Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Ιουλ 2012


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Γροθιά στο στομάχι η ερώτηση Γερμανού δημοσιογράφου προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, μετά την υποβολή αίτησης από τη Λευκωσία για να υπαχθεί η χώρα σε καθεστώς μνημονίου: «Η Κύπρος είναι προς πώληση;». Σκληρό, ανελέητο, προβοκατόρικο το ερώτημα. Αποτυπώνει όμως πιστά τη διεθνή εικόνα κάθε χώρας που τίθεται υπό καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας. Αυτομάτως θεωρείται χώρα δεύτερης κατηγορίας. Κανείς δεν θεωρεί ότι οφείλει να σέβεται την κρατική υπόσταση, την εθνική κυριαρχία, τα δικαιώματα μιας τέτοιας χώρας. Η Κύπρος το ένιωσε ήδη πολύ καλά αυτό, καθώς ο επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών των Γερμανών χριστιανοδημοκρατών ονόματι Κουρτ Λάουκ απαίτησε να... απαγορευθεί στην Κύπρο να αναλάβει την προεδρία της ΕΕ από σήμερα λόγω μνημονίου!

«Είναι απαράδεκτο μια χώρα που αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια να μπορεί να αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ. Πώς μπορεί η Κύπρος να διαχειριστεί κρίσεις, όταν η ίδια βρίσκεται στη μέση μιας κρίσης; Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να θεραπεύσουμε την Ευρώπη, αν ο πρόεδρός της βρίσκεται στην εντατική με μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια!» είπε ο Λάουκ.

Ζόφος και δεινά περιμένουν την Κύπρο κάτω από καθεστώς μνημονίου. Με την Ελλάδα επίσης υπό ακόμη σκληρότερο καθεστώς υποτέλειας, οι δυνατότητες αντίστασης της Λευκωσίας είναι μηδαμινές. Δεν είναι μόνο ότι θα καταρρεύσει η οικονομία του νησιού. Το χειρότερο είναι ότι θα απειληθεί λύση του Κυπριακού από την ΕΕ εις βάρος των Ελληνοκυπρίων. Ρίγος προκαλεί η ανάμνηση της στάσης των Γερμανών, των Βρετανών, των οργάνων της ΕΕ το 2004. Πώς προσπάθησαν δηλαδή να πιέσουν τους Κύπριους να αποδεχθούν το απαράδεκτο σχέδιο Ανάν, με πόση έχθρα αντιμετώπισαν το απορριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος...

Πάθος υπέρ τραπεζών διακατέχει τους Ευρωπαίους ηγέτες, όπως απέδειξε και η τελευταία Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, όχι πάθος υπέρ των κρατών που τη συναποτελούν. Για τα κράτη της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσκολίες έχουν συγκροτήσει τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, που η λειτουργία του αρχίζει από σήμερα. Αποφάσισαν όμως να μπορούν να χρηματοδοτούνται από τον μηχανισμό αυτόν απευθείας και οι τράπεζες. Αντί να σώζονται κράτη, θα σώζονται τράπεζες!

Θα πληρώνουν τα κράτη, όλα τα κράτη της Ευρωζώνης, αφού αυτά δίνουν αναλογικά τα λεφτά του μηχανισμού, για να τα παίρνει όποια ευρωπαϊκή τράπεζα θέλει! Εξοχα! Ψίχουλα θα απομείνουν για όποιο κράτος χρειαστεί βοήθεια. Παράλληλα, όποια τράπεζα προσφεύγει στον μηχανισμό θα τίθεται σταδιακά υπό τον έλεγχο μιας ευρωπαϊκής αρχής τραπεζικού ελέγχου που θα συγκροτηθεί υπό την ΕΚΤ. Σε απλά ελληνικά, αρχίζει ο γερμανικός έλεγχος του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος μέσω Βρυξελλών και ΕΚΤ, με έξοδα όλων των κρατών της Ευρωζώνης. Εξυπνο κόλπο - και στοιχίζει φτηνά στο Βερολίνο...

Ο Μόντι πέτυχε να αποσπάσει απόφαση ότι ο μηχανισμός στήριξης μπορεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα χωρών «πρόθυμων να κάνουν μεταρρυθμίσεις» χωρίς να τους επιβάλλεται καθεστώς μνημονίου - τουλάχιστον επισήμως. Οπως και στη «Φάρμα των ζώων» του Οργουελ έτσι και στην Ευρωζώνη κάποιοι είναι... «πιο ίσοι» από τους άλλους! Δάνεια χωρίς μνημόνιο η Ιταλία, δάνεια με εξοντωτικά μνημόνια η Ελλάδα ή η Πορτογαλία.

Οι ισπανικές τράπεζες παίρνουν 100 δισεκατομμύρια που δεν περνούν στο δημόσιο χρέος. Αντιθέτως, στην Ιρλανδία η Ευρωζώνη φορτώνει τις ζημιές των ιρλανδικών τραπεζών στο κράτος και στη συνέχεια εξοντώνει τους Ιρλανδούς πολίτες μέσω λιτότητας για να πληρώσουν αυτά που έφαγαν οι τραπεζίτες.

Η Ελλάδα δεν κερδίζει τίποτα από αυτές τις καινούργιες αποφάσεις. Οι «φωστήρες» της πολιτικής που μας κυβερνούν φρόντισαν να υποκύψουν προθύμως, να υπογράψουν μνημόνια, να αναλάβει το κράτος να δανειστεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, να υπογράψουν τη σχετική δανειακή σύμβαση που δένει χειροπόδαρα τη χώρα μας. Τι να πει κανείς...



Η Μέρκελ οδηγεί την Ευρώπη εκτός Ευρώ. Μήπως είναι ΣΥΡΙΖΑ και δεν το ξέρει;

Κυβέρνηση εθνικής Σωτηρίας ονόμασαν το έκτρωμα που παριστάνει την κυβέρνηση. Εγώ αυτήν την Σωτηρία πρέπει να την είχα γνωρίσει στο παρελθόν. Καλή κοπέλα, από σπίτι, με τα γαλλικά της, τα γερμανικά της και τις πάντα θεσπέσιες επικύψεις…

Αν τελικά δεν τους κάτσει η Σωτηρία θα την πέσουν στην Πηνελόπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει Light αντιπολίτευση. Μην παχύνουμε καλοκαιριάτικα.

Δεν θα καλέσει τους ψηφοφόρους του να διαδηλώσουν ενάντια στα μέτρα, δήλωσε ο Σύριζα πέρασα από τον Τσε Αλέξης. Θα τους στείλει για βρούβες.

Δεν μας έφτανε η υπεύθυνη αριστερά του πασοκοφώτη θα έχουμε τώρα και την υπεύθυνη αριστερά του σύριζα πέρασα από τον Τσε Αλέξη.

Θεός ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής κατά τον Μιχαλάκη τον αδιάβαστο. Τι Θεός… ημίθεος είναι.

Και ευθύς μετά έτρεξε να προσκυνήσει τον Μπένι τον μισθοφάγο. Το συμπέρασμα είναι ότι μια καρέκλα είναι πάντα προτιμότερη είτε από το διάβασμα είτε από την πίστη.

Σε διάλυση βρίσκεται η πυροσβεστική… μα τώρα την χρειαζόμαστε, που πήραν φωτιά τα μπατζάκια μας.

Την τρόικα θα πρέπει να την ξεχνάμε σιγά σιγά. Θα έχουμε επίτροπο να μας κανονίζει.

Αλλάζει η Ε.Ε. Από Ενωμένη Ευρώπη γίνεται Ε.Α.Γ. (Ενωμένες Αποικίες Γερμανίας).

Στο σποτ της Νέας Ντοροκρατίας που θα παιχθεί στις επόμενες εκλογές ο δάσκαλος δεν θα έχει να θυμάται και πολλές χώρες που θα είναι στο ευρώ. Ίσως και καμία. Θα βγει και από την δύσκολη θέση να εξηγήσει την οικονομική και πολιτική κατάσταση της Ελλάδας.

Κυβέρνηση εθνικής φυγής

Ο ένας παραιτήθηκε από υπουργός πριν καν γίνει. Ο άλλος λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία του. Αυτή δεν είναι κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Κυβέρνηση εθνικής φυγής είναι.

Η θέση του παραιτηθέντος Βερνίκου δεν πρόκειται να αναπληρωθεί. Αυτό τι σημαίνει καλέ μου αναγνώστη;

Σημαίνει πολύ απλά ότι κάνουμε υπουργούς και υφυπουργούς χωρίς να τους χρειαζόμαστε. Απλά για να δίνουμε θέσεις…

Γιατί αν η θέση του Βερνίκου ήταν σημαντική για την σωτηρία της χώρας ή έστω για την ναυτιλία θα βάζαμε κάποιον άλλον στην θέση του.

Άρα, εκ των πραγμάτων η κυβέρνηση Σαμαρά αποδεικνύει από την πρώτη στιγμή ότι είναι μια κυβέρνηση που τα μέλη της είναι διακοσμητικά. Ότι θα παριστάνουν τους υπουργούς και θα εκτελούν τις εντολές που θα λαμβάνουν.

Δηλαδή άνετα θα μπορούσε να μην υπάρχει κανείς υπουργός και ο Σαμαράς απλά να διεκπεραιώνει μόνος του τις οδηγίες της τρόικας.

Επιστολή έστειλε στις Βρυξέλλες ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης. Μην και τυχών ξεχάσουν οι προϊστάμενοι του ότι είναι και αυτός εδώ, έτοιμος να υπηρετήσει τα συμφέροντα των τραπεζών…

Ο Μπένι είπε ότι πλέον το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Και θα το αλλάξει. Αναρωτιέμαι πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει;

Η Ισπανία κινδυνεύει με συνολική διάσωση και όχι μόνο για τις τράπεζες, είπαν σε ρεπορτάζ στην ΝΕΤ. Και είναι ακριβώς έτσι. Η διάσωση είναι κίνδυνος – θάνατος.

Διάσωση; Όχι, ευχαριστώ.

Στις επόμενες εκλογές δεν θα μπορούν να μας εκβιάσουν με το δίλλημα Ευρώ ή δραχμή. Δεν θα υπάρχει ευρώ καρδιά μου.

Αγράμματο είπε τον Τσίπρα ο διανοούμενος Πάγκαλος. Θα δημιουργήσει και σχολή Πάγκαλου για να μορφώνονται οι συριζαίοι. Το πρώτο μάθημα θα είναι αυτό της αρλούμπας.

Δεν θα διαπραγματευτεί το δεύτερο μνημόνιο ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης. Δεν θα προκάνει. Θα έχουμε ήδη το τρίτο μνημόνιο. Οπότε ας ξέρουμε ότι στις επόμενες εκλογές η προεκλογική του υπόσχεση θα είναι ότι θα διαπραγματευτεί το τέταρτο μνημόνιο.

Εντωμεταξύ οι πολίτες αυτής της χώρας που είναι από την μεσαία τάξη και κάτω θα έχουν εξαφανιστεί…

Βρε, μπας και η ανάπτυξη είναι κουφή και δεν ακούει το κάλεσμα του Αντωνάκη του σφουγγαράκη; Ή μήπως περιμένει να αναρρώσει ο πρωθυπουργός για να μας έρθει;

Αν είναι έτσι… καλά σαράντα.

Μικρός Φωκίων

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ

Τη στήριξη της Άγκυρας στην συριακή αντιπολίτευση εξέφρασε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, μιλώντας κατά την έναρξη της συνόδου της συριακής αντιπολίτευσης στο Κάιρο.

Ο κ. Νταβούτογλου τόνισε σήμερα ότι η Άγκυρα υποστηρίζει τη συριακή αντιπολίτευση, και κατ’ουσίαν τους αντάρτες κατά του καθεστώτος Ασάντ.

«Θα συνεχίσουμε να συνομιλούμε με όλα τα στοιχεία της συριακής αντιπολίτευσης και δεν θα κλείσουμε την πόρτα σε κανέναν», δήλωσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών.

Ακόμα, πρόσθεσε ότι «ο συριακός λαός χρειάζεται να μπορεί να βασιστεί στην αντιπολίτευση», υπογραμμίζοντας πως «μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση ωφελεί την άλλη πλευρά».

Ο κος. Νταβούτογλου δεν παρέλειψε να στείλει και ένα μήνυμα προς τα μέλη της αντιπολίτευσης λέγοντας:

«Χρειάζεται να στείλετε ένα ισχυρό μήνυμα ότι είστε ενωμένοι. Μπορεί να υπάρχουν διαφορές στις απόψεις αλλά ο στόχος είναι κοινός. Θα ιδωθούμε ξανά σύντομα στην Δαμασκό».

Αξίζει να θυμίσουμε ότι η Τουρκία έκοψε τις γέφυρες με το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Ασάντ μετά την αιματηρή καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στη χώρα, ενώ στο παρελθόν έχει αρνηθεί κατηγορηματικά ότι προμηθεύει με όπλα τους αντάρτες.


Ρωσία: "Παραβιάσατε τον εναέριο χώρο της Συρίας. Έχουμε στοιχεία"

“Η Ρωσία έχει αξιόπιστα στοιχεία για να αποδείξει ότι το τουρκικό αεροσκάφος που καταρρίφθηκε από τη Συρία, παραβίασε τον εναέριο χώρο της Συρίας, αντίθετα με τους ισχυρισμούς της Άγκυρας”, δήλωσε Ρώσος αξιωματούχος στο πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

«Έχουμε στοιχεία για την ακριβή θέση του αεροσκάφους, μέχρι την στιγμή που καταρρίφθηκε από την συριακή αεράμυνα”, υποστηρίζει η ίδια πηγή.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε το Σαββατοκύριακο ότι η Ρωσία “έχει πληροφορίες για τη θέση του αεροσκάφους και είναι έτοιμη να μοιραστεί τα δεδομένα”.

Μετά από το χαστούκι απο την Ουάσινγκτον, ακολουθεί νέα ψυχρολουσία για τη Τουρκία, αυτή τη φορά από τη Μόσχα.

Θα μιλήσει πάλι για “άνανδρους” ο Ερντογάν; Μπροστά στον Πούτιν ή τον Λαβρόφ ίσως να προσπαθήσει να ψελλίσει (για «την τιμή των όπλων») κάτι ο τούρκος πρωθυπουργός, αλλά δεν φαίνεται να ισχύει το ίδιο και για τον τούρκο υπουργό εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος κάνοντας προφανώς τον «κινέζο» για το ρώσικο «χαστούκι», προσπάθησε να δώσει μία σκληρή απάντηση στον Μπάσαρ Άσαντ, που σε συνέντευξη του είχε δηλώσει πως δεν θα ήθελε να συμβεί η κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους.

«Από τις τεταμένες σχέσεις μας υπεύθυνη είναι η Συρία. Η κατάρριψη του αεροσκάφους είναι μια πράξη που δεν θα μείνει ατιμώρητη» δήλωσε ο Νταβούτογλου που προσπαθεί να κρατήσει υψηλούς τους τόνους έναντι της Δαμασκού.

Ο τούρκος υπουργός δήλωσε πως μια «επίθεση στα σύνορα της Τουρκίας είναι επίθεση στο ΝΑΤΟ» προσπαθώντας να εμπλέξει άμεσα στη διαμάχη και την Ατλαντική Συμμαχία.

Γράφει ο πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Μαλλιάς

Οµολογώ πως, τον καιρό αυτό, δύσκολα µπορώ να κρύψω την οργή και το θυµό µου. Έχοντας τη τύχη ή την ατυχία να είµαι παρών σε διεθνείς διασκέψεις είτε στη βαλκανική µας γειτονιά είτε στην κεντρική Ευρώπη. Τίρανα και πάλι Τίρανα, Βιέννη, Πρίστινα και πάλι Πρίστινα, Μπούντβα (Μαυροβούνιο), Σόφια, Βαχάου (Αυστρία).

Κατά κανόνα, δεν υπήρχε άλλος εκπρόσωπος από την Ελλάδα µεταξύ των οµιλητών. Ακριβέστερο είναι να διευκρινίσω ότι, γενικώς, δεν υπήρχε επίσηµος εκπρόσωπος από την Αθήνα µεταξύ των οµιλητών. Είτε γιατί δεν είχαν προσκληθεί είτε διότι είχαν µεν προσκληθεί, αλλά...

Οφείλω δε να προσθέσω ότι η µοναδική ελληνική παρουσία (µε τον υπογράφοντα) στην υψηλού επιπέδου διάσκεψη της Σόφιας (8-9 Ιουνίου) οφείλεται, αποκλειστικά και µόνο, στο κύρος του ΕΛΙΑΜΕΠ και σε παρέµβαση του Γενικού του ∆ιευθυντή Καθηγητή κ. Θάνου Ντόκου. Ευτυχώς, σε ορισµένες περιπτώσεις, ήσαν παρόντες οι πρέσβεις µας.

Είναι θλιβερή η εικόνα της σηµερινής Ελλάδας ακόµη και στα Βαλκάνια. Η διαπίστωση αυτή δεν αφορά στην θέση µας στο άλφα ή στο βήτα ζήτηµα. Αφορά στη γενική εικόνα της χώρας µας και στην θλίψη που προκαλεί.

Συµπάσχω µε τους διπλωµατικούς µας εκπροσώπους και τα στελέχη των Πρεσβειών µας, βλέποντας το κλίµα µέσα στο οποίο εργάζονται. Κυρίως όµως µε τον τρόπο µε τον οποίο αντιµετωπίζουν τη σηµερινή Ελλάδα οι επίσηµες, κυρίως, αρχές. Ακόµη και στα Βαλκάνια. Αρκεί να αναφέρω ότι ο υπουργός Εξωτερικών χώρας της Ν.Α. Ευρώπης άφησε Πρέσβη µας να περιµένει τέσσερις µήνες στον προθάλαµο του γραφείου του, πριν τον δεχθεί. Αφ’ υψηλού, µε περιφρόνηση και, συχνά, µε απαξίωση. Ακόµη και στις χώρες µε τις οποίες -όχι στο πολύ απόµακρο παρελθόν- είχαµε διακηρύξει ότι οι «σχέσεις µας συνιστούν ευρωπαϊκό πρότυπο συµπεριφοράς και συνεργασίας στη Βαλκανική».

∆εν ξεχνώ, βέβαια, ότι η ηθική σπάνια υπήρξε η βάση χάραξης και άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Κυρίαρχο στοιχείο είναι -ή µάλλον θα έπρεπε να είναι- το συµφέρον. Επίσης, η προσήλωση σε συγκεκριµένες αρχές.

Είναι αλήθεια –και όσοι δεν τολµούν να το παραδεχθούν σφάλουν- ότι η αλλαγή εποχής και εµβέλειας της ελληνικής βαλκανικής πολιτικής, που ξεκίνησε επί Μιχάλη Παπακωνσταντίνου και συνεχίσθηκε µέχρι και το 2008, ελάχιστα έχει κοινά χαρακτηριστικά µε τη σηµερινή.
Είµαι ο τελευταίος που θα υποστηρίξει ότι όλα, όσα έγιναν µέσα σε µια δεκαπενταετία, ήσαν ορθά και αλάνθαστα. Είχαµε παλινδροµήσεις, κινήσεις και πρωτοβουλίες, χωρίς αύριο, εντάσεις και κρίσεις, χωρίς σοβαρό, για τα εθνικά µας συµφέροντα, λόγο. Σιγά-σιγά όµως αρχίσαµε να κλείνουµε -προς αποφυγήν παρερµηνειών: να επιλύουµε- θέµατα.

Ήδη από το 1992, η Ελλάδα, µε αιχµή του δόρατος µια πρωτοποριακή και εξωστρεφή οµάδα επιχειρηµατιών της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας γενικότερα, άρχισε να είναι δυναµικά παρούσα στις αγορές της Βουλγαρίας και της Ρουµανίας. Την περίοδο 1998-2005, οι ελληνικές επενδύσεις στη Βουλγαρία, την ΠΓ∆Μ, τη Ρουµανία, την Αλβανία και τη Σερβία άγγιξαν τα 15 δισεκατοµµύρια Ευρώ.
Επιπλέον, η βαλκανική αγορά έγινε, µέσα στην τετραετία 1996-2000, βασικός προορισµός των ελληνικών εξαγωγών. Σε βαθµό που, µετά την αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Νοτιοανατολική Ευρώπη κατείχε τη σηµαντικότερη θέση.
Η Ελλάδα ήταν, σταθερά, πρώτη επενδυτική δύναµη στα Βαλκάνια παρά το γεγονός ότι ορισµένες χώρες, για δικούς τους λόγους, εµφάνιζαν διαφοροποιηµένα στοιχεία. Η πρακτική αυτή συνεχίζεται και σήµερα.
Ταυτόχρονα, δυστυχώς, εκδηλώθηκαν στην Ελλάδα φαινόµενα αλαζονικής συµπεριφοράς, κυρίως από πλευράς ορισµένων πολιτικών και δηµοσιογράφων, µε τη χρήση ιστορικά αδόκιµων όρων, όπως «οικονοµική διείσδυση», «ενδοχώρα» κ.λπ. Τότε προκάλεσαν καχυποψία και φθόνο.

Σήµερα, θερίζουµε τους καρπούς και προσµετρείται η ζηµία στο, ούτως ή άλλως, θολό τοπίο που προσδιορίζει, σήµερα, την εικόνα της χώρας µας. Ακόµη και στα Βαλκάνια. Ναι, είναι αλήθεια. Η Ελλάδα και η εξωστρέφεια της οικονοµίας της ήταν η ατµοµηχανή της οικονοµίας των Βαλκανίων µε την, ταυτόχρονη, δηµιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας.

Σίγουρα, δεν ήταν µόνο η οικονοµία. Ήταν και η προσαρµογή της πολιτικής µας που δροµολογήθηκε από τις αρχές του 1995. Θυµίζω µερικά από τα παραδοσιακά µας συνθήµατα-πολιτικές θέσεις:

- «Ελλάδα: µόνη χώρα της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στη Βαλκανική».
- «Ελλάδα: αγωγός των χωρών της Βαλκανικής στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ».

Θυµάµαι, µε θλίψη και κάποια νοσταλγία, ότι στα τέσσερα χρόνια της θητείας µου στην Ουάσιγκτον χρησιµοποιούσα κατά κόρον την έκφραση «Ελλάδα, η πετυχηµένη ιστορία της Ε.Ε. στα Βαλκάνια» ή απλά «a success story named Greece».

Ακριβώς πριν από είκοσι µέρες, σε µια διεθνή διάσκεψη στη Σόφια άκουσα, για πρώτη -οµολογώ- φορά, έναν εκ των συνέδρων να χαρακτηρίζει την Ελλάδα σαν «failed state» (αποτυχηµένο κράτος). Έκφραση που, στην πρακτική της διεθνούς ορολογίας, µας παραπέµπει στη Σοµαλία ή σε, ανάλογου επιπέδου, ανάπτυξης, πολιτικής ωριµότητας, κοινωνικής συνοχής και οικονοµικής καχεξίας χώρες.
Κι όµως ελέχθη! Ουδείς απόρησε ή διαφώνησε!
Σίγουρα δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά.

Θέλετε να ακούσετε και κοµψότερους χαρακτηρισµούς προερχόµενους από τη συλλογή των πρόσφατων ηµερολογιακών µου σηµειώσεων;
- «Η αποτυχία της Ελλάδας δεν πρέπει να ταυτισθεί (µε) και να συµπαρασύρει τα Βαλκάνια».
- «Γενικά, µε την εξαίρεση της Ελλάδας, όλες οι χώρες της περιοχής βρίσκονται στον σωστό δρόµο».
- «Πώς είναι δυνατόν η Ε.Ε. να είναι αυστηρότερη µε τις υποψήφιες για ένταξη χώρες απ’ ότι µε ένα κράτος-µέλος;

Για κάποιον, όπως ο υπογράφων, που παρά τα όποια λάθη του, ατέλειες του και ό,τι άλλο επιθυµείτε να του καταλογίσετε εργάσθηκε παρά ταύτα µε συνέπεια και πάθος στην πρώτη γραµµή της βαλκανικής πολιτικής σχεδόν για µια εικοσαετία, η προσγείωση στη σηµερινή δραµατική και απαξιωτική εικόνα της Ελλάδας είναι κόλαφος.

Αµφιβάλλω πολύ, εάν οι πολιτικοί µας ταγοί έχουν πράγµατι αντιληφθεί πόσο χαµηλά είναι σήµερα το κύρος και η αξιοπιστία της χώρας µας. Ακόµη και στα µάτια των Βαλκάνιων γειτόνων µας.
Εάν το είχαν αντιληφθεί, θα έπρεπε τόσο πριν, όσο και µετά τις εκλογές, να αρχίζουν και να τελειώνουν τις δηµόσιες παρεµβάσεις τους µε ένα συγγνώµη. Μια δηµόσια απολογία. Για να είµαι δε δίκαιος, οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι τα πλέον αιχµηρά, σκληρά και προσβλητικά σχόλια, που άκουσα πρόσφατα, δεν προέρχονται από τις χώρες µε τις οποίες έχουµε ανοικτά ζητήµατα. Ίσως, λόγω των δικών τους ενδηµικών ατελειών και πολιτικών δυσλειτουργιών.
Προέρχονται, κυρίως, από πολιτικούς, δηµοσιογράφους και ερευνητικά κέντρα χωρών που έχουν τύχει της πλήρους, πολιτικής και ανιδιοτελούς στήριξης της Ελλάδας στην πορεία τους από τη φτώχεια και την απαξίωση προς την Ενωµένη Ευρώπη. Με σηµερινά δεδοµένα, οι επιπτώσεις δεν είναι µόνο συναισθηµατικές και βαθιά ανθρώπινες. Είναι, κυρίως, πολιτικές και γεωπολιτικές. Στον περίγυρο της Ευρώπης γίνονται βαθιές, πιθανόν ιστορικές, αλλαγές. Είµαστε παρόντες;

Με εξαίρεση την ορθή µας εµπλοκή στην κρίση της Λιβύης, δύσκολα θα µπορούσε κάποιος να επιχειρηµατολογήσει ότι η Ελλάδα έχει ή διεκδικεί κάποιο ρόλο στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς Ανατολής και της Μεσογείου. ∆ιότι, σήµερα, αυτό είναι το διακύβευµα. Στην µακροπολιτική, η περιοχή µας σήµερα δεν κρίνεται πια αυτοτελώς, µέσα δηλαδή στα γεωγραφικά της όρια, αλλά σε σχέση, κυρίως, µε τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Αναλόγως του µεγεθυντικού φακού που χρησιµοποιείται είµαστε η κατεξοχήν περιοχή -προγεφύρωµα ή περιοχή- αναδίπλωσης. Στην ανάλυση αυτή είµαστε απόντες.

Θέλω να ελπίζω ότι η νέα κυβέρνηση θα αναθεωρήσει την εσφαλµένη επιλογή της «Ατζέντας 2014» ως θεµατικής ναυαρχίδας για την Ελληνική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επιτυχία της «Θεσσαλονίκης 2003» δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. ∆εν χρειάζεται να δίνουµε λαβή για λοιδορίες. Υπάρχουν άλλωστε αρκετές προς τούτο αφορµές. Άλλη ήταν η Ε.Ε. το 2003. Κυρίως όµως είχαµε. Τότε. µια άλλη Ελλάδα. Με πλασµατικές, ίσως, δυνατότητες. Πάντως, ναι, ήταν µια άλλη Ελλάδα.

Σήµερα, έχουµε επιλέξει να απουσιάζουµε από τις διεργασίες στη Βαλκανική. Συρόµενοι και πάλι από την Σερβία, απουσιάζουµε από το Κόσοβο. Όπως και σε ό,τι αφορά στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.

Μας το υπενθύµισαν, δύο φορές, πρόσφατα. Οι υποψήφιοι της Ελλάδας αποκλείστηκαν το 2009 και το 2011 από υψηλή θέση της Ε.Ε. στο Σεράγεβο.

Ουδείς αναµένει από τη σηµερινή Ελλάδα να πρωτοστατήσει. προκειµένου να µην ξεχασθούν από την Ευρώπη τα ∆υτικά Βαλκάνια. Αντιθέτως, το µήνυµα που οι γείτονές µας προσπαθούν να περάσουν είναι ότι «δεν είµαστε όλοι σαν την Ελλάδα» ... Λίγη ενδοσκόπηση και αυτογνωσία δεν βλάπτουν.

Δημοσιεύεται στο περιοδικό "Άμυνα και Διπλωματία" του Ιουλίου - Αυγούστου 2012

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

  • Είμαι καθηγητής. Αυτό σημαίνει ότι, έξω από την τάξη, δεν είμαι άξιος για τίποτα (Marcel Pagnol)
  • Drei Professoren - Vaterland verloren! ήτοι: Τρεις καθηγητές - Χάθηκε η πατρίδα! (Όττο Φον Μπίσμαρκ)
  • Στην πολιτική, διαδέχεται κανείς ηλίθιους και αντικαθίσταται από ανίκανους. (Ζώρζ Κλεμανσώ)
  • Να αποδείξουμε ότι η πολιτική και η ηθική συμβαδίζουν (Ευγ. Μεϊμαράκης στην πρώτη του ομιλία ως Προέδρου της Βουλής)
  • “…Έναν νέου τύπου δημόσιο υπάλληλο, που δεν θα οφείλει τη θέση του στο ρουσφέτι και τις πελατειακές σχέσεις, θα διαθέτει αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, θα υποβάλλεται σε συνεχή και αδιάλειπτη αξιολόγηση, θα καταλαμβάνει τη θέση ευθύνης με αυξημένα και αξιοκρατικά κριτήρια… φιλοδοξεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση μετά από συστάσεις της Task Force”.. (ΒΗΜΑ 2/7/2012)

Πως μας ήρθαν όλα αυτά στο μυαλό; Έλα ντε; Σε εσάς πάει κάπου ο νους σας; Μπαααα! Που να πάει… Αυτή η κυβέρνηση όχι «ματιασμένη» να ήταν αλλά και εμείς δεν ξέρουμε τι έχει. Από την μία γκάφα στην άλλη πάει. Αλλά και από δικαιοσύνη και ισοτιμία άλλο τίποτα. Από αλλαγές, από κράτος δικαίου, τι να πούμε χορτάσαμε και για όλα αυτά άρκεσαν 15-20 ημέρες διακυβέρνησης. Δεν έχουν αναγνωστεί ούτε οι προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή και έχουμε όλοι αντιληφθεί τι μας περιμένει.

Διαφωνεί κανείς με αυτά; Να αναφέρουμε παραδείγματα για να είμαστε πιο σαφείς; Ο κ. Γ. Βερνίκος, ο παραιτηθείς υφυπουργός Ναυτιλίας λόγω offshore. Εφαρμόστηκε ο νόμος ναι ή όχι; Φυσικά και όχι γιατί διαφορετικά θα είχε διωχθεί ποινικά. Καθηγητής Γ. Ζαννιάς (δεν είναι τυχαίο ε;), εισέπραξε παρανόμως κονδύλια της ΕΕ ως καθηγητής πανεπιστημίου ναι ή όχι; Διόρισε ως υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών τους δικούς του ανθρώπους ναι ή όχι; Είναι ανήθικο να διορίζεις ανθρώπους όταν από το δημόσιο θα πρέπει να απολυθούν κάποιες δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι, ναι ή όχι; Ως επιβράβευση παράνομων, μη ηθικών ενεργειών του δόθηκε η θέση του Προέδρου της Εθνικής Τράπεζας;

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά ήρθε και η περίπτωση του κυρίου Καθηγητή Σταϊκούρα (δεν είναι τυχαίο ε;) που από κάποια blogs χαρακτηρίστηκε μάλιστα και ως Μαυρογιαλούρος.. Αυτό είναι ΑΔΙΚΟ πέρα για πέρα ΑΔΙΚΟ μια και ο κινηματογραφικός πολιτικός Μαυρογιαλούρος είχε ήθος και όταν κατάλαβε τι συνέβαινε πίσω από την πλάτη του παραιτήθηκε… Ενώ ο κύριος Σταϊκούρας παραμένει ακόμη αναπληρωτής υπουργός… Τα αποφθέγματα κλπ που βάλαμε στην αρχή του κειμένου δεν τα επιλέξαμε φυσικά τυχαία. Απλά θέλουμε να καταδείξουμε το πρόβλημα που έχουν οι καθηγητές να εφαρμόσουν στην πράξη τα όσα διδάσκουν, κάτι που είναι γνωστό εδώ και δεκάδες ή μάλλον εκατοντάδες χρόνια. Αλλά εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα!

Ο κύριος Σταϊκούρας είναι ένας νέος με αξιόλογο βιογραφικό, θέσεις και παρα-θέσεις που ειλικρινώς μας βάζει σε «υποψίες» γιατί ένας τόσο πετυχημένος άνθρωπος να θέλει να αφήσει την σταδιοδρομία του για να ασχοληθεί με την πολιτική. Και όταν ακούμε τις χθεσινές αποκαλύψεις της τηλεοπτικής εκπομπής της Zougla TV αλλά και ενημερωτικών ιστοσελίδων και blogs ότι έχει προβεί σε σωρεία ρουσφετιών μένουμε άναυδοι!!! Ένας νέος άνθρωπος με αξιόλογο βιογραφικό «σκοτώνεται» για να γίνει πολιτικός. Μεταχειρίζεται το χειρότερο μέσο ενός πολιτικού: το ρουσφέτι! Εντύπωση δε κάνει πρώτον η περίοδος που έγιναν τα ρουσφέτια αυτά, από το 2010 ή τουλάχιστον από τότε αποκαλύφθηκαν και δεύτερον ότι του τα έκαναν άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ!!! Έκανε δηλαδή πχ ο κύριος Βενιζέλος 100, 200, 50 ρουσφέτια στον κύριο Σταϊκούρα και μετά θα πιστέψουμε ότι ο κύριος αυτός έκανε «σκληρή αντιπολίτευση» σε αυτόν που τον εξυπηρέτησε και το ΠΑΣΟΚ; Εδώ γελάνε ή παρακάτω; Για να μην αναφερθούμε στην ταξινόμηση ανθρώπων, αξιωματικών, αστυνομικών, και όποιων άλλων, με τον χαρακτηρισμό αυτός είναι ΠΑΣΟΚ ή δικό μας. Πάντως σε ένα πράγμα θα συγχαρούμε τον κύριο υπουργό. Ότι είχε μηχανογραφήσει και οργανώσει άψογα το ρουσφετολογικό του γραφείο. Τόσες γνώσεις, τόσες σπουδές δεν πήγαν χαμένες…

Και τώρα πάμε στον πυρήνα της ουσίας αφήνοντας τις παλαιοκομματικές, ανήθικες, καταστροφικές πρακτικές αυτού του τύπου στην άκρη. Βγαίνει ο κύριος Μεϊμαράκης, ο «γαλλομαθής» (ελέω κ. Κοραντή) και δηλώνει επίσημα και μεγαλοπρεπώς «Να αποδείξουμε ότι η πολιτική και η ηθική συμβαδίζουν».

Σε ποιους τα λέτε αυτά κύριε Πρόεδρε της Βουλής; Το σπλάχνο του κόμματος σας, σας διέψευσε σε χρόνο μηδέν. Δηλαδή τα όσα είπατε εσείς απέδειξε ότι είναι μπούρδες και πάλι μπούρδες… Μετά όταν οι «παράνομοι» γίνονται υπουργοί για ένα μήνα και κάνουν αμέσως προσλήψεις, όταν λέει η κυβέρνηση ότι θα φτιάξει ένα δημόσιο που δεν θα έχει ανάγκη από ρουσφέτια και μάλιστα σε 100 ημέρες και άλλα ωραία και την επομένη βασικός υπουργός αποδεικνύεται κορυφαίος ρουσφετολόγος ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΨΕΙ, εντός και εκτός Ελλάδος;

Κύριε Σαμαρά δεν καταλαβαίνετε ότι η κυβέρνηση σας γίνεται ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ από τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης της χώρας από την ντόπια τρόικα; Μάλλον δεν το καταλαβαίνετε γιατί διαφορετικά θα τον είχατε στείλει σπίτι του…

Εσείς κύριε Κουβέλη συμφωνείτε με όλα αυτά; Τι κάνετε; Όπως πάτε όλοι σας, σε λίγο θα τραγουδάτε όχι το καλωσόρισες έρωτα, αλλά ΣΥΡΙΖΑ, αν θα υπάρχουμε ως χώρα όπως την ξέραμε τουλάχιστον…


Του κ. Φώτη Γεωργελέ

Βλέπω με ευχάριστη έκπληξη τώρα πια και τους εκπροσώπους των αντιμνημονιακών κομμάτων να αναγνωρίζουν τα ελλείμματα και να ψάχνουν τρόπους για να τα καλύψουν. Προτείνουν φόρους φυσικά κι αυτοί, σ’ αυτούς που έχουν εισόδημα 20.000 το χρόνο, εισφορές σε όσους έχουν 50.000, έκτακτες φορολογίες στις επιχειρήσεις. Πού είναι τώρα αυτοί που «δεν χρωστούσαν, δεν πληρώνανε»; Πού είναι όλοι αυτοί που δεν πλήρωναν τα διόδια, τα εισιτήρια στα λεωφορεία και το μετρό; Πού είναι όλοι αυτοί που όταν το κράτος χρεοκοπούσε πρότειναν ως απάντηση να το χρεοκοπήσουμε ακόμα περισσότερο; Πού χάθηκαν εκείνοι οι καλοί άνθρωποι που πρότειναν επιτροπές λογιστικού ελέγχου για να διαγράψουμε το επαχθές χρέος; Που συνέκριναν την ελληνική δημοκρατία με λατινοαμερικάνικες μπανανίες και δεν αναγνώριζαν συμβάσεις μιας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κυβερνήσεις που ψήφιζε το 80% του ελληνικού λαού;

Πού είναι όλοι αυτοί που είχαν αναγάγει την τσάμπα μαγκιά του μπαταχτσή σε προοδευτικό δικαίωμα και απαίτηση να πληρώνουν τη ζωή τους οι πολίτες των άλλων χωρών; Άραγε, τώρα που έμαθαν για τις 200.000 μαϊμού συντάξεις και επιδόματα που στοιχίζουν 1 δις το χρόνο, για τον πενταπλασιασμό της φαρμακευτικής δαπάνης, για το διπλασιασμό σε μία δεκαετία του μισθολογικού κόστους του δημοσίου, τον τριπλασιασμό της κρατικής ενίσχυσης στα ασφαλιστικά ταμεία, θέλουν ακόμα επιτροπές ελέγχου; Μήπως τους λέει τίποτα το γεγονός ότι μετά από 4 χρόνια ύφεσης και 2 μνημονίου, ξεκινάμε πάλι απογραφή των συνταξιούχων; Με την ταμπέλα «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», ο ελληνικός παρασιτισμός προσπάθησε κρυμμένος πίσω από προοδευτικές ταμπέλες να βάλει την υπόλοιπη κοινωνία να πληρώσει το λογαριασμό.

Η «εξόντωση της κοινωνίας»

Η κοινωνία μας περνάει δύσκολες ώρες. Πολλοί άνθρωποι έχουν κλείσει τις δουλειές τους, ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας είναι άνεργοι. Για στάσου ένα λεπτό, όμως. Για «εξόντωση της κοινωνίας» μιλούσαν και πριν 2 χρόνια. Εξόντωση της κοινωνίας ήταν η περικοπή του επιδόματος έγκαιρης προσέλευσης. Εξόντωση ήταν οι μετατάξεις μέσα στο δημόσιο. Οι άνθρωποι απειλούσαν να πηδήσουν από τα παράθυρα γιατί η αναγκαστική εφεδρεία, που δεν εφαρμόστηκε, τους πρότεινε να κάθονται 2 χρόνια σπίτια τους και να παίρνουν το 70% του μισθού τους μέχρι να βγουν στη σύνταξη.Κάτι δηλαδή που αν το προτείναμε όχι στο 1 εκατομμύριο ανέργους, αλλά και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, θα το αντιμετώπιζαν ως πρώτο αριθμό του λαχείου. Αυτοί που δημιούργησαν την ατμόσφαιρα της σύγκρουσης, της μιζέριας, της θυματοποίησης, της ακινησίας, αυτοί που δεν άφησαν την κοινωνία να δουλέψει για να ξεπεράσει τα προβλήματά της, ήταν αυτοί που δεν ήθελαν να χάσουν το παραμικρό από την προηγούμενη ζωή τους. Τα πραγματικά θύματα, ο ιδιωτικός τομέας που διαλύθηκε για να μη θιγεί το πελατειακό κράτος, δεν είχε χρόνο για συνθήματα. Δούλευε για να επιβιώσει.

Είναι ένα κόλπο για να μας αγοράσουν φτηνά

Περίεργο κόλπο. Πότε θα το εφαρμόσουν; Η αξία του Χρηματιστηρίου Αθηνών, οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων και των κρατικών κολοσσών ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, Πετρέλαια, Εθνική, όλη η ελληνική οικονομία δηλαδή, αποτιμάται σήμερα 19,5 δις. Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, τα Zara, τα ρούχα, έχουν χρηματιστηριακή αξία 90 δις. Μια μεσαία πολυεθνική μπορεί να αγοράσει την Ελλάδα για πλάκα. Αλλά δεν το κάνει. Αντίθετα. Φεύγει η Singapore Airlines, η Ryanair, έφυγαν τα Aldi, η Fnac, η Saturn, οι εταιρείες καυσίμων. Παρά τους ελληνικούς μύθους, κανείς δεν αγοράζει σε μια αποτυχημένη χώρα. Κανείς δεν επενδύει σε μια χώρα διαφθοράς, διαπλοκής, χαμηλής παραγωγικότητας και κομματικών «διοδίων».

Δανείζονται με 1% και μας δανείζουν με 5%

Οι τράπεζες, οι τοκογλύφοι. Ναι, ήταν τόσο μεγάλη η εκμετάλλευση ώστε έχασαν τα μισά λεφτά τους και χρεοκόπησαν. Τώρα δεν μας δανείζουν οι τράπεζες, μας δανείζουν οι πολίτες των άλλων κρατών. Και το επιτόκιο έχει φτάσει σχεδόν στο 2%. Όσοι τα λένε αυτά, μπερδεύουν το επιτόκιο της διατραπεζικής με το επιτόκιο για ομόλογα 15 και 20 χρόνων. Κι εμείς το ίδιο δεν κάνουμε; Όταν «δανείζουμε» τις τράπεζες με ένα απλό λογαριασμό, έχουμε 1% επιτόκιο, αν τις δανείσουμε με τρίμηνη προθεσμία ζητάμε 5%. Αν επρόκειτο για ένα χρεοκοπημένο κράτος πόσο θα ζητούσαμε; Το αληθινό ζήτημα είναι ότι στον πραγματικό κόσμο, στην αγορά, δεν θα μας δάνειζαν ούτε με 30%. Και το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι, πριν την κρίση, όταν μας δάνειζαν με «γερμανικό» χαμηλό επιτόκιο, εμείς πάλι ελλείμματα είχαμε ενώ αυτοί οργάνωναν την ανάπτυξή τους. Τώρα δανειζόμαστε φτηνά, ενώ χώρες που μας δανείζουν, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, δανείζονται με 6%. Και πάλι γκρινιάζουμε.

Το μνημόνιο έφερε τη λιτότητα

Ύφεση είχαμε 2 χρόνια και, πριν ξεκινήσει το μνημόνιο. Δεν υπάρχει μνημόνιο, υπάρχει έλλειμμα. Και δεν υπάρχουν πια δανεικά για να το καλύψουν. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το μνημόνιο, δηλαδή η δανειακή σύμβαση, μας προφυλάσσει. Χωρίς αυτή, η λιτότητα θα ήταν διπλάσια. Από 10,4 το πρωτογενές μας έλλειμμα πήγε στο 5%. Αλλιώς, χωρίς δανεικά, θα έπρεπε να είχε μηδενιστεί. Όσοι καταγγέλλουν, ακυρώνουν, περήφανα διαγράφουν και θριαμβευτικά αποχωρούν από τα μνημόνια που θα «τα κάνουν παρελθόν», λησμονούν να πουν ότι η επόμενη μέρα θα είναι τέτοια που τα προηγούμενα χρόνια θα μας φαίνονται παράδεισος. Ένα δις δόση καθυστέρησε να εκταμιευτεί τον Μάιο και τα νοσοκομεία είναι στα πρόθυρα κραχ, οι άνθρωποι δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους.

Δεν κάνουμε καλή διαπραγμάτευση

Ναι, θα έρθουν τώρα οι καλύτεροι διαπραγματευτές. Δυστυχώς, συνέβη το αντίθετο. Το πολιτικό σύστημα διαπραγματεύτηκε και μάλιστα πολύ καλά. Για να διατηρήσει το ξοφλημένο σύστημα στη ζωή. Κάθε 3 μήνες το μνημόνιο άλλαζε. Όλοι το ξέρουμε. Νόμοι ψηφίζονται, δεν εφαρμόζονται. Λαμβάνονται μέτρα, δεν αποδίδουν, αλλάζουν, παίρνουν άλλα, καινούργιοι νόμοι, άλλες φορολογικές ρυθμίσεις, εξαιρέσεις στο ασφαλιστικό, 3 νόμοι για τα κλειστά επαγγέλματα κανείς δεν εφαρμόστηκε, άλλοι τόσοι για τις κρουαζιέρες. Το μνημόνιο είναι η μεγάλη απάτη του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Μια προπαγανδιστική κατασκευή. Υπάρχει μόνο έλλειμμα. Που για να το αντιμετωπίσουμε χρειαζόμαστε αύξηση εσόδων και μείωση εξόδων. Δυσάρεστα πράγματα, δηλαδή. Που κανείς δεν θέλει να τα πει και πολύ περισσότερο να τα κάνει.

Οι Ευρωπαίοι έλεγαν μείωση δαπανών, έκοβαν μόνο τους μισθούς. Πάταξη της φοροδιαφυγής, έβαζαν φόρους. Διαρθρωτικές αλλαγές, δεν προχωρούσε καμία. Δεν χρειάζεται να ακυρώσει κάποιος το μνημόνιο. Ούτε καν να το διαπραγματευτεί. Ας το έχει back up. Ας προχωρήσουμε παράλληλα εμείς με άλλους τρόπους τη μείωση των δαπανών και την αύξηση των εσόδων. Ας μειώσουμε εμείς με άλλο τρόπο τα ελλείμματα. Ας επιτύχουμε αλλιώς την επανεκκίνηση της οικονομίας. Τι μας εμπόδιζε 2 χρόνια; Το αντιμνημονιακό μέτωπο, όλη η συνθηματολογία για αλλαγή του μνημονίου, κρύβει την άρνηση να αλλάξει το σύστημα, να αλλάξει η χώρα. Αρνούνται την αλλαγή του οικονομικού μοντέλου και κρύβονται πίσω από την αλλαγή του μνημονίου.

Γι’ αυτό οι αντιμνημονιακές και οι μνημονιακές δυνάμεις δεν είναι πειστικές στη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Αυτά που ΝΔ και Πασόκ δεν έκαναν προσπαθώντας να τρενάρουν τις μεταρρυθμίσεις, έρχεται τώρα ο Σύριζα ευθαρσώς να δηλώσει ότι ούτε τα συζητάει. Το αντιμνημονιακό μέτωπο κάνει ρελάνς οπισθοδρόμησης στην ακινησία των άλλων. Έτσι δημιουργούν πλαστές αντιθέσεις, μνημόνιο-αντιμνημόνιο, αριστεροί-δεξιοί, προδότες-πατριώτες, τα πάντα εκτός από μεταρρυθμιστές-αντιμεταρρυθμιστές. Αυτό όμως είναι το μόνο δίλημμα που αυτή τη στιγμή ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Και σ’ αυτό δεν χωράει καμία διαπραγμάτευση. Ο κόσμος τους, ο κρατισμός, οι επιδοτήσεις, το κράτος-επιχειρηματίας, οι παροχές, οι αργομισθίες, το γραφειοκρατικό δημόσιο, τα κλειστά επαγγέλματα, η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, έχει τελειώσει για την Ευρώπη. Οι μεταπολεμικές κλειστές οικονομίες είναι πια παρελθόν. Αυτό είναι και το πραγματικό πρόβλημα. Όχι οι μετενέργειες, ούτε οι κατώτεροι μισθοί. Αυτά κερδίζονται και χάνονται κάθε εποχή, είναι η δουλειά, η παραγωγή, η ανάπτυξη κάθε περιόδου που τα καθορίζει. Το άλλο, όμως, είναι καθοριστικό. Το μοντέλο που δυσκολεύονται να αφήσουν πίσω τους ΝΔ και Πασόκ, και θέλει να επαναφέρει ακόμα ισχυρότερο ο Σύριζα, έχει τελειώσει στο σύγχρονο κόσμο.

Δεν υπάρχει τρόπος να μας βγάλουν από το ευρώ

Μήπως υπάρχει τρόπος να τους αναγκάσουμε να μας δανείζουν αέναα χωρίς να εξοφλούμε τα δανεικά; Απίστευτοι νομικοί των τηλεοπτικών παραθύρων και ανεπάγγελτοι πολιτικοί του κομματικού σωλήνα επικαλούνται νομικούς λόγους για να εξηγήσουν ότι δεν προβλέπεται έξοδος χώρας από το ευρώ. Αν δεν είναι ηλίθιοι, είναι απατεώνες. Τη στιγμή που η ροή χρήματος από τα ευρωπαϊκά ταμεία σταματήσει, η χώρα θα είναι υποχρεωμένη να τυπώσει χρήμα για να συνεχίσει στοιχειωδώς να λειτουργεί. Η στιγμή αυτή δεν είναι μακριά. Ο περισσότερος κόσμος, βλέποντας την αδιανόητη ανευθυνότητα του πολιτικού συστήματος, την έχει προεξοφλήσει. Αυτοί που θα οδηγήσουν τη χώρα στη δραχμή θα είναι οι υπεύθυνοι μιας εθνικής ήττας που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα τις επιπτώσεις της.

Αυτοί που διαπαιδαγώγησαν την κοινωνία στην εθελοτυφλία, που ακόμη και σήμερα αντί για σκληρές αλήθειες υπόσχονται παροχές και επιστροφή με μαγικό τρόπο στην προηγούμενη ζωή χωρίς τα δανεικά όμως, δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν. Γι’ αυτό οι τσάμπα μάγκες της προηγούμενης περιόδου, οι «αριστεροί» των τηλεοπτικών παραθύρων, οι «πατριώτες» που βρίσκουν κάθε βράδυ πετρέλαιο στο Αιγαίο, θα αρνηθούν να κυβερνήσουν με κάθε δικαιολογία.

Η «δίκαιη οργή»

Έχετε προσέξει ένα παράδοξο; Τρεις μήνες τώρα προεκλογική περίοδος, έχουν σχεδόν εξαφανιστεί τα επεισόδια και οι προπηλακισμοί εναντίον πολιτικών, κανείς δεν διαδηλώνει στη Βουλή, κανείς δεν ανεβάζει βιντεάκια στο ίντερνετ με γιαούρτια και μπουκάλια και συνθήματα. Είναι λιγότερη η ύφεση, η ανεργία; Μεγαλύτερη είναι. Τώρα όμως κεφαλαιοποιείται η «δικαιολογημένη οργή» σε ψήφους. Τόσο αυθόρμητη ήταν. Τώρα δεν σπάμε μάρμαρα, δεν καίμε. Ψηφίζουμε. Όμως η βία όταν απελευθερώνεται στους δρόμους, μένει. Και την κληρονομούν οι νεοναζί, οι οποίοι ξαφνικά δεν είναι πια τα «παιδιά στην πάνω πλατεία» αλλά το απεχθές «αυγό του φιδιού» που μας απειλεί. Τώρα ξαφνικά τα «αντισυστημικά» φαινόμενα σε απειλούν όταν γίνεσαι κόμμα εξουσίας. Η νομιμοποίηση της πολιτικής βίας, η ρητορική του μίσους για προδότες, δοσίλογους, δυνάμεις κατοχής, εξυπηρέτησαν τις κομματικές ιδιοτέλειες. Ο στόχος επετεύχθη. Τώρα όλοι προσπαθούν να τα διαγράψουν από τη μνήμη, όμως ο πολιτικός πρωτογονισμός που, ψυχρά, υπολογιστικά, με συνταγές τεχνικών της εξουσίας, απελευθερώθηκε αυτά τα 2 χρόνια, τώρα δεν μαζεύεται. Και θα τον πληρώσει ακριβά η κοινωνία μας. Άμα συμβεί το απευκταίο ατύχημα, η χρεοκοπία, θα ξέρουμε για ποιους λειτούργησε, ποιοι θα κληρονομήσουν αυτή την τυχοδιωκτική στρατηγική της έντασης που εφαρμόστηκε αυτά τα χρόνια.

Όμως το μνημόνιο φέρνει ύφεση

Είναι η μισή αλήθεια. Καμία χώρα δεν διαλύεται άμα χάσει 15% του ΑΕΠ της, κανένα νοικοκυριό δεν εξοντώνεται αν χάσει 15-20% των αποδοχών του. Δουλεύει και το ξανακερδίζει. Το πρόβλημά μας δεν είναι η κρίση, αλλά ο τρόπος που διαχειριστήκαμε την κρίση. Οι μειώσεις ήταν επακόλουθο της πραγματικότητας. Η παρατεταμένη, ύφεση, όμως είναι αποτέλεσμα της λάθος διαχείρισης. Δεν κάναμε τις αλλαγές που η υπόλοιπη Ευρώπη, ο κόσμος όλος μάς συνιστούσε, αρνηθήκαμε τις μεταρρυθμίσεις και αντί γι’ αυτό παραλύσαμε ως χώρα, σταμάτησαν τα πάντα να δουλεύουν. Η ύφεση είναι αποτέλεσμα της διάλυσης του κράτους, της αποδιοργάνωσης του κρατικού μηχανισμού, πράγμα που κάνει τη διαβίωση ακόμα πιο δραματική. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής αστάθειας, 80 δις καταθέσεων έχουν φύγει έξω από πολίτες που βλέπουν ότι το πολιτικό σύστημα μας οδηγεί στην άβυσσο. Είναι αποτέλεσμα της αυτοκαταστροφικής τακτικής, της υπονόμευσης του τουρισμού, της εξόντωσης της εμπορικής ζωής της πόλης. Είναι αποτέλεσμα των καταστροφικών επιλογών, να εξοντωθεί ο ιδιωτικός τομέας για να μη θιγούν οι γραφειοκρατικές δομές, να εξαφανιστούν οι δημόσιες επενδύσεις για να μη μειωθούν τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ.

Οι «δεν με νοιάζει»

Είναι πολλοί άνθρωποι που λένε, εδώ που φτάσαμε τι άλλο να πάθουμε; Ας χρεοκοπήσουμε μια ώρα αρχύτερα. Έτσι κι αλλιώς, εγώ δεν έχω δουλειά. Τι με νοιάζει η χώρα, αν εγώ ήδη χρεοκόπησα; Περάσαμε πολλές δεκαετίες ανέμελης ζωής και τώρα δεν μπορούμε καν να κάνουμε τις συγκρίσεις, να αντιληφθούμε τι σημαίνει χρεοκοπία μιας χώρας. Στις σημερινές συνθήκες του κόσμου, η έξοδος από το ευρώ θα μετατρέψει την Ελλάδα σε «αποτυχημένο» κράτος της αφρικανικής ηπείρου. Ό,τι ζούμε τώρα θα μας φαίνεται μια παλιά καλή ανάμνηση. Μαυραγορίτες, ολιγάρχες και συμμορίες θα είναι η κοινωνική μας ζωή. Αυτοί ξέρουν πολύ καλά γιατί «δεν τους νοιάζει». Έστω και στο χείλος του γκρεμού πρέπει όλοι να βρούμε το κουράγιο και την ψυχραιμία να αντισταθούμε στη μοιρολατρία και τη θυματοποίηση, δεν πρέπει να αφήσουμε τις δυνάμεις της δραχμής να νικήσουν.

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Athens Voice


Σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση θα μετατρέψει τους τομείς των ιδιωτικοποιήσεων και του περιορισμού του κράτους ο ΣΥΡΙΖΑ.
Απαντώντας σε ανακοίνωση της ΝΔ, η οποία καταλογίζει στην αξιωματική αντιπολίτευση γκρίνια και «στενόψυχη μικροκομματική λογική» η «Κουμουνδούρου» κατηγορεί τη «Συγγρού» ότι, βάζει πάνω από την αξιοπρέπεια του λαού τις δεσμεύσεις της στους δανειστές.

«Η ΝΔ αποκαλεί γκρίνια την αντίθεση στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα νέα μέτρα που θα συζητηθούν με την τρόικα. Πρόκειται για μια σταθερή και συνεπή στάση της μνημονιακής δύναμης που με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζει ότι οι δεσμεύσεις της προς την τρόικα είναι πάνω από την εθνική αξιοπρέπεια και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού», υπογραμμίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Επαναβεβαιώνοντας ότι, για τον ΣΥΡΙΖΑ οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν έναν εκ των κορυφαίων πυλώνων της αντιπολιτευτικής του τακτικής η ηγεσία του ξεκινά σειρά επαφών με εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που πρόκειται να πωληθούν.

Αρχή γίνεται αύριο με τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα στις 14:00 με αντιπροσωπεία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης.


  • Οι σύμβουλοι της Άννας (της φωτοτυπίας) έχουν κολλήσει στην καρέκλα τους και στον σβέρκο του νέου υπουργού Παιδείας
  • Μήπως η εκπαραθύρωση μαζί με την καρέκλα τους θα ήταν μια κάποια λύση;
  • Αγκαλιά με τις καρέκλες οι κολλητοί της Άννας (της φωτοτυπίας), αρνούνται να αποχωρήσουν. Λέτε να υπάρχει «μέλι» ή ανειλημμένες υποχρεώσεις τους εμποδίζουν;
Γράφει η Σοφία Τ.

Η Άννα έφυγε, ο στρατός των κομματικών εγκάθετων παραμένει… Γιατί άραγε;
Σε μεγάλες περιπέτειες μπαίνει ο νέος υπουργός παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, καθώς το σύστημα που έκτισε η εκσυγχρονίστρια προκάτοχός του Άννα Διαμαντοπούλου, έχει αγκαλιάσει τις καρέκλες και αρνείται πεισματικά να τις αποχωριστεί.

Ακούω ότι εκτός από τους 3 γενικούς γραμματείς, είναι και οι περιφερειακοί διευθυντές μέσης εκπαίδευσης που σήκωσαν παντιέρα και αρνούνται να παραιτηθούν με το επιχείρημα της συγκυβέρνησης 3 κομμάτων.
Ξεχνούν (ηθελημένα) φυσικά ότι η συγκυβέρνηση 3 κομμάτων, πόρρω απέχει από τη λογική του μονοκομματικού κράτους.
Δηλαδή, δεν γίνεται να συγκυβερνούν 3 και κουμάντο να κάνει ο «στρατός» ενός κόμματος και πιο συγκεκριμένα μιας υπουργού.

Το αστείο είναι ότι οι κολλητοί της Άννας προσβλέπουν στη στήριξη του… Θόδωρου Παπαθεοδώρου, μιας και θεωρούν ότι ο νέος υφυπουργός είναι του κλίματος ΠΑΣΟΚ.

Σωστό, αλλά και πάλι ξεχνούν ηθελημένα ότι βρίσκεται στα μαχαίρια με την κυρία Διαμαντοπούλου, η οποία έφτασε να απειλεί με αποχώρηση από το ΠΑΣΟΚ για την τοποθέτησή του.

Στον χώρο της μέσης εκπαίδευσης, λέγεται ότι ο κ. Αρβανιτόπουλος έχει ένα άσο στο μανίκι του.

Αρκεί να καταλάβει ότι είναι… άσος και να τον χρησιμοποιήσει…

Υ.Γ.: Όσους διόρισε η Άννα τους επέλεξε με κριτήριο την αγάπη τους για την καρέκλα και το συμφέρον του τόπου(ανέκδοτο αυτό).

Σχόλιο ιστολογίου: Αυτή η επιμονή στην παραμονή τους στην «καρέκλα made by Anna» βάζει σε υποψίες… Λέτε να έχουν αναλάβει να εκτελέσουν κάποιες «υποχρεώσεις» για την καρέκλα που πήραν; Ή απλά θέλουν να ολοκληρώσουν το εθνικό τους έργο προς την Ελληνική Παιδεία;
Το Στόκτον χρεωκόπησε.

Τι είναι το Στόκτον; Μια πόλη στην Καλιφόρνια. Μια από τις πολιτείες των ΗΠΑ που διάγει υπό κατάρρευσιν και η ίδια! (Οπως άλλωστε υπό λανθάνουσα κατάρρευση διάγει το σύνολο των ΗΠΑ)...

Ομως το Στόκτον χρεωκοπεί -ούτε οι δικοί του πόροι, ούτε οι πόροι της Πολιτείας, ούτε οι πόροι της Ομοσπονδίας μπορούν να σώσουν το Στόκτον- το Στόκτον χρεωκοπεί.

«Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές του και απανωτά πακέτα λιτότητας που συνοδεύτηκαν από εκατοντάδες απολύσεις», γράφει στον «Ελεύθερο Τύπο» ο συνάδελφος κ. Κώστας Πλιάκος, «το Στόκτον των 300.000 κατοίκων ετοιμάζεται να υποβάλει αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 9 για προστασία από τους πιστωτές του».

Ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορέσει να συνεχίσει να πληρώνει τουλάχιστον για τις βασικές υπηρεσίες του Δήμου όπως η αστυνομία και η πυροσβεστική – ή μάλλον για ό,τι έχει απομείνει από αστυνομικούς και πυροσβέστες.

Διότι το Στόκτον βρίσκεται από καιρό σε καθεστώς λιτότητας λόγω ελλείμματος -τι άλλο;- με αποτέλεσμα τις (συνήθεις) δραστικές περικοπές και την απόλυση κατά συνέπειαν του 40% των δημοτικών υπαλλήλων, του 30% των πυροσβεστών και του ενός τετάρτου των αστυνομικών.

Αποτέλεσμα του ως άνω αποτελέσματος ήταν η επιστροφή του Στόκτον στην εποχή της Αγριας Δύσης, κοινώς του Φαρ Ουέστ, όπου νόμος ήταν ο νόμος του ισχυρότερου - περίπου κάτι σαν τον νεοφιλελευθερισμό σήμερα.

Αυτήν τη στιγμή η ανεργία και η εγκληματικότητα είναι στα υψηλότερα επίπεδα των ΗΠΑ, πέρσι «έγιναν 58 ανθρωποκτονίες, ενώ μέχρι στιγμής, φέτος, έχουν γίνει 31, με 195 σπίτια να έχουν βγει στον πλειστηριασμό».

Παρά ταύτα η πολιτική της λιτότητας συνεχίζεται με μειώσεις μισθών και περικοπές στις δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση - ένα μίνι Μνημόνιο δηλαδή σε τοπικό επίπεδο, καθώς και με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων του ληστή, του τοκογλύφου, του ενεχυροδανειστή και του νεκροθάφτη.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο Νόμος Δυτικά του Ρίο Πέκος εφαρμόζεται και Ανατολικά, αρκετές πόλεις και Πολιτείες στις ΗΠΑ πάνε επίσης για χρεωκοπία, αρκετά κράτη στην Ευρώπη πάνε για χρεωκοπία - πλην όμως όχι απαραιτήτως όσα χρωστάνε τα περισσότερα εν σχέσει με το ΑΕΠ τους όπως η Γερμανία!

Το έχουμε ξαναπεί και το ξαναπούμε: το χρέος είναι όπλο! Και οι μεν πιστολάδες στη Δύση το χρησιμοποιούν ως εξάσφαιρο περίστροφο και Ρέμινκτον καραμπίνα, οι δε τοκογλύφοι στην Ευρώπη ως παντσερντιβιζιόν κι «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα».

Ο Νόμος δυτικώς του Ρίο Πέκος και ανατολικώς της Πρωσίας είναι ο ίδιος. Είναι το δίκαιο (κι όχι το δίκιο) των Τόκων, είναι ο νόμος του ισχυρότερου που προβλέπει και συνεπάγεται πίσσα και πούπουλα για τους λαούς, χρυσάφι και ισχύ για τους Δυνατούς.

Και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ οι ελλειμματικοί προϋπολογισμοί θα συνεχίσουν να είναι ελλειμματικοί και μετά τη λιτότητα και μετά τα μνημόνια.

Ο κ. Μόντι μετά την προχθεσινή του «νίκη» στη Σύνοδο Κορυφής, θα πρέπει να απολύσει 100.000 δημοσίους υπαλλήλους και να πάρει εκατό ακόμα ανάλογα μέτρα. Στην Ισπανία επίσης μετά την προχθεσινή «νίκη» της στην ίδια Σύνοδο, οι εξώσεις συνεχίζονται και έχει αρχίσει το αίμα να χύνεται στους δρόμους.

Οπως στο Στόκτον! Ο νόμος δυτικά του Ρίο Πέκος. Ή στην Αθήνα - «Η Ελλάδα έχει δεχθεί επίθεση», όπως δήλωσε στα «Επίκαιρα» ο Μαξ Κάιζερ, οικονομικός αναλυτής και ακτιβιστής. Το ίδιο έχουν διαπιστώσει πλήθος επιφανών οικονομολόγων παγκοσμίως. Και το διακηρύσσουν, «η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο και τον χάνει».

Η Ελλάδα χάνει τον πόλεμο, αλλά δεν τον χάνουν όλοι οι Ελληνες. Η Διαπλοκή και οι σμπίροι της τον κερδίζουν.

Αυτοί, που υπηρετώντας τη Διαπλοκή βύθισαν τη χώρα στη Διαφθορά και ύστερα την οδήγησαν στη Σκλαβιά δεν χάνουν κανέναν πόλεμο, όπως δεν έχαναν κανένα πόλεμο στην Κατοχή οι μαυραγορίτες και οι συνεργάτες των Κατακτητών – ώσπου ένα γλυκό βραδάκι ιδρύθηκε το ΕΑΜ.


Του Στάθη από enikos

Επίσκεψη ανθύπατου Ράϊχενμπαχ στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας

Εχθές 02-07-12 επεσκέφθη το Υ.Ε.Ν. ο Γερμανός ανθύπατος κ. Ηορστ ΡΑΪΧΕΝΜΠΑΧ για επιθεώρηση.

Κατά την επιθεώρηση ρώτησε τον ΥΕΝ κ Μουσουρούλη γιατί λειτούργησε πάλι το Υ.Ε.Ν υπό τη παλιά του μορφή.
Ήθελε τα τρία καταργηθέντα υπουργεία Μακεδονίας - ΥΕΝ - Τουρισμού νεκρά, για τους κρυφούς πόθους και σκοπούς της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας, όπως τα κατάργησε ο αλήστου μνήμης μεγάλος εφιάλτης του Ελληνισμού Jeffrey.
Δεν γνωρίζω τι του απάντησε ο κύριος Υ.Ε.Ν.

Εκείνο που γνωρίζω είναι η απάντηση αυτή.

Δεν έχετε καμία τέτοια εξουσία κύριε RAINCHENΒACH να επεμβαίνετε στην Ελληνική διοίκηση, δεν έχετε το ηθικό ανάστημα, διότι τα δάνεια που μας έδωσαν οι τράπεζες του Ρότσιλντ, με τη πατρίδα σας Γερμανία, είναι κλεμμένα χρήματα που τα κλέψατε από τον Ελληνικό Λαό, από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα.

Μας δανειοδοτήσατε με χρήματα κλεμμένα, από το πλούτο του λαού μας, και από πάνω μας χρεώνετε με τοκογλυφικά επιτόκια.

Εσείς κύριε ΡΑΪΧΕΝΜΠΑΧ απόγονοι Ούννων, Βανδάλων, Γότθων, και Βησιγότθων, ήρθατε εδώ στη κατοχή, κλέψατε το πλούτο του Ελληνικού Λαού, δολοφονήσατε τους πατέρες μας, και τα αδέλφια μας, και φύγατε ηττημένοι, και από πάνω σας βοηθήσαμε οικονομικώς για να επανασυστήσετε τη διχοτομημένη πατρίδα σας.
Κλέψατε όλο το χρυσό της Ελλάδος, (τελικά κατέληξε στις τράπεζες του αφεντικού σας του Ρότσιλντ), πήρατε με βία κατοχικό δάνειο, και μας χρωστάτε πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις, με ποσά τέτοια που υπερβαίνουν τα δάνεια που μας δώσατε. Καιρός είναι να πατσίσουμε…

Επομένως δεν έχετε καμία εξουσία να παραβιάζετε την εθνική μας κυριαρχία, σαν δανειστές, με δάνεια, που κλέψατε από εμάς.

Εσείς, μαζί με τον ΦΟΥΚΤΕΛ, που τον στείλανε τα αφεντικά σας να μας πάρει τη Θράκη μας, μαζί με τα λογιστάκια της τρόϊκα, να φύγετε αμέσως από τη χώρα μας. Εάν οι δοσίλογοι πολιτικοί μας, σας αποδέχονται σαν ανθύπατους της Ελλάδος, εμείς ο Ελληνικός Λαός, σας απελαύνουμε από τη πατρίδα μας.

Είσθε ανεπιθύμητοι στην Ελλάδα, και στο Λαό της.

Αντλείτε την εξουσία σας, με δανεικά που κλέψατε από εμάς.
Οι εφιάλτες και δοσίλογοι πολιτικοί, αντί να σας προσκυνούν, οφείλουν να διαγράψουν άμεσα το χρέος, και να δηλώσουν ότι ο λαός μας δεν χρωστά τίποτε, αφού όλα όσα μας δώσατε σαν δανεικά, με τοκογλυφικά επιτόκια, είναι χρήματα που κλέψατε από τον Ελληνικό Λαό.

Να ενημερώσετε τους λαούς σας, ότι όλα όσα μας δανείσατε, τα είχατε κλέψει από εμάς, και όχι να μας βλέπει ο Γερμανικός λαός, σαν τους παρίες της Ευρώπης, ότι ζούμε με δικά του χρήματα.
Επαναλαμβάνω είσθε ανεπιθύμητοι σαν ανθύπατοι κυβερνήτες στην Ελλάδα. Καλοδεχούμενοι σαν επισκέπτες και προσκυνητές στο τόπο και λαό, που λεηλάτησαν και δολοφόνησαν οι πατέρες σας.

Εμείς ο Ελληνικός Λαός, σας απελαύνουμε από τη χώρα, σαν κατακτητές που αντλούν εξουσία με κλεμμένα δανεικά.

Είσθε ανεπιθύμητοι στη χώρα σαν ανθύπατοι…

Επί τούτοις διατελώ,

Φιλικώτατα
Αντώνης Γρυπαίος
Πλοίαρχος/Διεθνολόγος

Υ.Γ. Κλέψατε και Αρχαιολογικούς θησαυρούς αμύθητης αξίας…

Η μεγάλη πλειοψηφία των ΜΜΕ εντός και εκτός Ελλάδας, επιχείρησε να παρουσιάσει περίπου ως μια μεγάλη νίκη των χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης - με αιχμή του δόρατος την Ιταλία και την Ισπανία - τις αποφάσεις που λήφθηκαν στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής. Σ’αυτό βοήθησε βέβαια και το «όπιο του λαού», το ποδόσφαιρο, όπου η νίκη της Ιταλίας επί της Γερμανίας στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, με τα γκολ του Μάριο Μπαλοτέλι, συνέπεσε – όλως τυχαίως(;) – με την «νίκη» του άλλου Μάριο, του Μόντι, απέναντι στην σκληρή κυρία Μέρκελ. Άφθονοι οι συμβολισμοί και οι συμπτώσεις προς μαζική κατανάλωση.

Όμως η βασική συμφωνία που τόσο πολύ διαφημίστηκε και αφορά την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τους μηχανισμούς στήριξης, δεν είναι παρά άλλη μια νίκη των τραπεζιτών απέναντι στους δοκιμαζόμενους λαούς. Αν, δηλαδή, οι χρεοκοπημένες τράπεζες ανήκουν στην κατηγορία TBTF (Too Big to Fail), θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται από την «πίσω πόρτα», αποτινάσσοντας ταυτόχρονα από πάνω τους την όποια «ενοχλητική» κρατική εποπτεία.

Εκτός αυτού, η απόφαση αυτή ανοίγει διάπλατα την πόρτα και για αποκρατικοποιήσεις τραπεζών που βρίσκονται υπό κρατικό έλεγχο. Με την αιτιολογία ότι το κράτος θα ξεφορτωθεί «δυνάμει» αποτυχημένες τράπεζες έτσι ώστε σε περίπτωση χρεωκοπίας να μην έχει την ευθύνη της ανακεφαλαιοποίησης αυξάνοντας περισσότερο το χρέος και το έλλειμμα, προβλέπεται ένα κύμα ιδιωτικοποιήσεων των τραπεζών που απέμειναν υπό κρατικό έλεγχο.

Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για μια κίνηση ματ των Ευρωπαίων μεγαλοτραπεζιτών που με αφορμή την κρίση βρέθηκαν στριμωγμένοι στη γωνία από την ενοχλητική κρατική παρέμβαση, και με τις κυβερνήσεις να «απειλούν» με κρατικοποίηση τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις των μεγαλύτερων εγχώριων μεγαλοτραπεζιτών, που δέχθηκαν την απόφαση μάλλον με ανακούφιση, αφού βλέπουν τον «κίνδυνο» κρατικοποίησης των τραπεζών τους να απομακρύνεται.

Στην ουσία δηλαδή, οι χρεοκοπημένες TBTF τράπεζες θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται με λεφτά των φορολογουμένων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Δηλαδή, αυτό που αλλάζει στην ουσία είναι ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι συνολικά θα διασώζουν τις τράπεζες και όχι οι φορολογούμενοι του κάθε κράτους ξεχωριστά τις εγχώριες τράπεζές τους. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτό θα βοηθήσει τις μεγαλύτερες τράπεζες να κάνουν ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» εξαφανίζοντας τους πιο αδύναμους ανταγωνιστές που δεν θα έχουν τις απαραίτητες προσβάσεις στους μηχανισμούς χρηματοδότησης (κάτι που έγινε στις ΗΠΑ τόσο κατά την κρίση του 1929 όσο και κατά την κρίση του 2008), και να εδραιώσουν οριστικά την κυριαρχία τους επί Ευρωπαϊκού εδάφους αναγκάζοντας την ΕΕ να τις τροφοδοτεί με όλο και περισσότερη ρευστότητα για να μην καταρρεύσουν και συμπαρασύρουν την όσο ποτέ άλλοτε ενοποιημένη και αλληλοεξαρτώμενη Ευρωπαϊκή οικονομία.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που τα ΜΜΕ «ξέχασαν» την ιδιότητα του Μόντι ως τεχνοκράτη τραπεζίτη και προέβαλαν την εθνικότητά του απέναντι στην εθνικότητα της κυρίας Μέρκελ, ρίχνοντας έτσι όλο το βάρος στην νίκη του «δοκιμαζόμενου» νότου απέναντι στον πλούσιο και αυταρχικό βορρά, «καμουφλάροντας» την ουσία και την πραγματική διάσταση των αποφάσεων.

Αυτό όμως που ξέχασαν οι Ευρωπαίοι «ηγέτες» είναι οι ίδιοι οι λαοί τους, καθώς για άλλη μια φορά δεν φάνηκαν να έχουν διάθεση να πάρουν κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ανακούφιση των δοκιμαζόμενων λαών και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους που αποτελεί την πραγματική Ευρωπαϊκή πολιτισμική κληρονομιά. Αντίθετα, φρόντισαν και πάλι να διευκολύνουν τους τραπεζίτες και να τους εξασφαλίσουν περισσότερη ρευστότητα σε βάρος των Ευρωπαίων φορολογουμένων, όπως ακριβώς επιτάσσει η νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την λειτουργία της οικονομίας. Ίσως θα έπρεπε να ρίξουν μια ματιά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ ενέκρινε το νομοσχέδιο του Ομπάμα για την υγεία, αρκεί βέβαια αυτό να βοηθήσει πραγματικά τους οικονομικά ασθενέστερους και να μην αποδειχθεί απλά μια σανίδα σωτηρίας για τις ασφαλιστικές εταιρίες.

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός

Πρέπει πλέον όλοι μας να κατανοήσουμε ότι η Ελλάδα του 2012 δεν είναι πια ελεύθερη χώρα αλλά μια “Μπανανία” σε καθεστώς κατοχής που την κυβερνούν πολιτικά ανδρείκελα τα οποία στις πρόσφατες εκλογές “εκβίασαν” και “τρομοκράτησαν” μεγάλη μερίδα του Ελληνικού λαού προκειμένου να βγουν ξανά στον αφρό της εξουσίας!

Διαβάζουμε ότι τις προσεχείς ημέρες έρχεται πολυπληθές κλιμάκιο των δανειστών προκειμένου να ελέγξει αλλά και να δώσει διαταγές για την εφαρμογή ή ακόμα και για την λήψη και άλλων δυσβάσταχτων μέτρων εις βάρος του λαού μας!

Όπως είναι γνωστό στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής κάποιοι Ευρωπαίοι ηγέτες σήκωσαν το ανάστημα τους απέναντι στην φασίστρια καγκελάριο της Γερμανίας κ. Μέρκελ.

Όμως η Ελληνική Κυβέρνηση ήταν στην ουσία απούσα και η παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια ήταν για εμένα εξευτελιστική μια και η συμμετοχή του είχε το ρόλο του “απλού” ταχυδρόμου της επιστολής Σαμαρά! Μιας επιστολής που απλά δήλωνε το γνωστό «Θα εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα».

Τα συμφωνηθέντα τα οποία οδήγησαν και οδηγούν ολοένα και περισσότερους Έλληνες στην ανεργία, στην εξαθλίωση και στην αυτοκτονία!

Μέσα σε αυτό το πολιτικοοικονομικό περιβάλλον το λυπηρό είναι ότι δεν βλέπουμε φως στον ορίζοντα μια και η συγκυβέρνηση των τριών δεν φαίνεται να μπορεί να τηρήσει τις προγραμματικές (υποτίθεται) συμφωνίες και εξαγγελίες οι οποίες μιλούσαν για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου!

Φίλοι/ες είμαστε πια υπό κατοχή και δεν θα πρέπει πλέον να θεωρούμε “ταμπού” και καταστροφή την καταγγελία του μνημονίου, την έξοδο μας από την λυκοφωλιά του Ευρώ και την επαναφορά μας στο εθνικό μας νόμισμα την δραχμή μια και όπως φαίνεται και λένε (off the record) Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αργά ή γρήγορα θα μας πετάξουν έξω … οι ίδιοι.

Όσο για αυτά τα Ευρωπαϊκά “golden boys” (τους υπαλληλίσκους των τοκογλύφων) δεν θα πρέπει κανένας Έλληνας πολίτης (ειδικά οι εργαζόμενοι στα υπουργεία και στις υπηρεσίες που θα πάνε) και να τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να θεωρούν την πατρίδα μας “Προτεκτοράτο” στο οποίο θα κινούνται με την “άνεση” (που τους επιτρέπουν οι εγχώριοι δωσίλογοι συνεργάτες τους ) και τον αέρα του κατακτητή προσβάλλοντας, αλλά το κυριότερο απαιτώντας και οδηγώντας μας ολοένα και περισσότερο στην απόλυτη “υποδούλωση”!

Το φωτομοντάζ είναι από το Γρέκι

Γράφει ο Νίκος Ξυδάκης

Τρέχουν παράλληλα: ο φόρος εισοδήματος 2011 και η επίσκεψη της τρόικας για αξιολόγηση. Και τα δύο καθυστέρησαν λόγω των αλλεπάλληλων εκλογών, που έχουν παγώσει κάθε άλλη δραστηριότητα στη χώρα από τις αρχές Απριλίου. Και τα δύο είναι αλληλένδετα: η τρόικα θα βρει ότι τα κρατικά έσοδα υστερούν έναντι των υπεραισιόδοξων και ανελαστικών προβλέψεων, διότι όχι μόνο ο φορολογούμενος πληθυσμός έχει ήδη εξαντληθεί, αλλά και διότι ο υπολογισμός και η βεβαίωση του φόρου καθυστέρησαν σκοπίμως, για να μην ερεθιστούν προεκλογικά οι πολίτες και επηρεαστεί η ψήφος τους.

Πράγματι η ψήφος δεν επηρεάστηκε άμεσα από τον δυσβάστακτο φόρο εισοδήματος, όπως προέκυψε από τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Επηρεάζονται όμως τώρα με σφοδρότητα τόσο ο κρατικός προϋπολογισμός όσο και οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί εκατομμυρίων Ελλήνων. Τα ελληνικά νοικοκυριά ακολουθούν μοιραία και αγεληδόν το ελληνικό κράτος στο σπιράλ πτώχευσης και παρακμής. Διότι απλούστατα πολλοί νομοταγείς μισθωτοί και εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους, πολλαπλάσιους από κάθε περασμένη χρονιά, καθώς μάλιστα βρίσκονται ήδη εκτός προϋπολογισμού, εξαντλημένοι από διαδοχικές μειώσεις εισοδήματος, εξαντλημένοι από έκτακτες εισφορές, με μειωμένα ή μηδενισμένα τα αποθέματα ανάγκης, βαρυνόμενοι από άνεργα τέκνα ή άλλους συγγενείς.

Διπλό το κακό άρα: οι πολίτες περνούν το όριο αντοχής, το κράτος δεν μπορεί να συγκεντρώσει αναγκαίους πόρους για συντήρηση θεμελιωδών λειτουργιών. Η κουτοπόνηρη αναβολή των φορολογικών δηλώσεων σε μετεκλογικό χρόνο ανέβαλε απλώς την έκρηξη της βόμβας. Δυστυχώς όμως η βόμβα απασφαλίζεται μες στο καλοκαίρι: πολλοί συνεπείς πολίτες δεν θα παραμείνουν συνεπείς. Το χρέος θα τους λυγίσει, θα τους οδηγήσει σε ακούσια πλην αναγκαστική παύση πληρωμών. Δεν θα πληρώνουν, όχι γιατί αρνούνται να πληρώσουν, όχι από ανυπακοή, αλλά γιατί δεν έχουν, γιατί δεν μπορούν.

Δυστυχώς, η πολιτική τάξη ενώπιον της ιστορικής πρόκλησης αποδεικνύεται διπλά ανίκανη και άβουλη: όπως δεν διαπραγματεύτηκε εγκαίρως και λυσιτελώς μια βιώσιμη λύση του δημόσιου χρέους, έτσι ακριβώς δεν εξυγίανε τα δημοσιονομικά με ορθολογικό και λειτουργικό τρόπο, με εντοπισμένες ενέργειες και δίκαιη φορολόγηση. Δουλικότητα και ανεπάρκεια προς τα έξω, λεηλασία και αδικία προς τα μέσα, λεηλασία στρεφόμενη προς τους νομοταγείς και παραγωγικούς.

Το αποτέλεσμα είναι διπλά ολέθριο. Η χώρα αποδέχεται στόχους τους οποίους αδυνατεί να επιτύχει, και στην ασυλλόγιστη πορεία προς τους στόχους εξοντώνει τους πολίτες της και εξευτελίζεται διεθνώς. Καταρρακωμένo κράτος και απροστάτευτοι άνθρωποι: ιδού ένας ορισμός του failed state.
Τα τζάµια ήταν πράσινα και το κτίσµα θύµιζε… πύργο Ελέγχου, στην κορυφή του Κιθαιρώνα!

Θα είχαµε ξεχάσει την ηµιπαράνοµη εισβολή µας στο χώρο από µια ανθρωποθυρίδα της εγκαταλειµµένης βάσης του ΝΑΤΟ στον Κιθαιρώνα, εάν δύο χρόνια αργότερα δεν βλέπαµε στο γνωστό φιλµάκι «Ατσαλένιος Αετός» την Αµερικανική Διοίκηση να δίνει στο αεροσκάφος την εντολή «Κατευθύνσου προς τη βάση του… Ελικώνα»! Θα πείτε, µπερδεύτηκαν µε το Ελληνικό; Την Τανάγρα; Ανάλογη εγκατάσταση υπάρχει και σε γκρεµό της Βαρυµπόµπης µετά τα Βασιλικά Κτήµατα. Προφανώς θα επιτηρεί τους διερχόµενους κόσσυφες τους λευκόστερνους, κοινώς κοτσυφότσιχλες…

Έτσι είναι αν έτσι πιστεύετε, µερικές φορές. Όταν, όµως, δείτε σταθµό και θόλο ραντάρ, π.χ. στην Αταλάντη, να βρίσκεται επί… κοιλώµατος του εδάφους, περίπου στο επίπεδο της θάλασσας, µην απορήσετε. Όλες οι άλλες εγκαταστάσεις ραντάρ βρίσκονται επί κορυφών ορέων.

Τα µυστήρια είναι πολλά για τους λάτρεις της λεγόµενης «πολεµικής Αρχαιολογίας» ή και τους λάτρεις της Στρατιωτικής Τεχνολογίας.

Στρατόπεδα εγκαταλειµµένα που για κάποιον λόγο φυλάσσονται αυστηρά από το Μεγάλο βουνό έως τον Αυλώνα, τον Ωρωπό, τον Υµηττό, µαρτυρίες για έντονη δραστηριότητα σε ώρες κατά τις οποίες στα βουνά ισχύει απαγόρευση κυκλοφορίας (π.χ. στον ανατολικό και κεντρικό Υµηττό) ή ακόµη και για πυροβολισµούς που ακούγονται τις νύχτες σε περιοχές όπου δεν λείπουν και τα περιστατικά συλλήψεων ή διακριβώσεων παρανόµως εισελθέντων ή διερχοµένων.

Η έρευνα της οµάδας που µίλησε στο PRESSing δεν σταµάτησε εδώ, αφού εντόπισε και πρώην (;) αµερικανικές βάσεις επί αντικλίνων µε κατασκευές που είχαν πύλες εισόδου µεγαλύτερο από 2,5 x 15 µέτρα, υπερυψωµένες σκοπιές αµερικανικού τύπου, συστήµατα ασφαλείας και… απόλυτη έλλειψη, ορατών τουλάχιστον, σκοπών.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, όταν ακούσαµε για τις έρευνες µιας άλλης οµάδας µε σχετικό αντικείµενο, δεν θεωρήσαµε τα µέλη της «τρελούς» και «γραφικούς» όπως πολλοί, συνήθως άσχετοι µε το αντικείµενο, άλλοι.

Για παράδειγµα, ο Δρ Ησαΐας Κωνσταντινίδης έγραψε ένα ερευνητικό άρθρο όπου αναφέρεται ότι « …µετά το 1990 και το πέρας του Ψυχρού Πολέµου, µε τη φαινοµενική νίκη των Αµερικανών και των συµµάχων τους, οι Αµερικανοί αναθεώρησαν το καθεστώς των βάσεών τους σε µια σειρά χωρών ανά τον κόσµο, µεταξύ άλλων στην Ελλάδα και την Τουρκία».

Τι συµβαίνει, όµως, µε τις βάσεις τους στον ελληνικό χώρο που υποτίθεται ότι έκλεισαν οι ΗΠΑ την πενταετία 1985-1990;

Στην έκδοση «Ελλάδα - Άκρως Απόρρητο» µπαίνει το ερώτηµα «έκλεισαν οι βάσεις ή συµβαίνει κάτι άλλο;»…

Ένα άλλο ζήτηµα που κατά καιρούς έχει τεθεί σχετίζεται µε την άλλοτε αµερικανική βάση της Δράµας. Η εκεί εγκατάσταση των ΗΠΑ, όπισθεν του Κορύλοβου που δεσπόζει ως ορεινός όγκος δίπλα στην πόλη, έχει τεθεί εκτός λειτουργίας. Πολλοί παρατήρησαν ότι εκείνη ακριβώς την εποχή της ανακοίνωσης του κλεισίµατός της, τον Οκτώβριο του 1985, γνωστοποιήθηκε πως οι Αµερικανοί ξεκινούν την οικοδόµηση υπόγειου κτίσµατος εντός του χώρου όπου φιλοξενούνταν η βάση! Πολλοί βέβαια αναρωτήθηκαν γιατί, καθώς η βάση έπαυε τη λειτουργία της, ενώ και οι συζητήσεις των χωρικών για «έρευνες για χρυσό και πολύτιµους λίθους στην περιοχή» αναζωπυρώθηκαν.

Σε επιστολή προς τον ΥΠ.ΕΘ.Α. του κ. Γ. Πάλµου τονίζεται ότι στην περιοχή µεταξύ Πεταλιών και Μαραθώνος « …διαπιστώσαµε ύπαρξη βυθιζόµενου στρατιωτικού υλικού, και ολοκληρώνοντας την έρευνά µας µε συνοµιλία µε εντοπίους πληροφορηθήκαµε ότι κάτοικοι της περιοχής ήταν αυτόπτες µάρτυρες της καταπόντισης υλικού 3-5 κοντέινερ από σκάφος προφανώς του Αµερικανικού Ναυτικού…».

Τα προαναφερθέντα, εξηγεί ο Δρ Ησαΐας Κωνσταντινίδης, συναποτελούν «ένα τεράστιο και πολύπλοκο ζήτηµα… Στο παρόν, όµως, πρέπει να αναφέρουµε όσα τονίζει µια τελευταία ενηµέρωση που είχαµε από πηγή µας. Σύµφωνα µε αυτή, οι αµερικανικές επίγειες βάσεις σε διάφορα σηµεία της ελληνικής επικράτειας, συµπεριλαµβανοµένων του Μαραθώνα, της Ν. Μάκρης αλλά και της Δράµας, έχουν µεν εκκενωθεί αλλά αντικαταστάθηκαν από άλλες, πολύ πιο υπερσύγχρονες που βρίσκονται καλά κρυµµένες στο υπέδαφος! Είναι, δηλαδή, υπόγειες (µυστικές βάσεις), οι οποίες κατά την πηγή µας πρόκειται να φέρουν τη γεωπολιτική ανάπλαση της εποχής µας, προετοιµάζοντας το δρόµο για τη Νέα Εποχή…».

Ας αναλογιστούµε ότι κατά τις έρευνες φίλων και συνεργατών του PRESSing, προς επίρρωσιν των ανωτέρω, µελετήσαµε τις φωτογραφίες και από το πολυσυζητηµένο θέµα της σπηλιάς της Πεντέλης, απ’ όπου οι εργαζόµενοι έφυγαν τόσο βιαστικά ώστε άφησαν στον χώρο ενδύµατα εργασίας και τσιγάρα!

Η βάση του ΝΑΤΟ, ή χώρος αποθήκευσης πυρηνικών, ή νατοϊκό καταφύγιο για τις οικογένειες των αξιωµατούχων σε περίπτωση πιθανού πυρηνικού πολέµου, απασχόλησε και το Ελληνικό Κοινοβούλιο µε σειρά επερωτήσεων (Β. Τσουδερού κ.ά.).

Οι απαντήσεις δεν έπεισαν κανέναν, αφού απαγορεύεται άλλωστε ακόµη η είσοδος στο χώρο, ο οποίος είναι φραγµένος µε µπετόν και από τον οποίο φέρεται να πήρε µόνο τις λατύπες γνωστή ελληνική κατασκευαστική εταιρεία, ύστερα από σχετική συµφωνία µε τις αρχές του ΝΑΤΟ!

Υπενθυµίζουµε ότι µε τη λήξη του Ψυχρού Πολέµου δηµοσιεύτηκαν σε αποκαλυπτικό σατιρικό περιοδικό τα δύο σηµεία της Ελλάδας που στοχεύονταν από σοβιετικούς πυρηνικούς πυραύλους.

Ο ένας ήταν πλησίον των Αθηνών, ευνόητο γιατί. Ο δεύτερος ήταν στην περιοχή Νερατζιώνα-ακρωτήριο Μαλέας, όπου δεν υπήρχε καµία ελληνική ή νατοϊκή βάση (η πλησιέστερη ήταν στα Κύθηρα για την παρακολούθηση των σκαφών του εκεί... Σοβιετικού Ναυτικού Αγκυροβολίου). Πάσα εξήγηση δεκτή, για να µην ακούµε µόνο τις εύκολες κατηγορίες αλλά και κάποιες σοβαρές απαντήσεις από όσα τόσοι πολλοί, τόσο εύκολα πιστεύουν ότι µπορεί να αποκρύπτουν.

Πηγή


Εισήγηση χορήγησης γενόσημων φαρμάκων χωρίς συμμετοχή των ασφαλισμένων εξετάζεται από το υπουργείο Υγείας. Σύμφωνα με το «Έθνος», το μέτρο αυτό εκτός του ότι θα ανακουφίσει χιλιάδες ασφαλισμένους, θα ελαττώσει παράλληλα τα έξοδα των Ταμείων, συγκρατώντας τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη, στο πλαίσιο των επιταγών της τρόικας, η οποία ζητά καθήλωση της δαπάνης των Ταμείων στα 2,88 δισ. ευρώ, έναντι 3,7 δισ. που ήταν πέρυσι (μείωση 800 εκατ.).

Η συγκεκριμένη πρόταση έχει ήδη υποβληθεί από υπηρεσιακούς παράγοντες στον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζο και μελετάται.

Ανώτατο στέλεχος του υπουργείου σχολίασε στην εφημερίδα ότι πρέπει να εξεταστούν όλες οι δυνατότητες προκειμένου να επιτευχθούν οι απαιτητικοί οικονομικοί στόχοι που έχουν τεθεί για τη φαρμακευτική δαπάνη.

Υπενθυμίζεται ότι τα γενόσημα φάρμακα είναι κατά πολύ φθηνότερα κι έτσι, σύμφωνα τουλάχιστον με την προαναφερθείσα εισήγηση, είναι εφικτή η δωρεάν χορήγησή του στους ασφαλισμένους. Εξοικονόμηση πόρων θα κάνουν και τα Ταμεία καθώς θα πληρώσουν λιγότερα χρήματα, από όσα θα διέθεταν για «κανονικά» φάρμακα.

Αυτές οι σκέψεις γίνονται και υπό την πίεση των απαιτήσεων των δανειστών. Συγκεκριμένα η τρόικα αξιώνει να περιοριστεί η φαρμακευτική δαπάνη στα 2,88 δισεκατομμύρια έναντι των 3,7 δισ. ευρώ, πέρυσι. Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας αναμένεται να ζητήσει περισσότερο χρόνο για την επίτευξη αυτού του στόχου, αλλά παράλληλα θέλει να λάβει –και να δείξει στην τρόικα- μέτρα δραστικού περιορισμού των φαρμακευτικών δαπανών.

Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας θα συναντηθεί με την τρόικα στο χρονικό διάστημα από 7 έως 9 Ιουλίου.
Της Εύας Καραμανώλη

Τον δρόμο για τη Βουλή πήραν τρεις μηνυτήριες αναφορές κατά του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και των πρώην υπουργών Περιβάλλοντος κ Γ. Παπακωνσταντίνου και Παιδείας Γ. Μπαμπινιώτη.

Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου διαβίβασε στη Βουλή τις υποθέσεις καθώς η Δικαιοσύνη δεν έχει αρμοδιότητα να τις διερευνήσει.

Η μηνυτήρια αναφορά κατά του κ. Γ. Μπαμπινιώτη, κατατέθηκε από το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, για παράβαση καθήκοντος του πρώην υπουργού, με τον ισχυρισμό ότι « εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα της επιχειρηματικής ομάδας των σχολαρχών (και ο ίδιος, ως γνωστόν, είναι ο Πρόεδρος των 29 Αρσακείων – Τοσιτσείων σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας)».

Ο τότε υπουργός φέρεται να τους είχε ενημερώσει για την πρόθεσή του να τους «εξομοιώσει» μισθολογικά με τους δημόσιους, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν αντίθετες αποφάσεις των υπουργείων Εργασίας και Οικονομικών.

Η αναφορά κατά του κ. Παπανδρέου, αλλά και κατά κάθε βουλευτή, υπουργού, υφυπουργού, που συνέβαλε στη διάπραξη σε βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού των εγκλημάτων της εσχάτης προδοσίας και της εξαπάτησης των εκλογέων κατατέθηκε από δικηγόρο.

Τέλος η μήνυση κατά του κ. Παπακωνσταντίνου, την οποία έχουν καταθέσει δύο πολίτες, αφορά έκταση στην Κρήτη και την έγκριση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων ώστε να ξεκινήσουν τα έργα υποδομής του Β' Παραθεριστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νομού Ηρακλείου.

To θέμα είναι πως θα αντιδράσει η Βουλή (βλ. προεδρείο)... Θα ξεκινήσει την κάθαρση ή θα προτιμήσει την σιωπηλή συγκάλυψη; Τα δύσκολα για την κυβέρνηση Σαμαρά μόλις αρχίζουν...

Γράφει ο Κώστας Στούπας

Η απόφαση ενός ειρηνοδικείου να κηρύξει αντισυνταγματικές τις μειώσεις μισθών του μνημονίου και την αναδρομική ισχύ της ακύρωσής τους, μοιάζει με σκηνή φθηνής αγγλικής κωμωδίας. Όχι, πως και σε εμένα δεν θα άρεσε να λάβω -και εντός του θέρους μάλιστα πριν τις διακοπές- όλες τις περικοπές που έχει υποστεί ο μισθός μου τα τελευταία δυο χρόνια, αλλά καλό είναι να μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες ή να δημαγωγούμε με τον πόνο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που όχι μόνο δεν σχεδιάζουν διακοπές, αλλά δεν μπορούν να πληρώσουν το ηλεκτρικό...

Κατά το, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος... για όποιον έχει σώας τα φρένας ακόμη, το στοίχημα των επόμενων μηνών είναι αν το δημόσιο θα καταφέρει να πληρώνει μισθούς μικρότερους και από τους σημερινούς, σε πολύ λιγότερους δικαιούχους από τους σημερινούς...

Αν αυτό είναι το στοίχημα των επόμενων μηνών, το στοίχημα των επόμενων χρόνων θα είναι αν θα πληρωνόμαστε σε ευρώ ή σε δραχμή με ποσά των οποίων η αξία θα ανταγωνίζεται τους αντίστοιχους μισθούς της Βουλγαρίας...

Δεν φταίει τόσο η άγνοια στοιχειωδών γνώσεων πολιτικής οικονομίας, όσο η νοοτροπία της γενιάς που κυβερνάει σήμερα τη χώρα, στην πολιτική, τη δημόσια διοίκηση, την εκπαίδευση, τη δικαιοσύνη, τις επιχειρήσεις κλπ.

Είναι η γενιά που μεγάλωσε στην περίοδο της ευημερίας με δανεικά και έχει εθιστεί στην πεποίθηση πως τα λεφτά τα φέρνει ο «πελαργός» κάθε τέλος του μήνα, αρκεί να υψώσουμε τις γροθιές στον ουρανό, να κλείσουμε εθνικές οδούς, να κατεβάσουμε διακόπτες... να εκβιάσουμε γενικώς. Αν πετύχουμε και κάποια δικαστική απόφαση τόσο το καλύτερο. Όσο μας δάνειζαν και μας επιδοτούσαν αυτά περνούσαν...

Είναι χαρακτηριστική η σημειολογία του πολιτικού λόγου, του πραγματικού νικητή των τελευταίων εκλογών: Να πατήσουμε πόδι στην Ευρώπη, να την εκβιάσουμε με μια καταστροφή, να ασκήσουμε βέτο... Όλα αυτά που έκανε ο πραγματικός Ανδρέας σε μια εποχή που υπήρχαν περιθώρια για δάνεια και επιδοτήσεις και καταστροφή...

Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μια χαμένη γενιά. Επί της ουσίας η επερχόμενη συντριβή το λιγότερο που θα της αφήσει είναι η κατάθλιψη και το περισσότερο, η αύξηση των αυτοκτονιών που συνοδεύουν το φαινόμενο.

Οι άνθρωποι πέφτουν σε κατάθλιψη όταν ερμηνεύουν λάθος την πραγματικότητα και αυτή τους διαψεύδει συνέχεια... Η προηγούμενη εμπειρία της Αργεντινής διδάσκει πως οι ψυχολόγοι ήταν από τους κλάδους που βγήκαν κερδισμένοι από την κρίση της χρεοκοπίας.

Μιλάμε λοιπόν για μια τουλάχιστον χαμένη γενιά...

Με τον όρο γενιά ορίζεται το χρονικό διάστημα από τότε που θα γεννηθεί κάποιος μέχρι να αποκτήσει τον πρώτο του απόγονο. Μιλάμε σε γενικές γραμμές για ένα χρονικό διάστημα από 25 έως 35 χρόνια, άρα κατά μέσο όρο 30 χρόνων. Στην περίπτωσή μας μιλάμε για 1,5 γενιά περίπου, με όριο τα 50 έτη της ηλικίας.

Η σύνθλιψη της "σοβιετικής" Ελλάδας...

Η διάλυση της χώρας ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν το δημόσιο χρέος παρελήφθη κάτω του 30% του ΑΕΠ και πριν κλείσει η δεκαετία είχε φτάσει στο 90% για να εξακοντιστεί λίγο μετά την ολοκλήρωση της τριακονταετίας, πάνω από το 160% του ΑΕΠ, στο υψηλότερο σκαλοπάτι πλην της Ιαπωνίας.

Ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο σ’ αυτό το διάστημα υπερδιπλασιάστηκε. Αν υπολογίσουμε και τις θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό με μη ανταγωνιστικά, αλλά κριτήρια διαπλοκής και πολιτικής πελατείας, τότε δεν μιλάμε απλά για ένα εκατομμύριο εργαζόμενους που πληρώνονται από φόρους και δάνεια, αλλά πολύ περισσότερους.

Π.χ. αν μόνο ο αγροτικός τομέας έχει επιδοτηθεί τα τελευταία τριάντα χρόνια με ποσά που συνολικά αθροίζουν περί τα 90 με 100 δισ. ευρώ, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε πως το κρατικοδίαιτο κομμάτι της οικονομίας είναι πολύ μεγαλύτερο, απ’ αυτό που δείχνουν οι επίσημες στατιστικές.

Οι στατιστικές των συνδικάτων του δημοσίου και των κομμάτων με τα οποία έχουν συνάψει πελατειακές σχέσεις προσμετρούν τις 650-700 χιλιάδες του στενού πυρήνα των δημοσίων υπαλλήλων και με βάση αυτό το ποσοστό επί του συνόλου του εργατικού δυναμικού, υπολογίζουν πως το ποσοστό της κρατικοδίαιτης οικονομίας είναι κοντά στο μέσο όριο της Ε.Ε.

Οι αγρότες επιδοτούνται από την Ε.Ε. με περισσότερα από 3 δισ. ευρώ το χρόνο, με βάση τα περσινά στοιχεία, ποσό που αναλογεί στο μισό περίπου του Αγροτικού Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος της χώρας.

Τα κριτήρια με τα οποία επιδοτούνται δεν διαφέρουν καθόλου με τα κριτήρια με τα οποία κάποιοι άλλοι διορίζονται στο δημόσιο, λαμβάνουν τις αυξήσεις, τα επιδόματα, τις προαγωγές, τις αναπηρικές συντάξεις. Ήτοι, τα κριτήρια των δικών μας παιδιών, των «κουμπάρων» και των λοιπών δυνάμεων της πελατοκρατίας και της κομματοκρατίας...

Η διαφορά στο κύκλωμα που μοιράζει τις αγροτικές επιδοτήσεις δεν είναι μικρότερη σε σχέση με τα κυκλώματα που λυμαίνονται πολεοδομίες, εφορίες και λοιπά ευαγή «περάσματα» των «Προκρούστηδων» και των «Σίνηδων» της ελληνικής δημόσιας διοίκησης...

Ένα χωριό περιφέροντας από στάση σε στάνη ένα κοπάδι από 100 κατσικοπρόβατα για να λαμβάνει επιδοτήσεις για υπερδεκαπλάσια «κεφάλια» είναι γνωστό...

Το ίδιο και η μαρμαρόσκονη στα φορτία επιδοτούμενου βάμβακος όπου ένα φορτίο πέρναγε και ξαναπέρναγε από την ίδια πλάστιγγα. Το μοτό μεταξύ των συνενόχων αυτών λωποδυσιών ήταν γνωστό: «Να περάσουν τα λεφτά τα σύνορα και θα βρούμε εμείς τον τρόπο να τα μοιραστούμε».

Ούτε οι ιδιώτες επιχειρηματίες των διάφορων αναπτυξιακών νόμων με κριτήρια διαφθοράς και πελατοκρατίας δημιούργησαν μια δυναμική τάξη επιχειρηματιών, πλην ελαχίστων που επεκτάθηκαν έξω...

Όσοι μιλάνε για νεοφιλελευθερισμό στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια, το πράττουν υπό το καθεστώς της «πρεσβυωπίας» που τους επιβάλει κάποια ιδεολογική αγκύλωση. Οι περισσότεροι το πράττουν επίσης για δημαγωγικούς λόγους καθώς η λέξη έχει φορτιστεί αρνητικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δημιουργεί θετικά θυμικά αντανακλαστικά στα πλήθη των πελατών της κομματοκρατίας.

Απέχει όμως από την αλήθεια παρασάγγας. Στην Ελλάδα αυτό το κατασκεύασμα που χτίσθηκε μεταπολεμικά και μεταπολιτευτικά έλαβε το χρίσμα κάποιας μορφής εγχώριου παρασιτικού σοσιαλισμού, είναι κάτι που θα μπορούσε να περιγραφεί σαν πελατειακός «καπιταλισμός» που μοιάζει σε πολλά σημεία με τον σοβιετικό κομματικό κρατισμό.

Η διαφορά του σοβιετικού οικονομικού συστήματος από αυτό των μεικτών οικονομιών της Ευρώπης είναι τα όρια του κράτους και των ιδιωτών στην οικονομία. Αν στην Ελλάδα οι επιδοτήσεις που μοιράζει το κράτος με κομματικά κριτήρια αντιπροσωπεύουν το 50% της Αγροτικού ΑΕΠ τότε γιατί ακριβώς μιλάμε; Προσθέστε και τις επιδοτήσεις των αναπτυξιακών, τις δαπάνες για δημόσια έργα κλπ κλπ.

Και όλα αυτά μοιράζονται με κομματικά, πελατειακά και εν ολίγοις παρασιτικά κριτήρια.

Η διαφορά του καπιταλισμού έγκειται στη λειτουργία της αγοράς. Όπερ, την αξιολόγηση του ποιος επιχειρηματίας θα ανταμειφθεί, την ορίζει ο νόμος της προσφοράς και ζήτησης της αγοράς και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Στην Ελλάδα, το ποιος θα γίνει επιχειρηματίας και ποιος όχι το ορίζει αυτός που μοιράζει τα κεφάλαια του αναπτυξιακού και όχι η αγορά. Αυτός είναι ένα λόγος της χαμηλής ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων και όχι οι υψηλοί μισθοί των εργαζομένων.

Ομοίως, στα σοβιετικού τύπου συστήματα ήταν η κομματική γραφειοκρατία που μοίραζε στους πελάτες (κομματικά μέλη και στελέχη) τα «φιλέτα». Δεν ήταν η αγορά με κριτήρια αγοραίας αξιοκρατίας, αλλά η γραφειοκρατία με βάση την πίστη στο κόμμα, το «δόντι» στην ιεραρχία και τη ροπή στη διαφθορά.

Το ελληνικό πελατειακό μοντέλο των τελευταίων δεκαετιών έχει πολλές και καταπληκτικές ομοιότητες με το σοβιετικό. Είναι ένα οικονομικό μοντέλο μόνο κατ΄ όνομα καπιταλιστικό. Τα περί επέλασης του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα αποτελούν αστειότητες.

Στην Ελλάδα για λόγους πολιτισμικούς ακόμη και μετά την επικειμένη κατάρρευση του «σοβιετικού» μοντέλου, η επέλαση του «νεοφιλελευθερισμού» θα θυμίζει περισσότερο τα καθεστώτα κλεπτοκρατίας που ακολούθησαν την πτώση των σοβιετικών καθεστώτων παρά τα αγγλοσαξονικά μοντέλα της Δύσης. Είναι βαθύτερα πολιτισμικό το ζήτημα.

Ίσως να υπάρξει διαφορετική εξέλιξη, αν παραμείνουμε στο ευρώ και η Task Force του κ. Ραϊχενμπαχ καταφέρει να επιβάλει τις μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος δικαίου που θα θυμίζει Ευρώπη και όχι βαλκάνια του Ζίφκωβ και του Τσαουσέσκου... Αλλά αυτό δεν είναι δεδομένο πλέον.

Η Ελλάδα λοιπόν όπως έχουμε ξαναπεί αποτελεί το τελευταίο σοβιετικό καθεστώς της Ευρώπης που καταρρέει.

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Τι θα κάνει η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη;

Αν μείνουμε σε όσα έλεγαν προεκλογικά, αλλά και κατά τη συγκρότηση της μεταξύ τους κυβερνητικής τρόικας, θα κάνουν «επαναδιαπραγμάτευση» του μνημονίου...
Ετσι έλεγαν - και συνεχίζουν να λένε - στους εδώ, στους «ιθαγενείς»...

Για να μάθουμε, όμως, τι πραγματικά θα κάνει η συγκυβέρνηση, το προτιμότερο είναι να δούμε πώς η ίδια περιγράφει τα «μελλούμενα», τι δεσμεύεται ότι θα πράξει (αλλά και πώς το δεσμεύεται), όταν απευθύνεται όχι στον «λαουτζίκο», αλλά στους εταίρους και ευρω-συνομιλητές της.

Διαβάζουμε, λοιπόν, από την επιστολή του πρωθυπουργού Σαμαρά προς τους ομολόγους του της ΕΕ, την οποία και μετέφερε για λογαριασμό του στη Σύνοδο των Βρυξελλών ο Κάρολος Παπούλιας:
«(...). Με την παρούσα επιστολή - αναφέρει ο κ. Σαμαράς - θα ήθελα να σας επαναβεβαιώσω ότι η Ελλάδα είναι απόλυτα αποφασισμένη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την πρόσφατη συμφωνία διάσωσης.
Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος.
Θα επιταχύνω την εφαρμογή του Προγράμματος με έμφαση στον τομέα των Ιδιωτικοποιήσεων (...)».

Οτι η κοροϊδία εις βάρος του ελληνικού λαού παίρνει αστρονομικές διαστάσεις, αποτελεί -εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα- το ελάχιστο. Είναι το δευτερεύον συμπέρασμα που προκύπτει τόσο από το ύφος, όσο και από το περιεχόμενο αυτής της εξευτελιστικής (για όσους τη συνέταξαν) επιστολής.

Το κύριο συμπέρασμα για τον ελληνικό λαό είναι ότι δεν έχει κανένα, πια, περιθώριο.

Οτι δεν μπορεί και δεν πρέπει να χάσει ούτε μια μέρα, δείχνοντας ανοχή σε μια κυβέρνηση που στο όνομα της «επαναδιαπραγμάτευσης» (!) του μνημονίου, πριν καν ακόμα προχωρήσει στην ανάγνωση των προγραμματικών της δηλώσεων στη Βουλή, διατρανώνει - προς εκείνους με τους οποίους υποτίθεται ότι θα «επαναδιαπραγματευτεί» -ότι προσέρχεται ενώπιόν τους «πλήρως δεσμευμένη» και«απόλυτα αποφασισμένη» στην εφαρμογή του- υπό «επαναδιαπραγμάτευση» τάχα - μνημονίου!