Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Οκτ 2015

Finito...

Της Κατερίνας Γκαράνη

Θα μας πάρει ο διάολος όλους και δεν είναι όλοι αυτοί που έφταιξαν. Το να μας πάρει και να μας σηκώσει είναι το ελάχιστο γιατί από τον όλεθρο τελικά δεν θα βγει τίποτε καλό. Τα τσανάκια που ανεβάζατε διά της ψήφου σας τα τελευταία 5 χρόνια στην εξουσία έκαναν εσάς πλάτη τους και τους υπόλοιπους προσάναμμα για τις πυρκαγιές που άναβαν διάσπαρτα οι εμπρηστές των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον όπου υπήρχε ελληνική γη και ελληνικός σπόρος.

Το καραγκιοζιλίκι της πολιτικής κουστωδίας μας περιφέρει από το Πεκίνο στη Νέα Υόρκη και από την Μόσχα στο Βερολίνο. Μας έχουν καταντήσει περιφερόμενο θίασο να ικετεύουμε για μια επενδυσούλα και ένα δανειάκι. Να δώσουμε κώλο για ένα μεροκάματο των 10 ευρώ και μία προοπτική να μπούμε στις 100 δόσεις αποπληρωμής των 40 χρόνων ξεφαντώματος και ρεμούλας πολιτικών και ψηφοφόρων τους. Η ξεφτίλα έχει ξεπεράσει τον ίδιο τον ορισμό της λέξης.

Μας αξίζει αυτό; Ίσως και να μας αξίζει αφού οι μεν ψήφιζαν με χέρια και με πόδια τους καραγκιόζηδες όλων των κομμάτων και οι απέναντι δεν σάς έσπασαν τα χέρια και τα πόδια πριν κάνετε την δημοκρατία την μεγαλύτερη πουτάνα της Ιστορίας. Κρύβεσαι στο παραβάν και όταν είναι η ώρα της ευθύνης κρύβεσαι πίσω από την ανωνυμία. Την κάνεις την πουστιά σου και μετά το παίζεις επαναστάτης ή πατριώτης. Ανάλογα του σλόγκαν του κόμματός σου.

Θα μας πάρει ο διάολος όλους και ακόμα υπάρχουν γραφεία κομμάτων και τοπικές οργανώσεις σε όλες τις πόλεις και όλες τις βουνοκορφούλες. Θα μείνουν όρθια στο τέλος από τον βομβαρδισμό της "ευρωπαϊκής και αμερικανικής ανάπτυξης" μόνο οι γιάφκες των κομμάτων και οι κατσαρίδες που τα απαρτίζουν. Θα πέσουν οι ναπάλμ και μόνο η ξεφτίλα θα αναδυθεί σαν τον φοίνικα της χούντας.

Η ειρωνεία είναι ότι σκιαζόμαστε και μισούμε τους ισλαμοφασίστες του ISIS ενώ στο διπλανό διαμέρισμα ο κομματοτζιχαντιστής κανονίζει πώς θα σου πάρει το κεφάλι αντί μισθού, μπόνους και λαμογιομίζας. Κανονίζει πώς θα σού φάει το σπίτι στον πλειστηριασμό, πώς θα σου ξεφτιλίσει την αξιοπρέπεια την ώρα που βουλιάζεις, πώς θα ανέβει στο κοινωνικό status της ναζιστοκρατίας που έχει απλωθεί βελούδινα σε όλη την επικράτεια. Αυτός ο αόρατος, ο άοσμος και κιοτής που πηγαίνει πάντα τοίχο-τοίχο γιατί γνωρίζει ότι τον λάκκο στον έχει σκάψει. Συχνά δεν παίρνει ούτε μεροκάματο γι' αυτό. Το κάνει από μεγάλη ευχαρίστηση.

Θα μας πάρει όλους ο διάολος και δεν θα αναγραφεί ως ημέρα καταστροφής διότι έχουμε διανύσει 5 ολόκληρα χρόνια καταστροφικών ημερών. Κάθε σπίτι νικημένου και ένα ολοκαύτωμα την ώρα που ο απέναντι πίνει το freddoccino του και απολαμβάνει την θέα της πυρπόλησης του "συμπατριώτη".

Τι να κουβεντιάσουμε και τι να φιλολογήσουμε; Είπαμε τόσα και τελικά δεν είπαμε τίποτε. Άιντε ένα κόμμα να φτιάξουμε ακόμα να κουνήσουμε τα σημαιάκια, να χτυπήσουμε παλαμάκια, να κάνουμε τον καμπόσο σε φωτογραφία δίπλα στον πολιτικάντη, να ανεβάσουμε και στο διαδίκτυο τις επαναστατικές ή εθνικοπατριωτικές μαλακιούλες μας και μετά να πέσουμε για ύπνο γιατί ο αγώνας της επανάστασης είναι κουραστικός από καφενείο σε συναυλία και από μπαρ σε κομμωτήριο.

Μας μένει λίγος χρόνος ακόμα να ξεφτιλιστούμε και να αφήσουμε να μας ξεφτιλίζουν οι ευρωχωριάτες που νόμιζαν ότι το συνολάκι των 5,000 ευρώ και το άρωμα της Donna Karan θα καλύψει την κοπριά που έχει μετακινηθεί από την σόλα του παπουτσιού στον εγκέφαλο.

Θα μας πάρει ο διάολος όλους και δεν θα έχει πέσει ούτε μία μπάτσα. Ούτε μία ροχάλα. Ούτε μία βρισιά στα μούτρα αυτών που μού φόρεσαν τα καλά τους να πάνε στην ναζιστική Βουλή να ορκιστούν στο Μνημόνιο. Χαρείτε τους!
Η αγωνία σας δεν είναι για αυτόν τον τόπο αλλά ποιος θα είναι αρχηγός της ΝΔ. Τι ύφος θα πάρει ο ατρόμητος ΚΚΕες στο βήμα της Βουλής απέναντι από τον ναζιστή εκπρόσωπο του λαού. Ο ναζιστής και ο ΚΚΕες να πίνουν νερό από το ίδιο ποτήρι της Βουλής!
Αγωνία αν ο Λεβέντης θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και όποιος διά της ψήφου του έγλυψε τα γέρικα αχαμνά του θα νιώσει ότι πήρε εκδίκηση. Να κρέμεσαι από το βαμμένο μαλλί της Γεννηματά υπέρ του σοσιαλισμού.

Την έχετε δει την ξεφτίλα σας ή ακόμα φοράτε ροζ γυαλιά όταν κοιτιέστε στον καθρέπτη;

Θα μας πάρει ο διάολος όλους και δεν θα φταίει ο καναπές που ριζώσαμε αλλά το μυαλό μας που έγινε πολυθρόνα της συνήθειας και της κακομοιριάς. Με τέτοια μυαλά και στο δρόμο να ξημεροβραδιαζόμαστε πάλι τα ίδια σκατά θα τα είχαμε κάνει.

Θα μας πάρει ο διάολος και δεν θα έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. Θα έχουμε σαπίσει και ακόμα δεν θα ξέρουμε ότι είμαστε νεκροί. Δεν μείναμε από λέξεις, μείναμε από συνείδηση. Άδειο το ντεπόζιτο από το πιο απλό υλικό κίνησης της καρδιάς και του μυαλού.

Με νεκρά πήραμε τον κατήφορο χωρίς φρένα και ο συνοδηγός κοιτάει στο καθρεπτάκι του αν του χάλασε το μαλλί.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στρατή Μαζίδη

Αρκετές αναλύσεις των τελευταίων ημερών ασχολούνται με το ερώτημα αν τελικά η Κίνα θα εμπλακεί στις πολεμικές επιχειρήσεις που εντάθηκαν πλέον από τους συμμάχους της Δαμασκού ή αν τελικά θα παραμείνει στην άκρη.

Μολονότι κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το παραμικρό, θα πρέπει να εστιάσουμε σε πέντε σημεία ως προς την πιθανή εμπλοκή της Κίνας.

Πρώτον, ο ασιατικός αυτός γίγαντας, εκτός του οικονομικού τομέα, επιζητεί την καταξίωση και αποδοχή του και στο στρατιωτικό πεδίο από το διεθνές στερέωμα και τους ανταγωνιστές του. Άλλωστε εξοπλίζεται και ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις του διαρκώς.

Δεύτερον, η Κίνα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εντάσεις και προστριβές με τις όμορες χώρες στη Νότια Κινεζική Θάλασσα λόγω των τεχνητών νήσων που δημιουργεί ενώ γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ υποδαυλίζουν τους τοπικούς της αντιπάλους. Άρα η Συρία μπορεί να αποτελέσει ένα καλό πεδίο για μια ρεβάνς σε ένα γήπεδο όπου όλα πήγαν στραβά για τη Δύση.

Τρίτον, ο δρόμος του μεταξιού περνά και από τη Συρία. Για το Πεκίνο είναι ότι καλύτερο στο διάβα του να διαπερνά συμμαχικές χώρες με σταθερά καθεστώτα και όχι σπαρμένα ισλαμιστικά τεμάχια.

Τέταρτον, όπως αναφέραμε πριν λίγες ημέρες στη Freepen.gr, το Πεκίνο ενδιαφέρεται να εξολοθρεύσει και τους ισλαμιστές Ουιγούρους που μάχονται στη Συρία καθώς ήδη στη βόρεια μουσουλμανική επαρχία της Xinjiang σημειώνονται κατά καιρούς τρομοκρατικές επιθέσεις από εξτρεμιστές του ισλάμ. Δεν είναι τυχαίο πως έχει γίνει αναφορά για αποστολή 1000 πεζοναυτών.

Πέμπτον, το κινεζικό αεροπλανοφόρο Liaoning μαζί με το συνοδευτικό καταδρομικό βρίσκεται ήδη στη Συρία. Ποιος ο λόγος αν είναι να μη συμμετάσχει η Κίνα στις επιχειρήσεις; επίσης αναμένεται μια μοίρα μαχητικών J-15 αλλά και ελικόπτερα.

Πολύ πιθανόν το Πεκίνο να σταθμίζει ακόμη τα γεγονότα, να μελετά τις παραμέτρους και να περιμένει να δει τα πρώτα αποτελέσμα των ρωσικών επιδρομών. Για όλους όμως τους παραπάνω λόγους εκτιμώ ότι τελικά θα εμπλακεί. Άλλωστε είναι ήδη εκεί.

Πηγή FreePen


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το Ιράκ παραχωρεί στη Ρωσία αεροπορική βάση...

Kινεζικά μαχητικά θα προστεθούν σύντομα στις αεροπορικές ρωσικές δυνάμεις που επιχειρούν στη Συρία. Η στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας στη Συρία έχει διευρυνθεί προς 2 κατευθύνσεις. 
Στρατιωτικές πηγές και υπηρεσίες πληροφοριών μεταφέρουν στο DEBKAfile ότι η Κίνα έστειλε μήνυμα στη Μόσχα την Παρασκευή 2 Οκτώβρη όπου αναφέρει ότι βομβαρδιστικά J-15 θα προστεθούν στην αεροπορική επιχείρηση που εξαπέλυσε από τις 30 Οκτώβρη η Ρωσία στη Συρία.

Από την άλλη πλευρά η Βαγδάτη πρόσφερε στη Μόσχα μια αεροπορική βάση για να τη χρησιμοποιήσει προς στόχευση της ISIS που έχει καταλάβει εκτεταμένες περιοχές και ζώνες στην επικράτεια του Ιράκ.

Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία διαθέτει 5 επιπλέον συμμετέχοντες: Κίνα, Ιράν, Ιράκ, Συρία και Hezbollah.

Τα 222J-15 μαχητικά θα απογειώνονται από το κινέζικο αεροπλανοφόρο Liaoning-CV-16, που έφθασε στις ακτές της Συρίας στις 26 Σεπτέμβρη.Αυτό θα αποτελεί ένα γεγονός ορόσημο για το Πεκίνο.Θα πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη του επιχείρηση στρατιωτική  στη Μέση Ανατολή αλλά και για μια πρώτη γεύση συμεμτοχήςσε δράση σε συνθήκες πραγματικού πολέμου.

Την Πέμπτη το βράδυ ο ΥΠΕΞ της Κίνας Wang Yi σχολίασε τη συριακή κρίση κατά τη Διάσκεψη του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη: «ο κόσμος δεν μπορεί να στέκεται με σταυρωμένα τα χέρια και να κοιτάει αλλά ούτε και να παρεμβαίνει αυθαίρετα (στην κρίση)".
Την ίδια στιγμή ο ιρακινός πρωθυπουργός Haider al-Abadi, μιλώντας στο PBS NewsHour των ΗΠΑ δήλωσε ότι θα ήταν ευνοικός στην ανάπτυξη ρωσικών δυνάμεων στο Ιράκ για να πολεμήσουν την ISIS. Σημείωσε ότι έτσι θα δίναμε την ευκαιρία στη Μόσχα να πολεμήσει τους 2.500 μουσουλμάνους τσετσένους που μάχονται με το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ.

Στρατιωτικές πηγές του DEBKAfile προσθέτουν ότι οι δηλώσεις του Al-Abadi επέρχονται μέσα στο πλαίσιο 2 γεγονότων στενά συνδεδεμένων με τον αναπτυσόμενο ρόλο της Ρωσίας στην αρένα του πολέμου:
  1. Ένα ρωσοιρανοιρακινό κέντρο επιχειρήσεων έχει στηθεί στο Ιράκ για να συντονίσει το πέρασμα από αέρος Ρώσων και του Ιράν στη Συρία αλλά και ρωσικές αεροπορικές επιδρομές..
  2. Η Βαγδάτη και η Μόσχα έρχοναι να κλείσουν μια συμφωνία που θα επιτρέπει στην πολεμική αεροπορία των ρώσων να χρησιμοποιεί την αεροπορική βάση του Al Taqaddum στην Habbaniyah στα 74 km  δυτικά της Βαγδάτης τόσο  ως ενδιάμεσο σταθμό για το ρωσικό αεροδιάδρομο για Συρία αλλά και για να εξαπολύσει από εκεί αεροπορικές επιδρομές και να βομβαρδίσει θέσεις της ISIS στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία.
Πηγή DimpeNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η κλιμάκωση της στρατιωτικής επέμβασης της Ρωσίας στη Συρία πρόκειται να αλλάξει δραματικά τις ισορροπίες στον ολέθριο αυτόν πόλεμο. Μία ομάδα που επωφελήθηκε πιο πολύ από τις ανατροπές του πολέμου είναι οι Κούρδοι, οι οποίοι επεκτείνουν σταθερά τις ελεγχόμενες από αυτούς περιοχές και αποτελούν τώρα κορυφαίο σύμμαχο των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), γνωστό επίσης και ως Daesh. Τι αντίκτυπο θα έχουν οι ρωσικές κινήσεις για τους Κούρδους της Συρίας; Το Αλ-Μόνιτορ έθεσε το ερώτημα στον Σαλίχ Μουσλίμ, συμπρόεδρο της Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) που βρίσκεται σήμερα στη βόρεια Συρία [τη συνέντευξη πήρε η δημοσιογράφος Amberin Zaman και δημοσιεύθηκε την 1.10].

Συνέντευξη του Salih Muslim στο Al-Monitor
Πηγή Σωτήριος Δημόπουλος


Πώς επηρεάζει η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία τους Κούρδους;

Εμείς, ως Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης, πιστεύουμε τα ακόλουθα, και έχουμε επίσης μοιραστεί αυτή την άποψη με τις ΗΠΑ: θα πολεμήσουμε μαζί με όποιον πολεμά το Daesh. Θα σταθούμε δίπλα σε όποιον μάχεται την νοοτροπία του Daesh.

Η Ρωσία επιπλέον λέει ότι ο Σύριος Πρόεδρος Μπασάρ Αλ Άσαντ πρέπει να παραμείνει στην εξουσία και υπερασπίζεται το καθεστώς του.

Η Ρωσία τάχθηκε με το καθεστώς από την αρχή. Αυτό είναι άλλο θέμα. Αλλά όσον αφορά την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία εμείς σκεφτόμαστε διαφορετικά. Ο Άσαντ δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία όπως πριν. Μπορεί να μείνει για μια μεταβατική περίοδο, μια περίοδο διαλόγου μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, αλλά μακροπρόθεσμα φαίνεται αδιανόητο ότι η πλειοψηφία του συριακού λαού θα δεχόταν πλέον την ηγεσία του.

Αλλά δεν υπάρχει κίνδυνος αυτή η «μεταβατική περίοδος» να μετατραπεί σε μια «μόνιμη περίοδος»; Έχοντας πετύχει τόσα κέρδη θα ζητούσατε ασφαλώς εγγυήσεις. Μπορεί η Ρωσία να είναι ένας εγγυητής για τους Κούρδους;

Έχουμε σχέσεις με τη Ρωσία τα τελευταία τρία χρόνια. Πηγαινοερχόμαστε στη Ρωσία, στη Μόσχα. Αλλά το καθεστώς δεν μπορεί να παραμείνει, όπως δεν μπορούμε γυρίσουμε τα ρολόγια πίσω. Οι Κούρδοι είναι μια πραγματικότητα. Και είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας ενάντια στο καθεστώς και σε άλλους. Εάν είναι να υπάρξει μια απόφαση για τη συριακή κρίση, πρέπει σ’ αυτή να ενσωματωθούν τα δικαιώματα των Κούρδων και όλων των άλλων εθνικών και θρησκευτικών ομάδων στη Συρία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Η δημοκρατική μας αυτονομία [τα τρία ελεγχόμενα από τους Κούρδους καντόνια] πρέπει να αναγνωριστεί. Και εάν ακόμη δεν το κάνουν, εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Εάν το κουρδικό πρόβλημα παραμένει άλυτο, και το συριακό πρόβλημα θα μένει άλυτο. Έχουμε συγκεκριμένες απαιτήσεις και ένα σύστημα σε λειτουργία. Κάθε λύση που στηρίζεται στην εξάλειψή τους είναι λάθος και δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Πιστεύετε ότι οι Κούρδοι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το Daesh χωρίς την στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ;

Ίσως οι απώλειές μας να ήταν περισσότερες, αλλά παρ’ όλα αυτά θα ήμασταν σε θέση να αντισταθούμε. Πάνω απ’ όλα έχουμε πίστη στον λαό μας και στο δίκιο της υπόθεσής μας

Γυρίζοντας στη Ρωσία, ακούμε ρεπορτάζ ότι τα ρωσικά αεροσκάφη δεν στοχεύουν το Daesh αλλά επίσης τη Jabhat al-Nusra και την Ahrar al-Sham. Πώς θα απαντήσει η Αμερική κατά την άποψή σας;

Δεν πιστεύω ότι η Αμερική θα προβάλλει αντιρρήσεις επειδή η al-Nusra και η Ahrar al-Sham δεν είναι διαφορετικές από το Daesh. Είναι όλες τρομοκρατικές οργανώσεις και διαθέτουν την ίδια ριζοσπαστική νοοτροπία. Η al-Nusra είναι στην λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων του State Department. Δεν γνωρίζω αν θα έχουν αντιρρήσεις για την Ahrar al-Sham, αλλά γνωρίζουν ποιοι είναι και σε αυτή. Δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές ούτε διαφορές μεταξύ αυτών τριών ομάδων. Αλλά εάν επρόκειτο να απωθηθούν, οι υπόλοιπες ομάδες της αντιπολίτευσης -που είναι πολύ αδύναμες, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που πολεμούν μαζί μας, και συνδέονται με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό- θα ενισχυθούν.

Πιστεύετε ότι η επέμβαση της Ρωσίας θα βοηθήσει να έλθουν οι πλευρές σε ένα τραπέζι ή κάνει τα πράγματα χειρότερα;

Η επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων φαίνεται δύσκολη. Το σχέδιο που επεξεργάστηκε ο αντιπρόσωπος του ΟΗΕ για τη Συρία, ο de Mistura, υποστηρίχθηκε πρωτίστως από τη Ρωσία. Αλλά το αντίπαλο στρατόπεδο, δηλαδή το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία αντιδρούν σε αυτό το σχέδιο. Εάν οι ΗΠΑ επιθυμούν να ανοίξει ο δρόμος για τη λύση, πρέπει να ασκήσουν κάποια πίεση σε αυτό το στρατόπεδο. Σε κάθε περίπτωση, εάν δεν υπήρχε κάποιου είδους συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής, η Ρωσία δεν θα επενέβαινε με αυτόν τον τρόπο.

Τι σημαίνουν οι κινήσεις της Ρωσίας για τη Τουρκία;

Η πολιτική της Τουρκίας για τη Συρία κατέρρευσε εντελώς. Πριν από δύο χρόνια μιλούσα με έναν Ρώσο αξιωματούχο και με είχε ρωτήσει: «Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος για τους Κούρδους;», «Μια πιθανή τουρκική επέμβαση» του απάντησα. Εκείνος γέλασε και είπε: «Δεν είναι τουρκικά τα σύνορα με τη Συρία, αλλά του ΝΑΤΟ». Τότε του απήντησα: «Σε αυτή την περίπτωση μου προσφέρατε μεγάλη ανακούφιση, ευχαριστώ». Η Τουρκία δεν μπορεί επέμβει στη Συρία, χωρίς τις ευλογίες των μεγάλων δυνάμεων.

Και πώς η «Απελευθερωμένη Ζώνη από το ΙΚ» που η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει δυτικά από τον Ευφράτη στην αποκαλούμενη Γραμμή Mare θα επηρεαστεί από τη ρωσική επέμβαση;

Ρωσία και ΗΠΑ φαίνεται να έχουν δημιουργήσει τις δικές τους ζώνες επιρροής στη Συρία. Οι ΗΠΑ είναι ενεργές στο βορρά. Οι Ρώσοι δεν θα αναμιχθούν στο βορρά. Αλλά αν η Τουρκία δοκιμάσει να επέμβει τότε θα το κάνουν. Η Ρωσία έχει ένα αμυντικό σύμφωνο με τη Συρία. Θα εμποδίσουν την τουρκική επέμβαση όχι για να υπερασπιστούν εμάς, τους Κούρδους, αλλά για να υπερασπιστούν τα σύνορα της Συρίας.

Τι προοπτικές υπάρχουν για συνεργασία της Τουρκίας με τη διοίκηση της Ροτζάβα;

Αν η Τουρκία είχε πάρει εξ αρχής στα σοβαρά τον αγώνα εναντίον του ΙΚ, δεν θα είχε φθάσει το ΙΚ στα σύνορα της Τουρκίας. Το ΙΚ σφάζει τους Κούρδους, εκτοπίζει με τη βία τους Κούρδους, πυρπολεί τα χωριά τους. Γιατί η Τουρκία δεν κάνει τίποτε; Γιατί είναι ανίκανη να το σταματήσει; Προτείναμε να φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό. Τότε γιατί η Τουρκία στέκεται στο δρόμο μας; Γνωρίζετε υπάρχει αυτή η τουρκμενική ταξιαρχία που έχει εκπαιδευτεί από τη Τουρκία, με την ονομασία «Σουλτάν» ή κάτι άλλο. Όλοι αυτομόλησαν στο Daesh. Ήταν ένα απόλυτο φιάσκο.

Λέτε ότι δεν υπάρχει ελπίδα εξομάλυνσης των σχέσεων με την Άγκυρα;

Αν η Τουρκία είχε υιοθετήσει προς εμάς μια πιο μετριοπαθή στάση, εμείς ως πολιτικοί είμαστε έτοιμοι να συνομιλήσουμε και θα μπορούσαν να προκύψουν καλά πράγματα. Αλλά οι Τούρκοι αξιωματούχοι συνεχίζουν να αποκαλούν το PYD και το YPG [Μονάδες Προστασίας του Λαού] «τρομοκράτες». Σε τι είδους τρομοκρατία έχουμε εμπλακεί; Εάν είχαν συμφωνήσει σε ό,τι τους είχαμε προτείνει πριν από δύο χρόνια [συνεργασία] τα πάντα θα μπορούσαν να ήσαν διαφορετικά τώρα. Αντί να συνυπάρχουμε αδελφικά, η Τουρκία μας χαρακτηρίζει εχθρούς.

Αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι να πολεμήσουμε το ΙΚ μαζί με τη Τουρκία, την Αμερική και τις άλλες δυνάμεις της συμμαχίας. Επιπλέον, δεν είμαστε αντίθετοι σε μια ζώνη ασφαλείας. Είμαστε αντίθετοι σε μια ζώνη ασφαλείας ελεγχόμενη από τη Τουρκία. Η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που δημιουργήθηκε στο Ιράκ το 1992 θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στη Συρία. Εάν όλη η βόρεια Συρία ήταν κάτω από την προστασία του ΟΗΕ, θα αισθανόμασταν περισσότερο ασφαλείς.

Οι πρόσφατες επιθέσεις του ΡΚΚ εναντίον της Τουρκίας δεν σας βάζουν σε μια πιο επισφαλή θέση; Αν και ισχυρίζεστε ότι είσθε ξεχωριστές οντότητες, και οι δύο έχετε εμπνευστεί από τον ιδρυτή του ΡΚΚ, τον Οτσαλάν.

Δεν νομίζω ότι μας επηρεάζουν στρατιωτικά. Είμαστε ξεχωριστές οργανώσεις. Αλλά η επανάληψη της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Τουρκία θα ήταν προς όφελος όλων. Κάθε κλιμάκωση της σύγκρουσης είναι προς ζημία όλων. Δεν είναι οι Κούρδοι που ενστερνίζονται τη φιλοσοφία του Άπο (Οτσαλάν) αυτοί που είναι οι πιο αποτελεσματικοί μαχητές ενάντια στο Daesh; Όταν τους επιτίθεσαι [στο ΡΚΚ] εκατομμύρια Κούρδων αισθάνονται ότι τους μαχαιρώνεις στην πλάτη. Και απαιτούν να γνωρίζουν γιατί οι ΗΠΑ και η Ευρώπη παραμένουν σιωπηλοί σ’ αυτό. Αν όντως πολεμούν σοβαρά το Daesh τότε γιατί δεν σταματούν τη Τουρκία; Τέτοιες σκέψεις υπάρχουν ανάμεσα στους Κούρδους.
Εν τω μεταξύ, παίζεται μιαν ανθρώπινη τραγωδία. Το σώμα του Aziz Guler, ενός Τούρκου πολίτη που ήλθε στη Ροτζάβα να πολεμήσει το ΙΚ, δεν μπορεί να αποδοθεί στην οικογένειά του, επειδή η Τουρκία δεν το επιτρέπει. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το γιατί. Στο παρελθόν, οι Τούρκοι πολίτες που πέθαιναν στη Ροτζάβα παραδίδονταν στις οικογένειές τους, θάβονταν στην πατρίδα τους. Αυτό πλέον δεν επιτρέπεται. Η Τουρκία έχει υιοθετήσει αυτή τη πολιτική μετά την επανάληψη των συγκρούσεων [με το ΡΚΚ].

Έχετε προβλήματα με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) στο Ιράκ. Ο πρόεδρος της KRG Μασούντ Μπαρζανί λέει ότι θα ανοίξει οδούς ανεφοδιασμού από τη περιοχή του προς τη Ροτζάβα μόνον εάν επιτρέψετε στους Κούρδους μαχητές της Συρίας που ανήκουν στο Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν της Συρίας [KDP-S] να επιστρέψουν. Συναντηθήκατε πρόσφατα με τον πρόεδρο Μπαρζανί στο Ερμπίλ, παρουσία αμερικανών αξιωματούχων στις συνομιλίες, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να λυθεί το πρόβλημα. Γιατί;

Δεν υπάρχουν εξελίξεις επί του ζητήματος. Αλλά, τι προτείνουμε εμείς: εάν αυτοί [το KDP-S] θέλουν στα σοβαρά την υπεράσπιση των Κούρδων απέναντι στο Daesh, τότε μπορούν να έλθουν. Που είναι τώρα το Daesh; Μεταξύ της Τζαραμπλούς και της Αζάζ. Ας έλθουν λοιπόν και ας πολεμήσουν εκεί. Δεν υπάρχει Daesh που να έχει ξεμείνει κάπου αλλού στις κουρδικές περιοχές.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


ΦΠΑ 23% στα νησιά του Αιγαίου αφορολόγητες ζώνες στα τουρκικά παράλια! Τυχαίο;

Η Τουρκία δημιουργεί στα τουρκικά παράλια “Αφορολόγητες Τουριστικές Ζώνες”, όπου μαρίνες, ξενοδοχεία, χώροι διασκέδασης, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια και άλλα καταστήματα θα έχουν μηδενική φορολογία, με στόχο την προσέλκυση ακόμα περισσότερων τουριστών, ειδικά από το χώρο της κρουαζιέρας και του yachting.

Το πρόγραμμα εξήγγειλε ο υπουργός Οικονομίας της Τουρκίας Nihat Zeybekci, με δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Habertürk. Στα σχέδια της κυβέρνησης είναι οι “Αφορολόγητες Τουριστικές Ζώνες” να δημιουργηθούν στο άμεσο μέλλον σε τουριστικά θέρετρα όπως
η Κρήνη (Çeşme), που βρίσκεται απέναντι από τη Χίο,
τα Δίδυμα (Didim) απέναντι από τη Σάμο,
η Αλικαρνασσός (Bodrum) απέναντι από την Κω,
η Μαρμαρίδα (Marmaris), απέναντι από τη Ρόδο
και άλλες περιοχές δυτικά της Αττάλειας (Antalya).

O Τούρκος υπουργός ανέφερε ότι με το σχέδιο αυτό θα τονωθεί ακόμα περισσότερο ο τουρισμός στην Τουρκία. Ήδη βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο η σχετική συνεργασία με τα υπουργεία Οικονομικών, Τουρισμού και Δασών, για την ταχεία υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος, το οποίο θα αποτελέσει πηγή πλούτου για την Τουρκία.

Σε αυτό που παρουσιάζεται να είναι μια τουριστική έκδοση ζωνών Duty Free, ο τουρίστας δε θα πατά ουσιαστικά σε τουρκικό έδαφος, κάτι που μειώνει τη γραφειοκρατία.

Ο Zeybekci δήλωσε ότι το δημόσιο θα καθορίσει τη ζώνη, κατόπιν θα αναθέσει σε ιδιωτικούς φορείς, οι οποίοι θα επενδύσουν στη ζώνη, τα δικαιώματα διαχείρισης και λειτουργίας. “Θα πραγματοποιηθεί μικρό ποσοστό κατασκευών και όλα θα γίνουν στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σχεδίου” δήλωσε ο Zeybekci.
“Θα υπάρξει μηδενικός φόρος για ψώνια και διαμονή” τόνισε ο υπουργός, προσθέτοντας ότι όσοι εργάζονται εκεί θα έχουν το ίδιο πλεονέκτημα. Εν τω μεταξύ, οι Τούρκοι πολίτες θα εισέρχονται στη ζώνη σαν να ήταν οποιαδήποτε άλλη χώρα του εξωτερικού, θα είναι υποχρεωμένοι να προσκομίζουν το διαβατήριό τους και να υπόκεινται σε τελωνειακούς δασμούς.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σφοδρή, φραστική, επίθεση κατά της Ρωσίας για την εμπλοκή της στην Συρία, εξαπέλυσε ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, κατηγορώντας τη Μόσχα ότι δεν πολεμά τους τζιχαντιστές, αλλά μόνο υποστηρίζει το καθεστώς Άσαντ.

«Περιθάλπουμε 2 εκ. Πρόσφυγες από την Συρία, η Ρωσία όχι. Γιατί η Ρωσία ενδιαφέρετε τόσο για την Συρία; Θα ήθελα να καταλάβω το γιατί», είπε ο Τούρκος πρόεδρος, μιλώντας στο al Jazeera.

«Η Ρωσία δεν έχει κοινά σύνορα με την Συρία. Εμείς όμως έχουμε, μήκους 911 χλμ. Είμαι ιδιαίτερα ενοχλημένος από ότι συμβαίνει τώρα (τη ρωσική επέμβαση στην Συρία)», ανέφερε ο Ερντογάν.

Η Ρωσική Αεροπορία εκτέλεσε την πρώτη της αεροπορική επιδρομή στην Συρία, στις 30 Σεπτεμβρίου. Είναι η πρώτη ρωσική επέμβαση, εκτός συνόρων, από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Σύμφωνα με τους Τούρκους, όμως, οι Ρώσοι βομβάρδισαν θέσεις της συριακής αντιπολίτευσης και όχι του Ισλαμικού Κράτους.

Ο Διεθνής Συνασπισμός που, υπό τις ΗΠΑ, μάχεται το ΙΚ, εξέδωσε ανακοίνωση, βάσει της οποίας εκφράζει την ανησυχία του για τους στόχους που πλήττει η Ρωσική Αεροπορία.

Αν και η Μόσχα επιμένει ότι πλήττει στόχους του ΙΚ, η Τουρκία, επίσημα, μέσω του πρωθυπουργού Νταβούτογλου, κατηγόρησε τη Ρωσία ότι πολεμά κατά της συριακής αντιπολίτευσης και όχι κατά των τζιχαντιστών.

«Πληροφορηθήκαμε πως 65 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τις ρωσικές επιχειρήσεις. Που; Στη Χάμα, το Χαλέπι και τη Χομς. Αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι η Ρωσία είχε καταθέσει στην πρεσβεία μας γραπτή δήλωση πως θα πολεμήσει μόνο κατά του ΙΚ. Όμως η Ρωσία δεν πολεμά κατά του ΙΚ. Κυριολεκτικά, μάχεται κατά της μετριοπαθούς συριακής αντιπολίτευσης η οποία μάχεται το καθεστώς Άσαντ. Σκοτώθηκαν άμαχοι, αλλά αυτοί αγνοούν τον θάνατό τους», είπε ο Ερντογάν.

Ο ίδιος δήλωσε πως μίλησε απευθείας με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν για το θέμα αυτό. «Από την στιγμή που είμαστε δύο φίλες χώρες, του ζήτησα να εξετάσει τα βήματά του επί του προκειμένου», κατέληξε ο Ερντογάν.

Ρωσία και Τουρκία έχουν στενές οικονομικές σχέσεις με τον κύκλο εμπορικών τους συναλλαγών να ανέρχεται σε πολλές δεκάδες δισ. δολάρια με την προοπτική να φτάσει στα 100 δισ. κατ’ έτος. Η Ρωσία έχει αναλάβει την κατασκευή του πρώτου τουρκικού πυρηνικού εργοστασίου, στη Μερσίνα και διαπραγματεύεται την κατασκευή και ενός δεύτερου. Επίσης μεγάλη σημασία για τη Ρωσία έχει και η προώθηση του σχεδίου για τον αγωγό Turkish Stream.

Πηγή Hurriyet


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε εθνικιστική παράκρουση ο πρωθυπουργός των Σκοπίων προκαλεί τους Έλληνες

Αμετακίνητος και προκλητικός, όπως πάντα, εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι, κατά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όσον αφορά το ζήτημα της ονομασίας της χώρας του.

Ο κ. Γκρούεφσκι ανέφερε ότι η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας αποτελεί προτεραιότητα για τη χώρα του, στο πλαίσιο που ορίζουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

«Αυτό το ανεπίλυτο ζήτημα, δυστυχώς, ορθώνεται στην πορεία της διαρκούς σταθεροποίησης της περιοχής μας και επηρεάζει άμεσα τη χώρα μου και συνεχίζει να υπάρχει στην ατζέντα του ΟΗΕ… Θα ήθελα να καλέσω τη νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, όπως κάναμε και στις προηγούμενες περιπτώσεις, στο πνεύμα των σχέσεων καλής γειτονίας και φιλίας, να λύσουμε αυτό το ανεπίλυτο ζήτημα, ως υπεύθυνοι ηγέτες και χώρες ενώπιον των λαών μας», ανέφερε ο κ. Γκρούεφσκι.

Πρόσθεσε ότι τα 11 Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ που ανακοινώθηκαν τον Ιούνιο, κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Κοτζιά στα Σκόπια, αποτελούν ένα θετικό βήμα που μπορεί να οδηγήσει στη διαμόρφωση ευνοϊκού κλίματος για την υπέρβαση των διαφοράς σχετικά με το όνομα.

Ωστόσο, περιγράφοντας τις θέσεις της ΠΓΔΜ για το ζήτημα της ονομασίας, ο κ. Γκρούεφσκι φάνηκε να μην αφήνει κανένα περιθώριο μετατόπισης από αυτές.

«Η θέση μας είναι γνωστή και αυτή είναι στο πλαίσιο της πραγματικότητας, ότι δηλαδή εμείς είμαστε Μακεδόνες, ομιλούμε τη μακεδονική γλώσσα και ζούμε σε κράτος το συνταγματικό όνομα του οποίου είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας», είπε ο Γκρούεφσκι.

Τέλος, αναφέρθηκε και στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ), μετά την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, λέγοντας ότι αυτή πρέπει να γίνει σεβαστή από όλους.

«Το διεθνές δίκαιο πρέπει να είναι σεβαστό από όλους και σε όλες τις περιπτώσεις και όχι περιστασιακά. Ως εκ τούτου και η απόφαση του ΔΔΧ προς όφελος της χώρας μου πρέπει να είναι σεβαστή από όλα τα μέλη αυτού του ΟΗΕ, καθώς το συγκεκριμένο δικαστήριο έχει ιδρυθεί από τον ΟΗΕ. Διαφορετικά, η εμπιστοσύνη στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τα σώματα και όργανά του θα μειώνεται» σημείωσε.

Στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης, ο κ. Γκρούεφσκι συναντήθηκε με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ, στη συνάντηση εξετάσθηκε και η πορεία των διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας, που διεξάγονται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

«Σχετικά με τη διαδικασία εξεύρεσης λύσης για το επιβεβλημένο εκ μέρους της Ελλάδας ζήτημα της ονομασίας, ο πρωθυπουργός κ. Γκρούεφσκι τόνισε ότι είναι απαραίτητο να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες ώστε να αρθεί η στασιμότητα και αυτό να οδηγήσει προς μεγαλύτερες δυνατότητες για εξεύρεση λύσης.

»Η Δημοκρατία της Μακεδονίας συμπεριφέρεται με προσήλωση και υπευθυνότητα ως προς αυτό το ζήτημα», σημειώνεται στην ανακοίνωση της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ.

Πηγή Ν. Φραγκόπουλος, ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΚΟΠΙΑ

Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως να προσφέραμε στον πρωθυπουργό των Σκοπίων μία μακεδονική επιγραφή από τον τάφο του Φιλίππου για να μας την διαβάσει...; Και, εάν μπορεί να μας την εξηγήσει;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα κείμενο που πρέπει όλοι να διαβάσουμε

Πατρίδα: Το κείμενο αυτό είναι η μετάφραση από τα γαλλικά του λήμματος PATRIE, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην Εγκυκλοπαίδεια του Ντιντερό και του Ντ’ Αλαμπέρ (Encyclopedie de Diderot et d’ Alembert). Το λήμμα αυτό γράφτηκε την 1η Δεκεμβρίου 1765, από τον Louis de Jaucourt (D.J.).

Ο Ρήτορας που ασχολείται λίγο με τη λογική, ο γεωγράφος που δεν τον απασχολεί παρά μόνο η θέση των τόπων και ο χυδαίος λεξικογράφος θεωρούν σαν πατρίδα τον τόπο γέννησης, όποιος και αν είναι αυτός.

Αλλά ο φιλόσοφος γνωρίζει ότι αυτή η λέξη προέρχεται από το λατινικό pater, που αντιπροσωπεύει έναν πατέρα και παιδιά και επομένως εκφράζει την έννοια που αποδίδουμε στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο ελεύθερο κράτος, του οποίου αποτελούμε μέλη, και του οποίου οι νόμοι εξασφαλίζουν τις ελευθερίες μας και την ευτυχία μας. Δεν υπάρχει πατρίδα κάτω από το ζυγό του δεσποτισμού.

Τον περασμένο αιώνα, ο Colbert συνέχεε τη βασιλική επικράτεια με την πατρίδα. Τελικά, ένας σύγχρονός μας, παρουσίασε μια διατριβή γι αυτή τη λέξη, στην οποία προσδιόρισε με τόση χάρη και ακρίβεια, τη σημασία αυτού του όρου, τη φύση του και την ιδέα που πρέπει να του αποδώσουμε, που θα έκανα λάθος αν δεν εμπλούτιζα, ή μάλλον διαμόρφωνα, το άρθρο μου βασισμένο σε σκέψεις αυτού του πνευματικού ανθρώπου.

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι δε γνώριζαν τίποτα πιο αγαπητό και πιο ιερό από την πατρίδα.
Έλεγαν ότι χρωστούν τα πάντα σ’ αυτή. Ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο για το οποίο να αξίζει κανείς να πάρει εκδίκηση, εκτός από την πατρίδα και τον πατέρα.
Ότι δεν πρέπει κανείς να έχει άλλους φίλους εκτός από τους φίλους της πατρίδας.
Ότι, απ’ όλους τους οιωνούς, ο καλύτερος είναι να μάχεται κανείς γι αυτήν.
Ότι είναι ωραίο, ότι είναι γλυκό να πεθάνει κανείς για να την υπερασπιστεί.
Ότι οι ουρανοί δεν αποκαλύπτονται παρά μόνο σε σ’ αυτούς που την έχουν υπηρετήσει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μιλούσαν οι δικαστές, οι πολεμιστές και ο λαός.

Τι αντίληψη λοιπόν είχαν διαμορφώσει για την πατρίδα;

H πατρίδα, έλεγαν, είναι μια γη που όλοι όσοι την κατοικούν ενδιαφέρονται για την διατήρησή της, που κανείς δεν θέλει να την εγκαταλείψει, γιατί κανείς δεν εγκαταλείπει την ευτυχία του, και όπου οι ξένοι αποζητούν ένα άσυλο.
Είναι μια τροφός που προσφέρει το γάλα της με τόση ευχαρίστηση, όση νιώθουν αυτοί που το δέχονται.
Είναι μια μητέρα που αγαπά όλα τα παιδιά της, που δεν τα ξεχωρίζει παρά μόνο όσο ξεχωρίζουν από μόνα τους. Που επιθυμεί να υπάρχει και η αφθονία και η μετριότητα, αλλά καθόλου φτώχεια.

Μεγάλη και μικροί, αλλά κανένας στερημένος. Που, ακόμα και σ’ αυτή την άνιση μοιρασιά, διατηρεί ένα βαθμό ισότητας, ανοίγοντας σε όλους το δρόμο για τις πρώτες θέσεις.
Που δεν αντέχει να υποφέρει καμιά δυστυχία μέσα στην οικογένεια, παρά μόνο αυτές που δεν μπορεί να αποφύγει, την αρρώστια και τον θάνατο.
Που θεωρεί ότι δεν έχει κάνει τίποτα γεννώντας απλά τα παιδιά της, αν δεν τους εξασφαλίσει και την καλή ζωή.

Είναι μια δύναμη παλιά όσο και η κοινωνία, θεμελιωμένη στη φύση και την τάξη.
Μια δύναμη ανώτερη από κάθε άλλη που υπάρχει στα σπλάχνα της, άρχοντες, δικαστές, έφοροι, σύμβουλοι ή βασιλιάδες.

Μια δύναμη που υποτάσσει στους νόμους της τόσο αυτούς που διοικούν στο όνομά της, όσο και αυτούς που διοικούνται.

Είναι μια θεότητα που δέχεται προσφορές, μόνο και μόνο για να τις διαμοιράσει , που αποζητά μάλλον το συναισθηματικό δέσιμο παρά την πίστη, που χαμογελάει όταν κάνει το καλό και δυσανασχετεί όταν κατακεραυνώνει.

Τέτοια είναι η πατρίδα! Η αγάπη που της έχουμε οδηγεί στην πραότητα των ηθών και η πραότητα των ηθών οδηγεί στην αγάπη για την πατρίδα.

Αυτή η αγάπη είναι η αγάπη για τους νόμους και το καλό της πολιτείας, αγάπη που αναπτύσσεται μόνο στις δημοκρατίες.

Είναι μια πολιτική αρετή, βάσει της οποίας κανείς απαρνείται τον εαυτό του, προκρίνοντας το κοινό συμφέρον έναντι του δικού του. Είναι ένα συναίσθημα και όχι μια συνέπεια. Ο τελευταίος άνθρωπος σε ένα κράτος μπορεί να έχει αυτό το συναίσθημα, όπως ακριβώς και ο αρχηγός της δημοκρατίας.

Η λέξη πατρίδα είναι μια από τις πρώτες λέξεις που τα παιδιά ψέλλιζαν στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους.
Ήταν το πνεύμα των συζητήσεων και η κραυγή του πολέμου.

Εμπλούτιζε την ποίηση, διήγειρε τους ρήτορες, κυριαρχούσε στη γερουσία, αντηχούσε στο θέατρο και στις λαϊκές συνελεύσεις. Ήταν χαραγμένη στα μνημεία.

Ο Κικέρων έβρισκε αυτή τη λέξη τόσο προσφιλή, που την προτιμούσε από κάθε άλλη, όταν μιλούσε για τα συμφέροντα της Ρώμης.

Υπήρχαν επίσης, στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους, συνήθειες που τάφοι, επιτάφιοι λόγοι, ήταν όλα πηγές του πατριωτισμού.

Υπήρχαν επίσης πραγματικά λαϊκά θεάματα, όπου όλες οι τάξεις διασκέδαζαν από κοινού. Βήματα όπου η πατρίδα, μέσω των λόγων των ρητόρων, διαβουλευόταν με τα παιδιά της, πάνω στα μέσα που θα τα καθιστούσαν ευτυχισμένα και ελεύθερα.

Αλλά ας περάσουμε στην απαρίθμηση των στοιχείων που θα αποδείξουν όλα όσα έχουμε ήδη αναφέρει.

Όταν οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες στη Σαλαμίνα, άκουγε κανείς από τη μια πλευρά τη φωνή ενός αυτοκρατορικού άρχοντα που ωθούσε σκλάβους στη μάχη και από την άλλη τη λέξη πατρίδα που κινητοποιούσε ελεύθερους ανθρώπους.

Οι Έλληνες δεν είχαν τίποτα πιο πολύτιμο από την αγάπη για την πατρίδα. Το να εργάζονται γι αυτήν ήταν η ευτυχία και η δόξα τους.

Ο Λυκούργος, ο Σόλων, ο Μιλτιάδης, ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης προτιμούσαν την πατρίδα τους από κάθε τι άλλο στον κόσμο.

Ο ένας, σε ένα πολεμικό συμβούλιο που οργανώθηκε από τη δημοκρατία, βλέπει το μπαστούνι του Ευρυβιάδη να σηκώνεται κατά πάνω του. Δεν απαντά παρά με τις παρακάτω τρεις λέξεις: χτύπα, αλλά άκουσε.

Ο Αριστείδης, αφού για μακρό διάστημα διαχειριζόταν τις δυνάμεις και τα οικονομικά της Αθήνας, δεν άφησε ούτε καν αυτά που χρειαζόταν για να ταφεί.

Οι γυναίκες στη Σπάρτη ήθελαν να αρέσουν όπως θέλουν και οι δικές μας. Αλλά θεωρούσαν ότι θα έφταναν πιο σίγουρα στο στόχο αυτό, αν συνδύαζαν το ζήλο για την πατρίδα με τις χάρες.
Πήγαινε, γιε μου, έλεγε η μια, εξοπλίσου για να υπερασπιστείς την πατρίδα και γύρισε ή με την ασπίδα σου ή πάνω στην ασπίδα σου, δηλαδή, νικητής ή νεκρός. Παρηγορήσου, έλεγε η άλλη σε έναν από τους γιούς της, παρηγορήσου για το πόδι που έχασες, γιατί δε θα κάνεις ούτε βήμα χωρίς να σου θυμίζει ότι υπερασπίστηκες την πατρίδα.

Μετά τη μάχη στα Λεύκτρα, όλες οι μητέρες αυτών που είχαν χαθεί μαχόμενοι χαίρονταν, σε αντίθεση με τις άλλες, που έκλαιγαν πάνω στους γιους τους, που επέστρεφαν ηττημένοι.
Περηφανεύονταν ότι έφερναν άντρες στον κόσμο, γιατί, από την κούνια ακόμα, τους παρουσίαζαν την πατρίδα σαν πρώτη τους μητέρα.

Η Ρώμη, που είχε δεχτεί από τους Έλληνες την ιδέα ότι έπρεπε να διαμορφώσει πατρίδα, τη χάραξε πολύ βαθιά στην καρδιά των πολιτών της.

Υπήρχε ακόμα αυτή η ιδιαιτερότητα στους Ρωμαίους, ότι συνέδεαν ορισμένα θρησκευτικά συναισθήματα με την αγάπη που είχαν για την πατρίδα τους.

Αυτή η πόλη που είχε θεμελιωθεί με τους καλύτερους οιωνούς, αυτός ο Ρωμύλος που ήταν ταυτόχρονα ο βασιλιάς και ο θεός τους, αυτό το καπιτώλιο που ήταν αιώνιο όπως και η πόλη και η πόλη αιώνια όπως και ο ιδρυτής της, προξενούσαν στους Ρωμαίους εξαιρετική εντύπωση.

Ο Βρούτος, για να διατηρήσει την πατρίδα του, αποκεφάλισε τους γιούς του. Και μια τέτοια ενέργεια θα φαινόταν αφύσικη μόνο σε αδύναμα πνεύματα. Χωρίς το θάνατο των δυο προδοτών, η πατρίδα του Βρούτου θα εξέπνεε εν των γενάσθαι.

Ο Valerius Publicola δεν είχε παρά να αναφέρει το όνομα της πατρίδας για να καταστήσει λαϊκότερη τη Γερουσία.

Ο Menenius Agrippa, για να οδηγήσει τον κόσμο από τον Ιερό Λόφο[1] στην καρδιά της δημοκρατίας. Η Veturia, για να αφοπλίσει το γιο της, τον Καριολάνο[2]. Οι Manlius, Camille και Scipion, για να νικήσουν τους εχθρούς των Ρωμαίων. Οι δυο Κατώνες, για να διατηρήσουν τους νόμους και τα αρχαίο ήθη. Ο Κικέρων, για να τρομάξει τον Αντώνιο και να κεραυνοβολήσει τον Κατιλίνα.

Έχει λεχθεί ότι αυτή η λέξη πατρίδα περιείχε μια μυστική αρετή, όχι για να καθιστά τους πιο δειλούς γενναίους, κατά την έκφραση του Lucien, αλλά επίσης για να γεννά ήρωες σε κάθε γενιά, για να πραγματοποιεί κάθε είδους θαύματα. Καλύτερα να πούμε ότι, στο πνεύμα αυτών των Ελλήνων και Ρωμαίων, υπήρχαν αρετές που τους καθιστούσαν ευαίσθητους στο νόημα της λέξης.

Δεν αναφέρομαι σε αυτές τις μικρές αρετές που αποσπούν επαίνους σαν ανταμοιβή στις μικρής κλίμακας κοινωνίες μας.

Εννοώ αυτές τις ιδιότητες του πολίτη, αυτή τη δύναμη ψυχής που μας κάνει να πραγματοποιούμε και να υπομένουμε μεγάλα έργα για το κοινό καλό.

Ο Fabius χλευάστηκε, περιφρονήθηκε, προσβλήθηκε, από το συναγωνιστή του και από το στρατό του. Χωρίς να δώσει σημασία, δεν άλλαξε τίποτα από το σχέδιό του, χρονοτρίβησε κι άλλο και έφτασε σχεδόν στο σημείο να νικήσει τον Αννίβα.

Ο Regulus, για να εξασφαλίσει ένα πλεονέκτημα για τη Ρώμη απορρίπτει την ανταλλαγή αιχμαλώτων, ενώ είναι ο ίδιος αιχμάλωτος και επιστρέφει στην Καρχηδόνα, όπου τον περιμένουν βασανιστήρια. Τα ίχνη του Decius τον εκθέτουν, στέλνοντάς τον σε σίγουρο θάνατο.

Στο βαθμό που θεωρούμε αυτούς τους πολίτες στρατηγούς σαν επιφανείς ανόητους και τις πράξεις τους σαν θεατρινίστικες αρετές, δε γνωρίζουμε καλά τη λέξη πατρίδα.

Ίσως να μην ακούστηκε αυτή η ωραία λέξη με περισσότερο σεβασμό, περισσότερη αγάπη, περισσότερη αξία, από την εποχή του Fabricius.

Όλοι γνωρίζουν αυτό που είπε στον Πύρρο: «Κρατήστε το χρυσό σας και τις τιμές σας, εμείς οι Ρωμαίοι, είμαστε όλοι πλούσιοι, γιατί η πατρίδα, για να μας ανεβάσει στα υψηλά αξιώματα, δε μας ζητάει παρά μόνο την αξία μας». Αλλά δεν γνωρίζουν όλοι ότι το ίδιο θα έλεγαν και χίλιοι άλλοι Ρωμαίοι.

Αυτός ο πατριωτικός τόνος ήταν ο γενικός τόνος σε μια πόλη, όπου όλοι οι κανόνες ήταν ηθικοί. Γι’ αυτό και η Ρώμη φάνηκε στον Κυνέα, τον πρεσβευτή του Πύρρου, σαν ναός και η Σύγλητος σαν μια ακτινοβολούσα συνέλευση.

Τα πράγματα άλλαξαν μαζί με τα ήθη. Προς το τέλος της δημοκρατίας δεν αναγνώριζαν πια τη λέξη πατρίδα παρά για να τη βεβηλώσουν.

Ο Κατιλίνας και οι εξοργισμένοι συνεργοί του καταδίκαζαν σε θάνατο όποιον τη πρόφερε ακόμα στη ρωμαϊκή γλώσσα.

Ο Κράσσος και ο Καίσαρας δεν τη χρησιμοποιούσαν παρά για να συγκαλύψουν τη φιλοδοξία τους.
Κι όταν στη συνέχεια ο ίδιος ο Καίσαρας, διαβαίνοντας το Ρουβικώνα, είπε στους στρατιώτες του ότι θα έπαιρνε εκδίκηση για τις προσβολές που είχε δεχθεί η πατρίδα, έκανε κατάχρηση της δύναμης του στρατεύματός του.

Δεν μάθαιναν πια να αγαπούν την πατρίδα όσοι δειπνούσαν σαν τον Κράσσο, οικοδομούσαν σαν το Βερρές, κατέστρωναν σχέδια τυραννίας σαν τον Καίσαρα, κολάκευαν τον Καίσαρα σαν τον Αντώνιο.
Παρ’ όλ’ αυτά γνωρίζω ότι μέσα σ’ αυτή την κατάρρευση, της διακυβέρνησης και των ηθών, έβλεπε κανείς ακόμα κάποιους Ρωμαίους να αγωνιούν για το καλό της πατρίδας τους.

Ο Titus Labienus είναι ένα παράδειγμα πολύ ξεχωριστό. Αντιμετωπίζοντας με ανωτερότητα της ελκυστικές φιλοδοξίες, ο φίλος του Καίσαρα, ο σύντροφος και συχνά το μέσον για τις νίκες του τελευταίου, εγκατέλειψε χωρίς δισταγμό μια σίγουρη προοπτική. Και θυσιαζόμενος για την αγάπη της πατρίδας του, επέλεξε το κόμμα του Πομπήιου, όπου ρίσκαρε τα πάντα και όπου, ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας, δεν θα έβρισκε παρά πολύ μέτρια αναγνώριση.

Όμως τελικά η Ρώμη υπό τον Τιβέριο ξέχασε κάθε αγάπη για την πατρίδα. Και πώς άλλωστε θα μπορούσε να τη διατηρήσει;

Έβλεπε κανείς τη ληστεία συνδεδεμένη με την εξουσία, τη μηχανορραφία και την ίντριγκα να διαφεύγουν από κατηγορίες, όλα τα πλούτη στα χέρια των λίγων, μια υπερβολική χλιδή να αποτελεί προσβολή προς την ακραία ανέχεια, τον καλλιεργητή να θεωρεί το χωράφι του απλή πρόφαση για κακομεταχείριση.

Κάθε πολίτης να απαξιώνει το γενικό καλό, και να ενδιαφέρεται μόνο για το δικό του. Όλες οι αρχές της διακυβέρνησης είχαν διαφθαρεί. Όλοι οι νόμοι βασίζονταν στη θέληση του κυρίαρχου.
Περισσότερη δύναμη στη Σύγκλητο, σήμαινε μεγαλύτερη σιγουριά για τους ιδιώτες.

Οι Συγκλητικοί που θα ήθελαν να υπερασπιστούν τη δημόσια ελευθερία ρίσκαραν τη δική τους. Δεν ήταν παρά μια καλυμμένη τυραννία, που ασκούνταν υπό τον ίσκιο της ποίησης, κι αλλοίμονο σε όποιον το αντιλαμβανόταν.
Το να παρουσιάσει κανείς τους φόβους του σήμαινε να τους πολλαπλασιάσει.

Ο Τιβέριος αποτραβήχτηκε στο νησί του Κάπρι, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον Seianus. Και ο Seianus, αντάξιος ενός τέτοιου αφεντικού, έκανε ό,τι απαιτούνταν για να πνίξει στους Ρωμαίους κάθε αγάπη για την πατρίδα τους.

Τίποτα δε δοξάζει περισσότερο τον Τραϊανό από το ότι ξαναζωντάνεψε τα συντρίμμια. Έξι τύραννοι, εξίσου βάναυσοι, σχεδόν όλοι μανιακοί, συχνά ηλίθιοι, προηγήθηκαν από τον Τραϊανό στο θρόνο. Οι θητείες του Τίτου και του Νέρβα ήταν πού σύντομες για να μπορέσουν να αποκαταστήσουν την αγάπη της πατρίδας. Ο Τραϊανός κατέστρωσε σχέδιο για να υπερβεί όλ’ αυτά. Ας δούμε πως τα κατάφερε.

Άρχισε λέγοντας στον Saburanus, πραιτοριανό αξιωματούχο, δίνοντάς του το σύμβολο αυτού του αξιώματος, που ήταν ένα ξίφος:
«Πάρε αυτό το όπλο, για να το χρησιμοποιήσεις προς υπεράσπισή μου αν κυβερνάω σωστά τη πατρίδα μου, ή εναντίον μου αν συμπεριφέρομαι άσχημα».
Ήταν σίγουρος για τις ενέργειές του.
Αρνήθηκε τα χρήματα που δέχονταν οι νέοι αυτοκράτορες από τις πόλεις.

Ελάττωσε σημαντικά τους φόρους, πούλησε ένα μέρος των αυτοκρατορικών κατοικιών σε όφελος του κράτους. Έδωσε παροχές σε όλους τους φτωχούς πολίτες

Εμπόδισε τους πλούσιους να πλουτίσουν υπερβολικά.

Αυτοί που τους έδωσε αξιώματα, οι θυσαυροφύλακες, οι πραίτορες, οι ανθύπατοι, δεν είχαν παρά μόνο ένα μέσο για να τα διατηρήσουν. Να φροντίσουν για την ευτυχία του λαού.

Επανέφερε την αφθονία, την τάξη και τη δικαιοσύνη στις επαρχίες και στη Ρώμη, όπου το παλάτι του ήταν ανοικτό στο κοινό όσο και οι ναοί, ιδιαίτερα σε αυτούς που αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα της πατρίδας.

Όταν ο κόσμος έβλεπε τον άρχοντα του κόσμου να υποτάσσεται στο νόμο, να δίνει στη Γερουσία την αίγλη και την εξουσία, να μην κάνει τίποτα χωρίς συνεννόηση με αυτήν, να μην αντιμετωπίζει το αυτοκρατορικό αξίωμα παρά σαν μια απλή αρμοδιότητα υπόλογη στην πατρίδα, επί τέλους το καλό φάνηκε να αποκτά υπόσταση για το μέλλον.

Ο κόσμος δεν ήταν πια μαζεμένος.
Οι γυναίκες χαίρονταν που είχαν δώσει παιδιά για την πατρίδα.
Οι νέοι μιλούσαν μόνο για την προβάλλουν.
Οι γέροντες ξαναέπαιρναν δυνάμεις για να την υπηρετήσουν.
Όλοι φώναζαν ευτυχισμένη πατρίδα! Δοξασμένος αυτοκράτορας!
Όλοι κατ’ ευφημισμό απέδωσαν στον καλύτερο από τους πρίγκηπες έναν τίτλο που ενσωμάτωνε όλους τους τίτλους, πατέρα της πατρίδας.

Αλλά όταν τη θέση την κατέλαβαν καινούρια τέρατα, η διακυβέρνηση ξέπεσε πάλι. Οι στρατιώτες πούλησαν την πατρίδα και δολοφόνησαν τους αυτοκράτορες για να πάρουν νέα αμοιβή.
Μετά από αυτές τις λεπτομέρειες, δεν έχω την ανάγκη να αποδείξω ότι δεν μπορεί να υπάρξει πατρίδα στα κράτη που είναι υπόδουλα.

Έτσι κι αυτοί που ζουν κάτω από τον ανατολικό δεσποτισμό, όπου δεν γνωρίζουν άλλο νόμο από τη θέληση του άρχοντα, άλλες συνήθειες από τη λατρεία των ιδιοτροπιών του, άλλες αρχές διακυβέρνησης από τον τρόμο, όπου καμιά περιουσία και κανένα κεφάλι δεν έχουν σιγουριά.
Αυτοί δεν έχουν καθόλου και δεν γνωρίζουν καν τη λέξη, που είναι η πραγματική έκφραση της ευτυχίας.

Με το ζήλο που με παρακινεί, λέει ο Αββάς Κογιέ, έχω μελετήσει σε πολλά μέρη ανθρώπους από όλες τις τάξεις: Πολίτες, τους είπα, γνωρίστε την πατρίδα! Ο άνθρωπος του λαού έκλαψε, ο δικαστής έσμιξε τα φρύδια του τηρώντας μια σκυθρωπή σιωπή, ο στρατιωτικός ορκίστηκε, ο αυλικός με χλεύασε, ο τραπεζίτης με ρώτησε αν ήταν το όνομα ενός καινούριου κτήματος. Οι άνθρωποι της θρησκείας, οι οποίοι, όπως ο Αναξαγόρας, δείχνουν με το δάκτυλο στον ουρανό όταν τους ρωτούν που είναι η πατρίδα, δεν είναι τυχαίο που δεν τη χαίρονται καθόλου σ’ αυτή τη γη.

Ένας ευγενής που είναι γνωστός τόσο από τις ομιλίες τους όσο και από τα γραπτά του, έχει γράψει κάπου, ίσως με υπερβολική πικρία, ότι στη χώρα του η φιλοξενία έχει μετατραπεί σε πολυτέλεια, η ευχαρίστηση σε κραιπάλη, οι άρχοντες σε αυλικούς, οι αστοί σε μικροαστούς. Αν είναι όντως έτσι, τι κρίμα, η αγάπη για την πατρίδα δε θα μπορούσε να ξαναγεννηθεί.

Οι διεφθαρμένοι πολίτες είναι πάντα έτοιμοι να κατασπαράξουν την πατρίδα τους ή να προκαλέσουν αναταραχές και φατρίες που είναι τόσο καταστροφικές για το κοινό καλό. (D.J.)

[1] O Ιερός Λόφος ήταν ένα ύψωμα έξω από τη Ρώμη, όπου κατέφυγαν οι πληβείοι κατά την εξέγερση του 495 π.Χ (Ανταίος)
[1] Ο Καριολάνος, αφού εκδιώχθηκε από τη Ρώμη, βάδισε εναντίον της επικεφαλής μιας στρατιάς Βόλσκων. Η μητέρα του Veturia και η μνηστή του τον έπεισαν να αποσυρθεί επικαλούμενες την πατρίδα τους τη Ρώμη. (Ανταίος)

Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΑΝΤΑΙΟΣ τεύχος 1ο (Ιούνιος – Ιούλιος 2015)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με τον σταυρό στο χέρι και τα Σουχόι οπλισμένα και έτοιμα να εξαϋλώσουν τους αποκεφαλιστές του Ισλαμικού Κράτους, η Ρωσία αναλαμβάνει τον ρόλο της εκπροσώπησης της κοινής λογικής και του καλού σ' έναν κόσμο που παραπαίει.

Η παράσταση που ανεβαίνει στην παγκόσμια θεατρική σκηνή δεν αρέσει στους εχέφρονες. Το κόστος της είναι αβάσταχτο και το αντίτιμο ισούται με ποταμούς αίματος αθώων. Οι ισχυροί του κόσμου τούτου έχουν αφήσει μια τεράστια περιοχή στο έλεος της μεγαλύτερης φρίκης την οποία έχει αντικρίσει η σύγχρονη Ιστορία - και συχνά την εξοπλίζουν και την τροφοδοτούν με χρήμα και πληροφορίες.

Οι ΗΠΑ, η Ε.Ε. -σαν ουραγός των ουραγών και κανονική παραδουλεύτρα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ-, η Τουρκία, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, έχουν ρίξει βενζίνη στην ισλαμική πυρκαγιά που κατακαίει τη βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, και δεν πράττουν τίποτα για να ανασχέσουν την καταστρεπτική μανία της.

Για τις ανάγκες της προπαγανδιστικής εκστρατείας αποπροσανατολισμού της παγκόσμιας κοινής γνώμης, από καιρού εις καιρόν, εκδίδεται κάποιο δελτίο Τύπου από τον απονεκρωμένο ΟΗΕ και πραγματοποιούνται βολές δυτικών μαχητικών κάπου κοντά στο πουθενά. Η Δύση δεν θέλει να σταματήσει το μακελειό στη Συρία, ούτε να εξαφανίσει από προσώπου γης το Ισλαμικό Κράτος.

Η μόνη χώρα που αντέδρασε δυναμικά και με βάση την παράδοση, την πίστη και τον πολιτισμό της είναι η Ρωσία. Αποφάσισε να στείλει στρατεύματα στην περιοχή και να πολεμήσει ανελέητα τους δολοφόνους του ISIS.

Με αυτήν την πρωτοβουλία του, ο πρόεδρος Πούτιν πήρε αυτοδικαίως τον τίτλο του παγκόσμιου ηγέτη, που ενδιαφέρεται αληθινά για την ισορροπία και ό,τι έχει απομείνει από την έννοια της κανονικότητας στην πολύπαθη υφήλιο.

Οι λοιποί άγχονται μόνο για την ικανοποίηση των απαιτήσεων εξαιρετικά μικρών και έξαλλων μειοψηφιών, που ελέγχουν τα ΜΜΕ, τη ροή του χρήματος και τους μηχανισμούς παραγωγής ιδεολογίας.

Την άθεη Ρωσία του κομμουνισμού, που απέτυχε, διαδέχτηκε η ένθεη, ορθόδοξη υπερδύναμη, που θα κάνει τη διαφορά.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο στρατός της Συρίας έριξε από αεροπλάνα στις περιοχές που ελέγχονται από τους τζιχαντιστές φυλλάδια, στα οποία κατηγορεί τους τζιχαντιστές από το Ισλαμικό Κράτος και την Αλ Κάιντα ότι είναι μισθοφόροι των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Αν και για το Ισραήλ δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο στα τζιχαντιστικά κινήματα και οργανώσεις στη Συρία, μάλιστα οι υποκινητές του τζιχαντισμού στη χώρα, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, είναι θανάσιμοι εχθροί του Ισραήλ, ωστόσο, ο λόγος που εμπλέκεται το Ισραήλ σε αυτή την προπαγάνδα αποσκοπεί στο να «ερεθίσει» το θυμικό των Αράβων που το θεωρούν ως τον μεγαλύτερο εχθρό τους.

Επίσης, οι ΗΠΑ δεν έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με το Ισλαμικό Κράτος ή την Αλ Κάιντα.

Τι έχει αποδειχθεί; Ότι τόσο πίσω από το Ισλαμικό Κράτος όσο και από την Αλ Κάιντα βρίσκονται η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ.

Οι ΗΠΑ και η Δύση έχουν εμπλακεί στο παρελθόν στην υποστήριξη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), ο οποίος έχει πλέον προσχωρήσει σε κοινή συμμαχία με την Αλ Κάιντα (Μέτωπο Αλ Νούσρα όπως λέγεται η Αλ Κάιντα στη Συρία), συγκροτώντας τον λεγόμενο Στρατό της Κατάκτησης (Τζαΐς Αλ Φατέχ).

Το ότι όμως οι «μετριοπαθείς» του FSA συμμάχησαν με την Αλ Κάιντα δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ενισχύουν και τους τζιχαντιστές.

Ωστόσο, η συμμαχία FSA και Αλ Κάιντα που συνέβη υπό τις «ευλογίες» της Τουρκίας, εκθέτει ανεπανόρθωτα τη Δύση.

Με άλλα λόγια, οι βρομοδουλειές του Ερντογάν έχουν «εγκλωβίσει» τη Δύση σε παιχνίδια που η ίδια δεν επεδίωξε.

Το λάθος είναι ότι οι ΗΠΑ άφησαν την Τουρκία να συντονίσει την ανατροπή Άσαντ, εκτιμώντας εσφαλμένα ότι ο Ερντογάν θα εξυπηρετούσε τα δυτικά συμφέροντα, ενώ το μόνο που ενδιέφερε και ενδιαφέρει τον σουλτάνο της Άγκυρας είναι η παλινόρθωση του «χαλιφάτου» και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο μόνος τρόπος να αποκατασταθεί η τιμή της Δύσης και η ειρήνη στη Μέση Ανατολή είναι να «τελειώνει» ο πολιτισμένος κόσμος με τον Ερντογάν. Γιατί αυτός είναι ο «εγκέφαλος» πίσω από τα όσα συμβαίνουν σε Συρία και Ιράκ αλλά και στη Λιβύη. Είναι ο ίδιος που υποκινεί την τρομοκρατία στην Αίγυπτο, είναι αυτός που δηλώνει επίσημα και υπερήφανα σύμμαχος με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους σε Λιβύη, Αίγυπτο και Λωρίδα της Γάζας (Χαμάς).

Δεν είναι τυχαίο που η κυβέρνηση της Αιγύπτου έχει καταγγείλει την Τουρκία στον ΟΗΕ ότι υποκινεί και υποστηρίζει το Ισλαμικό Κράτος στη χερσόνησο του Σινά, ότι η Κίνα θεωρεί ότι η Τουρκία υποκινεί και υποστηρίζει τους τζιχαντιστές Ουιγούρους στη δυτική επαρχία Σιντζιάνγκ, ότι η κυβέρνηση της Λιβύης κατηγορεί την Τουρκία ότι υποκινεί και υποστηρίζει τους ισλαμιστές στο έδαφός της, ότι το ίδιο το Ισραήλ γνωρίζει πολύ καλά ότι η Τουρκία βάζει πλάτη στη Χαμάς στη Γάζα.

Μόνο η Βρετανία, η Γαλλία και οι ΗΠΑ κάνουν τα «στραβά μάτια» στον βρόμικο παιχνίδι της Τουρκίας που απειλεί να τινάξει στον αέρα τον πλανήτη.

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Ισραηλινοί βρίσκονται σε επαφές με τη Μόσχα για τον πόλεμο ενάντια στους τζιχαντιστές. Αφού και οι Ισραηλινοί, οι καλύτεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ, συζητάνε με τη Μόσχα, πρέπει επιτέλους η Ουάσιγκτον να ψάξει να βρει τι κάνει λάθος.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μέχρι που μπορεί να πάει αυτή η κυβέρνηση; Πόσες αξιολογήσεις, πόσα μέτρα θα αντέξει; Πότε θα αρχίσει να φυλλορροεί; Πότε θα γίνουν εκλογές το '16; Αυτά σκέπτονται και με βάση αυτά σχεδιάζουν τα «πολιτικά ορθώς» σκεπτόμενα επιτελεία της αντιπολίτευσης. Κοντός ψαλμός αλληλούια, ελπίζουν.

Γράφει ο Θανάσης Σκόκος

Μπορεί να είναι και έτσι. Είναι πολύ πιθανό να εξελιχθούν τα πράγματα έτσι. Υπάρχουν και άλλοι αστάθμητοι παράγοντες, το μεταναστευτικό για παράδειγμα, που μπορούν να χύσουν μπόλικο καύσιμο στην εύφλεκτη πολιτική αρένα και να ξεκινήσει το μπουρλότο. Πολλά μπορούν να συμβούν.

«Κινδυνεύουμε πάντα να βγούμε από το ευρώ!», μας προειδοποιεί γνωστός βιομήχανος. Κι αυτό είναι πιθανό. Ο κακός Σόιμπλε παραμονεύει για τα στραβοπατήματα. Είναι ένα ενδεχόμενο. Μια μεγάλη «κινέζικη» ύφεση που θα εξελιχθεί σε παγκόσμια, επίσης είναι πιθανή. Τα εμπορεύματα πέφτουν, το #dieselgate πληγώνει το γερμανικό οικονομικό θηρίο, το παγκόσμιο χρήμα εκνευρίζεται και εύκολα μπορεί να μας στείλει στον πάτο μια βαρβάτη παγκόσμια μπόρα.

Την έχει δύσκολα ο Αλέξης και θα την πατήσει;

Γιατί δεν το σκέφτηκε λίγο πιο πονηρά; Γιατί δεν αποπειράθηκε να μπλέξει από την αρχή και άλλους στο δύσκολο κόλπο; Τη Φώφη, τον Σταύρο και τον -γιατί όχι;- πρόθυμο Βασίλη Λεβέντη. Γιατί επιμένει στη στενή ομάδα, στους ανεπαρκείς, στα σούργελα, στους επικίνδυνους; Γιατί επιμένει στο κομματικό κράτος και δεν ανοίγει το παιχνίδι; Γιατί δεν ρισκάρει τώρα που είναι δυνατός; Γιατί δείχνει να «μην καταλαβαίνει Χριστό» από τα σύννεφα που μαζεύονται;

Καταλαβαίνει που το πάει το βαπόρι ο Αλέξης;

Κάτι καταλαβαίνει, αλλά άμα σου έχουν βγει δύσκολα στοιχήματα χαλαρώνεις. Μπορεί όμως η στενή παρέα εκεί στο Μαξίμου να μην είναι και τόσο αφελής, όσο τουλάχιστον δείχνει. Μπορεί να κάνει και κάποια σχέδια και υπολογισμούς για τα δύσκολα. Δεν μιλάω για μεταρρυθμίσεις, εθνικά σχέδια ανάκαμψης, εκσυγχρονισμούς, οράματα και άλλα βαρετά. Αυτά είναι για τα κορόιδα. Η δουλειά και τα σχέδια εκεί στήνονται σε άλλη βάση. Το θέμα είναι να κρατάς την εξουσία, να στήσεις καλά το μαγαζί τώρα που οι άλλοι είναι στο καναβάτσο και ο ψηφοφόρος συνένοχος στην κατάσταση. Να μην γίνεσαι κακός ανατρέποντας, αλλά να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται, να βρίσκεις το κύμα και να μένεις στον αφρό παραμυθιάζοντας και υπνωτίζοντας, σερβίροντας εχθρούς και περήφανες νίκες.

Την έχει δύσκολα ο Αλέξης και θα την πατήσει;
Γιατί δεν το σκέφτηκε λίγο πιο πονηρά;
Γιατί δεν αποπειράθηκε να μπλέξει από την αρχή και άλλους στο δύσκολο κόλπο;
Τη Φώφη, τον Σταύρο και τον -γιατί όχι;- πρόθυμο Βασίλη Λεβέντη.

Εξάλλου τώρα πλέον υπάρχει και η εμπειρία. Όταν τα πράγματα θα σφίξουν και θα αρχίσουν οι έξω τις απειλές μπορεί να ξεκινήσει μια νέα πατριωτική εξέγερση αξιοπρέπειας. Ο μαχητής πρωθυπουργός δεν θα δεχθεί τα «νέα τελεσίγραφα». Τι σημασία έχει αν ο ίδιος τα υπέγραψε πριν μήνες; Η προσφάτως ηττημένη αντιπολίτευση θα προσπαθήσει να κινητοποιήσει τους λογικούς, αλλά θα χρεωθεί ότι παίζει «το παιχνίδι των ξένων» και θα απομονωθεί από την «πατριωτική πλειοψηφία». Ο σκληρός και γενναίος Αλέξης θα τα παίξει όλα για όλα και με την έγκριση του λαού, του κοινοβουλίου τέλος πάντων, θα «υποχρεώσει» τους δανειστές να του δώσουν ένα καλό πακέτο και μια ρύθμιση του χρέους.

Έτσι, μετά τη «νίκη» θα πούμε αντίο στη «λυκοσυμμαχία» των εκβιαστών του ευρώ. Η «νέα υπερήφανη Ελλάδα» θα πορευτεί με εθνικό νόμισμα και νέο χαλαρό μνημόνιο σε νέες θάλασσες αξιοπρέπειας. Το πακέτο θα επιβραδύνει την άμεση κατάρρευση του νέου νομίσματος και θα επιτρέψει να στηθεί το νέο παιχνίδι με νέους παίκτες και νέα τζάκια φιλαράκια που θα φέρουν φρέσκο κρυμμένο αιμοβόρο χρήμα. Όλα θα πρέπει να γίνουν γρήγορα όσο θα κρατάει ο ενθουσιασμός και πριν αισθανθεί ο κόσμος τη νέα δυστυχία.

Η παρέα θα έχει ανοίξει τη λεωφόρο που οδηγεί σε ένα νέο καθεστώς.

Δύσκολα κόλπα για να πιάσουν, αλλά όποιος νομίζει ότι δεν υπάρχουν, τουλάχιστον σε κάποια μυαλά, είναι αφελής.

Πηγή The Huffington Post


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μεγάλη αναστάτωση προκαλούν στην Άγκυρα οι συνεχιζόμενες πληροφορίες που έρχονται από την Συρία, σύμφωνα με τις οποίες οι ρωσικές επιχειρήσεις κατά των Τζιχαντιστών πλησιάζουν όλο και περισσότερο προς τα τουρκοσυριακά σύνορα, αλλάζοντας όλα τα μέχρι τώρα δεδομένα στα οποία είχε στηριχτεί η πολιτική της Τουρκίας στο συριακό.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα, τις ρωσικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις περιοχές Χαμά και Χομς θα ακολουθήσουν επιχειρήσεις στην περιοχή του Χαλεπιού, δηλαδή όλο και πιο κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Δεν αποκλείεται δηλαδή πολύ σύντομα οι Τούρκοι να δουν τα ρωσικά μαχητικά βομβαρδιστικά και όχι μόνο, στην συνοριακή τους γραμμή.

Την μεγάλη τουρκική νευρικότητα από αυτές τις εξελίξεις προδίδει και η έκτακτη μέσα στα μεσάνυχτα της Παρασκευής, 2/9, σύσκεψη του Τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, με τον αρχηγό της ΜΙΤ, Hakan Fıdan, στην πολυτελή εξοχική έπαυλη του Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, για την οποία δεν αναφέρθηκαν λεπτομέρειες, αλλά προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στα τουρκικά ΜΜΕ.

Οι ανταποκρίσεις των Τούρκων ανταποκριτών από την Δαμασκό, όπως αυτή του Deniz Kahraman της εφημερίδας Aydınlık, αναφέρουν ότι το κλίμα έχει αλλάξει ριζικά στην συριακή πρωτεύουσα και ότι τώρα υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία στο στρατόπεδο του Άσαντ που φαίνεται ότι κερδίζει σε όλα τα μέτωπα. Οι στόχοι των Ρώσων, όπως σημειώνεται, πλήττουν τις γραμμές επικοινωνίας των Τζιχαντιστών και προχωρούν ακόμα και στα αστικά κέντρα που ελέγχουν οι φανατικοί ισλαμιστές, για πρώτη φορά από την έναρξη του εμφυλίου.

Οι Τούρκοι βέβαια ισχυρίζονται ότι οι Ρώσοι δεν αρκούνται σε βομβαρδισμούς των Τζιχαντιστών αλλά βομβαρδίζουν ανεξέλεγκτα όλες τις αντικαθεστωτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Μετά από αυτόν τον πρώτο αιφνιδιασμό από τους Ρώσους, η Τουρκία με σπασμωδικές κινήσεις προσπαθεί να συντονίσει τις αντιδράσεις της με άλλες χώρες όπως ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία και Ιορδανία, αλλά οι εκτιμήσεις των Τούρκων παρατηρητών είναι πως οι Ρώσοι θα συνεχίσουν ακάθεκτοι τις επιχειρήσεις τους χωρίς να… «ιδρώσει» το αυτί τους!

Όπως φαίνεται και σε αυτό το θέμα βρήκαν τον «μάστορα» τους!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τελικά, όλοι ζητούν να έχουν λόγο για το μέλλον της Συρίας, πλην του μόνου που το δικαιούται, του λαού της.

Αυτή τη στιγμή, η Συρία βομβαρδίζεται από οκτώ χώρες: Τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και την… Αυστραλία.

Στα λόγια οι επίδοξοι «σωτήρες» της πολύπαθης χώρας έχουν ως κοινό στόχο τους «τζιχαντιστές» του Ισλαμικού Κράτους. Στην πράξη φροντίζουν να εξασφαλίσουν για λογαριασμό τους (και για λογαριασμό άλλων) μια καλή θέση στο τραπέζι της μοιρασιάς της «Νέας Μέσης Ανατολής», όπου θα προσφερθούν ως λεία όχι μόνο η Συρία, αλλά και πολλές ακόμα χώρες αυτής της περιοχής.

Στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ των «σωτήρων» της Συρίας βρίσκεται η τύχη του προέδρου της χώρας Μπασάρ Αλ Άσαντ. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχες χώρες κατηγορούν η Ρωσία ότι πρωτίστως ενδιαφέρεται για το σύμμαχο της, τον Άσαντ, και χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τους «τζιχαντιστές» για να πλήξει κυρίως τους Σύρους «αντικαθεστωτικούς».

Αντιστοίχως, η Ρωσία κατηγορεί τις ΗΠΑ (και τους άλλους), ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η ανατροπή του Άσαντ και η εγκαθίδρυση στη Δαμασκό ενός καθεστώτος προσαρμοσμένου στις απαιτήσεις και τους σχεδιασμούς τους.

ΗΠΑ και «σύμμαχοι»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και έξι σύμμαχοί της κάλεσαν την Παρασκευή τη Ρωσία να σταματήσει τις επιθέσεις κατά της συριακής αντιπολίτευσης και κατά αμάχων, ενώ εξέφρασαν τη «βαθύτατη ανησυχία» τους για την αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία.

Σε κοινό ανακοινωθέν τους, ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Βρετανία επέκριναν τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, κατηγορώντας τη Ρωσία ότι δεν έχει ως στόχο το Ισλαμικό Κράτος.

«Αυτές οι στρατιωτικές πράξεις αποτελούν περαιτέρω κλιμάκωση και θα πυροδοτήσουν περισσότερο εξτρεμισμό και ριζοσπαστικοποίηση» αναφέρουν στην ανακοίνωση.

Σε συνάντηση που είχαν η Άνγκελα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, στο πλαίσιο των συνομιλιών στο Παρίσι για την Ουκρανία, αναφέρθηκαν και στο θέμα της Συρίας, παρ” όλο που όπως είπε ο Γάλλος πρόεδρος δεν έγινε σύνδεση της κρίσης στην Ουκρανία με την κρίση στη Συρία.

Ο Ολάντ σημείωσε ότι είπε στον Ρώσο πρόεδρο ότι οι αεροπορικές επιδρομές στη Συρία θα πρέπει να έχουν ως στόχο το Ισλαμικό Κράτος και μόνο αυτό.

Από την πλευρά της, η Γερμανίδα καγκελάριος σημείωσε ότι χρειάζεται μία ευρεία ομάδα χωρών για να αντιμετωπιστεί η κρίση στη Συρία.

Η Ρωσία επιμένει

Το πρακτορείο ειδήσεων Interfax, επικαλούμενο αξιωματούχο του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, ανέφερε ότι η ρωσική Πολεμική Αεροπορία κατέστρεψε την Παρασκευή κέντρο στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισλαμικού Κράτους και αποθήκη όπλων.

Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε την Παρασκευή 14 πτήσεις στη Συρία και έξι αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους.

Μιλώντας την Πέμπτη στο γαλλικό ραδιόφωνο, ο Αλεξέι Πουσκόφ, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ρωσικής Δούμας, δήλωσε πως η αεροπορική εκστρατεία μπορεί να διαρκέσει τρεις με τέσσερις μήνες, αναγνωρίζοντας πάντως πως «υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εγκλωβισμού».

Αργότερα πάντως δήλωσε ότι τα λόγια του παρερμηνεύτηκαν και η διάρκεια της επιχείρησης θα καθοριστεί από το στρατιωτικό επιτελεί βάσει της κατάστασης επί του πεδίου.

Ο Αλεξέι Πουσκόφ απέκρουσε παράλληλα την κριτική της Δύσης.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες επικρίνουν τη Ρωσία “για απουσία επιλεκτικότητας στους στόχους μας” στη Συρία. Λοιπόν τι τους εμπόδισε να επιλέξουν τους στοχούς στόχους για έναν ολόκληρο χρόνο αντί απλά να βομβαρδίζουν άσκοπα την έρημο;» ανέφερε σε σχόλιο στο Twitter…

Συριακή κυβέρνηση: «Χωρίς εμάς, δεν κάνετε τίποτα…»

Στέλνοντας μήνυμα προς τη Δύση, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε την Παρασκευή από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ότι οι πολιτικές διαπραγματεύσεις και οι αεροπορικές επιδρομές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, εάν δεν υπάρξει συντονισμός με τη συριακή κυβέρνηση.

Χώρες της Δύσης -κυρίως η Γαλλία- ζητούν να ενταθεί η μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους, αλλά χωρίς τη συμμετοχή του καθεστώτος Άσαντ.

«Η τρομοκρατία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από αέρος και όλες οι προηγούμενες επιχειρήσεις για να αντιμετωπιστεί έχουν εξυπηρετήσει μόνο στην εξάπλωση και το ξέσπασμά της» είπε ο Ουαλίντ αλ-Μουάλεμ.

«Οι αεροπορικές επιδρομές είναι άχρηστες εκτός και εάν πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τον συριακό στρατό, τη μόνη δύναμη στη Συρία που πολεμά κατά της τρομοκρατίας» σημείωσε.

Κανείς δεν πρέπει να θεωρήσει ότι μετά από όλες αυτές τις θυσίες για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, θα επιτύχουν μέσω των πολιτικών ότι δεν μπορούσαν να κερδίσουν στο έδαφος, σημείωσε και πρόσθεσε: «Κανείς να μη θεωρήσει ότι θα επιτύχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ό,τι δεν επιτεύχθηκε στο έδαφος».

Πηγή "Ημεροδρόμος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέινκαι το Ομάν χρησιμοποιούν χιλιάδες ασιάτες εργάτες,αλλά δεν δέχονται ούτε έναν ομόθρησκό τους

Ενα τραγικό αλλά όχι απρόβλεπτο φαινόμενο παρακολουθούμε αυτόν τον καιρό. Τέσσερα εκατομμύρια, τουλάχιστον, Σύροι έχουν πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς αλλά, κατά περίεργο τρόπο - ίσως όχι τόσο περίεργο - δεν καταφεύγουν σε ομόθρησκές τους μουσουλμανικές χώρες αλλά στη χριστιανική Δύση, που για τους περισσότερους είναι ο «διάβολος». Εκατοντάδες χιλιάδες έφθασαν στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας ή στην Ιταλία μέσω Λιβύης και χιλιάδες πνίγηκαν στο Αιγαίο και στην Κεντρική Μεσόγειο όταν, πολύ συχνά, ανατράπηκε το φουσκωτό τους.

Το παιχνίδι των ευθυνών

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι η προσφυγική κρίση μπορεί να κρατήσει χρόνια και οι ευρωπαϊκές χώρες ζορίζονται μέρα και νύχτα για να βρουν κατάλυμα για τους σύρους πρόσφυγες στις χώρες τους. Ακόμη και χώρες μακρινές, όπως η Βραζιλία, η Χιλή, η Βενεζουέλα, δήλωσαν ότι ευχαρίστως θα φιλοξενούσαν χιλιάδες πρόσφυγες. Τραγικό; Ασφαλώς, αλλά ποιος ευθύνεται; Κατά τον τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, η Δύση. Τον περασμένο Μάρτιο κατηγόρησε τη Δύση ότι πήρε μόνο 250.000 σύρους πρόσφυγες και σύμφωνα με τον τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, όχι οι γειτονικές στη Συρία χώρες, αλλά τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας πρέπει να ασχοληθούν με το πρόβλημα.

Πραγματικά, εκατομμύρια μουσουλμάνοι με χίλιους κινδύνους προσπαθούν να φτάσουν στα σύνορα ενός πολιτισμού τον οποίον ιστορικά κατηγορούν για κάθε τι κακό που συμβαίνει στον κόσμο, ιδιαίτερα στις χώρες τους. Οι τούρκοι ηγέτες κατηγορούν τους μη μουσουλμάνους για αυτή την τραγωδία αλλά λέξη δεν βγάζουν για τις πλούσιες σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο μουσουλμανικές χώρες της γειτονιάς τους. Λέξη για τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Ομάν. Ολα αυτά χρησιμοποιούν χιλιάδες ασιάτες εργάτες, ενώ δεν δέχτηκαν ούτε έναν σύρο πρόσφυγα.

Εργάτες χωρίς δικαιώματα

Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ποιο ημισφαίριο του παγκόσμιου πολιτικού χάρτη χειρίστηκε το προσφυγικό πρόβλημα με σχετικά φιλόξενους και φιλικούς τρόπους και ποιο εντελώς ψυχρά. Ενώ χιλιάδες μουσουλμάνοι μετανάστες στη Δύση απορροφήθηκαν σε χώρες όπως η Βρετανία (κυρίως μουσουλμάνοι από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές), η Γαλλία (κυρίως μουσουλμάνοι από τη Βόρεια Αφρική) και η Γερμανία (κυρίως της Τουρκίας), οι αραβικές χώρες απουσιάζουν από τον κατάλογο των χωρών φιλοξενίας, δεν δίνουν ούτε σε Πακιστανούς δικαιώματα εργασίας. Στη δεκαετία του '70 και του '80, όταν η Σαουδική Αραβία είχε έλλειψη εργατών, στρατολόγησε χιλιάδες από τη Νότια Κορέα και άλλες ασιατικές χώρες για να καλύψουν τις ανάγκες της σε εργατικά χέρια αλλά αρνήθηκε να πάρει παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Ως τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου, το Κουβέιτ χρησιμοποιούσε χιλιάδες Παλαιστινίους χωρίς να τους παρέχει πολιτικά δικαιώματα. Μετά τον πόλεμο το Κουβέιτ έδιωξε 300.000 παλαιστίνιους πρόσφυγες. Μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν οι πακιστανοί πρόσφυγες στο Ιράκ δέχτηκαν συστηματική επίθεση από σιίτες μουσουλμάνους. Τους αρνήθηκαν ακόμη και την ιατρική βοήθεια. Το 2012 τουλάχιστον 300.000 παλαιστίνιοι πρόσφυγες ζούσαν στον Λίβανο. Η επιτροπή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα βρήκε ότι οι συνθήκες διαβίωσής τους ήταν «κάτι περισσότερο από άθλιες». Η κυβέρνηση του Λιβάνου αρνείται να τους παραχωρήσει έστω και τα στοιχειώδη δικαιώματα. Πριν από το καλοκαίρι του 2012 η Αίγυπτος είχε καθιερώσει «πολιτική ελεγχόμενης μετακίνησης» στους Παλαιστινίους που έφθαναν στην Αίγυπτο από τη Γάζα. Ηταν υπό αστυνομική παρακολούθηση και πολλές φορές συλλαμβάνονταν.

Ο «διάβολος» και η υποκρισία

Η προσφυγική κρίση της Συρίας σε έναν χώρο που εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή ως την καρδιά της Ευρώπης είναι ένα ακόμη επεισόδιο του τεράστιου, πολύμορφου μεσανατολικού διλήμματος. Οι μουσουλμάνοι αυτού του χώρου βλέπουν τη χριστιανική Δύση ως «διάβολο», ξέρουν όμως ότι οι χριστιανικές χώρες είναι οι πιο έντιμες για να επιβιώσουν οικονομικά και πολιτικά. Τα πλούσια αραβικά κράτη γυρίζουν τις πλάτες τους, ψυχρά, στη συμφορά που έπληξε τους ομόδοξούς τους μουσουλμάνους που έχουν ανάγκη χείρα βοήθειας. Και όμως, οι υποκριτές ισλαμιστές κατηγορούν τη Δύση.

Δυστυχώς κανένας δεν ρωτά γιατί οι μουσουλμάνοι που «μισούν τη Δύση» καταφεύγουν σε αυτήν και γιατί τα ομόθρησκα μουσουλμανικά αραβικά κράτη δεν δίνουν την παραμικρή βοήθεια. Και γιατί πρέπει οι μη μουσουλμάνοι να φορτώνονται έναν αποκλειστικά μουσουλμανικό πόλεμο και να αγωνίζονται να διασφαλίσουν τους μετανάστες που αυτός ο πόλεμος προκάλεσε.

Ο Burak Bakdil είναι εταίρος στο Gatestone Institute
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και ειδικό επίμετρο για την μετανάστευση

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Σε καθαρά τακτικό στρατιωτικό επίπεδο τα παρακάτω σημεία μπορούν επιγραμματικά να αποτελέσουν τους στόχους των Ρωσικών ένοπλων δυνάμεων στη Συρία

- Εκκαθάριση της περιοχής του Ιντλίμπ που προς το παρόν ελέγχεται από δυνάμεις της Αλ Νούσρα (που υποστηρίζεται κατά κύριο λόγο από το Κατάρ και τη Τουρκία), με πιθανολογούμενη έναρξη επιχειρήσεων κατά τις 10 Οκτωβρίου.

- Το ανωτέρω θα επιτευχθεί με στοχευμένες αεροπορικές επιδρομές, βολές πυροβολικού και εν συνεχεία ελιγμούς πεζικού και ειδικών δυνάμεων αποτελούμενες από Σύριους, Ιρανούς, παραστρατιωτικές δυνάμεις Σιιτών από το Ιράκ και τη Χεζμπολλάχ. Το διάστημα που θα απαιτηθεί για τον πλήρη έλεγχο αυτής της επαρχίας εκτιμάται σε 3 εβδομάδες.

- Κατά συνέπεια στελέχη της Αλ Νούσρα και μικρότερων τρομοκρατικών ομάδων δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να καταφύγουν στη Τουρκία. Αυξάνεται ο κίνδυνος αρκετοί εξ'αυτών στη συνέχεια να προσπαθήσουν να μεταβούν ως"πρόσφυγες"στην Ευρώπη

- Παραλλήλως με τα παραπάνω θα σφυροκοπείται η Ράκκα,που αποτελεί την "πρωτεύουσα"του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.) προκειμένου να αποσυντονίζεται η αλυσίδα διοίκησης των Τζιχαντιστών και να πλήττονται οι αξιωματούχοι του. Στην πόλη αυτή υπάρχουν επίσης μεγάλα αποθέματα όπλων αλλά και χρυσού και συνεπώς οι απώλειες θα είναι και σε υλικό επίπεδο σημαντικές.

- Σε τρίτη και επίσης παράλληλη φάση και σε εξόχως συμβολικό επίπεδο, οι Ρώσοι θα συνδράμουν τις Ε.Δ.των Σύρων σε επιχειρήσεις στην Παλμύρα με σκοπό να ανακαταλάβουν τη περιοχή. Εκτιμάται ότι αυτό θα επιτευχθεί μέχρι το τέλος Οκτωβρίου.

- Στη Νότια Συρία και στην περιοχή της Ντέραα, κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν και στις κοινότητες των Δρούζων, υφίσταται άτυπη συμφωνία με Ισραηλινούς και Αμερικανούς οπότε αυτή η περιοχή δεν θα δοκιμαστεί από βομβαρδισμούς και θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης εν ευθέτω χρόνω.

ΕΠΙΣΗΣ

- Οι Ρωσικές κινήσεις έχουν την πλήρη συμφωνία με την Αμερικανική Προεδρία και είναι πολύ καλά συντονισμένες μεταξύ των δύο κρατών. Σημείο προσοχής: Αυτό δεν σημαίνει ότι λοιπά κέντρα αποφάσεων στις ΗΠΑ συμφωνούν, αντιθέτως υπάρχει έντονη διαπάλη.

- Οι Συριακές δυνάμεις βρίσκονται εδώ και 6 εβδομάδες σε νέες στρατολογήσεις οπλιτών και εντατικής εκγύμνασης τους που θα αποφέρει περίπου 10.000 νέους στρατιώτες μέσα στον Οκτώβριο και αρχές Νοεμβρίου. Αυτοί θα αναλάβουν την φρούρηση των οδικών αξόνων από και προς τη Δαμασκό αλλά και στις ακτές της Μεσογείου, απελευθερώνοντας παλαιότερες και πλέον έμπειρες Σειρές που θα αναλάβουν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τόσο στο Ιντλίμπ όσο και στη Παλμύρα-Κεντρική Συρία,με σκοπό όχι μόνο την εξουδετέρωση των Τζιχαντιστών αλλά και την πλήρη αποκατάσταση της κρατικής εξουσίας σε αυτές τις περιοχές.

- Το μείζον ερώτημα είναι τι θα γίνει με το Ιράκ και ειδικότερα με τη Μοσούλη καθότι δεν υπάρχει ούτε συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων ούτε και πλάνο συγκροτημένο εκ μέρους της Βαγδάτης.Η στάση των Κούρδων του Βορείου Ιράκ εξακολουθεί να είναι επαμφοτερίζουσα.

Σ.Σ. Τα ανωτέρω προέρχονται από ανάλυση και φιλτράρισμα πληροφοριών από διεθνή ΜΜΕ, έγκυρους αναλυτές των Μεσανατολικών δρώμενων, πρακτικά πρόσφατων συνεδριάσεων διεθνών φορέων επί του θέματος και πληροφόρηση ανταποκριτών τύπου που εργάζονται στο Λίβανο και την Ιορδανία.

Ειδικότερα για την Ελλάδα - ειδικό επίμετρο για την μετανάστευση

- Σε όλες τις λεγόμενες "πιάτσες"των διακινητών-δουλεμπόρων στη Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Μερσίνα, Αλεξάνδρεια, Βηρυτό και αλλαχού η Ελλάδα θεωρείται πλέον "ξέφραγο αμπέλι".Υπάρχει τεράστια προπαγάνδα προκειμένου να πειστούν όχι μόνο οι Σύροι πρόσφυγες αλλά και πλήθη διαφόρων εθνικοτήτων να μετακινηθούν πάραυτα στην Ε.Ε.μέσω Ελλάδος.

Εάν δεν υπάρξουν αντίμετρα η Ελλάδα θα κληθεί να διαχειριστεί "ροή" τουλάχιστον 4.000 ατόμων ημερησίως από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι τις αρχές του 2016 που θα έρχονται και -μαζικά-με παλαιά εμπορικά πλοία από τα Δυτικά, Νότιο-Δυτικά και Νότια. Ταυτοχρόνως θα αυξηθεί η "πίεση" στον Έβρο, αλλά και οι ροές με μεγαλύτερα σκάφη (τουριστικά, ιστιοφόρα, ψαράδικα) από τις Τουρκικές ακτές στο Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ολική εκτιμώμενη "προσέλευση" 400.000 ατόμων μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου.

Αρκεί να αναφερθεί ως ουσιαστικά λεπτομέρεια, ότι στο κέντρο των Αθηνών (πεδίο του Άρεως, Πλατεία Βικτωρίας,κ.α.) ακόμα και μικρές Ελληνικές επιχειρήσεις έχουν μπει στο "παιχνίδι"τις διακίνησης μεταναστών και αναρτούν στις βιτρίνες τους αφίσες και μπροσούρες σε διάφορες γλώσσες που ζητούν χρήματα για να κανονίσουν μεταφορές παράνομες στα σύνορα.

Μεγάλες ομάδες διακινητών κατά κανόνα Πακιστανών, Σύρων και Κούρδων σε καθημερινή αλλά και ολονύκτια βάση στρατολογούν μετανάστες και εισπράττουν μεγάλα ποσά, άνω των 1.000.000 Ευρώ ημερησίως για να διακινήσουν τους ανθρώπους αυτούς εκτός Ελλάδος, αλλά και για λοιπές διευκολύνσεις κατά την παραμονή τους.

Όλα τα ανωτέρω μπορούν να διαπιστωθούν με απλή επιτόπια έρευνα και συζήτηση και τους κατοίκους της περιοχής αλλά και τις Αστυνομικές αρχές που περιπολούν. Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να χαθεί πλήρως η έννομη τάξη στην Αθήνα, ενώ ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο να κινηθούν οι διαδικασίες αποβολής της Ελλάδος από τη συνθήκη του Σένγκεν, γεγονός που σημαίνει ότι τουλάχιστον 300.000 Έλληνες που εργάζονται στην Ε.Ε. κινδυνεύουν να βρεθούν άνεργοι και να αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για την παραμονή τους σε χώρες όπως η Γερμανία, Σουηδία, Βέλγιο, Ολλανδία,κτλ. Βεβαίως το θέμα είναι περίπλοκο, αλλά είναι δεδομένο ότι επιβαρύνεται η συμμετοχή της Ελλάδος στη συνθήκη ελεύθερης μετακίνησης και εγκατάστασης εργαζομένων στη Ένωση.

Απορίας άξιο είναι πως Σύροι (ή κατά δήλωση τους) καταφέρνουν και επιβιβάζονται όχι μόνο σε εσωτερικές πτήσεις αερογραμμών στην Ελλάδα (κυρίως Αθήνα-Θεσσαλονίκη), αλλά υπάρχουν αναφορές από ταξιδιώτες και για επιβίβαση Σύρων και σε αεροδιαδρομές από την Ελλάδα στο εξωτερικό. Εάν αυτό αληθεύει πρόκειται για "δραματική"εξέλιξη που δείχνει την κατάλυση του κράτους στη χώρα.

Είναι αδιανόητο να υφίσταται τέτοια ένδεια ελέγχου εισερχομένων και εξερχομένων στη χώρα (βλέπε παραπάνω αναφορά για ξέφραγο αμπέλι). Προφανώς και δεν είναι ευθύνη της Ελληνικής Αστυνομίας καθότι ακολουθεί διαταγές είτε επίσημες (αμφίβολο) είτε άρρητες. Σε κάθε περίπτωση λόγω των εξελίξεων αυτών, της πρωτοφανούς κατάστασης, των φημολογιών που διασπείρονται ένθεν κακείθεν και της δημιουργίας κλίματος ανασφάλειας, είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση τόσο των αρχών ασφαλείας της χώρας σε ύψιστο βαθμό, όσο και των ανωτάτων εισαγγελικών αρχών προκειμένου να εμπεδωθεί ξανά το αίσθημα ασφάλειας και της τήρησης των νόμων που καθιστούν οποιαδήποτε Πολιτεία, "Κράτος Δικαίου".

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Είναι γεγονός πως η αποκαλούμενη κρίση έφερε κατακλυσμιαίες αλλαγές στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Διαλύθηκαν οικογένειες, χάλασαν φιλίες, μεγάλωσαν οι έχθρες, μέχρι και χιλιάδες συνάνθρωποί μας μη αντέχοντας το βάρος αυτοκτόνησαν. Εν ολίγοις ξεγυμνώθηκαν άπαντες απέναντι στο πρόβλημα που απέδειξε πως όλα ήταν βασισμένα στο χρήμα.

Όμως όλα αυτά αφορούν ανθρώπους και όχι τα ζώα. Σίγουρα ένα κατοικίδιο δεν ζήτησε πιο πολλά από τον άνθρωπο για να μην μπορεί να το συντηρήσει τούτες τις μέρες που οπωσδήποτε αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Είναι η φύση του και στα λίγα που θα πάρει να δίνει περισσότερη αγάπη και συντροφικότητα, από την οποία όλοι έχουν ανάγκη αυτούς τους καιρούς.

Στις μέρες αυξήθηκε η ενδοοικογενειακή βία, η κακομεταχείριση απέναντι στα παιδιά, ακόμη και η κατάθλιψη πολλών συμπολιτών μας. Δεν θα έμεναν ανέγγιχτες οι σχέσεις ανθρώπου και ζώου. Με το να πετάξεις έναν σκύλο, μια γάτα ακόμη και ένα καναρίνι που σου χάρισε τόσα πολλά σίγουρα δεν διορθώνεις τίποτε και ούτε κερδίζεις κάτι. Αντίθετα είναι σίγουρο πως κάποιες δύσκολες στιγμές θα αναπολήσεις την άδολη αγάπη που σου έδινε.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του BBC σήμερα στη χώρα μας υπάρχουν περισσότερα από 1 εκατομμύριο αδέσποτα σκυλιά τα οποία χαρακτηρίζει θύματα της οικονομικής κρίσης.
Ειδικά τον τελευταίο χρόνο όλο και περισσότεροι πετάνε στην κυριολεξία στον δρόμο τα κατοικίδιά τους, γιατί δεν μπορούν να τα συντηρήσουν. Μάλιστα κάνει έκκληση και στις Ευρωπαϊκές φιλοζωικές οργανώσεις να βοηθήσουν γιατί οι Ελληνικές σήκωσαν τα χέρια ψηλά.

Η δυστυχία που νιώθει ξαφνικά ένα ζωντανό μη καταλαβαίνοντας τον λόγο εγκατάλειψης σίγουρα είναι τεράστια. Επειδή όμως ο άνθρωπος καταλαβαίνει, πρέπει να σκεφτεί πως ακόμη και την πείνα αντέχει το πλάσμα που έχει σύντροφο αρκεί να είναι κοντά του.

Οι Έλληνες καλούνται για μια ακόμη φορά να δείξουν πως ο δικός τους πολιτισμός δεν είναι ανθρωποκεντρικός απέναντι στα ζώα, γιατί είναι γνωστά πολλά που συνέβαιναν στα αδέσποτα τα οποία μάζευαν και έστελναν στο εξωτερικό "φιλοζωικές" και άλλες οργανώσεις.


Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Βασίλης Αναστασόπουλος

Είναι ίσως συμβολικό, αλλά αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το κωμικοτραγικό της υπόθεσης. Ένα μήνα μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, περί της 20 Οκτωβρίου δηλαδή, θα αρχίσουν να καταφτάνουν στους ιδιοκτήτες ακινήτων τα «ραβασάκια» του ΕΝΦΙΑ, ο οποίος θα πρέπει να πληρωθεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2016, ήτοι σε πέντε δόσεις.

Όπως πολύ καλά θυμάται κανείς, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ είχε αποτελέσει μία από τις βασικές εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα, όταν ακόμα η προμετωπίδα της πολιτικής του ήταν εκείνο το περίφημο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Τελικά, μπορεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να άλλαξε δις μέσα στο τελευταίο έτος, όμως ο επαχθής αυτός φόρος για εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων αποδείχθηκε... ακλόνητος σαν βράχος, καθώς δεν βρέθηκαν ισοδύναμα, ικανά να τον αντικαταστήσουν. Έτσι, σε κάτι περισσότερο από δύο εβδομάδες, μας περιμένει η «λυπητερή».

Το πρόβλημα όμως διογκώνεται έτι περαιτέρω και η αδικία γίνεται μεγαλύτερη, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο ΕΝΦΙΑ φέτος θα υπολογιστεί και πάλι με βάση τις αντικειμενικές αξίες του 2007, μολονότι η αγορά ακινήτων έχει καταρρεύσει από το 2009 και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σήμερα περιοχές, στις οποίες η πτώση της αξίας των ακινήτων «αγγίζει» το 60%-70%.

Με λίγα λόγια, και παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφανθεί ότι δεν νοείται φορολόγηση ακινήτων επί πλασματικών αξιών, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου όχι μόνο συνεχίζει στο δρόμο που χάραξε εκείνη του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου, αλλά και γράφει «στα παλαιότερα των υποδημάτων της» μία δικαστική απόφαση, που δικαιώνει εκατομμύρια Έλληνες. Κι όμως, ήταν ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός, που δεσμευόταν πέρυσι ότι δεν θα φορολογηθεί κανένας με πλασματικές αξίες και πώς οι αντικειμενικές τιμές θα αναπροσαρμόζονταν άμεσα, τουλάχιστον κατά 30%-35%.

Όπως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται, ήταν κι αυτή μια προεκλογική δέσμευση, που έπεσε στο κενό. Κι έτσι, η παρανομία εις βάρος του πολύπαθου Έλληνα πολίτη θα συνεχιστεί...

Σίγουρα, η ευθύνη για την αδικία βαρύνει κατ' αρχήν τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Ενώ όφειλαν, εκ του νόμου, να αναπροσαρμόζουν τις αντικειμενικές αξίες ανά διετία, δεν το έπραξαν. Τα περί μνημονιακής υποχρέωσης υπήρξαν πρόσχημα, αφού η Τρόικα εξ αρχής ζητούσε την κατάργηση των «αντικειμενικών» και τη θέσπιση ενός πιο αξιόπιστου συστήματος. Από φέτος, όμως, την ευθύνη την φέρει ακέραια η κυβέρνηση Τσίπρα.

Δίνοντας συνέχεια και παρέχοντας «νομιμοποίηση» σε ένα παράνομο καθεστώς, στην ουσία δημεύει τα σπίτια των Ελλήνων. Γιατί έχουμε φύγει, πια, από εκείνη τη θλιβερή διαπίστωση ότι θα γίνουμε, στην ουσία, ενοικιαστές στα ίδια μας τα σπίτια. Αυτό ήδη συνέβη. Χρόνο με το χρόνο, φόρο με το φόρο, δωμάτιο με... δωμάτιο, οι κυβερνήσεις μας παίρνουν τα σπίτια.

Εάν συνδυαστεί, δε, το γεγονός αυτό, με το σενάριο της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών για την α' κατοικία από τις αρχές του 2016, τις κατασχέσεις-εξπρές που φέρνει το νέο Μνημόνιο και τη μείωση του ακατάσχετου ορίου μόλις στα 1.000 ευρώ για κάθε Έλληνα, αλλά και το ανοιχτό ενδεχόμενο του «κουρέματος» καταθέσεων, τότε είναι να αναρωτιέται κανείς: μήπως, τώρα που βρέθηκε τρεχούμενο νερό στον πλανήτη Άρη, είναι καιρός να την... κάνουμε, σιγά-σιγά;

Πηγή NewMoney


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου