Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Νοε 2011




Tου David Malone*
Ιστολόγιο Golem XIV
3/11/2011
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Γιατί προκήρυξε δημοψήφισμα ο Παπανδρέου;

Κατά τη γνώμη μου, ο πιθανότερος λόγος είναι ένας:

Θεωρώ ότι το ίδιο το γεγονός της αναγγελίας του δημοψηφίσματος είναι μια σαφής ένδειξη του πόσο βέβαιος είναι ότι χωρίς αυτό, δεν θα είναι σε θέση να εξακολουθήσει να επιβάλλει στον ελληνικό λαό τα μέτρα λιτότητας στα οποία εμμένουν το ΔΝΤ και η ΕΕ.

Ο Παπανδρέου προσπαθεί να διεκδικήσει από τους δίκαια εξοργισμένους Έλληνες το πλεονέκτημα του "δημοκράτη". Μέχρι τώρα, το ατού των εξοργισμένων ήταν το εύλογο επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν είχε ζητήσει λαϊκή ετυμηγορία για όσα επεχείρησε να επιβάλει στον ελληνικό λαό. Και αυτό το επιχείρημα έγινε τελικά η αιτία θανάτου αυτής της κυβέρνησης, αφού αργά ή γρήγορα η ανυπακοή των πολιτών θα καθιστούσε αδύνατη την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας και θα είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης.

Όλα για όλα

Μέσα από αυτό το δημοψήφισμα παίζονται όλα για όλα. Εάν καταφέρει να εκφοβίσει στο βαθμό που του είναι απαραίτητο τη μεσαία και εργατική τάξη στην Ελλάδα, ώστε να ψηφίσει "ναι", ανεξάρτητα από το αν αυτό το "ναι" θα είναι οριακό ή όχι, και άσχετα από το ποσοστό προσέλευσης στις κάλπες, θα είναι τότε σε θέση να διεκδικήσει την λαϊκή εντολή και να παρουσιάσει τον εαυτό του και την πολιτική του ως προσωποποίηση της δημοκρατικά εκφρασμένης βούλησης του λαού. Για πρώτη φορά θα είναι σε θέση να κατηγορήσει όλους τους Έλληνες που διαμαρτύρονται ως "μη δημοκρατικούς". Θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια να παρατάξει την αστυνομία, ακόμη και τον στρατό εναντίον τους, στο όνομα της επιβολής, όχι των επιταγών της τρόικας (που δεν επιδέχονται υπεράσπισης), αλλά της λαϊκής ετυμηγορίας της πλειοφηφίας.

Αυτή είναι η επιδίωξή του. Φυσικά, υπάρχει πιθανότητα να χάσει. Όμως, σε πόσο χειρότερη θέση θα μπορούσε να βρεθεί απ' ό,τι αυτή τη στιγμή; Πιστεύω ότι έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να επιβάλει τη βούληση της τρόικας στον ελληνικό λαό για πολύ καιρό ακόμη. Δεν μπορεί να τον δέσει χειροπόδαρα. Έτσι, αν κάνει δημοψήφισμα και χάσει, πάλι δεν θα είναι σε χειρότερη θέση απ' ό,τι πριν. Σε αδιέξοδο θα έφτανε ούτως ή άλλως, με ή χωρίς δημοψήφισμα.

Το Σχέδιο Β

Φυσικά, η τρόικα κάπως αλλιώς θα δει τα πράγματα και θα απαιτήσει ένα κάποιο "Σχέδιο Β", σε περίπτωση που η ψηφοφορία έχει έκβαση αντίθετη από την επιθυμητή.

Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε να μιλάμε για αυτό το "Σχέδιο Β" που σίγουρα θα φανερώσουν στην κατάλληλη στιγμή; Είναι εύκολο να το φανταστούμε. Στη θέση του, θα είχα έτοιμους προβοκάτορες που θα προέρχονται κυρίως από επίλεκτες μονάδες της αστυνομίας, η οποία θα φροντίσει να ξεσπάσει ένα κύμα βίας και αναρχίας σε σημεία που θα είναι ήδη ακροβολισμένες κάμερες των ΜΜΕ. Εκδηλώσεις σαν αυτές θα τεκμηριώσουν τις σκοτεινές προειδοποιήσεις του για το χάος που θα επικρατήσει στην Ελλάδα σε περίπτωση που ο λαός θα ψηφίσει "όχι". Και τότε το μόνο που θα χρειαστεί είναι να αναλάβουν δράση οι στρατιωτικοί, ο οποίοι θα είναι σε επιφυλακή για επέμβαση, ώστε να διασφαλιστεί η δημόσια τάξη "για το καλό της χώρας". Η είδηση που δημοσιεύθηκε στον ελληνικό και ξένο τύπο, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση αντικατέστησε όλη την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, δεν μπορεί παρά να είναι ένας κακός οιωνός. Μιλάμε για τον αποκεφαλισμό του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ, του αρχηγού του ΓΕΣ, των επικεφαλής της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού και την αντικατάστασή τους με ανθρώπους που επέλεξε ο ίδιος ο Παπανδρέου και ο στενός κύκλος έμπιστων υπουργών του.

"Σοκ και δέος"

Ανεξάρτητα από το αν θα υπάρξει ένα "Σχέδιο Β" ή όχι, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα γίνετε μάρτυρες ενός πολέμου προπαγάνδας απίστευτης έντασης και έκτασης. Ο μόνος τρόπος να υπερισχύσει το "ναι" στο δημοψήφισμα, πράγμα που επιδιώκει και η κυβέρνηση και η τρόικα είναι να εκφοβιστεί ο ελληνικός λαός και να ψηφίσει "ναι". Πρέπει να βομβαρδιστεί με ένα ανελέητο μπαράζ απειλών για αναρχία και κοινωνική κατάρρευση, για την μετατροπή του λαού αυτού σε παρία, και την απειλή ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεφύγει από αυτή την κατάντια. Θα φροντίσουν ώστε ο ελληνικός λαός να βλέπει το μήνυμα αυτό, όπου κι αν στρέψει το βλέμμα του. Θα φροντίσουν ώστε να επαναλαμβάνεται όχι μόνο στον ελληνικό τύπο, αλλά και τον ξένο. Θα εξασφαλίσουν τη σιωπηλή "συναίνεση" όλης της υπόλοιπης Ευρώπης και της Αμερικής στην αναγκαιότητα αυτών των απειλών για ένα εφιαλτικό μέλλον.

Επομένως, θα πρέπει να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για το γεγονός ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα δούμε μια εκστρατεία προπαγάνδας που σε μέγεθος και ένταση θα μπορεί να συγκριθεί μόνο με το "Σοκ και δέος" των ημερών της αντιτρομοκρατικής υστερίας που προηγήθηκαν της εισβολής στο Ιράκ.

Η μόνη διέξοδος

Βρισκόμαστε ήδη σε πόλεμο. Έχει ξεσπάσει ο πόλεμος που κάποιοι από εμάς περιμέναμε. Και καλούμαστε να πολεμήσουμε σ' αυτόν τον πόλεμο. Είναι η στιγμή που θα πρέπει να δώσουμε το δικό μας σαφές μήνυμα και να το κάνουμε να ακουστεί δυνατά και καθαρά. Εάν οι Έλληνες νιώσουν απομονωμένοι και αβοήθητοι, δεν επιτρέπεται να τους αφήσουμε να προτάξουν τα στήθη τους όπως οι 300 του Λεωνίδα. Θα πρέπει να υψώσουμε τις φωνές μας πάνω από την βουή της προπαγάνδας, για να μπορέσει ο ελληνικός λαός να μας ακούσει.

Εν τω μεταξύ, ο πανικός στις αγορές συνεχίζεται, καθώς όλοι αναρωτιούνται αν θα μπορούν να συγκρατηθούν οι πτωτικές τάσεις τις εβδομάδες που θα μεσολαβήσουν μέχρι το δημοψήφισμα. Οι αγορές έχουν τα μάτια τους στραμμένα στην Ιταλία και εκφράζουν φόβους ότι, αν ο Μπερλουσκόνι δεν μπορέσει να παραμείνει στην εξουσία, η Ιταλία δεν θα αργήσει να χωριστεί στα δύο. Κοιτάζουν τη Γαλλία και αναρωτιούνται πότε θα αρχίσει η κατάρρευση των γαλλικών τραπεζών για να ανάψει και εκεί άλλη μια πυρκαγιά σαν της Ελλάδας.

Αλλά οι τραπεζίτες, οι ομολογιούχοι και η οικονομική τάξη δεν έχουν ούτε το χρόνο ούτε την αλήθεια με το μέρος τους. Ήρθε ο καιρός να αντισταθούμε σύσσωμοι στη νέα μορφή ολοκληρωτισμού που απειλεί όλους μας.

----------------------

** O David Malone, εκτός από ιδιοκτήτης του ιστολογίου Golem XIV, είναι σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ, κάποια από τα οποία προβλήθηκαν αποκλειστικά στο ΒΒC και στο Channel 4. Κάποια από τα ντοκιμαντέρ του, όπως η σειρά Τesting God ("Δοκιμάζοντας τα όρια του Θεού"), προτάθηκαν για το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ της Royal Television Society της Βρετανίας. Το 2008 σκηνοθέτησε για το ΒΒC το High Anxieties - The Mathematics of Chaos ("Η μεγάλη αγωνία ή Τα μαθηματικά του χάους"), μια από τις πρώτες ταινίες γύρω από την οικονομική κρίση, στην οποία γίνονται ακριβείς προβλέψεις για όσα επακολούθησαν στα επόμενα χρόνια. To βιβλίο του The Debt Generation ("Η γενιά του χρέους") εκδόθηκε το Νοέμβριο του 2010.

Πηγή

Ένας-ένας οι πρωθυπουργοί μας δοκιμάζουν την τύχη τους στην προσπάθεια καταλήστευσης των Ελλήνων με τρόπο συγκαλυμμένο. Όλοι οι «μεγάλοι» ηγέτες μας σπεύδουν να ξεπουλήσουν δημόσια περιουσία, να αυξήσουν τους φόρους, να χειραγωγήσουν το Χρηματιστήριο, να πάρουν δάνεια για έργα-μαιμού , να δώσουν γη και ύδωρ σε ξένους κι ελληνόφωνους καρχαρίες για να παραμείνουν στην εξουσία.

Κι όταν οι επικυρίαρχοι αντιληφθούν καθυστερήσεις, ανασφάλειες κι ενδοιασμούς ξαφνικά οι μεγάλοι ηγέτες μετατρέπονται αυτοστιγμεί σε κουρελούδες. Σαν κουρελού έφυγε ο Σημίτης από την εξουσία για ανέβει ο Καραμανλής και να ανοίξει ο δρόμος για τον Γιώργο.

Κουρελού μου θύμισε ο Γιωργάκης σήμερα … κουρελού μου θύμιζε κι ο Κωστάκης φεύγοντας. Και τώρα σε ποιον πέφτει ο κλήρος να συνεχίσει την καταστροφή ; Ποιος θα είναι ο γενναίος που πάνω του θα βασιστούν οι ξένοι τοκογλύφοι ;

Είναι τυχαίο το υποκοριστικό «-άκης» να συνοδεύει …σεβάσμιους αρχηγούς χωρών ή μήπως απλά το επαναλαμβάνουν τα ΜΜΕ για να ΜΗΝ ξεχνούν οι «ηγέτες» το ανάστημά τους σε σχέση με αυτούς που πρέπει να υπηρετήσουν;

Θα έρθει κανένας νέος ηγέτης ΠΙΟ αυστηρός κι έτοιμος να γίνει οικονομικός δικτάτορας για να μαζέψει το χρήμα των Ελλήνων για να το δώσει στους ξένους χορηγούς του ;

Μα δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Ο κόσμος φαίνεται να ξύπνησε και δεν πειθαρχείται πλέον. Ήλθε το ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ … αυτό που τρέμουν όλοι οι πολιτικοί του κόσμου. Κι όταν χάνεται ο φόβος … μόνο ο τρόμος μπορεί να μαντρώσει τον λαό. Και η εξίσωση αυτή έχει λυθεί παλιά κι εδώ αλλά και σ’ άλλες χώρες.

Είτε θα λέγεται τρομοκρατία ή δικτατορία. Μόνο αυτές οι λύσεις μένουν. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πάρουν τα λεφτά μας. Με δήθεν «φορολογική συνείδηση» ο Αλογοσκούφης , με «δίκαιους φόρους» ο Παπακωνσταντίνου , με «εισφορές αλληλεγγύης» ο Βενιζέλος … και με άλλους ευφημισμούς … «Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος»… ειδικά αν εξαρτάσαι από την ψήφο του.

Αν δεν γεμίσεις τις τσέπες των τοκογλύφων γρήγορα σε τρώει το σκοτάδι. Έτσι χάθηκαν από προσώπου γης πρώην καμαρωτοί υπερυπουργοί . Από τον Τσοβόλα μέχρι τον Παπακωνσταντίνου … τους τρώει όλους το σκοτάδι… κι από παντοδύναμους γκουρού των Οικονομικών τους βλέπουμε ξανά … να κάνουν τους επίσημους … σε πανηγύρια μικρών χωριών.

Οι ξένοι τοκογλύφοι θέλουν τα λεφτά μας … και τα θέλουν όλα ΤΩΡΑ!

Ο Καντάφι αντιστάθηκε όσο μπορούσε. Αντιστάθηκε στη λάσπη, στο εμπάργκο, στους βομβαρδισμούς και κατάφερε να χτίσει ένα κράτος που έδινε δουλειές στους πολίτες του την ίδια στιγμή που οι Έλληνες ηγέτες δημιουργούσαν και πάλι κύματα οικονομικών μεταναστών και νέες γενιές φτωχών και άπορων.

Στη Λιβύη έβρισκαν δουλειά ακόμα κι Έλληνες αλλά και χιλιάδες Κινέζοι.

Από την υπάκουη στο ΔΝΤ Ελλάδα … πλέον αποχωρούν και οι Πακιστανοί.

Ακόμα και το ποσοστό των Λιβύων που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχιας ήταν χαμηλότερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων.

Ο Καντάφι όμως είχε ΧΡΥΣΟ ΠΙΣΤΟΛΙ! Για φαντάσου!

Άραγε με τα εκατομμύρια ευρώ σε μίζες που έφαγαν οι δικοί μας «δημοκράτες» του Πολυτεχνείου …πόσα φορτηγά με χρυσά πιστόλια θα αγόραζαν;

Με τους τόνους χρυσού που πούλησε κρυφά ο Σημίτης … πόσα χρυσά πιστόλια φτιάχνονται;

Τελικά τις αλλαγές στο στράτευμα μήπως τις ζήτησαν οι ξένοι ώστε να περάσουμε σε καθεστώς χούντας χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα ή ήταν τυχαίο γεγονός σε μία δύσκολη στιγμή; Μήπως μπήκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι στην κορυφή για να έχουμε μια αναμενόμενη εξέλιξη στα γεγονότα; Γιατί το ξέρουμε …παρτίδα που δεν στήνεται … ποτέ της δεν κερδίζεται. Κι αυτοί είναι όλοι τύποι που μισούνε τις εκπλήξεις. Θέλουν να πατούν στα σίγουρα.

