Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Φεβ 2013


«Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι σήμερα»…




"Τώρα τίποτε δεν θα είχαμε, αν δεν θυσιάζονταν εκείνοι.

Και κάνω μια σύγκριση - πώς τότε, ενώ κινδύνευε η ζωή τους, κρατούσαν την πίστη τους, και πώς τώρα, χωρίς καμιά πίεση, όλα τα ισοπεδώνουν!

Όσοι δεν έχουν χάσει την εθνική τους ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν.

Τους λέω: «Ο Θεός να φυλάξει να μην έρθουν οι βάρβαροι και μας ατιμάσουν!»

Και μου λένε: «Και τι θα πάθουμε;» 


Ακούς κουβέντα; Άντε να λείψετε, χαμένοι άνθρωποι!

Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι σήμερα.

Δώσ’ τους χρήματα, αυτοκίνητα, 
και δεν νοιάζονται ούτε για την πίστη 
ούτε για την τιμή ούτε για την ελευθερία.

«Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίσει ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους»...



Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό 
και τους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας· 
και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, 
που έχυσαν το αίμα τους για μάς. 

Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας.

Είναι κρίμα να χαθεί ένα τέτοιο έθνος! 


Και βλέπουμε τώρα, 

όπως πριν αρχίσει ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις,  
έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους,  
για να κρατηθεί κάτι και να σωθεί το πλάσμα Του.

Δεν θα αφήσει ο Θεός,  

αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε ανθρωπίνως,

και για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως,  
να κάνουμε προσευχή να βοηθήσει ο Θεός"...

Πηγή: Τάλαντο 


Συνάντηση στον Λευκό Oίκο... (με ανταλλάγματα)

Για «ισχυρή δράση» έναντι στην πυρηνική απειλή της Βόρειας Κορέας δεσμεύτηκαν ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε, στη διάρκεια της συνάντησής τους στο Λευκό Οίκο. 


«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε τις δραστηριότητες της Βόρειας Κορέας, όπως είναι η εκτόξευση πυραύλων και η διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών», δήλωσε ο κ. Άμπε μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης. «Για τον λόγο αυτόν», πρόσθεσε, «συμφωνήσαμε ότι θα συνεργαστούμε μεταξύ μας προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά τη Βόρεια Κορέα».

Σύμφωνα με τον Ιάπωνα πρωθυπουργό, συμφώνησαν επίσης με τον κ. Ομπάμα ότι είναι σημαντικό να μην «επιβραβεύσουν» τη Βόρεια Κορέα για τις πυρηνικές δοκιμές που διεξάγει και τις εκτοξεύσεις πυραύλων και να συνεργαστούν για την επιβολή κυρώσεων από τον ΟΗΕ.

Στο μεταξύ, η Βόρεια Κορέα προειδοποίησε σήμερα τον ανώτατο Αμερικανό στρατιωτικό διοικητή των δυνάμεων που σταθμεύουν στη Νότια Κορέα πως τα στρατεύματά του «θα υποστούν μία εξευτελιστική καταστροφή» εάν επιμείνουν στην πραγματοποίηση των προγραμματισμένων στρατιωτικών γυμνασίων με τις ένοπλες δυνάμεις του Νότου, όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Πακ Ριμ Σου, εντεταλμένος διοικητής της στρατιωτικής αποστολής της Βορείου Κορέας στη διαμεθοριακή κοινότητα Πανμουντζόν στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, παρέδωσε το μήνυμα τηλεφωνικά στον στρατηγό Τζέιμς Θέρμαν, επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στη Νότιο Κορέα, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων KCNA.

«Εάν η πλευρά σας ξεκινήσεις έναν επιθετικό πόλεμο πραγματοποιώντας αυτά τα παράτολμα κοινά γυμνάσια, σε τόσο επικίνδυνους καιρούς, από τη στιγμή εκείνη η τύχη σας θα κρέμεται από μία κλωστή κάθε ώρα», υπογραμμίζεται στο μήνυμα του Πακ.

Από τις 11 μέχρι τις 25 Μαρτίου οι αμερικανικές δυνάμεις στη Νότια Κορέα θα πραγματοποιήσουν την ετήσια προσομοιωμένη άσκηση Key Resolve, με τη συμμετοχή 10.000 Νοτιοκορεατών και 3.500 Αμερικανών, ενώ σχεδιάζεται και η πραγματοποίηση από την 1η Μαρτίου της διακλαδικής άσκησης Foal Eagle, με τη συμμετοχή χερσαίων, εναέριων και θαλασσίων δυνάμεων, με την εμπλοκή δύναμης 200.000 Νοτιοκορεατών και 10.000 Αμερικανών.

Πηγή: Βόρεια


Σχόλιο ιστολογίου:

Αυτά λέει η ροή των ειδήσεων. Εκείνο που δεν λέει είναι ότι η «ισχυρή δράση» από την πλευρά των Αμερικανών προς στήριξη της Ιαπωνίας έναντι της Βόρειας Κορέας φυσικά και δεν θα υπάρξει χωρίς αντάλλαγμα. Ο Ομπάμα έχει ήδη ασκήσει έντονη πίεση στους Ιάπωνες να ανοίξουν την αγορά τους στην αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία δεν λέει να συνέλθει από εκείνο το θανάσιμο σοκ της προηγούμενης δεκαετίας... Έτσι διεξάγεται η διπλωματία σήμερα, όπως και ανέκαθεν. Κάτι σου δίνω, κάτι μου δίνεις... Μόνο στην Ελλάδα μας έχουν μάθει αλλιώς.


«Βιαζόμαστε να κατασκευάσουμε έναν μαγνητικό τηλέγραφο που θα συνδέει το Μέιν με το Τέξας. Αλλά μήπως το Μέιν και το Τέξας δεν έχουν κανένα σημαντικό μήνυμα να ανταλλάξουν»;... 
– Henry David Thoreau

Toυ Nicolas Bonnal
για την Pravda
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Ο σύγχρονος κόσμος αρέσκεται στο να αυτοπαρουσιάζεται ως αέναα εξελισσόμενος, επαναστατικός και εκσυγχρονιστικός. Όντως, μπορεί να πει κανείς ότι γίνονται συνεχώς βήματα για την αντιμετώπιση της τεράστιας ρύπανσης, του υλισμού και της μετριότητας του σύγχρονου αυτού κόσμου. 

Ωστόσο, τα δεσπόζοντα χαρακτηριστικά του παραμένουν ως επί το πλείστον τα ίδια με πριν από δύο αιώνες. Σκεφτείτε όλους εκείνους που επικρίνουν σήμερα την Αμερική: δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επαναλαμβάνουν όλα όσα είχε πει με εκείνο τον υπέροχο τρόπο του ο Αμερικανός στοχαστής και συγγραφέας Χένρι Ντέιβιντ Θόρω. Μάλιστα, θα έλεγα ότι, κατά κάποιον τρόπο, διέθετε περισσότερη σοφία ο αμερικανικός υπερβατολογισμός από την μάλλον αρνητικά διακείμενη «ανατολική πνευματικότητα».


Το Walden (ή "Η Ζωή στη Φύση") του Θόρω ενδείκνυται για διάβασμα και όχι για συζητήσεις επί του ίδιου του βιβλίου. Οποιοσδήποτε σχολιασμός του βιβλίου θα το προδώσει. Είναι «texte fondateur», όπως λέμε στα Γαλλικά, κείμενο θεμελιώδες, το απόλυτο κείμενο για όλους εκείνους oι οποίοι αρνούνται το “matrix”*, όλους εκείνους που προτιμούν να ζουν στη φύση, μακριά από τις πόλεις και τα προάστια, εκείνους που επιλέγουν να κυνηγούν ένα όνειρο βγαλμένο από τη φύση αντί ένα κορίτσι με όνειρα αστικά. Θα έλεγα ότι το βιβλίο είναι έντονα αντισυμβατικό και αντισυστημικό. Από την αρχή έως το τέλος, ο Θόρω μας συμβουλεύει να εγκαταλείψουμε το παρόν σύστημα και στυλ ζωής, να εγκαταλείψουμε το αμερικάνικο “matrix” και την παράνοια που το χαρακτηρίζει.

Τι είναι η Αμερική; Η Αμερική είναι μια λέξη, μια ιδέα που είχε ως βάση την λατρεία του ίδιου του εαυτού της, και την λατρεία παντός καινοτόμου, σύγχρονου και τεχνικού. Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο Θόρω για το συγκεκριμένο θέμα:


«Συμπεριφερόμαστε όλοι σαν να έχει σημασία πόσο γρήγορα μιλάμε και όχι πόσο λογικά. Θα κάναμε τα πάντα για να ανοίξουμε μια σήραγγα κάτω από τον Ατλαντικό και να φέρουμε την Γηραιά Ήπειρο πιο κοντά στον Νέο Κόσμο, έστω για μερικές εβδομάδες. Αλλά φανταστείτε απογοήτευση αν η πρώτη είδηση που θα διέρρεε και θα έφτανε μέχρι τα αμερικάνικα αυτιά μας ήταν ότι η πριγκίπισσα Αδελαΐδα έχει κοκκύτη»…

Σαν να ζούσε σήμερα, ανάμεσά μας, και να διάβαζε ειδήσεις στο Yahoo, ο Θόρω προέβλεψε με εκπληκτική ακρίβεια ότι, όσο πιο πολλά τεχνικά μέσα θα διαθέτουμε, τόσο πιο μέτριας ποιότητας θα είναι η πληροφόρησή μας. Ψάξτε σε όσα μέσα ενημέρωσης Δυτικών χωρών θέλετε και θα διαπιστώσετε ότι το επίπεδο είναι επιεικώς αξιοθρήνητο. Ζούμε στην εποχή της ποσότητας και, όπως είπε ο μυστικιστής στοχαστής Ρενέ Γκενόν αρκετές δεκαετίες μετά τον Θόρω, ζούμε κατά της ποιότητας. Είμαστε εντελώς αποκλεισμένοι και πλημμυρισμένοι από την Νέα Τάξη της Πληροφορίας, από μια Νοόσφαιρα κουτσομπολιού, και η Νέα αυτή Τάξη μας έχει γυρίσει προς τα πίσω και μας έχει μετατρέψει σε ένα νέο είδος πιθήκου. Με πικρία, αλλά και χιούμορ, λέει κάπου ο διορατικός Θόρω:


«Για έναν φιλόσοφο, όλη η «ειδησεογραφία», όπως είθισται να αποκαλείται, είναι κουτσομπολιό. Και αυτοί που την συντάσσουν και αυτοί που την διαβάζουν μοιάζουν με ηλικιωμένες κυρίες που φλυαρούν ακατάπαυστα μ’ ένα φλυτζάνι τσάι στα χέρια. Και όμως δεν είναι λίγοι εκείνοι οι ακόρεστοι που δεν ικανοποιούνται ούτε μετά από μια γερή δόση τέτοιου κουτσομπολιού. Ήταν τόση η κοσμοσυρροή τις προάλλες, όπως μου είπαν, στο κεντρικό κτίριο μιας εφημερίδας, εν αναμονή ξένων ειδήσεων από πρώτο χέρι, που από την πίεση έσπασαν πολλά τζάμια του κτιρίου»...

Ο σύγχρονος λόγος μας μετατρέπει σε ηλίθια όντα. Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος που ο αντάρτης στοχαστής που αγαπάμε, η για πολλούς «βραχνή» ιδιοφυία του Θόρω, μας συμβουλεύει να βγούμε από το “matrix”, ξεχνώντας κάθε τι καινοτόμο, ακόμα και το πιο σημαντικό:


«Αν κάποιος σπάνια ενημερώνεται για διεθνή θέματα μέσα από τις εφημερίδες, θα διαπιστώσει ότι τίποτε πραγματικά νέο δεν συμβαίνει ποτέ στις διεθνείς εξελίξεις. Ούτε καν η Γαλλική Επανάσταση δεν αποτελεί εξαίρεση»…

Η αποδέσμευση από το σύστημα είναι θεμελιώδους σημασίας, αλλά πρέπει να είναι ολοκληρωτική. Ξεχάστε ακόμη και το σχολείο. Μόνοι σας μπορείτε, αν υπάρχει η θέληση, να μορφώσετε τα παιδιά σας με την κορωνίδα της ανθρώπινης γνώσης: τα αρχαία κλασσικά κείμενα. Σήμερα οι λαοί είναι ξετρελαμένοι με το πανάκριβο αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης και τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Όχι όμως ο Θόρω, ο οποίος μονίμως επέκρινε ειρωνικά τους «αριστούχους» φοιτητές και τα ασήκωτα βάρη (και ανεξόφλητα χρέη) που επωμίζονται οι οικογένειές τους μέχρι να αποφοιτήσουν και να ενταχθούν στο σύστημα:


«Ενώ το μπουμπούκι διαβάζει Άνταμ Σμιθ, Nτέιβιντ Ρικάρντο και Ζαν-Μπατίστ Σε, οι γονείς του βυθίζονται σε ένα χρέος που θα τους αλλάξει την ζωή μια για πάντα... Ό,τι ισχύει για τα πανεπιστήμιά μας, ισχύει και για εκατοντάδες «σύγχρονες καινοτομίες». Υπάρχει γενικά μια ψευδαίσθηση γι’ αυτές, μια υπερτίμηση, παρ’ όλο που δεν οδηγούν πάντα σε θετικά αποτελέσματα. Ας μην γελιόμαστε. Σε ο,τιδήποτε επενδύει ο διάβολος απαιτεί αργότερα ανατοκισμό μέχρι να εισπράξει και το τελευταίο λεπτό από το μερίδιό του και από όσες επενδύσεις έκανε βάσει της συμφωνίας που κάναμε μαζί του. Οι σύγχρονες εφευρέσεις μας είναι συνήθως γυαλιστερά παιχνιδάκια, τα οποία αποσπούν την προσοχή μας από τα σοβαρά πράγματα».
 
Η αποκήρυξη των σύγχρονων «βελτιωμένων εκδόσεων» και των νέων «παιχνιδιών» μπορεί να σοκάρει πολλούς. Γιατί αν ζούσε σήμερα ο Θόρω, θα γυρνούσε την πλάτη στον κόσμο της Apple, παρ’ όλο που υπήρχε μια κάποια ανάσα ελευθεριότητας και ποιητικότητας στις πρώτες κινήσεις του εφευρέτη της , Στηβ Τζομπ. Bέβαια, όλοι γνωρίζουμε ότι η τεχνολογία μπορεί να κάνει την καθημερινή, την κοινωνικοπολιτική μας ζωή, πιο εύκολη. Παρ’ όλα αυτά, εμείς οφείλουμε ούτως ή άλλως να αποδεσμευτούμε από το “matrix”. Και για τον Θόρω αυτό σημαίνει την αποποίηση κάθε είδους πληροφορίας από τα μέσα ενημέρωσης. Σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το “Walden”, ο Θόρω περιγράφει τον «ειδησεομανή»:


«Ούτε μισή ώρα δεν κλείνει μάτι ο άνθρωπος μετά το βραδινό του και πετάγεται από το κρεβάτι κρατώντας το κεφάλι του και ρωτά: «Τι έγινε; Τι λένε οι ειδήσεις;» λες και όλη η υπόλοιπη ανθρωπότητα διαβάζει για πάρτη του... Αφού αποκοιμηθεί τελικά και ξυπνήσει το πρωί, οι ειδήσεις του είναι τόσο απαραίτητες όσο ο πρωινός καφές του.

Το πρωινό ανακατεύεται με τις ειδήσεις, το φαγητό με τον κατακλυσμό των πληροφοριών, το λίπος με την προπαγάνδα. Ο άνθρωπος που καταπίνει αμάσητες κάθε λογής πληροφορίες, είναι ένα είδος παχύσαρκου, ένας ναρκομανής»…

Υπάρχει ένα σημείο που απηχεί την μοναδική αντίληψη που είχε ο Θόρω για την αναλογία μεταξύ της παχυσαρκίας και της εποχής της πληροφορίας:


«Ο ανεξέλεγκτα λαίμαργος είναι ένας άνθρωπος σε κατάσταση προνύμφης. Και υπάρχουν λαοί ολόκληροι σε αυτή την κατάσταση, λαοί χωρίς πρωτοβουλία ή φαντασία, που προδίδονται από το τεράστιο στομάχι τους».

Όλα αυτά τα είχε αντιληφθεί ο αγαπημένος μας συγγραφέας. Είχε καταλάβει επίσης το ρίσκο και την υποκρισία που κρύβονται πίσω από κάθε συλλογική φιλανθρωπική πρωτοβουλία, που μόνο επαίνους εισέπραττε και εισπράττει από την αμερικανική ελίτ.

Είναι, άραγε, ο Θόρω, όντως ο πρώτος μεγάλος στοχαστής που καταφέρθηκε εναντίον του “matrix”; Φυσικά και είναι. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, προτού πάμε κόντρα στο “matrix”, θα χρειαστεί να πάμε κόντρα στον ίδιο τον εαυτό μας. Γιατί η προσωπική μας άποψη είναι πιο παγιωμένη από αυτήν της «κοινής γνώμης», η οποία χειρίζεται τις μάζες. Είναι «ο πρώτος μας καπετάνιος», όπως λέει ο σοφός Αμερικανός. Για να αποκηρύξουμε το “matrix”, θα πρέπει πρώτα να ανακαλύψουμε το ίδιο το προσωπικό μας «βασίλειο».

Εξάλλου, όπως είπε ο Απόστολος Παύλος σε μια επιστολή** του προς τους Κορίνθιους, «η σοφία του κόσμου αυτού για τον Θεό δεν είναι παρά ανοησία».

*"matrix" = η "μήτρα" ή το σύστημα ιδεών μέσα στο οποίο καλούμαστε από το σύστημα να ενταχθούμε και να λειτουργήσουμε
** Προς Κορινθίους Α' Κεφ. 3, εδ. 19: «ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι»






Οι ΕΟΖ που δημιουργήθηκαν στην Κίνα αυτή τη περίοδο αδειάζουν και οι κεφαλαιούχοι ψάχνουν να βρούνε άλλες περιοχές του κόσμου για να κάνουν την ίδια “ανάπτυξη” που έκαναν στην Κίνα, με χαμηλό οικονομικό ρίσκο,  με μικρούς φόρους, με φτηνά εργατικά χέρια, με φτηνή ενέργεια και χαμηλό κόστος αναλώσιμων, μια ανάπτυξη από την οποία θα επωφεληθούν οι ίδιοι και το συνδικάτο των  ντόπιων πολιτικών. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος, που  οι Κινέζοι δημιουργούν αυτή τη περίοδο  προβλήματα στους Ιάπωνες για τα Ιαπωνικά νησιά, που από το 1972 έχουν παραχωρηθεί από τις ΗΠΑ στην Ιαπωνία. Οι πολιτικοί της Κίνας χάνουν  τους “πελάτες” τους και έχουν πανικοβληθεί. Έρχεται πείνα στην Κίνα.

Ειδική Οικονομική Ζώνη είναι μια γεωγραφική περιοχή, που υπόκειται σε ένα νομικό πλαίσιο ελεύθερης αγοράς, δηλαδή μιας αγοράς όπου ένα μέρος των νόμων του κράτους δεν θα είναι σε ισχύ. Στα Αγγλικά είναι γνωστές με το όνομα SEZ (Special Economic Zones).
 Οι ΕΟΖ είναι περιοχές μειωμένης εθνικής κυριαρχίας για τις οποίες μίλησε πρώτος ο καθ. ΓΑΠ, που δεν εγνώριζε τι είναι CDS…
Κρίμα τα σεμινάρια που επλήρωσαν οι Ελληνες φορολογούμενοι για να του κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ.
Στην κατηγορία των ΕΟΖ ανήκουν οι ζώνες ελεύθερου εμπορίου, οι ζώνες ελεύθερων εισαγωγών και εξαγωγών, οι βιομηχανικές ζώνες που θα μπορούν να εκμεταλλεύονται τον πάσης φύσης πλούτο της χώρας με φθηνά εργατικά χέρια και ελάχιστους φόρους (καλλιέργειες, ηλιακά, νερό, αέρας, αλιεία, τουριστικά θέρετρα κλπ), τα ελεύθερα λιμάνια (η Ελλάδα έχει ήδη ΕΟΖ…), οι ελεύθερες οικονομικές ζώνες (χώρος που θα δρουν επιχειρήσεις χωρίς έλεγχο και φορολογία) και ότι άλλο προκύψει.
Όσον αφορά την Ελλάδα, δεν είναι ακόμη σίγουρο αν θα υπάρξουν γεωγραφικές περιοχές στις οποίες θα υπάρξουν ΕΟΖ ή αν θα υπάρξει καθεστώς ΕΟΖ για κάποια είδη επιχειρήσεων ή επενδύσεων σε όλη την Ελλάδα. Οι Έλληνες πολιτικοί και οι κομπογιαννίτες είναι πολύ ευρηματικοί σε τέτοια θέματα.
Πέραν της δημιουργίας θέσεων εργασίας επιπέδου ζωής Κίνας δεν θα υπάρξει αύξηση του ΑΕΠ της Ελλάδας και ότι οικονομικό προϊόν ή όποια δραστηριότητα προκύπτει στις ΕΟΖ δεν θα ενσωματώνεται στους δείκτες ανταγωνιστικότητάς της, διότι πολύ απλά αφού δεν θα υπάρχει ενδελεχής έλεγχος δεν θα μπορούν να προσμετρώνται και τα οικονομικά στοιχεία από κάθε είδους δραστηριότητα στις ΕΟΖ, παράνομη ή όχι.
Αναφέρθηκα σε “παράνομες” δραστηριότητες, διότι τα όρια ανάμεσα στη μη τήρηση των νόμων του κράτους και στη τέλεση παράνομων δραστηριοτήτων στις ΕΟΖ θα είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν. Αυτό είναι και το αποτέλεσμα του status της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας  στο οποίο θα ευρίσκονται οι ΕΟΖ στην Ελλάδα. Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπονοήσω πολλά για το ρόλο των αριστερών κομμάτων της Ελλάδας από τη μεταπολίτευση έως τώρα.
Οι ΕΟΖ της Πολωνίας είναι στο επίπεδο των Κινέζικων EOZ και έχουν κατηγορηθεί πολύ για αυτό οι κυβερνώντες στην Πολωνία από τα εργατικά συνδικάτα της χώρας. Η εμπλοκή των ΜΚΟ που ειδικεύονται στη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος, όπως θα έχετε παρατηρήσει είναι απούσες…  Η Γερμανία  επίσης σιωπά…
Στη Ρωσία έχουν ευνοηθεί οι τεχνολογικές εταιρείες. Αυτό όμως που τις διακρίνει είναι ότι ανήκουν στο κράτος και ελέγχονται από αυτό. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Ιράν, που οι ΕΟΖ του ελέγχονται απο το Υπουργικό συμβούλιο (14 άτομα) και τον ίδιο τον Πρόεδρο. Οι ΕΟΖ του Ιράν είναι κυρίως λιμάνια υψηλής λειτουργικότητας, όπως και καταστήματα transit. Θέλω να ακούσω τις απόψεις των αριστερών κομμάτων της Ελλάδας για το θέμα και  ιδιαίτερα της ΔΗΜΑΡ.
Στις φωτογραφίες, που ακολουθούν φαίνονται κατά σειρά οι ΕΟΖ της Κίνας, της Πολωνίας και της Ρωσίας. Μπορείτε να τις δείτε μεγενθυμένες κάνοντας κλίκ επάνω τους.
EOZ of China
EOZ of Poland
EOZ of Russia
Όπως αντιλαμβάνεστε, η Ελλάδα θα εμπλακεί σε επενδύσεις σχετικές με ηλιακά, με λιμάνια, με offshore, με τουριστικά, με τα πάντα πλην των τεχνολογικών.
Πολλές φορές παρουσιάζεται το εξής  κοινό “κόλπο…” στις ΕΟΖ, μια μεγάλη εταιρεία φτιάχνει  π.χ. χρυσαφικά και μέσα από αυτή τη δραστηριότητα εξάγει χωρίς έλεγχο το χρυσό που είναι σε μορφή ορυκτού στη περιοχή της ΕΟΖ, που αυτή ευρίσκεται. Παρόμοια μπορεί να γίνει και με άλλα μεταλλεύματα, ορυκτά  ή ειδικά προϊόντα.
Μην ξαφνιαστείτε επίσης αν δείτε αεροδρόμια μέσα σε ΕΟΖ, όπως και Τράπεζες ειδικών προδιαγραφών! 
Μένει το θέμα της προπαγάνδας… Θα γίνει όμως και αυτό. Λεφτά υπάρχουν. 
Αν ήμουν Τούρκος θα ήθελα να γινόντουσαν πολλές ΕΟΖ στη Θράκη!
Στην Ελλάδα όλα τα κόμματα -κρυφά ή φανερά- υποστηρίζουν την παρουσία των παράνομων μεταναστών. Ανάλογες απόψεις δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου ότι υπάρχουν σε κάποιο ανεπτυγμένο κράτος του κόσμου και έχω ζήσει σε αρκετά.
Δεν ανήκα ποτέ σε κάποιο κόμμα γιατί έβλεπα από παιδί τα χάλια τους. Νομίζω ότι ο ρόλος των υποστηρικτών των λαθρομεταναστών είναι πλέον κατανοητός. Αυτά τα περί διεθνισμού που ισχυρίζονται ότι αποτελούν τη βάση των επιχειρημάτων τους είναι τρίχες. Ούτε στη Ρωσία, ούτε στην Κίνα περνάνε πλέον αυτές οι αντιλήψεις. Αν δεν αντιδράσει εκεί ο κόσμος αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν καταλαβαίνουν τί παίζεται, αλλά στο ότι φοβούνται. Για την Ελλάδα οι ΗΠΑ έχουν προσφέρει το ρόλο του τρομοκράτη στην Τουρκία και με το αζημίωτο.



Προσπάθεια συγκάλυψης της αποτυχημένης συνταγής επιχειρεί τις τελευταίες ώρες το Βερολίνο μπροστά στο φόβο η ρητορεία περί λάθους στον πολλαπλασιαστή λιτότητας να συμπαρασύρει την κ. Μέρκελ με συνέπειες στην εκλογική της μάχη.

Του Νίκου Παναγιωτόπουλου

Ξαφνικά ξέσπασε σκληρή κόντρα μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του Βερολίνου, με αφορμή τις διαπιστώσεις του ΔΝΤ περί μη σωστού υπολογισμού της ύφεσης και του λεγόμενου λάθους πολλαπλαστιαστή. Το γερμανικό ΥΠΟΙΚ, στην ετήσια έκθεσή του, υποστηρίζει ότι οι διαπιστώσεις του ΔΝΤ είναι "πρόχειρες και δεν αντέχουν σοβαρής κριτικής" αφού δεν λαμβάνουν υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα και οι οποίες είναι διαφορετικές, αλλά δίνουν τη σημασία σε βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, όπως η υψηλή ύφεση στην Ελλάδα, και όχι σε μακροπρόθεσμα όπως κάνει η έκθεση της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Μπροστά στις δύο εκθέσεις σαφώς και προτιμούμε αυτή της ΕΚΤ, υποστηρίζει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, συμπληρώνοντας ότι πρόκειται για μία πιο σοβαρή έκθεση. Ο πανικός του Βερολίνου είναι εμφανής πλέον με τις προβλέψεις να πέφτουν έξω αλλά και την ύφεση να απειλεί και τον σκληρό πυρήνα του Ευρώ. Ο Γερμανοί, προκλητικοί, επιχειρούν να ρίξουν όλο το φταίξιμο στη χώρα μας υποστηρίζοντας ότι το λάθος με τον πολλαπλαστιαστή παίζει μικρό ρόλο και το πρόγραμμα έπεσε έξω εξαιτίας παραλείψεων στην Ελλάδα, μη σωστής εφαρμογής του και μίας παρατεταμένης εκλογικής περιόδου στη χώρα.

Ίσως θα έπρεπε μαζί με το μνημόνιο να καταργούσαμε και τις εκλογές… Χωρίς ντροπή θεωρούν ότι είναι φυσιολογικό, η Ελλάδα να έχει βαθιά ύφεση, όμως σε 2-3 χρόνια θα φανούν τα καλά αποτελέσματα του προγράμματος προσαρμογή. Ενώ η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι από το τέλος του 2013 θα αρχίσει η ανάκαμψη, μάλλον θα περιμένουμε περισσότερα χρόνια.

Αρνητικές οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία

Την ίδια ώρα που οι Γερμανοί κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν το λάθος, οι προβλέψεις της Κομισιόν επιδεινώνονται για την ύφεση και την ανεργία στην Ελλάδα, ως συνέπεια της πολιτικής σκληρής λιτότητας. Ανάπτυξη, ανεργία, πληθωρισμός και δημοσιονομικό χρέος ήταν οι σημαντικότεροι οικονομικοί δείκτες που βρέθηκαν στο επίκεντρο της εαρινής έκθεσης της Κομισιόν.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι οι ευρωπαϊκές προβλέψεις σχετικά με το βάθος της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και τις ανησυχητικά αυξανόμενες τάσεις των δεικτών της ανεργίας. Και ενώ η κυβέρνηση παραμένει σιωπηρή, ο Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Όλι Ρεν εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι γι’ αυτό δεν ευθύνεται η τρόικα και οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, αλλά η καθυστέρηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην χώρα. Δηλαδή την ίδια ώρα που πέφτουν έξω σε όλες τις προβλέψεις τους, φροντίζουν να μας ρίχνουν τις ευθύνες. Η Κομισιόν μπορεί να υποστηρίζει ότι από το Δεκέμβριο και μετά το πρόγραμμα έχει ευθυγραμμιστεί με τους στόχους και να εμφανίζεται αισιόδοξη για το 2014.

Το γεγονός, όμως, ότι έπεσε έξω, για άλλη μια φορά, στις προβλέψεις για το βάθος της ύφεσης, και κυρίως για την ανεργία, αφενός δεν θεωρείται ενθαρρυντικό σημάδι με δεδομένη την σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα, αφετέρου δεν ιδρώνει το αυτί κανενός στις Βρυξέλλες. Το ΑΕΠ υποχώρησε το 2012 κατά 6,4% -αντί 4,7%, όπως είχε αρχικά προβλέψει-, φέτος θα υποχωρήσει 4,4% έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για ύφεση 4,2%. Και στην περίπτωση της ανεργίας η Κομισιόν έπεσε έξω, δίνοντας –σε αντίθεση με τα αρχικά προγνωστικά- ποσοστό της τάξης του 25% στο σύνολο του ενεργού πληθυσμού για το 2012 και 26,9% για το 2013.

Η προσεχτική ανάγνωση των προβλέψεων τα τελευταία χρόνια εφαρμογής του μνημονίου δείχνει τη δημιουργική λογιστική που καμία σχέση δεν έχει με τη δραματική κατάσταση της οικονομίας. Οι Έλληνες δεν έχουν να πληρώσουν τους φόρους αλλά και το κράτος δεν έχει να πληρώσει τις δικές του οφειλές. Ουσιαστικά έχουμε στάση πληρωμών στο εσωτερικό. Με λογιστικά κόλπα έχει δημιουργηθεί μια εικονική πραγματικότητα, με εικονικά έσοδα, με εισοδήματα που δεν υπάρχουν και φόρους που δεν εισπράττονται. Και όλα αυτά μέχρι τις Γερμανικές εκλογές για να μην ταράξουμε την ηρεμία της κ. Μέρκελ.

Το πρόγραμμα δε βγαίνει και πρέπει να το αντιληφθούν πλέον και οι Γερμανοί, στο ΔΝΤ το έχουν αντιληφθεί και ψάχνουν τρόπο απεμπλοκής. Το ζητούμενο είναι: τι θα πράξει η κυβέρνηση και ποια στρατηγική θα ακολουθήσει;

Πηγή: New Post
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Η ιστορία της ελληνικής ΑΟΖ έτσι όπως εξελίσσεται με την μνημειακή κυβέρνηση, είναι για να… γελά ο κάθε πικραμένος. Το ότι υπάρχουν τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα στην ευρύτερη περιφέρεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ήταν γνωστό στους «παροικούντες» ήδη από την δεκαετία του εβδομήντα. Τότε, ακόμα από την εποχή της χούντας και ειδικά μετά το αραβικό ενεργειακό εμπάργκο της εποχής κατά της Δύσης, το 1974, οι Αμερικανοί είχαν κάνει κάποιες έρευνες ειδικά στην περιοχή του Πατραϊκού κόλπου, στην περιοχή του Ιονίου και νότια της Κρήτης. Στις έρευνες αυτές είχαν ανακαλύψει μεγάλες ενεργειακές πηγές αλλά δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να γίνει επίσημα γνωστό το θέμα γιατί θα κλονίζονταν η τότε ενεργειακή ισορροπία που βόλευε όπως ήταν τους Αμερικανούς.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και ενώ από την μια μεγάλωνε συνεχώς το ενεργειακό πρόβλημα της Δύσης, από την άλλη τα γνωστά κοιτάσματα που την τροφοδοτούσαν είχαν αρχίσει να εξαντλούνται με ανησυχητικό ρυθμό. Η κρίση την Ιμίων ήταν ένας σταθμός όσον αφόρα την επαναφορά του θέματος των ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου, αλλά και της ανατολικής Μεσογείου και ειδικά της περιοχής τη Κύπρου και του Καστελόριζου. Οι θεωρίες των «Γκρίζων Ζωνών», που έγινε στρατηγικό δόγμα της Τουρκίας, ήταν απλά μια τουρκική κίνηση για να μην μείνει η Τουρκία έξω από το μεγάλο αυτό ενεργειακό παιχνίδι, ενώ μέχρι τότε κάνεις στην Άγκυρα δεν έκανε σοβαρό λόγο για αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας στην Γαύδο, στο Καστελόριζο και στα άλλα νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα «φιμώθηκε» για άλλα δεκαεπτά χρόνια έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία δυνατότητα να γίνει εκμετάλλευση αυτών των τεραστίων ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων, ενώ οι διάφοροι Πάγκαλοι και Παπανδρέου, διαβεβαίωναν ότι όλα αυτά είναι παραμύθια.

Φτάνουμε στο 2010 όταν ο περίφημος ΓΑΠ με άκρως συμβολικό τρόπο διάλεξε το Καστελόριζο, δηλαδή την «αιχμή του δόρατος» για το τεράστιο ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων, για να ανακοινώσει την υποταγή της Ελλάδας στα ξένα κυκλώματα της Δύσης. Αυτή η Δύση είχε αρχίσει να αισθάνεται αφ’ ενός την μεγάλη αδυναμία της να καλύψει τις ολοένα και αυξανόμενες ενεργειακές της ανάγκες και από την άλλη τον μεγάλο «κίνδυνο» να αναγκαστεί να στραφεί προς την Ρωσία για να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Σαν «σωσίβιο» λοιπόν έρχονταν τώρα η Ελλάδα, οι όποιες προσπάθειες της οποίας να συνδεθεί ενεργειακά με την Ρωσία απέτυχαν παταγωδώς καθώς ο… Κωστάκης το έβαλε κυριολεχτικά στα πόδια, μετά τις αμερικανικές και άλλες απειλές.

Έτσι η Ελλάδα έχανε τη εθνική της κυριαρχία και η ελληνική κοινωνία με την μέθοδο του σοκ κα δέος, προδομένη, αισθάνονταν αδύναμη να αντιδράσει σε αυτές τις αλλεπάλληλες προδοσίες, Έτσι δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για να επανέλθει, μετά από σαράντα περίπου χρόνια, το μεγάλο ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Την ίδια περίοδο τα ενεργειακά κοιτάσματα της βόρειας θάλασσας είχαν εξαντληθεί, η Ρωσία αύξανε συνεχώς την ενεργειακή της δύναμη, ενώ το τοπίο στην Μέση Ανατολή, όσον αφόρα το ενεργειακό, γίνονταν όλο κι πιο περίπλοκο εξ’ αίτιας της μόνιμης διαμάχης Ισραήλ -Αράβων και της αυξανόμενης αραβικής εχθρότητας κατά της Δύσης. Το θέμα αυτό αντιμετωπίστηκε με την λεγομένη «Αραβική Άνοιξη», η οποία στην ουσία ήταν το «εργαλείο» για να τεθούν υπό αποκλειστικό δυτικό έλεγχο τα πετρέλαια της περιοχής αλλά με αμφίβολα αποτελέσματα καθώς προέκυψαν αστάθμητοι παράγοντες. Ακόμα και ο αιματηρός εμφύλιος της Συρίας γίνεται μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί η ροη της ενέργειας από τον αραβικό κόλπο και ιδιαίτερα από το Κατάρ προς την Δύση, εξουδετερώνοντας την όποια ρωσική εξάρτηση.

Όσον αφορά την Ελλάδα το θέμα ήταν πλέον απλό. Αφού η χώρα είναι υπό κατοχή, αφού τα δάνεια της έχουν εξουδετερώσει κάθε δυνατότητα ελληνικής παρέμβασης, η στιγμή ήταν η πιο κατάλληλη για να έρθει στη επιφάνεια το θέμα της ΑΟΖ. Από την άλλη βέβαια υπήρχε η Τουρκία, αλλά δεν θα χαλάσει το «παιχνίδι» από τις όποιες τουρκικές αντιδράσεις. Στην Άγκυρα γνωρίζουν καλά ότι τα ελληνικά τερτίπια δεν θα βλάψουν τελικά τα τουρκικά συμφέροντα, καθώς υπάρχει έντονη παρασκηνιακή συνεννόηση. Γι’ αυτό και δεν υπήρξαν έντονες τουρκικές αντιδράσεις στις δηλώσεις Σαμαρά για την ΑΟΖ. Ο στόχος της Τουρκίας είναι μια συμφωνία μοιρασιάς σύμφωνα με τα παλιά αμερικανικά σχέδια. Έτσι, ενώ οι Τούρκοι επιδιώκουν να πάρουν το μερίδιο τους πάνω στην δική μας περιουσία, εμείς θα πάρουμε το δικό μας για να… το δώσουμε στους ξένους δανειστές και δυνάστες μας.

Εκεί που κάπου χαλά το όλο παιχνίδι είναι το Ισραήλ και η Ρωσία. Οι Ισραηλινοί, που επίσης αντιμετωπίζουν μεγάλα ενεργειακά προβλήματα, διαφώνησαν ριζικά με το δυτικό παιχνίδι της Αραβικής Άνοιξης που άνοιγε τις πόρτες για ακραία ισλαμιστικά και αντιισραηλινά στοιχεία. Έτσι αποφάσισαν να διαχωρίσουν την πολιτική τους από τις ΗΠΑ και να προσχώσουν σε ρήξη με την Τουρκία του Ερντογάν, που θέλησε να το παίξει με τις αμερικανικές προτροπές και τον νεοοθωμανισμό του Νταβούτογλου, ηγεμόνας του ισλαμικού κόσμου. Έτσι εξηγείται και η πρωτοφανής ψύχρανση των σχέσεων ΗΠΑ- Ισραήλ τον τελευταίο καιρό. Από την άλλη, οι Ρώσοι αφού είδαν να καταρρέει η συνεργασία τους με την Ελλάδα και μετά τα γεγονότα της Λιβύης κατάλαβαν ότι υπάρχει πολιτική ενεργειακής τους απομόνωσης με απώτερο σκοπό την αποσταθεροποίηση της Ρωσίας. Γι’ αυτό και επενέβηκαν δυναμικά στην Συρία και δεν άφησαν να επαναληφτεί το προηγούμενο της Λιβύης. Οποιαδήποτε όμως ρωσική προσπάθεια να προσεγγίσει ξανά την ελληνική πλευρά, δεν έχει καμία προοπτική όσο την Ελλάδα κυβερνούν προδοτικές κατοχικές κυβερνήσεις.

Από όλα αυτά εύκολα κανείς συνάγει το συμπέρασμα ότι το θέμα της ΑΟΖ είναι ένα μεγάλο θέατρο, που δήθεν θα υπηρετήσει τα ελληνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα θα εξυπηρετήσει τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες των δυναστών μας. Για άλλη μια φορά η ελληνική προδοσία θα παραδώσει την χώρα στην βουλιμία των δήθεν συμμάχων, αλλά στην πραγματικότητα κατακτητών της χώρας μας.

Σε λίγες μέρες ο κ Σαμαράς θα πάει στην Άγκυρα και θα καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του πατέρα της εθνοκάθαρσης των χριστιανών της Μικράς Ασίας, (αν φανεί συνεπής στους δικούς του προγόνους, θα πρέπει να το αρνηθεί όπως έκανε πριν από λίγα χρόνια ο πρόεδρος του Ιράν, Αχμαντινετζάντ). Τα «παπαγαλάκια» της κατοχικής κυβέρνησης θα κάνουν λόγο για σταθερή ελληνική στάση στο θέμα της ΑΟΖ, ενώ οι Τούρκοι θα χαμογελούν με νόημα και ο λαός θα τροφοδοτείται με ψευδαισθήσεις ότι θα ανοίξουν οι ουρανοί και θα βρέξει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις τσέπες των κακομοίρηδων Ελλήνων της σύγχρονης κατοχής.

Αλήθεια για ποια ΑΟΖ μας μιλούν όταν δεν υπάρχει ελληνική κυριαρχία; Όταν την Ελλάδα την κυβερνά ένα προδοτικό πολιτικό σύστημα που έχει παραδώσει τα πάντα σε ξένους δυνάστες οι οποίοι ακόμα μας χρωστάνε τα κατοχικά δάνεια; Η φαρσοκωμωδία στο απόγειο της με σκηνικά τα περίφημα «παπαγαλάκια» των μεγάλων καναλιών, που συνεισφέρουν όσο μπορούν πιο πολύ στην νέα αυτή προδοσία. Η ιστορία θα γράψει με μελανά γράμματα αυτή την περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Αν δεν υπάρξει απελευθέρωση από όλους αυτούς και παραδειγματική τιμωρία των προδοτών, η ΑΟΖ θα είναι για να… γελά ο κάθε πικραμένος που θα ονειρεύεται καρβέλια στον πεινασμένο ύπνο του.



Ο δάσκαλος κ. Δημήτριος Νατσιός σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον εκδότη και συγγραφέα κ. Γιώργο Καραμπελιά, με αφορμή το πρόσφατο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά «Η αποστασία των διανοουμένων», Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2012.


Η πρώτη συνάντηση επί ρωσικού εδάφους, μεταξύ Ρώσων και Αράβων διπλωματικών και πολιτικών παραγόντων, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Μόσχα. Πρόκειται για ιδιαιτέρως σημαντική Σύνοδο, υπό τη σκιά των μεγάλων και ραγδαίων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Του Σεργκέι Στρόκαν
Kommersant
23 Φεβρουαρίου 2013

Ολοκληρώθηκαν προ ημερών στη Μόσχα οι εργασίες της πρώτης Συνόδου του Ρωσο - Αραβικού Φόρουμ Συνεργασίας. Η συνάντηση της 20ης Φεβρουαρίου αποτέλεσε, εκτός των άλλων, μια προσπάθεια της Μόσχας για να επανακτήσει τη θέση που κατείχε στη γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, και που, ως όλα δείχνουν, άρχισε να χάνει μετά την έκρηξη της «αραβικής άνοιξης».

Εκτός από τις προσπάθειες για να ξεκινήσει ένας διάλογος μεταξύ της συριακής αντιπολίτευσης και του καθεστώτος του Μπασάρ Άσαντ, η Ρωσία θέλει να αναβιώσει ο ισραηλινο-παλαιστινιακός διάλογος και να συγκληθεί διάσκεψη για τη δημιουργία μιας αποπυρηνικοποιημένης ζώνης στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, οι ειδικοί αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τις πιθανότητες επιτυχίας αυτού του εγχειρήματος, θεωρώντας ότι η δραστηριότητα της Μόσχας γίνεται μόνον για επικοινωνιακούς λόγους.

Τρία χρόνια προσπαθειών

Στη Μόσχα περίμεναν τρία χρόνια για να μπορέσουν να γίνουν συναντήσεις με εκπροσώπους του αραβικού κόσμου επί ρωσικού εδάφους. Ανοίγοντας τις εργασίες της πρώτης Συνόδου του ρωσο-αραβικού φόρουμ συνεργασίας σε υπουργικό επίπεδο, ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, υπενθύμισε στους μετέχοντες τα βασικότερα προβλήματα της περιοχής. Μέχρι πρόσφατα, οι πρωτοβουλίες της Μόσχας είτε απορρίπτονταν από τον αραβικό κόσμο (όπως στην περίπτωση της κρίσης στη Συρία), είτε σταματούσαν εξαιτίας του Ισραήλ (όπως συνέβη με την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαδικασία και την ιδέα της διενέργειας μιας διάσκεψης για τη δημιουργία αποπυρηνικοποιημένης ζώνης στην περιοχή).

Απευθυνόμενος στους Άραβες υπουργούς που συμμετείχαν με επικεφαλής τον γενικό Γραμματέα της Λίγκας των Αραβικών Κρατών, Ναμπίλ αλ-Αραμπί, ο Σεργκέι Λαβρόφ, απορρίπτοντας τις κατηγορίες για στήριξη στο καθεστώς Άσαντ, κατέστησε σαφές ότι η Μόσχα δεν θα καθίσει με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά θα περάσει σε διπλωματική αντεπίθεση. Αλλωστε, τις προϋποθέσεις για τέτοιου είδους κινήσεις, τις δημιουργεί η ίδια η ρευστή κατάσταση στη Συρία. Η αντιπαράθεση μεταξύ του προέδρου Άσαντ και της ένοπλης αντιπολίτευσης έφτασε σε αδιέξοδο.

Κατά τη γνώμη της Μόσχας, η σημερινή κατάσταση κάνει πιο ελκυστική τη ρωσική ιδέα της επίλυσης της κρίσης ενδοσυριακά, σαν εναλλακτική λύση στην ανατροπή του καθεστώτος της Συρίας μετά από επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων. «Το να «ποντάρουμε» σε στρατιωτική λύση δεν θα λειτουργήσει, από όποια πλευρά και να το δούμε. Ολοένα περισσότερο κερδίζει έδαφος η κατανόηση της ανάγκης να ξεκινήσει ένας διάλογος», υπογράμμισε ο Σεργκέι Λαβρόφ.

Οι εναλλακτικές προτάσεις

Να σημειωθεί ότι η κρίση στη Συρία ήταν ένα από τα θέματα της πρόσφατης τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ του κ. Λαβρόφ και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι. Αν και οι απόψεις Μόσχας και Ουάσιγκτον στο θέμα της Συρίας δεν συνέκλιναν τους τελευταίους έξι μήνες, και οι δύο αναγκάστηκαν να αναζητήσουν σημεία ταύτισης. Μέχρι στιγμής, οι θέσεις τους απέχουν σημαντικά.

Όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, ο αμερικανός ΥΠΕΞ που αναχωρεί την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου για περιοδεία στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, θα συναντηθεί με τους ηγέτες της συριακής αντιπολίτευσης στη Ρώμη. Απαντώντας στην ερώτηση «αν θα συμμετέχει σε αυτήν τη συνάντηση και η Ρωσία», η κ.Νούλαντ υπενθύμισε: «Η Μόσχα είχε πάρει πρόσκληση για την προηγούμενη συνάντηση, αλλά απάντησε αρνητικά. Η Ρωσία θα πρέπει να αποφασίσει, αλλά δεν νομίζω ότι η θέση της θα αλλάξει», σημείωσε η ίδια.

Μεγάλη κινητικότητα για τη Συρία

Με φόντο την κινητικότητα των ΗΠΑ, η Μόσχα συνεχίζει τις προσπάθειες για να αρχίσει ο διάλογος μεταξύ των συριακών αρχών και της αντιπολίτευσης. Όπως ανάφερε την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου ο ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών, Γκενάντι Γκατίλοφ, «ο υπουργός Εξωτερικών της Συρίας, Ουαλίντ Μουάλεμ, και ο ηγέτης του Εθνικού Συνασπισμού της αντιπολίτευσης και των επαναστατικών δυνάμεων της Συρίας, Αχμέντ Μουάζ αλ-Χατίμπ, θα μπορούσαν να συναντηθούν για συνομιλίες στη Μόσχα, εφόσον εκφράσουν μια τέτοια επιθυμία».

Την άφιξη του Σύριου υπουργού στη Μόσχα, που αναμενόταν ήδη από τη Δευτέρα, ανακοίνωσε την παραμονή του ρωσο-αραβικού φόρουμ, ο Σεργκέι Λαβρόφ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ρωσική πλευρά σκοπεύει να συζητήσει με τον φιλοξενούμενο της πάνω σε θέματα η επίλυση των οποίων, θα συνέβαλε στην έναρξη του διαλόγου στη Συρία. «Εργαζόμαστε πάνω σε αυτό (σ.σ. έναρξη διαλόγου) και με την αντιπολίτευση. Ποτέ δεν σταματήσαμε την προσπάθεια, ούτε με την κυβέρνηση, ούτε με εκείνους που αντιτίθενται σε αυτήν», πρόσθεσε ο επικεφαλής του ρώσικου ΥΠΕΞ.

Ωστόσο, οι ειδικοί βλέπουν με σκεπτικισμό τη νέα δραστηριότητα της Μόσχας στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής, Γιεβγκένι Σατανόσβκι, «το στίγμα στη Μ.Ανατολή το δίνουν οι γεωπολιτικοί αντίπαλοι της Μόσχας, οι σαλαφιτικές μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, η Τουρκία και οι ΗΠΑ. Γεγονός που κάνει κάθε προσπάθεια για ενίσχυση του ρόλου της Μόσχας να φαντάζει σαν ψευδαίσθηση». 

Ωστόσο, είπε ο εμπειρογνώμονας, «όλα αυτά δεν εμποδίζουν τους ελιγμούς των «παικτών» γύρω από τη Ρωσία, όπως αυτό που παρατηρούμε σήμερα».


Πριν μερικές ώρες ο οίκος αξιολόγησης Moodys υποβάθμισε τους Βρετανούς οι οποίοι έχασαν το περίφημο triple A που είναι ουσιαστικά το σήμα κατατεθέν για τις εύρωστες οικονομίες. Αν και δεν τρέφουμε καμιά εκτίμηση στους οίκους… ανοχής, το μήνυμα στον Κάμερον και την παρέα του (που παρεμπιπτόντως θεωρεί ότι τα Μάρμαρα του Παρθενώνα είναι αγγλικός πολιτισμός) είναι ότι η βρετανική οικονομία έχει σοβαρά προβλήματα. Να θυμίσουμε μόνο ότι η οικονομία της άλλοτε αυτοκρατορίας είχε το ανώτατο βαθμό αξιολόγησης εδώ και 35 χρόνια και ήταν ισχυρή, χωρίς μεγάλους κραδασμούς, εξαιτίας κυρίως του θατσερικού μοντέλου της σκληρής λιτότητας.
Πώς αντέδρασε η βρετανική κυβέρνηση; Δυσαρεστήθηκε με τον οίκο αξιολόγησης και ετοιμάζεται να προχωρήσει σε γενναίες περικοπές στις δαπάνες προϋπολογισμού. Κι όταν ακούμε εδώ στην Ελλάδα κάτι τέτοιο καταλαβαίνουμε ότι έρχεται λιτότητα σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης.
Στη Γαλλία ο υπουργός Οικονομικών Μοσκοβοσί, ζήτησε επί της ουσίας παράταση (επιμήκυνση το λέμε εμείς στο Ελλάντα) προκειμένου η χώρα να πετύχει το στόχο για μείωση του ελλείμματος κάτω από 3%. Την ίδια ώρα η οικονομία οδηγείται με ακρίβεια στην ύφεση και πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι είναι θέμα χρόνου να προκύψει τεράστιο πρόβλημα στη Γαλλία.
Στην Ιταλία που είναι ένα βήμα πριν τις κάλπες, τα πράγματα είναι πολύ επικίνδυνα. Παρά τις σκληρές περικοπές της κυβέρνησης Μόντι τα στοιχεία είναι δραματικά:
Η ύφεση θα συνεχιστεί, η ανεργία το 2013 θα φτάσει στο 11,6% και το 2014 θα παρουσιάσει περαιτέρω αύξηση, αγγίζοντας το 12%.
Το ιταλικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) αναμένεται να συρρικνωθεί φέτος κατά 1% και όχι κατά 0,5%, όπως είχε προβλεφθεί τον περασμένο Νοέμβριο.
Το δημόσιο χρέος φέτος θα αγγίξει το 128,1% του ΑΕΠ και του χρόνου αναμένεται να αρχίσει να μειώνεται και να διαμορφωθεί στο 127,1%.
Και μην ξεχνάμε: Είναι μια χώρα που ανήκει στους G-8, όπως φυσικά και η Γαλλία και η Βρετανία που λέγαμε πιο πάνω.
Οι τρεις «πανίσχυρες» οικονομίες, λοιπόν βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, ίσως σε χειρότερη κατάσταση κι από την Ελλαδίτσα.
Και για τη Γερμανία τι να πούμε: Ύφεση 0,6% το τέταρτο τρίμηνο του 2012.
Παρ’ όλα αυτά ο Σόιμπλε, ο Ρεν και φυσικά το αφεντικό τους η Μέρκελ επιμένουν στις «μεταρρυθμίσεις» δηλαδή στη σκληρή λιτότητα που δε φέρνει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα αλλά ύφεση, ανεργία και φτώχεια.
Τα πράγματα είναι απλά. Κουκιά μετρημένα που λέει ο λαός. Μόνο αν υπάρξει ένας συνασπισμός δυνάμεων που δεν αντέχουν την οικονομική μπότα της Γερμανίας, θα έχει μέλλον η Ευρώπη. Μόνο αν οι χώρες του νότου κάνουν μια συμμαχία ενάντια στο διάβολο, έχει ελπίδα και η Ελλάδα. Ούτε η λιτότητα, ούτε οι περικοπές ούτε τίποτε άλλο δε μας σώζει. Μόνο η αλλαγή της νοοτροπίας μας και η συμμαχία με τους άλλους «καμένους».
Το πρώτο βήμα έγινε με την επίσκεψη Ολάντ. Μένει τώρα να δούμε πώς θα αντιδράσει η Ευρώπη από το βρετανικό σοκ.

Ο χάρτης της φωτογραφίας έχει εκδοθεί από τη National Geographic Society των HΠΑ, για το διεθνώς αναγνωρισμένο περιοδικό “Τhe National Geographic Magazine”. Παρατηρείστε τη διασυνοριακή γραμμή με κόκκινο διακεκομμένο χρώμα που υπάρχει στον χάρτη αυτόν, που ξεκινάει από τον Έβρο και φτάνει μέχρι το Καστελόριζο. Αυτή η γραμμή είναι συμβατή με τις διεθνείς συνθήκες, που αφορούσαν την Ελλάδα και την Τουρκία ως το 1977 (παρατηρείστε, τα σημεία που δείχνουν τα κόκκινα βέλη – κάνετε κλικ στη φωτογραφία).
Στο ένθετο άνω - δεξιά της φωτογραφίας υπάρχει ένας χάρτης των ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου, που σχεδιάστηκε από εμένα για να εκτιμήσω εν τάχει, αν το “κίτρινο δόντι” που σε πολλούς πρόσφατους Ελληνικούς χάρτες ΑΟΖ της Μεσογείου που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αλλά και δημοσιεύονται σε Ελληνικά περιοδικά, προσμετράται στη Τουρκική ΑΟΖ είναι Ελληνικό ή Τουρκικό. 
Στο χάρτη αυτό, τα όρια των ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου καθορίζονται από τις κόκκινες γραμμές. Η μέθοδος που χρησιμοποίησα είναι προσεγγιστική και βασίζεται σε χρήση απλών διχοτόμων γωνιών αλλά όσον αφορά την Ελληνικότητα του δοντιού δεν αλλάζει την αξιοπιστία της. Σε ένα πλήρη υπολογισμό τα κόκκινα βέλη δείχνουν τα σημεία στα οποία πρέπει να αυξηθεί η Ελληνική ή η Κυπριακή ΑΟΖ σε βάτος των άλλων χωρών. Εξήγηση της γεωμετρικής μεθόδου υπολογισμού, που κατά βάση ακολουθεί την αρχή της μέσης γραμμής υπάρχει στο τέλος του άρθρου.
Δεδομένου ότι μια ΑΟΖ πρέπει να χαράσσεται με βάση τις διεθνείς συνθήκες και τα 200 ναυτικά μίλια πρέπει να υπολογίζονται στη χάραξή της μετά τα οριοθετημένα εξ αυτών σύνορα, χερσαία ή θαλάσσια, το “δόντι” είναι Ελληνικό. Τουλάχιστον, ως το 1977 ήταν… Η φωτογραφία το αποδεικνύει.
Στα χρόνια που ακολούθησαν τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας - Τουρκίας, όπως αυτά φαίνονται στον παραπάνω χάρτη άρχισαν σιγά-σιγά να “εξατμίζονται”.
Η υπογραφή του Δικαίου της θάλασσας από την Ελλάδα to 1982 (τη συνθήκη που καθορίζει διεθνώς τα της ΑΟΖ ενός κράτους), όπως και η εφαρμογή του στη χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ δυστυχώς θα εμποδίζεται από συμφωνίες που ακολούθησαν με σημαντικότερη το μνημόνιο Παπούλια- Γιλμάζ που είναι διακρατική, όπως και το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έχει υπογράψει ακόμη την εν λόγω συνθήκη.
Στον παραπάνω χάρτη  του 1983, ένα χρόνο μετά την ημερομηνία που η Ελλάδα υπέγραψε τη Διεθνή συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της θάλασσας μπορείτε να παρατηρήσετε μερική εξαφάνιση των χαραγμένων θαλασσίων συνόρων στα σημεία που δείχνουν τα κόκκινα βέλη (κάνετε κλικ στη φωτογραφία). Η συνθήκη αυτή δεν μπορεί να παραβλέψει προηγούμενες διακρατικές συμφωνίες και συνθήκες ΑΛΛΑ επιτρέπει στην Ελλάδα να κάνει μονομερώς απεμπώληση εθνικών της δικαιωμάτων εφόσον αυτό δεν “ενοχλεί” τις όμορες χώρες με τις οποίες υπάρχουν συμφωνίες....
Η προσέγγιση της κοινής εκμετάλλευσης του Αιγαίου είχε ξεκινήσει και προχωρούσε... Πρωθυπουργός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου (Συμφωνία με τον Οζάλ).
Σε νεότερο χάρτη της National Geographic Society των HΠΑ, για το ίδιο περιοδικό και για το έτος 1992 η διασυνοριακή γραμμή που ξεκίναγε από τον Έβρο και έφτανε μέχρι το Καστελόριζο εξαφανίζεται (κάνετε κλικ στη φωτογραφία), ενώ προϋπήρχε σε όλους τους προηγούμενους από το έτος 1977 χάρτες!
H απεμπώληση εθνικών δικαιωμάτων επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια και από το Μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ του 1988, που υπεγράφη επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου και το οποίο άλλαξε τα σύνορα στο Αιγαίο, αφού επέτρεψε την ελεύθερη διακίνηση των Τούρκων σε αυτό, όπως και την έρευνα για φυσικό αέριο και πετρέλαιο με επιστημονική ένδυση (έρευνα στο βυθό για ερευνητικούς σκοπούς, δημιουργία κοινών ερευνητικών προγραμμάτων με “πρόθυμους” από τα Ελληνικά ΑΕΙ κλπ). Το μόνο θετικό όσον αφορά αυτό το συγκεκριμένο μνημόνιο είναι ότι η Τουρκία δεν το τηρεί, κάτι που επιτρέπει στην Ελλάδα να το καταγγείλει.
Η απεμπώληση των ήδη υπαρχόντων θαλασσίων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας πέρασε και από άλλα στάδια, ένα από τα οποία αφορούσε την Ελληνοτουρκική συμφωνία επί της νέας δομής του ΝΑΤΟ, που έγινε το 1997 επί κυβέρνησης Σημίτη. Η συμφωνία αυτή αποτελεί μιά ακόμη συμφωνία ντροπής που επιβεβαίωσε την αποδοχή εκ μέρους της Ελλάδας τη συνδιαχείριση του Αιγαίου με τη Τουρκία. Ενδεικτικό του γεγονότος αυτού είναι, ότι ο τότε Τούρκος υπουργός Άμυνας Σεζγκίν ισχυρίστηκε, ότι με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ το Αιγαίο τίθεται υπό κοινή ευθύνη!
Εξήγηση της μεθοδολογίας διαχωρισμού των ΑΟΖ ανάμεσα σε δύο χώρες με χρήση διχοτόμων. Η μεθοδολογία απαιτεί πρώτον τη χάραξη των χωρικών υδάτων κάθε χώρας (12 ν.μ. γύρω από κάθε ακτή νησιού ή ηπειρωτικής χώρας) με αρχικές μαθηματικές συνθήκες αυτές που καθορίζονται από διακρατικές συνθήκες ή διεθνείς συνθήκες.
 
Στη συνέχεια η αιγιαλίτιδα αυτή, όπως ονομάζεται, ζώνη επεκτείνεται για κάθε χώρα μέχρι 200 ν.μ. Οπου υπάρχει επικάλυψη ακολουθείται η αρχή της μέσης γραμμής, πού είναι ένα διεθνώς αποδεκτό πρότυπο. Είναι μαθημαγτικό λάθος πέραν οποιουδήποτε άλλου λόγου η χάραξη της μαθηματικής μέσης γραμμής χωρίς να ληφθούν υπόχη προηγουμένως υπάρχουσες διακρατικές συνθήκες και συμφωνίες.


Mεθοδολογία διαχωρισμού των ΑΟΖ ανάμεσα σε δύο χώρες με χρήση διχοτόμωνΣτη φωτογραφία αριστερά φαίνονται τέσσερις χώρες (A, Β, C, D) και εξηγείται ο διαχωρισμός των ΑΟΖ τους. Οι καμπύλες θ και κ είναι οι γραμμές των χωρικών υδάτων τους στα 12 ν.μ. Στα άνω-δεξιά  της ίδιας φωτογραφίας φαίνονται δύο ακόμη περιπτώσεις αντιμετώπισης διαχωρισμού ΑΟΖ για δύο διαφορετικές χώρες A και D συνορεύουσες “εν σειρά”.
 
Ένας γρήγορος τρόπος να χαράξει κανείς τις ΑΟΖ μεταξύ κρατών χωρίς υπολογιστή είναι με τη χρήση διχοτόμων σε κατάλληλα επιλεγμένα τμήματα των ακτών κάθε χώρας. Ο τρόπος αυτός επιδεικνύεται στη φωτογραφία και εφαρμόζεται στην επόμενη φωτογραφία για τη περίπτωση των ΑΟΖ των χωρών της Μαύρης Θάλασσας (κόκκινη γραμμή).


ΑΟΖ Τουρκίας και χωρών της Μαύρης Θάλασσας
Ενδιαφέρον είναι, ότι η ΑΟΖ που ανακήρυξε η Τουρκία στη Μαύρη θάλασσα (φωτ. 1) είναι σχεδόν ίδια με εκείνη που προκύπτει από τη χρήση της δικής μου μεθολογίας “λεπτών” (φωτ. 2) αλλά και με τον πλήρη υπολογισμό (φωτ. 3) από τη χρήση ψηφιακών δεδομένων της θέσης των ακτών, που κατόρθωσα να βρω και τα οποία τοποθέτησα επάνω στο χάρτη της Google Earth.


Η καταγγελία του μνημονίου Παπούλια-Γιλμάζ είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η Ελλάδα πριν την ανακήρυξη της ΑΟΖ της, εκμεταλλευόμενη τη συμπεριφορά της Τουρκίας.
Υπενθυμίζω, ότι σύμφωνα με Γαλλικούς ερευνητικούς χάρτες (βλέπετε έναν στα αριστερά) η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και το Καστελόριζο, που ονομάζω “δόντι” είναι υποψήφια για πολύ μεγάλο κοίτασμα πετρελαίου.
To μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ ήταν κατά των Ελληνικών συμφερόντων και περιόρισε σύμφωνα με όσα ανέφερα την Ελληνική ΑΟΖ. Πολλοί θα μπορούσαν  να εκλάβουν την υπογραφή Παπούλια σαν πράξη  εσχάτης προδοσίας.
Αν και όσα γράφω έχουν ειπωθεί και από μένα αλλά και από άλλους παλαιότερα, η προσθήκη των φωτογραφιών από το National Geographic Society των ΗΠΑ, δίνουν άλλη ισχύ και νόημα στη συζήτηση για την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, αφού συνδέονται άμεσα με τη χάραξή της και τη πολιτική που ακολουθήθηκε γύρω από αυτή μέχρι τώρα, η οποία βασικά κατάργησε τα θαλάσσια σύνορα που υπήρχαν μέσω της υπογραφής νέων συνθηκών και μνημονίων από το 1977 και μετά.

Δεν είναι καθόλου κακό να ονειρεύεται μια χώρα ότι κάποια στιγμή θα βγει από την κρίση. Και φυσικά δεν είναι κακό ούτε η κυβέρνηση να κάνει όνειρα ότι σε λίγους μήνες θα δει φως στο τούνελ και φυσικά θα εδραιωθεί και η θέση της. Ο πρωθυπουργός, φημολογείται, εκτιμά ότι άμα περάσουμε τον κάβο των επόμενων 4-5 μηνών τότε από Σεπτέμβριο θα υπάρχουν ισχυρές ελπίδες ανάκαμψης. Προς τούτο, αρμόδιοι οικονομικοί παράγοντες, παραθέτουν τα στοιχεία της Κομισιόν που λένε ότι από το 2014 θα δούμε ανάκαμψη, έστω κι οριακή 0,6%. Επίσης, τονίζουν ότι από ύφεση 6,4% το 2012 φέτος θα κλείσει… μόλις στο 4,4%, αν και η αρχική πρόβλεψη έκανε λόγο για 4,2%.
Αν και δεν είναι να έχει κανείς εμπιστοσύνη στις προβλέψεις των χαρτογιακάδων, οσφυοκαμπτών τύπου ‘Ολι Ρεν, ας υποθέσουμε ότι θα πέσουν μέσα στα νούμερα και θα έχουμε πιάσει πάτο, θα έχουμε ξύσει το κάτω μέρος του βαρελιού και θα προσπαθούμε να βγάλουμε απ’ έξω το κεφάλι μας.
Είναι έτσι; Να ελπίσουμε ότι από το φθινόπωρο θα πάρει μπροστά η οικονομία και θα γυρίσει ανάποδα ο τροχός ή θα έρθουμε τον Σεπτέμβριο από τις διακοπές και θα λέμε πώς θα βγει ο χειμώνας; Εκτός κι αν όλοι περιμένουν τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου πιστεύοντας ότι μετά τις γερμανικές εκλογές θα αποφασιστεί γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Τα πράγματα, ωστόσο, στην πραγματική οικονομία είναι εντελώς διαφορετικά. Δεν ξέρουμε αν το έχουν αντιληφθεί στην κυβέρνηση, ορισμένοι μεγαλόσχημοι παράγοντες και κάποιοι που κινούν τα νήματα ότι οι αντοχές της κοινωνίας έχουν ξεπεράσει το όριο. Μπορεί πολλές φορές να ακούμε ότι είναι θέμα χρόνου η έκρηξη στην κοινωνία, ωστόσο, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι οι εκρήξεις δεν προαναγγέλλονται. Γίνονται μια φορά που κανείς δεν τον περιμένει.
Η κυβέρνηση πήρε ανάσα πριν τα Χριστούγεννα με την απόφαση για τη δόση – μαμούθ. Υποσχέθηκε, όμως, ρευστότητα στην αγορά, ανάπτυξη, θέσεις εργασίας. Ουσιαστικά μια διαφορετική ρότα από αυτή που είχε πάρει μέχρι τότε το καράβι.
Πέρασαν σχεδόν τρεις μήνες και τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, για να μην πούμε μηδαμινά. Ούτε ανάκαμψη βλέπουμε, ούτε αύξηση της απασχόλησης, ούτε επιδοτήσεις και επιχειρηματική έκρηξη, ούτε καν ένα μικρό φωτάκι στο τούνελ.
Αντίθετα, βλέπουμε την ανεργία να ετοιμάζεται να αγγίξει το 30%. Ανθρώπους σε απόγνωση καθημερινά να αυτοκτονούν ή άλλους να φεύγουν από τη χώρα.
Χιλιάδες λουκέτα και δραματική πτώση της κατανάλωσης. 450.000 νοικοκυριά να μην έχουν ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΜΕΛΟΣ.
Η μεσαία τάξη να μην υπάρχει πια και να βλέπουμε απλά μια Ελλάδα με δύο πρόσωπα. Μερικές χιλιάδες οικογενειών να μην έχουν αγγιχτεί από την κρίση και να διάγουν βίο τρυφηλό και πολλά εκατομμύρια Ελλήνων να βρίσκονται μεταξύ φτώχειας κι εξαθλίωσης.
Και την ίδια στιγμή, η ρεμούλα στο δημόσιο τομέα συνεχίζεται. Στα νοσοκομεία γίνεται πάρτι από γιατρούς και προμηθευτές. Σκάνδαλα με μίζες δίνουν και παίρνουν. Κρατικοί αξιωματούχοι πολύ σύντομα θα κληθούν να αποδείξουν αν έχουν νόμιμα αποκτήσει όσα δηλώνουν στο πόθεν έσχες τους.
Δεν έχει γίνει ούτε μία απόλυση δημοσίου υπαλλήλου, ακόμη κι αν αυτός είναι επίορκος, ανίκανος ή… κλέφτης.
Δημόσιες υπηρεσίες πληρώνουν εκατομμύρια ευρώ για να ενοικιάζουν κτίρια ενώ υπάρχουν κρατικά ακίνητα που μένουν ανεκμετάλλευτα. Σήμερα η «Η» αποκαλύπτει ότι 8 Ανεξάρτητες Αρχές πληρώνουν 5 εκατ. ευρώ το χρόνο για νοίκια, παρά το γεγονός ότι έχει παρέμβει ο οικονομικός εισαγγελέας εδώ κι ένα χρόνο.
Για να μη μιλήσουμε για τις λίστες Λαγκάρντ, Λιχτενστάιν ή άλλες από τις οποίες περιμένουμε ματαίως πότε θα πληρωθούν φόροι ή πότε θα κληθούν τα λαμόγια που έβγαλαν λεφτά στο εξωτερικό ξεχνώντας να τα δηλώσουν.
Αντί ελπίδας και ανάπτυξης, βλέπουμε τα έσοδα να βουλιάζουν, πληρωμές να μη γίνονται από το κράτος και ήδη να ακούγονται οι πρώτες φήμες για νέα μέτρα σε περίπτωση που δεν πιαστούν οι στόχοι.
Για να μη μιλήσουμε για το άγος του φόρου ακινήτων που τον περιμένουμε να έρθει αλλά κανείς δεν ξέρει πώς θα τον πληρώσουμε.
Μέσα σε όλα αυτά έρχεται από βδομάδα η τρόικα και λέγεται ότι έρχεται με… άγριες διαθέσεις γιατί λέει δεν είναι ευχαριστημένη με τα αποτελέσματα της ελληνικής κυβέρνησης και θα μας κάνει συστάσεις. Θα ζήσουμε το Μάρτιο ένα ακόμη επεισόδιο από το δραματικό και ταυτόχρονα το κωμικό σενάριο των παζαριών «σου δίνω, μου δίνεις, υπογράφουμε».
Δεν πάει έτσι, όμως, άλλο η κατάσταση. Ας το καταλάβει η κυβέρνηση, ας το αντιληφθεί ο κ. Στουρνάρας. Ως εδώ και μη παρέκει. Φτάνουν πια οι εκβιασμοί, τα διλήμματα, οι ψεύτικοι τσαμπουκάδες και τα δήθεν παζάρια για συμφωνημένες ήδη πολιτικές. Αν δεν μπορούν να κάνουν κάποιοι τη δουλειά τους ας πάνε σπίτι τους να έρθουν ικανότεροι. Και δεν εννοούμε τον Τσίπρα μ’ αυτό. Όμως, επειδή οι κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά η χώρα πάντα υπάρχει, ας δοθεί επιτέλους προτεραιότητα στη δεύτερη. Κι αν είναι ο καιρός να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ στα ξένα αφεντικά, ας το κάνουμε τώρα. Για το καλό και του τόπου και της κυβέρνησης.