Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Οκτ 2012

Η θέση της Έκθεσης Προόδου της ΕΕ είναι στα σκουπίδια για το βουλευτή και πρόεδρο της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης Burhan Kuzu

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Δεν είναι λίγες οι δυνάμεις και οι παράγοντες στην Ουάσινγκτον, στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα, που είδαν στο πρόσωπο του Ερντογάν, αδιαμφισβήτητο ηγέτη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, τον μεγάλο αναμορφωτή, που θα μπορούσε να απαλλάξει την Τουρκία από τα βαρβαρικά, γενοκτονικά και εξόχως αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά που της προσέδιδε η σκληρή κεμαλική κάστα, που καθοδηγούσε όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις τον 20ό αιώνα, και να την οδηγήσει στους ήρεμους και πολιτισμένους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. 

Αυτές οι προσδοκίες ενέπνευσαν πολιτικούς και διπλωματικούς παράγοντες στην Αθήνα, που -ούτως ή άλλως- αρέσκονται στον μιμητισμό και στην κλωνοποίηση πολιτικών που εκπορεύονται από ξένα κέντρα, οι οποίοι υιοθέτησαν και κατέστησαν εθνική πολιτική την ένθερμη υποστήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας. 
Με βάση την πολιτική αυτή, η Ελλάδα, χώρα που αντιμετωπίζει ευθεία και απροκάλυπτη απειλή από την Τουρκία, με ένα casus belli να επικρέμαται ως δαμόκλειος σπάθη στις κυβερνήσεις της Αθήνας, θα έπρεπε να κάνει τη μεγάλη στροφή, να εγκαταλείψει, δηλαδή, την πολιτική των βέτο, με την οποία πρώτα λαμβάνεις πολιτικό αποτέλεσμα και μετά αίρεις το βέτο, και να υιοθετήσει την πολιτική των υποχωρήσεων, με την ελπίδα της παραπομπής των προβλημάτων στις Βρυξέλλες και της εξημέρωσης του θηρίου μέσω του εξευρωπαϊσμού του.


Η πολιτική αυτή ήταν ιδιοφυής, γιατί όντως η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένας πολιτικός γίγαντας -έστω και εν υπνώσει- που μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα στην Αγκυρα και να βοηθήσει στην επίλυση του ενός και μοναδικού προβλήματος που αναγνωρίζει η Ελλάδα, αυτό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, με μια προϋπόθεση: ότι το πρόσωπο στο οποίο στήριξαν τις ελπίδες και την πολιτική τους η Ουάσινγκτον, οι Βρυξέλλες και η Αθήνα είναι το κατάλληλο και υιοθετεί κι αυτό τις βασικές αρχές και τους στόχους της πολιτικής αυτής.

Είναι αλήθεια ότι αυτήν τη δεκαετία, που διαρκεί το φιλόδοξο εγχείρημα εξημέρωσης του θηρίου που λέγεται Τουρκία, έγιναν κάποιες αλλαγές, άλλες επιδερμικές και άλλες δομικές, που βελτίωσαν το καρνέ της Αγκυρας στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποδυνάμωσαν σε μεγάλο βαθμό τους κύκλους εκείνους που πραγματικά ξερνούσαν επί δεκαετίες αγριότητα εναντίον των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων που κατοικούν στην Τουρκία, με έμφαση σε Κούρδους, Αρμένιους και Ελληνες.

Ταυτόχρονα, με τις αλλαγές αυτές, ο Ερντογάν κατάφερε να θέσει υπό τον έλεγχό του τις ένοπλες δυνάμεις, τη δικαστική εξουσία, την πανεπιστημιακή ελίτ, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και άλλους κύκλους που απάρτιζαν ή σχετίζονταν με το βαθύ κράτος και καθόριζαν τους όρους του παιχνιδιού εξουσίας στην Τουρκία, κύκλοι που ήταν η πιο σοβαρή και άμεση απειλή για τον ίδιο και το κυβερνητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Το 2011, με τη σαφή και μεγαλειώδη νίκη του στις εκλογές του Ιουνίου, και το 2012, με την ολοκλήρωση των δικών που σχετίζονται με τους επίδοξους πραξικοπηματίες και την Εργκενεκόν, μπορούμε να πούμε ότι κλείνει ο κύκλος της εξουδετέρωσης των εσωτερικών αντιπάλων του και ο Ερντογάν αρχίζει να δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, όπως -για παράδειγμα- η σκληρή στάση που τηρεί απέναντι στους Κούρδους, αφού με πολιτική απόφαση επέβαλε στην τουρκική Δικαιοσύνη (sic) να οδηγήσει στις φυλακές περίπου 10.000 Κούρδους πολιτικούς, όμως το πιο χαρακτηριστικό του τι αντιπροσωπεύει και εκπροσωπεί ο Ερντογάν είναι αυτό που ακολουθεί.

Ο στενός συνεργάτης του Ερντογάν, βουλευτής Μπουρχάν Κουζού, πρόεδρος της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης και καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή του CNN Turk, στην οποία συζητιόταν η Εκθεση Προόδου της Ε.Ε. για την Τουρκία, δείχνοντας στους τηλεθεατές την έκθεση, είπε τα εξής: «Αυτή είναι μια έκθεση που πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια. Εδώ δεν υπάρχουν σκουπίδια, όμως εγώ την πετάω κάτω στο πάτωμα. Να, την πετάω στα σκουπίδια». Είναι τέτοια η έκταση της αγριότητας και της βαρβαρότητας που υποκρύπτεται κάτω από την προβιά του μετριοπαθούς Ισλάμ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα άρθρο. Καλούμε όμως τους αναγνώστες μας να αναλογιστούν τι μπορούν και τι έχουν να περιμένουν οι εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες που είχαν την ατυχία να ζουν υπό τουρκική κατοχή, στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση, όταν ο στενότερος συνεργάτης του Ερντογάν, βουλευτής και συνταγματολόγος, δείχνει αυτήν την πρωτόγονης αγριότητας συμπεριφορά δημοσίως.

Ελπίζουμε να είδαν και να ανέλυσαν δεόντως τη σκηνή οι «αρμόδιοι» στις Βρυξέλλες και στην Ουάσινγκτον.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα την πάρετε αυτή την πατρίδα, δεν θα την ξεπουλήσετε.
Δεν θα σας κάνουμε το χατίρι, δεν θα περάσει το σχέδιό σας να αφελληνίσετε τον τόπο.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα σας αφήσουμε να μαστουρώσετε τη νεολαία μας.
Δεν θα επιτρέψουμε τη διάλυση της χώρας μας, την κατάργηση της ιστορίας μας, την κατασυκοφάντηση των ηρώων μας..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα πεθάνουν αργά-αργά, επειδή εσείς τους έχετε ξεγράψει, οι απόμαχοι γέροντές μας.
Δεν θα δουλεύουνε στα ξένα αφεντικά σας, για μια χούφτα φασόλια οι Συνέλληνες.
Δεν θα ξανακλάψουν τα παιδιά στα συσσίτια.
Δεν θα κλείσουν οι παιδικές χαρές κι οι λαϊκές αγορές.
Δεν θα αδειάσουν οι κερκίδες στα στάδια.
Δεν θα σκουριάσουν οι καμπάνες στις εκκλησίες.
Δεν θα κηδεύουμε κάθε τρεις και λίγο κι από έναν άξιο συμπατριώτη μας που τον ρίξατε απ το μπαλκόνι, που τον ποτίσατε δηλητήριο, που τον πνίξατε τη νύχτα που κοιμότανε..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα σας ανοίξουμε την πόρτα να το σκάσετε.
Δεν θα σας χαριστούμε.
Δεν θα συγχωρέσουμε κανέναν σας.
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα αφήσουμε χλωρό κλαρί από σας, όπου και να δραπετεύσετε.
Στην άκρη της Γης θα σας βρίσκουμε και θα σας τιμωρούμε, μέχρι να λιώσετε στο μαύρο χώμα...

