παραμένουν υπόδικοι για τον (κομματικά) ιδιοτελέστατο και εξωφρενικό υπερδανεισμό της, να εμπιστευόμαστε ότι αυτοί θα μάς «σώσουν» από τις συνέπειες των εγκλημάτων τους; Δεν είναι τέλειος παραλογισμός, όχι μόνο να αναλαμβάνουν τη «σωτηρία» της χώρας όσοι κακούργησαν την οικονομική της καταστροφή και την οργανωτική της διάλυση, αλλά και να μας εμπαίζουν καταπρόσωπο προσλαμβάνοντας σαν υπουργούς τους (επιτελείς στο έργο της «σωτηρίας») ό,τι πιο κραυγαλέο διαθέτουν τα κόμματά τους σε αναίσχυντο αμοραλισμό, κωμική μικρόνοια και χαυνότητα – όπως στον πρόσφατο κουκλοθεατρινίστικο «ανασχηματισμό» της κυβέρνησης;

Μας είπαν κάποτε (για να ελπίσουμε σε «παροχές») ότι «λεφτά υπάρχουν». Και ελάχιστους μήνες μετά μάς βεβαίωναν ότι «η χώρα έχει πτωχεύσει, μοναδική σωτηρία είναι να πουληθούμε δουλοπάροικοι στους δανειστές μας»: αυτοί θα αποφασίζουν, πέρα από κάθε Διεθνή Συνθήκη και Δίκαιο, ποιο ξεροκόμματο θα μένει για μισθούς και συντάξεις, και ποιο φιλέτο θα νέμονται οι δανειστές. Πρόσφατα πάλι, παιδαριώδεις, γελοίες ψευδολογίες ότι το «πρωτογενές πλεόνασμα» μάς αποδεσμεύει από τον στραγγαλιστήρα των δανειστών μας – και μόλις βεβαιώθηκε η επιβίωση της «συγκυβέρνησης» των κομμάτων της συγκακουργίας, πάλι μεθοδεύσεις περικοπών σε μισθούς και συντάξεις.

Λένε - ξελένε, είπαν - ξείπαν, δίχως μπέσα, δίχως τιμή για τον λόγο τους, δίχως τη λογική που συγκροτεί οργανωμένη συλλογικότητα, σχέσεις κοινωνίας της ζωής. Ακόμα και σε φυλές έσχατου πρωτογονισμού, κάποιο είδος εισαγγελέα θα απαιτούσε να λογοδοτήσουν οι εξόφθαλμης δολιότητας ψευδολόγοι και απατεώνες, αυτουργοί αποτρόπαιων κοινωνικών εγκλημάτων. Στο Ελλαδιστάν σήμερα κανένας πολιτικός δεν διώκεται για καμιά απάτη, για καμιά δόλια ψευδολογία.

Μας είπαν: Ηταν υδροκέφαλο το κράτος, εξωφρενικός ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων (δεν ομολόγησαν ότι οι ίδιοι τούς είχαν διορίσει εξαγοράζοντας ψήφους). Πήραν εντολή από τους δανειστές να το σμικρύνουν. Ομως δεν άρχισαν την αναγκαία σμίκρυνση του κράτους σχεδιάζοντας καινούργια διοικητική - οργανωτική άρθρωση και δομή (να δουν ποιος χρειάζεται και ποιος περισσεύει). Αρχισαν να «κουρεύουν» στα τυφλά απρόσωπες αριθμητικές ποσότητες, να κληρώνουν τους ανθρώπους που θα ζήσουν και τους ανθρώπους που θα πεθάνουν – όπως αποφάσιζε ο Λένιν πόσους κουλάκους θα εκτελεί κάθε μέρα για να εφαρμοστεί η Νέα Αγροτική του Πολιτική.

Ετσι, ένα κράτος υδροκέφαλης δημοσιοϋπαλληλίας μεταμορφώθηκε, στο άψε-σβήσε, σε ισομέγεθες νοσηρό μόρφωμα συνταξιοδοτούμενων αέργων, αποκλεισμένων από κάθε ενδεχόμενο μετοχής σε οποιοδήποτε παραγωγικό εγχείρημα. Η λογική του πελατειακού κράτους, για την οποία είναι υπόδικοι όσοι μάς κυβερνούν, παρήγαγε τόσο την αναποτελεσματική, διεφθαρμένη, τυραννική του πολίτη δημοσιοϋπαλληλία όσο και τον μετασχηματισμό της σε ανενεργό πολτό συνταξιοδοτούμενης αεργίας. Ούτε λειτουργικό κράτος στην υπηρεσία της κοινωνίας αποκτήσαμε ούτε τις εξαιρέσεις που σταδιοδρόμησαν υπηρετώντας τίμια την κοινωνία και το κράτος μπορούμε να τιμήσουμε, αφού τα ασφαλιστικά ταμεία τα κατάκλεψαν οι εξουσιαστές μας.

Με αντεκδικήσεις δεν προχωράει η ζωή – με τον Τσοχατζόπουλο στη φυλακή ούτε ένας από τους διαβόητους λωποδύτες του δημόσιου χρήματος δεν εμφάνισε μεταμέλεια, συντριβή ή φόβο ότι θα έρθει και η σειρά του. Αντεκδικήσεις όχι, αλλά μια κοινή λογική των σχέσεων συνύπαρξης, θεσμοποιημένη, είναι εντελώς απαραίτητη για να λειτουργήσει οργανωμένος συλλογικός βίος. Η θεσμοποίηση της κοινής λογικής συνεπάγεται ελεγχόμενη την εφαρμογή της, η μη εφαρμογή της συνεπάγεται συνέπειες ποινικές (νέμεση). Οι ποινικές συνέπειες για τη λωποδυσία κοινωνικού χρήματος και για την αχαλίνωτη, μετά δόλου ψευδολογία των διεκδικητών της εξουσίας θα μπορούσε να συμφωνηθεί να περιοριστούν σε μόνη τη δήμευση των κλαπέντων, την εκποίηση των περιουσιών τους για να αποκατασταθεί η ζημία του Δημοσίου.

