Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Οκτ 2013

Του Σάββα Δ. Βλάσση*
Το τραγικό επίπεδο του πολιτικού μας κόσμου, εκδηλώθηκε για άλλη μια φορά με αφορμή την στρατιωτική παρέλαση και την επαναφορά σε αυτήν της συμμετοχής μηχανοκινήτων τμημάτων. Τελευταίο «επεισόδιο», η απόφαση του Βαγγέλη Βενιζέλου να μην παραστεί στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, ερμηνευόμενη ως ένδειξη δυσαρέσκειας για την ανατροπή της αποφάσεώς του, όταν ως υπουργός Εθνικής Αμύνης κατήργησε την συμμετοχή μηχανοκινήτων, για λόγους οικονομίας. Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ την Κυριακή 27 Οκτωβρίου, ο γραμματέας επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ Δ. Καρύδης δήλωσε: «Αποτελεί πρόκληση στις θυσίες του ελληνικού λαού, από 4 άρματα και ένα αεροπλάνο που θα έπαιρναν αρχικά μέρος, τελικά να λαμβάνουν μέρος 20 άρματα -κάποια εκ των οποίων θα μεταφερθούν απο την Ξάνθη- 12 αεροπλάνα και ελικόπτερα».

Τα πράγματα είναι μάλλον απλά αλλά η πολιτική εκμετάλλευση και ο λαϊκισμός διαστρεβλώνουν την αλήθεια. Στις 14 Οκτωβρίου, ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος, μιλώντας στους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ δημοσιογράφους, αποκάλυψε ότι εκείνο το πρωί είχε δεχθεί προσφορά δωρεάς των καυσίμων που απαιτούντο για την παρέλαση, από γνωστό επιχειρηματία. Ο υπουργός ανέφερε ότι η πρότασή του για επαναφορά των μηχανοκινήτων στην παρέλαση, είχε υπολογισθεί ότι συνεπαγόταν επιπλέον οικονομική επιβάρυνση 35.000 ευρώ. Σύμφωνα με «διαρροές» των ημερών εκείνων, τις οποίες ο κ. Καρύδης δείχνει να υιοθετεί - επιβεβαιώνει, η αρχική πρόβλεψη ήταν η συμβολική συμμετοχή μόνο 4 αρμάτων και του μαχητικού F-16 Demo της Πολεμικής Αεροπορίας. Πηγές μας, είχαν αμφισβητήσει τότε την βάση της πληροφορίας αυτής. Ωστόσο, αυτό που έχει σημασία, είναι ότι την ημέρα εκείνη, ο ΥΕΘΑ είχε τονίσει σαφώς στους δημοσιογράφους πως εφόσον το επιτρέψει η δωρεά των καυσίμων (δεν είχε διευκρινισθεί ακόμη το ύψος της) ο αριθμός των μηχανοκινήτων και των αεροσκαφών, ενδέχεται να αυξηθεί. Αυτό, δεν προβλήθηκε από τους δημοσιογράφους. Είναι προφανές ότι η συμμετοχή πολύ περισσοτέρων τεθωρακισμένων, οχημάτων, ελικοπτέρων και αεροσκαφών, κατέστη εφικτή χάρη στο ύψος της δωρεάς καυσίμων. Ως εκ τούτου, αντιδράσεις τύπου Βενιζέλου, κρίνονται ως άστοχες.

Ένα άλλο ζήτημα το οποίο νομίζω ότι πρέπει να διευκρινιστεί άπαξ διά παντός, είναι η άποψη που καλλιεργούν ορισμένοι δημοσιογράφοι, ότι είναι δυσβάσταχτο, υπερβολικό ή περιττό το κόστος της συμμετοχής μαχητικών αεροσκαφών στην παρέλαση, εξαιτίας της δεδομένης υψηλής καταναλώσεως καυσίμου. Η θέση αυτή μπορεί να αποδοθεί σε άγνοια, εσφαλμένη ενημέρωση, είτε σε προσπάθεια παραπλανητικού λαϊκισμού προς δημιουργία εντυπώσεων. Η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή αεροσκαφών σε παρέλαση, ΑΝΕΚΑΘΕΝ, σχεδιαζόταν ως μέρος του προγράμματος εκπαιδεύσεως των Μοιρών και όχι ως έκτακτο έργο. Ως εκ τούτου, το κόστος του καυσίμου, έχει προϋπολογισθεί ως μέρος των καυσίμων εκπαιδεύσεως και όχι ως έκτακτη δαπάνη. Με άλλα λόγια, οι πτήσεις αυτές προγραμματίζονται έτσι ώστε να καλύπτουν μέρος του τακτικού προγράμματος εκπαιδεύσεως. Εντάσσονται λοιπόν σε αυτό και κάθε άλλο παρά «στην τύχη», εκτελούνται.

Εξηγούμεθα. Κάθε ιπτάμενος, εκπαιδεύεται και συντηρείται στην ικανότητα χειρισμού του αεροσκάφους, μέσα από μία σειρά καθορισμένων και πολύ συγκεκριμένων ειδών πτήσεως. Πρόκειται συγκεκριμένα για 20 είδη πτήσεως (χαρακτηρισμένα από Σ-1 ως Σ-20) καθορισμένα από το ΓΕΑ, στα οποία οφείλει να εκπαιδεύεται ένας ιπτάμενος. Κάθε Μοίρα, τηρεί μητρώο πτήσεων για κάθε ιπτάμενο, συμπληρώνοντας κάθε φορά συγκεκριμένα είδη πτήσεως που αυτός εκτελεί. Με απλά λόγια, κάθε φορά που ένας ιπτάμενος πετάει, συμπληρώνεται και ένα «κουτάκι» (ένα slot) στον πίνακα του προγράμματος ωρών πτήσεων που πρέπει να εκτελεί σε εξαμηνιαία βάση. Αυτά τα 20 είδη πτήσεων - ασκήσεων, αφορούν ναυτιλία, πτήση σχηματισμού, ακροβατικά, νυκτερινή πτήση, χαμηλή ναυτιλία, πτήση δι’ οργάνων, αερομαχίες κ.λπ. 

Αν νομίζει κάποιος ότι οι τριάδες των μαχητικών που εκτελούν διελεύσεις σε μία παρέλαση, είναι «για πλάκα», κάνει μεγάλο λάθος. Για τους επικεφαλής, είναι από τις πλέον απαιτητικές πτήσεις, καθώς η ακρίβεια και ο συγχρονισμός, βάσει των οδηγιών που δίνονται από τον υπεύθυνο αξιωματικό στο έδαφος, είναι κρίσιμης σημασίας. Στις πτήσεις αυτές, τα αεροσκάφη απογειώνονται και αφού ανέλθουν σε μεγάλο ύψος, ώστε να επιτευχθεί εξοικονόμιση καυσίμου, «σχηματίζονται» ανά τριάδες ή τετράδες, εκτελούν τις διελεύσεις άνωθεν του χώρου παρελάσεως και στην συνέχεια, μέχρι την προσγείωση, εκτελούν άλλου είδους ασκήσεις. Έτσι, μία «πτήση παρελάσεως», συνήθως περιλαμβάνει 3-5 διαφορετικές ασκήσεις πτήσεων, όπως πτήση σχηματισμού, πτήση δι’ οργάνων, ναυτιλία κ.λπ. Ακόμη και η πτήση σε σχηματισμό, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, όπως ίσως φαίνεται στον αδαή. Γνωρίζει κανείς τις απαιτήσεις της πτήσεως σε κλειστό σχηματισμό; Έχει παρατηρήσει, πόσα ατυχήματα συμβαίνουν σε τέτοιες «απλές» πτήσεις, εξαιτίας προσκρούσεως αεροσκαφών μεταξύ τους; Η νέφωση που επικρατούσε στην φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, έδωσε μια γεύση του βαθμού απαιτητικότητος τέτοιων πτήσεων.

Είναι μύθος λοιπόν ότι τα καύσιμα που καταναλώνονται από τα ιπτάμενα μέσα γενικώς, στις παρελάσεις, είναι «πεταμένα λεφτά». Οι ιπτάμενοι συμπληρώνουν με αυτές τις πτήσεις την εκπαίδευσή τους, βάσει του υφισταμένου εκπαιδευτικού προγράμματος των Μοιρών. Εφόσον δε, τα καύσιμα διατίθενται δωρεάν, τότε όχι μόνο δεν τίθεται θέμα σπατάλης, αλλά έχουμε εξοικονόμηση καυσίμου!

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ 

Πηγή Εν Κρυπτώ

PHOTOGRAPHER Konstantinos Tsakalidis-Fosphotos

Aπό τον Βασίλη Μπόνιο

-Θεέ μου, πόσο ακριβά θα τους πληρώσουμε ακόμη;
  
Πόσο ακριβά θα πληρώσουμε την Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία της; Πόσο ακριβά θα πληρώσουμε την Δημοκρατία της μεταπολίτευσης, η οποία μας εκβιάζει πλέον με το μαύρο νεοναζί αποπαίδι της;

Με πόσο φόρο αίματος ο ελληνικός λαός θα πληρώσει την πολιτική ανωριμότητα και την διαχρονική διάθεση να αναζητεί σωτήρες μέσ΄του μυαλού του την αποχαύνωση;

Πόσο ακόμη πρέπει να τιμωρηθεί αυτός ο λαός για να αποκτήσει επιτέλους τα σωστά αξιακά κριτήρια για να επιλέγει εκείνους στους οποίους αναθέτει την ευθύνη της διακυβέρνησής του;

Πόσες επικίνδυνες μετριότητες, πόσους τυχοδιώκτες της αρπαχτής, θα στείλουμε ακόμη στα κορυφαία πολιτικά αξιώματα της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας; Το ερώτημα "πόσο ακριβά θα τους πληρώσουμε ακόμη", έχει τουλάχιστο μια μαθηματική απάντηση: Σε ρευστό είναι 500 δις χρέος. Με τόσα φορτώσανε τις επόμενες γενεές οι πολιτικοί μας ηγέτες. Οι δανειστές θα κατάσχουν και το αντίτιμο της τελευταίας σταγόνας ελληνικού πετρελαίου πριν εγκαταλείψουν ότι θα έχει απομείνει από την Ελλάδα.
Και μπροστά σε μια τέτοια μαύρη προοπτική καθόμαστε μοιραίοι και άβουλοι και περιμένουμε την ολοκλήρωση της θανατηφόρας διαδικασίας. Στο μεταξύ 10% από μας επιλέγουν τον Μιχαλολιάκο και από 30% πάνω-κάτω τους Σαμαρά-Τσίπρα. Είναι σαν να ρωτάς τον μελλοθάνατο με ποια μέθοδο θέλει να πεθάνει.
10 εκατομμύρια Έλληνες και ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει τον Δούρειο Ίππο της απόδρασής μας από το αδιέξοδο στο οποίο μας οδήγησαν οι επιλογές μας. Εχοντας την ψυχολογία του όχλου αποδεχόμαστε με πρωτοφανή παθητικότητα πάσης φύσεως πολιτικά σκουπίδια που παράγει η εγχώρια ζημιογόνα βιομηχανία του πολιτικού θεάματος. Δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας την παραμικρή διαδικασία σκέψης. Είμαστε ένας λαός που δεν σκέφτεται κρεμασμένος από μια κλωστή 5-6 νταβατζήδων που σκέφτονται για το πως θα ορίσουν την μοίρα μας. Δεν ντρεπόμαστε καθώς κοιτάζουμε τον καθρέφτη μας για τις επιλογές μας.
Είμαστε έτοιμοι να πιστέψουμε και την μεγαλύτερη παπαριά αρκεί αυτή να απαγγέλεται με στόμφο- όπως δηλαδή περιγράφει η Μαρία Σπυράκη τα επιτεύγματα του Μαξίμου.
Ακούμε για παράδειγμα πως 58 πρεφαδόροι –ανάμεσά τους και ο Νίκος Χριστοδουλάκης του Σημίτη- έβαλαν τις υπογραφές τους για να μας σώσουν και αντί έντρομοι να μαζέψουμε 9 εκατ. δικές μας και να εκδιώξουμε με αυτές όλο το πολιτικό προσωπικό της χώρας-καμιά 500αριά αργόσχολους-επιλέγοντας νέους και έντιμους ανθρώπους υπομένουμε την κυβερνητική τους αυθάδεια. Μια χώρα 11 εκατομμυρίων δεν είμαστε άξιοι να στείλουμε στη Βουλή (και σε κυβερνητικούς θώκους), 500 ικανούς και έντιμους-πλην άγνωστους συμπολίτες μας.
Η ασθένεια της «επωνυμίας»  μας οδηγεί στο να επιλέγουμε τις κατασκευασμένες- από τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ- πολιτικές λινάτσες. Εκείνοι μάζεψαν 58 υπογραφές και επιδιώκουν να κάνουν κόμμα ώστε να μας κυβερνήσουν. Εμείς δεν μπορούμε να μαζέψουμε 500.000 υπογραφές και να επιβάλλουμε τους δικούς μας όρους;

Μπορούμε να βρεθούμε 500 χιλιάδες, έξω από τα υπάρχοντα κομματικά μαντριά και να προκαλέσουμε ανάφλεξη στο πολιτικό τοπίο;
Δεν είναι παρά μία απόφαση και στην εποχή του διαδικτύου η τεχνολογία είναι με το μέρος μας. Αρκούν για την αρχή 500 χιλιάδες υπογραφές ώστε να τους λούσει κρύος ιδρώτας...

Του Βαγγέλη Αντωνιάδη

Είναι προφανές πως ο Ερντογάν επέλεξε να αντιπαρατεθεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ρωσία, αλλά, και με κράτη του περσικού κόλπου που στα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του τον στήριξαν με μεγάλα επενδυτικά προγράμματα, οδηγώντας την Τουρκία στην θεαματική ανάπτυξη των τελευταίων ετών. Παράλληλα καταδικάζοντας την ανατροπή του Μοχάμεντ Μόρσι από τον αιγυπτιακό στρατό στέρησε από την Τουρκία την πιθανότητα διαπραγματεύσεων με την πολυπληθέστερη χώρα του αραβικού κόσμου. Μόνο τυχαίο δεν είναι πως πρόσφατα το Αμπού Ντάμπι ακύρωσε την υλοποίηση επενδυτικού πλάνου αξίας δώδεκα δισεκατομμυρίων δολαρίων που προέβλεπε πως η εταιρεία εξόρυξης και εξαγωγής πετρελαίου θα κατασκεύαζε σειρά μεγάλων μονάδων σε ολόκληρη την γειτονική χώρα.

Ταυτόχρονα ο Ερντογάν είδε τις τουρκικές εξαγωγές στη μέση ανατολή να καταρρέουν και οριακά να αγγίζουν το 1/3 της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Παράλληλα ο Τούρκος ηγέτης αντιμετωπίζει πρόβλημα και στο εσωτερικό της χώρας του, καθώς στις αρχές του χρόνου ξεκίνησε πολιτικό διάλογο με τον φυλακισμένο αρχηγό του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Στο πλαίσιο του διαλόγου μέλη της τουρκικής κυβέρνησης και ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ επισκέφθηκαν τον Οτσαλάν και κατέληξαν σε συμφωνία που προέβλεπε την καταρχήν αποχώρηση των ανταρτών από το τουρκικό έδαφος, με αντάλλαγμα την αναγνώριση δικαιωμάτων στην κουρδική μειονότητα και σταδιακή επιστροφή των ανταρτών στα σπίτια τους και σε ειρηνικά έργα.

Όμως στην διάρκεια ο Οτσαλάν διαφοροποίησε αισθητά την στάση του, αναβαθμίζοντας μονομερώς τον διάλογο στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης, ζητώντας ταυτόχρονα να πραγματοποιήσει συναντήσεις με δημοσιογράφους και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, θέτοντας ως απαραίτητη προϋπόθεση συνέχισης της ειρηνευτικής διαδικασίας την πλήρη ικανοποίηση των όρων του.

Πολλοί αναλυτές θεωρούν πως ο Οτσαλάν διαφοροποιούσε την στάση του ενθαρρυμένος από τις εξελίξεις στη Συρία όπου το κουρδικό στοιχείο έχει αυτονομηθεί πλήρως χαράσσοντας σαφείς διαχωριστικές γραμμές τόσο από την κυβέρνηση Ασαντ όσο και από τους αντικαθεστωτικούς ενώ παράλληλα πολιτικά στελέχη του ΡΚΚ εκμεταλλεύτηκαν τον τερματισμό των εχθροπραξιών και διεύρυναν θεαματικά την πολιτική τους επιρροή στην νοτιοανατολική Τουρκία.

Με το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και εκδημοκρατισμού που δημοσίευσε πρόσφατα ο Τούρκος πρωθυπουργός στόχος του ήταν να ικανοποιήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να αποκτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και το πολιτικό momentum στην διαπραγμάτευση με τον Κούρδο ηγέτη. Παρότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν αναφέρθηκε ευθέως στην κουρδική μειονότητα είναι προφανές πως οι προτάσεις του ήταν ένα σαφές και ταυτόχρονα θεαματικό άνοιγμα προς αυτή την πλευρά καθώς το πακέτο μεταρρυθμίσεων περιελάμβανε την μερική άρση απαγόρευσης της κουρδικής γλώσσας, την θεσμοθέτηση της διδασκαλίας της στα ιδιωτικά όχι όμως στα δημόσια σχολεία, την άδεια για μετονομασία των αμιγώς κουρδικών χωριών από τα Τουρκικά στη γλώσσα των Κούρδων και την ελεύθερη χρήση των φθόγγων Q,X,Y που δεν υπάρχουν στην τουρκική αλλά χρησιμοποιούνται ευθέως στην κουρδική γλώσσα. Όμως η κουρδική ηγεσία απέρριψε τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του Τούρκου πρωθυπουργού χαρακτηρίζοντας της ανεπαρκείς για τον τερματισμό των εχθροπραξιών που μαίνονται στην περιοχή ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση της επικεφαλής του κουρδικού κόμματος Ειρήνη και Δημοκρατία που διατηρεί στενές σχέσεις με το PKK Γκιουλντέν Κιζανάκ που δήλωσε το πακέτο μεταρρυθμίσεων δεν είναι επαρκές για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στο οποίο περιήλθε η ειρηνευτική διαδικασία. Ενώ αναφέρθηκε και στις μεταρρυθμίσεις της τουρκικής κυβέρνησης που θα επιτρέψουν την διδασκαλία της κουρδικής γλώσσας σε ιδιωτικά αλλά όχι σε δημόσια σχολεία λέγοντας χαρακτηριστικά πως πρόκειται για προσβολή προς τον κουρδικό λαό καθώς η τουρκική κυβέρνηση επιτρέπει την διδασκαλία της μητρικής μας γλώσσας μόνο σε ιδιωτικά όχι που οι περισσότεροι νέοι αδυνατούν να έχουν πρόσβαση σαν να πρόκειται για ξένη γλώσσα.

Είναι γεγονός πως τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αποσκοπούν στην ενίσχυση του δημοκρατικού προφίλ του Ερντογάν που υπέστη ισχυρό πλήγμα εξ’ αιτίας της βίαιης καταστολής των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που συγκλόνισαν το περασμένο καλοκαίρι την χώρα και δεν αφορούσαν αποκλειστικά το κουρδικό στοιχείο καθώς ορισμένα από αυτά που αποσκοπούν στην επιστροφή περιουσιών χριστιανών που δημεύτηκαν στην ανατολική Τουρκία αλλά και στην ενίσχυση του Ισλαμικού χαρακτήρα της χώρας αφού ο Ερντογάν δήλωσε πως οι γυναίκες που απασχολούνται σε δημόσιες υπηρεσίες με εξαίρεση τις δυνάμεις ασφαλείας,τις ένοπλες δυνάμεις και το δικαστικό σώμα θα μπορούν να χρησιμοποιούν την ισλαμική μαντίλα εξέλιξη που προκάλεσε την οργή των κεμαλιστών. Ενώ απογοήτευσε και η διατήρηση απαγόρευσης της θεολογικής σχολής της Χάλκης και η μη αναφορά στην πολυπληθή μειονότητα των Αλεβιτών Μουσουλμάνων Σούφηδων, κλάδου του Σιητικού Ισλάμ της οποίας τα τεμένη δεν αναγνωρίζονται επίσημα από το τουρκικό κράτος.

Προφανές είναι λοιπόν πως ο Τούρκος πρωθυπουργός αντιμετωπίζει ένα πραγματικά εχθρικό περιβάλλον τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό του πολύχρωμου ψηφιδωτού που λέγεται Τουρκία. Γίνεται λοιπόν σαφές πως η γειτονική χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η φιλοδοξία της αναδειχθεί σε ηγετική δύναμη της περιοχής ενέχει πλέον τον κίνδυνο εσωτερικής αποσταθεροποίησης αλλά και της διεθνούς απομόνωσης, που υπονομεύει τα θεμέλια των κεκτημένων των τελευταίων ετών.



Τὸ Σάββατο 27/10/13, ἡ ὀργάνωση τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου Ξάνθης ἀπένειμε τιμητικὴ πλακέτα στὸν ἐνενηντατετράχρονο Πομάκο ἀπόμαχο τοῦ Ἔπους τοῦ '40, κύριο Μεχμέτ Ἐμλιούκ τοῦ Ἀχμέτ, κάτοικο τῆς ὀρεινῆς Σμίνθης, γιὰ τὴν προσφορὰ του στοὺς ἀγῶνες τοῦ Ἔθνους.

Μέσα σὲ ἕνα φιλικὸ περιβάλλον, ὁ σεμνὸς καὶ εὐγενικὸς γέροντας μᾶς ἄνοιξε τὴν καρδιὰ του, διηγούμενος ἱστορίες πολέμου ὄντας στρατεύσιμος, τὶς κακουχίες που πέρασε ὄντας ἀντιστασιακὸς στὰ βουνά, καθῶς καὶ τὶς εἰκόνες σφαγῆς τῶν γυναικοπαίδων στὴν πλατειούλα τοῦ χωριοῦ. Πράγματα που, ὅπως μᾶς εἶπε, δὲν θὰ καταφέρει νὰ ξεχάσει ποτέ. Στὸ δὲ σχόλιό μας γιὰ τὸ πόσο δύσκολη καὶ βασανισμένη ζωὴ πέρασε, ἡ ἀπάντησή του ἦταν λακωνικὴ καὶ περιεκτική «-Ἐμεῖς καλὸ δὲν εἴδαμε... ».

Κατὰ τὴ βράβευσή του, ὁ κύριος Μεχμέτ μᾶς ἐξομολογήθηκε ὅτι οὐδέποτε τοῦ ἔχει γίνει τέτοια τιμὴ μέχρι τώρα. Ὁ ἴδιος ἀλλὰ καὶ οἱ συγχωριανοὶ του δὲν γνωρίζουν ἄλλον στὰ Πομακοχώρια, που νὰ ἔλαβε μέρος στὸν πόλεμο τοῦ '40 καὶ που νὰ εἶναι σήμερα ἐν ζωῇ. Εἶναι ἰδιαίτερη τιμὴ γιὰ μᾶς που γνωρίσαμε ἀπὸ κοντὰ ἕναν ἀπόμαχο ἀγωνιστή, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ διήγησή του δήλωσε ὅτι «-Τὴν Ἑλλάδα ξέρω γιὰ πατρίδα.».


Η τουρκική εφημερίδα Hurriyet σύμφωνα με τον ανταποκριτή της στην Ουάσιγκτον, γνωστοποίησε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες «οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν να παρέχουν «παντός είδους εφόδια» στις φατρίες των ακραίων ισλαμιστών ανταρτών της Συρίας» αναμεταδίδει και η ρωσική εφημερίδα «Независимая газета.

Ο λόγος που πραγματοποιούν οι Ηνωμένες Πολιτείες την κίνηση αυτή την δεδομένη στιγμή είναι ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να επαναλάβουν τα λάθη του Αφγανιστάν, όπου ομάδες ακραίων ισλαμιστών Μουτζαχεντίν προμηθεύτηκαν εξελιγμένο οπλισμό με «ανεξέλεγκτες συνέπειες» τα επόμενα χρόνια.
Η διακοπή της βοήθειας στου ισλαμιστές αντάρτες συνοδεύεται με το κλείσιμο των συνοριακών σταθμών βόρεια της Συρίας και της Τουρκίας, μέσω των οποίων οι αντάρτες δέχονταν βοήθεια από τις ΗΠΑ.

Τουρκικές πηγές ανέφεραν ότι οι Αμερικανοί απαίτησαν από τους Σύρους αντάρτες τρέις βασικές προϋποθέσεις για την συνέχιση της ενίσχυσης με εφόδια:
Πρώτον, οι αντάρτες πρέπει να αποστασιοποιηθούν τελείως από τις ακραίες ισλαμιστικές θέσεις, δεύτερον, θα πρέπει να «αποθαρρύνουν» τους τζιχαντιστές από την στρατηγικής σημασίας πόλη Azaz στα τουρκικά σύνορα, και τρίτον, οι ΗΠΑ δεν θα ξεκινήσουν καμία αποστολή ενίσχυσης πριν λάβουν «θετικά μηνύματ » από τους αντάρτες.
Η τουρκική εφημερίδα έγραψε επίσης ότι η παύση της βοήθειας προς τους αντάρτες οδήγησε σε σύγκρουση στην ηγεσία της CIA, με αποτέλεσμα ένα από τα ανώτερα στελέχη της να, παραιτηθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Μετάφραση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Ενώ συνεχίζονται οι μάχες μεταξύ των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (YPG), του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) του Δυτικού Κουρδιστάν (Ροζάβα) και των ισλαμιστών τρομοκρατών της Αλ Νούσρα/Αλ Κάιντα, που υποστηρίζονται ανοικτά από την Τουρκία και τους ισλαμιστικούς μηχανισμούς του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, οι Κούρδοι ενισχύουν τις θέσεις τους έναντι των τρομοκρατών, της Τουρκίας και του Μπαρζανί, που σύρεται εξ ανάγκης από τις επιταγές της Άγκυρας!

Συγκεκριμένα, οι δυνάμεις των μαχομένων Κούρδων κατέλαβαν χθες τη συνοριακή πύλη Alyarubia (κουρδικά Til Koçer), η οποία παρακάμπτει το κουρδικό κράτος του Β. Ιράκ, που εφάρμοζε εμπάργκο εναντίον των Κούρδων της Συρίας, κατόπιν πιέσεων της Άγκυρας, και δίνει, πλέον, τη δυνατότητα στο Δυτικό Κουρδιστάν να επικοινωνεί με την Περιφέρεια της Μοσούλης, που υπάγεται στη Βαγδάτη και όχι στην Ερμπίλ.


Αυτό σημαίνει ότι λήγει ο αποκλεισμός που υφίσταται εδώ και μήνες το Δυτικό Κουρδιστάν, το οποίο πλέον μπορεί να επικοινωνεί με το Ιράκ και τη Βαγδάτη και να ικανοποιεί διάφορες ανάγκες στρατηγικού χαρακτήρα, για την επιβίωση αυτού του νέου αυτόνομου κρατιδίου!
Να σημειωθεί ότι οι δυνάμεις των Κούρδων της Ροζάβα ελέγχουν μέχρι στιγμής άλλες τρεις συνοριακές πύλες στα σύνορα με την Τουρκία, όπως δείχνει και ο σχετικός χάρτης, οι οποίες, όμως παραμένουν κλειστές με ευθύνη του τουρκικού κράτους, υπό τον φόβον των ...Κούρδων και του ΡΚΚ.
Να σημειωθεί ότι η συνοριακή πύλη Alyarubia, που βρίσκεται πάνω στον θρυλικό Δρόμο του Μεταξιού και παρέμενε κλειστή για μήνες, αφού ήταν στα χέρια των ισλαμιστών τρομοκρατών, είναι από τις πιο σημαντικές και στρατηγικής σημασίας για τη διακίνηση εμπορικών αγαθών, μαζί με αυτήν του Χαμπούρ.


Για να γίνει κατανοητή η σημασία της συνοριακής πύλης Alyarubia, υπογραμμίζουμε ότι ο συμπρόεδρος του PYD και φίλος του Αμντουλλάχ Οτζαλάν, Salih Müslüm, που για να μεταβεί για πολιτκές επαφές στην Ευρώπη, περιμένει εβδομάδες την έγκριση της Ερμπίλ και της κυβέρνησης Μπαρζανί, για να περάσει στο αυτόνομο Κουρδικό κράτος από την ελεγχόμενη συνοριακή πύλη του Κάμισλο, που συνδέει το Δυτικό με το ελεύθερο Νότιο Κουρδιστάν, τώρα αναμένεται να χρησιμοποιήσει την συνοριακή πύλη Alyarubia, για να μεταβεί στη Βαγδάτη και από εκεί στην Ευρώπη!
Τέλος, πέραν αυτού, οι Κούρδοι του Δυτικού Κουρδιστάν, σχεδιάζουν να ενισχύσουν τους εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς με τη Βαγδάτη, ικανοποιώντας τις άμεσες ανάγκες και εξασφαλίζοντας από τη μια τη βιωσιμότητα του υπό οικοδόμηση αυτόνομου κράτους τους και από την άλλη τη ντε φάκτο διεθνή του νομιμοποίηση!

 


Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Η επανάληψη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μία καλή ευκαιρία για τις κυβερνήσεις της Λευκωσίας και των Αθηνών για να δείξουν την πολυδιαφημισμένη αποφασιστικότητά τους έναντι της Άγκυρας.

Αντίθετα επέτρεψαν το άνοιγμα ενός κεφαλαίου χωρίς να τεθεί ο παραμικρός όρος στη χώρα που κατέχει για 40 σχεδόν χρόνια το 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κάποιοι θα με χαρακτηρίσουν ρομαντικό, αλλά η απάντησή μου είναι και απλή και σύντομη: Ήταν μία ευκαιρία να τεθούν τα θέματα στα οποία συχνά-πυκνά αναφέρεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος σε κάθε του ομιλία, ιδιαίτερα όταν παραβρίσκεται σε μνημόσυνα ηρώων της ΕΟΚΑ, δείχνει έναν άλλο εαυτό, τον οποίο θα χαρακτήριζα «απορριπτικό» με τάσεις να ξεπεράσει όλους μας.

Είχαν κάθε δικαίωμα η Λευκωσία και η Αθήνα να θέσουν τουλάχιστον την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου για να ανοίξει το δεύτερο κεφάλαιο για την Τουρκία. Η ευκαιρία αυτή χάθηκε, αλλά είναι τόσα πολλά τα ανοικτά κεφάλαια που θα μπορεί ο κ. Αναστασιάδης να το πράξει μία άλλη φορά. Ελπίζω…

Βεβαίως, με το άνοιγμα ενός κεφαλαίου και τις πομπώδεις δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν, που ακολούθησαν, θα μπορούσε κανείς να πει ότι «δεν χάθηκε ο κόσμος», διότι στο τέλος τίποτα δεν θα αλλάξει για την Κύπρο και την υπόθεσή της. Ας ευχηθούμε ότι οι όποιες παραχωρήσεις για να επιτευχθεί αυτή η περίφημη δήλωση-δικαιολογία για επανέναρξη του διαλόγου, δεν θα αποτελέσουν ακόμα ένα όπλο της Τουρκίας.

Το μεγάλο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει την κυπριακή πολιτική ηγεσία στη Λευκωσία και τον Έλληνα πρωθυπουργό στην Αθήνα είναι αυτό: ποιοι είναι οι στόχοι της Τουρκίας και εάν όλα αυτά τα χρόνια, από την εισβολή και μετά, έχουν αλλάξει ή παραμένουν οι ίδιοι.

Ένας πολύ καλός οδηγός είναι τα αρχεία του Χένρι Κίσινγκερ, όπου μπορεί κανείς να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου με τη βοήθεια του τότε υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στα αρχεία, που μπορεί να διαβάσει ο καθένας πια, αποκαλύπτεται ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (ΔΔΟ) ήταν δημιούργημα της Ουάσιγκτον και δυστυχώς την ενστερνίστηκε πρώτος ο Γλαύκος Κληρίδης ως προεδρεύων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος δεν άντεξε την καταπίεση των Αμερικανών. Βεβαίως οι συνθήκες ήταν διαφορετικές και το «όχι» που ήταν η πρώτη και μόνη επιλογή, έγινε μέσα σε μία νύχτα «ναι».

Ο Χένρι Κίσινγκερ «εκπαίδευσε» σιγά-σιγά τους Τούρκους και τον Ραούφ Ντενκτάς και τους έπεισε ότι είναι η καλύτερη λύση γι’ αυτούς. Με τον καιρό, και αφού οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν πως η ΔΔΟ ήταν όπως την κινούμενη άμμο ή τον φούρνο του Χότζα, «την έφεραν στα μέτρα τους» και την παρουσιάζουν πλέον ως συνομοσπονδία. Για τους πολίτες της Κύπρου ήταν και παραμένει ανάθεμα, διότι πέραν του ότι είναι φιλοτουρκική λύση, είναι την ίδια στιγμή και ρατσιστική.

Είναι απορίας άξιον ότι στην πλειοψηφία τους οι Ελληνοκύπριοι πολιτικοί έμειναν πιστοί στο μοιραίο λάθος του Μακάριου, που τον έστειλε στον τάφο τρεις μήνες μετά την εκβιαστική επιβολή της ΔΔΟ.

Το τελευταίο διάστημα μελετώ τα κείμενα αναλυτών που στο παρελθόν, λόγω της σχέσης τους με το Ισραήλ, εξυπηρετούσαν την Τουρκία σε όλα τα επίπεδα. Οι σημερινές αναλύσεις τους βρίθουν επιθέσεων εναντίον της Άγκυρας και είναι γεμάτα απογοήτευση για τη συμπεριφορά των Τούρκων έναντι των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που την προστάτευσαν, την ενίσχυσαν και την ανέδειξαν σε περιφερειακή δύναμη στη Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.

Ένα σοβαρό παράδειγμα αποτελεί ο Στίβεν Κουκ του Council on Foreign Relations, ο οποίος έφτασε στο σημείο να προβλέπει ότι «η Τουρκία χάνεται για τις ΗΠΑ». Με απλά λόγια μετά το Ισραήλ είναι πολύ πιθανό να απολέσει και τον μεγάλο της πάτρωνα, την Αμερική.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι συνεργάτες του πρέπει να μελετήσουν τις θέσεις αυτών των αναλυτών πριν πάρουν την απόφαση και για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων αλλά και γενικότερα για το κατά πόσο συμφέρει στην πατρίδα μας να εμπλακεί σε διάλογο με μία χώρα που το μόνο που αποδέχεται είναι την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας για να θέσει υπό τον έλεγχό της το νησί.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι: Χαλί …κόκκινο στρώνουν οι Αμερικανοί για το γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, Ανδρο Κυπριανού. Εχουν διευθετηθεί σημαντικές συναντήσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Θα αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα των επαφών του…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Με χρήματα της κυπριακής κυβέρνησης πραγματοποιήθηκε συνέδριο στην Ουάσιγκτον για τη στρατηγική συνεργασία της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ελλάδας. Οι οργανωτές το διοργάνωσαν βιαστικά με αποτέλεσμα να εμφανισθούν οι «συνήθεις ύποπτοι» – είναι αυτοί που λέμε πως «όπου δουν φως μπαίνουν, καλησπερίζουν, τρώνε δωρεάν και φεύγουν». Ολοι κι όλοι εμφανίστηκαν 70 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους ομογενείς, ενώ δεν προσκάλεσαν τους δημοσιογράφους για να καλύψουν το γεγονός. Προφανώς για να μην δούμε τα χάλια τους… Με δυό λόγια, άνοιξαν μία τρύπα και πέταξαν μέσα 50 χιλιάδες δολάρια…



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

«Λαμπρό» επαγγελματικό μέλλον για τους Έλληνες γιατρούς, όπως τους κατάντησε η πολιτική του κ. Άδωνη χωρίς δουλειά και χωρίς κανένα μέλλον και προοπτική, φαίνεται πως ανοίγεται στην γειτονική Τουρκία, όπως αναφέρει και η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, (28/10).

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, σε ομιλία του που έκανε στο προάστιο Küçükçesmece της Κωνσταντινούπολης και στα εγκαίνια του καινούργιου υπερσύγχρονου Κέντρου Οδοντιατρικής και Στοματολογίας, ο Τούρκος συνάδελφος του Άδωνη, Mehmet Müezzinoğlu, ο οποίος ειναι δυτικοθρακιώτικης καταγωγής και γνωρίζει άριστα την ελληνιήη γλωσσα, καλεσε τους Έλληνες γιατρούς που είναι χωρίς δουλειά να έρθουν να εργαστούν στην Τουρκία.
Σύμφωνα με τον κ Müezzinoğlu, σήμερα στην Ελλάδα 10.000 Έλληνες γιατροί είναι χωρίς δουλεία και δεν υπάρχει καμία προοπτική για να βρουν κάτι στο αμέσως προσεχές μέλλον. Για τους άνεργους αυτούς Έλληνες γιατρούς, όπως διακήρυξε ο Τούρκος υπουργός υγείας, το μέλλον τους είναι στην… Τουρκία.
«Η Τουρκία τους έχει ανάγκη, ελάτε να δουλέψετε στην Τουρκία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ Müezzinoğlu, ο οποίος στο παρελθόν έχει γίνει γνωστός για τις προκλητικές του δηλώσεις για την δυτική Θράκη με τις δήθεν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της «τουρκικής» μειονότητας, όπως χαρακτήρισε την μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής.
Και συνεχίζοντας ο κ Mehmet Müezzinoğlu για το μεγάλο θέμα της τεράστιας ανεργίας των Ελλήνων γιατρών, που συνεχώς επιδεινώνετε καθώς κλείνουν νοσοκομεία και το ελληνικό ΕΣΥ διαλύεται από την πρωτοφανή πολιτική διώξεων του κ. Άδωνη, κάλεσε επιδεικτικά τους Έλληνες γιατρούς χωρίς δισταγμό να έρθουν να δουλέψουν στην Τουρκία γιατί η Τουρκία, όπως τόνισε, τους έχει ανάγκη.

Η ελληνική ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο. Αφού πριν από λίγο καιρό ο ίδιος Τούρκος υπουργός είχε ανακοινώσει ότι η Τουρκία γνωρίζοντας την κατάσταση στον ελληνικό χώρο της υγείας που ουσιαστικά αφήνει τα ελληνικά νησιά χωρά ιατρική περίθαλψη, θα κατέβαζε στο Αιγαίο όχι ένα, αλλά δυο πλωτά νοσοκομεία για να αντιμετωπίσει τις τεράστιες ιατρικές ανάγκες της περιοχής, τώρα ο ίδιος υπουργός καλεί απροκάλυπτα και επίσημα τους Έλληνες γιατρούς που έχουν μείνει κυριολεκτικά στον δρόμο, να έρθουν να δουλέψουν στην Τουρκία.
Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τις προθέσεις τους να εκμεταλλευτούν ακόμα και τον χώρο της υγείας για να προωθήσουν και να επιβάλλουν την παρουσία τους ακόμα και σε όλο τον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου. Ο Müezzinoğlu γνωρίζει πολύ καλά την ελληνική κατάσταση και σίγουρα με την «βοήθεια» του συναδέλφου του κ. Άδωνη, σπεκουλάρει εύστοχα στην διάλυση του ελληνικού συστήματος υγείας.

Αλήθεια δεν γνωρίζω αν όλα αυτά θα προβληματίσουν την μνημονιακή κυβέρνηση και τον πολύ «παραστατικό» και «αστέρα» της τηλεόρασης, υπουργό υγείας κ. Άδωνη, αλλά σίγουρα οι Τούρκοι τρίβουν τα χέρια τους καθώς βλέπουν άλλη μια χρυσή ευκαιρία να επιβληθούν με την παρουσία τους στον χώρο της υγείας, ακόμα και στον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου και αυτή την φορά όχι με πολεμικά πλοία, αλλά με πλωτά νοσοκομεία.

Όσον αφορά τον ίδιο τον «γραφικό» κ. Γεωργιάδη, που έχει επιδοθεί στο ευγενές άθλημα του κλεισίματος των νοσοκομείων, θα του θυμίσω πως όταν κλείνει ένα σχολείο ανοίγει μια φυλακή, αλλά όταν κλείνει ένα νοσοκομείο, ανοίγει ένα… νεκροταφείο.

Του Ιωάννη Μιχαλέτου


Το παρόν κείμενο αποτελεί μια υπόθεση εργασίας βασιζόμενη σε πραγματιστική ανάλυση των διόδων λαθρομετανάστευσης στη χώρα μας.

Πόσο εύκολο είναι για έναν Αφγανό (λόγου χάρη) λαθρομετανάστη να βρεθεί μέσα σε μια εβδομάδα από τη Καμπούλ στις Βρυξέλλες μέσω Ελλάδος;
Η απάντηση είναι απλή: Χρειάζεται μόνο 5-8.000 Ευρώ και διασυνδέσεις.

Βήμα προς βήμα

Αναχώρηση Δευτέρα ξημερώματα από τη Καμπούλ προς τα Ιρανικά σύνορα αφού έχει κάνει πρώτα αίτηση εισόδου για το Ιράν (δίνεται εύκολα).

Εναλλακτικά περνά λάθρα τα σύνορα των δύο κρατών ξοδεύοντας περί τα 300 Δολάρια σε διακινητές.

Απόγευμα Δευτέρας περνά τα Ιρανικά σύνορα και παίρνει τη γραμμή υπεραστικού λεωφορείου προς Τεχεράνη.

Τρίτη πρωί αλλάζει λεωφορείο και κατευθύνεται προς την Κωνσταντινούπολη (Δεν υπάρχει βίζα μεταξύ αυτών των δύο κρατών).

Το βράδυ της Τρίτης και όλη την Τετάρτη προβαίνει σε τρεις κινήσεις
- Ειδοποιεί τους συνεργάτες του στο Βέλγιο να του εκδώσουν ηλεκτρονικό αεροπορικό εισιτήριο Αθήνα-Βρυξέλλες σε Ελληνικό όνομα (Κόστος 150 Ευρώ-μία διαδρομή ασφαλώς)
- Έρχεται σε επαφή στη Κωνσταντινούπολη με διακινητές για να τον μεταφέρουν στον Έβρο και να του υποδείξουν πότε και ποιο πέρασμα να διασχίσει (Κόστος 500 Ευρώ-ανάλογα και με την εποχή)
- Ειδοποιεί τους συνεργάτες του στην Αθήνα να του έχουν αυτοκίνητο στην περιοχή του Έβρου για να τον μεταφέρει στην Αθήνα και παράλληλα να τον εφοδιάσουν με τη άφιξη του με Ελληνική ταυτότητα ή λοιπά έγγραφα, που να αναγράφονται τα στοιχεία που εκδίδονται στο αεροπορικό εισιτήριο (Βλέπε παραπάνω).
Το κόστος για τα ανωτέρω κυμαίνεται περί τα 2.000 Ευρώ

Παρασκευή μεσημέρι περνά τα ελληνοτουρκικά σύνορα (Οι πιθανότητες σύλληψής του κυμαίνονται στο 10%).
Τηλεφωνεί με το ανώνυμο καρτοκινητό του που αγόρασε στη Κωνσταντινούπολη να τον πάρουν με το αυτοκίνητο.
Μέχρι τη κάθοδο του στην Αθήνα οι πιθανότητες να συλληφθεί είναι λιγότερες από 5% μετά από τυχόν έλεγχο της Αστυνομίας. Οι διακινητές εξ'άλλου έχουν φροντίσει να τον εφοδιάσουν με δελτίο αίτησης ασύλου που έχουν κλέψει ή αγοράσει από άλλον Αφγανό που διαμένει στην Ελλάδα.

Το Σάββατο πρωί είναι στην Αθήνα. Επιβεβαιώνει τις συνεννοήσεις του, κουρεύεται-ξυρίζεται, αγοράζει ρούχα (Παντελόνι, σακάκι, πουκάμισο, χαρτοφύλακα και λοιπά είδη). Σ.Σ. Ένας Αφγανός (αλλά και Ιρανός) μπορεί σε αρκετές περιπτώσεις να "περάσει" ανέτως για Νότιο Ευρωπαίος εάν έχει την κατάλληλη κόμη, αμφίεση και συμπεριφορά.

Κυριακή πρωί πηγαίνει στο αεροδρόμιο Αθηνών. Παραλαμβάνει τη κάρτα επιβίβασης από την αεροπορική εταιρεία δίδοντας τους κωδικούς του εισιτηρίου και την "ταυτότητά του".

Στη συνέχεια πηγαίνει στην πύλη αναχώρησης (περνώντας μόνο από τον έλεγχο χειραποσκευών-συνθήκη Σένγκεν γαρ). Εκεί λόγω χρόνου και μάζας επιβατών κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χρειαστεί καν να δείξει την ταυτότητα για δεύτερη φορά παρά μόνο την κάρτα επιβίβασης. Ούτως ή άλλως ακόμα και εάν χρειαστεί, ο έλεγχος είναι τυπικός καθ' όλα. Στη συνέχεια επιβιβάζεται και κατά την έξοδο του στις Βρυξέλλες δεν υφίσταται έλεγχος λόγω Σένγκεν και ούτως συναντά τους συνεργάτες του και εξαφανίζεται Κυριακή βράδυ...

Εναλλακτικά στα ανωτέρω, μπορεί να μεταβεί σε περιφερειακά τουριστικά αεροδρόμια κατά τη θερινή περίοδο σε πτήση τσάρτερ.

Το παραπάνω υποθετικό σενάριο βεβαίως αφορά μικρή κατηγορία υποψηφίων λαθρομεταναστών που έχουν την οικονομική άνεση, ψυχολογικές αντοχές και δίκτυο συνεργατών για να πράξουν τα ανωτέρω. Σε ότι αφορά εκπαιδευμένα στελέχη τρομοκρατικών και εγκληματικών δικτύων, τα σχόλια περιττεύουν...

Βεβαίως τα σημεία κλειδιά στην όλη υπόθεση εργασίας είναι δύο

- Η πλαστογράφηση ταυτοτήτων και λοιπών εγγράφων
- Η συνθήκη Σένγκεν που καταργεί ουσιώδεις ελέγχους

Είναι προφανές που πρέπει να δοθεί έμφαση από τις Αρχές τις χώρες και ήδη το τελευταίο έτος έχουν γίνει σημαντικότατα πλήγματα σε κυκλώματα αυτού του τύπου στη χώρα τα οποία έχουν μάλιστα και διεθνή διάσταση.

Προκειμένου να δοθεί ένα ισχυρότατο πλήγμα σε αυτή τη βιομηχανία παρασκευής πλαστών εγγράφων και παραχαρακτών ορισμένα βήματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας μπορούν να παρθούν

- Σε όλες τις "πύλες της χώρας" μπορούν να τοποθετηθούν ενοποιημένα λογισμικά που έχουν στη διάθεση τους τα στοιχεία (κωδικούς στην ουσία) όλων των ταυτοτήτων και διαβατηρίων Ελλήνων πολιτών. Παρόμοια συστήματα οφείλουν να έχουν και όλες οι υπόλοιπες χώρες τις Ε.Ε.
Εν συνεχεία αυτά τα συστήματα θα τροφοδοτούν σε αληθινό χρόνο όλες τις εταιρείες μεταφορών και τυχόν πλαστά ή κλεμμένα έγγραφα θα εντοπίζονται προτού καν αρχίσει η μετακίνηση των υποψηφίων λαθρομεταναστών προς επιβίβαση.

- Αλλαγή του όλου πλαισίου εγγράφων στην Ελλάδα με έμφαση στη ψηφιοποίηση και ανανεούμενη ταυτοποίηση για ελαχιστοποίηση των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν

- Ευμεγέθης αύξηση των ελέγχων στα εθνικά οδικά δίκτυα και ακτοπλοϊκές γραμμές από τα νησιά.

- Το παραπάνω σε όλες τις μεθόδους εισόδου σε διεθνή αεροδρόμια και λιμένες της χώρας

(Τα παραπάνω αποτελούν και ανασταλτικό παράγοντα και για λοιπές έκνομες δραστηριότητες)

Εν κατακλείδι η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως χώρα τράνσιτ και ως εκ τούτου αποτελεί πρωταρχική στόχευση στο να τεθούν σοβαρά εμπόδια ώστε να μειωθεί η σημασία της χώρας σε αυτό το ρόλο.

Πηγή: RIMSE

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Την 28η Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός Πρέσβης Grachi έδωσε στον Έλληνα Πρωθυπουργό, Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο της Ιταλικής Κυβέρνησης που απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική επικράτεια προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του ελλαδικού χώρου. O ηγέτης του Ελληνικού Έθνους απάντησε: «Alors, c'est la guerre», το οποίο μεταφράζεται: «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος». Σ΄ αυτό το περήφανο ΟΧΙ του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο οποίος έβαλε μπροστά το συμφέρον και την αξιοπρέπεια της πατρίδος του, από την ιδεολογική ταύτιση με τον εισβολέα Ιταλό, συντάχθηκε όλος ο Ελληνικός λαός και έτσι ο στρατός μας κατάφερε μεγάλες νίκες και δημιούργησε το «Έπος του ΄40».

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ
Σαράντα χρόνια μετά που η χώρα μας και ο λαός της εόρταζαν την 28η Οκτωβρίου 1980, την ίδια αυτή ημέρα διάλεξε η κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη να βραβεύσει την γερμανική πολυεθνική εταιρεία Siemens, η οποία σήμερα εμπλέκεται στο μεγαλύτερο μεταπολεμικό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο (εξαγορά πολιτικών προσώπων), με Δίπλωμα –Αριστείο για τις υπηρεσίες της στην Ελλάδα. Αυτό το πολύ σοβαρό ντοκουμέντο, ακριβώς την ημέρα εορτασμού του «Έπους του ΄40», παρουσιάζει κατ΄ αποκλειστικότητα η Εφημερίδα “Ελεύθερη Ώρα”, το οποίο αναφέρει επί λέξει: «Το παρόν δίπλωμα δίνεται τιμητικά στη Siemens για τη συμμετοχή της στην προώθηση της αμυντικής Βιομηχανίας μέσω της συμμετοχής της στη Διεθνή Έκθεση Άμυνας που έγινε στην Ελλάδα» (συνημμένο). Το παραπάνω ντοκουμέντο είναι ένα ακόμη δείγμα που πιστοποιεί τη διαχρονική διαπλοκή της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας με τους Έλληνες πολιτικούς. Αυτούς τους σημερινούς Έλληνες πολιτικούς της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, οι οποίοι τρομοκρατημένοι δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα της τήρησης του Εξωδικαστικού Συμβιβασμού μεταξύ της Siemens και του Ελληνικού Δημοσίου, που καθημερινά καταπατείται από την γερμανική εταιρεία! Προφανώς γιατί η Siemens γνωρίζει αρκετά πολιτικά πρόσωπα των δυο κομμάτων της συγκυβέρνησης, που πιθανώς εμπλέκονται σε δωροδοκίες-χορηγίες εκτός των Τσοχατζόπουλου, Σμπώκου, Τσουκάτου και Μαντέλη. Άλλωστε, είναι πολλοί αυτοί που ισχυρίζονται πως οι Τσουκάτος-Μαντέλης είναι ο τελευταίος τροχός της διαχρονικής διαπλοκής πολιτικών προσώπων με τη Siemens.

ΚΑΥΤΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Έτσι, μετά το κακόγουστο και αντιαισθητικό σήριαλ της «Χρυσαυγιάδας» από την Ελληνική κυβέρνηση και τα υπερχρεωμένα ΜΜΕ της αδιαφάνειας και της αντι-δημοσιογραφίας, όπως επίσης της υπερ-προβολής του «υπερπατριώτη» Αντώνη Σαμαρά που μας τον παρουσιάζουν να μάχεται σθεναρά την τρόικα, δήθεν υπέρ των ελληνικών συμφερόντων, αλλά και της «θριαμβευτικής πορείας» του εκλεκτού του Πρωθυπουργού, Προέδρου και Διευθύνοντος συμβούλου της ΕΤΕ, Αλέξανδρου Τουρκολιά που θεωρεί πως η ανακεφαλαιοποίηση θέτει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα σε μια νέα πορεία και οι τράπεζες καλούνται να συμβάλουν στην αναπτυξιακή διαδικασία, περιμένουμε ένα πολύ δύσκολο Νοέμβριο. Το menu λοιπόν του Νοεμβρίου, εκτός του εορτασμού της 17ης Νοεμβρίου από το «Δημοκρατικό-Συνταγματικό τόξο», περιλαμβάνει και τα νέα μέτρα στις πλάτες μισθωτών και συνταξιούχων προς κάλυψη του δημοσιονομικού κενού των 2 δις ευρώ (όσο δηλαδή είναι το ποσό της ομόφωνης απόφασης της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τα «μαύρα» ταμεία της Siemens) που ανακάλυψε ξαφνικά η τρόικα. Και βέβαια δεν έχει σημασία εάν αυτά τα μέτρα θα είναι οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα ή στοχευμένες (νέος όρος Στουρνάρα) περικοπές δαπανών, από τη στιγμή που θα επιβληθούν άσχετα με τους λεονταρισμούς του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Η επιβολή των παραπάνω νέων μέτρων καθώς επίσης και το μήνυμα αξιωματούχων της τρόικας που αδειάζουν τον Υπουργό Οικονομικών, Στουρνάρα για το πρωτογενές πλεόνασμα, οδηγούν την πατρίδα σε μεγαλύτερη βαθειά κρίση και αποδεικνύουν την αποτυχία της κυβερνήσεως και στο επικοινωνιακό παιχνίδι. Την ίδια ακριβώς ώρα η κυβέρνηση σπαράσσεται από τις κόντρες Στουρνάρα, Μπακογιάννη, Αβραμόπουλου και Βενιζέλου. Είναι δε, μνημειώδης η αλαζονική δήλωση του Βενιζέλου προς τον Στουρνάρα: «Την πολιτική την ορίζω εγώ και ο Πρωθυπουργός». Το κυρίως πιάτο όμως, του menu του Νοεμβρίου, είναι η Siemens με αφορμή την δίκη που έχει ορισθεί για τον πρώην Υπουργό του ΠΑΣΟΚ, Τάσο Μαντέλη και το μοναδικό στέλεχος της Siemens, Ηλία Γεωργίου. Βέβαια απουσιάζουν από τη δίκη πολλά από τα ηχηρά ονόματα κατηγορουμένων στελεχών της Siemens, όπως οι Πρόδρομος Μαυρίδης, Αλέξανδρος Αθανασιάδης, Μανώλης Σταυριανός αλλά και μια πλειάδα πολιτικών και μη προσώπων που αναφέρονται στο μοναδικό ομόφωνο πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τα «μαύρα» ταμεία της Siemens.

ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Ωστόσο, για το πόρισμα αποζημίωσης της Siemens προς το ελληνικό δημόσιο της τάξεως των 2 δις ευρώ, που μετατράπηκε μέσω του Εξωδικαστικού Συμβιβασμού σε 200 εκ. ευρώ έχουν ευθύνη όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου. Σε αυτό το πραξικόπημα των κυβερνήσεων Παπαδήμου και Σαμαρά, η αντίδραση των ΑΝ.ΕΛ και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν υποτυπώδης, ενώ τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα «ποίησαν την νύσσα».

ΝΙΚΟΛΑΚΕΑ-ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ-ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
Η Ελεύθερη Ώρα είναι η πρώτη και μοναδική εφημερίδα και ίσως η τελευταία που διατήρησε και διατηρεί «ζωντανό» αυτό το μεγαλύτερο μεταπολεμικό πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο και είναι η μόνη εφημερίδα που έχει προβλέψει πως η σοβούσα αυτή υπόθεση θα κλείσει οριστικά, προς εξασφάλιση του κύρους των διατελεσάντων Προέδρων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η Ελεύθερη Ώρα είναι επίσης, η μοναδική εφημερίδα που προτρέπει συνεχώς την Ανακρίτρια Νικολακέα, προκειμένου να καλέσει επιτέλους, τον ουσιώδη (άποψη των μελών της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής) μάρτυρα Ευάγγελο Σέκερη, προκειμένου να αποσαφηνιστούν σε βάθος ερωτήματα που αιωρούνται στην Ελληνική κοινωνία και τον χειμαζόμενο Ελληνικό λαό. Οφείλει η κ. Νικολακέα να επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον της, για το οποίο άλλωστε έχει ορκιστεί. Όπως, οφείλει ο Υπουργός Δικαιοσύνης και παλαιός Δικαστικός, Χαράλαμπος Αθανασίου να ξυπνήσει από τον νιρβάνα του και να δώσει εντολή επιτάχυνσης της υποθέσεως που επί 4 χρόνια καρκινοβατεί. Επίσης, θα θέλαμε να γνωρίζουμε τη θέση που έχει λάβει στην συγκεκριμένη υπόθεση ο έγκριτος καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Νομικός Σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Γιάννης Καράκωστας!

Συνεπώς, πιστεύουμε πως στο πλαίσιο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και του υγιούς ανταγωνισμού που θα φέρει την ποθούμενη ανάπτυξη της πατρίδος μας με προσδοκώμενη την επιθυμία της γρήγορης εξόδου από το σκοτεινό οικονομικό τούνελ όπου βρισκόμαστε, θα πρέπει θα εξοστρακιστούν τα πολιτικά λαμόγια της διαπλοκής και της διαφθοράς και να αναλάβουν τις τύχες της χώρας άνθρωποι νέοι με όρεξη και καθαρό επιχειρηματικό και πολιτικό παρελθόν. Τότε και μόνο θα έχει μελλοντική τύχη η Ελλάδα. Γιατί επί παραδείγματι θα ήθελα να θυμίσω τον πανικό που είχε καταλάβει την νεοεκλεγείσα κυβέρνηση Σαμαρά τον Ιούνιο του 2012, όταν άρον-άρον υποχρέωσε τον «ταλαίπωρο» Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα να υπογράψει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Siemens, λίγες ημέρες πριν το πρώτο ταξίδι του Σαμαρά στο Βερολίνο (24 Αυγούστου 2012), όπου θα συναντούσε την Καγκελάριο Μέρκελ. Ένα εξωδικαστικό συμβιβασμό που αρνήθηκαν να υπογράψουν οι προκάτοχοι του Στουρνάρα, Σαχινίδης και Ζανιάς.

Επικοινωνία με τον συντάκτη:
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Τη μια κατραπακιά μετά την άλλη τρώει ο ελληνικός λαός πέντε χρόνια τώρα... Κάθε μέρα και μια καινούργια τον περιμένει. Ζει με την αγωνία, τι άλλο τον περιμένει. Έχει χάσει και τον ύπνο του. Μόνος, απροστάτευτος στο έλεος των αποφάσεων που λαμβάνονται χωρίς αυτόν και καταστρέφουν τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του.

Η μια μετά την άλλη τάξη που πάει να βγει στον δρόμο, να αντιδράσει στην καθημερινή καταιγίδα και να φωνάξει, στήνεται στο απόσπασμα. Με κατηγορίες ξεχασμένες σε κάποια συρτάρια και οι οποίες ποτέ δεν έφθασαν στα συμβούλια κρίσεων ή στα δικαστήρια. Που βγαίνουν σήμερα με έναν και μόνο σκοπό, να απαξιώσουν όποιον απεργεί. Στρέφουν τη μια τάξη κατά της άλλης. Πάνω στην παραζάλη, δεν καταλαβαίνουν ότι αυτοπαγιδεύονται. Ότι παίζουν το παιγνίδι της εξουσίας. Και στο τέλος όλες είναι οι χαμένες. Γυρίζουν στο σπίτι, από τη δουλειά, με το κεφάλι σκυμμένο. Ηττημένοι...

Και ζώνονται αναγκαστικά στον ζουρνά, με τον φόβο να κυριαρχεί μέσα τους, μη χάσουν και το ξεροκόμματο...

Την ίδια στιγμή οι υπουργοί και οι οργανωτές αυτής της πολιτικής που θέλει άβουλους πολίτες, τρίβουν τα χέρια τους. Βγαίνουν μάλιστα στα κανάλια και στα ραδιόφωνα και κοκορεύονται... Ότι τους κατατροπώσαμε, τους συντρίψαμε, νικήσαμε, πέρασαν οι διαθεσιμότητες, όπως ήδη πρόκειται να κάνουν αύριο με τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων.

