Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Αυγ 2015

Του Γιάννη Ξένου  

Το μεταναστευτικό τείνει να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο πρόβλημα που θα έχει να αντιμετωπίσει τους επόμενους μήνες η χώρα, την ώρα που κυβέρνηση των απατεώνων προχωράει σε νέες εκλογές, πριν ακόμα γενικευτεί η αγανάκτηση των πολιτών όχι μόνο για το τεράστιο κόστος του μνημονίου, όσο και για την βόμβα του μεταναστευτικού που καθημερινά διογκώνεται. Η πρόβλεψη της Τασίας Χριστοδουλοπούλου τον περασμένο Φεβρουάριο ότι στην χώρα θα εισρεύσουν 100.000 πρόσφυγες/παράνομοι μετανάστες έχει ξεπεραστεί κατά πολύ. Μέχρι τώρα 160.000 έχουν περάσει τα ελληνικά σύνορα, τον Ιούλιο ξεπέρασαν τις 50.000 και μόνο την εβδομάδα 8-14 Αυγούστου έφτασαν στα ελληνικά νησιά 21.000 πρόσφυγες/παράνομοι μετανάστες και έκτοτε κάθε μέρα χιλιάδες περισυλλέγονται από το λιμενικό στα νησιά του Αιγαίου. Ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, Τζόελ Μίλμαν εκτίμησε ότι μέχρι τα τέλη του έτους μπορεί να ξεπεράσουν τις 300.000 (πέρυσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης η εισροή έφτασε τις 47.000).

Οι χειρισμοί της κυβέρνησης και σε αυτόν τον τομέα αποδείχτηκαν καταστροφικοί. Η απόφαση της κυβέρνησης που υλοποίησε το ζεύγος Δρίτσα – Χριστοδουλοπούλου για την πλήρη απενεργοποίηση του Λιμενικού ως προς την φύλαξη των συνόρων, έχει τεράστιες συνέπειες στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στις σχέσεις με τα γειτονικά κράτη και την ΕΕ. Δημιούργησαν τεράστια προβλήματα, κυρίως, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τη Βόρεια Ελλάδα (στα σύνορα με ΠΓΔΜ). Στη Λέσβο βρίσκονται εγκλωβισμένοι 8.000 πρόσφυγες/παράνομοι μετανάστες που θέλουν να επιβιβαστούν σε πλοία για να φτάσουν στην Αθήνα, που είναι ο επόμενος σταθμός τους. Ίδια εικόνα επικρατεί στην Κω, στη Λέρο, στην Κάλυμνο και τα υπόλοιπα νησιά του Αν. Αιγαίου. Μια από τα ίδια στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, όπου 2.000 στοιβάζονται στην Ειδομένη και προσπαθούν να περάσουν στην ΠΓΔΜ.

Στα σύνορα με την ΠΓΔΜ η κατάσταση σταδιακά παίρνει χειρότερη τροπή. Την Τετάρτη η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ αποφάσισε να σκληρύνει την στάση της απέναντι στα κύματα προσφύγων που περνούν τα σύνορά της και συνεχίζουν το ταξίδι μέχρι να φτάσουν στην Κεντρική Ευρώπη. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών της ΠΓΔΜ, Ίβο Κότεφσκι, προειδοποίησε ότι στα νότια σύνορα της χώρας (σ.σ. στα σύνορα της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα) θα μπορούσε να εμπλακεί και ο στρατός για να εμποδιστούν οι εισροές. Σήμερα το πρωί η αστυνομία της ΠΓΔΜ στα σύνορα με την Ελλάδα έκανε χρήση χημικών προκειμένου να εμποδίσει πλήθος προσφύγων και παράνομων μεταναστών να περάσει τα σύνορα.

Η αφορμή για την σκλήρυνση της στάσης των Σκοπίων ήταν οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης. Την Τρίτη το απόγευμα διέρρευσε η πρόθεση της κυβέρνησης το πλοίο «Ελ. Βενιζέλος», με 2.500 με επιβαίνοντες, να δέσει στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα ενημέρωσαν ότι έχουν κλείσει και 50 λεωφορεία του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης να τους παραλάβουν και τους οδηγήσουν στην Ειδομένη για να περάσουν μετά στην ΠΓΔΜ. Όπως ήταν φυσικό τα Σκόπια αντέδρασαν άμεσα και το σχέδιο της Αθήνας ναυάγησε, αλλά έδωσε στα Σκόπια την αφορμή που έψαχναν για να σκληρύνουν άμεσα την στάση τους.

Η αιτία της αλλαγής στάσης της ΠΓΔΜ βρίσκεται στην πρόθεση της Ουγγαρίας στα τέλη Αυγούστου ορθώσει στα σύνορά της με τη Σερβία φράχτη με συρματόπλεγμα, μήκους περίπου 160 χιλιομέτρων. Αν υλοποιηθεί η απειλή της Ουγγαρίας, ουσιαστικά κλείνει ο διάδρομος των Βαλκανίων που χρησιμοποιούσαν τους προηγούμενους μήνες για να φτάσουν στην Κεντρική Ευρώπη, εξαιτίας αυτού οι βαλκανικές χώρες ακολουθούσαν «χαλαρή» πολιτική στα σύνορά τους, αλλά από το φόβο να μην εγκλωβιστούν οι πρόσφυγες/παράνομοι μετανάστες στη δική τους επικράτεια, αλλάζουν στάση στα νότια σύνορά τους. Φυσικά κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για την Ελλάδα, που συνεχίζει να ακολουθεί πολιτική ασυδοσίας στα σύνορά της με την Τουρκία. Δεκάδες χιλιάδες και σε λίγο διάστημα, με μαθηματική ακρίβεια, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα εγκλωβιστούν στην Ελλάδα που θα επιθυμούν με κάθε τρόπο να φύγουν.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμα συνθετότερο αν αναλογιστούμε ότι και οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης σταδιακά προσχωρούν σε πιο σκληρή στάση. Η Γερμανία, η Γαλλία και οι άλλες πλούσιες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης απέτρεψαν τον Ιούνιο να δοθεί μια πανευρωπαϊκή λύση για το θέμα του κύματος προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και λιγότερο από τη Λιβύη. Τώρα και υπό το βάρος των 800.000 που έχουν καταφύγει στη Γερμανία και αιτούνται άσυλο, αλλά και στις άλλες χώρες, θέτουν το ζήτημα σε νέα βάση γι’ αυτό και πυκνώνουν οι συναντήσεις μεταξύ Γερμανών και Γάλλων αξιωματούχων. Χθες συναντήθηκε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Τόμας ντε Μεζιέρ με τον Γάλλο ομόλογό του Μπερνάρ Καζανέβ. Τη Δευτέρα θα συναντηθούν για το ίδιο θέμα Μέρκελ και Ολάντ. Η στάση της Γερμανίας όπως εκφράστηκε διά στόματος του υπ. Εσωτερικών της είναι αποκαλυπτική: «Είναι εμφανές ότι η Ιταλία και η Ελλάδα θα χρειαστούν αρκετή βοήθεια για να στήσουν ‘χώρους αναμονής’ για νεοαφιχθέντες μετανάστες». Έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει την Ελλάδα και την Ιταλία, που στενάζουν από το βάρος των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών ότι δεν κάνουν τα απαραίτητα ως προς την χορήγηση ασύλου και η Γερμανία (η πιο πλούσια χώρας της Ευρώπης) δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος του 40% όσων ζητούν άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης σε αυτό το επτάμηνο μόνο καταστροφές προκάλεσε, ιδιαίτερα στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στις σχέσεις με τις βαλκανικές χώρες και τις ευρωπαϊκές χώρες. Απειλούμαστε οι βόρειοι γείτονές μας, με τη σύμφωνη γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών, να σφραγίσουν τα σύνορά τους με την Ελλάδα και να μετατραπεί η χώρα σε μια αποθήκη ψυχών, όπου θα μας κατηγορούν και από πάνω ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε σύννομα αυτούς τους ανθρώπους.

Μόνη ευχαριστημένη από τη μεταναστευτική πολιτική του Τσίπρα είναι η Τουρκία που εκατοντάδες χιλιάδες έφυγαν από την επικράτειά της και με το σήμα που έχει δοθεί από την κυβέρνηση Σύριζα θα φύγουν πολλοί ακόμα τους επόμενους μήνες. Ικανοποιημένα και τα δίκτυα δουλεμπόρων, που πολλές φορές δουλεύουν με την συνεπικουρία των τουρκικών αρχών, που η κυβέρνηση έχει απλοποιήσει τόσο πολύ τη «δουλειά» τους, που φτάσαμε στο σημείο να μπάζουν στα νησιά ανθρώπους ακόμα και με τζετ σκι.

Η διαχείριση των προσφυγικών ροών από τη Συρία, το Ιράκ ή και το Αφγανιστάν είναι ένα πρόβλημα στο οποίο το ελληνικό κράτος καθόλου δεν συμμετείχε στη δημιουργία του, αλλά κινδυνεύει και εξαιτίας των ερασιτεχνισμών και ιδεοληψιών της κυβέρνησης, εκ των πραγμάτων να το αντιμετωπίσει εξολοκλήρου. Για να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο τους επόμενους μήνες, όπου και οι καιρικές συνθήκες θα είναι δύσκολες και μπορούν να ανακύψουν και άλλα θέματα, η κυβέρνηση, πριν εισέλθουμε σε προεκλογικό κλίμα, έστω και την ύστατη στιγμή, αν είχε την ελάχιστη αίσθηση ευθύνης, απαιτείται να προβεί σε 2-3 αυτονόητες ενέργειες.

Πρώτα απ’ όλα να ενεργοποιήσει και πάλι το Λιμενικό και να στείλει μήνυμα στην Τουρκία και τα δουλεμπορικά δίκτυα ότι τα σύνορα και πάλι φυλάσσονται, και ότι θα πάψει το λιμενικό να λειτουργεί ως απλά υποβοηθητική δομή για την απρόσκοπτη είσοδο των λαθραίων μεταναστών και των προσφύγων.

Σε δεύτερο επίπεδο να ζητήσει μετά επιτάσεως από τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς στους οποίους συμμετέχει την διαχείριση των προσφυγικών ροών από Συρία και Ιράκ να την αναλάβουν οι χώρες που διόγκωσαν με την στάση τους τα εσωτερικά προβλήματα του Ιράκ και της Συρίας. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ που διέλυσαν το Ιράκ πριν δέκα χρόνια και με τη στάση τους στο συριακό εμφύλιο επώασαν το αυγό του τζιχαντισμού, δεν μπορούν κρύβονται στο πρόβλημα των προσφύγων. Η Τουρκία και το Ισραήλ, δηλαδή χώρες που συμμετείχαν ενεργά στη διάλυση της Συρίας, έχουν χρέος τώρα να αναλάβουν μέρος των ευθυνών τους, ανακουφίζοντας την πλειονότητα των προσφύγων που αποχωρούν από τη Συρία. Οι διεθνείς οργανισμοί εκεί πρέπει να πιέσουν να δημιουργηθούν «χώροι αναμονής» και όχι φυσικά στην κατεστραμμένη από τα μνημόνια, Ελλάδα. Αλλά αν η κυβέρνηση δεν αναδεικνύει αυτές τις διαστάσεις, σε μια ευνοϊκή γι’ αυτήν συγκυρία, με τον Ευρωπαίο Επίτροπο αρμόδιο για το Μεταναστευτικό, Έλληνα, είναι επόμενο όλες οι άλλες χώρες να αποθρασύνονται και να θέλουν να μας φορτώσουν τα δικά τους κρίματα. Φυσικά αυτή η κυβέρνηση, η πλέον ανίκανη και επικίνδυνη των τελευταίων δεκαετιών, τίποτα τέτοιο δεν θα πράξει τις επόμενες εβδομάδες ζωής της και θα περιοριστεί σε πυροτεχνήματα τύπου Βοτανικού.

Όπως τονίζουμε από καιρό, μετά την οικονομική καταστροφή της χώρας, ο Τσίπρας υλοποιεί και τη δεύτερη στρατηγική του επιλογή, τη μεταβολή της χώρας σε ξέφραγο αμπέλι και αποθήκη ψυχών με όλες τις συνέπειες που πολύ σύντομα θα διογκωθούν. Οι επιθέσεις όπως αυτές των κατοίκων της Κω ενάντια στον Καμμένο, δεν αποτελούν παρά την απαρχή των αντιδράσεων και ας είναι βέβαιοι οι κυβερνητικοί φωστήρες πως θα γενικευτούν και πολύ σύντομα θα επανεμφανιστούν οι ορδές των Χρυσαυγητών στον Άγιο Παντελεήμονα και αλλού, εκμεταλλευόμενες τη δίκαιη οργή του πληθυσμού. Οι τυχοδιώκτες του Συριζα/Ανελ δεν θα μας ξαναφέρουν μόνο το μνημόνιο, όπως ήδη έκαναν, αλλά και θα ενισχύσουν και πάλι τη Χρυσή Αυγή.


Πηγή ardin-rixi.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θεωρώ την προσωπική μου εμπειρία ειδοποιό, έναντι κάθε θεώρησης η οποία άλλως πρεσβεύει και η θεώρηση αυτή κάθε άλλο παρά εγωιστική είναι, καθώς μάχεται προσωπικά ‘’πιστεύω’’ ετών. "Πιστεύω'' όλα, υπέρ της ελευθερίας και της ισότητας των ανθρώπων...

Πριν ξεκινήσουμε θα έπρεπε να κάνουμε ένα διαχωρισμό ονομάζοντας τους ανθρώπους που έρχονται στη χώρα μας ως μετανάστες, καταργώντας αυθαίρετα το πρώτο συνθετικό ‘’λαθρό’’ από από το όνομα τους καθώς μεταφέρονται εκ συστήματος και τη γνώση πάντων στον τόπο μας.

Δεν κατηγορώ, απλά αναφέρω μία κατάσταση στην οποία ως έθνος έχουμε συρθεί.

Επί του θέματος.

Βρέθηκα στο Πυθαγόρειο της Σάμου -από τύχη- τη συγκεκριμένη ημέρα όπου ένα φουσκωτό είχε προ ώρας βγάλει περί τα 40 άτομα στην τοποθεσία ‘’Ποτοκάκι’’. Άτομα τα οποία έτυχε –πηγαίνοντας στον προορισμό μου- να δω να προχωρούν μόνα σε σειρά, ανά παρέα ή οικογένεια, στο δρόμο προς το Αστυνομικό τμήμα ή στο Λιμεναρχείο Πυθαγορείου –μία απόσταση 2-3 χιλιομέτρων περίπου- με προφανή σκοπό -φαντάζομαι-, την απόκτηση του χαρτιού εκείνου όπου και θα τους επιτρέπει την ελεύθερη διακίνησή τους στη χώρα για ένα μήνα. (Προσοχή: εάν έγραφα: Μέσα στο ήλιο, με το βλέμμα χαμηλό, με ελπίδες σβησμένες προχωρούσε ο ανθρώπινος πόνος, θα έκανα το άρθρο εκτός από δραματικό –όπως συνήθως γίνεται- και ψευδές(!) διότι σε καμία περίπτωση δεν θύμιζαν ανθρώπους με ανάγκη. Θα το δούμε παρακάτω.)
Στο σημείο αυτό οφείλουμε ασφαλώς να πούμε ότι κάθε ένας από εμάς και άρα και από εκείνους όπου αναγκάζεται να αποχωριστεί το σπίτι του έχει όχι μόνο μία, αλλά πολλές ανάγκες, όμως υπάρχει μία διαφορά από τον μετανάστη αυτό που θα περιγράψω, από τη Σομαλή μάνα με το πεινασμένη μωρό στην αγκαλιά τον πεθαμένο-πνηγμένο άντρα και τα δάκρυα στα μάτια που φιλάει τα πόδια του πρώτου τυχόντα για για ελάχιστη βοήθεια. Υπάρχει μια τεράστια διαφορά!

Το απλωτό μπουλούκι λοιπόν, συνέθεταν άνθρωποι νεαρής κυρίως ηλικίας (20-30 ετών) με μερικά παιδιά (8-10 ετών) και κάποιοι λιγότεροι μεσήλικες. Φορούσαν αολιτικά παπούτσια, κάπρι παντελόνια, μαντήλες οι γυναίκες με μακριά φορέματα,σακίδιο στην πλάτηκαι βλέμμα περιηγητή. Φώναξαν μάλιστα σε ένα αυτοκίνητo του λιμενικού που κατά τύχε περνούσε ''Police police'' και γέλασαν. Στο δρόμο πειραζόταν και αστειεύονταν. Καλά έκαναν. Είχαν καταφέρει πληρώνοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό (2000 ευρώ, από ό,τι λέγεται) ανα κεφάλι για αυτή τους τη διέλευση.

Στο λιμεναρχείο του Πυθαγορείου –όπως είδα επιστρέφοντας για καφέ σε παρακείμενη καφετέρια ώρες αργότερα-, είχαν ήδη συγκεντρωθεί σχηματίζοντας ένα κύκλο μπροστά από κάποιον υπεύθυνο -φαντάζομαι- ο οποίος τους εξηγούσε σε σπαστά αγγλικά, ότι θα έπρεπε μην σταθούν περιμένοντας εκεί -στο λιμεναρχείο- αλλά να συνεχίσουν με όποιο τρόπο μπορούσαν προς το Βαθύ –την πρωτεύουσα του νησιού-. Απόσταση 10 χιλιομέτρων –όπως κατ’ επανάληψη τους ενημέρωσε πριν αποχωρήσει.

Την θέση του προϊσταμένου αυτού πήρε το επόμενο λεπτό ένας νεαρός λιμενικός (περί των 25 ετών), οποίος προσπάθησε με υπομονή, με άριστο -από πλευράς ευγενείας- τρόπο, χρησιμοποιώντας τα σπαστά –αγγλικά του να τους εξηγήσει εκ νέου όλα όσα ο προϊστάμενός του είχε πει.

Τα λόγια του ακολούθησαν μειδιάματα(!) και αρνήσεις ζωηρές.

Οι δύο νεαροί οι οποίοι κρατούσαν κινητά τελευταίας τεχνολογίας του αποκρίθηκαν ότι καταλάβαιναν μόνο Αραβικά, ‘’ΟΝLΥ ΑRΑΒ’’ -τα λόγια τους-, τα οποία επαναλάμβαναν συνεχώς κουνώντας το δάκτυλο σε κάθε προσπάθεια του νεαρού λιμενικού, ο οποίος δεν είχε ακούσει ότι προηγουμένως συνεννοούντο στα αγγλικά με τον προϊστάμενό του. Το μειδίαμα το δικό τους μετά τις προσπάθειες του νεαρού λκιμενικού μεταδόθηκε σε όλους τους ανθρώπους της ομάδας τους οι οποίοι τον ειρωνευόταν πλέον ανοικτά -στη γλώσσα τους- χαμογελώντας μεταξύ τους, αγγίζοντας το όριο της καζούρας στο πρόσωπο του ανθρώπου που προσπαθούσε ακόμα φιλότιμα να τους εξηγήσει.

Μετά από ώρα ο ένας εκ των δύο Σύρων –όπως αποκαλύφθηκε αργότερα- του απάντησε αγγλικά ότι πεινούσε και ότι δεν μπορούσε να πάει πουθενά και ότι θα καθόταν όλοι εκεί.

Δεν ήταν τα λόγια του –σε ωραία αγγλικά- αλλά ο τρόπος που τα εξέφραζε ο οποίος ήταν πλήρης απειλής! Είχε αυτούσιο το νόημα του ‘’τι θα μου κάνεις αν δεν φύγω. Πεινάω, δεν μπορώ να φύγω και μένω εδώ’’ !

Πράγματι ο νεαρός τι θα μπορούσε να του κάνει; Του είχε ήδη εξηγήσει –πολλές φορές- ότι ήταν μονάχος του στο γραφείο και ότι υπήρχε εντολή να μεταφέρονται όλοι στο Βαθύ.

Την επόμενη στιγμή ο ίδιος λιμενικός εξηγούσε -ακούραστος και υπερ του δέοντος υπομονετικός- για δέκατη(!) φορά το πού θα εύρισκαν συγκοινωνία ή ταξί.

Μην σας φανεί περίεργο, σε συγκοινωνία δεν έμπαιναν. Για ταξί ενδιαφερόταν. Ρωτούσαν κιόλας για πιάτσα!

Πέραν όλων έμαθα ότι στη μεγάλη πλειοψηφία τους οι Σύριοι -και όχι μόνο- που έρχονται στη χώρα μας πληρώνοντας αδρά τους Τούρκους, γνωρίζουν ακόμα και ονόματα υπευθύνων. Στην Ελλάδα βεβαίως. Έχουν στα κινητά τους όσες φωτογραφίες χρειάζονται ώστε να περιηγηθούνε γνώριμα, και σίγουρα χωρίς αμφιβολίες, στα μέρη που πρόκειται να διακινηθούν. Γνωρίζουν τα πάντα για τις αποστάσεις, για τις συγκοινωνίες, τα ταξί, και τους ανθρώπους. Για τις μεταγωγές τους και τους τρόπους ελιγμού τους μέσα στη χώρα μας.

Θα συμφωνήσω –όπως ανέφερα και στην αρχή του άρθρου- ότι είναι άνθρωποι ξεριζωμένοι και ότι έχουν την ανάγκη της φιλοξενίας μας. Θα αναγνωρίσω ακόμα ότι εμείς ως λαός ευγενής θα πρέπει να τους παρέξουμε όλα εκείνα που μπορούμε αλλά δεν είναι δυνατόν να δεχθώ ως υποχρέωση δική μου από τον φιλοξενούμενο, τη φιλοξενία μου. Η φιλοξενία είναι αγαθό που παρέχεται, δεν απαιτείται. Καταδεικνύει πολιτισμό, διάθεση και δίνει χαρά η κάθε προσφορά σε ανήμπορο. Όμως όταν κάνεις το τραπέζι σε κάποιον του προσφέρεις εκείνο που προαιρείσαι και εκείνος ευχαριστεί. Κάποιοι νόμοι είναι άγραφοι και αμφίδρομοι...

Δεν είναι δυνατόν να δεχθώ ως απαίτηση την ανοχή των παπουτσιών τους στο κρεβάτι μας. Ο κάθε επισκέπτης οφείλει να δεχθεί την επιθυμ/ία του οικοδεσπότη.

Δεν χρειαζόμαστε ως λαός τίποτα άλλο από ένα χαμόγελο. Γεννηθήκαμε φιλότιμοι αλλά όχι βλάκες.

Οι λαοί της ανατολής (με πρώτους τους Τούρκους) έχουν εκείνο της πονηριάς του χωριάτη. Βλέπουν την ευγένεια ως αδυναμία και προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν.

Όλοι οι μετανάστες προφανώς και δεν είναι όμοιοι. Ασφαλώς και δεν έχουν όλοι τις ίδιες ανάγκες. Αυτό είναι σαφές. Χρειάζεται λοιπόν ένας διαχωρισμός εκείνων που μπορούν και εκείνων που όχι.

Δεν μπορούν, οι όποιοι, όταν πληρώνουν 2000+ ευρώ να περάσουν -ή να πνιγούν- στη θάλασσα από Τουρκία προς Ελλάδα να διαμαρτύρονται για τα 60 ευρώ εισιτηρίου (με πλήρη γεύματα) στο καράβι που τους μεταφέρει με ασφάλεια -όπου απαιτείται-, ούτε οι δημοσιογράφοι κολακεύοντας τη κακή πλευρά μας να επικρίνουν διαρκώς χωρίς να επι της ουσίας να γνωρίζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι του λιμενικού που πληρώνονται με 700 περίπου ευρώ… την ίδια στιγμή που είναι δεδομένο ότι οι συγκεκριμένοι μετανάστες έχουν πολλά χρήματα. Και καλά κάνουν δικά τους είναι. Το κακό είναι ότι απαιτούν -ως να μην έχουν πονηριά- στο έπακρο φερόμενοι.

Το καλύτερο ίσως θα ήταν να εφαρμοσθεί (αφ’ ης στιγμής όλοι -οι μετανάστες- γίνονται αποδεκτοί –καλώς ή κακώς δεν μας ενδιαφέρει-) η πρόταση που ειπώθη από κάποιους: Να δρομολογηθεί γραμμή μεταναστών Τουρκία-Ελλάδα με εισιτήριο π.χ. 500 ευρώ. Ήδη ακούω κάποιους να μιλούν για εκμετάλευση. Θυμίζω ότι στην παρούσα φάση δίνουν μερικές χιλιάδες... Θα συμφωνήσω εάν επιμείνετε να τους φέρνουμε δωρεάν ΜΟΝΟ εάν πιστεύετε ότι θα σταματήσουν να απαιτούν και να μας κοιτούν ως να είμαστε υποχρεωμένοι δια την καλοπέρασή των.

Μην σας φανεί περίεργο εάν δει τη δημοσιότητα η είδηση, ότι κάπου στα παράλια της γείτονος υπάρχουν στρατόπεδα όπου διαχωρίζουν τους μετανάστες ανάλογα με τα χρήματα που διαθέτουν και τους διοχετεύουν αναλόγως. Ούτε να παραξενευτείτε εάν ακούσετε ότι έρχονται μετανάστες ακόμα και με γιοτ πληρώνοντας μέχρι και 10000 ευρώ έκαστος. Λίγοι, ελάχιστοι θα συμφωνήσω, όμως το κάνουν και το σίγουρο είναι ότι μονάχα αυτοί δεν απαιτούν διότι προφανώς βαριούνται. Αφήνουν το χρήμα να μιλήσει για αυτούς. Όλοι οι υπόλοιποι, οι απλοί πολίτες της χώρας τους που θα έπρεπε να μας ευχαριστούν μας δείχνουνμε δάκτυλο που κουνιέται. ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ, όχι να απορρέοντα από τους διεθνείς κανόνες, αυτά τους τα παρέχουμε κατά το δυνατόν, αλλα και για όλα όσα περισσότερα μπορούν...

Πηγή Γιώργος Σ. Πολίτης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Εκρηκτικές διαστάσεις προσλαμβάνει η ροή προσφύγων από τις αραβικές χώρες προς την Ελλάδα, όπου τώρα συναντώνται τα αποτελέσματα του «Ιμπεριαλισμού του Χάους και της Καταστροφής», που εφαρμόζουν Δύση και Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, με τα αποτελέσματα των μεθόδων του «καπιταλισμού της καταστροφής» που εφαρμόζουν επί της Ελλάδος οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και θεσμοί, το ΔΝΤ και οι «Αγορές».

Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τις αραβικές χώρες περνούν, διακινδυνεύοντας τη ζωή τους, από την Ελλάδα στην Τουρκία σε αναζήτηση καταφυγίου, με την Ελλάδα να είναι η υπ’ αριθμόν ένα είσοδος στην Ευρώπη. Εκατομμύρια ακόμα περιμένουν την ευκαιρία να το πράξουν. Η Ελλάδα αδυνατεί να τους υποδεχθεί και η Ευρώπη δεν θέλει, ενώ ένας νέος, σοβαρός παράγων αποσύνθεσης έρχεται να προστεθεί στην ήδη κατεστραμμένη οικονομία και το ελληνικό κράτος.

Οι πρόσφυγες προσπαθούν να σωθούν από τα καταστροφικά αποτελέσματα των στρατιωτικών επεμβάσεων, των βομβαρδισμών και της υποστήριξης εξτρεμιστικών κινημάτων από τις υπηρεσίες των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας και του ΝΑΤΟ. Είναι ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» στον οποίο δηλώνει τώρα περισσότερο από πρόθυμη να συμμετάσχει η υποτιθέμενη αριστερή κυβέρνηση της Αθήνας, όπως προκύπτει από τις επανειλημμένες δηλώσεις του Υπουργού της επί της ‘Αμυνας Πάνου Καμμένου.

Φυσικά, η Ελλάδα, ακόμα κι αν βρισκόταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή που βρίσκεται, είναι αδύνατο να υποδεχθεί αυτό το τεράστιο προσφυγικό κύμα, που έρχεται τώρα σε μια χώρα και ένα κράτος κατεστραμμένα από τους «οικονομικούς βομβαρδισμούς» των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των «Αγορών». Ο κίνδυνος ανεξέλεγκτων καταστάσεων είναι περισσότερο από υπαρκτός.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και μάλιστα η γαλλική και η βρετανική κυβέρνηση, που έχουν άμεσα προκαλέσει αυτή την διεθνή τραγωδία, αδιαφορούν για τα αποτελέσματά της. Η «βοήθεια» που προσφέρει η ΕΕ για την υποδοχή προσφύγων είναι αστεία για το μέγεθος του προβλήματος και οι υπόλοιπες χώρες της ‘Ενωσης ουσιαστικά αρνούνται να δώσουν καταφύγιο στα εκατομμύρια των δυστυχισμένων που εξεδίωξαν από τα σπίτια και τις χώρες τους! Εξυπηρετούνται από τη συσσώρευσή τους σε μια χώρα της ΕΕ, που καθιστούν ήδη buffer zone μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, προσθέτοντας έτσι ακόμα έναν σοβαρό παράγοντα για την καταστροφή της Ελλάδας και την εσωτερική διάλυση και αποσύνθεσή της, αλλά και έναν επιπλέον παράγοντα και μοχλό εσωτερικής αποσταθεροποίησης.

Η ελληνική κυβέρνηση κάνει τα πράγματα χειρότερα με την παντελή έλλειψη πολιτικής και τη μεγάλη έλλειψη σοβαρότητας που την διακρίνει. Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε στοιχειωδώς κάτι που, για να είμαστε δίκαιοι, θα ξεπερνούσε βέβαια και την αποτελεσματικότερη ελληνική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει ο ελληνικός τύπος, 55.000 κυρίως πρόσφυγες αλλά και μετανάστες εντοπίστηκαν τον Ιούνιο και 32.000 τον Ιούλιο. Καθημερινά, κυρίως στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, εντοπίζονται και συλλαμβάνονται περίπου 1800 άνθρωποι που προσπαθούν να μπουν στο ελληνικό έδαφος. Σε δύο μήνες έφτασε στην Ελλάδα το ισοδύναμο του πληθυσμού της Λέσβου (88.000), που είναι το τρίτο σε μέγεθος ελληνικό νησί. Πληροφορίες από ανώτατους αξιωματικούς του Λιμενικού κάνουν λόγο για 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες σε καταυλισμούς στην Τουρκία λόγω της συριακής κρίσης.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κρίνετε το έργο μου, ζητά ο κ. Α. Τσίπρας, και δώστε μου την ευκαιρία να διαπραγματευτώ το χρέος και να οδηγήσω τη χώρα σε καλύτερες ημέρες. Έτσι, όμως, ανοίγει διάπλατα την πόρτα στο ενδεχόμενο μιας νέας περιπέτειας…

Ούτε 24 ώρες δεν διήρκεσε η ανάσα που πήρε η χώρα με τη διευθέτηση των οικονομικών της υποχρεώσεων έναντι των δανειστών της -με τα λεφτά που οι ίδιοι μάς έδωσαν- και ο τόπος εμφανίζεται να οδεύει προς μια νέα περιπέτεια.

Με ευθύνη της κυβέρνησης, την ίδια ημέρα που ξεπεράσαμε τον κάβο, ανοίγουμε για ακόμη μια φορά διάπλατα τις πόρτες στην πιθανότητα μιας νέας περιόδου αναταράξεων και περαιτέρω καθυστερήσεων στην έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πόσο χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα αυτήν τη νέα εκλογική αναμέτρηση, που ζητά ο πρωθυπουργός;

Πόσα βήματα πίσω πρέπει να κάνει η οικονομία αναμένοντας τη νέα λαϊκή ετυμηγορία και την ανάδειξη ενός νέου κυβερνητικού σχήματος;

Η Ελλάδα οδηγείται σήμερα σε εκλογές επειδή το κυβερνών κόμμα διασπάστηκε και ως εκ τούτου αμφισβητείται η δυνατότητά του να κυβερνήσει, παρά την ευρεία στήριξη που εξασφάλισε κατά την πρόσφατη ψήφιση του τρίτου μνημονίου.

Εάν όμως είναι όντως έτσι τα πράγματα, τότε γιατί απεμπολείται η δυνατότητα να δοθεί λύση από την υπάρχουσα Βουλή;

Οι πολιτικές δυνάμεις όπου ανήκουν οι περίφημοι 222 βουλευτές, οι οποίοι υπερψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, δεν αρκούν για τη στήριξη μιας κυβέρνησης για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που οι ίδιοι ανέλαβαν;

Η απεμπόληση της διαδικασίας διεκδίκησης μιας νέας ψήφου εμπιστοσύνης αλλά και η πρόθεση του κ. Α. Τσίπρα να μη διερευνήσει καν το ενδεχόμενο σχηματισμού μιας νέας κυβέρνησης από την υπάρχουσα Βουλή, μπορεί να συντείνουν στο ξεκαθάρισμα του εσωκομματικού του πεδίου, όμως, οδηγούν τον τόπο σε εδάφη που μπορεί να αποδειχθούν βαλτώδη.

Ούτε η οικονομία έχει αντοχές, αλλά ούτε και ο κρατικός κορβανάς.

Εάν η συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων δεν είναι σήμερα εφικτή, γιατί θα καταστεί ευχερέστερη μετά τις εκλογές, σε περίπτωση απουσίας αυτοδυναμίας από τον νικητή τους;

Μολονότι ουδείς μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης, το πιθανότερο σενάριο αφορά στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας δύο ή και περισσοτέρων κομμάτων.

Με άλλα λόγια, του ιδίου διλήμματος με το οποίο είναι και σήμερα αντιμέτωπα τα πολιτικά κόμματα.
Υπό το πρίσμα αυτό, ο πολιτικός κόσμος της χώρας οφείλει να δώσει μια ευκαιρία στη χώρα να συνέλθει από την πολύμηνη περιπέτεια στην οποία βρίσκεται και να μην την οδηγήσει σε μια καινούργια.

Οδηγηθήκαμε στο χείλος του γκρεμού στη βάση ψευδαισθήσεων και σήμερα κινδυνεύουμε με μια νέα αναμέτρηση με το άγνωστο, ώστε το κόμμα που ήδη κρατά τα ηνία της χώρας να ξεκαθαρίσει τα εσωκομματικά του ζητήματα.

Μόνο θύμα, όμως, της διαδικασίας αυτής είναι ο πολίτης.

Ο ίδιος πολίτης, ο οποίος εξέφρασε μόλις προ επταμήνου τη βούλησή του, μέσω των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.

Ο ίδιος πολίτης, ο οποίος καλείται να επωμιστεί τον βαρύ λογαριασμό της εξάμηνης διαπραγμάτευσης, των περιορισμών της κίνησης κεφαλαίων και της συνολικής οπισθοδρόμησης της οικονομίας.

Αν η προσφυγή στις κάλπες, όμως, αφορά και στην προσπάθεια αποφυγής της αναμενόμενης αντίδρασηςαυτού του πολίτη, πριν προλάβει να μετουσιωθεί σε κυβερνητική φθορά, τότε πρόκειται -στην καλύτερη των περιπτώσεων- για μια κορυφαία εκδήλωση τακτικισμού και επικράτησης κομματικών σκοπιμοτήτων.

Το έργο της διακυβέρνησής του, που μας ζητά να κρίνουμε διαμέσου των εκλογών ο κ. Α. Τσίπρας, βεβαίως οφείλει να κριθεί και να αποτιμηθεί στην κάλπη.

Το ερώτημα, όμως, είναι: γιατί τώρα και όχι σε έξι μήνες ή ένα χρόνο, οπότε η χώρα ίσως έχει κατορθώσει να ορθοποδήσει;

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ιστοσελίδα Washingtonsblog της οποίας ο ιδρυτής είναι άγνωστος καθώς και ο κύριος σχολιαστής, αλλά και ταυτόχρονα γνώστης των καταστάσεων, σε άρθρο του στις 19 Ιουλίου αναφέρει πως τον Οκτώβριο ξεκινά η Μεγάλη Παγκόσμια Κατάρρευση.

Εδώ να προσθέσουμε πως τόσο ο Martin Armstrong όσο και ο Larry Edelson, οι οποίο είναι απο τους ποιό σεβαστούς αναλυτές του Χρηματιστηρίου ετόνισαν πως σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο θα χτυπηθούν με μια γιγαντιαία οικονομική κρίση η οποία θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2015, λόγω της «κατάρρευσης της κυβερνητικής φερεγγυότητας». Μιας και οι Η.Π.Α. δεν θα καταρρεύσουν τόσο γρήγορα όπως η Ευρώπη και η Ιαπωνία, όλοι παγκομσίως θα στραφούν προς τις αμερικανικές μετοχές και ομόλογα ως μια πρόσκαιρη λύση.

Στις 20 Ιουλίο, ο Γερμανός οικονομικός συντάκτης Μichael Meier, έγραψε πως υπάρχουν σαφείς ενδείξει πως δεν υπάρχει πλέον ένταση μεταξύ Ομπάμα και Πούτιν. Η πυρινική συμφωνία με το Ιράν και η απόσυρση των βαρεών όπλων απο τους Φιλορώσους στην Ουκρανία επιβεβαιώνουν την αλλαγή κλίματος στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Η.Π.Α. Επισημαίνει πως η Ευρωπαική ένωση πρέπει να αλλάξει στρατηγική αλλιώς θα πληρώσει τις συνέπεις απο το πρόβλημα με την Ουκρανία, λόγω του χάους που θα προκληθεί.

Και συνεχίζει στο άρθρο του απευθυνόμενος προς τους Ευρωπαίους!

"Οι χώρες σας πρέπει να πληρώσουν ένα τεράστιο τίμημα για τις κυρώσεις [κατά της Ρωσίας και νωρίτερα, εναντίον του Ιράν]. Όσον αφορά την ενδεχόμενη νέα παγκόσμια οικονομική κρίση, η απώλεια της ρωσικής αγοράς ήταν καταστροφική. Η ελπίδα να γίνουν συμφωνίες γρήγορα μετά την πυρηνική συμφωνία με την Τεχεράνη θα μπορούσαν να αποδειχθούν ψευδαίσθηση. Ακόμη και το ταξίδι-αστραπή από τον Γερμανό Sigmar Gabriel στην Τεχεράνη θα αλλάξει λίγα. Αντίθετα με τη Ρωσία, η ΕΕ απέναντι στο Ιράν συνέχισε τις συναλλαγές με το Ιράν κατά τη διάρκεια των κυρώσεων, αλλά ήταν πεισματάρα για να πληρώσει το επιπλέον κόστος των ακόλουθων απαιτήσεων των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, η Ρωσία αναπτύχθηκε τεχνολογικά και τώρα είναι βέβαιο ότι θα είναι σε θέση να εντείνει τις εξαγωγές της προς το Ιράν και εκτός της βιομηχανίας όπλων [και ως εκ τούτου θα είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις εισαγωγές από την Ευρώπη μετά την άρση των κυρώσεων].

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, όμως, που απειλεί την ΕΕ οικονομικά είναι στην Ουκρανία: Η ΕΕ επανέλαβε την πολιτική των ΗΠΑ εκεί [αν και, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η ΕΕ έχασε σημαντικά από την αμερικανική ουκρανική πολιτική]: [η πολιτική των ΗΠΑ ήταν] ότι η Ουκρανία πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ και να τερματίσει όλες τις συνδέσεις με τη Ρωσία. Για τις ΗΠΑ, η Ουκρανία είναι πολύ μακριά, δεν υπάρχει πραγματική εταιρική διαπραγμάτευση [αν και θα μπορούσε να γίνει μια μετά τον Φεβρουάριο του 2014 την αλλαγή της κυβέρνησης στην Ουκρανία. Όχι όμως και για την Ευρώπη: Η Ουκρανία είναι τώρα, κατά συνέπεια, στο εσωτερικό της Ευρώπης]...

Η απερίσκεπτη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της ΕΕ και της Ουκρανίας έβαλε τον ευρωπαίο φορολογούμενο αμέσως στην υποχρέωση: Όπως και στην Ελλάδα, οι Αμερικανοί θα επιμείνουν ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να κρατήσουν την Ουκρανία οικονομικά ζωντανή. [Ενώ οι ΗΠΑ έχουν λίγες οικονομικές υποχρεώσεις εκεί, η ΕΕ τώρα έχει δεσμευθεί προς την Ουκρανία μέσω της συμφωνίας του Φεβρουαριόυ-2014. Και η Ρωσία έχει ήδη χάσει ό, τι είχε ρισκάρει στην Ουκρανία και τώρα έχει σχετική ανοσία στη συνεχή κατάρρευση της Ουκρανίας.] Οι Ρώσοι μπορούν πάντα να πραγματοποιήσουν την απειλή τους και να σταματήσουν τις παραδόσεις φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας [εάν η ΕΕ δεν πληρώσει την Ουκρανία και η Ουκρανία δεν πληρώσει τη Ρωσία]...

Το κόστος της «διάσωσης» της Ουκρανίας θα υπερβεί εκείνο της Ελλάδας πολλές φορές…
Οπότε, με την Ιαπωνία να έχει αναβάλει τη συντριβή της για όσο το δυνατόν περισσότερο και την συντριβή της ΕΕ να είναι τώρα κοντά, μια πλημμύρα ξένων μετρητών από δισεκατομμυριούχους σε αμερικανικές μετοχές φαίνεται εξασφαλισμένη.

Τώρα σκεφτείτε αυτή την εξήγηση που έδωσα στις 12 Μαρτίου 2013 για το πώς η κυβέρνηση Ομπάμα, με τη συναίνεση και των δύο μερών στο Κογκρέσο, απλά ανέβαλε, τουλάχιστον μέχρι το 2019, αυτό που θα είναι πιθανώς η μεγαλύτερη ποτέ αμερικανική οικονομική κατάρρευση και επικεντρωθείτε ειδικά πάνω σε αυτό το γράφημα στο εν λόγω άρθρο:


«Έτσι, βασικά, μια ακόμη μεγάλη ύφεση φαίνεται να προβλέπεται εδώ. Σύμφωνα με το μοντέλο τους, αυτό θα συμβεί κατά πάσα πιθανότητα αφότου το επιτόκιο των 10ετών κρατικών ομολόγων αυξηθεί πάνω από 5,2%, όταν ο μη-ρεαλισμός των τρεχουσών επίσημων προβλέψεων γίνει αρκετά σαφής στον κόσμο, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος συνεχίσει τη ραγδαία αύξηση και οι τόκοι-τμήμα των ομοσπονδιακών δαπανών αυξηθούν ομοίως. Αυτό θα ήταν κάποια στιγμή μετά το 2018».

Ωστόσο: Τι θα συνέβαινε αν, ας πούμε, τον Οκτώβριο 2015, όλος ο υπόλοιπος βιομηχανικός κόσμος κατέρρεε και οι επενδυτές του έπεφταν σε αμερικανικές μετοχές; Σε αυτή την περίπτωση, η Federal Reserve θα ήταν σε θέση να τελειώσει τα QE της και να αυξήσει τα επιτόκια των ΗΠΑ πέρα από το μαγικό 5,2% με ατιμωρησία.

Ήταν η στρατηγική του Ομπάμα να αποδυναμώσει όλες τις άλλες μεγάλες οικονομίες, έτσι ώστε οι ΗΠΑ να εξακολουθούν να είναι σε θέση να αποφύγουν την κατάρρευση, ακόμη και ενώ οι ανισότητες μεταξύ της Αμερικής των πλουσίων και των φτωχών συνέχιζαν να γίνονται όλο και μεγαλύτερες; Για παράδειγμα, είναι αυτό μέρος του λόγου για τον οποίο κάνει ο Ομπάμα στην Ουκρανία ότι κάνει και στη Ρωσία και σύντομα θα σταματήσει να κάνει στο Ιράν; Προετοιμάζεται να κάνει τους ξένους αριστοκράτες να ρίξουν τα χρήματά τους στην Wall Street;

Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε πώς κατάφερε να κάνει την ΕΕ να συνεργαστεί με αυτήν την πολιτική, η οποία είναι οικονομική αυτοκτονία για αυτήν;
Τι περιμένει ακόμη και η ευρωπαϊκή αριστοκρατία να κερδίσει από αυτό;
Προφανώς, οι ευρωπαίοι πολίτες χάνουν τεράστια: τα πρώην κράτη πρόνοιας θα μεταμορφωθούν, όπως στην Ελλάδα και στην Ουκρανία, σε υψηλής φορολογίας /χαμηλής κοινωνικής πρόνοιας εικονικές εθνικές φυλακές, ακόμη και καθώς οι πρόσφυγες συρρέουν σε αυτές από τους πολέμους που η Αμερική έχει σε μεγάλο βαθμό δημιουργήσει στη βόρεια Αφρική και στην Ουκρανία.
Είναι ο Ομπάμα ένας λαμπρός ψυχοπαθής;

Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι υπερβολικά. Ξεκάθαρα, ο Ομπάμα είναι ένας λαμπρός και εξαιρετικά επιτυχής ψεύτης. Σαφώς, καλοήθης ερμηνείες της Προεδρίας του είναι είτε χαζές, είτε ψευδείς και δεν μπορούν να εξηγήσουν με κανέναν έξυπνο και αξιόπιστο τρόπο τις ενέργειές του, ούτε να συμβαδίσουν τις ενέργειές του με τα λόγια του.
Για κάποιο λόγο, οι Αμερικανοί υποθέτουν ότι θα πρέπει να συνεχίσουν να τον εμπιστεύονται και ένα μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου επίσης, ακόμα κι αν είναι επισήμως σθεναρός υπερασπιστής του ψέματος στα πολιτικά θέματα – πιστεύει ότι οι πολιτικοί έχουν απεριόριστο δικαίωμα να ψεύδονται στο κοινό.

Πόσο καιρό θα συνεχιστεί η κοροϊδία του κοινού και γιατί έχει συνεχιστεί για τόσο διάστημα;

Eric Zuesse, Ιστορικός Ερευνητής και συγγραφέας
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σηκώνουν τα χέρια ψηλά οι Δήμαρχοι
και προειδοποιούν για τα χειρότερα


Σαρωτικές διαστάσεις έχει πάρει τις τελευταίες εβδομάδες το πρόβλημα με την φιλοξενία των προσφύγων και των λαθρομεταναστών και οι δήμαρχοι των νησιών της Δωδεκανήσου αδυνατούν να διαχειριστούν την κατάσταση.

Από το Καστελλόριζο έως το Αγαθονήσι, όλα σχεδόν τα νησιά της Δωδεκανήσου έχουν κατακλυστεί από μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών και προσφύγων (κυρίως Σύριους) οι οποίοι φθάνουν από τις απέναντι, τουρκικές, ακτές καθημερινά (σε «τακτικά» δρομολόγια, ανά μία ώρα).

Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, υπάρχουν στην Τουρκία χιλιάδες ακόμα Σύριοι που επιδιώκουν να έρθουν στην Ελλάδα, γεγονός που προκαλεί έντονους προβληματισμούς και ανησυχίες. Η κατάσταση πάντως κρίνεται προβληματική σε όλα τα νησιά, αφού καθημερινά φτάνουν εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες (στο κάθε ένα), ακόμα και στις πλέον δύσβατες ακτές των νησιών.

Υπολογίζεται ότι στην διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων στα νησιά της Δωδεκανήσου έφθασαν περίπου 10.000, όπως επισημαίνει ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζημάρκος.
Σε δηλώσεις του μάλιστα ο κ. Χατζημάρκος εξέφρασε τους προβληματισμούς του, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
«Το μεταναστευτικό είναι μία αρμοδιότητα αποκλειστικά και μόνο της κεντρικής κυβέρνησης. Κι έχουμε αυτή τη στιγμή μία κυβέρνηση που δεν ασκεί την αρμοδιότητά της και μεταφέρει το βάρος της ευθύνης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για να κάνει, στη συνέχεια, κριτική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μακάρι αυτά που είχαμε κάνει εμείς για το μεταναστευτικό να γινόταν και από άλλους φορείς στην χώρα μας. Πάνω από 2.000 μετανάστες έχουν φτάσει στη Λέρο. Το τι γίνεται, πως έχουν κι αν έχουν καταγραφεί, κι αν τους μετράει κανείς πια, αφήστε το. Θα γίνουμε πολύ δυσάρεστοι εδώ πέρα. Η χώρα έχει γίνει κάτι σαν παιδική χαρά… Τα παιδιά, παιδιά είναι, δεν τα μετράει κανείς».

Ο κ. Χατζημάρκος ήδη από την Τρίτη βρίσκεται στην Κάλυμνο, αναζητώντας λύσεις με τον Δήμο για την φιλοξενία προσφύγων και λαθρομεταναστών, ενώ για τον ίδιο λόγο πρόκειται να μεταβεί και στην Κω.

Κως
Στην Κω η κατάσταση εμφανίζεται καλύτερη από ότι τις προηγούμενες ημέρες, όμως τα προβλήματα στο νησί παραμένουν. Αν και έχει ήδη μεταφερθεί στον Πειραιά ένας σημαντικός (περίπου 2.500) αριθμός λαθρομεταναστών (Σύριων) με το «Ελευθέριος Βενιζέλος», η συνεχής είσοδος νέων λαθρομεταναστών φαίνεται πως θα επαναφέρει το πρόβλημα στην προηγούμενη (ή και σε μεγαλύτερη ακόμη) κάκιστη κατάσταση.

Λέρος
Στη Λέρο επικρατούν ανάλογες συνθήκες με αποτέλεσμα να υπάρχει έντονη ανησυχία. Ο Δήμαρχος του νησιού, κ. Μιχάλης Κόλιας, σε επιστολή του προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο και την αναπληρωτή υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Χριστοδουλοπούλου, αναφέρει τα εξής:
«Επανερχόμενος στο γνωστό πρόβλημα των παράτυπων μεταναστών, θέλω για άλλη μία φορά να εκφράσω την έντονη αγανάκτηση και την αγωνία μου. Όπως σας έγινε γνωστό με έγγραφό μου στις 11/8/2015, η κατάσταση στο νησί της Λέρου είναι εκτός ορίων. Τα προβλήματα μεγαλώνουν θέτοντας σε κίνδυνο πλέον όχι μόνο την υγεία, αλλά και την ίδια την ζωή των παράτυπων μεταναστών, όπως και των κατοίκων του νησιού και των επισκεπτών του. Αναγνωρίζουμε την απελπιστική κατάσταση που βρίσκονται οι άνθρωποι αυτοί, όμως οδηγούμαστε πλέον σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Το αίτημά μας για να σταλεί αρματαγωγό ή κάποιο επιβατικό πλοίο, προκειμένου να μεταφέρει μετανάστες, παραμένει ανεκτέλεστο. Σας ζητάμε να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Σας κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Αναμένουμε άμεσα τις δικές σας ενέργειες καθώς αδυνατούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο ως δήμος, αστυνομικό τμήμα, Λιμεναρχείο, Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Εκκλησία και σας καθιστούμε υπεύθυνους για οτιδήποτε συμβεί».

Αγαθονήσι
Άκρως προβληματική είναι η κατάσταση στο Αγαθονήσι. Σε δηλώσεις του ο δήμαρχος Ευάγγελος Κόττορος τόνισε ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο και ότι επιτέλους περιμένει από την πολιτεία να αναλάβει πρωτοβουλίες για ένα τόσο μικρό νησί όπως το Αγαθονήσι, προστατεύοντας τα θαλάσσια σύνορα μας αλλά και τους κατοίκους του. Ο ίδιος είχε προσωπική επαφή με τον υπουργό Ναυτιλίας κ. Δρίτσα, από τον οποίο ζήτησε άμεση ενίσχυση της τοπικής λιμενικής δύναμης, έτσι ώστε να ελέγχονται με τον καλύτερο τρόπο οι καθημερινές αυτές καταστάσεις. Ο κύριος Κόττορος, ζήτησε να επικοινωνήσει και με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, αλλά δεν τα κατάφερε.
Στο νησί βρίσκονται πάνω από 400 πρόσφυγες και παράνομοι μετανάστες, γεγονός που ανησυχεί έντονα τους λιγοστούς κατοίκους, οι οποίοι αδυνατούν να τους προσφέρουν ακόμα και τα στοιχειώδη.

Σύμη
Στη Σύμη ο δήμαρχος κ. Παπακαλοδούκας αποφάσισε να αναλάβει «διπλωματικές» πρωτοβουλίες, σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Όπως δήλωσε στην ΕΡΤ Ρόδου, θα ζητήσει τη συνεργασία του Καϊμακάμη του Μαρμαρίς και της Ντάτσας, ώστε στο μέτρο του δυνατού να θωρακιστούν τα συγκεκριμένα θαλάσσια σύνορα, τουλάχιστον μέχρι να πέσει η αυλαία της τουριστικής περιόδου. Ο κ. Παπακαλοδούκας είπε πως αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο νησί 200 πρόσφυγες και μετανάστες που θα αναχωρήσουν κατά ομάδες. «Ελπίζω να μην έρθουν άλλοι, διότι τόσο το Λιμεναρχείο όσο και η Αστυνομία είναι καλυμμένοι από άλλους», είπε. Ο δήμαρχος Σύμης τόνισε πως το Λιμεναρχείο του νησιού εδώ και ένα μήνα δεν διαθέτει σκάφος λόγω βλάβης και το κενό καλύπτει άλλο σκάφος της Frontex αν παραστεί ανάγκη.
Ο κ. Παπακαλοδούκας ανέφερε πως μετανάστες οι οποίοι είχαν αποβιβαστεί σε παραλιακή περιοχή κοντά στο μοναστήρι του Πανορμίτη, έβαλαν φωτιά προκειμένου να τους αντιμετωπίσει το Λιμενικό για να τους παραλάβει. Άμεσα στο σημείο έσπευσε η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου της Σύμης και έσβησε τη φωτιά για να αναζωπυρωθεί λίγο μετά και να χρειαστεί νέα επέμβαση…

Ρόδος
Στο νησί της Ρόδου έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται προβλήματα, αλλά η κατάσταση είναι ελεγχόμενη. Τις προηγούμενες ημέρες, ομάδες μεταναστών και προσφύγων κατέλαβαν κεντρικά πάρκα της πόλης, για λίγες όμως ώρες. Υπήρξε άμεση επέμβαση του δημάρχου κ. Φ. Χατζηδιάκου, ο οποίος έπεισε τους μετανάστες να φύγουν από εκεί και να μεταφερθούν σε δημοτικό ακίνητο, όπου φιλοξενούνται, φροντίζοντας μάλιστα και για τη διατροφή τους.

Χάλκη, Τήλος, Κάλυμνος
Στη Χάλκη επικρατούν ασφυκτικές συνθήκες, αφού καθημερινά αποβιβάζονται μετανάστες ακόμη και σε δύσβατες ακτές, ενώ έντονα είναι τα προβλήματα και στο νησί της Τήλου, στην Κάλυμνο κ.α. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι κάτοικοι των νησιών, σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές, βοηθούν με κάθε τρόπο στην φροντίδα των μεταναστών και των προσφύγων, όμως η έλλειψη υποδομών και η υποστελέχωση των υπηρεσιών προκαλούν έντονα προβλήματα και αδιέξοδες καταστάσεις.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ένταση επικρατεί αυτή τη στιγμή στην ουδέτερη ζώνη μεταξύ Γευγελής και Ειδομένης καθώς πολλοί πρόσφυγες, που είναι εγκλωβισμένοι, διαμαρτύρονται έντονα, ζητώντας να τους επιτρέψουν οι δυνάμεις της αστυνομίας της ΠΓΔΜ να εισέλθουν στο έδαφος της χώρας. Ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας της ΠΓΔΜ, με γκλομπς στα χέρια, προσπαθούν να κατευνάσουν τους διαμαρτυρόμενους πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ επιτρέπουν σε ευπαθείς ομάδες -κυρίως γονείς με παιδιά- να περάσουν το μπλόκο και το αγκαθωτό σύρμα που έχουν στήσει κατά μήκος της ουδέτερης ζώνης.

Αρκετοί έχουν λιποθυμήσει και εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.

Πρόσφυγες και μετανάστες συρρέουν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Γευγελής και κατευθύνονται απευθείας στα γκισέ για να εκδώσουν το πολυπόθητο εισιτήριο με προορισμό το Ταμπάνοβτσε, στα σύνορα με τη Σερβία. Σύμφωνα με πληφορορίες από την ελληνική αστυνομία, θα επιτράπει η είσοδος σε περίπου 300 άτομα -γυναίκες και παιδιά- και από αύριο, από τις 5 το πρωί, ανά δίωρο, θα φεύγουν περίπου 300 άτομα.

Λίγο νωρίτερα, αστυνομικοί της ΠΓΔΜ είχαν επιτρέψει την είσοδο στην χώρα σε ολιγομελείς ομάδες προσφύγων και μεταναστών, ενώ πολλοί είναι αυτοί που με δάκρυα στα μάτια ή προτάσσοντας τα παιδιά τους ζητούν από τους αστυνομικούς της γειτονικής χώρας να τους επιτρέψουν την είσοδο.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, θα αναχωρήσουν με έκτακτο δρομολόγιο των τρένων, γύρω στις 8:30 το βράδυ, για το Ταμπάνοβτσε.

Δέκα άτομα τραυματίστηκαν από τα δακρυγόνα και τις χειροβομβίδες κρότου λάμψης που χρησιμοποίησαν νωρίτερα το πρωί συνοριοφύλακες της ΠΓΔΜ για να απωθήσουν τους πρόσφυγες στην ουδέτερη ζώνη με την Ελλάδα, στο ύψος της Ειδομένης. Απ' αυτούς οι τέσσερις, σύμφωνα με κλιμάκιο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που βρίσκεται στην περιοχή, μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία.

Δύο από τους τέσσερις Σύρους πρόσφυγες νοσηλεύονται στο νοσοκομείο Γουμένισσας. Πρόκειται για έναν 45χρονο με βαθύ θλαστικό τραύμα στον δεξιό μηρό με ύπαρξη ξένου σώματος (θραύσματα πλαστικής σφαίρας), το οποίο αφαιρέθηκε με χειρουργικό καθαρισμό και ακολούθησε συρραφή του τραύματος, και για έναν 29χρονο με κάκωση στην αριστερή πλευρά του ώμου από θλων όργανο.

Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αναπληρωτής διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς και Γενικού Νοσοκομείου-Κέντρου Υγείας Γουμένισσας, Στυλιανός Βαμβίνης, οι δύο τραυματίες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο, το μεσημέρι, με ασθενοφόρο τους ΕΚΑΒ και προς το παρόν παραμένουν νοσηλευόμενοι, ενώ η κατάσταση της υγείας τους είναι καλή.

Οι άλλοι δύο τραυματίες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο του Κιλκίς. Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς και Γενικού Νοσοκομείου-Κέντρου Υγείας Γουμένισσας, Θεμιστοκλής Ανθρακίδης, πρόκειται για ένα 27χρονο με τραύμα στη γάμπα και έναν 30χρονο με τραύμα στο μάτι.

Τα τραύματα και των δύο οφείλονται σε θραύματα πλαστικού. Αφού τούς παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και εξετάστηκαν από χειρουργό -ορθοπαιδικό και ορθαλμίατρο- οι δύο τραυματίες πήραν εξιτήριο.

Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας της ΠΓΔΜ έχουν αναπτυχθεί, από χθες το μεσημέρι, στην ουδέτερη ζώνη μεταξύ ΠΓΔΜ και Ελλάδας και δεν επιτρέπουν σε πρόσφυγες και μετανάστες να εισέλθουν στο έδαφος της χώρας. Μάλιστα, η αστυνομία της ΠΓΔΜ έχει τοποθετήσει στην ουδέτερη ζώνη και ένα χαμηλό συρματόπλεγμα, μήκους 200-300 μέτρων, ώστε να κρατά σε κάποια απόσταση τους πρόσφυγες, οι οποίοι ξεπερνούν τις 2.000. Όπως μεταδίδουν μέσα ενημέρωσης των Σκοπίων, μονάδα του Στρατού της ΠΓΔΜ αναμένεται, μετά το μεσημέρι, να αναπτυχθεί στην ουδέτερη ζώνη με την Ελλάδα.

Tα Σκόπια έθεσαν χθες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τη μεθόριό τους στον νότο αλλά και εκείνη στον βορρά, στα σύνορά τους με τη Σερβία που αποτελεί την πύλη εξόδου των ροών από τη χώρα. Ανακοίνωσαν επίσης ότι θα αναπτύξουν στα σημεία εισόδου και εξόδου των προσφύγων, δυνάμεις του στρατού που θα συνδράμουν τις αστυνομικές περιπόλους.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ομοσπονδιακή εισαγγελία της Γερμανίας ζήτησε σήμερα να παραπεμφθεί με την κατηγορία της “εσχάτης προδοσίας” ένας πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών που κατηγορείται ότι συνεργαζόταν τόσο με την αμερικανική CIA όσο και με τη Ρωσία μέχρι τη σύλληψή του, το καλοκαίρι του 2014.

Οι αρχές ζητούν να δικαστεί ο 32χρονος Μάρκους Ρ. (τα πλήρη στοιχεία του δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα) για “παραβίαση του απορρήτου των πληροφοριών” και για “διαφθορά”. Η τελική απόφαση για τις κατηγορίες θα ληφθεί από το Εφετείο του Μονάχου.

Ο Μάρκους Ρ. εργαζόταν για την υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών της Γερμανίας (BND) και φέρεται ότι μεταξύ 2008-2014 παρέδωσε τουλάχιστον 218 έγγραφα στη CIA. Σε αντάλλαγμα, η αμερικανική υπηρεσία του κατέβαλε “τουλάχιστον 95.000 ευρώ”. Σύμφωνα εξάλλου με την εισαγγελία, στα μέσα του 2014 παρέδωσε τρία έγγραφα στο ρωσικό προξενείο του Μονάχου.

Λόγω της συνεργασίας του με την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα “ο κατηγορούμενος έθεσε σε κίνδυνο την εξωτερική ασφάλεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας” υπογράμμισε η εισαγγελία, εξηγώντας γιατί θέλει να τον παραπέμψει για εσχάτη προδοσία.

Η σύλληψη του πράκτορα αυτού, τον Ιούλιο του 2014, προκάλεσε σάλο στη Γερμανία καθώς είχε προηγηθεί το σκάνδαλο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, ακόμη και του κινητού τηλεφώνου της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Λίγο αργότερα, το Βερολίνο απέλασε τον επικεφαλής της CIA από τη Γερμανία.

Την εποχή που συνελήφθη ο Μάρκους Ρ. η BND δεν είχε κάνει καμία αναφορά για τη συνεργασία του με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες.

Τα έγγραφα που παραδόθηκαν στις ΗΠΑ περιλάμβαναν πληροφορίες για τις δραστηριότητες της BND και την ταυτότητα των προσώπων που απασχολούνταν στα αρχεία της, στον τομέα όπου δούλευε και ο ίδιος ο Μάρκους Ρ. Ο πρώην πράκτορας παραμένει μέχρι και σήμερα προφυλακισμένος.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, αναρωτιόμαστε: Πόσες παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν, αλλά ατιμώρητοι συνεχίζουν οι εμπλεκόμενοι να εργάζονται στις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες μάλιστα έχουν αποκαλυφθεί εντός των αιθουσών των ελληνικών δικαστηρίων; Η απάντηση είναι, δυστυχώς, "ουκ ολίγες". Η πραγματική ερώτηση όμως απευθύνεται τόσο στις πολιτικές ηγεσίες όσο και στην Δικαιοσύνη: Γιατί δεν τιμωρούνται εκείνοι οι υπάλληλοι των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, που με τόσο με τις πράξεις τους όσο και με τις "συνεργασίες" τους με ξένες μυστικές υπηρεσίες, έβλαψαν εναπανόρθωτα τα ελληνικά συμφέροντα;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα αίτια, τα συμφέροντα και οι αγκυλώσεις πίσω από το ανθρώπινο δράμα

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Οι αριθμοί τα λένε όλα: Η Ελλάδα υποδέχθηκε περίπου 21.000 πρόσφυγες από την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ μόνο τον Ιούλιο καταγράφηκαν γύρω στις 50.000 αφίξεις, κυρίως από τη Συρία. Και όμως, ούτε αυτά τα δραματικά νούμερα φαίνονται ικανά να αφυπνίσουν από τη μία πλευρά την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και από την άλλη εκείνους, ακόμα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης, οι οποίοι επιμένουν να αντιμετωπίζουν το μέγα ζήτημα με εμμονή στην ιδεολογική καθαρότητα. Λες και η πατρίδα μας είναι σε θέση μόνη της να λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα των πολέμων και της φτώχειας. Έχουν άραγε αναρωτηθεί όλοι αυτοί γιατί στο νεοσύστατο κέντρο υποδοχής στον Ελαιώνα, το οποίο έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των κατοίκων, εγκαταστάθηκε μικρή μόνο μερίδα των ανθρώπων που μέχρι πρότινος είχαν βρει καταφύγιο στο Πεδίον του Άρεως; Οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται για τον κλιματισμό και το δωρεάν wi-fi, αλλά να περάσουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, την ίδια ώρα που οι Τούρκοι βλέπουν τις βάρκες των διακινητών να φεύγουν μέρα μεσημέρι από τα παράλιά τους με προορισμό τη χώρα μας και δεν κάνουν τίποτε για να τις σταματήσουν…

Όσοι πρόσφυγες / μετανάστες εξαφανίστηκαν από το Πεδίον του Άρεως το έκαναν γιατί αν πήγαιναν στον Ελαιώνα δεν θα είχαν πρόσβαση στους διακινητές, οι οποίοι θα τους βοηθήσουν -με το αζημίωτο, βεβαίως- να εγκατασταθούν στο ευρωπαϊκό κράτος της αρεσκείας τους. Το ίδιο συνέβαινε κατά κόρον πριν από μερικά χρόνια στην Πάτρα, όπου οι περισσότεροι δεν ήθελαν να βρουν στέγη σε παλιό στρατόπεδο της περιοχής, προτιμώντας να μείνουν στο λιμάνι, με την ελπίδα της «απόδρασης» από την Ελλάδα. Οι ελεγχόμενες καταστάσεις των κέντρων υποδοχής τους απωθούν και, όπως πολύ καλά καταλάβατε από τα παραπάνω, πολλοί διακινητές έχουν εγκατασταθεί και στην Ελλάδα. Κάποιοι, μάλιστα, προβλέπουν ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που η ΕΕ θα μας κλείσει τα σύνορα. Η ίδια η Ε.Ε. πάντως, με τους Κανονισμούς Δουβλίνο ΙΙ και ΙΙΙ (δεν έχουν ουσιώδεις διαφορές μεταξύ τους) εγκλωβίζει ανθρώπους στην Ελλάδα, η οποία είναι κράτος πρώτης υποδοχής.

Δεν υπάρχει ενιαία πολιτική

Δεν είναι, πάντως, όλοι οι Σύροι που φτάνουν στα μέρη μας πρόσφυγες. Όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας, μόνο το ένα πέμπτο εξ αυτών έχει καταθέσει αίτηση παροχής ασύλου. Βεβαίως, σε αυτό ρόλο παίζει και το ότι οι περισσότεροι δεν διαθέτουν τα χαρτιά για να αποδείξουν ότι δεν είναι οικονομικοί μετανάστες, αφού οι διακινητές δεν τους επιτρέπουν να τα έχουν μαζί τους στο ταξίδι. Όπως και να έχει, είναι κοινή επωδός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ενιαία μεταναστευτική πολιτική, η οποία να υποστηρίζεται από τα περισσότερα, έστω, κόμματα, αλλά απλώς διαχείριση της καθημερινότητας και, μάλιστα, κακή.

Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Frontex, τις 107.500 έφτασε ο αριθμός των μεταναστών που πέρασαν τα σύνορα της ΕΕ τον Ιούλιο, αριθμός τριπλάσιος σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα πριν από έναν χρόνο. Ο αριθμός αυτός συνιστά το τρίτο διαδοχικό μηνιαίο ρεκόρ και είναι κατά πολύ αυξημένος σε σχέση με τις 70.000 του Ιουνίου. Κατά τους επτά πρώτους μήνες του έτους ο αριθμός των μεταναστών έφτασε τις 340.000 από 123.500 την ίδια χρονική περίοδο το 2014, γεγονός που δημιούργησε πιέσεις άνευ προηγουμένου στις αρχές ελέγχου των συνόρων στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία, όπως αναγνωρίζει η Frontex.

Η δικαιολογία των εταίρων

Ο Αλέξανδρος Ζαβός είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Σε συνομιλία του μαζί μας τονίζει ότι δεν είναι δυνατή η άμεση λύση του ζητήματος, αλλά η υλοποίηση κάποιων κινήσεων που σε βάθος χρόνου θα είναι ικανές να δώσουν θετικά αποτελέσματα. «Είναι ανέφικτο να σταματήσουμε τις πολεμικές συρράξεις στο εξωτερικό, αφού αφορούν σε πολύ ευρύτερα συμφέροντα. Πολύ δύσκολα θα πείσεις άλλα κράτη να παρέμβουν σε καταστάσεις που πολλές φορές έχουν δημιουργήσει τα ίδια. Όταν συζητάς, εξάλλου, με τους Ευρωπαίους, σου λένε ότι αν αρχίσουν να δέχονται κάθε χρόνο ένα ποσοστό μεταναστών, αυτό θα λειτουργήσει ως πόλος έλξης, αφού θα ξέρουν οι τελευταίοι ότι μπαίνοντας στην Ελλάδα θα βρίσκουν διέξοδο στην Ευρώπη. Ταυτοχρόνως, η ανοχή της Ελλάδας στέλνει το μήνυμα στους μετανάστες πως μέσα από την εδαφική μας επικράτεια θα μπορούν να πηγαίνουν αλλού. Δεν μπορούμε να λέμε ότι έρχονται και ξαφνικά χάνονται. Ξέρουμε ακριβώς που πηγαίνουν», υπογραμμίζει ο κ. Ζαβός.

Ποτέ δεν θα σταματήσει, επίσης, η ροή αν η Τουρκία δεν πάψει να τη διευκολύνει, ή, τουλάχιστον, αν δεν αποδεχτεί την επαναπροώθηση των μεταναστών. Η γείτων αρνείται να αναλάβει τη μεγάλη ευθύνη που της αναλογεί, σε αντίθετη π.χ. με το Μαρόκο σε σχέση με την Ισπανία, γιατί γνωρίζει ότι οι πρόσφυγες / μετανάστες δεν έχουν προορισμό την ίδια, αλλά την Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι, ωστόσο, έχουν περιθώριο να πιέσουν μέσω της διακοπής, για παράδειγμα, της παροχής άμεσων και έμμεσων χρηματοδοτήσεων, της ανάδειξης των ζητημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν κρυφτεί «κάτω από το χαλί» και, κυρίως, της υπογραφής συνθήκης επαναπροώθησης με την Τουρκία.

Σύμμαχος στην προσπάθεια καταπολέμησης των αυξημένων μεταναστευτικών ροών θα μπορούσε να είναι και η καθιέρωση ελέγχων στα διεθνή ύδατα, κάτι που τώρα απαγορεύεται, αλλά και η απόκτηση δεσμευτικού χαρακτήρα του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο επικαλείται συχνά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος είχε συμβάλει στην υπογραφή του ως υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή το 2008. «Δεν μπορούμε να έχουμε ανοιχτά κέντρα και να μπαίνουν και να βγαίνουν από αυτά όποτε θέλουν οι μετανάστες», σημειώνει με νόημα ο κ. Ζαβός.

«Με το προαιρετικό δεν έχουμε δει αποτελέσματα»

Από την πλευρά της, η Ηρώ Νικολακοπούλου – Στεφάνου, καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Δικαίου και Μεταναστευτικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου και πρώην πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, τονίζει ότι η ΕΕ πρέπει να εφαρμόσει την αρχή της αλληλεγγύης και να πιέσει ώστε τα όποια μέτρα λαμβάνει να είναι υποχρεωτικά για τα κράτη – μέλη της. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικώς, με τα προαιρετικά μέτρα δεν έχουμε δει αποτελέσματα, ενώ εξίσου απαραίτητες είναι η οικονομική και η τεχνική βοήθεια της Ευρώπης προκειμένου να γίνονται πιο γρήγορα η εξέταση των αιτήσεων ασύλου και ο διαχωρισμός των προσφύγων από τους οικονομικούς μετανάστες. Η ίδια προτείνει επιπλέον η αίτηση ασύλου να γίνεται εκτός Ε.Ε., πριν, δηλαδή, περάσουν την θάλασσα οι μετανάστες –για παράδειγμα, στην Τουρκία- και ζητά από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ να βοηθήσει προς την κατεύθυνση αυτή.

«Η μετανάστευση είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Οι αναπτυγμένες χώρες έχουν ευθύνη για τους πολέμους. Κανένας πρόσφυγας δεν φεύγει από τη χώρα του για να κάνει τουρισμό. Προτεραιότητά μας οφείλει να είναι πως δεν θα πεθαίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Αρκετοί Σύροι, εξάλλου, που φτάνουν στην Ελλάδα είναι δικηγόροι, καθηγητές, γιατροί, έχουν χρήματα και μένουν και σε ξενοδοχεία. Γι αυτό και απαιτείται πολύ καλύτερη και πολύ πιο μελετημένη αντιμετώπιση τόσο σε ευρωπαϊκό όσο κα σε παγκόσμιο επίπεδο», προσθέτει η κυρία Νικολακοπούλου – Στεφάνου.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 302


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Aλέξανδρος Τάρκας

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και το στενό επιτελείο του ομολογούν απροκάλυπτα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις δηλώσεις του αντιπροέδρου Γιάννη Δραγασάκη, ότι δεν φαντάζονταν τι συνέβαινε στις σχέσεις Ελλάδας - ευρωζώνης.

Ο αντιπρόεδρος αποκάλυψε ότι η κυβερνητική εκτίμηση ήταν πως οι εταίροι θα υποχωρούσαν, επειδή θα είχαν να χάσουν πολλά από ένα Grexit, αλλά προς «έκπληξη» του Μαξίμου η απάντησή τους, ειδικά διά του Β. Σόιμπλε, ήταν η παρότρυνση προς την ελληνική έξοδο μαζί με χρηματοδοτική στήριξη για την πρώτη δύσκολη εποχή!

Ο κύριος Δραγασάκης, αφενός, επιβεβαίωσε το δόγμα Φλαμπουράρη «ε, δεν μπορεί, θα υποχωρήσουν, γιατί έχουν να χάσουν κι αυτοί» (εξαγγελθέν προ μηνών σε τηλεοπτική εκπομπή του Γ. Αυτιά συνοδεία espresso freddo) και, αφετέρου, παραδέχθηκε το χάος που χωρίζει το κυβερνητικό επιτελείο από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Γιατί όσα συνέβησαν όχι μόνο τα είχε ξαναπεί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών τον Φεβρουάριο του 2011 στον τότε ομόλογό του Ευ. Βενιζέλο, αλλά και τα επαναλάμβαναν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έως και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Τα γνώριζε και όποιος συνομιλούσε με στέλεχος διεθνούς οργανισμού, ξένης πρεσβείας ή πολυεθνικής εταιρίας.

Ομως ακριβώς η ίδια αντίληψη κυριαρχεί στην κυβερνητική πολιτική και για το μεταναστευτικό με μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις που θα αποδειχθούν πολύ χειρότερες, έως και τραγικές, καθώς δεν θα μπορούν να επιλυθούν με ένα νέο Μνημόνιο 86 ή περισσότερων δισεκατομμυρίων. Οπως και με την οικονομική κρίση, ο κ. Τσίπρας δηλώνει ότι η Ε.Ε. καλείται να αποδείξει την αλληλεγγύη της. Ο κ. Φλαμπουράρης αναφωνεί ότι έχουμε «μετανάστες μανεκέν», επειδή πολλοί εξ αυτών είναι ευπρεπείς Σύροι της μεσαίας τάξης που θέλουν να καταφύγουν στη βόρεια Ευρώπη. Η δε υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κυρία Τασία προσθέτει πονηρά «α, εξαφανίζονται, δεν ξέρω πού πάνε», υπονοώντας τα βόρεια καραβάνια της φυγής προς την ΠΓΔΜ, τη Σερβία και την Ουγγαρία.

Δυστυχώς, και αυτή η αυταπάτη τελειώνει: Ο κ. Τσίπρας θα διαπιστώσει ότι κοινοτική αλληλεγγύη σημαίνει η μερίδα του λέοντος των διαθέσιμων κονδυλίων να μοιράζεται μεταξύ Ιταλίας και Γαλλίας. Ο κ. Φλαμπουράρης θα δει τα λίγα «μανεκέν» να φεύγουν από την ελληνική επικράτεια, αφήνοντας πίσω τους πιο πολυπληθείς, άπορους, δυστυχείς και μη δυνάμενους να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία. Και η κυρία Τασία θα ακούσει σύντομα ότι ολοκληρώνεται ο φράχτης στα σύνορα της Ουγγαρίας, εντείνονται οι έλεγχοι της σερβικής αστυνομίας και η ΠΓΔΜ χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως επιχείρημα ένταξής της στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ.

Ούτως ή άλλως, η κυβέρνηση ξεχνά το βασικότερο: Από τα μέσα ή τα τέλη Οκτωβρίου οι καιρικές συνθήκες θα καταστήσουν αδύνατη τη διέλευση μεταναστών από τα Βαλκάνια προς την κεντρική Ευρώπη. Αντίθετα, η ροή από τα στενά θαλάσσια περάσματα προς την Κω και τη Λέσβο θα μειωθεί ελάχιστα, με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι να εγκλωβίζονται στο ελληνικό έδαφος, ακόμη κι αν επιθυμούν απελπισμένα να φύγουν.

Πριν να είναι αργά, είναι οφθαλμοφανές ότι η κυβέρνηση οφείλει να αναθεωρήσει την πολιτική της για την ελεύθερη είσοδο μεταναστών και έκδοση εγγράφων ελεύθερης παραμονής -έστω περιορισμένης- διάρκειας. Η πολιτική αυτή και όχι, ασφαλώς, μια (μη υφιστάμενη) επιδείνωση της κατάστασης στα πεδία των μαχών είναι η αιτία όξυνσης του μεταναστευτικού. Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει γνωστή (τι επιτυχία!) και στο τελευταίο εξαθλιωμένο χωριό της Μέσης Ανατολής και της κεντρικής Ασίας, αποτελώντας μαγνήτη για χιλιάδες Σύρους, Αφγανούς, Πακιστανούς και Ιρακινούς (και όχι μόνον), και αυξάνοντας τις παράνομες αφίξεις, έως τις 31 Ιουλίου, στις 156.276 έναντι 32.070 του πρώτου επταμήνου του 2014. Αν αυτή η πολιτική δεν αλλάξει, έρχονται τα χειρότερα.

Πηγή "Δημοκρατία"
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και τώρα τι θα πουν τα κόμματα στους πολίτες;
Ποια θα είναι η προεκλογική ατζέντα;
Ποιος διαπραγματεύεται καλύτερα μνημόνια;
Ποιος υπογράφει τα …ελαφρύτερα και ποιος τα πιο …βαριά;
Θα είναι από κάθε άποψη μια προεκλογική περίοδος και μια εκλογική αναμέτρηση…σουρεαλιστική. Σ΄ ότι αφορά τον χώρο των ΕΔ με τον οποίο ασχολoύμαστε, τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δύσκολα για τα κόμματα που θα διεκδικήσουν την “χακί ψήφο”.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι για δεύτερη συνεχόμενη προεκλογική περίοδο η υπόσχεση της “αποκατάστασης” των αποδοχών με βάση την απόφαση του ΣτΕ θα είναι στην κορυφή της ατζέντας τουλάχιστον των δύο κομμάτων που θα διεκδικήσουν την ψήφο των στρατιωτικών. Του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Και βέβαια του κυβερνητικού εταίρου των ΑΝΕΛ.

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα επαναλάβουν μετά επιτάσεως ότι είναι υπέρ της αποκατάστασης! Γιατί δεν την έκαναν επτά μήνες που κυβερνούν; Δεν πρόλαβαν λόγω διαπραγμάτευσης θα πουν, να είστε βέβαιοι. Και θα μπορέσουν τώρα με το μνημόνιο που έχουν υπογράψει; Θα απαντήσουν πως ναι, αλλά ποιος να το πιστέψει θα πείτε.

Η ΝΔ θα υπερτονίσει ότι εκείνη τουλάχιστον έδωσε το 50% των όσων προέβλεπε η απόφαση του ΣτΕ. Και βέβαια έχει στα σχέδιά της να δώσει και το υπόλοιπο αν της ξαναδώσουν την εξουσία! Θέμα αξιοπιστίας υπάρχει και για τους “γαλάζιους” και μάλιστα τεράστιο.

Ο Πάνος Καμμένος με τους ΑΝΕΛ ,είχε πολύ μεγάλη εκλογική “πελατεία” στις ΕΔ. Και λόγω των μισθολογικών θεμάτων και λόγω των “σκληρών θέσεων” σε θέματα που “άγγιζαν” δεξιούς αλλά και πέραν της δεξιάς ψηφοφόρους.
Προφανώς θα αναλάβει ξανά τις ίδιες δεσμεύσεις και θα δώσει τις ίδιες διαβεβαιώσεις.
Πως θα πείσει είναι το ερώτημα.

Τι θα ψηφίσουν οι στρατιωτικοί είναι θέμα που θα απασχολήσει τον καθένα προσωπικά. Θα είναι όμως η πρώτη φορά που μαζί με όλους τους υπόλοιπους πολίτες θα πρέπει να “παλέψουν” πολύ με την ψυχή και το μυαλό τους για να αποφασίσουν.
Η ψυχραιμία απαραίτητη. Για όλους μας…

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος 

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου κατέθεσε άπρακτος την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, ανοίγοντας τον δρόμο για εκλογές στην Τουρκία. Η χώρα οδηγείται σε μια μακρά περίοδο πολιτικής αστάθειας, αφού το πιθανότερο είναι να υπάρξουν πρόωρες εκλογές τον Νοέμβριο, με το συνταγματικό ορόσημο της 23ης Αυγούστου να δημιουργεί υποχρέωση σχηματισμού νέας υπηρεσιακής κυβέρνησης, στη θέση της παρούσας, με πρωθυπουργό άλλο πρόσωπο από τον κ. Νταβούτογλου. Μια τέτοια εξέλιξη έχει επιπτώσεις και στη συνταγματική κατοχύρωση των υπεραρμοδιοτήτων του Νταγίπ Ερντογάν ως προέδρου, αφού η ισχύς με την οποία περιέβαλε την προεδρία αναλαμβάνοντάς τη χρειάζεται επιπλέον συνταγματικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες για να κατοχυρωθεί. Φυσικά, ο Ερντογάν δεν θα κινδυνεύσει να χαρακτηριστεί πραξικοπηματίας πρόεδρος, αλλά οι εντάσεις που είναι προβλεπτές στο εσωτερικό της Τουρκίας τους ερχόμενους μήνες δεν θα τον αφήσουν ανέγγιχτο.

Η Τουρκία στην παρούσα φάση περιπίπτει σε μια πολιτική περιδίνηση που θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην ήδη σε πολύ προβληματική πορεία οικονομία της. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τουρκική λίρα έχει χάσει από τις αρχές του έτους το 18% της αξίας της έναντι του δολαρίου. Ταυτόχρονα η εγχώρια λίρα είχε τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των νομισμάτων των αναδυόμενων αγορών. Σε μια πρώτη φάση οι επιπτώσεις της αδυναμίας Νταβούτογλου να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού και να αποκαταστήσει την πολιτική σταθερότητα είναι άμεσες για το χρηματιστήριο της Κωσταντινούπολης, ενώ επίκειται αύξηση των επιτοκίων ως φρένο στον πληθωρισμό, που θα επιβαρύνει επιπλέον την επιχειρηματικότητα στη γειτονική χώρα.

Το μεγαλύτερο και πλέον κρίσιμο πρόβλημα για την Αγκυρα και το νεοοθωμανικό καθεστώς της είναι ότι στην κατακλυσμένη με θερμά μέτωπα αναταραχής, συγκρούσεων και αστάθειας Μέση Ανατολή μια πολύμηνη περίοδος πολιτικής και οικονομικής αστάθειας μπορεί να τη φέρει σε πολύ επικίνδυνο σημείο ως προς την ίδια τη συνοχή και τη συγκρότησή της. Η Τουρκία στην παρούσα συγκυρία είναι απολύτως εκτεθειμένη, συγκρουόμενη ταυτόχρονα και παράλληλα σε πολλά μέτωπα. Με τους Κούρδους του PKK, τους Κούρδους της Συρίας (ΡΥD), τον πρόεδρο της Συρίας Ασαντ, τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), τον Αραβικό Σύνδεσμο σε σχέση με τους βομβαρδισμούς που επιχειρεί έναντι των Κούρδων στα εδάφη του Ιράκ.

Στο εσωτερικό μέτωπο, ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία, που δεν είναι αμιγώς εθνικό κράτος αλλά συνονθύλευμα εθνοτήτων, φυλών, θρησκευτικών δογμάτων, τα κύρια μέτωπα είναι με την Ακρα Αριστερά (DHKP-C) που παράγει τρομοκρατία στο μοντέλο του «αντάρτικου πόλης», τους πιστούς στον Γκιουλέν, που από το 2013 έχουν χαρακτηριστεί τρομοκράτες και διώκονται ως αντεθνική σέχτα, και τους Αλεβίτες που αντιμετωπίζονται με καχυποψία και πιέζονται ποικιλοτρόπως από το καθεστώς της Αγκυρας.

Αλλά και στις διπλωματικές σχέσεις της η Αγκυρα είναι σχετικά απομονωμένη και περίκλειστη. Αρκεί να αναφερθεί ότι δεν διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με την Κύπρο, την Αρμενία, τη Συρία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Υεμένη. Αλλά και οι σχέσεις της με τον Αραβικό Σύνδεσμο κάθε άλλο παρά αρμονικές είναι, αφού έχει να συμμετάσχει σε συνεδριάσεις του κυρίαρχου οργάνου των Αράβων από το 1974 (βλέπε σχετικά defence-point.gr). Στο πλαίσιο αυτό το βίντεο της 17ης Αυγούστου με μαχητή του ISIS που στρεφόταν ενάντια στις στρατηγικές Ερντογάν -κατά τη γνώμη τους ευνοούν τους «σταυροφόρους» και τους αθέους-, προτρέποντας τους ισλαμιστές του εμίρη του Χαλιφάτου να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη, αποκτά μια ευρύτερη κατεύθυνση εναντίον των Νεοοθωμανών.

Παρά το έλλειμμα συνοχής που γιγαντώνεται στην Τουρκία ως κράτος και τα πολλαπλά μέτωπα έντασης στην περιοχή που εμπλέκεται, παραμένει μια χώρα που εξοπλίζεται με φρενήρεις ρυθμούς. Η πολιτική και η οικονομική αστάθεια μπορεί να οδηγήσουν το καθεστώς του ΑΚΡ στην εμπλοκή σε έναν μεγάλο πόλεμο στην Ανατολή ως διέξοδο επιβίωσης. Στην περίπτωση αυτή η πιθανότητα της διάλυσης της Τουρκίας του Ατατούρκ θα γίνει εξόχως ισχυρή.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Ούτε μια φωνή δυστυχίας δεν ακούστηκε από πουθενά για την εντολή που πήρε ο Τσίπρας από την Γερμανία να παραιτηθεί. Ούτε ένας οδυρμός που "σκότωσαν οι δικοί του το γελαστό παιδί". Μα ούτε μία ιαχή ανακούφισης από τους εχθρούς του. Λες κι αυτό το παιδί πέρασε σαν μπεκάτσα στο πλάνο του έργου "Δημοκρατήσου" και όχι σαν πρωθυπουργός.

Φωφώ, Σταύρος και Βαγγέλας κάνουν κάτι ανακοινώσεις για το "γελαστό παιδί" λες και ήταν παίκτης του Α.Ο Άνω Αγουλινίτσας που τον πήρε μεταγραφή η Πέρα Αναγουλίτσα.

Ο Λαφαζάνης δε, όλα τα λεφτά. Λες και πήρε το πτυχίο από την Μαθηματική Σχολή στα 64 του χρόνια μετά από 46 έτη σπουδών και περιμένει πότε θα του έρθει έτοιμος ο διορισμός για κανένα χωριό με πολλά καφενεία.

Σκέφτεται δύο ονόματα για το κόμμα του: Το ΛΑΕ και το ΕΑΜ. Μην πάει ο νους σας στο κακό. Ο Παναγιώτης είναι πονηρός και τα δύο ονόματα δεν αναφέρουν πουθενά Αριστερά. Την αποποιήθηκε και θα ηγηθεί της Λαϊκής Ενότητας και του Ενιαίου Αντιμνημονιακού Μετώπου. Δηλαδή οι πρώην μνημονιακοί υπουργοί Λαφαζάνης και Στρατούλης μαζί με τα υπόλοιπα μπουμπούκια που έπαιξαν το παιχνίδι επί 6 μήνες στην εντέλεια, αποφάσισαν ότι σημασία δεν έχει να είσαι Αριστερός αλλά να είναι της μόδας. Μόδα σήμερα είναι η Ενότητα και το Αντιμνημονιακός. Πάει η Ελπίδα και η Αξιοπρέπεια, μόδα ήταν και πέρασε κι ας μην τις φορέσαμε ποτέ κομματικώς. Αν από αυτό βγει να σε είσαι ενωμένος με λαϊκούς αντιμνημονιακούς ακροδεξιούς και νδπασοκοδικκησυριζαίους δεν έγινε τίποτε κακό. Τα κακά τώρα είναι δύο: Το Μνημόνιο και η Αριστερά. Αν τα έχει και δύο τότε είσαι Σύριζα.

Η αγωνία των Ελλήνων έχει χτυπήσει κόκκινο με το τι θα κάνει ο Τσίπρας με το όνομα του κόμματος του. Θα το κρατήσει ΣΥΡΙΖΑ ή θα το κάνει ΤΡΙΛΙΖΑ γιατί δεν το βλέπει να κυβερνά αν δεν έχει και τους τρεις σωματοφύλακές του (Φωφώ, Σταύρο, Βαγγέλα) παρέα στον θρόνο του επάρχου της Μέρκελ. Βέβαια, έρχεται καταπάνω του και η νεανική ελπίδα Βασίλης Λεβέντης που θα τον στηρίξει. Αλλά και η ΔΗΜΑΡ θα τον στηρίξει διότι ο Φώτος είναι συνομήλικος του Φλαμπουράρη και του Στέλιου Παππά, γιατί λοιπόν να μην γίνουν το Τρίο Βιάγκρα του αριστερομνημονιακού χώρου;

Τα πράγματα για τον Παναγιώτη και για τον Αλέξη είναι δύσκολα με το όνομα διότι αναγκαστικά για να πείσουν τον μαλάκα τον Έλληνα να πάει στην κάλπη πρέπει να βάλουν στο παιχνίδι όλα τα υπόλοιπα κομματικά σχήματα κι ας είναι της ΕΠΕΝ και των φιλοβασιλικών. Μωρέ και τον Παπαδόπουλο θα σήκωναν από τον τάφο γιατί αυτός τελευταία έχει μεγάλη πέραση αφού συνέχεια το πόπολο τον συγκρίνει με τους Αριστερούς και λέει πως καλύτερα ήταν με την Χούντα.

Γι' αυτό επειδή θα μπλέξουν τα μπούτια τους οι ψηφοφόροι, για να μην κοπούν 3.000 στρέμματα αθώου δάσους φτιάχνοντας ένοχα ψηφοδέλτια και για οικονομία χρόνου στην καταμέτρηση, κι εφόσον όποιος θέλει να μπει στην Βουλή μετά την Συμφωνία Τσίπρα σημαίνει ότι για 32,5 χρόνια θα είναι απλά υπάλληλος των δανειστών, ας βγουν όλοι τους με ένα κοινό συνδυασμό και με ένα ψηφοδέλτιο υπό του ονόματος ΠΑΡΤΟΥΖΑ. Όλοι μαζί θα το πιάσετε το 80%. Κάθε 6 μήνες αλλάξτε τον αρχηγό και μπορείτε να συνεχίσετε δημοκρατικά, τουλάχιστον για τον επόμενο αιώνα, το Πάρτι του Ζημιογόνου Αναξιοπρεπή ανενόχλητοι με την φροντίδα της μαμάς Ευρώπης.

Το υπόλοιπο 10% ή το πολύ 20% θα είναι εκεί που ήταν πάντα. Στην αίθουσα προβολής της δημοκρατοκτονίας σας, τρώγοντας πατατάκια αριστερής αξιοπρέπειας και πίνοντας αναψυκτικό δεξιοσοσιαλιστικής σταθερότητας με εσάνς ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Πληρώνοντας το εισιτήριο για την ΠΑΡΤΟΥΖΑ σας, αλλά έχοντας τα "νώτα" τους σώα και αβλαβή.



Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Χάσαμε τήν πρωθυπουργάρα μας;
Καί τί θά κάνουμε δίχως του τώρα πιά;
Νά φοβηθοῦμε ἤ νά χαροῦμε;

Αὐτὸ ποὺ μοῦ ἔμεινε ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ θεατρικὸ παραλήρημα εἶναι τὸ πόσο κακὸς ἠθοποιὸς εἶναι ὁ ἐν λόγῳ κουδουνισμένος.
Ἔχω ἀκούσει, δεῖ, παρατηρήσει δεκάδες πολιτικούς, Ὅλοι, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισότερο κάπως τὸ …παίζουν, ὥςτὲ νὰ μὴν φαίνονται στὸ κοινό τους τόσο «δῆθεν» καὶ ψεύτικοι.
Ὁ Τσίπρας οὔτε κἄν αὐτὸ μποροῦσε…

Προσέξτε τὰ …«πονεμένα» του χαρακτηριστικά:


Τόσο …«πονεμένα» ποὺ …τρόμαξε κι αὐτὸς μὲ τὰ χάλια του…

Εἶναι νὰ γελᾷς…
Τὸ δούλεμα πάει σύννεφο.
Κι ἀπὸ κάτω κάποιοι …κλαῖν, ἤ χειροκροτοῦν. Ἀκόμη.
Κάποιοι, ἀκόμη χειρότερα, πιστεύουν πὼς τὰ χειρότερα πέρασαν…
Καὶ κάποιοι ἄλλοι, ἀπολύτως ἠλίθιοι, τρίβουν τὰ χέρια τους, διότι νομίζουν πὼς ἦλθε ἡ δική τους σειρὰ νὰ ἀναλάβουν τὰ ἡνία τῆς ἐξουσίας…
Ποῦ νά ἤξεραν;

Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ ἀναστάτωσε ἦταν τὸ θράσσος του.
Δὲν φθάνει ποὺ ἔστησε ἕναν ἀπέραντο πόλεμο ἀπέναντι σὲ κάθε τὶ πατριωτικὸ καὶ ἀπέναντι σὲ κάθε Ἕλληνα, ἔρχεται τώρα νὰ μᾶς μιλήσῃ γιὰ Πατρίδα…
Ποιός; Ὁ Τσίπρας τοῦ τΣυριζα πού θεωρεῖ τήν Μακεδονία …σκοπιανή ἀποικία;



Ἀνατρίχιασα ἀπὸ …ΟΡΓΗ!!!
Πιάνει ὁ ἄθλιος τὴν Πατρίδα στὸ στόμα του καὶ ΔΕΝ σηκώνονται οἱ πέτρες, ἀπὸ μόνες τους, νὰ τοῦ ἀνοίξουν τὸ κεφάλι.

Πάει κι ὁ Τσίπρας λοιπόν;
Ἄς πάῃ στὸν ἀγύριστο… (ποὺ δὲν τὸ πιστεύω ἀκόμη… ἔχει χρόνο…!!! Τὸν προγραμματίζουν γιὰ ἄλλα!!!)
Ἔρχονται ἄλλοι ἀπὸ πίσω του, πιὸ …«ἐθνοσωτῆρες» ἀπὸ αὐτόν… Ἔρχονται καὶ «ἀριστερὲς πλατφόρμες» καὶ «ἀκροδεξιὲς μαϊμοῦδες» ἔως καὶ πολλῶν εἰδῶν συμμαχίες…
Ἔρχονται καὶ ποτάμια καὶ ῥυάκια καὶ θάλασσες βρωμιᾶς, μπόχας καὶ δυσῳδίας.
Ἐμεῖς κουράγιο νὰ ἔχουμε καὶ νὰ παραμένουμε καθαροί, διότι αὐτοὶ οἱ ἄθλιοι καραγκιόζηδες ἦλθαν γιὰ νὰ μᾶς διαλύσουν.
Καὶ μόνον οἱ καθαροὶ θὰ τὰ καταφέρουν…

Θὰ μποροῦσαν νὰ ἐπιτύχουν πολλὰ ὅλοι αὐτοὶ οἱ μισέλληνες καὶ μισάνθρωποι, ἐὰν δὲν τοὺς ξέφευγε μία παράμετρος…
Ὅσο κυλᾶ ὁ καρός, τόσο περισσότερο ἀντιλαμβανόμεθα, ὡς λαός, πὼς τώρα πιὰ ἐμεῖς εἴμαστε ἀπὸ τὴν μία μεριὰ κι αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην… Αὐτοὶ εἶναι λίγοι κι ἐμεῖς πολλοί.
Αὐτοὶ ἔχουν ἡμερομηνία λήξεως μὰ ἐμεῖς τώρα ξεκινᾶμε… Καὶ μέσα μας φτερουγίζει, ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ αἰῶνες, ἡ ἀνάσα τῆς Ἐλευθερίας.

Φιλονόη

Υ.Γ. Τώρα πιά, μετὰ βεβαιότητος, μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς τὸ μΠατΣοΚ ἐπὶ τέλους ἀρχίζει νὰ ξυλώνεται. Ἔχει ἀκόμη ἀρκετὴ δουλειά, ἀλλὰ ξεκίνησε. Κι ἐὰν ξεκίνησε τὸ μΠατΣοΚ ποὺ μετηλλάχθη σὲ τΣΥΡΙΖΑ, τότε θὰ προλάβουμε νὰ ζήσουμε πολλά!!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η παράσταση αρχίζει ξανά με τους ίδιους ηθοποιούς και με τους ίδιους θεατές. Η παράσταση των εκλογών σαν υποτίθεται η υπέρτατη αρχή της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας!

Είναι όμως έτσι; Μπορεί να υπάρξει δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία σε μια χώρα και ένα λαό που τέλει υπό κατοχή; Μπορεί να υπάρξει άσκηση πολιτικής με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα όταν η χώρα είναι υπό κατοχή; Μπορεί ένας λαός να εκλέξει μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί τα δικά του συμφέροντα και μόνο, όταν οι πολιτικοί του είναι υπό διατεταγμένη υπηρεσία ξένων, ανθελληνικών συχνά συμφερόντων;

Δεν πρόλαβε να ανακοινωθεί ότι θα πάμε ξανά σε εκλογές και άρχισαν ξανά τα «τύμπανα της αυταπάτης», ξανά οι ίδιοι άνθρωποι με τα ίδια κούφια και κενά λόγια να εμφανίζονται με μεγαλόπρεπες ύφος και να εκστασιάζονται σαν οι «σωτήρες» ενός λαού που εξαθλίωσαν, μιας χώρας που κατέστρεψαν.

Κανείς τους δεν θα μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα, για την χαμένη εθνική μας κυριαρχία. Κανείς δεν θα μιλήσει για τις κοσμογονικές εξελίξεις που συμβαίνουν στην ευρύτερη περιοχή μας και μας αφορούν άμεσα ενώ εμείς είμαστε απόντες. Κανείς δεν θα ομολογήσει την αλήθεια που σκόπιμα την παρουσιάσαν να μας τρομάζει. Πως δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη χώρα όταν δεν έχει δικό της εθνικό νόμισμα για να μπορεί να καθορίζει την δική της οικονομική πολιτική.

Ενεργειακό, Ελληνοτουρκικά, Εμφύλιος Συρίας, Κουρδικό, Διαμάχη ΝΑΤΟ- Ρωσίας, Ουκρανία, Ισλαμική Τρομοκρατία που εισβάλει ανεξέλεγκτα και στην χώρα μας, όλα αυτά ακούγονται σαν εξωπλανητικά στο ντελίριο του ελληνικού κομματικού θεάτρου. Κανείς δεν θα τολμήσει να τα θίξει στην προεκλογική περίοδο σαν απαγορευμένα θέματα, σαν θέματα ταμπού που δεν επιτρέπεται να τα σκέπτεται αυτός ο λαός που χάριν Θεού κατοικεί σε ένα από τα πιο ακριβά οικόπεδα του πλανήτη.

Ανεργία, κατακόρυφη πτώση βιοτικού επιπέδου που θα συνεχιστεί αμείλικτη, οικογένειες διαλυμένες και κοινωνία που δεν ξέρει που πάει και που βαδίζει, είναι η πραγματικότητα στην πρεμιέρα της νέας θεατρικής παράστασης των ελληνικών εκλογών. Μην περιμένετε κάποιος να θίξει αυτά τα θέματα. Όλοι θα μιλούν μόνο για το δικό τους «σωτήριο» ρόλο την ίδια ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι γίνονται δεκτοί με ανοιχτές αγκάλες από το ξέφραγο αμπέλι μας, τη ευγενική συμβολή, (με το αζημίωτο), της τουρκικής μαφίας.

Ποιες εκλογές; Ποιοι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν για την τύχη της Ελλάδας, για το μέλλον αυτής της χώρας όταν αυτό το μέλλον είναι προκαθορισμένο από τους δανειστές, όταν δεν υπάρχει με αυτό το καθεστώς καμία δυνατότητα να καθορίσουμε μόνοι μας τις τύχες μας; Όταν ο λαός αυτός είναι εξαθλιωμένος και υλικά και πνευματικά; Όταν οι Νεοέλληνες αντί να ενδιαφερθούν για τα τεκταινόμενα, τα αφήνουν στην τύχη τους και τρέχουν για τα μπάνια του λαού;

Έχει μέλλον αυτή η χώρα; Έχει μέλλον αυτή η χώρα όταν δεν μπορεί ούτε τα όρια ηλικίας συνταξιοδοτήσεως να καθορίσει από μόνη της;

Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε το θέατρο της εκλογικής παράστασης που ξαναστήνουν με όλο το βαρύ κόστος στις πληγωμένες πλάτες μας και μόνο όταν πέσουν οι μπερντέδες και τα σκηνικά, μπορεί να υπάρξει κάποια προοπτική γι αυτή την χώρα.

Αλλά για να γίνουν όλα αυτά απαιτείται το μόνο και αυτονόητο, «Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος!»

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο μύθος του Σίσυφου αναβιώνει στην Ελλάδα. Αυτή είναι η εκτίμηση του αμερικανικού think tank Stratfor στην πρώτη ανάλυσή του για την Ελλάδα,μετά από την ανακοίνωση της παραίτησης της κυβέρνησης Τσίπρα και της τρίτης προσφυγής στις κάλπες,μέσα σ΄ ένα 9μηνο.

“Ακριβώς όπως και στο μύθο του Σίσυφου - κατά τον οποία οι θεοί ανάγκασαν το βασιλιά Σίσυφο να μεταφέρει ένα μεγάλο βράχο πάνω σε ένα λόφο μόνο για να τον βλέπει να κυλά πίσω κάθε φορά που έφτανε στην κορυφή - κάθε φορά που η Ελλάδα φαίνεται να έχει φτάσει σε καποια σχετική σταθερότητα, νέα γεγονότα απειλούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την παραίτησή του και πρόωρες εκλογές, που θα πραγματοποιηθούν κατά πάσα πιθανότητα στις 20 Σεπτεμβρίου. Αυτή θα είναι η τρίτη φορά μέσα σε εννέα μήνες που οι Έλληνες καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες μετά από τις εκλογές του Ιανουαρίου και το δημοψηφισμα του Ιουλίου. Το αβέβαιο αποτέλεσμά τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια άλλη περίοδο πολιτικής αστάθειας”,γράφει το Stratfor και συνεχίζει:

Με την πρώτη ματιά, η επίσπευση των εκλογών φαίνεται σαν μια κακή ιδέα. Μετά από οκτώ μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της, η Ελλάδα φαίνεται να έχει βρει επιτέλους κάποια ηρεμία, μετά την εισαγωγή των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων,τις επαναλαμβανόμενες απειλές απομάκρυνσης από την ευρωζώνη και τις αμέτρητες μαραθώνιες συναντήσεις. Νωρίτερα αυτό το μήνα, η ευρωζώνη ενέκρινε το τρίτο πακέτο διάσωσης μέσα σε δύο εβδομάδες, και αρκετά κοινοβούλια - συμπεριλαμβανομένης της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής - επικυρώσαν το σχέδιο διάσωσης . Η Ελλάδα έλαβε επίσης ένα δάνειο γεφυρα τον Ιουλίο και την πρώτη δόση της διάσωσης, τον Αύγουστο. Αυτό επέτρεψε στην Αθήνα να πληρώσει τα χρέη της προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να παραμείνει στην ευρωζώνη. Στην επιφάνεια, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια ακόμη περίοδο αβεβαιότητας που συνδέεται με μια ψηφοφορία.

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι, παρά τη γρήγορη διαδοχή των συμφωνιών με τους πιστωτές (ή ίσως εξαιτίας τους), η πολιτική κατάσταση στην Αθήνα έχει καταστεί μη βιώσιμη. Το κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα ένας συνασπισμός αριστερών ομάδων που συγχωνεύτηκαν μόλις πρόσφατα και δεν επιλύουν διαφορές τους. Μια βασική πηγή της διαφωνίας είναι η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Το κόμμα αποφάσισε κατά τη διάρκεια συνεδρίου το 2013 πως επίσημη πολιτική του πλατφόρμα θα είναι να στηρίξει το ευρώ. Ωστόσο, αυτή η απόφαση ελήφθη για εκλογικούς σκοπούς, και πολλά μέλη του κόμματος ποτέ δεν εγκατέλειψαν πραγματικά την επιθυμία τους να επιστρέψουν στη δραχμή.

Οι διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους πιστωτές της, επιδεινωσαν τις εσωτερικές διαφωνίες του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι τα τέλη του Ιουνίου, ήταν σαφές ότι ο Τσίπρας δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει την υπόσχεσή του για τη διατήρηση της Ελλάδας στην ευρωζώνη, αποφεύγοντας την εισαγωγή των μέτρων λιτότητας. Ο πρωθυπουργός θεώρησε ότι δεν είχε την εκλογική εντολή να λάβει μια τέτοια δραστική απόφαση ,να αφήσει το ευρώ κι έτσι αποφάσισε να συνεργαστεί με τους δανειστές. Πλήρωσε το τίμημα, χάνοντας την υποστήριξη του ενός τρίτου των μελών του κόμματός του στο κοινοβούλιο, που άρχισαν να καταψηφίζουν τις προτάσεις της κυβέρνησης.Ο Τσίπρας διατηρησε την υποστήριξη της αντιπολίτευσης , αλλά ήταν σαφές από την αρχή ότι η υποστήριξη αυτή δεν θα μπορούσε να διαρκέσει επ 'αόριστον.

Ο πρωθυπουργός είχε βασικά δύο επιλογές: διεξαγωγή εκλογών το συντομότερο δυνατόν, πριν από την έναρξη εφαρμογής των επώδυνων μέτρων λιτότητας που θα διαβρώσουν την δημοτικότητα του. Ή να περιμένει μέχρι τον Οκτώβριο, όταν οι πιστωτές θα επανεξετάσουν το ελληνικό πρόγραμμα και ενδεχομένως να προσφέρουν κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους (βασικό στοιχείο της προεκλογικής εκστρατείας Τσίπρα »). Επέλεξε την πρώτη .

Ο Τσίπρας πιθανώς βασίστηκε στο γεγονός ότι η αντιπολίτευση εξακολουθεί να είναι αδύναμη και διχασμένη και ότι οι αντάρτες εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν το χρόνο να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό κόμμα, ή ακόμη και να καταλήξουν σε ένα συνεκτικό εκλογικό πρόγραμμα.

Αυτή είναι μια ριψοκίνδυνη κίνηση, επειδή ο Τσίπρας λειτουργεί μέσα σε ένα πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα. Τον Σεπτέμβριο, η Ελλάδα έπρεπε να εισαγάγει μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας και να προτείνει ένα χρονοδιάγραμμα για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων. Τον Οκτώβριο, η Ελλάδα αναμένεται να καταλήξει σε ένα συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2015 και το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2016. Αυτά είναι μέτρα επιπλέον ​​από την άρση φοροαπαλλαγών για τους αγρότες και την εισαγωγή των υψηλότερων φόρων για τα νοικοκυριά. Η Ελλάδα είναι απίθανο να εισάγει σημαντικές μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο σοβαρό το πρόγραμμα διάσωσης.

Η απόφαση Τσίπρα είναι επίσης επικίνδυνη, διότι το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα είναι τόσο κατακερματισμένο όσο ποτέ. Ο Τσίπρας παραμένει ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Ελλάδα, αλλά οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κερδίσει αρκετές έδρες στο κοινοβούλιο για να σχηματίσει κυβέρνηση . Πιο σημαντικό, οι δημοσκοπήσεις μέχρι τώρα έχουν αντιμετωπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως μια ενιαία οντότητα, αλλά οι αντάρτες έχουν τωρα το δικό τους κόμμα .

Η αντιπολίτευση θα δυσκολευτεί να σχηματίσει ένα κοινό μέτωπο. Η συντηρητική Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ , ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ αγωνίστηκαν μαζί για το "ναι" κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος, αλλά δεν θα έχουν χρόνο για μια σωστή εκλογική συμμαχία.

Τέλος, η απόφαση Τσίπρα θα θέσει και πάλι τους πιστωτές σε δύσκολη θέση. Η ελληνική διάσωση είναι αμφιλεγόμενη σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία…

Ο Τσίπρας ελπίζει ότι οι νέες εκλογές θα του επιτρέψουν να μειώσει τις διαφωνίες στο εσωτερικό του κόμματός του και να σχηματίσει μια πιο συνεκτική κυβέρνηση με σαφή εκλογική εντολή. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αλλά οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που συνδέεται με τις πρόωρες εκλογές είναι ότι η Αθήνα θα μπορούσε να τεθεί σ΄ένα νέο γύρο πολύπλοκων διαπραγματεύσεων μετά τις εκλογές για να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Η ειρωνεία της κίνηση Τσίπρα είναι ότι οι πρόωρες εκλογές που γίνονται για να σπάσει το σημερινό αδιέξοδο, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αστάθεια”.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου