Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Μαρ 2012


Απαλλοτριώσεις-εξπρές ιδιωτικών περιουσιών προβλέπει νομοσχέδιο της κυβέρνησης Παπαδήμου, το οποίο θέτει πρακτικά υπό την απειλή της κατάσχεσης το σύνολο των ιδιωτικών περιουσιών της χώρας προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του εξωτερικού δανεισμού, με τροποποίηση του κώδικα αναγκαστικών απαλλοτριώσεων μέσω του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών, Μεταφορών, Δημόσιων Έργων και άλλες διατάξεις».

Mόλις δύο ημέρες μετά την έγκριση του νέου Μνημονίου εκχώρησης του ελέγχου της χώρας στην τρόϊκα, όπως είχε αποκαλύψει στις 14/02 το defencenet.gr η κυβέρνηση με υπουργική απόφαση του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Κ.Σπηλιόπουλου, είχε «βάλει στο πακέτο» των παραχωρήσεων στην τρόϊκα και την ιδιωτική περιουσία!

Με απόφαση λοιπόν της κυβέρνησης το σύνολο της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, κινητής και ακίνητης, τίθεται υπό επίταξη-απαλλοτρίωση, δηλαδή αναγκαστική απαλλοτρίωση με κάποια αποζημίωση (δηλαδή χάνουν οριστικά την κυριότητά τους οι ιδιοκτήτες!) κάνοντας χρήση του λεγόμενου «πλαγιαστικού δικαιώματος»
Αν σε αυτό περιλάβουμε και την πρόβλεψη του νέου Μνημονίου που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ περί περί «σύλληψης και κράτησης» όσων αντιδρούν στην κατάσχεση περιουσιών για την εξυπηρέτηση του δανεισμού τότε έρχεται και «δένει» ιδανικά το νομικό πλαίσιο!

Η διαδικασία θα είναι πολύ απλή: Θα συνεδριάζει η Επιτροπή Απαλλοτριώσεων, θα αποφασίζει ότι το τάδε ακίνητο πρέπει να επιταχθεί και να τεθεί στην κυριότητα του κράτους, έναντι μιας συμβολικής αποζημίωσης. Εν συνεχεία και από την στιγμή που υπάρχουν ανεκπλήρωτες υποχρεώσεις έναντι των δανειστών, ενεργοποιείται το Μνημόνιο και οι δανειστές αποκτούν την κυριότητα του ακινήτου μέσω του «πλαγιαστικού δικαιώματος», δηλαδή δεν αποκτούν πρωτογενή κύρια δημόσια περιουσία, αλλά αυτή που κατασχέθηκε από ιδιώτες υπέρ του δημοσίου.

Σύμφωνα με τις προωθούμενες διατάξεις του νυν νομοσχεδίου για την εκτέλεση έργων αρμοδιότητας του υπουργείου Υποδομών τα οποία εντάσσονται στο Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών ή συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε), η απαλλοτρίωση των αναγκαίων ακινήτων κηρύσσεται κατ΄ εξαίρεση με απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Το δε τίμημα της εξαγοράς καθορίζεται, κατ' ανώτατο όριο, ή από την εκτιμητική επιτροπή του Δημοσίου ή από ανεξάρτητο πιστοποιημένο εκτιμητή. Πρακτικά για ένα "κομμάτι ψωμί", δηλαδή...

Μάλιστα, σε "επείγουσες περιπτώσεις", οι οποίες θα αιτιολογούνται επαρκώς από τον φορέα εκτέλεσης του έργου, η απαλλοτρίωση μπορεί να κηρύσσεται με απλό διάγραμμα οριζοντιογραφίας! Το σημαίνει το "επαρκώς" και ποιος θα το κρίνει;
Αν π.χ. τεθεί θέμα αξόφλησης ενός δανειστή, π.χ. της UBS για να μην κατάσχει το ακίνητο της πρεσβείας μας στην τάδε χώρα, αλλά θελήσει να πάρει μια έκταση-φιλέτο στην αττική ριβιέρα, τότε αυτό θα θεωρείται "επαρκής αιτιολόγηση"!
Δηλαδή το σύνολο της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων τίθεται υπό καθεστώς εξπρές απαλλοτριώσεων αν στο έργο το οποίο πρόκειται να γίνει υπάρχει συγχρηματοδότηση από την ΕΕ!

Ή αν κάποιος έχει μια παραθαλάσσια έκταση και θέλει μια ξένη εταιρεία να κατασκευάσει στο σημείο αυτό μια μαρίνα με ένα μέρος του συνολικού ποσού να συγχρηματοδοτείται από την ΕΕ. Τότε η ξένη εταιρεία μπορεί άμεσα να καταθέσει αίτηση απαλλοτρίωσης, η οποία θα εκδοθεί με μία απλή οριζοντιογραφία!

Όπως αναφέρεται στο σχέδιο νόμου, η απόφαση του Εφετείου με την οποία παρέχεται η άδεια προσωρινής κατάληψης και καθορίζεται η εύλογη αποζημίωση δεν υπόκειται σε ένδικο μέσο και δεν παράγει δεδικασμένο ως προς τον καθορισμό του ύψους της πλήρους αποζημίωσης.
Τέλος, με την απόφαση του Εφετείου διατάσσεται ταυτόχρονα η αποβολή του κατόχου από το ακίνητο, με τον όρο της κατάθεσης στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων του ευλόγου τμήματος της αποζημίωσης. Η σχετική δε απόφαση δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα.

Φυσικά ισχύει πάντα το ενδεχόμενο να υπάρξουν κατασχέσεις-επιτάξεις ιδιωτικών εκτάσεων, ιδιωτικών δικτύων κλπ προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν μπορέσει να αποπληρώσει τα τοκογλυφικά δάνειά της (όλες οι προβλέψεις των ξένων οίκων είναι ότι η Ελλάδα θα πάρει σε δεύτερο «κούρεμα», δηλαδή θα δηλώσει εκ νέου αδυναμία αποπληρωμής των δανείων, το αργότερο σε δύο χρόνια)!


Τα κάγκελα και οι σκοπευτές δεν γύμνωσαν την χούντα, αλλά ξύπνησαν την Ελληνική ψυχή που θα τους καταδιώξει και θα τους συνθλίψει

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Μια καλημέρα είναι αυτή πες την κι ας πέσει κάτω… Και καληνύχτα σε όσους πάνε τώρα για ύπνο…

Η πολιορκία έληξε και από αύριο οι εχθροί του λαού βάζουν κάτω τα απάνθρωπά σχέδια τους, πως θα μας πάρουν και τα σώβρακα, πως θα αλώσουν την ψυχή μας…

Εδώ θα είμαστε, ελπίζω, για να δούμε αν θα μας γονατίσουν ή αν τους αναγκάσουμε να φύγουνε νύχτα σαν τους κλέφτες…

Με τη σημερινή καγκελοφορτωμένη μέρα, όμως, κάνανε κι ένα καλό…
Μεγάλο καλό!
Ξύπνησαν τον κοιμώμενο Πατριωτισμό των Ελλήνων…

Από δω και μπρος οι προοδευτικοδηθεναριστερομαλάκες που αποκαλούσαν απαξιωτικά τους Πατριώτες, «εθνικιστές» και μιλούσαν για τα αδέρφια μας τους Μακεδόνες και για τα «δίκαιά» τους, οι περισπούδαστοι καθηγητάδες με τους περίεργους τίτλους GUH, DES, BKP, CDS, BRR που θάβανε την Ελλάδα μέσα από τις διαλέξεις και τα κωλοάρθρα τους, τα τσανάκια της Αμερικάνικης πρεσβείας που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους για «καλούς μας γείτονες» τους Τούρκους, τους Οθωμανούς ευεργέτες μας και βγάζανε σπυριά όταν ακούγανε για Ιωνία, Πόντο, Μικρασία, Ανατολική Θράκη, Κύπρο…

Όλα αυτά τα σκατά, θα τρώνε ροχάλες και καρπαζιές έτσι και τολμήσουν να ανοίξουν ξανά τα βοθροστόματά τους…

Σήμερα ο φόβος και οι ενοχική συμπεριφορά των Πατριωτών Ελλήνων πήγε περίπατο…

Σήμερα φοβισμένοι είναι οι δυνάστες μας…

Χεσμένοι απάνω τους είναι και ο φόβος που τους κατέλαβε, μέρα με την ημέρα θα μεγαλώνει…

Φέτος η Ανάσταση ίσως μυρίσει Λευτεριά νωρίτερα…

Καλό ξημέρωμα αδέρφια, ψηλά το κεφάλι, θα τους τσακίσουμε!

Με τις κατάρες όλων

Η ψυχή αυτών των παιδιών ούτε με κάγκελα φράζεται, ούτε ελεύθεροι σκοπευτές μπορούν να την βάλουν στο σημάδι…

Ακούς αξιοθρήνητε τραπεζοϋπάλληλε της Goldman Sachs;

Ακούς αδάκρυτε προδότη της Πατρίδας ΓΑΠ;

Ακούτε κι εσείς Σαμαρά και Βενιζέλε, ανδρείκελα των Ευροτοκογλύφων και της νέας τάξης;

Ακούτε όλοι σας βδελυρά αποβράσματα, ψυχροί εκτελεστές του λαού των Ελλήνων που με την ψήφο σας παραδώσατε την Πατρίδα μας στα αρπαχτικά του διεθνούς αιματοβαμμένου κεφαλαίου;

Κοντά είναι ο καιρός που θα πληρώσετε βαρύ το τίμημα των προδοτικών πράξεών σας…

Και δε θα βρεθεί για σας ούτε δάκρυ, ούτε λόγος συμπόνιας…

Με τις κατάρες όλων θα οδεύσετε την οδό της απώλειας…


Γράφει ο Πέτρος Κονταρίνης

Με το Μνημόνιο 2 και τους εφαρμοστικούς νόμους ολοκληρώνεται η καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού, του κοινωνικού ιστού και υποθηκεύεται η εθνική ανεξαρτησία της χώρας. Το πολιτικό σύστημα των καταστροφικών κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, μην αντέχοντας άλλο την κοινωνική αγανάκτιση προσφεύγει τέλος Απριλίου σε εκλογές για να εκτονώσει την κατάσταση, όπως αδιάντροπα παραδέχονται θεωρώντας τη συνέχιση της ίδιας καταστροφικής πολιτικής δεδομένη και μετεκλογικά.

Η κοινωνία έχοντας ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό το ψευτοδίλημμα δεξιά ή δημοκρατική παράταξη, θα ψηφίσει στις επόμενες εκλογές με κριτήριο την οικονομική της κατάσταση και τον εξευτελισμό που έχει υποστεί. Έτσι όσο κι αν προσπαθούν τα Μ.Μ.Ε, είναι πια ευδιάκριτο ότι σε τίποτα επί της ουσίας δε διαφέρουν Σαμαράς, Βενιζέλος, Καρατζαφέρης, Μπακογιάνη με την πολιτική που εξυπηρετεί το Δ. Ν. Τ, την Ε.Ε, το Σ.Ε.Β., το Ι.Ο.Β.Ε. και την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Γι’ αυτό θα συγκυβερνήσουν και πάλι μετεκλογικά αν χρειαστεί. Εκτός αν...

ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΙΑΙΟ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΣΤΗΡΙΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ. Πρέπει να γίνει κατανοητό από τα παραδοσιακά προοδευτικά πολιτικά κόμματα αλλά και από αυτά που γεννήθηκαν μέσα στην κρίση, ότι ο χειμαζόμενος Έλληνας πολίτης, εδώ που φτάσαμε, δεν προσδοκά μόνο μια ισχυρότερη αντιπολίτευση, αλλά μια άλλη κυβέρνηση.

Είναι δεδομένο σήμερα ότι η Νέα Δημοκρατία που προηγείται δημοσκοπικά, θα εισπράξει 50επιπλέον έδρες από το ισχύον εκλογικό σύστημα και με τη συνδρομή του ΠΑ.ΣΟ.Κ ή και άλλων αν χρειαστεί, θα έχουμε μια κυβέρνηση μειοψηφίας στο λαό αλλά πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο, δηλαδή ότι έχουμε και σήμερα. Ένα ενωμένο αντιμνημονιακό ψηφοδέλτιο που θα προτείνει ένα μίνιμουμ πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, προς όφελος των μισθωτών, των μικρομεσαίων επαγγελματιών και των αγροτών και στο οποίο θα συμμετέχουν ισότιμα τα κόμματα της Αριστεράς, οι βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Νέας Δημοκρατίας που καταψήφισαν τα Μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, καθώς και μικρότεροι σχηματισμοί που βρίσκονται μέχρι σήμερα εκτός Βουλής.

Σημαντικό ρόλο θα πρέπει να έχουν και άνθρωποι του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου που στάθηκαν αυτά τα δύσκολα χρόνια στο πλευρό της κοινωνίας.

Συγχρόνως πρέπει να αναζητηθεί ένας κοινός βηματισμός με τα ανεξάρτητα ριζοσπαστικά κινήματα που αναδείχτηκαν μέσα στην κρίση από τις συνελεύσεις των πλατειών, το δεν πληρώνω, την Κερατέα και φτάνοντας στο σήμερα με το κίνημα από τον παραγωγό στον καταναλωτή για φθηνότερα προϊόντα. Κι αυτό γιατί ένα 30% του κόσμου, που αποδεσμεύθηκε από το δικομματισμό απογοητευμένος και κατεστραμμένος, φαίνεται να μπερδεύεται από τις πολλές επί μέρους προτάσεις και μπορεί να μην πάει να ψηφίσει όπως καταγράφουν δημοσκοπήσεις και όπως έπραξε στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές. Περιμένει μια πλουραλιστική εναλλακτική πρόταση, που να ξεπερνά ηγεμονισμούς και ηγετικές φιλοδοξίες.

Σε αυτές τις εκλογές δεν παίζεται ο τελικός σκοπός και το όραμα ενός εκάστου, αλλά το πώς θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως κοινωνία και κράτος.

Ένα μίνιμουμ πρόγραμμα σωτηρίας που θα απαντά στις αιτίες που δημιούργησαν τη σημερινή κατάσταση, μπορεί να στηριχτεί στους άξονες:

1. Καταγγελία όλων των διεθνών συμβάσεων και μνημονίων από το Μάιο του 2010, κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων που έπληξαν κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, περιέκοψαν μισθούς, επιδόματα, συντάξεις και επέβαλαν υπέρμετρη φορολογία κατά παράβαση των άρθρων 4 παρ. 5, 17 και 78 παρ. 2 του Συντάγματος. Επαναφορά της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής και κούρεμα των δανείων των ιδιωτών από τις τράπεζες.

2. Απαγγελία κατηγορίας σε όσους ήταν μέλη των κυβερνήσεων και διοικήσεων Οργανισμών από το Μάιο του 2010 και παραβίασαν το Σύνταγμα, υπέγραψαν Μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους και δυσφήμισαν έντεχνα τη χώρα για να δικαιολογηθεί η εμπλοκή εξωθεσμικών παραγόντων στη διακυβέρνησή της, παραβιάζοντας το θεμέλιο του πολιτεύματος που είναι η λαϊκή κυριαρχία, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων μέχρι την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων.

3. Διαγραφή του επαχθούς χρέους, αποπληρωμή του βάσει των στοιχείων της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, αφαιρουμένων των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου και εξαιρουμένων των ομολόγων που βρίσκονται σε ταμεία εργαζομένων και σε χέρια μικροκαταθετών.

4. Εθνικό σχέδιο ανάταξης της παραγωγής με την επανεθνικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας με κοινωνικό έλεγχο, τη δημιουργία ενός ισχυρού κρατικού πυλώνα στο Τραπεζικό Σύστημα, που θα λαμβάνει υπόψη του το κοινωνικό όφελος, την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το χτύπημα των μονοπωλίων και των καρτέλ, την επαναφορά του συντελεστή 45% στη φορολόγηση των μεγάλων Α.Ε και την ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής, μέσα από ένα νέο συνεταιριστικό κίνημα. Προτεραιότητα στην εξόρυξη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων και φυσικών πόρων με εθνικό έλεγχο. Επανατοποθέτηση της διεθνούς θέσης της χώρας με άνοιγμα συνεργασίας προς την Ρωσία και τις χώρες του BRIC.

5. Εμβάθυνση της Δημοκρατίας με την κατάθεση πρότασης Συνταγματικής αναθεώρησης τον Ιούλιο του 2013, που θα περιλαμβάνει θεσμούς λαϊκής παρέμβασης και συμμετοχής, όπως δημοψηφίσματα για μεγάλα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα, εναλλαγή και ανάκληση βουλευτών και κατάργηση των ειδικών προνομίων τους, πάγια καθιέρωση αναλογικού εκλογικού νόμου, αποκατάσταση του ρόλου της αστυνομίας στην πάταξη της εγκληματικότητας αντί της καταστολής του αγανακτισμένου λαού, απόλυτη ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης από πολιτικές παρεμβάσεις.

Ποιοί άραγε θα διαφωνούσαν σε αυτά τα αυτονόητα για την ανασυγκρότηση της οικονομίας προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας , γιατί η εναλλακτική πρόταση δε μπορεί να συσπειρώσει διαφορετικές πολιτικές-κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία του μη προνομιούχου Έλληνα; Ενώ παρουσιάζεται σαν απόλυτα λογικό να μας κυβερνούν από κοινού ψευτο-σοσιαλιστές, νεοφιλελεύθεροι και χουντικοί, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα μιας χούφτας τραπεζιτών, εφοπλιστών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών.

Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών ανατροπών, ας μη γυρίσουμε την πλάτη στην Ιστορία, ας κάνει ο καθένας το χρέος του.

Την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως έκανε γνωστό μετά τη συνάντησή που είχε μαζί του στη Σεούλ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

Σε δηλώσεις τους στο περιθώριο της συνόδου με θέμα την πυρηνική ασφάλεια, ο Αμερικανός πρόεδρος συνεχάρη τον κ. Ερντογάν «για τις προσπάθειες που ο ίδιος έχει κάνει στο εσωτερικό της Τουρκίας για να προστατεύσει τις θρησκευτικές μειονότητες» και εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση της Άγκυρας να ξανανοίξει η Σχολή της Χάλκης.

«Είναι δίκαιο να πούμε ότι κατά τα τελευταία χρόνια, η σχέση ανάμεσα στην Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε να ενισχύεται σε κάθε επίπεδο», σημείωσε ο πρόεδρος Ομπάμα και χαρακτήρισε τον Ταγίπ Ερντογάν «εξαιρετικό εταίρο και φίλο» σ' ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.

Όπως εξάλλου έκανε γνωστό, κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο πρωθυπουργό, συζήτησαν και για το θέμα της Συρίας, με τον Αμερικανό πρόεδρο να εκφράζει τις ευχαριστίες του προς την Τουρκία για την οργάνωση και φιλοξενία της συνάντησης «Φίλοι της Συρίας», στην οποία θα συμμετάσχει η Χίλαρι Κλίντον. «Ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ολόκληρη η ομάδα του έδειξε εξαιρετικές ηγετικές ικανότητες σ' αυτό το κρίσιμο ζήτημα», τόνισε ο Μπαράκ Ομπάμα.

Από την πλευρά του, ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι είχαν την ευκαιρία να αξιολογήσουν και την κατάσταση σχετικά με την Κύπρο. «Ελπίδα μας», είπε, «είναι ότι μπορούμε να επιτύχουμε το επιθυμητό μέλλον για την Κύπρο σύντομα».

Στην ατζέντα της συνάντησης, πρόσθεσε, ήταν επίσης το Ιράν, το Ιράκ, οι Κούρδοι αντάρτες, η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, κυρίως σε σχέση με την κατάσταση στο Αφγανιστάν και η Σομαλία. Τέλος, ο Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Ομπάμα θα επισκεφθεί την Τουρκία, για δεύτερη φορά, τον ερχόμενο Ιούνιο.


Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς αναρωτιόμαστε, τι ανταλλάγματα και από ποιόν πήρε ο τούρκος πρωθυπουργός, προκειμένου να κάνει αυτή την "παραχώρηση"; Μήπως η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσει να ανησυχεί για συμφωνίες που έγιναν χωρίς αυτήν και που αφορούν την Θράκη, το Αιγαίο, το Καστελλόριζο ή την Γαύδο;

«Η ευρωζώνη θα γινόταν απίστευτα εξασθενημένη» δήλωσε στο BBC

Η γερμανίδα καγκελάριος, Ανγκελα Μέρκελ, μιλώντας σε τηλεοπτική συνέντευξη στο BBC – η οποία θα μεταδοθεί τη Δευτέρα – εκτίμησε ότι θα ήταν «καταστροφικό» να επιτραπεί στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη, που θα γινόταν έτσι «απίστευτα εξασθενημένη».

«Εχουμε πάρει την απόφαση να ανήκουμε σε μια νομισματική ένωση. Είναι μια απόφαση όχι μόνο νομισματική, αλλά και πολιτική», δηλώνει...
η Ανγκελα Μέρκελ.

«Θα ήταν καταστροφικό αν λέγαμε σε μία από τις χώρες που έχει αποφασίσει να είναι μαζί μας: ''Δεν σας θέλουμε πια''», πρόσθεσε.

«Εξάλλου οι (ευρωπαϊκές) συνθήκες δεν το επιτρέπουν. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αναρωτιούνται: ''Ποιος θα είναι ο επόμενος;'' Η ευρωζώνη θα γινόταν απίστευτα εξασθενημένη», συνέχισε.

Πρόσθεσε επίσης ότι η Ελλάδα, που ήταν το αντικείμενο δύο ευρωπαϊκών σχεδίων διάσωσης, έχει μπροστά της ένα «μακρύ και δύσβατο δρόμο» αλλά θα ήταν ένα «τεράστιο πολιτικό λάθος να της επιτραπεί» να εγκαταλείψει το ευρώ.

«Η κατάσταση είναι πολύ τεταμένη. Η Ευρώπη, και ιδίως η ευρωζώνη, είναι σε κρίση. Η κρίση αυτή είναι η συνέπεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και έχει προκαλέσει συζητήσεις πολύ σκληρές σε πολλές χώρες», πρόσθεσε η Άνγκελα Μέρκελ, όταν ρωτήθηκε για την ανάδυση ενός αντιγερμανικού αισθήματος στην Ελλάδα.

«Εχουμε θυελλώδεις συζητήσεις στα κοινοβούλιά μας και χρησιμοποιούμε σκληρές λέξεις. Ομως ευτυχώς έχουμε μάθει να επιλύουμε τις διαμάχες μας ειρηνικά».

Η Ανγκελα Μέρκελ επαναβεβαίωσε επίσης την υποστήριξή της στην παρουσία της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση παρά την άρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον να ενταχθεί στο νέο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό σύμφωνο.

«Η Βρετανία πρέπει να γνωρίζει ότι στη Γερμανία θέλουμε μια Βρετανία ισχυρή μέσα στην ΕΕ, είναι κάτι το οποίο πάντα επιθυμούσαμε και πάντα θα επιθυμούμε», είπε.

Θαύμα – θαύμα!
Πέντε μέρες αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ο κ. Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε πέντε μονάδες στα γκάλοπ! Θαύμα – θαύμα

Και προφήτης αυτού ο ΔΟΛ, αν κάθε μία μέρα που θα περνάει έως στις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ του Μπενύτο τσιμπάει έναν πόντο, θα πιάσει στις κάλπες των εθνικών εκλογών το ποσοστό που έπιασε ο Μπενύτο – Μπενίτο στις πασόκιες κάλπες: 98% να φαν και οι κότες!

Και τα παπαγαλάκια!
Διότι πρώτα απ’όλους απ΄τα ποσοστά, τρώνε τα παπαγαλάκια. Μάλιστα, σε προεκλογική περίοδο, ορισμένα παπαγαλάκια φουσκώνουν έως σκασμού, θαύμα – θαύμα όμως, ούτε σκάνε, ούτε τον σκασμό βγάζουν!

Θαύμα: επί υπουργίας Βενιζέλου ως δοτού Υπουργού Οικονομικών του δοτού Παπαδήμου, χάθηκαν 420.000 θέσεις εργασίας, αλλά ακριβώς 4,2% ανέβασε το ποσοστό του κινήματος μέσα σε μία βδομάδα ο Μπενύτο κι ο προφήτης αυτού κ. Μπόμπολας! Θαύμα για κάθε 100.000 θέσεις εργασίας που χάνονται, 1% ανεβαίνει το κόμμα που τις δολοφονεί!

Μάγοι, μανδαρίνοι, λαλίστατα αηδόνια κι όλη η υπόλοιπη άπασα επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Μιλά για «αυτοδύναμη Ελλάδα» (θέλωντας ο πονηρούλης να παραπέμψει στην πολυθρύλητη «αυτοδυναμία» των πάλαι ποτέ κυβερνητικών κομμάτων) ο άνθρωπος που, μαζί με τους συνεταίρους του, υπέταξαν ακριβώς αυτήν την Ελλάδα στον πιο αισχρό Ζυγό, τον Ζυγό των τοκογλύφων. Θαύμα!

Άρχισε, κυρίες και κύριοι (καλημέρα σας και καλήν εβδομάδα) η εποχή των θαυμάτων, δηλαδή η προεκλογική περίοδος στην «Αυλή των Θαυμάτων».

Η χώρα κυβερνάται απ’την Τρόικα με Σιδηρά Πυγμή και ο έτερος των θαυματοποιών του δικομματισμού, ο κ. Σαμαράς απειλεί με τον κίνδυνο της «ακυβερνησίας» τους πολίτες, αν δεν ψηφίσουν στις εκλογές όπως γουστάρουν οι «νταβατζήδες».

Θα μείνει, κατά τον κ. Σαμαρά, η Ελλάδα «ακυβέρνητη» αν δεν ψηφίσουμε φον Βορίδεν κι Αδώνιδα, αν δεν ψηφίσουμε τους σμπίρους που εγκρίνει η κυρία Μέρκελ και μαζί της όλοι όσοι θέλουν να κάνουν την Ελλάδα «Ειδική Οικονομική Ζώνη».

Όντως! Τότε η χώρα δεν θα είναι ακυβέρνητη! Θα κυβερνάται από κάπο, από γκόλντεν γκαουλάϊτερ μπόυς και από ϋμπεργκρουπενφύρερ.

Ως φαίνεται, πολιτικοί όπως ο κ. Βενιζέλος και ο συναιτερός του κ. Σαμαράς, έχουν ξεχάσει ότι υπάρχουν για να υπηρετούν τους πολίτες, για να βρίσκουν λύσεις κι όχι να εκβιάζουν τον λαό.

Ως φαίνεται, η σκλήρυνση (κι όχι μόνον στις αρτηρίες) που έχει προκαλέσει ο δικομματισμός στους πολιτικούς του εκφραστές, τους έχει κάμει να ξεχάσουν τη λογοδοσία.

Σε αυτές τις εκλογές πολλοί πολιτικοί θα λογοδοτήσουν κι αρκετοί απ’αυτούς θα τιμωρηθούν απ’τον λαό. Όπως και στις επόμενες εκλογές – και τότε αρκετοί πολιτικοί θα λογοδοτήσουν.

Αν μάλιστα συνεχίσουν τον ίδιο χαβά, ο λαός θα ζητήσει τον λόγο και απ’αυτούς που τώρα, ως «νέοι» αρχηγοί, του «δίνουν εκ νέου τον λόγο τους», ότι θα κάνουν τα...ίδια! Αμετανόητοι, αδιόρθωτοι, «θαυματοποιοί», Μαυρογιαλούροι που δεν λένε να ανανήψουν.

Κι ένα τελευταίο – που για την ώρα μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα.

Αν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για τους Έλληνες πολιτικούς, μάλιστα τους πολιτικούς αρχηγούς, που ουδείς νόμος περί Ευθύνης Υπουργών μπορεί στην ουσία τους να παραγράψει, υπάρχουν πολιτικές ευθύνες και για τα αφεντικά τους.

Μπορεί ο κ. Τομσεν ναναι ένας υπαλληλάκος, ευφυής ή στόκος, αδιάφορο. Μπορεί ο κ. Ράϊχενμπαχ ναναι ένα καλό ανθρωπάκι ή η μετενσάρκωση του Φου – Μα – Ντσου! Όμως αυτά που κάνουν στην Ελλάδα στο όνομα της Τρόικας και με την υποστήριξη των δικών μας συνεργατών – πολιτικών, ενέχουν επίσης πολιτικές ευθύνες.

Μπορεί να μην προβλέπεται Ειδικό Δικαστήριο για τους Τομσεν, Ραϊχενμπαχ και Σια, αλλά ούτε το ακαταδίωκτο προβλέπεται για τα εγκλήματα που διαπράττουν, ούτε θα θεωρηθούν ανεύθυνοι πολιτικώς οι Έλληνες πολιτικοί που τους υπηρετούν, καταδικάζοντας την Ελλάδα να ζει με 255 τη βίζιτα σε μηνιαία βάση, ή 10,20 ευρώ την ημέρα και βλέπουμε...

Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι

«Ο κόσμος έκανε ένα βήμα μπροστά δείχνοντας ότι δεν τους φοβάται»...

Ως αποτέλεσμα των εντολών που είχε λάβει η Αστυνομία από τη φυσική και πολιτική ηγεσία, σύμφωνα με τις οποίες οι παρελάσεις θα έπρεπε να γίνουν «πάση θυσία», χαρακτηρίζει τα χθεσινά επεισόδια ο γενικός γραμματέας του ΔΣ της Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, Βασίλης Κωνσταντόπουλος. Ο Πατρινός συνδικαλιστής, τονίζει ότι η χθεσινή ημέρα, λόγω των μέτρων, έγινε από ημέρα εθνικής ανάτασης, ημέρα εθνικής υποβάθμισης, με σιδηρόφρακτες παρελάσεις και αστυνομοκρατία.

«Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μετατράπηκε χθες σε Υπουργείο Προστασίας των Πολιτικών», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Γ.Γ. της Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων.

Η παρέλαση για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου που εζησαν χθες οι Πατρινοί ήταν διαφορετική. Αυστηρά μέτρα της ΕΛ.ΑΣ, διαμαρτυρίες του κόσμου για τον αποκλεισμό τους από τον πεζόδρομο της Αγίου Νικολάου ακόμα και από τη Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελίστριας, πορείες φοιτητών, μελών λαϊκών συνελεύσεων και απλών πολιτών, απουσία κυβερνητικών εκπροσώπων και βουλευτών από τη εξέδρα των επισήμων και συγκρούσεις μεταξύ αστυνομικών και συγκεντρωμένων πολιτών στον πεζόδρομο της Αγίου Νικολάου και δακρυγόνα συνέθεσαν τ5ο σκηνικό.

"Φασιστική και αποτυχημένη μέθοδος"

Από την πλευρά του ο Τάσος Γιακουμής, γραμματέας της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Αχαΐας και μέλος της λαϊκής συνέλευσης Άνω Πόλης , που μαζί με άλλους Πατρινούς παρέλασαν κρατώντας φωτογραφίες αγωνιστών και ηρώων, μιλώντας για την έντονη παρουσια της αστυνομίας στην Πάτρα και τα όσα εκτυλίχθηκαν, κάνει λόγο για "φασιστική και αποτυχημένη μέθοδο".

Ο κόσμος είπε ότι τελικά κατέβηκε στην παρέλαση είτε για να διαμαρτυρηθεί είτε για να δει τα παιδιά του, ενώ αναρωτήθηκε "τι φυλάγανε;", δεδομένου ότι κυβερνητική εκπρόσωπηση και βουλευτές δενπαρέστησαν στην εξέδρα των επισήμων. "Κατέλυσαν στοισχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα του πολίτη για να φυλάξουν το τίποτα".

Παρέλαση πολιτών μέσα στην παρέλαση - "Θέλαμε να σπάσουμε την απαγόρευση"

Παρέλαση, μέσα στην παρέλαση, κρατώντας φωτογραφίες ηρώων του 1821 και αγωνιστών της νεότερης ιστορίας έκαναν χθες 10 περίπου Πατρινοί, κρατώντας φωτογραφίες αγωνιστών του 1821 αλλά και της σύγχρονης ιστορίας.

Ανάμεσά τους ο Πατρινός ήρωας Παναγιώτης Καρατζάς, ο Καπετάν Νικήτας, ο Άρης Βελουχιώτης, ο Πατρινός Γιώργος Σαμουρης, που σκοτώθηκε στο Πολυτεχνείο, ο Αλέκος Παναγούλης κ.α.

"Από τη μια πλευρά θέλαμε να σπάσουμε την απαγόρευση και από την άλλη να αναδείξουμε τους ήρωες του λαού", λέει ο κ. Γιακουμής. Ο κόσμος τους χειροκρότησε ιδιαίτερα θερμά και τους επευφημούσε.

Β. Χατζηλάμπρου: Ο κόσμος δεν τους φοβάται

Ο Περιφερειακός σύμβουλος και στέλεχος της ΚΟΕ Βασίλης Χατζηλάμπρου τόνισε πως ο λαός με τη χθεσινή του στάση, έδειξε πως: «δεν τους φοβάται, γιατί και κατέβηκε στο δρόμο και διαμαρτυρήθηκε και κατάφερε να παρελάσει». Στα θετικά της χθεσινής ημέρας, ο κ. Χατζηλάμπρου αναφέρει το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκε εκπρόσωπος της κυβέρνησης και οι βουλευτές, αλλά και πως ο αντιπεριφειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Γρηγόρης Αλεξόπουλος, παρακολούθησε την παρέλαση από το δρόμο και όχι από την εξέδρα.

«Η στάση του βέβαια, είναι επαμφοτερίζουσα, διότι εμείς είχαμε ζητήσει από το Περιφερειακό Συμβούλιο να κηρύξει ανεπιθύμητους τους εκπροσώπους της κυβέρνησης», συμπληρώνει ο κ. Χατζηλάμπρου.

Ωστόσο, καταληκτικά θεωρεί πως χθες «ο κόσμος έκανε ένα βήμα μπροστά δείχνοντας ότι δεν τους φοβάται».

Από thebest
Το σύστημα των μνημονιακών συμφερόντων και οι κομματικοί υποτελείς του, εν όψει των επερχόμενων εκλογών, αναδιοργανώνονται και επιχειρούν να κλείσουν τις «ρωγμές» τους, να περαιώσουν τις εκκρεμότητές τους...

Μια χειραγωγούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία επικύρωσε «πανηγυρικώς» τη δανειακή σύμβαση χωρίς στην πραγματικότητα η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών που την ψήφισαν να πιστεύει ότι διανοίγεται κάποια θετική προοπτική... Το πλέον απαξιωτικό φαινόμενο ασφαλώς αποτέλεσε η θετική ψήφος εκείνων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που ψήφισαν «όχι» στην προηγηθείσα ψηφοφορία για το Μνημόνιο... Ο αυτοευτελισμός τόσο των ιδίων όσο και των κομματικών τους ηγεσιών μέσω των «δηλώσεων μετανοίας» που κατέθεσαν αποτελεί ένα ακόμα δείγμα της απόλυτης απαξίωσης στην οποία έχει περιέλθει το δικομματικό σύστημα διακυβέρνησης.

Αφού έκλεισε αυτή η εκκρεμότητα, ξεκινά τώρα η επιχείρηση του πλήρους, του ασφυκτικού ελέγχου των ΜΜΕ. Σε πρώτη φάση, θα επιδιωχθεί η φίμωση ή και ο διωγμός όλων των αντιμνημονιακών φωνών και γραφίδων.

Η μνημονιακή μονοφωνία αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επιχείρηση αναστήλωσης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως για την προβολή του Ε. Βενιζέλου ως της ικανής και δυναμικής προσωπικότητας που θα διαδραματίσει βασικό ρόλος στις εξελίξεις. Η προβολή και ενίσχυση του Α. Σαμαρά και της ΝΔ, αν και σημαντική, θα κινηθεί σε δεύτερο πλάνο, αφού προέχει η ολόπλευρη ενίσχυση του καταρρέοντος ΠΑΣΟΚ.

Με βάση το επιδιωκόμενο μετεκλογικά δίδυμο της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ αναδιοργανώνεται το σύστημα της διαπλοκής. Εκδοτικά και εργολαβικά συμφέροντα, προμηθευτές συνάπτουν τώρα τις νέες συμφωνίες και τοποθετούν δικούς τους ανθρώπους σε επιτελικές θέσεις των κομματικών φορέων της συγκυβέρνησης.

Ταυτόχρονα, σε ένα τρίτο επίπεδο, επιδιώκεται η διόγκωση ή και η κατασκευή γεγονότων, τα οποία καταλαμβάνουν ήδη κυρίαρχη θέση στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και στις «δορυφορικές» τους εκπομπές. Τα σκάνδαλα στο ΙΚΑ, στη χορήγηση επιδομάτων αναπηρίας σε μη δικαιούχους ή η διαφθορά με τις μίζες στο υπουργείο Ανάπτυξης αποτελούν ασφαλώς καταστάσεις απαράδεκτες, που πρέπει να εξαλειφθούν. Όμως, τα κόμματα, οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι διοικητές οργανισμών που ευθύνονται για τα σκάνδαλα αυτά βρίσκονται από τα ΜΜΕ στο απυρόβλητο.

Προβάλλονται βεβαίως «αυθορμήτως» μέσα από τα σκάνδαλα αυτά οι καθαρόαιμοι «μνημονιακοί» υπουργοί, όπως ο Α. Λοβέρδος, η Ά. Διαμαντοπούλου... «Να τον πετιέται» και ο Χρυσοχοΐδης, που ανακάλυψε τώρα την απαράδεκτη κατάσταση των μεγάλων πόλεων από το «μεταναστευτικό» και οργανώνει αμέσως στρατόπεδα για την αντιμετώπισή του...

Αυτά τα «γνήσια» μνημονιακά πολιτικά πρόσωπα θα πρέπει να «εγγραφούν» στη συνείδηση των πολιτών, να «τιμηθούν» αναλόγως στις εκλογές, ώστε να καταλάβουν πρωτεύουσες εξουσίες στο επόμενο κυβερνητικό σχήμα...

Το σύστημα των μνημονιακών συμφερόντων και οι κομματικοί του εντολοδόχοι «τρέμουν» στην προοπτική των επερχόμενων εκλογών... Γνωρίζουν ότι η σημασία τους ξεπερνά κάθε προηγούμενη αναμέτρηση, αφού δεν αφορά την αντιπαράθεση κομματικών αντιλήψεων και μηχανισμών. Αντίθετα, εξελίσσεται σε σύγκρουση στρατηγικών επιλογών εθνικής εμβέλειας, αφού το διακύβευμα αφορά την εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια, τη φτωχοποίηση της κοινωνίας, τη διάλυση της οικονομικής και παραγωγικής δομής της χώρας.

Το καταρρέον δικομματικό σύστημα διεξάγει τον δικό του αγώνα επιβίωσης. Επιδιώκει να επικρατήσει, έστω και οριακά, και να διασφαλίσει την αναπαραγωγή του μέσα από την εκλογική αναμέτρηση.

Εάν το εκλογικό άθροισμα των ποσοστών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κινηθεί στο 50%, τότε το σύστημα θα θεωρήσει νίκη του την έκβαση αυτή, αφετηρία για την αναδιοργάνωσή του και την πλήρη επιβολή της κυριαρχίας του σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Η καταδίκη του μνημονιακού δικομματικού συστήματος στο πλαίσιο αυτό αποβλέπει σε δύο βασικούς στόχους: Ο πρώτος αφορά τη διαμόρφωση ενός ισχυρού κοινωνικού - πολιτικού συσχετισμού, που θα επιτρέψει το σταμάτημα της πορείας καταστροφής της χώρας. Ο δεύτερος είναι η προάσπιση της δημοκρατίας, του Συντάγματος, των πολιτειακών θεσμών από τον ευτελισμό που υφίστανται από τη νέα μορφή κυριαρχίας που έχει επιβληθεί στη χώρα.

Οι κρίσιμες και οριακές αυτές συνθήκες που αφορούν την εκλογική αναμέτρηση θα οδηγήσουν στην ένταση και στη δημιουργία κλίματος σύγκρουσης, μέσω ακραίων εκβιασμών και διλημμάτων ή και δημιουργίας «γεγονότων».

Σ' αυτές τις εκλογές το σύστημα «παίζει τα ρέστα του», δίνει τον αγώνα της επιβίωσής του. Η κατάσταση της κοινοβουλευτικής δικτατορίας που έχει επιβληθεί οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σύστημα και οι μηχανισμοί του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΜΕΣΟΝ για να τρομοκρατήσουν και να πειθαναγκάσουν τους πολίτες να υποκύψουν στους εκβιασμούς τους.

Απέναντι στην επιχειρούμενη τρομοκράτηση και στην επικράτηση του φόβου θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα «κοινωνικό τείχος», μια πλειοψηφική κοινωνικο-πολιτική συμμαχία που θα βαδίσει με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα μέχρι την κάλπη, ώστε με το δικό της πολιτικό ΟΧΙ να ανοίξει μια ελπιδοφόρα, μια θετική προοπτική.
Οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν φέτος τις μεγαλύτερες εξαγωγές σιταριού προς το Ιράν από το 2008

Γράφει ο Mάριος Ευρυβιάδης,

καθηγητής Διεθνών Σχέσεων

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών όσο και οι ισραηλινές έχουν αποφασίσει και δη μοσιοποιήσει ότι δεν είναι καν στις προθέσεις της Τεχεράνης να κατασκευάσει, τώρα, πυρηνικά όπλα. Εάν οι Ιρανοί χρειάζονται κάτι, άμεσα και με υπευθυνότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σε θέση να το προμηθεύσουν».

Τι λέτε να χρειάζονται οι Ιρανοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες την περίοδο αυτή, και το οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να προμηθεύσουν «άμεσα και με υπευθυνότητα»; Σιτάρι! Εκατοντάδες τόνους ίσως και εκατομμύρια τόνους.

Όπως πληροφορηθήκαμε από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters (16 Μαρτίου 2012) η Τεχεράνη έχει ήδη αγοράσει 180.000 τόνους που θα φτάσουν τους 400.000 και οι οποίοι θα διαμετακομιστούν διά θαλάσσης τον Απρίλιο στο Ιράν. Η τιμή πώλησης φθάνει τα 160 εκατομμύρια δολάρια. Πιστεύεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες αγορές αφού το Ιράν βρίσκεται στην αγορά για προμήθεια ίσως και 7 εκατομμυρίων τόνων από την παγκόσμια αγορά (Ρωσία, Βραζιλία, Γερμανία, Ινδία, Πακιστάν).

Μα τι τελικά συμβαίνει; Υπάρχει ή δεν υπάρχει αμερικανικό εμπάργκο κατά του Ιράν; Βεβαίως υπάρχει εδώ και χρόνια. Επιπλέον, πρόσφατα το εμπάργκο έχει διευρυνθεί και συμπεριλαμβάνει απαγόρευση ιρανικού πετρελαίου καθώς επίσης και συνδιαλλαγές με την Κεντρική Τράπεζα του Ιράν για πληρωμές αγοράς ιρανικού πετρελαίου.

Πολιτικός στόχος του αμερικανικού εμπάργκο είναι, τουλάχιστον, να εξαναγκαστεί η Τεχεράνη να υποκύψει στις αμερικανο-ισραηλινές πιέσεις, κυρίως, αλλά και αυτές της Διεθνούς Κοινότητας (ΙnternationalCommunityή αλλιώς ΙΝΤCΟΜ) και να επιτρέψει, έτσι, την απρόσκοπτη επιθεώρηση του πυρηνικού προγράμματος από τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας.

Κατά τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την ΙΝΤCΟΜ, η Τεχεράνη κατηγορείται ότι έχει μυστικά σχέδια να χρησιμοποιήσει την πυρηνική της τεχνογνωσία ώστε να αποκτήσει παράνομα και πυρηνικά όπλα. Η Τεχεράνη αρνείται ότι κάτι τέτοιο είναι στις προθέσεις της και επικαλείται το δικαίωμά της ως μέλους της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, να συνεχίσει το πρόγραμμά της ώστε όπως όλες οι χώρεςμέλη της Συνθήκης να ολοκληρώσει και αυτή τον «πυρηνικό κύκλο» (nuclear cycle) και να μπορεί να παράγει πυρηνική ενέργεια και άλλα παράγωγα, κυρίως στον ιατρικό τομέα, αναγκαία για τον πληθυσμό της. Ας υπογραμμισθεί εδώ, ότι τόσο οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών όσο και οι ισραηλινές έχουν αποφασίσει και δημοσιοποιήσει ότι δεν είναι καν στις προθέσεις της Τεχεράνης να κατασκευάσει, τώρα, πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν να αποκλείσουν έστω και τη μελλοντική πιθανότητα και γι’ αυτό, η Ουάσινγκτον κυρίως επιμένει στον τοπικό έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.

Με το εμπάργκο όμως τι συμβαίνει; Πώς είναι δυνατόν η Αμερική να ζητά, να απαιτεί, ακόμα και να εκβιάζει τον κόσμο ολόκληρο να συμμορφώνεται με τη δική της απόφαση και σχετική νομοθεσία για επιβολή εμπάργκο στο Ιράν και μετά να γυρίζει και να πουλά τόνους αμερικανικού σιταριού στην Τεχεράνη; Συμβαίνει αυτό που συμβαίνει πάντοτε με τους ισχυρούς αυτού του κόσμου και τους παντός είδους υποκριτές που έχουν τη δύναμη να επιβληθούν. Πάντα λένε «Μην κάνετε αυτά που κάνω αλλά αυτά που σας λέω, αλλιώς θα πέσει μαγκούρα».

Οι ΗΠΑ έχουν ουσιαστικά επιβάλει στην ΕΕ να συμμορφωθεί με την αμερικανική νομοθεσία στο ζήτημα αυτό. Και καλά η ΕΕ είναι ιδεολογικός σύμμαχος των ΗΠΑ – αυλικός της είναι στην πραγματικότητα, αλλά και αυτό είναι άλλο κεφάλαιο. Ο υπόλοιπος κόσμος; Τα μικρά κράτη δεν έχουν επιλογή διότι φοβούνται τις κυρώσεις που θα τους επιβληθούν από την Ουάσινγκτον. Άλλα κράτη όπως η Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα ακόμα και η Ινδία, τρέχουν να συμμορφωθούν. Πολλά ασιατικά κράτη δεν έχουν επιλογή διότι οι μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες που εδρεύουν στις ΗΠΑ και την ΕΕ αρνούνται να ασφαλίσουν τη θαλάσσια μεταφορά πετρελαίου από το Ιράν στις αγορές της Ασίας.

Βέβαια, άλλες μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία κ.λπ. αρνούνται να συμμορφωθούν, ενώ χώρες όπως η Τουρκία και το Πακιστάν επικαλούνται ιδιαίτερες συνθήκες. Επικαλούνται επιπλέον, με τον δέοντα διπλωματικό τρόπο, την πρακτική των ΗΠΑ των δυο μέτρων και των δυο σταθμών.

Πώς εκλογικεύει όμως η Ουάσινγκτον αυτή την υποκριτική της στάση; Επικαλείται… «ανθρωπιστικούς λόγους». Επικαλείται τις διατάξεις της αμερικανικής νομοθεσίας που επιτρέπουν την εξαίρεση από τη νομοθεσία ώστε να αποφεύγονται επισιτιστικές κρίσεις στον κόσμο. Διαφαίνεται επισιτιστική κρίση στην Περσία; Όχι βέβαια. Το Ιράν δεν είναι Ιράκ, Σουδάν, Σομαλία ή Αιθιοπία. Είναι μια πολύ πλούσια χώρα που τρέφει τον πληθυσμό της.

ΟΙ ΣΙΤΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ

Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι το Ιράν και το πυρηνικό του πρόγραμμα. Είναι οι Αμερικανοί σιτοπαραγωγοί. Οι τελευταίοι απαιτούν από την κυβέρνηση να τους επιτραπεί να πουλήσουν σιτάρι στο Ιράν ώστε να μην χάσουν μέρος της αγοράς από άλλους ανταγωνιστές.

Οι Αμερικανοί είναι οι μεγαλύτεροι προμηθευτές του κόσμου σε σιτηρά και συναφή προϊόντα. Φέτος υπήρξε ρεκόρ παραγωγής σιταριού που δεν μπορεί να παραμείνει αδιάθετο έστω και εάν ένα μέρος του αγοράζεται από την αμερικανική κυβέρνηση. Και η πολιτική ισχύς των σιτοπαραγωγών στις ΗΠΑ είναι τέτοια που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Όχι ότι χρειάζεται πίεση η αμερικανική κυβέρνηση. Όπως εδώ και ένα σχεδόν αιώνα δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος Κάλβιν Κούλιντζ: «Τhe bussiness of Αmerica is bussiness».

Την ίδια στιγμή, λες και ήταν ... συντονισμένος, ο ΓΑΠ πήγε στην Κωνσταντινούπολη να δει τον Ερντογάν

Η επιτυχία της Κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε. δεν πρόκειται να κριθεί από τις προθέσεις της Τουρκίας, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κληθείς να τοποθετηθεί σχετικά με τις νέες προκλητικές θέσεις της Αγκυρας ότι δεν θα έχει καμία επαφή με την κυπριακή προεδρία το δεύτερο εξάμηνο του 2012 και πως θα μιλάει μόνο με την Κομισιόν και την ύπατη εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική Κάθριν Αστον.

Η προκλητική συμπεριφορά της γειτονικής χώρας εκδηλώθηκε την Παρασκευή στις Βρυξέλλες από τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος μαζί με τους ομολόγους των άλλων υποψήφιων για ένταξη χωρών μετείχε σε δείπνο εργασίας (την Πέμπτη το βράδυ) με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ε.Ε. Σε δηλώσεις στη διάρκεια εκδήλωσης σε ινστιτούτο των Βρυξελλών ανέφερε ότι «εάν δεν υπάρξει λύση στο Κυπριακό μέχρι τις 30 Ιουνίου», τότε η Τουρκία «δεν θα έχει καμιά επίσημη ή ανεπίσημη επικοινωνία ή συνάντηση με την Κυπριακή Προεδρία», το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Διευκρίνισε μάλιστα ότι η Αγκυρα θα συνεχίσει τις επαφές με την Κομισιόν και την ύπατη εκπρόσωπο της Ε.Ε. Κάθριν Αστον.

Ο κ. Νταβούτογλου είπε ότι «είναι εφικτή» μια οριστική διευθέτηση του Κυπριακού μέχρι τις 30 Ιουνίου, σημειώνοντας ότι οι τρεις μήνες που μεσολαβούν μέχρι τότε «είναι αρκετοί για να εξευρεθεί λύση».

«Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος και η Κυπριακή Προεδρία προγραμματισμένη, ενώ η Τουρκία οφείλει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της ως υποψήφιου κράτους-μέλους, μεταξύ των οποίων και η εφαρμογή του πρωτοκόλλου της τελωνειακής ένωσης», ήταν η αντίδραση του εκπρόσωπου του επίτροπου για τη Διεύρυνση Στέφαν Φούλε. Καταλήγοντας ο εκπρόσωπος πρόσθεσε: «Με όλο το σεβασμό που έχουμε για την Τουρκία, η επιτυχία της Κυπριακής Προεδρίας δεν εξαρτάται από τη χώρα αυτή».

Ο κ. Νταβούτογλου προέβη και σε μια ακόμη πρόκληση την Παρασκευή, όταν κάλεσε για μια υπουργική διάσκεψη για τη Συρία την 1η Απριλίου στην Τουρκία όλα τα κράτη της Ε.Ε., πλην της Κύπρου. Μάλιστα, η Κύπρια υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Μαρκουλλή υποχρέωσε την ύπατη εκπρόσωπο της Ε.Ε. Κάθριν Αστον να αφαιρέσει από το σχέδιο των Συμπερασμάτων του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών Υποθέσεων της περασμένης Παρασκευής μια παράγραφο, στην οποία η Ε.Ε. «καλωσόριζε» την πρωτοβουλία της Τουρκίας για τη διοργάνωση της Διάσκεψης.

Στις Βρυξέλλες βρέθηκε την Παρασκευή και ο ειδικός εκπρόσωπος του γ.γ. των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος συναντήθηκε χωριστά με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας, καθώς και τον Επίτροπο Στέφαν Φούλε.

Στη συνάντηση που είχε τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα, ο κ. Ντάουνερ τον ενημέρωσε για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και την πορεία των διαπραγματεύσεων, καθώς και για τις σκέψεις του, εν όψει της υποβολής έκθεσης προς το γενικό γραμματέα για την πορεία των συνομιλιών.

Ο υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την απογοήτευση της Ελλάδας για την έλλειψη προόδου, που οφείλεται στην αδιάλλακτη στάση που τηρεί η τουρκοκυπριακή πλευρά. Εξέφρασε επίσης την ενόχληση της Ελλάδας για τις συνέχεις δηλώσεις που γίνονται στην Τουρκία περί «σχεδίων Β», που έφτασαν στο σημείο να κάνουν λόγο για προσάρτηση των Κατεχόμενων. Τέλος, επανέλαβε την προσήλωση της χώρας στη διαπραγματευτική διαδικασία υπό τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να δεχθεί τεχνητά χρονοδιαγράμματα (για το Κυπριακό), που μόνο στόχο έχουν την υπονόμευση της διαδικασίας.

Εν τω μεταξύ, στη συνάντηση με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ε.Ε. μετείχε και ο Σκοπιανός υπουργός Εξωτερικών Νίκολα Ποπόσκι, ο οποίος είχε ιδιαίτερη συνάντηση με την Κύπρια ομόλογό του κ. Μαρκουλλή εν όψει της Κυπριακής Προεδρίας.

Η κ. Μαρκουλλή ενημέρωσε τον κ. Ποπόσκι για τα κύρια θέματα που θα απασχολήσουν την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε., τονίζοντας ότι μια από τις προτεραιότητες που θα αναδείξει η Κύπρος είναι η περαιτέρω προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής όλων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. Σε αυτό το πλαίσιο, τόνισε τη μεγάλη σημασία της διατήρησης καλών γειτονικών σχέσεων και εξέφρασε την ελπίδα πως θα υπάρξει η αναγκαία καλή θέληση ώστε να προκύψει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση επί του θέματος της ονομασίας της χώρας, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Στο περιθώριο του δείπνου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. με τους ομολόγους από τις υποψήφιες χώρες, συνάντηση με τον κ. Ποπόσκι είχε και ο κ. Δήμας.

Νίκος Μπέλλος από τις Βρυξέλλες για τον “Ελεύθερο Τύπο”

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Με εξέπληξε η σύμπτωση αξιολόγησης της φετινής (πάλαι ποτέ μεγαλειώδους) στρατιωτικής παρέλασης μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και το Μέγαρο της Βουλής των Ελλήνων για την Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 από τον διορισμένο Πρωθυπουργό μας κ Παπαδήμο και τον επίσης διορισμένο Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ Αβραμόπουλο που την χαρακτήρισαν αμφότεροι ως «πολύ καλή»…

Δεν με εξέπληξε ούτε και με ξένισε, ειλικρινά, η απόφαση του κ. Ξυνίδη να μην είναι υποψήφιος στις ερχόμενες Εθνικές Εκλογές.

Με εξέπληξε τα μέγιστα δίνοντάς μου ταυτόχρονα και μια πολύ χρήσιμη ιδέα η απόφαση «εκούσιας απόσυρσης» από τις ερχόμενες εθνικές εκλογές του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κ Πάγκαλου…

Συγκεκριμένα σκέφτηκα, ότι ίσως ήρθε ο καιρός να βρεθεί κάποιος τρόπος και να βοηθηθούν σε «εκούσια απόσυρσή» τους και πολλοί άλλοι συνάδελφοι του στη Βουλή. Μήπως θα έπρεπε να τους βοηθήσει σε τέτοια απόφαση ίσως και η τρόικα δημιουργώντας και τα σχετικά «ΚΙΝΗΤΡΑ» όπως έγινε άλλες φορές με τα πολύ «παλιά και μεταχειρισμένα» αυτοκίνητά μας;

Ότι θα οδηγήσουμε πολλούς (Βουλευτές και Βουλευτίνες) σε «ακούσια απόσυρση» στις ερχόμενες εκλογές θεωρείται ως μία σαφέστατα δεδομένη πολιτική πραγματικότητα!

Κλείνοντας στα γρήγορα και «πιπεράτα» θα αποτίσω τον πρέποντα φόρο τιμής στην προσωπική απόφαση του κ Πάγκαλου για «εκούσια απόσυρση».

Είναι πολύ δύσκολη και ταυτόχρονα πολύ μεγάλου μεγέθους η απόφαση να ρίξεις ο ίδιος την «προσωπική σου αυλαία» όπως απεφάσισε να κάνει μετά από την 32χρονη πολιτική του παρουσία στο παλκοσένικο του «μετά-Χούντα» Εθνικού, συχνά παράλογου, πολιτικού μας θεάτρου…
Εκλογές θα γίνουν.

Δεν έγιναν 4 Δεκεμβρίου.

Δεν έγιναν 19 Φεβρουαρίου.

Δεν θα γίνουν Μάρτιο.

Αλλά μπορεί να γίνουν Απρίλιο.

Ή μπορεί να γίνουν Μάϊο.

'Η και αργότερα…

Ας μην κοιμόμαστε και με το ημερολόγιο αγκαλιά τώρα.

Το σημαντικό είναι πως οι δανειστές μας, μας δίνουν την άδεια να κάνουμε εκλογές. Την ευχή τους μας δίνουν.

Υπό μία προϋπόθεση: να μην αλλάξουμε πρωθυπουργό.

Οσο μένει πρωθυπουργός ο ίδιος, είναι μια νίκη της δημοκρατίας. Διασφαλίζεται η σωτηρία της χώρας. Το μέλλον της. Ευρωπαϊκό και λοιπά. Και φυσικά σιγουρεύουμε το ότι οι αγελάδες θα κατεβάζουν γάλα. Και τα ποτάμια νερό.

