Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Μαρ 2014

Το κλειδί των εξελίξεων βρίσκεται στη Συρία

Γράφει ο Απ. Αποστολόπουλος 

Αυτή τη στιγμή το Ουκρανικό δεν φαίνεται να είναι η σύγχρονη εκδοχή του Σεράγεβο, αφορμή για τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μοιάζει μάλλον με βραδυφλεγή βόμβα με το φυτίλι να καίγεται αργά, αλλά ίσως όχι αναπόφευκτα, προς την τελική έκρηξη. Οι εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση δεν έχουν σχέση με την επιθυμία διατήρησης της Ειρήνης αλλά με την προφανή αδυναμία των Δυτικών χωρών να αντιμετωπίσουν στρατιωτικά τη Ρωσία. Στην Ουκρανία με πραξικόπημα ανατράπηκε από δυναμικές, ναζιστικές, ομάδες, συνδεδεμένες με δυτικά κέντρα Εξουσίας, ο νόμιμος Πρόεδρος της χώρας. Η τεχνική κατάληψης της Εξουσίας από δυναμικές οργανωμένες μικρές ομάδες είναι γνωστή, στη σύγχρονη εποχή, τουλάχιστον από την ανατροπή του Κερένσκι. Η τεράστια διαφορά, τότε και τώρα, έγκειται φυσικά στο κοινωνικό και ιδεολογικό φορτίο των συγκεκριμένων ομάδων. Αλλά και στην έλλειψη όχι μόνο άξιας ηγεσίας αλλά και λαϊκού κινήματος διατεθειμένου να αγωνιστεί για τα συμφέροντά του.

Οι δυτικές κυβερνήσεις χωρίς εξαίρεση αναγνώρισαν και υποστηρίζουν τη νέα κυβέρνηση με τους ναζί σε επιφανείς θέσεις παραμερίζοντας και το πραξικόπημα και τις απειλές και επιθέσεις εναντίον μειονοτήτων όπως Έλληνες και Εβραίοι. Η θέση των Δυτικών επιβεβαιώνει ότι οι κυρίαρχες ελίτ δεν φοβούνται ούτε έχουν πρόβλημα να συμπράξουν με τους υπαρκτούς ή υποτιθέμενους ακροδεξιούς-πολλοί από αυτούς μετέχουν ήδη σε κυβερνήσεις χωρών της ΕΕ. Εκεί, ίσως, οφείλεται και η σιωπή των δυτικών εβραϊκών οργανώσεων, εύθικτων κατά τα άλλα, και σε απλές υποψίες απειλών εναντίον των απανταχού συμπατριωτών τους, ο κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του όταν διακυβεύεται η ίδια η Εξουσία και όχι μερικά δολάρια... Ωστόσο η Μόσχα έχει κερδίσει τον πρώτο γύρο της αναμέτρησης, στην Κριμαία. Στρατιωτικά η Δύση αποκαλύπτει την αδυναμία της, εξαπολύοντας αμφίβολης αποτελεσματικότητας οικονομικές και διπλωματικές απειλές. Η Μόσχα, πάντως, δεν στάθηκε ικανή να αποτρέψει την ανατροπή του Γιανούκοβιτς, δεν το πρόβλεψε ή δεν μπόρεσε.

Η απάντηση στο ερώτημα «γιατί γίνονται όλα αυτά;» δεν βρίσκεται ούτε στο Κίεβο ούτε στην Κριμαία, ούτε, σίγουρα, στην ενδελεχή καθημερινή παρακολούθηση των δρώμενων στην Ουκρανία και τις σχετικές διεθνείς αντιδράσεις. Το κλειδί βρίσκεται στη Συρία. Εκεί, για πρώτη φορά, εκδηλώθηκε δημόσια και κατά τρόπο κατανοητό από πλειοψηφικές μερίδες του κόσμου στην ΕΕ και στις ΗΠΑ, ότι: 
1. Η Δύση και ειδικά οι ΗΠΑ, μπορεί και να ηττηθούν σε μια ένοπλη αναμέτρησή τους με τη Ρωσία, χωρίς καν να πέσει μια κανονιά. Και 
2. Ο «κακός» δεν είναι υποχρεωτικά η Ρωσία, όπως είχε συνηθίσει να πιστεύει ο κόσμος τόσα χρόνια. Δεν επιδίωξε η Μόσχα τον πόλεμο στη Συρία.

Οι ακρότητες των ισλαμιστών στη Συρία συνδυάστηκαν με τους φόβους του «μέσου πολίτη» για την ισλαμική πλημμυρίδα. Αν σπάσει η υποδόρια και συνεχώς ανατροφοδοτούμενη αίσθηση στη δυτική Κοινή Γνώμη ότι η Ρωσία είναι ο προαιώνιος μπαμπούλας, θα καταρρεύσει όλο το ψυχικό οικοδόμημα που συσπειρώνει τους Δυτικούς και τους διαχωρίζει από την, πάντα «απειλητική» αλλά και περιφρονητέα, Ανατολή. Η Δύση έχει σοβαρή απώλεια Ισχύος όχι μόνο στα Όπλα αλλά στα θεμέλια της κυριαρχίας: στις ψυχές των ανθρώπων. Πέρα από τις σταθερές γεωπολιτικές βλέψεις ΗΠΑ και Γερμανίας, οι κυρίαρχες ελίτ του Δυτικού Κόσμου αισθάνθηκαν τη βαθύτερη ανάγκη να ξαναχτίσουν τα αόρατα, ψυχικά, σύνορα που τον χωρίζουν από τη «ρωσική αρκούδα», ώστε η Δύση να διατηρήσει τη συνοχή της. Η ανοιχτή κοινωνία είναι παρελθόν, προκαλεί ρωγμές στον πάλαι ποτέ «Ελεύθερο Κόσμο». Οι αντιδυτικές νότες που ακούγονται στα ελληνικά ΜΜΕ δεν αντιστοιχούν στην αντιρωσική ομοφωνία των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η «υπόθεση Ουκρανία» επιβεβαιώνει ότι η σύγκρουση Ρωσίας-ΗΠΑ δεν ήταν ποτέ μόνο, ούτε κυρίως ιδεολογική, σύγκρουση δυο διαφορετικών Κόσμων. Ήταν κυρίως σύγκρουση δυο αυτοκρατοριών που γειτνιάζουν, τότε και τώρα. Γι’ αυτό άλλωστε η επιθετικότητα κατά της Ρωσίας δεν σταμάτησε ούτε στιγμή μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Δεν συγκρούονται, γενικώς, οι ιμπεριαλισμοί, όμοιοι και απαράλλαχτοι σαν δυο σταγόνες νερό, όπως δεν ήταν όμοιοι και στον τελευταίο Πόλεμο-αν ήταν δεν θα είχε νόημα η συμμαχία κατά του Χίτλερ (παρά τις ενδοσυμμαχικές έχθρες), ο αντιφασιστικός αγώνας, ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος των Ρώσων, η ελληνική Αντίσταση. Η εξομοίωση των αντίπαλων, Ρωσίας-ΗΠΑ, ως ιμπεριαλιστών, οδηγεί στην αδράνεια και την Ελλάδα στην απομόνωση, υποχρεωμένη, ως εκ τούτου, να ακολουθήσει πειθήνια τις εντολές των ισχυρών του χώρου που ήδη ανήκει. Αντίστροφα όσοι μιλούν για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πχ ενδεικτικά ο κ. Μαρκεζίνης αλλά και η Αριστερά, είναι η ώρα να μεταφράσουν τη θεωρητική διακήρυξη σε, προσεκτική ασφαλώς, πολιτική θέση.

Κατά τα άλλα τα επί μέρους οικονομικά συμφέροντα τεμαχίζουν ήδη τη Δύση, οι ΗΠΑ προσκρούουν στην απροθυμία των συμμάχων να απομονώσουν (;) τη Ρωσία. Η τύχη των πραξικοπηματιών του Κίεβου είναι αμφίβολη έως σκοτεινή. Κανενός είδους συμβιβασμός δεν μπορεί να τους διασώσει. Εδώ η ΧΑ ίσως αισθάνεται ενθουσιασμένη επειδή ομοϊδεάτες κατέλαβαν την εξουσία αλλά άραγε οι ψηφοφόροι της αισθάνονται το ίδιο βλέποντας τις σβάστικες να γίνονται τόσο κραυγαλέα της μόδας;

Πηγή Iskra

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ποιός μπλοφάρει καλύτερα στο "παιχνίδι" των ισχυρών του πλανήτη;

Γράφει ο Κώστας Ράπτης 

Όπως σε κάθε αντίστοιχη παρτίδα, το ιδιόμορφο γεωπολιτικό πόκερ που παίζουν τις τελευταίες ημέρες οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα κριθεί από το “ποιος μπλοφάρει περισσότερο αποτελεσματικά”...
Από αυτή την άποψη, οι ενδείξεις του τελευταίου 24ώρου δίνουν προβάδισμα στον Βλάντιμιρ Πούτιν. Μια τέτοια εξέλιξη ερμηνεύεται από πολλούς παράγοντες.

Πρώτον, το διακύβευμα για τις δύο δυνάμεις είναι διαφορετικό. Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται να αποσπάσουν οριστικά από την ρωσική επιρροή μια μακρινή χώρα και όχι να αντιμετωπίσουν μια απειλή ασφαλείας. Η Μόσχα αντίθετα, δίνει μάχη “υπαρξιακή” για να αποφύγει την επέκταση του ΝΑΤΟ στα “πλευρά” της και να διατηρήσει το ναυτικό της αποτύπωμα στη Μαύρη Θάλασσα.

Δεύτερον, η ρωσική πλευρά πλαισίωσε τις κινήσεις της με μιαν απειλή χρήσης βίας (πρβ. επιστολή Γιανούκοβιτς στη Μόσχα να επέμβει, μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις στη δυτική Ρωσία, εκτόξευση διηπειρωτικού πυραύλου την Τρίτη), με στόχο να αποκαλύψει την βασική “μπλόφα” της αμερικανικής πλευράς, για την οποία η στρατιωτική κλιμάκωση δεν “βρίσκεται στο τραπέζι”. (Το ότι η απειλή χρήσης βίας μπορεί να αποτελέσει εργαλείο αποτροπής μιας πραγματικής σύγκρουσης και να εκμαιεύσει διαπραγμάτευση είναι κάτι το οποίο η Ελλάδα οφείλει να θυμάται από την κρίση του Μαρτίου 1987 στο Αιγαίο).

Τρίτον, η βασική αμερικανική επιδίωξη να απομονωθεί η Ρωσία έρχεται αντιμέτωπη με ένα αντικειμενικό όριο: δηλ. την όλο και μεγαλύτερη “αλληλεξάρτηση” των μεγάλων δυνάμεων στο σύγχρονο κόσμο, όπως την περιέγραψε ο Πούτιν στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την κλιμάκωση της κρίσης. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται στην απροθυμία των χωρών της Ε.Ε. να υιοθετήσουν οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας – είτε αυτό αφορά την Γερμανία η οποία αντιπροσωπεύει το 30% του ευρω-ρωσικού εμπορίου είτε τη Βρετανία η οποία, όπως αποκάλυψε η διαρροή εσωτερικού υπομνήματος της κυβέρνησης Κάμερον, αγωνιά για το τρεφόμενο από ρωσικά κεφάλαια City. 
Αφήνοντας κατά μέρος τους λεονταρισμούς του Ρώσου προεδρικού συμβούλου Sergei Glazyev ο οποίος διατύπωσε την “προσωπική άποψη” ότι σε περίπτωση κυρώσεων, η Μόσχα θα πρέπει να ξεφορτωθεί τα αμερικανικά ομόλογα που διακρατεί (ενδεχόμενο που και μόνο η ανακίνησή του πλήττει το ρούβλι), θα πρέπει να έχει κανείς κατά νού ότι οι ευρω-ρωσικές συναλλαγές αφορούν κυρίως υδρογονάνθρακες και οποιαδήποτε αναστάτωση στις τιμές θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή ανάκαμψη (αλλά όχι για τα δημοσιονομικά της Ρωσίας).

Τέταρτον, είναι αρκετοί οι παίκτες οι οποίοι για πολιτικούς λόγους κάθε άλλο παρά ενδιαφέρονται να προσχωρήσουν σε ένα μέτωπο απομόνωσης της Ρωσίας: όχι μόνο η Κίνα, που άφησε το στίγμα της με τις διακριτικές διατυπώσεις της διπλωματίας της και την τηλεφωνική επικοινωνία Ξι – Πούτιν, αλλά και χώρες της G7, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία (η τελευταία επί των ημερών του Shinzo Abe επιδιώκει “ισότιμη σχέση” με τους Αμερικανούς συμμάχους και καλλιεργεί, ως αντίβαρο στην κινεζική ισχύ τον “στρατηγικό διάλογο” με τη Μόσχα, παραβλέποντας ακόμη και το ζήτημα των Κουρίλων νήσων που χωρίζει τις δύο πλευρές μεταπολεμικά).

Πέμπτον, η ρωσική διπλωματία αντιγράφει βασικά ρητορικά σχήματα της Δύσης, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας “ανθρωπιστικής επέμβασης” στην Ουκρανία, εάν η κατάσταση εκτραχυνθεί, επικαλούμενη διαρκώς τη Συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου που εκπόνησαν οι υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας, απονομιμοποιώντας ως “εξτρεμιστική” τη νέα εξουσία στο Κίεβο, υπαινισσόμενη ότι υπήρξε ξένη επέμβαση – ώστε να μην είναι δυνατή η επίκληση του Μνημονίου της Βουδαπέστης του 1994 που καθιστούσε τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Ρωσία συνεγγυητές της ακεραιότητας της Ουκρανίας κ.ο.κ. (Ο συντονισμός, οι επικοινωνίες και η εκπαίδευση των ένοπλων διαδηλωτών στην Πλατεία Ανεξαρτησίας “ήταν πολύ επαγγελματικός, θυμίζοντας ειδικές δυνάμεις” σχολίασε δηκτικά ο Πούτιν).

Έκτον, η Δύση δεν έχει την πολυτέλεια να επωμισθεί το κόστος διάσωσης της Ουκρανίας από την κατάρρευση. Πρόκειται για το στοιχείο που καθορίζει τους ρωσικούς σχεδιασμούς μεσοπρόθεσμα, καθώς η αναμενόμενη διαρκής επιδείνωση της ουκρανικής οικονομίας και ενδεχομένως οι κοινωνικές αντιδράσεις από τα μέτρα που θα επιβάλει το ΔΝΤ, εκτιμάται στο Κρεμλίνο ότι θα υπονομεύσει ταχύτατα τους νέους Ουκρανούς ιθύνοντες και θα ξανανοίξει το παιχνίδι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πάλι θα χάσουμε. Το προαίσθημα της ήττας είναι το πρώτο που έρχεται πριν η ίδια η ήττα μπει θριαμβεύτρια στην αλωμένη πόλη. Δεν έχει σημασία που δεν κουβαλήσαμε όπλο και δεν ακούσαμε ήχο σφαίρας να περνάει δίπλα από το κεφάλι μας, εμείς πολεμήσαμε. 
Δεν έχει καμία σημασία που δεν θα γραφούν ένδοξες ιστορίες για μας τους Έλληνες της πρώτης και δεύτερης 10ετίας του 21ου αιώνα. Δεν έχει σημασία που δεν έχουμε εμφανή ίχνη καταπόνησης στο κορμί μας, ούτε που δεν τραγουδούμε θούριους όλοι μαζί πριν την κάθε μάχη, εμείς πολεμήσαμε. 
Ο ιστορικός του μέλλοντος θα μας προσπεράσει γράφοντας απλά σε μια παράγραφο τα ποσοστά ανεργίας της χρονικής περιόδου, τα νούμερα του πληθωρισμού και ίσως τους αριθμούς των τυχαίων θυμάτων. Θα μάς περάσει στα γρήγορα για να πάει παρακάτω, αλλά εμείς πολεμήσαμε.
Είμαστε οι στρατιώτες που δεν φορέσαμε χακί αλλά διανύουμε ήδη τον 5ο χρόνο στο πεδίο της μάχης αντιστεκόμενοι απέναντι σε δύο εχθρικά στρατόπεδα που μάς κήρυξαν τον πόλεμο στα καλά καθούμενα. Δύο στρατόπεδα επανδρωμένα από ντόπιους και ξένους πολιτικούς εγκληματίες με ορδές υποστηρικτών να κάνουν εφόδους από το πρωί μέχρι το βράδυ, τόσο στην χώρα όσο και μέσα στα σπίτια μας. Δεν είχαμε την τύχη να μάς στηρίζει ούτε ηθικά μία άλλη χώρα σε τούτο τον πόλεμο. Μόνοι μας πολεμάμε. 
Όλοι μας χλευάζουν ότι είμαστε ένας λαός του καναπέ, που δεν θέλει να πάρει στα χέρια του την μοίρα της πατρίδας του. Μάς κουνάνε το δάκτυλο που δεν κάναμε ένοπλο αγώνα ενάντια στον εχθρό, που δεν μπουκάραμε στο κοινοβούλιο, που δεν βάλαμε βόμβες και δεν πήραμε κεφάλια. Οι αναλυτές του καναπέ προκαλούν χωρίς να πουν όμως ποιος είναι ο εχθρός. Έτσι στο χαμό να βγούμε με τα χασαπομάχαιρα στον δρόμο απλά για να κάνουν αυτοί χάζι στην αρένα των τηλεοράσεων. Τον εχθρό μόνο εμείς τον ξέρουμε γιατί εμείς πολεμάμε. 
Κάθε μέρα τρέχουμε ανάμεσα σε ναρκοπέδια και φυλάμε τα νώτα μας όταν βρίσκουμε τρύπα να ξεκουραστούμε μη και μάς πιάσουν στον ύπνο οι φύλακες της Δημοκρατίας τους και μάς μπουζουριάσουν νωρίτερα από ό,τι θα περιμέναμε για χρέη που μάς φόρτωσαν καταδικάζοντάς μας για εσχάτη προδοσία. Κάθε μέρα μειώνουμε τα γραμμάρια ανθρώπινης χαράς για να βγει ο λογαριασμός στα φάρμακα ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που όταν είναι να διανύσουμε μεγάλη απόσταση για ένα μεροκάματο -έξι μέσα στο αμάξι- το μάτι μας δεν είναι στον δρόμο αλλά στον δείκτη της βενζίνης που ανάβει λαμπάκι και δεν βγαίνει ο γαμημένος ανήφορος 20 χιλιομέτρων με τα πόδια  στις 5 το πρωί με παγωνιά. Είναι ο τρίτος χειμώνας που κάνουμε μπάνιο με παγωμένο νερό ενώ νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε τα παιδιά μας λέγοντας ότι τα δώρα δεν έχουν αξία, παρά μόνο η αγκαλιά. Τα δικά μας παιδιά μόνο αγκαλιά παίρνουν εδώ και 4 χρόνια, ενώ εμείς την ίδια στιγμή τραβάμε τα μάτια μας από ντροπή και τα κολλάμε στο πάτωμα.
Πριν μας κατηγορήσουν οι άνετοι της ζωής ότι όπλο δεν πήραμε ας έρθουν μία φορά στις πολλοστές που έχουμε ζήσει όταν οι γέροι γονείς  ανοίγουν το πορτοφόλι να τσοντάρουν από την πετσοκομμένη σύνταξή τους για το απλήρωτο ρεύμα και το νερό. Είναι από τις πολλές στιγμές που λες ότι ο πόλεμος της αναξιοπρέπειας είναι ο πιο σκληρός από όλους. Σε αυτόν πολεμάμε. 
Ό,τι κι αν κάνουμε κάθε μέρα προσέχουμε να μην χτυπήσουμε, να μη πονέσει το δόντι μας, μην πάθουμε κολικό, μην σπάσουμε χέρι γιατί ξέρουμε ότι για μας νοσοκομείο δεν έχει. Η ιδέα ότι μπορεί μία βαριά ασθένεια να σου χτυπήσει την πόρτα είναι αυτή που σού σπάει τον τσαμπουκά και όταν σου καρφωθεί στο κεφάλι είναι σαν να έχεις φάει σφαίρα από ακροβολισμένο καθίκι που σε έχει βάλει στο στόχαστρο. Σε τέτοιον πόλεμο πολεμάμε. 
Ανάμεσα σε όλα αυτά, τα καθημερινά που ξεσκίζουν την καρδιά περισσότερο από ό,τι θα πετσόκοβε το κορμί μας μια νάρκη, είναι που κάθε βράδυ πριν κλείσουμε κατ' ανάγκη τα μάτια μας έρχεται και σε χαστουκίζει η ευθύνη για την πατρίδα. Ρίχνεις την κουβέρτα σαν αδιάβροχο πάνω στους ώμους και γυροφέρνεις στο παγωμένο σπίτι, σαν στρατιώτης σε παγωμένο βουνό καταδικάζοντας τον εαυτό σου που σήμερα εσύ έζησες αλλά χάθηκε ένα κομμάτι ακόμα Ελλάδας. Αυτός είναι ο δικός μας πόλεμος. 
Έχουμε αρχίσει να μαθαίνουμε να αποχαιρετάμε αδελφούς και φίλους που σαν να είναι ακρωτηριασμένοι στρατιώτες αφήνουν το πεδίο της μάχης Ελλάδα να βρουν μεροκάματο στην άκρη της γης. Αυτοί είναι οι πιο άτυχοι από όλους μας διότι ξέρουν ότι δεν θα δουν το τέλος αλλά δεν θα ξαναδούν την Ελλάδα όπως την γνώριζαν. Η Ελλάδα θα πεθάνει μαζί με μας τους τελευταίους που ξέρουμε ότι δεν θα αντέξουμε να κρατάμε ακόμα για πολύ. 
Η ήττα μας είναι σίγουρη. Το βλέπουμε στα πρόσωπα των θριαμβευτών πολιτικών άκαπνων σωτήρων, πληρωμένων προδοτών και αθάνατων γειτόνων που αλαλάζουν με την ψήφο στο χέρι σαν τις πουτάνες της Κατοχής του '40 την ώρα που έφθαναν οι αξιωματικοί των Ες Ες με σοκολάτες και ψωμί για να το γλεντήσουν. 
Εμείς οι Έλληνες, των πρώτων δεκαετιών του 21ου αιώνα -μικροί, ήσυχοι και αόρατοι- την ήττα μας πολεμήσαμε. Και είμασταν άριστοι στρατιώτες.

Πηγή SimpleMan


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν αποφάσισαν να ανακαλέσουν τους πρεσβευτές τους στο Κατάρ, καταγγέλλοντας τη Ντόχα για ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτονικών της χωρών.

Η απόφαση, η οποία ανακοινώθηκε σήμερα από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Σαουδικής Αραβίας SPA, ελήφθη έπειτα από θυελλώδη συνεδρίαση χθες των υπουργών Εξωτερικών των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στο Ριάντ.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι το Κατάρ δεν τήρησε τη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου πριν από τρεις μήνες.

«Οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου έκαναν όλες τις δυνατές κινήσεις προς το Κατάρ για να υπάρξει συμφωνία επί μίας κοινής πολιτικής η οποία θα εγγυάται τη μη ανάμειξη, κατά άμεσο ή έμμεσο τρόπο, στις εσωτερικές υποθέσεις καθεμίας από τις χώρες μέλη», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Ζητήθηκε από το Κατάρ να μην υποστηρίξει καμία ενέργεια η οποία μπορεί να απειλήσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα των χωρών μελών» και, παρά τη ρητή δέσμευση του εμίρη του Κατάρ Σέιχ Ταμίμ Μπεν Χάμαντ Αλ Θάνι (κατά τη διάρκεια μίνι συνόδου κορυφής με τον εμίρη του Κουβέιτ και τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας στο Ριάντ τον Νοέμβριο) ότι θα τηρήσει τις αρχές αυτές, δεν το έπραξε, αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Η μίνι σύνοδος κορυφής διεξήχθη έπειτα από πρωτοβουλία του εμίρη του Κουβέιτ σέιχ Σάμπαχ Αλ Αχμαντ Αλ Σάμπαχ και είχε ως στόχο να ξεπερασθούν οι βαθιές διαφωνίες ανάμεσα στη Ντόχα από τη μία πλευρά, το Ριάντ, το Αμπού Ντάμπι και τη Μανάμα, από την άλλη, σχετικά με την ακολουθητέα γραμμή από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου απέναντι στη νέα ηγεσία που ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο μετά την καθαίρεση του Μοχάμεντ Μόρσι.

Το Κατάρ τάχθηκε ανοικτά στο πλευρό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ενώ οι άλλες τρεις χώρες έδωσαν πλήρη πολιτική και οικονομική υποστήριξη στη νέα αιγυπτιακή ηγεσία.

Εκτός του θέματος της Αιγύπτου, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν υποπτεύονται ότι το Κατάρ υποστηρίζει ισλαμιστές προσκείμενους στη Μουσουλμανική Αδελφότητα στις χώρες τους, δεκάδες από τους οποίους έχουν καταδικασθεί σε φυλάκιση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η δικαιοσύνη των Εμιράτων καταδίκασε πρόσφατα έναν πολίτη του Κατάρ σε φυλάκιση επτά ετών για τη συγκέντρωση πόρων υπέρ ισλαμιστικών δυνάμεων που κατηγορούνται ότι επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος των ΗΑΕ.




Η Ευρώπη ήξερε την ύπαρξη μισθοφόρων δολοφόνων που πληρωνόταν από την αντιπολίτευση για να εκτελεί Ουκρανούς διαδηλωτές

Σοκ απ΄την τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ της επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάθριν Άστον και του Εσθονού ΥΠΕΞ που πραγματοποιήθηκε στις 25/2 υπεκλάπη και δημοσιεύθηκε πριν μερικές ώρες στο διαδίκτυο!

Οι ελεύθεροι σκοπευτές που πυροβολούσαν εναντίον των διαδηλωτών και των αστυνομικών στο Κίεβο φέρεται να είχαν προσληφθεί από τους ηγέτες των κινητοποιήσεων της πλατείας Ανεξαρτησίας (Μαϊντάν) όπως... προκύπτει από τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ της επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάθριν Άστον και τον Εσθονό ΥΠΕΞ που διέρρευσε στο διαδίκτυο.

Σύμφωνα με την συνομιλία την οποία επικαλείται η ιστοσελίδα Russia Today, οι ελεύθεροι σκοπευτές που πυροβολούσαν εναντίον διαδηλωτών και αστυνομικών, εκτελούσαν διαταγές των ηγετών της αντιπολίτευσης που ήταν επικεφαλής των κινητοποιήσεων στην πλατεία Ανεξαρτησίας (Μαϊντάν) στο Κίεβο. 



Στην εν λόγω συνομιλία, ο Ούρμας Πάετ φέρεται να λέει στην επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που σκόρπισαν τον θάνατο στην πλατεία Μαιντάν του Κιέβου από ταράτσες κεντρικών κτηρίων, όπως αυτή του ξενοδοχείου Ουκραΐνα, δεν ήταν αποκλειστικά και μόνο μέλη των υπηρεσιών ασφαλείας της Ουκρανίας και στενοί άνθρωποι του Γιανουκόβιτς, - όπως αρχικά θεωρούσαν-, αλλά ήταν και μισθοφόροι που είχαν προσληφθεί από τους επικεφαλής της εξέγερσης στην πλατεία Ανεξαρτησίας.

Η συνομιλία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο από αξιωματούχους της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU), πιστούς στον ανατραπέντα πρόεδρο Βικτόρ Γιανουκόβιτς. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, που θεωρείται προϊόν υποκλοπής από την SBU, ο Πάετ λέει στην Άστον: «Τώρα είναι ακόμα πιο δυνατή η αντίληψη ότι πίσω από τους ελεύθερους σκοπευτές, δεν ήταν ο Γιανουκόβιτς, αλλά κάποιος από τη συμμαχία (σ.σ. των διαδηλωτών)». Σύμφωνα με τον υπουργό της Εσθονίας, «όλα τα στοιχεία δείχνουν» ότι οι «ίδιοι ελεύθεροι σκοπευτές» στην Μαϊντάν που άνοιξαν πυρ κατά των διαδηλωτών ήταν άνθρωποι και των δύο πλευρών, και της αστυνομίας και των διαδηλωτών.

Η Άστον φέρεται να απαντά: «Λοιπόν, ναι... αυτό είναι τρομερό», συμπληρώνοντας πως το θέμα χρήζει διερεύνησης.

Η τηλεφωνική συνομιλία πραγματοποιήθηκε μετά την επίσκεψη του Πάετ στο Κίεβο, στις 25 Φεβρουαρίου, εν μέσω κλιμάκωσης των συγκρούσεων μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών στην ουκρανική πρωτεύουσα.

Ο Εσθονός ΥΠΕΞ αναφέρει επίσης συζήτηση που είχε με γιατρό η οποία φρόντιζε ανθρώπους που έφεραν τραύματα από βολές ελεύθερων σκοπευτών και φέρεται να είπε στον Πάετ ότι τόσο οι διαδηλωτές, όσο και οι αστυνομικοί είχαν δεχθεί πυρά από τα ίδια άτομα.

Σύμφωνα με το RT, το ηχητικό ντοκουμέντο ανέβηκε στο διαδίκτυο από αξιωματικούς των υπηρεσιών πληροφοριών της Ουκρανίας (SBU) που πρόσκεινται στον ανατραπέντα πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς και ήταν αυτοί που έβαλαν τους «κοριούς».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Με ένα «ευγενικό» δίλημμα προς τους ψηφοφόρους, που είναι όμως ένας πανέξυπνος πολιτικός ελιγμός για να αποχωρήσει χωρίς περαιτέρω επιπτώσεις, ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γνωρίζοντας πως έχει τελειώσει πολιτικά, δήλωσε πως αν δεν υπάρξει νίκη για τον ίδιο στις αυτοδιοικητικές εκλογές, τότε θα αποχωρήσει.

Ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει εμπλακεί σε μεγάλη υπόθεση διαφθοράς, δήλωσε έτοιμος να εγκαταλείψει την πολιτική εάν το κόμμα του δεν κερδίσει τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές της 30ης Μαρτίου.
«Αν το κόμμα μου δεν καταλάβει την πρώτη θέση στις περιφερειακές εκλογές, είμαι έτοιμος να εγκαταλείψω την πολιτική», δήλωσε ο κ. Ερντογάν από την Άγκυρα.

Αντιλαμβανόμενος, προφανώς, πως ο κλοιός γύρω του κλείνει ταχύτατα και κατανοώντας πως μέχρι και την τελευταία ημέρα πριν τις εκλογές στην Τουρκία θα γίνει στόχος ανελέητων και αυξανόμενων τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά χτυπημάτων, χρησιμοποιώντας ένα διττό μήνυμα, θέτει θέμα αποχώρησής του εάν χαθούν οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές από τους υποψηφίους του κόμματός του.
Μετά την άνοδό του στην εξουσία το AKP δεν έχει χάσει σε καμία εκλογική αναμέτρηση. Όμως σύμφωνα με μια τελευταία δημοσκόπηση της εταιρείας Sonar, η δημοτικότητα του κόμματος του κ. Ερντογάν έχει σημειώσει πτώση ενόψει των περιφερειακών εκλογών, που θεωρούνται δοκιμασία, και πλέον κυμαίνεται στο 40%.
Μέχρι στιγμής, δεκάδες επιχειρηματίες, βουλευτές και υψηλόβαθμα στελέχη που πρόσκεινται στην κυβέρνηση έχουν εμπλακεί στο σκάνδαλο διαφθοράς που ξέσπασε τον Δεκέμβριο, όπως και συγγενείς υπουργών της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να εκλείπουν τα επιχειρήματα για την καθαρότητα λειτουργίας του κυβερνώντος κόμματος αλλά και του ίδιου του τούρκου πρωθυπουργού (με τις διαρροές προσωπικών του ηχογραφήσεων).

Βέβαια, ενώ η Κωνσταντινούπολη είναι η πόλη που θα κρίνει την ισχύ των σημερινών πολιτικών δυνάμεων στην γείτονα, η οποία σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις έχει χαθεί για τον Ερντογάν, και με δεδομένο ότι ο τούρκος πρωθυπουργός δεν φημίζεται για την σταθερότητα του χαρακτήρα του, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί απίθανο να αλλάξει γνώμη μετά τα αποτελέσματα των εκλογών και να φανεί ασυνεπής για μία ακόμη φορά, απέναντι στις ίδιες του τις δηλώσεις.
Ήδη, εξάλλου, υπάρχουν κάποιες συζητήσεις στην Τουρκία, οι οποίες αναφέρονται σε πιθανό πολιτικό τέχνασμα εκ μέρους του τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος θέλει να εμφανισθεί πως παραδίδεται στους αντιπάλους του, προκειμένου να μην συνεχιστούν οι αποκαλύψεις εις βάρος του ίδιου και της οικογενείας του, και με αυτόν τον τρόπο να υπάρξει μία άτυπη ανακωχή η οποία ενδέχεται να σταματήσει την «διαρροή» ψηφοφόρων του ΑΚΡ (κυβερνών κόμμα) και την περαιτέρω απώλεια ισχύος του κ. Ερντογάν, ο οποίος αμέσως μετά τις εκλογές θα επανακάμψει δριμύτερος κατά όλων εκείνων που θέλουν να τον αποκαθηλώσουν από την πρωθυπουργία.

Μία τέτοια «στροφή» όμως, κρίνεται λίαν επικίνδυνη, αφού θα συνεγείρει ισχυρότατες δυνάμεις (τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό) στην Τουρκία, οι οποίες θα κινηθούν ταχύτατα για να «τελειώσουν» οριστικά και αμετάκλητα με τον σημερινό τούρκο πρωθυπουργό.
Όμως, σε περίπτωση που ο Ταγίπ Ερντογάν φανεί ασυνεπής ως προς την υπόσχεση που αφορά την αποχώρησή του, θα πρέπει να γνωρίζει πως οι αντίπαλοί του δεν θα αρκεστούν στην απλή αποκαθήλωσή του και στην απομάκρυνσή του από την εξουσία, αλλά θα τον τιμωρήσουν παραδειγματικά με συνέχιση διαρροών που αφορούν τον τούρκο πρωθυπουργό και οι οποίες (εξ όσων γνωρίζουμε) δεν θα μείνουν στις περιπτώσεις διαφθοράς, αλλά θα πάνε ακόμη παραπέρα, διαλύοντας το ηθικό και θρησκευτικό προφίλ του σημερινού τούρκου πρωθυπουργού…

Ίσως ο Ταγίπ Ερντογάν να άνοιξε, τελικά, την πόρτα της δικής του ευγενικής εξόδου από την πολιτική. Ίσως όμως, να επιχειρεί να κοιμίσει τους αντιπάλους του, να πολώσει ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα και να οργανώσει ένα πογκρόμ εναντίον όλων όσων σήμερα του δείχνουν την πόρτα της εξόδου, απαιτώντας την απομάκρυνσή του από την εξουσία (και από το «μέλι»). Όπως και να έχει, σε καμία περίπτωση ο Ερντογάν δεν θα πρέπει να ξεχνάει τις φωνές των Τούρκων που πριν από λίγες ημέρες ζητούσαν την παραίτησή του αποκαλώντας τον κλέφτη…, αφού θα είναι οι ίδιοι και περισσότεροι εκείνοι που σε περίπτωση παραμονής του στην εξουσία θα τον αποκαλούν με πολύ χειρότερα «επίθετα» και θα του δείχνουν την πόρτα της φυλακής και όχι απλά της εξόδου…

Ο Ερντογάν σίγουρα αποχαιρετά την εξουσία. Ο ίδιος θα αποφασίσει τον τρόπο που θα το κάνει, εάν, φυσικά, θέλει να υπάρχει περίπτωση επανόδου του κάποια στιγμή στο μέλλον...

  • Η Μέρκελ "παγώνει" τον Ομπάμα, ο Κάμερον τον "πουλάει" και η Κίνα στα χνάρια του Πούτιν
  • Αναμένονται άμεσες αντιδράσεις από την Ουάσινγκτον και εξελίξεις που θα συνταράξουν την Ευρώπη
Του Τόμας Τζέφερσον

Ξεκινώντας από την Κυριακή η Ουάσινγκτον μέσω του Υπουργού Εξωτερικών, Τζόν Κέρι, εξέφρασε βεβαιότητα για μεγάλη διεθνή υποστήριξη επιβολής οικονομικών κυρώσεων εναντίον τη Ρωσίας, στην περίπτωση που δεν απέσυρε τα στρατεύματα της από την Ουκρανία.

Δεν πέρασε ούτε ένα εικοσιτετράωρο και τα πρώτα σημάδια ότι αυτή η βεβαιότητα ήταν στον αέρα άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια. Άρχισε να γίνεται σαφές ότι δυο μεγάλες χώρες στην Ευρώπη, η Γερμανία και η παραδοσιακά στενότατη σύμμαχος των ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, δεν ήταν στο ίδιο άρμα με τον Μπαράκ Ομπάμα και την κυβέρνηση του.

Η στην ουσία ηγέτης της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γερμανίδα Καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, έκανε σαφές ότι δεν ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε κυρώσεις και έχει διαλέξει το μονοπάτι της αποκαλούμενης διπλωματίας, το οποίο όμως δεν θα βασίζεται σε πάγωμα ρωσικών κεφαλαίων, πάγωμα έκδοσης βίζας σε Ρώσους, και άλλα μέτρα τιμωρίας στον οικονομικό τομέα, που επιθυμεί η Ουάσινγκτον. Αντιθέτως, επιλέγει την τακτική των απευθείας συνομιλιών με το Κρεμλίνο και την αποστολή διεθνών παρατηρητών από τον ΟΑΣΕ, για να εξετάσουν την κατάσταση στην Ουκρανία και να εξακριβώσουν εάν τα δικαιώματα των ρώσων στην εθνικότητα παραβιάζονται. Μια χρονοβόρα διαδικασία την οποία ευχαρίστως αποδέχθηκε η Μόσχα, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι οι παρατηρητές αυτοί θα χρειάζονταν μήνες προετοιμασίας για να επιτελέσουν σωστά την αποστολή τους.

Τα οικονομικά συμφέροντα της Γερμανίας με τη Ρωσία είναι τεράστια και η εξάρτησή της στο ρωσικό φυσικό αέριο εξίσου σημαντική. Ας μην ξεχνάμε ότι ο πρώην γερμανός Καγκελάριος, Γκέρχαρντ Σρέντερ, είναι αντιπρόεδρος της Gazprom.

Σαν να μην έφτανε αυτό το Λονδίνο, στην ουσία πουλάει στεγνά. Στην Ουάσινγκτον έπεσαν μασέλες, όταν ρεπορτάζ του BBC, αποκάλυψε κυβερνητικό έγγραφο που τάσσονταν εναντίον συμμετοχής της Μεγάλης Βρετανίας σε οικονομικές κυρώσεις και αποκλεισμό των ρωσικών επενδύσεων στο City του Λονδίνου. Μιλάμε για δισεκατομμύρια λίρες σε ακίνητη περιουσία που κατέχουν Ρώσοι στην Αγγλία και επίσης τεράστια ποσά σε βρετανικές τράπεζες και επενδυτικά fund.

Και οι δυο υποτίθεται στενοί σύμμαχοι της Ουάσινγκτον φαίνεται ότι μόνο στα λόγια και σε επίπεδο δηλώσεων στηρίζουν τον κ. Ομπάμα. Η κ. Μέρκελ τα λέει τηλεφωνικά με τον κ. Πούτιν και αφήνει στον πάγο τον κ. Ομπάμα.

Ακόμα και η συντακτική ομάδα της έγκυρης αμερικανικής εφημερίδας «Ουάσινγκτον Πόστ», γνωστή για τη σθεναρή υποστήριξη της σε κυβερνήσεις του Δημοκρατικού Κόμματος και Δημοκρατικούς Προέδρους, στο κύριο άρθρο του φύλλου της Τρίτης με τίτλο, «Η Εξωτερική Πολιτική του Προέδρου Ομπάμα βασίζεται σε Φαντασία», ασκεί σφοδρή κριτική στον αμερικανό Πρόεδρο.

Αλλά και η άλλη μεγάλη δύναμη η Κίνα, όπως όλα δείχνουν τάσσεται στο πλευρό του Κρεμλίνου. Αυτό βέβαια δεν προκαλεί έκπληξη στους γνωρίζοντες καλά διεθνή πολιτική. Το Πεκίνο προωθεί μια παρόμοια πολιτική με αυτή της Ρωσίας στην Ουκρανία, στη διαφορά που έχει με την Ιαπωνία για τα πέντε μικρά νησιά στον Ειρηνικό Ωκεανό, τα οποία βάση διεθνούς δικαίου ανήκουν στην Ιαπωνία. Οι δύο χώρες έχουν φθάσει στα πρόθυρα σύρραξης για το θέμα αυτό. Οπότε δεν είναι να απορεί κανείς που το Πεκίνο δεν στηλιτεύει τη Ρωσία για την τακτική της στην Ουκρανία και την Κριμαία.

Οι ενδείξεις μέχρι στιγμής είναι ότι ο Μπαράκ Ομπάμα οδεύει σε μια δεύτερη σφαλιάρα από τον Βλαντιμίρ Πούτιν μετά από αυτή της Συρίας, όπου ο ίδιος είχε θέσει κόκκινες γραμμές οι οποίες παραβιάστηκαν, χωρίς να γίνει τίποτα.

Και για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις, κανείς δεν μιλά και δεν πρέπει να μιλά για στρατιωτικές επεμβάσεις και επίλυση κρίσεων με στρατιωτικά μέσα οι απειλές για χρήση τέτοιων μέσων. Άλλωστε τη χρήση στρατιωτικών μέσων στην Ουκρανία, μέχρι στιγμής, την κάνει η Μόσχα και ο κ. Πούτιν.

Εκείνο που πρέπει να διαφυλαχτεί πάση θυσία είναι ο σεβασμός από όλους και κυρίως από τους ισχυρούς, διεθνώς, της νομιμότητας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των χωρών.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία έχει βιώσει στο πετσί της την παραβίαση αυτών των αρχών διεθνούς δικαίου και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοεί την παραβίασή τους, από όποιον και να γίνεται.

Σε κάθε περίπτωση η διαφαινόμενη παρακμή των Ηνωμένων Πολιτειών, ως εγγυητή της σταθερότητας ειδικά στην κρίσιμη γεωπολιτικά περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης, είναι οιωνός κακών ειδήσεων και εξελίξεων για το μέλλον.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Γιώργου Σαχίνη  
Με μία ανάλυση- "κόλαφο" για το ΥΠΕΚΑ απαντάει ο καθηγητής δρ. Γιώργος Ζουγανέλης, ένας από τους λίγους Έλληνες επιστήμονες που ζει και εργάζεται στο Τόκιο της Ιαπωνίας, καθηγητής Πανεπιστημίου, μέλος μεγάλων διεπιστημονικών project και μάλιστα από τους πρωτοπόρους σε θέματα τεχνολογίας αιχμής στην όλη υπόθεση διαχείρισης του ζητήματος των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα.

Ο κ. Ζουγανέλης είναι και ένας από τους ελάχιστους Έλληνες επιστήμονες που ζήτησε για ανάλυση, με επίσημο αίτημά του στο ΥΠΕΚΑ, τα στοιχεία μετρήσεων της PGS, παρότι μέσω ιαπωνικών ερευνητικών κέντρων που μετέχουν σε πετρελαϊκά κονσόρτσιουμ τα έχει υπόψη του, ωστόσο μέχρι σήμερα εισπράττει την εκκωφαντική σιωπή του ΥΠΕΚΑ. Στην ανάλυσή του όχι μόνο αμφισβητεί τη μεθοδολογία και τα αποτελέσματα της PGS, αλλά επιβεβαιώνοντας πλήρως τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ της "Νέας Κρήτης" αναφέρεται στο πώς επιχειρείται να "βγει εκτός η Κρήτη" στα πιο σημαντικά σημεία αποθεμάτων υδρογονανθράκων, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ήδη έχει ξεσπάσει "πόλεμος" μεταξύ συμφερόντων που προσδοκούν να βάλουν για λογαριασμό τους χέρι στα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων.

Μάλιστα, στη μελέτη-ανάλυσή του παρουσιάζει χάρτες - κάποιους από τους οποίους είχε αποκαλύψει και μέσω της εκπομπής "Αντιθέσεις" της "ΚΡΗΤΗ TV" - στους οποίους όχι μόνο φαίνεται η ύπαρξη των υδρογονανθράκων, αλλά που, όπως σημειώνει βάσει της σύμβασης ΥΠΕΚΑ-PGS, αυτά τα στοιχεία όφειλε η νορβηγική εταιρεία και να τα επικαιροποιήσει και να τα παρουσιάσει στην ανάλυση δεδομένων-μετρήσεων που παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση.

Ειδικότερα, ο καθηγητής δρ Γ. Ζουγανέλης στη ανάλυσή του για τα στοιχεία της PGS και τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις, αλλά και τη στάση του ΥΠΕΚΑ, σημειώνει: «Σε προηγούμενα άρθρα μου στον ιστότοπο "zcode-gr. blogspot. Gr", αλλά και μέσα από την εκπομπή "Αντιθέσεις" της "ΚΡΗΤΗ TV", έχω αναφέρει:

1. Τις πλέον πιθανές θέσεις στις οποίες υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε όλη την Ελλάδα, όπως αυτές προκύπτουν από μετρήσεις MAD του 2007, που πήραν άλλοι είτε γιατί ενδιαφέρθηκαν είτε γιατί στην Ελλάδα τις "γνώσεις" τις έχουν για τα χαρτιά και για τις καρέκλες, αλλά όχι για την ουσία.

2. Ένα βαθυμετρικό χάρτη της Μεσογείου και αναφορές για το είδος πλατφορμών εξόρυξης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανά βάθος, για να μη βγει ποτέ κανείς από το ΥΠΕΚΑ να πει ότι είναι βαθιά να γίνει εξόρυξη.

3. Τον τρόπο με τον οποίο αναλύονται τα σεισμικά δεδομένα σε δύο φωτογραφίες σεισμικών δεδομένων που ανήρτησε από τον Ιανουάριο του 2014 η PGS στο διαδίκτυο και που αφορούν περιοχές πολύ κοντά στις ακτές της Ελλάδας, μία στο Ιόνιο και μια στην Πελοπόννησο. Αυτό γίνεται για πρώτη φορά.

4. Ανάλυση σεισμικών δεδομένων της περιόδου 1969-1980 από βιβλίο έκδοσης του 2005, όπου - όπως και στις προηγούμενες - δείχνω παραδείγματα για τα σημεία και για τα βάθη στα οποία πρέπει να φτάσουν τα τρυπάνια των γεωτρήσεων...

Σημειώστε ότι οι γεωτρήσεις μεγάλου βάθους μπορούν να ξεπεράσουν τα 3.000 μέτρα. Η σημερινή τεχνολογία μπορεί να ξεπεράσει τα 9.000 μέτρα συνολικού μήκους του αγωγού εξόρυξης από την επιφάνεια της θάλασσας και αν λέγονται σήμερα από το ΥΠΕΚΑ φράσεις του τύπου "σε άβυσσο δεν μπαίνουν τρυπάνια", τότε και στην κυβέρνηση αλλά και στους πολίτες θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι κάποιοι στο ΥΠΕΚΑ και ορισμένοι συνδεδεμένοι μαζί του δε συμβαδίζουν με την τεχνολογία, που στις μέρες μας θεωρεί παρελθόν τέτοια θέματα με τεχνολογικές απαντήσεις και εφαρμογές.

Αυτό που είναι σημαντικό πλέον είναι να γνωρίζει κανείς το μέγεθος του κοιτάσματος και την υφή του υπεδάφους, για να υπολογίσει το κόστος εξόρυξης, το κέρδος κ.λπ., άρα οι κάθε είδους προβλέψεις πρέπει να αφορούν το μέγεθος των κοιτασμάτων και να κοστολογούνται ανά περίπτωση. Η τεχνολογία προχωράει σήμερα, συνεχώς προς μεγαλύτερα βάθη και με διαφορετική φιλοσοφία. Στο μέλλον, μάλιστα, μπορεί να ευρεθούν κοιτάσματα σε περιοχές στις οποίες η εξόρυξη θα στοιχίζει λιγότερο. Συνεπώς, το γοργόν και χάριν έχει»...

Τα τεράστια κοιτάσματα της Κρήτης και της Κύπρου
Με μετρήσεις MAD: Ο χάρτης των κοιτασμάτων μας


«Στη συνέχεια», προσθέτει, «σας παρουσιάζω το χάρτη των κοιτασμάτων από μετρήσεις MAD για όλη την Ελλάδα και τα αντίστοιχα βάθη ανά περιοχή.

Παρατηρήστε (για τα βάθη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και το Google, μέτρηση βάθους της θάλασσας από δορυφόρο):

1) Στην περιοχή της ΑΟΖ ανάμεσα στη Λιβύη, τη Μάλτα, την Κρήτη και την Ιταλία (γνωστή και σαν σημείο "13") το βάθος φτάνει από 3.000 μέχρι 3.600 μέτρα.

2) Στα νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου το βάθος γίνεται πολύ μεγάλο 4.500+ μέτρα (κόκκινη περιοχή).

3) Στην περιοχή της ΑΟΖ, που ανήκει στην Τουρκία, δυτικά του Καστελόριζου, το βάθος φτάνει στα 4.500+ μέτρα.

4) Στην περιοχή του Αιγαίου, της βορειοανατολικής Κρήτης και της Λέσβου, το βάθος είναι περίπου 1.500 μέτρα...

5) Νότια του Καστελόριζου, στην ελληνική ΑΟΖ, τα κοιτάσματα είναι και πολλά και εκμεταλλεύσιμα, αφού το βάθος του βυθού δεν ξεπερνάει τα 2.500-2.700 μ.

6) Στα νοτιοανατολικά της ελληνικής ΑΟΖ, στο σημείο που συναντώνται οι ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, υπάρχουν κοιτάσματα στα οποία ο βυθός δεν ξεπερνάει τα 2.700 μέτρα (π.χ. κοιλάδα Ηροδότου)!

7) Οι έρευνες της Ελλάδας για υδρογονάνθρακες γίνονται σε περιοχές με τις μικρότερες πιθανότητες να ευρεθούν (και παρ' όλα αυτά ευρίσκονται). Είναι παράλογο να μην ερευνώνται περιοχές στις οποίες οι πιθανότητες να ευρεθούν τεράστια κοιτάσματα είναι μεγάλες και αντί για αυτές να ερευνώνται περιοχές οι οποίες μπορεί στο τέλος να δώσουν μικρά κοιτάσματα.  

8) Οι καθυστερήσεις στην εξόρυξη υδρογονανθράκων είναι κατά της ανάπτυξης της χώρας και υπέρ των δανειστών.

9) Αν η Ελλάδα περιμένει το θέμα της ΑΟΖ να επιλυθεί μέσω Γερμανίας και Ε.Ε., δε θα μας μείνει σταγόνα από πετρέλαιο για ανάπτυξη, παρά μόνο για να ξεπληρώνονται οι δανειστές. Συνεπώς, πρέπει να υπάρξουν γενναίες πολιτικές αποφάσεις. Το παράδειγμα της Ουκρανίας δείχνει ότι η Ευρώπη δεν είναι Ευρώπη των λαών αλλά μια τραμπαρίφα, που έγινε για να υπάρχει μετάβαση σε ένα μόρφωμα χωρίς αρχές και που τελικά θα αυτοκτονήσει μετά από αλλεπάλληλες κρίσεις».

"Χάνουν λάδια" στο ΥΠΕΚΑ: Και άλλος χάρτης κοιτασμάτων από μετρήσεις MAD..!

«Ακολουθεί άλλος ένας χάρτης MAD, που δείχνει θέσεις κοιτασμάτων στην περιοχή νότια της Κρήτης, νότια του Καστελόριζου και νότια της Κύπρου. Παρατηρήστε ότι και αυτός ο χάρτης δείχνει ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στις περιοχές που δείχνει και ο πιο ολοκληρωμένος χάρτης που αφορά όλη την Ελλάδα και τον οποίο σας παρουσίασα προηγουμένως δίπλα στο χάρτη που δείχνει τα βάθη της Μεσογείου. Ιεράπετρα, Γαύδος, κοιλάδα Ηροδότου, ωραία μέρη…! Παντού "βαθιά" είναι;».

Ελλάδα και Κύπρος: Κοιτάσματα να φάνε και οι κότες…

«Δείτε μια ακόμη σεισμική μέτρηση από περιοχή εντός της ΑΟΖ της Κύπρου (στο ένθετο φαίνεται πού είναι η περιοχή αυτή). Παρατηρήστε τις θέσεις των μπλε γραμμών. Είναι τα σημεία που δείχνουν περιοχές με κοιτάσματα (μπλε ορθογώνια). Αν μου έδινε τις μετρήσεις της PGS το ΥΠΕΚΑ, στο οποίο υπέβαλα επίσημο αίτημα, θα σας έδειχνα και άλλα κοιτάσματα εκεί που αυτοί δεν περιμένουν να υπάρχουν ή δε θέλουν να λένε ότι υπάρχουν, με αποτέλεσμα τα δικαιώματα εξόρυξης σε κάποιες εταιρείες να πουληθούν μελλοντικά φτηνά (θα πληρωθούν άραγε δικαιώματα εξόρυξης στην Ελλάδα;). Αν υπάρχει δόλος δεν ξέρω. Αλλά η ιστορία δείχνει το χαρακτήρα του καθενός και αυτή δεν είναι με το μέρος του πολιτικού συστήματος και αυτών που κινούν τα νήματα στη χώρα.

Γιατί όμως η επιτροπή έρευνας επί των υδρογονανθράκων έλεγε αρχικά ότι η Ελλάδα δεν έχει κοιτάσματα; Το ξεχάσατε, ε; Δύο τινά υπάρχουν: Ή είναι άσχετοι ή τους λένε τι θα λένε. Άλλο λόγο δε βρίσκω», προσθέτει.


Το ΥΠΕΚΑ

«Ας δούμε μερικές περίεργες συμπεριφορές του ΥΠΕΚΑ μαζί με άλλες παρατηρήσεις:

1. Η επιλογή της εταιρείας PGS δεν είμαστε σίγουροι ότι είναι η καλύτερη, δεδομένου ότι η ποιότητα των δεδομένων της δεν είναι καλή.
- Οι θέσεις κοιτασμάτων σε χάρτες του 1980 είναι πολύ καλύτερες από αυτούς της επίδειξης από την PGS.
- Η PGS δεν έχει τη δυνατότητα χρήσης ηλεκτρομαγνητικών δεδομένων, που είναι νεότερη τεχνολογία.
-·Η αύξηση του έργου της PGS από 8.500 χιλιόμετρα στα 12.500 χιλιόμετρα λόγω ενδιαφέροντος από την "πετρελαϊκή βιομηχανία" αποτελεί ομολογία διαρροής πληροφοριών από το ΥΠΕΚΑ και θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιολόγηση της επιτροπής διαχείρισης των υδρογονανθράκων του ΥΠΕΚΑ.
- Δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς γιατί μόνο μία εταιρεία πρέπει να κάνει τις έρευνες.

2. Η πρόσκτηση των σεισμικών δεδομένων δεν έγινε μόνο από ένα πλοίο της PGS, αλλά από τρία, ενώ το χρονικό διάστημα στο οποίο ελήφθησαν και αναλύθηκαν οι μετρήσεις ήταν υπερβολικά μεγάλο. Πόσα άτομα άραγε στο ΥΠΕΚΑ γνωρίζουν να κάνουν αναλύσεις σεισμικών; Μήπως κανένα;
Χωρίς την πλήρη ανάλυση των σεισμικών και χωρίς τη χονδρική αναγνώριση του μεγέθους των κοιτασμάτων δεν μπορεί να γίνει χωρισμός της ελληνικής ΑΟΖ σε οικόπεδα.

3. H Ελλάδα έχει ανάγκη χρημάτων. Συνεπώς, η έρευνα για τους υδρογονάνθρακες πρέπει να προχωράει ταυτόχρονα σε όλη την ελληνική ΑΟΖ.
- Είναι αδιανόητο να γίνεται έρευνα από μία μόνο εταιρεία σε μια περιοχή και όχι από περισσότερες. Σχέσεις εμπιστοσύνης;
- Είναι αδιανόητο να μην έχει ξεκινήσει η έρευνα σε περισσότερες από μια περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ και δη σε αυτές που αναμένεται από μετρήσεις MAD ότι υπάρχουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα.
-·Είναι αδιανόητο να μη δίνονται τα δεδομένα σε Έλληνες καθηγητές, όπως εγώ, για να τα αναλύσω, και ενώ ήδη τα έχω ζητήσει από το ΥΠΕΚΑ. Αυτό σημαίνει αδιαφάνεια και πολλά άλλα.
Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι με μια εταιρεία το ΥΠΕΚΑ επιθυμεί να ερευνήσει όλη την ελληνική ΑΟΖ χωρίς προφανώς εξηγήσεις που να χρήζουν επιστημονικής και πολιτικής σοβαρότητας, αλλά τίθεται θέμα διαφάνειας και εγκυρότητας των μετρήσεων.

4. Ο χάρτης που έχει παρουσιαστεί στη σελίδα της εφημερίδας "Νέα Κρήτη" και που είχε παρουσιαστεί και σε εκπομπή της "ΚΡΗΤΗ ΤV" "Αντιθέσεις", από τους καθηγητές Νίκο Λυγερό και Αντώνη Φώσκολο, αποτελεί συλλογή δεδομένων, την οποία σίγουρα θα έπρεπε να γνωρίζει η PGS, όπως και το ΥΠΕΚΑ. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι σεισμικά δεδομένα των περιοχών αυτών που επιδεικνύονται στο χάρτη υπάρχουν σε βιβλία και δημοσιεύσεις πριν ξεκινήσει η PGS τις μετρήσεις της.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι ότι η PGS φαίνεται να μην έχει ερευνήσει το σημείο "13" του χάρτη, μια περιοχή με τεράστια κοιτάσματα πετρελαίων, τα οποία μάλιστα είναι γνωστά από το 1980, αλλά και αργότερα!.. Το ΥΠΕΚΑ γιατί δεν της το ζήτησε; Ήταν βαθιά τα "διεθνή ύδατα" στο σημείο "13";


Ένας συνδυασμένος χάρτης προηγούμενων και νέων μετρήσεων, που έχουν γίνει στην περιοχή του Ιονίου, της Πελοποννήσου και της Κρήτης, αποτελεί πράγματι ένα στοιχείο που θα έπρεπε η PGS να έχει παραδώσει στο ΥΠΕΚΑ και να αποτελεί μέρος του φακέλου των μετρήσεων και των αναλύσεών της, αν είναι μια εταιρεία που σέβεται τον προϊστάμενό της, το ελληνικό κράτος, και που γνωρίζει να κάνει ολοκληρωμένες και αυτοσυνεπείς μελέτες.


Με την έννοια αυτή, ο χάρτης αυτός δεν πρέπει να θεωρείται μόνο ως επίσημο, αλλά και ως επιβεβλημένο στοιχείο που η PGS θα έπρεπε να έχει παραδώσει στο ΥΠΕΚΑ. Τον παρέδωσε ή το έκαναν άλλοι;.. Κάθε πόσους μήνες συναντιόντουσαν στο ΥΠΕΚΑ με την PGS;

Το δημοσίευμα της εφημερίδας "Νέα Κρήτη" έχει δίκιο να ισχυρίζεται ότι το ΥΠΕΚΑ δεν ασχολείται με σημαντικά κοιτάσματα. Η πρακτική που ακολουθεί το ΥΠΕΚΑ δείχνει μια τάση να "εξαφανίζει περιοχές".

Στο χάρτη του 1980 φαίνεται ότι στην περιοχή του σημείου "13" υπάρχει πολύ φυσικό αέριο και είναι προφανές το σημείο στο οποίο μπορεί να γίνει και η εξόρυξη!

5. Η Ελλάδα είναι γνωστό ότι έχει υδρογονάνθρακες, ίσως και από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η έρευνα των υδρογονανθράκων αφορά κυρίως την εφαρμοσμένη έρευνα. Συνεπώς ό,τι λέγεται στα συνέδρια δε θα πρέπει να αποτελεί αξίωμα το οποίο ένα κράτος θα πρέπει να ακολουθεί. Οι εταιρείες δουλεύουν με άλλο τρόπο και στα συνέδρια πηγαίνουν περισσότερο για να δημιουργήσουν επαφές, να συναντήσουν υπουργούς... και άλλα "φυτά" της ελληνικής κοινωνίας.

Η περιοχή νότια της Κρήτης δεν είναι τόσο παρθένα όσο θέλει πολλές φορές να την παρουσιάζει το ΥΠΕΚΑ, για κάποιους λόγους που δεν είναι αντιληπτοί. Μετρήσεις σαν αυτές στις οποίες αναφέρεται το ΥΠΕΚΑ έχουν ξαναγίνει ακόμη και πριν από 33 χρόνια. Ακόμη και οι θέσεις στις οποίες μπορούν να μπουν τρυπάνια είναι γνωστές από τότε.

Η περί παρθενίας άποψη του ΥΠΕΚΑ για την περιοχή νότια της Κρήτης, όπως και βορειοανατολικά, την οποία φαίνεται ότι επιθυμεί να αγνοεί με πολλή επιμονή, δημιουργεί εύλογες υποψίες που αφορούν τους λόγους της μυστικότητας των ερευνών και την ποιότητα της διαχείρισης του θέματος. Δείχνει ανυπαρξία, όχι μόνο εμπειρίας και γνώσης, αλλά και σαφή έλλειψη πολιτικής βούλησης και συνταγματικών "παραλείψεων", που θα μπορούσε να αποδοθεί σε παρεμβολές τρίτων.

Προφανώς, στο ΥΠΕΚΑ υπάρχει μειωμένη γεωστρατηγική αντίληψη και ανικανότητα κατανόησης των περιοχών προς τις οποίες προχωρά η σύγχρονη τεχνολογία, όπως το "Deep Sea Drilling". Αυτό αποδίδεται στην έλλειψη τεχνολογικής εμπειρίας. Δεν είναι μόνο η Λεκάνη του Ηροδότου, αλλά και πολλές άλλες περιοχές στην ελληνική ΑΟΖ που θα έπρεπε να διερευνηθούν και στις οποίες οι μετρήσεις MAD δείχνουν πολύ μεγάλες πιθανότητες να υπάρχουν υδρογονάνθρακες. Δυστυχώς, το ΥΠΕΚΑ δε διαθέτει το ύψος ή τη θέληση να τις δει. Κάποιος λόγος θα υπάρχει», κατέληξε ο καθηγητής.


Ο ρώσος πρόεδρος διαβεβαίωσε τη Δύση ότι δεν πρόκειται να τραβήξει πρώτος τη σκανδάλη

«Έσχατη λύση» αποτελεί για τη Μόσχα η ανάληψη στρατιωτικής δράσης στην ανατολική Ουκρανία, όπως βεβαίωσε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, καθησυχάζοντας τη Δύση ότι δεν σκοπεύει να τραβήξει πρώτος την σκανδάλη.

Απαντώντας εμμέσως στον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Τζον Κέρι, ο οποίος κατηγόρησε τη Ρωσία ότι αναζητεί προσχήματα για να εισβάλει στην Ουκρανία, ο Πούτιν είπε ότι δεν υπάρχει προς το παρόν ανάγκη για στρατιωτική βία και υποστήριξε ότι στην Κριμαία έχουν αναπτυχθεί «τοπικές δυνάμεις αυτοάμυνας» και δεν υπάρχει υποκίνηση απόσχισης.

Ενώ ο Πούτιν μιλούσε στη Μόσχα, Ουκρανικές πηγές ανέφεραν ότι ρωσικά πολεμικά πλοία απέκλεισαν την πρόσβαση στα στενά του Κερτς, τη θαλάσσια λωρίδα που χωρίζει την Κριμαία από τη Ρωσία στην Αζοφική Θάλασσα. Σε συνδυασμό με τα προειδοποιητικά πυρά των ρώσων εναντίον Ουκρανών οι οποίοι προσπάθησαν να εισέλθουν στη βάση Μπελμπέκ της Κριμαίας, που βρίσκεται υπό ρωσικό έλεγχο, αλλά και με την ανακοίνωση ρωσικής δοκιμής βαλλιστικού πυραύλου, οι πληροφορίες ενίσχυσαν τους τόνους της έντασης μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ.
Ο αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα, τον οποίο στις ΗΠΑ πολλοί επικρίνουν για αμυντική στάση στο ζήτημα της ουκρανικής κρίσης, επανέλαβε πως οι κινήσεις της Μόσχας «δεν είναι σημάδι της ρωσικής ισχύος».
Ο Πούτιν από την πλευρά του αγνόησε τις προειδοποιήσεις του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ από το Κίεβο για κυρώσεις εναντίον της Μόσχας, τονίζοντας ότι «δεν καθορίζει εκείνος την πολιτική» και είπε ότι ετοιμάζεται για την επικείμενη σύνοδο των χωρών του G-8, παρά το γεγονός ότι πολλοί δυτικοί ηγέτες επιθυμούν την εξαίρεση της Ρωσίας.

Πιο ήπιους τόνους υιοθετεί η Γερμανία, που χαιρέτισε τη δήλωση Πούτιν να μην κινηθεί στρατιωτικά στην ανατολική Ουκρανία. Παρά την καθησυχαστική δήλωση, ο ρώσος πρόεδρος προειδοποίησε ότι αν χρειαστεί να δράσουν οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, «η απόφαση θα είναι νόμιμη, αφού έχει τεθεί αίτημα από τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς» -η Μόσχα δεν αναγνωρίζει την μεταβατική κυβέρνηση του Κιέβου, αν και η ουκρανική μεταβατική κυβέρνηση του Αρσένι Γιάτσενιουκ ανακοίνωσε ότι έχουν ξεκινήσει επαφές υψηλού επιπέδου με τη Μόσχα για την επίλυση της κρίσης.

Εξάλλου, για πρώτη φορά στην ουκρανική κρίση παρενέβη η Τουρκία, αφού ο πρωθυπουργός της Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για πολλή ώρα τηλεφωνικά με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Η Τουρκία απαιτεί την προστασία της μικρής μειονότητας των τουρκοφώνων Τατάρων στην Κριμαία.

Χαμήλωσαν οι τόνοι για τη Μόσχα σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε.
Τακτική χαμηλών τόνων με αποφυγή δηλώσεων για κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας κρατούν τις τελευταίες ώρες στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. σχετικά με την ουκρανική κρίση. Χθες, στη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Μονίμων Αντιπροσώπων των 28 κρατών – μελών του ΝΑΤΟ το κλίμα ήταν συγκρατημένο, δεν ακούστηκαν οι ακραίες θέσεις χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ εναντίον της Ρωσίας. Αντίθετα, από τις δηλώσεις του γ.γ. της Συμμαχίας Αντερς Φογκ Άσμουσεν, αλλά και από την απόφαση να συναντηθούν σήμερα με τον ρώσο πρέσβη στις Βρυξέλλες, φάνηκε καθαρά ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ επιλέγουν σε αυτή τη φάση μία πολιτική διαλόγου.
Σύμφωνα με τον Ράσμουσεν, η Ρωσία συνεχίζει να παραβιάζει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, εξέλιξη που έχει σοβαρές επιπτώσεις για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της ευρω-ατλαντικής περιοχής.
Πρόσθεσε, επίσης, ότι το ΝΑΤΟ σκοπεύει να εντατικοποιήσει την εν εξελίξει και αυστηρή αξιολόγηση των επιπτώσεων αυτής της κρίσης για την ασφάλεια της Συμμαχίας.

Την ίδια στιγμή, σε επίπεδο Ε.Ε., ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπέι, προετοιμάζει την έκτακτη σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών για (αύριο) την Πέμπτη, στις Βρυξέλλες, στην οποία θα συμμετάσχει και ο ουκρανός μεταβατικός πρωθυπουργός Αρσένι Γιάτσενιουκ. Είναι προφανές ότι στην παρούσα φάση πολλές χώρες, με επικεφαλής την Γερμανία, δεν επιθυμούν συζήτηση για κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φραν Βάλτερ Στάϊμαγερ θεωρεί ότι εάν ληφθούν μέτρα κατά της Ρωσίας, αυτομάτως θα διακοπεί ο δίαυλος επικοινωνίας που υπάρχει με τη Μόσχα.

Καταστροφικές για την Ευρώπη πιθανές κυρώσεις από τη Μόσχα
Στην αντεπίθεση πέρασε χθες η Ρωσία, αναφορικά με έναν πιθανό οικονομικό πόλεμο και την απειλή των κυρώσεων για τις οποίες έκανε λόγω η εκπρόσωπος Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Στη συνέντευξη που παρεχώρησε ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, προειδοποίησε τις χώρες που σκέφτονται αν επιβάλουν κυρώσεις, ότι αυτές είναι που θα πληγούν πρώτες. «Εάν μας επιβάλουν κυρώσεις, θα τους επιβάλουμε κι εμείς, άρα θα πρέπει να το ξανασκεφτούν», δήλωσε ο Πούτιν.
Ο ρώσος πρόεδρος είπε επίσης ότι υπό τις τρέχουσες συνθήκες δεν θα αναγνωρίσει καμία εκλογική διαδικασία και ότι η χώρα του είναι έτοιμη να συνεχίσει να δανείζει χρήματα στην Ουκρανία, αλλά η Δύση του ζήτησε να σταματήσει προσωρινά τη χρηματοδότηση μέχρι να συμφωνηθεί δάνειο από το ΔΝΤ.

Με βάση τα δεδομένα, ένας οικονομικός πόλεμος μεταξύ Δύσης και Ρωσίας είναι πολύ δύσκολο να γίνει λόγω της αλληλεξάρτησης που έχουν οι δύο πλευρές. Αν όμως δεν επικρατήσουν η λογική και η διπλωματία, η απάντηση της Ρωσίας στις κυρώσεις της Δύσης θα έχει καταστροφικό αντίκτυπο στην Ευρώπη. Αυτό τουλάχιστον επισημαίνει η Citi.

Η αμερικανική τράπεζα θεωρεί ότι η κρίση στην Ουκρανία είναι σοβαρότερη από ό,τι η αντίστοιχη παλαιότερη της Γεωργίας και ο εμφύλιος στη Συρία. Η κλιμάκωση της έντασης, σύμφωνα με τη Citi, αυξάνει το ενδεχόμενο επιπλοκών στις εμπορικές σχέσεις Ρωσίας – Δύσης, ενώ ενδεχόμενο εμπορικού εμπάργκο κατά τις Ρωσίας θα υπονομεύσει τις προσπάθειες της ευρωζώνης να σταθεροποιήσει την οικονομία της.

Η Ρωσία καλύπτει το 31% των αναγκών της Ε.Ε. για φυσικό αέριο, το 27% σε πετρέλαιο και το 24% σε άνθρακα. Σε δύσκολη θέση κινδυνεύει να βρεθεί η Γερμανία, σύμφωνα με έκθεση της Credit Suisse, αν κλιμακωθεί η κρίση μεταξύ Δύσης και Μόσχας, καθώς 6.000 γερμανικές επιχειρήσεις έχουν σημαντικές εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία. Επιπλέον, το 50% των γερμανικών εισαγωγών πετρελαίου προέρχεται από την Ρωσία.

Χθες συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Ενέργειας της Ε.Ε. και εξέφρασαν την ανησυχία τους για την επάρκεια φυσικού αερίου στην Ουκρανία…

Πηγή εφημ. «Ελεύθερος Τύπος»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου