Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Ιουλ 2014

Οι ΗΠΑ καταγγέλλουν τη Ρωσία, επειδή, όπως ισχυρίζονται, παραβίασε τη Συνθήκη για την εξάλειψη των πυραύλων μεσαίου και μικρού βεληνεκούς. Η πραγματικότητα, σύμφωνα με τους Ρώσους, είναι διαφορετική. Πόσο μάλλον, που κατ’ αυτούς οι ΗΠΑ είναι που παραβιάζουν τις σχετικές συμφωνίες.
 
«Οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η Ρωσία παραβιάζει τις υπογεγραμμένες υποχρεώσεις της στα πλαίσια της Συνθήκης για τους πυραύλους μεσαίου και μικρού βεληνεκούς (INF Treaty)», ανέφερε εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβέρνησης στο ειδησεογραφικό πρακτορείο ITAR-TASS. Όπως εκτιμά η Ουάσιγκτον, πρόκειται για παραβίαση «των δεσμεύσεων να μην κατέχει, να μην παράγει και να μην δοκιμάζει πύραυλο τύπου Κρουζ επίγειας στάθμευσης βεληνεκούς, από 500 έως 5500 χλμ., καθώς και να μην διαθέτει ή να μην κατασκευάζει εγκαταστάσεις εκτόξευσης για τέτοιο πύραυλο», εξήγησε ο ίδιος. Πρόσθεσε δε, ότι η αμερικανική πλευρά θεωρεί «πολύ σοβαρό» το συγκεκριμένο θέμα, λέγοντας ότι «εδώ και κάποιο καιρό, προσπαθούμε να το συζητήσουμε με τη Ρωσία». 

Είναι γεγονός ότι η Ουάσιγκτον είχε δώσει δείγματα της ανησυχίας της για την πιθανότητα προβλημάτων στην υλοποίηση της Συνθήκης. Κάτι τέτοιο άλλωστε, το είχε επιβεβαιώσει το Μάιο η ασκούσα χρέη αναπληρωτή Εξωτερικών των ΗΠΑ σε θέματα ελέγχου των εξοπλισμών και διεθνούς ασφάλειας, Ρόουζ Γκετεμίλερ. Η ίδια τότε είχε πει ότι η υπόθεση αφορά πύραυλο τύπο Κρουζ που αναπτύσσει η Ρωσία. Η κ.Γκετεμίλερ δεν διευκρίνισε για ποιον ακριβώς γίνεται λόγος. Ωστόσο, σύμφωνα με στρατιωτικές και διπλωματικές πηγές, μάλλον πρόκειται για τον υπό κατασκευή ναυτικό πύραυλο Κρουζ, ο οποίος δεν εμπίπτει στη Συνθήκη INF. Να σημειωθεί ωστόσο, ότι η δοκιμή του πυραύλου έγινε σε χερσαίο περιβάλλον. Και αυτό ακριβώς ήταν που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ, και τον θόρυβο που δημιούργησαν στη συνέχεια.

Υπόλογες οι ΗΠΑ
Εν τω μεταξύ, απαντώντας στις επικρίσεις της Ουάσιγκτον, η Ρωσία τονίζει ότι είναι οι ίδιες οι ΗΠΑ που έχουν παραβιάσει και παραβιάζουν τη Συνθήκη για τους πυραύλους μεσαίου και μικρού βεληνεκούς. Όπως εξήγησε στη RBTH o καθηγητής της Ακαδημίας Στρατιωτικών Επιστημών, υποστράτηγος Μιντιχάτ Βιλντάνοφ, η ίδια η Ουάσιγκτον αθετεί συστηματικά τη Συνθήκη INF, διεξάγοντας δοκιμαστικές εκτοξεύσεις αναχαιτιστικών βλημάτων από επίγεια συστήματα (Ground-Based Interceptor – GBI). Αυτά προορίζονται για την ανάσχεση στρατηγικών πυραύλων στο μεσαίο στάδιο τροχιάς κατά την πτήση τους. Να σημειωθεί πως ο γενικός σχεδιαστής των ρωσικών στρατηγικών πυραύλων στερεού καυσίμου Topol, Topol-M, Yars και Bulava, Γιούρι Σολομόνοφ, έχει επανειλημμένα τονίσει πως «παρ’ ότι θεωρητικά ο δοκιμαστικός πύραυλος-στόχος είναι πύραυλος της κατηγορίας εδάφους-αέρος, το να τροποποιηθεί στην κατηγορία εδάφους-εδάφους δεν αποτελεί πρόβλημα».

Παρακάμπτοντας λοιπόν την INF, σημειώνει ο Βιλντάνοφ, η αμερικανική πλευρά αναπτύσσει πυραύλους-στόχους μέσου ή και ενδιάμεσου βεληνεκούς. Επίσης, αναφέρει ότι οι ΗΠΑ χωρίς τη συγκατάθεση της ρωσικής πλευράς, εισήγαγαν τον όρο «ενδιάμεσο βεληνεκές», ενώ δεν παρουσιάζουν δημοσίως τους πυραύλους-στόχους και τα ειδικά χαρακτηριστικά τους, και πολύ περισσότερο δεν ειδοποιούν σχετικά με την κατάσταση αλλά και τη μετακίνηση των πυραύλων-στόχων.
Το αποτέλεσμα, συνεχίζει, είναι ότι κατά παράβαση της Συνθήκης INF, οι Αμερικανοί δημιούργησαν με σκοπό τις δοκιμές των αντιβαλλιστικών τους συστημάτων έναν νέο πύραυλο μέσου βεληνεκούς. Αυτό, τους επέτρεψε να πραγματοποιήσουν περίπου 22 επιτυχημένες αναχαιτίσεις πυραύλων, να θέσουν σε υπηρεσία τους πυραύλους αναχαίτισης Standart-3, και να ξεκινήσουν την ανάπτυξη στη Ρουμανία του αντιπυραυλικού χερσαίου συστήματος Aegis με αυτό τον πύραυλο.

Υπερβολικά «βιαστική» η Ουάσιγκτον
Ο διευθυντής του Κέντρου Διεθνούς Ασφάλειας του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Αλεξέι Αρμπάτοφ, θεωρεί ότι τα προβλήματα της συμμόρφωσης όλων των πλευρών με τη Συνθήκη για τους πυραύλους μεσαίου και μικρού βεληνεκούς, αλλά και με άλλες ρωσο-αμερικανικές συμφωνίες, δεν πρέπει να γίνονται θέμα δημόσιας συζήτησης.
Γι’ αυτό, εξάλλου, εξηγεί, υπάρχουν οι διμερείς Επιτροπές. Για όλα τα λεπτά σημεία και τις λεπτομέρειες της εκπλήρωσης των διαδικασιών που προβλέπονται από τις συμφωνίες, πρέπει να επιληφθούν και να λάβουν αποφάσεις οι ειδικοί. Είναι υποχρέωσή τους να βρίσκουν συμβιβασμούς. Και μόνο αν δεν υπάρξει αποτέλεσμα, να απευθύνονται στους πολιτικούς και στην κοινή γνώμη.

Χαμένη η Ρωσία, κερδισμένοι οι Αμερικανοί
Η Συνθήκη ΕΣΣΔ - ΗΠΑ για την εξάλειψη των πυραύλων μεσαίου και μικρού βεληνεκούς είχε υπογραφεί στις 8 Δεκεμβρίου 1987 στην Ουάσιγκτον. Η Ρωσία προχώρησε σε αυτή τη συμφωνία επειδή στην Ευρώπη, και ειδικότερα στο έδαφος της Δυτικής Γερμανίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας και του Βελγίου,  οι ΗΠΑ διατηρούσαν 429 βαλλιστικούς και πυραύλους Κρουζ, Pershing IA, Pershing II και BGM-109G με πυρηνικές κεφαλές, ικανούς σε μέσα σε λίγα λεπτά να πλήξουν το ευρωπαϊκό τμήμα της ΕΣΣΔ μέχρι και το Βόλγα.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη INF, η Σοβιετική Ένωση κατέστρεψε τότε 1752 δικούς της ανάλογους πυραύλους και 845 εκτοξευτές, 3 εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και εκτοξευτών, 69 επιχειρησιακές βάσεις πυραύλων. Μεταξύ των πυραύλων που καταστράφηκαν ήταν και τα τακτικά πυραυλικά συστήματα θεάτρου επιχειρήσεων Oka (ΟΤR-23), «οι παλιοί αδερφοί» του σημερινού Iskander-M, τα οποία δεν έβαλλαν σε βεληνεκές μεγαλύτερο των 500 χλμ., παρά μόνο μέχρι τα 480 χλμ.. Ωστόσο, μετά από επίμονες προσπάθειες της Ουάσιγκτον, τελικά συμπεριλήφθηκαν στη Συνθήκη. Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ κατέστρεψαν 859 πυραύλους μεσαίου και μικρού βεληνεκούς, 283 εκτοξευτές, 7 εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και εκτοξευτών, 9 βάσεις πυραύλων.

Παγκόσμιο πυρηνικό οπλοστάσιο


Πατήστε για να δείτε το όλοκληρο γράφημα

Πηγή της RBTH, προσκείμενη στο ρωσικό υπουργείο Άμυνας, σχολίασε ότι αυτή η Συνθήκη απέβη πολύ πιο δυσμενής για την ΕΣΣΔ, απ’ ότι για τις ΗΠΑ, επειδή η σοβιετική ηγεσία επέτρεψε, στα πλαίσια της Συνθήκης για την εξάλειψη των πυραύλων μεσαίου και μικρού βεληνεκούς, να καταστραφούν όλα τα σοβιετικά όπλα συγκρίσιμης κατηγορίας, μεταξύ αυτών και σχεδιασμούς μελλοντικών όπλων υψηλής ακρίβειας. Αντίθετα, τα όπλα αυτά ήταν συνολικά περισσότερα από εκείνα που διέθεταν οι ΗΠΑ.

Πηγή RBTH

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ναι, τελικά μας χρησιμοποιούν ως πειραματόζωα

Είναι πλέον πασιφανές ότι τα μέτρα που εφαρμόζουν οι δανειστές στους Έλληνες και στους Κύπριους, είναι ένα μεγάλο πείραμα προκειμένου να εφαρμοστούν ή να απειλούνται ότι θα εφαρμοστούν και σε άλλους λαούς, είτε για να προετοιμάζονται οι λαοί ψυχολογικά, είτε για να τρομοκρατούνται ότι θα πάθουν τα ίδια. 
Αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, τότε, εμείς οι Έλληνες, δεν έχουμε δει τίποτε ακόμα.

Το πειραματικό κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων που έγινε στην Κύπρο, θεσμοθετήθηκε ήδη και έγινε κανονισμός της Ευρωζώνης για κάθε κράτος μέλος της. 
Σε ποιον άραγε δεν έχει περάσει από το μυαλό ότι αυτό μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή κι εδώ; 
Η αναγκαστική υπερχρέωση του ελληνικού λαού (χωρίς να τον ρωτήσει κανένας) προκειμένου να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες και να διασωθούν οι τραπεζίτες, είναι ένα ακόμα πείραμα, για το οποίο προετοιμάζουν ψυχολογικά τους λαούς, λόγω της τεράστιας τραπεζικής φούσκας.

Αυτές τις μέρες, το Αγγλικό δημόσιο ετοιμάζεται να εφαρμόσει ένα άλλο μέτρο που πρωτοεφαρμόστηκε στην Ελλάδα. Την κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων για χρέη προς το δημόσιο. 
Ναι καλά διαβάσατε… 
Ένα μέτρο που εφαρμόζεται ήδη πάνω στους δυστυχείς Έλληνες, το ετοιμάζουν τώρα και για τους Βρετανούς. 
Αν αυτό δεν είναι η εφαρμογή ενός μέτρου, επειδή ήδη εφαρμόζεται αδιαμαρτύρητα εδώ, τότε τι είναι;

Τώρα πληροφορούμαστε ότι θέλουν να ψηφίσουν νόμο εδώ στην Ελλάδα, με βάση τον οποίο όσοι ασχολούνται στο διαδίκτυο (δεν έχει ξεκαθαριστεί με ποιον τρόπο ακριβώς) θα πρέπει να υποβάλλουν δήλωση “πόθεν έσχες” για την περιουσία που έχουν. 
Αυτό προφανώς είναι ένα πείραμα πλήρως φίμωσης των ελεύθερων φωνών και απόλυτου ελέγχου του διαδικτύου!!!

Ντρεπόμαστε. Ναι ντρεπόμαστε που εμείς οι Έλληνες, ενώ καμαρώναμε ότι έχουμε μεταδώσει, επιστήμη, πολιτισμό και δημοκρατία στην ανθρωπότητα, σήμερα εμείς οι ίδιοι, χρησιμοποιούμαστε ως φοβισμένα πειραματόζωα, για να χάσει η ανθρωπότητα τα δικαιώματά της υπέρ των διεθνών νταβατζήδων. 
Κρίμα και ντροπή μας μαζί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



"Μην παρουσιάζετε ψευδή ή ανύπαρκτα στοιχεία", λένε στον Λευκό Οίκο πρώην υπάλληλοι της CIA, της NSA και του FBI

Μετά την πτώση του αεροσκάφους των Μαλαισιανών αερογραμμών πτήση 17, πάνω από την Ουκρανία, εν μέσω ενός τοπικού εμφύλιου πολέμου και τη δημιουργία μιας αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με τη Ρωσία, Αμερικανοί βετεράνοι των μυστικών υπηρεσιών (CIA,NSA) προτρέπουν τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία τα οποία έχει (ποια στοιχεία έχει) για να σβήσει η υπερβολή που δίνεται στην τραγωδία αυτή.

Την έκθεση υπογράφουν οι βετεράνοι επαγγελματίες των μυστικών υπηρεσιών που απευθύνεται προς τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών των Αμερικής- Μπαράκ Ομπάμα με θέμα:
Οι μυστικές υπηρεσίες για την κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους.

Περίληψη:
Οι εντάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Ρωσίας που αναπτύσσονται με επισφαλή τρόπο στο θέμα της Ουκρανίας, δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι οι σύμβουλοί σας έχουν εκτιμήσει πλήρως τον κίνδυνο της κλιμάκωσης.

Οι New York Times και άλλα μέσα ενημέρωσης μεταχειρίζονται αυτά τα ευαίσθητα θέματα μονόπλευρα, λαμβάνοντας ως σύνθημα τις πηγές της αμερικανικής κυβέρνησης.
Δώδεκα ημέρες μετά την κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους η κυβέρνησή σας εξακολουθεί να εκδίδει συντονισμένη αξιολόγηση των πληροφοριών που συνοψίζονται σε ό, τι στοιχεία υπάρχουν για να προσδιορισθεί ποιος είναι ο υπεύθυνος- πολύ λιγότερο να υποστηρίξει πειστικά τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι το αεροπλάνο το κατέρριψαν από έναν ρωσικό πύραυλο που έπεσε στα χέρια των Ουκρανών αυτονομιστών.

Η διοίκησή σας, κύριε πρόεδρε, δεν έχει παράσχει καμία δορυφορική εικόνα που να δείχνουν ότι «οι αυτονομιστές είχαν τέτοια όπλα και πολλά άλλα».
Υπάρχουν, όμως πολλά άλλα «σκυλιά που δεν έχουν γαυγίσει ακόμη» και η αξιοπιστία της Ουάσιγκτον και η δική σας θα συνεχίζει να διαβρώνεται, αφού είστε απρόθυμοι – ή δεν μπορείτε – να παρουσιάσετε πιο απτά αποδεικτικά στοιχεία σε αυτά που υποστηρίζει η διοίκησή σας.

Εμείς που είμαστε πρώην επαγγελματίες των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με ένα σωρευτικό κύκλο εμπειρίας τουλάχιστον 260 ετών σε διάφορους τομείς των πληροφοριών, έχουμε ενστάσεις στη γραμμή που ακολουθείτε.

Εμεις, οι υπογράφοντες, πρώην αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας την ανησυχία μας, για τα στοιχεία που έχετε προσκομίσει μέχρι στιγμής, ώστε να κατηγορήσετε την Ρωσία για την κατάρριψη του αεροσκάφους των μαλαισιανών αερογραμμών στην πτήση 17.

Έχουμε αποσυρθεί από την κυβερνητική υπηρεσία και κανένας από εμάς δεν βρίσκεται σε κατάσταση μισθοδοσίας από το CNN, FOX News ή οποιαδήποτε άλλο συμφέρον. Πρόθεσή μας είναι, αυτό το μνημόνιο να αποτελέσει μια νέα, διαφορετική οπτική γωνία.

Εμείς, ως βετεράνοι αναλυτές των υπηρεσιών πληροφοριών έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε, εκτός από τις περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, για τις οριστικές πληροφορίες μας πριν σπεύσουμε στην κρίση, και πιστεύουμε ότι οι κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας θα πρέπει να βασίζονται σε στερεά και πολύ πιο πειστικά στοιχεία.

Και αυτό ισχύει με τη διοχέτευση με φτυάρια των συμβάντων που δίνονται στη δημοσιότητα για την πτώση του μαλαισιανού αεροσκάφους. Είμαστε πολύ προβληματισμένοι με τον ερασιτεχνικό τρόπο διευθέτησης αυτού του θέματος που περιέχει ασάφειες και σαθρές αποδείξεις, όπως σερβίρονται, κυρίως από τα κοινωνικά δίκτυα που τα διοχετεύετε.

Ως επαγγελματίες των μυστικών υπηρεσιών, είμαστε στεναχωρημένοι από την αντιεπαγγελματική χρήση μερικών πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών μας.
Ως Αμερικανοί, βρισκόμαστε στη θέση να σας προτρέψουμε, ελπίζοντας ότι θα προβείτε σε αυτό, να δημοσιοποιήσετε –εάν πράγματι έχετε πειστικά αποδεικτικά στοιχεία- χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση.

Οι δηλώσεις του Τζον Κέρι έχουν φορτίσει άμεσα ή έμμεσα την υπευθυνότητα της χώρας μας και το κυριότερο χωρίς αποδεικτικά στοιχεία. Οι δηλώσεις αυτές είναι πρόωρες και φέρουν την εικόνα προσπάθειας δηλητηρίασης όποιας Κριτικής Επιτροπής συγκροτηθεί για το ζήτημα.

Το κείμενο υπογράφεται από βετεράνους:
της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας- NSA
της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφορικών - CIA
του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών- FBI
Ανώτατοι στρατιωτικοί και πρώην μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας


Σχόλιο ιστολογίου: Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτοί οι βετεράνοι σίγουρα "κάτι ξέρουν"...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 




Η Αργεντινή με 500 δις ΑΕΠ αρνείται να πληρώσει μισό δις νταβατζιλίκι

Ουρλιάζουν τα παπαγαλάκια για την Χρεοκοπία της Αργεντινής.
Το Μπουένος Αϊρες πρότεινε «κουρεμένη» πληρωμή του  όπως συνέβη και με τους υπόλοιπους κατόχους ομολόγων και οι πιστωτές της αρνήθηκαν και ζήτησαν περισσότερα.
  Αυτή τη φορά η Αργεντινή έχει ΑΕΠ της τάξεως 479 δισεκατομμυρίων έπρεπε να πληρώσει λίγο περισσότερα από μισό δις δολάρια τους πιστωτές που είχαν συμφωνήσει σε κούρεμα των ομολόγων, τα οποία διακρατούσαν μετά την κρίση του 2001. Η χώρα όμως αρνήθηκε να πληρώσει μισό δις νταβατζιλίκι.
Οι συνομιλίες στη Νέα Υόρκη για τη ρύθμιση του χρέους  αυτού μεταξύ αντιπροσωπείας της χώρας αυτής υπό τον υπουργό της των Οικονομικών Αξελ Κισίλοφ και των πιστωτών τερματίστηκαν χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία.

Ένα σχέδιο για την εξαγορά από εμπορικές τράπεζες της Αργεντινής του χρέους που διατηρούν τα hedge funds προκειμένου να αποφευχθεί μια διαγραφή του κατέρρευσε σήμερα, δήλωσαν ανώτερο στέλεχος του τραπεζικού τομέα και μια δεύτερη πηγή της χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Αμετακίνητες οι δύο πλευρές

Στις 07:00 το πρωί της Πέμπτης (ώρα Ελλάδας, μεσάνυχτα τοπική) έληξε η διορία για να υπάρξει συμφωνία για τη ρύθμιση του χρέους της Αργεντινής ανάμεσα στην αντιπροσωπεία της χώρας, με επικεφαλής τον υπουργό Οικονομικών Άξελ Κισίλοφ, και τους πιστωτές.
Οι δύο πλευρές -παρά τις μαραθώνιες συνομιλίες- εμφανίστηκαν αμετακίνητες στις θέσεις τους. Τα funds απαιτούσαν την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης που τους δικαίωσε, το Μπουένος Αϊρες πρότεινε «κουρεμένη» πληρωμή, όπως συνέβη και με τους υπόλοιπους κατόχους ομολόγων.

Μετά το πέρας της τελευταίας μαραθώνιας συνάντησης, ο υπουργός Οικονομικών Άξελ Κισιλόφ, δήλωσε στα ΜΜΕ ότι η Αργεντινή πρότεινε στα funds να δεχθούν όρους κουρέματος παρόμοιους με εκείνους των υπόλοιπων πιστωτών, «γεγονός που θα τους εξασφάλιζε κέρδος 300%. Εκείνοι όμως δεν το δέχθηκαν, γιατί θέλουν περισσότερα και τα θέλουν τώρα» σημείωσε.

Ο αμερικανός δικαστικός διαμεσολαβητής Ντάνιελ Πόλακ έκανε λόγο για επικείμενο παύση πληρωμών στους εν λόγω  πιστωτές της Αργεντινής.

Την ίδια ώρα που ο Κισιλόφ έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους, ο δικηγόρος που είχε αναλάβει το ρόλο του μεσολαβητή δήλωνε ότι η Αργεντινή βρίσκεται σε επικείμενη αδυναμία πληρωμής. «Δεν είναι απλά ένα τεχνικό γεγονός, είναι ένα αληθινό γεγονός που θα έχει επιπτώσεις στους ομολογιούχους και στους πιστωτές.

Η Standard & Poors είχε υποβαθμίσει την Αργεντινή σε κατάσταση «επιλεκτική χρεοκοπίας».

Η Standard & Poors πάντως έχει ήδη αποφασίσει τη… χρεοκοπία της Αργεντινής, αφού υποβάθμισε το κρατικό αξιόχρεο της χώρας, που βρισκόταν στη βαθμίδα CCC-, στην κατηγορία SD, δηλαδή «επιλεκτική χρεοκοπία, υποδεικνύοντας ότι η Αργεντινή αθέτησε ορισμένες από τις υποχρεώσεις της όσον αφορά το ξένο συνάλλαγμα. Ο οίκος ανακοίνωσε ότι εάν η Αργεντινή αποπληρώσει το χρέος αυτό, είναι πιθανόν να αναθεωρήσει την αξιολόγησή του για τη χώρα.

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο τηλεοπτικός χρόνος που αφιερώθηκε στα θύματα της μοιραίας πτήσης και στους νεκρούς της Γάζας συνδέεται με συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Σχεδόν τριακόσιες αθώες ζωές χάθηκαν –άνδρες, γυναίκες, παιδιά και βρέφη-, άνθρωποι που δεν είχαν καμία σχέση με την Ουκρανία. Ο θάνατός τους προκαλεί οργή που είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια».
Ο Πρόεδρος Ομπάμα έδειχνε πραγματικά συντετριμμένος και ιδιαιτέρως οργισμένος όταν τα περισσότερα δυτικά μέσα ενημέρωσης προσπαθούσαν να αποδώσουν στη Ρωσία, και προσωπικά στον Πρόεδρο Πούτιν, την κατάρριψη του αεροσκάφους των μαλαισιανών αερογραμμών πάνω από την Ουκρανία.

Όλο αυτό θα μπορούσε να είναι μία ειλικρινής και ανθρώπινη αντίδραση, εάν λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα ο ίδιος άνθρωπος δεν καλούνται να σχολιάσει και τις εκατόμβες των αμάχων που δολοφονούσε το κράτος του Ισραήλ στα κατεχόμενα και αποκλεισμένα Παλαιστινιακά εδάφη. Όταν ο αριθμός των νεκρών Παλαιστινίων ήταν πλέον διπλάσιος από αυτόν των επιβατών του αεροσκάφους, ο Ομπάμα εμφανίστηκε και πάλι σε εθνικό δίκτυο, αλλά το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι «ο πόλεμος είναι πάντα σκληρός, αλλά οι ΗΠΑ στηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ να κάνει όσα κάνει»…

Τα θύματα του αεροσκάφους, για τα οποία τότε υπήρχαν μόνο ενδείξεις ότι σκοτώθηκαν από όπλα ρωσικής κατασκευής, μονοπωλούσαν για μέρες τον τηλεοπτικό χρόνο στις ΗΠΑ, ενώ οι νεκροί Παλαιστίνιοι, που σκοτώθηκαν από αμερικανικό οπλισμό, μόλις και μετά βίας κέρδισαν μερικά δευτερόλεπτα δημοσιότητας.
Στην καλύτερη περίπτωση, ήταν ένας ακόμη αριθμός ανάμεσα στις προσωπικές ιστορίες των περίπου τριάντα Ισραηλινών που είχαν σκοτωθεί το ίδιο διάστημα.

Η αμερικανική «τιμή»

Η σημασία και, κατ’ επέκταση, ο τηλεοπτικός χρόνος που δόθηκε στη Δύση στα θύματα της μοιραίας πτήσης και τους εκτελεσθέντες κατοίκους της Γάζας συνδέεται προφανώς με συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα και την πολιτική του Λευκού Οίκου απέναντι στη Μόσχα και το Τελ Αβίβ αντίστοιχα.
Υπάρχουν όμως πολλές περιπτώσεις που η «κοστολόγηση» της ανθρώπινης ζωής γίνεται σχεδόν αυτόματα από το ίδιο το οικονομικό σύστημα. Λέγεται ότι η απόδοση μίας συγκεκριμένης χρηματικής τιμής σε κάθε άνθρωπο απασχολεί τη διεθνή νομολογία από το 1893, όταν μία άμαξα παρέσυρε και σκότωσε ένα κοριτσάκι στη Νέα Υόρκη. Όπως ανέφεραν τότε στο πρωτοσέλιδό τους οι New York Times, ο πατέρας του κοριτσιού πήγε μεν τον αμαξά στα δικαστήρια, κατηγορώντας τον δε για… διαφυγόντα κέρδη. Στις συνθήκες πρωταρχικής συσσώρευσης κεφαλαίου, που επικρατούσαν εκείνη την εποχή στις ΗΠΑ, το επτάχρονο παιδί ήταν υποχρεωμένο να δουλεύει και οι δικαστές, δεδομένου ότι την ώρα του δυστυχήματος περπατούσε προς τη δουλειά του, έκριναν ότι ο πατέρας του έχασε ένα «μέσο βιοπορισμού» και αποφάσισαν να αποζημιωθεί με 1.000 δολάρια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες η κοστολόγηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής ανάγεται σε επιστήμη ήδη από τον 19ο αιώνα. Και από την επιστήμη αυτή υπολογίζονται, λόγου χάρη, σήμερα οι ασφάλειες ζωής. Πριν από μερικά χρόνια η αξία ενός αμερικανού πολιτική υπολογιζόταν στα 7,8 εκατ. Δολάρια –αν και οι Δημοκρατικοί συνήθιζαν να σχολιάζουν χαιρέκακα ότι επί προεδρίας Μπους η συγκεκριμένη «τιμή» έπεσε στα 6,9 εκατομμύρια.

Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η «τιμολόγηση» ενός ανθρώπου μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τη λήψη αποφάσεων όταν βρίσκονται σε κίνδυνο μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και υπάρχουν περιορισμένα μέσα για τη διάσωση τους. Εάν, παραδείγματος χάρη, ένας ασθενής πάσχει από ιάσιμη ασθένεια, αλλά η θεραπεία κοστίζει εκατομμύρια ευρώ, οι γιατροί ή ένας υπουργός Υγείας καλείται να αποφασίσει εάν αξίζει να σώσει τον συγκεκριμένο ασθενή ή να χρησιμοποιήσει τα χρήματα για να σώσει δεκάδες ή και εκατοντάδες άλλους πάσχοντες. Υπό αυτή την έννοια, κάθε ανθρώπινη ζωή δεν είναι ανεκτίμητη, αλλά έχει μία σχετική τιμή, η οποία καθορίζεται με κριτήριο τις δυνατότητες και τα μέσα που έχουμε για να τη σώσουμε.

Οι «ασύμφοροι»

Η ίδια λογική όμως, εντασσόμενη στη λειτουργία του σημερινού οικονομικού συστήματος, έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ορισμένες από τις πιο σκοτεινές στιγμές της Ιστορίας της. Όπως εξηγούσε στο ντοκιμαντέρ «Φασισμός ΑΕ» ο καθηγητής Ιστορίας του ΑΠΘ Γιώργος Μαργαρίτης, η ίδια η έννοια της ευγονικής δημιουργήθηκε στη Σουηδία, σε μία προσπάθεια ελέγχου του κόστους του συστήματος Υγείας. Κάθε ανθρώπινη ζωή έπρεπε και πάλι να κοστολογηθεί, με αποτέλεσμα ορισμένοι χρόνια ασθενείς ή άνθρωποι που αντιμετώπιζαν διανοητικά προβλήματα να θεωρούνται «ασύμφοροι» για το σύστημα και να εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Αυτό, λοιπόν, που ξεκίνησε σαν μία τεχνοκρατική προσέγγιση για την εξυγίανση του συστήματος Υγείας σε λίγα χρόνια χρησιμοποιούνταν από το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας, για τη θανάτωση χιλιάδων «ασύμφορων» ανθρώπων.

Τα προβλήματα, ως εκ τούτου, που ξεκινούν από τον καθορισμό μίας χρηματικής αξίας, σε κάθε άτομο παίρνουν τρομακτικές διαστάσεις όταν η τιμή αυτή αρχίζει να διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο με πολιτικά, εθνικά, φυλετικά ή απλώς ταξικά κριτήρια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από μερικά χρόνια η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάστηκε να πληρώσεις τους συγγενείς αμάχων στο Ιράκ που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τα αμερικανικά στρατεύματα κατοχής περίπου 2.000 δολάρια το «κεφάλι»!
Την ίδια χρονική περίοδο δικαστήριο στις ΗΠΑ εκτιμούσε την αξία κάθε θύματος της 11ης Σεπτεμβρίου στα 1,8 εκατ. δολάρια!!!
Με βάση την οικονομική λογική των αμερικανικών δικαστηρίων, δηλαδή, ένας αμερικανός σε τρέχουσες τιμές αξίζει όσο εννιακόσιοι Ιρακινοί…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 450


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


bandera_argentina-thumb-large
.
Aθώοι οι κατηγορούμενοι μαφιόζοι τσιφλικάδες για τον πυροβολισμό των μεταναστών στη Μανωλάδα,αλλά ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.
Στο αρχείο η υπόθεση στο Φαρμακονήσι που από μόνοι τους πνίγηκαν οι μετανάστες,αλλά ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.
Φεύγουν τα παιδιά σας μετανάστες αλλά ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.
Επιβολή νέων φόρων και εξαθλίωση εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών αλλά ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.
Εκατομμύρια ανέργων και γενιές που βλέπουν την ζωή να περνάει απο μπροστά τους χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι για να την καλυτερεύσουν αλλα ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.

Παρέλαση φασισμού στην πολιτική,τις πρακτικές,την καθημερινότητα,τη νοοτροπία των Ελλήνων αλλά ευτυχώς που δεν γίναμε Αργεντινή.

Η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζεται επ'αόριστον.
Αλλα η ουσία είναι μία:
Στην ελληνική αστική ''δημοκρατία'' του 2014,το αποτέλεσμα μετράει.
Όχι το αποτέλεσμα το πραγματικό αλλά αυτό που βολεύει αυτούς που το παρουσιάζουν όπως θέλουν εκείνοι και σε πείθουν για την αναγκαιότητα του εύκολα.
Έτσι μας δίδαξαν,μέχρι εκεί μας έμαθαν να ''μετράμε'',έτσι,χωρίς περαιτέρω σκέψη,ανάλυση,διεισδυτική ματιά.
Μονόπλευρα,κουτοπόνηρα,φοβισμένα,τσαπατσούλικα,κακόμοιρα.
Ας πούμε,βλέποντας την πολύπαθη Αργεντινή,''ευτυχώς,υπάρχουν και χειρότερα'' και τα χειρότερα σπάνε τόση μα τόση πλάκα με μας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στόχος των οικονομικών κυρώσεων που επιβάλλει η Δύση, είναι να προκαλέσουν ισχυρό πλήγμα στη ρωσική οικονομία. Είναι βέβαιον ότι πρόκειται για τις πιο σοβαρές κινήσεις που έχουν γίνει σε βάρος της Ρωσίας από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.

Πότε μέχρι τώρα, από τη στιγμή του τερματισμού του Ψυχρού πολέμου, η Μόσχα δεν είχε υποστεί μια τόσο ισχυρή πίεση από τη Δύση. Στα ευρωπαϊκά και αμερικανικά ΜΜΕ, η εικόνα της Ρωσίας και προσωπικά του Βλαντίμιρ Πούτιν έχει δαιμονοποιηθεί σε ακραίο βαθμό. Αλλά και όσοι πιστεύουν ότι οι Ευρωπαίοι είναι «άπληστοι» και, ως εκ τούτου, δεν θα αποφασίσουν πραγματικά σοβαρές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, ας μην υπερεκτιμούν την ευρωπαϊκή «απληστία». Ούτε επίσης να υπερεκτιμούν τις χώρες της BRICS (Βραζιλία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική), και να πιστεύουν ότι αυτές θα υποστηρίξουν το πέμπτο μέλος τους, τη Ρωσία, σε βάρος των δικών τους συμφερόντων. Ιδού τι λέγει γι’ αυτά ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής, Φιόντορ Λουκιάνοφ.

Αρτιόμ Κόμπζεφ: Επικρατεί η αντίληψη πως για τη Μόσχα η πολιτική της Δύσης δεν είναι κάτι καινούργια, γι’ αυτό και οι τωρινές κυρώσεις, αν και δυσάρεστες, δεν είναι πάντως «θανατηφόρες». Συμμερίζεστε αυτή η αντίληψη;
Φιόντορ Λουκιάνοφ: Φυσικά οι κυρώσεις δεν είναι λόγος για να πεθάνουμε, αλλά σε περίπτωση πλήρους εφαρμογής τους -και πρόκειται για στοχευμένες κυρώσεις εναντίον ολόκληρων κλάδων της οικονομίας- τότε θα επιδεινώσουν σημαντικά την οικονομική κατάσταση και θα απαιτηθεί να τεθεί σε λειτουργία ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης. Κατά τη γνώμη μου, αυτό για την ώρα δεν υπάρχει, δεν έχουν αναπτυχθεί οι μηχανισμοί σε περίπτωση σοβαρού αποκλεισμού από μέρους της Δύσης.
Παρά την ιδιαιτερότητα της ανάπτυξης της ρωσικής οικονομίας, η οποία ποτέ δεν είχε εμβαθύνει τόσο πολύ στο σύγχρονο παγκόσμιο περιβάλλον -όπως για παράδειγμα η Κίνα- η Ρωσία είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τις διεθνείς αγορές και ιδιαίτερα με την Ευρώπη. Επομένως, δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι οι κυρώσεις είναι κάτι που μπορούμε εύκολα να αγνοήσουμε. Δεν θα βασιζόμουν επίσης και στην «απληστία» της Ευρώπης. Αναμφίβολα, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας είναι γι’ αυτή πάρα πολύ ασύμφορες. Αλλά η πίεση από πλευράς ΗΠΑ είναι πολύ ισχυρή, ενώ και η επικοινωνιακή εικόνα γύρω από την Ουκρανία και το καταρριφθέν Boeing είναι σκληρή σε ακραίο βαθμό. Τα διεθνή Μίντια μετατρέπουν ουσιαστικά τη Ρωσία σε ένα «κράτος παρία», εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι στο παρελθόν μια τόσο ισχυρή επίθεση σε επικοινωνιακό επίπεδο.   
Με άλλα λόγια, αιτίες για πανικό δεν υπάρχουν, αλλά πρέπει να υπολογίζουμε σε μια σοβαρή πολιτικοοικονομική και επικοινωνιακή αντιπαράθεση, όμοια της οποίας η Ρωσία δεν είχε αντιμετωπίσει μετά το 1991.

Υποστήριξη με … μέτρο

ΕΡ: Μπορεί η «στροφή προς Ανατολάς», η προσέγγιση με την Κίνα και τις άλλες χώρες της BRICS να αντισταθμίσει τις σχέσεις με τη Δύση;
ΑΠ: Σε κάποιο βαθμό, ναι. Για να συμβεί αυτό όμως, χρειάζεται να εργαστούμε πολύ δραστήρια, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και να φανούμε θετικά επίμονοι. Η Ρωσία δεν θα λάβει από τις χώρες της BRICS ή από κάποια άλλα κράτη του πρώην «Τρίτου κόσμου» υποστήριξη στον αγώνα της κατά της ουκρανικής κυβέρνησης. Αυτές δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για κάτι τέτοιο. Αλλά και το γεγονός ότι οι ενέργειες της Ρωσίας οδήγησαν σε αλλαγή διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων, και ότι μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως υποστήριξη σε αποσχιστικές τάσεις σε εδάφη κρατών, δεν είναι σύμφωνη με τις αντιλήψεις της Κίνας, της Ινδίας και των άλλων αναπτυσσόμενων χωρών.
Την ίδια ώρα, στο Πεκίνο, στο Δελχί, στη Μπραζίλια, στην Πραιτόρια, στην Τεχεράνη, στο Μπουένος Άιρες, κατανοούν ότι: Πρώτον, των ενεργειών της Ρωσίας έχει προηγηθεί μια μακρά προϊστορία. Δεύτερον, αυτές αποτελούν την απάντηση στην αδιάντροπη πίεση της Δύσης, η οποία, χωρίς να δίνει σημασία σε τίποτα, επέκτεινε τη σφαίρα επιρροής της. Γι’ αυτό, δεν πρόκειται να ενώσουν τη φωνή τους με εκείνες - που με ενορχηστρωτή την Ουάσιγκτον- καταδικάζουν τη Ρωσία. Επιπλέον, στην Κίνα για παράδειγμα, πιστεύουν ότι η «μάχη για την Ουκρανία» δεν είναι μια τοπική διένεξη, αλλά μια σύγκρουση για τη μορφή που θα έχει τον μελλοντικό κόσμο. Κι αν η Ρωσία ηττηθεί, αυτό θα σημαίνει ενίσχυση των ΗΠΑ και αύξηση της πίεσης προς την Κίνα. Επομένως, μια ορισμένη υποστήριξη σε μας είναι εγγυημένη.

Στόχος η πολιτική ανατροπή εντός Ρωσίας
 
ΕΡ: Τι ακριβώς προσπαθεί να πετύχει η Δύση επιβάλλοντας όλο και νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας;
ΑΠ: Τη διακοπή κάθε βοήθειας προς τις φιλορωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία. Αυτός είναι ο άμεσος στόχος, καθότι για τις ΗΠΑ είναι σημαντικό να κατακτήσει το Κίεβο τη στρατιωτική νίκη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι αναπόφευκτη σε περίπτωση που κλείσουν τα σύνορα με τη Ρωσία. Αυτό όμως δεν θα επιλύσει την ουκρανική κρίση. Εκεί θα συνεχιστεί φυσικά η αντίσταση και η αστάθεια υπό κάποια άλλη μορφή, αλλά τον έλεγχο της περιοχής οι αρχές της Ουκρανίας θα τον αποκαταστήσουν.
Ο πιο μακροπρόθεσμος στόχος, παρ’ όλο που δεν μιλούν αλλά και ούτε θα μιλήσουν γι’ αυτόν ανοιχτά, είναι πιστεύω η αλλαγή της πολιτικής κατάστασης στο εσωτερικό της Ρωσίας, αν θέλετε, η αλλαγή του καθεστώτος. Μετά απ’ όλα αυτά που συνέβησαν την Ανοιξη και το Καλοκαίρι, οι φυσιολογικές επαφές Μόσχας και Ουάσιγκτον στο ανώτερο επίπεδο, είναι νομίζω αδύνατες. Και όχι μόνο για τον Ομπάμα, αλλά πιθανότατα και για τον διάδοχό του. Ως εκ τούτου, το ιδανικό σενάριο για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η αποχώρηση του προέδρου Πούτιν. Πόσο μάλλον που η δαιμονοποίησή του έχει φτάσει στο απώτερο σημείο και οι επιθέσεις έχουν άκρως προσωπικό χαρακτήρα. Βέβαια, δεν γίνεται λόγος για ευθεία ανάμιξη, αλλά η επιδείνωση της θέσης της Ρωσίας μέσω των κυρώσεων θεωρείται ως ένα μακροπρόθεσμο μέσο για την αποδυνάμωση της κυβερνώσας ομάδας.

Κλείνουν τα μάτια στη σφαγή της Γάζας

ΕΡ: Οι ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα, μέσα σε λίγες μέρες προκάλεσαν τον θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων. Γιατί αυτές προκαλούν αφάνταστα μικρότερη «αγανάκτηση» στη Δύση απ’ ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία;
ΑΠ: Υπάρχει μια σειρά από λόγους. Πρώτον, όλοι έχουν συνηθίσει στις συχνές περιόδους όξυνσης στη διαμάχη μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ. Δεύτερον, στις ΗΠΑ υπάρχουν αρκετοί υποστηρικτές του Ισραήλ, οι οποίοι στηρίζουν απόλυτα οποιοσδήποτε ενέργειες του κράτους αυτού, ενώ και το ισραηλινό λόμπυ ασκεί μεγάλη επιρροή. Τρίτον, αν και στην Ευρώπη οι συμπαθούντες τους Παλαιστινίους είναι πολύ περισσότεροι απ’ ότι στην Αμερική, οι Ευρωπαίοι έχουν μέχρι σήμερα ένα τεράστιο αίσθημα ενοχής εξαιτίας του ολοκαυτώματος. Γι’ αυτό, το να επικρίνεται το Ισραήλ, το οποίο δια της στρατιωτικής οδού προασπίζει την ασφάλειά του, είναι κάτι που δεν συνηθίζεται ιδιαίτερα.

Το πρωτότυπο αρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα Lenta.ru.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Τα γεγονότα της Κύπρου, από την «άλλη πλευρά»

Γράφει ο Νίκος Καϊμακούδης

Σαράντα χρόνια πέρασαν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί για να καλύψουν όλες τις πτυχές της κυπριακής τραγωδίας (πεσόντες, τραυματίες, αγνοούμενοι, εκπατρισμένοι, τεράστιες ευθύνες ελλαδικής χουντικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας κ.λ.π.), της δεύτερης μείζονος εθνικής καταστροφής κατά τον 20ο αιώνα.
Όμως από την ελληνική βιβλιογραφία απουσιάζουν οι μαρτυρίες της «άλλης πλευράς». Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχουν μεταφραστεί στην ελληνική γλώσσα βιβλία τούρκων που πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα της εισβολής –της «ειρηνευτικής επιχείρησης στην Κύπρο», όπως χωρίς αιδώ αρέσκονται να την αποκαλούν- ούτε έχουν φιλοξενηθεί συνεντεύξεις τους στον Ελληνικό Τύπο.

Ο Χαλούκ Ουστουγκέν, απόστρατος αξιωματικός του τουρκικού στρατού, έλαβε μέρος στα γεγονότα εκείνου του μαύρου καλοκαιριού του 1974 και θεωρείται ήρωας στην πατρίδα του. Το βιβλίο με τις αναμνήσεις του από τον πόλεμο, όπου τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε για τη δράση του, κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Τουρκία και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, ενώ στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου έχει δοθεί το όνομά του στο ύψωμα Κοτζάκαγια για την καθοριστική συμβολή του στην ομώνυμη μάχη, στις 20-21 Ιουλίου 1974, την οποία οι τούρκοι ιστορικοί ακόμα και σήμερα θεωρούν ως κομβική για την επιτυχία της πρώτης φάσης της εισβολής.

Ο κ. Ουστουγκέν, μιλώντας για πρώτη φορά σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης, εξιστορεί τις εμπειρίες του από τον πόλεμο της Κύπρου, δίνε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα και εξηγεί γιατί επιδιώκει συστηματικά τα τελευταία χρόνια να συναντά Έλληνες και Ελληνοκύπριους βετεράνους.

Γεννήθηκε το 1944 στο Τσανάκαλε της Νορειοδυτικής Τουρκίας. Και ο πατέρας και ο παππούς του ήταν αξιωματικοί. Το 1962 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ατατούρκ του Μπέηογλου (Πέραν) στην Κωνσταντινούπολη και αφού σπούδασε για δύο χρόνια Νομική στο Πανεπιστήμιο της Πόλης, εισήχθη στη Στρατιωτική Ακαδημία της Άγκυρας τα 1964, από όπου αποφοίτησε το 1966 ως ανθυπολοχαγός Πεζικού.

Το 1974 υπηρετούσε με τον βαθμό του λοχαγού ως διοικητής του 2ου λόχου του 1ου τάγματος της Ταξιαρχίας Καταδρομών με έδρα το Μπολού της Βορειοδυτικής Τουρκίας. Με τη μονάδα αυτή πολέμησε στην Κύπρο, στις μάχες του Κοτζάκαγια και αργότερα της Λεύκας (κατεχόμενη κωμόπολη της επαρχίας Λευκωσίας). Υπηρέτησε εκ νέου στην Κύπρο από το 1984 ως το 1986. Αποστρατεύτηκε, έπειτα από αίτησή του, το 1986, με τον βαθμό του ταγματάρχη. Πλέον είναι εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη. Ο αδελφός του είναι παντρεμένος με Ελληνίδα της Πόλης, ενώ και ο ίδιος έχει πολλούς Ρωμιούς γείτονες.

Πόλεμος

«Αναλυτικά τις εμπειρίες μου από τον πόλεμο τις εξιστορώ στο βιβλίο μου που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο και τιτλοφορείται 1ο Τάγμα Καταδρομών Κύπρος 1974». Από την 15η Ιουλίου, όταν έγινε το πραξικόπημα κατά του Μακάριου στην Κύπρο, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις τέθηκαν σε συναγερμό. Έπειτα από λίγα εικοσιτετράωρα η μονάδα μου διατάχθηκε να αρχίσει τις προετοιμασίες για επιχείρηση στην Κύπρο. Το πρωινό του Σαββάτου 20 Ιουλίου μεταφερθήκαμε με ελικόπτερα στο νησί και προσγειωθήκαμε στην περιοχή Κρηνί, στον τουρκοκυπριακό θύλακα Λευκωσίας. Από εκεί προωθηθήκαμε και σκαρφαλώσαμε στο ύψωμα Κοτζάκαγια ή Ντογκρουγιόλ, όπως ήταν η τουρκική ονομασία του, ακριβώς απέναντι από το κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα, στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου, για να συναντηθούμε με τους Τουρκοκύπριους μαχητές που είχαν ένα μικρό στρατόπεδο στη δυτική κορυφή του. Στη συνέχεια εγκατασταθήκαμε στην περιοχή του αγίου Ιλαρίωνα. Οι διαταγές που είχε το τάγμα μας ήταν να πραγματοποιήσει καταδρομική επιχείρηση στην περιοχή Κάρμι εναντίον ελληνοκυπριακών μονάδων Πυροβολικού που έβαλαν κατά των δυνάμεών μας στην ακτή της απόβασης στο Πέντε Μίλι Κερύνειας.

Μισή ώρα περίπου πριν τα μεσάνυχτα ο διοικητής του τουρκοκυπριακού τάγματος που βρισκόταν πάνω στο Κοτζάκαγια έφτασε τρέχοντας στις θέσεις μας και άρχισε να κραυγάζει έντρομος ότι το ύψωμα είχε καταληφθεί από Έλληνες κομάντος, οι οποίοι επιτέθηκαν ξαφνικά μέσα στη νύχτα από δυτικά και ανατολικά, και μας εκλιπαρούσε να αντεπιτεθούμε αμέσως. Τόσο το τάγμα μας όσο και το στρατηγεί που είχε εγκαταστήσει στο Πογάζι, πολύ κοντά στο Κοτζάκαγια, ο επικεφαλής όλων των αποβιβασθέντων τουρκικών δυνάμεων, αντιστράτηγος Νουρετίν Ερσίν, απειλούνταν ευθέως με περικύκλωση. Επικοινωνία με το στρατηγείο δεν υπήρχε», αφηγείται ο κ. Ουστουγκέν.


Ενδεικτικό του απόλυτου αιφνιδιασμού των τούρκων ήταν το ότι, όταν αντιλήφθηκαν στο στρατηγείο του Μπογαζιού ότι οι Έλληνες είχαν καταλάβει το Κοτζάκαγια και απειλούσαν τον Άγιο Ιλαρίωνα, άρχισαν να καίνε χάρτες και έγγραφα και οι αξιωματικοί να αφαιρούν τα διακριτικά από τις στολές τους. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, καθώς η συγκεκριμένη περιοχή έπρεπε πάση θυσία να διατηρηθεί σε τουρκικά χέρια, ώστε να μπορέσουν οι δυνάμεις στην ακτή απόβασης να ενωθούν με τον τουρκοκυπριακό θύλακα, ο διοικητής του 1ου τάγματος Καταδρομών, αντισυνταγματάρχης Κεμάλ Ερούτς, με δική του πρωτοβουλία διέταξε τη διενέργεια αντεπίθεσης για την κατάληψη του Κοτζάκαγια.

«Ο διοικητής μου διέταξε τον 1ο λόχο μας να επιτεθεί για να ανακαταλάβει το ύψωμα. Κατά την έναρξη της αντεπίθεσης, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, σκοτώθηκε ο υπολοχαγός Ογκούζ Γενέρ και τότε ανέλαβα τη διοίκηση και αυτού του λόχου. Με τους δύο λόχους και με έναν ακόμα να μας υποστηρίζει, αντεπιτεθήκαμε και ακολούθησε σφοδρή μάχη, σώμα με σώμα, η οποία διήρκεσε περίπου δέκα ώρες. Τελικά απωθήσαμε τους αντιπάλους μας και καταλάβαμε το ύψωμα το πρωί της 21ης Ιουλίου».

Σύμφωνα με τα στρατιωτικά αρχεία της Εθνικής Φρουράς και την ελληνική βιβλιογραφία, εναντίον του Κοτζάκαγια, το οποίο έχει τρεις κορυφές, επιτέθηκε από τα δυτικά γύρω στις 23.00 της 20ης Ιουλίου η 31η Μοίρα Καταδρομών ΜΚ. Η 32η ΜΚ επιτέθηκε εναντίον του υψώματος Άσπρη Μούττη, η 33η ΜΚ εναντίον του υψώματος Πετρομούθια, ανατολικά του Αγίου Ιλαρίωνα, και η 34η ΜΚ εξολοκλήρου στελεχωμένη με εφέδρους, στην περιοχή του Πάνω Δικώμου.
Τόσο το Κοτζάκαγια όσο κα τα Πετρομούθια καταλήφθηκαν από τις Ελληνικές δυνάμεις, αλλά εξαιτίας του ότι δεν κατέφθασαν στην περιοχή ενισχύσεις, όπως προβλεπόταν από τα σχέδια, υποχρεώθηκαν σε απαγκίστρωση τις πρώτες πρωινές - μεσημβρινές ώρες τις επομένης, κατόπιν σχετικής διαταγής που έλαβαν από το ΓΕΕΦ, καθώς είχε αρχίσει η δράση της και η τουρκική αεροπορία. Εάν οι ελληνικές δυνάμεις είχαν ενισχυθεί όπως έπρεπε και κατάφερναν να κρατήσουν τα εδάφη που είχαν καταλάβει, τότε η τροπή του πολέμου θα ήταν σίγουρα διαφορετική.

Κατά τον κ. Ουστουγκέν, οι τρεις τουρκικοί λόχοι αριθμούσαν περί τους διακόσιους ογδόντα άνδρες και οι απώλειές τους ανήλθαν στους δεκανεννέα νεκρούς και πενήντα έξι τραυματίες. Όσον αφορά τους αντιπάλους του, υποστηρίζει ότι ήταν περίπου εφτακόσιοι, αριθμός που είναι εξωπραγματικός. Υπολογίζεται ότι οι άνδρες των τριών λόχων της 31ης ΜΚ, που ανέβηκαν και κράτησαν το Κοτζάκαγια έως ότου διατάχθηκαν να το εγκαταλείψουν, ήταν λιγότεροι από εκατό, ενώ οι απώλειές τους ήταν ένας νεκρός και τέσσερις τραυματίες.

«Άξιοι αντίπαλοι»

Καταρρίπτοντας τον μύθο που για χρόνια συντηρούσε η Τουρκία περί «στρατιωτικού περίπατου στην Κύπρο» και περί «δειλών Ελλήνων που έσπευδαν να παραδοθούν», ο ταγματάρχης Ουστουγκέν παραδέχεται ότι οι άντρες εναντίον των οποίων πολέμησε ήταν άξιοι αντίπαλοι. Μάλιστα, ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το πώς οι Έλληνες καταδρομείς κατόρθωσαν να σκαρφαλώσουν σε αυτές τις απόκρημνες κορυφές, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των τουρκικών δυνάμεων.


«Παρατηρήσαμε ότι οι άνδρες των ελληνοκυπριακών μονάδων Καταδρομών που αντιμετωπίσαμε ήταν πολύ καλά εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι και πολέμησαν σκληρά. Ειδικά, πρέπει να πω, ο ταγματάρχης Κατσάνης ήταν εξαίρετος καταδρομέας και τον βλέπαμε με θαυμασμό κατά τη διάρκεια της μάχης του Κοτζάκαγια».
Ο κ. Ουστουγκέν υποστηρίζει με απόλυτη βεβαιότητα ότι, εκτός από την 31η ΜΚ, στο Κοτζάκαγια επιτέθηκε και λόχος της 33ης ΜΚ, υπό τον διοικητή και ταγματάρχη Γεώργιο Κοτσάνη. Τόσο ο κ. Ουστουγκέν, όσο και ο αντισυνταγματάρχης Ερούτς στα βιβλία τους ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι με τα κιάλια τους έβλεπαν καθαρά τον Έλληνα Ταγματάρχη, τον οποίο αναγνώρισαν αργότερα από φωτογραφίες.
Ο αείμνηστος Κατσάνης έπεσε ηρωικά μαχόμενος στην πρώτη γραμμή στους πρόποδες του Αγίου Ιλαρίωνα, περίπου 1 χιλιόμετρο βορειοανατολικά του Κοτζάκαγια, το πρωί της 21ης Ιουλίου. Στην ένταση της μάχης, δυστυχώς, οι άντρες του δεν μπόρεσαν να περισυλλέξουν το νεκρό σώμα του…

Συνεχίζοντας την αφήγησή του ο τούρκος στρατιωτικός επισημαίνει:
«Όμως επίσης είδαμε ότι πολλοί στρατιώτες του Κατσάνη δεν πειθάρχησαν στους αξιωματικούς τους και άρχισαν να υποχωρούν όταν αντεπιτεθήκαμε, με αποτέλεσμα να μείνουν κοντά του για να μας αποκρούσουν περί τους εξήντα με εβδομήντα άνδρες, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν αξιωματικοί και υπαξιωματικοί. Απ’ ότι διαπίστωσα, οι απλοί στρατιώτες υποχωρούσαν κουβαλώντας τους νεκρούς και τους τραυματίες τους. (σ.σ.: Οι άνδρες των ελληνοκυπριακών μονάδων καταδρομών που δρούσαν στην ευρύτερη περιοχή αναγκάστηκαν σε αναδίπλωση μετά από σχετική διαταγή του διοικητή Καταδρομών, συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Κομπόκη. Όπως προκύπτει από τα στρατιωτικά αρχεία και τις μαρτυρίες βετεράνων, κανένας δεν εγκατέλειψε τη θέση του με δική του πρωτοβουλία). Στο πεδίο της μάχης συγκεντρώσαμε 200 τυφέκια, πολυβόλα, εκτοξευτές ρουκετών, όλμους και ασυρμάτους».

Αιχμάλωτοι

Κατά τη διάρκεια τόσο του «Αττίλα 1» όσο και του «Αττίλα 2», καταγράφηκαν εκατοντάδες περιστατικά εκτέλεσης και κακοποίησης αιχμαλώτων. Ο κ. Ουστουγκέν παραδέχεται ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου στην Κύπρο, σχολιάζοντας όμως ότι έγιναν και από τις δύο πλευρές.


«Πριν από την έναρξη του πολέμου διαταχθήκαμε από τους ανωτέρους μας να υπακούσουμε πιστά στα όσα προβλέπει η Συνθήκη της Γενεύης, αλλά, παρ’ όλα αυτά, περιστατικά κακομεταχείρισης αιχμαλώτων σημειώθηκαν και από τις δύο πλευρές. Προσωπικά, είχα διατάξει ρητά τους άνδρες μου πως να φέρονται σε οπλίτες, αιχμαλώτους, αρρώστους και τραυματίες. Κάλεσα τον Ερυθρό Σταυρό και τους κυανόκρανους του ΟΗΕ για την διακομιδή στο νοσοκομείο ζεύγους ηλικιωμένων και άρρωστων Ελληνοκυπρίων στο χωριό του Αγίου Ερμολάου (σ.σ.: κατεχόμενο χωριό της επαρχίας Κερύνειας), ενώ συμπεριφερθήκαμε άψογα στους τέσσερις ελληνοκύπριους στρατιώτες που αιχμαλωτίσαμε στη Λεύκα», τονίζει ο τούρκος απόστρατος και συνεχίζει:
«Ένας εξ αυτών, ο Χρήστος Κωνσταντή, ο οποίος είναι ζωντανή απόδειξη των όσων υποστηρίζω. Τον Χρήστο τον συνάντησα το 2005 για πρώτη φορά μετά το 1974, έπειτα από έρευνά μου, και του επέστρεψα ορισμένα προσωπικά του αντικείμενα που είχα στην κατοχή μου –τη στρατιωτική του ταυτότητα, τον μπερέ το9υ κ.λ.π. Έχω συναντήσει επίσης τον αδελφό και τη σύζυγό του και τους ξανασυνάντησα τον περασμένο Μάιο».

Στο σημείο αυτό διακόπτει την αναφορά του στον πρώην αιχμάλωτό του για να σημειώσει ότι από την άλλη πλευρά δεν τηρήθηκε πάντα ανάλογη τακτική. Όπως υποστηρίζει, μετά τη μάχη του Κοτζάκαγια αντίκρυσε περί τους είκοσι πέντε νεκρούς τουρκοκύπριους, οι οποίοι δεν έφεραν τραύματα από σφαίρες, είχαν τα χέρια τους δεμένα και είχαν πεταχτεί από το ύψωμα. Παρότι η τουρκική πλευρά όλα αυτά τα χρόνια κάνει λόγο για ελληνικό «έγκλημα πολέμου», ουδέποτε αποδείχθηκε κάτι τέτοιο.

«Το πλέον τραγικό συμβάν είναι όμως οι σφαγές των τουρκοκυπρίων αμάχων τον Αύγουστο του 1974, στη Μαράθα, την Αλία και το Σανταλάρι», σημειώνει ο κ. Ουστουγκέν, κλείνοντας το κεφάλαιο «κακομεταχείριση αιχμαλώτων». Τις συγκεκριμένες σφαγές η τουρκική πλευρά τις αποδίδει σε Ελληνοκυπρίους, μέλη της ΕΟΚΑ Β’, μάλιστα ένας εξ αυτών συνελήφθη από τις κυπριακές αρχές και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Αντίθετα, κανείς τούρκος ή τουρκοκύπριος στρατιωτικός δεν δικάστηκε ποτέ για τα εγκλήματα πολέμου κατά των Ελληνοκυπρίων.

Συναντήσεις

Τα τελευταία χρόνια ο κ. Ουστουγκέν έχει συναντηθεί με πολλούς «πρώην εχθρούς», Έλληνες και Ελληνοκύπριους. Στόχος του, να μην ξεχαστούν τα λάθη του παρελθόντος και να γίνουν μάθημα για το μέλλον.
«Εκτός από επαγγελματίες στρατιωτικοί, είμαστε πάνω από όλα άνθρωποι. Αυτός ο πόλεμος έγινε επειδή το αποφάσισαν οι κυβερνήσεις των χωρών μας. Πολεμήσαμε εκτελώντας τις διαταγές τους. Κάναμε ό,τι μας ζητήθηκε να κάνουμε. Πολεμήσαμε χθες και τώρα μπορούμε να συναντιόμαστε, να αγκαλιαζόμαστε, να πίνουμε ρακί και ούζο και να μιλάμε για τα περασμένα. Φιλοξένησα στην Κωνσταντινούπολη τον τότε υπολοχαγό Πυροβολικού Νικόλαο Σκαρλάτο, ο οποίος ήταν συγγενής του Κατσάνη, καθώς κα τον τότε υπολοχαγό των Καταδρομών Βασίλειο Ροκκά. Με τη βοήθεια του φίλου μου Κουρσάτ Ακτάι –του οποίου ο πατέρας ήταν επίσης αξιωματικός και φίλος μου- γνώρισα τον ελληνοκύπριο Σωτήριο Χαραλαμπίδη και οργανώσαμε συνάντηση τον περασμένο Μάιο στην περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα στον Πενταδάκτυλο με βετεράνους της 33ης Μοίρας Καταδρομών και άλλων μονάδων της Εθνικής Φρουράς. Ήταν πολύ συγκινητικό», υπογραμμίζει.

Όσον αφορά στο αν έχει δεχτεί κριτική στην πατρίδα του γι αυτές του τις ενέργειες, η απάντησή του είναι κατηγορηματική: «Ποτέ δεν δέχτηκα οποιαδήποτε κριτική στην Τουρκία. Αντιθέτως, έχω ακούσει μόνο θετικά σχόλια για τις προσπάθειές μου να συναντήσω παλιούς συναδέλφους της άλλης πλευράς. Και από την ελληνοκυπριακή πλευρά όμως υπήρξε θετική αντίδραση. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι έχω πολλούς Έλληνες φίλους στο Ίντερνετ».

Στην Τουρκία οι βετεράνοι του πολέμου τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού και, σε αντίθεση με τους Έλληνες συναδέλφους τους, έχουν εισπράξει έμπρακτα την ευγνωμοσύνη της πατρίδας τους.
«Το τουρκικό κράτος δίνει σε όλους όσοι πολέμησαν στην Κύπρο, αξιωματικούς και στρατιώτες, μηνιαίο εισόδημα 550 λιρών (σ.σ.: 300 ευρώ). Εκτός από το ποσό αυτό όλοι οι απόστρατοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί λαμβάνουν φυσικά και τη σύνταξή τους. Επίσης, όλοι οι βετεράνοι έχουν 40% έκπτωση στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και 50% στους λογαριασμούς νερού, δωρεάν μετακίνηση με τα μέσα μεταφοράς, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λ.π» εξηγεί ο κ. Ουστουγκέν.

Ελπίδα

Κλείνοντας, του ζητάμε να μας πει τη γνώμη του για το αν ο πόλεμος αυτός θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε η Τουρκία το 1974 για να δικαιολογήσει την εισβολή, ο απόστρατος ταγματάρχης υποστηρίζει ότι η χώρα του επενέβη για να προστατεύσει τους τουρκοκύπριους, οι οποίοι «υπέφεραν από το 1963 έως και το 1974» και «αντιμετωπίζονταν ως πολίτες β’ κατηγορίας». «Αν η ελληνοκυπριακή πλευρά τους αναγνώριζε ως «ίσους πολίτες», δεν θα χρειαζόταν η στρατιωτική επιχείρηση του 1974. Επομένως, οι δύο εθνότητες έπρεπε να διαχωριστούν», σχολιάζει και σημειώνει ότι «από το 1974 και μετά ελάχιστες αψιμαχίες έχουν γίνει μεταξύ των δύο πλευρών και δεν ξανάγινε καμία μεγάλη μάχη ή σφαγή».

Επισημαίνοντας όμως ότι «υπάρχουν θέματα στα οποία και οι δύο πλευρές έχουν δικαιώματα», ο κ. Ουστουγκέν ευελπιστεί πως όλα αυτά τα ζητήματα θα λυθούν σύντομα και ότι, όπως χαρακτηριστικά λέει, «θα λάβουμε τα μαθήματα που πρέπει από το παρελθόν, ώστε οι νέες γενιές να μην κάνουν τα ίδια λάθη ξανά».

Πηγή, περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 250



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Κύριε Πρόεδρε,

Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή το μήνυμα σας για την επέτειο της 24ης Ιουλίου κι ειλικρινά ένιωσα, ότι προσβάλλεται η λογική και η ιδιότητά μου ως πολίτη αυτής της χώρας.

Δεν ξέρω πως αντέδρασαν οι συστημικοί δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ στα όσα από τη θεσμική σας θέση υποστηρίζετε, εγώ όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να απευθυνθώ σε σας, όπως και κατά το παρελθόν – όταν ζήτησα να καταργήσετε «τη δεξίωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας» όπως και κάνατε χωρίς όμως να προχωρήσετε και στο δεύτερο σκέλος του αιτήματός μου, να κάνετε δηλαδή ένα μνημόσυνο στους μαχητές που έπεσαν στην Κύπρο υπέρ πατρίδος και σε όσους έχασαν τη ζωή τους στα χρόνια της δικτατορίας.

Εφέτος, 40 χρόνια μετά τα δραματικά εκείνα γεγονότα, ομολογήσατε ευθέως, ότι με το μνημόνιο υποχώρησε η δημοκρατία και ότι υπογράψατε τα Π.Δ. πράξεων νομοθετικού περιεχομένου για να μη προκληθεί πολιτική κρίση! Ειλικρινά δεν ξέρω αν πρέπει να σας συγχαρώ για την κυνική αυτή ομολογία ή να σας αναγνωρίσω τη μέγιστη ευθύνη και το υψηλό παράδειγμα του πρώτου πολίτη κι αρχηγού κράτους!

Στα πενήντα χρόνια της δημοσιογραφικής μου καριέρας έζησα από κοντά την πολιτική σας πορεία και σας φέρθηκα έντιμα και με πολλή κατανόηση. Δεν σας κατηγόρησα για την άρση του εμπολέμου με την Αλβανία. Δεν σας μέμφθηκα για τον δανεισμό του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν σας ειρωνεύτηκα όταν χάσατε τις εκλογές. Πολύ περισσότερο έδειξα κατανόηση, όταν οι Αλβανοί ματαίωσαν την επίσκεψή σας στη χώρα τους, όταν ο λαός σας προπηλάκισε στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης και διαφύγατε ως δραπέτης, και όταν έκτοτε οι παρελάσεις γίνονται «πριβέ» μόνον για σας, ερήμην του Λαού που του απαγορεύσατε την πρόσβαση και την συμμετοχή.

Το πρόσφατό σας όμως διάγγελμα ενώ ήταν απολογητικό δεν ήταν πλήρες. Παρ' όλα αυτά όμως νομιμοποιεί αναδρομικώς όσους επιχείρησαν να σας κρίνουν και ενδεχομένως να σας χλευάσουν και δικαιολογεί πλήρως την ηθική και το κίνητρο των διαμαρτυριών τους!

Ξεχάσατε κύριε Πρόεδρε να διατυπώσετε στο μήνυμά σας, ότι τα όσα ζούμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια, τα υποδεχθήκατε και τυπικώς τα υπογράψατε, όταν αναλαμβάνοντας την Προεδρία, ακούσατε από την προκάτοχός σας κυρία Ψαρούδα-Μπενάκη, ότι επί των ημερών σας: θα περιορισθεί η εθνική κυριαρχία (περιορίσθηκε) θα διαφοροποιηθούν τα εθνικά σύνορα (διαφοροποιούνται εντελώς) η διακυβέρνηση της χώρας θα γίνεται από άλλα κέντρα αποφάσεων (γίνεται) και ότι θα περιορισθεί και η δημοκρατία (περιορίσθηκε και το ομολογείτε κι εσείς!)

Τα γνωρίζατε όλα κύριε Πρόεδρε! Και εντούτοις δεχθήκατε να ορκιστείτε Πρόεδρος! Και όλα αυτά - λέτε τώρα - για να μην προκαλέσετε πολιτική κρίση! Μα, ήδη, η παρουσία σας στον προεδρικό θώκο, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες και προϋποθέσεις είναι η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ που διέρχεται ο τόπος και αποκλειστικός υπεύθυνος είσθε εσείς!

Δεν είναι κύριε Πρόεδρε, μόνον, οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που υπογράψατε και σας εκθέτουν. Είναι, ότι επί των ημερών σας, κατελύθη το Σύνταγμα και η χώρα κυβερνιέται, εμφανώς πλέον, από τους ξένους! Χωρίς να τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα! 
Ο διαχρονικός ισχυρισμός σας, ότι τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας απεφάνθησαν, ότι τα μνημόνια και οι σχετικοί νόμοι είναι συνταγματικά, μάλλον είναι το άλλοθί σας και δεν πείθουν κανέναν. Όπως δεν έπεισαν εξ’ αντικειμένου οι αποφάσεις των ίδιων δικαστικών σωμάτων που για 7 χρόνια έκριναν συνταγματικές όλες τις πράξεις της δικτατορίας και των νόμων της και την επιλογή, ως Προέδρου, του ίδιου του δικτάτορα!

Δεν είναι πρέπον να σας υποδείξω τα αυτονόητα, γιατί και πείρα έχετε, και γνώση, και αντίληψη των γεγονότων. Όμως δεν είναι περίεργο, πώς σας διαφεύγει της προσοχής, ότι πρώτιστο συνταγματικό σας καθήκον είναι να εξασφαλίσετε στους πολίτες τα απαιτούμενα για τα προς το ζην και μετά να ικανοποιήσετε τις απαιτήσεις τρίτων, όπως έκαναν παραδειγματικώς προκάτοχοί σας, συμπεριφορά που έγινε τότε αποδεκτή και καταχωρήθηκε νομικώς σε διεθνές επίπεδο;

Δεν αντιλαμβάνεσθε, ότι η επίθεση στη χώρα μας – όπως ομολογείται πλέον από επίσημους διεθνείς φορείς και οικονομικούς παράγοντες – δεν είχε σχέση ούτε με το δημόσιο χρέος, ούτε με τη δημοσιονομική πολιτική, ούτε με τα ελλείμματα; 
Μήπως αγνοείτε, ότι στην ίδια θέση βρίσκονται και πολλές άλλες χώρες χωρίς να ευτελίζονται όπως η Ελλάδα;
Δεν μπορώ να παραδεχθώ, ότι δεν είσθε ενήμερος, ότι η επίθεση που δεχθήκαμε, οφείλεται σε γεωπολιτικούς, θρησκευτικούς, ενεργειακούς, κοινωνικούς και ιστορικούς λόγους και όχι αποκλειστικά σε οικονομικούς, όπως μονομερώς υποστηρίζεται…

Σκεφθήκατε ποτέ κύριε Πρόεδρε, ότι από την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ, ως σήμερα, πήραμε πάνω από 900 δις ευρώ; 
Ότι δανειστήκαμε από την αγορά άλλα τόσα; 
Για προσθέσετε κι αυτά που εισέπραξε το κράτος, από φόρους, μείωση συντάξεων, μισθών, μείωση δαπανών! 
Που πήγαν αυτά τα λεφτά κύριε Πρόεδρε; 
Και θα σώσετε την Ελλάδα κόβοντας το ρεύμα της ΔΕΗ από τετραπληγική στέλνοντάς την στον άλλο κόσμο; 
Και πως με τέτοιες αιματηρές οικονομίες εδώ και 4 χρόνια, χρωστάμε πάλι περισσότερα από το 2010;

Να γιατί το φετινό σας διάγγελμα προσβάλλει τη λογική και την αξιοπρέπειά μας! Σας τιμά να είστε Πρόεδρος, όταν γύρω σας εξελίσσονται τόσα ανθρώπινα δράματα; Πέρα όμως απ’ αυτά κύριε Πρόεδρε, εξακολουθείτε να είστε Πρόεδρος μιας χώρας που ενώ είναι μέλος της Ε.Ε δεν απολαμβάνει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, Ενώ είναι ισότιμο μέλος, δεν έχει τα ίδια δικαιώματα, η Ε.Ε από ανώνυμη εταιρεία έγινε ομόρρυθμος και η χώρα εκτελεί δουλικότατα τις εντολές του κυρίαρχου εταίρου. Και καθημερινά οι Έλληνες εδώ και 4 χρόνια βλέπουν τους τρεις ανθύπατους των δανειστών να εισβάλλουν στα υπουργεία και να δίνουν εντολές στους υπουργούς και τον πρωθυπουργό που κάθονται σούζα μπροστά τους! 
Για ποια δημοκρατία και για ποια Ε.Ε μιλάμε σήμερα; 
Εσείς που ζήσατε την κατοχή, βλέπετε καμία διαφορά; Δεν σας ενοχλεί ούτε η αισθητική παρουσία της φρικτής τριανδρίας;

Κι ενώ από επίσημα πρωθυπουργικά χείλη (συνεχώς) ακούσαμε, ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο, ότι η κυβέρνηση είναι εθνικής ανάγκης, ότι πρέπει να πολεμήσουμε για να βγούμε από την κρίση, εν τούτοις δεν βλέπουμε καμιά πράξη εναντίον της κατοχής, σαν αυτές που στα νιάτα σας κάνατε στην Εθνική Αντίσταση. Από αετός γίνατε σπουργίτι;

Κύριε Πρόεδρε, και όσα διατυπώσατε στο μήνυμά σας και τα όσα ακούμε ως πολιτικό λόγο από τους εκφραστές μας πολιτικούς, είναι μια κοροϊδία εις βάρος του λαού που αργοπεθαίνει χωρίς φάρμακα και γιατρό, που αυτοκτονεί για την αξιοπρέπεια του και που τουλάχιστον 3.795.100 συμπολίτες μας ζουν στην απόλυτη φτώχια! 
Δεν έχετε συναίσθηση των ευθυνών σας; 
Δεν ενδιαφέρεσθε τουλάχιστον για την υστεροφημία σας; 
Θέλετε ακόμα να είσθε Πρόεδρος; 
Έστω και την τελευταία στιγμή κάνετε μια πράξη ηρωισμού, όπως στα νιάτα σας!

Με κάθε τιμή
Βαγγέλης Παπαδόπουλος
Δημοσιογράφος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου