Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Οκτ 2011


Εξοργισμένοι είναι στην Κομισιόν μετά από τις δηλώσεις περί δημοψηφισμάτων - ακόμα και άνθρωποι που είναι κανονικά ήπιων τόνων, αφήνουν την αγανάκτησή τους να ξεχειλίσει. «Είναι μια ακόμη Ελληνική απάτη. Το διακύβευμα του δημοψηφίσματος είναι αν θα πάρετε μερικά ακόμα μέτρα, ή θα τρέχετε με μια πέτρα στο χέρι για να βρείτε ρύζι για το παιδί σας από το σούπερ μάρκετ. Τότε θα γίνετε Αργεντινή» τόνιζαν στελέχη της Κομισιόν.

Πρόσθεσαν επίσης ότι «το ότι υπήρχε οικονομικό πρόβλημα, δηλαδή πρόβλημα οικονομικής επιβίωσης της Ελλάδας, το γνωρίζαμε. Τώρα ο ίδιος ο πρωθυπουργός θέτει ένα πολιτικό πρόβλημα. Το πολιτικό πρόβλημα της παραμονής της Ελλάδας στο κοινό νόμισμα και την Ε.Ε.».

Ανώτατος κοινοτικός παράγοντας διαβεβαίωνε ότι ουδέποτε ο πρωθυπουργός ή κάποιος συνεργάτης του έθεσε, υπονόησε, ή πρότεινε το να περάσει η δανειακή σύμβαση από δημοψήφισμα: «Δεν είναι δυνατόν μια χώρα που δεν πέρασε την συμμετοχή της στην ένωση και στο κοινό νόμισμα από δημοψήφισμα, να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο για μια δανειακή σύμβαση».


Πόσο συχνά διαβάσαμε και ακούσαμε από την αρχή της κρίσης – τη μισώ αυτή τη λέξη, είναι πολύ μικρή για να περιγράψει τις περιστάσεις - φράσεις όπως: ‘ τα χειρότερα έρχονται’, ‘ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα’, ‘ακολουθούν κι άλλα μέτρα’, ‘θα εξαθλιωθούμε’; Κι όμως, δεν ήταν μια πρόβλεψη μόνο, ήταν μια ευχή η οποία και θα πραγματοποιηθεί, για να πούμε το γνωστό, ότι πρέπει κανείς να προσέχει τι εύχεται.

Η κοινωνία είναι αυτή που θα κηρύξει την περίφημη χρεωκοπία, και όχι – στο παρόν διεθνές και Ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα τουλάχιστον – το κράτος. Οι Κοινοτικοί Εταίροι μας δεν είναι διατεθειμένοι να μας αφήσουν να παρασύρουμε στη δίνη το οικοδόμημα του Ευρώ, του οποίου όμως οι αδυναμίες στοιχίζουν στον πιο αδύναμο κρίκο, την Ελλάδα, την αξιοπρεπή επιβίωσή του. Επομένως παρασιτούμε και θα συνεχίσουμε να παρασιτούμε για την επόμενη δεκαετία (τουλάχιστον), στα γόνατα και με δανεικά. Εν τω μεταξύ θα δημιουργηθούν ευκαιρίες απίστευτου κέδρους για πολυεθνικές και διεθνείς επενδυτές οι οποίοι θα αγοράζουν και θα αγοράζουν φθηνά και θα τους είμαστε και υπόχρεοι που μας βγάζουν από τη μιζέρια μας και μας δίνουν λίγη ρευστότητα, μιας και η χώρα δεν θα παράξει πρωτογενές πλεόνασμα (έσοδα) για μια δεκαετία, πάνω – κάτω. Οι φόροι – τα μοναδικά έσοδα - θα συνθλίψουν ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη, η περεταίρω ύφεση, με την σειρά της, θα προκαλέσει τρομαχτική και καλπάζουσα ανεργία, και η οργή της κοινωνίας θα ανακυκλωθεί μεταξύ χαμηλών μισθών, αυτομαστιγώματος και δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου. Δεν θα επέλθει όμως χρεωκοπία της κοινωνίας γιατί έστω και με πενιχρά εισοδήματα, η πλειοψηφία θα επιβιώνει –απλά θα επιβιώνει. Ένα μέρος της θα πτωχύνει και πράγματι θα χρεοκοπήσει και ένα μικρό μέρος της θα πλουτίσει, όπως συμβαίνει σε περιόδους κρίσης : κάποιοι βγάζουν κέρδος και μάλιστα μεγάλο.

Σε αυτή λοιπόν τη συγκυρία, με δεδηλωμένη την απόπειρα των υπόλοιπων της Ευρωζώνης να μας βγάλουν από τον βαθύτερο βούρκο της στάσης πληρωμών – απ’ όπου θα τραβούσαμε και δυο- τρεις ακόμα Εταίρους , και αυτοί με τη σειρά τους άλλους ώστε να ακολουθήσει ολόκληρο το ‘καταραμένο Ευρώ!’ – η Κυβέρνηση διακηρύττει Δημοψήφισμα.

Όλοι το περιμέναμε και οι πιο υποψιασμένοι, το φοβόμασταν. Σε αυτή την περίπτωση εισέρχεται ο παράγοντας του απρόβλεπτου. Πλέον, ο Αγανακτισμένος πρέπει να σταθεί ενώπιον αποφάσεων που πραγματικά θα έχουν σημασία : το να αποφασίσεις ότι διαδηλώνεις έξω από το Σύνταγμα με πορείες ή μόνιμα (μέχρι να μπει ο Αύγουστος, ε, και να φύγεις για το χωριό σαν άνθρωπος και συ μόλις αρχίζουν και σφίγγουν οι ζέστες), είναι σίγουρα μια απόφαση, αλλά καμία αλλαγή δεν φέρνει στην δημόσια ζωή όταν κινδυνεύουν να μην πληρωθούν συντάξεις και μισθοί τον ερχόμενο μήνα. Επομένως όσο εξοργισμένος και αν είσαι, χαίρεσαι που δεν εξαρτάται πραγματικά από σένα το αν θα υπογραφεί η επόμενη Δανειακή Σύμβαση και υποθηκευτεί το μέλλον των επόμενων γενεών γιατί εσύ στο τέλος του μήνα θα πληρωθείς, γιατί η δόση των μισητών δανειστών μας γέμισε το Ταμείο που γεμίζει το δικό σου μικρό ταμείο.

Όμως έρχεται η ώρα που όλοι φοβόμαστε και ο αγανακτισμένος, ο αντιευρωπαϊστής, ο αναρχικός και ο καπιταλιστής πρέπει να αποφασίσουν ακριβώς αυτό: να γεμίσει το αδειανό Ταμείο με τα Δανεικά των απαράδεκτων όρων και της τεχνητής Κρίσης (Και τι σημαίνει χρέος; εγώ δεν χρωστάω πουθενά… επειδή το λένε κάποιοι αριθμοί; Οι μηχανές ξεσηκώθηκαν και πολεμούν τον άνθρωπο!’ λέμε αναμεταξύ μας…) ή θα κάνουμε πράξη αυτά που κηρύττουμε και θα την κηρύξουμε την στάση πληρωμών;

Η επόμενη μέρα θα είναι μια νέα μέρα στην περίοδο της σύγχρονης Ιστορίας αν όλοι κάνουμε αυτό που λέγαμε ότι θα κάνουμε , όταν το σενάριο αυτό ήταν υποθετικό – να ψηφίσουμε κατά της νέας Δανειακής Σύμβασης. Μια νέα μέρα, χωρίς την έννοια που της προσδίδει ο πολιτικός λόγος ή ο λογοτεχνικός. Μια νέα μέρα με τους όρους του ρεαλισμού. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα εξελιχθεί η διαδικασία, ποιους θα παρασύρει μαζί της, πόσο βαθειά θα είναι η εξαθλίωση η οποία τότε, ναι , θα έρθει, αλλά κυρίως, ποιες θα είναι οι συνέπειες που θα στοιχίσουν περισσότερο στην Ελλάδα ως κράτος: οι οικονομικές, οι κοινωνικές ή οι απρόβλεπτες γεωπολιτικές;

Έκπληξη προκαλεί η επιλογή της Κυβέρνησης να θέσει τον ανώριμο λαό μπροστά στις ευθύνες του. Η επίσπευση αυτή των εξελίξεων όμως μόνο έξυπνη θεωρώ πως είναι, τουλάχιστον για την Κυβέρνηση που θέλει να ξεφορτωθεί από τα χέρια της την ωρολογιακή βόμβα και την αντιπολίτευση που αντιδρά αμήχανα και μόνο στην προοπτική του να εκτροχιαστεί η κατάσταση και να πάρουμε την μοίρα μας στα χέρια μας… Κι όμως, όσο σκοτεινό και αν διαφαίνεται το μέλλον, η τάση της αυτοκαταστροφής μας έλκει και θα έχουμε πιθανόν την ευκαιρία να έρθουμε αντιμέτωποι με την ευχή μας: τα χειρότερα που θα’ ρθουνε.


Ψήφος εμπιστοσύνης ή… ομηρίας του ΠΑΣΟΚ;

Η πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, για την έγκριση ή όχι από τον ελληνικό λαό, της νέας δανειακής σύμβασης της Ελλάδας, μετά το «κούρεμα» του χρέους, έχει ένα βασικό προαπαιτούμενο: Να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.

Και αυτό είναι το πρώτο βήμα στη στρατηγική του Γιώργου Παπανδρέου: Οδηγώντας με δική του πρωτοβουλία, την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ σε πολωτική αναμέτρηση με την αντιπολίτευση εντός της Βουλής, και ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης με διαδικασίες εξπρές, ουσιαστικά… εκβιάζει αυτή τη θετική ψήφο.

Ενώπιον μιας κοινοβουλευτικής κάλπης που ενδεχομένως οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ θα γνωρίσει βαριά ήττα, και οι περισσότεροι εξ αυτών δεν πρόκειται να επανεκλεγούν βουλευτές, είναι προφανές ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κυβερνώντος κόμματος δεν θα επιλέξει την προσωπική πολιτική αυτοχειρία.

Με την απόφασή του να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου επί της ουσίας καθιστά τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος… ομήρους της αναγκαιότητας να μην πέσει η Κυβέρνηση.

Και έτσι, αφαιρεί από τους ίδιους βουλευτές, κάθε μελλοντική προσπάθεια να κρατήσουν αποστάσεις, ή ακόμη και να καταδικάσουν, καταψηφίζοντάς τες, τις επόμενες πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Η τελευταία ζαριά του Παπανδρεϊσμού

Μέχρι… το Καστρί ακούστηκε η σημερινή ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ειδικά στο σκέλος που έθεσε και το περίγραμμα των πολιτικών εξελίξεων: Ψήφος εμπιστοσύνης μέσα από τη Βουλή τις επόμενες ημέρες, και δημοψήφισμα για την έγκριση ή μη της συμφωνίας των Βρυξελλών για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, σε ποσοστό 50%.

Η κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου έπιασε εξ απήνης τους περισσότερους, καθώς επέλεξε να συνδυάσει τις πολιτικές πρωτοβουλίες της ψήφου εμπιστοσύνης, η οποία απευθύνεται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, και του δημοψηφίσματος, που επιχειρεί να ανοίξει «διάλογο» με το σύνολο της κοινωνίας

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και στενοί συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου, δεν είχαν ακριβή γνώση των προθέσεων του Πρωθυπουργού, μέχρι και την τελευταία στιγμή. Καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις του Γιώργου Παπανδρέου φέρεται να έχει διαδραματίσει ο αδελφός του Νίκος, ο οποίος άλλωστε βρίσκεται διαχρονικά στο πλευρό του Πρωθυπουργού, σε κάθε δύσκολη συγκυρία της πολιτικής σταδιοδρομίας του.

Έτσι, επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις που ήθελαν το Καστρί να μην… παραδίδει τα όπλα, και να κρατάει ψηλά το λάβαρο του παπανδρεϊσμού. Επιλέγοντας να ρίξει μια τελευταία ζαριά, προκειμένου να βγάλει τον Γιώργο Παπανδρέου από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει, ακόμη και στο ίδιο το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Και... εκλογές μετά το δημοψήφισμα

Η τελευταία ζαριά του παπανδρεϊσμού συνεπαγόταν τελικά την επιδίωξη να κερδίσει η Κυβέρνηση πολιτικό χρόνο, να παραταθεί για μερικούς μήνες η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και να κλονιστεί συθέμελα η βιωσιμότητα της Συμφωνίας των Βρυξελλών για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Μιας Συμφωνίας που, κατά δήλωση του ίδιου του Πρωθυπουργού, έβαζε τέλος στην προοπτική χρεοκοπίας της Ελλάδας, και άνοιγε… λεωφόρους για ένα καλύτερο μέλλον.

Η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει στον τακτικισμό του δημοψηφίσματος για την έγκριση ή μη της νέας δανειακής σύμβασης, απλώς… καθυστερεί για μερικούς μήνες τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών. Που πλέον, αντί να διεξαχθούν μέχρι τα τέλη του έτους, θα πρέπει να αναμένονται στις αρχές του 2012, εφόσον το κλίμα κοινωνικής εξέγερσης εκφραστεί στις κάλπες με ένα «όχι». Ανεξαρτήτως του ποιο ακριβώς θα είναι το ερώτημα του δημοψηφίσματος, και οι παρενέργειες του αποτελέσματός του.

Η πολιτική πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού συνάντησε την καθολική αντίδραση κομμάτων και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ακόμη και με σκληρούς χαρακτηρισμούς. Δεν έλειψαν και εκείνοι που ουσιαστικά προέτρεψαν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ρίξουν την Κυβέρνηση, κατά την επικείμενη ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.

Ταυτόχρονα, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και διεθνών αγορών, περισσεύει ο εκνευρισμός και η αβεβαιότητα για τα μελλούμενα στην Ελλάδα, μετά την πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου, η οποία έρχεται μετά από μια οδυνηρή και επώδυνη διαπραγμάτευση των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους εκπροσώπους των τραπεζών, προκειμένου να δεχθούν οι τελευταίοι «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, σε ποσοστό 50%.

Αξίζει να σημειωθούν ακόμη δυο παράμετροι: Είναι μόλις η δεύτερη φορά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, που διενεργείται δημοψήφισμα, με πρώτη την ετυμηγορία του ελληνικού λαού για την εγκαθίδρυση του πολιτεύματος της Προεδρευόμενης Δημοκρατίας, και την κατάργηση της μοναρχίας.

Για τη θεμελιώδη απόφαση ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής πήρε πάνω του την ευθύνη. Δεν έκανε δημοψήφισμα. Λειτούργησε ως εθνικός ηγέτης, πέρα και πάνω από την εποχή του και την ιστορική συγκυρία. Κοίταξε στο μέλλον, τράβηξε… από το μανίκι έναν ολόκληρο λαό, και η Ιστορία τον δικαίωσε πανηγυρικά.

Ακόμη: Η Ιστορία έχει διδάξει ότι σε ένα δημοψήφισμα δεσμευτικού χαρακτήρα, η κοινωνία δεν απαντάει ποτέ στο ερώτημα που τίθεται. Επιλέγει να τοποθετηθεί, σύμφωνα με το γενικότερο κλίμα που επικρατεί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, και τα υπόγεια ρεύματα που τη διαχέουν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Γάλλοι, βαθιά πολιτικοποιημένος λαός, δεν δίστασαν να φρενάρουν πριν από μερικά χρόνια το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, ψηφίζοντας «όχι», επειδή ήθελαν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για την πολιτική της τότε κυβέρνησης. Και τελικά, φρέναραν το μέλλον της Ευρώπης.

Στην ουσία λοιπόν, η παράμετρος που άλλαξε απόψε το βράδυ, μετά την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα των πολιτικών εξελίξεων, είναι ότι… πριν από τις εθνικές εκλογές, θα έχουμε δημοψήφισμα.

Στην πτήση της επιστροφής από τις Βρυξέλλες, την Πέμπτη 27η Οκτωβρίου, ο Γιώργος Παπανδρέου θα επιχείρησε να «ταξιδέψει» τη σκέψη του στο πολιτικό μάλλον του ΠΑΣΟΚ. Αναζητώντας ένα παράθυρο ευκαιρίας, ώστε να μετριάσει τις συνέπειες και τις παρενέργειες, από τη διαγραφόμενη ως βέβαιη ήττα του Κινήματος που ίδρυσε ο πατέρας του, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Μια ήττα που αναμένεται για πρώτη φορά μετά το 1981, να προσλαμβάνει χαρακτηριστικά «στρατηγικής» υποχώρησης για το ΠΑΣΟΚ, με μόνιμες απώλειες σε εφεδρείες κοινωνικών ομάδων, οι οποίες το στήριζαν παραδοσιακά, ακόμη και στις πιο δύσκολες «στραβοτιμονιές» της ιστορικής διαδρομής του.

Ευελπιστώντας λοιπόν ότι θα μπορούσε να παρουσιάσει ως «σχεδόν επιτυχία» τη συμφωνία των Βρυξελλών για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους σε ποσοστό 50%, ο Πρωθυπουργός προσδοκούσε βάσιμα να κερδίσει πολιτικό χρόνο.

Να υπερβεί τον σκόπελο των δυο μηνών που απομένουν ως το τέλος του έτους, και να απομακρύνει το ενδεχόμενο διενέργειας πρόωρων εκλογών τουλάχιστον μέχρι την άνοιξη του 2012. Προσδοκώντας ότι το ασταθές διεθνές περιβάλλον που, εκ των πραγμάτων θα προκύψει, λόγω της διενέργειας εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, τη Γαλλία, και ενδεχομένως τη Γερμανία και την Ιταλία, θα του επιτρέψει να διεκδικήσει καλύτερους όρους εφαρμογής της δανειακής σύμβασης που ο ίδιος υπέγραψε με την τρόικα.

Οι παραπάνω προσδοκίες έμελλε να καταρριφθούν ανήμερα της επετείου εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου. Το κοχλάζον κλίμα κοινωνικής έκρηξης, που διαπιστώθηκε σε όλες σχεδόν τις παρελάσεις και εορταστικές εκδηλώσεις, σε συνδυασμό με το μπαράζ δημόσιων τοποθετήσεων στελεχών της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες ουσιαστικά αμφισβητούν το παπανδρεϊκό imperium, δεν επέτρεψαν στο κλίμα να αλλάξει. Ούτε καν προσωρινά.

Δημοσκοπικά, η πολιτική πραγματικότητα την οποία καλείται σήμερα να διαχειριστεί ο Γιώργος Παπανδρέου, ονομάζεται «παγίωση». Η εκλογική συμπεριφορά των Ελλήνων έχει «καρφιτσωθεί» σε εξαιρετικά αρνητικό για το ΠΑΣΟΚ ισοζύγιο. Και όποια πολιτική πρωτοβουλία κι αν αναλαμβάνουν η Κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου, πέφτει στο κενό.

Ενόψει της αποψινής συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, και της αυριανής συζήτησης στη Βουλή, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, για τα συμπεράσματα της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών, και της απόφασης για απομείωση του ελληνικού χρέους σε ποσοστό 50%, ο Γιώργος Παπανδρέου βλέπει την «ταμπακιέρα» των πρόωρων εκλογών να επανέρχεται στο προσκήνιο.

Είναι άλλωστε προφανές ότι η σημερινή Κυβέρνηση στερείται εκκωφαντικά κοινωνικής, πολιτικής και… σχεδόν κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης. Άρα, είναι εκ των πραγμάτων ανίσχυρη να διαχειριστεί τα αδιέξοδα. Αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε.

Ίσως το μοναδικό ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο Πρωθυπουργός, και επομένως να πάρει την κρίσιμη απόφαση, είναι ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής των πρόωρων εκλογών. Θα είναι άμεσα, δηλαδή το αργότερο μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, ή θα είναι στις αρχές της άνοιξης του 2012; Και ένα δεύτερο ερώτημα: Ο ίδιος, ποιόν πολιτικό ρόλο θα έχει στις εκλογές αυτές;

Πηγή



Ημέρα συγκλονιστικής τομής στις σχέσεις του λαού με την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα αποδείχθηκε τελικά η φετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Η ματαίωση από δεκάδες χιλιάδες λαού της στρατιωτικής παρέλασης στη Θεσσαλονίκη, οι αποδοκιμασίες και η εκδίωξη των κυβερνητικών εκπροσώπων στις μαθητικές παρελάσεις από την Κέρκυρα ως τη Ρόδο, από τον Βόλο ως την Καλαμάτα και στα πολιτικά άντρα του ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα ή στο Ηράκλειο αποκάλυψαν την καθολικότητα της αντίθεσης του ελληνικού λαού στην πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Από την επονείδιστη εποχή των "αποστατών" της Ενωσης Κέντρου το 1965-1967 ουδέποτε υπήρξε συγκρίσιμη διάσταση μεταξύ του λαού και των κυβερνώντων όσο σήμερα, σε καιρούς δημοκρατικά εκλεγμένου κοινοβουλίου. Οποιος δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το σοκαριστικό βάθος της πολιτικής κρίσης που μαίνεται πλέον και απειλεί να καταπιεί την ελληνική κοινωνία και αναζητά δίκην φαιδρού πολιτικού "επιθεωρητή Κλουζό" να εντοπίσει σκοτεινούς "υποκινητές" των αποδοκιμασιών κατά της κυβέρνησης, δεν είναι απλώς βαθιά νυχτωμένος. Είναι επικίνδυνος για την πολιτική ζωή του τόπου.

Oταν φτάνουμε στο σημείο σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπως είναι τα Τρίκαλα, μέχρι πρότινος στέλεχος της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ να γρονθοκοπεί ενώπιον εκατοντάδων συμπολιτών του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ενώ γνωρίζει άριστα τον δράστη διατείνεται με γκεμπελικό θράσος ότι είναι δήθεν αριστερός, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ο συμβολισμός είναι άκρως επώδυνος και προοιωνίζεται τη βίαιη σύγκρουση που επέρχεται, αν δεν αλλάξει η ροή των πραγμάτων.

Oταν μετά την πλήρη απαξίωση της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου αποδοκιμάζεται στη Θεσσαλονίκη και ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας από τμήμα των διαδηλωτών, αυτό δεν συνιστά κυρίως υποβάθμιση του προσώπου του Κάρολου Παπούλια. Υπογραμμίζει πρωτίστως την παντελή καταρράκωση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος στη συνείδηση της μεγάλης, αν όχι τεράστιας πλειονότητας του ελληνικού λαού. Η κατάσταση καθίσταται άκρως επικίνδυνη. Δεν θέλουμε για την ώρα να παρουσιάσουμε αναλυτικά τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Το βέβαιο είναι πως με την κατάσταση αυτή, με τον λαό να διακατέχεται από πλήρως εχθρικά αισθήματα προς την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, η χώρα είναι αδύνατον να κυβερνηθεί επί πολύ. Οσο περισσότερο δε η κυβέρνηση Παπανδρέου συνεχίζει να αδιαφορεί προκλητικά για τις λαϊκές αντιδράσεις και εξακολουθεί να ασκεί την ίδια πολιτική, η σύγκρουσή της με τους πολίτες θα γίνεται σφοδρότερη και ανεξέλεγκτη στις συνέπειές της.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχει διέξοδος από αυτή την εκρηκτική κατάσταση. Το βέβαιο είναι πως μόνο μια διαφορετική πολιτική συνιστά λύση. Εξίσου βέβαιο είναι πως ο λαός δεν θέλει πλέον την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία έχει καταστήσει σαφέστατο ότι καμιά διάθεση δεν έχει να αλλάξει πολιτική. Αυτό όμως διαρρηγνύει εντελώς το κοινωνικό συμβόλαιο διοίκησης της Ελλάδας στο πλαίσιο του υφιστάμενου συστήματος.

Το κατεστημένο της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπο με σοβαρά προβλήματα. Σαφώς και στηρίζει την κυβέρνηση Παπανδρέου μέχρι τώρα, καθώς τα μέτρα που παίρνει τόσο κυρίως σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε άμεσα οικονομικό υπηρετούν τα συμφέροντα πρωτίστως βεβαίως του τραπεζικού συστήματος, αλλά και του κεφαλαίου γενικότερα.

Μέχρι ποιου σημείου όμως μπορεί να ανεχθεί την παράλυση του κρατικού μηχανισμού που προκαλεί η παραμονή της κυβέρνησης Παπανδρέου στην εξουσία, καθώς οι υπάλληλοί του αρνούνται να δουλέψουν και ο λαός αρνείται σε όλο και μεγαλύτερη έκταση να εκπληρώσει τις θεμελιώδεις υποχρεώσεις του απέναντι στο κράτος;

Επιπροσθέτως, μέχρι ποιου σημείου δεν θα είναι επικίνδυνο για τα συμφέροντα του κατεστημένου να συνεχίσει να υποστηρίζει την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία ενδέχεται σύντομα να καταφύγει σε μέτρα αυταρχικού χαρακτήρα προκειμένου να κατορθώσει να συνεχίσει να κυβερνά με τον λαό όλο και πιο αντίθετο στην πολιτική της και τις κοινωνικές συγκρούσεις να γίνονται όλο και πιο βίαιες;

ΠΡΟΒΛΗΜΑ - Σε λίγο ούτε η ΝΔ θα αποτελεί λύση

ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ γνωρίζει ότι μόνο μέχρι ενός σημείου η παραμονή της κυβέρνησης Παπανδρέου στην εξουσία λειτουργεί υπέρ της ενίσχυσης του άλλου κόμματος που υπηρετεί τα συμφέροντά του, της ΝΔ. Η δημοσκοπική υπεροχή της ΝΔ έναντι του ΠΑΣΟΚ κυμαίνεται ήδη γύρω στις οκτώ με δέκα εκατοστιαίες μονάδες και διαρκώς αυξάνεται. Οφείλεται όμως πρωτίστως στον πρωτοφανή, συνεχή καταποντισμό του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ και πολύ λιγότερο στην αργή βελτίωση του ποσοστού της ΝΔ. Δεδομένης της προϊούσας αποσύνθεσης του κρατικού μηχανισμού, δεν αποκλείεται καθόλου οι ελίτ της χώρας να διαπιστώσουν σύντομα ότι ίσως ούτε η ΝΔ θα είναι πλέον σε θέση να μαζέψει την κατάσταση.

Πηγή


  • Σκοπεύουν να θέσουν προ τετελεσμένων τον Παπούλια, για να κηρύξει εκλογές
Η πρόταση είχε γίνει πριν από δύο εβδομάδες από τη "Νέα Ελλάδα" (κόμμα - κίνηση πολιτών εξωκοινοβουλευτική) και φαίνεται πως βρήκε πρόσφορο έδαφος, αφού η Νέα Δημοκρατία φέρεται να συζητά την σύσσωμη παραίτηση των βουλευτών της, η οποία προσδοκάται πως θα ακολουθηθεί και από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Στην περίπτωση που σύσσωμη η αντιπολίτευση παραιτηθεί τίθεται μείζον πολιτικό θέμα, που εξαναγκάζει τον Κάρολο Παπούλια να καλέσει τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και να του ανακοινώσει πως ή θα προκηρυχθούν εκλογές ή το ΠΑΣΟΚ θα παραμείνει πραξικοπηματικά στην εξουσία...

Φαίνεται ότι επιτέλους υπάρχουν κάποιοι στη ΝΔ που δεν θα κάνουν το δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ ούτε θα προβούν σε ανούσιες ενέργειες τύπου αποχής. Αυτή την στιγμή ο Αντώνης Σαμαράς συζητά το ενδεχόμενο να ζητήσει από τους βουλευτές να παραιτηθούν ομαδικά ώστε να υποχρεώσει τον Παπούλια να ζητήσει εκλογές.

Θεωρείται δεδομένο ότι θα ακολουθήσουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως μας δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας στην πρόσφατη συνέντευξη.

Δεν είναι μόνο θέμα Ελληνικό. Οι Βρυξέλλες πλέον θεωρούν ότι ο Παπανδρέου τους εξαπάτησε (πριν λίγο υπήρξε παρέμβαση κορυφαίου Ευρωπαίου ηγέτη σε προσφιλές μας πρόσωπο). Οι εκλογές είναι η μόνη λύση για να πειστεί και η Ευρώπη πως υπάρχουν αξιόπιστες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα που δουλεύουν για την ΕΛΛΑΔΑ και όχι για τις ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ.

Για να δούμε που θα καταλήξουν οι διαβουλεύσεις…

Πληροφορίες από "Ολυμπία"

  • Οι διαδικασίες και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από το Σύνταγμα και τον πρόσφατο εφαρμοστικό νόμο για τη διενέργεια του δημοψηφίσματος.

Δύο ειδών είναι τα δημοψηφίσματα που προβλέπονται από το Σύνταγμα και από τον πρόσφατο εφαρμοστικό νόμο.

Το πρώτο αφορά "κρίσιμα εθνικά θέματα" και για να γίνει, απαιτείται απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, η οποία στη συνέχεια κατατίθεται στην Βουλή, όπου και απαιτείται απλή πλειοψηφία 151 ψήφων για το αν το θέμα θα πάει σε δημοψήφισμα.

Η δεύτερη περίπτωση δημοψηφίσματος αφορά τα ψηφισμένα νομοσχέδια, τα οποία, όμως, δεν έχουν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Σε αυτή την περίπτωση για να διεξαχθεί δημοψήφισμα απαιτείται να εγκριθεί η πρόταση από αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών.

Στην πρώτη περίπτωση, για να θεωρηθεί έγκυρο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, η προσέλευση των ψηφοφόρων θα πρέπει να ανέλθει τουλάχιστον στο 40%.

Στην δεύτερη περίπτωση δημοψηφίσματος για ψηφισμένα νομοσχέδια η προσέλευση στην κάλπη πρέπει να ανέλθει τουλάχιστον στο 50% του εκλογικού σώματος.

Οι διαδικασίες προκήρυξης και διενέργειας δημοψηφισμάτων καθορίζονται από το Άρθρο 44 του Συντάγματος, όπως αυτό αναθεωρήθηκε με το Ψήφισμα της 27 Μαΐου 2008 από την Η' Αναθεωρητική Bουλή των Ελλήνων.

'Αρθρο 44: Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, δημοψηφίσματα, διαγγέλματα


  1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
    Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Bουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Bουλής σε σύνοδο. Aν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής.
  2. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου.
    Δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, εκτός από τα δημοσιονομικά, εφόσον αυτό αποφασιστεί από τα τρία πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση των δύο πέμπτων του συνόλου και όπως ορίζουν ο Kανονισμός της Bουλής και νόμος για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής.
    Δεν εισάγονται κατά την ίδια περίοδο της Bουλής περισσότερες από δύο προτάσεις δημοψηφίσματος για νομοσχέδιο. Aν νομοσχέδιο υπερψηφιστεί, η προθεσμία του άρθρου 42 παράγραφος 1 αρχίζει από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.
  3. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε εντελώς εξαιρετικές περιστάσεις μπορεί να απευθύνει προς το Λαό διαγγέλματα, μετά από σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Kυβέρνησης. Tα διαγγέλματα προσυπογράφονται από τον Πρωθυπουργό και δημοσιεύονται στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως.

Γαντζωμένος μέχρι την τελευταία στιγμή στην εξουσία βρίσκεται ο Γ. Παπανδρέου ο οποίος προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στην κυβέρνηση κάνοντας δημοψήφισμα κι όχι εκλογές

Μιλώντας πριν από λίγο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ύψιστη πράξη δημοκρατίας και πατριωτισμού. «Ας δώσουμε το λόγο το λαό και στους πολίτες. Είναι η ώρα να απαντήσει ο πολίτης υπεύθυνα. Θέλει να την υλοποιήσουμε ή να την απορρίψουμε. Αν δεν την θέλει ο λαός δεν θα εφαρμοστεί. Εάν ναι θα προχωρήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ανακοίνωσε επίσης ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης θα ξεκινήσει την Τετάρτη. Η συζήτηση θα κρατήσει 3 ημέρες, δηλαδή θα θα ολοκληρωθεί στις 12 το βράδυ της Παρασκευής. Η Κυβέρνηση διαθέτει 153 βουλευτές και απαιτείται να πάρει τουλάχιστον 151 ψήφους

Η ουσία είναι ότι ο Παπανδρέου τα θέλει όλα και τα θέλει για πάρτη του, επιχειρώντας να υπεκφύγει του λαϊκού αιτήματος που είναι ένα: εκλογές. Επιχείρησε έτσι σήμερα να θέσει την χώρα σε μακρά προεκλογική περίοδο δηλώνοντας ότι θα τεθεί σε δημοψήφισμα η νέα δανειακή σύμβαση όταν ετοιμαστεί (δηλαδή πιθανότατα μετά τα Χριστούγεννα) – ενώ για τις ανάγκες της παρούσης περιόδου απάντησε στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που πιέζουν ζητώντας συγκυβέρνηση ή εκλογές, ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Ουσιαστικά δηλαδή εκβιάζει ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του!

Σημειώνεται ότι ήδη εμφανίσθηκε ένα νομικό πρόβλημα όσον αφορά το δημοψήφισμα, καθώς δεν επιτρέπεται να γίνει δημοψήφισμα για δημοσιονομικά ζητήματα, όπως είναι η νέα δανειακή σύμβαση και τα μέτρα που θα περιλαμβάνει.

Κατά τα λοιπά ο ΓΑΠ εμφανίσθηκε ως σε προεκλογικό μπαλκόνι. Τα έβαλε με τα συμφέροντα και τους τραπεζίτες, στους οποίους ξεκαθάρισε ότι οι τράπεζές τους θα κρατικοποιηθούν και το κράτος θα πάρει κοινές μετοχές και όχι προνομιούχες όπως ήθελαν εκείνοι. Μέτωπο είχε και προς τα μήντια και τους δημοσιογράφους που, όπως υποστηρίζει, κρύβουν την αλήθεια για την επιτυχία της κυβέρνησης στη σύνοδο κορυφής. Το τρίτο μέτωπο του ΓΑΠ ήταν προς την αριστερά που επεχείρησε να την ταυτίσει με τη βία.

Οι εξαγγελίες του ΓΑΠ έγιναν δεκτές με μάλλον χλιαρό χειροκρότημα από τους βουλευτές. Αρκετοί δεν σηκώθηκαν όρθιοι και ακόμη περισσότεροι δεν χειροκρότησαν. Ανάμεσα στους βουλευτές που ζητούσαν πρωτοβουλίες υπήρχε προβληματισμός γιατί επεδίωκαν πρωτοβουλίες στην αντίθετη κατεύθυνση. Η στάση τους θα αποσαφηνιστεί τις προσεχείς μέρες.

Και το ερώτημα είναι ένα. Αφού θα κάνει δημοψήφισμα, το ανώτατο όπλο της Δημοκρατίας, γιατί να πάει σε ψήφο εμπιστοσύνης; Τρικυμία εν κρανίω με λίγα λόγια.

Αυτές είναι οι περίφημες πολιτικές πρωτοβουλίες που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ περίμεναν από τον… ηγέτη τους; Αστεία πράγματα.

Αντί να πάει σε εκλογές, γιατί μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές κινήσεις εκτόνωσης, σύρει τον κόσμο σε ένα δημοψήφισμα με εκβιαστικό δίλημμα. Αντί να ζητήσει την αναβάπτιση της πολιτικής του από το λαό απευθείας, επιλέγει το δημοψήφισμα ως Κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Δηλαδή αν ο κόσμος υπό την πίεση που θα του ασκηθεί ψηφίσει υπέρ της συμφωνίας των Βρυξελλών σημαίνει ότι επικροτεί και την πολιτική του ΠΑΣΟΚ;

Κι αν καταψηφιστεί η συμφωνία τι θα γίνει; Θα χρεοκοπήσει η χώρα και θα πάμε σε επιστροφή στη δραχμή;

Σε πολύ επικίνδυνα αδιέξοδα μας οδηγεί ο πρωθυπουργός.

Ηρωική έξοδος;

Και υπάρχουν, προς το παρόν, δυο εκδοχές. Ή ο Παπανδρέου εκβιάζει και πάλι τους βουλευτές του με ένα ακόμα επικοινωνιακό τρυκ (δημοψήφισμα – ψήφος εμπιστοσύνης) ή έχει «στήσει» την ψηφοφορία μετά την τριήμερη διαδικασία για να τον ρίξουν και να πάει σε εκλογές χωρίς τον κίνδυνο να τον χαρακτηρίσουν «λιποτάκτη».

Το Ιανουάριο το δημοψήφισμα

Μιλώντας πριν από λίγο σε δημοσιογράφους ο Χάρης Καστανίδης εκτίμησε ότι το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί πιθανότητα τον Ιανουάριο, καθώς μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου θα έχει ολοκληρωθεί η σύνταξη της νέας δανειακής σύμβασης…

Όσον αφορά στο Δημοψήφισμα είπε ότι, για να είναι δεσμευτικό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, πρέπει η συμμετοχή των πολιτών να είναι τουλάχιστον 40%.

Ψήφος εμπιστοσύνης

Σύμφωνα με τον κανονισμό, ο Πρόεδρος της Βουλής, ύστερα από συνεννόηση με την Κυβέρνηση, ορίζει την ημέρα που θα αρχίσει η συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις και την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.

Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, ο κ. Καστανίδης υποστήριξε ότι πιθανότατα η τριήμερη διαδικασία θα αρχίσει την Τετάρτη ώστε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι την Παρασκευή τα μεσάνυχτα.

Πηγή


  • "Ο Παπανδρέου πέταξε τη πετσέτα…" γράφει ο Bloomberg!
Αυτή η σπασμωδική και απολύτως μη φυσιολογική απόφαση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να ανακοινώσει πως προτίθεται να ζητήσει δημοψήφισμα, στην ουσία είναι μία ευθεία απειλή προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, στους οποίους ούτε λίγο ούτε πολύ λέει πως «αν δεν με ρίξετε, τότε θα ρίξω την χώρα στον γκρεμό χωρίς δεύτερη κουβέντα»…

Και η λύση, για να μην υπάρξει ΑΜΕΣΗ και επίσημη πτώχευση, είναι να πέσει η κυβέρνηση του τραγικού Παπανδρέου, ο οποίος προφανώς ψάχνει εναγωνίως την πόρτα της εξόδου.

Ταυτόχρονα, κι επειδή ουσιαστικά ακυρώνει την πρόσφατη (κάκιστη) απόφαση των Ευρωπαίων, πιέζει τα CDS για πληρωμή… και ίσως πρέπει να σκεφτούμε πλέον πολύ σοβαρά την σχέση Παπανδρέου και CDS, αφού η μέχρι τώρα πολιτική του εξυπηρετούσε την άνοδο των ασφαλίστρων των Ελληνικών ομολόγων, ενώ τώρα εξυπηρετεί την… άμεση πληρωμή τους!

Οι εξελίξεις, πάντως, ρίχνουν πλέον το βάρος και την ευθύνη για μη πτώχευση της χώρας στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι ζώντας μέσα σε έναν τραγέλαφο, καλούνται σήμερα να ρίξουν την κυβέρνηση για να μην πτωχεύσει η χώρα, ενώ μέχρι χθες την στήριζαν για τον ίδιο ακριβώς λόγο…

Όπως και να έχει, το μόνο βέβαιο είναι πως το πέρασμα Παπανδρέου από την πρωθυπουργία, πέρα από πρωτοφανή πολιτική ανεπάρκεια και οικονομική καταστροφή, δεν μας άφησε να… βαρεθούμε! Ο άνθρωπος αυτός έκρυβε πολλές εκπλήξεις για τους Έλληνες. Ευελπιστούμε, πάντως, αυτή να είναι και η τελευταία κακή έκπληξη που έκρυβε για την «πατρίδα» του.



ΥΓ: Στο δελτίο του βρετανικού σταθμού, οι δημοσιογράφοι του BBC χαρακτήρισαν το δημοψήφισμα της Ελλαδας σαν τη γαλοπουλα που την ρωτάνε αν θέλει να ψηθει τα Χριστούγεννα!

Ο Απόλυτος ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ !!!

Μιλώντας στους βουλευτές του κόμματός του δήλωσε ότι ΔΕΝ θα πάει σε πρόωρες εκλογές αλλά θα ΚΑΝΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για να "Μιλήσει ο Λαός" για το ΑΝ εγκρίνει την ΝΕΑ αυτή Συμφωνία η ΟΧΙ...

Αυτό σημαίνει ένα συντριπτικό ΟΧΙ σε ΟΠΟΙΟ ερώτημα και αν θέσει η κυβέρνηση στην συγκεκριμένη περίπτωση αν τεθεί το ερώτημα "Εγκρίνετε ΝΑΙ η ΟΧΙ" την συμφωνία σίγουρα θα εισπράξει ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ ...

ΤΟ ΞΕΡΕΙ καλά αυτό ο κ. Παπανδρέου.
Ακόμα και σε μία ηλιόλουστη μέρα ΑΝ ρωτήσει αν είναι ΝΑΙ η ΟΧΙ οι περισσότεροι θα απαντήσουν ΟΧΙ ...

Αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα του δώσει την άνεση να οδηγήσει την χώρα στην επιστροφή στην Δραχμή και μάλιστα να μπορεί να επικαλείται ότι το "Επέλεξε ο Λάός"...

Είναι ένας ΠΟΝΗΡΟΣ τρόπος να μας γυρίσει στην ΔΡΑΧΜΗ.
Το μπαλάκι είναι τώρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (και αν δεν το πάρει αυτός ) στα κόμματα της αντιπολίτευσης...

Αύριο μάλιστα θα Ζητήσει ΨΗΦΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ...

Αφήνοντας μία ΜΙΚΡΗ χαραμάδα ελπίδας στους Έλληνες να ΣΩΘΟΥΝ από την κυβέρνηση αυτή ΑΝ βρεθούν ΤΡΕΙΣ βουλευτές του που θα τιμήσουν τους ψηφοφόρους τους ...


  • Τί θα κάνει άραγε αν οι Έλληνες πούνε όχι στη νέα συμφωνία; Θα την ακυρώσει, θα κηρύξει εκλογές ή θα σφυρίξει αδιάφορα λέγοντας πως οι Έλληνες δεν κατάλαβαν τη σπουδαιότητα της νέας σύμβασης;

Έπεσε η αυλαία απόψε για τον Παπανδρέου και την κυβέρνησή του μετά την πρότασή του να γίνει δημοψήφισμα για τη συμφωνία-χρεοκοπία. Δηλαδή ο πρωθυπουργός βάζει τη χώρα σε μια απίστευτη περιπέτεια και διχάζει το λαό με δημοψηφίσματα άνευ ουσία. Το αποτέλεσμα θεωρείται προδιαγραμμένο. Η απελπισμένη κίνηση του Παπανδρέου ερμηνεύεται ως απόδραση από την εξουσία.

«Για τη νέα σύμβαση πρέπει να πάμε σε δημοψήφισμα, να αποφανθεί ο λαός για το μέλλον», τόνισε ο πρωθυπουργός εξηγώντας ότι «εμπιστευόμαστε τους πολίτες».

Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός κάλεσε τον κάθε πολίτη ξεχωριστά να αποφασίσει χωρίς μεσάζοντες, τονίζοντας ότι «την ώρα που το πολιτικό σύστημα βάλλεται πρέπει να αναδειχθεί ο ρόλος του πολίτη και να δοθεί ο λόγος σε αυτόν».

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε ευθέως όσους βρίσκονται πίσω από τα επεισόδια που οδηγούν την χώρα στο χάος ότι εκφράζουν συμφέροντα όσων πλήττονται από τη συμφωνία Κορυφής για την Ελλάδα και από την κυβερνητική πολιτική, όπως οι τράπεζες που θα χάσουν κέρδη από την κρατικοποίηση και εξυγίανση τους ή πτωχευμένες επιχειρήσεις στο χώρο των μέσων ενημέρωσης.

Ειδικά για το θέμα της βίας έθεσε το ερώτημα εάν υπηρετεί την πατρίδα όπως και το κίνημα δεν πληρώνω εάν βοηθάει την πατρίδα.

Πώς απαντάει άραγε στο ερώτημα για το εάν ο ίδιος βοηθάει ή εξυπηρετεί την πατρίδα;



Καθώς ο βόμβος της συζήτησης σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνει η νέα «συμφωνία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της κρίσης αντηχεί ακόμα στ’ αυτιά μας, έπειτα από μια μακρά νύχτα κατά την οποία παρακολουθούσαμε γεμάτοι ανησυχία τις διαπραγματεύσεις των ηγετών μας, είναι εξαιρετικά εύκολο να χάσουμε από τα μάτια μας τη μοναδική αλήθεια για τη νέα αυτή εξέλιξη στο σήριαλ της κρίσης του ευρώ: δεν υπήρξε καμιά συμφωνία.

Η Ευρώπη είχε δεσμευτεί να δώσει μια μακρόπνοη λύση σε τρία αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα: τον τραπεζικό της κλάδο που καταρρέει, το πρόβλημα του ιταλικού και του ισπανικού δημόσιου χρέους (με τις εν δυνάμει καταστροφικές επιπτώσεις του στη βαθμολογία της Γαλλίας με ΑΑΑ), καθώς και τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία. Κανένα από τα τρία αυτά προβλήματα δεν αντιμετωπίστηκε, έστω και σε μικρό βαθμό, το βράδυ της Τετάρτης.

Ο τραπεζικός κλάδος θα χρειαζόταν μια επιθετική, υποχρεωτική αύξηση κεφαλαίου, σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. (Όχι μόνο επειδή το ποσό που προορίζεται γι’ αυτό τον σκοπό είναι ισχνό, αλλά κυρίως επειδή θα δοθούν πάμπολλες ευκαιρίες στους τραπεζίτες να μη χάσουν τον έλεγχο των χρεοκοπημένων τραπεζών τους, με ποικίλα μέσα που θα καταστήσουν την ανακεφαλαιοποίηση νεκρό γράμμα.)

Ο ντοπαρισμένος (διότι έτσι θα καταλήξουν τα ιδιωτικά κεφάλαια, κατόπιν της μόχλευσης) Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθεροποίησης (EFSF) που έχει ανακοινωθεί δεν πρόκειται να ελαφρύνει το φορτίο της Ιταλίας, ούτε να απομακρύνει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται πάνω από τη Γαλλία.

Τέλος, το ελληνικό «κούρεμα» είναι απλώς το άδειο κέλυφος ενός αριθμού (50% είναι το «στρογγυλό νούμερο» που συμφωνήθηκε τις πρωινές ώρες της Πέμπτης, μόνο και μόνο για να υπάρχει ένα νούμερο), καθώς στηρίζεται σε μια σειρά γελοίες υποθέσεις και συμφωνίες, συμφωνίες με τραπεζίτες που οι πολιτικοί δεν θα καταφέρουν ποτέ να ολοκληρώσουν.

Και έτσι η Κρίση θα συνεχίσει ακάθεκτη τη διαδρομή της: ξεπερνώντας και τα τελευταία αναχώματα της ευρωζώνης, θα βαδίσει προς τη διάλυση της τελευταίας. Με λίγα λόγια, το μόνο που καταφέραμε όσοι ξενυχτάγαμε μπροστά στις οθόνες και τους δέκτες μας, με όλες τις κεραίες μας στραμμένες στο Βέλγιο, είναι να χάσουμε τον ύπνο μας.

Θετικά βλέπει η ΕΕ τη δημιουργία «ειδικών οικονομικών ζωνών» στην Ελλάδα

Σιγά - σιγά φανερώνουν τις διαθέσεις τους οι "εταίροι" μας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ήταν ανοιχτή στη δημιουργία «ειδικών οικονομικών ζωνών» σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση, ως ένα μέσο βελτίωσης των επιχειρηματικών συνθηκών στη χώρα, όπως επισημαίνει ο Ευρωπαίος επίτροπος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις, Όλι Ρεν.

Σε γραπτή του απάντηση προς ερώτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ανέφερε πως οι ζώνες, οι οποίες μπορούν να προσφέρουν εμπορικά προνόμια, αποτελούν μια «ενδιαφέρουσα ιδέα» που ενδέχεται να βοηθήσει τη χώρα να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική, ωστόσο, όπως λέει, δεν έχει συζητηθεί με την ΕΕ ή τις ελληνικές αρχές.

«Πιστεύουμε ότι είναι μία ιδέα, την οποία θα εξετάσουν οι ελληνικές αρχές εφόσον θέλουν να προχωρήσουν με τέτοιες πρωτοβουλίες. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση το αποφασίσει, η Κομισιόν είναι έτοιμη να συζητήσει με τις ελληνικές αρχές την πιθανότητα να εφαρμοσθούν στην πράξη αυτές οι ιδέες», σημείωσε.

Μία ειδική οικονομική ζώνη θα απαιτούσε την προσεκτική εξέταση πολιτικών, ρυθμιστικών, φορολογικών και επιχειρηματικών παραγόντων, προσέθεσε.

Αυτά μεταδίδει το "ΔΟΛ" και δυστυχώς πρόκειται για "την κορυφή του παγόβουνου", αφού τίθεται -για πρώτη φορά- ευθέως, το ζητούμενο της Ευρώπης, δηλαδή ο κατακερματισμός της Ελλάδας σε ειδικές ζώνες (φορολογικά, εργασιακά κ.α.), οι οποίες θα σημάνουν πολλά περισσότερα από την κινεζοποίηση των περιοχών αυτών.

Το πρώτο θέμα που θα προκύψει, θα είναι η ασφάλεια των "επενδύσεων" σε αυτές τις περιοχές. Ποιός θα τις αναλάβει; Η Ελληνική Αστυνομία; Φυσικά όχι, αφού οι αστυνομικοί δεν πληρώνονται για να παίζουν τον ρόλο security ιδιωτικών εταιρειών.

Άρα, η φύλαξη των εγκαταστάσεων των γερμανικών επενδύσεων θα δοθεί σε ιδιωτικές εταιρείες...

Αυτές οι εταιρείες φύλαξης θα είναι Ελληνικές ή εισαγόμενες;

Το προσωπικό θα είναι Έλληνες, Ευρωπαίοι ή λαθρομετανάστες;

Και τι "εύρος" επεμβάσεων - παρεμβάσεων, τι ακριβώς αρμοδιότητες θα έχουν οι συγκεκριμένες εταιρείες φύλαξης;

Θα μπορούν να λειτουργούν άτυπα ως αστυνομία, θα μπορούν να ασκούν βία κατά των πολιτών;

Θα έχει δικαίωμα εισόδου και ελέγχου το Ελληνικό κράτος στις εγκαταστάσεις αυτών των επενδύσεων ή θα λειτουργούν σε πλήρη αδιαφάνεια, αποκρύπτοντας πιθανότατα τεράστιους κινδύνους για το περιβάλλον και τους ανθρώπους που θα κατοικούν στις περιοχές αυτές, αλλά και -γενικότερα- στην Ελλάδα;

Οι πρόθυμοι δωρητές γης

Ήδη, κάποιοι περιφερειάρχες (Πελοπονήσου και Αν. Μακεδονίας και Θράκης) έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την εισαγωγή των περιφερειών τους στις ειδικές ζώνες. Φυσικά, οι κύριοι αυτοί δεν έχουν εκλεγεί υποσχόμενοι πως θα καταστήσουν τις περιφέρειές τους περιοχές ανοιχτά στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς εργασιακά, κοινωνικά ή άλλα δικαιώματα.

Και εάν ο κύριος Τατούλης είναι πρόθυμος να κάνει σκλάβους τους κατοίκους της Πελοπονήσου σε γερμανικές εταιρείες, ο κύριος Γιαννακίδης παίζει με την φωτιά και την αιφνίδια αίτηση ανεξαρτητοποίησης της Θράκης λόγω καταπάτησης ανθρωπίνων, πολιτικών (και άλλων πολλών) δικαιωμάτων. Και η αίτηση ανεξαρτητοποίησης της Θράκης θα γίνει με προσφυγή στα Διεθνή Δικαστήρια. Μόνο που αυτή η αίτηση - στάση δεν θα πραγματοποιηθεί από Έλληνες, αλλά από έμμισθους υπαλλήλους - ανθυποπρακτορίσκους της Τουρκίας. Και η μεν αίτηση θα γίνει αποδεκτή, η Ελλάδα - Ελληνική κυβέρνηση- δεν θα μπορεί να αντιδράσει επειδή θα έχει απωλέσει την εθνική της κυριαρχία και ανεξαρτησία, η δε Θράκη θα περάσει διοικητικά στην Τουρκία (η οποία θα φροντίσει να εμφανιστεί ως εγγυήτρια δύναμη), αφού οι επενδυτικές εταιρείες ενδιαφέρονται μόνο για την παραγωγή και δεν ενδιαφέρονται (και ούτε πρόκειται να ενδιαφερθούν) για καμία κρατική οντότητα.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πριν μερικές ημέρες, τούρκοι επιχειρηματίες είχαν εκδηλώσει σαφέστατα την θετική τους άποψη για την μετατροπή της Θράκης σε "ειδική ζώνη". Ποιός άραγε μπορεί να πεισθεί πως οι Τούρκοι επιχειρηματίες θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα, με κόστος μεγαλύτερο από ότι στην Τουρκία; Μόνο αφελείς ή... καλοπληρωμένοι "ελλαδέμποροι" και "γερμανο-τουρκοτσλιάδες". Και, για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, δεν είναι καθόλου λίγοι εκείνοι που βρίσκονται στο payroll του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.

"Καλλικρατικές αφέλειες" και εθνικοί κίνδυνοι

Ένας Δήμαρχος ή ένας Περιφερειάρχης μπορούν να έχουν αφέλεια, αλλά μόνο στα μαλλιά. Όταν εμφανίσουν αφέλεια στα μυαλά, τότε γίνονται επικίνδυνοι και θα πρέπει να απομακρύνονται πάραυτα και με τυπικές διαδικασίες από την ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών. Για ποιό υπουργείο όμως αναφερόμαστε, όταν αυτό το υπουργείο είναι υπεύθυνο για την δημιουργία του διαβόητου "Καλλικράτη", ο οποίος αποτελεί τον Δούρειο ίππο για όσα δεινά έρχονται καλπάζοντας προς την πατρίδα μας; Ο διαμοιρασμός που επιβλήθηκε με τον "Καλλικράτη" αποτελεί την απαρχή και τον πυλώνα στήριξης για τις "ειδικές επενδυτικές ζώνες"... και η ύπαρξη του συγκεκριμένου τρόπου κατάτμησης της Ελληνικής περιφέρειας είναι βόμβα στα θεμέλια του κράτους, μόνο που κανείς δεν ασχολήθηκε πραγματικά με τις συνέπειες μίας πιθανής (ή πιθανότατης) έκρηξής της...

Εμείς ξέρουμε πολύ καλά τι γράφουμε. Οι πολιτικοί (κεντρικής και περιφερειακής διοίκησης) ξέρουν τι προτείνουν; Ξέρουν πως οι αναπτυξιακές τους προτάσεις ενέχουν κινδύνους που σήμερα η χώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει λόγω... υπογραφών του Γιώργου Παπανδρέου και των δεσμεύσεων που έχει λάβει το κυβερνών κόμμα; Όπως και να εξελιχθούν οι "ειδικές ζώνες", το μόνο βέβαιο είναι πως η Δικαιοσύνη πολύ σύντομα θα έχει πολύ δουλειά να κάνει...

Κωνσταντίνος



O ΥΠΕΞ Σταύρος Λαμπρινίδης συναντήθηκε πρόσφατα στις ΗΠΑ με την Χίλαρυ, λίγους μήνες μετά την επίσκεψη της Αμερικανίδας στην Αθήνα. Δύο ώρες κράτησε η συζήτησή τους και μοιάζει σαν συνέχεια της κουβέντας που είχαν στην Αθήνα.

Την ίδια ο ΓΑΠ αποφεύγει έντρομος τις ΗΠΑ, όπως σημειώνουν πλέον και διεθνείς αναλυτές. Ο Έλληνας πρωθυπουργός που σε όλη τη διάρκεια της ζωής του βρισκόταν για ψύλλου πήδημα στις ΗΠΑ, έχει να πατήσει το πόδι του εδώ από τότε που συνελήφθη ο Ντομινίκ Στρος Καν με τον οποίο ο Παπανδρέου συνομιλούσε, κρυφά όπως αποδείχθηκε, για την ένταξη της χώρας μας στο ΔΝΤ.

Ο Παπανδρέου όχι μόνο δεν πατάει το πόδι του στις ΗΠΑ, αλλά δεν έχει συνομιλήσει ούτε τηλεφωνικά με τον Μπαράκ Ομπάμα, παρότι η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα και η βοήθεια του πλανητάρχη θα ήταν επρόσδεκτη.

Η ανεξήγητη συμπεριφορά του πρωθυπουργού, ο οποίος έχει αναβάλει τουλάχιστο 3 φορές δι’ ασήμαντον αφορμή την επίσκεψή του στις ΗΠΑ προκαλεί πολλές συζητήσεις και σχόλια ακόμη και μέσα στο υπουργικό συμβούλιο.

Σύμφωνα λοιπόν με την σχετική φημολογία ο Παπανδρέου κάτω από τις οδηγίες της Χίλαρυ Κλίντον του Τζόρτζ Σόρος και του Στρος Καν, μεθόδευσε με τέτοιο τρόπο-ακόμη και εν αγνοία του- την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ ο οποίος θα οδηγούσε μοιραία –όπως γίνεται πλέον όλο και πιο φανερό-στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και την πληρωμή των περίφημων ασφαλίστρων κινδύνου, τα λεγόμενα CDS.

Από τη πληρωμή των ασφαλίστρων βγαίνουν χαμένες συγκεκριμένες αμερικανικές τράπεζες οι οποίες πιέζουν τον Ομπάμα να καθαρίσει και γι αυτό ο Αμερικανός πρόεδρος στέλνει έντρομος των υπουργό Οικονομικών στις Συνόδους Κορυφής των Ευρωπαίων.

Κι αν ο Πάνος Καμμένος μιλάει ανοιχτά για κερδοσκοπία σε βάρος της χώρας αναφερόμενος και στο όνομα του γνωστού από τα σκάνδαλο καλαμποκιού Ντόρη Μαργέλου, ο οποίος στην υπέροχη βίλα του στη Πάρο έχει υποδεχθεί πολλές φορές τον συμμαθητή του από το Κολλέγιο Αθηνών, Γιώργο Παπανδρέου,-το απεκάλυψε η ταλαντούχα «Σίβυλλα» του ΒΗΜΑτος»- εμείς θα περιοριστούμε στα γεγονότα.

Είναι γεγονός λοιπόν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου από τον Μάιο του 2011 που συνελήφθη ο Ντομινίκ Στρος Καν έχει να πατήσει το πόδι του στις ΗΠΑ. Ούτε έχει συνομιλήσει τηλεφωνικά με τον πλανητάρχη. Αντίθετα η Χίλαρυ έχει έρθει στην Αθήνα ενώ λίγες ώρες πριν, όπως προαναφέραμε, ξαναείδε τον Λαμπρινίδη στις ΗΠΑ.

Ο Παπανδρέου μάλιστα δεν πάτησε το πόδι του στην Αμερική ακόμη και για την Σύνοδο του ΟΗΕ, στην οποία συμμετείχαν οι κορυφαίοι ηγέτες του πλανήτη.

Ο δικός μας ξεκίνησε δήθεν να πάει στη Νέα Υόρκη και το μόνο που κατάφερε είναι να πετάξει ως το Λονδίνο και να επιστρέψει στη συνέχεια στην Αθήνα αφήνοντας στα παπαγαλάκια του να ψελλίζουν διάφορες δικαιολογίες για την αναβολή του ταξιδιού του.

Ότι ακριβώς έκαναν και πρόσφατα όπου διέρρεαν ότι θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ για να συναντήσει την Λαγκάρντ πράγμα που δεν έγινε. Κι όχι μόνο αυτό: H Λαγκάρντ βρέθηκε στις Βρυξέλλες αλλά δεν ακούσαμε να είδε κατ’ ιδίαν τον πρωθυπουργό μας!

Και μέσα σ αυτό το θολό σκηνικό ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και στενός φίλος του Ομπάμα αποκάλυψε ότι έρχεται το Δεκέμβριο με το στανιό στην Αθήνα!

Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι κάτι συμβαίνει εδώ πέρα. Κι αν έτσι έχουν τα πράγματα μπορεί να εξηγηθεί ο τρόμος του πρωθυπουργού απέναντι στις εκλογές. Ένας Παπανδρέου που δεν θα είναι πλέον πρωθυπουργός δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις όποιες αποκαλύψεις γύρω από τα σκοτεινά σημεία της διακυβέρνησής του…


  • Ψέματα τα περί φορολόγησης των Ελβετικών καταθέσεων
  • Γελάνε οι Ελβετοί με τον Ε.Βενιζέλο και τις ... φορολογήσεις των καταθέσεων
Καμία περίπτωση δεν υπάρχει, ούτε να δοθούν στοιχεία λογαριασμών Ελλήνων καταθετών στην Ελβετία, ούτε να φορολογηθούν βέβαια αυτές οι καταθέσεις, ούτε να υπάρξει κάποια διερεύνησή τους από ελληνικής πλευράς. Γελάνε οι Ελβετοί με όσα ανακοίνωσε ο Ε.Βενιζέλος σήμερα περί δήθεν άρσης του τραπεζικού απορρήτου για τους Έλληνες καταθέτες της Ελβετίας.

Στέλεχος μεγάλης ελβετικής τράπεζας με τον οποίο επικοινώνησαμε, τόνισε σχετικά

"Αυτά (σ.σ.: ή παροχή στοιχείων για καταθέτες) γίνονται μόνο κατά περίπτωση και μόνο αν προσκομιστούν αποδείξεις ότι έχουν τελεστεί εγκληματικές πράξεις ή πρόκειται να τελεστούν εγκληματικές πράξεις. Μόνο τότε οι ελβετικές τράπεζες δίνουν στοιχεία για τους ιδιώτες καταθέτες τους.

Σε ότι αφορά την φορολογηση των καταθέσεων δεν ξέρουμε τι θέλει να πει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών.

Με την Βρετανία και την Γερμανία υπέγράφησαν συμφωνίες για τις μελλοντικές επενδύσεις που μπορούν να γίνουν μέσω αυτών των καταθέσεων. Πρώτη φορά ακούμε ότι κάποιος θέλει να φορολογήσει τους αλλοδαπούς καταθέτες των ελβετικών τραπεζών και μάλιστα με φόρο 30%. Οπωσδήποτε αυτό είναι πρωτότυπο" κατέληξε σαρκαστικά ο συνομιλητής μας.

Η πραγματική αιτία των όσων δηλώθηκαν και διαρρέουν σήμερα είναι απλά και μόνο η προσπάθεια να ανασχεθεί η εξαγωγή χρήματος που τις τελευταίες 45 ημέρες έφτασε τα 9,5 δισ. ευρώ. Φοβίζουν τους ιδιώτες καταθέτες. Και βέβαια κάνουν πως δεν ξέρουν ότι "τα μεγάλα ψάρια" καταθέτουν μόνο ως off-shore εταιρείες...

Πόσα λεφτά έχουν βγει στην Ελβετία; Κανείς δεν ξέρει. Οι πιο ψύχραιμοι Ελβετοί τραπεζίτες μιλάνε για 15-20 δισ. Ελλήνων ιδιωτών καταθετών. Αλλά κανείς δεν ξέρει πόσα είναι Ελλήνων και έχουν κατατεθεί σε λογαριασμούς υπεράκτιων εταιρειών...

Η γη είναι τετράγωνη... οι γερμανοί είναι "φίλοι" μας, το κούρεμα τους χρέους "εθνική επιτυχία" και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είναι "παλικάρια"!!!
  • Γράφει ο Μάκης Αποστολίδης
Ο Υφυπουργός κ. Ρόβλιας μας ανακοίνωσε τηλεοπτικά ότι, ¨Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, μίλησα με τον κ. Ράιχενμπαχ και σας λέω οι Γερμανοί είναι φίλοι μας¨!!!

Το μυαλό μου όπως και των περισσοτέρων που παρακολουθούσαν, πήγε στον Αρτέμη Μάτσα και τον Δήμο Σταρένιο στις παλιές Ελληνικές ταινίες…

Αν δε η μνήμη ανατρέξει πίσω στις μαύρες μέρες της κατοχής, είναι πανεύκολο να διαπιστώσει ποιοι χρησιμοποιούσαν αυτό το επιχείρημα!

Προηγουμένως ο κ. Ρόβλιας σε πλήρη συγχορδία με τον κ. Πάγκαλο απείλησε για πολλοστή φορά τον Ελληνικό λαό, ¨πως αν δεν εφαρμοστεί πιστά η πολιτική της κυβέρνησης, ως χώρα δεν θα έχουμε λεφτά να αγοράσουμε σιτάρι, άρα δεν θα έχουμε ψωμί και ζάχαρη!!!

Επί δύο χρόνια σχεδόν αυτή η κυβέρνηση απειλεί "με τα χειρότερα που έρχονται".

Οι "τρομοκράτες" δημοσιογράφοι των μεγάλων ΜΜΕ "πυροβολούν" καθημερινά από τις οθόνες των τηλεοράσεων και τις στήλες των εφημερίδων, τον λαό, προσπαθώντας να τον καταστήσουν συνένοχο και συνυπεύθυνο!

"Μην αντιδράτε θα έρθουν τα χειρότερα. Μην αντιδράτε θα πεινάσετε". Αυτό που δεν καταλαβαίνουν κυβέρνηση, "πρόθυμοι συμπαραστάτες" και ΜΜΕ είναι ότι αυτά που μας απειλούν ότι θα έρθουν, ήρθαν ήδη!!!

Αν είχαν ελάχιστη επαφή με την πραγματικότητα, αν δεν είχαν πάρει διαζύγιο με την λογική, αν δεν ζούσαν σε εικονική πραγματικότητα, θα το είχαν καταλάβει εύκολα, από τις αντιδράσεις του κόσμου στην 48ωρη πανελλαδική απεργία ή στις καθολικές διαμαρτυρίες την 28η Οκτωβρίου…

Αυτοί όμως το βιολί τους, τους φτύνουν και λένε ότι ψιχαλίζει!

Το ¨κούρεμα¨ του χρέους με προκλητική θρασύτητα το παρουσιάζουν ως ¨εθνική επιτυχία¨, ενώ είναι σαφές ότι πρόκειται για ελεγχόμενη χρεωκοπία! Κυβέρνηση και δημοσιογράφοι σε διατεταγμένη υπηρεσία προσπαθούν να μας πείσουν ότι ¨η γη είναι τετράγωνη, το μαύρο άσπρο και η ελεγχόμενη χρεωκοπία εθνική επιτυχία¨…

Η βεβαιωμένη απώλεια εθνικής κυριαρχίας μπορεί να είναι επιτυχία; Και αν ναι από ποιους;

Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, προβλέπει την μόνιμη εγκατάσταση της Τρόικας, του ¨υπερπρωθυπουργού¨ Ράιχενμπαχ και άλλων που χαρακτηρίστηκαν από τον κ. Σκανδαλίδη ως ¨μπάστακες¨ στην Ελλάδα και τα Υπουργεία…

Η ίδια συμφωνία διασφαλίζει τα συμφέροντα Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών αφού μετατρέπει το χρέος προς ιδιώτες, σε χρέος προς κράτη, αλλάζει και την δικαστική διευθέτησή τους. Από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια μεταφέρεται στο Αγγλικό Αποικιοκρατικό δίκαιο, με ότι σημαίνει αυτό…

Ακόμα φροντίζουν να διασφαλίσουν από Ευρωπαϊκούς πόρους τις Ελληνικές Τράπεζες με 30 δις ευρώ αλλά αφήνουν ακάλυπτα τα ασφαλιστικά ταμεία, αρκούμενοι σε προφορικές εγγυήσεις, ξέρουμε όλοι την συνέπεια λόγων και πράξεων αυτής της κυβέρνησης…

Όταν η Τρόικα ζητά μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ! Όταν η ύφεση και η ανεργία καλπάζουν, με φυσικό αποτέλεσμα μειωμένα έσοδα, όταν ο προϋπολογισμός πρέπει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα υποχρεωτικά, ο κ. Βενιζέλος μας λέει ότι θα καλύψει τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων; Περιμένει να τον πιστέψει οποιοσδήποτε μέσης νοημοσύνης πολίτης;

Ταυτόχρονα με την ¨ελεγχόμενη χρεωκοπία¨ εκχωρούμε, ξεπουλάμε δηλαδή, το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, ενέργεια, νερά, γη ορυκτό πλούτο, σε τιμές που θα καθορίσουν ¨οι φίλοι μας Γερμανοί¨, οι οποίοι θα είναι φυσικά και οι αγοραστές!!!

Ότι δεν κατάφερε ο Χίτλερ τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο, το πραγματοποιούν τα σημερινά ¨Χιτλεράκια¨ της Μέρκελ, υπό τα χειροκροτήματα της Ελληνικής κυβέρνησης…
Μαζί με την κυβέρνηση ¨χειροκροτούν¨ και ψηφίζουν οι γνωστοί ¨πρόθυμοι¨ νεοφιλελεύθεροι…

Η Νέα Δημοκρατία, δήθεν κατά του μνημονίου, ψηφίζει κάθε άρθρο που μειώνει συντάξεις και μισθούς, ψηφίζει κάθε αντεργατική και ασφαλιστική ρύθμιση. Δεν περίμενα απ’ αυτούς ν’ αντισταθούν στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Άλλωστε, αποτελεί ιδεολογία τους. Αυτοί πρώτοι πρότειναν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τις απολύσεις… μέσω εφεδρείας, που ασμένως αποδέχθηκε η κυβέρνηση!

Περίμενα όμως από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, από αυτούς που γαλουχήθηκαν με τις ιδέες του Ανδρέα Παπανδρέου κι όχι από "κηπουρούς" τύπου Μόσιαλου, Παπακωνσταντίνου και Παναρίτη, κάποια στιγμή να πουν "φτάνει πια", να ορθώσουν το ανάστημά τους και να σταματήσουν να συμβάλλουν με την ψήφο τους στην καταστροφή της χώρας και στην εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

Έκανα λάθος. Αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων… Κότες χωρίς πούπουλα, που ψηφίζουν χωρίς να γνωρίζουν το τι, που δεν αντιδρούν στον βιασμό της Ελλάδας, της σοσιαλιστικής ιδεολογίας και της δημοκρατικής παράταξης, που αμαυρώνουν την ιστορία του ΠΑΣΟΚ, που δεν σέβονται τους εαυτούς τους και το σύνταγμα της χώρας.

Οι 153 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, παρά τα κροκοδείλια δάκρυά τους, παρά τις δηλώσεις "τελευταία φορά", παρά τις δήθεν "ανταρσίες" τους, δειλοί, άβουλοι και μοιραίοι, ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την αίγλη της ¨καρέκλας¨ του Υπουργού, του Υφυπουργού ή του βουλευτή, παρά για το δράμα που ζει η ελληνική κοινωνία εξαιτίας της δικής τους στάσης…

Έχουν εξασφαλίσει θέση στην χλεύη και στην περιφρόνηση της ιστορίας!

Τι να περιμένεις όμως από 153 βουλευτές, που το ¨Βήμα¨ πρωτοσέλιδα τους περιγράφει να αυτοαποκαλούνται "πολιτικές πόρνες" και μάλλον αποδέχονται τον όρο, αφού 15 μέρες μετούτε ένας ! δεν είχε το φιλότιμο, μια σταλιά ευθιξίας να αντιδράσει, να πει, ε όχι δεν είναι έτσι…

ΜΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΔΣ ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

* Ας σταματήσουν επιτέλους την "καραμέλα" πως για όλες τις κινητοποιήσεις ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Συνασπισμός. Αν πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δυνατότητα να κινητοποιεί όλη την Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ποσοστά γύρω στο 50% !!! Η πολιτική της κυβέρνησης τους υποκινεί, τους κινητοποιεί και τους βγάζει στους δρόμους…

** "Σύντροφε" Μιχάλη Καρχιμάκη, Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, καλό το "πυροτέχνημα" για τους "Γκοτσαμάνηδες"… Σκέψου όμως ότι οι πολιτικοί απόγονοι των "Γκοτσαμάνηδων" στηρίζουν και έχουν αγαστή συνεργασία σε όλα τα επίπεδα με την σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ!!!

*** Συγχαρητήρια δέχονται οι βουλευτές "παλληκάρια" του ΠΑΣΟΚ, που μετά από 12 χρόνια σκληρής και ανελέητης λιτότητας, προσδοκούν να πάνε το 2021 το χρέος σε επίπεδα του 2009 και την κοινωνία έναν αιώνα πίσω;

  • Αποχώρηση Rafael Correa από διάσκεψη κορυφής: "Να ζητήσει η Παγκόσμια Τράπεζα συγνώμη για τα δεινά των λαών"
Πηγές:
ΑVN (Πρακτορείο ειδήσεων Βενεζουέλας)
AFP (Γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων)
31 Οκτωβρίου 2011
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Κατά τη διάρκεια διήμερης (28 και 29/10) διάσκεψης κορυφής, που είχε τη μορφή διεθνούς οικονομικού φόρουμ, με εκπροσώπους των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Ιβηρικής χερσονήσου, ο Πρόεδρος του Εκουαδόρ, Rafael Correa, απαίτησε από την Παγκόσμια Τράπεζα να ζητήσει συγνώμη από τους λαούς της Λατινικής Αμερικής για τα δεινά που τους έχει προκαλέσει, καταγγέλλοντας συγχρόνως τον νεοφιλελευθερισμό των ισχυρών της Δύσης.

Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Rafael Correa, αποχώρησε τo Σάββατο από την πρώτη ομιλία της 21ης Ιβηροαμερικανικής Διάσκεψης Κορυφής που άρχισε την Παρασκευή, 28/10 στο La Asuncion της Παραγουάης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ομιλία της αντιπροέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας και υπεύθυνης για θέματα που αφορούν στη Λατινική Αμερική, Pamela Cox.

O Correa, ο οποίος είχε ήδη αμφισβητήσει σημεία της ομιλίας του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), Angel Gurria, ζήτησε από τον Πρόεδρο της Παραγουάης, Fernando Lugo, την άδεια να βγει από την αίθουσα διασκέψεων, προκειμένου να μην ακούσει την παρουσίαση της Cox.

Eνώ υπέβαλε προφορικά αυτό το αίτημά του, ο Correa τόνισε: "Δεν έχω έλθει για να ακούσω μια διεθνή γραφειοκράτη. Έχω έλθει για να ακούσω τους προέδρους αδελφών χωρών".

Ο Πρόεδρος του Εκουαδόρ υπενθύμισε ότι το 2007, η Cox, εξ ονόματος της Παγκόσμιας Τράπεζας, αρνήθηκε στο Εκουαδόρ δάνειο 200 εκατ. δολαρίων, το οποίο είχε ήδη εγκριθεί από το 2005, προφασιζόμενη ότι υπήρξε αλλαγή εκ μέρους Κορέα στην οικονομική πολιτική της χώρας του. "Η κυρία αυτή που βλέπετε", είπε ο Correa, "μου δήλωσε: 'Δεν πρόκειται να σας δώσουμε το δάνειο, λόγω του ότι αλλάξατε οικονομική πολιτική'".

Επιπλέον, ο Correa αμφισβήτησε την αναγκαιότητα του "να υποβάλλονται οι ηγέτες κυρίαρχων χωρών σε υποχρεωτική ακρόαση διαλέξεων για την οικονομική και ηθική πολιτική, σε ένα φόρουμ της Λατινικής Αμερικής, από μια διεθνή γραφειοκρατία που εκβιάζει με τα δολάριά της".

"Γιατί πρέπει να είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε μια εκπρόσωπο της βάσης των πιο ανεπτυγμένων χωρών; Πότε αυτοί μας άκουσαν για να γνωρίζουν ποια είναι η γνώμη μας για τις διεθνείς πολιτικές τους;" τόνισε χαρακτηριστικά ο Rafael Correa.

"H κυρία Cox θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει την ομιλία της με μια συγνώμη για τα δεινά που υπέστησαν οι χώρες της Λατινικής Αμερικής και άλλες χώρες του κόσμου" είπε ο Correa. Και με αυτή την πρόταση, βγήκε από την αίθουσα συνεδριάσεων.

Απόντες από την διάσκεψη ήταν οι ηγέτες των μεγαλύτερων οικονομικών δυνάμεων της Λατινικής Αμερικής, δηλαδή της Βραζιλίας και την Αργεντινής, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Hugo Chávez, και οι πρόεδροι ορισμένων χωρών της Κεντρικής Αμερικής.


Βίντεο και Φωτογραφίες:

Δηλώσεις μόλις αποχώρησε



Η ομιλία του Correa



Ο Correa μιλάει σε δημοσιογράφους λίγο μετά την αποχώρησή του από την διάσκεψη κορυφής



Οι σύνεδροι της Ιβηροαμερικανικής Διάσκεψης Κορυφής σε αναμνηστική φωτογραφία

Σύμφωνα με το Σύνταγμα κυρίαρχος είναι ο Ελληνικός λαός, ο οποίος όχι μόνον τιμάει , αλλά και συμπορεύεται με τις αξιοπρεπείς και τιμητικές αποφάσεις των εκλεγμένων ηγητόρων του, συχνά δε, - όπως έχει καταδείξει η ιστορία -, συμπορεύεται και δίνει την ζωή του για τις αξιοπρεπείς και τιμητικές για τον λαό αποφάσεις που τυχόν έχουν πάρει ακόμα και εκπρόσωποι που προέκυψαν μέσα από άλλες διεργασίες (1940, ΟΧΙ, Ιωαν. Μεταξάς). Η πλειονότητα του αγωνιστή ελληνικού λαού και παρά τα λάθη και τις συχνές ενδοφυλιακές του διαμάχες, δεν εξαργύρωσε πλήρως το διαρκές ζητούμενο, δηλ. την «Σωκρατική ευδαιμονία».

Αντιθέτως, μία μικρή πλειοψηφία λειτουργώντας με κλειστά οικογενειακά κριτήρια (τζάκι), εξαργύρωνε και εξαργυρώνει τους υπαρκτούς ή/και συχνά ανύπαρκτους αγώνες της με πλήρως αλλαζονικό τρόπο, βαπτίζοντας το συμφέρον της, ώ της παραδοξότητας -, ως «πατριωτικό» συμφέρον του λαού, ζητώντας επιπλέον και τιμές για το ανύπαρκτο ή καλύτερα καταστροφικό και εκμαυλιστικό/ πελατειακό της έργο.

Όμως τα «στερνά τιμούν τα πρότερα» . Έστω και εάν κάποιοι σημερινοί δημοκρατικά εκλεγμένοι πολιτικοί ταγοί υπήρξαν αγωνιστές στα νιάτα τους, σήμερα, και με την όλη στάση τους, αναιρούν τα πρότερα μεταπίπτοντας στην φάση του Καβαφικού ποιήματος: « .. στο τέλος ο Εφιάλτης θα φανεί και οι Μήδοι θα περάσουν ».
Ο ελληνικός λαός τιμάει τους αγώνες του (παλαιούς και νέους) και επ’ ευκαιρία των τιμών αυτών, εξ αντανακλάσεως, χαιρετά και αποδίδει τιμές στις παρελάσεις, στους «λεγόμενους» επισήμους που εκπροσωπούν τους φορείς του λαού.

Όταν όμως μεταξύ λαού και ηγετών του, έστω και δημοκρατικά εκλεγμένων, υπάρχει χάσμα, τότε ο λαός έχει καθήκον να αποστρέψει το βλέμμα του, για να μην πω πως σύμφωνα με το Σύνταγμα έχει υποχρέωση προστατεύοντας τους θεσμούς και την κοινωνική συνοχή να καθαιρέσει τους εκπροσώπους του, όταν αυτοί μεταπίπτουν σε «απολυταρχική Δημοκρατία». Αυτή είναι η βασική Συνταγματική και Δημοκρατική αρχή.

Επομένως η αυθόρμητη εκ του λαού, - και όχι των οργανωμένων κομμάτων και ομάδων-, ματαίωση της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη με σκοπό την απομάκρυνση των πολιτικών εκπροσώπων του, ήταν η ελάχιστη φωνή εναντίωσης προς ώτα μη ακουόντων και επ’ ουδενί έχει να κάνει με την απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών και την σημασία της σημερινή επετείου, που ήταν είναι και θα είναι λαμπρή , ένδοξη και πηγή έμπνευσης για το μέλλον.

Αιδώς διαστρεβλωτές της κοινής γνώμης , που ενοχληθήκατε από τις διαμαρτυρίες του κόσμου, γιατί τάχα κλονίζονται οι δημοκρατικοί θεσμοί !!!

* Δρ κοινωνιολογίας της ιστορίας Παντείου πανεπιστημίου


Πάνω από μισή ώρα διήρκησε η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από τον Κάρολο Παπούλια να αναλάβει τις ευθύνες που έχει και απορρέουν από το Σύνταγμα, καλώντας τον στην ουσία να πράξει το μοναδικό ίσως πράγμα που έχει στην αρμοδιότητά του.

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει την απόλυτη ευχέρεια από το Σύνταγμα να επιλέξει τους τρόπους για να προφυλάσσει το Σύνταγμα, τους νόμους και την εθνική ακεραιότητα της χώρας μας», είπε ο κ. Τσίπρας.

«Ο λαός μας είναι οργισμένος. Υπάρχει μια αίσθηση κατάφωρης αδικίας, ταπείνωσης και λεηλασίας και έχουμε ευθύνη να προλάβουμε εξελίξεις, για να μην βρισκόμαστε μπροστά σε δυσάρεστα γεγονότα, που ορισμένες φορές αδικούν και πρόσωπα και θεσμούς, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία μας», δήλωσε κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.

Μετά το πέρας της συνάντησης, τόνισε ότι «οι αποφάσεις της κυβέρνησης έχουν αποδειχθεί εγκληματικές, καθώς διαλύουν την κοινωνική συνοχή, συρρικνώνουν την εθνική κυριαρχία και εκφυλίζουν την ίδια τη Δημοκρατία».

«Ήρθα σήμερα στον κατά το Σύνταγμα ρυθμιστή σου πολιτεύματος να του καταθέσω ότι υπάρχει μία πρωτοφανής δυσαρμονία της ασκούμενης πολιτικής με τη λαϊκή βούληση», πρόσθεσε, συμπληρώνοντας ότι εξήγησε στον κ. Παπούλια πως «η άμεση προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία αποτελεί προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος» και πως[...] η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής αποτελεί «προϋπόθεση για την κοινωνική ομαλότητα».

Η συνάντηση είχε προγραμματιστεί πριν από τα επεισόδια που σημειώθηκαν στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου.



  • Mέσα Ενημέρωσης Δημοσιογραφικών Απόψεων και Κυβερνητικών Εντολών και ποιους φοβάται το Σύστημα
Μετά από τη...μανία ανάλυσης και φιλολογία που αναπτύχθηκε για τα πανελλαδικής έκτασης «μη προγραμματισμένα» γεγονότα στις προγραμματισμένες εορταστικές εκδηλώσεις με αφορμή την εθνική επέτειο...

Δεν μας προκαλεί πλέον καμία εντύπωση η "ενιαία" στάση του πολιτικού κόσμου (με εξαίρεση τα κόμματα της αριστεράς), ούτε η "ευαισθησία" και η πλήρης συνταύτιση των ΜΜΕ (με εξαίρεση το Alter για τό οποίο υπάρχουν λόγοι).

Τα υπόλοιπα, θεωρούν αυτεπαγγέλτως τον εαυτό τους θιγόμενο ως κομμάτι του "συστήματος", αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός ότι χθες απολαύσαμε το πραγματικό τους χαρακτήρα, δηλαδή την αναμετάδοση όχι πλέον ειδήσεων έστω και με σχόλια, αλλά αναμετάδοση απόψεων με εικόνες (ευτυχώς επιδεχόμενες αυτονόητα αντίθετων ερμηνειών).

Κέρδισαν λοιπόν επάξια τον τίτλο που τους αντιστοιχεί : Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Δημοσιογραφικών Απόψεων και Κυβερνητικών Εντολών (ΜΜΕΔΑΚΕ),
Ο δεύτερος λόγος ανησυχίας είναι ότι αντιλαμβάνονται ότι έρχεται η σειρά τους.

Σε λίγο δεν θα μπορεί πλέον να ακούγεται η απειλή "Θα φέρω τα κανάλια"΄αλλά ίσως ότι θα φέρω τα "μη προς χρήση οπωροκηπευτικά".

Οι σκηνοθέτες πρέπει να αναζητήσουν από τώρα ένα δόκιμο τρόπο να απαθανατίζουν τα γεγονότα όταν τα μέσα που τα απαθανατίζουν δεν θα μπορούν πια !!!!(υπάρχει επαρκές βιβλιογραφικό και κινηματογραφικό υλικό χάρις στο γερμανό σκηνοθέτη Wim Wenders, που έχει αναπτύξει αυτή την τεχνική : Le film dans le film - ταινία μέσα στην ταινία).

Ο βασικός λόγος που ανησύχησε και μάλιστα θορύβησε το δίπολο, είναι ότι ξέρουν πολύ καλά ότι η μεγάλη μάζα των αγανακτισμένων δεν ανήκει αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, σε κάποιο ή κάποια κόμμα/τα, αλλά ότι αυτοοργανώνεται.

Και ότι όπως είναι φυσικό ένα μεγάλο μέρος της αποτελείται από πρώην βολεμένους και νυν ξεβολεμένους.

Το "σύστημα" αυτούς φοβάται περισσότερο. Άλλωστε τους πολιτικούς αντιπάλους του φαίνεται ότι προς το παρόν τουλάχιστον, έχει καταφέρει να τους αναχαιτίσει.

Φοβάται ακόμη ότι η προσφιλής τακτική του να σχεδιάζει και να εφαρμόζει εναλλακτικές "οικουμενικές" λύσεις "εθνικής σωτηρίας" για τη διάσωσή του, αυτή τη φορά δεν θα είναι σε θέση να φέρει τα αναμενόμενα όπως πάντα αποτελέσματα, δηλαδή να αποπροσανατολίσει και να παγιδεύσει τις δυνάμεις της αλλαγής, ώστε να υποδεχθούν με ανακούφιση και χειροκροτήματα το νέο καθεστώς.

Κι αυτό γιατί εκτός από τις γνωστές μεθόδους αυταρχικής και βίαιης καταστολής, δεν διαθέτει πια τα κατάλληλα μέσα που χρησιμοποιούσε παλαιότερα για τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, όπως απολαβές, διορισμούς, ρουσφέτια κ.ά.

Με άλλα λόγια, άλλο το πολιτικό αδιέξοδο για το λαό και τη χώρα και άλλο το αδιέξοδο για το "σύστημα".

Ο πανικός του εκφράζεται εκτός από το "ενιαίο" της αντίδρασης και με την αμεσότητα και βιαιότητα της, καθώς επίσης και με την εμφανή προσπάθεια αλληλοσυμπλήρωσης των ρόλων.

Αυτό που χαρακτηρίζει, όμως, τις αντιδράσεις πανικού του είναι κυρίως το ευτελές της επιχειρηματολογίας και η πλήρης ανικανότητά του να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τον μηχανισμό και τα επιτελεία διαμόρφωσης επικοινωνιακής πολιτικής, τα οποία διαθέτει με υπερεπάρκεια, και τα τροφοδοτεί φυσικά με τον κοινωνικό πλούτο.

Το να προσπαθούν επί ώρες και ενδεχομένως και τις προσεχείς ημέρες να μας πείσουν ότι τα γεγονότα ήταν οργανωμένα και μάλιστα άλλοτε από απλά φασιστικές, άλλοτε από φασίζουσες ή αριστερές και αριστερίστικες πολιτικές ομάδες και κόμματα, όταν χρησιμοποιούμε τους ίδιους με αυτούς "υποδοχείς ακοής και όρασης", δεν αποτελεί απλά πρόκληση και υποτίμηση της νοημοσύνης μας, αλλά στερείται κάθε είδους καινοτομίας και νεωτερισμού στην προσπάθεια επηρεασμού των μαζών και μηρυκάζει γνωστές όχι απλά φασίζουσες, αλλά γνήσιες φασιστικές γκαιμπελικές μεθόδους και μάλιστα απηρχαιωμένες.

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά – αν και δεν χρειάζεται – την ανακοίνωση της αστυνομίας και την δήλωση του Παπουτσή, δύο πράγματα μπορεί να υποθέσει.

Ή ότι δεν διάβασε την ανακοίνωση, πριν να κάνει τη δήλωση, ή ότι τη διάβασε αλλά δεν τη κατάλαβε, ή ότι μας δουλεύει, ή ...(θα το δούμε στη συνέχεια).

Η ανακοίνωση είναι σαφής :

"Πριν την άφιξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, οργανωμένες ομάδες ατόμων, που πρόσκεινται η μία σε πολιτικό κόμμα και οι λοιπές σε κοινωνικούς, αθλητικούς και εθνικιστικούς χώρους, είχαν συγκεντρωθεί ανάμεσα στο πλήθος των θεατών της παρέλασης. Στα σημεία αυτά είχαν τοποθετηθεί κιγκλιδώματα, καθώς και αστυνομικές δυνάμεις λήψης των απαραίτητων μέτρων ευταξίας.

Αμέσως μετά την άφιξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, οι οργανωμένες αυτές ομάδες ατόμων, λειτουργώντας αιφνιδιαστικά, απέρριψαν βίαια τα κιγκλιδώματα, απώθησαν τις αστυνομικές δυνάμεις και μετακινήθηκαν στο οδόστρωμα.

Ταυτόχρονα, στο οδόστρωμα μετακινηθήκαν και αρκετές χιλιάδες λαού, ακολουθώντας τις προσκλήσεις και προτροπές τους να καταλάβουν το χώρο, που θα πραγματοποιούταν η παρέλαση των τμημάτων."

Δύο πράγματα είναι εντυπωσιακά:

Το πρώτο ότι χρησιμοποιείται ο όρος "εθνικιστικός", γεγονός ασυνήθιστο, διότι κατά το παρελθόν αποφεύγονταν αυτή η αναφορά, δεδομένου ότι η ίδια η Αστυνομία αυτόν ακριβώς το χαρακτήρα προάσπιζε. Φαίνεται ότι πρόσφατα θα επεκράτησαν νέες αντιλήψεις, από τη στιγμή που ανέλαβε το υπουργείο "αγωνιστής" της γενιάς του Πολυτεχνείου.

Το δεύτερο όμως και πιο βασικό είναι ότι παραδέχεται σαφώς, ότι ανεξάρτητα από την αφορμή και την έναρξη των γεγονότων το αποτέλεσμα είναι ότι τελικά μετακινηθήκαν και αρκετές χιλιάδες λαού....

Προφανώς θα εννοεί τις "φασίζουσες μειοψηφίες" του Παπουτσή , ή "τις μειοψηφίες που εμπόδιζαν τους πολίτες να παρακολουθήσουν την παρέλαση" σύμφωνα με τα (ΜΜΕΔΑΚΕ) (βλέπε - άκουγε "MEGA μου").

Αν από την άλλη, θεωρήσουμε ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ποιο είναι εκείνο το κόμμα που κατάφερε να οργανώσει μαι τέτοια μαζική κινητοποίηση σε πανελλαδικό επίπεδο.

Αν πάλι καταφέρουμε να απαντήσουμε τότε πρέπει να κάνουμε δύο παραδοχές :

ή ότι δεν χρειάζονται πλέον οι δημοσκοπήσεις ή ότι οι εορταστικές εκδηλώσεις – ακόμη και χωρίς στρατιωτική παρέλαση – είναι δυνατόν να αποτελέσουν στο μέλλον ένα αξιόπιστο μέσο δημοσκόπησης.

Όμως παίρνοντας υπ' όψη το μέγεθος και την έκταση των κινητοποιήσεων και την έγκριτη γνώμη των πολιτικών και τη λογική των "δημοσκόπων" σχολιαστών των ΜΜΕΔΑΚΕ, που έχουν εξασφαλίσει το αλάνθαστο μετά από έτη κοπιώδους ενασχόλησης με το αντικείμενο, πρέπει να αναμένουμε ότι στις επόμενες εκλογές, το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί μόνιμο αποδέκτη κατηγοριών για κάθε αντιεξουσιαστική έκφραση, ή το κόμμα του Καρατζαφέρη, που ενοχοποιήθηκε μεν, αλλά δεν στοχοποιήθηκε, το ίδιο δε διέψευσε τη συμμετοχή του στα επεισόδια, ή το κόμμα των αγανακτισμένων, που δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί, ενδέχεται να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Αυτό που επίσης κατακρημνίζει την φτηνή και τετριμμένη επιχειρηματολογία, περί αντιδράσεων "οργανωμένων μειοψηφιών", είναι το εξόφθαλμο γεγονός της έκτασης, της ποικιλομορφίας και της εφευρετικότητας των εκφράσεων δυσανασχέτισης αυτών που συμμετείχαν στις παρελάσεις και κυρίως των πρωτοβουλιών που πήραν οι μαθητές.

Σημασία έχει το πως ξεκίνησαν, ή το γιατί, το πόσοι συμμετείχαν και τι ήθελαν να εκφράσουν ;
Σημασία έχει αν "νομιμοποιείται" η αγανάκτησή τους ή το κατά πόσον είναι δίκαια και αιτιολογημένη ;

Ο Παπουτσής δεν έμαθε τίποτε από τις πολιτικές που κοίταζαν το δάκτυλο αντί για το φεγγάρι, όπως έλεγαν γλαφυρά τα ανέκδοτα στην "προβουλευτική" φάση της "πολιτικής του σταδιοδρομίας" ;

Όσον αφορά τη στάση της αστυνομίας, που δεν προχώρησε σε βίαιες παρεμβάσεις όπως μας έχει συνηθίσει, μπορεί να δοθούν διάφορες εξηγήσεις, όπως ότι αποφεύχθηκαν εξ αιτίας της μαζικότητας του πλήθους, τις ενδιάμεσης παρουσίας του στρατού προς τον οποίον σαφώς δεν απευθυνόταν η αγανάκτηση, γεγονός που δείχνει ότι το "σύστημα" δεν διαθέτει την αναμφισβήτητη υπεροχή και τις απεριόριστες δυνατότητες ...

Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται περί ανικανότητας, αδράνειας, ατολμίας ή διστακτικότητας, όπως έσπευσε με τη γνωστή τυποποιημένη "ανακοινωσιολογία" να διαμαρτυρηθεί, τραγικά άστοχα και ανώριμα η αντιπολίτευση, ζητώντας την εφαρμογή της "εννόμου τάξεως", σαν να μην έχει διδαχθεί απολύτως τίποτε από το "κοινωνικό γίγνεσθαι".

Πολλά ακούγονται επίσης για το κατά πόσο ήταν ενδεδειγμένο, να εκφραστεί η αγανάκτηση και η οργή τέτοιες μέρες, με αποτέλεσμα να χαρακτηρισθούν οι όποιες αντιδράσεις ότι στην ουσία αλλά και στην πράξη, εκμεταλλεύτηκαν, αμαύρωσαν την εθνική επέτειο και καλλιέργησαν το διχασμό.

Ας έρθουμε σε ένα ένα ξεχωριστά.

Κατ' αρχήν σκέφθηκε κανείς ότι υπάρχει και άλλη ποιο απλή ακόμη ερμηνεία από αυτή που προσπάθησεαν να δώσουν συνδέοντας τις αντιδράσεις με την εθνική εορτή και το πνεύμα της επετείου;

Ότι δηλαδή οι εορταστικές εκδηλώσεις ήταν η μοναδική ευκαιρία να συναντήσει ο κόσμος τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος και μάλιστα όλους μαζί.

Μήπως έχει τη δυνατότητα να εκφράσει οπουδήποτε αλλού τη δυσαρέσκεια του στην κυβερνητική πολιτική, και δεν το έκανε, όπως ισχυρίζονταν χθες τα ΜΜΕΔΑΚΕ, που ξέχασαν ότι κάθε φορά που επιχειρείται κάτι τέτοιο καταλήγει σε θλιβερά επεισόδια από τις βίαιες επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής με ή χωρίς κουκουλοφόρους, που τόσο καλά ξέρουν να καλύπτουν τηλεοπτικά !!!!

Ακόμη όμως και αν δεχθούμε ότι ο κόσμος ήθελε να συνδυάσει το ΟΧΙ της εθνικής επετείου με το ΟΧΙ στην κυβερνητική πολιτική, αποδίδοντας σ΄αυτήν την ενέργεια κάποιες ομοιότητες, ποιος έχει το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του περισσότερο πατριώτη από τον άλλον;

Και αν ακόμη αυτό ισχύει για αυτούς που εμπόδισαν την παρέλαση γιατί να μην ισχύει και για τους άλλους οι οποίοι με τις πράξεις τους έχουν θέσει οι ίδιοι υπό αμφισβήτηση τον πατριωτισμό τους;
Ή μήπως υπάρχει το αλάθητο και το απυρόβλητο της κρατικής εξουσίας !!!!

Άραγε δεν τους κάνει εντύπωση η μαζικότητα στη φετινές εκδηλώσεις;

Γιατί νομίζουν ότι συγκεντρώθηκε ξαφνικά φέτος τόσος κόσμος ;

Μήπως το θέμα του συμβολισμού ισχύει μονόπλευρα για τους "ταραχοποιούς" και δεν ισχύει για τους επίσημους εκπροσώπους της πολιτείας όταν έχουν εκπέσει στη συνείδηση μεγάλης μάζας του λαού, όπως φάνηκε, άσχετα αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν.

Αρκεί να κάθεται κανείς στην εξέδρα των επισήμων, για να αποτελεί τιμώμενο πρόσωπο, για να εκπροσωπεί την πολιτεία, την πατρίδα και τις ιστορικές μνήμες, όταν οι πράξεις του και η πολιτική του έχουν θέσει σε αμφισβήτηση, την λαϊκή εντολή που τον ανέδειξε και του παραχώρησε κάποια στιγμή αυτό το ρόλο;

Δηλαδή, τι πιστεύουν ότι θα έκανε ο λαός αν στην περίοδο της χούντας, δεν ήταν υποχρεωτική η συμμετοχή του στις παρελάσεις;

Είτε δεν θα πήγαινε, είτε θα έβρισκε ένα τρόπο να αντιδράσει. Μην βιαστείτε να απαντήσετε ότι δεν είναι ίδιες οι διαδικασίες με τις οποίες κάποιος ανεβαίνει στην εξέδρα. Αυτό είναι το λιγότερο.
Σημασία έχει τι εκπροσωπεί στη συνείδηση του λαού και κατά πόσον έχει κερδίσει ή διατηρήσει το δικαίωμα να τον εκπροσωπεί .

Σκέφθηκε κανείς από αυτούς μήπως ο λαός το θεώρησε πρόκληση να κάθονται ως επίσημοι, άτομα που με την πολιτική τους, τα έργα και το λόγο τους οδήγησαν μέχρι εδώ τη χώρα ;

Με ποια λογική θεωρούμε ότι κάθε πράξη διαμαρτυρίας ή αντίθεσης στην πολιτική που εκπροσωπούν πολιτικά και κατά συνέπεια θεσμικά άτομα είναι a priori πράξη που προσβάλλει, στρέφεται κατά των θεσμών και κάνουμε παραπλανητικές γενικεύσεις;

Είναι τόσο απίθανο να δεχθούμε ότι το πιθανότερο είναι να περιορίζονται αποκλειστικά στην πολιτική και να απευθύνονται μια δεδομένη στιγμή, όπως είναι αναπόφευκτο, σε κάποιο πρόσωπο λόγω της φυσικής του παρουσίας, και το οποίο είναι λογικό επίσης να διατηρεί τη θεσμική του ιδιότητα.

Μήπως τα κηρύγματα και η υπεράσπιση των θεσμών με στόμφο, εμφατικό και πομπώδη τρόπο και κατ' επέκταση και των προσώπων που τα εκπροσωπούν αποτελούν επιχείρηση η οποία κρύβει την πρόθεση να μην υπάρχει αντίλογος ;

Διάχυτος ήταν και ο ισχυρισμός, ότι πράξεις σαν αυτές δεν εντάσσονται στο πλαίσιο των δημοκρατικών διαδικασιών.

Πιστεύει κανείς κάτι τέτοιο, ή ότι η άσκηση βίας είναι μέσο που προάγει το διάλογο ;
Γιατί όμως αφαιρείται και απομονώνεται σκόπιμα το περιεχόμενο των διαμαρτυριών, υπερτονίζοντας τη μορφή τους ;

Στο κάτω κάτω για ποιας "διαλογής" διαολο - διάλογο και για ποιες δημοκρατικές διαδικασίες μιλάμε, όταν αυτοί που τις επικαλούνται τις έχουν ήδη απαξιώσει και καταλύσει;

Μήπως δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό, ότι αυτές έχουν καταλήξει να διακοσμούν μόνο έγγραφα και φραστικές διατυπώσεις του πολιτικού μονόλογου της ξύλινης γλώσσας των πολιτικών, που θυμίζει εκθέσεις ιδεών από εγχειρίδια εκθέσεων της μιας και μοναδικής έκδοσης του "κρατικού μονοπωλίου";

Για ποιες προσβολές θεσμικών προσώπων μιλάμε όταν έχουν καταλυθεί οι ίδιοι οι θεσμοί;

Υπάρχει άραγε δυνατότητα, βήμα, λειτουργίες για τη διενέργεια και ανάπτυξη κάποιας μορφής διαλόγου και εμείς το αγνοούμε, η μήπως περιορίζεται σε συνοπτικές διαδικασίες δηλαδή βουλευτικές εκλογές κάθε 4 χρόνια και στο μονόλογο που προαναφέραμε μέσα στη Βουλή ;
Το Σύνταγμα της Ελλάδας δεν λέει κάτι τέτοιο, εκτός αν υπάρχουν άτομα που έχουν τη δύναμη και την ευχέρεια να δίνουν δικές τους ερμηνείες.

Η δήλωση του Μανώλη Γλέζου είναι άκρως αποκαλυπτική και γι' αυτό αποσιωπείται συστηματικά.

Απ' ότι φαίνεται ενόχλησε το "σύστημα" γιατί ξαφνικά το "σύμβολο" που αποτελεί ο Μανώλης Γλέζος, έρχεται σε αντίθεση με την άποψη του "θεσμού" και όλων αυτών με την υποκριτική "θεσμολογία"
Εμείς όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι "θεσμοί" εγκαθιδρύονται και καταλύονται από τις κοινωνίες, ενώ τα "σύμβολα" δημιουργούνται και παραμένουν αιώνια στην ιστορία.

Ας τολμήσουν λοιπόν οι θιγόμενοι να χρησιμοποιήσουν με την ίδια ευαισθησία και την άποψη του "συμβόλου" μέσα στο "δημοκρατικό τους διάλογο".

Απομένουν όμως και άλλα σοβαρά ερωτήματα που αποφεύγουν να απαντήσουν όσοι έχουν υποχρέωση. Αυτοί δεν είναι φυσικά μόνο εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για τη δημόσια τάξη, γιατί το ερώτημα είναι πάνω απ' όλα πολιτικό.

Θα μπορούσε ή όχι να συνεχιστεί η παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, όπως άλλωστε έγινε σε άλλες πόλεις ;

Υπήρχε πράγματι δημόσιος κίνδυνος, υπήρχε ενδεχόμενο σύγκρουσης ή σαν τέτοια θεωρούμε μόνο την επέμβαση της αστυνομίας, που είναι η μόνη που μέχρι στιγμής έδωσε απάντηση :

"Οποιαδήποτε αστυνομική επιχείρηση στην προκειμένη περίπτωση θα εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους πρόκλησης σωματικών βλαβών, ιδίως σε ευάλωτες και ευαίσθητες ηλικιακές ομάδες προσώπων, αλλά και θα αμαύρωνε τις ιστορικές εθνικές επετειακές εκδηλώσεις.

"Οι χώροι τέτοιων εκδηλώσεων, όπου τιμώνται εθνικοί αγώνες και οι πεσόντες στο καθήκον, δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο αστυνομικής επιχείρησης αποκατάστασης τάξης".

Άραγε εξαντλήθηκαν όλα τα μέσα που διέθετε η "δημοκρατική ηγεσία" να πληροφορηθεί τι τελικά ζητούσαν η επεδίωκαν οι διαμαρτυρόμενοι και στη συνέχεια να κατευνάσει τα πνεύματα ή ανέθεσε αυτό το ρόλο - που έτσι κι αλλιώς δεν έχει – στην αστυνομία ;

Μήπως ο θόρυβος που δημιουργήθηκε εξυπηρετεί κάποιους και κάποιες σκοπιμότητες;
Οι στιγμές που ζει η χώρα είναι κρίσιμες και απαιτούν σοβαρότητα και ωριμότητα.
Εάν οι κυβερνώντες ανησυχούν για τις "φασίζουσες" νοοτροπίες, καλά θα κάνουν να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στις δικές τους αντιδράσεις.

Δεν πρέπει επίσης να τους διαφεύγει το γεγονός ότι ο φασισμός δεν είναι μονοπώλιο των φασιστικών κομμάτων και οργανώσεων και ότι μπορεί να εκσυγχρονίζεται και να παίρνει οποιαδήποτε έκφραση.

Το χαρακτηριστικό του όμως ήταν και είναι η "πατριδοκαπηλία".

Ας κατέβουν λοιπόν οι υπερθεματικοί και πομπώδεις τόνοι μονοπωλιακής και αποκλειστικής υπεράσπισης εννοιών, για τις οποίες άλλοι έδωσαν και εξακολουθούν να δίνουν πολύ περισσότερα και συγκεκριμένα ο ίδιος ο ελληνικός λαός, που δεν έχει ανάγκη να του υπενθυμίζουν τη πατριωτική του συνείδηση, άτομα που εξακολουθούν να διασύρουν το όνομα του στο εξωτερικό, ούτε εκείνοι που μπήκαν όψιμα και εκ του ασφαλούς στον "αγώνα για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό" της ελληνικής κοινωνίας, κάτι σαν αυτό που λέμε στη γλώσσα των συνταγματολόγων "τζάμπα μάγκες".

Πρέπει να θυμίσουμε επίσης ότι ο αγώνας για την πατρίδα και κατά του φασισμού δεν διεξάγεται "άπαξ" και ότι οι αγωνιστικές περγαμηνές δεν είναι δυνατόν να εξοφλούνται όπως οι επιταγές.
Ευτυχώς για μας υπάρχουν ακόμη ζωντανά παραδείγματα για να μας το θυμίζουν.

Ο κατήφορος της πολιτικής της υποτέλειας, της εξάρτησης που συνδυάζεται με την εξαθλίωση, τη φτώχεια και χρησιμοποιεί αυταρχικές και απαξιωτικές μεθόδους για την εφαρμογή της, προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και προσβάλει το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων.

Αυτά με τη σειρά τους δεν είναι όμως ασφαλής μονόδρομος.

Υπάρχουν πολλοί που καιροφυλακτούν να εκμεταλλευτούν κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις, προς όφελος δυνάμεων που σήμερα αποκαλούνται συλλήβδην "φασίζουσες" και αύριο μπορεί να είναι γνήσιες φασιστικές.

Δεν έχετε παρά να αξιολογήσετε τα τελευταία γεγονότα στα γήπεδα, χώρους που δυστυχώς προσφέρονται για "χουλιγκανισμό" και που δυστυχώς απαντάτε με ασύλληπτα μέτρα αστυνόμευσης, που η χούντα δεν είχε τολμήσει να διανοηθεί.

Οι αντιδράσεις αυτές θα φέρουν με μαθηματική ακρίβεια, στις συνθήκες της σημερινής πολύπλευρης κρίσης, τραγικά αποτελέσματα.

Δεν είναι δυνατόν να μην γίνονται αντιληπτά τουλάχιστον από κάποιους που έχουν μεγαλύτερη πολιτική ωριμότητα και εμπειρία.

Την ίδια στιγμή τέτοιες τακτικές αφήνουν το περιθώριο για υποψίες εφαρμογής οργανωμένου σχεδίου.

Ας σταματήσει το "εθνοσωτήριο" κήρυγμα από τους κυβερνώντες ότι θέλουν να αλλάξουν την Ελλάδα και ότι ο λαός αντιτίθεται σ' αυτό γιατί δεν μπορεί να καταλάβει το συμφέρον του.

Στην ιστορία αυτού του τόπου πάντα υπήρχαν "ξύπνιοι" ντόπιοι και ξένοι, που "ξέραν" το συμφέρον μας καλλίτερα από μας και που μας "πρόκοψαν". Έχουμε χορτάσει.

Εμείς πρώτοι, οι ίδιοι Έλληνες, θέλουμε να αλλάξουμε τον τόπο που φτιάξανε αυτοί που σήμερα μας κυβερνάνε και μας καλούν πάλι για ανανέωση, και αλλαγή, με νέες θυσίες, δικές μας, και όχι δικές τους.

Ο κόσμος είπε όχι σ' αυτή τη πορεία που τον οδηγεί το "σύστημα", στον εθνικό εξευτελισμό, την υποτέλεια, τη δυστυχία και την εξαθλίωση.

Είπε ναι σε μια άλλη διέξοδο που την αναζητάει και που δεν είσθε σε θέση να του προσφέρετε. Το πολιτικό σύνθημα δεν είναι μόνο η αντίθεση στην κυβέρνηση, γιατί προς στιγμή δεν ακούγεται κάποιο άλλο εναλλακτικό σύνθημα.

Αυτό είναι ευθύνη συνολικά του πολιτικού συστήματος, που δεν έχει αξιόπιστη, βιώσιμη, συλλογική και ρεαλιστική πολιτική πρόταση.

Αυτά είναι τα μηνύματα που έπρεπε να πάρετε και δεν πήρατε ή τα πήρατε και τα απαξιώνετε.
Ο 'Ελληνικός λαός δεν είναι διατεθειμένος να σηκώσει μόνο τον σταυρό του μαρτυρίου και μάλιστα άνισα και μονομερώς, αλλά να σηκώσει ξανά τον ήλιο πάνω απ' την Ελλάδα, αρκεί να μην είναι ο ίδιος που σήκωσε πριν από μερικά χρόνια για να καταλήξει εδώ.

Σήμερα ο ήλιος αυτός - μοναδικός στην ιστορία που κατάφερε αντί για φως να φέρει το σκοτάδι – δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον.

Ευτυχώς - είναι προς τιμήν της - φρόντισε γι αυτό η κόρη του Μάνου Λοϊζου.

Οι οιωνοί είναι πολύ καλοί. Φέτος που γιορτάζαμε την εθνική μας επέτειο ξημέρωσε μια μέρα με μια νέα ελπίδα, οι νέοι μας.

Σήκωσαν το ανάστημά τους και παρέλασαν μπροστά μας. Ας τους ευχαριστήσουμε και επιτέλους ας φανούμε αντάξιοι των παιδιών μας !!!!!!

Από την Ομάδα της Newstrap