Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Ιουλ 2012


Σε στρατιωτική σύγκρουση οδηγεί άραγε η κρίση μεταξύ Αγκυρας και Δαμασκού που ξέσπασε με την κατάρριψη τουρκικού αεροσκάφους από τη Συρία και όσο περνούν οι ημέρες κλιμακώνεται; Η πιθανότητα για ένα θερμό επεισόδιο, μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης, μεταξύ των δύο στρατών έχει αναμφίβολα αυξηθεί. Κυρίως λόγω ενός λάθους ή μιας βεβιασμένης κίνησης που μπορεί να οδηγήσει κάποια από τις δύο πλευρές να τραβήξει τη σκανδάλη ευκολότερα απ’ όσο πριν από λίγες εβδομάδες. Οι επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης είναι πολύ ευρύτερες καθώς η Τουρκία έχει στο πλευρό της το ΝΑΤΟ και η Συρία τη Ρωσία και το Ιράν.

Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η Συρία του Μπασάρ αλ Ασαντ είναι σήμερα εχθρικές χώρες. Τα 900 χιλιόμετρα που τις χωρίζουν αποτελούν από τα πιο εύφλεκτα σύνορα στον κόσμο μετά τη συγκέντρωση στρατού και από τις δύο πλευρές. Η κατάσταση δεν έχει φθάσει στα άκρα ώστε να μπορούμε να μιλήσουμε για επικείμενη σύγκρουση. Η Αγκυρα καθιστά σαφές πως δεν επιθυμεί πόλεμο αλλά ότι διατηρεί όλες τις επιλογές στο τραπέζι. Το βέβαιο είναι ότι το δόγμα του υπουργού Εξωτερικών Αχμέντ Νταβούτογλου για «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες» αποτελεί πλέον παρελθόν.

Ολα ξεκίνησαν στις 22 Ιουνίου, όταν η συριακή αεράμυνα κατέρριψε χωρίς καμία προειδοποίηση ένα τουρκικό F-4 υποστηρίζοντας ότι πετούσε στον εναέριο χώρο της. Η Αγκυρα παραδέχθηκε ότι το πολεμικό αεροσκάφος «μπορεί να είχε εισχωρήσει στιγμιαία και κατά λάθος» στον συριακό εναέριο χώρο αλλά κατερρίφθη και έπεσε στα διεθνή ύδατα.

Οι τόνοι ανέβηκαν και ο Ερντογάν αποκάλεσε τον κάποτε στενό σύμμαχό του Ασαντ«ανοιχτή απειλή για την Τουρκία, όπως και για τον ίδιο τον λαό του». Πρόσθεσε ότι οι κανόνες για την εμπλοκή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων «άλλαξαν», το οποίο σημαίνει ότι «κάθε στρατιωτικό στοιχείο που θα αποτελέσει κίνδυνο για την ασφάλεια των τουρκικών συνόρων θα θεωρηθεί στόχος».

Η Τουρκία φιλοξενεί σήμερα σχεδόν 35.000 πρόσφυγες από τη Συρία, μεταξύ των οποίων όλο και περισσότερους υψηλόβαθμους αξιωματικούς που αυτομολούν. Η Αγκυρα έχει σαφώς λάβει ξεκάθαρη θέση υπέρ της συριακής αντιπολίτευσης. Και μόνο το γεγονός ότι ανάγκασε τη Δαμασκό να μεταφέρει δυνάμεις στα σύνορα με την Τουρκία λειτουργεί υπέρ του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που αγωνίζεται για να ανατρέψει τον Ασαντ, καθώς αυτές οι στρατιωτικές δυνάμεις δεν πολεμούν πλέον εναντίον των ανταρτών.

Επιπλέον, η Αγκυρα δήλωσε ότι θα ενισχύσει την υποστήριξη των ανταρτών και θα αλλάξει τη φύση της υποστήριξης αυτής. Ως σήμερα αρνιόταν ότι εξόπλιζε τη συριακή αντιπολίτευση. Τώρα πλέον δηλώνει ανοιχτά ότι θα τη βοηθήσει να αυξήσει τη στρατιωτική της ικανότητα.

Οποιαδήποτε ανάφλεξη στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας θα συμπαρασύρει στο παιχνίδι μεγαλύτερες δυνάμεις. Το ΝΑΤΟ, διά στόματος του Γενικού Γραμματέα του Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, τοποθετήθηκε αναφανδόν υπέρ της Τουρκίας. Η Ρωσία όμως παραμένει αμετακίνητη υπέρ του Ασαντ. Η Μόσχα έχει συμφέρον να διατηρηθεί το καθεστώς διότι η μοναδική βάση που της απομένει στη Μεσόγειο βρίσκεται στις συριακές ακτές, ενώ η Δαμασκός είναι καλός πελάτης της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας.

Το Ιράν βρίσκεται σε πιο περίπλοκη θέση. Από τη μία υποστηρίζει το αλεβίτικο καθεστώς του Ασαντ, επειδή είναι πιο κοντά στους σιίτες, αλλά από την άλλη δεν επιθυμεί να έρθει σε έντονη αντιπαράθεση με την Αγκυρα, με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις.

Αλλά υπάρχει ακόμη μία παράμετρος: «Κανένας από τους δυτικούς συμμάχους της Τουρκίας δεν φαίνεται να δυσαρεστήθηκε από τις προειδοποιήσεις που η Αγκυρα απηύθυνε προς τη Δαμασκό» έγραψε ο Σεμίχ Ιντίζ στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». «Το αν αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια μυστική επιθυμία στις δυτικές πρωτεύουσες "να κάνουν οι Τούρκοι τη βρώμικη δουλειά στη Συρία", όπως υποστηρίζουν πολλοί επικριτές του Ερντογάν στην Τουρκία, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα».

Χάρης Τζήμητρας,
καθηγητής Διεθνούς Δικαίου
στο Πανεπιστήμιο Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης

«Η Αγκυρα θέλει να γίνει μεγάλος παίκτης»

Το ζήτημα της κρίσης στις σχέσεις Τουρκίας - Συρίας «απασχολεί τους Τούρκους πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζαμε αρχικά» λέει μιλώντας προς «Το Βήμα» ο κ. Χάρης Τζήμητρας, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης. «Ο πρώτος λόγος είναι η συζήτηση για τον νέο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή: η Αγκυρα θέλει να γίνει μεγάλος παίκτης. Η κρίση με τη Συρία αποτελεί μια ευκαιρία για να δείξει με πυγμή αυτό που επιθυμεί».

Ο δεύτερος λόγος είναι «η εκρηκτική καθημερινότητα στην Τουρκία σε σχέση με άλλα ζητήματα - όπως το Κουρδικό, στο οποίο υπάρχει ανάφλεξη τελευταίως, και η απαγόρευση των αμβλώσεων και των καισαρικών. Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής ενώνουν» και αυτό η κυβέρνηση Ερντογάν μπορεί να το εκμεταλλευτεί προς όφελός της. Ο τρίτος λόγος είναι η θέση της αντιπολίτευσης: «Θεωρεί ότι η κυβέρνηση δεν έπρεπε να υπερτονίσει το θέμα και ότι η κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους ήταν ένα "ατυχές περιστατικό"».

Η κρίση Τουρκίας - Συρίας τροφοδοτήθηκε και από το εξωτερικό. «Το δημοσίευμα της "Wall Street Journal" ότι το τουρκικό αεροσκάφος βρισκόταν εντός του εναέριου χώρου της Συρίας όταν κατερρίφθηκε προκάλεσε αντιδράσεις στην Τουρκία, όπως και η δήλωση του ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ότι διαθέτει στοιχεία τα οποία μπορεί να παρουσιάσει».

Ο κ. Τζήμητρας εντάσσει την κρίση Τουρκίας - Συρίας σε ένα «μεγαλύτερο παζλ» το οποίο σχετίζεται με το ΝΑΤΟ και τα σχέδια της Δύσης για τη Δαμασκό, καθώς και τη στάση της Ρωσίας. «Αρχικά η Αγκυρα και η Δαμασκός υποβάθμισαν το περιστατικό. Στη συνέχεια ακολούθησε η κλιμάκωση. Ο Ασαντ δήλωσε ότι λυπάται αλλά επέμεινε ότι το αεροσκάφος πετούσε στον συριακό εναέριο χώρο. Η Τουρκία μετέφερε στρατιωτικές δυνάμεις στα σύνορα με τη Συρία - για να δείξει ο Ερντογάν, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ότι κινείται».

Για να τονίσει τις ευρύτερες περιφερειακές προεκτάσεις της κρίσης προσθέτει ότι«τέσσερις ημέρες μετά το περιστατικό, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με το Αζερμπαϊτζάν για τον αγωγό Tanap που θα μεταφέρει αζέρικο φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Με αυτή την κίνηση η Τουρκία θέλησε να δείξει στη Ρωσία, που στην κρίση με τη Συρία πήρε θέση εναντίον της Αγκυρας, ότι παίζει σε πολλά ταμπλό». Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και την επικείμενη απόφαση της Τουρκίας για την προμήθεια πυραυλικών συστημάτων μακράς εμβέλειας: η Αγκυρα έχει να επιλέξει μεταξύ των αμερικανικών Patriot, των ρωσικών S-300, ενός κινεζικού και ενός ευρωπαϊκού συστήματος.

Ο έλληνας καθηγητής στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Μπιλγκί δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει σύγκρουση στο έδαφος μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Στρατιωτική κλιμάκωση αναμένει μόνο αν εμπλακεί το ΝΑΤΟ.

Μεγάλες αλήθειες για το πώς έφτασε η οικονομία στη σημερινή της κατάσταση, αλλά και ένα… μεγάλο φάουλ από τον υπουργό Οικονομικών, Γ. Στουρνάρα, κατά την ομιλία του στη Βουλή. Ο υπουργός παρουσίασε το σχέδιο της κυβέρνησης για την οικονομία με σαρωτικές αποκρατικοποιήσεις, γερό ψαλίδι στις κρατικές δαπάνες, άνοιγμα των επαγγελμάτων, συνεργασία δημοσίου και ιδιωτών, μαζική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, χρησιμοποίηση από το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων των ελληνικών ομολόγων ως μέσο προσέλκυσης επενδυτών.

Ωστόσο, όπως και τις προηγούμενες ημέρες, ο κ. Στουρνάρας, έριξε πολύ χαμηλά τον πήχυ των προσδοκιών για επαναδιαπραγμάτευση των σκληρών όρων του Μνημονίου. Πολύ καλά όλα όσα είπε αλλά τι θα γίνει με τους δυσβάσταχτους φόρους, με τα χαράτσια, με τη μετενέργεια και τους μισθούς πείνας και με όλα όσα προεκλογικά είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι θα ζητήσει από την τρόικα να αλλάξουν;

Μπορεί με λίγα λόγια να αντέξει η ελληνική κοινωνία ένα ακόμη διετές πρόγραμμα ανόρθωσης της οικονομίας; Θα αντέξουν χιλιάδες άνθρωποι που βρίσκονται σε απόγνωση πότε θα γίνει πραγματικότητα το όραμα του κ. Στουρνάρα; Διότι άγια και καλά όσα είπε. Όμως, εδώ κάθε μέρα αυτοκτονούν άνθρωποι, λιμοκτονούν και στρέφονται στα συσσίτια, έχουμε 1,5 εκατ. άνεργους που δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Με το να περιμένεις πότε θα επανεκκινηθεί η οικονομία το στομάχι δε γεμίζει κι εδώ έχουμε να κάνουμε με κοινωνικό κραχ.

Με ποιο τρόπο λοιπόν θα αντιμετωπιστεί όλη αυτή η κατάσταση αν δεν πειστεί η τρόικα να αλλάξει βασικούς όρους του Μνημονίου; Εκτός κι αν ο κ. Στουρνάρας πιστεύει ότι με τις ανακοινώσεις που έκανε σήμερα θα πείσει τους δανειστές μας και θα μας αφήσουν λίγο χαλαρούς.

Σε κάθε περίπτωση, ο πήχης των προσδοκιών για αλλαγές έπεσε πολύ μετά την ομιλία του υπουργού. Ο κ. Στουρνάρας υποστήριξε ότι χωρίς τη δανειακή σύμβαση η οικονομία της χώρας θα είχε καταβαραθρωθεί και πρόσθεσε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε ένα καλύτερο μνημόνιο αν η Ελλάδα προχωρούσε σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε την άμεση ανάγκη η Ελλάδα να πάρει μέτρα σημειώνοντας παράλληλα ότι η επιμήκυνση είναι αναγκαία λόγω της μεγάλης ύφεσης ώστε να γίνει με ηπιότερο τρόπο η προσαρμογή. «Η επιμήκυνση σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να μας δώσει περισσότερα χρήματα. Και αυτό σημαίνει διαπραγμάτευση» υπογράμμισε ο κ. Στουρνάρας. «Για να διαπραγματευτούμε πρέπει και το έτερο μέλος να θέλει να διαπραγματευτεί, θυμίζω την δήλωση της κ. Λαγκάρντ. Αν δεν θέλει, θα πρέπει να περιμένεις».

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δώσουμε εμείς γη και ύδωρ για να πειστούν οι ξένοι να μας αλλάξουν το μνημόνιο; Ο κόσμος μπορεί να περιμένει;

Κατά τα λοιπά, ο κ. Στουρνάρας αναφέρθηκε στο πως φτάσαμε ως εδώ: «Επί 35 συναπτά έτη το κράτος δαπανά ετησίως 5% έως 10% περισσότερα από ό,τι παράγει. Στο παράδοξο της κοινωνικής πολιτικής: Υψηλές κοινωνικές δαπάνες ως % του ΑΕΠ, κοντά στο 25%, όσο περίπου και στην υπόλοιπη ευρωζώνη, συνυπάρχουν με ένα υψηλό ποσοστό φτώχειας, περίπου 20%. Στην υψηλή παράνομη φοροδιαφυγή, αλλά και τη νόμιμη φοροαπαφυγή. Στις υψηλές αμυντικές δαπάνες. Στη δημιουργία και αναποτελεσματική διαχείριση πληθώρας Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΚΟ). Στην απώλεια διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, κυρίως λόγω των περιορισμών που επιβάλλει το δημόσιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τις επενδύσεις. Ο υπουργός τόνισε ότι η διαπραγμάτευση θα είναι μακρά και επίπονη και στο σημείο αυτό απάντησε στον ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τη επίμαχη δήλωσή του στους Financial Times, λέγοντας ότι χρησιμοποιήθηκε αποσπασματικά.

Όπως επισήμανε, η δημοσιονομική προσαρμογή είναι επίπονη αλλά αναγκαία για την ευημερία σε μόνιμη βάση και την ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας. Σημείωσε, επίσης, ότι η χρονική επιμήκυνση είναι αναγκαία λόγω της μεγάλης ύφεσης. Και τόνισε ότι η Ελλάδα πρέπει να λάβει τα μέτρα του Μαρτίου προκειμένου να προσεγγίσει τους στόχους για τους οποίους έχει δεσμευθεί, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επόμενη δόση του δανείου, να μην κινδυνεύσουν μισθοί και συντάξεις.

Υπογράμμισε ότι η Ελλάδα πρέπει να λάβει τα μέτρα που έχει ήδη ψηφίσει για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2012 ούτως ώστε να προσεγγίσει τους στόχους για τους οποίους έχει ήδη δεσμευθεί, «προκειμένου να μην τρωθεί περισσότερο η αξιοπιστία της και κινδυνεύσει η επόμενη δόση του δανείου».

Με λίγα λόγια, δε γλιτώνουμε τα 11,6 δις και όσα άλλα χρειάζονται εξαιτίας της απόκλισης του προϋπολογισμού. Από πού θα βρεθούν όλα αυτά όμως; Ρωτάει ο κ. Στουρνάρας αν έχουν λεφτά οι Έλληνες να πληρώσουν;

Ο ομοσπονδιακός καγκελάριος της Αυστρίας και αρχηγός των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών, Βέρνερ Φάιμαν, δεν θέλει να αποκλείσει μια περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης στη ζώνη του Ευρώ και όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο ίδιος σε σημερινές του δηλώσεις στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση, δεν συγκαταλέγεται σε εκείνους που θεωρούν ότι ξεπεράστηκε η κρίση του Ευρώ και δεν αποκλείει «πως, σε ορισμένα σημεία, η κρίση μπορεί να οξυνθεί επιπλέον».

Όπως σημείωσε ο Αυστριακός καγκελάριος, δεν μπορεί να εκτιμήσει, πόσο καιρό θα διαρκέσει ακόμη, «όμως θα πρέπει να εξοπλιστούμε κατά τον καλύτερο τρόπο με μηχανισμούς προστασίας, με αλληλεγγύη και πειθαρχία».

Κατά την άποψή του, είναι πολύ σημαντικό να διεξαχθεί αγώνας ενάντια σε κρίσεις, ώστε να μην επαναληφθεί η δεκαετία του 1930 με τη μαζική ανεργία και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μια σειρά αποτυχιών και μεγάλων καθηκόντων, και προς τούτο θα πρέπει να υπάρξει μια από κοινού αλληλεγγύη.



σ.σ.netakias - Ο κύριος Υπουργός δήλωσε άγνοια για το θέμα των 500 εκατομυρίων που χρωστάει η Ηοchtief ας τον βοηθήσουμε…
από τον netakias στις 10/2/2012

Δώρο στη Hochtief το «Ελ. Βενιζέλος»


«Εγκληματική» χαρακτηρίζουν οικονομικοί αναλυτές την πρόθεση του Ελληνικού Δημοσίου να ανανεώσει τη σύμβαση παραχώρησης του αεροδρομίου στη γερμανική εταιρία που το διαχειρίζεται αντί τιμήματος μόλις 250.000.000-350.000.000 ευρώ. Το ποσό αυτό χαρακτηρίζεται ευτελές, αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2010 το αεροδρόμιο είχε λειτουργικά κέρδη 158.000.000 ευρώ και το 2009 άλλα 264.000.000 ευρώ.

«Οποιος υπογράψει την ανανέωση της σύμβασης παραχώρησης για ένα τόσο μικρό ποσό ουσιαστικά κάνει δώρο στους Γερμανούς. Αυτά τα χρήματα αντιστοιχούν στα μερίσματα που θα εισπράξει το Δημόσιο μέσα σε λίγα χρόνια από το αεροδρόμιο» συμπληρώνουν οι ίδιοι οικονομικοί αναλυτές.
Οι Ελληνες πολιτικοί έκαναν «ηλιθιότητες», όμως μια συλλογική καταδίκη των Ελλήνων, κάτι που συμβαίνει ολοένα και περισσότερο, είναι απορριπτέα, τόνισε με έμφαση ο ομοσπονδιακός πρόεδρος της Αυστρίας, Χάιντς Φίσερ, σε σημερινή συνέντευξή του στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση, επισημαίνοντας πως, γενικά, θα πρέπει να απορρίπτονται αρνητικές, συλλογικές κριτικές κατά λαών.

Αναφερόμενος στον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, που ενέκρινε την περασμένη Τετάρτη η Αυστριακή Βουλή, ο κ. Φίσερ ανέφερε πως θα επικυρώσει με την υπογραφή του, αφού πρώτα εξετάσει ενδελεχώς το περιεχόμενό τους.

Παρατήρησε συγχρόνως πως, σε αντίθεση με τη Γερμανία, μια εξέταση τόσο του Δημοσιονομικού Συμφώνου όσο και του ΕΜΣ, από το Συνταγματικό Δικαστήριο στην Αυστρία, είναι δυνατή, μόνον μετά την υπογραφή τους από τον ομοσπονδιακό πρόεδρο.

Ο Χάιντς Φίσερ, ο οποίος, πριν από ακριβώς οκτώ χρόνια -στις 8 Ιουλίου του 2004- είχε πρωτοορκιστεί στο ύπατο αξίωμα της Αυστρίας (ΣΣ εξελέγη πρώτη φορά ομοσπονδιακός πρόεδρος τον Απρίλιο του 2004 και επανεξελέγη για μια νέα εξαετή θητεία τον Απρίλιο του 2010), επισήμανε πως εάν οι δύο αυτοί νόμοι έχουν προκύψει αντισυνταγματικά, θα πρέπει να αρνηθεί την υπογραφή τους.

Από την άλλη, εάν είναι δεδομένη η συνταγματικότητά τους, υπάρχουν όμως επιχειρήματα «υπέρ και κατά», τότε την τελική απόφαση θα λάβει το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας και αυτό μπορεί να γίνει μετά τη δική του υπογραφή και ο ίδιος , δεν έχει καταλήξει ακόμη σε κάποιο τελικό αποτέλεσμα και πρόκειται να εξετάσει τώρα το περιεχόμενό τους με τους νομικούς συμβούλους του.

Η αυστριακή Βουλή είχε εγκρίνει την περασμένη Τετάρτη, με τις ψήφους των δύο κομμάτων της κυβέρνησης συνασπισμού, Σοσιαλδημοκρατών και συντηρητικού Λαικού Κόμματος, αλλά και του Κόμματος των Πρασίνων της αντιπολίτευσης, τον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας, ενώ με τις ψήφους των δύο κυβερνητικών κομμάτων υπερψηφίστηκε το Δημοσιονομικό Σύμφωνο.

Τόσο ο Ευρωπαικός Μηχανισμός Σταθερότητας όσο και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, καταψηφίστηκαν από τα δύο ακροδεξιά κόμματα της αντιπολίτευσης, το Κόμμα των Ελευθέρων και το "Συνασπισμός Μέλλον της Αυστρίας", ενώ της ψηφοφορίας είχε προηγηθεί έντονη συζήτηση και πολλές αντεγκλήσεις ανάμεσα στους υποστηρικτές του Μηχανισμού, τα δύο κυβερνητικά κόμματα και τους Πρασίνους, από τη μία πλευρά και τους επικριτές του, τα δύο ακροδεξιά κόμματα από την άλλη.
Όπως δεν μπορεί να λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή, έτσι δεν μπορεί να λείπει και ο Απόστολος Κακλαμάνης (βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, επί σειρά ετών πρόεδρος της Βουλής) από τις ομιλίες βουλευτών από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Και εξέπληξε, πραγματικά, με τον λόγο του ο κύριος Κακλαμάνης, αφού κατόρθωσε να τα βάλει με τον… εαυτό του! Αφού καταδίκασε το κακό παρελθόν, αφού διαπόμπευσε τις πολιτικές που οδήγησαν την χώρα στο σημείο που σήμερα βρίσκεται και αφού εν γένει πέρασε το μήνυμα και την εικόνα του αδιάφθορου και αδιάλλακτου πολιτικού, έκανε και την μεγάλη έκπληξη, κατορθώνοντας να αναιρέσει τον… εαυτό του!

Σε ένα σημείο της κοινοβουλευτικής ομιλίας του, ο κ. Κακλαμάνης αναφέρθηκε στο πόσο υπερήφανος αισθάνθηκε που μπόρεσε να δημιουργήσει και να περάσει έναν νόμο για τα εργασιακά. Αμέσως μετά όμως, αναφέρθηκε στο ότι εξαναγκάστηκε από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να ψηφίσει την ακύρωση του δικού του νόμου!!!

Και πού πήγε η λεβεντιά; Πού πήγε η δημοκρατία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που με τόσο στόμφο είχε υπερασπιστεί στον προηγούμενο λόγο του;
Εξαναγκάστηκε να ψηφίσει κάτι που η υπερηφάνεια του, η εντιμότητά του και η πολιτική του ακεραιότητα δεν πίστευε! Και όμως, ενώ εξαναγκάστηκε, δεν προχώρησε στο αυτονόητο, δηλαδή στην παραίτησή του από τη θέση του βουλευτή (μήπως τελικά είναι πολύ γλυκά τα όσα απολαμβάνει ο βουλευτής;).

Στο σημείο αυτό ο κύριος Κακλαμάνης κατόρθωσε και έδωσε μία πάρα πολύ σαφή εικόνα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και των αρχηγοκεντρικών κομμάτων. Μας έδωσε την έννοια της δημοκρατίας όπως την αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες, αλλά ξέχασε, ακόμη και τώρα να δηλώσει την παραίτησή του από την δημοκρατία που τον εξανάγκασε να λειτουργήσει ενάντια στην συνείδησή του.

Κύριε Κακλαμάνη, πως μπορείτε και είστε ακόμη βουλευτής μετά από αυτή την παραδοχή; Μήπως η θέση τελικά είναι πολύ γλυκιά για να την εγκαταλείψετε; Αν ναι, πείτε το… δεν είναι ντροπή, αφού κανείς δεν είναι άσφαλτος (που θα έλεγε και η Άντζελα)…


Ο Σατανάς προετοιμάζει κατάλληλα τα τάγματα των σκοτεινών αγγέλων του και των άθλιων πιστών του για τους άγριους καιρούς που έρχονται

Γράφει ο Αριστείδης Μπαρούνης

Σύμφωνα με τις ισχύουσες μέχρι τινός απόψεις της νομικής Υδρολογίας ενός κλάδου της επιστήμης της διαχείρισης των υδάτων η οποία ασχολείται με τις μεθόδους απονομής, χρήσης και διατήρησης δικαιωμάτων νερού από επιφανειακές πηγές τα δικαιώματα χρήσης νερού για μεν τα επιφανειακώς ρέοντα ρεύματα ύδατος αποδίδονται κατά προτεραιότητα στο παρόχθιο ιδιόκτητη της εδαφικής έκτασης (riparian right) δια δε το υπό μορφή υδροφόρου κοιτάσματος εν υπογείω κατάσταση ρέον ύδωρ στον ιδιοκτήτη του εδάφους το οποίο υπέρκειται της θέσης του υδροφόρου κοιτάσματος.

Για την δεύτερη περίπτωση των υπογείως ρεόντων υδάτων άτινα διασταυρώνουν με ισχυρές ροές τα όρια των επιφανειακών ιδιοκτησιών έχουν αναπτυχθεί και άλλα δόγματα πλην εκείνου του ιδιοκτήτη του υπερκειμένου εδάφους ένα εκ των οποίων γνωστό ως κανόνας της εύλογου χρήσης ορίζει ότι ο ιδιοκτήτης του υπερκείμενου εδάφους αποκτά δικαιώματα επαρκή για τις υδρευτικές ανάγκες του. Ενας αριθμός άλλων παρόμοιων δογμάτων εφαρμόσθηκαν κατά καιρούς σε διάφορες χώρες και φέρονται με ονόματα εξαρτημένα από την χώρα στην οποία εφαρμόζονται.

Σε κάθε περίπτωση η συνολική παροχή νερού που αντλείται από μια ομάδα ιδιοκτητών γης δεν πρέπει να υπερβαίνει την ποσότητα της διήθησης στην οποία υπόκειται το υδροφόρο στρώμα από το ποσοστό της βροχής το οποίο διεισδύει στο υπέδαφος και αναπληρώνει την ποσότητα του νερού που αντλήθηκε.

Όλες αυτές οι διατάξεις περί δικαιωμάτων χρήσης ύδατος που ισχύουν στις διάφορες χώρες και οι οποίες με μικρές διαφοροποιήσεις απονέμουν τα δικαιώματα χρήσης νερού στον παρόχθιον γείτονα για τα ρέοντα ύδατα ή στον ιδιοκτήτη της υπερκείμενης γης για τα εν υδροφόρω κατάσταση τελούντα εντός του υπεδάφους τείνουν να καταργηθούν σύμφωνα με τα σχέδια της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Με την τροποποίηση αυτή της ισχύουσας υδρολογικής νομοθεσίας για το σύνολο των χωρών του πλανήτη (όσες υπακούουν στην παγκόσμια σιωνιστική διακυβέρνηση) όλες οι πηγές νερού ανήκουν στο κράτος δηλαδή στο σύνολό τους κρατικοποιούνται και το κράτος θα διαθέτει τα δικαιώματα χρήσης νερού κατά το δοκούν στους εκλεκτούς του ή θα τα πωλεί σε διάφορες επιχειρήσεις.

Το αποτέλεσμα θα είναι ότι δεν θα υπάρχει δυνατότητα να κατασκευάσει κάποιος φρέαρ υδροληψίας στο κτήμα του ούτε να φτιάξει μια δέση για υδροληψία από ποτάμι. Οι εκτάσεις στις οποίες θα αφορούν οι αποφάσεις πώλησης ή μίσθωση δικαιωμάτων, ύδατος από τους κατά τόπους πράκτορες της παγκόσμιας διακυβέρνησης θα κυμαίνονται ανάλογα με τις προθέσεις της παγκόσμιας ελίτ π.χ. πωλούνται ή παραχωρούνται στον Χ τα δικαιώματα χρήσης επιφανειακού και υπόγειου νερού της περιοχής της Θεσσαλίας που σημαίνει ότι ουδείς μπορεί να διανοίξει φρέαρ υδροληψίας ή να κατασκευάσει έργο υδροληψίας από χείμαρρο παρά μόνο μετά από άδεια του κατέχοντος το δικαίωμα Παράδειγμα στις ΗΠΑ τα δικαιώματα χρήσης νερού ολόκληρης της πολιτείας του Κολοράντο παραχωρήθηκαν σε ένα ιδιοκτήτη πετρελαιοπηγών από κοινού με κάποιον πρώην περιβαλλοντολόγο.

Το σχέδιο για την αποδοχή του οποίου, από τους λαούς των διαφόρων χωρών θα υποστηρίζεται από τα ΜΜΕ φερέφωνα της παγκοσμιοποίησης ότι τίθεται σε εφαρμογή λόγω ανεπάρκειας των πηγών νερού άποψη η οποία βάσει των θεωριών της υδρολογίας δεν ισχύει. Το αποτέλεσμα θα είναι αποστράγγιση του χρήματος των λαικών στρωμάτων από τους κεφαλαιοκράτες της παγκοσμιοποίησης.
Και ενώ οι κεφαλαιοκράτες της παγκόσμιας διακυβέρνησης θα απολαμβάνουν τεράστια κέρδη εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν από την έλλειψη νερού η τιμή του οποίου θα αυξάνεται κατά βούληση από την ελίτ.

Για να δικαιολογήσουν την εφαρμογή του σχεδίου κρατικοποίησης των πηγών νερού οι πεφωτισμένοι της παγκόσμιας διακυβέρνησης επιβάλλουν στο οργανισμό τους τον ΟΗΕ να συντάξει διεθνή μελέτη που να δείχνει ανεπάρκεια των πηγών νερού για τις ανάγκες του πλανήτη.

Σύμφωνα με μια τέτοια μελέτη κατά τα επόμενα χρόνια θα ξεκινήσουν πόλεμοι για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων για τα εναπομείναντα κοιτάσματα υπογείου και επιφανειακού νερού. Το πόσιμο νερό λέει η αναφορά του ΟΗΕ είναι μια πηγή που ολοένα στερεύει και η παγκόσμια ειρήνη βρίσκεται οριστικά σε κίνδυνο καθώς δεν θα αργήσει ο καιρός που τα διψασμένα έθνη θα πέσουν με βία πάνω στα όποια αποθέματα θα έχουν απομείνει.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κήρυξε το 1998 «Διεθνές έτος των ωκεανών» τονίζοντας έτσι τη σημασία που αποδίδει η παγκόσμια κοινότητα στον όγκο νερού των ωκεανών της γής . Αναμφίβολα η ηγεσία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καθώς και οι εντολοδότες τους η παγκόσμια ελίτ γνωρίζουν καλά την τεράστια σημασία της πάλης του ανθρώπου για τη διεκδίκηση του λιγοστού νερού της γης. Βλέπουν πόσο καταστροφική θα είναι η επαπειλούμενη μείωση του νερού.

Και ναι μεν τα νερά των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη δεσμεύονται με φράγματα από την Τουρκία προκαλώντας έλλειψη αρδευτικού νερού στις γειτονικές χώρες από τις οποίες διέρχονται οι ποταμοί αυτοί αλλά το φαινόμενο αυτό είναι μεμονωμένο και οφείλεται στο γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα έχει στους κόλπους της μια χώρα ληστών και σφαγέων που δεν υπακούει στους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Νερό όμως υπάρχει παντού, οι μεγάλοι ποταμοί και οι παραπόταμοι τους εξακολουθούν να διαρρέουν τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού στις θάλασσες. Οι λίμνες και τα ρεύματα διηθούν τεράστιες ποσότητες νερού και η σημερινή υψηλή τεχνολογία διαθέτει μεθόδους εξυγίανσης για τα υδάτινα στρώματα που υπέστησαν κάποιο είδος μόλυνσης .

Εν τούτοις δραματικές αλλαγές προβλέπεται να σημειωθούν στο πρόβλημα της ύδρευσης των λαών μετά την εφαρμογή του σχεδίου κρατικοποίησης των πηγών νερού. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να βασίζεται ο λαός στις κυβερνήσεις για την προμήθεια επαρκούς πόσιμου και αρδευτικού νερού για τις ανάγκες του.

Ο Σατανάς προετοιμάζει κατάλληλα τα τάγματα των σκοτεινών αγγέλων του και των άθλιων πιστών του για τους άγριους καιρούς που έρχονται. Ο Σατανάς και οι εκπρόσωποι του γνωρίζουν καλά τις προφητείες που μιλούν για καταστροφικές ξηρασίες για θάλασσες αίματος και για εξαφάνιση του πόσιμου νερού. Πράγματι ο Σατανάς και οι άνθρωποι που θα κάνουν την αλλαγή είναι αυτοί που σχεδίασαν και μηχανεύονται όλες αυτές τις καταστροφές.

Όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα σχετικά με την επερχόμενη Μεγάλη Δίψα, οι πιο πλούσιοι από τους Iliuminati έχουν ήδη αρχίσει να αγοράζουν μετοχές σε εταιρίες που διαχειρίζονται νερά. Επίσης έχουν ήδη αγοράσει τεράστιες εκτάσεις γης στο Κολοράντο και σε άλλα μέρη όπου γνωρίζουν ότι υπάρχουν υπόγεια ύδατα. Περιμένουν να βγάλουν τόνους δολαρίων από την πλάτη των δυστυχισμένων που θα πληρώνουν όσο - όσο για λίγο νερό.

Ενας από αυτούς είναι ένας δισεκατομμυριούχος πρώην Δ/ντής του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών . Σήμερα είναι ο βασικός μέτοχος και Διευθύνων Σύμβουλος της Οντάριο Χάιντρο της μεγαλύτερης εταιρίας υδάτων του Καναδά.
Ακόμη έχει αγοράσει χιλιάδες στρέμματα γης στην αραιοκατοικημένη και αχανή Μπάκα Γκράντε μια περιοχή στη Δυτική Αμερική.

Ετσι αυτός και οι συνεργάτες του κατέχουν σήμερα δικαιώματα νερού που μπορούν να επηρεάσουν την τύχη όλης της πολιτείας του Κολοράντο και άλλων γειτονικών περιοχών . Όταν θα χτυπήσει η συμφορά και οι άνθρωποι σ΄αυτές τις πολιτείες θα πεθαίνουν από την έλλειψη νερού θα εκλιπαρούν τον Στρόνγκ και την παρέα του . Θα γονατίζουν μπροστά στο πρώην στέλεχος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και θα παρακαλούν για δυο σταγόνες καθαρό νερό.

Η πώληση της ΕΥΔΑΠ

Αν επιχειρήσουμε να εφαρμόσουμε τις ανωτέρω θεωρίες στην περίπτωση της πώλησης της ελληνικής εταιρίας ύδρευσης και αποχέτευσης προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα.
Η εταιρία υδάτων διαθέτει κεφαλαιοκρατική αξία τριών τύπων
Α) αξία έργων υδροληψίας φραγμάτων κλπ.
Β) αξία έργων διανομής αγωγός Μόρνου κλπ. και βελτίωση της ποιότητας του νερού (διϋλιστήρια)

Και Γ) νομικά δικαιώματα επι του νερού στις πάσης φύσεως υδροληψίες και πηγές ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας.
Για το σχέδιο εθνικοποίησης όλων των πηγών νερού φαίνεται ότι είναι ενήμερη η ελληνική κυβέρνηση η οποία την τελευταία περίοδο έχει με διάφορες αποφάσεις αναβιβάσει σε 9 τα αιτούμενα δικαιολογητικά γι έκδοση αδείας γεωτρήσεως πολύ περισσότερα από τα δικαιολογητικά τα αναγκαία για έκδοση άδειας κατασκευής πολυωρόφου κτιρίου.

Υπο τις ισχύουσες διατάξεις τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για να κατασκευάσει ενας αγρότης γεώτρηση υδροληψίας στο κτήμα του είναι τα επόμενα:
Τοπογραφικό διάγραμμα σε κατάλληλη κατά περίπτωση κλίμακα.
Θεωρημένο αντίγραφο νόμιμου τίτλου.
Νόμιμη εξουσιοδότηση εκπροσώπησης.
Βεβαίωση αδυναμίας εξυπηρέτησης από Ο.Τ.Α. ή και φορέα συλλογικού δικτύου στην περιοχή.
Βεβαίωση οικείου δήμου για την απόσταση των δημοτικών υδροληψιών από τη θέση του έργου.
Επαρκή στοιχεία γεωλογικής μελέτης.
Για την ανόρυξη γεωτρήσεων τεχνική έκθεση.
Γενική περιγραφή του έργου.
Απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων με συνημμένη την εγκεκριμένη Μ.Π.Ε.


Δάσκαλε που δίδασκες λιτότητα και αμείβεσαι όσο 42 Έλληνες!

Πως αλλιώς να σχολιάσει κανείς τις παχυλότητες αμοιβές των «εθνοπατέρων» της ΕΕ οι οποίοι αμείβονται τουλάχιστον όσο 42 Έλληνες με το βασικό μισθό και παρ’ όλα αυτά μας κουνάν το δάκτυλο για λιτότητα γιατί… δεν βγαίνουν τα κουκιά!

Όπως αποκαλύπτει η γερμανική εφημερίδα «Welt am Sonntag», ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο αμείβεται με μόλις 304.000 ευρώ το χρόνο, σίγουρα αρκετά λιγότερα από τα 370.000 ευρώ ετησίως του Μάριο Ντράγκι, επικεφαλής της ΕΚΤ. Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίσει κανείς δεκάδες προνόμια και/ή ατέλειες τις οποίες απολμβάνουν.

Την ίδια ώρα, παχυλότατος θα είναι ο μισθός και του πρώτου επικεφαλής του νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης ESM ο οποίος θα «αποζημιώνεται» για τις υπηρεσίες του με 324.000 ευρώ ετησίως.

Και επειδή ξέρουμε ότι αναρωτιέστε και για την αγαπημένη σας Μέρκελ, η οποία θέλει όχι απλή λιτότητα αλλά σκληρή λιτότητα, σας πληροφορούμε ότι η καγκελάριος -μαζί με τα επιδόματα- λαμβάνει 290.000 ευρώ ετησίως…


Γράφει ο Θεόδωρος Κουτρούκης
Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

«Τραβήξτε πίσω τις άκρες των φορεμάτων σας κυρίες μου, περνάμε στην κόλαση», λέει κάπου ο ποιητής William Carlos Williams, και ίσως η φράση αυτή μπορεί να περιγράψει τα τρέχοντα βιώματα των συμπολιτών μας.

Οι εκδηλώσεις βίας και αγανάκτησης τείνουν να γίνουν κανόνας στην τρομαγμένη ελληνική κοινωνία: προπηλακισμοί, γιαουρτοπόλεμος, χειροδικίες, μαχαιρώματα, ενδοκοινωνικη διαμάχη, κονιορτοποίηση άγραφων και γραπτών κοινωνικών συμβολαίων.

Πράγματι, οι Έλληνες είναι στα κάγκελα: κραυγάζουν, βρίζουν, ουρλιάζουν, καταθλίβονται, οργίζονται, κλαίνε, αντιδρούν, μερικές φορές βιαιοπραγούν και κυρίως δεν ακούν.

Η ανελέητη ύφεση ενεργοποίησε τη δυναμική έκρηξη των εισοδηματικά πληγέντων και ευνόησε τις ακραίες αντιδράσεις. Παράλληλα, η ρητορική του ανερυθρίαστου λαϊκισμού, της αχαλίνωτης δημαγωγίας, της ευφάνταστης συνθηματολογίας και της άκριτης παραδοχής οποιουδήποτε νοσηρού σεναρίου συνωμοσίας, αποδυνάμωσαν τις ορθολογικές και ψύχραιμες προσεγγίσεις των πραγμάτων . Το νέο κοινωνικό σκηνικό καλλιέργησε συστηματικά το ιδεολόγημα ότι η βία εμπεριέχει την κρυμμένη δύναμη της αλήθειας των αγανακτισμένων πολιτών.

Πέραν της οικονομικής εξαθλίωσης που αναπόδραστα πυροδοτεί την κοινωνική σύγκρουση, μια από τις αιτίες της βίας εδράζεται στη βεβαιότητα πώς για όλα φταίνε οι «άλλοι» (οι ξένοι, οι πολιτικοί, τα «λαμόγια», οι τράπεζες, οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, το εβραϊκό λόμπι, το διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η λέσχη Bildenberg και όποιος άλλος μπορείτε να φανταστείτε). Επομένως, εμείς και μόνον εμείς είμαστε οι αναμάρτητοι τιμωροί: στη δική μας Gotham City ήδη έχουμε στρογγυλοκαθήσει στο ρόλο του Batman, ενώ ο Joker είναι όλοι οι υπόλοιποι.

Είναι καιρός να ακούσουμε την αλήθεια και να αναζητήσουμε την αυτογνωσία με μια φευγαλέα -έστω- ματιά στον καθρέπτη. Μια αποτελεσματική απάντηση στην εξαθλίωση και τον παραλογισμό δεν μπορεί παρά να περιέχει την παιδεία ανοικτών οριζόντων, την κοινωνική αλληλεγγύη, την επίγνωση των ταυτόσημων συμφερόντων, την πρόταξη του Ορθού Λόγου.

Κι ενώ ήδη ακούγεται εκκωφαντικό το ουρλιαχτό της απόγνωσης που ξεπηδά από το κοινωνικό έρεβος, ας αναζητήσουμε εκ νέου το ανέσπερο φως της ελπίδας.

Η ύφεση της ελληνικής οικονομίας είναι ήδη η 3η μεγαλύτερη σε διάρκεια στην ιστορία, έχοντας ξεπεράσει αυτή των ΗΠΑ μετά το κραχ του 1929.
Πηγαίνοντας πίσω μέχρι και το 1700, μόνο σε 2 άλλες περιπτώσεις έχουν υπάρξει μακροβιότερες υφέσεις: από το 1980 μέχρι το 1997 στη Λιβερία, μία χώρα στη Δ Αφρική και από το 1989 μέχρι το 1997,στο Τατζικιστάν, μία χώρα στα σύνορα με το Αφγανιστάν(στοιχεία BBC UK).
Αμέσως μετά ακολουθεί η ύφεση της Ελλάδας, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί τουλάχιστον για ένα χρόνο και πιθανό για δύο ή περισσότερα. Δεν είναι, όμως, μόνο η διάρκεια της ελληνικής ύφεσης που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ αλλά και το κόστος της που είναι ασύλληπτο.
Πέρα απ' το γεγονός του αποκλεισμού της απ' τις αγορές, της αναδιάρθρωσης του χρέους της και της ανάγκης για πολυετή άντληση δανείων απ' την Τρόικα με παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, η χώρα έχει υποστεί μέχρι στιγμής αθροιστική μείωση του ΑΕΠ της κατά 20%.
Μόνο από τη μείωση αυτή του ΑΕΠ, τη μείωση της τιμής βασικών περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, αυτοκινήτων, μετοχών) και των τραπεζικών καταθέσεων, το κόστος ξεπερνά κατά πολύ το μισό τρις ευρώ. Αυτό είναι μεγαλύτερο από το 200% του ελληνικού ΑΕΠ.
Το οικονομικό κόστος του σεισμού και του tsunami που ακολούθησε στην Ιαπωνία το 2011 ήταν της τάξης του 4% του ΑΕΠ της χώρας. Επιπλέον, η Ελλάδα έχει βρεθεί στην 4η, πλέον, χειρότερη θέση στον κόσμο στην ανεργία, χάνει θέσεις εργασίας με το μεγαλύτερο ρυθμό διεθνώς, έχει υποστεί τη 2η μεγαλύτερη πτώση μεταξύ των αναπτυγμένων κρατών στην αγορά κατοικίας, τη μεγαλύτερη μείωση μισθών και συντάξεων διεθνώς, καταγράφει το μεγαλύτερο ρυθμό στο κλείσιμο επιχειρήσεων, τη μεγαλύτερη αύξηση στους δείκτες κοινωνικού και οικονομικού πόνου στα αναπτυγμένα κράτη, τη μεγαλύτερη αύξηση στο δείκτη απαισιοδοξίας, τη μεγαλύτερη αθροιστική πτώση στις τιμές των περιουσιακών στοιχείων (ως ποσοστό του ΑΕΠ) όπως μετοχές, αυτοκίνητα, ακίνητα, τη μεγαλύτερη αύξηση σε έμμεσους φόρους κλπ..

Η περιουσία του μέσου Έλληνα έχει υποστεί συντριπτικό πλήγμα. Η αγοραστική του δύναμη έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 50%. Ένας μισθωτός των € 1000 χρειαζόταν κατά μέσο όρο το 30% ενός μισθού του για να αγοράσει 1000 λίτρα πετρέλαιο στη δεκαετία του '00.
Από την αυγή της νέας δεκαετίας μέχρι σήμερα απαιτείται το 100% ενός μισθού για την αγορά 1000 λίτρων πετρελαίου. Απ' την υπογραφή του Μνημονίου μέχρι σήμερα οι άνεργοι έχουν αυξηθεί περίπου κατά 700.000 με κίνδυνο ο αριθμός αυτός να φτάσει στο 1 εκ μέχρι τις αρχές του 2013, ανεβάζοντας το σύνολο των ανέργων στο 1,6 εκ.

Οι οικονομικές συνέπειες της εκτόξευσης της ανεργίας είναι τεράστιες. Η ανάγκη καταβολής επιδομάτων ανεργίας, η μείωση της αγοραστικής δύναμης τόσο για τον άνεργο όσο και για την οικογένεια του, η μείωση στα έσοδα του κράτους από φόρους και εισφορές, η απογείωση των ιδιωτικών πτωχεύσεων, η αδυναμία αποπλήρωσης δανείων, κάλυψης ασφαλιστικών εισφορών, πληρωμής φόρων και τελών είναι μόνο μερικές απ' αυτές.

Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί το κοινωνικό κόστος απ' την ανεργία. Μελέτες δείχνουν πως κάποια απ' τα προβλήματα που συνδέονται με την ανεργία είναι η αύξηση ασθενειών εξαιτίας αδυναμίας κάλυψης ιατρικών αναγκών, διατάραξη της ψυχικής υγείας των ανέργων, αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής έντασης και βίας, ενίσχυση της κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας, αύξηση της εγκληματικότητας, υποβάθμιση του επιπέδου ζωής, υποβάθμιση του επιπέδου μόρφωσης, ανασφάλεια, απαισιοδοξία κλπ. Ιατρικές μελέτες συνδέουν την κρίση με τη μείωση των γεννήσεων και του μέσου όρου ζωής, την αύξηση των θανάτων, των αυτοκτονιών και των λοιμώξεων.

Αν τα 2 πρώτα χρόνια του 2ου Μνημονίου προκαλέσουν αντίστοιχη βλάβη με αυτήν των 2 ετών του 1ου Μνημονίου, τότε το καλοκαίρι του 2014 η Ελλάδα θα μετρά 2,4 εκ ανέργους και το κόστος απ' την απομείωση των περιουσιακών στοιχείων θα έχει ξεπεράσει το € 1 τρισ. Σε μία τέτοια περίπτωση θα μιλάμε για οικονομική γενοκτονία των Ελλήνων.

Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC Ltd
Στην συζήτηση στην Βουλή κατάφερε να εκπλήξει αρνητικά ο πρώην νομάρχης και νυν βουλευτής Έβρου (υπό την ομπρέλα του ΠΑΣΟΚ) κ. Ντόλιος, όταν θεώρησε σωστό στον πρόλογο της ομιλίας του να αναφερθεί σε «απρέπεια» του κ. Κουίκ που έγινε κατά την διάρκεια της ομιλίας του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Συγκεκριμένα, ο κ. Ντόλιος έκανε συστάσεις να μην ακολουθείται τακτική υψηλών τόνων για την Θράκη, αλλά να επιλεχθεί η τακτική των χαμηλών τόνων, προκειμένου να μην λειτουργήσουν αρνητικά για την Θράκη οι δηλώσεις των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Επίσης, ο κ. Ντόλιος θεώρησε απρέπεια την αναφορά του κ. Κουίκ στον κ. Χατζηοσμάν, ο οποίος (με προσωπικές του δηλώσεις) ανακοίνωσε πως τοποθετήθηκε από τον κ. Βενιζέλο ως άτυπος υπουργός του υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης.

Χωρίς να έχουμε καμία απολύτως διάθεση να υπερασπιστούμε τον κ. Κουίκ, ο οποίος είμαστε βέβαιοι πως μπορεί να υπερασπισθεί τα λεγόμενά του, θέλουμε να κάνουμε μία παρέμβαση για την απρέπεια του κ. Ντόλιου προς την ανθρώπινη λογική.

Λοιπόν, θα θέλαμε να ξέρουμε τι θετικό έχει παράξει η πολιτική χαμηλών τόνων προς το τουρκικό προξενείο, προς την Άγκυρα και προς τους τουρκόφρονες (καλοπληρωμένους τούρκους πράκτορες) της Θράκης. Πώς ήταν η Θράκη όταν ο κύριος Ντόλιος ασκούσε εξουσία (έστω και αυτή του Νομάρχη) και πώς είναι σήμερα που ο κ. Ντόλιος είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ; Η πολιτική των χαμηλών τόνων έχει κάνει λιγότερο αισθητή την παρουσία του τουρκικού προξενείου; Μήπως η πολιτική χαμηλών τόνων του Γιώργου Παπανδρέου έχει κατορθώσει να κατευνάσει τους παραλογισμούς για εφαρμογή της τουρκικής γλώσσας στην Ελληνική Παιδεία και στις υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου; Μήπως αυτή η προτεινόμενη πολιτική χαμηλών τόνων κράτησε την Ζουράφα ακέραιη; Μήπως αυτή η χαμηλή τόνων πολιτική έκανε λιγότερο θρασείς τους τουρκόφρονες που γυρίζουν σε διεθνή φόρα και εξευτελίζουν και κατηγορούν την Ελλάδα;
Ας μας πει, λοιπόν (επειδή ο κατάλογος που μπορούμε να παραθέσουμε είναι τεράστιος σε έκταση και δεν θέλουμε να κουράσουμε κανέναν) ο κ. Ντόλιος, τι άλλο έχει δημιουργήσει αυτή η πολιτική των χαμηλών τόνων, εκτός από απαισιοδοξία στους κατοίκους της Θράκης… Ας μας πει ο κ. Ντόλιος τι άλλο παράγει η «πολιτική λογική» που ο ίδιος εξέθεσε, πέρα από ένα πνεύμα ήττας. Αυτό επιδιώκει η πολιτική που εκφράζει ο κ. Ντόλιος; Να περάσει στον Έλληνα το αίσθημα της ήττας, άρα και της μη αντίδρασης; Αν μη τι άλλο, ο κύριος Ντόλιος θα έπρεπε να είναι λιγότερο αιθεροβάμων και περισσότερο πραγματιστής, όταν αναφέρεται στην Θράκη. Γιατί, η περίπτωση της Θράκης είναι τέτοια που δεν χωράνε άλλα λόγια. Μόνο έργα μπορούν πλέον να μετατρέψουν την αρνητική –για τον Ελληνισμό- εικόνα που δημιούργησε το κόμμα του κ. Ντόλιου για την Θράκη. Βέβαια, τώρα ως συγκυβερνών, ίσως θα πρέπει να σκέφτεται διπλά και τριπλά πριν χρησιμοποιήσει τον κοινοβουλευτικό του λόγο με τόσο χαμηλή πολιτική και εθνική ποιότητα.

Η έκπληξη από την πλευρά του κ. Ντόλιου ήταν η υπεράσπιση του κ. Χατζηοσμάν, βουλευτή ΠΑΣΟΚ στο νομό Ροδόπης. Μα, ο ίδιος ο κ. Χατζηοσμάν δήλωσε περιχαρής πως είναι διορισμένος από τον κ. Βενιζέλο ως άτυπος υπουργός Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Αντί να διαμαρτυρηθεί στον αρχηγό του κόμματός του ο κ. Ντόλιος, για την επιλογή ενός μουσουλμάνου για το άτυπο χρίσμα, τόλμησε να υπερασπισθεί εκείνον που (είναι γνωστό πως εκλέχθηκε με ψήφους της Άγκυρας) τυρβάζει για το «αξίωμα» το οποίο του δόθηκε με περίσσια θρασύτητα από τον σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.

Εν κατακλείδι, κύριε Ντόλιο, επειδή συνυπήρξατε στην καταστροφή της χώρας (όπως ο κ. Χρυσοχοΐδης ομολόγησε για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου) ως μέλος και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μήπως θα ήταν προτιμότερο να ανασκευάσετε τους πολιτικούς σας σχεδιασμούς και να βάλετε ρότα προς εκείνη την κατεύθυνση που εκφράζει αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα της Ελλάδας;
Κι αυτό το γράφουμε, κύριε Ντόλιο, επειδή όταν κάποιος υπερασπίζεται τον κ. Χατζηοσμάν (επί χρόνια βουλευτή με την στήριξη του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), τότε μάλλον αντιτίθεται στα συμφέροντα της χώρας την οποία υποτίθεται πως πρέπει να υπηρετεί.
Εκτός, κύριε Ντόλιο, κι αν θεωρείται πως το συμφέρον του κόμματός σας είναι υπεράνω του εθνικού συμφέροντος και δη της Θράκης… Σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε να πούμε τίποτε περισσότερο…


Κύριε Ντόλιο, πραγματικά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο υπήρξε μία σοβαρότατη απρέπεια. Μόνο που την απρέπεια αυτή την κάνατε εσείς προς τον Ελληνικό λαός και ιδιαίτερα προς τους αγωνιούντες κατοίκους της Θράκης.
Καλό ταξίδι, κύριε Ντόλιο, στην πολιτική σας σταδιοδρομία και στον δρόμο της κυβέρνησης της εθνικής ντροπής. Επιλεχθήκατε από τους Έλληνες του Έβρου ως εκπρόσωπός τους κι εσείς επιλέξατε να γίνετε υπερασπιστής του κυρίου Χατζηοσμάν. Δική σας η επιλογή, δική μας η μνήμη…


ΥΓ: Ευελπιστούμε στην επόμενη κοινοβουλευτική του παρέμβαση - ομιλία ο κ. Ντόλιος να μην υπερασπιστεί τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου, στο όνομα της Ελληνοτουρκικής φιλίας και των χαμηλών τόνων...

Με την βοήθεια των ΜΚΟ και των διαφόρων αγνώστου ταυτότητας αριστεριζόντων και άλλων φληναφημάτων της καταρρέουσας παρούσας πολιτικής, το όνειρο των λαθρομεταναστών γίνεται πραγματικότητα και μπορούν πλέον να ατενίζουν το μέλλον τους στην Ελλάδα με πολύ περισσότερη αισιοδοξία. Για την ακρίβεια, μπορούν να βλέπουν την Ελλάδα σαν πατρίδα τους ή -για να γίνουμε σαφέστεροι- σαν την χώρα που μπόρεσαν και κατέλαβαν, με την βοήθεια προθύμων καλοπληρωμένων από το εξωτερικό ΜΚΟ.

Περπατώντας στους δρόμους διαπιστώνουμε πως κάτι έχει αλλάξει. Τα καταστήματα που αλλάζουν ιδιοκτήτες γίνονται ολοένα και περισσότερα. Το αξιοπερίεργο είναι πως αυτό συμβαίνει προ αλλά και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά -το κυριότερο- στοιχείο στο οποίο απαιτείται να σταθούμε είναι το ότι οι νέοι ιδιοκτήτες είναι πρώην λαθρομετανάστες, οι οποίοι γίνονται πλέον έποικοι στην χώρα και καταστηματάρχες, αλλά και ιδιοκτήτες σπιτιών, χωρίς να είναι απολύτως διαφανές από που "πηγάζει" το χρήμα που διαθέτουν για την εξαγορά ακινήτων ή επιχειρήσεων που ανήκαν σε γηγενείς κατοίκους της χώρας, που έγινε χώρος...

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό το πρόβλημα που πολλοί δεν θέλουν να βλέπουν, σας παραθέτουμε ένα αληθινό παράδειγμα από μία γειτονιά της Αθήνας.
Στα τέλη Μαρτίου (ή λίγο πιο πριν - δεν θυμάμαι...) ο χώρος μιας gelateria με ιταλικό παγωτό σε κεντρικό σημείο της πλατείας της γειτονιάς πέρασε στα χέρια κάποιων που κανείς δεν ξέρει ποιοί είναι. Οι νέοι ιδιοκτήτες (ή ενοικιαστές) του χώρου μετέτρεψαν εκείνο το κατάστημα σε καφενείο ανατολίτικου τύπου, με ναργιλέδες για τους πελάτες. Στην αρχή κρατούσαν τους ναργιλέδες μέσα στο κατάστημα, αλλά τώρα ξεθάρρεψαν και είναι έξω, ανάμεσα στα τραπεζάκια... Αρχικά οι περισσότεροι πελάτες ήταν φοιτητές , που σύχναζαν από περιέργεια για το νέο δείγμα "πολυπολιτισμικότητας" στη γειτονιά. Αλλά το τελευταίο διάστημα έχει αυξηθεί ανησυχητικά ο αριθμός των μουσουλμάνων που συχνάζει εκεί...

Πριν μερικές ημέρες παρατηρήσαμε ότι οι καταστηματάρχες έχουν αφισοκολλήσει τους τοίχους και τα τζάμια του συγκεκριμένου καταστήματος (αναφαίρετο δικαίωμά τους) με μία αφίσα-ανακοίνωση που πληροφορεί τους δημότες της περιοχής για μια εκδήλωση κοινή που οργανώνεται από μια ομάδα "Σύριων" που διαδηλώνει υπέρ της "ελευθερίας της Συρίας από τον δικτάτορα Άσαντ" και μια ομάδα Κούρδων που μάχεται και εκείνη για τα ίδια "ιδανικά", με τη χρηματική στήριξη της Κλίντον και των γνωστών ΜΚΟ.
Η κοινή εκδήλωση Σύριων και Κούρδων "ακτιβιστών" έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη που έρχεται και θα γίνει μέσα στην πλατεία, με ομιλίες και προβολές ντοκιμαντέρ! Δεν γνωρίζουμε εάν έχει παρθεί η σχετική άδεια από τον Δήμο ή την Αστυνομία...

Αυτή ήταν η πρώτη "διαφήμιση" της εκδήλωσης. Στη συνέχεια η αφισοκόλληση επεκτάθηκε σε όλους τους δρόμους γύρω από την πλατεία. Μέχρι και σε εισόδους πολυκατοικιών έχουν κολλήσει αφίσες. Τόσο σημαντικό είναι γι αυτή την ομάδα να κάνει γνωστό στους κατοίκους το δράμα των Σύριων (όχι δεν αναφέρονται στους σφαγιασθέντες χριστιανούς της Συρίας)! Ή μήπως είναι σημαντικό για τους "καταστηματάρχες" να περάσουν ένα σαφές μήνυμα στους κατοίκους της συγκεκριμένης γειτονιάς πως τώρα αυτοί ήρθαν στην γειτονιά και μπορούν να κάνουν αφισοκολλήσεις και εκδηλώσεις της αρεσκείας τους ανεξέλεγκτα;

Βέβαια, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν πρόκειται για μία "βιτρίνα" που μπήκε με την βοήθεια του αργιλέ ή εάν πρόκειται για μία κάτι περισσότερο από επιχείρηση, που δραστηριοποιείται χωρίς ενδοιασμούς, ταράσσοντας την μέχρι πριν λίγο καιρό ηρεμία της τοπικής κοινωνίας. Επειδή από τέτοιου είδους "καταστηματάρχες" έχει γεμίσει η Αθήνα, επειδή σε τέτοιου είδους "καταστήματα" συναντώνται παράξενες "προσωπικότητες" (έχουν γίνει στέκια πρακτόρων τρίτων χωρών και ξένων μυστικών υπηρεσιών), επειδή είναι παντελώς άγνωστο το τι υπάρχει πίσω από τα αφισοκολλημένα τζάμια οι "καταστηματάρχες", μήπως θα έπρεπε να επιληφθεί του θέματος (που εξαπλώνεται με υψηλή ταχύτητα και που δημιουργεί αισθήματα άγχους στους Έλληνες κατοίκους) κάποια αρμόδια κρατική υπηρεσία;

Φυσικά, οι ίδιοι "καταστηματάρχες" (που είναι άγνωστο εάν έχουν άδεια λειτουργίας των καταστημάτων τους, εάν πληρώνουν φόρους και πληρούν όλες τις νομικές προϋποθέσεις λειτουργίας), αλλοδαποί λαθρομετανάστες στην πλειοψηφία τους, δεν δίστασαν να κάνουν και συλλαλητήριο (συνεπικουρούμενοι από μέλη και στελέχη κάποιων γνωστότατων για την δραστηριότητά τους ΜΚΟ) στη Νίκαια, προπηλακίζοντας περαστικούς Έλληνες κατοίκους, παρανομώντας και χωρίς να συλληφθούν, εμείς αναρωτιόμαστε: Υπάρχει κράτος; Υπάρχει κάποιος που να φροντίζει για την τήρηση και την επιβολή του νόμου;
Δεν θα συνεχίσουμε, επειδή δεν θέλουμε να σταθούμε αιτία για πιθανές " εκρήξεις" συμπατριωτών μας. Όμως, οι κυβερνώντες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως καταγράφουμε τα μικρότερης σπουδαιότητας γεγονότα και αφήνουμε στην άκρη τα πολύ πιό έντονα περιστατικά (π.χ. της εγκληματικότητας, που κατήγγειλε μέσα στην Βουλή ο κ. Δένδιας).
Ευελπιστούμε πως η προσπάθειά μας αυτή θα βρει ευήκοους τους θεσμικά υπεύθυνους και θα συμβάλει στην εκκίνηση μίας ειλικρινούς προσπάθειας για την επαναφορά του αισθήματος ασφάλειας στους κατοίκους αυτής της χώρας, οι οποίοι υπομένουν καρτερικά και καταμετρούν τις αντιδράσεις όλων.

Και όλα αυτά -και πολλά περισσότερα- απαιτείται να γίνουν σύντομα, άμεσα. Η χώρα αλλάζει χέρια, αλλάζει ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, αλλάζει ιδιοκτήτες σπιτιών. Είναι άγνωστο από που προέρχονται τα χρήματα εξαγοράς καταστημάτων και σπιτιών που ανήκαν σε Έλληνες. Είναι γνωστό όμως πως αυτό που συμβαίνει απαιτείται να σταματήσει τώρα. Πριν οι Έλληνες μείνουν χωρίς σπίτια, χωρίς πατρίδα, επιφορτιζόμενοι και με τα χρέη εξαγοράς της ίδιας τους της πατρίδας...


ΥΓ: Τον υπογράφοντα το συγκεκριμένο κείμενο δεν τον απασχολούν οι λαθρομετανάστες - λαθρέποικοι, επειδή στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι άνθρωποι που υποφέρουν. Δυστυχώς, η ανησυχία και ο φόβος προέρχονται από εκείνους που φέρνουν στην χώρα και εκμεταλλεύονται την αγωνία των "φτωχοδιαβόλων", όπως οι ίδιοι έχουν χαρακτηρίσει τους λαθρομετανάστες. Η αγωνία της επιβίωσης σε μία ξένη χώρα, με καθοδηγητές αγνώστων κατευθύνσεων και στοχεύσεων, με οργανώσεις που λειτουργούν παραβιάζοντας το νόμο αλλά προστατεύονται από συγκεκριμένους νομικούς (όχι νόμους), είναι αυτό που πρέπει να απασχολήσει όλους μας.
Σήμερα δεν εκμεταλλεύονται τον Έλληνα. Σήμερα διώχνουν τον Έλληνα από την πατρίδα του, για να εγκαταστήσουν άλλους "πολίτες", βολικότερους στις ανάγκες της Νέας Τάξης και της ανθρώπινης εκμετάλλευσης. Στην Ελλάδα σήμερα συμβαίνουν πάρα πολλά εις βάρος των γηγενών κατοίκων της. Και όλα γίνονται στο όνομα ενός αλα καρτ ανθρωπισμού. Μιάς αλα καρτ δημοκρατίας. Μίας αλα καρτ κοινωνίας που "χτίζεται" εις βάρος όλων μας...
Το λεξικό αυτό αποτελεί μια προσπάθεια που σαν σκοπό έχει να αποσαφηνιστούν μια σειρά από δυσνόητες έννοιες που κατακλύζουν την καθημερινότητά μας απο τα κανάλια της τηλεόρασης. Με την παρουσίαση αυτού του έργου, θέλω να πιστεύω ότι έβαλα κι εγώ ενα μικρό λιθαράκι στο τεράστιο έργο της κατανόησης της αντικειμενικής πραγματικότητας.
Της Ζέζας Ζήκου

Ο κόσμος είναι χαοτικός και απρόβλεπτος και μας οδηγεί –με τη συνέργεια της ανθρώπινης φύσης– σε συνεχή πεταλουδίσματα. Αλλά εξαρτάται και από εμάς αν κάνουμε καλύτερες επιλογές, οι καταιγίδες που δημιουργούν να μην είναι τόσο καταστροφικές. Είναι φανερό ότι οι χαοτικοί τύποι –όπως ο Γιώργος Παπανδρέου– ταιριάζουν πολύ καλύτερα σε φαινόμενα όπου μια επιφανειακά αρχική κίνηση μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε τεράστιες μεταβολές. Η καταστροφική διαδρομή που άρχισε το μεσημέρι της 5ης Μαΐου 2010 με την ένταξη της χώρας στο Μνημόνιο από το γραφικό Καστελλόριζο δεν έχει τέλος.

Αν και το Χάος παράγει κυρίως ισχυρά αποτελέσματα στις θετικές επιστήμες και λιγότερο στα οικονομικά, στις κοινωνικές επιστήμες δεν διαφαίνεται σοβαρή εφαρμογή. Αλλά ας οδηγήσει αυτή ακριβώς η συνειδητοποίηση τους δημόσιους άνδρες σε μεγαλύτερη συναίσθηση ευθύνης και σε πιο γερή δόση του υγιούς φόβου που, κατά την παροιμία, φυλάει τα έρημα.

Λοιπόν, ας πούμε ότι από εκεί ξεκίνησε φτερουγίζοντας η γοητευτική πεταλούδα της γνωστότατης φράσης που περιγράφει τη Θεωρία του Χάους ως εκείνη που εξηγεί «μια καταιγίδα στη Βραζιλία από το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Ιαπωνία».
Η αναφορά στα μετεωρολογικά φαινόμενα δεν είναι τυχαία, καθώς η θεωρία ξεκίνησε σε μεγάλο βαθμό από τη δουλειά του μετεωρολόγου Εντουαρντ Λόρεντς. Ενα πρωινό του 1961, ο Λόρεντς βγήκε για λίγο από το γραφείο του, αφήνοντας να τρέχει στον υπολογιστή κάποιο πρόγραμμα που επεξεργαζόταν ένα καινούργιο μαθηματικό τύπο καιρικής πρόβλεψης. Οταν γύρισε, ύστερα από αρκετή ώρα, πίστεψε ότι ο υπολογιστής του είχε χαλάσει – τόσο πολύ αναπάντεχοι ήταν οι αριθμοί που βρήκε ως αποτελέσματα!
Με κάμποσους επανελέγχους, όμως, διαπίστωσε έκπληκτος ότι η αιτία της αναπάντεχης αυτής συμπεριφοράς ήταν ένα ξεχασμένο μακρινό δεκαδικό στοιχείο, το «κάτι» ενός «μηδέν, κόμμα μηδέν μηδέν κάτι» που είχε ξεχάσει να απαλείψει: ένα ξαστόχημα χιλιοστών του χιλιοστού.

Ο λόγος που το Χάος είναι τόσο ευαίσθητο στις αρχικές συνθήκες –το ονομαζόμενο «φαινόμενο της πεταλούδας»–, είναι ότι οι τύποι του βασίζονται στην ανατροφοδότηση. Σε ένα χαοτικό τύπο, η κάθε νέα τιμή είναι συνάρτηση της προηγούμενης. Ετσι, ενώ αν θες να δεις πώς θα εξελιχθεί ένα φαινόμενο την εκατοστή στιγμή βάσει μιας «νευτώνειας» θεωρίας, βάζεις στη θέση της μεταβλητής τον αριθμό 100 και τέλειωσες, στην αντίστοιχη χαοτική περίπτωση θα πρέπει να ξέρεις το αποτέλεσμα για τη στιγμή 99– αλλά για να μάθεις αυτήν να ξέρεις την 98 και ούτω καθ’ εξής, γυρνώντας τελικά στο 1, την «αρχική συνθήκη». Αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος που το Χάος ευδοκίμησε με την εμφάνιση των υπολογιστών, που επέτρεψαν τέτοιου τύπου τερατώδεις, απανωτούς λογαριασμούς.

Και τώρα στο μείζον. Η πιο βαριά κριτική ως προς την ένταξη στο Μνημόνιο δεν ήταν τόσο ότι με αυτήν η χώρα εισήλθε σε μια ιλιγγιώδη περιδίνηση ύφεσης και ανεργίας, όσο ότι οι δανειακές συμβάσεις ήταν στην ουσία συμβάσεις υποτέλειας. Ειδικοί συνταγματολόγοι διαφώνησαν ως προς το εάν η υπογραφή της σύμβασης εκχωρεί εθνική κυριαρχία. Ωστόσο, από ηθικής και πολιτικής πλευράς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η άσκηση δημοσίου ελέγχου από τρίτους συνιστά εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Το Μνημόνιο, άραγε, ήταν αναγκαίο για τη σωτηρία της χώρας; Εστω, λοιπόν, ότι ήταν αναγκαίο. Πρέπει τότε να επισημανθεί ότι αυτό δεν ήρθε ως συνέπεια μιας απρόβλεπτης φυσικής καταστροφής, αλλά ως αποτέλεσμα μακρόχρονου άκρατου δανεισμού και δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Και υπογράφηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου, που ανέβηκε στην εξουσία με την προκλητική δήλωση «λεφτά υπάρχουν» και δικαιολογήθηκε με την εκ των υστέρων διάγνωση του πελώριου ελλείμματος (που αμφισβητείται ως πλαστή). Εάν, λοιπόν, η προσφυγή μας ήταν αναγκαία, δηλαδή η χώρα βρέθηκε στο σημείο να υποχρεωθεί να εκχωρήσει εθνική κυριαρχία για να σωθεί, δεν πρέπει να γίνει Εξεταστική για να αποδοθούν ευθύνες σε όσους την έφεραν στο σημείο αυτό;

Στην αντίθετη περίπτωση, όμως, εάν οι δεινοί όροι δανεισμού δεν ήταν αναγκαίοι, τότε η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας έγινε χωρίς καν να απαιτείται. Αυτό, όμως, συνιστά ακόμη βαρύτερο έγκλημα. Ωστόσο, η χώρα έχει καταστραφεί. Οι ευθύνες της μιας ή της άλλης εκδοχής όχι απλώς δεν έχουν αποδοθεί, αλλά φαίνεται πως ούτε πρόκειται να αναζητηθούν.

Δεν υπάρχουν ίσως λέξεις που θα μπορούσαν να περιγράψουν πιο εύστοχα από το χάος την κρίση που ζει η χώρα μας, με κυβερνώντες να παλεύουν να διασωθούν και κυβερνωμένους να τελούν σε πλήρη απελπισία, απόγνωση, σύγχυση. Η έννοια του «χάους», με τον βαρύ συμβολισμό της ελληνικής λέξης όχι μόνο αφορά αποκλειστικά μια Ελλάδα σε διπλό ρόλο –του αυτόχειρα και του καταστροφέα–, αλλά και εισάγει το στίγμα του προξενητή χαοτικών καταστάσεων βαθύτερα από ποτέ άλλοτε στην ελληνική κοινωνία. Και μπορεί οι Ελληνες να ευθύνονται για τα δεινά τους, αφού ανέχθηκαν διεφθαρμένους, ανίκανους και τυχοδιώκτες ηγέτες, όμως είναι πολιτικά απαίδευτοι, ευμετάβολοι, ευχειραγώγητοι, καταδημαγωγούνται, αυτοκαταλύονται και καταλήγουν να προσφέρουν έτοιμα στο πιάτο των κατηγόρων τους –όσων δυόμισι χρόνια τώρα καθυβρίζουν, μυκτηρίζουν το μικρό, εξαρτημένο οικονομικά, χρεοκοπημένο κράτος– με όλα τα αδιάσειστα επιχειρήματα εναντίον τους.
Η υπερσυγκέντρωση ΝΑΤΟικών και άλλων στρατιωτικών δυνάμεων στην Αν. Μεσόγειο, προμηνύει επικίνδυνες εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας

Μεγαλώνει η συγκέντρωση ΝΑΤΟικών δυνάμεων στην περιοχή, με σταθμό τα ελληνικά λιμάνια και τη βάση της Σούδας

Στο επίκεντρο της πολεμικής προετοιμασίας του ΝΑΤΟ βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα, αυτή τη φορά για ενδεχόμενο χτύπημα στη Συρία ή και το Ιράν. Ηδη, οι αεροναυτικές εγκαταστάσεις και οι άλλες διευκολύνσεις στους Αμερικανούς και τους ΝΑΤΟικούς στην περιοχή του κόλπου της Σούδας, έχουν τεθεί στη διάθεση της ιμπεριαλιστικής πολεμικής μηχανής. Παράλληλα, κλιμακώνεται η κινητικότητα και συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Αν. Μεσόγειο, με ενδιάμεσο σταθμό λιμάνια της Ελλάδας.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Στις 10 Ιούλη καταφτάνουν στο λιμάνι του Πειραιά και θα παραμείνουν έως τις 13 του μήνα, τρεις φρεγάτες των χωρών ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, της μόνιμης ΝΑΤΟικής ναυτικής δύναμης της Μεσογείου (Standing Nato Maritime Group 2 - SNMG2). Πρόκειται για τα πλοία FGS BAYERN, TCG GEDIZ και FS COURBET. Τα πλοία αυτά έρχονται από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όπου πραγματοποίησαν ασκήσεις. Μετά τον Πειραιά θα κατευθυνθούν στην Αν. Μεσόγειο, για να ενταχθούν στην ΝΑΤΟική επιχείρηση «Active Endervor», που διεξάγει νηοψίες στα διερχόμενα εμπορικά πλοία στο πλαίσιο του «αντιτρομοκρατικού» πολέμου.
  • Το διάστημα 13-16 Ιούλη 2012, θα καταπλεύσει στη Ρόδο και το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «USS Dwight D. Eisenhower», το οποίο κατευθύνεται στην Αν. Μεσόγειο. Σύμφωνα με τις αμερικανικές ανακοινώσεις, το αεροπλανοφόρο κατευθύνεται για να ενταχθεί στην περιοχή ευθύνης του 5ου και του 6ου αμερικανικού στόλου, ο οποίος δραστηριοποιείται στη Μεσόγειο.
  • Στην Ανατολική Μεσόγειο θα προσεγγίσει το επόμενο διάστημα και το αεροπλανοφόρο «USS Abraham Lincoln CSG», με την CVW 2 μοίρα μαχητικών αεροσκαφών, που εντάσσεται στην περιοχή ελέγχου του 5ου αμερικανικού στόλου, η οποία εκτείνεται από τα στενά του Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα, τα στενά του Ορμούζ, τον Κόλπο του Ομάν και τον Περσικό Κόλπο.
  • Στην περιοχή ευθύνης του 5ου στόλου κατευθύνεται και το αεροπλανοφόρο «USS Enterprise CSG» με την CVW 1 μοίρα μαχητικών αεροσκαφών.
  • Εκτός από τα τρία αεροπλανοφόρα, στην περιοχή κατευθύνεται και το «USS Iwo Jima ARG», στο οποίο επιβαίνει η αμφίβια μονάδα «24th MEU».
  • Θυμίζουμε πως το αμερικάνικο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο «Enterprise», συνοδεία άλλων πολεμικών πλοίων είχε προσεγγίσει στον Πειραιά στις 28-31 Μάρτη, ενώ στις 15-19 Μάρτη είχε ελλιμενιστεί στον Πειραιά η ΝΑΤΟική δύναμη κρούσης του Ατλαντικού (Standing Nato Maritime Group 1 - SNMG1), η οποία βρίσκεται σε αποστολή στη Μεσόγειο και πέρα από το Σουέζ.

Οι επισκέψεις και η κινητικότητα των ΝΑΤΟικών πλοίων, συνδέονται με ασκήσεις και άλλες εν πλω δραστηριότητες πολεμικής προετοιμασίας. Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των ασκήσεων, είναι η ενεργοποίηση των συστημάτων αεράμυνας, τόσο κατά αεροσκαφών, όσο και για την ανάσχεση «εχθρικών» πυραύλων, για την προσομοίωση ενδεχόμενης επίθεσης στη Συρία και το Ιράν.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι ασκήσεις «συνεκπαίδευσης» μεταξύ Ειδικών Δυνάμεων Ελλάδας και ΗΠΑ, που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα. Τελευταία, απ' όσες έχουν γίνει γνωστές, ήταν στις 5 - 19 Ιούνη 2012. Διεξήχθη σε περιοχές της Αττικής και της Βοιωτίας, με βασικό αντικείμενο τη διάσωση σε εχθρική περιοχή και την εκτέλεση καταρρίχησης.

Ασκήσεις τέτοιου είδους παραπέμπουν σε ειδικές επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου στο εσωτερικό άλλων χωρών. Καθόλου συμπτωματικά, πέρσι το καλοκαίρι ψηφίστηκε στην ελληνική Βουλή από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., το μνημόνιο για το «συντονιστικό κέντρο ειδικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ», όπου τον πρώτο λόγο τον έχουν οι αντίστοιχες δυνάμεις των ΗΠΑ.

Ο ρόλος της βάσης της Σούδας

Στο επίκεντρο αυτής της πολεμικής προετοιμασίας για ενδεχόμενο χτύπημα στη Συρία ή και το Ιράν, φαίνεται πως βρίσκεται πάλι η αμερικανοΝΑΤΟική αεροναυτική βάση της Σούδας στην Κρήτη. Μάλιστα, εκ μέρους των Αμερικανών έχει υπάρξει και σχετική ενημέρωση προς τις ελληνικές αρχές για την επιθυμία τους να αξιοποιήσουν τη Σούδα σαν σημείο στάθμευσης και εφόρμησης της πολεμικής τους μηχανής.

Βέβαια, οι ειδοποιήσεις αυτές μόνο τυπικό χαρακτήρα έχουν, καθώς με τα μνημόνια που έχουν υπογράψει με το ΝΑΤΟ οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχουν δώσει διαρκή άδεια στις ΝΑΤΟικές δυνάμεις να κάνουν χρήση του ελληνικού εδάφους και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Η υπόθεση της χρήσης της βάσης της Σούδας αποτελεί διαχρονικά υψηλή προτεραιότητα των ΗΠΑ, για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή. Αυτό αποτυπώνεται σε τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, την περίοδο 2005-2010, τα οποία δημοσιοποιήθηκαν προ μηνών από το «Wikileaks». Σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα, οι εκάστοτε πρέσβεις των ΗΠΑ στην Αθήνα δηλώνουν απόλυτα ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι η Ελλάδα προσφέρει αυτό που έχουν περισσότερο ανάγκη τα ιμπεριαλιστικά τους επιτελεία, τη γεωστρατηγική της θέση, με εξέχουσα τη βάση της Σούδας.

Σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα τον Ιούνη του 2008, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι είναι ένας πολύ συνεργάσιμος σύντροφος στη Σούδα, αλλά φυσικά δεν το διαφημίζει, για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους». Ο Αμερικανός διπλωμάτης συμπληρώνει: «Δεν γνωρίζουμε απολύτως κανέναν περιορισμό από τους Ελληνες σε σχέση με την πρόσβαση, την εναέρια κυκλοφορία ή την ανάπτυξή μας εκεί, ακόμα και στα πιο ευαίσθητα στρατιωτικά σημεία της Σούδας».

Σε άλλο τηλεγράφημα, του πρέσβη Τσαρλς Ρις, το Φλεβάρη του 2006 επισημαίνεται ότι η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα θεωρεί ακόμα πιο σημαντική, από την ενίσχυση της συνεισφοράς της στον πόλεμο του Αφγανιστάν, την «εν λευκώ άδεια που παραχωρήθηκε στα αμερικανικά στρατιωτικά αεροπλάνα από το ελληνικό υπουργείο Αμυνας μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001 για πτήσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο». Συγκεκριμένα, σημειώνεται στο ίδιο τηλεγράφημα πως μόνο τη διετία 2007-8 ο αριθμός των αμερικανικών υπερπτήσεων από τον ελληνικό εναέριο χώρο έφτασε τις 28.000 διελεύσεις το χρόνο.


Το φαινόμενο εγγίζει πλέον τα όρια της εν δυνάμει απειλής για την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της. Παρά την εξόφθαλμη απειλή, όμως, οι πολιτικοί δεν βλέπουν και δεν ακούνε, ούτε αυτά που συμβαίνουν ούτε αυτά που καταγγέλλονται. Είμαστε, άραγε, σε μία μη αναστρέψιμη πορεία σύγκρουσης, η οποία θα μεταβάλλει την χώρα σε πεδίο μάχης;

Έχουμε αναφερθεί περιστασιακά και πολλές φορές στο φαινόμενο δημιουργίας χώρων συγκέντρωσης μουσουλμάνων (ιδιαίτερα από το Αφγανιστάν) που έχουν αρχίσει να λειτουργούν ως πυρήνες (γιάφκες θα ήταν η καλύτερη απόδοση) που εμπεριέχουν όλα τα συστατικά δημιουργίας μίας «βόμβας» ή μίας «ισλαμικής επανάστασης» μέσα στην Ελλάδα. Ποιοι κρύβονται πίσω από την τάση συσπείρωσης των μουσουλμάνων; Ποιοι χρηματοδοτούν αγορές κτιρίων και επιχειρήσεων, αλλά και εν γένει δράσεις φανατικών μουσουλμάνων εντός της Ελληνικής Επικράτειας και μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας, την Αθήνα; Μήπως είναι η νοσταλγία της πατρίδας που φέρνει τόσο κοντά τους λαθρομετανάστες μουσουλμάνους; Μήπως είναι η κοινή θρησκεία που τους «εξαναγκάζει» να συνευρίσκονται και να ανταλλάσσουν απόψεις για την… Ελλάδα;

Δεν μας προξένησε διόλου πως έχει αποκαλυφθεί συμμετοχή ξένων μυστικών υπηρεσιών στην οργάνωση ισλαμιστικών πυρήνων στην Αθήνα. Έτσι, διαβάζουμε πως «Τζαμί-"κυψέλη" τρομοκρατών σχεδίαζαν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες στην Ελλάδα».

Πρόκειται για μία αποκάλυψη της βρετανικής εφημερίδας Τhe Sunday Telegraph αναφορικά με το σχέδιο δημιουργίας τζαμιού στην Ευρώπη, των μυστικών υπηρεσιών της Βρετανίας και της Λιβύης επί Καντάφι, προκειμένου να παγιδεύουν μουσουλμάνους εξτρεμιστές φαίνεται ότι ταιριάζει απόλυτα με την προσπάθεια κατασκευής του τζαμιού στον Βοτανικό, η οποία θα χρηματοδοτείτο εν μέρει από κεφάλαια του λιβυκού κράτους, αλλά και της Σαουδικής Αραβίας!
Το τζαμί θα κατασκευαζόταν, όπως γράφει η εφημερίδα σε χώρα του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Μεσογείου και θα αποτελούσε πόλο έλξης μουσουλάνων εξτρεμιστών οι οποίοι θα παρακολουθούντο κατ'αυτό τον τρόπο στενά από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Η ΜΙ6 συνεργάστηκε με τον πρώην ηγέτη της Λιβύης Muammar al-Qaddafi κια τα αποκαλυπτήρια του σχεδίου έγιναν όταν στα εγκαταλελειμμένα κεντρικά γραφεία της ESO, της υπηρεσίας Ασφάλειας της Λιβύης, μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Qaddafi βρέθηκε ολόκληρο το βρετανικό σχέδιο το οποίο είχε προχωρήσει αρκετά.

Το έγγραφο φέρεται να περιγράφει μια σειρά δράσεων που προκύπτουν από τη στενή συνεργασία μεταξύ της ESO και της ΜΙ6, μυστικής υπηρεσίας η οποία ξεκίνησε το 2003. Κατά την περίοδο αυτή, οι δύο υπηρεσίες πληροφοριών αποκατέστησαν την επαφή τους στο πλαίσιο του διπλωματικού «ξεπαγώματος» μεταξύ Λονδίνου και Τρίπολης, το οποίο ξεκίνησε με την απόφαση της Λιβύης να εγκαταλείψει το πρόγραμμα της ανάπτυξης πυρηνικών όπλων.

Με τη βοήθεια της ESO της μυστικής λιβυκής υπηρεσίας, η MI6 προσέλαβε έναν πράκτορα ο οποίος «συνδέεται στενά» με ανώτερο διοικητή της Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Με την κωδική ονομασία "Ιωσήφ", ο πράκτορας προετοιμάστηκε για να διεισδύσει σε μια ομάδα της Αλ Κάιντα που βρισκόταν σε πόλη της δυτικής Ευρώπης.

Απώτερος στόχος του έργου του "Ιωσήφ" ήταν να συμβάλει στη δημιουργία ενός τζαμιού για την προσέλκυση μουσουλμάνων εξτρεμιστών που σχεδίαζαν να ξεκινήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις. Η Telegraph αναφέρει ότι το όνομα της πόλης, το οποίο βρίσκεται στην ηπειρωτική νότια Ευρώπη, «δεν μπορεί να αποκαλυφθεί, για λόγους ασφαλείας», αλλά όλα δείχνουν ότι επρόκειτο για την Ελλάδα. Η χρονική περίοδος συμπίπτει απόλυτα με την έναρξη των προσπαθειών κατασκευής τζαμιού στην Αττική και το θέμα είχε τεθεί στον πρώην πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου κατά την επίσκεψή του στην Λιβύη το 2009!

Τον Δεκέμβριο του 2003, ο "Ιωσήφ" πήγε στο Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με έναν αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών της Λιβύης που είχε παλιότερα τοποθετηθεί στο Λονδίνο. Οι δύο άντρες συναντήθηκαν με στελέχη της ΜΙ6 σε ξενοδοχείο, όπου συζητήθηκαν τα σχέδια για τη δημιουργία του τεμένους.

Μετά από κάποιο χρόνο που χρειάστηκε ώστε να αντιμετωπιστούν οι έντονες επιφυλάξεις του Ιωσήφ για την προσωπική του ασφάλεια, οι αξιωματικοί της MI6 συναντήθηκαν εκ νέου μαζί του το 2004 σε «μια πόλη στη βόρεια Αγγλία».

Ίσως η πιο αμφιλεγόμενη πτυχή της όλης επιχείρησης ήταν η απόφαση της MI6 να κρατήσει κρυφές όλες αυτές τις πληροφορίες από τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας όπου "Ιωσήφ" έζησε και όπου το τζαμί-παγίδα ήταν να συσταθεί, παρά το γεγονός ότι η χώρα που η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε ανήκει στο ΝΑΤΟ.

Το σχέδιο θα μπορούσε να είχε αποτύχει εάν οι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι χρησιμοποιούσαν το τζαμί ως επιχειρησιακό κέντρο από το οποίο θα εξαπέλυαν επιθέσεις κατά της χώρας υποδοχής, ή οποιοδήποτε άλλου στόχου, γράφει η Telegraph. Η υπόθεση είναι κατά παραπάνω από σοβαρή αφού φαίνεται ότι οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ήθελαν να δημιουργήσουν μια "κυψέλη" τρομοκρατών στην καρδιά της Αθήνας για να τους ... παρακολουθούν πιο εύκολα!
Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες δεν είναι μόνο οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες που επιδιώκουν κάτι τέτοιο. Η ΜΙΤ (τουρκική υπηρεσία πληροφοριών) έχει αναπτύξει υπέρ του δέοντος δραστηριότητες στην Αθήνα -αλλά και στον Πειραιά-, όπου έχει δημιουργήσει «στέκια» για μουσουλμάνους. Επίσης γνωρίζουμε πως δεν είναι ο μοναδικός χώρος που δημιουργήθηκε με συστατικά σχεδιασμού «επιχειρησιακού κέντρου» και εκτέλεσης «ειδικών επιχειρήσεων» εντός της Ελληνικής Επικράτειας.

Κανείς, φυσικά, δεν γνωρίζει τι βρίσκεται μέσα στα στέκια αυτά και ακόμη και οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ελλάδας αδυνατούν να παρέμβουν, αφού οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» ανθρωπιστές (και άλλα συναφή) είναι πανέτοιμοι να παρέμβουν και να εμποδίσουν τυχόν έλεγχο των συγκεκριμένων χώρων.

Ως παράδειγμα αναφέρουμε κάτι που δεν έχει ανακοινωθεί ποτέ μέχρι τώρα. Όταν υπήρξε η αναταραχή στην Πάτρα, λόγω των λαθρομεταναστών, ο αστυνομικός διευθυντής της Πάτρας αποφάσισε και διέταξε την άμεση απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από τον χώρο που είχαν καταλάβει. Η διαταγή δόθηκε άμεσα και ήταν νύχτα, περίπου 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Μέχρι να μετακινηθούν οι αστυνομικές δυνάμεις στο συγκεκριμένο χώρο πέρασαν περίπου 45 λεπτά. Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί στον χώρο, τους περίμεναν τηλεοπτικά συνεργεία και ομάδες αριστεριζόντων ανθρωπιστών (και άλλων συναφών), που εμπόδισαν την εκτέλεση της διαταγής…! Σε αυτή την περίπτωση αποδείχθηκε η ύπαρξη ενός παρακράτους, που όχι μόνο διαθέτει ικανότατο μηχανισμό πληροφόρησης, αλλά διαθέτει και πάρα πολύ γρήγορα αντανακλαστικά και μηχανισμό στις (αντι)δράσεις που γίνονται σχεδόν αυτοματοποιημένα και εν πάση περιπτώσει είναι ταχύτερες από ειδικά εκπαιδευμένες κρατικές υπηρεσίες…!

Από το συγκεκριμένο παράδειγμα κατανοούμε πως έχει δημιουργηθεί μία οργάνωση γύρω από τους λαθρομετανάστες που προστατεύει επαρκέστατα τους λαθραία εισαγόμενους στην χώρα. Αν συνδυάσουμε και τις διάφορες οργανώσεις που έχουν δημιουργήσει έναν «εσωτερικό κύκλο» στους ισλαμιστές λαθρομετανάστες, καταλαβαίνουμε πως υπάρχει μία μεθοδευμένη δημιουργία και οργάνωση με άγνωστες στοχεύσεις για την ίδια την χώρα, τη ασφάλεια των πολιτών και την μεταξύ τους ειρηνική συμβίωση. Η δημιουργία αλληλένδετων «κύκλων», χαρακτηρίζει μυστικές υπηρεσίες και τρομοκρατικές οργανώσεις, που με τον συγκεκριμένο τρόπο διασφαλίζουν την μη διαρροή πληροφοριών και αρμοδιοτήτων των «κύκλων» αυτών.
Εξάλλου, η διαπιστωμένη συμμετοχή λαθρομεταναστών στα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008, είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν μπορούμε να παρακάμψουμε χωρίς να αντιληφθούμε την σοβαρότητά του. Πως αποφάσισαν να συμμετέχουν; Κάτω από ποιά οργανωτική δομή συμμετείχαν στο κάψιμο της Αθήνας; Γιατί μέχρι σήμερα οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν προχωρήσει στην διαλεύκανση της συμμετοχής τους σε πράξεις κατά του Ελληνικού κράτους;
Υπάρχει, φυσικά και η επανάσταση για το "κοράνι" της κωλότσεπης και τα όσα ακολούθησαν μία τυπική έρευνα ενός λαθρομετανάστη από αστυνομικούς. Αργότερα, ο ίδιος λαθρομετανάστης συνελήφθη σε ξένη χώρα για συμμετοχή σε ομάδα κατασκοπείας!!!

Μέσα σε όλες αυτές τις "δράσεις" να σημειωθεί και η καταγεγραμμένη δραστηριότητα παραστρατιωτικών ομάδων του UCK (Αλβανικός Απελευθερωτικός Στρατός) τόσο στην Αθήνα, όσο και στην υπόλοιπη Ελληνική Επικράτεια. Αν και είναι γνωστές οι "επιδιώξεις" των αλβανών του UCK, εμείς σημειώνουμε την αγαστή και πολύχρονη συνεργασία αυτών των παραστρατιωτικών με τις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας, οι οποίες έχουν πλήρη δραστηριοποίηση στην Θράκη, την Ρόδο και την Αθήνα. Αν και "κατανοούμε" την δράση της ΜΙΤ σε Θράκη και Ρόδο, "απορούμε" για την στόχευση της Αθήνας. Μήπως επειδή στην Αθήνα έχει συγκεντρωθεί σημαντική "μάζα" ισλαμιστών, οι οποίοι έχουν μεγάλη ανάγκη χρηματοδότησης;

Και, δυστυχώς, δεν είναι μόνο αυτά τα περιστατικά, που επιβαρύνουν την εικόνα μίας (ή και περισσότερων) δημιουργημένης ομάδας φονταμενταλιστών ισλαμιστών, που δρουν οργανωμένα στην Ελλάδα, έχοντας μάλιστα όλα τα στοιχεία που σε οποιοδήποτε φυσιολογικό κράτος θα τους είχαν οδηγήσει στην Δικαιοσύνη και στον δια βίου εγκλεισμό τους στην φυλακή... Είπαμε όμως, εδώ είναι Ελλάδα και ο καθένας έχει δικαιώματα, ακόμη και για την καταστροφή της χώρας...!

Εμείς ευελπιστούμε πως υπάρχει επαρκής πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου (και απειλητικού για την χώρα) φαινομένου.
Ευελπιστούμε, επίσης, πως οι Ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις στο εσωτερικό των δημιουργηθέντων πυρήνων και πως ο κ. Μπίκας θα παραδώσει ειδικό φάκελο στον αντικαταστάτη του στην διοίκηση της ΕΥΠ.

Δυστυχώς, αν και η χώρα προχωράει σαν ακυβέρνητο καράβι, κάποια πράγματα δεν μπορούν να μένουν χωρίς έλεγχο, επειδή κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει ως καταλύτης πολύ δυσάρεστων εξελίξεων (αν συνυπολογίσουμε και την ύπαρξη άγνωστου αριθμού πολεμικών όπλων που κυκλοφορούν ιδιαίτερα στην Αθήνα και χρησιμοποιούνται για ληστείες από «αλλοδαπούς», τότε γίνεται σαφέστερη η ανάγκη δημιουργίας μέτρων που θα διαλύσουν «πυρήνες» και «γιάφκες» ή οποιουσδήποτε χώρους που δημιουργήθηκαν από ξένες υπηρεσίες και λειτουργούν από φανατικούς ισλαμιστές), οι οποίες βεβαίως θα αντιμετωπιστούν με κάθε μέσο και τρόπο. Μήπως όμως είναι καλύτερη η πρόληψη από την καταστολή;



Διαβάστε επίσης: Δένδιας: "Οι λαθρομετανάστες είναι η μεγαλύτερη απειλή για την Δημοκρατία και την ασφάλεια των πολιτών"

Μεγάλες αποκαλύψεις από τον Υπ. Προ-Πο πριν από λίγο στο βήμα της βουλής...Κρατώντας δυο στατιστικά από το 2011 και το 2012 που έχει δημοσιεύσει η ΕΛ.ΑΣ...μάθαμε και επίσημα πια μάθαμε ότι οι λαθρομετανάστες είναι η μεγαλύτερη πληγή κατά του δημοκρατικού αγαθού των Ελλήνων πολιτών... αυτό της ασφάλειας.
Μόλις 11% οι Έλληνες που συνέλαβε η αστυνομία για παράνομες πράξεις..γύρω στο 30% οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις και το υπόλοιπο ποσοστό συλλήψεων είναι όλοι λαθρομετανάστες και ευθύνονται για διάφορες παράνομες δραστηριότητες και εγκλήματα (χωρίς να υπολογίζεται η παράνομη μετανάστευση)...

Στα θέματα της εγκληματικότητας, της παράνομης μετανάστευσης και των υποδομών της ΕΛ.ΑΣ. και της Π.Υ. αναφέρθηκε από το βήμα της Βουλής κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας.

«Η χώρα βρίσκεται σε αυτή τη φάση σε υπαρξιακή αγωνία. Εάν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας τότε σε ορατό χρονικό διάστημα το συνολικό μοντέλο ζωής κινδυνεύει να ανατραπεί», τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Δένδιας και υπογράμμισε ότι δεν χρειάζεται περισσότερη αστυνομία, αλλά καλύτερη, ενώ πρόσθεσε ότι είναι απαραίτητη η μια σημαντική αλλαγή στην ΕΛ.ΑΣ..

«Η ελληνική δημοκρατία δεν μπορεί μέσα στο συγκεκριμένο συνταγματικό και αξιακό σύστημα να δεχθεί, ούτε την αμφισβήτηση του ρόλου των σωμάτων ασφαλείας ούτε την οποιαδήποτε προσπάθεια υποκατάστασης τους. Σε αυτό είμαστε απόλυτοι», υπογράμμισε ο υπουργός. Όπως είπε, για τη δημόσια ασφάλεια απαιτείται η συνεργασία και βοήθεια όλων, κάνοντας λόγο για απόλυτη εθνική συστράτευση.

Παράλληλα, ανέφερε πως η χώρα δεν έχει σωστές υποδομές για να αντιμετώπισει τις πυρκαγιές το καλοκαίρι.


Μία περίοδος ασφυκτικών πιέσεων από τους εταίρους ξεκινάει από αύριο για την Ελλάδα, πιέσεις και απειλές που θα συνεχιστούν και τις επόμενες εβδομάδες ωσότου διαπιστώσουν εμπράκτως τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης. Το «όπλο» τους είναι η εκταμίευση της επόμενης δόσης, την οποία έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα για να σταθεί όρθια.

Το αξιοσημείωτο στοιχείο των τελευταίων ημερών είναι η απόλυτη σιγή κοινοτικών αξιωματούχων, όπως ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, και κυβερνήσεων, όπως η γαλλική, που υπόσχονταν μέχρι και την παραμονή των εκλογών επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής και σχέδιο άμεσης στήριξης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η Ελλάδα να βγει από την ύφεση.

Οι εκλογές πέρασαν, ο λαός έδωσε πλειοψηφία στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, αλλά η τήρηση των υποσχέσεων, στην καλύτερη περίπτωση, αναβλήθηκε γι’ αργότερα. Οι σκληροί του κοινοτικού Βορρά επέβαλαν τη σιωπή και στους υπόλοιπους, καθορίζοντας, προς το παρόν τουλάχιστον, τους κανόνες του παιχνιδιού.

Τα πρώτα σημάδια φάνηκαν στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, όπου ο πρόεδρος της Ε.Ε. Χέρμαν βαν Ρομπέι είχε ετοιμάσει, σύμφωνα με στενό συνεργάτη του, ένα σαφέστατα θετικό μήνυμα προς τον ελληνικό λαό, το οποίο θα αποτυπωνόταν στην κοινή δήλωση των ηγετών της ευρωζώνης. Η δήλωση εκδόθηκε, αλλά δεν υπήρχε σ’ αυτή η λέξη «Ελλάδα» διότι δεν το επιθυμούσαν το Βερολίνο και οι δορυφόροι του (Ολλανδία, Φινλανδία).

Είναι αλήθεια, πάντως, ότι ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ είχε άλλες προτεραιότητες, πιο επείγουσες κατ’ αυτόν, και δεν μπορούσε να πιέσει την Ανγκελα Μέρκελ για όλα τα θέματα. Πέτυχε να αποσπάσει τη γερμανική συναίνεση για την τραπεζική ενοποίηση και την παρέμβαση στην αγορά ομολόγων των δύο ευρωπαϊκών ταμείων διάσωσης. Με άλλα λόγια άφησε το ελληνικό ζήτημα προφανώς γι’ αργότερα και την πρωτοβουλία των κινήσεων στους Γερμανούς.

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής ακολούθησε μπαράζ δηλώσεων από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τους ομολόγους του της Φινλανδίας, της Ολλανδίας και της Αυστρίας, με στόχο το «ψαλίδισμα» των προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί προεκλογικά στην Ελλάδα.

Στη συνέχεια ήρθε η Τρόικα για να κάνει απογραφή πεπραγμένων και, όπως ήταν φυσικό, μετά από μια ακυβερνησία τριών μηνών και με ένα Μνημόνιο να κινείται σε λάθος δρόμο από την αρχή, δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε θετικά συμπεράσματα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, όλα αυτά τα γνώριζαν εκ των προτέρων, δηλαδή όταν έκαναν τις υποστηρικτικές δηλώσεις προς τη χώρα μας, συνεπώς το τελευταίο που θα έπρεπε να κάνουν σήμερα είναι να παριστάνουν τους έκπληκτους.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν με βεβαιότητα προς την κατεύθυνση ότι στην αυριανή συνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες οι εταίροι θα πιέσουν πολύ το νέο υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, προειδοποιώντας ευθέως πως δεν θα υπάρξει επόμενη δόση και η χώρα θα εγκαταλειφθεί αν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο.

Θα ζητήσουν άμεσα αποτελέσματα και κάλυψη του χρόνου που χάθηκε κατά τις δύο προεκλογικές περιόδους αναφορικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, συνδέοντας την εκταμίευση της επόμενης δόσης και την επιμήκυνση του χρόνου της δημοσιονομικής προσαρμογής που ζητάει η κυβέρνηση με την άμεση παρουσίαση έργου, δηλαδή αποτελεσμάτων.

Το επιχείρημα που επικαλούνται διπλωμάτες στις Βρυξέλλες είναι ότι οι κυβερνήσεις των παραπάνω κρατών έχουν σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα. Τα Κοινοβούλιά τους είναι εχθρικά σε διασώσεις και δεν μπορούν να πάνε με «άδεια χέρια» και να ζητήσουν την έγκριση πρόσθετης στήριξης για την Ελλάδα. Μόνον εφόσον έχουν να τους παρουσιάσουν έργο από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης θα πάνε να τους ζητήσουν μία ακόμη, την τελευταία, πρόσθετη στήριξη, με στόχο την έξοδο της χώρας από την ύφεση, αναφέρουν διπλωμάτες, υπενθυμίζοντας ότι το πρόσθετο κόστος για την επιμήκυνση κατά δύο χρόνια της δημοσιονομικής προσαρμογής μπορεί να απαιτήσει δάνεια άνω των 15 δισ. ευρώ.

Ακροβασία από το Βερολίνο και τους δορυφόρους του…

Η τροπή που έχει πάρει το ελληνικό ζήτημα είναι σαφές ότι ενισχύει τη θέση όλων εκείνων στον κοινοτικό Βορρά, κυρίως στη Γερμανία, που προσπαθούν με κάθε τρόπο τα τελευταία τρία χρόνια να σπρώξουν την Ελλάδα προς την έξοδο. Αυτό ανησυχεί έντονα όχι μόνο τις Βρυξέλλες, αλλά και τις περισσότερες πρωτεύουσες της ευρωζώνης, διότι στην παρούσα φάση μια όξυνση του ελληνικού προβλήματος θα μπορούσε να έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλους.

Ήδη οι αγορές μετά από μια παροδική ευφορία δύο-τριών ημερών, έπειτα από τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής, άρχισαν να πιέζουν τα ισπανικά και τα ιταλικά ομόλογα, τα οποία πλησιάζουν εκ νέου τα ιστορικά υψηλά. Η επανεμφάνιση της αναταραχής στην παρούσα φάση δεν οφείλεται στην Ελλάδα, αλλά στις αμφιβολίες των αγορών για το αν οι αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου μπορούν βραχυπρόθεσμα να εκτονώσουν την κατάσταση, καθώς και στο ότι είχαν βάλει (οι αγορές) ψηλά τον πήχη των προσδοκιών για τη συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την περασμένη Πέμπτη, περιμένοντας πολύ περισσότερα από τη μείωση κατά 0,25 μονάδες βάσης του κεντρικού επιτοκίου.

Δεδομένου ότι οι αγορές θα συνεχίσουν να βρίσκονται σε νευρικότητα, καμία κυβέρνηση δεν θα είχε συμφέρον αυτή την περίοδο να ρίξει λάδι στη φωτιά δημιουργώντας αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. Καμία χώρα δεν θα είχε συμφέρον να επιβάλει στην ελληνική κυβέρνηση όρους που θα οδηγήσουν στην πτώση της. Συνεπώς η εξεύρεση λύσης είναι μονόδρομος για όλους. Ωστόσο, δοκιμάζοντας ο ένας τα όρια του άλλου, είναι σαν να ακροβατεί κάποιος πάνω σε ένα σχοινί χωρίς δίχτυ. Ο κίνδυνος να πέσει είναι υπαρκτός και αν τελικά συμβεί τότε όλοι θα τρέχουν και δεν θα προλαβαίνουν. Και αυτός είναι ο λόγος που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στις Βρυξέλλες και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Νίκος Μπέλλος, στον Τύπο της Κυριακής

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Οταν κατέρρευσε η Lehman Brothers και ξέσπασε η κρίση από τις ΗΠΑ, εδώ στην Ελλάδα στήθηκαν λιτανείες υπέρ της ΕΕ, αφού κατά τους μεγάλους σαμάνους της μπουρδολογίας, το «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι μας» ήταν θωρακισμένο από την κρίση...

Οταν η ξεροκέφαλη κρίση έφτασε - παρά τις λιτανείες - και στην από δω πλευρά του Ατλαντικού, ξεκίνησαν τόσο οι «ιστορικές» σύνοδοι της ΕΕ, όσο και η ανακήρυξη «ηρώων» - σαν τους τελευταίους Μόντι και Ραχόι - που ως άλλοι Λεοντόκαρδοι θα έσωζαν την ήπειρό μας. Ποιος δεν θυμάται τον πρώτο τέτοιο «ήρωα», τον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό - και νυν ευρισκόμενο στα αζήτητα - Γκόρντον Μπράουν που τα ελληνικά ΜΜΕ τον δοξολογούσαν γιατί με τις «ευφυείς» πολιτικές τοποθετήσεις του «θωράκιζε» την ΕΕ από την κρίση;

Μετά, όταν η κρίση έσκασε για τα καλά στην ελληνική αυλή μας, μαζί με τις «ιστορικές» συνόδους των Βρυξελλών, είχαμε και καλλιστεία... «φιλελλήνων». Ποιος δεν θυμάται ότι μέχρι να φτάσουμε στο «νέο αέρα» του Ολάντ είχαμε περάσει από εκείνα τα καραγκιοζίστικα για τον... «Θεσσαλονικιό» Σαρκοζί;

Παράλληλα με τα παραμύθια περί «ηρώων», «φιλελλήνων» και «κακών μαγισσών» και όσο η κρίση φούντωνε, τόσο πιο... «ιστορικές» γίνονταν και οι αποφάσεις των συνόδων της ΕΕ:

«Ιστορική» η σύνοδος που αποφάσισε την ένταξη στα μνημόνια και στις τρόικες.

«Ιστορική» η σύνοδος που αποφάσισε την «αναδιάρθρωση» του ελληνικού χρέους.

«Ιστορική» η σύνοδος που αποφάσισε την «επιμήκυνση» του χρέους.

«Ιστορική» η σύνοδος που αποφάσισε το «κούρεμα» του χρέους.

«Ιστορική» η σύνοδος που αποφάσισε το νέο «κούρεμα» του χρέους.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην τελευταία «ιστορική» σύνοδο της ΕΕ, που αποφάσισε την περασμένη βδομάδα τη... «φιλολαϊκή» (!) ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και ανέδειξε τους νέους «ήρωες» της δεκάρας και της μιας μέρας.

Για όσο, δηλαδή, τους χρειάζονται τα «πολυβολεία» της ανελέητης προπαγάνδας, που κατ' ευφημισμόν την αποκαλούν «ενημέρωση».

Μετά από τόσους «ήρωες», όμως, και μετά από τόση... «Ιστορία», στην Ελλάδα σπάει το ένα «ιστορικό ρεκόρ» μετά το άλλο:

Εσπασε το «ιστορικό ρεκόρ» της φτώχειας.

Εσπασε το «ιστορικό ρεκόρ» της ανεργίας.

Εσπασε το «ιστορικό ρεκόρ» της απανθρωπιάς στα διαλυμένα νοσοκομεία, στις ουρές των συσσιτίων, στις ουρές των καρκινοπαθών για ένα φάρμακο, στον κατάλογο των αυτοκτονιών...

Ετσι γράφεται η πραγματική ιστορία στην Ελλάδα.

Με πόνο. Με δάκρυα. Και με σπαραγμό. Σπαραγμό ευθέως ανάλογο των τυμπανοκρουσιών των παπαγάλων της ευρω-γλίτσας, των επιφορτισμένων να υμνολογούν τις «ιστορικές» συνόδους των «ηρώων» της ευρω-ενωσιακής βαρβαρότητας.


Του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά να σχηματίσθηκε με σημαία τον κοινό παρονομαστή της επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, αλλά όλα δείχνουν ότι η επαναδιαπραγμάτευση θα παραμείνει αίτημα. Ο Στουρνάρας δεν άφησε περιθώρια για ψευδαισθήσεις. Δήλωσε ότι όσο η Ελλάδα δεν προσεγγίζει τους δημοσιονομικούς στόχους, δεν μπορεί να ζητήσει τίποτα από τους δανειστές. Η υπαγορευμένη από την τρόικα πολιτική της λιτότητας, όμως, έχει εγκλωβίσει την οικονομία σ’ ένα καθοδικό σπιράλ ύφεσης. Η προσέγγιση των στόχων έχει μετατραπεί σε σισύφειο έργο. Αυτό σημαίνει ότι η επαναδιαπραγμάτευση παραπέμπεται στην προαίρεση των δανειστών.

Η δήλωση Στουρνάρα είναι βαρυσήμαντη και για το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Μέχρι προσφάτως, η ανακεφαλαιοποίηση γινόταν από τα κράτη-μέλη. Το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε η ανακεφαλαιοποίηση των ισπανικών τραπεζών να γίνει από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (ESM), προσθέτοντας ότι θα εξετασθούν και παρόμοιες περιπτώσεις.

Είναι έγκλημα όχι μόνο της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και όλων των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας που δεν απαίτησαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης να υπάρξει σαφής αναφορά πως ό,τι ισχύσει για την Ισπανία θα ισχύσει και για όποια άλλη χώρα-μέλος αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα. Αυτή, άλλωστε, είναι η παράδοση στην Ε.Ε. Για ίδια προβλήματα εφαρμόζονται ίδιες λύσεις.

Οι συμπολιτευόμενοι ισχυρίζονται ότι με την απόφαση διαμορφώθηκε ένα ευνοϊκό πλαίσιο για να ισχύσει και για τις ελληνικές τράπεζες ό,τι θα ισχύσει για τις ισπανικές. Αυτό δεν είναι λάθος, αλλά γιατί πρέπει η Αθήνα και η Λευκωσία να διεκδικήσουν σε μετέπειτα χρόνο αυτό που θα μπορούσαν να είχαν αποσπάσει στη σύνοδο; Πολύ περισσότερο όταν από σειρά δηλώσεων φαίνεται ότι το ευρωιερατείο θέτει αυθαιρέτως (όπως και ο Στουρνάρας) όρους που δεν έχουν τεθεί για την Ισπανία.

Η φιλολογία για «μέτωπο του Νότου» είναι φαντασίωση. Οταν ο κλοιός έσφιξε γύρω από τις χώρες τους, οι Ραχόι και Μόντι, σε συνεννόηση με τον Ολάντ και έχοντας δεδομένη την υποστήριξη των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, επέτυχαν στη σύνοδο να αλλάξουν τους κανόνες. Οι «μικροί», όμως, δεν έχουν ούτε συνείδηση κοινού συμφέροντος ούτε συντονισμό για κοινές παρεμβάσεις στα ευρωπαϊκά όργανα. Γι’ αυτό και δεν έθεσαν ομαδικά τον εύλογο όρο να αναφερθεί σαφώς πως ό,τι ισχύσει για την ανακεφαλαιοποίηση θα ισχύσει για όλους. Δεδομένου ότι η Μαδρίτη και η Ρώμη καίγονταν να ληφθεί απόφαση και όλοι είχαν συνειδητοποιήσει πως παιζόταν η επιβίωση της Ευρωζώνης, εάν είχε τεθεί η απαίτηση των «μικρών», ήταν μάλλον απίθανο να την απέρριπταν, οδηγώντας τη σύνοδο σε ναυάγιο.

Το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ήταν η αιτία που έθεσε την Ιρλανδία εκτός αγορών και στέλνει τώρα την Κύπρο στην αγκαλιά της τρόικας. Για το ελληνικό χρέος είναι υπόθεση περίπου 50 δισ. Ως εκ τούτου, προκαλεί απορία η στάση και της κυπριακής και της ελληνικής πλευράς.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αυτή η στάση δεν οφείλεται μόνο στο «σύνδρομο του κακού μαθητή». Οφείλεται και στη διαπλοκή των κυβερνήσεων με τους τραπεζίτες. Εάν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αναλάβει ο ESM, θα πάρει ως αντάλλαγμα τα πακέτο των μετοχών τους, τα οποία μελλοντικά θα πωλήσει στους πλειοδότες. Με άλλα λόγια, οι Ελλαδίτες και οι Κύπριοι μεγαλομέτοχοι θα χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών τους. Αντιθέτως, εάν η ανακεφαλαιοποίηση γίνει με πόρους που θα δανεισθεί η Ελλάδα και η Κύπρος οι μεγαλομέτοχοι έχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα διατηρήσουν τον έλεγχο, αλλά πιθανότατα και την ιδιοκτησία των τραπεζών τους.