Μια συλλογικότητα που έχει χάσει τον άξονα της λειτουργικής, λογικής συνοχής της και περιστρέφεται με ιλιγγιώδη, φυγόκεντρη, διαλυτική κάθε συνεκτικού άλλοτε ιστού φορά μόνο γύρω από τα συμφέροντα (όσο διαρκέσουν) κάποιων «νταβατζήδων», μια τέτοια κοινωνία δεν χρειάζεται ούτε «γνήσια» κεντροαριστερά ιδεολογήματα, ούτε τα εντυπωσιακά ρητορεύματα οποιουδήποτε ταλαντούχου Τσίπρα, ούτε κάποια συνετή, σοφή παρέμβαση της Ακαδημίας Αθηνών, ούτε τις παιδαριώδεις ηθικολογίες θρησκευτικών κηρυγμάτων. Χρειάζεται μια χούφτα δικαστές πιστούς στον όρκο τους – όρκο πιστότητας στη λογική της συλλογικότητας. Να καθίσουν στο σκαμνί την περιενδεδυμένη οσεσδήποτε τηβένους εξουσίας λωποδυσία. Και το δόλιο ψεύδος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Είμαι ο Μάνος Σούργελος… και εκεί που δουλεύω έως αργά χτυπάει το τηλέφωνο, στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής είναι ο κύριος Αντώνης και με καλεί στην εθνική ομάδα ενημέρωσης. Ξεκινάω να μιλάω, να γράφω, να κατηγορώ, να λοιδορώ, να απειλώ, να εκφοβίζω και έτσι έρχεται η ώρα να φορέσω τη φανέλα με το εθνόσημο στο στήθος και το νούμερο 15 στην πλάτη για να βοηθήσω και εγώ, με τον τρόπο που ξέρω και μπορώ, την εθνική ομάδα.

Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην ομάδα όλοι οι συμπαίκτες μου με καλοδέχτηκαν. Ένοιωσα σα να μπήκα σε μία πραγματική οικογένεια (φαμίλια). Γνώρισα προσωπικά όλους τους ήρωες μου... Φυσικά προσπαθώ και εγώ, με κάθε τρόπο, να βοηθήσω την ομάδα και να ανταπεξέλθω στα καθήκοντά που μου αναθέτει κάθε φορά ο προπονητής μου.

Αφότου με καλέσανε στην εθνική η ζωή μου άλλαξε - προς το καλύτερο …προς το πολύ καλύτερο. Τώρα πια είμαι σημαντικό πρόσωπο και δεν με απασχολούν τα ταπεινά προβλήματα που απασχολούν τους υπόλοιπους Έλληνες. Άλλωστε για ότι τους έχει συμβεί αυτοί είναι οι μοναδικοί υπαίτιοι, αφού είναι όλοι τεμπέληδες και διεφθαρμένοι... επίσης μερικοί (ευτυχώς λίγοι) είναι και αντιδραστικοί.

Ενώ ο πολυχρονεμένος μας αφέντης... συγνώμη, προπονητής μας οδηγεί από επιτυχία σε επιτυχία, κάποιοι έχουν το θράσος να αντιδρούν γιατί θέλουν δουλειά, σπίτι, φαγητό, νερό, νοσοκομεία, σχολεία, δημόσιες παραλίες και ότι άλλο εξωφρενικό σκεφτούν.
Έχουν μάλιστα το θράσος να κακοκαρδίζουν και τους ξένους ευεργέτες μας για αστείους λόγους, όπως για παράδειγμα: εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία, υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια.

Να φανταστείτε, αντιδρούν ακόμα και εναντίον των στυλοβατών αυτού του τόπου οι οποίοι εκτός των άλλων επιχειρήσεων, τυχαίνει να διαθέτουν όλοι και μέσα ενημέρωσης, στα οποία φυσικά εργάζομαι. Μια χούφτα οικογένειες που μοναδικό σκοπό έχουν να ενημερώνουν αντικειμενικά τη κοινή γνώμη και επίσης να κάνουν ευεργεσίες, φιλανθρωπίες και να θέλουν να σώσουν το περιβάλλον, αφού διαθέτουν και οικολογικές ευαισθησίες. Φυσικά πάντα με τα λεφτά των άλλων.

Μέσα στα καθήκοντά μου είναι να διαφημίζω τα αφεντικά μου, να εξωραΐζω τις δουλειές τους, να κολακεύω τις επιδιώξεις τους, να ωραιοποιώ τις επιθυμίες τους, να αγιοποιώ τις συζύγους τους, να προβάλω τις ανιψιές τους και όλα αυτά κάθε μέρα, με κάθε τρόπο, με κάθε αφορμή.

Όμως είμαι εξίσου καλός και στα αμυντικά μου καθήκοντα. Είμαι ο φόβος και ο τρόμος όλων των αντιπάλων. Μαρκάρω εργαζόμενους, κόβω συνταξιούχους, κοντράρω απολυμένους, αποκρούω σχολικούς φύλακες, κλαδεύω καθαρίστριες και γενικά όποιον τολμήσει να απειλήσει την εστία μας. Είμαι το καλύτερο δρεπάνι.

Χαίρομαι που η φήμη μου έχει φτάσει στα πέρατα της οικουμένης και έχουν αναγνωρίσει την αξία μου τα μεγαλύτερα ονόματα του αθλήματος, όπως η κυρία Άγγελα, ο κύριος Βόλφγκανγκ, ο κύριος Πολ, ο κύριος Μανουέλ και πολλοί άλλοι διεθνούς φήμης προπονητές, που θαυμάζω. 
Αλλά πιο πολύ χαίρομαι που όλος ο ελληνικός λαός μιλάει για μένα και μάλιστα όπου με δει με φτύνει... για να μη με ματιάσει.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Το τζαμί που χτίζεται στη βουλγαρική πόλη Ζλάτογκραντ
Έλληνες πολίτες, μουσουλμανικού θρησκεύματος, έχουν δωρίσει περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για τη δημιουργία ενός νέου τζαμιού στη βουλγαρική πόλη Ζλάτογκραντ (Златоград).

Σύμφωνα με δημοσίευμα του βουλγαρικού πρακτορείου, κατασκευή του ισλαμικού τεμένους κόστισε 1,5 εκατομμύρια ευρώ και τα υπόλοιπα χρήματα προσφέρθηκαν από τους μουσουλμάνους κατοίκους της βουλγαρικής πόλης.

Μεταξύ των δωρητών ήταν ο δήμαρχος της Ζλάτογκραντ, Μιροσλάβ Λάντσεφ που πρόσφερε το ποσό των 250 ευρώ.


«Τα πιο πολλά χρήματα έχουν συγκεντρωθεί από έρανο που έγινε μεταξύ των Βουλγάρων μουσουλμάνων στη βόρεια Ελλάδα. (σημ. στο δημοσίευμα: от българи мюсюлмани от Северна Гърция- από τους Βουλγάρους μουσουλμάνους στη Βόρεια Ελλάδα). Οι Βούλγαροι μουσουλμάνοι δεν αναγνωρίζονται ως μειονότητα στην Ελλάδα και έτσι, δεν επιτρέπεται η κατασκευή τζαμιών και θέλουν να έχουν ένα τζαμί όπου να μπορούν να προσεύχονται», δήλωσε ο Ιμπάρ Βούντσοφ από το δήμο Ζλάτογκραντ.
Ο ίδιος θα πει ότι ο πληθυσμός της πόλης Ζλάτογκραντ είναι κατά το ήμισυ μουσουλμάνοι και χριστιανοί και ζουν αρμονικά μεταξύ τους και αλληλοβοηθούνται, αλλά, για την κατασκευή του τζαμιού βοήθησαν και Μουσουλμάνοι Τούρκοι που ζουν σήμερα στην Τουρκία.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι ελληνικές αρχές δεν επιτρέπουν, ακόμη, την κατασκευή τζαμιού και η εξήγηση που δίνεται είναι οι αντιδράσεις του χριστιανικού πληθυσμού της χώρας.

Πηγή: Εχέδωρος    

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Η παγίδα που στήνουν στο Σκοπιανό

Είκοσι τρία χρόνια μετά το Μάαστριχτ και την απόφαση της Γερμανίας για διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, που οδήγησε σε δύο από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις στην καρδιά της Ευρώπης, το Βερολίνο επιχειρεί να επιστρέψει στην περιοχή, προωθώντας αυτή τη φορά την πολιτική και οικονομική σφαίρα επιρροής του και δημιουργώντας «ανάχωμα» στη ρωσική παραδοσιακή διείσδυση στα Βαλκάνια.

Την εποχή που η διεύρυνση της ΕΕ είναι σχεδόν παγωμένη λόγω τόσο της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, των έντονων θεσμικών αδυναμιών της ΕΕ, αλλά κυρίως λόγω του ξενοφοβικού κύματος σε ολόκληρη την Ευρώπη, η απόφαση της γερμανίδας καγκελαρίου να συγκαλέσει, υπό την αιγίδα της, Σύνοδο των Χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο Βερολίνο, είναι ενδεικτικό του μηνύματος που στέλνει.

Στο πλαίσιο αυτό όμως θα πρέπει να ενταχθεί και η πίεση η οποία μεταφέρεται και στην Αθήνα με αφορμή κυρίως το θέμα των Σκοπίων, καθώς η Σύνοδος αυτή του Βερολίνου προγραμματίζεται για τις 28 Αυγούστου, λίγες μόνο ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 4-5 Σεπτεμβρίου, στο Νιούπορτ της Ουαλίας. Παρά το γεγονός ότι έχει ατονήσει το ενδιαφέρον για το Σκοπιανό, η διάσταση της ευρωατλαντικής πορείας της ΠΓΔΜ είναι ιδιαίτερα ισχυρή και αυτό αποτελεί μία σοβαρή πηγή ανησυχίας για την Ελλάδα.

Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ αναμένεται να αποφασισθεί η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία, οπότε πλέον μόνο η Βοσνία και η ΠΓΔΜ (και φυσικά το Κόσοβο) δεν θα έχουν αρχίσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.

Τόσο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις όσο και πολλά ισχυρά think tank επιμένουν ότι όσο οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων δεν έρχονται πιο κοντά στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ τόσο περιορίζονται οι προσπάθειες για εκδημοκρατισμό τους και σταθεροποίησή τους. Όσο πλησιάζει το φθινόπωρο θα εντείνεται η πίεση και από εξωθεσμικούς παράγοντες για τη συζήτηση, στην Ουαλία, του θέματος της ΠΓΔΜ. Η Ελλάδα «πατά» στην πολύ ισχυρή απόφαση του Βουκουρεστίου, που προβλέπει με ομοφωνία ότι μόλις λυθεί το θέμα της ονομασίας, θα απευθυνθεί πρόσκληση προς τα Σκόπια για να ενταχθούν στη Συμμαχία.

Ήδη εδώ και μήνες καλλιεργείται το κλίμα ότι αφενός μεν η εφαρμογή της απόφασης του Βουκουρεστίου έρχεται σε αντίθεση με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης., αφετέρου δε ότι θα μπορούσε να ενταχθεί η ΠΓΔΜ με το προσωρινό όνομά της FYROM, κάτι που θα ήταν σύμφωνο και με την Ενδιάμεση Συμφωνία.

Στα Σκόπια επιχειρούν αυτές τις ημέρες την επίλυση της πολιτικής κρίσης, καθώς και η αντιπολίτευση αντιλαμβάνεται ότι ο κ. Γκρούεφσκι θα βρει την ευκαιρία να επιτεθεί εναντίον της και να της επιρρίψει την πιθανή πλέον στασιμότητα στις ευρωατλαντικές σχέσεις της χώρας.
Έτσι ελπίζουν ότι το μόνο εμπόδιο που θα εμφανισθεί στην Ουαλία θα είναι το θέμα της ονομασίας κι έτσι η πίεση θα μεταφερθεί κυρίως στην Ελλάδα.

Αν και ήταν ο ίδιος ο κ. Γκρούεφσκι που το 2008 είχε απορρίψει το ενδεχόμενο ένταξης της χώρας του στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία, τώρα δεν θα έχει καμία αντίρρηση, γνωρίζοντας ότι ως μέλος του ΝΑΤΟ (και με την πιθανή κατόπιν έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΕΕ) θα ισχυροποιήσει σημαντικά τη διπλωματική και διαπραγματευτική θέση της χώρας του έναντι της Ελλάδας.

Η Αθήνα, η οποία λόγω και της πολυσχιδούς δραστηριότητας του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών κ. Β. Βενιζέλου, έχει βάλει στο «ράφι» το Σκοπιανό, πιθανότατα θα βρεθεί προ εκπλήξεων το επόμενο διάστημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι το Λονδίνο σε μία πολύ σημαντική διεθνή διάσκεψη (Global Summit to End Sexual Violence in Conflict) προσκάλεσε τα Σκόπια με το συνταγματικό όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», με αποτέλεσμα οι μόνοι που απείχαν από την σημαντική αυτή διεθνή συνάντηση να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος (προς συμπαράσταση).

Ο σκοπιανός υπουργός κ. Πόποσκι έγινε μάλιστα δεκτός για συνομιλίες από τον Βρετανό ΥΠΕΞ Γουίλιαμ Χέιγκ και τον υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ντέιβιντ Λίντιγκτον.

Η ίδια η κ. Μέρκελ αναφέρθηκε στο θέμα της ονομασίας με ιδιαίτερα ισορροπημένο τρόπο, στη διάρκεια κοινών δηλώσεών της με τον σέρβο πρωθυπουργό: «Θέλουμε να συνεργαζόμαστε λογικά με την «Μακεδονία» και φυσικά θα ήμουν ευτυχής εάν εντός των επόμενων μηνών βρισκόταν μία λύση στο ζήτημα της ονομασίας. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν έχουμε καταφέρει. Αυτό δεν εξαρτάται μόνο από τη «Μακεδονία, ωστόσο εξαρτάται και από την «Μακεδονία».

Στη συνάντηση του Βερολίνου θα προσκληθούν επικεφαλής κρατών, υπουργοί Εξωτερικών και υπουργοί Οικονομικών από την ΠΓΔΜ, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, το Κόσσοβο, την Αλβανία αλλά και από τις ήδη κοινοτικές χώρες Σλοβενία και Κροατία (που παραδοσιακά ανήκουν στην γερμανική σφαίρα επιρροής).

Οι Γερμανοί, μάλιστα, θέλοντας να δώσουν το μήνυμα ότι αναλαμβάνουν πλέον οι ίδιοι τον ρόλο της «ατμομηχανής» των Βαλκανίων, ανακοίνωσαν ότι θα επιδιώξουν αυτού του είδους το φόρουμ να πάρει πιο μόνιμη μορφή και τη διοργάνωσή του τον επόμενο χρόνο να αναλάβει η Αυστρία.

Και δυστυχώς, στη συνάντηση του Βερολίνου, τα Σκόπια θα προσκληθούν ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Κωνσταντίνος Τσάκαλος
Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι γενναίοι ναυτικοί και οι πυρπολητές, οι άγριοι τούρκοι και η απορία για τα σχολικά βιβλία

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Όταν εσείς θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, φίλες και φίλοι, θα βρίσκομαι, πρώτα ο Θεός, στα ηρωικά Ψαρά. Είμαι προσκεκλημένος από τον Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκο και από τον δήμαρχο Ψαρών κ. Βρατσάνο ως ομιλητής για την επέτειο της καταστροφής των Ψαρών από τον τουρκικό στόλο το 1824.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στην εθνική δράση των Ψαριανών καταθέτω τις ακόλουθες σκέψεις:

Τιμούμε τα Ψαρά για τους γενναίους ναυτικούς και πυρπολητές κατά την Ελληνική Επανάσταση. Θυμόμαστε με συγκίνηση τον Κωνσταντή Κανάρη, τον Αποστόλη, τον Νικόδημο κ.α.
Η ανδρεία τους μας εντυπωσίαζε από τα παιδικά μας χρόνια. Άραγε, σήμερα, τα σχολικά βιβλία πόσο τιμούν τον ρόλο των Ψαριανών;

Διδασκόμαστε από την ορθόδοξη πίστη και ευλάβειά τους. Η επαναστατική σημαία τους έφερε το σημείο του σταυρού, ο οποίος υποτάσσει την ημισέληνο. Και ο Κανάρης πριν από την πυρπόληση της αρμάδας έξω από τη Χίο, προσευχήθηκε για τη νίκη στην Παναγία και στον Άγιο Νικόλαο.

Θαυμάζουμε τον πατριωτισμό και την αυτοθυσία τους. Όταν εμφανίσθηκε ο τουρκικός στόλος με τον Χοσρέφ Πασά, οι Ψαριανοί δεν δείλιασαν, ούτε έφυγαν. Έμειναν εκεί, στο βραχώδες νησί τους και αγωνίσθηκαν μέχρι τελικής πτώσεως. Ο Αντώνιος Βρατσάνος ανατινάχθηκε στο Παλιόκαστρο μαζί με πολλούς Ψαριανούς και Τούρκους. Μας θυμίζει τις αντίστοιχες πράξεις αυτοθυσίας των Σουλιωτών, των Μεσολογγιτών κ.α.

Εντυπωσιαζόμαστε από την ενότητα του ελληνισμού. Στο πλευρό των Ψαριανών βρέθηκαν και 1.000 Θεσσαλοί και Μακεδόνες, οι οποίοι μετέβησαν στο νησί μετά την ατυχή εξέγερση της Βορείου Ελλάδος. Οι εθνικοί αγώνες πρέπει και σήμερα να ενώσουν τους απανταχού Έλληνες της Ελλάδος, της Κύπρου, της Β. Ηπείρου, της ομογένειας.

Αγανακτούμε με την σκληρότητα των τούρκων, οι οποίοι διέπρατταν παντού και πάντοτε αγριότητες. Ο Διονύσιος Σολωμός περιέγραψε με τον απαράμιλλο τρόπο του την ολόμαυρη ράχη των Ψαρών μετά τη σφαγή και τον όλεθρο. Δυστυχώς η Τουρκία δεν έχει ζητήσει συγνώμη για τις βαρβαρότητες αιώνων εις βάρος του ελληνισμού και άλλων χριστιανικών λαών.

Μαζί με τα Ψαρά τιμούμε και την Ύδρα, τις Σπέτσες, το Γαλαξίδι και γενικά την ελληνική ναυτοσύνη. Το «μέγα το της θαλάσσης κράτος» του Θουκυδίδη μας έδωσε και θα μας ξανασώσει, εάν χρειαστεί.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

335.000 Έλληνες δεν πρέπει να χαριστούν στην Τουρκία

Γράφει ο Φραγκούλης Σ. Φράγκος
Στρατηγός ε.α.

Η Τουρκία μας έχει συνηθίσει σε επιθετικούς χειρισμούς, εκμεταλλευόμενη το φοβικό σύνδρομο των Ελλήνων πολιτικών όσον αφορά στις διμερείς σχέσεις της με την Ελλάδα, καθώς και σε επιβουλές που εκτοξεύει όσον αφορά στην Ελληνική Θράκη.
Ένα τρανταχτό παράδειγμα, πέραν της ΑΟΖ, το τελευταίο διάστημα είναι και η συνεχής αμφισβήτηση της Ζουράφας (Λαδόξερας) στη Σαμοθράκη, με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζει η Άγκυρα τα 6 ναυτικά μίλια των χωρικών μας υδάτων πέραν αυτής.

Η ανάμειξή της όμως στις ευρωεκλογές, μέσω του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, υπέρ του κόμματος των τουρκοφρόνων του ΚΙΕΦ (Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας ) -και όχι DEB (Dostluk Sitlik Baris Partisi), όπως το προβάλλουν- και τα υψηλά ποσοστά στο νομό Ροδόπης (41,68%, 25857 ψήφοι) και στην Ξάνθη (25,87%, 15300 ψήφοι) αποτελούν πρόκληση (επικράτεια: 0,75%, 42.617 ψήφοι, Ρόδος – Κως 15 ψήφοι).

Τα γεγονότα αυτά είναι προδήλως επιβεβλημένο να συνεγείρουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση –δηλαδή ανεξαρτήτως κόμματος- να αλλάξουν πολιτική, διότι συναγωνίζονται σε λάθος χειρισμούς στον βωμό της ψηφοθηρίας, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη από τους ψηφοφόρους της μουσουλμανικής κοινότητας, αδιαφορώντας για το εθνικό συμφέρον. Αλλά, φευ, αδυνατούν να αντιληφθούν τα αυτονόητα. Επί δεκαετίες παίζουν το παιχνίδι της Άγκυρας και αδιαφόρησαν για Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριους και Τενέδιους, χωρίς να λάβουν μέτρα για να αποτρέψουν την καταστροφή της ελληνικής μειονότητας και ουδέποτε απαίτησαν να επιβάλουν την αρχή της αμοιβαιότητας σε σχέση με την μουσουλμανική μειονότητα.

Το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής καλλιεργεί κλίμα αμφισβήτησης για την αποτελεσματικότητα και τον έλεγχο της Ελληνικής Θράκης από τα κρατικά όργανα και υπηρεσίες, με ένα δίκτυο πρακτόρων επί πληρωμή –υπολογίζονται γύρω στους 3 χιλιάδες- και δαπάνη πολλών εκατομμυρίων. Καταπιέζουν κατά κύριο λόγο τους φιλήσυχους Έλληνες μουσουλμάνους, προκειμένου να τους πείσουν ότι είναι τουρκογενείς, με κύρια στόχευση τους Πομάκους και τους Ρομά. Στους τουρκόφωνους περιλαμβάνονται Κιρκάσιοι, μαύροι Σουδανοί (στο νομό Ξάνθης), τουρκόγυφτοι, ορεινοί Τσιτάκηδες, Κιρτζαλήδες και άλλα ασιατικά φύλα, τα οποία εποίκησαν τη Θράκη στις αρχές της Οθωμανικής κυριαρχίας.

Μετά το 1950, τα πολλαπλά λάθη διευκόλυναν την προπαγάνδα της Άγκυρας, δαπανώντας από το 1997 έως το 2013 άνω των 23 εκατ. Ευρώ, που δόθηκαν από την ΕΕ, και εθνικούς πόρους, με την κυρία Δραγώνα να επιμένει να μαθαίνει την τουρκική γλώσσα και όχι την Ελληνική, σε τουρκοφανείς και μη.

Το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής δίνει χρήματα ακόμη και για τη μαντίλα, προκειμένου να την φορούν τα νέα κορίτσια, όπως και για να ακολουθούν την εκπαίδευση των μειονοτικών σχολείων. Η τουρκική τράπεζα Ziraat χρηματοδοτεί την αγορά γης από φανατικούς τουρκόφωνους μουσουλμάνους με επιτόκιο 3%, ενώ το αντίστοιχο των ελληνικών τραπεζών είναι 14%, με αποτέλεσμα οι αγορές να είναι σε αναλογία 10 προς 1 σε βάρος των Ελλήνων χριστιανών και να αλλάζει η κατοχή γης στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης. Μέσα στη λογική αυτή, επιδίωξη είναι να εμφανιστεί ότι υπάρχει υπεροχή σε πληθυσμό και κατοχή γης άνω του 50% και να υλοποιηθεί σε πρώτο στάδιο η αυτονομία, με στόχευση αρχικά τη Ροδόπη και στη συνέχεια το νομό Ξάνθης.

Η ελληνική αδιαφορία και η διείσδυση της Άγκυρας

Ο κύριος λόγος που η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής και εθνικής κατάρρευσης, είναι η ανυπαρξία εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, γεγονός το οποίο έχει επιτρέψει τις προσωπικές «αυθαίρετες», αποσπασματικές, χωρίς συνοχή και συνέχεια παρεμβάσεις πολιτευτών και ιδιωτών στην χάραξη της εθνικής ή εξωτερικής πολιτικής.
Σήμερα βιώνουμε τα αποτελέσματα αυτής της θολής και απόλυτα στρεβλής πολιτικής πρακτικής, η οποία δεν ικανοποιεί στόχους και σκοπούς, δεν υπακούει σε κανένα γενικότερο πλαίσιο κανόνων και ορίων, ούτε υπόκειται σε οποιονδήποτε επαρκή και σοβαρό έλεγχο από κάποια Αρχή.

Το μεγαλύτερο «δυστύχημα» είναι πως όλοι αρνούνται επίμονα να συμβουλευτούν ή να υπακούσουν σε υποδείξεις εξειδικευμένων κρατικών υπαλλήλων και διπλωματών, οι οποίο έχουν πλούσια εμπειρία, γνώσεις και ικανότητες και αποτελούν «κόκκινο πανί», κάτι το οποίο εκμεταλλεύεται στο έπακρον η Άγκυρα και αργά, αλλά σταθερά, μεθοδικά και με προσεκτικά μελετημένες κινήσεις, εκμεταλλευόμενη την ελληνική αδιαφορία, βάζει ολοένα και περισσότερο «πόδι» στην ελληνική Θράκη.

Υπάρχει γενικότερα μία διπλωματική τάση στην Ελλάδα, από τα μεταπολεμικά χρόνια και ύστερα, που υποστηρίζει την αμυντική στάση, άνευ διεκδικήσεων και επιθετικής λεκτικής, που δεν διασφαλίζουν οι όποιες «κόκκινες γραμμές».
Έτσι, έχουμε την Τουρκία, τα Σκόπια και την Αλβανία να λαμβάνουν επιθετική στάση απέναντί μας. Είναι πολλά τα παραδείγματα, ακόμα και στη νεότερη ιστορία μας, με την Ελλάδα –ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Τουρκίας και της Ελλάδας το 1952 στο ΝΑΤΟ- να ακολουθεί πολιτική σε βάρος των Πομάκων, διότι θεωρήθηκε ότι η τουρκοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας θα είχε λιγότερα μειονεκτήματα έναντι της απειλής από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Με αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά το εθνικό συμφέρον της, φέροντας έτσι καίριο πλήγμα στη γεωπολιτική της ισχύ.

Η μεγάλη γεωστρατηγική σημασία της Ελληνικής Θράκης

Η Ελληνική Θράκη είναι ένα προγεφύρωμα στην ανατολική και νότια πλευρά της χερσονήσου του Αίμου και υπό τη μορφή «μπότας», με το πέλμα στη γείτονα Τουρκία να διεμβολίζει και να απορροφά την όποια τάση επέκτασης προς την ενδοχώρα, με το φυσικό όριο του κωλύματος του Έβρου ποταμού.

Η Ελληνική Θράκη παρουσιάζει ορισμένα γεωπολιτικά και οικονομικά χαρακτηριστικά στρατηγικού χαρακτήρα:
  • Προσδίδει στρατηγικό βάθος στην άμυνα της Θεσσαλονίκης, που άλλως θα ήταν παραμεθόρια περιοχή με τα 284 χλμ. από τα σύνορα με την Τουρκία
Εκσπούν άξονες προς:
  • Τουρκική Θράκη με στόχευση τον έλεγχο των Στενών του Βοσπόρου και του Ελλησπόντου
  • Μαύρη Θάλασσα
  • Βουλγαρία και εκείθεν προς Κεντρική Ευρώπη ή Ουκρανία – Ρωσία
  • Νησιά Ανατολικού Αιγαίου
  • Μικρασιατικά παράλια
Οι ίδιοι άξονες είναι και δρόμοι εμπορίου και ανάπτυξης, εάν υλοποιηθούν έργα καθέτων οδικών αξόνων, παράλληλα με τα σύνορα της Βουλγαρίας (σ.σ.: τα ΕΣΠΑ λιμνάζουν), και η Θράκη δεν ενισχύεται γεωστρατηγικά, όταν αναιρείται η κατασκευή του αγωγού Πύργου – Αλεξανδρούπολης…
  • Η υλοποίηση του αγωγού ΤΑΡ (trans Adriatic Pipeline), με 550 χλμ., μειώνει τις όποιες γεωπολιτικές απώλειες, πλην όμως, και πάλι με την πολιτική μας «ανεπάρκεια», η απόληξη του αγωγού είναι μόνο σε αλβανικό έδαφος, ενώ το ορθόν και πρέπον θα ήταν, με τις δυνατότητες της ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας, το άλλο τερματικό να είναι στην Ηγουμενίτσα.
  • Το 1/12 των καλλιεργήσιμων εδαφών της ελληνικής επικράτειας
  • Σημαντικές εκτάσεις βοσκοτόπων
  • Ορυκτός πλούτος, τόσο στην ηπειρωτική ζώνη όσο και στην υφαλοκρηπίδα του Βορείου Αιγαίου
  • Ουράνιο – Χρυσός (Πέραμα Έβρου, Σάππες, ορεινός όγκο ς Ροδόπης κ.λ.π.)
  • Ζεόλιθος (Πετρωτά Έβρου)
  • Υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο – φυσικό αέριο).
  • Σπάνιες γαίες (αναγκαίες για την παραγωγή κραμάτων αεροδιαστημικής, μπαταριών ηλεκτροκίνητων οχημάτων, ηλεκτρονικών στοιχείων, ελαφρών μαγνητών, φωτοβολταϊκών στοιχείων κ.λ.π.) για τις οποίες ήδη γίνεται εκτεταμένη έρευνα και τα κοιτάσματα υτά θα αλλάξουν άρδην τη γεωπολιτική της σημασία (σ.σ.: υπόψη ότι η μόνη χώρα που εξορύσσει και παράγει αυτά τα μέταλλα είναι η Κίνα (κατά 97%) και ελέγχει την παγκόσμια αγορά.
Δημογραφικό πρόβλημα – Απογραφή πληθυσμού Ελληνικής Θράκης 2011

Στην προηγούμενη απογραφή, το 2001, ο πληθυσμός του νομού Έβρου ανερχόταν σε 149.283, ενώ με τη νέα απογραφή του 2011, ο πληθυσμός έχει μειωθεί στους 147.530. 
Την ίδια στιγμή, στο νομό Ροδόπης, που το 2001 ήταν 111.237, υπήρξε μικρή αύξηση, αφού ο πληθυσμός ανήλθε στους 111.610 κατοίκους. 
Μόνο στην Ξάνθη έχουμε σημαντική αύξηση, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στους 110.290, έναντι 102.959 που ήταν το 2001. Συνολικά η Ελληνική Θράκη έχει 369.430 κατοίκους έναντι 363.479 το 2001.

Η επιθετική διπλωματία και ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, απάντηση στην τουρκική επεκτατική πολιτική

Η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας είναι ουσιαστικά ο κύριος θεμέλιος λίθος που καθορίζει, σε συνδυασμό με την γεωοικονομία, την αξία σε γεωστρατηγικό επίπεδο μίας χώρας. Ιστορικά, η επιθετική τάση διπλωματίας και πολιτικής έχει πάντα επιφέρει κέρδος στην Ελλάδα, όμως αυτό θέλει όντως και σύμπνοια αλλά και πλάνο μακροπρόθεσμο, καθώς και ανεπηρέαστο από τα κομματικά «θέλω» και επιθυμίες, όπως:
  • Βαλκανικοί πόλεμοι
  • Μικρασιατική εκστρατεία. Έστω και αν τα οφέλη ήταν πρόσκαιρα και οδηγηθήκαμε στη μικρασιατική τραγωδία και καταστροφή, η Ελλάδα ενσωμάτωσε την Ελληνική Θράκη και ο πληθυσμός της Μακεδονίας ενισχύθηκε με τους Μικρασιάτες και τους Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες.
  • Ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., παρά τις έντονες αντιρρήσεις της Τουρκίας
Οι παράγοντες που μπορούν να στηρίξουν την επιθετική διπλωματία ουσιαστικά είναι:
  • Η ισχύς της οικονομίας
  • Η ένωση των πολιτών και πολιτικών εσωτερικά κάτω από έναν κοινό σκοπό
  • Η ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων
  • Δίχως να αγνοούμε την Παιδεία ομού με τη θρησκεία, που αποτελούν δύο από τους ισχυρότερους συνδετικούς κρίκους μίας κοινωνίας
Το όραμα για τη δημιουργία ισχυρής κρατικής οντότητας προϋποθέτει την ισονομία, την δικαιοσύνη και την ισοπολιτεία, ώστε να αποτελεί η πατρίδα μας κομβικό παράγοντα διεθνώς, και μάλιστα μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας, στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, στα Βαλκάνια και στη Μαύρη Θάλασσα.

Ως επιστέγασμα, θα πρέπει να επισημανθεί η σημασία της ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, ζήτημα ιδιαίτερα ευαίσθητο και αδιαπραγμάτευτο. Επιβάλλεται να διασφαλίσουμε το μέλλον των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, γι αυτό δώστε τους το δικαίωμα να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και θα διαπιστώσετε στο τέλος ότι θα αποβάλουν και οι πολιτικοί μας το φοβικό σύνδρομο έναντι της Τουρκίας, που προσπαθεί να εισχωρήσει στην ψυχολογία τους.
Οι παράγοντες υλοποίησης των παραπάνω είναι τα καύσιμα, τα ανταλλακτικά, τα πυρομαχικά και ιδίως η αξιοπρεπής διαβίωση αυτών και των οικογενειών τους. Πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι μας, τα στρατευμένα μας παιδιά –ασχέτως βαθμού- ήταν, είναι και θα είναι οι εγγυητές της ειρήνης και της ασφάλειας έναντι των επιβουλών και των απειλών της Άγκυρας.

Η Ελλάδα όποτε χρειάστηκε να στηριχθεί εξ ολοκλήρου σε ξένες δυνάμεις το πλήρωσε ακριβά. Γι αυτό και η ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων θα πρέπει να διατηρείται στον ύψιστο βαθμό. Τα κελεύσματα και οι αντιδράσεις των ακτιβιστών και των αυτο-αποκαλούμενων «ειρηνιστών» δεν θα μας προστατεύσουν από την υπαρκτή απειλή της Τουρκίας, που, εκμεταλλευόμενη το φοβικό σύνδρομο των πολιτικών ηγεσιών των τελευταίων δεκαετιών, επιχειρεί τη «φινλανδοποίησή» μας, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Παρά την διακηρυχθείσα ρήση του Ατατούρκ περί «ειρήνης στη χώρα και ειρήνης στον κόσμο», ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ έδωσε εντολή τα σύνορα της Τουρκίας να είναι ο Νέστος ποταμός, πράγμα το οποίο είναι εγγεγραμμένο και στον εθνικό ύμνο της Τουρκίας. Μετά από αυτόν, ο ισλαμιστής πρωθυπουργός Ερντογάν τα επεξέτεινε μέχρι και πέραν την Θεσσαλονίκης!
Ατυχώς όμως ο μόνος που διαμαρτυρήθηκε στο Ευρωκονοβούλιο για τις δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού δεν ήταν Έλληνας ευρωβουλευτής, αλλά η Ολλανδή ευρωβουλευτής Laurence J.A.J. Stassen…

Στην Ελληνική Θράκη ο πρωθυπουργός της γείτονος επιδιώκει την ολοκλήρωση του «εκτουρκισμού» της μουσουλμανικής μειονότητας μέσω της επιχειρούμενης ομογενοποίησης του τουρκικού, πομακικού και αθιγγανικού στοιχείου, με όχημα την τεχνηέντως καλλιεργούμενη μειονοτική «τουρκική» εθνική συνείδηση, αλλά και με μεταφορά μειονοτικού δυναμικού στον νομό Έβρου και, τέλος, με την καλλιέργεια της ιδέας της αυτονομίας, σε συνδυασμό και με τη μουσουλμανική μειονότητα που διαβιεί στη νότια Βουλγαρία.

Η απόπειρα «κοσοβοποίησης» της Ελληνικής Θράκης σε καμία περίπτωση δεν έχει ομοιότητες με το Κόσοβο, διότι εκεί από τα δύο εκατομμύρια των κατοίκων το 90% είναι Αλβανοί και μόνο το 10% Σέρβοι.
Στην Ελληνική Θράκη ο πληθυσμός 355.000 και οι τουρκοφανείς περίπου 60.000 και κανένας εχέφρων δεν χαρίζει στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής τους Έλληνες μουσουλμάνους Πομάκους και Ρομά.

Η επιλογή “a la carte” των υποχρεώσεων που έχει η γείτων προκειμένου να ενταχθεί στην ΕΕ (άνοιγμα λιμανιών στο κυπριακά πλοία, Θεολογική Σχολή Χάλκης, αντιμετώπισης Οικουμενικού Πατριαρχείου, αναγνώριση σφαγών και γενοκτονιών του παρελθόντος) δεν συνάδει με την φιλειρηνική διακήρυξη του θεμελιωτή του τουρκικού κράτους, αλλά αποκαλύπτει τις προθέσεις και διαθέσεις μίας χώρας να επιβάλει «εσωτερική ομογενοποίηση» ετσιθελικά από τη μία και να επεκταθεί γεωγραφικά και γεωπολιτικά από την άλλη.

Η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης υιοθέτησε Ενδιάμεσο Ψήφισμα στις 5 Ιουνίου 2014, με το οποίο καλεί τις Ελληνικές Αρχές να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ζητώντας ουσιαστικά την αναγνώριση ως τουρκικής της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.

Με τη συγκεκριμένη απόφαση ουσιαστικά τίθενται οι βάσεις για την κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης του 1923, όπου βάσει του άρθρου 2β, η μειονότητα χαρακτηρίζεται μουσουλμανική και όχι τουρκική, μέσω της διαδικασίας ανταλλαγής πληθυσμών που προέβλεπε η Συνθήκη.

Ατυχώς, οι κύριοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν έκαναν καμία παρέμβαση στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης για να αποτρέψουν την απόφαση αυτή και παρουσιάζονται ασυγκίνητοι και διόλου ευαίσθητοι έναντι της Τουρκίας, που κατέχει από το 1974 το 38% του εδάφους της Δημοκρατίας της Κύπρου (μέλος Ε.Ε.), ενώ έχει casus belli έναντι της Ελλάδας (μέλος Ε.Ε.) εάν εφαρμόσει το αναφαίρετο δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάρων από 6 σε 12 ναυτικά μίλια.

Βασικό εργαλείο, ένα καλοστημένο δίκτυο Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, που επισήμως ελέγχεται από τη μουσουλμανική μειονότητα, γεγονός απολύτως θεμιτό σε μία Δημοκρατία, αν κα το ν τελευταίο καιρό πληθαίνουν τα περιστατικά που υποδεικνύουν ότι πολλά από αυτά τα Μέσα υπηρετούν συστηματικά την προώθηση της τουρκικής πολιτικής στην περιοχή.
Συνεχείς είναι οι αναρτήσεις και φωτογραφίες με τη σημαία της «Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης», ενώ δείγμα της κλιμάκωσης του τουρκικού παράγοντα, ο οποίος καλλιεργεί με ένταση στους τοπικούς κύκλους τα όνειρα της αυτονομίας, είναι και η κατακόρυφη αύξηση της αναζήτησης του όρου «Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης» στις μηχανές αναζήτησης του Διαδικτύου. Είναι τέτοιο το ενδιαφέρον που υπάρχει σε πληθυσμούς εντός και εκτός Τουρκίας για ένα αυτόνομο βραχύβιο κρατίδιο διάρκειας δύο μηνών που συστάθηκε το 1913 στην περιοχή της Θράκης, ώστε να είναι σήμερα από τα πρώτα στην κατάταξη στο λήμμα «Δημοκρατία» του διαδικτυακού χώρου…

Οι ευθύνες όλων μας

Όλοι μας έστω και στους χαλεπούς αυτούς καιρούς, μπορούμε να βοηθήσουμε, ακόμα και με μία απλή συνδρομή στις ενημερωτικές εφημερίδες και τους διαδικτυακούς τόπους που στηρίζουν την προσπάθεια για προστασία ΟΛΩΝ των μουσουλμάνων αδελφών μας, καθώς και για συνέχεια του τόπου μας.

Τέρμα, λοιπόν, η μεμψιμοιρία και οι δικαιολογίες τι κάνει η Ελληνική Πολιτεία για την Ελληνική Θράκη, όταν εμείς όχι μόνο την εγκαταλείψαμε, αλλά, σαν να μην έφτανε αυτό, μεταδημοτεύσαμε. Επιβάλλεται να αντιληφθούν όλοι ότι θα πρέπει να εγγραφούμε στους δήμους και τις κοινότητες της Θράκης μας –είμαστε περισσότεροι από 300.000 οι εντός Ελλάδας-, και στις εκλογές να εκλέγουμε Θρακιώτες βουλευτές, οι οποίοι θα αγωνίζονται για τα δίκαια του τόπου μας.
Δεν μας έχουν ανάγκη η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Η Ελληνική Θράκη μας χρειάζεται, ειδικά τώρα που έχουν αποθρασυνθεί τα φερέφωνα του Τουρκικού Προξενείου και δραστηριοποιούνται εντός και εκτός Ελλάδας.
Ταυτόχρονα, να εγγραφούν ακόμα και Ίμβριοι – Κωνσταντινοπουλίτες υποχρεωτικά σε δήμους και κοινότητες της Θράκης, διότι είναι πάνω από 200.000 σε Ελλάδα και εξωτερικό, ώστε να διεκδικούν τις περιουσίες και τα δικαιώματά τους στις αλησμόνητες πατρίδες, για να μην αποτελούν μονομέρεια οι απαιτήσεις των –και καλά- «Τούρκων της Δυτικής Θράκης», διότι φωνάζει ο θύτης και όχι το θύμα!

Έτσι, ταυτόχρονα με την συντριπτική αριθμητική υπεροχή των Ελλήνων Θρακιωτών, καταργείται αυτόματα κάθε σκέψη της Τουρκίας να ονειρεύεται και να επιβουλεύεται την προσάρτηση εθνικών μας εδαφών. Θα έχετε μετά κάθε λόγο, εθνικά υπερήφανοι, να επισκέπτεσθε την πατρώα γη, να δίνουμε το «παρών» όχι μόνο πνευματικά, αλλά και υπαρξιακά, εκπέμποντας το μήνυμα ότι όλοι έχουμε αντιληφθεί τις ενέργειες που επιβάλλεται να πράξουμε για την προστασία της Θράκης μας και γενικότερα της πατρίδας μας, καθώς και ότι αυτό δεν είναι απλώς μία ημερίδα, αλλά η αναγέννηση της αγάπης μας για την Ελληνική Θράκη.

Η οριστική και αποστομωτική απάντηση στις παράνομες και προκλητικές ενέργειες του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, που φθάνει στο σημείο να αγνοεί την Ελληνική Πολιτεία, είναι η απαίτηση για ίδρυση Ελληνικού Προξενείου στην Τραπεζούντα, στο πλαίσιο της αρχής της αμοιβαιότητας, διότι η Ελλάδα διαθέτει ένα προξενείο λιγότερο.

Η Ελλάδα στη σημερινή εποχή, με μία τάση οικονομικής εσωστρέφειας και εξαρτημένου δανεισμού, αλλά και με μηδενική παραγωγή, δεν δείχνει μία δυνατή οικονομία που θα στήριζε μία ισχυρή διπλωματία. Στην Ελλάδα, λοιπόν, όπου από τα μεταπολεμικά χρόνια ειδικότερα δεν προέκυψε ποτέ το «όραμα», όπως λέμε, είναι λογικό να μην υπάρχει συσπείρωση πολιτών και πολιτικών και το ατομικό συμφέρον να υπερβαίνει το εθνικό. Ένα σχέδιο διπλωματίας και εξωτερικής πολιτικής είναι εκείνο που δίνει και έμφαση στην γεωπολιτική δύναμη μίας χώρας, αφού καθορίζει εκ των προτέρων τα όρια και τις θέσεις σε σταθερή βάση. Εκεί, δηλαδή, που έχουν τεθεί «κόκκινες γραμμές» και κάθε περαιτέρω υποχώρηση είτε θα γίνεται με πολύ ισχυρά ανταλλάγματα είτε θα οδηγεί σε λεκτικό αδιέξοδο σε επίπεδο επιχειρημάτων.

Δεν μπορεί μία χώρα να δεχθεί διλήμματα, όταν η ίδια δεν αφήνει χώρο γι αυτά, και η αποτρεπτική δυναμική γίνεται πάντα μέσω συμμαχιών, διότι τελικά καμία χώρα μόνη της δεν επιβάλλει την θέλησή της και πόσω μάλλον όταν δεν διαθέτει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, έχουν υποστεί μειώσεις 54% στον λειτουργικό τους προϋπολογισμό το 2013 έναντι 2009…

Στο δια ταύτα…
  • Να ανοίξουν πάλι Αστυνομικά Τμήματα της Θρακικής υπαίθρου και οι Σχολές Αστυνομίας σε Ξάνθη και Κομοτηνή που τέθηκαν στο έλεος των λαθρομεταναστών, που φιλοξενούνται, εάν είναι δυνατόν, σε αυτές και να επιτείνεται το θέμα ασφαλείας.
  • Να μεταφερθεί το Ιεροσπουδαστήριο Εχίνου στην Ξάνθη
  • Οι Πομάκοι να μαθαίνουν πομακικά και οι Ρομά ρομανί
  • Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην ΕΟΖ, που, αντί να φέρει ανάπτυξη, θα αυξήσει τη μειονότητα με αυτόκλητους τούρκους από Γερμανία, Βουλγαρία και Τουρκία
  • Άμεση εκμετάλλευση του ΕΣΠΑ για να κατασκευασθεί ο κάθετος οδικός και σιδηροδρομικός άξονας Μέστης – Σαππών – Δερείου – Μεταξάδων – Ορμενίου
  • Η αντιαρματική τάφρος να γίνει πλωτή για ποταμόπλοια
  • Κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη
  • ΦΠΑ χαμηλό, αντίστοιχο αυτού που ισχύει σε όλη την ΕΕ
  • Τιμές καυσίμων όπως αυτές των Σκοπίων και της Βουλγαρίας
  • Αναδείξτε τα λιμάνια σε εμπορικά κέντρα
  • Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις
  • Ίδρυση Ελληνικού Προξενείο στην Τραπεζούντα
  • Επιβάλλεται να αντιληφθούν όλοι ότι θα πρέπει να εγγραφούμε στους δήμους και τις κοινότητες της Θράκης μας. Οι ετεροδημότες Θρακιώτες, οι ξεριζωμένοι Κωνσταντινπουλίτες, Ίμβριοι και Τενέδιοι, και για όσους μετοικήσουν να δοθεί αφορολόγητο 10.000 ευρώ στο εισόδημά τους. Εκτιμάται ότι πάνω από 300.000 θα μεταδημοτεύσουν και θα πάψουν πλέον να μας απασχολούν το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής και το κάθε τουρκόφωνο κόμμα…
  • Στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και τη στιγμή που στην Τουρκία μπορούν και ψηφίζουν ακόμη και οι κεμαλιστές αλλά και οι Κούρδοι που βρίσκονται στο εξωτερικό, στην Ελλάδα επιβάλλεται να δοθεί το δικαίωμα στην ελληνική ομογένεια να συμμετέχει ενεργά στα πολιτικά πράγματα και οι ομογενείς μας να μπορούν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους στα ακριτικά νησιά και τη Θράκη.
Τότε θα υπάρξει ένα μήνυμα ενότητας του Ελληνισμού και μία ελπίδα εξόδου από την κρίση.
Αυτό είναι ένα όραμα της Οικουμενικότητας του Ελληνισμού που κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει.

Η Ελληνική Θράκη αποτελεί το τελευταίο σημείο αγκίστρωσης του Ελληνισμού στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Θράκης μετά τον ξεριζωμό του από τις βόρειες και τις ανατολικές περιοχές της. Τυχόν απώλειά της, συνεπώς, θα σήμαινε το κλείσιμο ενός ακόμη μεγάλου ιστορικού κεφαλαίου, αυτού που επί αιώνες γράφει με τους αγώνες του ο Θρακικός Ελληνισμός.

Παραποιώντας τη γνωστή ρήση, θα τονίσω: «Δεν ρωτάω τι κάνει η Θράκη για εμάς, αλλά εμείς τι πράττουμε για τη Θράκη»…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 244