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν υπάρχει λύπηση για σας, που δουλέψατε στα σκοτεινά υπόγεια με τους ξένους πράκτορες, για να ξεπουλήσετε να νησιά μας, να μας πάρετε τα σπίτια μας, να κατακλέψετε τον κόπο μας μιας ολόκληρης ζωής, να στρώσετε το χαλί της πιο φριχτής υποδούλωσης, για να μπούνε τα κοράκια των τοκογλύφων, να αρμέξουνε το πετρέλαιό μας, που κοιμάται στα σπλάχνα των θαλασσών μας, να βγάλουνε με τα βρώμικα νύχια τους, στο χρυσάφι που κοιμάται στα σπλάχνα των βουνών μας, να ξεριζώσουνε με τα άπληστα δόντια τους, την ομορφιά που φωτίζει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, ετούτη την ευλογημένη γη, τη δικιά μας γη.
Την ΔΙΚΙΑ μας, το ακούτε προδότες;

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ, κι άλλη μια φορά λοιπόν ΟΧΙ!
Δεν θα σβήσουμε κανένα και καμιά σας από το μαύρο κατάλογο, όπου και να βυσσοδομήσατε, όποιο πόστο και να ανεβήκατε, όποια πιάτσα κι αν σεργιανίσατε, σ’ όποιαν αγορά κι αν ξεπουλήσατε την πατρίδα.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα χαρείτε άσπρη μέρα.
Δεν θα βρείτε πουθενά καταφύγιο και γλυτωμό.
Δεν θα γελάσει τ’ αχείλι σας.
Δεν θα ξαναπαίξετε με τα παιδιά σας.
Δεν θα γλυκαθείτε με τ’ αγγόνια σας.
Δεν θα υπάρξει για σας επιείκεια.
Σας ξέρουμε όλοι, όλους σας και όλες σας, έναν-έναν και μία-μία.
Έχετε καταγραφεί για πάντα στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας, αυτής της πανένδοξης και πανέμορφης χώρας, που συνωμοτήσατε να την εξαφανίσετε από το χάρτη της Γης..

ΟΧΙ!! Προδότες!
Δεν θα σας αφήσουμε να πάρετε ανάσα, ποτέ και πουθενά, όσο θα ζείτε..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν πρόκειται να μαζευτούμε κρυφά εμείς, ούτε πρόκειται να σας επιτεθούμε ύπουλα, ούτε κλεφτοπόλεμο θα κάνουμε.
Τίποτε απ αυτά που σας δίδαξαν στα υπόγεια σεμινάρια, τίποτε απ αυτά που φοβόσαστε όλη μέρα κι όλη νύχτα, και έχετε χάσει τον ύπνο σας, δεν θα συμβεί.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ιδιοκτήτες αυτής εδώ της χώρας, ένα ωραίο πρωί, που δεν είναι καθόλου μακριά, θα συντονιστούμε αστραπιαία και αυθόρμητα, όλες και όλοι, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι, νοικοκυραίοι, ψυχές και πνεύματα, και θα βγούμε από τα σπίτια μας, με την υπόσχεση στους νεκρούς μας παππούδες και γιαγιάδες, και στα αγέννητα παιδιά του τόπου μας, ότι δεν θα επιστρέψουμε πάλι, αν πρωτύτερα δεν θα έχουμε ξαναπάρει την πατρίδα στα χέρια μας.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα συμβεί αυτό περίεργα και δύσκολα και εκκωφαντικά.
Πολύ απλά θα γίνει.
Έτσι όπως αρπάζεις το χέρι του πορτοφολά στον ηλεκτρικό, που πήγε να σε ξαφρίσει.
Και στον πρώτο επόμενο σταθμό, την ώρα που ανοίγει η πόρτα, τον πετάς στις γραμμές, και φτύνεις στις παλάμες σου.
Πρώτα για να καθαρίσεις από το άγγιγμά του και μετά για να ξαναπιάσεις το φτυάρι, τον γκασμά, την πέννα, το τιμόνι, και το ποτιστήρι…
Να ξαναμπεί μπροστά αυτή η αγαπημένη πατρίδα…
Τόσο απλά και νοικοκυρεμένα θα γίνουν όλα…

ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
ΟΧΙ!




Του Κωνσταντίνου Χολέβα*

Επιτρέψτε μου, αγαπητοί αναγνώστες, να αποτίσω τον οφειλόμενο φόρο τιμής στη γενέτειρά μου Θεσσαλονίκη, η οποία στις 26 Οκτωβρίου εορτάζει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της, την ίδια ημέρα που τιμά και τη μνήμη του πολιούχου της. Η πόλη του Αγίου Δημητρίου ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο το 315 π. Χ. και ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν της συζύγου του, ετεροθαλούς αδελφής του Μ. Αλεξάνδρου. Αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στο αποστολικό έργο του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος μάλιστα στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του λέγει ότι οι Θεσσαλονικείς έγιναν υπόδειγμα για όλους τους πιστούς στη Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου το 305 μ.Χ. έκανε την πόλη επίκεντρο Πανορθοδόξου προσκυνήματος και μέχρι σήμερα η λατρεία προς τον Μυροβλήτη Άγιο συγκεντρώνει στο ναό του πιστούς από την Οικουμενική Ορθοδοξία.

Στα τείχη της με τη βοήθεια του Αγίου οι Βυζαντινοί Έλληνες αποκρούουν δεκάδες επιδρομές αλλοφύλων. Η Οικουμενική της ακτινοβολία αναδεικνύεται με τον εκχριστιανισμό σλαβικών λαών από τους Θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο τον 9ο αιώνα. Η νομοθεσία του Θεσσαλονικέως Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου υπήρξε η βάση του Αστικού Δικαίου των Ελλήνων από τον 14ο αιώνα μέχρι και το 1946! Η συμβίωση των Ορθοδόξων με την εβραϊκή κοινότητα που δημιουργήθηκε τον 15ο αιώνα ήταν αρμονική, ενώ αρνητικά ήταν πάντα τα αισθήματα των Ελλήνων για την τουρκική κατοχή επί 5 αιώνες. Η πόλη καταστράφηκε από το τουρκικό μαχαίρι μετά την εξέγερση της Χαλκιδικής το 1822. Στα σχολεία της δίδαξαν μεγάλες μορφές του υποδούλου Γένους, όπως ο Κοσμάς Μπαλάνος και ο Αθανάσιος Πάριος. Το 1850 ο Ελληνόβλαχος Γκαρμπολάς ιδρύει το πρώτο ελληνικό τυπογραφείο της πόλης. Και στην ένοπλη αποκορύφωση του Μακεδονικού Αγώνος το Ελληνικό Προξενείο και η Ιερά Μητρόπολις στη Θεσσαλονίκη γίνονται το επίκεντρο της διπλωματικής και πνευματικής προετοιμασίας. Στήριγμά τους οι Φιλεκπαιδευτικοί Σύλλογοι τα σχολεία και οι έμποροι.

Όταν στις 26 Οκτωβρίου 1912 ο Ταχσίν πασάς υπέγραφε την παράδοση της πόλης στον Αρχιστράτηγο Διάδοχο Κωνσταντίνο όλοι συνειδητοποίησαν ότι επρόκειτο για ένα ακόμη θαύμα του Αγίου Δημητρίου. Όμως από τότε η Θεσσαλονίκη του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας προοδεύει με βάση το ρητό «Συν Αθηνά και χείρα κίνει». Δηλαδή να ζητάς τη βοήθεια του Θεού, αλλά ταυτοχρόνως να δραστηριοποιείσαι και εσύ. Στην πόλη ακούσθηκε για πρώτη φορά ελληνικός Ραδιοφωνικός Σταθμός, το Ράδιο Τσιγκιρίδη. Εκεί επίσης πρωτοπροβλήθηκε τηλεοπτικό πρόγραμμα. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 1960 στο περίπτερο της ΔΕΗ στη Διεθνή Έκθεση. Η έλευση των προσφύγων από τις ελληνικές πατρίδες της Ανατολής βοήθησε την πόλη διότι οι Μικρασιάτες και οι Κωνσταντινουπολίτες μετέφεραν την Χριστιανική τους ευλάβεια, την αγάπη τους στα γράμματα και την επιχειρηματική τους ικανότητα. Εξάλλου το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι σήμερα το πληρέστερο και το πιο οργανωμένο κτηριακά και επιστημονικά από όλα τα ΑΕΙ της χώρας μας. Το λιμάνι, το αεροδρόμιο, το σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο καθιστούν την πόλη πραγματική συμπρωτεύουσα της Ελλάδος, όπως υπήρξε άξια συμβασιλεύουσα της Ρωμανίας (Βυζαντίου).

Το μέλλον της Θεσσαλονίκης βασίζεται στην ορθή, δημιουργική και όχι μουσειακή αξιοποίηση του παρελθόντος της. Ας αφήσουν ορισμένοι τα φληναφήματα για πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη. Ουσιαστικά προσπαθούν να εξωραίσουν την Τουρκοκρατία και να προετοιμάσουν την αποδοχή του νέου Οθωμανισμού. Η πόλη υπήρξε σημαντική για όλους τους λαούς της περιοχής διότι αποτέλεσε προπύργιο Ορθοδοξίας και Ελληνισμού. Έτσι θα αναπτυχθεί και στο άμεσο μέλλον, τώρα μάλιστα που η πτώση του κομμουνισμού οδήγησε τους γειτονικούς λαούς να ξαναβρούν την βυζαντινή κληρονομιά τους. Η Θεσσαλονίκη μάς συνδέει με τον ένδοξο βυζαντινισμό μας και μαρτυρεί τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Κ.Χ. 21.10.2012.

*Ο Κωνσταντίνος Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων.

Πηγή: Αντίβαρο 

Νέες μειώσεις θα υποστούν τα επιδόματα ανεργίας από 1/1/2013 βάσει των διευκρινίσεων για τη χορήγηση του επιδόματος, αλλά και για τον καθορισμό του ύψους των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα που παρέσχε με εγκύκλιό του ο ΟΑΕΔ.

Σύμφωνα με Τα Νέα, ακολουθεί και νέο ψαλίδι το 2014, ενώ η πραγματική ανεργία έχει ξεπεράσει το 30%.

Πλέον τα κριτήρια για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, αλλά και για τον καθορισμό του ύψους των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα από τον ΟΑΕΔ γίνονται αυστηρότερα.

Οι αλλαγές αυτές, που πλήττουν κυρίως τους εποχικά επιδοτούμενους προβλέπονται στον νόμο 3986/2011.

Βάσει της εγκυκλίου του ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας, ο Οργανισμός θα εξετάζει πόσα ημερήσια επιδόματα έχει εισπράξει ο δικαιούχος από το 2009. Εφόσον προκύψει ότι έχει εισπράξει περισσότερα από 450, τότε σταματά την επιδότηση.

Ψαλιδισμένα επιδόματα ανεργίας

Ειδικότερα, όπως αναφέρει η εγκύκλιος:

«Από 1.1.2013, σε κάθε περίπτωση τα ημερήσια επιδόματα ανεργίας, εντός της προηγούμενης από την εκάστοτε έναρξη της επιδότησης λόγω ανεργίας, τετραετίας, δεν είναι δυνατόν να είναι περισσότερα των τετρακοσίων πενήντα (450)

»Εάν εντός της τετραετίας ο άνεργος έχει επιδοτηθεί για χρονικό διάστημα μικρότερο των τετρακοσίων πενήντα (450) ημερήσιων επιδομάτων, δικαιούται να επιδοτηθεί λόγω ανεργίας για τον υπόλοιπο αριθμό ημερήσιων επιδομάτων, μέχρι τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου των τετρακοσίων πενήντα (450) ημερήσιων επιδομάτων».

Δηλαδή για τον τελικό καθορισμό της διάρκειας επιδότησης λαμβάνεται υπόψη και το τι είχε εισπράξει ο άνεργος από το 2009 και μετά.


Παραδείγματα:

Ενδεικτικά αναφέρονται κάποια παραδείγματα:

1) Έστω ότι εμφανίζεται ασφαλισμένος του οποίου η έναρξη επιδότησης ανεργίας αρχίζει στις 3.1.2013 και βάσει των ημερών ασφάλισης που συγκεντρώνει στο κρίσιμο χρονικό διάστημα δικαιούται 12μηνη επιδότηση (δηλ. 300 ημερήσια επιδόματα ανεργίας).

Στη συνέχεια ελέγχεται πόσα ημερήσια επιδόματα ανεργίας του χορηγήθηκαν μεταξύ του διαστήματος 3.1.2009–2.1.2013. Έστω ότι προκύπτει ότι του χορηγήθηκαν 210 ημερήσια επιδόματα εντός του διαστήματος αυτού. Αφαιρώντας από τα 450 ημερήσια επιδόματα που προσδιορίζει ως όριο ο νόμος απομένει ένα υπόλοιπο 240 ημερών επιδότησης.

Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλισμένος θα τύχει επιδότησης για 240 ημερήσια επιδόματα ανεργίας αντί για τα 300, που θα είχαν εγκριθεί βάσει των ασφαλιστικών προϋποθέσεων που συγκέντρωσε στο κρίσιμο χρονικό διάστημα.

2) Έστω ότι εμφανίζεται ασφαλισμένος του οποίου η έναρξη επιδότησης ανεργίας αρχίζει την 3.1.2013 και βάσει των ημερών ασφάλισης που συγκεντρώνει στο κρίσιμο χρονικό διάστημα δικαιούται 12μηνη επιδότηση (δηλ. 300 ημερήσια επιδόματα ανεργίας).

Ελέγχεται πόσα ημερήσια επιδόματα ανεργίας του χορηγήθηκαν μεταξύ του διαστήματος 3.1.2009–2.1.2013. Έστω ότι προκύπτει ότι του χορηγήθηκαν 440 ημερήσια επιδόματα εντός του διαστήματος αυτού. Αφαιρώντας από τα 450 ημερήσια επιδόματα που προσδιορίζει ως όριο ο νόμος απομένει ένα υπόλοιπο 10 ημερών επιδότησης.

Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλισμένος θα τύχει επιδότησης για 10 ημερήσια επιδόματα ανεργίας αντί για τα 300 που θα είχαν εγκριθεί βάσει των ασφαλιστικών προϋποθέσεων που συγκέντρωσε στο κρίσιμο χρονικό διάστημα.

3) Έστω ότι εμφανίζεται ασφαλισμένος του οποίου η έναρξη επιδότησης ανεργίας αρχίζει στις 3.1.2013 και βάσει των ημερών ασφάλισης που συγκεντρώνει στο κρίσιμο χρονικό διάστημα δικαιούται 5μηνη επιδότηση (δηλ. 125 ημερήσια επιδόματα ανεργίας).

Επίσης έστω ότι κατά τον έλεγχο προκύπτει ότι στο διάστημα 3.1.2009 – 2.1.2013 του χορηγήθηκαν 50 ημερήσια επιδόματα εντός του διαστήματος αυτού. Αφαιρώντας από τα 450 ημερήσια επιδόματα που προσδιορίζει ως όριο ο νόμος απομένει ένα υπόλοιπο 400 ημερών επιδότησης.

Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλισμένος θα τύχει επιδότησης για 125 ημερήσια επιδόματα ανεργίας (δηλαδή την επιδότηση που θα είχε εγκριθεί βάσει των ασφαλιστικών προϋποθέσεων που συγκέντρωσε στο κρίσιμο χρονικό διάστημα).

Διαβάστε αναλυτικά παραδείγματα από την εγκύκλιο του ΟΑΕΔ

Πηγή: New Post

Επιλοχίας του Ελληνικού Στρατού που αύριο θα παρελάσει στην Θεσσαλονίκη απέστειλε μια συγκλονιστική επιστολή η οποία δείχνει το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στις Ένοπλες Δυνάμεις.


Είναι μια επιστολή που δημοσιεύθηκε στο Onalert μέσω του Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων.
Ο επιλοχίας απευθύνεται προς τον Πρώτο Πολίτη της χώρας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και του μεταφέρει τις σκέψεις που θα έχει ο ίδιος και οι περισσότεροι συνάδελφοί του ,όταν αύριο θα περάσουν από μπροστά του.

«Καλημέρα σας. Είμαι Επιλοχίας και είμαι ένας από αυτούς που θα παρελάσουν στη Θεσσαλονίκη την 28 Οκτωβρίου. Τελευταία διαβάζω κάποια μέτρα της πολιτείας τα οποία περιορίζουν τους συμπολίτες μας σε συγκεκριμένο χώρο να δουν την παρέλαση καθώς επίσης διαβάζω ότι η εξέδρα που θα βρίσκεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι απομονωμένη από τον κόσμο και απλησίαστη (κάτι που θυμίζει εγωιστή μονάρχη νομίζω και όχι πρόεδρο Δημοκρατίας).
Όσοι θα παρελάσουμε θα παρελάσουμε για την τιμή των προγόνων μας και για τον απλό κόσμο.
Όχι για τους κυρίους στην εξέδρα…

Τελευταία ανακοίνωσαν πρόσθετα μέτρα περικοπών των μισθών μας. Εγώ κοιτώντας τον Πρόεδρο στην εξέδρα της παρελάσεως όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι μου θα είναι σαν να βλέπω έναν πατέρα που παρόλο που κακοποιεί τα παιδιά του βγαίνει έξω στην παιδική χαρά και τα καμαρώνει, παρόλο που όταν γυρίσουν σπίτι θα τα χτυπήσει. Έτσι και εμείς. Μας φτάνει τον μισθό σε επίπεδα εξαθλίωσης και μετά θα ανέβει σε μία εξέδρα να μας καμαρώσει και το χειρότερο θέλει να έχουμε και ηθικό . Ηθικό από τι;

Ηθικό από το ότι σκεφτόμαστε τα χρέη μας;

Ηθικό από το ότι στερούμαστε βασικά είδη διατροφής οικογενειακά προκειμένου να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες των παιδιών μας;

Προσωπικά είμαι περίεργος το τι σκέψεις θα περνούν από το μυαλό του Προέδρου όταν τα τμήματα θα παρελάσουν μπροστά του.

Με τι τσίπα θα μας κοιτάξει στα μάτια; Παρόλα αυτά έχοντας διαφορετικό μισθό και έχοντας διαφορετική ζωή δεν πρόκειται να μας καταλάβει. Θα παρελάσει μπροστά του ένας «θίασος» όχι ένας στρατός. Θα δείχνουμε ηθικό το οποίο δεν υπάρχει και αυτός θα έχει την ψευδαίσθηση σαν πρόεδρος ότι με όσα έχει συμβάλλει (υπογράφοντας) περνάει μπροστά του ένας στρατός με ηθικό (μέρος της παράστασης και αυτό). Λυπάμαι ειλικρινά κύριε πρόεδρε που είσθε και εσείς μέτοχος της εξαθλίωσης μας.»

Μία επιστολή – κατάθεση ψυχής από τον Έλληνα στρατιωτικό…

newsbomb.gr

Russia Today News
27 Oκτωβρίου 2012


Oι Αμερικανοί καλά θα κάνουν να μην ξεμυτίσουν φέτος από τα σπίτια τους, παίρνοντας σβάρνα τη γειτονιά μασκαρεμένοι για την παραδοσιακή γιορτή του Halloween και πειράζοντας τους γείτονές τους με το παραδοσιακό "κέρασε γιατί θα σου κάνω ζημιά". O τεραστίων διαστάσεων τυφώνας Sandy (η κεντρική φωτογραφία είναι από χθεσινή δορυφορική λήψη) αναμένεται να χτυπήσει την ανατολική ακτή της χώρας και σύμφωνα με τις πιο μετριοπαθεις προβλέψεις των μετεωρολόγων, οι ζημιές που θα προκληθούν θα είναι της τάξεως του 1 δισ. δολαρίων τουλάχιστον.

Ο "Frankenstorm", όπως αποκαλούν το μετεωρολογικό φαινόμενο τα ΜΜΕ, αναμένεται να προκαλέσει ισχυρούς ανέμους, έντονες βροχοπτώσεις, ακραίες παλίρροιες, ακόμα και χιόνι σε ορισμένες πολιτείες. Η καταιγίδα θα εξελιχθεί από μια σύγκρουση μεταξύ του τυφώνα Sandy, ο οποίος ήδη σάρωσε την Αϊτή και την Κούβα και κατευθύνεται βόρεια, και μιας χειμωνιάτικης καταιγίδας που έρχεται από τα δυτικά. Σύμφωνα με επιστήμονες της κρατικής μετεωρολογικής υπηρεσίας των ΗΠΑ, υπάρχει μια πιθανότητα 90% ο τυφώνας να σαρώσει την ανατολική ακτή.

Τα δύο αυτά μετεωρολογικά συστήματα προβλέπεται να συγκρουστούν στη Νέα Υόρκη ή το Νιου Τζέρσεϊ την Τρίτη το πρωί, με αποτέλεσμα σε αυτές τις δύο πολιτείες να προκληθεί κατακλυσμός, με βροχοπτώσεις 13 cm και ανέμους που θα κινούνται με 65 χλμ την ώρα. Σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, πρόκειται να βιώσουν τον χειρότερο τυφώνα των τελευταίων 100 χρόνων. 

Ο Chuck Watso, διευθυντής έρευνας και ανάπτυξης της Kinetic Analysis Corp, ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι οι αιτήσεις για αποζημιώσεις από διάφορες περιοχές των ΗΠΑ μπορεί να ανέλθουν σε περισσότερο από 5 δισ. δολάρια.

"Θα είναι ό,τι χειρότερο έχει ζήσει η χώρα, αφού υπάρχει και αυξημένη πιθανότητα να πλημμυρίσουν οι ακτές, καταστρέφοντας παράκτιες πόλεις και χωριά", τόνισε ο Jason Samenow της ιστοσελίδας Capital Weather Gang στην εφημερίδα Washington Post.

"Θα πρέπει όλοι, αρχές και πολίτες, να είμαστε σε επιφυλακή", δήλωσε ο Nelson Vaz, ερευνητής της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, στην εφημερίδα Wall Street Journal. "Πρόκειται για μια καταιγίδα που θα διατηρήσει την ισχύ της, θα πλησιάσει το κέντρο του Νιου Τζέρσεϊ και θα ενταθεί στην περιοχή του λιμανιού της Νέας Υόρκης".

Οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας προετοιμάζονται για το χειρότερο. Στην περιοχή της Ουάσιγκτον, η Pepco έχει ζητήσει τη συνδρομή εταιρειών ηλεκτρικής ενέργειας σε άλλα μέρη των ΗΠΑ προκειμένου να εφοδιαστεί, σε περίπτωση που νεκρώσουν οι γραμμές του ηλεκτρικού ρεύματος ή υπάρξουν χιλιάδες διακοπές ρεύματος. Άλλες εταιρείες ανακαλούν τις άδειες των εργαζομένων τους προκειμένου να τους έχουν στη διάθεσή τους όταν θα αρχίσουν οι κλήσεις για βοήθεια.

Ο εκπρόσωπος Τύπου της εταιρείας Baltimore Gas and Electric, Robert Gould, δήλωσε στην Washington Post ότι "θα πρέπει να αναμένονται πάνω από 200 χιλιάδες διακοπές ρεύματος όταν θα κάνει την εμφάνισή του ο Frankenstorm".

Η εταιρεία σιδηροδρόμων Amtrak έχει ήδη εκφράσει την ανησυχία της ότι πεσμένα δέντρα και συντρίμμια είναι πολύ πιθανόν να ακινητοποιήσουν τα τρένα που συνδέουν την Ουάσιγκτον με τη Βοστώνη.

Καθώς οι εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας, τα αεροδρόμια, οι σιδηροδρομικές εταιρείες και τα σούπερ μάρκετ προετοιμάζονται για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της πρωτοφανούς αυτής καταιγίδας, ο μετεωρολόγος Jeff Masters, διευθυντής της υπηρεσίας Weather Underground δηλώνει:

"Όλα δείχνουν ότι ενδέχεται να είμαστε στα πρόθυρα μιας ιστορικής καταστροφής. Η μητέρα Φύση δεν θα μας πει φέτος το παραδοσιακό "κέρασε γιατί θα σου κάνω ζημιά". Απλά θα μας κάνει τεράστια ζημιά".

Διαβάστε επίσης
Αύξηση στις τιμές του πετρελαίου λόγω του τυφώνα Sandy


Με σκηνικό την αλγεινή εικόνα των δρακόντειων μέτρων πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου στη θεσσαλονίκη, ο πρωθυπουργός στο Διοικητήριο και κατά τη διάρκεια των εγκαινών έκθεσης κειμηλίων της απελευθέρωσης της πόλης, διάβασε μια προχειρογραμμένη έκθεση ιδεών, διανθισμένη με τους απαραίτητους στίχους του Ελύτη και του Ρίτσου, για να προσδώσει και το ανάλογο συγκινησιακό στοιχείο. Και μεταξύ των άλλων με την άνεση της …μασκαρεμένης θρασύτητας, μας μίλησε για το “στοίχημα που κερδίζουμε” και για την αδήριτη ανάγκη για ομόνοια και ενότητα του ελληνικού λαού, χωρίς καχυποψία, δίνοντας ταυτόχρονα “μαθήματα δημοκρατίας”, υποσχόμενος για διέξοδο από την κρίση με τη φράση “θα τα καταφέρουμε…”, αλλά και τονίζοντας ότι συναισθάνεται την απόγνωση του λαού…

 
Του Στέλιου Συρμόγλου


Να επισημάνω στον Αντώνη Σαμαρά ότι ο ελληνικός λαός, αυτός ο λαός της σιωπής και της αμηχανίας για όσα βιώνει, όσο κι αν έχει χάσει το μέτρο της αξιολόγησης μέσα σ’ ένα νέφος ηθικής και οικονομικής ασφυξίας, ώστε να ταυτίζει τον καλό με το φαύλο και να εθίζεται στις αναθυμιάσεις των σκανδάλων και των ανερμάτιστων πολιτικών πρακτικών, έχει περάσει από την απόγνωση στην αηδία γι αυτό που λέγεται δημόσια ζωή.

Και μπορεί αυτό να αντικρούεται με την όλη παθητική στάση και θέση των πολιτών, με αποτέλεσμα κρίσιμα θέματα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής να καθορώνται μέσα από τους παραμορφωτικούς φακούς της εξουσιαστικής ιδιοτέλειας, δεν θα αργήσει να αντιληφθεί ότι απαιτείται εθνική αυτογνωσία και αυτοκριτική…Και τότε ο λαός θα αντιδράσει στην ηθική αδιαφορία, την αναισθησία και αναισχυντία των πολιτικών, αλλά και των δημοσιογράφων-παπαγάλων της εξουσίας, που εισάγουν την ηθική ελεφαντίαση, τη χοίρεια αδιαντροπιά των δημαγωγών πολιτικών στο σπίτι μας….

Πώς; Όπως σήμερα. Ανοίγοντας την τηλεόραση και βλέποντας τον πρωθυπουργό της χώρας, σ’ ένα σιδερόφρακτο περιβάλλον γιατί είναι ιδιαίτερα “δημοφιλής” , ώστε να… κινδυνεύει η σωματική του ασφάλεια από τις πιθανές αντιδράσεις των πολιτών, “σημαιοστολισμένο”, ευπρεπή και ιματισμένο, βαθύτατα προβληματισμένο, αλλά και αποφασισμένο, με την “ελαφρά φρενοπάθεια” του τιμητή, να εκφωνεί λόγο γεμάτο ασυνέπεια και φθηνή δημαγωγία, χωρίς να φέρει ίχνος εντροπής στις μαλακές παρειές του για όσα η “πόλις εβόησε” και ο κόσμος καταμαρτυρεί.

Και δεν νοείται με τη “σιδερόφρακτη λογική” του να μας μιλάει περί δημοκρατίας, όταν περιορίζει τον λαό ακόμα και να εορτάσει μια εθνική επέτειο κι όταν προωθεί πρός ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο σ’ ένα άρθρο, που υποθηκεύει και εξαθλιώνει τη ζωή των πολιτών για πολλά χρόνια…Αυτή είναι η δημοκρατική αντίληψη και το ‘Ηθος του πρωθυπουργού; Εκτός κι αν οικοδομεί, με πρόσχημα το αδιέξοδο της οικονομίας και της…σωτηρίας του λαού, μια καινούργια Ηθική του μη Ηθικού, που σημαίνει μιαν ανήθικη Ηθική! Πρός αυτήν προσανατολίζει, παραδειγματίζει και εθίζει τους πολίτες;

Μπορεί ο λαός να έχει εγκλωβιστεί κατά καιρούς στα παχυλά λόγια, που βγαίνουν από τα στόματα πολλών μεγαλόσχημων και μικρόσχημων… Και να έχει παγιδευτεί στους κυβερνητικούς κρετινισμούς, τους εκφραστές των βλακειών και τους παραλήπτες των πλεοναζόντων παρασήμων που καταλήγουν να πωλούνται στα παλιατίδικα της χώρας…Και μπορεί σήμερα να βιώνει τους…ευτυχισμένους γεωμετριστές του έθνους, που αμακάριστοι, αλλά έμφοβοι, προσβάλλουν βάναυσα την αξιοπρέπειά του, εξαφανίζουν το κοινωνικό κράτος και ενταφιάζουν αξίες και ελπίδες του με μηδενιστικές νεοπλασίες, φαρμακώνοντας τη Ρωμιοσύνη με υψηλόκαρδους πολιτικούς λεονταρισμούς.

Δεν μπορεί στο διηνεκές να ανέχεται μέτρια και παντελώς ανίκανα πολιτικά αναστήματα. Και να θυμήσω στον Αντώνη Σαμαρά ότι ακτινοσκοπώντας το ήθος του τότε τυράννου ο θεήλατος νους του Πλάτωνος, με λέξεις που κτυπούν κατάστηθα τον σύγχρονο “δημοκρατικό” τύραννο, εμβαθύνει στο δούλο και δόλιο Είναι του και στον τρόπο με τον οποίο εξουδετερώνει όσους υποψιάζεται ότι βάζουν εμπόδια στην εξουσία του. Είναι οι ενέργειές του και η ανήθικη Ηθική του, ωστόσο, που τελικά τον θέτουν εκτός εξουσίας.


Πηγή: Free Pen

  • Αποδεχόμενοι τη δυσκολία επιστροφής στον κανόνα του χρυσού, η μοναδική λύση είναι η κυκλοφορία 100% καλυμμένων χρημάτων – όπου οι τράπεζες θα υποχρεωθούν να έχουν εγγυήσεις στις κεντρικές, ίσες με το σύνολο των χρημάτων που δανείζουν



Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Αυτό που απομένει σε μία «μικτή Οικονομία» ως η καλύτερη «λύση», σε μία οικονομία δηλαδή που πιστεύει σε ένα όσο το δυνατόν μικρότερο κράτος (το οποίο όμως συνεχίζει να έχει στην κατοχή του τις κοινωφελείς, τις κερδοφόρες μονοπωλιακές και τις στρατηγικές επιχειρήσεις), καθώς επίσης στην ιδιωτική πρωτοβουλία (στην οποία θα πρέπει να τοποθετούνται όρια διασφάλισης του ελεύθερου ανταγωνισμού, ενώ οφείλει να ελέγχεται), δεν είναι άλλο από την κρατικοποίηση των κεντρικών τραπεζών – με τις εμπορικές να παραμένουν μεν στον ιδιωτικό τομέα, αλλά να ελέγχονται αυστηρά από τις κεντρικές και κατ’ επέκταση από το κράτος

Οι κεντρικές τράπεζες οφείλουν να είναι εξ ολοκλήρου δημόσιοι οργανισμοί, ανεξάρτητοι από τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα, από τους ιδιώτες επενδυτές, καθώς επίσης από τις κυβερνήσεις – αποτελώντας τον τέταρτο πυλώνα της κρατικής εξουσίας. Δίπλα στις τρεις ανεξάρτητες εξουσίες, στην εκτελεστική (κυβέρνηση), στη νομοθετική (κοινοβούλιο) και στη δικαστική, οφείλει να προστεθεί η νομισματική εξουσίαένας δημόσιος θεσμός δηλαδή, ο οποίος να έχει το προνόμιο, το αποκλειστικό δικαίωμα καλύτερα της δημιουργίας των νόμιμων και αποδεκτών μέσων ανταλλαγής: των εκάστοτε χρημάτων και νομισμάτων.

Με τον τρόπο αυτό θα είχε τη δυνατότητα το κράτος να δανείζεται άτοκα - με μέτρο φυσικά και υπό τον διαρκή έλεγχο των υπολοίπων τριών εξουσιών, καθώς επίσης των Πολιτών του. Έτσι θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα, όσον αφορά τις ανάγκες του συνόλου της κοινωνίας – ενώ θα είχε τη δυνατότητα να κατευθύνει ορθολογικότερα την ποσότητα χρήματος (επίσης τα βασικά επιτόκια κλπ.), χωρίς να δημιουργούνται οι κερδοσκοπικές φούσκες, οι  υφέσεις και οι  πληθωρισμοί από τις μανιοκαταθλιπτικές, αχόρταγες «αγορές»”.  

Η χρηματοπιστωτική κρίση, τα οδυνηρά επακόλουθα της οποίας συνεχίζει δυστυχώς να βιώνει ολόκληρος ο πλανήτης, έχει αναμφίβολα πολλές διαφορετικές αιτίες – μερικές από τις οποίες είναι η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση, οι ευρωπαϊκές ασυμμετρίες, καθώς επίσης η παγκόσμια αναδιανομή των εισοδημάτων.

Οι δύο πρώτες οφείλονται κυρίως στην προβληματική συνύπαρξη των ελλειμματικών με τις πλεονασματικές οικονομίες, τόσο σε διεθνές, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο – όπου δυστυχώς χώρες, όπως η Κίνα και η Γερμανία, απειλούν με τις εξαγωγικές τους «επιδόσεις», σε συνδυασμό με τον σκόπιμο περιορισμό της εσωτερικής τους ζήτησης, αφενός μεν ολόκληρο τον πλανήτη, αφετέρου την Ευρωζώνη και το κοινό νόμισμα.    

Όσον αφορά την τελευταία, με βάση την οποία οι μισθοί των αναπτυσσομένων οικονομιών αυξάνονται, ενώ οι μισθοί των ανεπτυγμένων μειώνονται, «τείνοντας» σε ένα σημείο ισορροπίας μεταξύ τους, οι επιπτώσεις της στις ελλειμματικές, εξαρτημένες οικονομίες, στις οποίες ανήκει και η Ελλάδα, είναι εξαιρετικά επώδυνες (ειδικά όταν παράλληλα σχεδιάζεται η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών κατάργησης της εργατικής και λοιπής νομοθεσίας – έτσι ώστε οι μισθοί της Ελλάδας, για παράδειγμα, να είναι ίσοι με τους μισθούς της Κίνας, συν το μεταφορικό κόστος).  

Περαιτέρω τα κράτη, στα πλαίσια των προσπαθειών τους να αντιμετωπισθεί η χρηματοπιστωτική κρίση, επεμβαίνουν μαζικά στις χρηματαγορές, με στόχο να διασώσουν τις υπερχρεωμένες τράπεζες και τον ίδιο τον εαυτό τους – αφού τόσο ο δημόσιος, όσο και ο ιδιωτικός τομέας των περισσοτέρων, έχει ξεπεράσει τα ανώτατα όρια του δανεισμού.

Ένα από τα βασικά όπλα τους, μία μέθοδος αντιμετώπισης της κρίσης καλύτερα, είναι η πολιτική της αύξησης της ποσότητας χρήματος – η οποία θεωρείται ως η πολιτική του μικρότερου κακού («το μη χείρων βέλτιστον»). Το αποτέλεσμα της είναι η συνέχιση της αύξησης των χρεών, η οποία όμως κάποια στιγμή φτάνει στα ανώτατα όρια της. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ειδικά στην περίπτωση της Ευρωζώνης, η μοναδική λύση που θα απομείνει θα είναι η επέμβαση της ΕΚΤ – η οποία θα αναγκασθεί να επιλέξει το «μονεταρισμό» των χρεών, με την μαζική έκδοση νέων χρημάτων.

Το γεγονός αυτό θα μας οδηγήσει δυστυχώς σε έναν υψηλό πληθωρισμό, όπως τεκμηριώνεται από την ιστορία – όπου ο πληθωρισμός αποτελεί ουσιαστικά μία φορολογία, όπως όλες οι άλλες, η οποία όμως είναι εξαιρετικά ύπουλη, ενώ προκαλεί πολύ μεγάλες ζημίες στις οικονομίες των κρατών.

Ειδικότερα, αν και ο πληθωρισμός περιορίζει τα χρέη, δεν οδηγεί δυστυχώς σε ένα καλύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Στην καλύτερη περίπτωση, απλά επιτρέπει την περαιτέρω προβληματική επιβίωση των οικονομιών – ενώ θεωρείται ως μία πολύ ακριβή λύση, για να διατηρηθεί ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο είναι αδύνατον να λειτουργήσει ως έχει μακροπρόθεσμα.

Βέβαια, οι κεντρικές τράπεζες (τα ίδια προβλήματα με την Ευρωζώνη έχουν οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία, η Ιαπωνία και πολλές άλλες χώρες) τονίζουν κάθε φορά ότι, έχουν αρκετά μέσα στη διάθεση τους, με τα οποία μπορούν να απορροφήσουν την υπερβάλλουσα ρευστότητα από τις αγορές, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο πληθωρισμός – κάτι που τεχνικά είναι φυσικά εφικτό.

Εν τούτοις, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι η τεχνική της μείωσης της ποσότητας χρήματος, αλλά η δυνατότητα να αποφασισθεί κάτι τέτοιο από την πολιτική – κάτι που είναι πολύ δύσκολο, αφού ο πληθωρισμός μειώνει τα χρέη των νοικοκυριών, καθώς επίσης όλων των άλλων υπερχρεωμένων συντελεστών, ιδιαίτερα δε των τραπεζών. 

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΙΝΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Συνεχίζοντας, αν και ο κίνδυνος να εξελιχθεί ο πληθωρισμός σε υπερπληθωρισμό δεν φαίνεται σήμερα μεγάλος, παραμένει υπαρκτός. Σε μία τέτοια περίπτωση, όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά ανησυχούν, παρατηρώντας τη διαρκή αύξηση της ποσότητας χρήματος – με αποτέλεσμα να μην εμπιστεύονται πλέον τα χάρτινα χρήματα, τα οποία κατ’ επακόλουθο χάνουν ραγδαία, όσον αφορά την αγοραστική τους αξία.

Αν και ο κίνδυνος δεν φαίνεται σήμερα υπαρκτός, έχουμε την άποψη ότι, δεν είναι παράλογο να ασχοληθεί κανείς με ένα τέτοιο σενάριο, το οποίο έχει άμεση σχέση με το μέλλον του «ακάλυπτου», του μη εγγυημένου δηλαδή «χάρτινου» χρήματος, το οποίο επικράτησε στον πλανήτη μετά την κατάργηση του Bretton Woods.


Πολύ περισσότερο, επειδή η ευρωπαϊκή «πολιτική διασώσεων» (EFSF, ESM κλπ.), στα θεμέλια της οποίας «ελλοχεύει» μία τραπεζική βόμβα μεγατόνων, ενώ στο δρόμο της έχει τοποθετηθεί μία θανατηφόρα γερμανική παγίδα, διορθώνει μόνο τα συμπτώματα της κρίσης – αφήνοντας ανέπαφες τις αιτίες της.

Αναλυτικότερα «η αιτία των αιτιών», αυτή δηλαδή που «κρύβεται» στη βάση του προβλήματος, είναι η αρχιτεκτονική του σημερινού, χάρτινου νομισματικού συστήματος – της δημιουργίας χρημάτων από το πουθενά, μέσω κυρίως των εμπορικών τραπεζών.

Το γεγονός αυτό οδηγεί υποχρεωτικά σε συνεχώς αυξανόμενες και συχνότερες οικονομικές κρίσεις, οι οποίες αποτελούν ταυτόχρονα «την αιτία και το αιτιατό» της υπερχρέωσης. Για εκείνο το χρονικό διάστημα λοιπόν που δεν θα αποφασισθεί η αντιμετώπιση του κεντρικού προβλήματος της δημιουργίας χρημάτων από το πουθενά, κυρίως εκ μέρους των εμπορικών τραπεζών, οι κρίσεις θα συνεχίζονται αυξανόμενες - μέχρι την τελική κατάρρευση του συστήματος.

Τα παραπάνω δεν αφορούν φυσικά μόνο την Ευρωζώνη, αλλά όλα εκείνες τις «νομισματικές ζώνες», οι οποίες χρησιμοποιούν ακάλυπτα, χάρτινα χρήματα – γεγονός που σημαίνει ότι, είμαστε αντιμέτωποι με μία παγκόσμια κρίση του συστήματος των χάρτινων χρημάτων. Οι προσπάθειες δε καταπολέμησης της κρίσης με την έκδοση νέων, «ακάλυπτων» χρημάτων, με τεχνητά χαμηλά επιτόκια δανεισμού (τα οποία διαστρεβλώνουν τις αξίες, δημιουργούν τεράστιες φούσκες και καταστρέφουν «το αόρατο χέρι της αγοράς»), είναι αδύνατον να έχουν αποτέλεσμα.

Κατά την άποψη μας, όπως επίσης πολλών άλλων οικονομολόγων, αποδεχόμενοι τη δυσκολία και τους κινδύνους της επιστροφής στον κανόνα του χρυσού, η μοναδική λύση είναι η κυκλοφορία χρημάτων, τα οποία θα είναι 100% καλυμμένα (εγγυημένα) – γεγονός που είναι δυνατόν να συμβεί, εάν οι εμπορικές τράπεζες υποχρεωθούν να διαθέτουν εγγυήσεις στις εκάστοτε κεντρικές, ίσες με το 100% τω χρημάτων που δανείζουν (αντί μόλις 2% σήμερα). 

Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Μετά τη μεγάλη ύφεση του 1929, πολλοί Αμερικανοί οικονομολόγοι τότε ήταν επίσης της άποψης ότι, οι εμπορικές τράπεζες θα έπρεπε να υποχρεωθούν να καλύπτουν όλα τα δάνεια που ενέκριναν, διατηρώντας 100% εγγυήσεις στις εκάστοτε κεντρικές.

«Η βασική ιδέα είναι να ανεξαρτητοποιηθούν τα χρήματα από τις πιστώσεις», τεκμηρίωσε τότε τη θέση του ο οικονομολόγος I. Fisher ολοκληρώνοντας με το εξής: «Οφείλουμε να διαχωρίσουμε τη διαδικασία της δημιουργίας και της καταστροφής των χρημάτων, από τις τραπεζικές λειτουργίες».

Η πρόταση του κ. I. Fisher, γνωστή ως το «πλάνο του Σικάγου», εξετάσθηκε τότε πολύ σοβαρά από τον Αμερικανό πρόεδρο (F. Roosevelt), ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να την εφαρμόσει στην πράξη – επειδή αντιστάθηκε με επιτυχία ο πανίσχυρος χρηματοπιστωτικός κλάδος, ο οποίος κερδίζει τεράστια ποσά, από το «βασιλικό» αυτό του προνόμιο.

Δύο οικονομολόγοι του ΔΝΤ τώρα ασχολήθηκαν με την ερώτηση, σχετικά με τα επακόλουθα της εφαρμογής αυτής της ιδέας στη σημερινή εποχή, προσπαθώντας να απαντήσουν με τη βοήθεια των μεθόδων της σύγχρονης μακροοικονομίας – δημιουργώντας ένα μοντέλο, το οποίο εμπλούτισαν με στοιχεία της αμερικανικής οικονομίας.

Τα αποτελέσματα των ερευνών τους ήταν εντυπωσιακά – αφού διαπιστώθηκε ότι, οι μελέτες των οικονομολόγων από το 1930 είναι εξ ολοκλήρου σωστές.

«Η εφαρμογή του πλάνου του Σικάγου σήμερα, θα μείωνε σημαντικά τις μανιοκαταθλιπτικές εξάρσεις των αγορών, οι οποίες είναι συνδεδεμένες με τους ρυθμούς ανάπτυξης-ύφεσης. Θα μπορούσε επί πλέον να εμποδίσει εντελώς τις τραπεζικές επιθέσεις (bank runs), καθώς επίσης να οδηγήσει στον περιορισμό των δημοσίων και ιδιωτικών χρεών.

Εκτός αυτού, θα είχε σαν αποτέλεσμα την σημαντική καλυτέρευση του βιοτικού μας επιπέδου – ενώ θα προκαλούσε ανάπτυξη, η οποία θα πλησίαζε ακόμη και το 10% του ΑΕΠ», ήταν σε γενικές γραμμές τα συμπεράσματα των δύο οικονομολόγων.  

Ολοκληρώνοντας, από τη στιγμή εκείνη που τα κράτη παρέδωσαν το κυριαρχικό τους προνόμιο, σχετικά με τη δημιουργία χρημάτων, στις εμπορικές τράπεζες, καθώς επίσης τα κέρδη τους από αυτό (υπολογίζονται μεταξύ 5% και 10% επί των δημοσίων εσόδων), οι τράπεζες κατάφεραν να αναδειχθούν στον κυρίαρχο του παιχνιδιού – με αποτέλεσμα τα κράτη, οι πολίτες τους δηλαδή, να πληρώνουν ετήσια υπέρογκους τόκους (στην Ελλάδα σήμερα το κόστος δανεισμού του δημοσίου, οι τόκοι δηλαδή, ξεπερνούν το 25% των εσόδων από τη φορολογία).        

Ολοκληρώνοντας, σε σχέση με τη δημιουργία του χρήματος, είναι ίσως σκόπιμο να παραθέσουμε ξανά το παρακάτω κείμενο:  

Η ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Αναλυτικότερα, με τη διαδικασία της «δημιουργίας» χρήματος «κατασκευάζεται» ουσιαστικά το «λογιστικό χρήμα», το οποίο στη συνέχεια «διοχετεύεται» στο κυκλοφοριακό σύστημα της Οικονομίας. Το γεγονός αυτό δεν συμβαίνει βέβαια με την εκτύπωση χρημάτων, αλλά με την λήψη δανείων εκ μέρους του δημοσίου, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, από τις εμπορικές τράπεζες – επίσης, με τη δανειοδότηση των ιδιωτικών τραπεζών από τις εκάστοτε κεντρικές τους, ή από την αντίστοιχη μεταξύ τους, στη διατραπεζική αγορά.

Για παράδειγμα, όταν μία εταιρεία (ιδιώτης, δημόσιο) δανείζεται από μία εμπορική τράπεζα, «δημιουργούνται» αυτόματα νέα χρήματα – όπως και όταν η ιδιωτική τράπεζα δανείζει κάποια άλλη ή δανείζεται από την κεντρική. Εκτός αυτού, δημιουργούνται επίσης νέα χρήματα από τις ιδιωτικές τράπεζες, όταν αγοράζουν στοιχεία του Ενεργητικού τους (αξιόγραφα, ακίνητα κλπ.), ανοίγοντας πιστωτικό λογαριασμό (όψεως) στον πωλητή, με τον οποίο συναλλάσσονται.

Έτσι λοιπόν, η «δημιουργία» του νέου χρήματος είναι συνδεδεμένη με τη δημιουργία πιστώσεων, ενώ η εξόφληση των πάσης φύσεως δανείων, ή η πώληση των στοιχείων του ενεργητικού από τις τράπεζες «καταστρέφει», περιορίζει δηλαδή, την υφιστάμενη ποσότητα χρημάτων.

Τα «άϋλα» χρήματα δε που «παρασκευάζονται» ή «καταστρέφονται» με αυτόν τον τρόπο, ονομάζονται, σε αντίθεση με αυτά που προέρχονται από τα ευγενή μέταλλα, «Fiat Money» - από το λατινικό «fiat», το οποίο μεταφράζεται ως «δημιουργία» (στην προκειμένη περίπτωση, χρήματα που δημιουργούνται από το τίποτα).

Είναι ίσως σκόπιμο να προσθέσουμε εδώ ότι, τα χρήματα που δημιουργούνται με αυτή τη «μαγική» διαδικασία, αντιπροσωπεύουν πραγματικές αξίες (ΑΕΠ), εφόσον δανείζονται έναντι υλικών αξιών (ακίνητα, αξιόγραφα, μετοχές κλπ.), οι οποίες «δεσμεύονται» από τις τράπεζες σαν εγγυήσεις.

Όταν όμως οι υλικές αυτές αξίες είναι υπερτιμημένες, όπως στο παράδειγμα των Subprimes (Η.Π.Α., Ισπανία, Ιρλανδία κλπ.), όταν δηλαδή υπάρχουν «στρεβλώσεις» στις αγορές, τότε τα χρήματα που δημιουργούνται με το συγκεκριμένο αντίκρισμα είναι εντελώς αδικαιολόγητα – με αποτέλεσμα να «εκβάλλουν» στις γνωστές μας χρηματοπιστωτικές κρίσεις, όπου «καταστρέφονται» (διαγράφονται, καίγονται) στην πραγματικότητα οι υπερβάλλουσες ποσότητες.

Οφείλουμε να σημειώσουμε επίσης ότι, οι εμπορικές τράπεζες επιτρέπεται να δανείζουν στους καταναλωτές (επιχειρήσεις και ιδιώτες), ένα συγκεκριμένο πολλαπλάσιο ποσόν των συναλλαγματικών αποθεμάτων τους (καταθέσεων), στην εκάστοτε κεντρική τράπεζα.

Στην Ευρώπη (ΕΚΤ) είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν ένα ελάχιστο απόθεμα καταθέσεων (ρεζέρβα) ύψους 2% - γεγονός που σημαίνει ότι μπορούν να δανείζουν το 50πλάσιο των καταθέσεων που διατηρούν στην κεντρική τράπεζα, με τη μορφή λογιστικών χρημάτων (θα αλλάξει στο 33πλάσιο, με βάση τη συνθήκη της Βασιλείας ΙΙΙ, αλλά από το 2018 – τόσος ήταν ο «πολλαπλασιαστής» κεφαλαίων στη Lehman Brothers, όταν χρεοκόπησε).

Σε ορισμένες χώρες (Καναδάς, Σουηδία, Μ. Βρετανία) δεν είναι υποχρεωμένες οι ιδιωτικές τράπεζες να διαθέτουν ελάχιστα αποθέματα στις κεντρικές. Φυσικά τηρούνται παράλληλα ορισμένοι άλλοι κανόνες, όπως το ύψος των καταθέσεων σε σχέση με την εκχώρηση δανείων, έτσι ώστε να υπάρχει κίνητρο για τις τράπεζες, η «διαχείριση» των αποταμιεύσεων και ιάφοροι άλλοι, στους οποίους θα αναφερθούμε εκτενέστερα στο μέλλον. Ειδικά όσον αφορά τα μετρητά χρήματα, η δημιουργία τους είναι αποκλειστικό «προνόμιο» της εκάστοτε κεντρικής τράπεζας – αν και αποτελούν ένα ελάχιστο μέρος (περί το 3%), της συνολικής ποσότητας χρήματος, ενώ βαίνουν συνεχώς μειούμενα.

Η αιτία της μείωσης των μετρητών χρημάτων, ανεξάρτητα με τα όσα συνήθως λέγονται, είναι η περιορισμένη ωφέλεια (κερδοφορία) των τραπεζών, αφού δεν μπορούν να 50πλασιαστούν ανάλογα - παράλληλα με το ότι απαιτούνται ίσου ύψους καταθέσεις των εμπορικών, στις κεντρικές τράπεζες.

Αυτός είναι ουσιαστικά ο κύριος λόγος, για τον οποίο οι συναλλαγές με μετρητά χρήματα περιορίζονται συνεχώς, ακόμη και νομοθετικά, αντικαθιστάμενες με το «πλαστικό χρήμα», με τη χρήση επιταγών ακόμη και για μικρά ποσά κλπ. Οι τράπεζες αντιπαθούν λοιπόν τις συναλλαγές με μετρητά, επειδή διαθέτουν συνήθως πολύ περιορισμένα αποθέματα πραγματικών χρημάτων – για κανέναν άλλο λόγο.     

Συνεχίζοντας, από τα παραπάνω τεκμηριώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η «τοκογλυφική» λειτουργία των τραπεζών, η οποία δεν είναι «σχήμα λόγου», αλλά απτή πραγματικότητα. Για παράδειγμα, όταν μία τράπεζα διαθέτει καταθέσεις ενός εκατομμυρίου στην κεντρική μπορεί, σύμφωνα με όσα έχουμε αναφέρει, να δανείζει 50 εκατομμύρια – δηλαδή, 49.000.000 περισσότερα από αυτά που διαθέτει. Εάν χρεώνει λοιπόν επιτόκιο 5%, κερδίζει ετήσια 2.500.000, διαθέτοντας καταθέσεις ύψους 1.000.000. Επομένως, κερδίζει 250% ετησίως στο ποσόν που πραγματικά «επενδύει» - ένα εξόφθαλμα τοκογλυφικό επιτόκιο, άνω του 20% μηνιαία (οι τοκογλύφοι κερδίζουν πολύ λιγότερα).

Εάν συμπληρώσουμε δε ότι οι τράπεζες, με διάφορα τεχνάσματα, πολλαπλασιάζουν ακόμη περισσότερο τον «αέρα» που δανείζουν (για παράδειγμα, όταν ασφαλίζουν τα δάνεια τους, θεωρούνται σαν να μην υπάρχουν – έτσι λειτούργησαν οι τράπεζες με τα γνωστά μας πια CDS, τα Credit Default Swaps), τότε τα επιτόκια που απολαμβάνουν στο αρχικό τους εγγυητικό κεφάλαιο του 1.000.000, ξεπερνούν κατά πολύ το 500% ετησίως. 

Ο κίνδυνος τώρα των μαζικών αναλήψεων των καταθετών από τις τράπεζες (επιδρομή στις τράπεζες - Bank run) οφείλεται στο ότι, οι τράπεζες διαθέτουν μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των καταθέσεων σε μετρητά, της τάξης του 3%. Εάν λοιπόν ένας μεγαλύτερος αριθμός καταθετών θελήσει να αποσύρει τα χρήματα του, οι τράπεζες αδυνατούν να τα διαθέσουν.

Έτσι συνέβη σε γενικές γραμμές στην κρίση του 1930 - κάτι που τελικά επιλύθηκε αργότερα, ως ένα βαθμό, με τη βοήθεια της ίδρυσης των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες καλύπτουν (εν μέρει φυσικά), τέτοιου είδους ενδεχόμενα (Bank run).

Αυτό που επίσης συνέβη στην ίδια κρίση (1930), ήταν η μανία «αποχρέωσης» των νοικοκυριών (επιστροφή παλαιών δανείων, κανένας νέος δανεισμός) – γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα, αφενός μεν την «καταστροφή» μεγάλων ποσοτήτων χρήματος, αφετέρου το μηδενισμό της δημιουργίας νέων (μία από τις σημαντικότερες «παρενέργειες» του φαινομένου του «στασιμοπληθωρισμού», από τον οποίο κινδυνεύει τα μέγιστα σήμερα η χώρα μας, λόγω της ΔΝΤ-πολιτικής, στην οποία «σέρνεται» κυριολεκτικά η κυβέρνηση μας).     

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Σε αρκετές χώρες δημιουργούνται ήδη κινήματα πολιτών, με στόχο την κατά 100% κάλυψη των δανείων από τις εμπορικές τράπεζες – επίσης, με την επαναφορά της νομισματικής κυριαρχίας, του αποκλειστικού προνομίου καλύτερα της έκδοσης χρημάτων, στα κράτη.

Κατά την άποψη μας και με δεδομένο το ότι, οφείλει να αντιμετωπισθεί άμεσα η δικτατορία των τραπεζών, πριν οδηγηθούμε στην ολοκληρωτική κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, ανάλογα κινήματα οφείλουν να υπάρξουν και στην Ελλάδα – παρά το ότι τα προβλήματα της χώρας μας, η οποία ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα για τέταρτο συνεχές έτος, οφείλονται κυρίως στη «χρήση» της ως πειραματόζωο, εκ μέρους της Γερμανίας και των Η.Π.Α.

Αθήνα, 28. Οκτωβρίου 2012