Άραγε, εκεί στα πολυτελή κυβερνητικά γραφεία -που είναι ασφαλισμένα από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και δεν φθάνει σε αυτά η φωνή της απόγνωσης και της απελπισίας, που οδήγησε προχθές τον 29χρονο να βουτήξει στη θάλασσα, εκεί στην όμορφη γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου και την περασμένη βδομάδα την απολυμένη από την ΕΡΤ3 να πέσει από το μπαλκόνι- αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να είσαι ο ηγέτης μιας χώρας με έναν λαό ηττημένο, όχι από κάποιον ξένο εισβολέα, π.χ. τον Τούρκο, αλλά από δικούς του, από συμπολίτες του, που μάλιστα κάποτε είχε ψηφίσει;

Ένας λαός ηττημένος πώς θα μπορέσει, Αντώνη Σαμαρά, να ανορθώσει τη χώρα; Σε ποιον να πιστέψει; Σε εκείνον που επεδίωξε την ήττα του; Τον εξευτελισμό του; Ότι αυτός φταίει για εδώ που φθάσαμε; Ότι τα έφαγε; Αυτός κυβέρνησε; Το λάθος του ήταν πράγματι ότι πίστεψε τα λόγια τα μεγάλα και ψήφισε. Το έχει πει ο εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσης Σολωμός: πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος... Διαχρονική η διαπίστωση...

Το 1940 τα έδωσε όλα, πείνασε, διώχθηκε, εκτελέστηκε, βασανίστηκε, έχασε τα παιδιά του, αλλά ποτέ δεν ηττήθηκε μέσα του. 

Σήμερα δεν υπάρχει αυτό το φρόνημα. Την απάντηση στο γιατί τη γνωρίζετε.

Δεν είναι καθόλου καλός σύμβουλος να νιώθει ο Έλληνας ότι έχει ηττηθεί, όταν μια ζωή παλεύει. Οδηγεί στην παραίτηση, στη σιωπή που κάποιοι σύμβουλοί σας, κύριε πρωθυπουργέ, ερμηνεύουν ως αποδοχή.

Κακό σας κάνουν...  Γιατί ένας λαός ηττημένος δεν μπορεί ποτέ να ξέρεις πώς θα αντιδράσει. Όταν τα έχει χάσει όλα... 

Και την καμπάνα σάς τη κτύπησε πολύ δυνατά ο Αρχιεπίσκοπος: Δεν αντέχει άλλο ο λαός... Το βλέπει, το ζει κάθε μέρα, που δεν το ζείτε εσείς, τουλάχιστον από κοντά. Και ανησυχεί...

Πηγή: Το Παρόν


Το Υπουργείο Εξωτερικών στη Μαδρίτη
Η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ υπέκλεψε τουλάχιστον 60 εκατομμύρια τηλεφωνήματα στην Ισπανία από τον Δεκέμβριο του 2012 έως τον Ιανουάριο του 2013, γράφει τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου η ισπανική εφημερίδα El Mundo, ενώ ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Μαδρίτη κλήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών για εξηγήσεις.

Σύμφωνα με έγγραφο που αναφέρεται ότι προέρχεται από τον πρώην τεχνικό της NSA Εντουαρντ Σνόουντεν και δημοσιεύει η εφημερίδα El Mundo, η υπηρεσία αυτή "υπέκλεψε 60,5 εκατομμύρια τηλεφωνικές συνδιαλέξεις στην Ισπανία" από τις 10 Δεκεμβρίου έως τις 8 Ιανουαρίου του 2013, εκ των οποίων "τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια τηλεφωνήματα την ημέρα της 11ης Δεκεμβρίου".

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η NSA "δεν είχε καταγράψει το περιεχόμενο των κλήσεων αλλά τον αριθμό σειράς των τηλεφώνων, τον τόπο όπου βρίσκονταν, τον αριθμό τηλεφώνου των καρτών SIM που χρησιμοποιήθηκαν και τη διάρκεια της κλήσης".

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Τζέιμς Τζάκσον θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις για τις υποτιθέμενες υποκλοπές τηλεφωνημάτων Ισπανών αξιωματούχων που αποκαλύφθηκαν την Παρασκευή στον Τύπο, ύστερα από άλλες αποκαλύψεις για τις δραστηριότητες της αμερικανικής κατασκοπείας στόχος της οποίας μεταξύ άλλων ήταν 35 ηγέτες στον πλανήτη.

Πηγή: Νews.gr

Διάβάστε επίσης:

Πόσο τυχαία είναι τα σκάνδαλα και οι διαρροές περί υποκλοπών; 





- Γεννήθηκε σ’ ένα φτωχό χωριουδάκι της σημερινής Ανατολικής Θράκης και φύλαγε μέχρι τα 8 του χρόνια πρόβατα

- Έρευνα αποδεικνύει ότι ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης και δεν ήταν «πρωτευουσιάνος», όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο τουρκικός εθνικισμός

- Σε καμιά τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν υπάρχει η αλήθεια, εντούτοις φαίνεται να τη γνώριζαν πολλοί, ακόμη και το ελληνικό κράτος

Της Αγνής Αναστασίου 

Πριν από μερικά χρόνια, η πομακική εφημερίδα «Ζαγάλισα», μετά από πληροφορίες ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο και ωραίο παραμύθι, διενήργησε επιτόπια έρευνα πολλών μηνών. 

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα ευρήματα αυτά, ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης -δεν ήταν «πρωτευουσιάνος» όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο τουρκικός εθνικισμός- αλλά σε ένα μικρό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά, τη Χρυσαυγή, όπου μέχρι τα οκτώ περίπου χρόνια του φύλαγε αγελάδες και πρόβατα στους γύρω λόφους! Εκεί πήγε στο δημοτικό σχολείο. Φυσικά σε καμιά τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν θα διαβάσετε αυτήν την αλήθεια.

Μαρτυρίες από το χωριό Χρυσαυγή

Όταν οι χριστιανοί Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες πρωτοήρθαν (1922) στο Σαρίγιερ (σήμερα Χρυσαυγή), οι Τούρκοι του χωριού δεν είχαν φύγει ακόμα. Έφευγαν σταδιακά. Στο διάστημα αυτό συγκατοίκησαν χριστιανοί πρόσφυγες και ντόπιοι μουσουλμάνοι. Μάλιστα, αναπτύχθηκαν και κάποιες φιλίες, παρά τις εντάσεις της εποχής. Από τους ντόπιους μουσουλμάνους του χωριού έμαθαν οι Έλληνες ότι ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στο χωριό αυτό και μέχρι περίπου οκτώ χρονών είχε μεγαλώσει εκεί. Μάλιστα, λίγα χρόνια πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών, στη Χρυσαυγή ζούσε και η γριά μαμμή που τον είχε ξεγεννήσει, η Φατμέ Χανούμ, η οποία πρέπει να πέθανε γύρω στο 1911. Τότε, αρχές της δεκαετίας του 1920, ο τουρκικός εθνικισμός δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει τον μύθο ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, έτσι ήταν πολύ φυσικό να γνωρίζουν όλοι και να λένε την αλήθεια.


Αίθουσα εκδηλώσεων στο χωριό Σαρίγιερ
Στο σπίτι στο Σαρίγερ, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, εγκαταστάθηκε η οικογένεια του πρόσφυγα από την ανατολική Θράκη Ανδρέα Στάθη, ο οποίος αργότερα έγινε και πρόεδρος του χωριού Χρυσαυγή. Οι συγχωριανοί του, αστειευόμενοι επειδή εγκαταστάθηκε στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, τον φώναζαν με το παρατσούκλι «Κεμάλ»! Ο Α. Στάθης πέθανε το 1979 στη Χρυσαυγή.

Το σπίτι του Κεμάλ ήταν διώροφο, χτισμένο από πέτρες και πλιθιά. Βρισκόταν στην άκρη του χωριού μακριά από το τζαμί και δεν ανήκε στην κατηγορία των πλούσιων, αλλά των φτωχών σπιτιών. Οι τοίχοι του σπιτιού σώζονταν σε ύψος μισού περίπου μέτρου μέχρι τις αρχές του 1980. Τα σπίτι του όπως και τα υπόλοιπα του χωριού τα είχαν γκρεμίσει οι Θρακιώτες πρόσφυγες το 1924-25, για να πάρουν τις πέτρες και να χτίσουν καινούργια σπίτια στη σημερινή νέα Χρυσαυγή (πιο κοντά στον Λαγκαδά).

Οι ντόπιοι μουσουλμάνοι, πριν μεταναστεύσουν, θυμούνταν ότι σε νεαρή ηλικία έβοσκαν με τον μικρό Κεμάλ πρόβατα και αγελάδες γύρω από το χωριό. Ήταν ένα συνηθισμένο παιδί της εποχής του. Όμως στη συνέχεια, χωρίς να γνωρίζουν γιατί, η μητέρα του τον πήρε και έφυγαν στη Θεσσαλονίκη. Η αλήθεια αυτή αποσιωπήθηκε από τον καλπάζοντα τουρκικό εθνικισμό, ο οποίος επιθυμούσε να παρουσιάσει τον Κεμάλ γεννημένο στη μεγάλη πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία άκμαζε και έλαμπε στα Βαλκάνια την εποχή εκείνη, και όχι σε ένα άγνωστο φτωχό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά.

Τουρκικές μαρτυρίες

Τούρκοι πρόσφυγες που έφυγαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών από το χωριό γνώριζαν την αλήθεια και, παρά τα ψέματα του τουρκικού εθνικισμού, ερχόντουσαν, πριν από το 1981, για προσκύνημα στον αληθινό τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Υπήρχε μάλιστα ένας ντόπιος αγελαδάρης, ο Κωνσταντίνος Γιαμουτζής, ο οποίος γνώριζε την αληθινή ιστορία και αυτός συνόδευε τους επισκέπτες από την Τουρκία στο Σαρίγιερ και τους έδειχνε τα ερείπια του σπιτιού. 

Αργότερα άρχισαν να έρχονται και με λεωφορεία από την Τουρκία. Πολλοί επισκέπτες Τούρκοι γνωρίζουν την αλήθεια και την επιβεβαιώνουν. Μάλιστα, ένας Τούρκος από τη Σμύρνη προσκύνησε, φίλησε το χώμα και πήρε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού του Κεμάλ για ενθύμιο. Όταν τον ρώτησαν εάν θα πάει και στο σπίτι της Θεσσαλονίκης, είπε: 

«Αυτό είναι ψέμα. Ντροπή που άλλαξαν τον τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Προσβάλλουν τη μνήμη του. Δεν θα επισκεφτώ το ψευτο-σπίτι της Θεσσαλονίκης».

Φαίνεται ότι και κάποιοι Τούρκοι αξιωματούχοι γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά δεν τολμούν να την αποκαλύψουν. Το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε τη Χρυσαυγή ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του, συνοδευόμενοι και από τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο. Ο ίδιος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Στάθηκε με σεβασμό και τράβηξε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του:  

«Γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε τον λόγο…»

Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Αλλά, ακόμα και αν ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, τότε σύμφωνα με μαρτυρία που διασώθηκε από την ίδια την αδερφή του, τη Μακμπουλέ, «ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι, αλλά σε ένα άλλο, σε κοντινή γειτονιά» (βλ. Μουσταφά Κεμάλ, Χ. Χριστοδούλου, Θεσσαλονίκη 2007, σ. 28). Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση το μουσείο έχει στηθεί σε λάθος σπίτι.

Ελληνικές υπερβολές


Γιατί, λοιπόν, το ελληνικό κράτος δέχθηκε ως πόλη γέννησης του Κεμάλ τη Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα το σπίτι-μαϊμού της οδού Αγ. Δημητρίου, δίπλα στο τουρκικό προξενείο; Η απάντηση βρίσκεται στο κλίμα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης που επικρατούσε τη δεκαετία του 1930, κατά την οποία πολλές υπερβολές και χειρονομίες φιλίας ανταλλάσσονταν μεταξύ των ελληνικών κυρίως και τουρκικών κυβερνήσεων.

Ο τουρκικός εθνικισμός -με την ανοχή του ιδίου του Κεμάλ- είχε ήδη ανακηρύξει ως πόλη γέννησής του τη Θεσσαλονίκη και δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους της Ελλάδας να απομυθοποιήσει τον μύθο. Δεν θα είχε άλλωστε καμία σημασία για τα δεδομένα της εποχής εκείνης. Το 1934 η ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι-μαϊμού μία πινακίδα, όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ».

Και το 1937, η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, σε μία συμβολική κίνηση προς τη… φίλη Τουρκία, έδωσε εντολή στον Δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το σπίτι-μαϊμού από την ελληνική οικογένεια Σεραφειμίδου, που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει, προφανώς από εθνική ευαισθησία, τότε το κράτος προχώρησε στην υποχρεωτική απαλλοτρίωσή του… Μετά, ο τότε δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου ενημέρωσε επίσημα την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο τουρκικό κράτος!


Προφανώς και η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε την αλήθεια, αλλά θέλησε με αυτήν την κίνηση να κολακεύσει τον ίδιο τον Κεμάλ. Η επίσημη αναγνώριση του σπιτιού από την ελληνική κυβέρνηση θα έκλεινε οριστικά το ζήτημα. Όμως πέρα από την επίσημη ιστορία, που γράφεται και επιβάλλεται από πολιτικές σκοπιμότητες, υπάρχει και η αλήθεια του λαού, η μνήμη του οποίου δεν αλλοιώνεται από τέτοιες σκοπιμότητες. Αυτή καταγράφηκε, όπως διασώθηκε αρχικά από τους μουσουλμάνους κατοίκους του χωριού Σαρίγερ και στη συνέχεια μεταδόθηκε στους χριστιανούς πρόσφυγες. Η αλήθεια στη λαϊκή μνήμη επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Οι Τούρκοι, χαρούμενοι για την ανέλπιστη ελληνική δωρεά, πήραν το σπίτι-μαϊμού και στη συνέχεια έφεραν έπιπλα-μαϊμού και άλλες απομιμήσεις από το ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και… ρούχα του Κεμάλ, και τα εκθέτουν πλέον στο μουσείο, δίνοντας την εντύπωση στον σημερινό επισκέπτη του μουσείου, ότι τα έπιπλα-μαϊμού και οι φορεσιές χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι, από τον ίδιο τον Κεμάλ, αλλά το χέρι του Κεμάλ ποτέ δεν ακούμπησε αυτά τα ιμιτασιόν έπιπλα…

Σφαγή στημένη μόνο στο ψέμα

Τα μεσάνυχτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου 1955 εξερράγη βόμβα στον κήπο του τουρκικού Προξενείου, η οποία προκάλεσε μικρές ζημιές σε υαλοπίνακες στην παρακείμενη υποτιθέμενη οικία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Η βόμβα, όπως εξακριβώθηκε από τις έρευνες των ελληνικών Αρχών και όπως απεδείχθη αργότερα στη δίκη των πρωταιτίων των γεγονότων το 1961, μεταφέρθηκε από την Τουρκία και συγκεκριμένα από Τούρκο πράκτορα και τοποθετήθηκε στη συνέχεια από τον Τούρκο κλητήρα του Προξενείου.

Η τουρκική εφημερίδα «Ιstanbul Express» κυκλοφόρησε σε έκτακτη έκδοση και δημοσίευσε τις φωτογραφίες φρικτά παραποιημένες, ούτως ώστε να δίδεται η εντύπωση ότι στο σπίτι του πατέρα των Τούρκων είχε σημειωθεί μια τεράστια έκρηξη από βόμβα που είχαν τοποθετήσει οι Έλληνες. Το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα για το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, γνωστό με το όνομα «Σεπτεμβριανά του 1955». 

Αυτό το μεγάλο ψέμα, για τη βόμβα στο δήθεν σπίτι του Κεμάλ, είχε ως αποτέλεσμα τουρκικός όχλος, ο οποίος ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες άτομα, να κινηθεί κατά παντός του ελληνικού. Μέσα σε εννέα περίπου ώρες καταστράφηκαν 1.004 σπίτια, άλλα 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στη Μονή Βαλουκλή, ένας μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή.

Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται από τους κύκλους της ομογένειας οι βιασμοί, ενώ καταγγέλθηκαν μόνο 200, για ευνόητους λόγους. Πολλοί ιερωμένοι ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική». Ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος, ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς και ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου.

Πηγή: Zagalisa.gr

Σημερινή / Sigmalive





Σε νέο αρνητικό ρεκόρ έφτασε η ανεργία στην Ιταλία. Για πρώτη φορά, οι επίσημα καταγεγραμμένοι άνεργοι και όσοι έχουν πάψει να αναζητούν δουλειά ξεπέρασαν τα έξι εκατομμύρια.

Τα στοιχεία δημοσιοποιήθηκαν από το Ιταλικό Ινστιτούτο Στατιστικής Istat και αφορούν το δεύτερο τρίμηνο του 2013.

Πιο αναλυτικά, 3.070.000 είναι οι επίσημα καταγεγραμμένοι ως άνεργοι, ενώ 2.999.000 είναι οι πολίτες που έστω και αν έχουν χάσει την δουλειά τους, έχουν απογοητευθεί και δεν αναζητούν νέα απασχόληση, τουλάχιστον επίσημα.

Σχεδόν το 50% των ανέργων βρίσκεται στον ιταλικό Nότο, ενώ περισσότεροι από τους μισούς- 1.538.000- είναι νέοι μέχρι τριάντα τεσσάρων ετών.


Το Ιstat προσθέτει, τέλος, ότι 2,5 εκατομμύρια πολίτες είναι υποχρεωμένοι να δεχθούν περιορισμένο ωράριο παρά το ότι θα επιθυμούσαν πλήρη απασχόληση, ενώ οι εργαζόμενοι που υποαπασχολούνται είναι 650.000.

Πηγή: Σοφοκλέους10



- Ο Μητροπολίτης επιβεβαίωσε το γεγονός... 
- Συγκινημένοι οι πιστοί, προσέρχονται για να δουν την εικόνα στον Ταξιάρχη της Ιαλυσού...

Για θαύμα κάνουν λόγο οι κάτοικοι της Ρόδου, που το πρωί του Σαββάτου, είδαν την εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο κοιμητήριο της Ιαλυσού, να δακρύζει!

Ο Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος, μετέβη ο ίδιος στον χώρο όπου βρίσκεται η εικόνα ύστερα από τις αναφορές των πιστών, για να διαπιστώσει ο ίδιος εάν πρόκειται για θαύμα ή για κάποιο άλλο γεγονός.

Ο Μητροπολίτης αφού είδε πως πράγματι υπάρχουν σταγόνες στο πρόσωπο του Αρχαγγέλου, ζήτησε να μετακινηθεί η εικόνα από το σημείο όπου ήταν κρεμασμένη.

Στη συνέχεια εξετάστηκε τόσο η πίσω πλευρά της εικόνας όπως και ο τοίχος στον οποίο ακουμπούσε για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει υγρασία η οποία πέρασε στην εικόνα.

Αφού διαπιστώθηκε πως τίποτα από αυτά δεν ισχύει, ο Μητροπολίτης Ρόδου πιστοποίησε ότι πρόκειται για θαύμα και ζήτησε να μεταφερθεί η εικόνα στον Ι. Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου για να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα.

«Θα τη μεταφέρουμε στον μεγάλο Ναό και θα δούμε πως θα εξελιχθεί το φαινόμενο», είπε στους πιστούς που συγκεντρώθηκαν στο μικρό παρεκκλήσι ο κ. Κύριλλος

Πρώτες είδαν την δακρυσμένη εικόνα γυναίκες οι οποίες πήγαν το πρωί του Σαββάτου για να ανοίξουν τον Ναό και οι οποίες ενημέρωσαν τον εφημέριο του Ναού.

Όπως δήλωσε ο εφημέριος, η εικόνα έχει κατασκευαστεί το 1896 και έχει υποστεί πρόσφατα συντήρηση από την αρχαιολογική υπηρεσία.

Στο παρακάτω βίντεο από τον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό, μπορείτε να δείτε τη στιγμή που ο Μητροπολίτης ερευνά την εικόνα αλλά και τις δηλώσεις των κατοίκων.




Πηγή: Δόγμα