Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Σεπ 2015

Η κυρία Τασία είναι μία κυρία όπως όλες οι κυρίες της ηλικίας της. Με μία διαφορά: η κ. Τασία ήταν μέχρι πρότινος αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής σε μια κυβέρνηση γνωστή ως «Προσωρινή κυβέρνηση ΖΥΡΙΖΑΝΕΛ και συνιστωσών»...

Η κυρία Τασία είχε πάρει επάξια αυτή τη θέση. Για πολλούς λόγους: είναι πονόψυχη, φιλόξενη και κυρίως επειδή γνώριζε σε βάθος το μεταναστευτικό και έδινε μια εντελώς δική της ερμηνεία στο θέμα. Ενώ δηλαδή όλοι οι άλλοι έβλεπαν κακομοιριά και δυστυχία στους περιφερόμενους πρόσφυγες, εκείνη υποστήριζε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι μια χαρά. Κάνουν βόλτα και λιάζονται.

Είναι κρίμα που η κ Τασία έφυγε από την Κυβέρνηση. Και ακόμη πιο κρίμα που και η Κυβέρνηση έφυγε από την Κυβέρνηση. Γιατί; Διότι χθες η κυρία Τασία υποστηριξε ότι οι χιλιάδες μετανάστες-πρόσφυγες που κατακλύζουν τα νησιά όχι μόνο δεν συνιστούν πρόβλημα οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό, αλλά, τουναντίον, συνεισφερουν στην οικονομία. «Τα νησιά», είπε, «πλούτισαν από τους πρόσφυγες».

Αυτή την πηγή πλούτου δεν την σκέφτηκε ούτε ο ακατονόμαστος «οικονομολόγος». Την σκέφτηκε η κ. Τασία. Μόνο που άργησε κάπως. Παρά ταύτα εκατομμύρια πρόσφυγες και ξερριζωμένοι περιμένουν απέναντι στην Τουρκία και όσον ούπω θα καταφέρουν να έρθουν στα νησιά και να προσφέρουν το συνάλλαγμά τους.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Το ότι η Ελλάδα διαθέτει επικοινωνιολόγους αλλά και διαφημιστές από τους καλύτερους στον κόσμο είναι γνωστό από τις δεκαετίες του '80 και του '90, από τον προηγούμενο αιώνα δηλαδή. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση καλούνται να πουλήσουν το προϊόν πολιτική και πραγματικά, όπως πάντα, έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους με την ευρηματικότητα και την δύναμη της εικόνας, που όπως είναι φυσικό λίγους επηρέαζε, διότι ο Έλληνας δύσκολα απαρνιέται το μαντρί του.

Σε τούτες τις εκλογές διαπιστώνοντας και οι ίδιοι πως όλα είναι της πλάκας, πούλησαν το προϊόν τζερτζελές, μπαλαφάρα, πλάκα κατά κόρον. Πολιτικοί για πλάκα, πολιτική για πλάκα, υποτακτικοί της πλάκας, ανύπαρκτη ντροπή σε έργα και πράξεις, έτσι μετά βαΐων και κλάδων εγκρίθηκαν οι προτάσεις τους από τα κόμματα της πλάκας και άρχισε το πανηγύρι.

Ο Βαγγέλας να άδει το "άσπρα μούρα μαύρα μούρα είσαι μια παλιοχαμούρα", είδαμε τον σύντροφο Λαφαζάνη να λέει στον ταξιτζή "νομισματοκοπείο ΚΥΡΙΕ", με πονηρό υφάκι τρολιάρικο και να μην πληρώνει την κούρσα στο τέλος (μάλλον κρατικοποίησε τα ταξί).

Είδαμε τον Λαμπαδίτσα να κάνει πλάκα και τάξαμε λαμπάδα ίσα με το μπόι του Τσίπρα (για πιο ψηλή "δεν βγαίνουμε" γιατί έχουμε και πατριωτικούς φόρους).

Είδαμε τον πολέμαρχο Πάνο να βεβαιώνει τον μικρό Αλέξη πως θα του μάθει να γράφει και με το δεξί (παρακρατικά) ξεχνώντας ότι το πολύ το τάκα-τάκα όποιο χέρι και να χρησιμοποιείς έχει τα αποτελέσματα που βλέπουμε στα έδρανα της Βουλής.

Είδαμε τα του Σταύρου του Γιούγκερμαν για το πως μόνο αυτός μπορεί να μας πάει μπροστά.
Είδαμε και τι δεν είδαμε και τι έχουμε να δούμε ακόμη.

Όλα βέβαια υπερπαραγωγές, που κάνουν τους δημιουργούς των βιντεοκλίπ της ΜΠάολας και του Παντελίδη να αυτοκτονούν ομαδικά. "Λεφτά υπάρχουν", "κάντε πλάκα", θα ήταν η εντολή από τα κόμματα.

Πραγματικά πάθανε πλάκα όλοι. Τα γέλια ακούγονται πέρα στην Συρία που βομβαρδίζει ο Ολάντ. Οι άνεργοι δεν μπορούν να συνέλθουν, οι ασθενείς πέταξαν τους ορούς ξεκαρδισμένοι, τα παιδιά που δεν θα έχουν μολύβι αύριο βροντοφώναξαν: "μα τι να το κάνουμε, έχουμε πλάκα".

Οι αρχηγοί καμαρωτοί έκαναν κόντρες στο debate για το ποιος κάνει την καλύτερη πλάκα στον λαό. Τα παλαμακιστήρια καμαρωτά στα καφενεία και στις πλατείες κάνουν πλάκα ο ένας στον άλλον βασισμένα στην πλάκα που κάνει σε μια πατρίδα το κόμμα τους. Όλα είναι πλάκα. Τελικά έχουμε πραγματικά πολύ πλάκα.

Με λυμένη την απορία που βρίσκουν τόσα λεφτά εδώ και χρόνια, αναρωτιέται κανείς μα σε ποιον απευθύνονται; Μα στον λαό φυσικά, θα πει κάποιος.
Μέγα λάθος. Πουθενά δεν απευθύνονται γιατί όλα είναι τακτοποιημένα.
Οι ψήφοι, τα κόμματα, οι κυβερνήσεις σωτηρίας, οι νέοι σωτήρες, όλα είναι διατεταγμένα και θα γίνουν ακριβώς όπως τα παρήγγειλαν οι χορηγοί και τα αφεντικά.

Θέλεις μια απόδειξη; Εύκολη απάντηση. Ας πάρουμε το ένα μεγάλο κόμμα τον Σύριζα. Λες να βασανίστηκε πολύ ο αρχηγός για να βάλει στην τιμητική θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας το Τρίο Στούντζες; Καθόλου σου λέω. Διότι πέρα από την εντολή έχει μεγάλη πλάκα να ακούς την Θεανώ να σου λέει ότι θα κάνει μαρμελάδες για τους φτωχούς, την κυρά Τασία να μπεμπεκίζει (εκτός των άλλων) και τον τιτανοτεράστιο Κοτζιά να χορεύει αγκαλιά με τον Τούρκο χαζοαμερικάνικα τραγουδάκια.
Βλέπεις κάτι σοβαρό πουθενά;
Γιατί αν δεν το βλέπεις, σίγουρα δεν ανήκεις στη μάζα που απευθύνονται οι πλακαδόροι.
Με λίγα λόγια δεν είσαι ο λαός, είσαι ο πραγματικός ΛΑΟΣ και πρέπει να σε σκοτώσουν.

Πλάκα στην πλάκα φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Ίσως να ξέχασες από την εποχή του Καραμανλέα-θείου την πλάκα με το παχύ "σσσσσσσ" και τον Θόδωρο. Μπορεί να μην θυμάσαι τις πλάκες με τον σιδερένιο και τους μάγους της Δήμητρας. Σίγουρα έχεις ξεχάσει τις πλάκες με τον απέθαντο Μητσοτάκουλα και τις ελιές του Κινέζου και την βλακεία του Γιωργάκη όπως και με τα κοκορέτσια του Κωστάκη. Πλάκα δεν κάναμε με όλα αυτά; Βέβαια θα μου πεις πως όλοι αυτοί μας άφηναν να βάζουμε το δάχτυλο στο μέλι. Τι δάχτυλο; Όλο το βάζο βουτάγαμε.

Καταντήσαμε από την πολύ πλάκα ένας λαός της πλάκας και τώρα που καλούμαστε να πληρώσουμε τον λογαριασμό των θεαμάτων της πλάκας μάς κακοφαίνεται γιατί νομίζαμε πως με την πλάκα παίρναμε δώρο και μια επιδότηση.

Τελικά το μόνο δώρο που πήραμε είναι η πολιτική της πλάκας, οι πολιτικοί της μπαλαφάρας και ένας εκμαυλισμένος λαός της πλάκας.

Οι άλλοι οι απ' έξω, οι Ευρωπαίοι ντε, μας κάνουν ακριβώς την ίδια πλάκα που έκαναν στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, στο Κομμένο και σε ολόκληρη την χώρα, όπου ευδοκιμούσαν σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής και κοινωνίας οι πρόγονοι των σημερινών πλακατζήδων.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Καραμπελιά
Εξ όνυχος τον λέοντα
Τον Πάνο Καμμένο τον γνώρισα για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως υβριστή μου σε τηλεοπτικά πάνελ, στα οποία με χαρακτήριζε ανενδοίαστα και χωρίς κανένα στοιχείο «τρομοκράτη» και «μέλος της 17 Νοέμβρη», ισχυρισμούς που επανέλαβε με όλο το θράσος που τον διακρίνει στο βιβλίο του «Τρομοκρατία, Θεωρία και Πράξη» το οποίο εξέδωσε το 1992 στον γνωστό αντικομουνιστικό και φιλοαμερικανικό εκδοτικό οίκο «Ελληνική Ευρωεκδοτική» (η οποία έχει εκδώσει ανάμεσα στ’ άλλα την Ελένητου Γκατζογιάννη, το Οι Έλληνες πράκτορες της Κα Γκε Μπε, του Πέτρου Κασιμάτη και άλλα ανάλογα πονήματα.) Στο βιβλίο του αυτό, γραμμένο προφανώς καθ’ υπόδειξη των μυστικών υπηρεσιών, και από ανάλογους καλάμους (θεωρείται δεδομένο πως έχει γραφτεί από τον θεωρητικό της Χούντας Γεωργαλά ή άλλο αναλόγου ποιού υποκείμενο) προτάσσεται πρόλογος του περιβόητου αντιστράτηγου Νίκου Γρυλλάκη, του συμβούλου ασφαλείας του Μητσοτάκη, επιχειρείται μια κατασυκοφάντηση ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου, πάνω στην οποία έκτισε τη σταδιοδρομία του και τις εκλεκτικές του συγγένειες με όλων των ειδών τις υπηρεσίες  ο φέρελπις τότε νεαρός πολιτικός.
Περιορίζομαι εδώ στα όσα ψευδή και συκοφαντικά αναφέρει για μένα σε ένα βιβλίο που βρίθει από ανακρίβειες, ψεύδη και προβοκάτσιες, όπου με παρουσιάζει ως στέλεχος (ίσως και «αρχηγό» της 17 Νοέμβρη)  Διαβάζουμε λοιπόν:
«Ο Γιώργος Καραμπελιάς στο έργο του ”EΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ” (1974-1984), Εκδόσεις Ρόπτρο)…»  (σελ. 233 του βιβλίου του Καμμένου). Έλα όμως που το βιβλίο ήταν του (μακαρίτη πλέον) Γιώργου Καράμπελα και όχι του Γιώργου Καραμπελιά! Έ΄ για ένα Ιώτα θα κάνουμε έτσι. Ψιλά γράμματα για τον Πάνο. Και συνεχίζει απτόητος με αναρίθμητες παραπομπές από το βιβλίο του «Καραμπελιά»! Θα πείτε «ένα λάθος έκανε». Ναι μόνο που αυτό το «μικρό λάθος» στη συνέχεια  αποκτά  νέες διαστάσεις, όταν αναφερόμενος πλέον στον ίδιο τον Γιώργο Καραμπελιά και πολλούς συντρόφους του, που ορισμένοι είναι και σήμερα μέλη του Άρδην, τους συμπεριλαμβάνει στους «κύριους υπόπτους για τις δολοφονίες» (σελ. 338):
Γράφει λοιπόν στην πιο λεπτομερή του αναφορά:
«Καραμπελιάς Γεώργιος: Επικεφαλής της Ομάδας για μα Προλεταριακή Αριστερά (ΟΠΑ), μέλος της “20ης του Οκτώβρη”. Σε φυλλάδιο της ΟΠΑ εξύμνησε την δολοφονία του Μάλλιου. Το 1977 καταδικάστηκε για ταραχές στη Θεσσαλονίκη για την αυτοκτονία του Ανδρέα Μπάαντερ. Στην ΟΠΑ βρέθηκαν κείμενα με σημειώσεις “για χρήση των εκδόσεων της 17ης Νοέμβρη”. Στα γραφεία της βρέθηκε γραφομηχανή που είχε ομοιότητες με εκείνη στην οποία χτυπήθηκαν οι προκηρύξεις της 17ης Νοέμβρη για τις δολοφονίες Γουέλς και Μάλλιου». (σελ. 338)
Ανάμεσα στους «κύριους ύποπτους για τις δολοφονίες» συμπεριλαμβάνει επίσης τους:  «Σταματοπούλου Χριστίνα, φοιτήτρια της ιατρικής στο Παρίσι, μέλος της ΟΠΑ. Γεωργίου Θεόδωρο, στέλεχος της ΟΠΑ,Ιωαννίδη Ευστράτιο, εργάτη μέλος της ΟΠΑ, Κολιοπούλου Βαρβάρα, στέλεχος της ΟΠΑ». (σελ. 339-340).
Έτσι ο Καμμένος ισχυρίζεται ψευδώς ότι η γραφομηχανή είχε «ομοιότητα» με εκείνη της 17 Νοέμβρη και επί πλέον πως υπήρξα μέλος της 20ης Οκτώβρη. Όμως «ομοιότητα» δεν μπορεί να υπάρχει ή είναι ίδια η γραφομηχανή ή όχι. Όσο για την «20η Οκτώβρη» είναι μια οργάνωση στην οποία όχι μονο δεν συμμετείχα αλλά με την οποία πάντοτε διαφωνούσα και της έχω ασκήσει και γραπτή κριτική. Όμως η αναφορά στην «20ή Οκτώβρη», παρότι απολύτως ψευδής χρειάζεται στον συγγραφέα για να συνεχίσει:
 «… ο εγκέφαλος είναι Έλληνας ή ξένος που συνεργάζεται με Έλληνες οι οποίοι προέρχονται από το ΠΑΚ από την ανεξάρτητη αριστερά και ειδικώς από το κίνημα 20 Οκτώβρη» (σελ. 341).  Δηλαδή τα μέλη της 17 Νοέμβρη «προέρχονται ειδικώς» από την 20η Οκτώβρη. Ο Καραμπελιάς ήταν μέλος της 20ης Οκτώβρη, άρα όπερ έδει δείξαι.
Αλλά ο άθλιος και γελοίος συκοφάντης δεν μένει μόνο εκεί. Πάει ένα βήμα πάρα πέρα. Γράφει: «η Προλεταριακή Αριστερά κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 1978, ένα κείμενο από 21 σελίδες με τον τίτλο “Η σημερινή κατάσταση του κινήματος και η ενότητα πάλης”. Οι αρχές θεωρούν πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε η ίδια γραφομηχανή που χτυπήθηκαν από τη 17 Νοέμβρη για τον Γουέλς και τον Μάλλιο. Άρα εάν αυτό είναι σωστό, η “17 Νοέμβρη” είναι και η “Προλεταριακή Αριστερά”, όπως είναι και ο “Ιούνης 78” που δολοφόνησε τον Μπάμπαλη όπως είναι και η ομάδα που έκανε την επιχείρηση εναντίον της AEG (σελ. 367).»
Κατά συνέπεια η Προλεταριακή Αριστερά η οργάνωση στην οποία όντως ανήκα δεν ήταν παρά το προκάλυμμα της 17 Νοέμβρη, έχει εκτελέσει τον Μπάμπαλη και ούτω καθ’ εξής. Βέβαια δεν ίδρώνει το αυτί του συκοφάντη για το ότι όλος ο συλλογισμός στηρίζεται σε ένα αρχικό ψεύδος: Ο τίτλος του κειμένου, που πράγματι είχα γράψει ήταν «Η σημερινή κατάσταση του κινήματος και η ένοπλη πάλη», έχει δημοσιευτεί μάλιστα σε βιβλίο που κυκλοφορεί και σήμερα (Βλέπε ΟΠΑ-ΡΗΞΗ, Ένοπλη Πάλη και Τρομοκρατία, Εναλλακτικές Εκδόσεις Αθήνα 1985)  και ασκεί έντονη  κριτική στις αντιλήψεις της 17 Νοέμβρη και των οπαδών του αντάρτικου πόλης. Και όμως με ένα τέτοιο κείμενο που στρεφόταν εναντίον της 17 Νοέμβρη ο Πάνος Καμμένος κατασκεύασε τον Καραμπελιά στέλεχος της 17 Νοέμβρη!
Και μετά πώς να πείσεις τους δεξιούς συμπολίτες μας πως ο Καραμπελιάς δεν ήταν τρομοκράτης, ακόμα και όταν συνελήφθη η 17 Νοέμβρη. Είχαν φροντίσει οι μυστικές υπηρεσίες και ο Πανούλης.
Μια σταδιοδρομία
Έτσι έκτισε την αρχική του σταδιοδρομία ο γόνος της πλούσιας οικογένειας ενός εισαγωγέα αυτοκινήτων, Πάνος Καμμένος, ξιφουλκώντας υπέρ του «ελευθέρου κόσμου» και κατά των «τρομοκρατών». Θυμάμαι την πρώτη μας τηλεοπτική αντιπαράθεση στον Αντ1 με δημοσιογράφο τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, και την αίσθηση που αποκόμισα ενός μυθομανούς, ημιψυχοπαθούς υπερμεγέθη μπούλη, ικανού να σερβίρει οποιοδήποτε ψευδολόγημα για να υποστηρίξει τις συνωμοσιολογικούς και συκοφαντικούς του ισχυρισμούς. Πάντως με απόθεμα την αντιτρομοκρατική του δράση, τα λεφτά του μπαμπά του και τη σταθερή του προσκόλληση στην υπερατλαντική σύμμαχο, κατόρθωσε πολύ σύντομα να εκλεγεί βουλευτής στη Ν.Δ. και να προσκολληθεί στο σύστημα Μητσοτάκη.
Τα επόμενα χρόνια κατά την δεκαετία του 1990 επένδυσε αρχικώς στα εθνικά θέματα πρωτοστατώντας στις αποστολές της Βουλής για τον Οτσαλάν, μαζί με τον Μπαντουβά κ.α., γεγονός που τον έφερε σε επαφή με τον πατριωτικό χώρο και με όλους εμάς που στηρίζαμε το κουρδικό κίνημα. Έτσι, αποφάσισα –βλακωδώς ίσως– να παραβλέψω τις συκοφαντικές επιθέσεις του, στα πλαίσια μιας ενότητας απέναντι στον κοινό εχθρό, τον τουρκικό επεκτατισμό, και χωρίς να διερευνώ –δεν είναι άλλωστε και στη φύση μου– τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της «πατριωτικής» στάσης, παρ’ ότι δεν έπαψε ποτέ να διακηρύσσει το φιλοαμερικανισμό του.
Στη συνέχεια, αποσπώντας συστηματικά τις ψήφους των αστυνομικών (η εταιρεία Καμμένος προμήθευε εξάλλου τα περιπολικά της ελληνικής αστυνομίας), κέρδισε τη μόνιμη σχεδόν εκλογή του στην Αθήνα. Όταν το 2004, η Ν.Δ. ανέβηκε στην εξουσία, ως μέλος του μητσοτακικού λόμπι, διορίστηκε υφυπουργός. Μετά την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή, και την αλλαγή ηγεσίας στη Ν.Δ., παρ’ ότι «ελληναράς και «εθνικιστής» συντάχθηκε παραδόξως (;) με την Ντόρα Μπακογιάννη εναντίον του Αντώνη Σαμαρά. Όταν το 2012 ο Σαμαράς προσχώρησε στο μνημονιακό στρατόπεδο και κυρίως όταν αποδέχθηκε την συγκυβέρνηση με το Πασόκ, ο Καμμένος μεταβλήθηκε σε ηγέτη μιας μικρής ομάδας βουλευτών που είχαν αποχωρήσει από τη Ν.Δ. απορρίπτοντας τα μνημόνια. Ο Καμμένος διακρίθηκε με τις καταγγελίες ενάντια στην οικογένεια Παπανδρέου και τη λάσπη ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους (υποθέσεις που κατέληξαν στο κενό στα δικαστήρια ή σε καταδίκες του για συκοφαντική δυσφήμηση) ενώ πρωταγωνίστησε σε διάφορα σκάνδαλα για το κότερό του και την οφσόρ που διατηρούσε κ.λπ., και άλλα ανάλογα που ταιριάζουν στο ήθος και το ύφος του ανδρός.
Έτσι, για άλλη μια φορά, όπως είχε συμβεί και στην δεκαετία του ’90, τα έφερε ο διάβολος να βρεθούμε σε όμορους χώρους στα πλαίσια του αντιμνημονιακού κινήματος. Ο Καμμένος παρ’ ότι παρέμενε αγκιστρωμένος στην Δεξιά, θέλοντας να εκφράσει τα κατεστραμμένα στρώματα της λαϊκής Δεξιάς, στα πλαίσια της αντιμνημονιακής συμπαράταξης, ερχόταν σε επαφή και με την Αριστερά και με τον Μίκη Θεοδωράκη, και με τον Κώστα Ζουράρι και με το Άρδην. Πρόβαλε ένα προφίλ αντιμνημονιακό, πέραν της «αριστεράς και της δεξιάς» που εν πολλοίς, συμβάδιζε και με κάποιες από τις δικές μας αντιλήψεις. Παρ’ όλα ταύτα, επειδή θεωρούσαμε ασύμβατη με την ιδεολογία και με το ήθος μας, μια εκλογική συμπόρευση μαζί του, τον δεχόμαστε ως αναγκαίο κακό όπως δεχόμαστε τόσους και τόσους άλλους μέσα στον λεγόμενο αντιμνημονιακό χώρο. Γι’ αυτό ούτε και στις εκλογές του ’12, ούτε και στις ευρωεκλογές του ’14 ούτε και σε κείνες του Ιανουαρίου 2015 δεχθήκαμε μια συμπαράταξη μαζί του παρ’ ότι, συνεργαζόμαστε αρκετά στενά με στελέχη του όπως ο Νότης Μαριάς, ή ο Παναγιώτης Σγουρίδης, που δεν προέρχονταν από τη Δεξιά. Θεωρούσαμε την παρουσία του ως ένα αναγκαίο κακό, ως ένα «εξάνθημα» του «αντιμνημονιακού χώρου» το οποίο αργά ή γρήγορα, η πραγματικότητα και η ιστορία θα απέβαλαν.
Ωστόσο, άλλες ήταν οι βουλές του Τσίπρα και των Αμερικανών φίλων του. Ο πρώτος αποφάσισε να κερδίσει με κάθε μέσο την κυβερνητική εξουσία, και οι Αμερικανοί πραγματοποίησαν μια συμμαχία με τον Τσίπρα η οποία πήρε σάρκα και οστά με μια πληθώρα υπουργών στο υπουργικό συμβούλιο της 25ης Ιανουαρίου. Σε αυτή τη Συμμαχία ο Πάνος Καμμένος μπορούσε να λειτουργήσει ως συγκολλητική δύναμη και παράλληλα, ως κομάντο επικίνδυνων αποστολών. Ως συγκολλητική δύναμη διότι υπήρξε από παλιά γνώριμος και πιστός φίλος των νατοϊκών κύκλων και των Αμερικανών, (εξάλλου πριν από δύο χρόνια προπαγάνδιζε urbi et orbi, την έξοδο από την ευρωζώνη και την προσχώρηση σε μια ζώνη του δολλαρίου)  θα λειτουργούσε και το κόμμα του Πάνου Καμμένου, οι ΑΝ.ΕΛ. Γι’ αυτό και η τόσο στενή και αδιατάρακτη σχέση Τσίπρα-Καμμένου και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Εξάλλου, στα πλαίσια αυτής της συμμαχίας, ο Καμμένος και το κόμμα του είχαν αναλάβει τον ρόλο του εκτελεστή των βρώμικων υποθέσεων που δεν μπορούσε να διεκπεραιώσει ανοικτά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Καμμένος θα έπαιζε αποφασιστικό ρόλο για να αποτραπεί μέσα από μια κοινή προσπάθεια η εκλογή προέδρου της δημοκρατίας από τη Βουλή του 2012, έτσι ώστε να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές. Σε αυτά τα πλαίσια, μαγείρεψε τις υποθέσεις Ξουλίδου και Χαϊκάλη, έτσι ώστε να χαρακτηριστούν «διεφθαρμένοι και πληρωμένοι» όσοι ανεξάρτητοι βουλευτές θα αποτολμούσαν και να σκεφθούν να υπερψηφίσουν πρόεδρο Δημοκρατίας από την παλαιά Βουλή και να οδηγηθεί η χώρα άσφαλτα σε εκλογές. Ενορχηστρωτής αυτής της εκστρατείας ήταν βεβαίως ο Τσίπρας με το δίδυμο Παππά–Σκουρλέτη, η οποία κατευθυνόταν σε δύο στόχους. Αφ’ ενός στην εξουδετέρωση της ΔΗΜΑΡ μέσω της εξαπάτησης του Κουβέλη, και αφ’ ετέρου στο «τσιμέντωμα» των δεξιάς προέλευσης βουλευτών, ανεξάρτητων και ΑΝΕΛ. Έτσι, σε συμπαιγνία με τονΛαζόπουλο, και τον Σκουρλέτη οργάνωσαν την επιχείρηση Χαϊκάλης την οποία μάλιστα κάλυψε ανοικτά δύο φορές ο ίδιος ο Τσίπρας.
Τότε πλέον διαρρήξαμε οριστικά, εγώ και το Άρδην, τις σχέσεις μας με τον Καμμένο. Διότι προϋπόθεση οποιασδήποτε συνεργασίας για εμάς ήταν η αποφυγή των πρόωρων εκλογών του Ιανουαρίου 2015 τις οποίες θεωρούσαμε πως θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα και θα εξαφάνιζαν οριστικά το αντιμνημονιακό κίνημα οδηγώντας το σε αδιέξοδο. Γι’ αυτό και δεν δεχθήκαμε καμία εκλογική συμπαράταξη αφήνοντας μόνο του τον Ζουράρι να εκπροσωπεί την θλίψη της πατριωτικής αριστεράς με αντάλλαγμα έναν βουλευτικό θώκο. Παρ’ ότι γνωρίζαμε το ποιόν του ανδρός, δεν προβάλαμε σε πρώτο πλάνο την αντίθεσή μας με τον Καμμένο και με το κόμμα του, διότι θεωρούσαμε πως παρ’ όλα αυτά, η ύπαρξη ενός πατριωτικού εταίρου δίπλα στον εθνομηδενιστικό Σύριζα θα αποτελούσε ένα κάποιο ανάχωμα στα εθνικά θέματα, το μεταναστευτικό κ.λπ. Επί πλέον παίρναμε υπόψη μας την πατριωτική βάση των ΑΝΕΛ, με πολλούς ανθρώπους  απ’ την οποία είχαμε βρεθεί και συνεχίσαμε να βρισκόμαστε σε κοινούς αγώνες, και δεν θέλαμε προφανώς με μια πρόωρη και εφ’ όλης της ύλης κριτική στην ηγεσία τους να τους σπρώξουμε στην ταύτιση μαζί της.
Πιστεύαμε πως η πραγματικότητα και οι πράξεις αυτού του κόμματος θα αποκάλυπταν σύντομα την υφή του και θα το απογύμνωναν από όσα τίμια στοιχεία συνέχιζαν ακόμα να το ακολουθούν. Έκτοτε τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ο αρχιτραμπούκος των αντιμνημονιακών μέσα στη Βουλή («εσείς στα τέσσερα» και άλλα εξίσου αξιοπρεπή και εύηχα), μεταβλήθηκε σε τραμπούκο των μνημονιακών και για άλλη μια φορά όπως στην περίπτωση Χαϊκάλη, στον εκτελεστή των βρώμικων υποθέσεων του Τσίπρα. Και η στόχευσή του είναι χαρακτηριστική. Είναι οι βασικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Η ΛΑΕ και η Νέα Δημοκρατία. Έτσι από τη μία πλευρά κατηγόρησε ψευδέστατα και ανενδοίαστα όπως συνηθίζει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, για δήθεν απόκρυψη φακέλων τους οποίους στην πραγματικότητα του είχε παραδώσει και από την άλλη πλευρά, τα κύρια βέλη στρέφονται ενάντια στον Μεϊμαράκη έτσι ώστε να κερδίσει την πρωτιά για τον εταίρο του και να υφαρπάξει και ορισμένους ψήφους από τη Δεξιά, με αναφορές και “στοιχεία” που κανείς δεν μπορεί να γμωρίζει την αξιοπιστία τους. Σημασία έχει η στιγμή που επέλεξε, διότι ακόμα και αν κατά τύχη υπήρχε και κάποια αλήθεια στα ψέματα που αραδιάζει, ή στα ζητήματα που υποστηρίζει, μόνο και μόνο το ότι τα προβάλει ένας εκ  συστήματος ψεύτης και προβοκάτορας, μας κάνει να δυσπιστούμε προκαταβολικά. Έτσι συκοφάντησε στην ουσία το αντιμνημονιακό κίνημα με τις συστηματικές ψευδολογίες και τη συνωμοσιολογία του, (καθόλου τυχαία είναι εκείνος που μίλησε για «ψεκασμούς» από αεροπλάνα) και το οδήγησε στο ναδίρ του προβληματισμού και της αξιοπρέπειας. Καθόλου τυχαία με τέτοιους ηγέτες αυτό το κίνημα –από τη μία πλευρά τον τυχοδιώκτη Τσίπρα και από την άλλη τον μυθομανή και ψευδολόγο Καμμένο– είχε την απόληξη την οποία γνωρίζουμε. Το ερώτημα το οποίο θα τεθεί, σε μεγαλύτερη κλίμακα για τους απογοητευμένους από τον Σύριζα, αλλά κατά ένα σημαντικό ποσοστό και για εκείνους που διαβουκολούσε ο Καμμένος, είναι εάν έχουν πάρει πλέον το μάθημά τους. Μακάρι.
Δηλαδή και στην πρώτη περίοδό του, την “εθνικόφρονα” αντιτρομοκρατική, και στη δεύτερη την «αντιμνημονιακή» και στην τρίτη (ελπίζω να αποδειχτεί εξαιρετικά σύντομη), την μνημονιακή, χρησιμοποιεί πάντα τις ίδιες μεθόδους, τα ίδια ψέματα, τις ίδιες προβοκατόρικες τακτικές. Ένας άνθρωπος για τις βρώμικες δουλειές.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Άνδρες προσποιήθηκαν τους αστυνομικούς της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών και με την επίδειξη όπλου ακινητοποίησαν τον άτυχο ιερέα - Το περιστατικό συνδέεται με τα τελευταία γεγονότα στην Χειμάρρα και την κατεδάφιση της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου.

Θύμα άγριου ξυλοδαρμού έπεσε ο 77χρονος ιερέας της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπου στην των Αγίων Σαράντα της Βορείου Ηπείρου π. Χρήστος Παππάς, πατέρας του προέδρου του κόμματος «Ομόνοια» -που εκπροσωπεί την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία- Λεωνίδα Παππά.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας, δύο άγνωστοι άνδρες με καλυμμένα τα πρόσωπα τους, προσποιήθηκαν τους αστυνομικούς της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών και με την επίδειξη όπλου ακινητοποίησαν τον άτυχο ιερέα λίγο πριν αυτός μπει στο σπίτι του.

Στη συνέχεια τον έσυραν στο εσωτερικό και άρχισαν να τον γρονθοκοπούν, τραυματίζοντας τον στο πρόσωπο και στο σώμα, ενώ στη συνέχεια τον μετέφεραν στην τουαλέτα και άδειασαν επάνω απορρυπαντικά. Οι δράστες τράπηκαν σε φυγή, όταν έγιναν αντιληπτοί από τους γείτονες, που διεκόμισαν σοκαρισμένο τον ηλικιωμένο ιερέα στο νοσοκομείο των Αγίων Σαράντα, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.

Σύμφωνα με αλβανικά ΜΜΕ, οι δράστες φαίνεται πως γνώριζαν καλά το πρόγραμμα του ιερέα και το πότε αυτός βρισκόταν μόνος στο σπίτι του. Το γεγονός πως δεν αφαίρεσαν απολύτως τίποτα από το εσωτερικό του σπιτιού ή επάνω από το θύμα, επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς όσων ταυτίζουν το περιστατικό με τα τελευταία γεγονότα στην Χειμάρρα και την κατεδάφιση της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου με εντολή της κυβέρνησης Ράμα.

Ο γιος του θύματος Λεωνίδας Παππάς, ως πρόεδρος της «Ομόνοιας» αντέδρασε έντονα στις μεθοδεύσεις Ράμα στην Χειμάρρα, προκαλώντας δυσαρέσκεια σε αλβανικούς εθνικιστικούς κύκλους. «Ο ξυλοδαρμός του π. Χρήστου Παππά εντάσσεται στο κύμα εκφοβισμού της μειονότητας και όσων αντιδρούν στην προσπάθεια των Τιράνων, να πλιατσικολογήσουν την ακίνητη περιουσία των ομογενών στην παραλιακή ζώνητης Χειμάρρας. Είναι προφανές πως οι δράστες και οι εντολοδόχοι τους ήθελαν να στείλουν ένα μήνυμα στο νέο πρόεδρο της «Ομόνοιας» Λεωνίδα Παππά, που αποτελεί για αυτούς «κόκκινο πανί», ειδικά με τα όσα δήλωσε μετά την κατεδάφιση της εκκλησίας στην Χειμάρρα» σχολίασε στο protothema.gr έμπειρος διπλωμάτης, που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Αλβανία και τη συνεχιζόμενη ανθελληνική ρητορική Ράμα κατά της ομογένειας και της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κώστα Μπετινάκη

Έπεσαν οι υπογραφές για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «NordStream-2», ανάμεσα στους μετόχους εταιρειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον ρωσικό κολοσσό Gazprom. Με τον τρόπο αυτόν η Γερμανία καθίσταται ο κύριος διαμετακομιστής ρωσικού αερίου προς την Ευρώπη ώστε να παρακαμφθεί η Ουκρανία.

Η ιστορικής σημασίας συμφωνία υπεγράφη στη διάρκεια του Eastern Economic Forum που έγινε στο Βλαδιβοστόκ στις 3-5 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Κομερσάντ». Στη συμφωνία αυτή προβλέπεται, εκτός από την Gazprom που ως ο κύριος χορηγός του αερίου είναι και μεγαλομέτοχος, ότι από 10% θα μοιράζονται οι γερμανικές εταιρείες E.ON και BASF/Wintershall, η αυστριακή OMV και η Royal Dutch Shell, ενώ η γαλλική Engie θα συμμετέχει με 9%.

Προτεραιότητα το οικονομικό συμφέρον

Όπως σημειώνει το δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας, η συμφωνία των μετόχων του Nord Stream-2 αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει κοινή θέση ούτε ως προς τις σχέσεις της με την Gazprom αλλά ούτε ως προς τη συνολική της στάση απέναντι στην ουκρανική κρίση και στη μεταφορά ρωσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας.

Ο Nord Stream -2

Ο νέος αγωγός θα συνδέει τη Ρωσία με τη Γερμανία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας και θα έχει δυνατότητα μεταφοράς 55 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου. Το «λιμάνι εισόδου» του νέου αγωγού από τη Βαλτική αναμένεται να είναι εκ νέου το Greifswald της Γερμανίας, όπως και του προηγούμενου αγωγού Nord Stream1, που είχε κατασκευαστεί το 2011.

Στο κονσόρτσιουμ συμμετέχουν μεγάλες εταιρείες της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας και της Αυστρίας που υπέγραψαν τη συμφωνία, που προβλέπει την παράκαμψη (και σταδιακή κατάργηση) του αγωγού ο οποίος διέρχεται από το ουκρανικό έδαφος. Αυτή η εξέλιξη έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική των κρατών που θεωρητικά στηρίζουν την Ουκρανία. Ουσιαστικά, η συμφωνία αυτή έρχεται σε αντίθεση και με τη θέση των Βρυξελλών, η οποία θεωρεί ότι η νέα ενεργειακή δίοδος είναι απαραίτητο να διέρχεται από το ουκρανικό έδαφος.

«Η Γερμανία πιστεύει πως η Ουκρανία θα πρέπει να υποστηριχτεί, αλλά το μονοπάτι στη δημοκρατία και στις μεταρρυθμίσεις είναι πολύ μακρύ και χάνουμε χρόνο» δήλωσε ο Alexander Rahr, διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος «Ρωσο-Γερμανικό Forum». «Το ουκρανικό σύστημα μεταφοράς αερίου πρέπει να εκσυγχρονιστεί, αλλά ουδείς είναι έτοιμος να επενδύσει» πρόσθεσε. Παράλληλα, υποστηρίζει πως το πρόγραμμα του NordStream-2 δεν παραβιάζει τον νόμο της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένου και του τρίτου ενεργειακού πακέτου.

Η Νότια Ευρώπη στα κρύα του λουτρού

Η υπογραφή της συμφωνίας του NordStream-2 αποτελεί καίριο πλήγμα για τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης-μέλη της Ε.Ε., στις οποίες είχαν μπει εμπόδια από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. για τον αγωγό «SouthStream». Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή ρίχνει στις καλένδες τόσο τον αγωγό Turkish Stream όσο και τις ευρωπαϊκές διακλαδώσεις του (π.χ. Greek Stream).

Ο νέος αγωγός φυσικού αερίου θα προσφέρει δισεκατομμύρια δολάρια στη Γερμανία και την Τσεχία, μια και το κέντρο διανομής θα βρίσκεται σε γερμανικό έδαφος και από εκεί το πολύτιμο καύσιμο θα μοιράζεται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έτσι οι γερμανικές εταιρείες θα έχουν ένα σταθερό κέρδος επί δεκαετίες.

Το κόστος πληρώνει με την άρνησή της, κυρίως, η Βουλγαρία. Όπως σχολιάζει στην «Κομερσάντ» ο Fyodor Lukyanov, επικεφαλής του «Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμυντικής Πολιτικής (ανεξάρτητης δεξαμενής σκέψης στη Μόσχα), «οι χώρες όπως η Ιταλία, η Ελλάδα και η Βουλγαρία δεν είχαν το πολιτικό ανάστημα, όπως η Γερμανία, για να επιτύχουν συμφωνία εκτός της πολιτικής γραμμής της Ε.Ε. (υποχρεωτική διέλευση του αγωγού από την Ουκρανία)».

Σύμφωνα με την άποψη του Lukyanov, το Βερολίνο μπορεί να ισχυρίζεται πως θα πρέπει να σταματήσει να εξαρτάται αποκλειστικά από το ρωσικό φυσικό αέριο και να συνεχίσει να υποστηρίζει πολιτικά την Ουκρανία, ωστόσο ενέκρινε την παράκαμψη του αγωγού με καθαρά οικονομικά κριτήρια.

Θα παίξει ρόλο η αμερικανική άποψη;

Πηγές της «Κομερσάντ» συμφωνούν ότι η άποψη των ΗΠΑ αναφορικά με τη συμφωνία θα παίξει μεγάλο ρόλο στην πορεία υλοποίησής της.

Την ίδια ώρα, πραγματοποιούνται σημαντικές διαπραγματεύσεις για την εφαρμογή της Διατλαντικής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου, μέρος της οποίας περιλαμβάνει και την παροχή αμερικανικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Επισημαίνεται ότι ήταν γνωστές οι αντιρρήσεις των ΗΠΑ και για την κατασκευή του Nord Stream-1 -έργο που τελικά προχώρησε κανονικά.

Ο Lukyanov υποστηρίζει πως οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική του Βερολίνου στα ανατολικά που έχει διάρκεια μισού αιώνα, επειδή «η Γερμανία έχει τον δικό της τρόπο όταν πρέπει να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


1955; Όχι, 2015!

Του Κώστα Καραΐσκου
διευθυντή του «Αντιφωνητή»

Έχουμε λίγο πολύ συνηθίσει την πρόστυχη λογοκρισία των ελλαδικών ΜΜΕ (και κυρίως των βοθροκάναλων) σε οποιαδήποτε είδηση που θα μπορούσε να βλάψει την εικόνα της Τουρκίας. Έτσι, εκόντες άκοντες, παρακολουθούμε από την φασιστογείτονα «ειδήσεις» σχετικά με την κακοκαιρία, για κανένα χαμένο γατάκι, άντε και για καμμιά νεοσουλτανική απαγόρευση του Διαδικτύου. Όλα τα άλλα μένουν στα αζήτητα: οι επιτυχείς επιθέσεις του ΡΚΚ, η κτηνώδης συμπεριφορά του αντρικού πληθυσμού σε βάρος των γυναικών, η χονδροειδής εκμετάλλευση της θρησκείας από το ερντογανικό καθεστώς… 

Μας έκανε όμως τρομερή εντύπωση η αποσιώπηση του κλίματος που δημιουργεί εσχάτως ο αφιονισμένος τουρκικός όχλος, με αφορμή τις νίκες του αντάρτικου στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Ευρισκόμενη η Τουρκία σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσει το ΡΚΚ, έχει από μέρες αναβιώσει σε μικροκλίμακα τα προ 60ετίας Σεπτεμβριανά. Όχι σε βάρος των Ρωμιών όπως τότε - δεν έχει άλλωστε μείνει παρά το μετείκασμά τους - αλλά σε βάρος των Κούρδων. 
Τα θύματα και πάλι είναι απολύτως αθώα, ζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά από το μέτωπο των συγκρούσεων και στοχοποιούνται μόνο λόγω της καταγωγής τους. Ο ορισμός του (πραγματικού) ρατσισμού και του φασιστικού πογκρόμ, που ωστόσο κανέναν δεν βλέπουμε να πολυσκοτίζει.
Σταχυολογώ από τις ειδήσεις του τουρκικού πρακτορείου DHA (8/9/15)
«Η ομάδα που αποτελούνταν από περίπου 1.500 άτομα, στα χέρια τους κρατούσαν τουρκικές σημαίες, φώναζαν συνθήματα όπως ¨Τι ευτυχία σε αυτόν που δηλώνει Τούρκος¨, ¨Κάθε Τούρκος γεννά στρατιώτη¨ και ¨Ντικιλί μην κοιμάσαι, στήριξε τον μάρτυρά σου¨ και γιουχάισαν την ώρα που περνούσαν μπροστά από τα γραφεία του ΑΚΡ. Τμήμα από την ομάδα αυτή έφυγε και τρέχοντας πήγαν στα γραφεία του HDP, στα οποία μπροστά υπήρχε αστυνομικό όχημα ΤΟΜΑ που τους έριξε πεπιεσμένο νερό, ενώ τα ΜΑΤ έκαναν χρήση χημικών. Παρά την επέμβαση της αστυνομίας, κάποιοι πέρασαν πίσω από το ΤΟΜΑ και έσπασαν με πέτρες τα γραφεία του HDP. Επίσης ένα άτομα που βγήκε στην στέγη κατέβασε την πινακίδα από τα γραφεία του κόμματος και κρέμασε μια τουρκική σημαία (…) Ομάδα ατόμων που διαδήλωσε στην περιοχή Γκαζίπασα της Αττάλειας, έκλεισε την κυκλοφορία στον δρόμο Αττάλειας - Μερσίνας. Η ομάδα δεν επέτρεπε να περάσουν τα λεωφορεία που πήγαιναν ανατολικά και ΝΑ, κρέμασε τουρκικές σημαίες στα λεωφορεία, ενώ έσπασαν και τα τζάμια σε δύο λεωφορεία (…) Η ομάδα αργότερα πήγε στις εγκαταστάσεις όπου κάνουν στάση τα λεωφορεία. Ο κόσμος που βρισκόταν εκεί (Κούρδοι) όταν είδε την ομάδα να έρχεται, κατέφυγε στο εστιατόριο. Η Στρατοχωροφυλακή απέκλεισε την είσοδο στο εστιατόριο και τότε η ομάδα που βρισκόταν έξω, έσπασε τα τζάμια του εστιατορίου. Περίμεναν για λίγη ώρα εκεί, έψαλαν τον εθνικό ύμνο και αποχώρησαν (…) Δύο χιλιάδες άτομα με σημαίες στα χέρια διαδήλωσαν στην Σακάρια. Τμήμα των διαδηλωτών πήγε στα γραφεία του HDP, κατέβασαν την πινακίδα; Των γραφείων, την έκαψαν και κρέμασαν μια τουρκική σημαία στα γραφεία.»). Και την επομένη: «Τις βραδινές ώρες συγκεντρώθηκε πλήθος με αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, κατευθύνθηκαν σε σημαντικά τουριστικά κέντρα όπως το Σίντε, το Τσόλακλι και η Ίλιτζα και επιτέθηκαν σε επιχειρήσεις που φέρεται να ανήκουν σε πολίτες που κατάγονται από τα ανατολικά και δεν είχαν κρεμάσει την τουρκική σημαία. Πυρπόλησαν πολλές επιχειρήσεις. Τα γεγονότα άρχισαν σε ένα εστιατόριο που βρίσκεται στην παραλιακή οδό του Σίντε και σε απόσταση μόλις 100 μέτρων από την Στρατοχωροφυλακή. Το εστιατόριο βρίσκεται μεταξύ ξενοδοχείων και η Πυροσβεστική έσβησε μεν την πυρκαγιά που προκάλεσαν οι διαδηλωτές αλλά το εστιατόριο έγινε στάχτη. Κάποιοι τουρίστες παρατηρούσαν την πυρκαγιά από την παραλία, ενώ εντύπωση προκάλεσε πως, παρά το προχωρημένο της ώρας, κάποιοι ετοίμασαν τις βαλίτσες τους και έφυγαν από τα ξενοδοχεία. Μια άλλη πυρκαγιά προκλήθηκε σε ένα εστιατόριο στην είσοδο της αρχαίας Σίντε. Το εστιατόριο έγινε στάχτη, ενώ ζημιές υπέστη και παρακείμενο γραφείο επιχείρησης ενοικίασης οχημάτων που δεν το είχαν πειράξει επειδή είχε κρεμασμένη τουρκική σημαία. Κατά την πορεία που έγινε, πολλές επιχειρήσεις στην αγορά της αρχαίας Σίντε, υπέστησαν ζημιές. Το πλήθος με πέτρες και ξύλα έσπασε βιτρίνες, ενώ αργότερα τα καθάρισαν οι έμποροι και οι δημοτικοί υπάλληλοι (…)» (οι μεταφράσεις είναι από την ιστοσελίδα tourkikanea.gr).
Τρομακτικές οι αναλογίες με τα γεγονότα του 1955, έτσι; Σαν να μην πέρασε μια μέρα: η ίδια βαρβαρότητα, η ίδια αγεληδόν συμπεριφορά, με τους ίδιους στόχους, απλώς σε μικρότερη κλίμακα. Λίγο να ξύσεις τον «ανεπτυγμένο» Τούρκο του σήμερα και διακρίνεις το τομάρι του γκρίζου λύκου. Το πιο φοβερό: υπήρξε ενδεχομένως και η ίδια άνωθεν παρότρυνση για το ανθρωποφαγικό αμόκ.

Πρώτη ένδειξη το δημοσίευμα της «Τζουμχουριέτ» που αναπαρήγαγε η «Ταράφ» στις 9/9/15: Ο δημοσιογράφος Μουσταφά Ουιγκούν, ανταποκριτής του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Αναντολού έγραψε σε ανάρτησή του: 
«Το καθήκον μας έναντι του μάρτυρα δεν είναι μεταφέρουμε την σορό του, πρέπει να χύσουμε αίμα, αίμα, σε εκείνα τα βουνά πρέπει να χυθεί αίμα… Το τελευταίο μας καθήκον πρέπει να γίνει η ΣΦΑΓΗ… Νέους, γέρους, έγκυους, παιδιά, όλους αδιακρίτως»!!! 
Αλλά και ο επίσης ανταποκριτής του Α.Α. στην ίδια περιοχή, Μπουράκ Ακάι έγραψε: 
«Ορκίζομαι, ας μου δώσουν αρμοδιότητα και θα κάνω σφαγή… Έχω πολύ κακή ψυχολογία». 
Αλλά και ο ανταποκριτής του IHA στο Τσανάκκαλε, Γκιουρκάν Ντουζενλί, έκανε κοινοποίηση στην οποία έγραφε: 
«Η συμπόνια στον εχθρό είναι προδοσία της πατρίδας». 

Λοιπόν; Τι έχουν να πουν οι ελληνέζοι καλοί συνάδελφοί τους; 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Ρώσοι επιθεωρούν αεροπορικές βάσεις στη βόρεια Συρία

Νέες πληροφορίες από το Λίβανο επιβεβαιώνουν ότι Ρώσοι στρατιωτικοί βρίσκονται στη Συρία και επιθεωρούν αεροπορικές βάσεις της Συριακής Αεροπορίας με σκοπό την αποστολή και ανάπτυξη σε αυτές ρωσικών αεροσκαφών.

Όπως αναφέρει η λιβανέζικη εφημερίδα As-Safir, εδώ και αρκετές εβδομάδες Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν ξεκινήσει επιθεωρήσεων αεροπορικών βάσεων και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν προτείνει την επιμήκυνση των διαδρόμων προσγείωσης απογείωσης και την βελτίωση των υπαρχόντων υποδομών.

Στόχος των Ρώσων είναι να ενισχυθεί η προσπάθεια κατά της ισλαμιστικής εξτρεμιστικής οργάνωσης ISIS που ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Συρίας και σημαντικό τμήμα του Ιράκ.

Οι Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν εντοπίσει το ενδιαφέρον τους στις αεροπορικές βάσεις της Συριακής Αεροπορίας στα βόρεια της χώρας.

Συνολικά πέντε μεγάλες αεροπορικές βάσεις βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Συριακής Αεροπορίας στα βόρεια της χώρας οι οποίες φιλοξενούν μαχητικά αεροσκάφη τύπου Mig-21, Mig-23, Mig-29, L-39, Su-22.

Σύμφωνα πάντως με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ρωσικά αεροσκάφη τύπου Su-27SK έχουν ήδη αναπτυχτεί στην βάση Al-Qusayr κοντά στην πόλη Homs και πλησίον του λιμανιού της Tartus όπου η Ρωσία διατηρεί εδώ και χρόνια ναυτική βάση υποστήριξη του Στολίσκου της Μεσογείου.

Η εξέλιξη αυτή έχει ανησυχήσει τις ΗΠΑ οι οποίες βλέπουν τους Ρώσους στρατιωτικούς συμβούλους να έχουν ήδη αναπτυχτεί στην Συρίας και από την άλλη πλευρά το «Συρία Εξπρές» δηλ. η σύνδεση ανεφοδιασμού μεταξύ Ρωσίας και Συρίας η οποία εξυπηρετείται από οκτώ αποβατικά πλοία του ρωσικού Ναυτικού να εφοδιάζει με συνεχόμενα δρομολόγια εδώ και οκτώ μήνες τον Στρατό του Άσαντ.

Παρα όμως την βούληση της Ρωσίας να αναπτύξει μελλοντικά στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία, η Μόσχα μέχρι σήμερα δεν έχει ανταποκριθεί θετικά στο αίτημα της Δαμασκού για την απόκτηση 20 επιθετικών ελικοπτέρων τύπου Mi-28.

Ανεξάρτητα από το είδος της βοήθειας που η Μόσχα θα προσφέρει στη Δαμασκό φαίνεται ότι η βούληση της Ρωσίας να εξουδετερώσει την εξάπλωση του ISIS στο συριακό έδαφος προτού η επιρροή της οργάνωσης απλωθεί στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία δίνει το κατάλληλο πλαίσιο για την στήριξη του Άσαντ στον μακροχρόνιο εμφύλιο που έχει διαλύσει τη χώρα.

Πηγή ViaDiplomacy


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ντιμπέιτ ήταν και πέρασε ντιμπέιτ ήταν και πάει…

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Χθες όλη σχεδόν η Ελλάδα παρακολούθησε το debate των πολιτικών αρχηγών των συστημικών κομμάτων. Όποιος δεν ήταν αρεστός, απλά δεν συμμετείχε. Η αντίληψη περί δημοκρατίας, ο φόβος να αντιμετωπίσουν ουσιαστικές προτάσεις και, κυρίως, η μηδενική πολιτική προσωπικότητα του καθενός εξ αυτών, επηρρέασαν σε μέγιστο βαθμό τόσο το οπτικό όσο και το ακουστικό αποτέλεσμα μίας τηλεοπτικής συνάντησης που σύντομα θα ξεχάσει – διαγράψει η ιστορία.

Χωρίς ο γράφων να παίρνει τη θέση της «Χρυσής Αυγής» ή άλλων κομμάτων που δεν έγιναν αποδεκτά από τους συμμετέχοντες πολιτικούς, είναι επιεικώς απαράδεκτο και απόδειξη μίας φασίζουσας νοοτροπίας ή μίας παρεΐστικης αντίληψης ενός κλειστού συνδικάτου (όπως οι μασονικές στοές ή οι εγκληματικές οργανώσεις) που δεν επιτρέπει έστω και την προβολή (πόσω δε μάλλον την προώθηση) οτιδήποτε και οποιουδήποτε άλλου πέραν των συστημικών πολιτικών προσώπων (των οποίων οι ευγενικοί χορηγοί παραμένουν πάντα αφανείς…!) και οποιασδήποτε άλλης άποψης πέραν της δικής τους πολιτικής ορθότητας. Έτσι καθίσταται σαφές πως η δημοκρατία στην Ελλάδα λειτουργεί με βάση τους κανόνες που κάποιοι λίγοι επιβάλουν, ενώ η αντίληψη περί ισότητας και ισονομίας πολιτικών και πολιτών δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μία διαφημιστική μαρκίζα στα μαγαζάκια των εμπόρων της πολιτικής…

Η φασίζουσα νοοτροπία, όμως, αποδείχθηκε και από τους όρους που επιβλήθηκαν στη συνάντηση αυτή. Όροι που αφορούσαν τόσο τον τρόπο των ερωτήσεων και απαντήσεων, αλλά και τον τρόπο που παρουσιάζονταν το «σκηνικό»… Τι παρακολουθήσαμε, λοιπόν, σε αυτή την τηλεοπτική «αναμέτρηση»; Δυστυχώς τίποτε περισσότερο από μία στημένη παράσταση με θλίβερούς πρωταγωνιστές, παλιάτσους της πολιτικής και μαριονέτες του εγχώριου και εξωχώριου επιχειρείν.

Ξεκινώντας από τον «Ποτάμι», καταγράφηκε μία απίστευτου κάλλους ανυπαρξία. Το προσπάθησε ή του βγήκε; Μήπως δεν μπόρεσε να κρύψει την πολιτική του μηδενικότητα ή στοχευμένα επέλεξε να μην εκθέσει τις γνωστές φιλομνημονιακές – φιλογερμανικές του απόψεις, προκειμένου να μην χάσει ψήφους; Το προφανές πάντως για τον συγκεκριμένο, είναι πως όχι μόνο δεν έχει ιδέα για όσα μιλάει, αλλά τείνει να ξεπεράσει και τα όρια της επικινδυνότητας εξαιτίας της πολιτικής κενότητας που προσφέρει ως «δόλωμα» σε ψηφοφόρους που αρέσκονται στο να παρακολουθούν πολιτικούς λόγους που ξεχνιούνται αμέσως μόλις εκστομιστούν.

Η νεαρά συνταξιούχος, η Φώφη, ξάφνιασε με την εμφάνιση του κόμματος στο οποίο ηγείται, το οποίο επιχείρησε να παρουσιάσει ως… νεοδημιουργηθέν! Σαν να μην υπήρξε τόσο η ίδια όσο και τα άλλα στελέχη (του ΠΑΣΟΚ) στην πολιτική ιστορία της χώρας…! Παρθενογέννεση ή αποφυγή ευθυνών; Το μόνο βέβαιο είναι πως κατέρχεται στις εκλογές χωρίς όρους και χωρίς προϋποθέσεις, θυμίζοντάς μας το λαϊκό άσμα «κι είπα να σβήσω τα παλιά, να σβήσω τα τεφτέρια (χρέη)…». Δυστυχώς για την ίδια, δεν ήταν ούτε καν λίγη. Δεν είχε προτάσεις, δεν είχε ιδέες, δεν είχε καν επιβλητική παρουσία μεταξύ των υπολοίπων. Λόγος υποτονικός που βοήθησε αρκετούς να λύσουν το πρόβλημα της αϋπνίας τους… Είναι προφανές πως η Φώφη δεν κατάλαβε ότι δεν είναι πρόεδρος του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, αλλά θυρωρός, με εντολή όταν έρθει η ώρα να κλείσει την πόρτα, να κρεμάσει και μία ταμπέλα που θα γράφει «μεταφερθήκαμε στα νησιά Κάυμαν»…

Ο τρίτος της πολιτικής παρεούλας, ο Πάνος, ο αρχιστράτηγος και μηχανοδηγός, λίαν προσφάτως και δάσκαλος εκμάθησης γραφής, ζει σε άλλον κόσμο, που καμία σχέση δεν έχει με την πολιτική. Πέρα από την διαστρέβλωση της πραγματικότητας και την αποφυγή οποιασδήποτε ευθύνης, πέρα από το ότι απέφυγε να απαντήσει ουσιαστικά στις χλιαρές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, δεν δίστασε να βγάλει τον πραγματικό του εαυτό και να ξαναμιλήσει για μηνύσεις, αγωγές, δικογραφίες και άλλα θλιβερά… Κάποιος (είτε από το κόμμα του είτε περαστικός) πρέπει να του πει πως είναι πρόεδρος σε πολιτικό κόμμα και δεν είναι πρόεδρος νομικής εταιρείας. Αφού έζησε το όνειρο του αρχιστράτηγου, ας βοηθήσει την χώρα με το να εγκαταλείψει –επιτέλους- και την πολιτική, για να ασχοληθεί με την μεγάλη του αγάπη, τις μηνύσεις και τις αίθουσες δικαστηρίων… Στην αγωνιώδη του προσπάθεια να προσελκύσει ψήφους από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, δεν δίστασε να μετατρέψει το τηλεοπτικό πλατό σε χάβρα, προβάλλοντας έτσι τόσο τον πολιτικό του πολιτισμό, όσο και τις επιρροές που έχει δεχθεί, ενώ την ίδια στιγμή παραβίαζε τους όρους που είχαν θέσει και προσυμφωνήσει όλοι οι πολιτικοί αντίπαλοι αυτής της τηλεοπτικής αναμέτρησης… Προφανώς ο τροφαντός Πάνος δεν έχει καταλάβει ότι το κόμμα του αποχωρεί από το Κοινοβούλιο ή, το κατάλαβε και δείχνει τα δόντια του για να αποδείξει πόσο καλός υπουργός μπορεί να γίνει σε μία μνημονιακή συγκυβέρνηση, η οποία είναι δεδομένο πως θα χρησιμοποιήσει εξωκοινοβουλευτικούς (ίσως και πρωθυπουργό)… Οπότε, η διαφήμιση «ικανοτήτων» ενδεχομένως να βρήκε ανταπόκριση στο σαλέ του Μεγάλη Βρετανία…

Ο Παναγιώτης, φάνηκε κατώτερος των περιστάσεων. Κατώτερος ακόμη και από τις ίδιες του τις προτάσεις. Εμφανώς ταραγμένος (πρώτη φορά αρχηγός κόμματος κι αυτός) μπέρδεψε την βούρτσα με την λούτσα και έφτασε στο σημείο να αναφερθεί στις ενεργειακές συμφωνίες με τους Ρώσους και στην προκαταβολή των ρώσων για τον ρωσικό αγωγό που μέσω Τουρκίας θα έφτανε στην Ελλάδα. Τονίζουμε το «θα έφτανε», γιατί όχι μόνο η συμφωνία αυτή τελείωσε πριν καν ξεκινήσει (αποδείχθηκε ότι ήταν ένα τέχνασμα του Ερντογάν αλλά και του Πούτιν, που ο καθένας από τη δική του μεριά και για τους δικούς του λόγους έπαιζε με τις ΗΠΑ), αλλά και ότι η Ρωσία διέψευσε τα περί προκαταβολής 5 εκατομμυρίων στην Ελλάδα…! Προφανώς χωμένος βαθιά στην δική του ονείρωξη, ο Παναγιώτης το προχώρησε και με τη δραχμή, ξεχνώντας ότι δεν αρκεί να φτιάξεις το δικό σου νόμισμα, αν δεν έχεις φροντίσει να το «καλύψεις» (πολιτικά, οικονομικά και κυρίως διπλωματικά) επαρκώς.

Ο κύριος Κουτσούμπας, ο Δημήτρης, δυστυχώς, αν και με ανανεωμένο λόγο, δεν έπεισε για τίποτε πέρα από την προσπάθειά του να ενισχυθεί το κόμμα (ΚΚΕ) για να υπάρχει καλύτερη λαϊκή αντιπροσώπευση. Από προτάσεις ουσίας, μηδέν. Οι επιχορηγήσεις να πέφτουν και όλα καλά και ωραία… Δυστυχώς, ενώ η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση αποτέλεσε την ταφόπλακα της αριστεράς (ως φιλολαϊκής και κοινωνικής εν γένει πολιτικής ιδεολογίας), ο Δημήτρης φαίνεται πως με περισσή ελαφρότητα ανέλαβε τον ρόλο του… νεκροθάφτη… Δυστυχώς, η αριστερά επέλεξε τον αυτοχειριασμό της, πριν ο Αλέξης προλάβει να την απαξιώσει και να την εκτελέσει πολιτικά.

Ο «πολλά βαρύς» και ασήκωτος μάγκας, Βαγγέλης, αποδείχθηκε μεγάλη κότα σε αυτή την τηλεοπτική μονομαχία (εκτός και αν κρατάει «δυνάμεις» για την επόμενη φορά). Απαντούσε όπως ήθελε, ανεξαρτήτως των ερωτήσεων. Κάποια στιγμή, «τσίμπησε» και στην πρόκληση του «αρχιστράτηγου Πάνου» και «γλίστρησε», με αποτέλεσμα να χάσει όλο το σοβαρό στυλ που προσπαθούσε να εμφανίσει. Τελικό αποτέλεσμα; Κάποιο «κουτσαβάκι» εμφανίστηκε να ψελλίζει διάφορα, χωρίς να λέει τίποτε απολύτως. Γιατί; Επειδή έτσι κάνουν τα καλά «κουτσαβάκια»… Δεν μπορούμε πάντως να μην του αναγνωρίσουμε ότι επιχείρησε να βάλει «πεπονόφλουδες» στον απερχόμενο πρωθυπουργό, τον Αλέξη, κυρίως όταν για δύο φορές του υπενθύμισε και επιχείρησε να τον παρασύρει στην θάλασσα του Αιγαίου και στα ανύπαρκτα σύνορά της…

Τέλος, ο Αλέξης, ο μέχρι πρότινος χαρισματικός (ψεύτης και λαοπλάνος), εμφανίσθηκε υποτονικός. Προσπάθησε βέβαια να πείσει ότι αυτός και το κόμμα του εμφανίζονται για πρώτη φορά στην πολιτική σκηνή και πως όλα όσα έκανε είναι καλώς γινομένα… Εγκλωβισμένος σε πολιτικά ψεύδη, επιχείρησε θρασύτατα να εγκαλέσει δημοσιογράφο λέγοντας πως «ο λαός δεν έχει κοντή μνήμη», ξεχνώντας όμως ότι ο λαός μπορεί να έχει κάτι άλλο που είναι αρκετά μακρύ… και από το οποίο ο ίδιος και η παρεούλα του θα πρέπει να «σκιάζονται» (ή να χαίρονται;).
Με βαριές εκφράσεις και χαρακτηρισμούς για τον Αλέξη Τσίπρα κυκλοφορεί το γνωστό περιοδικό Unfollow. Το περιοδικό εξαπολύει απίστευτη επίθεση στον πρ. πρωθυπουργό παρουσιάζοντάς τον στον εξώφυλλο ως αργυρώνητο και πουλημένο! Μετά από αυτό (είναι γνωστό πως το συγκεκριμένο περιοδικό ανήκει στον χώρο της αριστεράς), αλήθεια, τι θα μπορούσε να πει κανείς;
Τα περισσότερα για τον Αλέξη, είναι περιττά, αφού πέρα από τακτικιστής έχει αποδειχθεί ότι δεν σέβεται όχι μόνο τον λαό του οποίου την εντολή για αντίσταση εισέπραξε δις και την αγνόησε, αλλά δεν σέβεται ούτε τον ίδιο του τον εαυτό, αφού -για λόγους που μόνο η κυρία Μέρκελ γνωρίζει- παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στη συνέχεια προξένησε εκλογές και στη συνέχεια, αφού σκότωσε την ελπίδα που πουλούσε μερικούς μήνες πριν, ζητά τώρα την ψήφο και την εμπιστοσύνη του λαού για να γίνει πρωθυπουργός…

Τι κερδίσαμε, τι εισπράξαμε από αυτή τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών; Με βάση τα κοινά τους σημεία, δηλαδή το ότι δεν απαντούσαν στις ερωτήσεις, αλλά γενικολογούσαν διατηρώντας την πάγια πολιτική συμβουλή (καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς), απέφευγαν να αναφερθούν στις αμετάκλητες εντολές του τρίτου μνημονίου και στην εφαρμογή τους αλλά επέλεγαν να ψεύδονται ασυστόλως προβάλλοντας «εναλλακτικές προτάσεις» ενώ οι ίδιοι έχουν αποδεχθεί και ψηφίσει τα επαίσχυντα νομοσχέδια που αμέσως μετά τις εκλογές θα αρχίσουν να ψηφίζουν, φυσικά για το… καλό τους… Θα λέγαμε πως όλοι οι παριστάμενοι (αλλά και κάποιοι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί που δεν κλήθηκαν να συνεντευξιασθούν) δεν επιθυμούν να κερδίσουν. Γνωρίζουν πως όποιος κυβερνήσει, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα φθαρεί πολιτικά (χωρίς αναστρέψιμη πορεία), από το βάρος των νομοσχεδίων που θα κατεβάζει προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο (νομοσχέδια τα οποία θα συντάσσει ειδική ομάδα της Κομισιόν, τα μέλη της οποίας έχουν ήδη έρθει στην Ελλάδα). Επιθυμία όλων των πολιτικών αρχηγών του debate είναι ο σχηματισμός μίας ευρείας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» (εθνικής καταστροφής θα είναι…), η οποία θα μπορέσει να διατηρηθεί στην εξουσία για ένα τουλάχιστον εξάμηνο και να νομιμοποιήσει ένα μεγάλο πλήθος μνημονιακών παρεμβάσεων (το 56% του τρίτου μνημονίου μέχρι το τέλος του 2015) και να διαμοιρασθεί τις απώλειες, ευελπιστώντας (το κάθε κόμμα ξεχωριστά) πως δεν θα συντριβεί στην επόμενη εκλογική διαδικασία (ενδέχεται η αλλαγή Συντάγματος που ετοιμάζεται, να απαγορεύει ακόμη και τις εκλογές, μέχρι το πέρας ολοκλήρωσης μίας κυβερνητικής θητείας, δηλαδή τα τέσσερα χρόνια, προκειμένου έτσι να εξασφαλισθούν μακροχρόνιες κυβερνήσεις, ασχέτως εάν τα μέλη τους δεν θα τολμούν να μετακινηθούν ή να κυκλοφορήσουν δημοσίως χωρίς ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις).

Η χθεσινοβραδυνή τηλεοπτική ιλλαροτραγωδία, απέδειξε, πως στην χώρα πέφτουν πλέον οι τίτλοι τέλους. Απλά, κάποιοι ενδιαφέρονται να σώσουν το τομάρι τους, επειδή γνωρίζουν τις τεράστιες εγκληματικές (και ποινικές) τους ευθύνες. Ελέω της ψήφου του ελληνικού λαού, ο οποίος αντιμετωπίζει το σχεδόν απόλυτο αδιέξοδο ουσιαστικών πολιτικών επιλογών, αλλά και ελέω των επερχόμενων νομοθετημάτων που θα μεταβάλλουν την χώρα σε χώρο… σας αποχαιρετούμε, υπενθυμίζοντάς σας πως χρέος όλων μας ήταν και είναι να παραδώσουμε στους επόμενους την πατρίδα που παραλάβαμε. Αν όχι καλύτερη, έστω και όπως μας την παρέδωσαν. Εάν δεν συμβεί αυτό, τότε η ευθύνη είναι δική μας και όχι των τσαρλατάνων που παρακολουθήσαμε στην πρόσφατη αισχρή πολιτική αναμέτρηση, που προκάλεσε την λογική μας και αποκάλυψε την μικρότητά τους…

ΥΓ: Για να μην ξεχνιόμαστε, στις εκλογές που έρχονται απλά θα επιλέξουμε τον ή τους δημίους μας. Οι οποίοι προτιμούν την "ομαδική εργασία", αλλά και τον καλό μισθό του εκτελεστή ενός λαού και μιάς χώρας...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


“Πριν αλέκτορα φωνήσαι…” οι “δανειστές” από το Λουξεμβούργο (EFSF/ESM) –με τη σύμφωνη γνώμη και υποστήριξη της ΕΚΤ– ζητούν να μάθουν που πήγαν τα 83 περίπου δισ. ευρώ που έχουν απορροφηθεί στις μέχρι σήμερα ανακεφαλαιοποιήσεις των ελληνικών τραπεζών.

Οι δύο ανακεφαλαιοποιήσεις που έχουν προηγηθεί συνολικά αφορούν το παραπάνω ποσό στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και τα 8,3 περίπου δισ. ευρώ με τα οποία έχουν συμμετάσχει οι ιδιώτες μέτοχοι στις ΑΜΚ που έχουν μεσολαβήσει.

Από το ποσό αυτό ελάχιστα έχουν απομείνει, με αποτέλεσμα οι τέσσερις συστημικές τράπεζες να χρειάζονται εκ νέου κεφαλαιακή ενίσχυση...

  • Πού πήγαν αυτά τα δεκάδες δισ. ευρώ που διοχετεύθηκαν στις ανακεφαλαιοποιήσεις και φόρτωσαν αντίστοιχα το δημόσιο χρέος;
  • Τι θα προκύψει από την έρευνα αυτή και τι θα σημάνει αυτό για τον επιχειρηματικό, τον τραπεζικό, αλλά και τον πολιτικό κόσμο που θα εμφανισθεί να έχει εμπλακεί;

Τα ερωτήματα είναι “καυτά” και αναμένεται να επηρεάσουν τις εξελίξεις, κυρίως μετεκλογικά, αφού οι απαντήσεις θα καθορίσουν πέραν των άλλων τη “ροή” των τραπεζικών πιστώσεων.

Πού “χάθηκαν” δεκάδες δισ. ευρώ

Ο “δανειστής” ESM θέλει να γνωρίζει και προχωρά σε ενδελεχή εξέταση των στοιχείων καθώς υπάρχουν εκτιμήσεις ότι τα δισ. αυτά πέραν της “εξάχνωσής” τους από το κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας από τις αρχές του χρόνου μέχρι και σήμερα, “έχουν διοχετευθεί σε αναχρηματοδοτήσεις δανείων που δεν είχαν τις προϋποθέσεις στον επιχειρηματικό κατά βάση χώρο, δάνεια που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τα διαθέσιμα εχέγγυα, δάνεια που συσχετίζονται με πολιτική διαπλοκή με ιδιαίτερη επισήμανση στον χώρο των ΜΜΕ…”.

Η εικόνα σύμφωνα με τους δανειστές πρέπει να είναι ξεκάθαρη πριν αρχίσει η εκταμίευση των πόρων της τρίτης ανακεφαλαιοποίησης με τα 10 δισ. ευρώ που ήδη έχουν κατατεθεί στον ειδικό λογαριασμό του ESM στο Λουξεμβούργο για τις ελληνικές τράπεζες.

Τα στοιχεία πάνω στα οποία βασίζεται η έρευνα αυτή προκύπτουν από το AQR (Asset Quality Review) που αφορά την αξιολόγηση της περιουσίας και των υποχρεώσεων των ελληνικών τραπεζών, στο πλαίσιο του stress test με το οποίο δρομολογούνται οι διαδικασίες της ανακεφαλαιοποίησης.
Τα 10 δισ. ευρώ πρέπει σύμφωνα με το τρίτο Μνημόνιο να έχουν εκταμιευθεί στα τέλη Νοεμβρίου με δυνατότητα παράτασης μέχρι 31 Ιανουαρίου 2016.

Η έρευνα αυτήν τη φορά δεν έχει να κάνει σε τίποτα με ό,τι έγινε με τους Επιτρόπους που είχαν τοποθετηθεί στα Δ.Σ. των τραπεζών με το δεύτερο Μνημόνιο.

Αυτήν τη φορά ο έλεγχος αλλά και η διαχείριση των κεφαλαίων θα είναι άμεσος και από τους ίδιους τους δανειστές.

Οι κύριοι με τα… μαύρα.

Το τρίτο Μνημόνιο με τις προϋποθέσεις υλοποίησης του οποίου θα εκταμιευθούν τα 10 δισ. ευρώ της τρίτης ανακεφαλαιοποίησης, προβλέπει ότι θα εγκατασταθούν στο διοικητικό συμβούλιο κάθε τράπεζας τρεις εκπρόσωποι του ESM/EFSF οι οποίοι θα έχουν εκτελεστική εξουσία και θα είναι εξ οφίτσιο επικεφαλής όλων των βασικών επιτροπών των τεσσάρων τραπεζών.

Με άλλα λόγια, διαμορφώνεται ένα άτυπο μίνι διοικητικό συμβούλιο μέσα στο Δ.Σ. που στην ουσία θα ελέγχει και θα έχει την ευθύνη της διαχείρισης κεφαλαίων της τράπεζας. Οι τρεις εκπρόσωποι ως επικεφαλής των Επιτροπών θα είναι και οι εισηγητές των αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα της τραπεζικής λειτουργίας.

Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης του Γ’ Μνημονίου άλλαξε η αρχική απαίτηση των δανειστών να είναι και οι τρεις εκπρόσωποι “ξένοι” και “πέρασε” η πρόβλεψη για επιλογή στελεχών με διεθνή εμπειρία που να γνωρίζουν το ελληνικό τραπεζικό περιβάλλον αλλά “χωρίς περιορισμούς “εθνικότητας”…”.

Στην πραγματικότητα και οι τέσσερις τράπεζες πέραν την εποπτεία του SSM και της ΕΚΤ θα βρίσκονται πλέον μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους υπό την άμεση διαχείριση του δανειστή, δηλαδή του ESM, που θα διαθέσει το έως 25 δισ. ευρώ δάνειο για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Γιατί SSM και ΕΚΤ επιμένουν για “μεγάλη” ανακεφαλαιοποίηση

Αξιοσημείωτο στοιχείο των συζητήσεων μεταξύ των αρμόδιων αρχών για τον προσδιορισμό των κεφαλαιακών αναγκών των ελληνικών τραπεζών είναι ότι από την πλευρά του SSM –και με την σιωπηρή συμφωνία της ΕΚΤ– αυξάνεται η πίεση για να “φουσκώσουν” οι κεφαλαιακές ανάγκες. Το επιχείρημα δεν είναι τόσο η ακριβής αξιολόγηση των αναγκών, αλλά το ότι λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας θεωρούν ότι είναι καλύτερο να απορροφηθούν τώρα όσα περισσότερα δισ. ευρώ είναι δυνατό από το πακέτο των 25 δισ. καθώς “αυτή είναι η τελευταία φορά που ενα τέτοιο πακέτο είναι διαθέσιμο…”.

Στη “λογική” αυτή η μεγαλύτερη δυνατή απορρόφηση από το πακέτο των 25 δισ. ευρώ θα διασφαλίσει τις τράπεζες την αμέσως επόμενη περίοδο από τις συνέπειες της πολιτικής αβεβαιότητας, γιατί μετά την 1/1/2016 δρομολογείται η Οδηγία BRRD (που προβλέπει Bail-In) και δεν θα είναι πλέον διαθέσιμη η “πολυτέλεια” ενός τέταρτου δανειακού πακέτου.

Βέβαια, όσο μεγαλύτερη είναι η ανακεφαλαιοποίηση με κεφάλαια από το δάνειο του ESM τόσο περιορίζεται το περιθώριο διάσωσης των ιδιωτών μετόχων από το dilution…

Σαλαμοποίηση

Στο σημείο αυτό το SSM και η ΤτΕ συζητούν τη “σαλαμοποίηση” των κεφαλαιακών αναγκών. Έτσι οι κεφαλαιακές ανάγκες που θα προκύψουν από τον AQR και αυτές του βασικού σεναρίου της οικονομίας θα μπορούσαν να καλυφθούν από το δάνειο και οι ανάγκες που θα προσδιορισθούν με βάση το stress σενάριο να καλυφθούν με ένα “φθηνότερο” υβριδικό χρηματοπιστωτικό προϊόν (π.χ., CoCos) από τους ιδιώτες μετόχους για την προστασία τους από το dilution των μετοχών τους.

Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται, πάντως, σε εξέλιξη παρά τις παράλληλες εκλογικές διαδικασίες προκειμένου έτσι κι αλλιώς η ανακεφαλαιοποίηση να προχωρήσει χωρίς άλλες αναβολές και να κλείσει στο τέλος του έτους.

Γ. Αγγέλη – Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Κεφάλαιο” της 5ης Σεπτεμβρίου

Σχόλιο ιστολογίου: Εάν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, τα εξαφανισμένα δισ. που πήγαν στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών ξεπερνούν τα 250... που τα χρεώθηκε ο ελληνικός λαός, αλλά κανένας δεν ξέρει που βρίσκονται... Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν βρίσκονται στις τράπεζες...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Η γνωστή υπόθεση με το παιδάκι από το Κομπανί της Συρίας που βρέθηκε νεκρό σε μια τουρκική ακτή, λίγο πριν περάσει σε κάποιο ελληνικό νησί, ήταν μια καλά σκηνοθετημένη υπόθεση που στήθηκε, (μάλλον και με την συμβολή του Ερντογάν ο οποίος δημόσια σχεδόν… έκλαιγε από τις εικόνες του νεκρού παιδιού), από τα μεγάλα ΜΜΕ της Ευρώπης και όχι μόνο για να συγκινήσει τους Ευρωπαίους και φυσικά και τους Έλληνες, με το πραγματικά άτυχο αυτό παιδί με σκοπό να συνεχιστεί χωρίς καμία αντίδραση όλη αυτή η ανεξέλεγκτη εισβολή μουσουλμάνων, υποτίθεται προσφύγων, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Στην πραγματικότητα το παιδί δεν βρέθηκε στην ακτή όπως το έδειξαν όλα τα μεγάλα κανάλια, αλλά σε κάποιο άλλο κρυφό σημείο όπως αποκαλύπτει ένα γερμανικό μπλογκ και στη συνέχεια στήθηκε η όλη παράσταση για να προκαλέσει αυτά που προκάλεσε σε διεθνές επίπεδο. Με λίγα λόγια στήθηκε μια καλοσκηνοθετημένη μακάβρια παράσταση, με την συμμετοχή και των Τούρκων συνοριοφυλάκων για να προκαλέσει διεθνή ρίγη συγκινήσεως.

Όσον αφορά την μεγάλη «δυστυχία» αυτών των παρανόμων μεταναστών που τρέχουν να σωθούν από τα πυρά του πολέμου ενώ έχουν χάσει τα πάντα, χαρακτηριστική είναι η δεύτερη φωτογραφία που δημοσιεύεται και πάλι σε κάποιο ευρωπαϊκό μπλογκ. Η φωτογραφία αυτή δείχνει μια παρέα αυτών των… «δυστυχισμένων» σε κάποιο φουσκωτό ενώ περνούν ανενόχλητοι από τις τουρκικές ακτές προς κάποιο ελληνικό νησί εξοπλισμένοι με όλα τα σύγχρονα τεχνικά μέσα βγάζουν… φωτογραφία-selfie για να… αποθανατίσουν την σκηνή της ευτυχής μετάβασης τους σε ευρωπαϊκό έδαφος!


Και τέλος η σκληρή πραγματικότητα των συνεπειών όλης αυτής της ιστορίας. Σε μια γέφυρα στην Γερμανία οι μόλις αφιχθέντες αυτοί δυστυχισμένοι παράνομοι μετανάστες, έγραψαν ένα ενδεικτικό σύνθημα που αντικατοπτρίζει την όλη πραγματικότητα αυτής της ιστορίας : «Euer Kinder Werden Allah Beten Oder Sterben», δηλαδή, «Τα Παιδιά Σας Θα Προσεύχονται Στον Αλλάχ ή Θα Πεθάνουν».

Να αναλογιστούμε όλοι εμείς οι τρεφόμενοι με άφθονο κουτόχορτο Νεοέλληνες, αφού αυτά τα συνθήματα γράφονται στην Γερμανία τι θα γίνει αύριο στην μνημονιακή και κατεχομένη Ελλάδα!!!

Αλλοίμονο μας!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μάταια η Ουάσιγκτον προσπαθεί να δημιουργήσει κωλύματα στην κάθοδο των ρώσων στη Συρία, εκτοξεύοντας απειλές σε κυβερνήσεις φιλικών προς τη Δύση χωρών (π.χ. Ελλάδα και Βουλγαρία). Είναι προφανές πως οι ΗΠΑ δεν έχουν την απαιτούμενη δυναμική, αλλά δεν έχουν κατανοήσει και πως η Ρωσία δεν πρόκειται να επιτρέψει τον εγκλωβισμό της και την μη παρουσία της σε μείζονος ενδιαφέροντος για την ίδια περιοχές, όταν μάλιστα αυτές πέρα από το γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό τους ενδιαφέρον βρίσκονται στη "γειτονιά" της Μόσχας.

Μέσω Ιράν η βοήθεια …κάθε είδους της Μόσχας στη Συρία

Το Ιράν άνοιξε τον εναέριο χώρο του στα ρωσικά αεροσκάφη που μεταφέρουν ανθρωπιστική, όπως υποστηρίζει η Μόσχα, βοήθεια στην Συρία, σύμφωνα με δήλωση της ρωσικής πρεσβείας στην Τεχεράνη, όπως μεταδίδει το πρακτορείο RIA Novosti.

«Αποστείλαμε σειρά αιτημάτων στην ιρανική πλευρά, προκειμένου να επιτρέψει τη διέλευση των αεροσκαφών μας από τον ιρανικό εναέριο χώρα, τα οποία έγιναν, στο σύνολό τους, αποδεκτά», δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου της ρωσικής πρεσβείας στην Τεχεράνη, Μαξίμ Σουσλόφ.

Τόνισε, πάντως, πως η άδεια αφορά αποκλειστικά τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας, σε μια δήλωση που προκαλεί ερωτηματικά και αφήνει υπόνοιες ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Η Βουλγαρία, όπως είναι γνωστό, απαγόρευσε τη διέλευση ρωσικών αεροσκαφών από τον εναέριο χώρο της, με προορισμό την Συρία, εκφράζοντας την ανησυχία της σχετικά με το μεταφερόμενο φορτίο.

Μόνο η φιλάνθρωπος Ελλάς είχε απαντήσει θετικά στο ρωσικό αίτημα, θέτοντας σε νέα δοκιμασία τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, ελέω, μάλιστα Βουλγαρίας, χωρίς την συγκατάθεση της οποίας, τα ρωσικά αεροσκάφη δεν θα μπορούσαν, καν, να φτάσουν στην Ελλάδα, καθιστώντας την ελληνική άδεια, κενό γράμμα.

Ανακατάληψη πετρελαιοπηγών από δυνάμεις του Άσαντ

Η αντεπίθεση που υλοποιείται το τελευταίο τρίμηνο από την πλευρά του Συριακού στρατού, έχει αρχίσει να αποδίδει αποτελέσματα. Οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές του αλ Τζαζέλ, τις τελευταίες που ήλεγχε το συριακό καθεστώς μέχρι πριν δύο ημέρες, όταν τις κατέλαβαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, προσωρινά όπως αποδείχθηκε.

Όπως ανακοίνωσε η συριακή κυβέρνηση, οι δυνάμεις της επέβαλαν βαριά ήττα στους τζιχαντιστές, ανακαταλαμβάνοντας τις πετρελαιοπηγές και προκαλώντας βαριές απώλειες στις δυνάμεις του ΙΚ.

Οι εν λόγω πετρελαιοπηγές παρήγαγαν 2.500 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι πετρελαιοπηγές άλλαξαν χέρια αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες.

Το συριακό καθεστώς έχει ήδη χάσει τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών του Ντεΐτ αλ Ζουρ, από το ΙΚ, ενώ οι Κούρδοι ελέγχουν τις μεγαλύτερες πετρελαιοπηγές της χώρας, αυτές του Ρμαϊλάν. Το πετρέλαιο αποτελούσε το βασικό στήριγμα της συριακής οικονομίας μέχρι το ξέσπασμα του πολέμου, αποτελώντας το 45% των συριακών εξαγωγών.

Ομολογία Νικολά Σαρκοζί για την ρωσική ισχύ

O κόσμος χρειάζεται τη Ρωσία ώστε να τερματιστεί ο συριακός πόλεμος και να καταπολεμηθεί το Ισλαμικό Κράτος, δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Figaro.

«Είναι μεγάλο λάθος να ξεκινήσουμε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία. Χρειαζόμαστε τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Συρία και για τον αγώνα μας κατά του ΙΚ. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα με τη Μόσχα, όπως για παράδειγμα τα συμβαίνοντα στο Ντονέτσκ», είπε ο Σαρκοζί.

«Η Ρωσία πρέπει να επανέλθει και στην G8 και πρέπει να αρθούν οι απαγορεύσεις στις εξαγωγές κρέατος. Η Ευρώπη πρέπει να ξεκινήσει και πάλι έναν ωφέλιμο διάλογο με τη Μόσχα», τόνισε ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αντιπολίτευση κατηγορεί τον Τούρκο Πρόεδρο πως βρίσκεται πίσω από τη βία των τελευταίων ημερών. Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι η τουρκική ηγεσία εκμεταλλεύεται τον κύκλο της βίας για τη δημιουργία συνθηκών κρίσης, που θα στρέψει και πάλι τους πολίτες προς το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης

«Η εκστρατεία αυτή των επιθέσεων διευθύνεται από ένα και μοναδικό χέρι, το χέρι του Κράτους», κατήγγειλε χθες ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) Σελαχατίν Ντεμιρτάς, έπειτα από την προχθεσινή δεύτερη νύκτα αντικουρδικών βιαιοτήτων σε ολόκληρη την Τουρκία, ενώ ένας από τους βουλευτές του κόμματος, ο Ερτουγκρούλ Κιουρκσού, έκανε λόγο για «Νύκτα των Κρυστάλλων του Ερντογάν». Οργισμένα πλήθη Τούρκων εθνικιστών, φωνάζοντας μεταξύ άλλων και «Ο Θεός είναι μεγάλος», επέδραμαν τη νύκτα κατά των γραφείων του φιλοκουρδικού HDP στην Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη και πολλές άλλες πόλεις της Τουρκίας. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν εικόνες των γραφείων του HDP στην Άγκυρα και στην Αλάνια στις φλόγες, ενώ τα γραφεία του κόμματος δέχθηκαν επιθέσεις και σε άλλες έξι τουρκικές πόλεις.

«Δολοφόνος»
Το HDP κατήγγειλε ότι γραφεία του ήταν ο στόχος οργισμένων αντικουρδικών διαδηλώσεων σε εκατό πόλεις. Ταυτόχρονα, πληθύνθηκαν οι επιθέσεις κατά καταστημάτων που ανήκουν σε Κούρδους και οι απόπειρες λιντσαρίσματος Κούρδων πολιτών. Οι πρόσφατες επιθέσεις του PKK κατά του τουρκικού στρατού και της αστυνομίας έχουν δημιουργήσει ακραία αντικουρδική ένταση στην Τουρκία, ενώ ο ηγέτης του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς χαρακτηρίστηκε «δολοφόνος» από τη φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Yeni Safak», αν και καταδίκασε τις επιθέσεις του PKK. «Κούρδοι και Τούρκοι, ενωθείτε. Η ειρήνη είναι το καλύτερο φάρμακο», δήλωσε ο Ντεμιρτάς. Παράλληλα, και για δεύτερη φορά σε τρεις ημέρες, επίθεση δέχτηκαν και τα γραφεία της εφημερίδας «Hurriyet» στην Κωνσταντινούπολη από ένα οργισμένο πλήθος που φώναζε συνθήματα υπέρ του καθεστώτος Ερντογάν.

Κορύφωση της έντασης
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου απηύθυνε μέσω του Twitter μήνυμα προς τους συμπολίτες του «να παραμείνουν ήρεμοι», χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτες» τις επιθέσεις εναντίον μέσων ενημέρωσης και γραφείων πολιτικών κομμάτων. «Απευθύνω έκκληση στους συμπολίτες μου να λογικευθούν», δήλωσε από την πλευρά του ο ηγέτης της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Η προχθεσινή έκρηξη αντικουρδικής βίας στην Τουρκία αποτελεί κορύφωση της έντασης των τελευταίων ημερών, έπειτα από τις δύο πρόσφατες μεγάλες επιθέσεις του PKK, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν 30 Τούρκοι στρατιώτες και αστυνομικοί στην πόλη Ντάγκλιτζα και στη μεθόριο της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία αντίστοιχα. Ειδικές δυνάμεις του τουρκικού στρατού εισέβαλαν χθες στο έδαφος του βορείου Ιράκ για να πλήξουν στόχους του PKK, ενώ η τουρκική αεροπορία συνέχισε τις επιδρομές κατά των βάσεων οπισθοφυλακής των Κούρδων ανταρτών.

Αδύνατες οι εκλογές;
Λίγες εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι η τουρκική ηγεσία εκμεταλλεύεται τον κύκλο της βίας για τη δημιουργία συνθηκών κρίσης, που θα στρέψει και πάλι τους πολίτες προς το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας προσβλέπει στην αποδυνάμωση του HDP και στην εξασφάλιση αυτοδυναμίας και κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ικανής να επιτρέψει την αναθεώρηση του τουρκικού συντάγματος που θα του δώσει τις υπερεξουσίες που επιδιώκει. Όπως και άλλοι, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς κατηγόρησε το καθεστώς του Ερντογάν ότι τροφοδοτεί τη φωτιά του κουρδικού ζητήματος για πολιτικούς λόγους: «Δεν αποφασίσαμε εμείς να βυθίσουμε τη χώρα στον πόλεμο... Αυτή είναι απόφαση η οποία ελήφθη από τον πρόεδρο και την κυβέρνηση. Θέλουν να μας πουν 'εάν δεν μας δώσετε 400 βουλευτές, θα το πληρώσετε'».

Ο Ερντογάν έδωσε προχθές τη δραματική υπόσχεση «να μην εγκαταλείψει τη χώρα στα χέρια των τρομοκρατών», ενώ τροφοδοτώντας την ένταση και επιτιθέμενος κατά της εφημερίδας «Hurriyet» και του εκδοτικού συγκροτήματος Dogan ισχυρίσθηκε ότι, εάν η εφημερίδα δεν είχε επιδοθεί σε μία εκστρατεία κατά της ανάθεσης υπερεξουσιών στον πρόεδρο, δεν θα είχε συμβεί η Ντάγκλιτζα. «Επικρατεί χάος και γι΄ αυτό ευθύνεται μόνο η εμμονή του Ερντογάν για την εισαγωγή προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης. Εάν αυτό συνεχισθεί, η Τουρκία θα βυθιστεί στον εμφύλιο πόλεμο», προειδοποιεί ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Suleyman Shah της Κωνσταντινούπολης Τσενγκίς Ακτάρ.

Η κατάσταση στη νοτιοανατολική Τουρκία «καθιστά αδύνατη» τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, δήλωσε ο Ντεμιρτάς. «Καθίσταται αδύνατο να διεξαχθούν εκλογές δεδομένης της κατάστασης ασφάλειας στην περιοχή», σημείωσε ο Ντεμιρτάς στη συνέντευξη Τύπου, που παραχώρησε από το Ντιγιάρμπακιρ.
«Θέλουμε να διεξαχθούν εκλογές και δεν λέμε ότι δεν μπορούν να διεξαχθούν εκλογές, αλλά θέλουμε οι συνθήκες στην περιοχή να βελτιωθούν πριν από τη διεξαγωγή εκλογών», πρόσθεσε.

Και στο βάθος… Γκιουνέλ
Εξάλλου προχθές η τουρκική αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο για δεύτερη φορά αυτόν το μήνα σε γραφεία του ομίλου εταιρειών Koza Ipek Holding, ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με τον ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, πολιτικό αντίπαλο και σφοδρό επικριτή του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Δικαστήριο εξέδωσε ένα δεύτερο ένταλμα έρευνας αυτό τον μήνα και η αστυνομία πραγματοποίησε χθες έρευνα σε άλλη εταιρεία του ομίλου, αναζητώντας οικονομικά έγγραφα, σύμφωνα με αξιωματούχο της εταιρείας.

Ο Ερχάν Μπασγιούρτ, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Bugun», η οποία ανήκει στον Koza Ipek, δήλωσε στο Ρόιτερς ότι το ένταλμα έρευνας εκδόθηκε για τη συγκέντρωση των ισολογισμών των εταιρειών Koza Altin και Koza Metal.

Ο όμιλος Koza Ipek δραστηριοποιείται στους τομείς των μέσων ενημέρωσης, της ενέργειας και της μεταλλευτικής στην πρωτεύουσα Άγκυρα και διατηρεί στενές σχέσεις με τον Γκιουλέν, τον οποίο ο Ερντογάν κατηγορεί για συνωμοσία, με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησής του. Ο Γκιουλέν αρνείται την κατηγορία αυτή. Η αστυνομία είχε πραγματοποιήσει έφοδο και την 1η Σεπτεμβρίου σε γραφεία του Koza Ipek.

Στοχοποιούν ξένους δημοσιογράφους
ΜΙΑ ΟΛΛΑΝΔΗ δημοσιογράφος συνελήφθη στην Τουρκία ενώ κάλυπτε τις συγκρούσεις μεταξύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και των ανταρτών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στα νοτιοανατολικά της χώρας και πρόκειται να απελαθεί, όπως ανακοίνωσε ο δικηγόρος της. Ο Ραμαζάν Άι διευκρίνισε ότι δεν έχει δοθεί καμία εξήγηση για τους λόγους για τους οποίους οι Αρχές αποφάσισαν να απελάσουν τη Φρεντερίκε Χέερντινκ. «Θα ασκήσουμε έφεση στην απόφαση», πρόσθεσε ο Άι.

Η Χέερντινγκ, που ζει μόνιμα στην Τουρκία από το 2006, συνελήφθη το Σάββατο ενώ βρισκόταν μαζί με μέλη του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP) στην περιοχή της Γιουκσέκοβα, στην επαρχία Χακάρι. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της, η δημοσιογράφος αφέθηκε επισήμως ελεύθερη την Τρίτη, όμως παραμένει στο κτίριο της αστυνομίας αλλοδαπών εν αναμονή της απέλασής της. Ένας Τούρκος αξιωματούχος είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι η Χέερντινκ δεν συνελήφθη «λόγω της δημοσιογραφικής δράσης της», αλλά επειδή μπήκε χωρίς άδεια σε μια απαγορευμένη ζώνη, γεγονός που συνιστά «πλήγμα για την ασφάλεια».
Η Χέερντινγκ, που θεωρείται ειδική στο κουρδικό ζήτημα, εγκαταστάθηκε το 2012 στο Ντιγιάρμπακιρ και συνεργαζόταν με ολλανδικά και άλλα μέσα ενημέρωσης.
Τον Ιανουάριο είχε κρατηθεί για μερικές ημέρες κατηγορούμενη για «τρομοκρατική προπαγάνδα» υπέρ των ανταρτών του PKK. Στις αρχές του μήνα, δύο Βρετανοί δημοσιογράφοι του ενημερωτικού ιστοτόπου Vice News συνελήφθησαν στην ίδια περιοχή με την κατηγορία της «τρομοκρατίας», αλλά στη συνέχει αφέθηκαν ελεύθεροι και απελάθηκαν από την Τουρκία. Ο Ιρακινός διερμηνέας τους, ο Μοχάμεντ Ισμαέλ Ρασούλ, παραμένει κρατούμενος σε τουρκική φυλακή.

Πηγή "Σημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στους πιο πολλούς η απάντηση φαίνεται αυτονόητη, θα απαντήσουν με την Αμερική, τη Ρωσία, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και κάποιοι λίγοι θα πουν με κανένα. Αν ρωτήσεις τον καθένα ξεχωριστά να σου εξηγήσει το γιατί το πιστεύει αυτό, θα σου απαντήσει μπερδεμένα. Το μπέρδεμα όμως δεν είναι μόνο στο μυαλό των απλών ανθρώπων (κάτι φυσικό και αναμενόμενο) αλλά επεκτείνεται και στην Πολιτική και Πνευματική Ηγεσία της Χώρας.

Του ειδικού συνεργάτη (Γ.Α.)

Διάβασα της προάλλες ένα εμβριθές άρθρο που εξηγούσε ότι η Ελλάδα είναι ναυτική χώρα και δύναμη από αρχαιοτάτους χρόνους και επομένως ανήκει φύση και θέση με τις Ναυτικές Δυνάμεις και όχι με τις Ηπειρωτικές. Είναι άραγε τα πράγματα τόσο απλά; Δεν λέω ότι η θέση αυτή είναι λάθος, απλά δεν με πείθουν οι απλουστεύσεις και γενικεύσεις.

Αν θυμάμαι καλά η αρχαία Σπάρτη και η Μακεδονία ήταν Ηπειρωτικές δυνάμεις, αργότερα η Παντοκράτειρα Ρώμη το ίδιο, το Βυζάντιο επίσης. Ποιο πρόσφατα η Γερμανία (κατεξοχήν Ηπειρωτική Δύναμη) ηττήθηκε στην ξηρά και μάλιστα στο Β’ ΠΠ ηττήθηκε κυρίως από μια άλλη Ηπειρωτική Δύναμη την τότε Σοβιετική Ένωση, που χωρίς αυτή πιθανότατα να είχε κερδίσει τον πόλεμο. Επομένως γιατί θα πρέπει αβασάνιστα να δεχόμαστε ότι πρέπει να ανήκουμε στις Ναυτικές Δυνάμεις; Υπάρχει κάποια αξιόπιστη μελέτη που το συμπεραίνει αυτό;

Το μπέρδεμα όμως με την Διεθνή Ταυτότητα και Θέση της Χώρας δεν είναι κάτι χωρίς κόστος. Ποιο κόστος; Μου κάνει εντύπωση που οι περισσότεροι Πολιτικοί και Πνευματικοί μας ηγέτες δεν το έχουν αντιληφθεί η παριστάνουν ότι δεν το έχουν αντιληφθεί. Ότι στα μάτια των σημερινών μας συμμάχων δεν είμαστε αξιόπιστοι. Εν προκειμένω οι σύμμαχοι μας στο ΝΑΤΟ θεωρούν ποιο αξιόπιστους τους Ολλανδούς, Δανούς και Νορβηγούς κ.λπ. από εμάς. Γιατί; Διότι μονίμως είμαστε «ναι μεν αλλά».

Μονίμως αλληθωρίζουμε προς κάποια άλλη μεριά. Δεν ξέρω αν συνειδητά η ασυνείδητα προσπαθούμε να μιμηθούμε τους Τούρκους αλλά αυτή η πολιτική έχει αποδειχθεί μια σκέτη αποτυχία. Πρέπει κάποτε να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε Τουρκία, ότι είτε μας αρέσει είτε όχι, η γεωγραφική και στρατηγική μας θέσει δεν έχει την ίδια αξία με της Τουρκίας στα μάτια των Συμμάχων μας και στη Διεθνή σκακιέρα.

Άρα, δεν μπορούμε να παίζουμε… την κολοκυθιά με τους εκάστοτε συμμάχους μας γιατί αυτό έχει κόστος σε αξιοπιστία και σε μία συμμαχία η αξιοπιστία είναι το παν, η εν πάση περιπτώσει, από τα σημαντικότερα πράγματα.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τη Συμμαχία που είμαστε εντεταγμένοι (λέγε με ΝΑΤΟ / ΗΠΑ) να μας προστατεύσει κι εμείς ακόμη και σε αποστολές θαλάσσιας αστυνόμευσης να κατεβαίνουμε σε αντί-ΝΑΤΟϊκές και αντιαμερικανικές διαδηλώσεις και στις ελάχιστες συρράξεις που δεχθήκαμε να εμπλακούμε στείλαμε μία μονάδα υγειονομικού και μία μονάδα μηχανικού.

Η νεόκοπη Βουλγαρία στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ αποδεικνύεται πιο αξιόπιστη από μας. Απλά, η Συμμαχία έχει πάψει να μας υπολογίζει προ πολλού, αφού το μόνο που προσφέρουμε πια στη συμμαχία είναι οι βάσεις της Κρήτης κι αυτό στα κρυφά.

Είναι να απορεί κανείς με τις Ελληνικές Κυβερνήσεις έως το 2015. Λάμβαναν περισσότερο υπ' όψη τους την Αριστερά που αντιπροσώπευε συνολικά το 10-15% των Ελλήνων παρά τις Συμμαχικές της υποχρεώσεις και βεβαίως καθόλου τη θέση και τα πιστεύω της Ελληνικής Στρατιωτικής Ηγεσίας (παγκόσμια πρωτοτυπία). Θα καταλήξω στο εξής, είναι καιρός η Ελλάδα με κρύο μυαλό να αποφασίσει ποια είναι η θέση της διεθνώς και σε ποιον συνασπισμό θέλει να ανήκει.

Όχι απλά με ένα «Ανήκουμε στη Δύση» η «Ανήκουμε στην Ανατολή», αλλά να κάνει μια σοβαρή και αξιόπιστη Εθνική και όχι Κομματική μελέτη (μυαλά να το κάνουν αυτό υπάρχουν) όπου συνυπολογίζοντας τα συν και πλην, να αποφασίσει αιτιολογημένα πού πρέπει και που την συμφέρει να ανήκει και να ακολουθήσει μια πολιτική που να εμπεδώσει την αξιοπιστία της Ελλάδος στους εταίρους της, γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο επιχείρημα που μπορούμε να αντιπαραθέσουμε έναντι της αναξιόπιστης Τουρκίας.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δέρνονται και μεταξύ τους τώρα οι Τούρκοι, περνώντας, ο ένας τον άλλο για Κούρδο! Το χειρότερο ήταν ότι Τούρκοι εθνικιστές, έδειραν ανηλεώς, μέλος της ομάδας τους. Ο άτυχος άνδρας εκλήφθηκε ως Κούρδος από άτομα που δεν τον γνώριζαν, παρά την προσπάθειά του να τους πείσει ότι είναι Τούρκος και εθνικιστής.

Το περιστατικό συνέβη στα Άδανα, όταν 200 περίπου Τούρκοι εθνικιστές και ισλαμιστές, μέλη του Εθνικιστικού Κόμματος MHP, συγκεντρώθηκαν έξω από τα τοπικά γραφεία του κουρδικού κόμματος HDP.

Μετά τα μεσάνυχτα, όταν η εκδήλωση «διαμαρτυρίας» είχε ολοκληρωθεί, 10 άτομα από την ομάδα των 200, επιτέθηκαν σε έναν άνδρα που περίμενε το τραμ, γιατί θεώρησαν ότι είχε πιο σκούρο δέρμα από αυτούς και άρα ήταν Κούρδος!

Αν και ο άνδρας τους έλεγε ότι είναι και αυτός μέλος του ΜΗΡ, το πλήθος δεν άκουγε. Ο άνδρας γλίτωσε, τελικά, τα χειρότερα, ίσως και τη ζωή του, με την επέμβαση Τούρκων αστυνομικών.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που Τούρκοι εθνικιστές λιντσάρουν, τα «λάθος» άτομα. Στις 4 Ιουλίου, στην Κωνσταντινούπολη, μέλη του ΜΗΡ, λιντσάρισαν Κορεάτες τουρίστες γιατί τους πέρασαν για Κινέζους «καταπιεστές των Ουιγούρων».

Οι ίδιοι είχαν καταστρέψει και ένα κινεζικό εστιατόριο, ο ιδιοκτήτης του οποίου ήταν Τούρκος και ο μάγειρας Ουιγούρος. Τότε, ο επικεφαλής του κόμματος ΜΗΡ, Ντεβλέτ Μπατσελί, είχε πει πως δεν υπάρχει θέμα, καθώς Κορεάτες και Κινέζοι έχουν τα ίδια σχιστά μάτια.

Το γεγονός πάντως, μας θυμίζει έντονα τη μάχη του Κεφαλόβρυσου, το 1823, όταν ο Μάρκος Μπότσαρης, με 450 άνδρες, νίκησε τουλάχιστον 6.000 Τούρκους, επιτιθέμενος νύχτα εναντίον τους, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να αλληλοσφαχτούν. Και εις άλλα με υγεία, αγαπητοί.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Οι ψηφοφόροι γλεντάνε τις εκλογές και οι δανειστές μάς "παίρνουν" τα μέτρα
  • Σε 5 μήνες η Ελλάδα θα είναι αλλιώς
Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Το να ασχοληθεί κάποιος με την τηλεμαχία των αρχηγών των κομμάτων είναι πραγματικό χάσιμο χρόνου. Ακόμα και ο πιο αδαής με την πολιτική έχει καταλάβει ότι τουλάχιστον οι προσκείμενες στο Μνημόνιο παρατάξεις έχουν παραδώσει τα πάντα στους ηγέτες-δανειστές και ο ρόλος τους είναι απολύτως διακοσμητικός.

Ο ελληνικός λαός καλό θα ήταν αυτές τις ημέρες να έχει τα μάτια του στραμμένα στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στην υπηρεσιακή κυβέρνηση που τάχιστα έχει βάλει μπροστά την τήρηση των προσυμφωνημένων.

Οι δανειστές έχουν δικό τους το 80% της Βουλής

Έχοντας σίγουρο το 80% του ελληνικού κοινοβουλίου οι δανειστές δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία τόσο για τις εκλογές στην Ελλάδα όσο και για το ποιος θα είναι ο αρχηγός της ομάδας παράδοσης της χώρας με το όνομα κυβέρνηση. Ο επικεφαλής του ESM, κ. Ρένκλινγκ ξεκαθάρισε ότι δεν τον ενδιαφέρει ποιος θα κυβερνά αλλά το πολιτικό σώμα που θα αποτελεί την κυβέρνηση να είναι καλοί υπάλληλοι στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Άλλωστε ο ESM μετά την συμφωνία Τσίπρα, την οποία στήριξαν οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του Ποταμιού, έχει στα χέρια του το 45% του ελληνικού δημοσίου χρέους, όπως ενημέρωσε τους δημοσιογράφους στην Σλοβενία ο κ. Ρέγκλινγκ.

Οι δανειστές μέσω του ESM έχουν ξεκαθαρίσει ότι διαγραφή μέρους του χρέους δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Το μόνο που θα κάνουν από την στιγμή που έχουν το 45% στα χέρια τους είναι να επιμηκύνουν την περίοδο εξόφλησης για τόσο χρονικό διάστημα όσο θα τους αποφέρει μεγαλύτερα κέρδη και μεγαλύτερη συμμετοχή στην κυριαρχία τους επί του ελληνικού εδάφους. Ως μία Μαφία έχουν πάρει τις ακάλυπτες επιταγές στα χέρια τους και έτσι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν στην Ελλάδα από την στιγμή που το δάνειο είναι συνδεδεμένο πέρα από τα φορολογικά χαράτσια και με την εθνική κυριαρχία της χώρας.

Προειδοποιητικά πυρά από τους "εταίρους"

Κρίσιμη ήταν και η ομιλία του προέδρου της Κομισιόν, Γιούνκερ, στο Ευρωκοινοβούλιο. Μέσα στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε ο κ. Γιούνκερ έστειλε μήνυμα προς τους βουλευτές και όχι προς τους Έλληνες ψηφοφόρους. Αν το πρόγραμμα δεν τηρηθεί τότε η Ε.Ε θα αλλάξει το "καλό" της πρόσωπο που είχε μέχρι σήμερα και θα λάβει άλλου είδους μέτρα για την Ελλάδα. Για το λόγο αυτό το μήνυμα που έστειλε η Ε.Ε πριν τρεις ημέρες είναι ότι θέλουν κυβέρνηση με συμμετοχή περισσότερο των δύο κομμάτων έτσι ώστε να έχουν καλυμμένο το 80% των ψήφων για όποιο έκτακτο μέτρο πρέπει να περάσει με εντολή των δανειστών. Το 80% δεν αφορά μόνο τους βουλευτές αλλά το 80% του εκλογικού σώματος. Συμμέτοχοι λοιπόν, και οι Έλληνες ψηφοφόροι.

Έκτακτα μέτρα είναι σίγουρο ότι θα χρειαστούν και όπως είπε ο κ. Ρέγκλινγκ το Μνημόνιο δεν είναι μία σταθερή συμφωνία αλλά μέσω διαπραγματεύσεων αλλάζει ανά πάσα στιγμή. Γιατί άραγε ο κ. Γιούνκερ απείλησε ότι η Ε.Ε θα αλλάξει το αλληλέγγυο πρόσωπό της την στιγμή που και ο επικεφαλής του ESM μιλούσε για Μνημόνιο που αλλάζει ανάλογα των συγκυριών; Για τον πολύ απλό λόγο διότι αυτά τα οποία απαιτούν οι δανειστές με το Μνημόνιο 3, όσον αφορά τα έσοδα του Κράτους μέσω φόρων, δεν βγαίνουν.

Τρανταχτό παράδειγμα είναι ο όρος να εισπραχθούν μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 12,5 δις ευρώ από το ΦΠΑ και το φόρο αλληλεγγύης την στιγμή που η αγορά είναι παγωμένη και τα capital controls ολοκληρώνουν με την παράτασή τους την καταστροφή της αγοραστικής κίνησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των οικονομικών επιτρόπων της Ε.Ε, η Ελλάδα έχασε από το 2009 μέχρι το 2013 πάνω από 35 δις ευρώ από τα έσοδα της μόνο λόγω του ΦΠΑ. Βέβαια, οι λογιστές της Ε.Ε καταφέρονται εναντίον των Ελλήνων ως φοροφυγάδες που δεν πλήρωναν τον ΦΠΑ εκείνο το διάστημα ξεχνώντας ότι το ίδιο διάστημα 400,000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Από πού λοιπόν θα εισέπρατταν αν η αγορά ήταν νεκρή;

Μόνο με το μαγικό ραβδί των δανειστών το ελληνικό κράτος θα μπορέσει να εισπράξει 12,5 δις μέσα σε 5 μήνες, δηλαδή το 1/3 της χασούρας 4 ετών. Για το λόγο αυτό η αλλαγή των προαπαιτούμενων είναι σίγουρη διότι τουλάχιστον αυτά τα 12,5 δις θα πρέπει οι δανειστές να τα πάρουν στα χέρια τους και δεν τους ενδιαφέρει από πού.

Σε πέντε μήνες... ξοφλάμε

Ο ΦΠΑ είναι μόνο ένα παράδειγμα διότι μπορεί ο υπουργός Αλεξιάδης να έχει πάρει στα ζεστά ότι θα εισπράξει από τον ΕΝΦΙΑ 2,6 δις μέσα σε 5 μήνες αλλά δεν ρώτησε και τους Έλληνες αν έχουν να τα δώσουν. Όσο ρευστή είναι η είσπραξη του ΦΠΑ άλλο τόσο και ο φόρος ακινήτων. Αν ανοίξουμε και το μεγάλο θέμα των οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία που οι όροι του Μνημονίου τα θεωρούν ως σίγουρα προς είσπραξη, οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώσουν σε λιγότερο από μισό χρόνο το μισό ελληνικό προϋπολογισμό, πράγμα αδύνατον.

Για το λόγο αυτό ο κ. Γιούνκερ, όπως και ο κ. Ρέγκλινγκ επικεντρώνονται στο τι νέο θα απαιτήσουν από την Ελλάδα από την 21 Σεπτεμβρίου και όχι για το ποιος υπάλληλος-πρωθυπουργός θα κάνει την δουλειά τους. Καθόλου τυχαίο ότι ο επικεφαλής του ESM δεν ξέχασε να υπενθυμίσει ότι η πραγματική επιβάρυνση των Ελλήνων ετησίως στην αποπλήρωμή του χρέους είναι πολύ χαμηλή(!!!), τονίζοντας την ανατριχιαστική πραγματικότητα ότι η επιβάρυνση είναι "πολύ χαμηλότερη από την επιβάρυνση που προκύπτει από το δείκτη χρέους/ΑΕΠ, ο οποίος αγγίζει το 200%».

Εφόσον σχεδόν το μισό χρέος το έχει στα χέρια του ο ESM καταλαβαίνει και ο πιο άσχετος με τα οικονομικά, ότι για να σιγουρέψει το μαφιόζικο δάνειο που επέβαλλαν οι ξένοι αλλά και πολιτικοί αρχηγοί των ελληνικών κομμάτων με την τελευταία συμφωνία που υπέγραψαν, από τα τέλη Φεβρουαρίου και μετά η Ελλάδα μπαίνει σε μια νέα τραγωδία από την οποία σίγουρα αυτή την φορά δεν θα βγει ζωντανή.

Ακόμα και στο ερώτημα αν η Ελλάδα θα μείνει ή θα βγει από ευρώ την απάντηση την έχουν καλά κρυμμένη οι δανειστές αφήνοντας τον κ. Ρέγκλινγκ και τον κ. Γιούνκερ την ίδια ημέρα να επαναφέρουν την απειλή ενός Grexit. Αν και με τα 90 δις επιπλέον χρέος που επέβαλλε στην χώρα η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου (με υπουργό τον κ. Λαφαζάνη), με την σύμφωνη γνώμη των Μεϊμαράκη, Γεννηματά και Θεοδωράκη δεν εξαφανίστηκε ο φόβος της εξόδου από το ευρώ, τότε αυτό που μαγειρεύουν πίσω από την πλάτη των Ελλήνων όλοι οι φιλοευρωπαίοι Έλληνες πολιτικοί είναι προμελετημένη εσχάτη προδοσία με την συμμετοχή των ψηφοφόρων τους.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου