Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Μαΐ 2011

Στη σύλληψη της υπεύθυνης γιατρού εφημερίας στο Αττικό Νοσοκομείο προχώρησε η αστυνομία, μετά από καταγγελία συγγενούς ασθενή, που υποστήριξε ότι ο ασθενής βρέθηκε σε κίνδυνο καθώς δεν υπήρχαν κρεβάτια νοσηλείας και τοποθετήθηκε σε ράντζο.

Το περιστατικό έφερε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών, Δημήτρης Βαρνάβας, ο οποίος τονίζει ότι η κατάσταση στο ΕΣΥ παίρνει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις γιατί στοχοποιήθηκαν οι γιατροί ώστε να μετακυλήσει σε αυτούς η «ελεεινή κατάσταση των νοσοκομείων» και καταλήγει ότι το αποτέλεσμα είναι να βρίσκονται στο «κρατητήριο έντιμοι γιατροί ως κοινοί εγκληματίες».

Η γιατρός συνελήφθη μετά το τέλος της εφημερίας, κρατήθηκε στο αστυνομικό τμήμα Χαϊδαρίου και μετά οδηγήθηκε στην Ευελπίδων, όπου και ορίστηκε τακτική δικάσιμος.

Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών, στη χθεσινή εφημερία του νοσοκομείου έγιναν 162 εισαγωγές. Κάποιοι ασθενείς, λόγω έλλειψης κρεβατιών, μπήκαν σε ράντζο. Η συγγενής ενός από τους ασθενείς πήγε στο αστυνομικό τμήμα Χαϊδαρίου όπου και υπέβαλε μήνυση, καθώς εκτίμησε ότι ο συγγενής της βρέθηκε σε κίνδυνο.

Στη συνέχεια ο εισαγγελέας έδωσε εντολή να συλληφθεί η γιατρός.

Μέχρις εδώ είναι η είδηση, που καταδεικνύει το μεγάλο χάλι που έχει περιπέσει η Υγεία από την διαχείριση της μνημονιακής κυβέρνησης Παπανδρέου. Αξίζει, νομίζω να σταθούμε όχι στο γεγονός αυτό καθ' αυτό, αλλά σε άλλα γεγονότα και σκέψεις που είτε αποκρύπτονται είτε έρχονται αυθόρμητα στο νου μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως ο λαλίστατος ισοπεδωτής των πάντων Λοβέρδος από αφαίρεσε από την λίστα εκατοντάδες φάρμακα καθημερινής χρήσης για ένα ευρύτατο φάσμα παθήσεων, μετακυλίοντας έτσι άμεσα στον ασφαλισμένο το κόστος!!! Πλέον, για να συνταγογραφείται ένα φάρμακο, πρέπει σχεδόν να είσαι… του θανατά. Και πως θα εξακριβωθεί αυτό; Εάν πεθάνεις θα δικαιωθεί ο γιατρός που συνταγογράφησε και αν δεν πεθάνεις, τότε θα διώκεται;

Βέβαια, το μέγα ζήτημα που προκύπτει από την κατάργηση φαρμάκων είναι η νομιμότητα της συγκεκριμένης απόφασης. Κι αυτό, επειδή, όταν κάποιος πολίτης ασφαλίζεται σε κάποιον οργανισμό, τότε ουσιαστικά πραγματοποιείται μία σύμβαση μεταξύ των δύο συμβαλλόμενων μερών, του πολίτη και του οργανισμού.

Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, υπάρχουν κανόνες-όροι που κανείς από τους δύο δεν επιτρέπεται να παραβεί ή να μην εφαρμόσει. Στο συμβόλαιο μεταξύ των δύο πλευρών καμία πλευρά δεν μπορεί να πραγματοποιήσει μονομερή τροποποίηση χωρίς την ειδοποίηση και σύμφωνη γνώμη του έτερου συμβαλλόμενου.

Και όμως, ο κύριος Λοβέρδος ως υπουργός Υγείας καταργεί μία σειρά από όρους της σύμβασης των δύο μερών, εκθέτοντας σε πλείστους όσους σοβαρότατους και μεγάλους κινδύνους κατά της ζωής των πολιτών.

Ο Εισαγγελέας δεν το γνωρίζει αυτό; Γιατί δεν ζητά την σύλληψη του υπουργού προκειμένου να προστατεύσει τον πολίτη; Εξάλλου, η μέγιστη μέριμνα της Δικαιοσύνης είναι η προστασία των πολιτών και όχι η αναιτιολόγητη δίωξή τους...

Το μεγαλείο του παραλογισμού όμως δεν βρίσκεται ούτε εδώ. Η λογική, σύμφωνα με την σύλληψη του γιατρού, λέει πως, αφού ο υπουργός αφαίρεσε φάρμακα από τη λίστα φαρμάκων, δεν εκθέτει σε κίνδυνο τους πολίτες που ασθενούν; Και αν τους εκθέτει σε θανάσιμο κίνδυνο ο υπουργός με την απόφασή του, γιατί δεν παρεμβαίνει ένας Εισαγγελέας για να ζητήσει την άμεση δίωξη του υπουργού ως λίαν επικίνδυνου για την ζωή των ασθενών πολιτών;

Συνεχίζοντας το σκεπτικό, προσπαθώντας να παρακολουθήσω την λογική του Εισαγγελέα αλλά και του κυρίου Λοβέρδου, αναρωτιέμαι: Αφού δεν υπήρχαν κρεβάτια για νοσηλεία, ο γιατρός έπρεπε να πετάξει τον ασθενή εκτός του νοσοκομείου; Φυσικά όχι! Θα έπρεπε να υπάρχουν κρεβάτια, σε ικανό αριθμό, προκειμένου να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν όλα τα πιθανά περιστατικά. Και αφού δεν υπήρχαν κρεβάτια, τότε η Διοίκηση του Νοσοκομείου είναι η υπεύθυνη, άρα ο Εισαγγελέας έπρεπε να συλλάβει ως ηθικό αυτουργό του "παραπτώματος" του γιατρού, κάποιο μέλος του Διοικητικού και γιατί όχι τον ίδιο τον πρόεδρο...!

Αυτό επιτάσσει η λογική έναντι του κυρίου Εισαγγελέα, αλλά και του κυρίου Λοβέρδου. Μόνο που, δεν είναι δυνατόν να συλλαμβάνονται οι εγκάθετοι της κυβέρνησης (μην ξεχνάμε πως οι Διοικήσεις ορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση), αλλά όλοι οι άλλοι και ας μην έχουν ευθύνη και ας έχουν πράξει το ανθρωπίνως δυνατό, κινούμενοι στα όρια των εντολών του υπουργού κυρίου Λοβέρδου...!

Κι επειδή η συγκεκριμένη κυβέρνηση μας έχει κάνει να πονηρευόμαστε, αναρωτιέμαι: Πόσοι από τους ήδη υπάρχοντες ασθενείς που είχαν κρεβάτια ήταν λαθρομετανάστες και ανασφάλιστοι νεο-έλληνες; Μήπως θα έπρεπε κανονικά η γιατρός να διατάξει την άμεση εκκένωση ενός κρεβατιού από λαθρομετανάστη, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο Έλληνας φορολογούμενος ασφαλισμένος ασθενής; Αφού πληρώνει -όντας ασφαλισμένος- δεν έχει προτεραιότητα έναντι των ανασφάλιστων λαθρομεταναστών;

Απορίες και ερωτήσεις που οδηγούν στο παράλογο. Μην αναρωτιέσται που βρίσκεται αυτό... Είναι η καρδιά και ο εγκέφαλος της κυβέρνησης Παπανδρέου...



Οι ομοιότητες ανάμεσα στην περίοδο που προηγήθηκε της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, και στη δεκαετία του ’20, που οδήγησε στο χρηματιστηριακό κραχ του 1929 και στην μετέπειτα, μέχρι τον πόλεμο, μεγάλη οικονομική ύφεση, είναι αρκετά εντυπωσιακές ώστε να περάσουν απαρατήρητες. Όχι τόσο για το παρόν, που αυτό έτσι κι αλλιώς συμβαίνει, όσο για το μέλλον και την πιθανή κατάληξη που θα μπορούσε να έχει η παρούσα παγκόσμια οικονομική, πολιτική και κοινωνική αναταραχή.

Αν θέλουμε να κωδικοποιήσουμε τα αίτια που οδήγησαν στη μεγάλη ύφεση του ’30, σε Ευρώπη και Αμερική, αυτά θα συνοψίζονταν στην υπερπαραγωγή, στην χρηματιστικοποίηση της οικονομίας, στον υπερδανεισμό και στη μεγάλη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου, συστατικά τα οποία συναντάμε σε πλήρη ανάπτυξη και στην παρούσα φάση.

Ενδεικτικά, βλέπουμε ότι το 1930, το 99% των κεφαλαίων στην ηπειρωτική Ευρώπη, με επίκεντρο τη Γερμανία, ήταν ήδη εγκατεστημένο στη χρηματοπιστωτική σφαίρα, ενώ μόνο το 1% παρέμενε στην παραγωγή. Σχετικά με την ανισοκατανομή, αυτή είχε φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα. Για παράδειγμα, μέχρι το 1929, το πλουσιότερο 1% κατείχε το 40% του πλούτου της Αμερικής, κι ενώ η παραγωγικότητα ανάμεσα στο 1919 και 1929 είχε αυξηθεί κατά 43%, τα κέρδη από την αύξηση αυτή κατευθύνονταν σταθερά προς τα υψηλά εισοδήματα, που αυγάτιζαν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Παράλληλα, ο ανώτερος φορολογικός συντελεστής είχε φτάσει στο χαμηλότερο δυνατό σημείο, στο 25%, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο το άνοιγμα στα εισοδήματα.

Η παγκόσμια οικονομία ουσιαστικά εξήλθε από τη μεγάλη ύφεση μόνο με το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το 1945, γεγονός που αυτόματα οδηγεί και στο ερώτημα για το αν ο πόλεμος αυτός, ως η κατάληξη των ταραγμένων χρόνων του ’30, ήταν όντως αναπόδραστος. Αν αναλογιστούμε τις συνθήκες που επικρατούσαν στην προπολεμική Γερμανία τότε μένει να δεχτούμε ότι μια βαθιά και παρατεταμένη οικονομική ύφεση δεν μπορεί παρά να οδηγεί σε πολιτική και κοινωνική αναταραχή, από την οποία με μια αλληλουχία συμβάντων ενίοτε προκύπτουν και παγκόσμιοι πόλεμοι.

Σήμερα, το σκηνικό μοιράζεται αρκετά χαρακτηριστικά με το ‘30. Η ύφεση με τ’ αποτελέσματά της, που το κυριότερο είναι η υψηλή ανεργία, ταλανίζει σχεδόν όλο τον δυτικό κόσμο, το πολιτικό προσωπικό φαίνεται εντελώς ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση, ή μάλλον τη διαχειρίζεται με τρόπο που την επιτείνει, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά παρακμής εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον, η Ευρώπη διαλύεται και δεν διαλύεται, ενώ οι κοινωνίες είναι ανάστατες, αγριεμένες και στα πρόθυρα εμφυλίου. Εξ αυτού, παρατηρείται όξυνση των ρατσιστικών αισθημάτων και τα ακροδεξιά κόμματα βρίσκονται σε άνοδο σχεδόν παντού. Το ηθικό είναι χαμηλό, όραμα δεν υπάρχει, η κοινωνική συνοχή έχει πάψει από καιρό να υφίσταται, τα εισοδήματα μαζί και η μεσαία τάξη καταρρέουν, και οι κοινωνίες λίγο ακόμα και δεν θα δίσταζαν να ακολουθήσουν τον πρώτο δημαγωγό που θα υποσχόταν δουλειές.

Παράλληλα, έχουμε τις αραβικές εξεγέρσεις, που αλλάζουν το χάρτη και τις ισορροπίες σε Μ. Ανατολή και Β. Αφρική, την «περίπου» εισβολή στη Λιβύη, ενώ στις άλλες μεριές του πλανήτη, νέες δυνάμεις, όπως Κίνα, Ρωσία, Τουρκία, και τα υπόλοιπα μέλη των BRICS ανεβαίνουν με αυτοπεποίθηση στη σκηνή του κόσμου, με την προσδοκία ότι κάποια απ’ αυτές, ουσιαστικά δηλαδή η Κίνα, θα παίξουν σύντομα πρωταγωνιστικό ρόλο στη γεωπολιτική σκακιέρα.

Σ’ ένα σενάριο λοιπόν, όπου η κρίση στη Δύση θα συνέχιζε να πλαταίνει και να βαθαίνει, και οι κοινωνίες να αποψιλώνονται, πόσο ρεαλιστικό θα ήταν το τέλος του να υπογραφόταν από έναν γενικευμένο πόλεμο; Ποιες αιτίες θα μπορούσαν να βρεθούν; Ποιες θα ήταν τότε οι δυνάμεις που θα αντιπαρατίθεντο; Κι αν υποτεθεί ότι οι δυνάμεις αυτές θα ήταν οι ΗΠΑ και Κίνα, πώς θα διαμορφώνονταν τα αντίπαλα στρατόπεδα, κι από ποιες δυνάμεις θα πλαισιώνονταν;

Οι ΗΠΑ, όπως γράψαμε και αλλού, συνεχίζουν να χάνουν σε οικονομική ισχύ, αν και συνεχίζουν να διατηρούν τη στρατιωτική. Αλλά, η Κίνα φαίνεται ν’ απειλεί και σ’ αυτόν τον τομέα, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την πρόσφατη απόφασή της ν’ αυξήσει κατά 12.7%, τον προϋπολογισμό για στρατιωτικές δαπάνες, στα 65 δις ευρώ, και να εγκρίνει ευρύ πρόγραμμα αναμόρφωσης των ενόπλων δυνάμεων. Παρά το γεγονός ότι προς το παρόν οι αντιπαραθέσεις μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ είναι σε επίπεδο εμπορικό και νομισμάτων, εν τούτοις, έχοντας κατά νου ότι μια σοβαρότερη εμπλοκή θα μπορούσε να τις οδηγήσει και σε στρατιωτική αντιπαράθεση, έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν στρατηγικής σημασίας κινήσεις για καλυτέρευση θέσεων, μια από τις οποίες είναι και η προσπάθεια ελέγχου των ενεργειακών πεδίων και των πρώτων υλών σε Ασία και Αφρική. Η εμπλοκή των ΗΠΑ στη Λιβύη, θα μπορούσε να ειδωθεί και κάτω από αυτό το πρίσμα, να ανακόψουν δηλαδή, μέσω και της απόπειρας εγκατάστασης στρατιωτικών βάσεων της AFRICOM σε αφρικανικό έδαφος, την αυξανόμενη διείσδυση της Κίνας τόσο στα πετρέλαια της Λιβύης όπου απασχολεί γύρω στους 30,000 εργαζόμενους, όσο και στις αφρικανικές αγορές. Οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ Κίνας και Αφρικής, για παράδειγμα, ενώ το 2001 ανέρχονταν στα 10 δις δολάρια, το 2008 είχαν φτάσει στο δεκαπλάσιο.

Η Ρωσία από την άλλη μεριά, με την ενίσχυση του ρόλου του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, στο οποίο συμμετέχουν η Κίνα και άλλες τέσσερις πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Ασίας, επιχειρεί να αποτελέσει αντίβαρο στην αμερικανική επιρροή στην Κεντρική Ασία, αλλά και παγκοσμίως, ιδίως στο βαθμό που θα διευρυνόταν με τις συμμετοχές Ινδίας και Ιράν.

Είναι λοιπόν φανερό ότι τα νέα συμμαχικά στρατόπεδα αρχίζουν ήδη να παίρνουν σάρκα και οστά. Από τη μια μεριά είναι το παρακμάζον αγγλοσαξονικό, το οποίο θα προσπαθήσει να διατηρήσει με νύχια και με δόντια την πρωτοκαθεδρία και τον έλεγχο, και από την άλλη, το μεγάλο μέτωπο Κίνας-Ρωσίας, είτε σαν BRICS είτε σαν Σύμφωνο Σαγκάης.

Κι η Ευρώπη; Όπως δείχνουν τα πράγματα ο συνεκτικός ιστός δεν φαίνεται και πολύ ισχυρός. Αλλά ούτε και υπάρχει ιδιαίτερη διάθεση να ισχυροποιηθεί, παρά μόνο στα λόγια. Πολλοί θα ήθελαν να είχαν ξεφορτωθεί την περιφέρεια και ειδικά το Νότο, και με αυτή την προοπτική η Γερμανία, που δεν θα επιθυμούσε να χάσει ένα ικανό κομμάτι των ευρωπαϊκών αγορών της, έχει αρχίσει ήδη να κοιτάει έντονα προς ανατολάς, προωθώντας διμερείς εμπορικές σχέσεις με την Κίνα. Με τη Ρωσία, έτσι κι αλλιώς διατηρεί μακροχρόνιες εμπορικές σχέσεις, κυρίως στον ενεργειακό τομέα, οπότε σε ενδεχόμενη μελλοντική σύρραξη, θα ήταν αρκετά πιθανό να βρισκόταν στο αντίπαλο, του αγγλοσαξονικού, στρατόπεδο.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω, δεν αποτελούν παρά σενάρια, ενός μέλλοντος μακρινού και όχι του παρόντος, με τη χρησιμότητά τους να εξαντλείται στην υπόμνηση ότι με την κρίση να σοβεί και με τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς να αλλάζουν δραματικά, τίποτε κατ’ αρχάς δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί, ακόμα και ένας πόλεμος.

Πηγή



  • Η εφιαλτική πραγματικότητα πίσω από το παγκόσμιο εμπόριο
  • Ν. Κατσαρός: Η εφαρμογή του θα γίνει υποχρεωτική για τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και αν ένα κράτος-μέλος αρνηθεί να επικυρώσει ή να τηρήσει τους όρους του, χάνει αυτομάτως οποιαδήποτε προσφυγή γίνει εναντίον του από άλλο κράτος μέλος, όσο εξωφρενική και αν είναι αυτή»
Θα μας μεταλλάξουν, θα μας ελέγξουν ή μήπως θα μας εξοντώσουν; Να γίνουμε κατσαρίδες δεν θέλουμε, να μας ελέγξουν ούτε να το διανοηθούμε, αλλά να μας εξοντώσουν ούτε να το διανοηθούν, γιατί δεν θα προλάβουν.

Το θέμα δεν είναι καθόλου αστείο, βρίσκεται ήδη στην Ε.Ε και πολύ σύντομα θα προσπαθήσουν να το περάσουν και στην χώρα μας, γι' αυτό και ο Σύλλογος Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θήβας «ΛΑΙΟΣ», σε συνεργασία με το «ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ» και την «ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ, συνδιοργάνωσαν εκδήλωση με ομιλητή τον πρ. Δ/ντή του ΕΚΕΦΕ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ν. Κατσαρό, του οποίου τα λεγόμενα άφησαν άναυδους τους παρευρισκόμενους.

Διατροφικός Κώδικας, γνωστός ως κώδικας ALIMENTARIUS, μέσω του οποίου αν επιτραπεί, θα φέρει στους ανθρώπους εκφυλιστικές παθήσεις, λόγω κακής διατροφής και περιορισμένης λήψης σημαντικών διατροφικών στοιχείων.

Ο αριθμός των παρευρισκομένων στην εκδήλωση, έδειξε, ευτυχώς, πως είναι πολλοί εκείνοι που έχουν αντιληφθεί την εφιαλτική πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την πανίσχυρη εμπορική επιτροπή, που χειρίζεται τον Κώδικα, που στόχο έχει, μέσω κανονισμών του διεθνούς εμπορίου, να προωθήσει τον συντονισμό όλων των κανονισμών που αφορούν στην παραγωγή τροφής.

Πρόκειται δηλαδή, για μία σύμπραξη ανάμεσα στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization - FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό (World Health Organization WHO), που θα απαρτίζεται από μια υπεύθυνη για τον Κώδικα Διατροφής επιτροπή εμπορίου, χωρίς υγειονομική αρμοδιότητα, παρ' όλο που χρηματοδοτείται κατά το 1/3 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Από το 2002, ο Κώδικας χρησιμοποιείται με την κάλυψη πολυεθνικών εταιριών που δραστηριοποιούνται στους τομείς τόσο των φαρμάκων, όσο και των αγροτικών και χημικών προϊόντων, προωθώντας την αύξηση των κερδών τους και την υλοποίηση της ατζέντας τους για έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ο Κώδικας δρα υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, με ανάποδη λογική, αντί δηλαδή για την συνηθισμένη πρακτική, κατά την οποία αναγράφονται τα διατροφικά στοιχεία και οι ουσίες που απαγορεύονται, ο Κώδικας αναγράφει μόνο τα διατροφικά είδη που επιτρέπονται, καθιστώντας αυτομάτως παράνομη την κατοχή, παραγωγή και εμπορία οποιουδήποτε διατροφικού είδους και στοιχείου δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν.

«Η εφαρμογή του Κώδικα θα γίνει υποχρεωτική για τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και αν ένα κράτος-μέλος αρνηθεί να επικυρώσει ή να τηρήσει τους όρους του, χάνει αυτομάτως οποιαδήποτε προσφυγή γίνει εναντίον του από άλλο κράτος μέλος, όσο εξωφρενική και αν είναι αυτή» υπογραμμίζει ο κ. Κατσαρός, εξηγώντας πως «πολλοί κρατικοί οργανισμοί και υπηρεσίες, επιχειρούν να κατευνάσουν τις ανησυχίες του κοινού, καταφεύγοντας σε διαβεβαιώσεις ότι οι οδηγίες του Κώδικα για την κατάργηση των βιταμινών και των μετάλλων δεν θα εφαρμοστούν στη χώρα τους. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι άλλοι συνοδευτικοί νόμοι θα θεσπιστούν εν όψει της εναρμόνισης των κρατών-μελών του Οργανισμού με τις οδηγίες του Κώδικα»..

Ορισμένες από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται από τον Διατροφικό Κώδικα, οι οποίες προτείνεται να τεθούν σε ισχύ στο προσεχές μέλλον και, θα είναι αμετάκλητες, περιλαμβάνουν την απαγόρευση της χρήσης θρεπτικών ουσιών, χαρακτηρίζοντάς τις «τοξίνες ή δηλητήρια», κάθε είδος τροφής (ακόμα και τα οργανικά βιολογικά τρόφιμα) θα υποβάλλεται σε επεξεργασία με ακτινοβολία, προκειμένου να απομακρυνθούν όλα τα δήθεν βλαβερά στοιχεία και τα επιτρεπόμενα θρεπτικά στοιχεία θα είναι περιορισμένα σε αυτά που αναγράφονται στη λίστα του Κώδικα, η οποία θα περιλαμβάνει ουσίες, όπως το Φθόριο, όλα τα θρεπτικά στοιχεία (π.χ. oι βιταμίνες Α, Β, C, D, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο) ανακηρύσσονται παράνομα σε θεραπευτικές δοσολογίες και θα μειωθούν σε ποσότητες αμελητέες, ενώ ακόμα και με συνταγή γιατρού θα είναι αδύνατο για κάποιον να βρίσκει τα παραπάνω στοιχεία σε μεγαλύτερες θεραπευτικές δόσεις, σε όποιο μέρος του κόσμου και αν βρίσκεται.

Και μη θαρρείτε, πως εν μέρει όλα αυτά δεν έχουν ήδη ξεκινήσει! Η αλλαγή τρόπου ζωής έχει ήδη επιβληθεί με τρόφιμα με αυξημένες ποσότητες λίπους, αλατιού, ζάχαρης, που οδηγούν στην παχυσαρκία, με κύρια χαρακτηριστικά τον σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, καρδιοπάθειες, βλάβες στο συκώτι,τα νεφρά, καρκίνους κ.α μέσω των ταχυφαγείων, των κονσερβοποιημένων και βιομηχανικών προϊόντων, των γλυκισμάτων, χάμπουργκερ, και πολλά άλλα που θεωρούνται ύποπτα για καρκινογενέσεις.

Βλέπετε ο άνθρωπος ξανασχεδίασε τη ζωή ερήμην της φύσης, με γονίδια ζώων σε λαχανικά, βακτηρίων σε φυτά, ανθρώπων σε ζώα, σκορπιού σε ντομάτα, πυγολαμπίδας σε καλαμπόκι, ανθρώπου σε πέστροφα, ψαριού σε φράουλα, γλώσσας Β. Ατλαντικού σε ντομάτες και φράουλες, σκόρου σε πατάτα, χάμστερ σε καπνό κ.α.

«Σήμερα καλλιεργούνται περισσότερα από επτακόσια εκατομμύρια γενετικά τροποποιημένα στρέμματα, χωρίς να γνωρίζουμε τις επιπτώσεις που έχουν στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, την ώρα που υπάρχουν τρόφιμα αρκετά για να θρέψουν δύο φορές τον πληθυσμό του πλανήτη» τονίζει ο κ. Κατσαρός, κάνοντας λόγο για πέντε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που παράγουν στείρους σπόρους με κίνδυνο 77 χώρες να τίθενται υπό την ομηρία τους. Πιο απλά δηλαδή, θα σπέρνεις μόνο για έναν χρόνο, καθώς θα πρέπει να αγοράζεις για τον επόμενο και αν δεν σου δώσουν, καταστρέφεσαι.

Ο κώδικας όμως, περιλαμβάνει και ακόμη χειρότερα! Θα φυλακίζεσαι αν συλληφθείς να καλλιεργείς στο σπίτι σου, αν έχεις συλλέξει τσάϊ του βουνού ή χαμομήλι και αν εκτρέφεις κότες και ζώα.

Ο λόγος είναι πολύ απλός! Θα πρέπει να καταναλώνεις ότι αγοράζεις από τις πολυεθνικές και να αρρωσταίνεις, προκειμένου να χρειάζεσαι τα φάρμακα των πολυεθνικών επίσης, διαφορετικά διώκεσαι και τιμωρείσαι.

Ο κ. Κατσαρός πιστεύει ότι οι αυξανόμενες αντιδράσεις των πολιτών στη χώρα μας καθώς και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποτελέσουν εμπόδιο στην επιβολή του Κώδικα Αλιμεντάριους, γι' αυτό οι κινητοποιήσεις θα πρέπει να συνεχιστούν δυναμικά.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΒΟΙΩΤΙΚΗ ΩΡΑ"



  • Η Ελληνική κυβέρνηση στηρίζει τον εκτουρκισμό των Πομάκων, αφού ο ίδιος ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε περιχαρής πως θα φροντίσει οι εξετάσεις οδήγησης να γίνονται στην... τουρκική γλώσσα
  • Τα παιδιά των Πομάκων ζούνε πρωτόγνωρη "βία" από τους τουρκοπράκτορες που θέριεψαν με τον Καλλικράτη
  • Τουρκόφρονας δήμαρχος έκοψε το νερό από σχολείο επειδή είναι δημόσιο και όχι τουρκικό!!!
  • Χτίζοντας βήμα-βήμα το βάρβαρο τουρκικό απαρτχάιντ στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης
Διαβάστε για να κατανοήσετε πως επιχειρείται ο εκτουρκισμός-εκβαρβαρισμός των Πομάκων

Γυμνάσιο Σμίνθης, Έτος 2000: Ή επανάσταση των μικρών Πομάκων!

Στις 22 του Φλεβάρη στην ορεινή Ξάνθη συνέβη μια πραγματική κοσμογονία, κάτι πού λίγα χρόνια πριν θα ήταν μόνο στον χώρο της φαντασίας. Ένα γεγονός που θάφτηκε σκοπίμως και παραποιήθηκε συνειδητά από αυτούς που απεργάζονται τον εκτουρκισμό των μουσουλμάνων τής Θράκης, δηλαδή από Τούρκους πράκτορες και ορισμένους έλληνες «αρμόδιους».

Παρακολουθήστε λοιπόν, αν μπορέσετε, τις λεπτομέρειες της υπόθεσης:

Ως γνωστόν στον ορεινό όγκο της Ροδόπης, όπου ζουν οι Πομάκοι, το ελληνικό κράτος προ δεκαπενταετίας ίδρυσε, όπως είχε υποχρέωση, 3-4 δημόσια σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης, για τα οποία δέχθηκε μεγάλο πόλεμο. Οι προς ανατολάς αλλοιθωρίζοντες φρονούσαν ότι υπονομεύεται ο ... τουρκισμός των μαθητών και έκαναν το παν για να τα υπονομεύσουν.

Αφού δεν διδάσκονταν - όπως στο απαρτχάιντ των μειονοτικών δημοτικών σχολείων - τουρκική γλώσσα από Τούρκους δασκάλους και τουρκικά βιβλία, όλη ή προσπάθεια έπρεπε να απορριφθεί.

Πολύ νερό κύλησε στ' αυλάκι και, μετά» τον «Καποδί­στρια», μεταξύ, των μειονοτικών Δημάρχων που εξελέγησαν στην περιοχή ήταν κι ο γυιός του Αγγά (που παριστάνει τον μουφτή Ξάνθης) στην Μύκη. Ο Μουσταφά Αγγά ήταν κι από τα «στελέχη» που φλέρταρε πρόσφατα το ΠΑΣΟΚ για υποψήφιους βουλευτές.

Ο λεγάμενος λοιπόν βάλθηκε να πολεμάει με κάθε μέσον τα σχολεία της περιοχής του, που καθώς φαίνεται, την θεωρεί βιλαέτι του. Αρκεί να πούμε ότι αρνείται να καταβάλει στα σχολεία αυτά τα χρήματα που πήρε από την ελληνική Πολιτεία για το 1999! Ή... δικαιολογία του είναι ότι δεν αναγνωρίζει τα σχολεία αυτά, καθότι δεν είναι μειονοτικά αλλά κανονικά, δημόσια: «Οφείλουμε σύμφωνα με τον Νόμο να ανταποκριθούμε στις ανάγκες τους. Δεν θέλουμε. "Ας το αναλάβει κάποια άλλη υπηρεσία»!!!

Το πρόβλημα επανήλθε στην επιφάνεια όταν το Γυμνάσιο Σμίνθης, όπου και η έδρα του Δήμου Μύκης, έμεινε από νερό. Σχολείο χωρίς νερό για τέσσερεις σχεδόν μήνες (με τις ανάγκες να καλύπτονται με τεπόζιτο και... κουβάδες) παραπήγαινε πλέον και οι γονείς των μαθητών επισκέφθηκαν τον Κύριο Δήμαρχο για να τού θέσουν το πρόβλημα. Εκεί αυτός είχε την ευκαιρία να δείξει για άλλη μιά φορά σε κάθε ενδιαφερόμενο «πόσο καλός Τούρκος είναι», αρνούμενος κάθε βοήθεια «όσο το σχολείο δεν έχει 4 στους 10 καθηγητές για τουρκικά μαθήματα» (εδώ βάλτε εσείς όσα θαυμαστικά ή σχόλια θέλετε).

Το γεγονός κατήγγειλαν οι μαθητές που αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κατάληψη και να βγάλουν ψήφισμα όπου αναφέρονταν τα έξης:
«Σήμερα αποφασίσαμε και ψηφίσαμε να κάνουμε κατάληψη. Ο λόγος που θέλουμε να κάνουμε κατάληψη είναι ότι δεν έχουμε νερό στις βρύσες από τον Οκτώβριο μέχρι σήμερα που η ημερομηνία είναι 22-2-2000.

Ο Δήμαρχος Μύκης δεν θέλει να μας βοηθήσει. Σε μια επίσκεψη που πήγε το προεδρείο με τον πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων μάς είπε ότι στο σχολείο πρέπει να έχει έστω 4 στους 10 καθηγητές που να κάνουν τουρκικά μαθήματα. Γι' αυτό το λόγο δεν μας βοηθάει. Εμείς σαν μαθητές του Γυμνασίου Σμίνθης θέλουμε βοήθεια από το Υπουργείο Παιδείας, από τη Νομαρχία και από την Περιφέρεια.

Εμείς θα κάνουμε κατάληψη από αύριο 23-2-2000, μέχρι που να λυθεί το πρόβλημά μας.
Ο Δήμαρχος Μύκης δεν μας βοηθάει καθόλου! Θα σας χρωστούμε χάρη αν μας βοηθήσετε εσείς, για να λειτουργεί σωστά το σχολείο μας και να έχουμε το δικαίωμα να μορφωθούμε όπως τα άλλα παιδιά της Ελλάδας».

Το κείμενο συνοδεύονταν από τα ονόματα και τις υπογραφές όλων των μαθητών ανεξαιρέτως (123 τον αριθμό)! Το θέμα πήρε διαστάσεις αλλά μόνο τοπικά, καθώς κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν είναι για προβολή τέτοια ζητήματα.

Αξίζει να σημει­ωθεί ότι τα παιδιά κρέμασαν στο σχολείο τους πανώ στα ελληνικά άλλά και στα πομάκικα, ...κάτι πού συμβαί­νει για πρώτη φορά, ενώ φώνα­ξαν και συνθήμα­τα στα πομάκικα μπροστά στο Δη­μαρχείο! Γεγονό­τα αδιανόητα προ ελαχίστων ετών... ' Ο Δήμαρχος αρκέστηκε να χαρακτηρίσει ...«βουλγάρικη» τη γλώσσα των παιδιών (μα πού μάθανε τα άτιμα «βουλγάρικα»;) και να κατονομάσει την διευθύντρια Δήμητρα Κατάκη ως «υποκινήτρια» των γεγονότων.

Στο τηλεοπτικό «Κανάλι 6» της Ξάνθης πραγματοποιήθηκε εκπομπή με καλεσμένη την κ. Κατάκη και κλήθηκε κι εκπρόσωπος του Δήμου. Κανέναν δεν τόλμησαν να στείλουν. Όλη ή ορεινή περιοχή περίμενε στην τηλεόραση να δει την αγαπημένη της καθηγήτρια και ν' ακούσει από το στόμα της την αλήθεια. Το συμβάν έγινε γνωστό σε όλους. Σε μερικές μέρες - κι αφού ματαιώθηκαν οι προγραμματισμένες επισκέψεις στην περιοχή της Βάσως Παπανδρέου και του Γεράσιμου Αρσένη (πώς να βρίσκονταν αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα τής πολιτικής τους;) - το πρόβλημα του νερού λύθηκε. Με συνεργασία τής Νομαρχίας, του Δήμου Ξάνθης και της Περιφέρειας - και μετά από συνάντηση και με τα ίδια τα παιδιά - αποφασίστηκε η εξυπηρέτηση από την Ξάνθη με υδροφόρα κάθε τρεις μέρες, μέχρι να κατασκευαστεί νέα δεξαμενή. Του Δημάρχου http://www.blogger.com/img/blank.gifτο πρόβλημα είναι που παραμένει...

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ο απαράδεκτος τρόπος (συν)κάλυψης του γεγονότος από κάποια τοπικά μέσα. Άλλος βρήκε κομματικά παιχνίδια, άλλος ευκαιρία για προσωπικό πόλεμο, ο δε ροδοπαίος εκσυγχρονισμός έδωσε ρεσιτάλ προπαγάνδας: Ή ...Ντιλέκ Χαμπίπ (!) μάς μετέφερε όλα όσα τής είπε ο Δήμαρχος, άλλά «ξέχασε» να ρωτήσει παιδιά, γονείς και καθηγητές. Μόνη αναφορά του ρεπορτάζ (χωρίς φωτογραφία, φυσικά) για το γεγονός: «η κατάληψη έγινε μια μέρα πριν την άφιξη της υπουργού» και «όπως υποστηρίζουν οι μαθητές δεν έχουν νερό»!

Και πολύ φοβούμαι πως ακόμα δεν πιάσαμε πάτο...

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Αντιφωνητής» (2/3/2000) και το ιστολόγιο Πομακοχώρια



Η ύπαρξη της έννοιας του απεχθούς χρέους είναι η απόδειξη ότι μέσω της δικαιοσύνης, μπορεί η ηθική να εισβάλει στην οικονομία. Το απεχθές χρέος αν και φαινομενικά παράλογο για τους συντηρητικούς κύκλους, είναι μόνο και μόνο παράδοξο. Έχει αυτό το κοινό στοιχείο με τη δημοκρατία, η οποία αποδέχεται μέσα της το παράδοξο για να εξασφαλίσει την ικανότητά της και την ανθεκτικότητά της, δίχως να επιδιώκει την πληρότητά της.

Το υπόβαθρο του απεχθούς χρέους είναι η ανάλυση του χρέους από μία αντικειμενική οντότητα που δεν επηρεάζεται από τον κρατικό φορέα, έτσι ώστε να μην εξαρτάται από οικονομικές ενοχές.

Αυτή η ανάλυση είναι το πρώτο βήμα της αντιμετώπισης του απεχθούς χρέους, διότι η ενεργοποίηση αυτής της έννοιας μπορεί να γίνει μόνο και μόνο αν υπάρχει αναλυτικός έλεγχος του χρέους, έτσι ώστε να εντοπιστεί και να διαχωριστεί το απεχθές χρέος από το συμβατικό.

Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να παρθεί μια γενναία απόφαση όσον αφορά στο πολιτικό πλαίσιο και να προταθεί η ακύρωση του απεχθούς χρέους. Ανά τον κόσμο, υπάρχει νομολογία σε διεθνές επίπεδο η οποία επιτρέπει την εφαρμογή του νοητικού σχήματος ακόμα και στην περίπτωση της Ελλάδας.

Αλλά αυτή η διαδικασία αρχίζει πρακτικά από την ανάλυση του χρέους. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι θα πρέπει να γίνει μία υπέρβαση εκ μέρους των πολιτικών που ανήκουν σε κόμματα εξουσίας και διαχειρίστηκαν τα οικονομικά των τελευταίων κυβερνήσεων.

Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι το θέμα του απεχθούς χρέους δεν είναι μια καταδίκη των μηχανισμών του πολιτικού πλαισίου, αλλά μια καινοτόμα και μη συμβατική λύση του οικονομικού προβλήματος, όταν αυτό βασίζεται σε μια τεχνητή κρίση.

Ο προβληματισμός μας είναι μια οικονομική προσέγγιση του χρέους, έτσι ώστε να καθοριστεί μία στρατηγική επίλυση. Είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας το παράδειγμα του Ισημερινού όταν αναδεικνύουμε αυτή τη θεματολογία.

Υπάρχει προηγούμενο και πρέπει να το αναλύσουμε ορθολογικά για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα με ανάλογο τρόπο. Κι αν υπάρχουν προσωρινά διαφορές, είναι θεμελιώδες να συνειδητοποιήσουμε ότι θα είναι μικρότερες με την εισαγωγή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Δεν είναι πλέον δυνατόν να έχουμε μια παθητική στάση όταν υπάρχουν δυνατότητες στον τομέα της οικονομίας μέσω της στρατηγικής.

Η έννοια του απεχθούς χρέους προσφέρει πρακτικές δυνατότητες για να δημιουργήσουμε μια αλλαγή φάσης σε μια κατάσταση όπου υπάρχουν λύσεις, αρκεί να ασχοληθούμε ουσιαστικά με το πρόβλημα του χρέους.



“Πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα” διαπιστώνουν στελέχη της ΕΚΤ και του ΔΝΤ γράφουν οι κυριακάτικες εφημερίδες και παραθέτουν σενάρια για το μέλλον. Δράττομαι της ευκαιρίας να παρουσιάσω το δικό μου -σενάριο.

Προβλέπω ότι θα γίνουν “εκλογές”, ο Γοδεφρίγος θα χάσει και πρωθυπουργός θα γίνει ο Αντουαν ντε σεν Εξιπερί. Πρώτο μέτρο θα είναι η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στο …10% για να υπάρξει “ανάπτυξη”. Το ριζοσπαστικό αυτό “μέτρο” θα οδηγήσει σε έκρηξη της επιχειρηματικότητας καθώς, Έλληνες και ξένοι επενδυτές θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τη διάταξη. Για 1-2 χρόνια η Ελλάδα θα γίνει …Ιρλανδία (την ανάπτυξη της οποίας ομολογώ ότι θαύμαζα όντας αρκούντως «αθώος», και μη μπορώντας να φανταστώ ότι, η… θετή μου χώρα έχει πιο διεφθαρμένους πολιτικούς απ’ την Ελλάδα). Θα πουληθούν 12.000 μερσεντέ, 300 “καγιέ”, 20 χάμερ, 5 φεράρι, 4 μαζεράτι και 3 μπέντλι.

Η λύση δεν είναι, απαραίτητα, άσχημη. Η χαμηλή φορολογία ίσως κάνει εκείνους που φοροδιαφεύγουν ή αυτό-φοροαπαλάσσονται να δώσουν το «κάτι τις» τους στον κρατικό κορβανά. Ούτως ή άλλως το ελληνικό «Δημόσιο» εισπράττει μόνο το 10% του 20, 30 ή 45% των φόρων που επιβάλλει. Το μέτρο έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε πολλές χώρες γιατί να μην επιτύχει και στην Ελλάδα…

Μα, για ένα απλό λόγο: το «κράτος» που έχουν δημιουργήσει οι κομματάρχες απ’ το ’75 και δώθε δεν είναι ικανό να το διαχειριστεί! Οι λωποδύτες, οι ραντιέρηδες, οι ληστές του δημόσιου χρήματος, οι κομματο-συνδικαλιστές, τα golden boys (ζουν ανάμεσα μας) και τα λοιπά σκουπίδια του ληστρικού καπιταλιστικού συστήματος θα φροντίσουν να το τινάξουν στον αέρα.

Οι αναγνώστες που συζητώ ρωτούν τι θα έκανα αν, όπως λέμε όλοι οι Έλληνες, ήμουν …πρωθυπουργός. Η απάντηση είναι: τίποτα!

Κανείς εκτός, ίσως, από μία κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον… Ιησού, υπουργούς τους 12 Αποστόλους και 750.000 Χερουβείμ και Σεραφείμ στη κρατική μηχανή θα μπορούσε!

Μόνο ένας «θεός» ή μία Πολιτιστική Επανάσταση μπορεί να αλλάξει το «σύστημα» που δημιούργησαν τα μίνι-άτομα που κυβέρνησαν, κυβερνούν ή απειλούν να κυβερνήσουν τη χώρα και, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν βλέπω πιθανή μία τέτοια λύση!


Κι όμως ένας μήνας, ο Μάιος, μας χωρίζει από τον μήνα των πρόωρων εθνικών εκλογών, που θα είναι ο Ιούνιος του 2011.

Όλα σχεδόν τα κομματικά επιτελεία ετοιμάζονται γι αυτό, με πιο αμήχανη τη ΝΔ-SATURN η οποία βγάζει τα μάτια της με τον Καρατζαφέρη, προσθέτοντας επιχειρήματα σ αυτούς-και είναι πολλοί- που πιέζουν τον πρωθυπουργό να πάει σε εκλογές.

Η χώρα βρίσκεται στο χείλος μιας οικονομικής καταστροφής που μόνο με την αντίστοιχη Μικρασιατική θα μπορούσε να συγκριθεί και η σημερινή κυβέρνηση δείχνει τόσο ράθυμη, τόσο ανίκανη, τόσο αλλού.

Παραδομένη στους νταβατζήδες οι οποίοι κυριαρχούν κατα κράτος σε κρίσιμους τομείς της Οικονομίας και στον Αθλητισμό-βλέπε το ξέσπασμα της βίας-και με τους υπουργούς της να αλληλοσπαράσσονται γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο επικίνδυνη.

Σκέτος εφιάλτης. Οι εκλογές πλέον δεν είναι επιλογή του πρωθυπουργού, είναι μονόδρομος...

Πηγή

Καλού - κακού, ας ρίξει μιά ματιά στην βαλίτσα που έχει πάντα έτοιμη πίσω από την πόρτα (όπως ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου έχει δηλώσει). Είναι αμφίβολο αν θα του παρέχεται έως και χαρτί υγείας στο κελί που θα καταλήξει. Και φυσικά δεν είναι δυνατόν να του δίνουν για να... σκουπίζεται, όταν στα νοσοκομεία δεν έχουν (και ούτε θα έχουν) γάζες!

Εμείς, προτείνουμε, να διαμοιρασθεί το σημερινού τουμπουρλούκι (βλ. κυβέρνηση Παπανδρέου - ΔΝΤ) στα τρία νέα σωφρονιστικά ιδρύματα που έχουν κατασκευάσει οι ίδιοι. Όχι, σε σχολείο δεν γίνεται να μεταφερθούν, αφού κι αυτά κλείνουν για να γίνουν καζίνο, μπορδέλα ή ποιός ξέρει τι άλλο... Ακόμη και στην χειρότερη περίπτωση, οι πελάτες των μπορδέλων πρέπει να προστατευθούν για να μην κολλήσουν καμία ασθένεια...

Τώρα, για να σοβαρευτούμε, Γιώργο μου...

Εάν είχες πει μόνο ψέματα, θα έλεγα να σου δοθεί μία ευκαιρία να ζήσεις ελεύθερος...

Εάν είχες φροντίσει να ενημερώσεις (έστω και μία φορά) το πόπολο, θα αγωνιζόμουνα για να διατηρήσεις τα ανθρώπίνα και τα πολιτικά σου δικαιώματα...

Εάν είχες σκεφθεί -σε μία έστω περίπτωση- το εθνικό συμφέρον και μεριμνούσες πραγματικά για τους πολίτες, θα στεκόμουν δίπλα σου για να αγωνιστώ μαζί σου...

Εάν είχες αρνηθεί να πληρώνεσαι και επέβαλες νόμο (ξέρεις εσύ, με τη διαδικασία του "αποφασίζομεν και διατάσσομεν") με τον οποίο δεν θα πληρωνόταν κανένας βουλευτής και κανένα τοποθετημένο κυβερνητικό στέλεχος (σε συμβούλια, διαβούλια, ΔΕΚΟ κλ.π.), για να συμπαρασταθείτε σε όλους εκείνους που τους στερείτε τα απαραίτητα προς το ζην, τότε θα έδινα μάχες για να διατηρηθείς στον θώκο σου...

Εάν ανακοίνωνες πως θα καλύψεις από την προσωπική σου περιουσία τα ταξιδάκια σου (αναψυχής) και αρνιόσουνα να σε καλύπτουν δεκάδες άνθρωποι σε εικοσιτετράωρη βάση (μην και χάση η Βενετιά βελόνι...), τότε μαζί με εμένα θα έβλεπες και άλλους να προστρέχουν για να υποστηρίξουν την πολιτική σου ύπαρξη και δράση...

Εάν έλεγες σε γείτονες και "φίλους" πως δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις ούτε μία πέτρα από ετούτη τη χώρα, ούτε καμενο σπίρτο στους δανειστές της, ούτε μιά σπιθαμή θάλασσας ή μία ανάσα από τον αέρα του Αιγαίου, τότε θα είχες έναν στρατό από ανθρώπους που θα έδιναν τη ζωή τους για να στηρίξουν τα λεγόμενά σου...

Όμως, Γιώργο μου... εσύ άλλα είπες... και άλλα έκανες... όχι αυτά που ετούτη η πατρίδα σου επιτάσσει. Δικαίωμά σου, αφού αυτή εδώ η χώρα δεν είναι η πατρίδα σου... Δικαίωμά σου να τρέξεις να ησυχάσεις αυτούς που δεν τους χρώσταγες και με περίσια σιγουριά και άνεση υπέγραφες να εξοφληθούν για χρέη που κανείς δεν γνωρίζει, πότε, από ποιόν και γιατί έγιναν...

Εσύ Γιώργο μου, μου είπες μόνο ψέματα, με "έδωσες" χωρίς δεύτερη σκέψη, με πέταξες σε τσακάλια για να χορτάσουν την πείνα τους ή για να πάρουν μεγάλο μπόνους στις διακοπές τους...

Εγώ τώρα, τι πρέπει να κάνω; Σε ρωτάω και σου δείχνω τα παιδιά μου που δεν έχουν αύριο, αλλά δεν έχουν ούτε και σήμερα, αφού εσύ χτίζεις φυλακές και κλείνεις σχολεία... Σε ρωτάω δείχνοντάς σου τα γερόντια μου που η μοίρα τους το έφερε έτσι ώστε να πεθάνουν επειδή "κόβεις" νοσοκομεία και ταυτόχρονα πετσοκόβεις ανθρώπους... Σε ρωτάω δείχνοντάς σου τα αδειανά πιάτα στο τραπέζι του σπιτικού μου...

Σε ρωτάω Γιώργο μου... Ποιός σου έδωσε δικαίωμα στη ζωή και στον θάνατό μου; Ποιός σου έδωσε το δικαίωμα να λες τα δικά μου τα παιδιά, παιδιά σου; Ποιός σου έδωσε το δικαίωμα να ξεπουλήσεις το Αιγαίο για να μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος ή να δώσεις τα πάντα για να κοιμούνται ήσυχοι οι συμπατριώτες σου πέρα από τον Ατλαντικό...

Εσύ στη θέση μου τι θα έκανες Γιώργο μου; Θα έπαιρνες πέτρα; Θα σήκωνες το χέρι ενάντια σε εκείνον που θα σε έστελνε στην εξαθλίωση; Θα πίστευες έναν κατά συρροή ψεύτη ή μήπως θα "ξεκαθάριζες" μαζί του οριστικά και αμετάκλητα;

Δεν περιμένω απαντήσεις, φυσικά. Κι αυτό, γιατί εσύ ποτέ δεν πείνασες, ποτέ δεν ένιωσες αγωνία για το μέλλον των παιδιών σου... Εσύ ποτέ δεν πόνεσες για ετούτο τον τόπο... Ξένος ήσουνα, ξένος είσαι και ξένος θα μείνεις. Καμία έκπληξη δεν νιώθω σε όλα αυτά που κάνεις.

Μα, ούτε και σε αυτά που εγώ θα κάνω θα πρέπει να νιώσεις εσύ έκπληξη, Γιώργο μου...

Και μην τολμήσεις να προσπαθήσεις να με βάλεις απέναντι σε άλλον Έλληνα, απέναντι στα αδέρφια μου... Αν το τολμήσεις δεν θα ψάχνεις για ελικόπτερο διαφυγής, αλλά για... πύραυλο...!!! Για πύραυλο θα ψάχνεις Γιώργο μου και για κατοικία σε άλλον πλανήτη...

Αναγνώστης

H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
Για εκατομμύρια Έλληνες η πραγματική χρεοκοπία είναι ήδη μια πραγματικότητα. Όταν συνθλίβονται οικονομικά εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά οδηγώντας σε απόγνωση ολόκληρη την κοινωνία, όταν μέρα με τη μέρα οι εργαζόμενοι και η νεολαία συνειδητοποιούν ότι δεν μπορεί να υπάρχει μέλλον σ’ αυτό το σύστημα, τότε σημαίνει ότι έχει έρθει η ώρα να πάρουμε εμείς τη ζωή στα χέρια μας.

Το χρηματιστικό κεφάλαιο μέσα από τις τράπεζες, για να μπορέσει να επιβιώσει, καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις. Αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί παγκόσμια περίπου 1.000 τρις δολάρια χωρίς αξία, τη στιγμή που το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι μόλις 57 τρις. Το πλασματικό κεφάλαιο που απαιτεί να πάρει αξία μέσα από πρωτοφανή μέτρα λιτότητας παγκόσμια, δεν αρκείται με την εκμετάλλευση ορισμένων μερίδων αλλά με την ολοκληρωτική εκμετάλλευση του ανθρώπου και την καταβαράθρωση του βιοτικού του επίπεδου. Αυτό περνά σήμερα από την κατάλυση κάθε έννοιας κρατικής οικονομικής και πολιτικής αυτονομίας και έτσι εθνικής κυριαρχίας των χωρών.

Το πείραμα ξεκίνησε με την Ελλάδα – η δανειακή σύμβαση με την οποία παραχωρούνται στους δανειστές τα κυριαρχικά και περιουσιακά στοιχεία της χώρας είναι η απόδειξη – αλλά στόχος τους είναι όλες οι χώρες παγκόσμια ακόμα και η ίδια η Αμερική. Η δημιουργία μιας τραπεζικής ελίτ σε υπερεθνικό επίπεδο, όπου θα συγκεντρώνει την παγκόσμια οικονομική και πολιτική δύναμη στα χέρια της, δεν χωράει πατρίδες και σύνορα. Αυτό το νέο στάδιο που έχουμε μπει οδηγεί στην εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια πρέπει να δούμε και την προσπάθεια που γίνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου να ελέγξουν τον πληθυσμό της γης μέσα από την ίδια του την τροφή εφαρμόζοντας τον «Κώδικα Διατροφής» (Codex Alimentarius) θέτοντας εκτός λίστας απαραίτητα συστατικά για την ανθρώπινη διατροφή και επιβίωση, αλλά και προσθέτοντας επιβλαβείς ουσίες, με καταστροφικές συνέπειες για την ανθρωπότητα.

Ο ρόλος του χρηματιστικού κεφαλαίου, λοιπόν, δεν μπορεί να αλλάξει. Η κατάργησή του είναι αναγκαία για να επιζήσει σήμερα ο άνθρωπος.

Κανένα κόμμα από το υπάρχον πολιτικό σύστημα αλλά και γενικότερα κανένα κόμμα που θα δημιουργηθεί με βάση το σύστημα του αντιπροσωπευτικού πολιτεύματος δεν μπορεί να δώσει μια εναλλακτική λύση γιατί είναι μέρος του προβλήματος.

Η άμεση συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση μιας νέας οικονομικής δομής, στην υλοποίησή της αλλά και στον έλεγχό της είναι όσο ποτέ αναγκαία.

Το πολίτευμα της αθηναϊκής δημοκρατίας είναι ένας οδηγός για τη διαμόρφωση της άμεσης δημοκρατίας που επιχειρείται στις μέρες μας για δεύτερη φορά μετά από 2.500 χρόνια. Γυρίζουμε στην ιστορία για να εμπλουτίσουμε τις σκέψεις μας και να αντλήσουμε συμπεράσματα για τη λειτουργία της άμεσης δημοκρατίας σήμερα, μέσα από την ανάγκη μας για απόλυτη ελευθερία και δημοκρατία.

Οι μορφές που πήρε τότε η άμεση δημοκρατία μέσα από την Εκκλησία του Δήμου, την Ηλιαία, την Βουλή των 500, κ.λπ. δεν μπορεί να επαναληφθούν. Εκεί που πρέπει να επικεντρωθούμε και να βγάλουμε πολύτιμα συμπεράσματα από τότε για σήμερα είναι στην έννοια και την ουσία της δημοκρατίας.

Ο δήμος, δηλαδή οι πολίτες, ήταν η κύρια πηγή όλων των εξουσιών. Δεν αναγνώριζε κανέναν άλλον παρά τον εαυτό του σαν πηγή τους, γι’ αυτό και αποκλειόταν η μεταβίβαση εξουσιών σε αντιπροσώπους. Η συμμετοχή των πολιτών στη λειτουργία του δήμου γινόταν δυνατή μέσα από την εκκλησία του δήμου αλλά και με την κλήρωση η οποία ήταν η κύρια διαφορά της δημοκρατίας από τα άλλα πολιτεύματα. Το χαρακτηριστικό σημείο της άμεσης δημοκρατίας ήταν η άσκηση της δικαστικής εξουσίας από και προς όλους τους πολίτες. Οι βουλευτές, οι δικαστές και οι περισσότεροι άρχοντες, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των αξιωματούχων έβγαινε με κλήρωση. Οι ειδικοί δεν είχαν αποφασιστικό ρόλο για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Ο έλεγχος της εξουσίας ήταν διαρκής και ουσιαστικός. Οι ελάχιστοι που εκλέγονταν δεν είχαν σχέση με αντιπροσώπευση αλλά με την εκλογή των καλύτερων στα αξιώματα που απαιτούνταν ειδικές γνώσεις και πείρα όπως οι στρατηγοί, οι ταμίες, κ.λπ. Αλλά και αυτοί ήταν κάτω από διαρκή έλεγχο και ανά πάσα στιγμή ανακλητοί. Ο έλεγχος ήταν ακόμα πιο ισχυρός γι’ αυτούς που εκλέγονταν και δεν κληρώνονταν.

Το πολίτευμα της αθηναϊκής δημοκρατίας ήταν το αποτέλεσμα μιας βαθμιαίας ανάπτυξης του δήμου και των αγώνων του και δοκιμασίας πολλών συστημάτων. Το περιεχόμενο της ενεργού συμμετοχής των πολιτών δεν ήταν δοσμένο εξαρχής αλλά μεταβαλλόταν όσο η δημοκρατία εξελισσόταν.

Η πολιτική σκέψη ήταν αυτή που καθόρισε την αρχή και την πορεία της. Εκείνη την εποχή υπήρχαν δυο φιλοσοφικά ρεύματα. Το πρώτο ρεύμα υποστήριζε ότι η πόλη και οι θεσμοί ήταν το αποτέλεσμα ανθρώπινων ενεργειών, ενώ το δεύτερο ότι η πόλη ήταν αποτέλεσμα επέμβασης της φύσης ή των θεών (Αριστοτέλης).

Το πρώτο ρεύμα που ξεκινάει από τους προσωκρατικούς ήταν αυτό που αμφισβητούσε τους υπάρχοντες θεσμούς και είχε την αντίληψη για την αυτοθέσμιση της πόλης. Η απουσία των a priori νόμων έδωσε έτσι ελευθερία στη σκέψη και τη δυνατότητα για την ανάπτυξη της δημοκρατίας.

Η επανάσταση στη σκέψη των αρχαίων ελλήνων ήταν ότι ο κόσμος ήταν δημιούργημα του χάους. Έβλεπαν τη φύση σαν ένα σύνολο καθολικά, μόνο που δεν μπορούσαν να την αναλύσουν. Την καθολική αλληλεξάρτηση των φυσικών φαινομένων δεν την συνήγαν από τα μερικά φαινόμενα γιατί οι φυσικές επιστήμες δεν είχαν αναπτυχθεί. Το σημαντικό, όμως, ήταν ότι πίστευαν ότι η φύση οφείλει την ύπαρξή της σε μια ακατάπαυστη κίνηση και αλλαγή. Αυτή η θεώρηση ήταν τότε μια φαεινή διαίσθηση.

Με το τέλος της αθηναϊκής δημοκρατίας η ανεπάρκεια σ’ αυτή τη θεώρηση έδωσε τη θέση της στη μεταφυσική που ήταν ορθότερη στα μερικά προβλήματα αλλά όχι στα γενικά. Η κυρίαρχη, όμως, φιλοσοφική θεώρηση ήταν τότε ότι κάθε αλλαγή στη φύση και στην κοινωνία ήταν απαράδεκτη.

Με το τέλος του Μεσαίωνα και την περίοδο της Αναγέννησης, η δικτατορία της εκκλησίας πάνω στο ανθρώπινο πνεύμα καταρρέει. Οι βασιλιάδες με την υποστήριξη των αστών συνέτριψαν τους φεουδάρχες και η αστική κοινωνία κάνει την εμφάνισή της. Ήταν η πιο μεγάλη προοδευτική επανάσταση στην ανθρωπότητα, τότε που γίγαντες της σκέψης εμφανίζονται.

Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες αναπτύσσονται οι επιστήμες. Η έρευνα έπρεπε να αρχίσει από την αρχή. Για τους φυσικούς επιστήμονες, όμως, του πρώτου μισού του 18ου αιώνα ο κόσμος ήταν αναλλοίωτος, απολιθωμένος, δοσμένος από πριν. Η επιστήμη ήταν δεμένη με τη θεολογία. Το ρήγμα έγινε με τον Καντ. Εμφανίστηκε νέα αντίληψη για τη φύση. Αποδείχτηκε ότι η φύση κινούνταν σε αιώνια πορεία αλλά αυτό ήταν τώρα το αποτέλεσμα ερευνών και επιστημονικής επιβεβαίωσης. Έτσι την επανάσταση στις επιστήμες ακολούθησε η επανάσταση στη σκέψη με τον Χέγκελ, ο οποίος παρουσίασε με ένα συνειδητό τρόπο τη θεωρία των νόμων της σκέψης, τη διαλεκτική της σκέψης.

Για δεύτερη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά τον Αριστοτέλη, η διαλεκτική αναδεικνύεται σαν την πιο σπουδαία μορφή σκέψης και σήμερα είναι η μόνη που μπορεί να προσφέρει τη μέθοδο ερμηνείας της εξέλιξης της φύσης και της κοινωνίας καθώς και της αλληλεξάρτησής τους.

Η μετάβαση σήμερα από τη μεταφυσική στη διαλεκτική σκέψη είναι το ζητούμενο. Σε κάθε περίοδο της επιστήμης αλλά και της ιστορίας ξεκινάμε από τα πραγματικά γεγονότα. Επομένως, όπως και στις φυσικές επιστήμες έτσι και στην κοινωνία οι αλληλοσυνδέσεις δεν πρέπει να εισάγονται στα γεγονότα αλλά ξεκινώντας απ’ αυτά θα πρέπει να ανακαλύπτονται μέσα απ’ αυτά και να επαληθεύονται μέσα από τις πράξεις και την κοινωνική δράση, όπως στις επιστήμες γίνεται με το πείραμα.

Η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν το μόνο πολίτευμα στην ιστορία που λειτούργησε με την άμεση δημοκρατία χάρη στην επαναστατική φιλοσοφική και πολιτική της σκέψη. Η περίοδος που ακολούθησε μέχρι τώρα είχε σαν βάση της τη μεταφυσική σκέψη και πάνω σ’ αυτήν βασίστηκαν οι διάφορες μορφές των πολιτευμάτων.

Όλα τα κόμματα που δημιουργήθηκαν τους προηγούμενους αιώνες βασίστηκαν στην αντιπροσώπευση. Πάντα υπήρχε μια «φωτισμένη ηγεσία», ένα «φωτισμένο κόμμα» που υποκαθιστούσε την κοινωνία και στηριζόταν στην «πίστη» θεωριών και δογμάτων δοσμένων εξαρχής μη αμφισβητούμενων από κανέναν και επομένως στην υποταγή και την τυφλή υπακοή της κοινωνίας σ’ αυτή την ηγεσία ή το κόμμα.

Η συγκέντρωση εξουσίας από μια ελίτ στο όνομα της αστικής ή της εργατικής τάξης, η ιστορία απέδειξε ότι καταλήγει σε ένα κράτος γραφειοκρατικό, απόμακρο και αντιμέτωπο με την κοινωνία σαν σύνολο. Η αυτονομία υπονομεύει αυτά τα κράτη και τα πολιτικά τους συστήματα. Τα αντιπροσωπευτικά πολιτεύματα καπηλεύονται την έννοια της ελευθερίας που στην άμεση δημοκρατία σημαίνει πραγματική συμμετοχή των πολιτών στην εξουσία.

Οι «ειδήμονες» στα αντιπροσωπευτικά πολιτεύματα είναι αναγκαίοι για την ύπαρξη και τη συνέχιση του υπάρχοντος συστήματος. Έχουν αναδειχθεί σε μορφώματα που υποκαθιστούν την βούληση και εξουσία των πολιτών. Είναι οι διάφοροι «ειδικοί» πολιτικοί, οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, συνήθως με ρητορικές ικανότητες που τις χρησιμοποιούν έντεχνα για να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, αγορεύοντας από κανάλι σε κανάλι για να μας πείσουν για την ορθότητα των οικονομικών μέτρων, το αναπόφευκτο της υπογραφής της δανειακής σύμβασης και πάνω απ’ όλα για την αναγκαιότητα του ρόλου ύπαρξης αλλά και της «δύναμης» του χρηματιστικού κεφαλαίου. Έχουν φθάσει στο σημείο να απαγορεύουν ακόμα και την οποιαδήποτε αναφορά για την λεγόμενη αναδιάρθρωση του χρέους λέγοντας ότι αυτό είναι θέμα που πρέπει να απασχολεί λίγους και ειδικούς που θα πρέπει να έχουν λόγο γι’ αυτήν όπως και για την οικονομία γενικότερα.

Το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα που το στηρίζουν, συνειδητά προβάλλουν αυτή την αναγκαιότητα και τη «δύναμη» του χρηματιστικού κεφαλαίου γιατί τρέμουν να πουν αυτό που έχει αρχίσει σιγά σιγά να βλέπει όλο και πιο πολύς κόσμος ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός» δηλαδή ότι το χρηματιστικό κεφάλαιο είναι άχρηστο και επικίνδυνο για την κοινωνία.

Έτσι λοιπόν σήμερα η αναγκαιότητα για την άμεση δημοκρατία δεν είναι ένα αφηρημένο και θεωρητικό ζήτημα. Η έκφραση της κοινωνίας σήμερα μπορεί να γίνει μόνο με αμεσοδημοκρατικό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υποστηρίξουμε όλες τις μορφές αυτοοργάνωσης που λειτουργούν με άμεση δημοκρατία χωρίς κατευθυνόμενη πολιτική πλατφόρμα και προγραμματικές διακηρύξεις καθόσον η συγκρότηση μιας τέτοιας πλατφόρμας θα πρέπει να είναι το ζητούμενο και το αποτέλεσμα τής όσο το δυνατό μεγαλύτερης συζήτησης και πιο πλατιάς ψηφοφορίας των πολιτών. Η δημιουργία ενός νέου συντάγματος, νέων νόμων καθώς και η μορφή που θα πρέπει να πάρει η δικαστική εξουσία θα είναι και αυτά αποτέλεσμα αυτής της ενεργού συμμετοχής.

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες, οι νέοι που αυτοοργανώνονται κατά τόπους, θα πρέπει να συζητούν και να προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα για την κατάργηση της δανειακής σύμβασης αλλά και την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε σε αδιέξοδες συζητήσεις για όλα μαζί τα πολιτικά ζητήματα αν δεν επικεντρωθούμε πρώτα απ’ όλα στον τρόπο που πρέπει να λειτουργήσει η άμεση δημοκρατία αλλά και στο ποιες θα πρέπει να είναι οι θέσεις μας για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας. Οι συζητήσεις που θα γίνονται πρέπει να καταλήγουν σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Πρέπει να αρχίζουμε σιγά σιγά να ψηφίζουμε και με τις αποφάσεις της πλειοψηφίας να εκφράζουμε σιγά σιγά τη θέληση των πολιτών. Οι εκπρόσωποι των συνελεύσεων που θα είναι άμεσα ανακλητοί θα μεταφέρουν τις αποφάσεις της πλειοψηφίας σε όργανα που θα συντονίζουν πανελλαδικά το κίνημα. Πρέπει να εξεταστούν οι μορφές και η αναγκαία σύνθεση που θα πρέπει να πάρουν αυτές οι συνελεύσεις για να εκφράζουν όσο το δυνατόν καλύτερα τις ανάγκες της κοινωνίας.

Ο χρόνος μας πιέζει. Μην περιμένουμε από κανέναν μεσσία να μας βρει λύσεις. Δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις για τα δεκάδες ερωτήματα που θέτονται καθημερινά. Οι λύσεις θα βρεθούν μόνο όταν ο κάθε ένας από μας μπει μπροστά και αρχίσει να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Τότε θα απελευθερωθούν πραγματικά τεράστιες δυνάμεις στην κοινωνία που αυτή τη στιγμή εμποδίζονται να εκφραστούν. Αυτές θα είναι και η κινητήρια δύναμη για την αλλαγή της κοινωνίας.

Ομάδα Πολιτών Ηλιούπολης
  • Με νόμο το '50 προχωρούν στην δέσμευση των χρημάτων που δίνουν οι πιστοί για το κερί ή στο φιλόπτωχο
  • Προς τι μία τέτοια απόφαση, αυτή τη στιγμή; Μήπως κάνουν "σκούπα" πριν το "μεγάλο μπαμ";
  • Η επιστροφή των χρημάτων θα γίνει με κρατικά ομόλογα!!! Μήπως θα πρέπει και όλοι οι πολιτικοί (μαζί με την κυβέρνηση και των πρωθυπουργό) να αρχίσουν να πληρώνονται σε... κρατικά ομόλογα;
Σάλος έχει ξεσπάσει με αφορμή το τελεσίγραφο της Κυβέρνησης (μέσω βασιλικού Νόμου του 1950) να μεταφερθούν όλοι οι λογαριασμοί των ενοριών, Μοναστηριών και Εκκλησιαστικών Ιδρυμάτων στην Τράπεζα της Ελλάδος, με συγκεκριμένο σκοπό τη δέσμευση και αρπαγή των καταθέσεων, προκειμένου να δοθούν στους διεθνείς τοκογλύφους!!!

Προφανώς η Κυβέρνηση, υπακούοντας στα άθλια κελεύσματα των αλητήριων τοκογλύφων του ΔΝΤ οι οποίοι έχουν βάλει στο μάτι και την εκκλησιαστική περιουσία, τις δωρεές δηλαδή των πιστών, έστειλε ντιρεκτίβα στην Ιερά Σύνοδο, με συνέπεια να γίνεται κυριολεκτικά χαμός!

Ο παπα-Γιώργης της Αγίας Τριάδος Χολαργού, πριν από την απόλυση και το «Χριστός Ανέστη», άρπαξε το μικρόφωνο μέσα από τα χέρια του ιερατικώς προϊσταμένου πατρός Κλήμη και με στεντόρια φωνή είπε προς τους πιστούς: "ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤΕ!

Είναι σαφές ότι παρόμοια εικόνα επικρατεί και σε άλλους ανά την Ελλάδα ιερούς ναούς!

Ούτε ο πιο ευφάνταστος-διαστροφικός νους δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι όταν πριν από χρόνια και επί Ανμδρέα Παπανδρέου τέθηκε το θέμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας και φορολόγησής της, θα ερχόταν ο γιος του να την χαρίσει στους διεθνείς τοκογλύφους!!!

Η απόφαση αυτή της κυβέρνησης για την δέσμευση των καταθέσεων της Εκκλησίας, απαντά και στο ερώτημα κατά πόσο ασφαλείς είναι και οι καταθέσεις των πολιτών στις Τράπεζες!

Το ρεπορτάζ από την romfea.gr αλλά και στο ΠΑΡΟΝ και σε άλλες εφημερίδες είναι χαρακτηριστικό της αναστάτωσης που έχει προκαλέσει η Κυβέρνηση του Παπανδρέου στους κόλπους της Εκκλησίας και στους πιστούς.

Δεσμεύουν τις καταθέσεις των Ενοριών Μοναστηριών
και Εκκλησιαστικών Ιδρυμάτων

Σε αναβρασμό είναι η Εκκλησία μετά το τελεσίγραφο να μεταφερθούν όλοι οι λογαριασμοί που έχουν Ενορίες, Μοναστήρια και Εκκλησιαστικά Ιδρύματα σε ιδιωτικές τράπεζες στην Τράπεζα της Ελλάδος, με την ενεργοποίηση αναγκαστικού νόμου του... 1950!
Πρόκειται ουσιαστικά για δέσμευση, αφού πλέον θα τα διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος.
Οι Μητροπολίτες θεωρούν casus belli την ενέργεια αυτή της κυβέρνησης, διότι ασφαλώς ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δεν κινήθηκε από μόνος του, θα του το ζήτησε ο υπουργός Οικονομικών, που ψάχνει αγωνιωδώς για κανένα ευρώ.

Έτσι, με έναν νόμο που ψηφίστηκε πριν από εξήντα χρόνια (!) ζητείται από την Εκκλησία να μεταφέρει μέχρι το τέλος του χρόνου σε συγκεκριμένο λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος ακόμη και το ευρώ που ρίχνει ο κόσμος στο παγκάρι για το κερί!

Για την «εξυπηρέτηση» που θα κάνουν οι Ενορίες, τα Μοναστήρια, οι Μητροπόλεις και τα εκκλησιαστικά ιδρύματα θα παίρνουν... ομόλογα του Δημοσίου και έναν τόκο ψίχουλα, που δεν θα είναι ο τρέχων τόκος.
Τους δίνουν -πάλι καλά- το... δικαίωμα να κρατούν τα χρήματα που χρειάζονται για το ρεύμα, την αγορά των κεριών, τα τηλέφωνα και τους μισθούς των νεωκόρων.
Μόνο τα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή, για να λένε πως τους επιτρέπουν να λειτουργούν. Ούτε φιλανθρωπίες ούτε κοινωνικά έργα.

Και βεβαίως κανένας λόγος για αναστηλώσεις ναών και καμπαναριών... Να βάλουν ένα κεραμίδι... Το πρόβλημα είναι τεράστιο και οι πιέσεις που ασκούνται τους τελευταίους έξι μήνες στην Ιεραρχία είναι ασφυκτικές.

Γι’ αυτό και η απαίτηση της δέσμευσης των καταθέσεων των ΝΠΔΔ είναι το μέγα, το καίριο θέμα που θα προταχθεί από την Εκκλησία στη συνάντηση που θα έχουν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και οι συνοδικοί Μητροπολίτες με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.
Από το φθινόπωρο είχαν ξεκινήσει οι πιέσεις στην Εκκλησία για να μεταφέρουν Ενορίες, Μοναστήρια και Ιδρύματα τις καταθέσεις τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, που ουσιαστικά αποτελεί δέσμευση.

Αυτός ήταν και o λόγος που αναγκάστηκαν στην τελευταία συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου να ζητήσουν επιτακτικά το ραντεβού με τον Γ. Παπανδρέου, προκειμένου να θέσουν τις αντιρρήσεις τους και να πάρει θέση ο πρωθυπουργός.

Θα καταρρεύσει το φιλανθρωπικό έργο
Τι λέει όμως το άρθρο 5 του αναγκαστικού νόμου 1611 1950 διά του οποίου θέλει να αρπάξει την περιουσία της Εκκλησίας; Πως n Τράπεζα της Ελλάδος έχει το δικαίωμα να δεσμεύει τους λογαριασμούς των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (και της Εκκλησίας) και εκείνα να μπορούν να κρατούν μόνο όσα αποδεδειγμένα απαιτούνται για τα λειτουργικά τους έξοδα.

Ψίχουλα δηλαδή, και μόνο για τα άκρως απαραίτητα. Ούτε για συσσίτια ούτε για οικονομικά βοηθήματα του λαού, που κάθε μέρα οι ανάγκες του γιγαντώνονται και το ηθικό του κατακρημνίζεται και βλέπει ως τελευταίο αποκούμπι του την Εκκλησία.

Ακολούθησαν ανάλογες επιστολές της ATEbank και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, που γνωστοποιούσαν την ίδια απαίτηση για λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η Νομική Υπηρεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος απάντησε με επιστολή της στις 4 Φεβρουαρίου στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Τόνιζε πως δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ ο συγκεκριμένος νόμος του 1950, καθώς δεν επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, δεν διαχειρίζονται κρατική περιουσία και είναι νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που αυτοχρηματοδοτούνται και πραγματοποιούν κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο.

Στην επιστολή τους αναφέρουν πως ανάλογη ερμηνεία είχε δοθεί και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παλαιότερες υποθέσεις που είχαν εκδικαστεί και αφορούσαν μοναστηριακές περιουσίες, τονίζοντας πως η Εκκλησία είναι, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, αυτοδιοικούμενη και ο Επίσκοπος μόνος αρμόδιος για τα οικονομικά της θέματα.

Στις 9 Μαρτίου ο Γ. Προβόπουλος απέρριψε τις αιτιάσεις της Εκκλησίας λέγοντας πως και τα εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ εμπίπτουν στο ρυθμιστικό πεδίο του αναγκαστικού νόμου.

Σύμφωνα με την άποψη που εξέφρασε το Νομικό Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος, η μεταφορά στην Τράπεζα της Ελλάδος των διαθεσίμων κεφαλαίων της Εκκλησίας και των ΝΠΔΔ που την απαρτίζουν είναι υπό το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο υποχρεωτική ), όπως καταγράφεται στα πρακτικά συνεδριάσεως στις 16 και 21 2 2011.

Άφηνε μόνο ένα χρονικό περιθώριο στην Εκκλησία, να συμμορφωθεί στην εφαρμογή του νόμου μέχρι το τέλος του χρόνου!

Δηλαδή, μέσα στους επόμενους έξι επτά μήνες θα πρέπει κάθε Ενορία, Μοναστήρι, Μητρόπολη και Εκκλησιαστικό Ίδρυμα να παραδώσει μέχρι και το τελευταίο του ευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος, που θα κάνει τη χρηστή διαχείριση έναντι... πινακίου φακής και ενός τόκου που θα καθορίζεται μονόπλευρα και κατά το δοκούν!

Στο Νομικό Συμβούλιο της Τράπεζας Ελλάδος μετέχουν οι καθηγητές Ιωαν. Καράκωστας πρόεδρος και Ε. Περράκης, Ν. Αλιβιζάτος, Δ. Τζουγαννάτος και ο διευθυντής Π. Αδαμόπουλος μέλη. Γραμματέας ήταν ο δικηγόρος Θ. Κοντοβαζαινίτης και εισηγήτρια η δικηγόρος Δ. Δεληπέτρου.



  • Θα μπορούσε να είναι και πετυχημένο ανέκδοτο, αλλά η κυβέρνηση Παπανδρέου το έχει αποφασίσει και προχωρά στην υλοποίησή του!!!
  • Με λιγότερο προσωπικό το υπουργείο Οικονομικών προσδοκά να φέρει μεγαλύτερα αποτελέσματα!!!
Αλλάζει ριζικά η αναδιάρθρωση των εφοριών σε όλη τη χώρα.

Έτσι, πλέον κάθε νομός θα έχει μόνο μια εφορία. Στόχος λέει το Υπουργείο Οικονομικών, είναι να εξοικονομηθούν 2.500 εφοριακοί και 500 διοικητικοί υπάλληλοι.

Δεν μπορούμε να φανταστούμε όμως, ηλικιωμένους από απομακρυσμένες περιοχές της χώρας ή από χωριά που έχουν εγκαταλειφθεί από την παρακράτος του ΠΑΣΟΚ να τρέχουν στην πρωτεύουσα ενός νομού ή όπου θα υπάρχει πλέον ΔΟΥ για μια απλή δουλειά.

Οι 100 μικρές ΔΟΥ που θα μείνουν θα πρέπει να καλύψουν όλες τις ανάγκες και αυτό γίνεται σε μια περίοδο που θα πρέπει να παταχθεί η φοροδιαφυγή.

Είστε σίγουροι εκεί στο Υπουργείο ότι με μειωμένο προσωπικό στις λιγότερες πλέον εφορίες θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις μεγάλες ανάγκες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής;

Εδώ δεν έγινε τόσα χρόνια με πλεονάζον προσωπικό και ΔΟΥ σε κάθε περιοχή της χώρας.

Η πρόκληση σε όλο της το μεγαλείο!
  • Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστος Παπουτσής φυλάσσεται καθημερινά από 11 άτομα τα οποία βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου όπου είναι και η οικία του στον Χολαργό!
Δέκα άνδρες και μια γυναίκα, συνθέτουν την άτυπη "ποδοσφαιρική ομάδα" η οποία -επί 24ώρου βάσεως- είναι ταγμένη στην προστασία του κ. Παπουτσή. Την ώρα μάλιστα που ο ίδιος εξέρχεται κάθε πρωί από το σπίτι του για να μπει στο υπουργικό αυτοκίνητο και να κατευθυνθεί στο Υπουργείο, ελικόπτερο της Αστυνομίας μέσω ενδοσυνεννόησης, υπερίπταται των σημείων που γειτνιάζουν της οικίας του, ώστε να εξασφαλίζεται η από κάθε άποψη απρόσκοπτη μεταφορά του κ. Παπουτσή στο Υπουργείο.

Εν καιρώ στυγνής και απάνθρωπης λιτότητας, με τους μισθούς, τις συντάξεις και τα επιδόματα να συρρικνώνονται διαρκώς, μπροστά μάλιστα σε νέο επικείμενο πετσόκομμά τους, ο κ. Παπουτσής απολαμβάνει τα προνόμια αυτοκρατορικής προστασίας: Ένδεκα άνθρωποι και ένα ελικόπτερο, βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή και ετοιμότητα φρουρώντας τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη ακόμα και στον ύπνο του!

Την ίδια ώρα που ο πολύπαθος, θνητός πολίτης της καθημερινότητας, κινδυνεύει σε κάθε του βήμα, στο πέρασμά του από κάθε γειτονιά, ή ακόμη και μέσα στο σπίτι του, όταν ο μικρομεσαίος επαγγελματίας διατρέχει ανά πάσα στιγμή κίνδυνο από τους κακοποιούς οι οποίοι δρουν ανεξέλεγκτα, ο κ. Παπουτσής, ο εντεταλμένος Υπουργός για να διασφαλίζει την προστασία των πολιτών, κυκλοφορεί με ένδεκα σωματοφύλακες και ένα ελικόπτερο!!!

Ενώ η Αστυνομία έχει εκδώσει ανακοίνωση με την οποία συστήνει στις γυναίκες να μην κυκλοφορούν στους δρόμους μετά την δύση του ηλίου εξαιτίας της ραγδαίας αύξησης της εγκληματικότητας, ο κ. Παπουτσής φυλάσσεται ως αστακός από ένδεκα φρουρούς και ένα ελικόπτερο!

Αντί να παραιτηθεί, μια και αυτές οι ανακοινώσεις της Αστυνομίας επιβεβαιώνουν την πλήρη αποτυχία του στο να προστατέψει τους πολίτες, ο κ. Παπουτσής επιβαρύνει δραματικά τον κρατικό Προϋπολογισμό και την τσέπη του δύσμοιρου λαού! Δεν φτάνει που υπέστη τον σφαγιασμό του μισθού ή της σύνταξής του, είναι υποχρεωμένος να πληρώνει την...ποδοσφαιρική φρουρά του κ. Παπουτσή!





Στις κοινωνίες μας, όπου η ιδιαίτερη μορφή εκμετάλλευσης της εργασίας μορφοποιεί την κοινωνία και συμβάλει στη εξέλιξή της ως πολιτικό φαινόμενο, η ανεργία αποτελεί αθλιότητα. Δεν είναι απλώς ένας κρίσιμος μηχανισμός ρύθμισης των καπιταλιστικών σχέσεων, αλλά ταυτόχρονα ο σοβαρότερος παράγοντας άρνησης της ηθικής τους. Η ανεργία είναι η σοβαρότερη προσβολή κάθε μοντέρνας πολιτικής δομής. Ο άνεργος είναι ο σύγχρονος άθλιος, ασχέτως σε ποιο κοινωνικό στρώμα θα μπορούσε να καταταχθεί και πώς βιώνει τον κοινωνικό του αποκλεισμό.

Μια κοινωνία ανέργων-αθλίων είναι μια κοινωνία αθλιότητας, όπου ρευστοποιούνται μέχρι διαλύσεως οι κοινωνικο-οικονομικές σχέσεις, ενώ η ταξική συνείδηση αποκτά όλο και μικρότερο βάρος στην διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής συμπεριφοράς, όσο κινούμαστε από την «προσωρινή» ανεργία προς την «μόνιμη». Αν η ανεργία αποτελεί, λοιπόν, απειλή για τον κοινωνικό ιστό, οι άνεργοι είναι ενεργός απειλή για το ίδιο το σύστημα εξουσίας. Όπως αυτό τους αποκλείει από την (πραγματική) ζωή, έτσι και αυτοί το ξεριζώνουν σιγά-σιγά από μέσα τους. Γίνονται αντισυστημικές δυνάμεις, που ενσωματώνουν ολοένα και περισσότερο αντισυμβατικές ή απλώς αντιδραστικές αναπαραστάσεις της πραγματικότητας. Εάν ένα οργανωμένο σύστημα σχέσεων εξουσίας χάσει την ικανότητα να ρυθμίζει αυτόματα την ατομική συμπεριφορά, παύει να είναι λειτουργικό και δέχεται πιέσεις να μεταβληθεί.

Συμβαίνει όμως και το αντίστροφο: αν θέλεις να μεταβάλλεις «από πάνω» ένα καθεστώς κυριαρχίας προς το συμφέρον σου, τότε προκαλείς ανεργία, όχι απλώς για να απορρυθμίσεις την αγορά εργασίας, προκαλώντας το οικονομικό ντόμινο που επιφέρει η λειτουργία του «εφεδρικού στρατού εργασίας» στα κεφαλαιοκρατικά συστήματα, αλλά επιπλέον για να εξουδετερώσεις τις κοινωνικές μικροδομές που διατηρούν τις σχέσεις των ανθρώπων σε μια κάποια ισορροπία. Μόνον που αυτές οι «μικροδομές» είναι ο μικρόκοσμος που ζει ο καθένας μας. Καταστρέφοντας αυτές, καταστρέφεις την ύπαρξη του κοινωνικού ατόμου, καθιστώντας μακροχρονίως τον άνεργο ένα τίποτα, που για να ξαναγίνει κάτι θα πρέπει να ξεχάσει αυτό που ήταν. Θα πρέπει οικιοθελώς να ευνουχιστεί ως προσωπικότητα. Προσέξτε, ενώ ο ελεύθερος χρόνος μπορεί να προσεγγιστεί ως μέτρο και κριτήριο του κοινωνικού πλούτου σε ένα καθεστώς ευημερίας, ο ελεύθερος χρόνος του ανέργου είναι το μέτρο της αθλιότητάς του.

Δε θέλω αυτή την πρωτομαγιά να μιλήσω την γλώσσα της οικονομίας, άλλωστε μια χαρά τα έχει προσεγγίσει ο Μαρξισμός με τον γενικό νόμο της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης, σύμφωνα με τον οποίο μια διαρκώς αυξανόμενη μάζα μέσων παραγωγής μπορεί χάρη στην πρόοδο της παραγωγικότητας της κοινωνικής εργασίας, να τίθεται σε κίνηση από μια προοδευτικά φθίνουσα δαπάνη ανθρώπινης δύναμης. Έτσι παράγεται ο εφεδρικός στρατός εργασίας, που ουσιαστικά εκφράζει τον εργατικό υπερπληθυσμό συσσώρευσης στην αγορά, ο οποίος πλέον στην χώρα μας αποκτά δομικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για δομική ανεργία, η οποία κτίζει ένα νέο σύστημα εκμετάλλευσης, απελευθερώνοντας την εργασία για να αναδιανεμηθεί σε ένα περιβάλλον εσωτερικής υποτίμησης, εντός ενός νέου πλαισίου παραγωγικής ένταξης της χώρας εντός της ΕΕ. Ο κοινωνικός καταμερισμός της εργασίας, λοιπόν, σήμερα στην Ελλάδα, αναπτύσσεται με τον μηχανισμό της δομικής ανεργίας, που αντανακλά την νέα μορφή ένταξης της χώρας στην ΕΕ. Η Ελλάδα μέσω της διαδικασίας χρεοκοπίας που ακολουθείται, επανεντάσσεται σήμερα στην ΕΕ, σε σημαντικά χαμηλότερο επίπεδο ιεραρχίας από την αρχική ένταξή της. Το μέτρο της πραγματικής δομικής ανεργίας, είναι και το μέτρο της πίεσης (τάσης) συμμόρφωσης της ελληνικής κοινωνίας στη νέα υποβαθμισμένη θέση της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και παγκοσμίως. Ο Έλληνας άνεργος είναι το πιόνι στη σκακιέρα του παγκόσμιου ηγεμονισμού, που έρχεται να σώσει (δήθεν) τον ευρωπαίο εργαζόμενο από την πίεση της χρηματοπιστωτικής ελίτ πάνω στην μεταβιομηχανική δομή της αναπτυγμένης σήμερα ΕΕ.

Μέσω (και) της αθλιότητας της ανεργίας ένα ολόκληρο καθεστώς επιχειρεί να αναδομηθεί πάνω στην βάση των αρχών της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής ηγεμονίας. Σύμφωνα με αυτές δημοκρατία σημαίνει αγορά και αγορά δημοκρατία. Ο άνεργος, λοιπόν, είναι ο άθλιος του σύγχρονου δημοκρατικού θαύματος των αγορών!! Ήθελα να ξέρω τι θα λένε όλοι αυτοί που προπαγανδίζουν τη νεοφιλελεύθερη προσαρμογή της χώρας όταν μείνουν οι ίδιοι άνεργοι! Φοβάμαι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα εσωτερίκευαν την ανεργία τους ως προσωπική ήττα που θα τους οδηγούσε ή στην αυτοκαταστροφή ή σε βαθύτατα αντικοινωνικές συμπεριφορές, τις οποίες από εκεί κι έπειτα μόνον ένας καλός ψυχολόγος θα μπορούσε ενδεχομένως να συγκρατήσει πριν λάβουν την μορφή … δράματος.

Η αθλιότητα της ανεργίας δεν είναι προϊόν προσωπικής ήττας. Είναι αιτία και αποτέλεσμα της κοινωνικής ήττας. Αποκρυσταλλώνει την υποχώρηση της κοινωνίας μπροστά στην ηγεμονική δομή των αγορών. Αυτό εκφράζει με έναν απόλυτο τρόπο η σύγχρονη διάσταση της παγκοσμιοποίησης, έτσι όπως ορίζεται από την ιδεολογία και την ηθική του νεοφιλελευθερισμού. Η σημερινή δομική ανεργία στην χώρα και η απορρύθμιση της εργασίας που πυροδοτείται από την στρατηγική της τρόικας, ενώ περιγράφεται από τους όρους του «μνημονίου», είναι ο μηχανισμός της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής της χώρας περιφερειακά στην ΕΕ, αλλά και διεθνώς. Μόνον που αυτή η προσαρμογή – και τούτο είναι το τραγικότερο – μέσω του χρεοστασίου που μας επιβλήθηκε, γίνεται άνευ όρων και άνευ στοιχειώδους πολιτικού ελέγχου από την πλευρά της Ελλάδας. Έτσι οι νεο-άθλιοι που παράγονται σήμερα κατά δεκάδες χιλιάδες κάθε μήνα, εμφανίζονται ως τα σκουπίδια ενός καθεστώτος που ανέλαβε ασυνείδητα και καιροσκοπικά την υποχρέωση να σαρώσει κοινωνικές σχέσεις και κράτος.

Στο τέλος είναι βέβαιο ότι με αυτά τα μυαλά και τούτη την κουλτούρα, το καθεστώς θα «σαρώσει» τον εαυτό του και το πολιτικό σύστημα θα χάσει την ικανότητα να κοντρολάρει τις πολιτικές υποθέσεις της χώρας στο εσωτερικό και το εξωτερικό, με αποτέλεσμα μια γενικότερη εθνική καταστροφή. Εκεί όπου το καθεστώς δεν έχει την δυνατότητα να χειριστεί, στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου πολιτικού συστήματος, τον εφεδρικό στρατό εργασίας, η κοινωνική αθλιότητα τείνει να ανατρέψει το τοπικό σύστημα κυριαρχίας με εξτρεμιστικούς όρους. Ποτέ όμως δεν ξέρεις πού μπορεί να καταλήξει αυτός ο εξτρεμισμός, ο οποίος ανάλογα με την διεθνή συγκυρία μπορεί να τροφοδοτήσει οποιαδήποτε πολιτική αθλιότητα με την μορφή ασφαλώς αυταρχικών μορφών διακυβέρνησης. Κάπως έτσι οι σημερινοί άθλιοι μετατρέπονται σε εύφλεκτο υλικό για την δημοκρατία.

* διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία




“Οτιδήποτε, μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή στην ελληνική πρωτεύουσα”. Αυτό αναφέρουν σήμερα σε άρθρο τους οι Financial Times για την Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά το πακέτο διάσωσης, η Ελλάδα παραμένει σε βαθιά ύφεση: η οικονομία της συρρικνώθηκε κατά 4,5% πέρυσι, ενώ επιπλέον 3% πτώση αναμένεται το 2011.

Όπως επισημαίνουν, η Ελλάδα ελέγχει με δυσκολία την κατάσταση σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.

Τα κλειστά καταστήματα της πρωτεύουσας και οι σωροί σκουπιδιών μαρτυρούν το μέγεθος του οικονομικού σοκ και την οργισμένη διάθεση των συνδικαλιστών. Επιπλέον, επισημαίνει η εφημερίδα, εντείνονται οι φόβοι ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου θα αποτύχει να εκσυγχρονίσει την σκληρωτική οικονομία της χώρας και να την καταστήσει ανταγωνιστική σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ωστόσο, η εφημερίδα δεν αποκλείει την επανάληψη των επεισοδίων, όπως είχε γίνει πέρυσι στη Μarfin Τράπεζα, που τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, φόβοι που “δικαιολογούν” την επιβράδυνση των μεταρρυθμίσεων.

Σε περίπτωση αποτυχίας, εξηγεί η Financial Times, οι άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και η Ουάσιγκτον θα αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα – εάν θα δώσουν στην Ελλάδα άλλη μια ευκαιρία ή θα την αφήσουν να καταρρεύσει αθετώντας τις υποχρεώσεις της, με καταστροφικές συνέπειες για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα και την οικονομική εμπιστοσύνη σε ολόκληρη την ευρωζώνη.

Η εφημερίδα τονίζει την επιπλέον αύξηση του δημόσιου ελληνικού χρέους, ένα χρόνο μετά την ανάληψη κυβέρνησης Παπανδρέου. “Τα χαμηλά επιτόκια και η νομισματική σταθερότητα που η Ελλάδα απολάμβανε για μια δεκαετία, ως μέλος της ευρωζώνης είχε οδηγήσει τη χώρα σε δαπάνες πολύ πέρα από τις δυνατότητές της – το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε 143% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος το περασμένο έτος, το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η είσπραξη των φόρων ήταν τυχαία, στην καλύτερη περίπτωση, η οικονομία επισκιάστηκε από δημόσιους ελέγχους και εκτεταμένη διαφθορά, και η εκτίναξη των μισθών και άλλων δαπανών οδήγησε σε μια μαζική απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας”.

Όπως ισχυρίζεται η εφημερίδα, σημαντική αιτία για την καθυστέρηση ή αποδυνάμωση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι οι φόβοι για μια επανάληψη των βίαιων διαδηλώσεων, όπως έγινε πέρυσι το καλοκαίρι που κατέληξε στο θάνατο των τριών τραπεζικών υπαλλήλων. Μια βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση που επιδεινώνεται από τη συμπίεση για τα δημόσια οικονομικά δεν αφήνει περιθώρια για την ενίσχυση της φορολογικών εσόδων.

Οι δαπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει υπερβεί τους στόχους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν εμφανές σε στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την περασμένη εβδομάδα από τη Eurostat, που παρουσίασε το έλλειμμα του δημόσιου τομέα του 2010 χειρότερο από τις προβλέψεις κατά 10,5% του ΑΕΠ.

Τον Φεβρουάριο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποίησε ότι το πρόγραμμα “παραμένει σε ένα σταυροδρόμι”. Το ΔΝΤ και εκπρόσωποι της Ευρώπης που φθάνουν στην Αθήνα αυτό το μήνα για την επόμενη αναθεώρηση αναμένεται να τονίσουν τον επείγοντα χαρακτήρα σχετικά με τις δεσμεύσεις των μεταρρυθμίσεων και να εξασφαλίσουν την επιστροφή του προϋπολογισμού γρήγορα σε πλεόνασμα, τουλάχιστον πριν από τις πληρωμές τόκων.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Αθήνα βρίσκεται υπό πίεση τις τελευταίες δύο εβδομάδες για ένα νέο μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα για την αναμόρφωση του δημόσιου τομέα και τη χρηματοδότησή του.

Στο επίκεντρο είναι η άντληση 50 δισ. ευρώ από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων – αρκετό για να μειώσει το χρέος έως το 2020. Ωστόσο για την ιδιωτικοποίηση οι εμπειρογνώμονες είναι επιφυλακτικοί, καθώς υπάρχουν εσωτερικές αντιδράσεις και ενδεχομένως κινητοποιήσεις από την πλευρά των συνδικάτων, κυρίως για τα σχέδια να πωληθεί μερίδιο της ΔΕΗ.

Όμως ο κ. Παπακωνσταντίνου, ισχυρίζεται ότι το σχέδιο ιδιωτικοποίησής εξακολουθεί να απολαμβάνει ευρεία υποστήριξη του κοινού. Ωστόσο, ανησυχία επικρατεί στους επιχειρηματικούς κύκλους επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση χάνει τον έλεγχο των γεγονότων.

Πηγή




Πριν από λίγη ώρα υπέβαλε παραίτηση και ο τελευταίος από τους περίπου 300 αστυνομικούς που στελεχώνουν την Ομάδα ΔΕΛΤΑ. Λειτούργησαν όπως ακριβώς επιτάσσει η στρατιωτικού χαρακτήρα διάρθρωση και φιλοσοφία της συγκεκριμένης Ομάδας. Όλοι, μέχρι ενός θέλοντας έτσι να στείλουν ένα μήνυμα από τα κάτω προς τα πάνω. Αρκεί το μήνυμα να διαβαστεί σωστά. Γιατί αυτό που κατ’ ουσίαν λένε κάτω από τις ομαδικές παραιτήσεις, είναι δύο συνοπτικά κοφτές λέξεις προς…τις ηγεσίες τους. “Βρείτε τα”.

Υπενθυμίζουμε πως πρόκειται για μία Ομάδα το ηθικό της οποίας δεν κάμφθηκε όταν τραυματίστηκαν σοβαρά δύο συνάδελφοι τους στις 3 Απριλίου του 2009, από τα πυρά δύο αδίστακτων κακοποιών στην Κυψέλη. Ούτε δείλιασαν όταν τελικά υπέκυψε μετά από εφιαλτικές τεχνητές συνθήκες διατήρησης του στη ζωή του αστυνομικού συμβόλου πλέον για την Ομάδα, Σπύρου Θεοδώρου, δύο μήνες αργότερα.

Αντί να διαλυθούν, συσπειρώθηκαν. Αντί να υπάρξουν διαρροές κι άλλοι φρουροί κι άλλοι αστυφύλακες ζήτησαν να ενταχθούν σ’ αυτή και υπήρξε το πρόπλασμα και το πρότυπο, πάνω στο οποίο δημιουργήθηκε η ΔΙΑΣ. Στην Αστυνομία έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, κανείς δεν περισσεύει. Ούτε ΔΕΛΤΑ, ούτε ΖΗΤΑ, ούτε κανείς. Αρκεί να το καταλάβει έγκαιρα η άτολμη ηγεσία και να πάψει να εθελοτυφλεί.



  • Ένας χρόνος μετά. Η κρίση όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά γιγαντώθηκε και απειλεί την χώρα

Μάιος 2010. Η ελληνική Βουλή -κυβέρνηση, ΛΑΟΣ και Ντόρα Μπακογιάννη- εγκρίνει το πιο δυσβάσταχτο πακέτο μέτρων 30 δισ. ευρώ, που φέρνει η προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έναντι δανείου 110 δισ. ευρώ.

Η χώρα μπήκε στην πιο «σκληρή» εξαετία 2010-2015. Το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής οδηγούν σε υπερτριπλασιασμό του αρχικού πακέτου και φέρνουν συνολικά μέτρα 93,4 δισ. ευρώ (!), συμπεριλαμβανομένων και των 50 δισ. ευρώ από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Στόχοι, η μείωση του ελλείμματος στο 1% και συγκράτηση του χρέους στο 156,2% του ΑΕΠ το 2015.

Στη διάρκεια του χρόνου αυτού διαπιστώνεται πως το πακέτο μέτρων, το οποίο δεν είναι και ιδιαίτερα αποτελεσματικό εν μέσω ύφεσης, δεν έχει τελειωμό. Κάθε τρίμηνο, ο έλεγχος της τρόικας γεννά νέα μέτρα. Είμαστε ήδη στο Δ' Μνημόνιο και προχωράμε για το Ε' με την έλευση της τρόικας στις 10 Μαΐου.

Αποτυχημένη συνταγή

Η επίτευξη του στόχου παραμένει αβέβαιη. Αλλωστε, τα δείγματα γραφής του πρώτου χρόνου εφαρμογής του Μνημονίου δεν είναι και ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Στα τέλη του 2010 διαπιστώνεται πως η συνταγή «βρομά» και προχωρούν στην πυροσβεστική λύση της περαίωσης των ανέλεγκτων φορολογικών υποθέσεων. Ο αρχικός στόχος για έλλειμμα 8,1% το 2010 αυξήθηκε σε 9,4% με τον προϋπολογισμό που κατατέθηκε στη Βουλή, για να καταλήξει στο 10,5% σύμφωνα με τα τελευταία προσωρινά στοιχεία της Eurostat. Και τώρα δρομολογούν συμπληρωματικά μέτρα 3 δισ. ευρώ για το 2011.

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην πιο βαθιά ύφεση και στο πιο σκληρό καθεστώς επιτήρησης, που θα κρατήσει πάνω από 10 χρόνια (μέχρι το 2023), μετά και τη νεότερη συμφωνία επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του δανείου.

Η ύφεση του 0,7% στο πρώτο τρίμηνο του 2010 εκτινάχθηκε στο 6,6% στο τελευταίο τρίμηνο του έτους. Η χρονιά έκλεισε με ύφεση 4,5%, ενώ για φέτος τρόικα και κυβέρνηση προσδοκούν 3% -αν και οι πρώτες εκτιμήσεις, όπως του ΚΕΠΕ, την ανεβάζουν στο 4,12%.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, για τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του Μνημονίου, καταμαρτυρούν την κρίση που βαθαίνει: μείωση της κατανάλωσης 4,9%, των επενδύσεων 12,3%, του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος 2,1% (το κατά κεφαλήν μειώθηκε στα 20.354 ευρώ από 20.782 ευρώ), της ανεργίας 14,8% (σ.σ. έχει ήδη ξεπεράσει το 15%, στο 15,1% τον περασμένο Ιανουάριο).

Το επαχθέστερο πακέτο μέτρων, το οποίο η κυβέρνηση αποδέχτηκε αμαχητί πριν από ένα χρόνο, έφερε κατάλυση των εργασιακών σχέσεων, παράταση του εργασιακού βίου, μειώσεις εισοδημάτων άμεσα στο Δημόσιο και έμμεσα (μέσω επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων) στον ιδιωτικό τομέα, καταργήσεις Δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας στο Δημόσιο, καθώς και φορολογική λαίλαπα.

Ο σκοπός είναι ένας: «Να μπει χρήμα στα δημόσια ταμεία». Συμπληρώθηκε από μέτρα ενίσχυσης επιχειρήσεων, απελευθέρωσης επαγγελμάτων και υπηρεσιών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις φορέων και υπηρεσιών, μείωση επιχορηγήσεων σε ΔΕΚΟ, απελευθέρωση αγοράς ενέργειας, δραστική μείωση Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και νέο αναπτυξιακό νόμο -τα αποτελέσματα του οποίου ακόμη αναζητούνται.

Ο υπουργός Οικονομικών έχει γίνει ο υπερυπουργός που υπογράφει τις συμφωνίες με την τρόικα και για τις οποίες απλώς ενημερώνει τη Βουλή.

Ευνοημένες για άλλη μία φορά οι υπαίτιες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, οι τράπεζες, στα ταμεία των οποίων έχουν φτάσει μέχρι σήμερα κρατικές ενισχύσεις (δάνεια ή εγγυήσεις) συνολικού ύψους 98 δισ. ευρώ.

Και κερδισμένο το ΔΝΤ, η αμοιβή του οποίου ανέρχεται στα 500 εκατ. ευρώ για τις υπηρεσίες που θα μας προσφέρει...

Πηγή

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"



Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα» η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την Κομισιόν την αναστολή της διάθεσης μέρους των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ιδιώτες.

Η εφημερίδα αναφέρεται σε επιστολή της υπουργού Περιβάλλοντος Τίνας Μπιρμπίλη, την οποία υπογράφει και ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, προς τους αρμόδιους επιτρόπους Χοακίν Αλμούνια και Όλι Ρεν με αίτημα την αναστολή παραχώρησης των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ιδιώτες, κίνηση που θα οδηγήσει σε μείωση της αξίας της επιχείρησης άρα και των προσδοκώμενων εσόδων από την σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση της.

Ετσι η κυβέρνηση ζητά να παγώσει η συγκεκριμένη διαδικασία που έχει κινηθεί κατά της χώρας για την εκχώρηση των λιγνιτικών μονάδων ενόψει της σχεδιαζόμενης ιδιωτικοποίησης της επιχείρησης το 2012, αλλιώς ίσως αναγκαστεί να αναθεωρήσει τα σχέδια της για την μείωση του ποσοστού του Δημοσίου στην εταιρεία.

Η κυβέρνηση σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της προτίθεται να διαθέσει το 17% των μετοχών της ώστε να πέσει η συμμετοχή του κράτους από 51% στο 34%. Οι κυβερνητικές εκτιμήσεις, σε περίπτωση διάθεσης του 40% των λιγνιτικών μονάδων που ζητά η Κομισιόν για την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, κάνουν λόγο για μείωση της κερδοφορίας και της αξίας των μετοχών της ΔΕΗ κατά περίπου 30%.




  • Η οικονομική ολιγαρχία προπαγανδίζει από τα κανάλια της την μοναρχία

Ας υποθέσουμε οτι είναι μια ωραία μέρα και κάποιος αποφασίζει να πάρει την οικογένειά του και να κάνει μια μικρή βόλτα στην εξοχή, να ξεφύγει και από την εθνική κατάθλιψη. Λιακάδα και πρασινάδα λοιπόν. Και ξαφνικά το υπέρτατο σοκ. Εκεί στο λιβάδι, μαζί με τις αγελάδες, να βοσκάει αμέριμνα και ένα κοπάδι από τεράστιους βροντόσαυρους. Που κανονικά θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί μαζί με τα υπόλοιπα του είδους του, πριν από 60 εκατομμύρια χρόνια.

Κάπως έτσι θα έπρεπε να δούμε και τον πριγκηπικό γάμο αν θέλαμε να παραλληλίσουμε τον γεωλογικό με τον πολιτικό χρόνο.

Η κάλυψη που πήρε ο γάμος του άγγλου πρίγκηπα, (άγγλος, τρόπος του λέγειν, γερμανικής καταγωγής είναι η αγγλική βασιλική οικογένεια), από κανάλια, περιοδικά και εφημερίδες, είναι άνευ προηγουμένου. Ακούσιος θεατής και ο υπογράφων καθηλωμένος από ανοιξιάτικη γρίππη και ιγμορίτιδα στον καναπέ του σπιτιού (“τα είδα όλα” που λένε και οι νέοι).

Δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να μετρήσουμε την τεράστια βλάβη που υποστήκαμε ως κοινωνία, εμείς εδώ αλλά και σε άλλες χώρες, όπου μεταδόθηκε, με κάθε μέσο και με τον πιο επίμονο τρόπο, αυτή η οικογενειακή γιορτή των μεγαλύτερων εχθρών του ελεύθερου ανθρώπου: της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Αυτού του παγκοσμίου προστάτη της μοναρχίας. Που σε συνεργασία με την οικονομική και πολιτική ολιγαρχία κατασπάραξε χώρες επί χωρών, καταλήστευσε έθνη επί εθνών, και σώριασε πτώματα επί πτωμάτων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Ευτυχώς που τα περισσότερα παιδάκια την ώρα της μετάδοσης θα ήταν φαντάζομαι στο σχολείο και έτσι ίσως αποφύγαμε ένα μέρος αυτής της τεράστιας ψυχολογικής βλάβης.

Αυτό που μια ομάδα κοινωνικών αναλυτών ονομάζει “κυρίαρχη ιδεολογία”, εξαπέλυσε για ένα ολόκληρο διήμερο, την πιο σφοδρή επίθεση στα μυαλά και στις ψυχές των ανθρώπων. Και μάλιστα το έκανε δωρεάν. Χωρίς να του στοιχίσει τίποτε.

Δεν είμαι υπέρ της λογοκρισίας, και δεν θα είμαι ποτέ υπέρ. Αλλά εδώ δεν επρόκειτο για δημοσίευση, με την τρέχουσα έννοια. Εδώ έχουμε απροκάλυπτη προπαγάνδιση και εξύμνιση ενός από τους χειρότερους εχθρούς της δημοκρατίας. Ψελλίζει το μαγειρεμένο μας Σύνταγμα για την “κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης” και “το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας” στο οικείο άρθρο. Το μαγειρεμένο μας Σύνταγμα, που η ολιγαρχία έχει κάνει κουρελόχαρτο. Το Σύνταγμα μιας Δημοκρατίας που δεν μπορεί ούτε στοιχειωδώς να προστατεύσει τον εαυτό της. Το Σύνταγμα μιας ψεύτικης και απατηλής Δημοκρατίας. Μιας Δημοκρατίας ήδη στα χέρια του προαιώνιου εχθρού της: της Ολιγαρχίας.

Ετσι βλέπουμε, από τα κανάλια ιδιοκτησίας εκείνων των κυρίων που έχουν ταυτόχρονα και συναλλαγές με το δημόσιο, κάτι που πάλι το ίδιο αυτό το μαγειρεμένο Σύνταγμα απαγορεύει (άρθρο 14, παρ. 9), το Σύνταγμα που οι εισαγγελείς επιμένουν να αγνοούν, να εξυμνείται και να ωραιοποιείται ένας από τους πιο μεγάλους εχθρούς της δημοκρατίας και των λαών παγκοσμίως. Το απολίθωμα της βασιλείας. Ενας καλλωπισμένος βρυκόλακας.

Είναι τα ίδια τηλεοπτικα κανάλια που μολύνουν καθημερινά την λαϊκή ψυχή με χιλιάδες ώρες άθλιου τηλεοπτικού προγράμματος, και που δεν εδέησαν να κάνουν ούτε μια εκπομπή για να εξηγήσουν στον λαό τι είναι τελικά αυτή η δημοκρατία. Και κυρίως τι δεν είναι.

Μας πληροφόρησαν μάλιστα πως η πλειοψηφία των επισκεπτών του γάμου (πως αλλιώς να τους πω) στο Λονδίνο, είναι αμερικανοί. Αμερικανοί που ξέχασαν τι αγώνα έκαναν οι παππούδες τους για να αποτινάξουν τον ζυγό του Γεωργίου του 3ου . Καθόλου παράξενο βέβαια διότι ο δύστυχος αυτός λαός έχει υποστεί και την σοβαρώτερη τηλεοπτική βλάβη παγκοσμίως.

Μα κι εμείς ως χώρα δεν είμαστε καθόλου καλύτερα. Η τηλεοπτική κόπρος έχει καλύψει τα πάντα και έχει δημιουργήσει και μια κρούστα στολισμένη με χρυσόχαρτα και φωτορυθμικά της ευτελείας. Και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε όταν παλινορθώσουμε την δημοκρατία, είναι να κατακρημνίσουμε αυτό το όργανο της διασποράς της κυρίαρχης ιδεολογίας των ολιγαρχικών στα μυαλά και στις ψυχές των παιδιών μας. Και τους υπαίτιους της βλάβης μας να τους τιμωρήσουμε όπως τους αξίζει. Οπως και όσους ολιγώρισαν να μας προστατεύσουν εμάς και την τωρινή κατ’ ευφημισμόν δημοκρατία, από την προπαγάνδιση των πιο αδυσώπητων εχθρών της.

Φανταστείτε μόνο έναν αρχαίο ραψωδό που θα τολμούσε σε μια δημοκρατική ελληνική πόλη της αρχαιότητας να ψάλλει ύμνους στην βασιλεία, τι θα του συνέβαινε.

Θραξ ο Αναρμόδιος