Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιουν 2012

Διαβάστε μια από τις διδαχές του Γέροντος Παϊσίου, ο οποίος μίλησε για πράγματα που θα γίνουν στην Ελλάδα και δεν θα εξηγούνται με την λογική.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο φημισμένος γέροντας είχε πει πως για να σωθεί η Ελλάδα, πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία…

Διαβάστε το απόσπασμα

«Αργότερα, επισκέφθηκα τον Γέροντα μαζί με έναν φίλο μου σμήναρχο, γύρω στα τέλη Οκτωβρίου 1993 και του εξέφρασα την ανησυχία μου γι’ αυτά που συμβαίνουν από τους κυβερνώντες στην πατρίδα μας. Ο Γέροντας απάντησε:

-Μη φοβάσαι. Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να γίνει κακό, αλλά θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική. Ο κόσμος θα τους σιχαθεί και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί! Δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά.»

«Είναι κρίμα , γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος κι αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα για να σωθεί, πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν γιατί παρόντες μολύνουν».

Πηγή

Διαβάστε επίσης:
Παΐσιος: "Θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι σα να μην έχετε"...
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα: "Ετοιμαστείτε, έρχονται πολύ δύσκολα..."
Προφητείες του γέροντα Παϊσίου για το μέλλον της Ελλάδας

Έχουν περάσει λίγες ώρες από τη στιγμή που ψήφισες τη ΝΔ για να παραμείνεις στο αγαπημένο ευρώ το οποίο αποτελεί φαντασίωση κι όχι πραγματικότητα της τσέπης σου και η Μέρκελ λέει ορθά κοφτά ότι δεν πρόκειται να δεχθεί καμιά επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.

Μερικές λέξεις μόνο αρκούν για να τινάξουν στον αέρα την προεκλογική παραμύθα της επαναδιαπραγμάτευσης, των νέων καλύτερων όρων και πάει λέγοντας.

Εσύ λοιπόν «υπεύθυνε» Έλληνα πολίτη που την Κυριακή έδωσες την πρώτη θέση στη ΝΔ μπορείς να στηθείς καμαρωτός σαν τον Μέγα Ναπολέοντα απέναντι από τον καθρέφτη σου και να κάνεις το σήμα της ανοιχτής παλάμης στο είδωλό σου. Επειδή θεωρείς ότι είναι νωρίς για να κάνεις κάτι τέτοιο μια και δεν έχει σχηματισθεί ακόμη κυβέρνηση, είμαστε σύμφωνοι. Έχεις όλο το χρόνο να περιμένεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να σκεφτούν τι σόι κίτρινοι παγανιστές είναι οι συριζαίοι. Το ίδιο κιόλας βράδι των εκλογών και όταν τα exit polls, έδιναν σοβαρές πιθανότητες πρωτιάς στο ΣΥΡΙΖΑ, βγήκε στέλεχος του στα κανάλια και σε ερώτηση αν θα καταργήσουν ως κυβέρνηση το Μνημόνιο, όπως ισχυρίζονταν προεκλογικά, τι απάντησε ο αθεόφοβος;

-Φρέσκα κουλούρια πουλάει ο κουλουράς…

Αυτό, αν ειπώθηκε, ήταν η πιο χυδαία δήλωση της εκλογικής βραδιάς και ομολογία εκκωφαντικής κωλοτούμπας με τρομακτικές συνέπειες για την ψυχολογία των Ελλήνων που αισθάνονται έρμαια της ανασφάλειας της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στη Τρόικα. Αυτή η δήλωση θα έπρεπε να τιμωρηθεί με ισόβια εξορία του συγκεκριμένου στελέχους.

Στο παιγνίδι υπάρχει και ο τρίτος πόλος (ο πρώην εταίρος της μπίζνας του δικομματισμού) που θεωρεί την άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας ως το Άγιο Δισκοπότηρο της πολιτικής του ύπαρξης.

Εν ολίγοις: «Αν φτύσω χαμηλά φτύνω τα γένια μου, αν φτύσω ψηλά φτύνω τα μουστάκια μου»

Από το kourdistoportocali

Ποιοί "παίζουν" - Τί γίνεται με την ΕΥΠ;

Πάνω στο στίχο όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν φαίνεται να διαμορφώνονται οι εξελίξεις γύρω από τη τοποθέτηση του νέου (;) υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Αν και ακόμη είναι νωρίς, δεδομένου ότι δεν έχουμε συμφωνία σε επίπεδο αρχηγών για το σχηματισμό κυβέρνησης, τα σενάρια γύρω από την καρέκλα του εβδόμου ορόφου της Κατεχάκη, στριφοιγυρίζουν με διαμονιώδη ρυθμό.

Οι μέχρι τώρα πληροφορίες ωστόσο, περιστρέφονται γύρω από παγιωμένα πρόσωπα και καταστάσεις, πλην της ΕΥΠ. Αυτός που ωστόσο φαίνεται να διατηρεί το προβάδισμα είναι ο υπηρεσιακός νυν υπουργός και πρώην υφυπουργός και πρώην γενικός γραμματέας και πρώην αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λευτέρης Οικονόμου, ο οποίος μάλιστα φέρεται να έχει εξασφαλισμένη τη συναίνεση για την επιλογή και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος διαφωνεί στην προοπτική συμμετοχής στελεχών του κόμματος του στο νέο κυβερνητικό σχήμα, στις συζητήσεις με τον κ. Σαμαρά, φέρεται να έχει εισηγηθεί την παραμονή του κ. Οικονόμου στο υπουργείο.

Από την άλλη όμως, μια τέτοια απόφαση, για τη μη συμμετοχή δηλαδή στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, συναντά τη σφοδρή αντίδραση κορυφαίων του άλλοτε κραταιού κόμματος, μεταξύ των οποίων και ο κ. Χρυσοχοΐδης, ο οποίος επιδιώκει μία τέταρτη ολική επαναφορά. Άλλωστε, με αυτή σχεδόν τη διαβεβαίωση επανέκαμψε από το Ανάπτυξης στο Προστασίας του Πολίτη στην κυβέρνηση Παπαδήμου και επιπλέον, διεκδικεί την πατρότητα για το δρομολογημένο σχέδιο για τη διαχείριση του υπ' αριθμόν 2 εθνικού ζητήματος που είναι η παράνομη μετανάστευση αλλά και την πρωτοβουλία για την εκ βάθρων αναδιάρθρωση των υπηρεσιών της Αστυνομίας, κάτι για το οποίο όπως διατείνονται ορισμένοι, ο κ. Οικονόμου δεν θα μπορέσει να είναι τόσο αποτελεσματικός εξαιτίας συντεχνιακών δεσμεύσεων κι εξαρτήσεων

Και τί είναι αυτό που επιδιώκεται να γίνει; Η μείωση του αριθμού των αξιωματικών σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας, η κατάργηση πολλών υπηρεσιών και τμημάτων στο πνεύμα μιας καλλικρατικής αστυνομίας, αλλά και η αλλαγή στον τρόπο "συγκέντρωσης" και διοίκησης των ΜΑΤ, όχι βεβαίως στο πνεύμα που έχει τοποθετηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε μια αντίληψη διασποράς των διμοιριών στα τμήματα του κέντρου και η συστηματική σε μηνιαία βάση συντηρητική εκπαίδευση τους στο Γουδή.

Τρίτος παίχτης, αλλά προς το παρόν και ο πιο "αδύναμος" σ' αυτό το μπρα ντε φερ, εμφανίζεται ο κ. Χρήστος Μαρκογιαννάκης, στον οποίο αποδίδονται η ανασυγκρότηση της Αστυνομίας μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, η δημιουργία των ομάδων ΔΕΛΤΑ και ΔΙΑΣ, πλην όμως η "φυγή" του από τη Νέα Δημοκρατία προς το κόμμα της κ. Μπακογιάννη, έχει αποδυναμώσει την υποψηφιότητα αυτή.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θεωρείται βέβαιο και ανεξαρτήτως υπουργού, ότι θ' αλλάξει η ηγεσία της ΕΥΠ, με τη τοποθέτηση ανθρώπων της απολύτου εμπιστοσύνης του κ. Σαμαρά, με ήδη να έχει ακουστεί το όνομα του υπηρεσιακού υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Φράγκου Φραγκούλη.

Οψόμεθα, καθώς προτεραιότητα αποτελεί η συμφωνία για τη συγκρότηση και ακολουθεί αυτή για την μορφή που θα έχει.


Πράγματι. Μπορεί να “χάσαμε”. Για τώρα.

Μα δεν είναι και σίγουρο το κατά πόσον η άλλη πλευρά “κέρδισε”. Και τι ακριβώς “κέρδισε” από αυτή την ήττα μας, ως λαού. Διότι η νίκη τους φαίνεται Πύρρειος.

Τώρα έχουν να διαχειριστούν αυτή την καυτή “νίκη”. Θα μαλλιοτραβηχτούν και λίγο μεταξύ τους βέβαια, μέχρι να μοιράσουν τα οφίτσια και τους θώκους. Προς τέρψιν ημών, του πάντα φιλοθεάμονος κοινού.

Θα μαλλιοτραβηχτούν διότι έχουν να μοιράσουν και τα …μελλοντικά κέρδη που προσδοκούν πως θα έχουν από τα οφίτσια και τους θώκους. Νόμιμα και άνομα κέρδη. Πολιτικά και οικονομικά κέρδη. Φανερά και κρυφά κέρδη. Πάντα έχουν κέρδη. Το κέρδος έχει αντικαταστήσει κάθε ηδονή μέσα στην ψυχή τους εξάλλου.

Μα είναι τόση η βουλιμία τους, και η αλαζονική σιγουριά τους, που γρήγορα θα δείξουν τις προθέσεις τους: να μας τα πάρουν όλα. Ισως και τις ζωές μας ακόμα. Αν υποθέσουμε οτι έχουμε ζωές τώρα.

Μα η σιγουριά και η αλαζονεία, στη μέση μιας μάχης, στη μέση του πολέμου καλύτερα, είναι μειονέκτημα. Βαρύ μειονέκτημα. Ετσι λειτουργεί. Παλαιόθεν.

Θα φανεί βέβαια μέχρι που έχουν διάθεση να το πάνε, από το πόσο θα εκφασίσουν το σύστημα και την πολιτική τους συμπεριφορά. Οτι είναι ανάλγητοι το ξέρουμε σίγουρα. Ομως όταν τα μέτρα τους φέρουν αντιδράσεις, μέχρι που είναι αποφασισμένοι άραγε να φτάσουν; Διότι όταν σου κάνουν κατάσχεση στο σπίτι ή δεν έχεις να ταίσεις τα παιδιά σου ή να πληρώσεις το νοίκι και σου κάνουν έξωση, θα αντιδράσεις. Θες δεν θες θα ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.

Μέχρι που λοιπόν είναι αποφασισμένοι να φτάσουν;
Στρατιωτικό νόμο;
Μακρύτερα;

Θα ονομάσουν άραγε τους πεινασμένους, εξαθλιωμένους, οργισμένους και απελπισμένους που θα φέρει το Φθινόπωρο, κι ο τρομερός Χειμώνας που μας περιμένει, ως “τρομοκράτες” ή “ταραχοποιούς” ή “ανθέλληνες πορτοκαλλί επαναστάτες”; Θα βγάλουν ερπυστριοφόρα ή θα αρκεστούν στην πέμπτη τους φάλαγγα; Θα δούμε κι άλλους “αποσταθεροποιητικούς εμπρηστικούς μηχανισμούς”; Και πως θα απαντήσουν στους …”εμπρηστές”;

Ηδη μετράμε τρεις νεκρούς τη μέρα. Κι ανεβαίνει. Επισήμως. Χώρια οι παράπλευρες απώλειες λόγω “ελλείψεων” στα νοσοκομεία.

Είναι πόλεμος. Κανονικός. Αν και χωρίς στολές. Ο εχθρικός στρατός φοράει κουστούμια. Και βγαίνει και καμαρώνει κάθε βράδυ στα δελτία των οχτώ. Πως “σώζει την πατρίδα μας”.

Μα κι εμείς όμως, κι εμείς ΔΕΝ ήμασταν προετοιμασμένοι όπως έπρεπε.

Πρώτα πρώτα έπρεπε να το περιμένουμε πως θα ‘χουμε πολλούς “προσκυνημένους”. Από τον φόβο; Από την ανάγκη; Από την ανοησία; Από την διαφθορά;

Επειτα, δεν καταφέραμε να παρατάξουμε και καμμιά σοβαρή… φάλαγγα. Η επιτομή της διαίρεσης και του διχασμού είμαστε. Από δω ο Σύριζα, από κει το ΚΚΕ, από την άλλη οι ΑΝΕΛ. Και μη χάσει και ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ψιχίο του. Αν όλα τούτα τα μαγαζιά και μαγαζάκια βρίσκαν κοινό τόπο και σκοπό, ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, τώρα θα ήμασταν αλλού. Αλλά δεν είμαστε.

Ισως όμως τελικά ο λαός, στο σύνολό του, να λειτουργεί πράγματι έξυπνα και πονηρά. Είναι μια σκέψη κι αυτή.

Από τη μια έδειξε πως δεν έχει εμπιστοσύνη στους αντι-μνημονιακούς και εγώ τουλάχιστον δεν τον πολυ-κατηγορώ.

Κι από την άλλη έδωσε στους μνημονιακούς αυτό που τόσο πολύ θέλανε. Αφού βέβαια τους εξευτέλισε πρώτα, στην προηγούμενη εκλογή. Κι αυτούς και τα επιχειρήματά τους. Και τις πολιτικές τους.

Τώρα τους λέει: “Θέλετε να με κυβερνήσετε τόσο πολύ; Και με τρομοκρατείτε πως αν δεν σας δώσω την κυβέρνηση θα καταστραφώ; Οκ ρε μάγκες, πάρτε την. Και βλέπουμε ποιος και τι θα… καταστραφεί, στη συνέχεια”.

Εχασε ο λαός. Ναι. Για τώρα. Κι αυτό θα μας στοιχίσει κι άλλους νεκρούς. Αλλά ίσως να προτίμησε να ΜΗΝ δώσει ακόμα την τελική μάχη. Διότι αυτούς που είχε να παρατάξει, δεν του πολυ-γεμίζανε και το μάτι. Μεταξύ μας τώρα, κι εκείνοι δεν φαινότανε να το πολυθέλουνε να συγκρουστούνε.

Οπότε η μάχη… ανεβλήθη.

Μα θα δοθεί. Είναι σίγουρο.


Εδοξε τη Βουλή και τω Δήμω - να δούμε τώρα, τι γίνεται! Να δούμε τώρα, τι κάνουμε...

Τα δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. που μας έφεραν έως εδώ, πήραν την εντολή που χρειάζονταν απ’ το ικανό κι αναγκαίο εκείνο μέρος του λαού για να μας πάνε παρακάτω (στον γκρεμό), παραμέσα (στον τάφο), θα δείξει.

Ο δικομματικός μονοκομματισμός (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) που μας έφερε έως εδώ (με μόνη αλλαγή τη διαφοροποίηση πλέον των ποσοστών του υπέρ της Ν.Δ.) πήρε παράταση.

Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος που υπέγραψαν τα Μνημόνια, καλούνται τώρα να συνεχίσουν την εκπροσώπηση της χώρας μας απέναντι στην Τρόικα και τις... υπογραφές τους.

Καλούνται δηλαδή οι εντολοδόχοι να λένε και καμιά κουβέντα με τους εντολείς τους για να περάσει η ώρα, πριν να αρχίσουν να εφαρμόζουν τους εφαρμοστικούς νόμους και τα νέα μέτρα.

Τα δύο αυτά κόμματα μαζί συγκεντρώνουν μια πλειοψηφία 162 εδρών (άκρως επισφαλή εν όψει του Αρμαγεδδώνος των μέτρων που θα κληθούν να εφαρμόσουν). Συνεπώς χρειάζονται και τη ΔΗΜΑΡ.

Αν η ΔΗΜΑΡ προσχωρήσει σε ένα τέτοιο κυβερνητικό σχήμα, θα γίνει συνένοχος των άλλων δύο, ανεξαρτήτως «προγραμματικών συμφωνιών» και «υπογραφών».

Οχι διότι η αξία των «υπογραφών» Σαμαρά και Βενιζέλου έχει δοκιμασθεί κι έχει αποδειχθεί... συμβόλαιο (υπέρ των δανειστών), αλλά διότι, ενώ το Μνημόνιο είναι ήδη νεκρό από τις προηγούμενες εκλογές στις 6 Μαΐου, οι δυνάμεις αυτές θα προσπαθήσουν τώρα να το νεκραναστήσουν.

Καλλωπισμένο πιθανόν, στρογγυλεμένο, ψιμμυθιωμένο με πολλές κουβέντες και (τάχα) διαπραγματεύσεις, αλλά νεκρό.

Ως νεκρό βεβαίως το Μνημόνιο δεν σημαίνει ότι δεν παραμένει θανατηφόρο! Σε αυτό λοιπόν το θανατηφόρο τεραίν θα χορέψουν τον «χορό των καταραμένων» η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ (συν όποια άλλη δύναμη προσέλθει) χορεύοντας στο ταψί τον ελληνικό λαό.

Ηδη ο κ. Σαμαράς στην επινίκεια δήλωσή του δεν είπε λέξη για επαναδιαπραγμάτευση. Κόλπα θα προσπαθήσουν να κάνουν δοκησισοφίες θα λένε, αφού πάλι με δοκησισοφίες ου μην και καλλιεργώντας τον φόβο, ψηφίσθηκαν απ’ όσους ψηφίσθηκαν.

Τώρα μιλούν για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας - ποιων; της Διαπλοκής; της διαφθοράς; της υποτέλειας; της εξάρτησης;
Τώρα μιλούν για βιώσιμη κυβέρνηση - που θα κάνει τον βίο αβίωτο στους Ελληνες. Περισσότερο αβίωτον απ’ όσον έως τώρα οι ίδιες δυνάμεις έχουν καταφέρει.
Για την ώρα, το Mega και η μαύρη προπαγάνδα του, οι «νταβατζήδες» και οι εθνικοί εργολάβοι παραμένουν εδραίοι στη θέση τους - το εκκρεμές της Δημοκρατίας δεν μετακινήθηκε εναντίον τους παρά μόνον κατά τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει τα καθήκοντα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης καθώς η εντολή του λαού όρισε και το Σύνταγμα προβλέπει. Μετά από μια θυελλώδη διαδρομή από το 4,6% στο 16,7% κι από κει στο 29,6% ένα μικρό κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα μεγάλο βάρος.

Αλλά και με μια μεγάλη πρόκληση.

Να εκφράσει το 30% των Ελλήνων (ίσως κι ένα εν δυνάμει ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό που τον περιμένει εν καιρώ - μάλλον βραχύ), χωρίς να ενσωματωθεί στο αστικό σύστημα εξουσίας.
Οντως ο ΣΥΡΙΖΑ στο αμέσως εγγύς διάστημα πρέπει να «επανιδρυθεί» μπροστά στα νέα του καθήκοντα, ως ενός αριστερού, λαϊκού, ριζοσπαστικού κόμματος που προέρχεται μεν από την ιστορική Αριστερά της χώρας μας, αλλά που πρέπει επιπλέον να εκφράσει τις σημερινές αναζητήσεις του λαού μας.
Για πρώτη φορά ένα κόμμα εκτός του αστικού συστήματος εξουσίας στη χώρα, στρίμωξε αυτό το σύστημα σε ένα ποσοστό μόλις ικανό για να κυβερνήσει. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα, η ιστορικότητα του οποίου θα κριθεί από τη συνέχεια της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ. Από το αν δηλαδή θα μπορέσει να δυναμώσει τον λαό και να δυναμωθεί ο ίδιος από τον λαό, τόσον ώστε να εγκαθιδρύσει επιτέλους φιλολαϊκή κυβέρνηση στην Ελλάδα κι όχι όπως έως τώρα γίνεται, κυβέρνηση αντιλαϊκή και υποτελή στους ξένους.

Το επόμενο διάστημα η ταξική πάλη στη χώρα θα οξυνθεί - τα αποτελέσματά της θα επηρεάσουν εκτός από την Ελλάδα, την Ευρώπη, ίσως και τον πλανήτη - ιδίως αν οι εκβάσεις της θέσουν -και θα θέσουν- εκ νέου την ανάγκη σχηματισμού κυβέρνησης του λαού.

Η επόμενη μέρα έχει αρχίσει.

Το καλό είναι ότι τα περιθώρια για δημαγωγίες και προπαγάνδες από πλευράς του δικομματικού μονοκομματισμού έχουν στενέψει. Ακόμα κι αυτοί οι πολίτες που τους ψήφισαν, οι πιο πολλοί, τους παρατηρούν με προσοχή! Και καχυποψία!

Το ποσοστό που τα δύο αυτά κόμματα συγκέντρωσαν βασιζόμενα στον φόβο, την ιδιοτέλεια και τον φανατισμό, δεν είναι αρκετό για να κυβερνήσουν - αν χάσουν το υπόλοιπο του ποσοστού τους. Εκείνους δηλαδή που αυτήν τη φορά τούς υπερψήφισαν με κρύα καρδιά διότι η άλλη πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες κι άλλοι δεν τους έπεισαν.
Οσο για το ποσοστό της Χρυσής Αυγής. Επιμένω, ότι το μόρφωμα αυτό δεν πρόλαβε να εκτεθεί αρκετά στο φως για να καεί. Ομως, είναι πλέον βέβαιον ότι ένα μέρος του 6,9% που τους ψήφισε, ξέρει πλέον τι ψήφισε.

Ως φαίνεται, υπάρχει ένα ποσοστό στην ελληνική κοινωνία, που, κάτω από ένα Λεπενικού τύπου κόμμα (σε κάτι τέτοιο θα εξελιχθεί η Χρυσή Αυγή αν δεν εξαφανισθεί) στεγάζει τον σεξισμό, τον ρατσισμό και τον ατταβισμό που υφέρπουν μέσα του. Ή, που απ’ αυτά υποφέρει.

Οι εθνικιστές που ντρέπονται να πουν ότι είναι φασίστες, ενώ ταυτοχρόνως κραυγάζουν «Αίμα και Τιμή» κατά το «Blut und Ehre» των Ναζί, εμφανίζονται ως αντισυστημικοί ενώ οι αρχηγοί τους δεν είναι παρά τσιράκια του συστήματος, μάλιστα τυλιγμένα σε μια κόλλα χαρτί ποινικού, παρακρατικού και πρακτόρικου περιεχομένου.
Τέλος, ουδείς εχέφρων αριστερός θέλει αποδυναμωμένο το ΚΚΕ κι ελπίζω ο λαός να «διορθώσει» εκ νέου «την ψήφο του» και να υπερψηφίσει στις επόμενες εκλογές το κόμμα της εργατικής τάξης - η επιρροή του οποίου είναι πολύ μεγαλύτερη από το τρέχον ποσοστό, απότοκο μιας γραμμής που δεν επιδοκιμάσθηκε.

Ομως, όχι μόνον για τους αριστερούς, αλλά για όλους τους Ελληνες πολίτες έχουν ενδιαφέρον οι εξελίξεις στην Αριστερά, διότι αυτές αφορούν πλέον στην πορεία που θα πάρει η χώρα.

Το ξαναλέω και μ’ αυτό τελειώνω -μακρυγόρησα- τα περιθώρια για δημαγωγίες, προπαγάνδες, άλλα να λες κι άλλα να κάνεις, έχουν στενέψει...
Εκτός από την κρίση (της οικονομίας) υπάρχει και η κρίση (του λαού) - τα πάνθ’ ορώσα...
...ως άλλος Δίκης Οφθαλμός.


Του Στάθη από enikos

Αυτό, που ζούμε, αγαπητοί φίλοι, δεν είναι ένα εφιαλτικό όνειρο, αλλά μια εφιαλτική πραγματικότητα!

Που, όσο περισσότερο τη ζούμε, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούμε το δολοφονικό σενάριο, που έχουν σκηνοθετήσει σε βάρος μας.

Το άθλιο πηγαινέλα, ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη του δικομματισμού, δυστυχώς, δεν μας τελείωσε. Μεταμορφώθηκε στο απείρως αθλιότερο δολοφονικό τέρας του Μερκελιστάν.

Και το τέρας αυτό μας θυμίζει την εποχή της αποστασίας του ’65.

Με τους εθελόδουλους αποστάτες. Που προετοίμασαν το έδαφος για τη Χούντα και το διαμελισμό της Κύπρου. Απ’ την οποία πρόσφεραν οι εθνοσωτήρες της εθνικόφρονος δεξιάς τη μισή στους τουρκαλάδες.

Όπως οι τωρινοί δοσίλογοι έχουν παραχωρήσει την εθνική μας κυριαρχία και υποδουλώσει όλους τους Έλληνες στο ιταμό και βάρβαρο καθεστώς των γερμαναράδων.

Όσοι, κατά το διάστημα της προεκλογικής περιόδου, στάθηκαν απέναντι στο απαίσιο αυτό τέρας-όχι πια της μυθολογίας μας, αλλά της πνεούσης τα λοίσθια δύσμοιρης νεοελληνικής ιστορίας μας και πατρίδας μας- αναρωτιούνται:

Πώς φτάσαμε σ’ αυτό το ακατανόητο κατάντημα;

Άραγε, μέσα στις φλέβες των σημερινών Ελλήνων, δεν ρέει ούτε σταγόνα αίματος, όχι μόνο απ’ τους αρχαίους, αλλά και τους νεοέλληνες ηρωικούς προγόνους μας;

Και έγινε η δειλία και η ηττοπάθεια, για ένα μεγάλο μέρος του λαού ανίατη και θανάσιμη πραγματικότητα!

Από την επικοινωνία με ανθρώπους διαφόρων στρωμάτων του λαού προκύπτει ότι, σε καμιά περίπτωση, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Αντίθετα οι Έλληνες, στη συντριπτική τους πλειονότητα, μάλιστα, παραμένουν αμείωτα αγανακτισμένοι και οργισμένοι, απέναντι στο δολοφονικό καθεστώς του δοσιλογισμού!

Μήπως όμως η προδοσία, που άλλοτε ήταν, μεταξύ των προγόνων μας κάποια άθλια δακτυλοδεικτούμενη εξαίρεση, έγινε, τώρα, κυρίαρχο ιδεολογικό και πολιτικό καθεστώς της πατρίδας μας;

Η πραγματικότητα αυτή ισχύει, αλλά αφορά μια συντριπτική μειονότητα του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου.

Που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μεθοδεύει και επιβάλλει κάθε φορά, τη θέλησή του, σε βάρος του λαού. Ο οποίος, σε καμιά περίπτωση, δεν συμμερίζεται το όργιο της εκάστοτε προδοσίας τους.

Όπως δεν συμμεριζόταν και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού το κατοχικό καθεστώς των δοσίλογων! Οι οποίοι δολοφονούσαν τους αγωνιστές, καταδίδοντάς τους στις γερμανικές αρχές. Όμως…

Κραδασμοί προδοσίας και δειλίας δεν φαίνονται να διατρέχουν τις καρδιές της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων.

Αλλά ίσως αναρωτηθούν κάποιοι:

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε, πώς μπορούν να δικαιολογηθούν τα εξόχως περίεργα αποτελέσματα στο φιάσκο των τελευταίων εκλογών;

Η απάντηση δεν μπορεί, όπως πολλά δείχνουν, να είναι, παρά μία και παρά πολύ απλή:

Έγινε εκτεταμένη νοθεία. Παρά τα όσα τορνευμένα λέγονται για τη, δήθεν, άψογη διεξαγωγή των εκλογών.

Ειπώθηκε πως στις προηγούμενες εκλογές(6ης Μαΐου) έγινε πιλοτική χρήση της ηλεκτρονικής επεξεργασίας και προώθησης των εκλογικών αποτελεσμάτων. Και ότι στις τωρινές εκλογές (17ης Ιουνίου) θα γινόταν ευρύτερη χρήση. Έτσι ώστε μελλοντικά να καθιερωθεί ο τρόπος αυτός, ως ο πλέον εύκολος και σύντομος.

Όσοι κινούνται στο χώρο του διαδικτύου γνωρίζουν τον ύπουλο και καταχθόνιο τρόπο, με τον οποίο υπονομεύουν τις οποιεσδήποτε προσπάθειες οι αρουραίοι της ηλεκτρονικής διαβολοκυβέρνησης.

Και μπορούν να συνειδητοποιήσουν το τι μπορεί να γίνεται, κατά τη διάρκεια της έκδοσης των εκλογικών αποτελεσμάτων. Απ’ τα οποία εξαρτώνται τεράστια συμφέροντα!

Γεγονός, που ίσχυε, περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη φορά, στη συγκεκριμένη περίπτωση:

Ή μήπως δεν είδαμε τη βαρβαρότητα και την ιταμότητα, με την οποία αντιμετωπίστηκε ο λαός, κατά την τριετία, που μας πέρασε, απ’ το δολοφονικό καθεστώς των εφιαλτών και τοκογλύφων:

Ήταν ποτέ δυνατόν να σεβαστούν τη θέληση του λαού και ν’ αφήσουν ημιτελές το κακούργημά τους!

Θα πρέπει να είμαστε αθεράπευτα αφελείς, για να πιστέψουμε κάτι τέτοιο.

Και η ανελέητη τρομοκρατία που ασκήθηκε σε βάρος του λαού και η βρώμικη λασπομαχία σε βάρος των αντιμνημονιακών κομμάτων είχε παραπλανητικό και αποπροσανατολιστικό σκοπό.

Πρώτα-πρώτα να μας εξευτελίσουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη παρουσιάζοντας τα εκλογικά αποτελέσματα ως καρπό της δειλίας ενός ανάξιου της ιστορίας του και του πολιτισμού του λαού.

Και παράλληλα να τον αποπροσανατολίσουν από το όργιο νοθείας, πάνω στο οποίο στηρίχτηκαν τα κάλπικα αποτελέσματά τους.

Ο ελληνικός πολιτισμός είναι καρπός της λογικής ιδιοφυΐας του ελληνικού λαού.

Και η λογική φωνάζει και θα φωνάζει στη διαπασών:

Τα καθάρματα του Μερκελιστάν εξάντλησαν, στο προηγούμενο διάστημα όλη τη φασιστική βαρβαρότητα και τη ληστρική κτηνωδία σε βάρος του λαού!

Ήταν ποτέ δυνατόν να σεβαστούν ξαφνικά το δικαίωμά του να εκλέξει ελεύθερα την κυβέρνησή του;


Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Οι εκλογές έγιναν κι όμως οι αγορές δεν έχουν αλλάξει και οι οικονομικές πιέσεις παραμένουν, διότι θεωρούν ότι δεν υπάρχουν ακόμα ουσιαστικά μηνύματα αλλαγής. Αυτό είναι ορθολογικό, αφού δεν υπάρχει κυβέρνηση.
Επιπλέον, πιέζουν και πάνω σε αυτήν τη δομή για να εξετάσουν τις αντοχές της.

Αν αναλύσουμε τα γεγονότα μέσω της θεωρίας παιγνίων έχουμε μια μορφή, σε πολιτικό, ισορροπίας Nash. Έχουμε όντως ένα παίγνιο μη μηδενικού αθροίσματος δίχως συνεργασία. Κάθε κόμμα έχει επί του πρακτέου τη θέση που υπολόγιζε, δίχως να μπορεί να επιλέξει άλλη στρατηγική, δίχως να προκαλέσει μεγαλύτερο κόστος.
Το πρώτο ήθελε την πρωτιά, το δεύτερο ήθελε να είναι αμέσως μετά την πρωτιά, το τρίτο έσωσε την τρίτη θέση και το τέταρτο έχει μια θέση, όπου μπορεί να παίξει ένα ρόλο διπλό και το ίδιο με το πέμπτο.

Σε δεύτερο επίπεδο ανάλυσης, εννοούμε εσωκομματικά, οι θέσεις είναι πιο εύθραυστες για όλους, λόγω της ρευστότητας της γενικής κατάστασης που επιτρέπει περισσότερες κινήσεις και ειδικά στις αποκλίσεις.
Αυτό που έχει σημασία είναι η αναγκαιότητα αλλαγής φάσης, όχι μόνο σε τακτικό επίπεδο, όπως γίνεται συνήθως,…αλλά σε στρατηγικό επίπεδο.
Με άλλα λόγια, για να υπάρξει κυβέρνηση πρέπει να έχουμε μια ισορροπία Pareto λόγω συνεργασίας.

Όμως για να επιτευχθεί αυτός ο στρατηγικός στόχος είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα όραμα, το οποίο να είναι αξιόπιστο και όχι τεχνητό.
Αυτό το όραμα υπάρχει και είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με το πρώτο της στάδιο τη θέσπισή της.
Είναι ένα όραμα αξιόπιστο και το μόνο που μπορεί να δείξει και στους στρατηγικούς επενδυτές ότι η πατρίδα είναι ικανή να κάνει ένα άνοιγμα προς την ανάπτυξη.

Επιπλέον, τα πολιτικά κόμματα γνωρίζουν πια το θέμα λόγω των εξηγήσεων που έχουν δοθεί από τους ειδικούς. Υπάρχει, λοιπόν, η πρακτική δυνατότητα να υπάρξει μια αποτελεσματική σύγκλιση, έτσι ώστε να επιτευχθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ.
Με αυτόν τον τρόπο, η πληροφόρηση θα αγγίξει βέβαια και τους ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι θα δουν μια κίνηση σταθεροποίησης των ευρωπαϊκών δομών αλλά και τις ξένες εταιρείες, ειδικές στον τομέα της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου και του πετρελαίου.

Όσον αφορά στον χρόνο είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι και η προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα παίξει έναν ενισχυτικό ρόλο.

Τελικά, αν ξαναδεί κανείς το εκλογικό αποτέλεσμα με μια πιο ψύχραιμη ματιά, θα διαπιστώσει ότι η απόφαση του λαού δεν είναι και τόσο λανθασμένη, όπως εκ πρώτης όψεως σπεύδουν πολλοί να καταδικάσουν. Αντίθετα εμείς πιστεύουμε ότι ο λαός αποφάσισε πολύ σοφά και εξηγούμαστε:

Πρώτον, έβγαλε στη σέντρα τη Νέα Δημοκρατία και τον (αρχικά αντιμνημονιακό) κ. Σαμαρά, ώστε να υποστούν και αυτοί ότι ακριβώς υπέστη και το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Παπανδρέου, καθόσον η ΝΔ είναι το ένα από τα δύο μεταπολιτευτικά κόμματα, τα οποία φέρουν ακέραια την ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας και την εξαθλίωση του λαού και επομένως δεν θα ήταν σωστό, μέσα στη φωτιά της καταστροφής να την γλιτώσει η ΝΔ στην αντιπολίτευση.

Δεύτερον, παρά τις προπαγανδιστικές προσπάθειες της Γερμανίας τις τελευταίες ημέρες πριν τις εκλογές,… για να εκνευρίσει τους Έλληνες ώστε να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ και να βρει ευκαιρία να μας πετάξει από την ευρωζώνη, ο λαός με υπέροχη μαεστρία επέλεξε πτώχευση μέσα στο ευρώ. Η Γερμανοί ήθελαν να πετάξουν το σάπιο κομμάτι έξω από το ευρώ, αλλά τώρα είναι υποχρεωμένοι να έχουν το σάπιο κομμάτι μέσα. Η απόφαση του ελληνικού λαού υλοποιεί το εφιαλτικότερο σενάριο για το γερμανικό imperium.

Έτσι κι αλλιώς ο λογαριασμός δεν βγαίνει και οι Γερμανοί δεν είναι αφελείς, το γνωρίζουν. Η Γερμανία ξέρει τώρα πλέον πως μόνο έναν δρόμο έχει. Την εξαντλητική εφαρμογή των μέτρων λιτότητας σε βάρος του ελληνικού λαού. Όμως είναι εξίσου βέβαιο πως ο δρόμος αυτός θα αποτύχει και το πρόβλημα που λέγεται Ελλάδα θα σκάσει μέσα στην ευρωζώνη διαλύοντας τα πάντα, αν στο μεταξύ μέχρι τότε δεν έχουν σκάσει η Ισπανία, η Ιταλία ή ακόμα και η ίδια η Γερμανία.

Τώρα φίλοι μας Γερμανοί, δεθήκαμε αγκαλιά όλοι μαζί μέχρι τον πάτο.

Θα σας δούμε λοιπόν εκεί.


Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ υπέρ των Τούρκων επεκτατιστών!

«Ο Κομμουνισμός είναι πνευματική ψώρα» είχε τονίσει πολύ εύστοχα ο Νίκος Καζαντζάκης και αν αυτό το συνδυάσουμε με το ρητό του Λένιν ότι «ο αριστερισμός είναι παιδική ασθένεια του κομμουνισμού» μπορούμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα κίνητρα και τις προθέσεις πίσω από τις κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πραγματικά απορίας άξιον πως κάποιος μπορεί να είναι συνεχώς εναντίον των Εθνικιστών εκτός και αν αυτοί στρέφονται ενάντια στην Πατρίδα του. Αυτή είναι και η ιστορία της αριστεράς στην Ελλάδα, ακόμα και όταν τα δύο κυρίαρχα ΚΚΕ (το εσωτερικού – νυν ΣΥΡΙΖΑ) και το εξωτερικού (το σημερινό ΚΚΕ) ήταν ενωμένα πάντα είχαν πλήρη σύμπλευση με όσους επιβουλεύονταν την Πατρίδα μας.

Η "τουρκική" ένωση Θράκης είναι ένας παράνομος σύλλογος πρακτόρων του τουρκικού προξενείου που προπαγανδίζει για την αυτονομία της Ελληνικής Θράκης και την μετέπειτα προσάρτιση της στην Τουρκία. Δηλαδή προπαγανδίζει ευθέως εναντίον της Ελλάδος. Η συγκεκριμένη «ένωση» κάνει επί χρόνια δικαστικό αγώνα προκειμένου να θεωρηθεί νόμιμος σύλλογος, όμως συνεχώς προσκρούει στον Άρειο Πάγο που ορθώς την θεωρεί παράνομη αφού αντιτίθεται στο Εθνικό Συμφέρον και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος. Επιπροσθέτως η «ένωση» αυτή συγκροτείται κατά παραβίαση της συνθήκης της Λωζάνης για την αρχή της αμοιβαιότητας, αφού αποτελείται από τουρκόφρονες που βρίσκονται στην Ελλάδα παραβιάζοντας την αρχή αυτή.

Για τις αντιρρήσεις του Αρείου Πάγου πάνω στο ζήτημα της ενώσεως, δεν θα μπορούσε να μην σχολιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, και να ταχθεί για άλλη μία φορά ενάντια στα συμφέροντα της Ελλάδος.

Ας διαβάσουμε την ανακοίνωση:

«Η Επιτροπή Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει με ανησυχία το γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης για την αναγνώριση της ως νόμιμου σωματείου παρά την δικαίωσή της από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται άδικα και παράλογα η παραβίαση του στοιχειώδους συλλογικού δικαιώματος ελεύθερης ίδρυσης συλλόγων που προστατεύεται ρητά τόσο από το Σύνταγμα της Ελλάδας όσο και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Μάλιστα, είναι λυπηρό από τη σκοπιά της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι η αίτηση απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν είναι δεσμευτικές!!

Όμως αυτή καθαυτή η άρνηση εφαρμογής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου συνιστά από μόνη της νέα παραβίαση της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι σύμφωνα με το άρθρο 46 της Σύμβασης, τα συμβαλλόμενα κράτη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τις οριστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου επί των διαφορών στις οποίες είναι διάδικοι.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ καλεί την ελληνική Πολιτεία να πράξει τα δέοντα ώστε οι συμπολίτες μας της μειονότητας της Θράκης να μπορούν να απολαμβάνουν ισότιμα τα δικαιώματα που τους κατοχυρώνει το Σύνταγμα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση.»

Εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το Εθνικό Συμφέρον πρωτεύει πάντοτε και υπερισχύει των όποιων άλλων «δικαιωμάτων». Συνεπώς ο Άρειος Πάγος ορθώς αγνόησε το ξενοκίνητο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το οποίο δρα επιλεκτικά βάσει των συμφερόντων της διεθνούς νέας τάξης που πηγάζει εκ συγκεκριμένων λόμπι στις ΗΠΑ, τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι αντιμάχεται, υποστηρίζοντας παράλληλα όλες τους τις θέσεις.

Η υποκρισία θα έπρεπε να διαθέτει όρια, όμως γίνεται εμφανές ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε.

Πηγή

Οταν κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε:

"Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη."

Πλούταρχος (Αποφθέγματα Λακωνικά, 220 Α)
http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/imagecache/node_image660/samaras-giounker-660.jpg
Αποκαλυπτικός για την συζήτηση που είχε με τον Αντώνη Σαμαρά, είχε ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος τόνισε πως είπε στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, ότι δεν μπορούν να γίνουν πολλές αλλαγές στο Μνημόνιο.

Ο επικεφαλής του Eurogroup, μιλώντας στον δημόσιο αυστριακό ραδιοσταθμό «Ο1», είπε πως οι αλλαγές στο πρόγραμμα τω μεταρρυθμίσεων που ζητούνται από την Ελλάδα, δεν θα γίνου, αλλά το μόνο που θα μπορούσε να επιτευχθεί θα ήταν μία χρονική παράταση.
«Του εξήγησα (στον Αντώνη Σαμαρά) πως, αναφορικά με το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων για την Ελλάδα, δεν θα υπάρξει ουσιαστική τροποποίηση», δήλωσε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος είχε το πρωί της Δευτέρας μακροσκελή συνομιλία με τον κ. Σαμαρά.
«Πριν από τρεις ή τέσσερις εβδομάδες, είχα δηλώσει πως θα μπορούσαμε να συζητήσουμε μια ενδεχόμενη χρονική παράταση. Η ύφεση είναι πιο σημαντική στην Ελλάδα απ’ ό,τι σε άλλες χώρες και θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια χρονική επιμήκυνση του προγράμματος», διευκρίνισε ο επικεφαλής του Eurogroup.
Ο ίδιος δήλωσε πως δεν θέλει να υπεισέλθει στις λεπτομέρειες μιας ενδεχόμενης παράτασης και ιδιαίτερα στην ακριβή διάρκειά της.


The Economic Collapse Blog
19 Ιουνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Από τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα προκύπτει ότι οι φιλοτροϊκανές δυνάμεις έχουν νικήσει, αλλά με διαφορά στήθους. Από τα μέσα ενημέρωσης προέρχεται η πληροφορία ότι το φιλοτροϊκανό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας θα έχει περίπου 130 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο των 300 εδρών, ενώ το ΠΑΣΟΚ (το άλλο φιλοτροϊκανό κόμμα) θα έχει περίπου 33 έδρες. Τα δύο αυτά κόμματα εναλλάσσονται κατ' αποκλειστικότητα στην εξουσία στην Ελλάδα επί δεκαετίες, και όλα δείχνουν ότι πρόκειται να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού, με το πρόσχημα ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα κρατήσει την Ελλάδα στην ευρωζώνη. Παράλληλα, τις επόμενες ημέρες είναι πιθανό να δούμε τις χρηματοπιστωτικές αγορές σε όλο τον κόσμο να οργανώνουν ξέφρενο γλέντι. Αλλά η αλήθεια παραμένει: τίποτα δεν έχει αλλάξει στην πραγματικότητα, αφού η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται σε τέλμα.

Η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά περίπου 25 % τα τελευταία 4 χρόνια, και από σήμερα εξασφαλίζεται η πορεία της χώρας προς την άβυσσο, εκεί όπου ήδη βάδιζε. Η λιτότητα θα συνεχίσει να διαβρώνει ανελέητα ό,τι απέμεινε από την ελληνική οικονομία και το κεφάλαιο θα εξακολουθήσει να δραπετεύει από τη χώρα με ταχύτατους ρυθμούς. Η Ελλάδα εξακολουθεί να πνίγεται στα χρέη, πλήρως εξαρτημένη από την εξωτερική βοήθεια που της χορηγείται υποτίθεται για να αποφύγει την πτώχευση. Εν τω μεταξύ, η κατάσταση στην Ισπανία και την Ιταλία επιδεινώνεται σε επικίνδυνο βαθμό. Μας δίνει, επομένως, αυτή η εξίσωση λόγους να αισιοδοξούμε;

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε το μείγμα για την "απόλυτη θύελλα" να αναπτύσσεται στην Ευρώπη. Πέφτει μαχαίρι στις δημόσιες δαπάνες σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ έχει σφίξει μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, ενώ νέοι κανονισμοί και επιδεινούμενες οικονομικές συνθήκες υποχρεώνουν αρκετές μεγάλες τράπεζες να μειώσουν τον δανεισμό. Η μυρωδιά του πανικού είναι ήδη παντού στον αέρα που αναπνέουμε.

Αν δεν αλλάξει κάτι, και μάλιστα άμεσα, η κατάσταση θα εξακολουθήσει να επιδεινώνεται.

Ας δεχθούμε προς το παρόν (με επιφυλάξεις) ότι τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα εξασφαλίζουν την παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ - τουλάχιστον για τώρα.

Αλλά είναι αυτό λόγος να πανηγυρίζουν οι Έλληνες;

Αυτή τη στιγμή, το επίσημο ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι περίπου 22 % . Οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να κλείνουν με καταιγιστικό ρυθμό και ο δείκτης των αυτοκτονιών έχει αγγίξει σημείο αιχμής.

Μέχρι στιγμής αυτό το μήνα, περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα έχουν κάνει φτερά από τις ελληνικές τράπεζες. Το σύνολο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Εν τω μεταξύ, οι κυβερνώντες την Ελλάδα εξακολουθούν συστηματικά να προκαλούν την συσσώρευση όλο και περισσότερου χρέους εις βάρος της χώρας. Το έλλειμμα προϋπολογισμού για το 2012 θα αγγίξει το 7 % του ΑΕΠ.

Οι Έλληνες πήγαν στις κάλπες και ψήφισαν μια από τα ίδια.

Μήπως έχουν χάσει τα λογικά τους;

Ένα γνωστό απόφθεγμα λέει ότι "ο ορισμός της τρέλας είναι το να επαναλαμβάνει κανείς ξανά και ξανά το ίδιο λάθος, αναμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα".

Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι τα πράγματα θα βαίνουν από το κακό στο χειρότερο στην Ελλάδα, παρ' όλo που η διαδικασία έχει αρχίσει εδώ και αρκετό καιρό.

Αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη οδεύει προς ένα ζοφερότατο οικονομικό μέλλον.

Αυτή τη στιγμή, η ανεργία στην ευρωζώνη αγγίζει επίπεδα ρεκόρ.

Οι περισσότεροι αναλυτές αναμένουν ότι θα ανέβει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα.

Όταν οι δημοσιογράφοι σχολιάζουν απλώς το ότι η Ισπανία έχει σοβαρό πρόβλημα ανεργίας, αυτό δείχνει ότι δεν έχουν αντιληφθεί την σοβαρότητα και τις επιπτώσεις του προβλήματος. Ο δείκτης ανεργίας στην Ισπανία είναι υψηλότερος ακόμη και από αυτόν της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα, η ανεργία στην Ισπανία είναι η υψηλότερη που έχει ποτέ βιώσει η ευρωζώνη από την ίδρυσή της.

Το ισπανικό τραπεζικό σύστημα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Τι κάνει γι΄αυτό η ισπανική κυβέρνηση; Ενώ έχει χρέος 1 τρισ. ευρώ, έχει ζητήσει 100 δισ. ευρώ για την διάσωση των τραπεζών της.

Σας φαίνεται αρκετό για να σωθεί η κατάσταση;

Η Ισπανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάρρευση της αγοράς ακινήτων παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2008 και 2009. Αυτή τη στιγμή, οι τιμές των κατοικιών στην Ισπανία έχουν πάρει έναν ανεξέλεγκτο κατήφορο.

"Τα πρόσφατα στοιχεία, που βγήκαν στη δημοσιότητα χθες, δείχνουν το απελπιστικό σημείο στο οποίο έχει φθάσει η κρίση στην Ισπανία. Το κραχ της αγοράς ακινήτων επιταχύνεται. Οι τιμές των κατοικιών μειώθηκαν κατά 12,6% το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους, σε σύγκριση με το 11,2% του προηγούμενου τριμήνου και το 7.4% του αμέσως προηγούμενου. Οι τιμές έχουν σημειώσει κατακόρυφη πτώση, 26% συνολικά.

Απόσπασμα από ανακοίνωση της Standard & Poor's την περασμένη Πέμπτη: "Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν περαιτέρω μείωση της τάξης του 25%".
Εν τω μεταξύ, οι αναλήψεις από τις τράπεζες στην Ισπανία αυξάνονται με ανησυχητικό ρυθμό. Καθώς εξαπλώνεται ο πανικός, βλέπουμε το φαινόμενο αυτό να εξαπλώνεται σταδιακά σε όλη την Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών έχουν μεταφερθεί τεράστια χρηματικά ποσά από τις χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση σε υποτίθεται "ασφαλή καταφύγια", όπως η Ελβετία και η Γερμανία.

Οι επενδυτές εκδηλώνουν έντονα σημάδια ανησυχίας και οι αποδόσεις του ιταλικού και ισπανικού χρέους καλπάζουν και πάλι.

Την τελευταία εβδομάδα οι αποδόσεις του ισπανικού χρέους έφτασαν στα υψηλότερα επίπεδα από την θέσπιση του ευρώ. Χωρίς μια δραστική παρέμβαση της ΕΚΤ, η απόδοση του 10ετούς ισπανικού ομολόγου είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπερβεί το "όριο συναγερμού" του 7%.

Οι οίκοι πιστοληπτικής ικανότητας δείχνουν ότι ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός. Ο οίκος Moody's έχει υποβαθμίσει πρόσφατα το ισπανικό χρέος σε μια μόλις βαθμίδα πάνω από την ένδειξη "junk" ("σκουπίδια"). H Ισπανία οδεύει προς το ίδιο μονοπάτι καταστροφής που βαδίζει και η Ελλάδα.

Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι ζοφερή.

Έτσι όπως διαχειρίστηκαν την κατάσταση στην Ελλάδα, η χώρα θα χρειαστεί άπειρα νέα πακέτα "διάσωσης".

Η Ισπανία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χρειαστεί νέο μηχανισμό στήριξης αμέσως μετά από αυτόν που ήδη συμφωνήθηκε.

Η Ιταλία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χρειαστεί επίσης ένα τεράστιο πακέτο "διάσωσης".

Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία επίσης θα χρειαστούν νέα δάνεια.

Η Γαλλία μοιάζει ολοένα και πιο ευάλωτη, και ο François Hollande δεν φαίνεται να έχει κανέναν άσο στο μανίκι του.

Όπως έχουμε επαναλάβει ήδη αρκετές φορές στο παρελθόν, τα μάτια όλων μας θα πρέπει να είναι στραμμένα στην Ευρώπη.

Κάθε 2-3 εβδομάδες κυκλοφορούν τίτλοι που μας λένε ότι "η Ευρώπη έχει σωθεί", αλλά τα δεδομένα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Mervyn King, δήλωσε πριν από μερικές εβδομάδες:

"Ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος μας διαλύεται, χωρίς να διαφαίνεται κάποια προφανής λύση".
Και αυτή ακριβώς είναι η αλήθεια. Δεν υπάρχει προφανής λύση για τα προβλήματα της Ευρώπης. Οι πολιτικοί ίσως να μπορούσαν να κρατήσουν την κατάσταση όπως έχει για ακόμα λίγο, αλλά στο τέλος δεν θα υπάρχει φάρμακο για τον αφόρητο πόνο που θα ξεσπάσει.

Η εξίσωσή μας, όπως την διατυπώσαμε εδώ στο Economic Collapse Blog, για το τι συμβαίνει στην Ευρώπη, εξακολουθεί να ισχύει:

Βίαιη λιτότητα + τοξικά επίπεδα δημοσίου χρέους + άνοδος των αποδόσεων των ομολόγων + έλλειψη εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα + τράπεζες μαζικά υπερμοχλευμένες + τεράστια πιστωτική κρίση = οικονομική κατάρρευση ιστορικών διαστάσεων.
Παρακολουθούμε σε αργή κίνηση ένα οικονομικό ναυάγιο δίχως προηγούμενο να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας και οι πολιτικοί είναι ανίκανοι να το σταματήσουν.

Να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για ένα μακρύ, καυτό καλοκαίρι για το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Η ημέρα των εκλογών στην Ελλάδα ήταν ήδη μια εξαιρετικά ζοφερή ημέρα. Ενώ πανηγύριζαν κάποιοι δημοσιογραφικοί κύκλοι, οι περισσότεροι Έλληνες δείχνουν να έχουν καταδικαστεί σε ένα εξαιρετικά δύσκολο μέλλον. Όπως επισημαίνεται σε ένα άρθρο της Telegraph , ολόκληρο το ελληνικό έθνος μοιάζει εγκλωβισμένο σε ένα τέλμα....

"Αυτές ήταν οι εκλογές που υποτίθεται - έτσι είπαν στον ελληνικό λαό - θα καθόριζαν το εάν και κατά πόσον η Ελλάδα θα παρέμενε στη ζώνη του ευρώ. Ωστόσο, καθώς και η Ελλάδα και η υπόλοιπη Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωπες με μια καταστροφή τύπου Katrina, η αίσθηση που κυριαρχεί δεν είναι αυτή του πανικού, του φόβου ή ακόμα και της ελπίδας, αλλά η αίσθηση ότι η χώρα αυτή έχει πάψει να αναπνέει, η καρδιά της έχει σταματήσει, και μένει ακίνητη μέσα στο τέλμα που την έχουν ρίξει.Η εμπορική αγορά του κέντρου της Αθήνας μοιάζει φανταχτερή, τα ονόματα από γνωστές μάρκες φιγουράρουν παντού, αλλά είναι σχεδόν εντελώς άδεια από πελάτες. "Είχαμε πέντε πωλήσεις μέσο όρο την ημέρα", μας είπε η Στεργιανή Βλαχάκου, πωλήτρια στο κατάστημα αθλητικών ειδών Champion. "Από τότε τα πράγματα έχουν γίνει κατά πολύ χειρότερα".
Και δυστυχώς, δεν είναι μόνο η Ελλάδα που είναι καταδικασμένη.

Η αλήθεια είναι ότι όλη η Ευρώπη είναι καταδικασμένη. Και όταν η Ευρώπη σωριαστεί, όλος ο κόσμος θα νιώσει τους κραδασμούς - και όχι μόνο.

Ετοιμαστείτε για τους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

Τα δεινά που έρχονται θα είναι μεγάλα, και πολλοί από εμάς δεν θα προλάβουμε καν να τα ζήσουμε.

Του Wolfgang Münchau

Η Bundesbank δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει τραπεζική ενοποίηση μέχρις ότου υπάρξει δημοσιονομική ενοποίηση. Η Angela Merkel δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει δημοσιονομική ενοποίηση χωρίς πολιτική ενοποίηση. Και ο Francois Hollande δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει πολιτική ενοποίηση χωρίς τραπεζική. Και έχουν μόλις 10 ημέρες να λύσουν αυτόν τον γρίφο.

Το ενδιαφέρον είναι ότι κατά κάποιον τρόπο όλες αυτές οι δηλώσεις είναι σωστές, αλλά μόνο ο Γάλλος πρόεδρος προτείνει κάποια συγκεκριμένη πρακτική λύση: Χωρίς αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική ενοποίηση. Ο κ. Hollande κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση, βάσει της οποίας θα επιτραπεί στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας να προχωρήσει σε απεριόριστες ενέσεις ρευστότητας στις τράπεζες, θα του επιτραπεί η αναχρηματοδότηση μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και θα επιτραπεί στην ΕΚΤ να εποπτεύσει τους 25 μεγαλύτερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η Γερμανίδα καγκελάριος απάντησε αντιστοίχως, Nein, Nein και Ja.

Δυστυχώς, οι 25 μεγαλύτερες τράπεζες δεν έχουν καμία σχέση με το πρόβλημα. Άλλες τράπεζες είναι εκείνες που έχουν σημασία. Η Α. Merkel ουσιαστικά αποδέχθηκε την πιο αδύναμη και λιγότερο σχετική από τις προτάσεις του κ. Hollande.

Με τόσες ιδέες επί τάπητος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει αντιληπτό ποιο είναι ακριβώς το ζητούμενο.

Η Ισπανία χρειάζεται μία ένεση κεφαλαίων στο τραπεζικό της σύστημα από την ευρωζώνη και όχι ένα δάνειο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της. Μόνο όταν γίνει αυτό θα μπορέσει ο Ισπανός πρωθυπουργός Mariano Rajoy να υποστηρίξει ότι αντιμετώπισε το πρόβλημα και να κάτσει να απολαύσει το ποδόσφαιρο, μία δραστηριότητα στην οποία αριστεύει.

Παράλληλα, για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της Ιταλίας πρέπει να βρεθεί έναν τρόπος να μειωθεί το κόστος δανεισμού της. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τους εξής τρόπους: ευρωομόλογο, άμεση αγορά ιταλικών ομολόγων από την ΕΚΤ ή από το ESM. Η Ιταλία, όμως, είναι πολύ μεγάλη για να χωρέσει κάτω από την ομπρέλα του ESM, η ΕΚΤ δεν θέλει να τιτλοποιήσει χρέος και η Γερμανία αντιτίθεται στο ευρωομόλογο.

Η προφανής λύση στο συνεπαγόμενο πρόβλημα θα ήταν να γίνουν όλα: τραπεζική ενοποίηση, δημοσιονομική ενοποίηση και πολιτική ενοποίηση. Αυτό μπορεί να γίνει. Για κάποιον λόγο, όμως, δεν νομίζω ότι η Α. Merkel αστειευόταν όταν απέρριψε όλες τις προτάσεις που θα μπορούσαν να λύσουν την κρίση.

Κατά συνέπεια, μόλις 10 ημέρες πριν από την ευρωπαϊκή σύνοδο η αισιοδοξία μου είναι συγκρατημένη.

Τι θα γίνει εάν δεν υπάρξει συμφωνία ή εάν οι ηγέτες καταλήξουν σε μία ακόμη μεσοβέζικη λύση; Σε αυτήν την περίπτωση, υποθέτω ότι η Ιταλία και η Ισπανία θα αποχωρήσουν από την ευρωζώνη. Εάν η τραπεζική ενοποίηση είναι προαπαιτούμενο για τη νομισματική ένωση και δούμε ότι είναι πολιτικά μη αποδεκτή, τότε δυστυχώς θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η νομισματική ένωση είναι ανέφικτη. Δεν το λέω αυτό ελαφρά τη καρδία. Η διάσπαση της ευρωζώνης θα ήταν καταστροφική.

Εάν, όμως, δεν επιτευχθεί συμφωνία την επόμενη εβδομάδα, τότε εκτιμώ ότι θα επιταχυνθεί η φυγή των τραπεζικών καταθέσεων που τώρα γίνεται σε αργή κίνηση. Γιατί να αφήσουν οι πολίτες τα κεφάλαιά τους στις τοπικές τράπεζες, όταν οι ξένοι επενδυτές τα αποσύρουν και όταν ακόμη και η Ε.Ε. προετοιμάζεται για την επιβολή κεφαλαιουχικών ελέγχων; Τα επιτόκια της αγοράς θα αυξηθούν περαιτέρω και θα είναι πλέον θέμα χρόνου μέχρις ότου η Ιταλία και η Ισπανία αποκοπούν τελείως από τη χρηματοδότηση μέσω αγορών.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η καλύτερη στιγμή για χρεοκοπία δεν είναι τώρα, αλλά τον επόμενο χρόνο. Η χώρα εξακολουθεί να καταγράφει πρωτογενές έλλειμμα - προ τόκων. Η χρεοκοπία θα είχε μεγαλύτερο νόημα για την Ισπανία, αλλά όχι ακόμη. Θα ήταν ευκολότερη για την Ιταλία, καθώς έχει τεράστιο χρέος, αλλά μικρό έλλειμμα. Με επιτόκιο μεγαλύτερο του 6% και χαμηλή ανταγωνιστικότητα, η Ιταλία δεν μπορεί ταυτόχρονα να παραμένει φερέγγυα και να βρίσκεται εντός ευρωζώνης.

Είναι σαφές ότι ο Mario Mοnti δεν θα τραβήξει τη σκανδάλη. Άλλωστε, μπήκε στη θέση του πρωθυπουργού ώστε να αποτραπεί αυτό το ενδεχόμενο. Το πολιτικό κλίμα στην Ιταλία, όμως, αλλάζει. Η άφιξη του Beppe Grillo και του κινήματος των Πέντε Αστέρων ως δύναμης ισχύος στην ιταλική πολιτική σκηνή δείχνει πως οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών δεν θα διοικούν τη χώρα εσαεί. «Η Ε.Ε. έχει βγει εκτός ελέγχου και το ευρώ είναι ένα κιβώτιο με δυναμίτη, του οποίου το φιτίλι μικραίνει διαρκώς. Κι εμείς καθόμαστε πάνω στο κιβώτιο», έγραψε ο κ. Grillo στο blog του.

Εάν η Ιταλία και η Ισπανία αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, τότε πιθανότατα θα κηρύξουν στάση πληρωμών στο εξωτερικό τους χρέος. Μία τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε κατάρρευση το ευρωπαϊκό χρηματοοικονομικό σύστημα - με μεγάλο απόηχο τελικά στην Ισπανία και στην Ιταλία. Η ειρωνεία, όμως, είναι ότι ενδεχόμενη ιταλική ή ισπανική αποχώρηση πιθανότατα θα πλήξει τη Γαλλία και τη Γερμανία περισσότερο από ό,τι την Ιταλία και την Ισπανία.

Η Α. Merkel δήλωσε ότι πλέον διεξάγεται αγώνας ανάμεσα στην ευρωζώνη και στις αγορές. Το σχόλιο αυτό δείχνει ότι κατανοεί απολύτως τι συμβαίνει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θέλει, ή μπορεί, να πράξει ό,τι χρειάζεται. Έχω την αίσθηση ότι η όλη συζήτηση περί πολιτικής ενοποίησης είναι μόνο ένα τέχνασμα για να αποσπάσει την προσοχή από την καταστροφική αποτυχία επίλυσης της κρίσης.


Πηγή: FT.com

Έτσι όπως πάει, ο Γιώργος Παπανδρέου πολύ σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σοβαρό γι αυτόν ενδεχόμενο να εγκαταλείψει τη χώρα προς άγνωστη κατεύθυνση. Tί συνέβη;

Όπως μαθαίνουμε, ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται να είχε φραστικό επεισόδιο με τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Κώστα Σπηλιόπουλο. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατσάδιασε τον κύριο Σπηλιόπουλο, όχι μόνο επειδή ανέφερε απαξιωτικά πως «εκείνος είναι ο πρώτος βουλευτής και όχι ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αλλά και για το ότι προεκλογικά δεν δούλεψε καθόλου και αποτραβήχτηκε αφού δεν είχε το άγχος της εκλογής.

Ο κ. Παπανδρέου ενοχλήθηκε και από το γεγονός πως ο κ. Σπηλιόπουλος είχε εκφράσει την άποψη πως το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε την προηγούμενη διακυβέρνηση, τα 2,5 χρόνια, έστω και αν και εκείνος ψήφιζε όλα τα νομοσχέδια και συμμετείχε στην κυβέρνηση ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.

Αρχίζει το «γλέντι» και η περίοδος των αλληλοκαρφωμάτων; Θα δούμε…

Το σημαντικό είναι πως το ΠΑΣΟΚ (κυρίως τα στελέχη του κόμματος) θέλει να αποτινάξει τον Γιώργο από επάνω του, αλλά ο Γιώργος έχει σαν σανίδα σωτηρίας το κόμμα του πατέρα του, που ο ίδιος φρόντισε να απαξιώσει στον απόλυτο βαθμό. Έτσι, πολύ δύσκολα θα αφήσει τον χώρο που μέχρι στιγμής του εγγυάται την ελευθερία κινήσεων και δεν έχει επιτρέψει να ξεκινήσουν διαδικασίες για τον πρώην πρωθυπουργό και έναν «κύκλο» ανθρώπων και υπουργών, που γνώρισαν μεγαλεία με πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου.

Οψόμεθα, λοιπόν, για την συνέχεια…


Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ξεκινώ το σύντομο και «πιπεράτο», σημερινό μου σχόλιο με την (κατά Λουκά) ευαγγελική αναφορά «καὶ ἰδοὺ εἰσὶν ἔσχατοι οἱ ἔσονται πρῶτοι καὶ εἰσὶν πρῶτοι οἱ ἔσονται ἔσχατοι» ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στα αποτελέσματα των Εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου 2009 όπου το ΠΑΣΟΚ, ως ΠΡΩΤΟ Κόμμα είχε πάρει ποσοστό 42,92% και 160 έδρες και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ Κόμμα ποσοστό 4,60% και 13 έδρες…

Ελπίζω η Ευαγγελική μου αναφορά να μην αποτελέσει θέμα παρεξήγησης από μέλη θρησκευτικών Κύκλων, ούτε φυσικά και από κάποιους που ανήκουν στο ΔΕΥΤΕΡΟ πλέον Κόμμα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, (δεύτερο και στις εκλογές της 6ης Μαΐου). Είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι μια ΑΝΑΤΡΟΠΗ συντελέστηκε και μάλιστα με δημοκρατικό τρόπο έστω και εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΡΩΤΟ Κόμμα (αλλά θα είναι επίσημα ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ Αντιπολίτευση με ποσοστό 26,89% και 71 έδρες) και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ Κόμμα αλλά βρίσκεται σε δραματική θέση με ποσοστό 12,28% και 33 έδρες από το 49,2% και τις 160 έδρες του 2009…

Τα γεγονότα (οδυνηρά για εκατομμύρια συμπατριωτών μας) ξεκίνησαν τον Μάιο του 2010 με την Τρόικα και το πρώτο Μνημόνιο καταλήγοντας στα αποτελέσματα της Κυριακής 17ης Ιουνίου...

Υπάρχουν κάποιοι που διατείνονται ότι στην «κραυγή αγωνίας» πολλών Ελλήνων να βρεθεί «ένας ΗΓΕΤΗΣ» σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές όχι μόνο για την Οικονομία αλλά και για το Έθνος μας υπήρξε απάντηση η οποία διαθέτει και πρόσωπο και ονοματεπώνυμο: ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ Αλέξης Τσίπρας…

Προσωπικά, δεν ασπάζομαι, τη συγκεκριμένη «εκτίμηση» με μοναδικό κριτήριο τα αποτελέσματα των δύο πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων, καθώς η εντυπωσιακά εξελιγμένη ρητορική του κ Τσίπρα και κορυφαίων στελεχών του κατόρθωσε να προσελκύσει ένα μεγάλο μέρος του πολύ «θυμωμένου, απογοητευμένου και απελπισμένου» εκλογικού σώματος. Επιπρόσθετα το Κόμμα (της Αξιωματικής πλέον) Αντιπολίτευσης ενισχύθηκε από έναν πολύ μεγάλο αριθμό στελεχών και ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Θα περιμένω (αυτό το θεωρώ δημοκρατικό μου δικαίωμα) τις εξελίξεις και τα όσα θα δούμε και θα ακούσουμε μέσα στη Βουλή των Ελλήνων στις αναμενόμενες αιχμηρές αντιπαραθέσεις του Πρωθυπουργού κ Σαμαρά και στελεχών της προετοιμαζόμενης Κυβέρνησης «συνασπισμού» και του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ Τσίπρα και των στελεχών του.

Υπάρχουν και εκείνοι που διατείνονται ότι ο κ Σαμαράς και η Ν.Δ «έχασαν» κερδίζοντας την «πρωτιά» καθώς θα αναγκαστούν να «βγάλουν κάστανα, ίσως και κάρβουνα, από τη φωτιά» που καίει τα μπατζάκια μας από τον Μάιο του 2010…

Οι ίδιοι διατείνονται ότι ο κ Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ «κέρδισαν» χάνοντας την «πρωτιά» καθώς θα έχουν ΟΛΗ την άνεση να σφυροκοπούν τη νέα Κυβέρνηση «συνασπισμού» κάθε φορά που θα προσπαθεί να εφαρμόσει όσα (και τότε ως Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) συμφώνησαν και συνυπέγραψαν με την τρόικα και τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ…

Ο κ Κουβέλης, ως σώφρων και έμπειρος πολιτικός, υποθέτω ότι δεν θα λησμονήσει το «πάθημα» του κ Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ από τη συμμετοχή του στην προηγούμενη Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ…

Από κοινωνικοψυχολογική άποψη, ενδιαφέρον θα έχουν και οι παρουσίες, τα επιχειρήματα, οι τοποθετήσεις Προέδρων και στελεχών των υπολοίπων Κομμάτων που συμμετέχουν στη Νέα 7-Κομματική Βουλή…

Το φετινό καλοκαίρι ήδη μας ξεκίνησε με «καύσωνα»…

Μένει να δούμε πόσο πρωτόγνωρο καμίνι θα γίνει η αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής…

Βιβλικά, κοντός ψαλμός «αλληλούια», και…

Οψόμεθα!...

Με μία νέα επιστολή αυτή τη φορά, όχι προς Ευρωπαίο εταίρο, αλλά απευθυνόμενος στον ελληνικό λαό, ο επικεφαλής της "Δημιουργία, Ξανά" έρχεται να απαντήσει σε όσους βάλλονται εναντίον του, για τα χαμηλά ποσοστά που συγκέντρωσε η παράταξη στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Με εκφράσεις όπως "κομπλεξάρα, Γερμανοτσολιάς, προδότης" και άλλα... ο ίδιος προκαλεί για δεύτερη φορά το δημόσιο αίσθημα στο facebook, σε μία προσπάθεια να αιτιολογήσει το χαμηλό εκλογικό του ποσοστό, αλλά και να τοποθετηθεί απέναντι στον πόλεμο λάσπης που δέχεται το τελευταίο διάστημα από διάφορα ΜΜΕ.

Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:

"ΗΤΤΑ, ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Απέτυχα. Είμαι λοιπόν έτοιμος να υποστώ τις συνέπειες. Διαλέξτε: την κεφαλή επί πίνακι, απαγχονισμό στην κεντρική πλατεία, ανασκολοπισμό ή κάτι άλλο πιο πρωτότυπο; Τι διάολο δημιουργικοί είμαστε; Δεν θα βρούμε έναν βασανιστικό (και φαντασμαγορικό – προς παραδειγματισμό) τρόπο;

Σε καμιά περίπτωση δεν συνέβαλε η πόλωση. Τι κι αν άνθρωποι που ήταν από την πρώτη μέρα στη «Δημιουργία» έκαναν έκκληση να ψηφίσουμε Ν. Δημοκρατία; Τι κι αν γνωστοί, φίλοι και συγγενείς ξεκαθάριζαν: εσάς πιστεύουμε, τον Σαμαρά δεν θέλουμε ούτε ζωγραφιστό να τον δούμε, αλλά θα τον ψηφίσουμε για να κόψουμε τον δρόμο στους παρανοϊκούς... Τίποτε από αυτά δεν έχει σημασία.

Έπρεπε να βρω τον τρόπο – εγώ προσωπικά – να τους πείσω και να πείσω επίσης κι όλο το σάπιο ΠΑΣΟΚ να μην ψηφίσει Τσίπρα ώστε να υπάρχει απειλή. Δεν το έκανα. Δικό μου λάθος.

Σε καμιά περίπτωση δεν συνέβαλε το εσωτερικό ξεκατίνιασμα. Έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη στο καταστατικό, πως όποιος διαφωνεί κάνει πραξικόπημα στο Facebook, στέλνει επιστολές σε όλα τα ΜΜΕ, κατηγορεί χυδαία τους πάντες, αφήνει υπονοούμενα ότι θα δεχτεί "μαφιόζκα" αντίποινα (!) η οικογένειά του, και οργανώνεται με τους υπόλοιπους για να παραιτούνται ένας κάθε μέρα, ώστε να υπάρχει τροφή για τους αδηφάγους Bloggers. Έτσι έπρεπε, ώστε οι σοβαροί άνθρωποι να μπαίνουν στο group και να θαυμάζουν το επίπεδο εσωτερικής μας δημοκρατίας. Δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη. Δικό μου λάθος.

Σε καμιά περίπτωση δεν συνέβαλε η λάσπη. Έπρεπε να έχω εξασφαλίσει γραπτές βεβαιώσεις από όλα θρησκεύματα και τις αιρέσεις απανταχού της γης ότι δεν είμαι μέλος τους, να τα αναρτήσω σε περίοπτη θέση στο βιογραφικό μου και να τα στείλω σε κάθε δαιμόνιο ρεπόρτερ – με επικυρωμένο το γνήσιο της υπογραφής.

Έπρεπε επίσης να ξέρω ότι στη χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα, το να υποστηρίζεις ότι η απάντηση που δίνει ή δεν δίνει κάθε άνθρωπος στα μεγάλα ερωτήματα της Ύπαρξης είναι προσωπικό του θέμα και ναι, αφού επιμένετε, εγώ τυπικά είμαι βαφτισμένος Χριστιανός Ορθόδοξος αλλά στην προσέγγιση του Επέκεινα, προτιμώ τον δρόμο της φιλοσοφίας, ωστόσο αναγνωρίζω τη σημασία της Ορθοδοξίας στη διαμόρφωση της εθνικής μας φυσιογνωμίας, αλλά παράλληλα υποστηρίξω την ανεξαρτησία της εκκλησίας από το Κράτος – πού πάω και τα λέω όλα αυτά; Αφού θα κάνω εχθρούς και τους μεν και τους δε!

Δεν θα μπορούσα να ανάψω ένα κεράκι (ας ήταν και με το ποτηράκι όπως ο ΓΑΠ...) και να φωνάξω και τα κανάλια, να τελειώσει η ιστορία; Τι τις ήθελα αυτές τις σύνθετες έννοιες; Έπρεπε επίσης να μην έχω πει μόνο σε 7 προεκλογικές (πριν τις εκλογές του Μαΐου) ομιλίες και συνεντεύξεις πως δεν έχω πτυχίο της ΑΣΟΕΕ. Έπρεπε να το λέω κάθε φορά που συστήνομαι: "Γεια σας, Θάνος Τζήμερος, δεν έχω πάρει το πτυχίο της ΑΣΟΕΕ". Δικό μου λάθος.

Σε καμία περίπτωση δεν συνέβαλαν τα οργανωμένα συμφέροντα των ΜΜΕ, που με παρουσίασαν τουλάχιστον ως τέρας – δημόσιο κίνδυνο ή που μου την είχαν στημένη.

Έπρεπε να ξέρω πώς παίζεται το παιχνίδι. Ή να έχω περισσότερα να προσφέρω από τον ανταγωνισμό ή να αποσυρθώ. Έπρεπε να μην έχω στο παρελθόν καμία επαγγελματική δραστηριότητα.

Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να έχω προβλέψει πριν από 10 χρόνια όταν τύπωνα ένα επιστημονικό έντυπο μιας εταιρείας που ανήκε σε έναν Όμιλο, ότι 10 χρόνια μετά ο επί κεφαλής του Ομίλου, τον οποίο ουδέποτε συνάντησα, θα ήταν φυγόδικος και θα βρίσκονταν «αντικειμενικοί» δημοσιογράφοι που θα με παρουσίαζαν ως τον φίλο του λαμόγιου.

Ήδη στις νέες επαγγελματικές συνεργασίες ζητάω τη γνώμη μέντιουμ με κληρονομικό χάρισμα με 10ετή πρόβλεψη. Θα έπρεπε να το είχα κάνει προ 20ετίας τουλάχιστον. Δικό μου λάθος.

Σε καμία περίπτωση δεν συνέβαλε η πίεση του χρόνου. Έπρεπε να βρω τον τρόπο μέσα σε 100 μέρες να οργανώσω ένα κόμμα με χιλιάδες μέλη και φίλους ώστε να πάρει μέρος σε 2 εκλογές, να αξιολογήσω τους πάντες, να δώσω ρόλο σε όλους, να έχω ψάξει το παρελθόν τους (το πολιτικό, το ιδεολογικό, το επαγγελματικό...) να βρω τρόπο να τοποθετήσω 20 τουλάχιστον υποψήφιους σε 4 εκλόγιμες θέσεις, να απαντάω σε 500 περίπου e-mail τη μέρα και σε 200 μηνύματα στο FB, να δίνω συνεντεύξεις σε 20 περίπου ΜΜΕ τη μέρα να ταξιδεύω σε όλη την Ελλάδα για να είμαι σε επαφή με τη βάση, με τους τοπικούς φορείς (δήμους επιμελητήρια, συλλόγους, σωματεία) να είμαι ταυτόχρονα στην Αθήνα, να διευθύνω τα εσωκομματικά, να καταπραΰνω τους δυσαρεστημένους, να εμψυχώνω τους πεσμένους να ποστάρω στο FB, να κάνω συναντήσεις με όλους τους επώνυμους που ήθελαν να προσφέρουν αλλά ζητούσαν να δουν εμένα αποκλειστικά διότι δεν ήθελαν να εκτεθούν, να ταξιδεύω στο εξωτερικό, να συναντιέμαι με παράγοντες της ΕΕ, με τον Πατριάρχη, να γράφω συνεντεύξεις, ομιλίες, ανακοινώσεις, να εκπαιδεύω τα στελέχη της ΔΞ , να παίρνω στρατηγικές αποφάσεις που να είναι όλες αλάνθαστες και με μηδενικό περιθώριο λάθους. Τι κι αν μείωσα το χρόνο του ύπνου σε 2-3 ώρες το 24ωρο για 3 ολόκληρους μήνες, τι κι αν κατάργησα την έννοια της ξεκούρασης, τι κι αν είχε να με δει το σπίτι μου βδομάδες ολόκληρες, τι κι αν έβαλα την (υγιέστατη) εταιρεία μου στον αυτόματο πιλότο χάνοντας και δουλειές και πελάτες... Θα έπρεπε να βρω τον τρόπο να κάνω το 24ωρο 124ωρο ή να εργάζομαι ταυτοχρόνως και σε ένα παράλληλο σύμπαν. Δεν τον βρήκα. Δικό μου λάθος.

Για όλα αυτά αναγνωρίζω πως είμαι προδότης, προδότης, προδότης (μπορείτε να το συνεχίσετε εσαεί), δοσίλογος, γερμανοτσολιάς, σκουλήκι που έκλεψε την ψήφο σας για δικό του όφελος, αλήτης, χαμερπής, κάθαρμα, μικροτσούτσουνη κομπλεξάρα, ότι θα πρέπει να επισκέπτομαι γναθοχειρουργό κάθε φορά που θα με πετυχαίνουν διάφοροι Χρυσαυγιτικής διαλεκτικής, όλα αυτά σταχυολογώντας τα... ηπιότερα από τα μηνύματα που δέχομαι. Εν τω μεταξύ, όλοι εσείς που πέσατε να κατασπαράξετε με λύσσα το πρώτο κόμμα που έγινε από ανθρώπους της διπλανής πόρτας, επειδή δεν τα έκανε όλα ακριβώς όπως τα είχατε στο μυαλό σας, να χαίρεστε την ανανέωση του πολιτικού σκηνικού που προέκυψε με την ψήφο σας ή με την αποχή σας.

Θα επανέλθω, με επόμενο σχόλιο, γιατί η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ! τώρα ξεκινάει!!!'.

Γιατί επιχειρείται η πλήρης κατάργηση του κράτους;

Σε οποιοσδήποτε μορφής καθεστώτος, απολυταρχικού, δημοκρατικού, ολιγαρχικού κλπ, δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα χωρίς την ύπαρξη του κράτους.!!

Σήμερα στην Ελλάδα επιχειρείται για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η εφαρμογή ενός λειτουργικού συστήματος στο οποίο η έννοια «κράτος» δεν έχει υπόσταση.

Δηλαδή κάθε μορφή δημόσιας υπηρεσίας, σε κρατικό, περιφερικό, νομαρχιακό, δημοτικό επίπεδο πρέπει να
καταργηθεί και να απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Τα πάντα θα λειτουργούν μέσα από μια τράπεζα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης η οποία θα φροντίζει για την «ένταξη» στο σύστημα ενός πολίτη υπό πλήρη έλεγχο.

Αυτό για το οποίο ο Γ.Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έχει φροντίσει να στηθεί πολύ γρήγορα και μάλιστα η εφαρμογή του γίνεται, από τον ειδικά εκπαιδευμένο γνώστη του προγράμματος, και εννοούμε τον κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟ, που προβλέπει:

Έκδοση ηλεκτρονικής κάρτας διακυβέρνησης του πολίτη.
Σταδιακή κατάργηση κάθε λειτουργίας του κράτους δηλαδή κάθε δημόσιας υπηρεσίας.
Ένταξη όλων των χρηματιστηριακών συναλλαγών στις Τράπεζες.
Έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων με τελικό στόχο την τραπεζοποίηση των περιουσιών.
Απόλυτος εργασιακός έλεγχος με τελικό σκοπό την κατάργηση κάθε αμοιβής γιατί τα πάντα θα κατευθύνονται μέσα από κέντρα διανομής.
Επιβολή μεταλλαγμένων τροφίμων και γενοσήμων φαρμάκων.

Μπορεί κάποια από τα παραπάνω να μην είναι κατανοητά για αυτό θα αναφέρουμε ένα παράδειγμα από το κάθε ένα.

1..Θα υποχρεωθούν όλοι οι πολίτες να προμηθευτούν ηλεκτρονική κάρτα διακυβέρνησης, γιατί χωρίς αυτή δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν σαν Πολίτες. Δηλαδή δεν θα μπορούν να κάνουν αγορές, να έχουν δικαίωμα εργασίας, να αποκτούν σπίτι, να ψηφίζουν, να δημιουργούν επιχείρηση κλπ.
2..Με την σταδιακή κατάργηση του κράτους, κάθε έγγραφο, πιστοποιητικό, άδεια γάμου, ακόμα και νομικές υπηρεσίες, άδειες οικοδομής, κλπ, θα γίνονται μέσα από ειδικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες τύπου taxis net, οπότε δεν θα είναι απαραίτητες οι δημόσιες υπηρεσίες οπότε και οι υπάλληλοι δεν χρειάζονται.
3.. Όλες οι μισθοδοσίες, επιχορηγήσεις, ασφαλιστικές εισφορές, επιδοτήσεις, πληρωμές, κλπ, θα γίνονται μέσω τραπεζών. Ακόμα και τα δικαιολογητικά και οι έλεγχοι θα πραγματοποιούνται από τις τράπεζες. Θα χρεώνονται παροχές και θα γίνεται αυθαίρετη παρακράτηση από λογαριασμούς.
4.. Το κτηματολόγιο που δεν κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να πραγματοποίηση, έχει ήδη γίνει με προσέγγιση χιλιοστού, μέσω δορυφόρου, και μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκτυπωθεί με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από μηχανικό κάθε επιφάνεια Γής. Όλη η ακίνητη περιουσία των ιδιωτών θα φορολογηθεί έτσι ώστε κάποια στιγμή θα ανήκει στις τράπεζες.
5.. Θα καθορίζεται αμοιβή κλιμακωτή για την εργασία και την σύνταξη στο τέλος κάθε χρόνου για τον επόμενο ανάλογα με τα έσοδα της χώρας, Οι εργαζόμενοι δεν θα την εισπράττουν γιατί θα κατατίθεται σε λογαριασμό και δεν θα έχουν το δικαίωμα ανάληψης γιατί θα πληρώνονται οι υποχρεώσεις τους . Δεν θα μπορούν να έχουν χρήματα στα χέρια τους. Ότι περισσεύει από αμοιβές στο τέλος κάθε χρόνου θα παρακρατείται από το κράτος για χάρη του συνόλου και της ασφάλειας της χώρας.
6..Με τις επιδοτήσεις, ανεμογεννητριών, και φωτοβολταϊκών θα καταντήσει η χώρα ένας απέραντος σκουπιδότοπος που σκοπό έχει την αξιοποίηση και μόνο των υλικών της γερμανικής βιομηχανίας και όχι του ορυκτού πλούτου της χώρας.
7.. Επιδοτούνται τα γενετικός μεταλλαγμένα αγροτικά προϊόντα και καταστρέφονται τα αιωνόβια δένδρα της χώρας μας, όπως η ελιά, καρυδιά, κερασιά, κλπ.

Όλα τα παραπάνω θα συμβούν σύντομα στη χώρα μας,και μάλιστα σε γνώση των πολιτικών μας οι οποίοι φαίνονται ανήμποροι να αντιδράσουν και επιλέγουν να είναι με τον ισχυρό από φόβο.!!!

Ο κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ σαν άριστος γνώστης του προγράμματος της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ έθεσε τα θεμέλια με το 2ο μνημόνιο, και στην περίπτωση που τα μνημονιακά κόμματα κερδίσουν 181 έδρες οπότε θα "ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ" όλα τα παραπάνω, τότε η Ελλάδα θα αποτελεί την πρώτη χώρα στον κόσμο που θα κυβερνάται από την ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

ΌΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΘΑ ΕΠΙΒΛΗΘΟΥΝ ΔΙΑ ΡΟΠΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ!!!
Αναστάσιος Ηλιάδης


Η «Ισοτιμία» σας παρουσιάζει την τεχνική διαδικασία που αναμένεται να ακολουθηθεί, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπεραστούν όποια νομικά προβλήματα προκύψουν, σχετικά με την περίπτωση εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.

ΑΝΑΛΥΣΗ
Πάνος Παναγιώτου,
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής,
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC Ltd

Ισχυροποιείται κάθε μέρα η αίσθη­ση πως ο «σκληρός πυρήνας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκλίνει στην αποπομπή της χώρας μας από το ευρώ, στην περίπτωση που η νέα ελλη­νική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν τηρήσει τους συμφωνηθέ­ντες όρους της τελευταίας δα­νειακής σύμβασης. Η «Ισοτιμία» σας παρουσιάζει βήμα-βήμα την τεχνική διαδικασία που αναμέ­νεται να ακολουθηθεί, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπε­ραστούν μια σειρά από νομικά προβλήματα, που έχουν να κά­νουν κυρίως με την ανυπαρξία κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με την περίπτωση εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.

Άρνηση εφαρμογής των όρων του 1ου και 2ου πακέτου στήριξης:

Η άρνηση από την Ελλάδα, και όχι η αδυναμία εφαρμογής των όρων των πακέτων στήριξης, θα αποτελούσε το πρώτο βήμα προς μια έξοδο από την Ευρωζώνη. Οι όροι που τίθενται στην Ελλάδα είναι σε τέτοιο βαθμό σκληροί, που η αποτυχία πιστής εφαρμογής τους, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, θεωρείται δεδομένη τόσο από την τρόικα όσο και από τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε. Και, φυσικά, από την ίδια. Έτσι, μια απλή μερική αποτυχία υλοποίησης των δεσμεύσεων της Ελλά­δας κατά πάσα πιθανότητα δεν θα απο­τελέσει λόγο αρκετό για να υποχρεωθεί σε έξοδο από την Ευρωζώνη.

Τόσο για νομικούς, όσο και για πο­λιτικούς, νομισματικούς και οικονομι­κούς λόγους, μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα πρέπει να δικαι­ολογηθεί από την πλευρά της Ε.Ε. ως αποτέλεσμα της μονομερούς απόφασης της Ελλάδας για αποχώρηση, παρά την προσπάθεια της τρόικας για το αντίθετο. Η εγκατάλειψη του ευρώ θα πρέπει να φανεί πως γίνεται εθελοντικά, ασχέτως αν αυτό ισχύει ή όχι. Ας μη λησμονού­με ότι ως εθελοντική προτάσσεται και η διαδικασία αναδιάρθρωσης του ελ­ληνικού χρέους, αλλά στην πράξη δεν είναι. Η Ε.Ε. θα έπρεπε να ωθήσει την Ελλάδα στα όριά της, ζητώντας συνεχώς τη λήψη νέων μέτρων και παράλληλα να υποδείξει «διακριτικά» μία σειρά πλεο­νεκτημάτων που θα είχε η έξοδός της από το ευρώ και η παραμονή της μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διακοπή παροχής ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα από την ΕΚΤ:

Αν η Ελλάδα φτάσει στο σημείο να αρνηθεί την εφαρμογή των μέτρων που θα της ζητηθούν, τότε το βάρος θα πέ­σει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο σταματώντας τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών μέσα από το Ευρωσύστημα.

Διακοπή παροχής δανείων από την τρόικα:

Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νο­μισματικό Ταμείο θα διακόψουν την παροχή δανείων, αφήνοντας τη χώρα να πτωχεύσει και αναγκάζοντάς τη να ζητήσει η ίδια την αποχώρησή της από το κοινό νόμισμα.

Το δημόσιο χρέος θα παραμείνει σε ευρώ:

Δεδομένου ότι η συμφωνία για το PSI συμπεριλαμβάνει τον απαράβατο όρο της υπαγωγής των νέων ομολό­γων που θα αντικαταστήσουν τα παλιά στο Αγγλικό Δίκαιο, μετά την ολοκλή­ρωσή της και αφού πραγματοποιηθεί και η ανακύκλωση των ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ μέσω του EFSF και των Κεντρικών Τραπεζών του Ευρωσυστή­ματος, σχεδόν το 100% του ελληνικού χρέους θα υπάγεται στο Αγγλικό Δίκαιο. Έτσι, ακόμη και με την αποβολή της Ελ­λάδας από το ευρώ, το χρέος της δεν θα μπορεί να μετατραπεί σε δραχμές και η χώρα θα μείνει εκτεθειμένη απέ­ναντι σε επίσημους και ιδιώτες δανει­στές. Ακόμη και σε αυτή την περίπτω­ση, ωστόσο, υπάρχουν νομικές επιλογές για την Ελλάδα, ώστε να επιδιώξει την αποπληρωμή του χρέους σε δραχμές ή τη μερική ή πλήρη διαγραφή του. Αλλά οι δυσκολίες που θα προκύψουν και οι συνέπειες που θα υπάρξουν θα είναι πολλές και επώδυνες.

Εταιρικό, ιδιωτικό χρέος και οφει­λές Ελλήνων προς ξένους:

Οι υπαγόμενες σε ελληνικό Δίκαιο υποχρεώσεις ελληνικών εταιρειών και ιδιωτών προς ξένους πιστωτές θα μετα­τραπούν στο νέο εθνικό νόμισμα. Λύση υπάρχει ακόμη και για τις υπαγόμενες σε διεθνές δίκαιο υποχρεώσεις, η οποία για τις εταιρείες συνδέεται με την κήρυ­ξη πτώχευσης αμέσως μετά την έξοδο από το ευρώ και για τους ιδιώτες με την άρνηση πληρωμής λόγω αδυναμίας.

Κατεπείγουσα ψήφιση μιας σειράς νόμων από το ελληνικό κοινοβούλιο:

Την επομένη της απόφασης για έξο­δο από το ευρώ, η Ελλάδα θα ψηφίσει ένα νέο νομισματικό νόμο με κατεπεί­γουσες διαδικασίες, ορίζοντας μία ισοτι­μία ένα προς ένα της νέας δραχμής με το ευρώ. Στη συνέχεια, θα προχωρήσει στην ψήφιση μιας σειράς νόμων όπως περιγράφηκαν νωρίτερα, ρυθμίζοντας μεταξύ άλλων την πληρωμή των δανεί­ων, των υποχρεώσεων ιδιωτών και κρά­τους στη νέα δραχμή, το πάγωμα των λογαριασμών, τον έλεγχο της κίνησης των κεφαλαίων. Η μετατροπή θα ισχύ­σει για κάθε υποχρέωση που υπάγεται στο ελληνικό Δίκαιο. Για παράδειγμα, ένα στεγαστικό ή καταναλωτικό δάνειο σε ευρώ θα μετατραπεί σε δραχμές.

Πιθανές δύο διαφορετικές ισοτιμί­ες για τη νέα δραχμή:

Σύμφωνα με μελέτη της Citi, η Ελ­λάδα θα μπορούσε να υιοθετήσει δύο επίσημες ισοτιμίες για τη νέα δραχμή, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ανα­τολική Γερμανίας μετά την επανένωσή της με τη Δυτική το 1990, όταν υιοθε­τήθηκε μία ισοτιμία 1 προς 1 με το μάρ­κο για την πληρωμή μισθών, συντάξεων και τη μετατροπή των χρημάτων στους τραπεζικούς λογαριασμούς μέχρι του ύψους των 4.000 μάρκων κατ’ άτομο και μία άλλη ισοτιμία 2 προς 1,15 για τις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις, όπως επιχειρηματικά και στεγαστικά δά­νεια και τα χρήματα σε λογαριασμούς πάνω από το ποσό των 4.000 μάρκων (τα πρώτα 4.000 μάρκα μετατράπηκαν με ισοτιμία 1 προς 1).
Οι ισοτιμίες αυτές θα αλλοιωθούν αμέσως μετά την υιοθέτησή τους σε μία ανεπίσημη αλλά οργανωμένη αγορά συναλλαγματικών ισοτιμιών με τα υπό­λοιπα νομίσματα του κόσμου.

Μέτρα ελέγχου της κίνησης κε­φαλαίων:

Τα μέτρα ελέγχου της κίνησης κε­φαλαίων σε περίπτωση ελληνικής εξό­δου από το ευρώ αναμένεται να είναι σκληρά, όπως συνέβη και σε άλλες πε­ριπτώσεις πτώχευσης όπως στην Αργε­ντινή και τη Ρωσία. Η Ελλάδα θα χρη­σιμοποιήσει τα άρθρα 46, 347, 348 και 352 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για να δικαιολογήσει την επιβολή των μέ­τρων, σύμφωνα με τα οποία κάτω από έκτακτες και αδύνατο να προβλεφθούν συνθήκες και υπό την απειλή σοβαρών εσωτερικών διαταραχών το κράτος μπο­ρεί να επιβάλει ελέγχους στη ροή των κεφαλαίων.
Αυτές θα πάρουν τη μορφή που περι­γράφηκε παραπάνω στη σχετική ενότητα για την έξοδο μιας χώρας από το ευρώ.

Πάγωμα λογαριασμών Ελλήνων καταθετών μόνο στην Ελλάδα ή και στην Ε.Ε.;

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω στη σχετική ενότητα, μετά από έξοδο από το ευρώ θα υπάρξει πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών. Αυτό θα γίνει και στην Ελλάδα όπου, ωστόσο, κάποιοι νομικοί υποστηρίζουν ότι, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο 1 και το Μνημόνιο 2, η Ελλά­δα θα πιεστεί να παγώσει τους τραπεζι­κούς λογαριασμούς όλων των Ελλήνων πολιτών εντός της Ευρωζώνης και όχι μόνο εντός της χώρας.
Υπό αυτήν την ερμηνεία, η Ελλάδα θα απαιτήσει από τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης τα στοιχεία των καταθετών που έχουν ελληνική υπηκο­ότητα και αν είναι και κάτοικοι Ελλά­δας, θα προχωρήσει στο πάγωμα των λογαριασμών τους.
Δεν υπάρχει σχετική βιβλιογραφία ή μελέτες ως προς τη συγκεκριμένη δυ­νατότητα της Ελλάδας, αλλά όσα ανα­φέρονται σε αυτή την παράγραφο απο­τελούν εκτιμήσεις νομικών.

Πάγωμα λογαριασμών Ελλήνων κα­ταθετών και εκτός Ε.Ε.;
Είναι σχεδόν αδύνατο, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, και μάλλον απίθα­νο να υπάρξει δυνατότητα της ελληνι­κής κυβέρνησης ή να ασκηθεί πίεση σε αυτήν για πάγωμα λογαριασμών Ελ­λήνων καταθετών σε χώρες εκτός της Ευρωζώνης και πόσο μάλλον εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, για παρά­δειγμα, λογαριασμοί στις ΗΠΑ ή στην Ελβετία, τον Καναδά κ.λπ. δεν θα μπο­ρούν να παγώσουν.

Υπάρχει κίνδυνος κατάσχεσης θυ­ρίδων;

Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει το σενάριο περί κατάσχεσης του περι­εχομένου των θυρίδων μετά από μια πτώχευση της χώρας. Αν η ελληνική κυβέρνηση φτάσει σε σημείο να κατα­σχέσει το περιεχόμενο που φυλάσσεται σε θυρίδες, τότε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορεί να κατασχέσει και άλλα περιουσιακά στοιχεία των ιδιωτών. Σε τέτοια περίπτωση, ωστόσο, θα πρέπει να φανταστούμε μια κατάσταση χαοτική, όπου το κράτος θα κατάσχει γενικότερα οτιδήποτε επιθυμεί. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει με τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία. Θα τα πουλήσει για να μειώσει το χρέος ή για να εξασφαλίσει ρευστότητα ή για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις. Όπως είναι κατανοητό, τέτοιου είδους σενάρια στερούνται οπωσδήποτε επιχειρηματολογίας και νομικής βάσης.
Αυτό που μπορεί να συμβεί, ωστό­σο, είναι να κατασχεθεί το περιεχόμενο θυρίδων στην περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο. Έτσι, αν μια κρατική πτώ­χευση ή μια έξοδος από το ευρώ οδη­γήσει σε αδυναμία καταβολής χρεών προς το Δημόσιο και το θέμα φτάσει στη δικαιοσύνη, τότε υπάρχει αυτή η πιθανότητα, αλλά πρόκειται για διαφο­ρετική περίπτωση.

Πιθανή η σύνδεση της νέας δραχ­μής με το δολάριο;

Έχει διαδοθεί ένα σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το ευρώ για να συνδεθεί με το δολά­ριο, με απώτερο στόχο τη δημιουργία μιας ζώνης δολαρίου στα Βαλκάνια. Η επιλογή αυτή εξετάστηκε σε σχετική μελέτη του Strattfor. Ωστόσο, η εγκατάλειψη του ευρώ για την επιστροφή στη δραχμή θα συνεπάγεται την ανά­γκη οξείας υποτίμησης του νέου εθνι­κού νομίσματος και το πιθανότερο εί­ναι να εμποδίσει τα όποια σχέδια για άμεση σύνδεσή του με ένα άλλο νόμι­σμα, και εν προκειμένω το δολάριο. Η σύνδεση με ένα νόμισμα έχει κάποιες προϋποθέσεις. Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει συναλλαγματικά αποθεματικά, ώστε να μπορεί να προστατεύσει τη νέα σταθερή ισοτιμία της με το δολάριο από επιθέσεις των αγορών, να αντέχει να συνδέσει τη νομισματική της πολιτική με αυτήν των ΗΠΑ κ.λπ.
Αν φτάσει η Ελλάδα να εγκαταλεί­ψει το ευρώ. ώστε να γεννηθεί η επι­λογή σύνδεσης της νέας δραχμής με το δολάριο, θα συνεπάγεται πως έχει πτωχεύσει και ότι έχει βρεθεί σε δρα­ματική οικονομική θέση. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλει σε μια τέτοια πε­ρίπτωση θα είναι άλλη μία σύνδεση με ένα σκληρό νόμισμα.
Με προοπτική πολλών ετών, όμως, η σύνδεση με το δολάριο θα μπορούσε, αν κρινόταν επιθυμητό, να επιτευχθεί, με τον ίδιο τρόπο που θα μπορούσε να επιτευχθεί και η σύνδεση με το ευρώ ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα.

Ο παρασκηνιακός πόλεμος για την νομισματική κυριαρχία

Οι ΗΠΑ ενισχύουν την απειλή διάσπασης του ευρώ, για να αναγκάζουν τη Γερμανία να αποδέχεται όλο και περισσότερο από το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό βάρος
Το 2012 μας έχει φέρει σε μία δραματι­κή κρίση της Ευρωζώνης που ταλανίζει πρωταρχικά όλες τις ‘φτωχές’ χώρες του Νότου, απειλώντας με διάσπαση το γαλ­λογερμανικό νομισματικό οικοδόμημα. Μετά από μία αρχή στη νέα χιλιετία, όπου το ευρώ έφτασε να γίνει το δεύτερο σημαντικότερο αποθεματικό διεθνές νόμισμα προσελκύοντας τρισεκατομμύρια σε κρατικό και ιδιωτικό επενδυτικό ενδιαφέρον στη νεοϊδρυθείσα ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων και επιτρέποντας, μεταξύ άλλων, στη Γερμανία να χρηματοδοτεί με το χαμηλότερο δυνατό κόστος το υπό εξέλιξη πρότζεκτ της επανένωσής της (υπό ολοκλήρωση το 2020), ο στόχος της αντιμετώ­πισης της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής των ΗΠΑ μέσω της αποκαθήλωσης του δολαρί­ου από το ρόλο του στο επίκεντρο του διεθνούς νομισματικού συστήματος έφτασε πιο κοντά από ποτέ το 2008.
Τότε, Γερμανία και Γαλλία, με τη στήριξη της ανασυγκροτημένης Ρωσίας και της αναδυόμενης υπερδύναμης, Κίνας, πέτυχαν την κατάθεση πρό­τασης από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την αλλαγή του διεθνούς νομισματικού στάτους κβο, με την αντικατάσταση του δολαρίου ως κύριου νομίσμα­τος του διεθνούς εμπορίου και των χρηματοοικο­νομικών συναλλαγών από ένα καλάθι νομισμάτων όπου το ευρώ θα διαδραμάτιζε αποφασιστικό ρόλο.
Μετά το Ιράκ, χώρες όπως το Ιράν, η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Τουρκία κ.ά. ανακοίνωναν τα σχέδιά τους να προχωρήσουν στη διεξαγωγή του εμπορίου πετρελαίου και άλλων ειδών όχι πλέ­ον σε δολάριο αλλά σε ευρώ, και προχωρούσαν στην υλοποίηση των προθέσεών τους με συγκε­κριμένες συμφωνίες.

Κίνδυνος απώλειας της νομισματικής ηγεμονίας από τις ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ, γονατισμένες από τη μεγαλύτερη οι­κονομική τους κρίση από το 1930, με την αξιο­πιστία τους καταρρακωμένη, την οικονομία τους διπλά ταλαιπωρημένη από την παρατεταμένη στρα­τιωτική εμπλοκή τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και με τη διεθνή κοινότητα να τις κατηγορεί για τη μετάδοση του μολυσματικού ιού της κρίσης σε ολόκληρο τον κόσμο και την αποτυχία της οικο­νομικής τους πολιτικής, βρέθηκαν αντιμέτωπες για δεύτερη φορά από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον κίνδυνο απώλειας της νομισματικής τους ηγεμονίας.
Η προσπάθεια αποκατάστασης της οικονομι­κής και νομισματικής τάξης μέσω οικονομικών πακέτων τρισεκατομμυρίων δολαρίων επιδείνω­σε αντί να βελτιώσει την κατάσταση, συσπειρώ­νοντας τον υπόλοιπο κόσμο εναντίον τους σε μία διεθνή αμφισβήτηση της αξίας ενός νομίσματος το οποίο η ιδιοκτήτρια χώρα του τύπωνε κατά δι­σεκατομμύρια ανά ημέρα.
Φτάνοντας στα τέλη του 2009 οι διεθνείς οι­κονομικές ισορροπίες έμοιαζαν να έχουν αλλάξει οριστικά και το νέο σκηνικό έφερνε την Ευρώπη σε πλεονεκτική θέση έναντι των ΗΠΑ. Στο τιμόνι της πρώτης η Γερμανία, διεκδικούσε το ρόλο της οικονομικής δύναμης πρότυπο, που με τις πρά­ξεις της προστάτευε αντί να απειλεί τη διεθνή νο­μισματική και οικονομική σταθερότητα.
Η απειλή μετατόπισης του οικονομικού κέ­ντρου του Δυτικού Πολιτισμού από τον πάλαι ποτέ εκφραστή του ‘Νέο Κόσμο’, τις ΗΠΑ, εκεί όπου δημιουργήθηκε, στην Ευρώπη, έγινε πιο σοβαρή από κάθε άλλη στιγμή στη νεότερη ιστορία.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, όμως, το παιχνίδι στην παγκόσμια σκακιέρα άλλαξε θεαματικά. Οι δραματικές ανακοινώσεις της ελληνικής κυβέρ­νησης περί κινδύνου επικείμενης πτώχευσής της άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου, αποκαλύπτοντας την αδύναμη και μέχρι τότε αθέατη πλευρά του ευρώ. Άξαφνα, η σκιά της νομισματικής κρίσης έπεσε πάνω απ’ τη χώρα που 2.500 χρόνια νωρίτερα είχε δημιουργήσει το Δυτικό Πολιτισμό. Ο διευ­θυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντο­μινίκ Στρος Καν, υπουργός Εμπορίου της Γαλλίας στα κρίσιμα χρόνια των αρχών της δεκαετίας του ‘90 όταν έμπαιναν τα θεμέλια για τη δημιουργία του ευρώ και ο υπουργός Οικονομικών της Γερ­μανίας, Σόιμπλε, υπουργός Εσωτερικών της Γερ­μανίας κατά τη διάρκεια των μυστικών συμφωνι­ών της ίδιας περιόδου, αντιλήφθηκαν πως οι ΗΠΑ δεν θα άφηναν το παράθυρο ευκαιρίας που είχε ανοίξει να πάει χαμένο και πως η Ελλάδα θα γι­νόταν η γέφυρα για μία επίθεση στην Ευρωζώνη.
Πράγματι, με την πολύτιμη βοήθεια της Βρετα­νίας, η οποία έβλεπε τη Γερμανική Απειλή να ορ­θώνεται μπροστά της ισχυρότερη από ποτέ, με τη σύμπραξη των “Θεών των Αγορών” όπως οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης και νομισματικών δο­λοφόνων όπως του Τζορτζ Σόρος, που αργότερα κατηγορήθηκε από την αμερικανική Δικαιοσύνη, χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα, για ενορχηστρω­μένη επίθεση εναντίον του ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχτηκε έναν άνευ προηγουμένου χρημα­τοοικονομικό πόλεμο.
Μετά από ένα διάστημα φαινομενικής αλλά και καθοριστικής αδράνειας, η Γερμανίδα Καγκελά­ριος Μέρκελ ένωσε τις δυνάμεις της με το διευ­θυντή του ΔΝΤ, Στρος Καν για να αντιμετωπίσουν από κοινού την αγγλοσαξονική απειλή. Όμως ο Γάλλος πολιτικός, βασικός υποψήφιος αντίπαλος του Νικολά Σαρκοζί για τη θέση του Προέδρου της χώρας στις επερχόμενες, τότε, προεδρικές εκλογές, είχε βρεθεί επικεφαλής του, αμερικανι­κών συμφερόντων, Διεθνούς Νομισματικού Ταμεί­ου, στην πιο κρίσιμη για τις ίδιες τις ΗΠΑ, στιγμή.
Άριστος γνώστης του παρασκηνίου του δι­εθνούς νομισματικού πολέμου, με προσωπικό συμφέρον για το γρήγορο τέλος της ευρωπαϊκής κρίσης και με τον έλεγχο του ΔΝΤ ως όπλο στα χέρια του προκειμένου να πετύχει το στόχο του, αναδείχθηκε πρόσωπο-κλειδί των διεθνών οικο­νομικών εξελίξεων και τελικά πρόβλημα για τις ΗΠΑ, εξαιτίας της ξεκάθαρης φιλοευρωπαϊκής του θέσης, η οποία εξάλλου είχε αναδειχθεί ήδη από το 2008 όταν προσυπέγραψε την πρόταση του ΔΝΤ για αλλαγή του διεθνούς νομισματικού στάτους κβο. Ο ξαφνικός αφανισμός του Στρος Καν από το διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι άλλαξε τις ισορροπίες, λειτουργώντας ανασχετικά στην προ­σπάθεια ρεαλιστικής και γρήγορης αντιμετώπισης της κρίσης και ευνοώντας την αναζωπύρωσή της.
Η απώλεια ενός απ’ τους βασικούς της συμ­μάχους έκανε τη Μέρκελ περισσότερο δεκτική στη σκέψη πως η παράταση της κρίσης, αν και συνοδευόταν από μεγάλους κινδύνους και σημα­ντικά κόστη, αποτελούσε και μία ιστορική ευκαι­ρία για την προώθηση του Γερμανικού Οράματος της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης κάτω από τη γερμανική επιρροή. Το αποτέλεσμα ήταν οι χώρες στο επίκεντρο της κρίσης και ιδιαίτερα η Ελλάδα που δέχτηκε πρώτη την επίθεση, να βρεθούν σε σύγχυση ως προς το αν είχαν απομείνει και ποιοι ήταν οι σύμ­μαχοί τους εντός και εκτός Ευρώπης.
Με την κρίση να αυτοτροφοδοτείται και να βαθαίνει παίρνοντας διαστάσεις οικονομικοπολι­τικής και κοινωνικής λαίλαπας, η κατάσταση επι­δεινώθηκε τόσο ώστε η απόκλιση ΗΠΑ - Ευρώπης που είχε δημιουργηθεί πριν το 2009 να αποκα­τασταθεί, με το δολάριο να επανακτά, έστω και προσωρινά, τον κυρίαρχο ρόλο του και να επανα­φέρει τις ΗΠΑ στη θέση του οδηγού στο διεθνές νομισματικό άρμα.

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Γερμανίας για την κυριαρχία

Στη νέα αυτή φάση τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Γερ­μανία αντιμετωπίζουν τα εμπόδια στο δρόμο που οι ίδιες χάραξαν πολεμώντας για την παγκόσμια νομισματική ηγεμονία. Η Γερμανία επιδιώκει τη δημιουργία του πρώτου σταδίου των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης επιδιώκοντας μία αυτο­κρατορία του ευρώ και αντιμετωπίζοντας αυτό το εγχείρημα με μακροπρόθεσμη προοπτική. Οι ΗΠΑ βλέπουν πως ο ‘Πόλεμος των 100 ημερών’ έχει μετατραπεί σε μία πολυετή διεθνή οικονομι­κή σύρραξη με αμφίβολη κατάληξη.
Αν κατόρθωναν να πείσουν τη Γερμανία να απο­δεχτεί τη γρήγορη έκδοση ευρωομολόγων χωρίς να έχει εξασφαλίσει πρώτα την πολιτική ενοποίη­ση της Ε.Ε., τότε η ανάληψη από την πλευρά της του χρηματοπιστωτικού βάρους του ευρωπαϊκού Νότου χωρίς τον έλεγχό του σε δημοσιονομικό και πολιτικό επίπεδο θα ήταν αρκετή για να αλλοιώσει οριστικά την εικόνα του ευρώ ως το εναλλακτικό του αναξιόπιστου δολαρίου νόμισμα και θα το με­τέτρεπε σε ένα κακό του αντίγραφο, νικώντας και σε αυτόν το νομισματικό πόλεμο. Γνωρίζοντας αυτήν την κατάληξη, η Γερμανία θα εξακολουθεί να αρνείται κατηγορηματικά τη λύση των ευρωομολόγων και αντίθετα θα χρησι­μοποιεί την ελπίδα για την έκδοσή τους ως κίνη­τρο για την επίτευξη των δικών της στόχων πολι­τικής ενοποίησης.

Προσπάθειες απομόνωσης της Γερμανίας

Στην πολιτική αυτή οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να απαντούν με ενορχηστρωμένη πίεση στην ευρω­ζώνη και προσπάθεια απομόνωσης της Γερμανίας ενισχύοντας την απειλή διάσπασης και κατεδάφι­σης του ευρώ, προκειμένου να την αναγκάζουν να αποδέχεται όλο και περισσότερο από το ευρω­παϊκό χρηματοπιστωτικό βάρος, χωρίς να έχει το χρόνο να αντισταθμίζει τα ρίσκα και τις απώλειές της με κινήσεις για περαιτέρω δημοσιονομική και πολιτική ολοκλήρωση.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό πολέμου, η Ελλά­δα θα πρέπει να αναθεωρήσει το ρόλο και τους στόχους της, να αναγνωρίσει τα πλεονεκτήματα, τα μειονεκτήματα, τους φόβους, τις ανάγκες, τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των πρωταγωνιστών του, να αποφασίσει αν και ποιο ‘στρατόπεδο’ επι­θυμεί να επιλέξει και να χαράξει άμεσα ενιαία πο­λιτική προκειμένου να αποφύγει να γίνει η ίδια το πρώτο θύμα του πολέμου.
Επειγόντως και χωρίς καθυστέρηση ούτε καν λίγων ημερών, θα πρέπει να σταματήσει την λαν­θάνουσα ‘εμφύλια΄ εξόντωσή της και να αντιλη­φθεί πως υπάρχουν αρκετοί κίνδυνοι και εχθροί στο εξωτερικό της ώστε να έχει την πολυτέλεια να κατασπαράζεται από ενδοοικογενειακές δι­αμάχες. Οργανωμένα και ταχύτατα να κινηθεί ώστε να αποκαταστήσει τη διεθνή της αξιοπιστία και να αποφύγει το γρήγορο ‘θάνατό’ της με το να παραδεχτεί ξεκάθαρα, οριστικά και με τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά της το δικό της μερίδιο ευθύνης σε αυτήν την κρίση, παρέ­χοντας οριστικές και έμπρακτες δεσμεύσεις και κάνοντας άμεσα ό,τι είναι εφικτό για την διόρθω­ση της πορείας της.
Παράλληλα, έξυπνα και συνετά να χρησιμο­ποιήσει τη γνώση της πραγματικής οικονομικής και νομισματικής ιστορίας και των ευθυνών των πρωταγωνιστών της για την πορεία που αυτή έχει πάρει, ώστε να αποκαταστήσει την αλήθεια πως δεν είναι αυτή, η εμπνεύστρια και δημιουργός του Δυτικού Πολιτισμού, η κύρια υπεύθυνη για την απειλή του, αλλά, στη χειρότερη περίπτωση, ένας εν αγνοία της συνεργός σε ένα διεθνή πό­λεμο, ο οποίος ξύπνησε απ’ το λήθαργό του και αποφάσισε να μην κάνει ποτέ πια τίποτε που θα μπορούσε να τον φέρει ξανά στην κατάσταση που έχει βρεθεί σήμερα.
Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει γρήγορα πού τη συμφέρει να ανήκει και να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει με το σωστότερο τρόπο ‘εχθρούς’ και ‘φίλους’. Ακόμη νωρίτερα πρέπει να βρει την τόλμη να αντιμετωπίσει τον εαυτό της. Είναι ακό­μη εφικτό, πέντε χρόνια από σήμερα η Ελλάδα να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή, έχοντας προ πολλού βρει το δρόμο της για έξοδο απ’ την κρίση. Στα επόμενα δέκα χρόνια μπορεί, ρεαλιστικά, να είναι ισχυρότερη, ωριμό­τερη, σοφότερη και καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στη σύγχρονη ιστορία της. Δε μπορεί και δεν πρέπει να υπάρξει άλλη επιλογή.

Σημείωση: Για τη συγγραφή του παραπάνω άρθρου, που αποτελεί τμήμα υπό έκδοση βιβλί­ου από τις εκδόσεις Λιβάνη, χρησιμοποιήθηκαν αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα από 5 πρεσβείες, καθώς και πληροφορίες από βιογρα­φίες, ομιλίες και συνεντεύξεις πρωταγωνιστών των γεγονότων που περιγράφονται.

Πηγή
netakias.wordpress.com