Οι δανειστές της χώρας θέλουν να κρατήσουμε τον ίδιο πρωθυπουργό. Και έχουν πολύ ισχυρά επιχειρήματα.

Πρώτα πρώτα ότι είναι ένας πολύ καλός πρωθυπουργός. Ανώτερος κι από τον ΓΑΠ.

Δεύτερο ισχυρό επιχείρημα έχουν τον Βενιζέλο.

Μετά, ως τρίτο ισχυρό επιχείρημα φέρνουν τον Σαμαρά.

Τέταρτο επιχείρημα ο Κουβέλης (αυτό που το βάζεις).

Και για όσους έλληνες νομίζουν πως δεν σκιάζονται με τίποτε, έχουν ένα ακόμα ισχυρότερο και θανατηφόρο επιχείρημα: Την Ντόρα (στο κάτω κάτω).

Αλλά το πιο ακαταμάχητο επιχείρημά τους, το πιο ακατανίκητο, ήταν και παραμένει ένα: τα ΜΑΤ. Τα οποία ΜΑΤ έχουν εντελώς δική τους σειρά επιχειρημάτων, ώστε να μην αλλάξει ο πρωθυπουργός και να μείνει ο ίδιος.

Πρώτο επιχείρημα των ΜΑΤ είναι τα ρόπαλα. Δεύτερο και εξίσου ισχυρό είναι τα ψεκαστικά τους. Τρίτο και φαρμακερό τα ασφυξιογόνα τους.

Κι αν μετά από όλα αυτά τα σαρωτικά επιχειρήματα δεν έχετε πεισθεί αντιδραστικοί έλληνες πολίτες, και θέλετε ακόμη εκλογές και αλλαγή πρωθυπουργού, υπάρχει και ένα τελικό αστυνομικό επιχείρημα: οι ελεύθεροι σκοπευτές.

Θραξ o Αναρμόδιος

ΥΓ. Ο τίτλος είναι copyright του ψητά, γνωστού ημι-υπαίθριου think-tank ψητοπωλείου ορθίων της Θεσσαλονίκης

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"Σύνδεσμος


Τι κρύβεται στην πραγματικότητα πίσω από αυτή τη μεγάλη μάχη για τη Μέση Ανατολή; Το αμερικανικό δολάριο! Τα τελευταία χρόνια ο κατάλογος των χωρών που είναι σημαντικοί αγοραστές του χρυσού στη διεθνή αγορά, συμπίπτει με τον κατάλογο εκείνων των χωρών που μιλούν για την ανάγκη ενός νέου αποθεματικού νομίσματος που θα αντικαταστήσει το δολάριο. Το 2000, το Ιράκ άρχισε να πουλάει το πετρέλαιό του σε δημοπρασίες όχι σε δολάρια, αλλά σε ευρώ. Και αμέσως ακολούθησε η επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά του Σαντάμ...

Στην επόμενη δεκαετία ο πόλεμος στο Ιράκ κατέστρεψε την χώρα, το ιρακινό πετρέλαιο αρπάχτηκε από τους Αμερικανούς, ενώ οι συναλλαγές άρχισαν και πάλι να γίνονται σε αμερικανικά δολάρια! Στην πραγματικότητα, σήμερα κανείς δεν ξέρει πόσο πετρέλαιο παράγεται στο Ιράκ, καθώς και πόσο εξάγεται...

Το ίδιο ακριβώς ισχύει για το πετρέλαιο στη Λιβύη. Μόλις ο Καντάφι δήλωσε την πρόθεσή του να εγκαταλείψει το δολάριο στις συναλλαγές πετρελαίου και φυσικού αερίου και να προωθήσει την Αφρικανική Νομισματική Ένωση, ακολούθησε αμέσως η επίθεση εναντίον του. Και φυσικά σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πόσο πετρέλαιο παράγεται στη Λιβύη. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι στη Λιβύη υπάρχουν πάνω από 12.000 Αμερικανοί στρατιώτες που ελέγχουν το πετρέλαιο. Τίποτα άλλο δεν τους ενδιαφέρει...

Αυτά όλα σημαίνουν ότι η αποφυγή του αμερικανικού δολαρίου στο εμπόριο πετρελαίου και η στροφή σε άλλα νομίσματα ή σε χρυσό, έγινε ένα σημείο καμπής, που οδήγησε σε πόλεμο. Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα και με το Ιράν. Τον Ιανουάριο, η Ινδία ανακοίνωσε ότι πραγματοποιεί διαπραγματεύσεις με το Ιράν και ότι προτίθεται να εγκαταλείψει το δολάριο στις συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. Επίσης, ότι θα εξακολουθεί να αγοράζει το πετρέλαιο του Ιράν, παρά το εμπάργκο των ΗΠΑ. Επιπλέον, η Ινδία έχει υπογράψει εμπορική συμφωνία με την Κίνα για χρήση κατά τις συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών του γιουάν.

Τον Μάρτιο του 2011, ο πρωθυπουργός της Κίνας Γουέν Τζιαμπάο δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα συνεχίσει να συσσωρεύει περιουσιακά στοιχεία-αποθέματα σε δολάρια. Στις 26 Οκτωβρίου 2011, η Κίνα και η Ιαπωνία αντικατέστησαν τη χρήση του δολαρίου στις διεμπορικές τους σχέσεις με τα εθνικά τους νομίσματα, αντίστοιχα το γιουάν και το γιεν. Δύο ημέρες αργότερα, το Ιράν και η Κίνα υπέγραψαν σύμβαση για την επέκταση του εμπορίου και των κοινών επενδύσεω, οι οποίες δεν θα γίνονται πια σε δολάρια και ευρώ.

Τρεις ημέρες αργότερα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα υπέγραψε νόμο για την επιβολή κυρώσεων στις τράπεζες που έχουν δοσοληψίες με το Ιράν. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 7 Ιανουαρίου 2012, αναφέρθηκε ότι, στο αμοιβαίο εμπόριο της Ρωσίας με το Ιράν τα εθνικά τους νομίσματα αντικαθιστούν στο εξής το αμερικανικό δολάριο. Αυτό σημαίνει κάτι πολύ σημαντικό: ότι το ιρανικό πετρέλαιο δεν θα πωλείται εφεξής σε δολάρια και σε ευρώ!

Εν τω μεταξύ, η Ινδία και η Ιαπωνία συμφώνησαν επίσης να χρησιμοποιούν τούδε και στο εξής τα εθνικά τους νομίσματα, στο αμοιβαίο εμπόριο. Έτσι, ο κατάλογος των χωρών που δεν χρησιμοποιούν πια το αμερικανικό δολάριο στις διακρατικές τους συναλλαγές είναι μεγάλος. Κάτι που με δυο λόγια σημαίνει το τέλος της αμερικανικής εμπορικής κυριαρχίας πάνω στη Γη.

Επιπλέον, η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και το Ιράν είναι οι μεγαλύτεροι κάτοχοι του φυσικού χρυσού στον κόσμο, καθώς και οι μεγαλύτεροι παραγωγοί του. Κανένας από αυτούς δεν είναι σύμμαχος των ΗΠΑ. Και όλοι έχουν παραδοσιακές και μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ τους...

Αυτό σημαίνει ότι η αντίθεση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν, δεν γίνεται μόνο για τα στενά του Ορμούζ, αλλά για το δολάριο! Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται για πόλεμο, αν και το δολάριο είναι ήδη νεκρό. Και ο πόλεμος είναι πια η μοναδική ελπίδα των Αμερικανών για να βγάλουν το εθνικό τους νόμισμα από τον τάφο! Και ουσιαστικά, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, ο πόλεμος είναι πια αναπόφευκτος...

Πηγή


  • Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποκαλύπτει παγκόσμιο ρεκόρ δημοσιονομικού εκτροχιασμού, που οδήγησε στο Μνημόνιο
  • Δεν θα φθάναμε εδώ, αν είχαν εφαρμοσθεί το Σύνταγμα και ο νόμος!
  • Όργιο παρανομιών στις δαπάνες, κυρίως από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σε ρόλο «τερματοφύλακα» οι δικαστές

Μια συγκλονιστική αποκάλυψη, που εξηγεί πώς φθάσαμε στην... κόλαση του Μνημονίου, περιέχεται στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το κρίσιμο έτος 2009, στο οποίο το δημοσιονομικό «πηδάλιο» κράτησαν για εννέα μήνες ο Γ. Παπαθανασίου και για τρεις ο Γ. Παπακωνσταντίνου: Πριν εγκριθεί το δάνειο των 110 δισ. ευρώ τον Μάιο του 2010, ο πραγματικός συνολικός δανεισμός του Δημοσίου για το 2009 είχε ξεπεράσει τα 105 δισ. ευρώ!

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές (όσο και θλιβερό...) παγκόσμιο ρεκόρ δανεισμού, που εξηγεί πώς έκλεισαν απότομα οι διεθνείς αγορές για την «άσωτη» Ελλάδα. Μέσα σε έναν χρόνο, το ελληνικό κράτος «κατάφερε» τα ακόλουθα, όπως ακριβώς τα περιγράφουν οι δικαστές του Ελεγκτικού Συνεδρίου:

- «Τα πιστωτικά έσοδα (δανεισμός τρέχοντος έτους) ανήλθαν στο ποσόν των ευρώ 105.256.210. 345,56, το οποίο αντιστοιχεί στο 44,32% του ΑΕΠ, καλύπτουν δε το 67,54% των εσόδων του προϋπολογισμού, έναντι 54,89% του προηγούμενου οικονομικού έτους. Τα πιστωτικά έσοδα παρουσιάζουν απόκλιση σε σχέση με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού κατά ευρώ 64.517.210. 345,00 ή 158,36%, που οφείλεται στην έκδοση βραχυπρόθεσμων τίτλων, στη βραχυπρόθεσμη ταμειακή διευκόλυνση, στην έκδοση εντόκων γραμματίων του ελληνικού Δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα και στην έκδοση ομολογιακών δανείων για τη χρηματική ενίσχυση των τραπεζών, για τις οποίες δεν υπήρχε καθόλου πρόβλεψη στον προϋπολογισμό, καθώς επίσης και στην έκδοση ομολόγων ελληνικού Δημοσίου για την οποία η απόκλιση από τις προβλέψεις ανέρχεται σε ευρώ 18.710.126.104,86. Συνολικώς δε ο δανεισμός αυξήθηκε, έναντι του προηγουμένου οικονομικού έτους, κατά ευρώ 35.595.558.539,13 ή 51,10%.

Σαφές είναι ακόμη και σε ανθρώπους άσχετους με την οικονομική επιστήμη ότι ένα κράτος που δανείζεται μέσα σε έναν χρόνο το 44% του προϊόντος της οικονομίας, για να καλύψει με αυτόν τον δανεισμό τα δύο τρίτα των αναγκών του προϋπολογισμού, μόνο παράφρονες θα συνέχιζαν να το δανείζουν. Πρόκειται για ένα πραγματικό δημοσιονομικό έγκλημα ασύλληπτων διαστάσεων, για το οποίο θα πρέπει ο ιστορικός του μέλλοντος να αποφανθεί σε ποιο βαθμό θα πρέπει να αποδοθεί στον κ. Παπαθανασίου και σε ποιο στον κ. Παπακωνσταντίνου (πάντως, η παρωδία Εξεταστικής για το έλλειμμα του 2009 δεν πρόκειται να δώσει σοβαρές απαντήσεις...).

Και πρόκειται για ένα έγκλημα που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν δύο διαδοχικές κυβερνήσεις απλώς εφάρμοζαν το Σύνταγμα και τον νόμο! Όπως εύστοχα επισημαίνουν οι δικαστές,

• «Τούτο (σ.σ.: η πλήρης απώλεια του δημοσιονομικού ελέγχου από τους κυβερνώντες) δεν συνάδει με τις διατάξεις των άρθρων 79 παρ. 2 του Συντάγματος και 5 παρ. 2 και 8 παρ. 2 του ν. 2362/1995, σύμφωνα με τις οποίες όλα τα έσοδα και έξοδα του κράτους πρέπει να αναγράφονται στον προϋπολογισμό και στον απολογισμό και, σε περίπτωση που τα πραγματοποιούμενα έσοδα ή έξοδα αποκλίνουν σημαντικά από τις προβλέψεις, πρέπει να υποβάλλεται στη Βουλή συμπληρωματικός ή διορθωτικός προϋπολογισμός προς ψήφιση, συνοδευόμενος από προσωρινό απολογισμό του διαρρεύσαντος χρονικού διαστήματος».

Κατά τα άλλα, οι 478 σελίδες της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου μπορούν να αποτελέσουν ενδιαφέρον ανάγνωσμα για όσους ενδιαφέρονται να διαπιστώσουν από πρώτο χέρι πώς η... λαμογιά έχει γίνει πια ο κανόνας στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος: το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να ελέγχει τη νομιμότητα όλων των πληρωμών του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα «βομβαρδίζεται» από παράνομα ή παράτυπα αιτήματα έγκρισης πληρωμών και υποχρεώνεται διαρκώς να παίζει τον «άχαρο» ρόλο του θεσμικού... τερματοφύλακα, για να τις σταματά. Ουδείς αρμόδιος υπάλληλος ή πολιτικός προϊστάμενος ελέγχεται για τις μαζικές αυτές αποστολές παράνομων αιτημάτων εκταμίευσης δημόσιου χρήματος, ουδείς τιμωρείται και το ελληνικό κράτος μοιάζει με... κεφάλι τυριού, μόνιμα περικυκλωμένο από τρωκτικά! Η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά το τελευταίο π.τ. (προ «τρόικας») έτος και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε αν στην επόμενη έκθεσή του, για το 2010, θα έχει αλλάξει κάτι στην ατμόσφαιρα... πάρτι με το δημόσιο χρήμα.

Τα κόμματα της κυβέρνησης βλέπουν τα ποσοστά τους να πιάνουν την κατηφόρα και προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τις απώλειες.

Μετά την παροχολογία που θα ξεκινήσει (όση μπορεί εν μέσω χρεοκοπίας) επόμενος σταθμός είναι οι παράνομοι μετανάστες. Ένα θέμα που κανείς από την κυβέρνηση δεν έχει αγγίξει εδώ και χρόνια – μήνες, αλλά ως δια μαγείας το ανακινεί τώρα, λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές, με την εγκληματικότητα στα ύψη.

Όπως πάντα, με κινήσεις αποσπασματικές και τις τελευταίας στιγμής, οριστική λύση δεν πρόκειται να υπάρξει, αλλά θα γίνει όπως πάντα: για τα μάτια του κόσμου.

Για την είδηση και μόνο, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε συνεργασία με τον Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προωθούν με πράξη νομοθετικού περιεχομένου τη νομοθέτηση της κατασκευής τριών κέντρων κράτησης παράνομων μεταναστών σε κάθε μία από τις δέκα Περιφέρειες της ηπειρωτικής χώρας.

Και όλα αυτά, φυσικά, πριν τις εκλογές.

Γιατί άραγε;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Μπορεί η προσοχή μας να είναι στραμμένη κυρίως στα οικονομικά και πολιτικά θέματα της εσωτερικής επικαιρότητος, καλό είναι όμως να προσέχουμε τί γίνεται στον βαλκανικό περίγυρό μας. Κάποιοι γείτονες δείχνουν διαθέσεις κάθε άλλο παρά φιλικές και αξίζει να αναρωτηθούμε πού το πάνε. Ο αλβανικός εθνικισμός πρέπει να προσεχθεί διότι εμφανίζει εξάρσεις και επικίνδυνα ανθελληνικές τάσεις. Η ελληνική εξωτερική πολιτική επιχειρεί διαρκώς να κατευνάσει αυτά τα φαινόμενα δείχνοντας διαλλακτικότητα, όμως από θρασείς γείτονες αυτή η στάση μας ερμηνεύεται ως αδυναμία και έτσι αποθρασύνονται περισσότερο.

Τρία γεγονότα καταγράφει η πρόσφατη επικαιρότητα: Στην αλβανική κυβέρνηση εισήλθαν ως Υπουργοί δύο στελέχη Τσάμικων οργανώσεων με έντονο ανθελληνικό ύφος. Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες έδρασαν κατά την ιταλογερμανική κατοχή ως συνεργάτες των κατακτητών στη Θεσπρωτία και καταδικάσθηκαν από το Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων με δήμευση των περιουσιών τους. Σήμερα οι απόγονοί τους ζουν στην Αλβανία και διεκδικούν τα πάντα από την Ελλάδα.
Ξεκινούν από την επιστροφή των περιουσιών και φθάνουν μέχρι την απαίτηση να παραχωρηθεί η Ήπειρος στην Αλβανία, Τσαμουριά ονομάζουν τη Θεσπρωτία, η δε προπαγάνδα τους διαχέεται σε όλα τα αλβανικά κόμματα.

Διαβάστε περισσότερα...

Δεύτερον. Σε ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της ομάδας των Αγίων Σαράντα και εκείνης της Χειμάρρας οι Χειμαρριώτες, που ανήκουν στην ελληνική εθνική κοινότητα, δέχθηκαν ύβρεις, προπηλακισμούς και έντονα ανθελληνικά συνθήματα. Στην κερκίδα κυριαρχούσε μία μεγάλη αλβανική σημαία και αφίσες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσόβου, του γνωστού UCK. Η αναφορά σε αυτά τα αρχικά ίσως έγινε επίτηδες για να λειτουργήσει ως απειλή. Ότι δηλαδή το επόμενο βήμα του ανθελληνισμού θα είναι η ίδρυση του UCC, του Απελευθερωτικού Στρατού της Τσαμουριάς. Συνθήματα με αυτά τα αρχικά έχουν αναγραφεί κατά καιρούς στην Κόνιτσα και σε άλλες ελληνικές πόλεις.

Το τρίτο γεγονός δεν αφορά τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, αλλά τον ευρύτερο αλβανικό αλυτρωτισμό. Η εθνικιστική οργάνωση «κόκκινο και μαύρο» που εμπνέεται από τα χρώματα της αλβανικής σημαίας σε συνεργασία με άλλα σωματεία ετοιμάζονται να διοργανώσουν διαδήλωση στα Τίρανα με αίτημα να ενωθούν με την Αλβανία οι αλβανικοί πληθυσμοί των Σκοπίων και τα αντίστοιχα εδάφη. Ο αλβανικός αλυτρωτισμός με βάση το Εθνικό Δόγμα όπου εξέδωσε το 1997 η Ακαδημία Επιστημών διεκδικεί εδάφη από τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία, ενώ από την Ελλάδα διεκδικεί τα «δικαιώματα» των Τσάμηδων και την αναγνώριση των μεταναστών ως νόμιμης μειονότητας στη χώρα μας.

Η απαράδεκτη πολιτική των δήθεν προοδευτικών στον τομέα της μετανάστευσης και ο υπό κατάργηση Νόμος Ραγκούση περί ιθαγενείας ανοίγουν παράθυρο για την προώθηση των επικινδύνων αλβανικών σχεδίων στην πατρίδα μας. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ανεχθούμε τη δημιουργία μειονοτικού ζητήματος εις βάρος της εσωτερικής μας ηρεμίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Φυσικά οι Αλβανοί εργαζόμενοι δεν είναι όλοι ύποπτοι ή παραβατικοί, αλλά καλύτερα να φυλάμε τα ρούχα μας. Να μην δοθεί η ελληνική ιθαγένεια ούτε το δικαίωμα ψήφου σε Αλβανούς που ζουν στη χώρα μας. Φτάνει πια με τις υποχωρήσεις στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας. Όλα τα ευρωπαϊκά κράτη καταργούν την πολυπολιτισμική αυταπάτη και προστατεύουν τη εθνική τους ασφάλεια. Εμείς θα είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που θα μένει παραδομένη στις εγκληματικές αφέλειες κάποιων απροσγείωτων κουλτουριάρηδων που ρίχνουν νερό στον μύλο του αλυτρωτισμού των γειτονικών λαών;

Οι Αμερικανοί άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου ενθαρρύνοντας την απόσχιση των Αλβανών του Κοσσόβου από τη Σερβία. Ας μην είμαστε εμείς το επόμενο θύμα. Απαιτείται πυγμή και αποφασιστικότητα.


Της Σοφίας Ν. Αντωνοπούλου

Καθηγήτριας ΕΜΠ

Σήμερα η Γερμανία διεξάγει έναν νέο – οικονομικό αυτήν τη φορά – πόλεμο για να καθυποτάξει την Ευρώπη. Η βασανισμένη Ελλάδα είναι το πρώτο θύμα αυτού του νέου ιδιότυπου γερμανικού πολέμου. Η Ευρώπη σαρώνεται από ακραίο νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος είναι η οικονομική φιλοσοφία και η πολιτική έκφραση του νέου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Η βασανισμένη Ελλάδα είναι το πρώτο θύμα του νέου οικονομικού γερμανικού ιμπεριαλισμού, γίνεται το πειραματόζωο μίας δυνάμει νέας γερμανικής Ευρώπης.

Σήμερα αποκαλύπτεται ότι το έγκλημα εις βάρος της Ελλάδας ήταν καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο. Εμβρόντητοι παρακολουθούμε τις αποκαλύψεις στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την τεχνητή διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009 στο εξωφρενικό 15,4%. Μαθαίνουμε ότι η τεχνητή διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του ελληνικού δημόσιου χρέους που έγινε από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ), με επικεφαλής τον κ. Γεωργίου, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, έγινε σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), δηλαδή εν γνώσει των ιθυνόντων της ευρωζώνης, για όποιον δεν είναι αφελής. Ο κ. Γεωργίου ήταν επίσης σε μυστική συνεννόηση με τον κ. Τόμσεν του ΔΝΤ (βλ. «Ποντίκι», 15.3)

Ο κ. Χριστοδούλου, επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΥΧ), πρώην στέλεχος της Goldman Sachs , κατέθεσε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι πολύ επιτυχημένες εκδόσεις ομολόγων τον Απρίλιο του 2010 τινάχτηκαν στον αέρα από τις δηλώσεις του κ. Γ. Παπανδρέου περί ενδεχόμενης προσφυγής της Ελλάδας στο ΔΝΤ, τις δηλώσεις του κ. Παπακωνσταντίνου περί «Τιτανικού» και ανακοινώσεις περί επικείμενης νέας αναθεώρησης του ελλείμματος προς τα πάνω. Τα spreads εκτινάχτηκαν στα ύψη και η χώρα οδηγήθηκε εκούσα - άκουσα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και στο ΔΝΤ.

Τώρα αυτοί, Γεωργίου, Χριστοδούλου κ.λπ., προσπαθούν να μεταθέσουν ο ένας τις ευθύνες στον άλλον, διότι οι πράξεις τους ενέχουν βαρύτατες ποινικές ευθύνες. Μπορεί να θεωρηθούν, με βάση τα όσα επακολούθησαν, ως πράξεις εσχάτης προδοσίας. Φυσικά αυτοί έδρασαν στο παρασκήνιο. Ο κ. Γ. Παπανδρέου, με τις επανειλημμένες δηλώσεις του περί του διαπραγματευτικού όπλου προσφυγής στο ΔΝΤ (ας θυμηθούμε «το πιστόλι πάνω στο τραπέζι») και ο κ. Παπακωνσταντίνου με τις επανειλημμένες δηλώσεις του περί «Τιτανικού» έδρασαν στο προσκήνιο.

Η γερμανική προπαγάνδα σε ολόκληρη την Ευρώπη περί τεμπέληδων και διεφθαρμένων Ελλήνων εξυπηρετήθηκε κάλλιστα από τον κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος περιεφέρετο ανά τας ρύμας και τας οδούς της Ευρώπης δηλώνοντας ότι «κυβερνάει μία διεφθαρμένη χώρα».

Για να συνοψίσουμε έως εδώ: Είναι σαφές ότι αυτοί που μας έκαναν βούκινο διεθνώς για τα greek statistics είναι οι ίδιοι που μεθόδευσαν την πλασματική διόγκωση του ελληνικού δημοσιονομικού ελλείμματος και του ελληνικού δημόσιου χρέους για να μας αρπάξουν οριστικά στις αγκάλες τους. Όχι ότι ο κ. Παπαθανασίου, υπ. Οικονομικών του κ. Καραμανλή, δεν έκρυψε το πραγματικό έλλειμμα του 2009, το οποίο διαμορφωνόταν ίσως γύρω στο 10%. Πού να ξέρει κανείς; Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ. Ο αξιότιμος διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δήλωσε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι το έλλειμμα αναμενόταν διψήφιο, «πιθανότερα υψηλότερο και του 10%».

Αυτή ήταν, τουλάχιστον κατά την κατάθεσή του, η ενημέρωση που έκανε στον κ. Γ. Παπανδρέου στις 6.10.2009, δηλαδή μετά την εκλογή του. Αλλά άλλο 10%, 11% και άλλο... 15,4%. Η διαφορά για τις αγορές είναι τεράστια. Επ’ αυτού ο κ. διοικητής δεν τοποθετήθηκε. Ή μάλλον τοποθετήθηκε. Ερωτηθείς αν η διόγκωση του ελλείμματος στο 15,4% ήταν τεχνητή, απάντησε ότι κάτι τέτοιο «είναι αστείο». Αστείο για ποιον; Μάλλον όχι αστείο για τη χώρα. Και αν είναι «αστείο», ο ίδιος με ποια στοιχεία ενημέρωνε τον τότε πρωθυπουργό της χώρας ότι το έλλειμμα δια-μορφωνόταν γύρω στο 10%;

Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία του πρώην γενικού γραμματέα της Στατιστικής Υπηρεσίας κ. Μ. Κοντοπυράκη, ο οποίος κατήγγειλε «ωμή παρέμβαση» του κ. Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση του ελλείμματος του 2009, σημειώνοντας ότι «ήταν υπουργός μίας ώρας, δεν είχε δει τα στοιχεία και μου ανήγγειλε ότι θα τα αλλάξει». Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Real News », για την πρόβλεψη του ελλείμματος του 2009 είχαν γίνει στα μέσα του Οκτωβρίου απανωτές συσκέψεις στο υπ. Οικονομικών υπό τον κ. Παπακωνσταντίνου, και τα δύο σενάρια (!!) που επικράτησαν ήταν η πρόβλεψη του ελλείμματος στο 14,8% και στο 12,5%.

Οικειοθελής παράδοση

Όπως σημειώνει η εφημερίδα, στις 19 Οκτωβρίου, λίγα λεπτά πριν η Στατιστική Υπηρεσία, με εντολή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στείλει στη Eurostat πρόβλεψη ελλείμματος στο 14,8%, το υπ. Οικονομικών ακύρωσε την αποστολή και δύο ημέρες αργότερα η πρόβλεψη του ελλείμματος άλλαξε και επελέγη αυτή του 12,5%! Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο κ. Παπακωνσταντίνου έπαιζε την τύχη της χώρας κυριολεκτικά στα ζάρια. Συνειδητοποιώντας προφανώς ότι ανακοίνωση ελλείμματος 14,8% αμέσως μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης θα ήταν μπουρλότο στα θεμέλια της χώρας, επέλεξε την τελευταία στιγμή το 12,5%.

Τώρα ανήγγειλε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά του κ. Κοντοπυράκη. Δεν θα το κάνει. Γιατί, αν το κάνει, θα αποκαλυφθούν και άλλα. Αλλά μήπως θα προσφύγει και κατά της «Real News», η οποία δημοσίευσε το ρεπορτάζ για το τι έγινε στο υπ. Οικονομικών;

Για να εξυγιανθεί η ΕΛΣΤΑΤ... διορίστηκε επικεφαλής ο κ. Γεωργίου, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ. Ο κ. Γεωργίου ήταν βεβαίως επιλογή του κ. Γ. Παπανδρέου και του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Οι προϋποθέσεις είχαν συντελεστεί. Αλλά να το κατονομάσουμε, γιατί λένε ότι η αλήθεια έχει επαναστατική δύναμη. Είναι γνωστό στους πάντες, τουλάχιστον στους παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε προ πολλού ισχυρούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον, οι οποίοι πήραν διαστάσεις λατρείας επί Μ. Ολμπράιτ. Οι δεσμοί αυτοί παρέμειναν ακατάλυτοι. Και αν κάποιος διατηρούσε αμφιβολίες, αρκούσε να διαβάσει τις πρόσφατες διαρροές στα WikiLeaks για τις συνομιλίες του κ. Γ. Παπανδρέου στην πρεσβεία τις παραμονές των εκλογών.

Αλλά ήταν εκλεκτός και των Βρυξελλών. Όταν εκλέχθηκε, οι «Financial Times» πανηγύρισαν ονομάζοντάς τον «ο άνθρωπός μας στην Αθήνα». Είχαν δίκιο. Ο άνθρωπος αυτός, πρόθυμος, σαν έτοιμος από καιρό, παρέδωσε τη χώρα ανυπεράσπιστη στην αγκαλιά του Βερολίνου και του ΔΝΤ, δηλαδή στην αγκαλιά και της Ουάσιγκτον. Γιατί, για όσους δεν το ξέρουν, το ΔΝΤ θεωρείται παράρτημα του υπ. Οικονομικών των ΗΠΑ. Μα πόσοι επιτέλους πανηγύρισαν με την εκλογή αυτού του ανθρώπου;

Πανηγύρισαν και οι Τούρκοι. «Ήρθε ο Giorgos» έγραφε έμπλεη ενθουσιασμού η «Hurriyet». Οι μυστικές ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις για τις λεγόμενες «διασυνοριακές διαφορές» στο Αιγαίο καλά κρατούν. «Αν χαθεί το Αιγαίο, χάνεται η Ελλάς» είχε πει ο Ελ. Βενιζέλος. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο. Ή μήπως είναι το ίδιο; (Βλ. μεθοδευόμενη συνεκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου υπό την υψηλή επιστασία της Ουάσιγκτον και φυσικά της Ε.Ε.).

Όλο και μεγαλύτερο χρέος

Οι «νουν έχοντες» ίσως δεν χρειάζονται τα παραπάνω για να συνειδητοποιήσουν ότι το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας ήταν καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο. Κάθε έντιμος άνθρωπος, ο οποίος διαβάζει την έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, δεν είναι δυνατόν παρά να εξεγερθεί. Είναι εντελώς σαφές ότι είχαν και έχουν πλήρη συνείδηση ότι εξώθησαν και εξωθούν την Ελλάδα σε έναν φαύλο κύκλο υπερχρέωσης χωρίς καμία ορατή έξοδο από το τούνελ (βλ. και άρθρο μας στο «Ποντίκι», 23.2).

Με το PSI το ελληνικό δημόσιο χρέος «ελαφρύνθηκε» κατά περίπου 100 δισ. ευρώ, το οποίο είναι στην πραγματικότητα δυσμενής εξέλιξη, αν λάβει κανείς υπόψη τα συμπαρομαρτούντα: Υπαγωγή των νέων ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο, υποθήκευση του ελληνικού δημόσιου πλούτου προς όφελος των δανειστών μέσω της προηγούμενης και της νέας δανειακής σύμβασης κ.λπ. Με το PSI το ελληνικό δημόσιο χρέος «ελαφρύνθηκε» κατά περίπου 100 δισ. ευρώ, αλλά η Ελλάδα επιβαρύνθηκε με 130 δισ. ευρώ νέο χρέος, γερμανικής κυρίως «βοήθειας». Και πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών τους, εμφανίστηκαν πρόθυμοι να παράσχουν νέα «βοήθεια» στην Ελλάδα, να τη φορτώσουν δηλαδή με νέο χρέος.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Spiegel» (αναδημοσίευση στο «Βήμα», 5.3), ρεπορτάζ το οποίο επικαλείται υπολογισμούς της τρόικας, θα χρειασθεί νέο πακέτο «βοήθειας» προς την Ελλάδα ύψους 50 δισ. ευρώ! Το γερμανικό περιοδικό ανέφερε ότι «προσχέδιο της πρόσφατης αξιολόγησης της τρόικας για την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος δεν θεωρούσε εγγυημένο πως η χώρα θα μπορέσει να αρχίσει να εξασφαλίζει αυτόνομη χρηματοδότηση από τις αγορές». Ως εκ τούτου, υποστηρίζει το περιοδικό, η τρόικα έβλεπε «ανάγκη εξωτερικής χρηματοδότησης» μέχρι το 2020 «έως 50 δισ. ευρώ». Το συγκεκριμένο σημείο, αναφέρει το περιοδικό, διαγράφτηκε τελικά από το κείμενο έπειτα από πίεση της γερμανικής κυβέρνησης.

Ποιες άλλες μαρτυρίες χρειαζόμαστε για τις μεθοδεύσεις των «εταίρων» μας, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ; Για το ότι το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας ήταν και είναι καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο;

Ας σημειώσουμε ακόμη ότι κάθε κρίσιμη στιγμή, είτε μας φορτώνουν με νέα «βοήθεια», δηλαδή με νέα δάνεια, είτε παίρνονται νέα μέτρα κ.λπ., η μόνιμη επωδός είναι το φόβητρο εξόδου μας από την ευρωζώνη. Έτσι, το καλό γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι φωνές υπέρ ενός «σχεδίου Β», με την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, ακούγονται ξανά στις τάξεις του βαυαρικού CSU, αδελφού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών της κ. Μέρκελ. Μα αυτό θα ήταν ευλογία για μας και καταστροφή για την ευρωζώνη της κ. Μέρκελ. Γιατί το ευρώ είναι η κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά για τη Γερμανία και ο θανάσιμος βρόχος όχι μόνο γύρω από τον δικό μας λαιμό, αλλά και γύρω από τον λαιμό ολόκληρης της Νότιας Ευρώπης (βλ. άρθρο μας στο «Ποντίκι», 23.2).

Σαν να μην έφθανε που τα πλεονάσματα της Γερμανίας μετά τη δημιουργία της ευρωζώνης ισοδυναμούν ακριβώς με τα ελλείμματα του Νότου, μας ονόμασαν και «γουρούνια», PIIGS (Portugal, Ireland, Italy, Greece, Spain). Έτσι είναι. Αυτά απαιτεί η προπαγάνδα.

Πρωθυπουργός Ράιχενμπαχ

Στο «Ποντίκι» της 23.2, σε άρθρο μας με τίτλο «Η Ελληνική Τραγωδία», γράφαμε: «Όταν κανείς διερωτάται γιατί εξωθούν την Ελλάδα σε έναν τέτοιο αδιέξοδο δρόμο διαρκούς υπερχρέωσης, δεν μπορεί παρά να σκεφθεί ότι στόχος εν τέλει είναι όχι μόνο η εξαθλίωση μισθών και ημερομισθίων που θα καταστήσουν ολόκληρη τη χώρα Ειδική Οικονομική Ζώνη για τις γερμανικές επενδύσεις, αλλά και η καταλήστευση του συνολικού πλούτου της χώρας και μάλιστα εν καιρώ ειρήνης».

Στις 15.3 παρακολουθήσαμε από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες το «διάγγελμα» του νέου άτυπου πρωθυπουργού της Ελλάδας, κ. Χορστ Ράιχενμπαχ, ο οποίος μας εξήγησε με ποιον τρόπο θα οδηγήσει την Ελλάδα... στην ανάπτυξη. Ο κ. Ράιχενμπαχ ετοιμάζει και την απόβαση στην Ελλάδα ολόκληρου γερμανικού... στόλου, ο οποίος θα εγκατασταθεί στα υπουργεία, θα επιβλέπει και θα ελέγχει τους υπουργούς, θα στελεχώσει τα ανώτατα κλιμάκια της Δημόσιας Διοίκησης και ο οποίος θα εγκατασταθεί στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου, πριν καν αποχωρήσει ο άλλος, ο κ. Παπαδήμος. Οι δυστυχείς δημόσιοι υπάλληλοι θα... αξιολογηθούν, λέει, από τους συνεργάτες του κ. Ράιχενμπαχ και αναμένεται να επικρατήσει κανονική γερμανική τρομοκρατία.

Αλλά η γερμανική απόβαση θα είναι πολυεθνική, όπως οι εξορμήσεις του ΝΑΤΟ. Μαζί με τους Γερμανούς, που θα έχουν το γενικό πρόσταγμα υπό τον κ. Ράιχενμπαχ, θα έλθουν Ολλανδοί, Αυστριακοί, Γάλλοι, ακόμη και Σουηδοί (ο μαϊντανός). Πάνω στο βασανισμένο σώμα της Ελλάδας θα «επιχειρήσουν» όλοι αυτοί. Ο κ. Ράιχενμπαχ δεν ήλθε βεβαίως για να φύγει. Θα εξακολουθήσει να είναι ο άτυπος πρωθυπουργός της χώρας, όποιος και αν είναι ο νέος τυπικά εκλεγμένος πρωθυπουργός που θα προκύψει από τις εκλογές. Αυτά συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν.

Αν αυτό δεν είναι κατοχή, τι είναι; Αλήθεια, πώς θα διεκδικήσει ο κ. Σαμαράς την ψήφο του ελληνικού λαού; Και τι θεωρούν, ότι ο ελληνικός λαός είναι ηλίθιος; Αλλά τον κ. Σαμαρά δεν θα τον σώσουν οι χειραγωγούμενες δημοσκοπήσεις. Προς το παρόν τα καθεστωτικά ΜΜΕ νομίζουν ότι εξακολουθούν να ελέγχουν και να χειραγωγούν τον ελληνικό λαό. Αλλά η οργή του λαού ξεχύνεται ήδη σαν ορμητικό ποτάμι.

Σε λίγες ημέρες ξημερώνει 25η Μαρτίου. Στις κρίσιμες καμπές της Ιστορίας τους οι λαοί συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους, εμπνέονται από την Ιστορία και τον πολιτισμό τους και αγωνίζονται.

Μετά τις “προβληματικές χώρες” του νότου, το Stratfor,αρχίζει να αναλύει την κατάσταση που επικρατεί στο…μαγικό κόσμο των χωρών του βορρά που ακόμη αξιολογούνται με τρία Α. Το πρώτο …μυστήριο που προσπαθεί να αναλύσει,είναι γιατί η Γερμανία της Μέρκελ,συμπεριφέρεται περίπου ως βρυκόλακας που ρουφάει το αίμα των “προβληματικών χωρών”, ζητώντας μέτρα κι άλλα μέτρα τα οποία είναι προφανές ότι δεν οδηγούν παρά μόνο στη καταστροφή.

Στην ανάλυσή του το Stratfor συνδέει τον παραλογισμό των Γερμανικών πιέσεων,με την εσωτερική της πολιτική κατάσταση και τις εκλογές που έχει μπροστά της η Άνγκελα Μέρκελ!Με απλά λόγια λέει ότι οι συνεχείς πιέσεις ασκούνται για “εσωτερική πολιτική κατανάλωση”,ώστε οι Γερμανοί ψηφοφόροι να δεχτούν πιο εύκολα και τη βοήθεια προς άλλες χώρες,αλλά και τα μέτρα λιτότητας για τους ίδιους!

Το μοναδικό αισιόδοξο μήνυμα που βγαίνει από την ανάλυση είναι ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές, οι πιέσεις της Μέρκελ για λιτότητα εντός αλλά και εκτός Γερμανίας αναγκαστικά θα εξασθενούν,αφού ούτε οι ίδιοι οι Γερμανοί δεν είναι έτοιμοι για “ακόμη μεγαλύτερες θυσίες”.

Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης και η πιο σημαντική για τη σταθερότητα του ευρώ. Η Γερμανία είναι μία από τις τέσσερις
χώρες που αξιολογούνται με ΑΑΑ από τους “οίκους” (οι άλλες είναι η Ολλανδία, η Φινλανδία και το Λουξεμβούργο) και ο μεγαλύτερος εγγυητής των ευρωπαϊκών κεφαλαίων διάσωσης.

Στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), η Γερμανία εξασφαλίζει σχεδόν το 30% του συνόλου των € 726 δισεκατομμυρίων (957 δισεκατομμυρίων δολαρίων). Το Βερολίνο εγγυάται το 27% του καταβεβλημένου κεφαλαίου (80 δισεκατομμύρια ευρώ) και δίνει εγγυήσεις (620 δισ. ευρώ) στο νέο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Με την εξάπλωση της οικονομικής επιρροής της σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, με την κοινή αγορά και κοινό νόμισμα, η Γερμανία δημιουργεί περισσότερο εγχώριο πλούτο και αποδυναμώνει τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών οικονομιών.

Η Γερμανία χρειάζεται την υπόλοιπη Ευρώπη ως αγορά για τις εξαγωγές της βιομηχανίας της. Εξασφάλιση της συνέχειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα, και έτσι η Γερμανία πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει οικονομικά την περιφέρεια προκειμένου να μπορούν οι περιφερειακές χώρες να συνεχίσουν την κατανάλωση αγαθών από τη Γερμανία.

Από την έναρξη της Ευρωπαϊκής κρίσης δημόσιου χρέους το 2010, όταν η Ελλάδα έλαβε το πρώτο πακέτο διάσωσης, η Γερμανία πιέζει για περισσότερα μέτρα λιτότητας σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια.

Μέτρα σε επίπεδο ΕΕ και Εσωτερική Πολιτική

Η τριμερής κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία της Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ θα χρειαστεί τα 2/3 της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας για να επικυρώσει τη δημοσιονομική πολιτική που οι 25 ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέγραψαν στις 2 Μαρτίου.

Η αντιπολίτευση στη Γερμανία δεν θα εκτροχιάσει τη διαδικασία επικύρωσης, αλλά παραμένει ερώτημα κατά πόσο η αντιπολίτευση θα είναι σε θέση να αποδυναμώσει το συνασπισμό της Μέρκελ .

Η Μέρκελ θα πρέπει επίσης να αποφασίσει για το αν EFSF και ESM θα πρέπει να συνδυαστούν. Αυτό θα απαιτούσε επίσης κοινοβουλευτική υποστήριξη. Μέχρι στιγμής,η άποψη της Γερμανίας είναι ότι το νέο προϊόν της ESM, με όγκο χρηματοδότησης 500 δισ. ευρώ, είναι επαρκές. Ωστόσο, η πίεση από τη Γερμανία να συνδυάσει τα δύο ταμεία έχει αυξηθεί. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και χώρες εκτός Ευρώπης έχουν δηλώσει ότι θα είναι πρόθυμες να υποστηρίξουν τους Ευρωπαίους εάν παρουσιάσουν μέτρα μεγαλύτερης οικονομικής δέσμευσης για τον τερματισμό της κρίσης.

Η λιτότητα και οι Περιφερειακές Εκλογές της Γερμανίας

Η τελευταία πρόκληση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Μέρκελ αυτό το τρίμηνο θα είναι οι εγχώριες περιφερειακές εκλογές. Μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης μειοψηφίας υπό την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και του Κόμματος των Πρασίνων, το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας - το πολυπληθέστερο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας - υπάρχει ανάγκη για πρόωρες εκλογές. Οι εκλογές πρέπει να διενεργηθούν εντός των επόμενων 60 ημερών. Επιπλέον, ομόσπονδα κρατίδια θα διεξάγουν εκλογές,όπως για παράδειγμα το κρατίδιο του Saarland (25 Μαρτίου) και του Schleswig-Holstein (6 Μαΐου).

Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών δεν θα επηρεάσουν άμεσα τη κυβέρνηση Μέρκελ. Ωστόσο, δεδομένου ότι προετοιμάζεται για τις εθνικές εκλογές στα τέλη του 2013, εξετάζει το πώς θα προσελκύσει ψηφοφόρους από τα αριστερά ,γιατί είναι αναγαγκαίο να βρει ετέρο για συνεργασία που θα πρέπει να αντικαταστήσει το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο αναμένεται να εξασθενήσει περαιτέρω στις προσεχείς περιφερειακές εκλογές και δεν μπορεί να υπολογίζεται στα περιφερειακά κοινοβούλια, μετά τις ψηφοφορίες. Στη λογική των παραχωρήσεων προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης, η Μέρκελ θα πρέπει πιθανόν να επαναξιολογήσει τη στάση της υπέρ της λιτότητας, τουλάχιστον στην εγχώρια αγορά.

Οι απαιτήσεις της Γερμανίας για λιτότητα σε χώρες της περιφέρειας χρησιμοποιούνται για εσωτερική πολιτική κατανάλωση κάνοντας τη βοήθεια από τα γερμανικά ταμεία πιο “εύπεπτη” για τους Γερμανούς ψηφοφόρους. Η στρατηγική έχει λειτουργήσει μέχρι τώρα, όπως δείχνουν τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας της Μέρκελ . Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι Γερμανοί είναι υπέρ της λιτότητας για τους ίδιους. Οι περιφερειακές εκλογές πιθανόν θα δείξουν αυξανόμενη δημοτικότητα των κομμάτων που δεν ευνοούν τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Μέρκελ .

Η απάντηση στην ευρύτερη Ευρώπη

Οι περιφερειακές ευρωπαϊκές χώρες θα μπορέσουν να χαλαρώσουν την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας όσο η κυβέρνηση της Γερμανίας ασχολείται με τα εσωτερικά της θέματα. Επειδή η Γερμανία ξερει ότι πρέπει να αποφευχθεί η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, η Μέρκελ δεν έχει την πολυτέλεια να αρνηθεί βοήθεια και να αυξήσει τα ευρωπαϊκά κονδύλια διάσωσης που τώρα χρησιμοποιεί ως μέσο πίεσης προς τις προβληματικές χώρες.

Το καλύτερο επιχείρημα της Μέρκελ για τη λιτότητα στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη θα είναι η πίεση “των αγορών”. Η άνοδος των αποδόσεων των ομολόγων το 2010 και το 2011 ήταν τόσο ακραία που έγινε υπερβολικά δαπανηρό για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία να δανειστεί στις διεθνείς αγορές. Αυτές οι χώρες αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και, με αυτόν τον τρόπο, υποχρεώθηκαν να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις και μέτρα λιτότητας που υπαγορεύονται από το εξωτερικό. Ο φόβος του να μείνουν εκτός από τις διεθνείς αγορές οδήγησε τις χώρες σε όλη την Ευρώπη να ανακοινώσουν μέτρα λιτότητας και να εφαρμόσουν οικονομικές μεταρρυθμίσεις, σε μια προσπάθεια να αναδείξουν την ικανότητά τους να μειώσουν τα ελλείμματά τους και τα επίπεδα χρέους και έτσι να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των αγορών.

Ωστόσο, από το Δεκέμβριο του 2011, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει δώσει στον ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό τομέα, σε δύο “γύρους” ,χρήματα . Οι τράπεζες έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το “φρέσκο” ​​χρήμα για να αγοράσουν ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα, μειώνοντας τις αποδόσεις των ομολόγων. Η τάση αυτή είναι πιθανό να συνεχιστεί τους επόμενους μήνες.

Η κυβέρνηση Μέρκελ θα πρέπει να ασχοληθεί με την εσωτερική πολιτική τους επόμενους μήνες. Οι εκλογές θα θέσουν σε αμφισβήτηση τη δημοτικότητα των μέτρων λιτότητας στο εσωτερικό της Γερμανίας και θα μειώσει την πίεση της αγοράς για “επείγουσες οικονομικές μεταρρυθμίσεις” ,στην υπόλοιπη Ευρώπη. Έτσι και η κυβέρνηση Μέρκελ θα έχει λιγότερη αξιοπιστία στις απαιτήσεις της για “δημοσιονομική ευθύνη” στο εξωτερικό.


Του Σάββα Καλεντερίδη

Αν και το Νεβρόζ, που ταυτίζεται με την εαρινή ισημερία, είναι μια γιορτή που εορτάζεται από διάφορους λαούς σε μια ευρύτατη περιοχή από την Κεντρική Ασία μέχρι τη Μέση Ανατολή, ως η γιορτή της Άνοιξης και του Νέου Έτους, για τους Κούρδους έχει μια ιδιαίτερη σημασία και γιορτάζεται ως ημέρα ανεξαρτησίας, αγώνα και απελευθέρωσης. Γιατί;

Το έτος 612 π.Χ., όλα τα έθνη που έθνη που συνθλίβονταν κάτω από την κατοχή της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων, συνασπίστηκαν υπό την ηγεσία των Μήδων, προγόνων των Κούρδων και με τη συμμετοχή των Βαβυλωνίων και των Σκυθών άρχισαν μια ιστορική αντίσταση, η οποία εξελίχθηκε σε έναν νικηφόρο πόλεμο.

Οι δυνάμεις των Μήδων, υπό την ηγεσία του μυθικού ηγέτη Ντεμιρτζί Κάβα (Demirci Kawa), κατέλαβαν την Νινεβί, πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων, θέτοντας τέλος σε αυτή την μακρόχρονη καταπίεση και δουλεία. Η ημερομηνία αυτής της νίκης, που απάλλαξε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας από την καταπίεση και τη δουλεία των Ασσυρίων, ήταν η 21η Μαρτίου, που ταυτίζεται με την εαρινή ισημερία και το Νεβρόζ και γιορτάζεται από τους Κούρδους, που παραμένουν σκλαβωμένοι και τον 21ο αιώνα, ως ημέρα ανεξαρτησίας, αγώνα και απελευθέρωσης.

Ο εορτασμός του Νεβρόζ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ήταν απαγορευμένος, αφού το τουρκικό κράτος, που ακολουθούσε πολιτική σκληρής άρνησης και καταπίεσης εναντίον του ιστορικού αυτού λαού, δεν επέτρεπε στους Κούρδους να ανάβουν τις ενοχλητικές φωτιές και να πηδούν πάνω από αυτές, αφού το όλο σκηνικό θύμιζε την επανάσταση, που ήδη είχε αρχίσει, από το 1978 σε πολιτικό και από το 1984, σε στρατιωτικό επίπεδο από το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ).

Η πρώτη φορά που οι Κούρδοι αψήφησαν την απαγόρευση του τουρκικού κράτους και γιόρτασαν μαζικά το Νεβρόζ, ήταν η 21η Μαρτίου 1992, όταν χιλιάδες εξεγερμένοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της πόλης Τζίζρε, κοντά στα σύνορα με το Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), και γιόρτασαν πανηγυρικά την απαγορευμένη γιορτή της ανεξαρτησίας, του αγώνα και της απελευθέρωσης.

Τότε, το τουρκικό κράτος, που δεν μπόρεσε να χωνέψει μια τέτοια αντίδραση, επιτέθηκε εναντίον των διαδηλωτών και σκότωσε εν ψυχρώ 22 πολίτες. Οι άγριες αιματηρές επιθέσεις του κράτους, αντί να κάμψουν την αγωνιστικότητα και το ηθικό των εξεγερμένων, του χαλύβδωσε, ενώ η φωτιά της επανάστασης εξαπλώθηκε με πρωτοφανή ταχύτητα σε ολόκληρο το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία). Οι κηδείες των θυμάτων έγιναν αιτία νέων εξεγέρσεων και έκτοτε, το Νεβρόζ, εκτός από τον παραδοσιακό ιστορικό, απέκτησε νέο συμβολισμό, συσχετιζόμενο με την επανάσταση και το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Οι κυβερνήσεις Ερντογάν τα τελευταία χρόνια έδειχναν ανοχή και ο εκάστοτε υπουργός εσωτερικών έδινε εντολή στις αστυνομικές δυνάμεις και τις αρχές ασφαλείας κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Νεβρόζ να απουσιάζουν από τις περιοχές συγκέντρωσης των Κούρδων και να παρακολουθούν εκ του μακρόθεν και διακριτικά τους εορτασμούς, αφού υπήρχε η πεποίθηση ότι η βία του κράτους φέρνει βία και αναζωπυρώνει το κουρδικό κίνημα. Στους εορτασμούς αυτούς τα τελευταία χρόνια συμμετείχαν εκατομμύρια Κούρδων, ενώ το κουρδικό κίνημα έδινε μεγάλη σημασία στην εκδήλωση που πραγματοποιούνταν στο Αμέντ-Ντιγιαρμπακίρ, παραδοσιακή πρωτεύουσα του Κουρδιστάν, και στην εκδήλωση της Κωνσταντινούπολης, που κατά τον πρώην πρόεδρο της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, είναι η μεγαλύτερη κουρδική πόλη στον κόσμο, αφού οι Κούρδοι της Πόλης ξεπερνούν τα δυο εκατομμύρια.

Η τοποθέτηση στη θέση του υπουργού Εσωτερικών του Ιδρίς Ναΐμ Σαχίν (İdris Naim Şahin), στις 5 Ιουλίου 2011, μετά την πανηγυρική νίκη του ΑΚΡ στις γενικές εκλογές, ταυτίζεται με την αλλαγή της πολιτικής που ακολουθούσαν μέχρι τότε οι κυβερνήσεις του Ερντογάν απέναντι στο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Ο Σαχίν ενορχήστρωσε εκτεταμένες επιχειρήσεις, κατά τις οποίες οι τουρκικές αρχές ασφαλείας προχώρησαν σε συλλήψεις 650 στελεχών του νόμιμου Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (ΒDP) και οκτώ χιλιάδων στελεχών του ημιπαράνομου μηχανισμού KCK, που προετοίμαζε ένα παράλληλο μηχανισμό εξουσίας, με βάση τις συνομιλίες που διεξάγονταν μεταξύ του τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα.

Άρα, αυτό σήμαινε και το τέλος των συνομιλιών, προφανώς γιατί ο Ερντογάν αντιλήφθηκε ότι η πολιτική λύση που επεξεργάζονταν, θα οδηγούσε τελικά στην ίδρυση πρώτα ομόσπονδου και στη συνέχεια ανεξάρτητου κράτους και άρα στον διαμελισμό της Τουρκίας.

Έκτοτε, το τουρκικό κράτος, ακολουθεί πολιτική καταστολής του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, συνεπικουρούμενο από τις ΗΠΑ, οι οποίες από τη μια πλευρά στηρίζουν το αυτόνομο κουρδικό κράτους του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) και διατηρούν τους δικούς τους γενικούς σχεδιασμούς για το Κουρδικό και από την άλλη χρειάζονται την Τουρκία για τη Συρία και για το Ιράν.

Και να μην ξεχνάμε ότι οι εξελίξεις στη Συρία και το Ιράν θα επηρεάσουν το πότε και το πώς θα εξελιχθεί το Κουρδικό Ζήτημα και το πώς θα επηρεάσει αυτό την Τουρκία αλλά και την ευρύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου και της Ελλάδος.


Το 2012 η κυβέρνηση Ερντογάν, φοβούμενη ότι το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα στους εορτασμούς του Νεβρόζ θα κάνει πρόβα της Κουρδικής Άνοιξης, στα πρότυπα της Αραβικής, την οποία σημειωτέον από ένα σημείο και μετά στήριζε η Άγκυρα, προχώρησε στην απαγόρευση των εορτασμών που είχαν σχεδιαστεί να γίνουν την Κυριακή, 18 Μαρτίου, στο Αμέντ-Ντιγιαρμπακίρ και στην Κωνσταντινούπολη. Η απαγόρευση δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα για την τουρκική κυβέρνηση, αφού περισσότεροι από 500 χιλιάδες Κούρδοι αψήφησαν τις απαγορεύσεις, ανέτρεψαν τα οδοφράγματα και γέμισαν το χώρο του εορτασμού στο Αμέντ, ενώ στην Κωνσταντινούπολη εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι συγκρούονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές.


Την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές (21 Μαρτίου), σε εβδομήντα πόλεις και κωμοπόλεις της Τουρκίας συνεχίζονταν οι συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων της τουρκικής αστυνομίας και των Κούρδων διαδηλωτών, που επιχειρούσαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό για να γιορτάσουν το Νεβρόζ, τη γιορτή της ανεξαρτησίας, του αγώνα και της απελευθέρωσης. Μάλιστα, σε συμπλοκή που έγινε στο Τζίζρε έχασε τη ζωή του ένας αστυνομικός, ενώ σε ενέδρα του ΡΚΚ που έπεσαν άνδρες των ειδικών δυνάμεων της τουρκικής Αστυνομίας, έχασαν τη ζωή τους τέσσερις αστυνομικοί και ένας μόνιμος στρατοχωροφύλακας των ειδικών δυνάμεων και τραυματίστηκαν άλλοι πέντε.

Την ίδια ημέρα και ενώ το περιοδικό ΤΙΜΕ και η εφημερίδα New York Times έκαναν εκτενείς και με ιδιαίτερο «νόημα» αναφορές στο Νεβρόζ και το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα -πάει τελείωσαν εκείνες αναφορές περί τρομορκατίας- η εφημερίδα Ραντικάλ δημοσίευε δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία το 49% των ερωτηθέντων Κούρδων τάσσεται υπέρ της «δημοκρατικής αυτονομίας του Κουρδιστάν», όρος που καθιέρωσε ο έγκλειστος στις τουρκικές φυλακές Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, το 19,2% υπέρ ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, το 5,4% υπέρ μιας «ομοσπονδίας» και το 7,1% υπέρ της ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Αν αναρωτιέστε για το υπολειπόμενο 3,4%, αυτοί προτιμούν τη συνέχιση του υφισταμένου καθεστώτος, που σημαίνει ότι το 96,5% των Κούρδων της Τουρκίας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στηρίζουν την κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, και όλα αυτά τη στιγμή που η Τουρκία ξεσαλώνει και ξαναστέλνει το Πίρι Ρέις στο Αιγαίο, σε ελληνικότατη υφαλοκρηπίδα, παρά τα τηλεγραφήματα λύπης και αγάπης του Έλληνα υπουργού Εθνικής Αμύνης στον Τούρκο ομόλογό του, που σημειωτέον επικεφαλής των 40 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών που είναι κληρονομιά του Αττίλα στα άγια χώματα της Κύπρου.

Αθάνατη Ελλάδα!

Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη "Δημοκρατία" 25 Μαρτίου 2012