Και με τον Παπαδόπουλο της Χούντας κάπως έτσι έγινε… Λες και περίμεναν οι πάντες… Στρατηγοί, Εισαγγελείς, Πολιτικοί και άλλοι πουλημένοι… έναν βλάκα, αγράμματο κι ανισόρροπο να αναλάβει την εξουσία.

Συνταγματάρχης ήταν κι όχι Στρατηγός αλλά είχε πίσω του τη CIA, τη MOSSAD και όλη τη αφρόκρεμα της Ελληνικής Μασονίας.

Γι’ αυτό και δούλεψαν όλα σαν καλοκουρδισμένο ρολόι.

Αναμένουμε λοιπόν αλλά ας μην είμαστε και χαλαροί.

Οι τοκογλύφοι ζορίζονται πολύ και είναι εμφανές στη φάτσα του πρωθυπουργού.

Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ανεπιθύμητο πρόσωπο από το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας.
Το σκληρό τελεσίγραφο που έθεσαν Γερμανία και Γαλλία στον Γ. Παπανδρέου παίζει στις πρώτες ειδήσεις σε όλα τα media του κόσμου σήμερα από Ευρώπη και ΗΠΑ μέχρι Αυστραλία και Κίνα, ενώ ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ανεπιθύμητο πρόσωπο από το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας. Όλοι οι ηγέτες και τα ΜΜΕ του κόσμου λοιδορούν, κατηγορούν και καταγγέλλουν ότι βάζουμε σε κίνδυνο το ευρώ και την παγκόσμια οικονομία με κινήσεις ασυναρτησίας με αποτέλεσμα η χώρα μας να διασύρεται σε πρωτοφανή βαθμό και ένταση.
Δεν λείπουν μάλιστα αναφορές για το ότι ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να επισκεφθεί κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα ξανά ως πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Και, βεβαίως, στην προοπτική αποχώρησής του αντιδρούν θετικά τα χρηματιστήρια και το ευρώ, έπειτα από ένα έντονο πτωτικό ξεκίνημα.
Οι FT εστιάζουν στο γεγονός ότι η Ευρώπη σταματάει τη βοήθεια προς την Ελλάδα μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση στη χώρα μας και απαιτεί πλέον καθαρή απάντηση, ενώ η γαλλική Figaro αναφερόμενη στον έλληνα πρωθυπουργό μιλάει για έναν καπετάνιο χωρίς χάρισμα
Ο Guardian αναφέρει ότι ο Παπανδρέου μοιάζει να μην έχει μετανιώσει και υπογραμμίζει πως ενώ ήταν ένας πολιτικός με ευγένεια που πάντα συμπαθούσαν οι ξένοι ηγέτες, κατάφερε με μία κίνηση να τους σοκάρει και να αντιστρέψει το κλίμα.
Ένα πολύ σκληρό άρθρο φιλοξενεί ο αυστραλιανός τύπος και συγκεκριμένα η εφημερίδα The Australian. Ο τίτλος είναι «Ο Παπανδρέου αναμένεται να σφίξει τη ζώνη, μόνο που δεν φοράει πια παντελόνι!». Αναφέρει ότι ο έλληνας πρωθυπουργός έχει μείνει πλέον μόνος και φιλοξενεί δηλώσεις πολιτών της Ελλάδας με υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά του Γ. Παπανδρέου. Τονίζει δε ότι πλέον ό,τι και να γίνει η αστάθεια στην Ελλάδα δύσκολα θα φύγει.
Στις ΗΠΑ τα σχόλια είναι πιο ήπια: Η Wall Street Journal αναφέρεται στον Γ. Παπανδρέου ως έναν πολιτικό με κλίση σε παιχνίδια εξουσίας υψηλού ρίσκου.
Οι New York Times έχουν ως τίτλο «Η Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού» ωστόσο ρίχνουν περισσότερο τις ευθύνες σε Μέρκελ, Σαρκοζί αναφέροντας ότι «η Ευρώπη έπρεπε να προσέξει περισσότερο τις αντιδράσεις των Ελλήνων και λιγότερο τις αντιδράσεις των τραπεζιτών. Αντί να τιμωρήσουν έπρεπε να σκεφτούν τις επιπτώσεις και όχι να καταδικάσουν την Ελλάδα για πάντα στην ύφεση».
Η Washington post υπογραμμίζει ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες έχασαν πλέον την υπομονή τους με τη χώρα μας και περιγράφουν τη χθεσινή συνάντηση Παπανδρέου, Μέρκελ, Σαρκοζί ως δύσκολη.
Το CNN εστιάζει στην αισιοδοξία του Γ. Παπανδρέου για την έκβαση του δημοψηφίσματος.


Τα ενδεχόμενα σε περίπτωση που η κυβέρνηση καταρρεύσει αναλύει ο Νομικός Βασίλης Σωτηρόπουλος Διαβάστε τί σημαίνει πρακτικά η σύσταση μεταβατικής κυβέρνησης
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση χάσει τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής, τότε αναπτύσσονται οι εξής συνταγματικές δυνατότητες:

α) αν παραιτηθεί η κυβέρνηση ή αποσύρει η Βουλή την εμπιστοσύνη της σε αυτή (κατά τοάρθρο 84 περί ψήφου εμπιστοσύνης), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απαλλάσσει αυτήν από τα καθήκοντά της και ακολουθεί την διαδικασία των διερευνητικών εντολών (άρθρο 38 παρ. 1).

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητικές εντολές σχηματισμού κυβέρνησης στο δεύτερο σε πλειοψηφία εδρών κόμμα της Βουλής και εάν αυτή δεν τελεσφορήσει, στο τρίτο (άρθρο 37).

Εάν υπάρχει κάποιο θέμα ίσου αριθμού εδρών ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ή το τρίτο και το τέταρτο κόμμα, το maximum των εντολών είναι τέσσερις, σύμφωνα με την ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 37. Εάν δεν προκύψει κυβέρνηση, ο ΠτΔ καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων με σκοπό τη δημιουργία υπηρεσιακής κυβέρνησης, υπό την προεδρία ενός από τους προέδρους των τριών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, προκειμένου να οδηγήσει σε εκλογές.

γ) αν παραιτηθεί ο πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει πρωθυπουργό αυτόν που θα προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο οποίο ανήκει ο απερχόμενος πρωθυπουργός, εφόσον αυτό το κόμμα διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, δηλ. 151 βουλευτές (άρθρο 38 παρ. 2).

Εδώ πρέπει να γίνει η εξής επισήμανση: το Σύνταγμα αναγνωρίζει ότι το κυβερνών κόμμα μπορεί να διαθέτει 151 βουλευτές, αλλά και να αποσύρει την εμπιστοσύνη του στη συγκεκριμένη κυβέρνηση. Εάν όμως το κόμμα αυτό δεν διαθέτει πια 151 βουλευτές, τότε ο ΠτΔ δεν διαθέτει αυτή τη δυνατότητα διορισμού.

Άλλο λοιπόν η "ανεξαρτητοποίηση" βουλευτή από την κοινοβουλευτική ομάδα κι άλλο η παραμονή στην κοινοβουλευτική ομάδα με απόσυρση της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Επίσης σε αυτήν την περίπτωση υποστηρίζεται ότι μπορεί να υπάρξει εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός.

Εάν δεν υπάρχει κόμμα με απόλυτη πλειοψηφία εδρών, τότε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο πρόσωπο που θα υποδείξει το κόμμα που διαθέτει την σχετική πλειοψηφία των εδρών (κι εδώ εισέρχονται οι ερμηνείες για την ανάθεση σε εξωκοινοβουλευτικό πρωθυπουργό, λύση που δεν προβλέπεται ρητά από το Σύνταγμα). Εάν δεν τελεσφορήσει, ακολουθείται η διαδικασία των διερευνητικών εντολών.

* Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος είναι Νομικός


  • ...και πως η κατανόηση των εξελίξεων από συναισθηματικής πλευράς μας δείχνει τον δρόμο για τους επόμενους μήνες

Κατά την συνάντηση της 27ης Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες, η Μέρκελ φέρεται να διαμήνυσε στους τραπεζίτες ότι, είτε θα δεχθούν το 50% κούρεμα, είτε θα πτωχεύσει την Ελλάδα . Μερικές ημέρες νωρίτερα η Αμερική ξεκαθάριζε στην Γερμανία ότι αν οι Ευρωπαίοι δεν ‘κλείσουν’ το θέμα στην συνάντηση της 26ης Οκτωβρίου, η Αμερική θα έβαζε δασμούς στα προϊόντα που εισάγει από την Γερμανία. Προχθές, ο ΓΑΠ, εκβίασε ουσιαστικά όλους αυτούς που δεν θέλουν να ενεργοποιηθούν τα CDS οδηγώντας την Ελλάδα σε ένα δημοψήφισμα με σίγουρο το αρνητικό αποτέλεσμα. Αν και ακόμα δεν έχει λήξει το θέμα και σύμφωνα με τις πληροφορίες μας δεν θα λήξει με ορθόδοξο τρόπο (π.χ. εκλογές), μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε την εμφανή πλέον παρουσία του εκβιασμού ως διαπραγματευτική τακτική.

Ο εκβιασμός ήταν και θα είναι πάντα το απόλυτο όπλο όταν οι υπόλοιπες διαπραγματευτικές και διπλωματικές τακτικές φαίνεται ότι δεν φέρνουν το ζητούμενο αποτέλεσμα. Όταν το πάρε – δώσε σταματά να γίνεται στην βάση του ‘κερδίζω – κερδίζεις’ τότε μετατρέπεται σε ένα, σταδιακά όλο και πιο φανερό, όπλο των ισχυρών παικτών. Στην περίπτωσή μας, μιλάμε πλέον για μια ξεκάθαρη μεταστροφή της συναισθηματικής συνεργατικής βάσης από το ‘πάμε όλοι μαζί να φτιάξουμε την οικονομία’ στο ‘είτε κάνεις αυτό που θέλω, είτε θα το πληρώσεις με κάποιο τρόπο’.

Ουσιαστικά, αν αποστασιοποιηθούμε λίγο, αυτό που θα παρατηρήσουμε είναι η αύξηση των συναισθηματικών πιέσεων και η εμφάνιση περισσότερο έντονων συναισθημάτων. Το γεγονός αυτό, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον αν δει κάποιος τις εξελίξεις από συναισθηματικής πλευράς. Είναι τόσο ενδιαφέρον που με απλή λογική μπορεί ακόμα και να μας δείξει τι θα γίνει τους επόμενους μήνες.

Με δεδομένο ότι η κάθε μας κίνηση εκτός από τα οικονομικά, κοινωνικά ή άλλα κίνητρα, οδηγείται κατά βάση από το συναίσθημα, έχουμε την δυνατότητα με μια πολύ μικρή ανάλυση να ‘μαντέψουμε’ το μέλλον, τόσο σε επίπεδο διοικούντων, όσο και σε επίπεδο κόσμου.

Σε επίπεδο διοικούντων (κυβερνήσεις κρατών, ΕΕ, G20, ΗΠΑ, BRIC) αμέσως μετά το 2007 υπήρχε μια διάχυτη ανησυχία στο πως θα αντιμετωπιστεί η κρίση που ξεκίνησε από την Αμερική. Αμέσως μετά, και με το ξεκίνημα των συζητήσεων για πιθανές λύσεις, κυριάρχησε το συναίσθημα της ευθύνης το οποίο και κράτησε στο τραπέζι τους ‘μεγάλους’ για 2-3 ακόμα χρόνια. Με τις λύσεις να αποτυγχάνουν η μια μετά την άλλη, περάσαμε από το 2010 και μετά σε μια πιο έντονη κατάσταση συναισθηματικής πίεσης που περισσότερο έμοιαζε με ανυπομονησία. Αυτό κράτησε και μέχρι τις αρχές του 2011. Με την έλλειψη της υπομονής αλλά και με την κούραση στις πλάτες τους, οι ‘μεγάλοι’ ξεκίνησαν, μη φανερά, την χρήση εκβιαστικών αναφορών. Αυτό συνέβαινε μεταξύ τους, χωρίς να βγαίνει κάτι στην επιφάνεια. Αυτό που έβγαινε προς τα έξω ήταν οι εκβιασμοί των κυβερνήσεων προς τους πολίτες – διαμέσου του βουλευτικού σώματος (με την τρέχουσα εξέλιξη του δημοψηφίσματος, ο εκβιασμός διαμέσου των βουλευτών αντί απ’ ευθείας στον πολίτη, έχει μεγάλη σημασία, διότι διαφοροποιεί την ψυχολογική πίεση του τελευταίου). Όπως σημειώσαμε στην αρχή του κειμένου οι εκβιασμοί μεταξύ των μεγάλων, έχουν πλέον γίνει δημόσιοι και μάλιστα όσο προχωράμε γίνονται και πιο ισχυροί. Επιπλέον αν με ψυχραιμία εξετάσουμε το περιεχόμενο των εκβιασμών, τότε θα διαπιστώσουμε ότι όλοι έχουν οικονομικό περιεχόμενο. Κούρεμα, πτώχευση, ανάπτυξη, δασμοί, ασφάλιστρα κλπ…

Αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε, μόνοι μας, χωρίς την βοήθεια άλλων, τι ακολουθεί έναν εκβιασμό σε περίπτωση που ο εκβιαζόμενος δεν δεχθεί να υποκύψει τότε με μια σχετική ασφάλεια, θα μπορούμε να προβλέψουμε – συναισθηματικά πάντα – τι πρόκειται να ακολουθήσει. Και αυτό που θα ακολουθήσει, είναι θυμός. Ποιες λοιπόν θα είναι οι επιλογές τους σε κατάσταση θυμού και από την στιγμή που βλέπουν ότι ακόμα και με εκβιασμούς δεν γίνεται το θέλημά τους? Μια επιλογή είναι η φυγή από την διαπραγμάτευση. Είναι επιλογή. Να πουν άντε στα τσακίδια, δεν βγάζουμε άκρη με εσάς. Γνωρίζουμε ότι αυτό δεν θα το κάνουν. Και δεν θα το κάνουν διότι με το σύστημα της φιλελεύθερης αγοράς και της παγκόσμιας οικονομίας που έχουν επιβάλλει τα προηγούμενα χρόνια, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. Τόσο πολύ που δεν μπορεί κάποιος να πάρει μια σημαντική απόφαση χωρίς να υπολογίζει τους άλλους (γι΄αυτό άλλωστε στην πρόσφατη συνάντηση της 26ης Οκτωβρίου προστέθηκε όρος ώστε κάθε σημαντική απόφαση κράτους-μέλους να έχει την έγκριση της Ε.Ε.). Άρα κανείς δεν μπορεί να πει ‘άντε στα τσακίδια’ και να φύγει από το τραπέζι. Σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, η μόνη επιλογή η οποία ενισχύεται και με τον υφιστάμενο θυμό, είναι η ενίσχυση των εκβιασμών, όχι πλέον μόνο σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό ή κοινωνικό, με φυσική κατάληξη στους εκβιασμούς στρατιωτικού περιεχομένου. Η μεταφορά δηλαδή των εκβιασμών από οικονομικής φύσης, σε πολιτικής, κοινωνικής, ακόμα και πολεμικής. Άρα στο άμεσο μέλλον – από συναισθηματικής πάντα ανάλυσης – θα πρέπει να αναμένουμε εκβιαστικές τακτικές οι οποίες δεν θα έχουν να κάνουν με τα οικονομικό, αλλά κατά την γνώμη μας, με στρατιωτικό περιεχόμενο.

Σε επίπεδο πολιτών, τα πράγματα μέχρι πρόσφατα ήταν περισσότερο απλά. Από το 2007 η ανασφάλεια ξεκίνησε να μεταδίδεται σταδιακά σε όλες τις χώρες του λεγόμενου Δυτικού κόσμου. Η ανασφάλεια αυτή, σε συνδυασμό με τις μη καρποφόρες λύσεις των διοικούντων μετατράπηκε σε αγανάκτηση, η οποία φυσικά και μεγεθύνθηκε από τα κατάλληλα κέντρα, ώστε να μετατραπεί εύκολα σε οργή. Είναι γνωστό σε αυτούς που ασχολούνται ότι ο συνδυασμός οργής και φόβου είναι το πλέον εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να υπάρξει. Και αυτό, γιατί μπορεί μεν ο φόβος να λειτουργεί ο μέσο καθοδήγησης των πολιτών, αλλά ο φόβος μαζί με την οργή λειτουργεί κατά βάση ως μέσο αντίδρασης σε κάθε τι που προέρχεται από το επίπεδο των διοικούντων. Η συναισθηματική αυτή κατάσταση για να ελεγχθεί (η μόνιμη απασχόληση των ‘από πάνω’) είναι ένα μεγάλο σοκ. Μια μεγάλη αλλαγή στην καθημερινότητα. Η αλλαγή αυτή, με δεδομένα τα όσα αναφέραμε για τους διοικούντες έχει μεγάλη πιθανότητα να είναι μια αύξηση του φόβου, από τον φόβο για την διαβίωση, στον φόβο για την επιβίωση. Ένας πόλεμος δηλαδή.

kotsarikos


Γράφει ο Λόγος

Ο πρώην Πρόεδρος μίας ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ τράπεζας (της Τράπεζας της Ελλάδος) που ευθύνεται για τη συσσώρευση του τεράστιου χρέους στις πλάτες των πολιτών προτείνεται για Πρωθυπουργός των Ελλήνων.

Καταλάβατε τώρα ΠΟΙΟΣ δημιούργησε αυτό το ψευδοκράτος και ΠΟΙΟΣ το διοικεί πραγματικά;

Μάλλον δύσκολα θα καταλάβετε διότι κανείς δεν ξέρει ΠΟΙΟΙ είναι οι μέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδος και της αντίστοιχης Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Είναι όμως αυτοί που μπορούν να αποφασίσουν ποιος θα αναλάβει τα ηνία της χώρας… ΕΡΗΜΗΝ των πολιτών.

Ας ξυπνήσουν και οι “εθνικόφρονες” του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη που έχει λιώσει να θέλει να βάλει στην κεφαλή της Ελλάδας, πρώην πρόεδρο κι αντιπρόσωπο των ξένων τοκογλύφων που τον παρουσιάζουν σαν… «άξιο τεχνοκράτη».

Ο Καρατζαφέρης στη Βουλή, επί Καραμανλή ακόμα είχε πει τα παρακάτω:

«Αυτό το οποίο προτείνω εγώ και είναι συγκεκριμένο είναι να φωνάξουμε τον καλύτερο. Ποιος είναι ο καλύτερος σήμερα; Ποιος μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση; Πιστεύω και προτείνω –μπορεί να είναι κάποιος άλλος, μπορεί κάποιος να προτείνει κάποιον άλλο- τον Λουκά Παπαδήμα. Να τον πάρουμε από Υποδιοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, να τον φέρουμε εδώ, να κάνουμε κυβέρνηση, να βάλετε εσείς τους Υπουργούς σας, να βάλει το ΠΑΣΟΚ τους Υπουργούς, να βάλουν και οι άλλοι από έναν και να στηρίξουμε όλοι μαζί μια προσπάθεια να βγούμε από την κρίση.»


Διαβάστε επίσης

Ετοιμάζουν παράνομα εξωκοινοβουλευτικό πρωθυπουργό
Στηρίζω Γιωργάκη. Ανεπιφύλακτα. Ζητώ δημοσίως συγγνώμη για όσα του έσουρα τα δύο χρόνια που είναι πρωθυπουργός.

Ο άνθρωπος είναι άπαιχτος. Όχι, πείτε μου ποιος άλλος πολιτικός κατάφερε να κάνει άνω κάτω την κυβέρνηση του, την βουλή, την αντιπολίτευση, την Μέρκελ, τον Σαρκοζί, τον Ομπάμα, τους εξωγήινους.

Όλος ο πλανήτης ασχολείται με τον Γιωργάκη. Από την υστερία που έχει δημιουργηθεί ακόμα και οι ΕΛ εγκατέλειψαν την γη.

Είναι ένας πραγματικός επαναστάτης. Προφανώς στην Κρήτη συζήτησε με τους συντρόφους του για το ποιο θα ήταν το τελειωτικό χτύπημα στον καπιταλισμό. Το όπλο ήταν η λέξη «δημοψήφισμα».

Θα είναι εγκληματικό για την ανθρωπότητα να τον διώξουν. Μέσα σε ένα χρόνο ακόμα το καπιταλιστικό σύστημα θα βρεθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Δυο χρόνια προεργασίας είναι κρίμα να πάνε χαμένα.

Ψέματα είπε στους υπουργούς του για να εγκρίνουν το δημοψήφισμα, ότι είχε συνεννοηθεί με την Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Ψέματα είπε και στους ξένους, ότι υπάρχει κίνημα στην Ελλάδα για να βγούμε από το Ευρώ το οποίο τον πιέζει αφόρητα.

Ο Αντώνης ο σφουγγαράκης όταν τέθηκε το θέμα του δημοψηφίσματος είπε ότι θα κάνει την όποια θυσία για να προκληθούν εκλογές, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα έπαιρνε την κοινοβουλευτική του ομάδα και θα έφευγε από την βουλή.

Δεν πέρασαν λίγες ώρες και με το γνωστό σφουγγάρι τα έσβησε όλα.

Ο Μιχελάκης είπε ότι ο Σαμαράς εννοούσε ότι θα έκανε ανέκδοτο αγώνα. Θα πήγαινε στον λαό να μιλήσει.

Δηλαδή ο άνθρωπος θα θυσιαζόταν καθώς θα αναγκαζόταν να μιλήσει στον λαό. Όχι ρε Αντωνάκη, μην θυσιάζεσαι τόσο, είσαι και νέος, μην σε χάσουμε…

Και ξαφνικά, όλοι μα όλοι είναι υπέρ του ευρώ. Απόλυτη ομοφωνία κομμάτων και δημοσιογράφων. Άλλη μια μεγάλη επιτυχία του Γιωργάκη. Πέτυχε την ομοψυχία.

Το ίδιο ξαφνικά μια δανειακή σύμβαση που θα έφερνε την καταστροφή στην Ελλάδα και που δεν θα έλυνε το πρόβλημα του χρέους έγινε μια απαραίτητη σύμβαση που είναι πρόθυμος ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης να την συνυπογράψει.

Το γνωστό σφουγγάρι έπιασε φωτιά με το να σβήνει τις προηγούμενες δηλώσεις.

Και για το καλό της πατρίδας θα συναινέσει σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Κοίτα να δεις τι πατριώτες έχει τούτη η χώρα.

Τώρα για τους πολίτες θα σκεφτούμε αργότερα. Αφού σώσουμε τις τράπεζες. Οι οποίες πήραν τα πάνω τους με την ματαίωση του δημοψηφίσματος.

Ο Μπένι πάλι δεν έτρεξε στο Ζάππειο. Έβλεπε την πρωθυπουργική καρέκλα και του έτρεχαν τα σάλια. Αλλά μάλλον ο Γιωργάκης δεν θα του κάνει την χάρη να την γευθεί.

Η μόνη περίπτωση να γίνει ο Μπένι πρωθυπουργός είναι να αντικαταστήσει τώρα τον Γιωργάκη. Στις επόμενες εκλογές θα έχει, αν είναι αρχηγός, ένα απόκομμα να παίζει.

Πάντως για να έχουν σκυλιάσει όλοι για το δημοψήφισμα και να το θεωρούν το μεγαλύτερο κακό που μπορεί να συμβεί σημαίνει ότι είναι απόλυτα σίγουροι ότι ο λαός θα ψηφίσει όχι στο ευρώ.

Αλλά ο λαός είναι ώριμος μόνο για να τους ψηφίζει. Το είπε εξάλλου και ο Κυριάκος της οικογένειας.

Έχουμε πάντως εθνική κυριαρχία. Απλά για να μας διευκολύνουν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί καθόρισαν την ημερομηνία του δημοψηφίσματος, την ερώτηση του καθώς και το αποτέλεσμα.

Βαρέθηκαν να βλέπουν τις διαφωνίες και μας έβγαλαν από τον κόπο. Για το καλό μας το έκαναν.

Η αλήθεια είναι ότι η δανειακή σύμβαση του κουρέματος όπου θα κουρευτούν περίπου 100 δις τα οποία θα τα πληρώσουμε με 130 δις θα είναι η ταφόπλακα της δημόσιας περιουσίας, της εθνικής κυριαρχίας (ότι έχει απομείνει), της πολιτικής, των πολιτών.

Χωρίς να έχουμε γλιτώσει την στάση πληρωμών. Η ολοκληρωτική πτώχευση είναι μπροστά μας. Τότε τι σημαίνει αυτή η ομοψυχία;

Έπεσαν λοιπόν οι μάσκες. Πλέον να αποκαλυφθούν, εκτός από τους σωτήρες του ΠΑΣΟΚ, και οι υπόλοιποι σωτήρες. Με σφουγγάρι ή χωρίς.

Με την επιφύλαξη το κείμενο στα επόμενα πέντε λεπτά να είναι εντελώς ανεπίκαιρο...


  • Πουλάει τρελά έξω και μέσα, αλλά δεν φεύγει με τίποτα!
Όποιος πιστεύει πως ο Γιώργος Παπανδρέου θα παραιτηθεί, πλανάται οικτρά. Ο πρωθυπουργός (να πούμε και κανένα αστείο, να ελαφρύνουμε την κατάσταση…) δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την εξουσία. Ανοιχτά πλέον τον κατηγορούν για συμμετοχή σε σκάνδαλα και κυρίως για σχεδιασμένη είσοδο - έκθεση της Ελλάδας στην κατάσταση που σήμερα βρίσκεται, αλλά ο ίδιος δεν συγκινείται καν για να δώσει μία απάντηση. Γιατί λοιπόν δεν φεύγει; Επειδή δεν έχει ολοκληρώσει το «συμβόλαιό» του (όπως ανοιχτά τον κατηγορούν εντός και εκτός Βουλής) ή μήπως ψάχνει την κατάλληλη χρονική στιγμή, η οποία θα του επιτρέψει να φύγει χωρίς να αναγκάσει την επόμενη κυβέρνηση να ζητήσει την σύλληψή του από την Interpol;

Προφανώς, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν αισθάνεται ήσυχος με όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες. Προφανώς έχει μετατραπεί (αν δεν ήταν…) σε δούρειο ίππο τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ελλάδα, ο οποίος για άγνωστους λόγους αποφάσισε να πυροδοτήσει μία πολιτική – οικονομική βόμβα στα θεμέλια της Ε.Ε. αλλά και στην πολιτικο-οικονομική ζωή της Ελλάδας. Είναι όμως τόσο ήρεμος ώστε να μην επιχειρήσει να εμπλέξει την Ελλάδα και σε κάτι πιο… «θερμό»; Είναι τόσο ήρεμος που θα αποφύγει να χρησιμοποιήσει το «όπλο» ενός θερμού επεισοδίου με κάποια γείτονα χώρα, για να εξαναγκάσει σε εσωτερική συσπείρωση γύρω από το πρόσωπό του;

Όποιες εξελίξεις και αν υπάρξουν αύριο, το μόνο δεδομένο είναι πως ο Γιώργος Παπανδρέου δεν παραιτείται με τίποτα! Το σόι του έχει βάλει τα μεγάλα μέσα να μας καταστρέψει. Θεωρεί ακόμα εαυτόν σωτήρα (έκανε αναδρομή στην εισήγησή του)! Κατηγορεί τον κόσμο που διαδήλωσε και έδωσε, σε ένα ανθρωπάριο που δεν ξέρει (37 χρόνια τώρα και μετά μια αποτυχημένη (τι άλλο;) θητεία στο υπ. Παιδείας δεν είχε περιέργεια να δει τι είναι αυτό το ΟΧΙ, τι εορτάζουμε στις 28/10/2011.

Τον βρίζουν ΟΛΟΙ, ΠΑΝΤΟΥ στην γη, γιατί η βλακεία του με το δημοψήφισμα, μην πω τίποτα άλλο, κόντεψε να κάψει ΟΛΗ την παγκόσμια οικονομία και ειδικά αυτή της Ευρώπης. Και αυτό για να εκδικηθεί τους Έλληνες που διαδηλώνουν! Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι σοβαρός;

Τολμά να ρίχνει ρίχνει τις ευθύνες για όλα όσα ο ίδιος έπραξε σε κόμματα που δεν ψήφισαν τίποτα από το μνημόνιο και τα άλλα μέτρα!

Είναι σε πανικό, αλλά η καρέκλα είναι πολυτιμότερη από οτιδήποτε άλλο.
Πετάει κορώνες δημοκρατίας και συναίνεσης.
Θέλει κοινώς συνενόχους στο έγκλημά του και ήθελε να μας πετάξει, σε μας τους πολίτες (τολμά να λέει πόσο μας εμπιστεύεται όταν μας έχει βρίσει και επιτρέψει να μας βρίζουν όλοι και διατάζει να μας δέρνουν) την ευθύνη της εξόδου από το € (δική του είχε ξανα-απειλήσει με την δραχμή, η Δαμανάκη, και τώρα το ξαναβάζει το θέμα ο ίδιος για να διασώσει το τομάρι του) με το δημοψήφισμα.

Και όλοι, και εμείς, αναρωτιόμαστε (και στο εξωτερικό) τι έχει στο νου του…
Πάει καλά;
Πρέπει να του δώσουμε το ακαταλόγιστο μήπως;

Όσοι έχετε ακόμα αξιοπρέπεια στην Βουλή, ακούστε τους πολίτες (ξέρουμε ότι δεν έχετε όλοι την ίδια άποψη για τους διαμαρτυρόμενους στις 28/10) και παραιτηθείτε, φύγετε από την κατοχική Βουλή του… Reichenbach, της Τρόικα, του ΔΝΤ και των Merkel-Sarkozy!

Είμαστε λαός εργατικός, περήφανος παρά την λάσπη (που θα λερώσει στο τέλος μόνο αυτούς που την πέταξαν) και τις προσβολές εσωτερικού και εξωτερικού, παρά την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας, παρά τα 2 χρόνια μέτρων και παραδειγματισμού («δημοσιονομική προσαρμογή» ή όπως αλλιώς το λένε οι Βρυξέλλες), παρά το έγκλημα που συνεχίζεται σε συνέχειες σε κάθε Σύνοδο και παρά το δημοψήφισμα που μάζεψε με κ…τούμπα ο «πρωθυπουργός» του προτεκτοράτου, όπως κατάντησε, την Ελλάδα, ΓΑΠ.

Στο έθνος μας, πανάρχαιο και με τεράστια προσφορά, που δεν αποτιμάται σε χρηματική αξία (τα μνημεία αυτής της προσφοράς δεν έχουν τέτοια!), δεν πρέπει ένα ανθρωπάριο που δεν ξέρει τι του γίνεται, δεν ξέρει τι… ΧΑΟΣ (έμαθαν οι Γάλλοι ελληνικά) προκάλεσε παγκοσμίως!

Θέλουμε ΕΛΛΗΝΑ και ΠΑΤΡΙΩΤΗ (όχι εθνικιστή) πρωθυπουργό, που θα βάλει την Γερμανία ειδικά στην θέση της και θα μας δώσει πίσω όσα μας ανήκουν (πλούτο, για χάρη του οποίου γίναμε ο αποδιοπομπαίος τράγος και υπεύθυνος της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ κρίσης που έφερε την Ευρώπη 50 τουλάχιστον χρόνια πίσω).
Την Ελλάδα μας και μια θέση στην Ευρώπη γι’ αυτή, αντάξια στην ιστορία της.

Η μεταπολίτευση τελείωσε, αν και στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ.
Το ίδιο και ο Γιώργος Παπανδρέου και τα άλλα «παιδιά».
Αφού δεν φεύγει, πετάξτε τον έξω από την πολιτική σκηνή, που μπήκε λαθραία λόγω ονόματος, με την καρέκλα.
Από το παράθυρο μπήκε, από αυτό να βγει!
Ο λαός θέλει να τον δει σε δικαστήριο για εσχάτη προδοσία.
Ο λαός απαιτεί επιτέλους όσοι είναι υπεύθυνοι να μπούνε στην φυλακή. Και η απαίτηση αυτή θα γίνει πράξη ό,τι και αν συμφωνήσουν οι «ταγοί»…

Β. Παπανδρέου: «Πρόεδρε, είσαι εκτός τόπου και χρόνου. Λυπάμαι που δεν έχεις αντιληφθεί τι λέει η ελληνική κοινωνία. Περίμενα σήμερα την παραίτηση του υπουργικού συμβουλίου. Λυπάμαι για την παράταξη, λυπάμαι για την χώρα»
είπε και χειροκροτήθηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ…

Αυτή η δήλωση του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ τα λέει όλα.

Γιατί αυτό είδαμε στην Βουλή: Έναν ακόμα Παπανδρέου να παραμένει γαντζωμένος στην πρωθυπουργική καρέκλα και να σέρνει μαζί του τον τόπο στην καταστροφή αρνούμενος να παραιτηθεί.

Την ώρα που ο Σαμαράς τους λέει παραιτήσου και φύγε αυτός πήγε στην ΚΟ και αφού δήλωσε ότι αποσύρει το δημοσίευμα για να κατευνάσει τους βουλευτές του και τους δανειστές όχι μόνο ξεκαθάρισε ότι αρνείται να παραιτηθεί αλλά είχε το θράσος να ζητήσει πάλι συναίνεση από τον Σαμαρά

Και ούτε λίγο, ούτε πολύ … χαιρέτισε την δήλωση Σαμαρά για προσωρινή και μεταβατική κυβέρνηση ως επίτευγμα των δικών του τυχοδιωκτισμών με το δημοψήφισμα.

Δεν θα βάζαμε ποτέ ως θέμα στο δημοψήφισμα το “μένουμε ή φεύγουμε από το ευρώ. Δεν είναι θέμα να ρωτήσουμε τον ελληνικό λαό. Δεν μπορούμε να βάλουμε ένα τέτοιο ερώτημα”, είπε ο κ. Παπανδρέου υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα τέθηκε επειδή δεν υπήρξε ευρύτερη συναίνεση.

Μα είπε δηλαδή ότι γκρέμισε τα χρηματιστήρια, κόντεψε να διαλύσει την Ευρώπη, έφτασε την Μέρκελ να ζητάει …λεξοτανίλ και τον Σαρκοζί να τραβάει τα μαλλιά του για να … πείσει τον Σαμαρά να συναινέσει.

Στο ίδιο μήκος και ο Βενιζέλος που συμπαρασύρεται με τον ΓΑΠ στον γκρεμό.

Όμως προϋπόθεση όσων δήλωσε το πρωί ο Σαμαράς για τον σχηματισμό μιας προσωρινής και μεταβατικής κυβέρνησης είναι να παραιτηθεί ο Παπανδρέου. Πράγμα το οποίο το είπε και τον ίδιο

Όπως γράφουμε προηγουμένως λίγο πριν αρχίσει την ομιλία του στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ ο Παπανδρέου τηλεφώνησε στον Σαμαρά προκειμένου να εξευρεθεί λύση στο αδιέξοδο.

Ο πρόεδρος της ΝΔ είπε στον πρωθυπουργό ότι προϋπόθεση για να υπάρξει διέξοδο είναι να παραιτηθεί. Και επανέλαβε την πρόταση του για μεταβατική και προσωρινή κυβέρνηση που θα κάνει εκλογές.

Ο κ. Παπανδρέου δεν απάντησε και άρχισε να λέει διάφορα. Ζήτησε μάλιστα από τον κ. Σαμαρά να το στείλει μετά την συνεδρίαση της ΚΟ… διαπραγματευτές.

Η απάντηση του Σαμαρά ήταν να μην τους στείλει και ότι δεν έχουν να πουν τίποτα άλλο.

Πηγή



Σοβαρότητα, υπευθυνότητα και... προσωπικότητα, υπό του μηδενός, από τον Γιώργο Παπανδρέου

Αυτό που διακυβεύεται είναι η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, τόνισε ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, κατά τη σημερινή συνεδρίαση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, που ζήτησε την ψήφο εμπιστοσύνης των βουλευτών, κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία της Παρασκευής.

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στην απόφασή του για δημοψήφισμα, που όπως είπε «προκάλεσε ένα ευεργετικό σοκ στο εσωτερικό της χώρας» και επελέγη ως λύση που θα έδινε αποφασιστική και καθοριστική απάντηση σε όλα τα σενάρια εντός και εκτός Ελλάδος και θα διαμόρφωνε κοινωνικές συμμαχίες και μια καθαρή απόφαση του ελληνικού λαού.

«Δεν θα βάζαμε ποτέ ως θέμα «μένουμε ή φεύγουμε από το ευρώ». Δεν είναι θέμα για να ρωτήσουμε τον ελληνικό λαό. Είναι αυτονόητο. Όμως θέλω να είμαι ειλικρινής. Αν δεν ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας, το θέμα της παραμονής μας στο ευρώ είναι επί τάπητος» ανέφερε ο κ. Παπανδρέου. Αντικείμενο του δημοψηφίσματος θα ήταν η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, ωστόσο η απόρριψή της θα σήμαινε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Κατά τις χθεσινές συζητήσεις στις Κάννες, ανέφερε ο πρωθυπουργός, η Άγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί υποστήριξαν ότι εάν η Ελλάδα αποφασίσει να φύγει από το ευρώ, το ζήτημα επαναφοράς της θα μπορούσε να συζητηθεί εκ νέου μετά από 10 χρόνια.

«Το ερώτημα δεν ήταν δημοψήφισμα ή όχι, αλλά πώς θα διασφαλίσουμε με τον καλύτερο τρόπο την εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου», ανέφερε ο κ. Παπανδρέου.

Για τη συναίνεση με τη ΝΔ

Επίσης, ο κ. Παπανδρέου χαιρέτισε τις σημερινές δηλώσεις και τη στάση του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, και ανέφερε ότι προτίθεται να καλέσει εκ νέου τη ΝΔ ώστε να έρθει να συνδιαπραγματευτεί το νέο πρόγραμμα.

Αναφερόμενος στις προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι δεν μπορεί κανείς να τις απορρίψει εκ των προτέρων. «Αλλά κάθε απόφαση θα πρέπει να εδράζεται σε συγκεκριμένες πολιτικές. Δεν μιλάμε για συνεργασία για να μοιράσουμε θώκους ή καρέκλες. Έχουμε συγκεκριμένους στόχους να εφαρμόσουμε, ένα ιστορικό εγχείρημα και μια ιστορική απόφαση και πάνω σε αυτή τη βάση να προχωρήσουμε σε όποιες δυνατές συγκλήσεις και να ψηφίσουμε τη νέα δανειακή σύμβαση», συμπλήρωσε.

Για την ψήφο εμπιστοσύνης

Παράλληλα, ο κ. Παπανδρέου απηύθυνε κάλεσμα στους βουλευτές του να στηρίξουν την κυβέρνηση στην αυριανή ψηφοφορία. «Κρατήσαμε τη χώρα όρθια και παραμένουμε πυλώνας σταθερότητας. Γι αυτό και η αυριανή ψηφοφορία είναι ιδιαίτερης σημασίας. Η ψήφος εμπιστοσύνης είναι η εγγύηση για το πώς θα προχωρήσουμε τα επόμενα βήματα σύμφωνα με τις αποφάσεις που έχουμε πάρει», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η σταθερότητα της κυβέρνησης αποτελεί προϋπόθεση για τη συνεργασία με τα άλλα κόμματα.

Οι τρεις εναλλακτικές της κυβέρνησης

Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στις έντονες κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά και στα όσα έγιναν στις 28 Οκτωβρίου, που κατέστησαν τη χώρα περίγελο στο εξωτερικό.

«Ποιες ήταν οι εναλλακτικές; Είχαμε τρεις εναλλακτικές. Η πρώτη ήταν καταστροφική, θα ήταν να πάμε τη χώρα σε εκλογές. Η δεύτερη ήταν το δημοψήφισμα. Θα κερδίζαμε ένα ηχηρό «ναι» και θα αποδεικνύαμε στην Ευρώπη ότι θέλουμε τις αλλαγές. Η τρίτη λύση θα ήταν να υπάρξει ευρύτερη συνεννόηση και σύγκλιση για τα πολιτικά διακυβεύματα των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και της δανειακής σύμβασης.

Κουβαλάμε ένα σταυρό και από πάνω μας πατάνε και πέτρες. Ένα δημοψήφισμα θα μπορούσε να στείλει ένα θετικό μήνυμα. Από τη στιγμή που είχαμε το δίλημμα «συναίνεση ή δημοψήφισμα», θα είχαμε το δρόμο της συναίνεσης. Αν η αντιπολίτευση έρθει στο τραπέζι, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία της σύμβασης και δεν θα πάμε σε άλλες λύσεις» υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου.

«Οι άνθρωποι δεν χρεοκόπησαν. Νοοτροπίες χρεοκόπησαν. Στις 27 Οκτωβρίου είπα ότι έχουμε τραβήξει «κόκκινη γραμμή» με το παρελθόν. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά θα τα καταφέρουμε», κατέληξε ο κ. Παπανδρέου.

Ορισμένα εξωφρενικά “σενάρια” κυκλοφορούν στην πολιτική τάξη και στρατιωτικο-διπλωματικούς κύκλους. Ελπίζουμε ότι δεν αληθεύουν, αν και τα μεταφέρουν απολύτως αξιόπιστες πηγές, “σοκαρισμένες” και οι ίδιες. Δεν θα προχωρούσαμε, παρόλα αυτά, στη μερική δημοσιοποίηση των πληροφοριών που έχουμε στη διάθεσή μας αν δεν συνέτρεχαν ορισμένοι λόγοι. Είναι προφανές ότι δεν υφίσταται σήμερα λειτουργούν κράτος και πολιτικό προσωπικό, είμαστε σε κατάσταση ανάλογη του 1974, τηρουμένων των αναλογιών.

Μόνο ο ελληνικός λαός μπορεί να σώσει τη χώρα και πρέπει να ξέρει τι μπορεί να γίνει. Η δημοσιότητα είναι ο μόνος τρόπος ματαίωσης επικίνδυνων τυχοδιωκτισμών. Δεν θα συγχωρούσαμε επιπλέον ποτέ τον εαυτό μας, αν δεν κάναμε αυτό που επιβάλλει η συνείδησή μας. Φυσικά, ευελπιστούμε ότι τίποτε από όσα κυκλοφορούν, δεν θα εφαρμοσθεί και σε αυτό αποβλέπουμε γράφοντας αυτό το άρθρο.

‘Εχουμε επίσης εντυπωσιασθεί από την αύξηση δημοσιευμάτων διεθνώς για το ενδεχόμενο δικτατορίας στην Ελλάδα, με τελευταία την σχετική επισήμανση του αρχισυντάκτη της Handelsblatt. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι, όπως εξελίσσεται το οικονομικό πρόγραμμα, μόνο με καθεστώς εκτάκτου ανάγκης μπορεί να εφαρμοσθεί. Αλλά δικτατορία δεν μπορεί να γίνει υπό τις παρούσες συνθήκες στην Ελλάδα. Θα χρειαζόταν εθνική κρίση, μεγάλα εξωτερικά θέματα για να τη δικαιολογήσουν.

Σύμφωνα με τις πηγές μας, οι νεόκοποι Ισραηλινοί “σύμμαχοι” έκαναν νύξεις για “δυνατότητα” οργάνωσης μιας “νικηφόρας” επίδειξης στρατιωτικής ισχύος “περιορισμένης” κλίμακας εναντίον των Τούρκων ανοιχτά της Κύπρου. Ελληνικές δυνάμεις θα συμμετείχαν, “ξεπλένοντας” την ταπείνωση των Ιμίων και επιτρέποντας, ενδεχομένως, λένε οι “σύμμαχοι”, στην παρούσα κυβέρνηση να νικήσει σε εκλογές. Σε ενδεχόμενο θερμό επεισόδιο αναφέρθηκαν ο έγκριτος συνάδελφος Αθανάσιος ¨Ελλις στην Καθημερινή και ισραηλινά δημοσιεύματα.

Αμφότερα τα κόμματα εξουσίας έχουν απωλέσει τη νομιμοποίησή τους, ειδικά το ΠΑΣΟΚ έχει πλήρως καταστραφεί, χρειάζονται επομένως κάποια μορφή “επιτυχίας” ή λόγο ύπαρξης. ‘Eνα “νικηφόρο” επεισόδιο θα βοηθούσε το ΠΑΣΟΚ, ένα “μη νικηφόρο” τη ΝΔ, αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι ‘Eλληνες, που σκέφτονται το κοινωνικό πρόβλημα, την σοβαρότατη πιθανότητα να πεθάνουν χωρίς φαί, σύνταξη και φάρμακα, θα είχαν κάτι άλλο να τους περισπά, εκτρέποντας την οργή τους από την πολιτική ελίτ στον εξωτερικό εχθρό…

Εθνικός τυχοδιωκτισμός

Ελπίζουμε ότι οι αξιωματούχοι μιας χώρας με την εμπειρία Ιωαννίδη, Ιμίων, Οτσαλάν, είναι επαρκώς εμβολιασμένοι απέναντι στον εθνικό τυχοδιωκτισμό. Οι πηγές μας όμως δεν είναι σε θέση να μας διαφωτίσουν για τις αντιδράσεις τους. Με δεδομένο τι έχει κάνει το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, οδηγώντας ήδη σε οικονομική καταστροφή τη χώρα, εμείς τουλάχιστο δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τι μπορεί να κάνει.

Οι κυπριακές γεωτρήσεις δεν μπορούν να απειληθούν από τουρκική στρατιωτική ενέργεια, για προφανείς στρατιωτικούς, διπλωματικούς και πολιτικούς λόγους. Η ‘Αγκυρα μπορεί ίσως να απαντήσει επιτυχώς αλλού. Ακριβώς επειδή το γνωρίζει, δεν διατύπωσε συγκεκριμένη απειλή, όπως το casus belli εναντίον της Ελλάδας. Η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας περιέχει μόνο γενικολογίες.
Θεμέλιο της ελληνικής στρατηγικής οφείλει να είναι η αξιόπιστη απειλή χρήσης βίας κατά τρόπο μη προβλέψιμο, περιλαμβανομένου γενικού πολέμου κατά της Τουρκίας, αν η Άγκυρα χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία στην ελληνική-κυπριακή επικράτεια. Λέμε οφείλει, γιατί η Αθήνα υπονομεύει συστηματικά την αποτροπή.

Αν όμως δεν υπάρχει πραγματική δυνατότητα ματαίωσης των γεωτρήσεων, προς τι η επιθετική αντιπαράθεση τουρκικών και ισραηλινών δυνάμεων στην περιοχή, ή, ακόμα περισσότερο, ένα τυχόν θερμό επεισόδιο με πρωτοβουλία είτε της Τουρκίας, είτε του Ισραήλ, το σκηνικό για το οποίο στήνεται σταδιακά; Ελλάδα και Κύπρος έχουν συμφέρον από μια τέτοια εξέλιξη; Προφανώς όχι, αφού το Ισραήλ δεν προτίθεται να κάνει πόλεμο με την Τουρκία για να τη διώξει από την Κύπρο. Ποιες είναι οι πολιτικές επιδιώξεις πίσω από τυχόν επίδειξη ισχύος; Εδώ αρχίζουν τα “μπερδέματα”.

«Πόλεμος πατήρ πάντων»

Η συμμαχία “κουφιοκεφαλάκηδων”-ιδιοτελών, που υπερθεματίζουν σε Ελλάδα- Κύπρο υπέρ “στρατηγικής συμμαχίας” με το Ισραήλ, αγνοώντας και τη σημασία των όρων, ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε μόνιμη, ιστορική ρήξη με την Τουρκία. Η σκέψη είναι απλά γελοία για τη χώρα που “έφτιαξε” τον παλαιστινιακό ισλαμισμό (Χαμάς) για να πολεμήσει την PLO, συγκρούστηκε ανηλεώς μαζί του και, τώρα, έκλεισε συμφωνία για να χτυπήσει τη Συρία! Το Ισραήλ έβαλε δια των Αμερικανών τον Σαντάμ να χτυπήσει το Ιράν και μετά τους Αμερικανούς να καταστρέψουν το Ιράκ! Οργάνωσε την παράδοση του Οτσαλάν στην Τουρκία, αλλά στηρίζει τώρα τους Κούρδους! Το μόνο σταθερό στην ισραηλινή πολιτική είναι ο θαυμασμός για το ρητό του Ηράκλειτου “Πόλεμος πατήρ πάντων”.

Η Ελλάδα έχει πρόβλημα με την Τουρκία. Το Ισραήλ έχει πρόβλημα, τουλάχιστο τώρα, με τον Ερντογάν, ίσως και μόνο με την πολιτική του. Αυτή φαίνεται μικρή, αλλά είναι κολοσσιαία διαφορά, που δεν καταλαβαίνουν οι κουφιοκεφαλάκηδες. Μια τέτοια σύγχυση μπορεί να οδηγήσει, αντί Ελλάδα-Κύπρος να εκμεταλλευτούν τις όποιες τουρκοισραηλινές διαφορές, το Ισραήλ να εκμεταλλευθεί τις ελληνοτουρκικές.

Μπορεί τα θρυλούμενα σενάρια να ματαιωθούν, γι’ αυτό άλλωστε τα δημοσιοποιούμε. Το ελπίζουμε αλλά δεν το ξέρουμε. Ας πούμε ότι γίνεται θερμό επεισόδιο στην Κύπρο και “νικάνε” τους Τούρκους Ελληνες και Ισραηλινοί. Πέφτουν και δύο τουρκικά αεροπλάνα. Ποιος θα ταπεινωθεί; Ο Ερντογάν! Tο τουρκικό επιτελείο εκπόνησε προ δεκαετίας το σχέδιο Βαριοπούλα, προβλέποντας απώλεια τουρκικών μαχητικών, προκειμένου να δείξει τους ισλαμιστές επικίνδυνους διαχειριστές της χώρας. Οι Τούρκοι κεμαλιστές στρατηγοί έχουν σήμερα περισσότερους λόγους από τότε να ανατρέψουν τον Ερντογάν. Χρειάζονται το Ισραήλ και το Ισραήλ τους χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Το πρώτο αποτέλεσμα ενός επεισοδίου, αν εξελιχθεί κατά τα λεγόμενα, θα είναι η δρομολόγηση της πτώσης ή εξασθένησης του Ερντογάν. Συνιστά ελληνική εθνική επιδίωξη η αποκατάσταση του κεμαλισμού;

Ο Ερντογάν μπορεί να αντιδράσει στην ταπείνωση, επιδιώκοντας ισοδύναμο τετελεσμένο στις συνομιλίες για το κυπριακό, στο Καστελλόριζο, το Αιγαίο, τη Θράκη. Η Ελλάδα μπορεί-θέλει να απαντήσει; Είναι σκόπιμο να οδηγηθεί σε αντιπαράθεση με την Τουρκία, στο χειρότερο ίσως σημείο 200 ετών, ενώ αμφισβητείται η παραμονή της στην ΕΕ, αν όχι η ΕΕ; Να απαντήσει με κάθε μέσο αν της επιτεθούν. Είναι έξυπνο όμως να προκαλέσει μόνη της τέτοια ζητήματα;

Αμυνα και … επίθεση

Άλλη κολοσσιαία σύγχυση των κουφιοκεφαλάκηδων είναι ότι νομίζουν ότι το Ισραήλ αμύνεται και ο Ερντογάν επιτίθεται. Το αντίθετο συμβαίνει. Το Ισραήλ θριαμβεύει σε Λιβύη και Συρία, ετοιμάζεται για Ιράν, ανάβει φωτιές στο Κουρδιστάν. Σε 30 χρόνια μπορεί να θέλει τη διάλυση της Τουρκίας, τώρα όμως θέλει να την “πειθαρχήσει” για να προχωρήσει τα σχέδια. Η «μεγαλοϊδεατική» ρητορεία Ερντογάν δεν συνιστά τόσο απόδειξη ηγεμονικών τάσεων, που όντως έχει, όσο αντανάκλαση του στριμώγματός του. Ξέρει ότι μόνη του ελπίδα είναι ο Ομπάμα, γι’ αυτό εγκαθιστά την αντιπυραυλική ασπίδα και συγκρούεται με τη Μόσχα. Ο Ομπάμα μπορεί να αποφασίσει ότι τον χρειάζεται και να τον σώσει, επιτρέποντάς του ένα ισοδύναμο τετελεσμένο εις βάρος της Ελλάδας. Συνιστά ελληνική εθνική επιδίωξη η σωτηρία του Ερντογάν εξόδοις μας; Εμείς έχουμε κάτι να κερδίσουμε από όλα αυτά;

Περιοριστήκαμε στην εξέταση περιφερειακών παραμέτρων του σεναρίου. Υπάρχουν άλλες πολύ σοβαρές πτυχές που περιοριζόμαστε να κατονομάσουμε. Ζωτικές λειτουργίες του κυπριακού κράτους, περιλαμβανομένης της άμυνας, καταλύονται ήδη, “απορροφώνται” από το Ισραήλ, απομακρύνοντας γρήγορα τους Ελληνοκύπριους από τον εθνικό κορμό και προετοιμάζοντας τη σταδιακή μετατροπή εν τοις πράγμασι της Κύπρου σε προτεκτοράτο. Το θέλουμε;

Ποιες είναι οι απώτερες ισραηλινές επιδιώξεις για Κύπρο, Κρήτη, Ελλάδα;

Ποια είναι η σχέση του με την παγκόσμια αυτοκρατορία του χρήματος που επιτίθεται στην Ελλάδα, αποβλέποντας μέσω αυτής σε μείζονες, παγκόσμιας σημασίας, οικονομικές, πολιτικές, γεωπολιτικές αλλαγές προς ώφελός της;

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας μηχανισμός κρίσης στη Μεσόγειο για να απειλήσει την ΕΕ;

Το Ισραήλ “αγαπά” την ΕΕ, δηλαδή βλέπει ευνοϊκά την ανάδυση ενός ισχυρού ευρωπαϊκού πόλου ισχύος, υπό δεσπόζουσα γερμανική επιρροή;

Οι κοινές ασκήσεις

Ας εισάγουμε λίγο ρεπορτάζ. Ο κ. Μπεγλίτης πήγε τέσσερις ολόκληρες μέρες στο Ισραήλ, ο σύμβουλος ασφαλείας του Νετανιάχου ήρθε μυστικά στον Αθήνα, τον είδε μόνο του επί 45 λεπτά και επιπλέον 45 λεπτά με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Οι σχέσεις των αρχηγών Επιτελείων με τον ΥΕΘΑ είναι σε πρωτοφανώς άσχημο σημείο. Στην Κύπρο, έχει κανείς ενίοτε την εντύπωση ότι ξένα συμφέροντα έχουν εμφυλλοχωρήσει σε εσωτερικούς πολιτικοθεσμικούς ανταγωνισμούς. Ισραηλινά ελικόπτερα ασκήθηκαν στη Λάρνακα. Η ελληνική αεροπορία αποφάσισε την εκτέλεση ασκήσεων στις 11-18.11 μαζί με τους Ισραηλινούς, πριν από την άφιξη του αεροπλανοφόρου Κουζνετσώφ, επικεφαλής ρωσικού στόλου, στα τέλη του μήνα.

Επί σειρά ετών, διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις ματαιώνουν τις ασκήσεις στην Κύπρο για να μην προκαλέσουν ένταση με την Τουρκία.

Γιατί οι ίδιοι άνθρωποι, με την ίδια αντίληψη, στέλνουν τώρα αεροπλάνα να συνασκηθούν με τους Ισραηλινούς;

Δεν φοβούνται ότι θα παροξύνουν την ένταση με την Τουρκία;

Οι ίδιοι είναι που αφόπλισαν την Κύπρο (S300), υπέγραψαν τη Μαδρίτη, ουδετεροποίησαν τα ‘Ιμια, έδωσαν τον Οτσαλάν, έφεραν το σχέδιο Ανάν εν ονόματι της “ειρήνης”.

Τώρα μύγα τους τσίμπησε;

Η ελληνική στρατιωτική πολιτική και στρατηγική αποφασίζεται σε Αθήνα και Λευκωσία ή Τελ Αβίβ;

Οι έλληνες αεροπόροι αποτελούν την αφρόκρεμα των ενόπλων δυνάμεων, χωρίς να υποτιμάται η συμβολή των υπολοίπων στελεχών. Πολλές ξένες δυνάμεις θα ήθελαν την Ελλάδα με κλονισμένη την Αεροπορία της. Οι πιλότοι διακινδυνεύουν τη ζωή τους και αρκετοί την έχασαν στην πρώτη γραμμή της μάχης για την Ελλάδα. Σηκώνουν στους ώμους τους, όχι μόνο την τρομερή ευθύνη και τις βαριές απαιτήσεις της αποστολής τους, αλλά και το ψυχικό βάρος που νοιώθουν ενίοτε λοιδωρούμενοι από τους πολιτικούς του «λαμογιστάν» ή ματαιωνόμενοι από την εξωτερική-αμυντική πολιτική των κυβερνήσεων. Είναι ίσως φυσικό να αντιμετωπίζουν τους Ισραηλινούς συναδέλφους τους, με τις εξαιρετικές ικανότητές τους, ως “μάννα εξ ουρανού”, θαυμάζοντας τη «μαγκιά» και τις τεχνικές δυνατότητές τους, πιστεύντας ότι βρήκαν ιδανικό σύμμαχο απέναντι στον Τούρκο. Ως Ελληνες οφείλουν να θυμούνται το «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». Ως στρατιωτικοί το κατά Κλαούζεβιτς θεμέλιο της στρατηγικής: “Ο πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής”. ‘Oσοι δοκίμασαν να κάνουν την πολιτική συνέχεια του πολέμου καταστράφηκαν και κατέστρεψαν τις χώρες τους γιατί, όπως είπε ο Ναπολέων, με τις λόγχες μπορείς να κάνεις τα πάντα, εκτός από το να καθήσεις απάνω τους.

Αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Δεν υπάρχει στρατηγική ανεξάρτητη από το υποκείμενο που την εφαρμόζει, διδάσκει ο Μακιαβέλλι. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η έλλειψη ισχύος ή συμμάχων. Το υπ’ αρ. 1 εθνικό πρόβλημα σήμερα, που καθορίζει όλα τα άλλα, είναι η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του κράτους του δήμου, δηλαδή του ελληνικού λαού για τον ελληνικό λαό και η προστασία των τελευταίων εν λειτουργία υπολειμμάτων της. Αυτή είναι η πρώτη και μακράν σημαντικότερη εθνική προτεραιότητα. Πρέπει να φύγει ολόκληρο το δωροδοκηθέν από τη Ζήμενς και, Κύριος Οίδε ποιόν άλλο, άρα άμεσα εκβιάσιμο πολιτικό προσωπικό.

Χωρίς κράτος του «δήμου», οι καταστροφές είναι ante portas, τα όπλα μας θα τα χειρίζονται ελληνικά χέρια, όπως το 1974, το μυαλό όμως πίσω τους δεν θάναι ελληνικό. Τι να την κάνεις την ΑΟΖ, αν δεν υπάρχει το κράτος σου ή διοικείται από την τρόικα; Ούτε υπάρχει έθνος χωρίς λαό! Μόνο ένα αξιόπιστο, υπαρκτό, ανασυγκροτηθέν και δημοκρατικό εθνικό υποκείμενο μπορεί να σηκώσει το τιτάνιο πια βάρος της σωτηρίας του ελληνικού λαού, συνεργαζόμενο ίσως επωφελώς με Ισραήλ, Ρωσία ή οποιονδήποτε άλλο, ή διαπραγματευόμενο με τη Γερμανία.

Επίκαιρα, 3.11.2011


CNN: “Μάλλον ο Παπανδρέου θα πρέπει να αρχίσει να ετοιμάζει το ελικόπτερο…”
03/11/2011

Εδώ: “Perhaps Papandreou should make sure there is a helicopter on standby, to rescue him from the presidential palace should he be forced to flee from angry protesters — as Argentine President Fernando de la Rue was in December 2001.”


Ήταν πάντα εντολοδόχος και «προϊόν» των δημιουργών της κρίσης.

Ήταν υπουργός των κυβερνήσεων που ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των μεταπολιτευτικών εγκλημάτων κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Μισεί την ελληνική προσφορά στην Ανθρωπότητα και ΕΙΔΙΚΑ στην Ευρώπη θανάσιμα (εξίσου ή και χειρότερα και από σκληροπυρηνικό Τούρκο εθνικιστή!).

Η νίκη του σκηνοθετήθηκε από τα αφεντικά του και βόλευε τον «ισχυρό» βορρά της Ευρώπης.

Με άλλες προεκλογικές εξαγγελίες επελέγη (λέμε τώρα) από το 43,92% των Ελλήνων (ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ).

Αρνιόταν, μιλούσε και για καταστροφική συνταγή, και την νύξη στο ΔΝΤ, ενώ ήξερε το χάλι με το χρέος και το έλλειμμα και τα στατιστικά τα ψεύτικα (που τελικά ήταν πράσινη «δουλειά» κυρίως και είναι συνταγή και άλλων χωρών -π.χ. Γερμανία-) και μιλούσε με τους «ανθρώπους» του πριν τις εκλογές (το είπε ο DSK πριν την σύλληψή του).

Μας έβριζε, μαζί με άλλους άχρηστους ΠΑΣΟΚους, ως κοπρίτες που τα έφαγαν μαζί τους και ανίκανους και τεμπέληδες (ο Πάγκαλος μας συμβούλευσε να ακολουθήσουμε τους Τούρκους ή τους Αλβανούς σε εργατικότητα).

Από το διάγγελμα στο Καστελόριζο, με το οποίο μάθαμε ότι θα μας «σώσει» το ΔΝΤ και δεν υπάρχει εναλλακτική (ο περιβόητος μονόδρομος), μας έκανε τον Οδυσσέα που θα μας πάει Ιθάκη.

Από τότε άρχισε να λέει την «καραμέλα» ΟΧΙ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ.

Υπέγραψε 4-5 μνημόνια, μεσοπρόθεσμο, εφαρμοστικό νόμο, συνοδευόμενο από μέτρα φορομπήχτη Οθωμανού και όχι πολιτικού κράτους του 21ου αι..

Μας εκβίαζε ωμά και απροκάλυπτα για να πάρουμε τις 5 πρώτες δόσεις.

Πανηγύριζε σα γύφτος τις «επιτυχίες» του στις Συνόδους, που ήταν φούσκες πανευρωπαϊκές εκτός πραγματικότητας, γιατί δεν είναι μόνο ο ΓΑΠ ανίκανος στην ΕΕ.

Επέτρεψε, και μάλλον χαιρόταν και έκανε και πλάκα (θέλετε και την Πελοπόννησο;), όποτε ΕΙΔΙΚΑ Γερμανός έβριζε τους Έλληνες και πρόσβαλε την αξιοπρέπειά τους και ιερά και όσια με δημοσιεύματα και σχόλια βασισμένα σε στερεότυπα και προσωπική εμπάθεια ή ιδεολογία (π.χ. εθνικιστές από Ολλανδία και Δανία ή Γερμανοί νεοναζί (!) να διαδηλώνουν κατά της «βοήθειας» της Γερμανίας έξω από ελληνικό προξενείο).

Επέτρεψε στην Γερμανία να συμπεριφερθεί στους Έλληνες όπως οι πατεράδες της frau Merkel στους Εβραίους, ψάχνοντας την Τελική Λύση για το καλό της γερμανικής ελίτ, η οποία, μαζί με γερμανοσπουδαγμένους «ελληνόφωνους» κυβερνήτες της Ελλάδας δημιούργησαν τα χρέη με τις «δουλειές» με… μίζες της Ελλάδας και την έθεσαν σε κίνδυνο (εξοπλιστικά).

Επέτρεψε σε Ευρωπαίους να απαιτούν τον ήλιο, την Ακρόπολη, νησιά, εγγυήσεις και, το κυριότερο, την εθνική μας κυριαρχία(«γη και ύδωρ») για… ελεημοσύνη με όρους λιτότητα για πάντα.

Αφού είδε την οργή να φουντώνει και να μην εκτονώνεται ούτε με καταστολή, εκβιασμούς, δολοφονίες αθώων από τους κουκουλοφόρους-υπηρέτες του παρακράτους του, ειδήσεις για Ευρωπαίους καταστολείς διαδηλώσεων, φήμες για πραξικοπήματα, χούντες (λες και έχουμε δημοκρατία), τανκς, δραχμή…, πανικοβλήθηκε και αποφάσισε να εκδικηθεί τους Έλληνες, θέτοντας όμως σε κίνδυνο ΟΛΟ τον κόσμο, αρχής γενομένης από την Ευρώπη.

Είδε ότι ο λαός μίλησε στις 28/10/2011 και θέλησε να αποδράσει αφήνοντάς του την ρετσινιά ΚΑΙ του καταστροφέα της Ευρώπης.

Πριν κοπάσει στην Γηραιά Ήπειρο η χαρά από την «επιτυχία» της Συνόδου της 26ης-27ης Οκτωβρίου, έριξε βόμβα για δημοψήφισμα με ερώτηση αν θέλουν οι Έλληνες τις αποφάσεις αυτής.
Σημειωτέον δεν έχει, και ούτε έχει πρόθεση, κανένας ενημερώσει τον κόσμο ποιες είναι αυτές.

Δεν ειδοποίησε κανέναν ηγέτη (λέμε τώρα) στην ΕΕ για την απόφαση του (τώρα, 2 χρόνια μετά, αποφάσισε, με Γερμανό γκαουλάϊτερ και τρόικα και γερμανική επέμβαση καθημερινή να κουνηθεί στην Merkel;), ενώ στην Ελλάδα είπε ότι το έκανε.

Στις Κάννες, όπου διετάχθη να πάει στο G20, εξευτελίστηκε και προσκύνησε τον νέο Άξονα, που έχει φέρει ατμόσφαιρα μεσοπολέμου στην Ευρώπη.

Αντί για την δική του ερώτηση διετάχθη και υπάκουσε να αποφασίσουμε οι Έλληνες αν θέλουμε ή όχι ευρώ και να γίνει το δημοψήφισμα την ημέρα που θέλει η Γερμανία και η Γαλλία(04/12).

Αφού έχει μείνει με 149, για την ώρα, από τους 160(2009) βουλευτές, επιμένει και παλεύει με την φαμίλια του να μείνει στην καρέκλα που τον επέβαλαν οι οικονομικοί τρομοκράτες του πλανήτη μας.

Εμείς ρωτάμε…
  • Τώρα που το δόγμα PAPANDREOU ÜBER ALLES (ΟΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ/ΟΛΟΥΣ) τελείωσε, θα μείνει ατιμώρητη η εσχάτη προδοσία;
  • Θα δεχθεί ο επόμενος πρωθυπουργός να συνεχίσει έτσι;
  • Θα αφήσετε τον λαό να πεινάσει ακόμα και την πατρίδα να ξεπουληθεί, ως Ιφιγένεια για να σωθεί το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα;
  • Θα μας αφήσετε με την ρετσινιά του εκμεταλλευτή των «καλών» Βορειοευρωπαίων να παρακαλάμε την Γερμανία, των ιστορικών απλήρωτων χρεών, για ένα ξεροκόμματο και να κάνει κουμάντο αυτή;
Δεν αντέχουμε άλλη τιμωρία για… παραδειγματισμό, ούτε άλλη «ξεκούραση» στην Προκρούστειο Κλίνη και «κούρεμα» της ζωής μας, ούτε να παίζουμε τον αποδιοπομπαίο τράγο της ΕΕ.

Γιώργο Παπανδρέου αυτοί οι στίχοι είναι για σένα:
Όλοι οι πουλημένοι/ Είστε καταραμένοι/ Απ’ την δική μας τη γενιά/ Από εργάτη ποιητή/ Κι από γραφιά.

Με τις εξελίξεις να τρέχουν σε ρυθμούς ασύλληπτους, με μία κυβέρνηση που έχει χάσει τα πάντα και υπάρχει ως κυβέρνηση καθαρά τυπικά, με συγκλονιστικές αποκαλύψεις εκτός αλλά και εντός της Βουλής για στημένες υποθέσεις χρεοκοπίας και CDS, με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να δηλώνουν οργισμένοι ενώ μετά την πτώση Παπανδρέου αναμένεται να γίνουν λαλίστατοι και να γνωστοποιηθούν τεράστια σκάνδαλα της κυβέρνησης, η Νέα Ελλάδα ζητάει την απαγόρευση εξόδου από την χώρα, τόσο για τον Γιώργο Παπανδρέου, όσο και για όλα τα μέλη της κυβέρνησής του.

Ήρθε ο καιρός των ευθυνών και κανένας δεν πρέπει να φύγει πριν αποφανθεί η Ελληνική Δικαιοσύνη. Αρκετά έπαιξαν με την χώρα, αρκετά συκοφάντησαν τους πολίτες, αρκετά ποδοπάτησαν ιερά και όσια, αρκετά παρανόμησαν και καταπάτησαν το Σύνταγμα.

Να κλείσουν επιτέλους οι πόρτες εξόδου από την χώρα και να ανοίξουν οι πόρτες εισόδου των φυλακών.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας

Τι εννοούν… «κοινής αποδοχής»;
Ακόμη και τώρα προσπαθούν να κινηθούν εκτός Συντάγματος εκείνοι που διαλαλούν ότι προτίθενται να μας… σώσουν


Ποιοι πολίτες φορολογούμενοι θεωρούν αξιόλογα πρόσωπα τον κάθε Παπαδήμα και κάθε Προβόπουλο… που υπηρέτησαν την ιδιωτική Τράπεζα της “Ελλάδας”;

Μήπως τελικά όταν μιλούν για πρόσωπο κοινής αποδοχής εννοούν ΑΠΟΔΕΚΤΟ από τους πραγματικούς επικυρίαρχους της χώρας και όχι από τους υπηκόους της;

Το ότι το κενό ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ εξουσίας πρέπει να καλυφθεί από ένα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ εκτελεστή … δεν φαίνεται να ενοχλεί ΟΥΤΕ το ΠΑΣΟΚ, ούτε τη ΝΔ …ούτε κανένα άλλο κόμμα.
Όλοι κάνουν το παιχνίδι τους για ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ κατανάλωση, ορκισμένοι να μην αποκαλύψουν ποτέ την αλήθεια και τους πραγματικούς λόγους που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία μέσω του συνεχή δανεισμού.

Οι ίδιοι υπερασπίζονται το ΣΥΝΤΑΓΜΑ στο οποίο σκόπιμα δεν περιλαμβάνεται άρθρο που να ασχολείται με το νόμισμα , την έκδοση του νομίσματος και την οικον0ομική πολιτική της χώρας. Το σημαντικότερο κομμάτι που αφορά την οικονομική επιβίωση της χώρας, δηλαδή την έκδοση του νομίσματος … ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ στο Σύνταγμα και με το Άρθρο 80… παραπέμπει σε νόμους του κράτους που όμως δεν αγγίζει κανείς.

Κι έτσι παραδίδουν την έκδοση του νομίσματος σε ΙΔΙΩΤΙΚΗ τράπεζα με αποτέλεσμα για κάθε δραχμή που τυπώθηκε στην Ελλάδα να είναι στην πράξη ΔΑΝΕΙΚΗ με σχετικό τόκο οφειλόμενο προς την Τράπεζα της «Ελλάδος». Τα σημερινά χρέη της χώρας αφορούν δάνεια και τόκους αυτής της κατάστασης.

Και όλα τα κόμματα, μαριονέτες του ίδιου συστήματος, επιθυμούν έναν Τραπεζίτη να καλύψει τυχόν κενά πολιτικής εξουσίας, μέχρι να μας ξαναπείσουν ότι ο «κυρίαρχος» λαός επέλεξε «ελεύθερα» και πάλι τους κυβερνήτες του. Με τον ίδιο τρόπο που έβαλαν στο τιμόνι της εξουσίας τον Ξενοφώντα Ζολώτα, επίσης Διοικητή της Τράπεζας της «Ελλάδος». Ήταν κι αυτός ΚΟΙΝΗΣ αποδοχής των επικυρίαρχων του πλανήτη καθώς επέβλεπε με επιτυχία τη συνεχή υποδούλωση της χώρας σε ξένους τοκογλύφους.

Είχε υπηρετήσει κι αυτός στο ΔΝΤ και υπήρξε και πρόεδρος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) όπου σήμερα έχουμε άνθρωπο της Goldman Sachs.

Ξυπνήστε Γαλάζιοι και Πράσινοι… πατριώτες και μαυρίστε τους όλους τους υπηρέτες των ξένων τοκογλύφων.

Παράνομη η εκλογή εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού

Όμως, με βάση το παρακάτω άρθρο του συντάγματος τα όσα λέγονται για σχηματισμό κυβέρνησης με πρωθυπουργό εξωκοινοβουλευτικό είναι άτοπα και ανεδαφικά. Ο πρωθυπουργός πρέπει να είναι υποχρεωτικά βουλευτής και δη αρχηγός κόμματος.

Άρθρο 37
1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς.

2. Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.

3. Αν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει κι αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Κάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες. Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.

4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπος του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ' αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Η πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Βουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή• η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.

Ο Πρόεδρος του κινήματος πολιτών και του κόμματος της Νέας Ελλάδας, Ηλίας Μαρκόπουλος, δήλωσε σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις και την απόπειρα εγκλωβισμού της Ελλάδας από το ένοχο παρόν πολιτικό σύστημα, τους τραπεζίτες και την «ηγεσία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

Το παρόν πολιτικό σύστημα έχει αποτύχει και έχει αυτοκαθαιρεθεί. Η ανυπαρξία ικανής πολιτικής ηγεσίας της χώρας, είναι ένα γεγονός το οποίο δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Αυτή η «ανικανότητα» έχει δημιουργήσει πλείστους όσους κινδύνους για την χώρα και σήμερα μέσω ψευτοδιλημάτων αποπειράται να εκμαιεύσει από τον Ελληνικό λαό την απόλυτη παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της πατρίδας μας. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα καταρρέει και δεν πρέπει να επιτραπεί η ταυτόχρονη κατάρρευση της χώρας. Δεν πρέπει οι ασθένειες και η παθογένεια ενός διαβρωμένου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος – καθεστώτος να επιβαρύνουν την πορεία της πατρίδας μας και να την σύρουν στην καταστροφή.

Η Νέα Ελλάδα θέλει να καταστήσει σαφές πως οι μονόδρομοι δεν υφίστανται στις δημοκρατίες και πως υπάρχει λύση απεγκλωβισμού για την πατρίδα μας και τους συμπατριώτες μας. Η λύση αυτή βρίσκεται στην άσκηση βέτο και την καταγγελία των Ευρωπαϊκών οργάνων που λειτουργούν ως τοκογλύφοι αλλά και εξυπηρετούν άνομα συμφέροντα τρίτων. Η λύση βρίσκεται στην άμεση ανακήρυξη της ΑΟΖ, στην άμεση κλήση των ενδιαφερομένων για τον Ελληνικό ορυκτό υποθαλάσσιο πλούτο και στην έκδοση ομολόγου 1,5 – 2 τρισ. σε όποιον ενδιαφέρεται να επενδύσει στην χώρα.

Η εγκληματική πολιτική των προηγούμενων ετών και δεκαετιών, έχει απογυμνώσει την πατρίδα μας από τις άμυνές της, αλλά σήμερα οι Έλληνες μπορούν να ορθώσουν το ανάστημά τους και να επιβάλουν στους επιβουλείς της Ελλάδας το δίκαιό τους. Ο δρόμος για την σωτηρία της χώρας έχει στενέψει και οι πολιτικές αποφάσεις του παρελθόντος τον έχουν σχεδόν αποκρύψει από την Ελληνική κοινωνία. Οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν από τον Ελληνικό λαό, μέσα από τις κάλπες και χωρίς δικαίωμα συμμετοχής στα πολιτικά κόμματα που εργάστηκαν, συνεργάστηκαν ή συμμετείχαν δια της σιωπής στα κατά συρροή εγκλήματα που διεπράχθησαν μέχρι και σήμερα στην Ελλάδα.

Δεν επικυρώνουμε συμβάσεις για άγνωστα και μη ελεγχθέντα χρέη. Δεν επικυρώνουμε και δεν νομιμοποιούμε αποφάσεις που έχουν καταστρατηγήσει το Σύνταγμα της χώρας. Ο Ελληνικός λαός δεν θα γίνει αυτόχειρας και μιμητής εκείνων που καταπάτησαν τους νόμους. Παράνομες κυβερνήσεις δεν μπορούν να υπογράφουν και να συμφωνούν τίποτε. Αν η κυρία Μέρκελ ή ο κύριος Σαρκοζί λειτουργούν έτσι στις δικές τους χώρες, εμείς δεν θα τους ακολουθήσουμε σε φασίζουσες πρακτικές.

Οι Έλληνες καλούμαστε σήμερα να αποκαλύψουμε τους στυγνούς κοσμοκράτορες που πειραματίζονται στην πατρίδα μας και στον Ελληνικό λαό. Το πείραμά τους έχει σχεδιασθεί να αποτύχει για να λειτουργήσει ως φόβητρο κατά των υπολοίπων λαών, ιδιαίτερα των λαών της Ευρώπης. Η αυτοδιαχείριση της χώρας μας αποτελεί σήμερα ύψιστο καθήκον, απαραίτητη προϋπόθεση και ουσιαστική λύση. Ας δείξουμε, λοιπόν, στους επιτελείς του νεοταξισμού και της παγκοσμιοποίησης, πως οι Έλληνες ξέρουμε να σαρώνουμε τα ανδρείκελα και ξέρουμε να χτίζουμε εκεί που άλλοι γκρεμίζουν.

Δεν είναι ζήτημα αν μπορούμε ή θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Είναι επιτακτική ανάγκη συνέχισης της επιβίωσής μας ως ελεύθερου λαού, ως ανθρώπων με δικαιώματα. Όλοι αυτοί οι «γραμματιζούμενοι» μας αναφέρουν συνέχεια τις υποχρεώσεις μας, αλλά ξεχνούν επιμελημένα να αναφερθούν στα δικαιώματά μας. Ε, λοιπόν, ας τους τα θυμίσουμε. Με τον τρόπο που ξέρουμε, με τον τρόπο που δικαιούμαστε, με τον τρόπο των Ελλήνων.


Από το Γραφείο Τύπου της «Νέας Ελλάδας»

Ο ΓΑΠ, επειδή τον έκαναν(;) οι γονείς του πολιτικό με το ζόρι για να μην χαθεί η ράτσα Παπανδρέου, νομίζει ότι οι Έλληνες έχουν ακόμα αντοχές και όσοι (το 90% δηλ.) διαδηλώνουν είναι μια… μειοψηφία(!), ότι η Ευρώπη είναι δικό του μαγαζί και μπορεί να παίζει ακόμα.

Χθες η κορυφή της Ευρώπης του έδειξε ότι δεν γίνεσαι μεγάλος με παιχνιδάκια.

Η Merkel και όσοι την στηρίζουν(τεράστια οικονομικά συμφέροντα-τράπεζες, πολυεθνικές-) στην Γερμανία, έχει το δικό της σχέδιο γερμανοποίησης της Ευρώπης και ελέγχου του Νότου αυτής. Δεν θα κάθεται να ανέχεται τις τρίχες του ΓΑΠ και τα ψέματά του ότι είχε μιλήσει σε όλους για το δημοψήφισμα.

Το ίδιο και ο Sarkozy, οι τράπεζες της χώρας την οποία κυβερνά είναι εκτεθειμένες στα ελληνικά ομόλογα και η Γαλλία ίσως γίνει Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία κ.ά..

Κανένας Ευρωπαίος γενικά, και το έδειξαν, ηγέτης δεν θα κάθεται μετά την Σύνοδο του Οκτωβρίου να ανέχεται το παιχνίδι επιβίωσης του ΓΑΠ και των φίλων του (Soros π.χ.) που ποντάρουν στην καταστροφή της Ελλάδας (που όμως θα είναι, λόγω παγκοσμιοποίησης και ευρωζώνης, και της Ευρώπης).

Ο ΓΑΠ τελείωσε και δημοψήφισμα δεν γίνεται, γιατί πλέον διαφωνούν και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ (συνυπεύθυνοι για το χάλι του 2009-2011) και το «κίνημα» φυλλορροεί.

Ο παπανδρεϊσμός χάνεται και θέλει να ρίξει το βάρος στους Έλληνες και να εξαφανιστεί.

Μετά την ρετσινιά του τεμπέλη, του ανίκανου, του εκμεταλλευτή των Βορειοευρωπαίων να μας μείνει και η καταστροφή και διάλυση, με ό,τι αυτό θα φέρει, της Ευρώπης.

Ο Jeffrey, αρνείται να καταλάβει την πραγματικότητα, και επιμένει στο δημοψήφισμα, θέτοντάς το σε άτυπο «δημοψήφισμα» στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα!

Αποδέχθηκε, πρωτόγνωρο για πρωθυπουργό, ας πούμε, της Ελλάδας, τον ωμό εκβιασμό της Merkel, ναι στο δημοψήφισμα αλλά ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΩ ΕΓΩ (04/12/2011) και με ΟΠΟΙΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΘΕΛΩ ΕΓΩ.

Και αυτό δεν θα είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην απόφαση της 26ης-27ης Οκτωβρίου για το «κούρεμα» (Νόμος 4000 και καταστροφή ΜΟΝΟ της Ελλάδας, χωρίς κίνδυνο για την Ευρώπη, για παραδειγματισμό άλλων γουρουνιών (pigs) και σκλαβιά τουλάχιστον 10-βάζουμε και τα 40 της 21ης Ιουλίου- χρόνια), αλλά ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ(€), από το οποίο κανονικά δεν μπορούν να μας διώξουν και δεν το ήθελαν (πόσο πιο καθαρά να το πει η καγκελάριος;).

Ο ΓΑΠ έχει πάθει πανικό από τις διαδηλώσεις, γι’ αυτό και η καταστολή και η ύβρις για «φασίζουσες», ακραίες ομάδες αυταρχικών ανθρώπων, και δεν διανοείται μέλλον χωρίς «καρέκλα»!

Έφερε χάος, αλλά και μια ιστορική ευκαιρία, τελευταία, μιας που δεν βγάζει την βδομάδα που σχεδόν τελειώνει, να ακυρωθεί όποια προδοτική πράξη (και η αποδοχή του τελεσιγράφου χθες, 02/11/2011, στις Κάννες της Merkel και του Sarkozy) και να τελειώσουμε με την μεταπολίτευση.

Όποιος τον διαδεχθεί ας βάλει στο νου του ότι πια τελείωσαν τα ψέματα και τα ΘΑ… ΘΑ…!

Δεν θα πατήσει πάνω σε ΚΑΜΙΑ απόφαση και δράση του ΓΑΠ, αλλά θα χαράξει πολιτική σε όλα τα επίπεδα από την αρχή.

Πολιτική με βάση τις αρχές και τις αξίες που η Ελλάδα πέρασε στους λαούς, όχι στις ηγεσίες, της Ευρώπης και μετά της Δύσης.

Πολιτική για τους πολίτες και όχι για τους τραπεζίτες και τους χρυσοκάνθαρους και οικονομικούς βρικόλακες.

Η Ευρώπη ΔΕΝ υπάρχει χωρίς την Ελλάδα. Δεν μπορεί κανένας να παίζει ούτε με την 1η, ούτε με την 2η χωρίς συνέπειες.

Και αυτές θα τις πληρώσει ο ΓΑΠ και όχι οι Έλληνες, γιατί το 2009 έκανε προεκλογική εκστρατεία με ψευδείς υποσχέσεις, ενώ είχε προαποφασίσει το ξεπούλημά μας (πράγμα που το έπραττε και ως υπουργός ΠΑΣΟΚικων κυβερνήσεων).

Ο λαός είπε ΟΧΙ και σ’ αυτόν και στις προσβολές κάποιων ευρωπαϊκών ελίτ (όχι λαών, γιατί στην Γηραιά Ήπειρο η παραπληροφόρηση και η χειραγώγηση-ειδικά στην Γερμανία- περισσεύει).

Η Ιστορία τον απέβαλε ως απόβλητο. Η ώρα της χωματερής έφτασε!

Σοφία Τζάνη
Ερωτήματα, απορίες και προβληματισμοί για την περίεργη υπόθεση «κουρέματος» του ελληνικού χρέους αναδύονται πλέον διαρκώς μετά την δραματική, ολέθρια και αψυχολόγητη απόφαση του πρωθυπουργού για τη διενέργεια δημοψηφίσματος στις 4 Δεκεμβρίου με ερώτημα την παραμονή ή όχι της Ελλάδας στο ευρώ.

Η περιπέτεια στην οποία σέρνει ο Γιώργος Παπανδρέου τον ελληνικό λαό, παίρνει ακόμη πιο δραματικό χαρακτήρα, καθώς οι όροι του δημοψηφίσματος έγιναν καθ’ υπαγόρευση του Νικολά Σαρκοζί και της Άνγκελα Μέρκελ και υποτίθεται ότι από το αποτέλεσμα της κάλπης θα κριθούν όχι μόνο η εκταμίευση της 6ης δόσης, αλλά και η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη.

Το άσχετο του ερωτήματος σε σχέση με το πραγματικό ζήτημα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία, την εφαρμογή ή όχι δηλαδή της επαίσχυντης συμφωνίας για την… διάσωση της Ελλάδας, τείνει και επιχειρεί να δημιουργήσει ένα θολό τοπίο, να χειραγωγήσει με έναν δήθεν δημοκρατικό μανδύα τη θέληση του ελληνικού λαού και να εκμαιεύσει τη συναίνεση του στην οικονομική του καταστροφή υπό την απειλή μίας ακόμη μεγαλύτερης… οικονομικής καταστροφής.

Επειδή η αμνησία δεν είναι εθνικό σπορ των Ελλήνων, όπως προφανώς νομίζουν οι ευρωπαίοι ιθύνοντες και ο έλληνας πρωθυπουργός αρκεί να θυμίσουμε ότι πριν μερικούς μήνες ακούγονταν από υπεύθυνα κυβερνητικά χείλη και από τον ίδιο το Γιώργο Παπανδρέου ότι «ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους θα ήταν καταστροφική και ότι πιθανότατα θα μας οδηγούσε σε μία απευκταία κατάσταση τύπου Αργεντινής».

Αντ’ αυτού μετά την επιβολή της συμφωνίας για κούρεμα του ελληνικού χρέους (για αναδιάρθρωση δηλαδή) ακούσαμε και είδαμε με έκπληξη σχεδόν να… ανοίγουν σαμπάνιες και την κυβέρνηση να πανηγυρίζει για μία περίπου «εθνική επιτυχία». Το ερώτημα και εύλογο είναι και ασφαλώς ρητορικό: πώς γίνεται πριν μερικούς μήνες η αναδιάρθρωση να ήταν καταστροφικά επιζήμια και σήμερα να είναι εθνικά ωφέλιμη;

Από οποιαδήποτε οπτική γωνία της τρέχουσας πολιτικής -είτε από αριστερά, είτε από δεξιά, είτε από το κέντρο- και να δει κανείς το θέμα της παρουσίας των ξένων εκπροσώπων στην Αθήνα προκειμένου να ελέγχουν την εφαρμογή της συμφωνίας, θα καταλήξει ότι πρόκειται για μία παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας μας.

Εν προκειμένω ένα δεύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι: εντέλει ο ρόλος αυτών των εκπροσώπων θα είναι ρόλος συμβουλευτικός και αποτελεσματικός ή ρόλος κηδεμονίας και διασφάλισης των ξένων συμφερόντων εις βάρος της Ελλάδος;

Το τρίτο εύλογο ερώτημα που προκύπτει αφορά στο «ψαχνό» και στην ουσία του θέματος. Το περιβόητο «κούρεμα» του χρέους για το οποίο ύψος του οποίου δεν γίνεται κουβέντα καμία και δεν έχει ενημερωθεί ο ελληνικός λαός, αποτελεί λύση για καλύτερο μέλλον της πατρίδας ή θα μας επαναφέρει απλώς μετά από δέκα χρόνια αιματηρών θυσιών στο… 2009;

Επίσης, για την χαμένη οικονομικά δεκαετία και για τα τεράστια δεινά που θα προκληθούν στην κοινωνία με αντίτιμο απλώς την επιστροφή σε ένα δημοσιονομικό καθεστώς που θα εξακολουθεί να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, ποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη, ο ελληνικός λαός ή η παρούσα κυβέρνηση που μας οδήγησε εκεί;

Το τέταρτο ερώτημα που είναι το κρισιμότερο όλων είναι τι προσδοκούν άραγε οι ευρωπαίοι ταγοί και ο έλληνας πρωθυπουργός θέτοντας τεχνητά, διχαστικά και εκβιαστικά διλήμματα στην απέλπιδα προσπάθεια τους να χειραγωγήσουν τον ελληνικό λαό;

Μήπως εντέλει αντί να τον εκφοβίσουν πετύχουν ακριβώς το αντίθετο και οδηγήσουν τη χώρα και την ευρωπαϊκή ήπειρο σε απρόβλεπτες καταστάσεις, μήπως διαιωνίσουν την αδιαφάνεια και την αβεβαιότητα επί μακρόν, μήπως επιβάλλουν στις κοινωνίες ένα μέλλον χωρίς ελπίδα και προοπτική;

Δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τα πράγματα το γαλλογερμανικό διευθυντήριο και η ελληνική κυβέρνηση δείχνουν ότι περισσεύει ο κυνισμός, ο πολιτικός αμοραλισμός και η υποκρισία.

Οι δηλώσεις του Γιώργου Παπανδρέου ότι «οι αποφάσεις έχουν και ευθύνες και αυτές θα αλλάξουν το μέλλον αυτής και των επόμενων γενεών» ηχούν βαριά σαν σφαίρες και μόνο ως ύβρις μπορούν να εκληφθούν εις βάρος του ελληνικού λαού.

Αγνοεί τόσο ο ίδιος όσο και οι ευρωπαίοι ηγεμόνες -ή κάνουν ότι αγνοούν- εκείνο που γνωρίζει ακόμη και ο πλέον αμελής πρωτοετής φοιτητής της οικονομικής επιστήμης: ότι μπορείς να εισπράξεις τα χρήματα που σου οφείλουν, μόνο όταν το μαγαζί που έχεις δανείσει έχει την ικανότητα να πουλάει. Αν δεν πουλάει τότε ή θα πρέπει να δημιουργήσεις συνθήκες ανάπτυξης, ή θα πρέπει να κατάσχεις το εμπόρευμα και να βάλεις λουκέτο στο μαγαζί.

«Ποιος είναι πιθανότερο να επαναστατήσει παρά εκείνος που δεν έχει τίποτε να χάσει» διαπιστώνει ο Άγγλος διανοητής Τόμας Μουρ στο περίφημο σύγγραμμα του για το νησί της Ουτοπίας και τα όσα έγραφε πριν από περίπου μισή χιλιετία (1516) θυμίζουν έντονα, τα όσα ζούμε σήμερα στη χώρα μας.

Στην προκειμένη περίπτωση ο Γιώργος Παπανδρέου αφού οδήγησε σε ολισθηρό δρόμο το όχημα της ελληνικής οικονομίας με την ολέθρια έμπνευση του περί δημοψηφίσματος φρόντισε να «λύσει» και τα φρένα ώστε οι τραγικές εξελίξεις να κινηθούν με ακόμη πιο καταστροφική και ασύλληπτη ταχύτητα.

Αλλοίμονο η μοιραία «πολιτική σαλάτα» που εμπνεύστηκε ο πρωθυπουργός και μαγείρεψαν οι ευρωπαίοι ηγέτες στις κοσμοπολίτικες Κάννες είναι ληγμένη μπορεί να δηλητηριάσει όχι μόνο την ελληνική, αλλά και ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινωνία. Καθώς σύμφωνα με τις δηλώσεις τους το μέλλον της Ευρώπης θα το κρίνει η Ελλάδα, με την ανεργία να αυξάνεται με αστρονομικούς ρυθμούς, τα λουκέτα να πολλαπλασιάζονται ιλιγγιωδώς, την οικονομία να πνίγεται στην ύφεση και την κοινωνία να αυτοχειριάζεται εξαιτίας μιας κυβερνητικής πολιτικής χωρίς ελπίδα και προοπτική, η απόφαση του ελληνικού λαού μπορεί να τους αιφνιδιάσει δυσάρεστα.

Σε ένα σκηνικό απαξίωσης της πολιτικής και της ευρωπαϊκής προοπτικής το αποτέλεσμα της κάλπης –αν τελικά στηθεί- όχι μόνο δεν μπορεί να είναι προβλέψιμο, αλλά αντιθέτως μπορεί να αποδειχθεί ανορθόδοξα ανατρεπτικό και απολύτως «αντιδραστικό».

Υστερόγραφο-Πρόβλεψη: Εάν τελικώς το απευκταίο για την Ευρώπη συμβεί τότε θα είναι μόνο η Αλεξάνδρεια αυτή που χάνεται, διότι τους… Αλεξανδρινούς μέσα στο πλήρες ανταγωνιστικό και παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον, όλο και κάποιοι «καλοθελητές» θα βρεθούν να τους υιοθετήσουν.

Χθες το βράδυ στις Κάννες δεν ταπεινώθηκε απλώς ο κ Παπανδρέου, ταπεινώθηκε ένας ολόκληρος λαός, τουλάχιστον με την έννοια του εκλογικού σώματος. Η Ευρωπαϊκή ηγεσία κάνοντας ρελάνς στα αμερικανικά κόλπα του ψυχρού πολέμου, που υιοθέτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός, μετέβαλλε το «zero-sum game» του τελευταίου σε εφιάλτη για το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Πρωτόγνωρα πράγματα για την ΕΕ! Εφιαλτικές στρατηγικές κυριαρχίας που αναιρούν την λογική του Ευρωπαϊσμού. Επιστρέψαμε πολιτικά στην εποχή του ψυχίατρου του 18ου -19ου αιώνα, με κανόνα την ανελαστική συμμόρφωση σε μια δήθεν φιλελεύθερη πολιτικο-οικονομική δομή, δια της αμφισβήτησης της ικανότητας των Ελλήνων να επιλέξουν την μέθοδο διαχείρισης της χρεοκοπία του κράτους τους. Το «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ευρωζώνη», είναι ένα ερώτημα που αυτό καθ' εαυτό - και όπως ετέθη - απλώς διαπραγματεύεται τη δημοσιονομική και πιστωτική κρίση με όρους (επι)κυριαρχίας του διευθυντηρίου (ψυχιάτρου) της ΕΕ προς μια χώρα της Ένωσης (ασθενής), στερώντας από τον ελληνικό λαό το δικαίωμα παραγωγής πολιτικής - ακόμη και στην περίπτωση που όλοι μας θεωρούσαμε ότι η ΕΕ ταυτίζεται με το Ευρώ.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια μορφή βαρείας προσβολής της κυριαρχίας ενός κράτους μέλους της Ένωσης, με παράλληλη προσβολή της θεσμικής μεθόδου άσκησης της ευρωπαϊκής πολιτικής διαδικασίας, σε επίπεδο ταπείνωσης μιας συνιστώσας την ΕΕ πολιτικής δομής. Τούτο πρακτικά θέτει σε κρίσιμη αμφισβήτηση ολόκληρη την θεσμική δομή της Ένωσης. Αυτό ήθελε άραγε να πετύχει ο κ. Παπανδρέου, με την πρόκληση/αιφνιδιασμό περί «δημοψηφίσματος» που επεχείρησε;

Αν ναι, τα κατάφερε! Από σήμερα η άτυπη ηγεσία της ΕΕ μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό στυγνού εξαναγκασμού των τύποις και όχι ουσία πλέον συνιστωσών δυνάμεων που συγκροτούν με πολιτικούς και όχι απλώς νομικούς όρους το λεγόμενο «κοινοτικό κεκτημένο». Ή τέλος πάντων όσων εξ αυτών εμφανίζονται πρόθυμες να απαλλαγούν από το βάρος άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας σε ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον!

Με δύο λόγια το «zero-sum game» του Γ. Παπανδρέου στο εσωτερικό της Ελλάδας, προκάλεσε ένα αντίστοιχο παιχνίδι στο πλαίσιο της ΕΕ, με την Ελλάδα αυτή τη φορά στη θέση που επιφύλαξε για τον Έλληνα πολίτη ο πρωθυπουργός. Το αποτέλεσμα είναι τετραπλό: πλήττονται οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις εντός της χώρας, υπονομεύεται ο ευρωπαϊσμός, εμφανίζεται η παράτυπη ηγεσία της ΕΕ σαν «ψυχιάτρος» και όχι σαν «ψυχαναλυτής» και «παιδαγωγός», όπως μέχρι σήμερα, ενώ ακυρώνεται η μεθοδολογία του «learning by numbers» και των περίφημων «καλών πρακτικών», που αποσκοπούσαν στον νεοφιλελεύθερο μετασχηματισμό, προκαλείται τεχνηέντως και για πρώτη φορά διχασμός στη χώρα μεταξύ ευρωπαϊστών και αντιευρωπαϊστών.

Προσοχή, το κρίσιμο είναι ο τρόπος, η διαδικασία που παράγει αυτόν τον «διχασμό». Τούτη είναι που ορίζει ΕΚ ΝΕΟΥ τι σημαίνει ευρωπαϊστής και τι αντιευρωπαϊστής. Αυτό με την σειρά του αναπροσδιορίζει αντικειμενικά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας και τις επιμέρους πολιτικές σχέσεις στο τόπο μας. Δομούνται έτσι οι όροι για μια Νέα Μεταπολίτευση. Όποιος το πάρει χαμπάρι εγκαίρως θα βγει κερδισμένος, φίλοι της ευρύτερης αριστεράς και προοδευτικοί πατριώτες, που κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε την σημασία του νέου «ΕΑΜ», όπως την προσδιόρισα πρόσφατα!

Ο Γιώργος άναψε πλέον για τα καλά το φυτίλι με τα «εκρηκτικά» στην Ένωση, αλλά αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε ποτέ να το κάνει από μόνος τους, εκτός αν ήταν παράφρων και μαζί με αυτόν να είχαν τρελαθεί οι ηγέτες σε Ευρώπη και Αμερική. Όχι, κανείς δεν τρελάθηκε, απλώς το «zero-sum game», όπου εφαρμόζεται δημιουργεί αυτή την εντύπωση, για τους παράγοντες που εμπλέκονται, στους παρατηρητές. Όσο για το «φυτίλι», μην αμφιβάλεις ότι είναι η ίδια η Ελλάδα, ως κράτος και κοινωνία (πολύ κακό αυτό!).

Ο Γιώργος, λοιπόν, δεν είναι «τρελός» όπως περίπου τον εμφανίζει το καθεστώς της διαπλοκής που μέχρι χθες τον στήριζε στο πλαίσιο της παρακινδυνευμένης στρατηγικής χρεοκοπίας και φτωχοποίησης που ακολουθούσε. Έπαιξε ένα ανατρεπτικό παιχνίδι, που στο τέλος αποδόμησε το εντόπιο και διεθνές καθεστώς που στήριξε τον «άνθρωπο των Financial Times στην Αθήνα». Πλέον οι μάσκες έπεσαν. Επιστροφή στη «δραχμή» επεδίωξαν ντόπια και ξένα συμφέροντα (παρά την ευρωλαγνεία της γλώσσας τους), που τα πρώτα μετά την κρίση έβλεπαν να χάνουν το πολιτικό παιχνίδι αν παρέμεναν μέσα στη ζώνη του ισχυρού Ευρώ, ενώ τα δεύτερα προκάλεσαν την ίδια τη κρίση μεταβαλλόντας την από διεθνή χρηματοπιστωτική σε ευρωπαϊκή δημοσιονομική, για να πειθαναγκάσουν την Γερμανία και τους στενούς συμμάχους της στην Ευρώπη να προσαρμοστούν στη βούληση του χρηματοπιστωτικού λόμπυ, το οποίο «προσφέρει» ως μονόδρομο ασφαλείας την «διεθνή οικονομική διακυβέρνηση». Η τελευταία μεταβάλλει σημαντικά τις σχέσεις εξουσίας εντός του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, διαμορφώνοντας εντελώς νέες συνθήκες κυριαρχίας στον κόσμο: απόλυτα ολιγαρχικές, αφάνταστα απολυταρχικές…και πλέον δραματικά επικίνδυνες για την ειρήνη και ευημερία διεθνώς!

Αν κάπου θα έρπε να καταλήξει η σημερινή μου προσέγγιση σε ότι αφορά στο «δημοψήφισμα», θα έλεγα συνθηματικά και δίχως σοβαροφάνεια, την οποία απεχθάνομαι: «στην πουτάνα πουτανιές δεν χωράνε». Δηλαδή, στρατηγήματα παγίδες για τον λαό δεν περνάνε, τουλάχιστον σε όσους η πολιτική είναι η φύση τους (όχι «δεύτερη», αλλά η μια και μοναδική). Το μήνυμα είναι: ακυρώστε το απαράδεκτο όπως και να το δεις δημοψήφισμα και μαζί με αυτό τις πολιτικές δυνάμεις που στήσανε αυτή την παγίδα στον ελληνικό λαό, αλλά και εκείνες που εδώ και δύο χρόνια εκμεταλεύτηκαν την χρεοκοπία της χώρας για να υπονομεύσουν την ισχύ των δύο τρίτων της κοινωνίας, μετατρέποντας πρόστυχα και δήθεν τεχνοκρατικά την ταπείνωση ενός λαού σε δήθεν κοινωνική αρετή.

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.